‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫لظفا از پلیرهای پیشنهادی استفاده کنید: ‫Windows: VLC Media Player ‫Android: MPV Player
‫♪ نسیم دریا رو بر گونه‌هام حس می‌کنم. ♪
‫Shiokaze o hoho ni uke
‫♪ پا برهنه می‌دوم ♪
‫Hadashi de kakete ku
‫♪ وقتی به عقب می‌نگرم... ♪ ‫♪ ماسه‌ها سفید به‌نظر میایند ♪
‫Furimukeba shiroi suna
‫♪ زیر پاهای من ♪
‫Watashi no ashiato
‫♪ بیا! این رو بنوش! ♪
‫Hora nonde goran
‫♪ آبی خنک برای تو ♪
‫Tsumetai mizu o agemashou
‫♪ ببین! آسمان رو نگاه ‌کن ♪
‫Hora sora o goran
‫♪ مرغ‌های دریایی پرواز می‌کنند ♪
‫Kamome mo tobu wa yoroshiku ne
‫♪ سلامم رو بهشون برسون ♪
‫♪ هرچقدر هم که گاهی حس تنهایی کنم ♪
‫Donna samishii toki demo
‫♪ من نخواهم باخت! ♪
‫Watashi wa makenai wa
‫♪ نسیم دریا رو بر گونه‌هایم حس می‌کنم ♪
‫Shiokaze o hoho ni uke
‫♪ پا برهنه می‌دوم ♪
‫Hadashi de kakete ku
‫♪ وقتی که می‌نگرم، ♪ ‫♪ ماسه‌ها سفید هستند ♪
‫Furimukeba shiroi suna
‫♪ زیر پای من ♪
‫Watashi no ashiato
‫قسمت شانزدهم: برنامه‌ی ‫روزانه‌ی خانواده‌ی ما
‫از اون موقع که وارد این خونه‌ی ‫درختی شدیم همه‌اش بارون اومد.
‫بعضی اوقات دو سه بار بارون در روز ‫قطع می‌شد و بازم شروع می‌شد دوباره.
‫انگار که تموم آب جهان ‫دارع اینحا می‌ریزه.
‫اما خب برای مدت ‫کوتاهی بارون می‌باره.
‫بعدش سریع هوا آفتابی می‌شه.
‫ببین! یهویی می‌باره.
‫متوقف شد.
‫- یه لحظه وایسا لطفا فلون. ‫- چی شده؟
‫پدر می‌خواد چیزی بگه.
‫- اما تازه هوا آفتابی شده. ‫- بعد از تموم شدن حرفمون می‌تونی بری.
‫باشه.
‫می‌خوام در زندگیمون ‫در اینجا صحبت کنم.
‫اول می‌خوام مطمئن بشم که همگی ‫درک می‌کنن ما در چه شرایطی هستیم.
‫از اونجا که ساخت ‫این خونه تموم شد
‫دیگه میازی نیست ‫دنبال پناهگاه باشیم.
‫می‌تونیم با خیال ‫راحت اینجا بخوابیم.
‫دیگه نیازی نیست شبا نوبتی ‫نگهبانی بدیم و این خبر خیلی خوبیه.
‫اما مسئله غذا هنوز هست.
‫وسایلی که از کشتی ‫آوردیم دیگه تقریبا تموم شدن.
‫یعنی دیگه نون نداریم؟
‫درسته.
‫آردمون فقط برای دو ‫یا سه روز آینده کفافه‌.
‫نه این خوب نیست.
‫از این به بعد باید از منابع ‫خود جزیره تغذیه کنیم.
‫من که مشکلی ندارم. ‫من نارگیل دوست دارم!
‫اما اگه هر روز فقط نارگیل ‫بخوری، ازش خسته می‌شی.
‫تازه نارگیل ویتامین کافی نداره.
‫ما سبزیجات دیگه‌ای داریم ‫که خب می‌شه خوردشون...
‫که اگه پخته بشن می‌تونن منبع خوبی برای ‫ویتامین باشن اما خب هنوز پروتئین بدست نمیاریم.
‫باید دنبال صدف باشیم.
‫درسته. از اونجایی که نزدیک ‫دریا هستیم می‌تونیم ماهی بگیریم.
‫پس من هر روز ماهی می‌گیرم.
‫- فلون تو فقط می‌تونی خرچنگ بگیری. ‫- عادلانه نیست!
‫فلون جر و بحث نکن.
‫پدرت تصمیم می‌گیره ‫وظیفه‌تون چیه.
‫عالیه! من عاشق ‫انجام دادن تکالیفم هستم.
‫چقدر غر می‌زنی.
‫پس همونطور که فرانز و فلون ‫پیشنهاد دادن اونا ماهیگیری می‌کنن.
‫اگه حیوون وحشی‌ای مثل ‫گرگ تو این جزیره باشه
‫پس حتما حیوونای ‫دیگه‌ای هم وجود دارن.
‫باید ببینیم چی هستن ‫و شکارشون کنیم.
‫- دوست دارم بدونم چجور حیوون‌هایی پیدا می‌کنیم. ‫- منم ایده‌ی خوبی دارم.
‫- می‌تونم بگمش؟ ‫- البته لطفا.
‫بهترین زمان نیست اما می‌خوام ‫یه باغ برای سبزیجات درست کنم.
‫- باغ سبزیجات؟ ‫- آره باغ سبزیجات.
‫- اما مامان می‌خوای توش چی بکاری؟ ‫- لوبیا، گندم و ذرت.
‫دونه‌هاش رو از کجا میاری؟
‫من یکم از دونه‌هایی که قرار بود ‫تو استرالیا بکارم رو دارم با خودم.
‫عالیه پس بیاین دست به کار شیم.
‫آب‌و‌هوای اینجا خوبه و زیاد بارون ‫میاد. سبزیجات سریع رشد می‌کنن.
‫درسته!
‫حالا واقعا حس می‌کنم ‫اینجا جزیره‌ی ماست.
‫باغمون کجا باشه؟ ‫نزدیک کوه یا دریا؟
‫یا شایدم باید کل جزیره ‫رو تبدیل به باغ کنیم؟
‫باشه فلون آروم باش.
‫باشه.
‫این به این معنی نیست که ما ‫قراره تا همیشه همینجا زندگی کنیم.
‫می‌خوام هرچه سریع‌تر ‫به یه جای متمدن برگردیم.
‫- نمی‌خوای که تا همیشه اینجا بمونیم؟ ‫- البته که نه!
‫نمی‌خوام جک و من پیر ‫بشیم وقتی هیچکس رو نداریم.
‫فکر بهش هم من رو می‌ترسونه.
‫هرچند برای فرار از اینجا ‫باید دنبال راه چاره‌ای باشیم.
‫پدر بیا یه قایق بسازیم!
‫فکر خوبیه اما فکر نمی‌کنم بتونیم قایقی ‫بسازیم که همه‌مون رو تو خودش جا بده
‫و البته وسایل مورد ‫نیازمون برای سفری طولانی.
‫منم فکر نمی‌کنم بتونیم ‫همچین قایقی بسازیم.
‫اما می‌تونیم یه ‫قایق کوچیک بسازیم.
‫اینطوری می‌تونیم تکنیک ساختمون رو ‫بهتر کنیم و ازش برای ماهیگیری استفاده کنیم.
‫درسته، پدر!
‫درسته. بیا انجامش بدیم.
‫من پیشنهاد می‌دم ‫این کار رو کنیم:
‫ما قایقی می‌سازیم اما خب با ‫وضعیتمون خیلی ساختش طول می‌کشه
‫برای همین ممکنه قبل از تموم کردنش یه ‫قایق دیگه از نزدیکی این جزیره رد بشه.
‫مگه این جزیره خارج از ‫مسیر‌های دریایی نیست؟
‫تقریبا مطمئنم که همینطوره. ‫هیچ کشتی‌ای ندیدم ما.
‫می‌دونم اما خب با این وجود ‫نمی‌تونین امدیمون رو از دست بدیم.
‫شاید یه کشتی از مسیرش خارج ‫بشه و به این جزیره نزدیک بشه.
‫- نمی‌تونیم زیاد به اون امیدوار باشیم. ‫- درسته نباید به شانسمون متکی بشیم.
‫اما بهش فکر کنین. مگه این شانسی ‫نبود که ما به این جزیره رسیدیم.
‫هیچکس نمی‌تونست این ‫رو پیشبینی منه نه حتی ما‌
‫اما شد.
‫اگه بهش فکر کنی می‌بینی ممکن ‫بود اتفاقی دقیقا برعکس الان رخ بده.
‫برای همین نباید شانس یا ‫اتفاقات رو نادیده بگیریم.
‫درسته اگه اونطور ‫فکر کنی هرچیزی ممکنه.
‫برای همین از فردا یه ‫برنامه‌ی روزانه خواهیم داشت.
‫وقتی سر صبح بیدار می‌شیم...
‫وقتی من سر صبح بیدار می‌شم
‫اولین کاری که می‌کنم اینه ‫که تقویم رو درست می‌کنم.
‫تا الان مامان حواسش به تقویم بود
‫اما از امروز برای اینکه
‫همه بدونن وضعیت تقویم چیه، من ‫این تیکه چوب‌ها رو اینجا می‌ذارم.
‫عجیبه... شیش نیستش.
‫می‌دونم کار کیه.
‫مرکورو.
‫می‌دونستم کار توئه! ‫نباید همچین کاری کنی!
‫این تخته توئه می‌دونی که.
‫نباید این رو اینجا بذاری!
‫باشه دیگه تمومه.
‫مامان می‌ره آب بیاره ‫و غذا درست کنه.
‫پدر و فرانز زودتر بیدار ‫شدن و رفتن شکار کنن.
‫اما انگار موفقیت ‫چندانی بدست نیاوردن.
‫زدمش؟
‫- زدمش! زدمش! ‫- خوبه فرانز! بهت تبریک می‌گم!
‫جان!
‫- جان! ‫- جان!
‫جان که سگ شکاری نیست. ‫نمی‌دونه باید چیکار کنه بیا‌.
‫جان داری چیکار ‫می‌کنی؟ چرا نمیاری اینجا؟
‫جان نتونست بیارتش.
‫خوش برگشتین!
‫نه بازم این؟
‫ها؟ این چیه؟
‫نظرت چیه؟
‫- اما چیه خب؟ ‫- نزدیک آبشار پیداشون کردم.
‫از شکلشون حدس ‫زدم سیب‌زمینی باشن.
‫مزه‌ی عجیبی داره.
‫می‌دونم مزه‌اش خوب نیست ‫اما صورتت رو اونطوری نکن.
‫مرکورو بیا اینو بخور.
‫ها؟
‫عجیبه.
‫چه مزه‌ی مزخرفی!
‫وقتی تازه پخته شده بودن ‫همچین مزه‌ای نداشتن.
‫عجیب نیست که چرا ‫حتی مرکورو هم نخوردش.
‫واقعا مزه‌ی خوبی نداره.
‫که اینطور!
‫بعد از صبحانه باید درس بخونیم.
‫که گفت باید تو برنامه‌ی ‫روزانه‌مون درس باشه؟
‫چرا باید دفتر داشته باشیم؟
‫به جای کتاب بهتر بود ‫غذای بیشتری می‌آوردیم.
‫- من پنیر می‌خوام. ‫- منم پنیر می‌خوام.
‫جک حواست رو جمع کن ‫و درست اعداد رو بنویس.
‫این اشتباهه ببین. بعد ‫از شش، هفت میاد.
‫حالا بلند بخونشون.
‫یک، دو، سه، چهار، ‫پنج، شیش... هفت...
‫و بعد؟
‫فلون! فلون رابینسون!
‫- فلون! ‫- بله!
‫فلون.
‫فلون! فلون!
‫- تویی که فرانز. ‫- منظورت چیه «تویی که فرانز»؟
‫- سه صفحه رو خوندی؟ ‫- آره.
‫الان ازت می‌پرسم. کشورهای ‫اطراف سوییس رو نام ببر.
‫فرانسه، آلمان، ‫اتریش و ... ایتالیا.
‫خب سه صنعت برتر ‫سوییس رو نام ببر.
‫- فلون! ‫- بله.
‫فرانز خیلی سخت‌گیره. ازش متنفرم.
‫همونطور که ما درس می‌خونیم، مادر ‫و پدر دارن روی زمین کار می‌کنن.
‫فکر می‌کنی این کافیه؟
‫آره از اونجایی که دونه‌های زیادی ‫نداریم باید به همین راضی باشیم.
‫با علف و شاخه‌ها چیکار کنیم؟
‫بریزیمشون دور؟
‫نه فقط همونجا بذارشون.
‫اما اینطوری نمی‌تونیم درو کنیم.
‫- نگران نباش من یه ‫متودی می‌شناسم که می‌شه.
‫تا وقتی که صحبت ‫از محصولاتمون باشه
‫انگار مادر استاده و پدر شاگرد.
‫برنامه‌ی روزانه‌مون ‫شامل رفتن به خلیج
‫برای اینه که ببینیم ‫کشتی‌ای رد می‌شه یا نه.
‫حوصله سر بره که یه مدت ‫طولانی به دریا خیره بسی
‫اما خب قطعا از ‫تکلیف انجام دادن بهتره.
‫کپه‌ی سنگامون کافی نبودن برای ‫همین روش یه پرچم نصب کردیم.
‫داریم بررسی می‌کنیم ‫فلون، اونا خشک شدن؟
‫آره خشک شدن.
‫علفا چی؟
‫آره همه چیز مرتبه.
‫کبریت‌ها؟
‫- وضعیتشون عالیه‌. ‫- خیلی خب!
‫تنها چیزی که دیده می‌شه ‫دریای آبی و ابرهای سفیده‌.
‫نه کشتی و نه یه تیکه چوب ‫اون بیرون دیدن نمی‌شه.
‫فکر نمی‌کنم کشتی‌ای رد بشه.
‫دوست دارم بدونم وقتی ‫واقعا یکی بیاد چی می‌شه.
‫من که گریه‌ام می‌گیره.
‫من کم‌کم داره خوابم می‌گیره.
‫چی؟
‫عجله کن! لباسات رو در بیار!
‫واقعا...
‫انگار داری دوش می‌گیری.
‫چه خوب شد!
‫عالیه!
‫- تموم شد. ‫- حیف شد.
‫اما خیس شد خب.
‫روز بعد ما آتیش رو پوشوندیم.
‫فرانز، اونجارو! دود!
‫یعنی چی می‌تونه ‫باشه؟ بیا بریم ببینیم!
‫پدر چه خبر شده؟
‫از مادرت بپرس، من بی‌خبرم.
‫مامان! ممکنه همه‌جا آتیش بگیره!
‫- نه چیزی نمی‌شه. ‫- اما...
‫- با اون همه جرقه! ‫- مطمئنی که چیزی نمی‌شه آنا؟
‫آره. بیا بریم زیر ‫اون درخت پناه بگیریم.
‫- خب چیکار کنیم حالا؟ ‫- آتیش رو خاموش کنیم.
‫- چی؟ آتیش رو خاموش کنیم؟ ‫- آره.
‫اما چطوری؟
‫یکم دیگه وایسا.
‫داره بارون میاد!
‫مامان تو شگفت‌انگیز هستی! چطور ‫می‌دونستی می‌خواد بارون بیاد؟
‫کشاورزا می‌تونن آب‌ ‫و‌ هوا رو پیشبینی کنن...
‫بر اساس شکل ابرها و جهت وزش باد.
‫از همون موقع که بچه بودم می‌تونستم فقط ‫با نگاه کردن به آسمون هوا رو حدس بزنم.
‫نمی‌دونستم همچین ‫استعداد پنهانی داری؟
‫البته که نمی‌دونستی. به این ‫چیزا تو برن نیازی نداشتم.
‫فکر نمی‌کردم اون دانشی که اون ‫موقع بدست آوردم اینجا به دردم بخوره.
‫حالا به کمک همه‌تون نیاز دارم.
‫- بیاد چیکار کنیم؟ ‫- دونه می‌پاشیم.
‫چجوری دونه بپاشیم؟ هنوز ‫که زمین رو تمیز نکردیم.
‫چرا کردیم. این زمین ماست.
‫همین تیکه سوخته شده رو می‌گی؟
‫این یه متود قدیمیه مه توش ‫زمین رو می‌سوزونن تا آماده بشه.
‫- درسته؟ ‫- آره عالیه.
‫- فرانز بیا دونه بپاشیم. ‫- باشه.
‫- بیاین شروع کنیم! ‫- من که آماده‌ام.
‫- مامان منم می‌خوام بپاشم. ‫- باشه تو می‌تونی به فلون کمک کنی.
‫باشه! فلون!
‫همینطور روزها گذشت و ‫ما به وظایفمون عمل کردیم.
‫مادر هر روز به زمین سر می‌زد تا ‫ببینه اولین جوونه‌ها بیرون اومدن یا نه.
‫تا اینکه بالاخره...
‫عزیزم! عزیزم!
‫زمینمون! بیا زمین ‫رو ببین! رشد کردن!
‫رشد کردن!
‫- ببین چقدر زیادن! ‫- چه زیباست!
‫- موفق شدی آنا. ‫- آره!
‫با این حال...
‫اتفاق بدی افتاد!
‫برو گمشو!
.:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫زمینی مه با کلی زحمت درستش ‫کردیم خراب شد و مادر از همه ناامیدتر.
‫برای همین شروع به نقشه ‫ریزی برای مقابله با اونا کردیم.
‫قسمت بعد: زمین مادر
‫☆پایان این قسمت☆
‫♪ فلون؟ بخند فلون ♪
‫Furone waratte Furone
‫♪ صدفی بردار و بهش گوش بده ♪
‫kaigara oshi ate kiite miru
‫♪ وقتی حس تنهایی می‌کنی ♪ ‫♪ به اون صدف گوش بده ♪
‫samishii toki kiite miru
‫♪ دوستانی که از آنها جدا شدی ♪ ‫♪ نام تو را صدا می‌زنند ♪
‫wakareta tomodachi ga yonde iru yo na
‫♪ این احساس توست ♪
‫sonna ki ga suru
‫♪ فلون، دختری قوی باش ♪
‫Furone watashi wa tsuyoi ko
‫♪ ای دخترک نا‌منظم ♪
‫itazurana onnanoko
‫♪ درسته، گلبرگ‌های سرخ ♪
‫so yo makkana hanabira
‫♪ موهای تو را تزئین کردند ♪
‫nagai kami ni kazatte
‫♪ پس فلون، لبخندی بزن فلون ♪
‫dakara Furone waratte Furone
‫♪ فلون، لبخندی بزن فلون. ♪
‫Furone waratte Furone