‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫لظفا از پلیرهای پیشنهادی استفاده کنید: ‫Windows: VLC Media Player ‫Android: MPV Player
‫♪ نسیم دریا رو بر گونه‌هام حس می‌کنم. ♪
‫Shiokaze o hoho ni uke
‫♪ پا برهنه می‌دوم ♪
‫Hadashi de kakete ku
‫♪ وقتی به عقب می‌نگرم... ♪ ‫♪ ماسه‌ها سفید به‌نظر میایند ♪
‫Furimukeba shiroi suna
‫♪ زیر پاهای من ♪
‫Watashi no ashiato
‫♪ بیا! این رو بنوش! ♪
‫Hora nonde goran
‫♪ آبی خنک برای تو ♪
‫Tsumetai mizu o agemashou
‫♪ ببین! آسمان رو نگاه ‌کن ♪
‫Hora sora o goran
‫♪ مرغ‌های دریایی پرواز می‌کنند ♪
‫Kamome mo tobu wa yoroshiku ne
‫♪ سلامم رو بهشون برسون ♪
‫♪ هرچقدر هم که گاهی حس تنهایی کنم ♪
‫Donna samishii toki demo
‫♪ من نخواهم باخت! ♪
‫Watashi wa makenai wa
‫♪ نسیم دریا رو بر گونه‌هایم حس می‌کنم ♪
‫Shiokaze o hoho ni uke
‫♪ پا برهنه می‌دوم ♪
‫Hadashi de kakete ku
‫♪ وقتی که می‌نگرم، ♪ ‫♪ ماسه‌ها سفید هستند ♪
‫Furimukeba shiroi suna
‫♪ زیر پای من ♪
‫Watashi no ashiato
‫قسمت سی و نهم: ‫آقای مورتونِ لج‌باز
‫- خب جک، اینهارو ببر. ‫- چشم.
‫- بفرما مامان. ‫- ممنونم.
‫- صبح بخیر، تَم تَم. ‫- صبح‌ بخیر فلون.
‫ممنون، بریزش اینجا. ‫معذرت تم‌ تم.
‫- پسر خیلی سختکوشیه. ‫- اوهوم، پسر خوبیه.
‫برعکس جناب آقای مورتون.
‫آقای مورتون، صبحونه.
‫چون من آوردمش، ‫خوشتون نمیاد؟
‫اگه تم‌ تم میاورد، می‌خوردی؟
‫اینکه کی میاره، مهم نیست! ‫از غذاهای سوئیسی متنفرم!
‫کجاش خنده‌داره؟!
‫آخه اینکه غذای ‫سوئیسی نیست.
‫درسته که مامان دستپخت خوبی ‫برای غذاهای سوئیسی داره، اما...
‫محاله که اینجا از اون غذاها درست کنیم، ‫چون مواد لازم رو اصلا نمیشه گیر آورد.
‫این غذای مخصوص ‫جزایر بی‌سکنه‌ است.
‫اگه گشنه نیستی، ‫پس مشکلی نیست.
‫ام...
‫- گفت که میل نداره. ‫- دوباره؟
‫تامی! برام صبحونه ‫جور کن! عجله کن!
‫آقای مورتون واقعا بی‌ادبه.
‫اوهوم.
‫داری چی درست می‌کنی؟
‫چه ظاهر عجیبی‌.
‫آقای مورتون، هنوز ‫برای قدم زدن زوده.
‫خودم می‌دونم.
‫اگه ثابت اینجا بمونم، ‫بزودی کپک می‌زنم.
‫آه! نور خورشیدخانم چه خوبه‌‌‌...
‫آقای مورتون، لطفا ‫به پاهات فشار نیار.
‫- می‌دونم. ‫- خب، ما می‌ریم تا خونه رو بازسازی کنیم.
‫ظهر برمی‌گردیم.
‫لازم نکرده که شما به فکر من باشید، ‫هروقت گشنه باشم چیزی می‌خورم.
‫تامی!
‫تم‌تم، نشونش بده!
‫- اون چیه؟ ‫- تم‌تم درستش کرده.
‫دوباره پرتش کن.
‫وای! چه خفن!
‫چیز خاصی نیست. ‫فقط یه بومرنگه.
‫اسمش بومرنگه؟
‫آره، اسلحه‌ی اختصاصی ‫بومیان استرالیاست.
‫باهاش میشه حتی کانگرو هم از ‫پا انداخت، مثل تفنگ قدرتمنده.
‫تامی! اون پرنده رو بزن!
‫عالیه!
‫- پرنده‌ی طفل معصوم.‌‌.. ‫- نهار خوشمزه‌ای میشه‌.
‫نمی‌خوام.
‫بازم دنبال خوردنی بگرد.
‫- تم‌تم، اونو بهم بده‌‌. ‫- بیا‌.
‫- منم می‌خوام! ‫- یکم صبر کن.
‫بگیر!
‫هاع؟!
‫نوبت منه!
‫آنا، بازم برگ بده!
‫چشم.
‫عزیزم، به‌نظرت فلون ‫و جک حالشون خوبه؟
‫نگرانی که مورتون ‫کار اشتباهی کنه؟
‫آره، یکم نگرانم.
‫چرا؟ اون که اونقدر ‫هم آدم بدی نیست.
‫اما نمیشه گفت ‫که آدم خوبیه‌.
‫فکر کنم بتونم با این، ‫نارگیل‌ پایین بیارم.
‫برنگشت.
‫- یعنی گیر کرد؟ ‫- نمی‌دونم.
‫میرم بالا تا بیارمش.
‫خب‌‌‌...
‫اگه درست یادم باشه، ‫اینطوری بالا می‌رفت.
‫آخ!
‫دردم گرفت!
‫- خواهر، شاید بهتره بیخیال بشی. ‫- نه، مشکلی نیست!
‫اگه تم تم تونست، ‫پس منم می‌تونم!
‫خواهر، خوبی؟
‫خسته شدم.
‫دیگه نمی‌تونم، اصلا ‫بازوهام رو حس نمی‌کنم.
‫نمیشه.... ‫بیخیال بشم؟
‫چقدر بالا اومدم!
‫حالا چطور باید برم پایین؟
‫- خواهر! ‫- جک! کمک!
‫نمی‌دونم چطور بیام ‫پایین! جک، کمک!
‫- خواهر! ‫- کمکم کن!
‫کمک!
‫آقای مورتون، خواهرم...
‫کمک! گیر کردم!
‫- خب، فسقلی، برو طناب بیار. طنابی دراز. ‫- چشم.
‫بهتره که تکون ‫نخوری، فهمیدی؟
‫- مگه پات درد نمی‌کنه؟ ‫- چی؟
‫دو دست و یه پای سالم ‫که دارم، همین کافیه!
‫دریانوردان اینطوری ‫از بادبان بالا میرن.
‫آه! آقای مورتون! ‫زودتر نجاتم بدید!
‫بیا و سفت بهم بچسب.
‫هرکاری می‌کنی، ‫اصلا ولم نکن!
‫آخ آخ آخ.
‫پات خوبه؟
‫آره، خوبم.
‫- آقای مورتون، ممنونم. ‫- هوم؟
‫کاری نکردم.
‫حالا بهم گوش کنید، ‫این باید یه راز بمونه.
‫- چرا؟ ‫- چون من گفتم‌.
‫اما شما که کار اشتباهی نکردید! ‫شما من رو نجات دادید!
‫هوم. خب ببین، وقتی یکی کار خوبی ‫انجام میده، باید مخفی نگهش داره.
‫این چیزیه که تو انجیل نوشته‌.
‫هم.... آقای مورتون، شما ‫کتاب مقدس رو خوندید؟
‫هوم؟ خب.... مادر خدابیامرزم ‫بهم می‌گفت که اینطوری نوشته؛
‫و چون نجات تو، اولین ‫کار خوب من تو زندگیه،
‫می‌خوام مخفی نگهش دارم.
‫فهمیدی؟
‫- فهمیدم. ‫- آفرین.
‫اما آقای مورتون، مگه شما قبل ‫از من، تم‌ تم رو نجات ندادی؟
‫- چی؟ من که نجاتش ندادم. ‫- اما خودش اینو گفت.
‫به هرحال، این راز ‫بین خودمون بمونه.
‫متوجه شدید؟
‫گلوم خشک شده.
‫الان میرم به غار تا ‫براتون آب‌خنک بیارم.
‫ممنون میشم.
‫باعث افتخاره‌.
‫جک، یه لطفی بهم بکن.
‫- چیه؟ ‫- کیف پدرت رو برام بیار.
‫نمی‌تونم، من نباید به ‫کیف پدرم دست بزنم.
‫چرا؟ مگه بابات نگفت که بعد از ‫قدم‌زدن، زخم رو ضدعفونی کنم؟
‫چرا! پس الان میارم!
‫- یه استکان هم با خودت بیار. ‫- باشه‌.
‫- خودشه... استکان رو بده. ‫- بفرما.
‫آب آوردم.
‫اون چیه؟
‫دارو. برای من، این ‫بهترین داروی جهانه.
‫- حالا یکم آب بریز. ‫- چشم.
‫ممنونم.
‫- آه مادرجان.... ‫-نباید اون رو بر روی زخم بمالی؟
‫نه، نوشیدنش تاثیر بیشتری داره.
‫آه....
‫- عزیزم، بهتر نیست استراحت کنیم؟ ‫- آره، فکر خوبیه.
‫بابا! خبر بد! آقای مورتون!
‫- آقای مورتون چش شده؟ ‫- زخم پاش دوباره باز شده؟
‫نه! رفتارش عجیب شده!
‫عزیزم!
‫- آقای مورتون! ‫- آقای مورتون، خوبید؟
‫ساکت! ولم کنید! ‫من تو بهشتم!
‫خوابید.
‫مورتون، مورتون، چت شده؟
‫هوم؟ این بو...
‫پس کار اینه...
‫- عزیزم، چی شده؟ ‫- مست کرده.
‫مست کرده؟ اما اینجا که ‫نوشیدنی الکی‌ای نیست!
‫- اینو خورده، اینو! ‫- اما اون که الکل ضدعفونی کنندست.
‫گفت که باید پاش رو ضدعفونی کنه و ‫به جک گفت تا بره اون رو براش بیاره.
‫گفت که نوشیدن ‫بهتر از مالیدنه.
‫شلوغ نکنید....
‫- مورتون! ‫- خفه!
‫خوش‌شانسی که این اتانول بوده، ‫اگه متانول بود....
‫ممکن بود به بهای ‫جونت تموم بشه.
‫چقدر شلوغ می‌کنی، ولم کن.
‫حالا که تعمیر سقف ‫رو تموم کردیم،
‫باید برای اونها هم یه ‫تخت‌خواب درست کنیم.
‫اما کجا؟
‫برای تم‌ تم با خوشحالی تخت می‌سازم، ‫اما برای آقای مورتون، شک و تردید دارم...
‫منم هرکاری می‌کنم، ‫ازش خوشم نمیاد...
‫آزادی که خوشت بیاد یا نه....
‫اما نباید بخاطر یه اشتباه، ‫اون رو کامل قضاوت کنیم.
‫اما منم بعید می‌دونم که ‫بتونم با اون، زندگی کنم...
‫فرانز، درسته که مورتون آدم خودخواه و ‫گستاخیه، اما به‌نظر من، آدم بدی نیست.
‫اگه اون آدم بدی بود، ‫تم‌ تم جذبش نمی‌شد.
‫درسته...
‫به‌هرحال، بعید می‌دونم که بتونیم ‫دوتا تخت بیشتر تو خونه جا بدیم.
‫آره، کمبود جا داریم.
‫تم تم! بهم یاد بده چطوری ‫بومرنگ رو پرتاب کنم!
‫- نوبت منه! ‫- نه! نوبت منه!
‫- نه! اول من! ‫- نه! منم!
‫- هوی! فسقلی‌ها! ‫- با مایی؟
‫- آره. ‫- چیزی نیاز داری؟
‫- این گیاه‌ رو جمع کنید. ‫- قابل خوردنه؟
‫برای خوردن نیست! ‫تامی، شروع کن.
‫بعدش چی؟
‫جداگانه اونهارو تو ‫سایه‌ قرار می‌دیم.
‫- حالا چی؟ ‫- رهاش می‌کنیم تا خشک بشه.
‫نور خورشید به اینجا نمی‌رسه و ‫مرطوب و خوش هوا هم هست.
‫فلون، هنوز زیر خاکستر ‫یکم شعله هست، مگه‌نه؟
‫- آره هست. ‫- لطفا برام یه شعله بیار‌.
‫چشم.
‫فهمیدم، اون تنباکوست. ‫اون برگ تنباکوست، نه؟
‫نه، مثل جنس اصلی نیست اما ‫خب میشه گفت که مشابه است.
‫بدک نیست. بدون الکل ‫زندگی زیاد مزه نمیده؛
‫اما بدون تنباکو، ‫اصلا مزه نمیده.
‫- جک، تو یه مردی، امتحانش کن. ‫- باشه.
‫آروم بِکشش داخل‌.
‫دست نگه‌دار جک!
‫آقای مورتون! تو چطور آدمی ‫هستی که اینکارو می‌کنی؟!
‫چون بزرگ و بالغی، خودت ‫آزادی که بنوشی و بکشی
‫اما چطور جرات می‌کنی که ‫پای بچه‌ها رو وسط بکشی؟
‫بچه‌ها که هنوز چیزی نکشیدن.
‫اما شما ترغیبشون کردی که ‫بکشن، اگه من دیرتر میومدم....
‫تو... تو بچه‌هارو وادار ‫کرده بودی که بکشن!
‫شاید، اما وقتی که من هم‌سن اونها بودم، ‫مزه‌ی الکل و تنباکو رو می‌دونستم.
‫جک! فلون! بیاید!
‫فلون! عجله‌کن و بیا!
‫حتی بچه‌هارو ترغیب به ‫استعمال دخانیات کرد....
‫نمی‌فهمم که چرا چنین فرد فاسدی ‫از اون فاجعه نجات پیدا کرده!
‫مامان، آقای مورتون ‫که آدم بدی نیست.
‫- پیرمرد جالبیه. ‫- شما دوتا چتونه؟ کجاش جالبه؟
‫من که هرگز پیرمردی ‫به این عجیبی ندیدم!
‫شماها چتون شده بود؟ چرا خواستید ‫که تنباکو رو امتحان کنید؟!
‫- معذرت‌. ‫- معذرت‌.
‫- جک، بیا بریم. ‫- کجا دارید میرید؟!
‫دیگه وقتشه که حیوانات ‫رو جمع آوری کنیم.
‫- بریم. ‫- باشه‌.
‫- صبر کن ببینم! ‫- بیا اینجا ببینم!
‫شاید باید به مامان می‌گفتیم که ‫آقای مورتون من رو نجات داده‌.
‫نمیشه. ما قول دادیم.
‫اما اگه اینو بهش بگیم، شاید نظر ‫مامان درمورد مورتون عوض بشه.
‫نمی‌دونم.
‫بابا و فرانز برگشتن. ‫خوش اومدید!
‫ما برگشتیم. ‫مادرتون داخله؟
‫- آقای مورتون کار بدی کرد. ‫- اون هم خیلی عصبیه.
‫چی؟
‫این دیگه بوی چیه؟
‫- چی‌شده آنا؟ ‫- عزیزم.
‫عزیزم، لطفا بیا به خونه‌ی ‫درختی خودمون برگردیم.
‫من دیگه تحمل زندگی ‫با آقای مورتون ندارم.
‫آنا، چه اتفاقی بیفته؟
‫برام مهم نیست که ‫خودش چیکار می‌کنه!
‫اما اون مرد سعی کرد که جک رو ‫ترغیب به استعمال تنباکو کنه!
‫تنباکو؟! پس این بوی ‫عجیب، بوی تنباکو بود.
‫عجب مرد دردسرسازی؛ ‫اول الکل حالا هم تنباکو.
‫اصلا خنده‌دار نیست!
‫به‌هرحال، من که دیگه ‫تحمل این وضع رو ندارم.
‫- اون روی بچه‌ها تاثیر منفی داره. ‫- یه لحظه صبر کن آنا.
‫- یکم آروم باش. ‫- چطور آروم باشم؟!
‫وقتی که اون داره به جک و فلون، ‫نوشیدن و سیگار کشیدن یاد میده!
‫محاله.
‫- فلون. ‫- فرانز.
‫آنا، وقتی که تو سوئیس ‫زندگی می‌کردیم، یادته؟
‫افراد زیادی تو بِرن مشغول ‫نوشیدن و سیگار کشیدن بودن؛
‫اما اونهارو مقصر ندونستیم.
‫طی سال گذشته، ما پنج‌نفر ‫از جامعه‌ دور بودیم.
‫شاید بخاطر همین هم وقتی آقای ‫مورتون یهو ظاهر شد، نگران شدی.
‫شاید.
‫اما وقتی دیدم که جک می‌خواد سیگار ‫بکشه، کنترلم رو از دست دادم.
‫من با بچه‌ها درمورد مصرف ‫دخانیات صحبت می‌کنم.
‫حالا که توی این جزیره، ‫همسایه‌ای پیدا کردیم
‫باید تلاش کنیم که از ‫همدیگه حمایت کنیم.
‫نمی‌تونیم دائم دعوا کنیم، ازطرفی ‫نباید اینقدر نگران بچه‌ها باشی.
‫مامان، معذرت می‌خوایم.
‫قول میدم که دیگه ‫تنباکو مصرف نکنم.
‫مامان، معذرت می‌خوایم.
‫خوبه که متوجه‌اید.
‫اوهوم، از حالا باید مراقب باشید.
‫من گرسنه‌ام.
‫ای‌وای! یادم رفت ‫که غذا آماده کنم!
‫ها؟! الان یادت اومده؟! ‫قراره خیلی منتظر باشیم!
‫منم گرسنه‌ام.
‫- خب، همگی برید کمک! ‫- چشم!
‫یه لحظه نمی‌دونستم که قراره چه اتفاقی ‫بیفته اما به خوبی و خوشی تموم شد.
‫اما نگرانم که مامان و آقای مورتون ‫باز هم با همدیگه جروبحث کنند.
‫خیلی نگرانم.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫وقتی رفتیم پیک‌نیک، جک ‫پرنده‌ای بزرگ پیدا کرد.
‫تم‌ تم هم تصمیم گرفت تا اون ‫جلوی چشم‌های ما شکار کنه.
‫قسمت بعد: تم تم جوان!
‫☆پایان این قسمت☆
‫♪ فلون؟ بخند فلون ♪
‫Furone waratte Furone
‫♪ صدفی بردار و بهش گوش بده ♪
‫kaigara oshi ate kiite miru
‫♪ وقتی حس تنهایی می‌کنی ♪ ‫♪ به اون صدف گوش بده ♪
‫samishii toki kiite miru
‫♪ دوستانی که از آنها جدا شدی ♪ ‫♪ نام تو را صدا می‌زنند ♪
‫wakareta tomodachi ga yonde iru yo na
‫♪ این احساس توست ♪
‫sonna ki ga suru
‫♪ فلون، دختری قوی باش ♪
‫Furone watashi wa tsuyoi ko
‫♪ ای دخترک نا‌منظم ♪
‫itazurana onnanoko
‫♪ درسته، گلبرگ‌های سرخ ♪
‫so yo makkana hanabira
‫♪ موهای تو را تزئین کردند ♪
‫nagai kami ni kazatte
‫♪ پس فلون، لبخندی بزن فلون ♪
‫dakara Furone waratte Furone
‫♪ فلون، لبخندی بزن فلون. ♪
‫Furone waratte Furone