.:: www.bolboljan.net ::.
‫(هنوز خودی نشون ندادم)
‫(پارک هه جون)
‫(کیم گاپ‌سو)
‫(پارک جی یونگ)
‫(لی سونگ جون)
‫(کیم دو وان)
‫(پارک جونگ یون)
‫(فرمالدئید اثر ۱)
‫(کارت شناسایی دانش آموز)
‫(موسیقی کاربردی اون سونگ هی)
‫میتونی آدما رو هم پیدا کنی؟
‫کسی که منو...
‫به یه بی مسئولیت سپرد
‫(هنوز خودی نشون ندادم)
‫(قسمت ۷)
‫باشه، فقط یکم صبر کن
‫لعنتی. تسلیم شدم
‫تسلیم شدم
‫لعنتی
‫بابات بدجنس نیست
‫واقعا به اندازه کافی خوبه
‫(دزدی نکنین)
‫بابای خوب؟
‫حالا هر چی
‫دیر اومدی خونه
‫انگار دیشب هم تا دیر وقت بیدار بودی
‫برای همینه که به موقع رسیدی
‫وقتشه که کارم با صورت زخمی
‫قراره شروع بشه
‫میخوای این افتخار رو باهام شریک بشی؟
‫("احساسات واقعی سیب زمینی شیرین")
‫(من سیب زمینی شیرین سرخ شده‌ام)
‫(سیب زمینی سرخ شده)
‫(به سیب زمینی سرخ شده حسودیم میشه)
‫چی فکر میکنی؟
‫چی؟
‫هنوز نخوندمش
‫باشه، بخون
‫(چرا باید)
‫(تو سس توکبوکی غوطه‌ور بشم؟)
‫از وقتی از خونه فرار کردم، انتظار
‫خوش آمد گویی گرم نداشتم
‫ولی باید یه کاری بکنم که
‫وقتی سانگ آه رو میبینم خجالت زده نشم
‫میتونی آدما رو هم پیدا کنی؟
‫کسی که منو...
‫یه یه بی مسئولیت سپرد
‫چی فکر میکنی؟ خوبه؟
‫-آره ‫-واقعا؟
‫باحاله؟
‫آره، باحاله
‫آره، تو هم مثل من
‫سلیقه خوبی داری
‫خدای من
‫هیچ وقت باهاش رانندگی نکردی
‫چون میترسیدی گاز هدر بره
‫پس چرا داری ماشینت رو میشوری؟
‫حتی اگه بیرون نرم
‫باید صورتم رو بشورم
‫ماشینت مثل صاحبشه
‫خیلی قدیمیه
‫ولی چون درست ازش مراقبت شده
‫خوب و تر تمیز مونده
‫خدایا
‫حالا که نگاهت میکنم
‫لباس همیشگی پیاده‌رویت رو نپوشیدی
‫قراره بری دیدن یه زن، ها؟
‫آره، دارم میرم دیدن یه زن
‫از آپارتمان ۳۰۲ دریافت شده
‫از آپارتمان ۲۰۱ هم همینطور
‫زیرزمین آپارتمان
‫مستاجرش خیلی زحمت کشه
‫اصلا نمی‌خورد اینجور باشه
‫آپارتمان ۲۰۱...
‫چی؟ همین الانش دو روز گذشته
‫سلام. صاحبخونه هستم
‫هنوز اجاره رو نگرفتم
‫یادم رفت. همین الان پرداخت میکنم
‫وقتی اونجایی باید خودکار انتقالش بدی
‫اینجور برای هر دوتامون راحت‌تر نیست؟
‫آره، میکنم
‫صبر کن
‫صدای پارس کردن سگ بود؟
‫اه، تلوزیونم روشنه
‫-- سگ داری
‫چی میگه؟
‫باید برم اونجا
‫مصاحبه داری؟ تو؟
‫از پس مخارج باز کردن مغازه بر نمیام
‫و واقعا نمیتونم کاری نکنم
‫اگه بهم حقوق بدن
‫به عنوان آرایشگر کار میکنم
‫برای همین اینجور لباس پوشیدی
‫میخوای تاثیر خوبی روشون بذاری
‫پسرم بهم گفت
‫حالا که پیر شدی
‫حداقل باید مثل جوونا لباس بپوشی
‫حالا که حرفش شد، گوم پیل رو ندیدم
‫برای همین محله انقدر سوت و کور شده
‫اتفاقی افتاده؟
‫خدایا، اتفاقی نیوفتاده
‫واقعا؟
‫هی، این چیه؟
‫این چه کوفتیه؟
‫چطور پرنده‌ها جرات میکنن رو
‫ماشین نماینده ساختمون دستشویی کنن؟
‫پسر
‫حواست رو جمع کن
‫خدایا، صبر کن
‫داری با ماشینم چیکار میکنی؟
‫پرنده رو ماشینتون دستشویی کرده بود
‫ساکن واحد ۷۰۸ داشت داوطلبانه
‫تمیزش میکرد
‫نمیشه که با هر چی دستت اومد تمیزش کنی
‫با پارچه پشمی تمیزش میکنم
‫این روش خط میندازه
‫ببخشید که هر چی دستم اومد استفاده کردم
‫و ماشین باارزش‌تون رو پاک کردم
‫متأسفم
‫آخه قیافه کسی که متاسفه اینجوریه؟
‫-داری چیکار میکنی؟ ‫-داشتم...
‫کیه؟
‫صاحب خونه‌ام
‫اجاره رو دادم. هنوز چک نکردین؟
‫کردم
‫ولی باید یه چیز دیگه رو چک کنم
‫چی رو باید چک کنین؟
‫خدایا، ببخشید
‫تلوزیونتون خاموشه ولی هنوز صدای سگ میاد
‫چه بوی بدی
‫میدونستم
‫ببخشید، مامان بابام بزرگش میکنن
‫ولی احساس تنهایی میکردم، برای همین
‫میدونی که منم تنها زندگی میکنم
‫ببین. چارچوب در رو گاز نمیگیره
‫خوب رفتار میکنه
‫این بو چی؟
‫این بویی که
‫تو خونه پیچیده چی؟
‫انگار لونه سگه
‫نه خونه آدم
‫حالا هر چی. باید طبق قرارداد عمل میکردی
‫باید سریع از اینجا بری
‫چطور میتونم سریع برم؟
‫شاید بی‌رحمانه باشه
‫ولی تو قرارداد گفته شده بود
‫برای همین وقتا
‫قرارداد می‌بندیم، مگه نه؟
‫خدایا
‫ببین چقدر گستاخه
‫چه سگ بدی
‫خفه شو!
‫وای، خدای من!
‫رزرو داشتین؟
‫برای مصاحبه
‫ساعت سه اومدم
‫از این طرف
‫باشه
‫راستی، همچین جایی
‫آدمی مثل من رو هم استخدام میکنه؟
‫اگه مهارت داشته باشی، چرا که نه؟
‫فهمیدم
‫همگی موفق باشین
‫جای دیگه‌ای نرین
‫مستقیم برین خونه
‫-بله خانم ‫-بله خانم
‫فهمیدین؟
‫-بله خانم ‫-بله خانم
‫نماینده کلاس
‫توجه. احترام بذارین
‫-ممنون ‫-ممنون
‫زود برین خونه
‫نام سانگ آه
‫کی قراره بابات بیاد؟
‫اصلا با مادرت در تماس نیستی؟
‫(مخاطبین مورد علاقه، گروه‌ها)
‫(...)
‫برای یه مرد، خدمت به ارتش
‫مثل اینه که تو یه روز سرد زمستونی
‫درو بدون آگاهی باز کنی
‫و بعد از اینکه سرما سخت رو
‫حس کردی، سریع درو ببندی
‫فقط یه لحظه زودگذره
‫۱۸ ماه نمیتونم ببینمش
‫چطور میتونیم ۱۸ ماه از هم دور باشیم؟
‫منتظرم می‌مونه؟
‫آره، می‌مونه
‫-مگه نه؟ ‫-آره
‫وقتی دو ماه سرجوخه بشی
‫بعدش، سربازیت
‫رو تو اشک و آه میگذرونی
‫همینه دیگه
‫سرنوشتیه که نمیشه ازش دوری کرد
‫و یه علم ثابت شده ست
‫اصلا منطقی نیست. لعنتی
‫بابای پیرم فقط میخواد بفرستتم برم
‫و برم نیروی دریایی، نه جای دیگه
‫خدایا، نیروی دریایی؟
‫قدیمیا یه چیزی میگن
‫"اگه نمیتونی ازش دوری کنی، لذت ببر"
‫نه
‫به خاطر عشق هر کاری میکنم تا ازش دوری کنم
‫برای همین پا جای پای تو گذاشتم و فرار کردم
‫عشق هم تو سرنوشت آدمه
‫چی میخواین سفارش بدین؟
‫کانگ دو سوک اینجا کار نمیکنه؟
‫-دو سوک؟ ‫-آره
‫دو سوک کجاس؟
‫-نمیدونم ‫-اه، نه
‫گ-گوم پیل
‫اگه یکی دنبالم گشت وانمود کن نمیدونی کجام
‫دو سوک اینجا کار میکنه، درسته؟
‫آره، یه لحظه
‫چی؟
‫تو نام گوم پیل نیستی؟
‫(نام گوم پیل)
‫(پارک چول گو)
‫مچ دستت چطوره؟ درد نداره؟
‫خیلی وقت گذشته
‫آره، خیلی وقته
‫درسته
‫(کانگ چول گو مدیرعامل توزیع سی جی)
‫مدیر اینجایی، درسته؟
‫مدیر؟
‫اه، خب...
‫شرکت بزرگیه، نیست؟
‫پیشرفت کردی
‫آره، فکر کنم
‫چه دنیای کوچیکی
‫چطور اینجور تصادفی همدیگه رو دیدیم؟
‫شوکه شدم
‫خدایا، اون دو سوک
‫دانشگاه نمیره و فقط قرار میذاره
‫بهش گفتم بره سربازی
‫برای همین فرار کرد
‫خدایا
‫پسرم شده دشمن جونم
‫هی، مگه یه مرد پیر که کامیک میکشه
‫اینجا کار نمیکنه؟
‫-چی؟ ‫-بذار ببینمش
‫کدومه؟
‫اونه؟
‫اه، نه، نه
‫مرخصی گرفته
‫چرا میپرسی؟
‫دو سوک قبلا خیلی رقت انگیز بود
‫ولی از وقتی با اون حرف زده
‫حتی رقت انگیزتر هم شده
‫فکر کنم اون روش تاثیر گذاشته و
‫بدبخت‌تر شده
‫خب میدونی، اینجور هم نیست
‫آدم خوبیه
‫نه، نیست
‫غیر ممکنه
‫فکر کن چقدر بدبخته که
‫اینجا پاره وقت کار میکنه
‫و تو این سن کامیک میکشه
‫باید اخراجش کنی
‫چی؟
‫اگه پسرم مثل اون بشه و حتی وقتی پیر شد
‫اینجور جاها کار کنه چی؟
‫آقای نام
‫میشه یه چیزی بگم؟
‫بله، آقا
‫متاسفم
‫نباید کارم رو با
‫مسائل شخصی قاطی میکردم
‫برای این که نگفتم بیای
‫قراره به کارکنای پاره وقت که مدت طولانی کار کردن
‫موقعیت‌های دائمی بدن
‫میخواستم شما رو پیشنهاد بدم آقای نام
‫چرا من؟
‫بیشتر از همه اینجا کار کردی
‫و فعلا از همه پیرتری
‫خدایا
‫میتونی بیمه بشی
‫و حقوقت هم بیشتر میشه
‫فکر نکنم اونقدرا هم بد باشه
‫(درخواست ای وای بی برای موقعیت دائمی)
‫باید یه چیزی بهت بگم. بهم زنگ بزن
‫-سلام ‫-هی، دخترم. حالت چطوره؟
‫معلمت؟
‫فردا؟
‫باید براش وقت جور کنم
‫باشه، فهمیدم
‫باشه
‫فردا میبینمت
‫خدایا
‫دوباره اومده
‫اون مرده باباش نیست
‫از کجا میدونی؟
‫کدوم پدری وقتی دخترش رو میبینه
‫همچین لبخند ترسناکی میزنه؟
‫قبلا بهت گفتم
‫اون مرده
‫شوگر ددی هیو جیه
‫خدای من
‫برای چی اومده آکادمی؟
‫و چرا انقدر فضولی؟
‫من؟
‫اصلا هم فضول نیستم
‫فقط درمورد اتفاقایی که برات میوفته کنجکاوم
‫پسری که سوار موتور بود کی بود؟
‫به تو چه ربطی داره
‫خدایا
‫میبینمت
‫چرا باهامون نمیای؟
‫نمیتونم بهش بگم
‫مدیر نبودم
‫که همون مردک رو مخم
‫آسون نیست
‫فکر کنم از اینکه زندگیم
‫انقدر رقت انگیز بوده خجالت کشیدم
‫(ویراستار یو جه وو)
‫جواب نمیدی؟
‫مطمئنم دوباره موفق نشدم
‫گفت ازش لذت برده و
‫و به زودی کارم رو شروع میکنم
‫الکی بهم دلداری داد
‫و مثل خودم دروغ گفت
‫باید چیکار کنم؟
‫فرصت خوبیه که کارگر ثابت بشی
‫دیگه همچین شانسی گیرت نمیاد
‫با بابا و سانگ آه میتونم
‫اعتماد بنفس بیشتری داشته باشم
‫پس میخوای چیکار کنی؟
‫هی
‫ممنون که برای مصاحبه اومدین
‫بعد از بررسی بهتون زنگ میزنیم
‫باشه، درست میگین
‫خدای من
‫حتی به خاطر مصاحبه بهت پول دادن؟
‫برای این بوده که بزنی به چاک یا همچین چیزی؟
‫مطمئنم همینه
‫خدا
‫فکر نکنم اونجا برای
‫پیرمردی مثل من مناسب باشه
‫ولی کامل هم وقتت رو هدر ندادی
‫حداقل پول سوجوت رو در آوردی
‫بیا
‫خدایا
‫چند بار باید به این زنه بگم
‫کمتر سر و صدا کنه؟
‫خدایا. اصلا ناپدید نشد
‫اون کانال احمقانه خرید خونگی
‫لعنتی
‫دوباره پول هدر دادم
‫چقدر رو مخه
‫اه
‫چرا آب از گوشم بیرون نمیاد؟
‫گوشم هم چاق شده؟
‫خدایا، لعنتی
‫یا خدا
‫چرا درو باز نمیکنی؟
‫میدونم خونه‌ای
‫یعنی روح‌ها سرگردون شدن؟
‫هی!
‫کمک!
‫چی شده؟
‫کمکم کن!
‫ای خدا
‫ولی
‫باید درو باز کنی که کمکت کنم
‫الان نمیتونم بیام جلو در
‫خدایا، چی شده؟
‫پس چیکار کنم؟
‫خب
‫یک، صفر، صفر، چهار رو بزن
‫چی؟
‫رمزه
‫یک، صفر، صفر، چهار بزن
‫درسته
‫پسر
‫خدایا
‫۱۰۰۴ هست!
‫۱۰۰۴ رو بزن!
‫۱۰۰۴!
‫فهمیدم
‫خدایا
‫۱۰۰۴؟ خدا
‫کجا قایم شده
‫و کمک میخواد؟
‫تو دستشوییم
‫ولی... ولی صبر کن!
‫نیا تو! نمیتونی بیای تو!
‫لخت که نیستی، هستی؟
‫نه، این نیست
‫ولی آرایش ندارم
‫خدایا، خیلی محکم پا میکوبیدی
‫فکر کردم آخرش میوفتی
‫کجات زخم شده؟
‫اینجا؟
‫چطور میتونی بهم دست بزنی؟
‫اه
‫فکر کنم دهنت سالمه
‫زنگ میزنم ۱۱۹ پس تحمل کن
‫نه، نمیتونی. زنگ نزن
‫۱۱۹ نه
‫چرا نه؟
‫تحقیر کننده ست
‫چی تحقیر کننده ست؟
‫نمیخوام چون تنها زندگی میکنم و آسیب دیدم
‫قیل و قال راه بندازم
‫به خاطر آژیر از کوره در رفتم
‫و گفتم ارزش داراییم پایین میاد
‫حالا چطور میتونم زنگ بزنم آمبولانس؟
‫خوبه حداقل نزاکت داری
‫فقط موبایلم رو از رو میز بده
‫که زنگ بزنم یه تاکسی بیاد
‫تو هم که حرف مامان رو میزنی
‫مامان گفت بهت نگم
‫که دوست پسرش رو میبینه
‫شنیدم داری یکی رو میبینی
‫چه مدل پسریه که
‫مخفی نگهش داشتی؟
‫چرا؟ میخوای چیزی بگی؟
‫ن-نه
‫میخوای تو کافه آقای بک همدیگه رو ببینیم؟
‫چی؟ هنوز نرفتی خونه؟
‫الان کجایی؟
‫میتونم ببینمت؟
‫ببخشید ‫آره، ممنون
‫اگه اینجا رو نگاه کنی، مچ دستت رگ به رگ شده
‫مچ پات نشکسته
‫ولی رباطش متورم شده
‫پس، چیکار کنیم؟
‫خیلی درد داره؟
‫خیلی درد داره
‫برات آمپول مینویسم
‫خب، باهاش چیکار کنیم؟
‫ببخشید
‫هی. چرا هنوز نرفتی؟
‫زیر تیغ جراحی که نرفتی
‫چرا بانداژ کردن دستت انقدر طول کشید
‫عین تو که خودخواه نیستم
‫اصلا هم خودخواه نیستم
‫اتفاقا آدم منطقی هستم
‫-منطقی ‫-این دهنت رو باید بدوزن
‫خدای من
‫واقعا خیلی حساسی
‫-بیا، منو بگیر ‫-ولی...
‫چطوری؟
‫نه، میشه فقط اینو نگه داری؟
‫باشه، بدش من
‫چیکار کنم؟
‫شونه‌ات
‫آخ، خدایا
‫چیکار کنم؟
‫اینجوری
‫خدای من، خدایا
‫خدا
‫-آخ ‫-صبر کن
‫تا یه مدت از بالا
‫سر و صدا نمیاد
‫به هر حال، ممنون
‫دیگه چرا به هر حال میگی؟
‫مراقب باش
‫یا حالا هر چی. هر کار دلت میخواد بکن
‫بدون آرایش بهتر به نظر میای
‫همین الانش هم بدجنس به نظر میای
‫دیگه چرا انقدر وحشتناک آرایش میکنی؟
‫چی؟
‫چی گفتی؟
‫خدایا، چی داره میگه؟
‫خدای من
‫بدون آرایش بهتر به نظر میای
‫خدایا، دیوونه شدم
‫واقعا دیوونه شدم
‫خدا
‫بیا تو
‫ببخشید انقدر دیر اومدم جو هیوک
‫عیب نداره. به هر حال دیر میخوابم
‫-بیا ‫-باشه
‫ممنون
‫کانگ چول گو؟
‫همونی نیست که براش پادویی میکردی
‫و ازت پول میگرفت و میزدت؟
‫اون کانگ چول گو؟
‫ازم پول میگرفت و میزدم؟
‫چی داری میگی؟
‫با شریک شدن نون و پولمون
‫دوستی قوی ساخته بودیم
‫اون احمق الان مدیر عامل شده؟
‫شایسته به نظر میاد
‫هیچ وقت نفهمیدی، فهمیدی؟
‫هی، میدونستی طلاق میگیری
‫و اینجور زندگی میکنی؟
‫میدونستم زندگیت اینجور میشه
‫خدایا
‫خائن‌هایی مثل تو میتونن
‫خودخواه و سنگدل باشن
‫ولی وقتی یه چیزی بخوان برمیگردن
‫امروز چیه؟
‫خدایا
‫یه استاد تکواندو و یه مامان مطلقه
‫وسوسه کننده ست
‫تونستم
‫من بودم که گفتم گارام ضعیفه
‫برای همین فرستادمش تکواندو یاد بگیره
‫یه تریلر پر شور
‫که با سرزنش و خشم پر شده
‫داستان باحالی میشه
‫گارام گفت سخت میشه فهمیدش
‫و خسته کننده اس
‫حتما یه ورزشکار سخت گیر
‫و یه آدم عجیب غریبه
‫دا هی چی فکر میکنه؟
‫به بچه‌مون گفت دروغ بگه
‫باید تو انتخاب دوست پسرش دقت کنه
‫داری زیاده‌روی میکنی
‫منظورت چیه؟
‫خیلی داره واکنش نشون میده، نه؟
‫شبیه حسودا به نظر میام؟
‫میام؟
‫چون ازش خسته شدی بودی طلاقش دادی
‫چه فرقی داره قرار بذاره یا نه؟
‫البته که فرق داره
‫میتونه ناپدری گارام بشه
‫نمیتونم بذارم اتفاق بیوفته
‫فردا میرم ببینم چه مدل آدمیه
‫میخوای از زیر کار در بری؟
‫کار؟ میتونم یه روز مرخصی بگیرم
‫باهام میای، آره؟
‫یه کار مهم دارم، نمیتونم
‫چون تکواندو بلده میترسی؟
‫پسر، معلومه که نه
‫قراره فردا معلم سانگ آه رو ببینم
‫میتونی باهام بیای؟
‫منم یه کار مهم دارم
‫باشه. آخرش همه‌مون تک و تنها زندگی میکنیم
‫خودم تنها میرم ببینم
‫نه، فقط مرم بکشمش!
‫هی، رفیق. تو رو خدا
‫بدون من نمیتونی
‫کاری بکنی، میتونی؟
‫قبلا استاد هنرهای رزمی بودم، میدونی که؟
‫مطمئنم همدیگه رو میفهمیم
‫هر دوتامون روشن فکر و بالغیم
‫آروم باهاش حرف میزنم
‫ممنون گوم پیل!
‫ولی نمیخواد باهاش حرف بزنی
‫-خدایا ‫-تو که روشن‌فکر نیستی
‫نمیتونی باهاش منطقی رفتار کنی، پس گستاخ باش!
‫گفتی باهاش حرف میزنی
‫-کجا میری؟ ‫-نه
‫اه، خدایا!
‫تو!
‫ببخشید، هل داد
‫-سلام ‫-سلام
‫خب، شما معلم کلاس ببری؟
‫منظورم اینه که، به کلاس ببر آموزش میدی؟
‫جیکم، معلم کلاس ببر
‫اومدی ثبت نام کنی؟
‫-نه ‫-آره
‫خوبه، عالیه
‫کلاس تکواندو بزرگسالان
‫و کلاس فیتنس داریم
‫میتونم استرس‌تون رو از بین ببرم
‫اه، بله
‫البته، چرا که نه؟
‫خب، ممنون
‫عالیه
‫(پیروزی تکواندو انگلیسی)
‫به خاطرت، تو کلاسا ثبت نام کردم
‫فکر کنم باید انگلیسی یاد بگیری
‫باورم نمیشه تو یه شرکت بزرگ کار میکنی
‫این کشور با تحصیلات انگلیسیش
‫مشکل بزرگی داره
‫-چی شده؟ ‫-ماشین دا هیه
‫هی بیا
‫گارام کجاس؟
‫مطمئنم پیش خواهرش گذاشتتش
‫امروز کلاس تکواندو نداره
‫حتی خانواده‌اش از رابطه‌شون حمایت میکنن
‫انگار عالی به نظر میاد
‫هی، تو
‫خوبه دیدمت. چطوری؟
‫خوب
‫-آماده‌ای؟ ‫-بریم
‫نفس عمیق بکش
‫انگلیسی زن قبلیت خوب بود؟
‫خارج انگلیسی خونده بود
‫تو ارتباط باهاش مشکلی نداره
‫احمق بودم
‫فرستادمش خارج درس بخونه
‫با خودم گفتم اگه انگلیسی یاد بگیره
‫یه کار بهتر پیدا میکنه
‫هی، دارن میرن سمت گو پیونگ
‫گو پیونگ کجاس؟
‫همونجایی که کلی متل داره
‫نمیبخشمشون!
‫پسر، هیکلش خوبه
‫باید به بچه‌های کوچیک یاد بده
‫چرا به یه مامان یاد میده؟
‫(استراحتگاه گو پیونگ)
‫-خوبه ‫-آره
‫خیلیه
‫-خوشمزه ست؟ ‫-آره
‫-تو هم یکم میخوای؟ ‫-آره
‫-ممنون ‫-یکم هم سس
‫خیلی وقته لبخندش رو ندیدم
‫این چان
‫خوبم
‫منظورم اون نبود
‫میتونم سوجبی سفارش بدم؟
‫-البته ‫-ممنون
‫خانم
‫خانم!
‫هی، آروم باش
‫-دیدمون ‫-گارسون؟
‫اه، پسر
‫-داره میاد ‫-کی؟
‫دا هی
‫خیلی برای این کارا پیر نشدین؟
‫چطور میتونین انقدر بچه باشین؟
‫گوم پیل بی گناهه
‫ازش خواستم باهام بیاد
‫امیدوارم
‫دوستیت با گوم پیل تموم بشه
‫خب
‫تکواندوت
‫تو چه سطحی هستی؟
‫من؟ سطح پنج
‫اه، سطح پنج؟
‫وایسا، میتونی کره‌ای حرف بزنی؟
‫-آره، یکم میتونم ‫-باشه
‫اه، سطح پنج؟
‫خوبه که یه تکواندو کار
‫دیگه میبینم
‫تکواندو کار بودی؟
‫تو اولین روزام
‫تو اولین روزات؟
‫یعنی چی؟
‫تو اولین روزهام
‫یعنی وقتی بچه بودم
‫وقتی دبیرستان میرفتم
‫کمربند زرد گرفتم
‫اصلا تغییر نکردی گوم پیل
‫تو هم. هنوز به خوشگلی
‫گوم پیلی. هنوز این چان رو دوست داری، درسته؟
‫دوست صمیمیته
‫-- البته که دارم. برام باارزشه
‫داری این کارا رو میکنی که برگردی پیشم، درسته؟
‫چی داری میگی؟
‫-- فقط میخوام خوشحال و سالم
‫این چان کسی نیست که برای همچین کارهایی
‫مرخصی بگیره. میدونی که
‫منم
‫گوم پیل، التماست میکنم
‫چی دارم میگم؟
‫خنده داره که تو همچین موقعیتی
‫نگران این چان هستم
‫میتونی هر کار میخوای بکنی
‫و هر جور دلت میخواد زندگی کنی
‫ولی سرپرست خانواده هم هستی
‫برای سانگ آه احساس تاسف نمیکنی
‫که اینجور زندگی میکنه؟
‫درسته! سانگ آه!
‫آقا. میشه تندتر برین؟
‫بله، باشه
‫(کلاس با پدر ‫مهمان: پدر نام سانگ آه)
‫چرا بابات نمیاد؟
‫خیلی زود خودش رو میرسونه
‫نمیتونیم بریم خونه خانم؟
‫میخوام برم خونه
‫نام سانگ آه دروغگوه!
‫نام سانگ آه خر فرضمون کرده!
‫-دروغگوه ‫-دروغ میگه
‫-سرکارمون گذاشته ‫-سرکارمون گذاشته
‫ساکت باشین!
‫حتما سر بابات خیلی شلوغه
‫(نام سانگ آه دروغگوه)
‫سانگ آه!
‫متاسفم
‫یکم دیر کردم
‫یادم رفت. متأسفم
‫عیب نداره
‫سانگ آه!
‫متأسفم
‫یکم دیر کردم
‫خدای من. یادم رفت
‫اینجا رو ببین!
‫-باشه! ‫-بیرون!
‫بهش توپ بزنین
‫-اون چی بود؟ ‫-زود باش
‫فرار کن!
‫-وای نه ‫-برو بیرون
‫نام سانگ آه دروغگوه
‫نام سانگ آه سرکارمون گذاشته
‫ده سال پیش باید صادقانه
‫بهش میگفتم
‫که خوب نیستم
‫که خیلی شرمنده‌ بودم
‫و اینکه خیلی عصبانی بودم
‫متاسفم سانگ آه
‫عیب نداره
‫-بریم ‫-متأسفم
‫کی هستی؟
‫اینجا خونته؟
‫آره
‫چه جونگ هو باباته، درسته؟
‫خونه‌اس؟
‫نه
‫هی، بذار بیایم تو
‫خدایا
‫چرا زل زدی به من؟
‫اصلا نگاهت رو دوست ندارم
‫چی...
‫بریم
‫حتی بچه‌اش رو ول کرده. اینجا نیست
‫خدایا
‫نمیخوام تحقیرت کنم
‫دوباره که نمیبینیم، درسته؟
‫یه چیز درست حسابی بخور
‫فقط رامیون نخور
‫ممنون
‫(واحد ۸۰۸، بونگ یون جا)
‫اه، صبر کن
‫خودم این بسته رو تحویل واحد ۸۰۸ میدم
‫میتونی بری یه ساختمون دیگه
‫حتما سرت شلوغه
‫-واقعا؟ ‫-آره، مراقب باش
‫-ممنون ‫-خواهش می‌کنم
‫-هی ‫-داری چیکار میکنی؟
‫این برای نماینده ساکناست
‫میخوامش تحویلش بدم
‫خیلی بهش وفاداری
‫نماینده ساکنا آسیب دیده
‫به عنوان سرایدار باید برم ببینم حالش چطوره
‫داری میری برگه اطلاعات بگیری؟
‫حتما عجله داری
‫برو و وفاداریت رو نشون بده
‫باشه
‫-سلام ‫-سلام
‫درمورد پذیرش دانشگاه بود؟
‫میدونستم
‫دردسر درست نمیکنی
‫این چان رو میشناسی، دوستمه، درسته؟
‫میخواستم کمکش کنم به یه کار مهم
‫رسیدگی کنه
‫بازم، نباید فراموش میکردم
‫میدونی که بیشتر وقتا اینجور نیستم، درسته؟
‫اولین باره که منتظرت گذاشتم
‫گفتم عیب نداره
‫آره
‫باور دارم
‫میتونی گلیمت رو از آب بکشی بیرون
‫سانگ آه، میدونی ذوزنقه چیه؟
‫چیزی که تو سیرکا میبینی
‫میدونم، یه بار درموردش بهم گفتی
‫گفتم؟
‫نمیخواد نگران من باشی
‫نیستم. میدونم هیچ وقت کاری نمیکنی نگران بشم
‫ولی نگران پدربزرگتم
‫نمیخواد نگران من باشی
‫احساس میکنم حالا که نمیبینمت
‫میتونم زندگی سالم و طولانی داشته باشم
‫بابا
‫تو محله من چیکار میکنی؟
‫وقتش شده؟
‫بیا امشب گوشت خوک بخوریم
‫این کارو میکنم که براش جبران کنم
‫ولی اگه براش سوتفاهم بشه چی؟
‫فکر کنم براش سوتفاهم میشه
‫خدا رو شکر اینو بهش ندادم
‫ولی چرا باید براش سوتفاهم بشه؟
‫فقط نشونه قدردانیمه
‫اگه اشتباه بفهمه خیلی آدم عجیب غریبیه
‫خدایا
‫خیلیه، آره هست
‫با اینکه ازش ممنونم ولی بازم خیلیه
‫خدایا
‫ولی ازش ممنونم
‫درسته که ازش ممنونم
‫بیا
‫(گوشت خوک منجمد از شیلی)
‫سلام آقای یو
‫یادم رفت بهتون زنگ بزنم
‫آقای نام، وبتونی که برام فرستادی رو خوندم
‫فهمیدم. میدونم قراره چی بگی
‫-- عین همیشه، مشکلی نداره
‫فکر می‌کنم یه شاهکاره
‫چی؟
‫خیلی منتظر موندی
‫وقتشه کارت رو شروع کنی
‫چی؟ کارم؟
‫سردبیر رو راضی میکنم که منتشرش کنه
‫باشه، ممنون!
‫خداحافظ
‫بابا، وقتش رسید
‫سانگ آه. بالاخره قراره اولین کارم رو شروع کنم
‫خب
‫(گوشت خوک کره‌ای)
‫هنوز زوده شامپاین رو باز کنی
‫خیلی به خودت نبال
‫یکم پول اضافی گرفتم
‫برای همین میخوام همش رو خرج کنم
‫هی، زنگ بزن جو هیوک
‫هر دوتامون بهش مدیونیم
‫بهش زنگ بزن
‫باشه! به این چان هم زنگ میزنم
‫کجایی؟
‫فکر میکنی کجام؟
‫میخوای بیای بیرون؟
‫نه، فقط میخوام بمونم تو خونه
‫باشه، پس تو خونه بمون
‫خانواده دارن گوشت خوک کباب میکنن
‫که برگشتم رو جشن بگیرن
‫باشه، میام
‫-آقا! ‫-هی
‫اینجام آقا
‫خیلی وقته دوستِ پسرمی. انتظار کادو نداشتیم
‫میخواستم یه چیزی بیارم
‫باید بجاش دستمال میخریدی
‫-سلام ‫-سانگ آه
‫اگه بیرون میدیدمت
‫اصلا نمیشناختمت
‫دستمال توالت نیاز نداشتیم
‫خدا رو شکر، اصلا به بابات نرفتی
‫هنوز نپخته
‫حتما جو هیوکه
‫هنوز نپخته
‫آره، پخته
‫پسر
‫چیه؟
‫خدایا
‫کلی میوه خریدم، پس
‫اه، درسته
‫تو آدم منطقی هستی
‫آدم ناسپاسی هم نیستم
‫به هر حال، درسته که ازت ممنونم
‫حتما باید تو جمله‌ات به هر حال بگی؟
‫به هر حال، زمان خوبیه
‫-بیا تو ‫-چی؟
‫-بیا تو ‫-چرا؟
‫غذا پختن با دستت سخته
‫-بیا تو ‫-باشه
‫ولی دستم رو ول کن
‫-و کفشم ‫-باشه، کمکت میکنم
‫خدای من
‫این برنامه‌ام نبود
‫-باشه ‫-برنامه‌ات رو ول کن
‫همه چیز که قرار نیست طبق برنامه پیش بره
‫-ببخشید ‫-زندگی همینه دیگه
‫-بفرمایید آقا ‫-ممنون
‫با کاهو خوشمزه‌تره
‫بذار برات درست کنم
‫نه، نمیخواد این کارو بکنی
‫نه، سیر نه
‫درسته، حدس میزدم سیر خام دوست داشته باشی
‫این دیگه جو هیوکه
‫درو براش باز کن سانگ آه
‫بیا، باز کن
‫نه، خودم میخورم
‫ممنون
‫بیا تو
‫-اینم امتحان کن ‫-خیلی خوشمزه‌ست
‫هر چقدر میخوای بخور
‫همزاد خودم. چرا انقدر دیر اومدی؟
‫-خوش اومدی ‫-منم اینجام جو هیوک
‫-بشین ‫-بیا بشین
‫کلی چیز میز آوردی
‫خدایا
‫تنها چیزی که میخوام صورت زخمیمه
‫نباید همه‌شون رو میاوردی
‫-خیلیه ‫-حتما سنگین بوده
‫خب
‫ببخشید با سیب زمینی‌های شیرین باعث
‫ناراحتیت شدم
‫خب، اون موقع خیلی حساس بودم
‫-بیا. لطفا اینو قبول کن ‫-سیب زمینی شیرین؟
‫چرا میدیشون به من؟
‫وقتی افتادی زمین
‫از زمین کمک گرفتی و بلند شدی
‫از اونجایی که سیب زمینی شیرین نابودم کرد
‫باید ازشون استفاده کنم و بلند شم
‫خیلی زود، روی ساختمون آپارتمانمون
‫یه پلاکارد نصب میشه
‫و قیمتش به سرعت میره بالا
‫چون جاییه که هنرمندی مثل من توش زندگی میکنه
‫-فعلا گوشت بخور ‫-داغه
‫-انقدر چرت و پرت نگو ‫-داغه
‫غذات رو بخور
‫منو ول کن، بخور تا سیر شی
‫با الکل خوشمزه‌ترم میشه. به سلامتی
‫اینو امتحان کن، سانگ آه
‫خودم درست میکنم
‫باشه
‫اینو بخور
‫بیا
‫چطوره؟ خوبه؟
‫خیلی خوبه
‫ولی قیافه‌ات که یه چیز دیگه میگه
‫یکی از جذابیت‌هاشه
‫بفرما
‫-بیا ‫-چرا نمیخوری؟
‫ممنون
‫واو، مزه‌اش عالیه آقا
‫خورش خمیر سویات حرف نداره
‫فکر کنم کارش تو آشپزی بیسته
‫هنوزم نمیدونم برای رامیون
‫چقدر آب لازمه
‫از بس خنگی
‫-با سلیقه‌ات جوره؟ ‫-آره
‫میدونی
‫کیمچیت خیلی شور نیست. مزه‌اش خوبه
‫از یه کانال خرید خونگی خریدمش
‫-یکم دیگه کیمچی بیار ‫-باشه
‫-گوش کنین ‫-چیه؟
‫بیاین یکم هم آبجو بخوریم
‫-خوبه ‫-آبجو، باشه؟
‫-یکم آبجو میخوایم ‫-هی
‫احمق
‫نه، مهمونی. من انجامش میدم
‫گوشت هم بیار
‫چرا انقدر دیر اومدی خونه؟
‫چرا اینجور نگاهم میکنی؟
‫قرار نیست سلام کنی؟
‫سانگ آه
‫میتونم
‫سانگ آه، میتونم
‫میتونم
.:: telegram: @bollbolljan ::. .:: instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال بدون سانسور .:: www.bolboljan.net ::.
‫(هنوز خودی نشون ندادم)
‫مامانت رو برات پیدا میکنم
‫کجا میری سانگ آه؟
‫چقدر براش خرج کردی؟
‫چون بچه بودم انجامش ندادی
‫-چون هنوز بچه‌ای ‫-مامان
‫-من چی؟ ‫-متأسفم
‫اونجور نگاهم نکن
‫چون منو یاد مامانت میندازه!
‫لطقا، تو رو خدا!
‫فقط بمیر!
‫اولین مشتری امروزی
‫هر جا بخوای میتونی بشینی
‫حتما یه داستان پیچیده پشتشه
‫واقعا حالت خوب بود؟
‫میخوای برات آهنگ بخونم؟
‫خواننده خوبیم
‫هیچوقت حسرتش رو نخوردی؟
‫تونستم یه جوری زندگی کنم
‫پس فکر کردی همه چی تموم میشه؟
‫آره، تموم میشه