‏ .:: www.bolboljan.net ::.
کینو‏،‏ وقتی با همچین چیزایی مواجه میشی‏.‏‏.‏‏.‏
چرا بازم به سفرت ادامه میدی؟
دلیل خاصی نداره‏.‏
دلیل خاصی نداره؟
گاهی وقتا فکر می‌کنم که
شاید من یه آدم کوته فکر‏،‏ ساده‌لوح و احمق باشم‏.‏
که شاید من یه انسان پست و نفرت‌انگیز باشم‏.‏
نمی‌دونم چرا‏.‏
ولی گاهی وقتا این حسو دارم‏.‏
ولی توی همچین وقتایی‏،‏
همیشه احساس می‌کنم تمام دنیا زیباست
و متوجه میشم که چقدر دوستش دارم‏.‏
برای همین‏،‏
حتی وقتی چنین اتفاقاتی میفته‏،‏
هنوزم دلم می‌خواد به شهر بعدی برم و چیز بعدی رو کشف کنم‏.‏
بگو ببینم این جواب راضیت کرد؟
راستشو بگم کینو‏،‏ من که درست متوجه نشدم‏.‏
خب عیبی نداره‏.‏
واقعا؟
شاید خودمم واقعا درکش نمی‌کنم‏.‏
شاید مردد شدم‏.‏
شاید دارم به سفرم ادامه میدم تا بهتر درکش کنم‏.‏
خب دیگه‏،‏ من میرم بخوابم‏.‏
فردا دوباره راه درازی در پیش داریم‏.‏
شب بخیر‏،‏ هرمس‏.‏
شب بخیر‏،‏ کینو‏.‏
یک سرزمین صلح‌آمیز
اون چیه‏،‏ کینو؟
تا حالا جنازه آدما رو ندیده بودی‏،‏ هرمس؟
اونو نمیگم‏.‏
می‌خواستم بدونم چرا این همه مومیایی اینجاست‏.‏
با این وضعی که دارن به نظر نمیاد قبرستون باشه‏.‏‏.‏‏.‏
به ولدلوال خوش اومدی‏،‏ مسافر‏.‏
من کینو هستم‏.‏
اینم هرمسه‏،‏ همسفرمه‏.‏
برای گشت و گذار به اینجا اومدیم‏.‏ لطفا اجازه ورود بدین‏.‏
چه مدت می‌خواین بمونین؟
سه روز‏.‏
پس فردا از اینجا میریم‏.‏
سه روز می‌مونین‏.‏
تمام شد‏.‏
لطفا بفرمایین‏.‏
خیلی آسون بود‏.‏
بله‏.‏
چون این شهر الان در صلح و آرامشه‏.‏
اوه‏،‏‌راستی‏،‏ کینو‏-‏سان‏.‏
اسلحه‌ای همراهت داری؟
بله‏.‏
مگه بردن اسلحه به داخل شهر ممنوعه؟
از مدل اسلحه‌ها معلومه که باید تیرانداز ماهری باشی‏.‏
خیلی ماهره‏.‏ کمربند سیاه هم داره‏.‏
تحت تاثیر قرار گرفتم‏.‏
اگه برای محافظت بهشون احتیاج داری می‌تونی با خودت ببری‏.‏
ولی مطمئنم لازمت نمیشن‏.‏
این شهر در امن و امانه‏.‏
تمام شهروندان هم دوست دارن در صلح و صفا زندگی کنن‏.‏
مطمئنم توام خوشت میاد‏.‏
بله‏.‏
اوه‏،‏ این مال قدیماست‏.‏
گذاشتیم بمونه که یه نمایی به خیابون بده‏.‏
او راستی
اگه برای گشت و گذار اومدی
بهتره سری به موزه تاریخ بزنی‏.‏
اونجا تاریخچه این شهر رو برات میگن‏.‏
خیلی ممنونم‏.‏
میرم همونجا‏.‏
من که میگم اینجا مثل شهری نیست که در صلح و صفا باشن‏.‏
فکر نکنم‏.‏
به نظر میاد اینا رو در گذشته استفاده کردن
و حالا دیگه لازمشون ندارن‏.‏
چطور ممکنه؟
والا منم نمی‌دونم‏،‏
ولی اصلا به نظر نمیاد وضعیت جنگی داشته باشه‏.‏
چی شده؟
اوه‏،‏ صدای تمرین نظامیه‏.‏
ببین‏.‏
خوبه‏!‏ بعدی‏!‏ هدف‏!‏
می‌دونین‏،‏ فردا قراره بجنگیم‏.‏
چی؟
روی حرف تو نمیشه حساب کرد‏،‏ کینو
بعدی‏!‏
هدف‏!‏ آتش‏!‏
بگیر که اومد‏!‏
بس کن‏!‏
وایستین منم بیام‏!‏
پس موزه تاریخ اینه‏.‏
اوه‏،‏ نترسین‏.‏ جنگ هست
ولی برای مسافرها خطری نداره‏.‏
نگران نباشین‏.‏
مثل جنگ دوران قدیم نیست‏.‏
منظورتون چیه؟
اگه می‌خوای بیشتر در این باره بدونی‏،‏ بذار ببینم‏.‏‏.‏‏.‏
بهتره بری موزه تاریخ‏.‏
فکر کنم متصدی اونجا با کمال میل همه چیزو برات تعریف کنه‏.‏
به موزه تاریخ ما خوش اومدی‏.‏
من متصدی اینجا هستم‏.‏
وقتی مردم برای اولین بار در این سرزمین بایر ساکن شدن‏،‏
یه اجتماع کوچک متشکل از ده دوازده نفر بود‏.‏
اجداد ما بعد از ساختن آبراه‌ها و آباد کردن زمین‏،‏
شهر رو به خوبی گسترش دادن‏.‏
تجارت و صنعت روز به روز پیشرفت کرد
و در نتیجه دیوارهای قلعه گسترش پیدا کرد‏.‏
پایه‌های توسعه شهر ما که هنوز هم در حال اجراست‏،‏
در این دوره شکل گرفت‏.‏
به نظر من ساخت یک شهر از هیچ
نیازمند کار و تلاش بی‌وقفه بوده‏.‏
شهر ما بر پایه تلاش اجدادمون ساخته شده‏.‏
ولی بزرگتر شدن یک شهر همیشه هم چیزهای خوبی به بار نمیاره‏،‏ مسافر‏.‏
وقتی یک شهر گسترش پیدا کرد‏،‏
نیاز داره با بقیه شهرها ارتباط برقرار کنه‏.‏
بعضی از این ارتباطات نتایج ناخوشایندی داشت‏.‏
از اینجا به بعد وارد موزه تاریخ مدرن میشیم‏.‏
اولین جنگ با کشور همسایه‏،‏ رلسومیا‏،‏
دقیقا 192 سال پیش شروع شد‏.‏
جرقه شروع جنگ بحث و جدل بر سر مالکیت
منطقه تپه‌ای بین دو کشور بود‏.‏
در حقیقت‏،‏
این مسئله رو شاید می‌شد با روش‌های دیپلماسی حل کرد‏.‏
اما وقتی دو نژاد با زبان‏،‏ دین‏،‏ سنت و همه چیز متفاوت
همسایه هم میشن‏،‏
به سادگی همدیگه رو به چشم دشمن می‌بینن‏.‏
جنگ روز به روز شدت می‌گرفت‏.‏
همزمان با جنگ سلاح‌های جدیدی ساخته شد
و آدمای زیادی کشته شدن‏.‏
همینطور که هر دو شهر درگیر جنگ بودن
سرمایه‌های ملی‌شون رو دائم صرف جنگ می‌کردن
و در نهایت بدون پیروزی یا شکست آتش بس می‌دادن‏.‏
این برنامه تا 15 سال پیش ادامه داشت‏.‏
گفتین 15 سال پیش؟
بله‏.‏
ولی به نظر میاد این شهر الان خیلی ثروتمنده و وضعیت ثابتی داره‏.‏
دیگه با شهر همسایه‌تون نمی‌جنگین؟
ما دیگه همدیگه رو نمی‌کشیم‏.‏
پونزده سال پیش یهو چه اتفاقی افتاد که صلح کردین؟
این ماجرا رو در بخش بعدی موزه توضیح میدم‏،‏
ولی متاسفانه امروز دیگه وقتی نمونده‏.‏
تو تا چند وقت اینجا می‌مونی؟
پس فردا از اینجا میریم‏.‏
تا اون موقع هروقت بگین میام‏.‏
خب پس‏،‏
فردا جواب سوال رو بهت نشون میدم‏.‏
برو و با چشمای خودت ببین چطور صلح و آرامش رو برقرار کردیم‏.‏
مگه قراره چی ببینیم؟
جنگ رو‏.‏
شماها کینو و هرمس هستین‏،‏ درسته؟
متصدی موزه شما رو سپرده دست من‏.‏
امروز من راهنماتون هستم‏.‏
لطفا سوار این هاوی بشین‏.‏
با ماشین‌های چرخ دار نمی‌تونیم از اون زمین‌های صعب‌العبور رد بشیم‏.‏
لطفا سوار بشین‏.‏
اون ارتش ملی رلسومیانه‏.‏
رلسومیا همون کشور همسایه‌تونه
که نزدیک 200 سال باهاشون سر جنگ داشتین؟
بله‏،‏ خودشه‏.‏
الان قراره در برابر اونا بجنگیم‏.‏
اوه‏،‏ نگران نباش‏.‏
هیچ سربازی کشته نمیشه‏.‏
این جنگ با اون جنگ قدیم فرق داره‏.‏
و حالا 185 مین جنگ بین رلسومیا و ولدلوال شروع میشه‏!‏
اونا قوم تاتاتان هستن که اطراف اینجا زندگی می‌کنن‏.‏
ببین‏!‏ اونجا رو ببین‏!‏
این طرف خط مال ماست و اون طرف خط میدون جنگ رلسومیاست‏.‏
وای‏،‏ الان شروع میشه‏!‏
وقت تمومه‏!‏
جنگ تموم شد‏!‏
حالا نتایج پایانی رو اعلام می‌کنم‏.‏
نتیجه ده به نه‏!‏ شهر برنده ولدلوال ـه‏!‏
ایول‏!‏
ما بردیم‏،‏ کینو‏-‏سان و هرمس‏-‏سان‏!‏
وقتی برگردیم مردم خیلی خوشحال میشن‏!‏
جنگ دیروز رو دیدی‏،‏ کینو‏-‏سان؟
بله‏،‏ دیدیم‏.‏
حالا معمای اون همه قبر حل شد‏.‏
این همون جنگی بود که می‌گفتی؟
به نظر من فقط کشتار یا قتل عام
قوم تاتاتانز بود‏.‏
جنگ ما این مدلیه‏.‏
من جنگ قدیمی رو خیلی خوب به یاد دارم‏.‏
جنگی که بی‌وقفه ادامه داشت و جون آدمای زیادی رو می‌گرفت‏.‏
خیلی زیاد‏.‏
من یه خانواده داشتم‏.‏
همسر و چهار پسر‏.‏
اونا باارزشترین گنجینه من بودن‏،‏ اما‏.‏‏.‏‏.‏
اونی که الان دیدی بالاتنه‌ش قطع شد شوهر من بود‏.‏
بچه‌هام یکی یکی داوطلب شدن تا انتقام پدرشونو بگیرن‏.‏
اول‏،‏ سوتوس‏،‏ پسر دومم‏،‏ تیر خورد و کشته شد‏.‏
روز بعد‏،‏ داتوس‏،‏ روی مین رفت و تکه تکه شد‏.‏
اوتوس‏،‏ بزرگترین پسرم‏،‏ همراه با سربازهای دشمن‏،‏ توسط نیروهای خودی کشته شد‏.‏
کوچکترین پسرم‏،‏ یوتوس‏،‏ آخرین عضو خانواده بود‏.‏
اون به جنگ رفت و قول داد زنده برمیگرده‏،‏
اما هرگز برنگشت‏.‏
من در اوج ناامیدی دنبال راهی می‌گشتم تا از این جنگ بیهوده دوری کنیم‏.‏
و بعد ایده‌ای به ذهنم رسید‏.‏
همون جنگی که دیروز دیدیم؟
بله‏.‏
اگه من فقط اصرار می‌کردم جنگ رو خاتمه بدن‏،‏ هیچی عوض نمی‌شد‏.‏
حس رقابت‏،‏ خصومت و خشونت در ذات انسان‌هاست‏،‏
بنابراین باید راهی جلوی پاشون گذاشته می‌شد که بتونن این احساسات رو به نحو موثری تخلیه کنن‏.‏
وقتی این ایده رو مطرح کردم‏،‏
زنی در کشور همسایه کاملا اتفاقی
به همین ایده رسیده بود‏.‏
و این مال 15 سال پیش ـه‏.‏
بعد از اون دو کشور قراردادی امضا کردن
و سلاح‌های خیلی کشنده رو کنار گذاشتن‏.‏
بهرحال نابودی کامل قوم تاتاتانز که سودی به حال ما نداشت‏.‏
بخاطر همین ایده بود که تونستیم بودجه ارتش رو به مقدار قابل توجهی پایین بیاریم‏.‏
و مهمترین چیز این بود‏.‏
از اون موقع هیچ جنگی نداشتیم
که تلفاتی از کشور ما یا همسایه بگیره‏.‏
این پایان تور موزه تاریخ ماست‏.‏
از اینکه وقت گذاشتی ممنونم‏.‏
میشه یه سوالی ازتون بپرسم؟
بله‏.‏ بپرس‏.‏
چه اتفاقی برای تاتاتانزهای کشته شده میفته؟
مطمئنم اونا هم زندگی و خانواده خودشونو داشتن‏.‏
لطفا یه دو دو تا چهارتا بکن‏.‏
آمار تلفات تاتاتانزها
اونقدر کمه که
با آمار قربانیان جنگ قدیم قابل مقایسه نیست‏.‏
گذشته از این‏.‏‏.‏‏.‏
گذشته از این چی؟
مگه راه دیگه‌ای هم داریم؟
اگه پیشنهادی داری به من بگو‏.‏
کینو‏،‏ برای برقراری صلح باید قربانی داد‏.‏
و اون قربانی‌ها نباید از بچه‌های ما باشن‏.‏
برای داستان ممنونم‏.‏
خواهش می‌کنم‏.‏ باعث افتخار بود‏.‏
خب‏،‏ دیگه‏.‏‏.‏‏.‏
خانم متصدی‏،‏
من نمی‌دونم که شما الان داری اشتباه می‌کنی
یا اینکه حق با مردم قدیم بوده‏.‏
وقتی یکم بزرگتر بشی‏،‏
اون موقع می‌فهمی من چه احساسی دارم‏.‏
اینطور فکر می‌کنی؟
وقتی حامله بشی و گرمای بچه‌ت رو احساس کنی‏.‏‏.‏‏.‏
مطمئنم می‌فهمی‏.‏
می‌دونی من دلم واسه متصدی می‌سوزه چون خانواده‌ش کشته شدن‏،‏
ولی عمرا به همچین صلحی رای مثبت بدم‏.‏
یه چیزی روی زمینه‏،‏ کینو‏.‏
بار و بنه مسافره‏.‏
چقدرم زیاده‏.‏‏.‏‏.‏
کینو‏!‏
از من چیزی می‌خواین؟
تو باید با ما بیای به روستامون‏.‏ همین الان‏.‏
اونجا جلوی چشم همه‏،‏ تو رو قطعه قطعه می‌کنیم
و بخاطر ما کشته میشی‏.‏
اونوقت چرا؟
چون ما می‌خوایم انتقام بگیریم‏.‏
من اهل اون شهر نیستم‏.‏
خودم می‌دونم‏،‏ مسافر‏.‏
ما از اون شهر متنفریم‏.‏
بی هیچ دلیلی ما رو قتل عام می‌کنن‏،‏ حتی نمی‌تونیم عزیزانمونو دفن کنیم‏.‏
حتی اگر باهاشون بجنگیم برنده نمیشیم‏.‏
برای همین هر کسی گیرمون بیاد می‌کشیمش‏.‏
و حالا نوبت توئه که اتفاقی از این مسیر رد شدی‏.‏
ما باید هر کسی رو که گیر میاریم شکنجه کنیم و بکشیم
تا حتی اگر شده یه ذره حس انتقاممون رو خالی کنیم‏.‏
می‌فهمم چه احساسی دارین‏،‏
ولی من دلم نمی‌خواد بمیرم‏.‏
من هرگز شما رو فراموش نمی‌کنم‏.‏
حالا اگر اجازه بدین‏.‏‏.‏‏.‏
اوه‏،‏ کینو‏.‏
نمی‌خوای بری شهر همسایه ببینی چطوره؟
نه نمی‌خواد هرمس‏.‏
.:: telegram: @bollbolljan ::. .:: instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.