.:: www.bolboljan.net ::.
‫اگرچه شورش زرین‌پوشان سرانجام سرکوب شد، ‫اما مشکل دیگری به دنبال داشت.
‫سیاست‌های فاسد دربار مانند سدّی فروریخته‌شده است ‫ که از آن آب خروشان فوران می‌کند.
‫پس از مرگ امپراتور لینگ، ‫بر سر جانشین او اختلافاتی به‌وجود آمد.
‫خواجه‌ها ژنرال کا شین را فریب داده و جان او را گرفتند.
‫قهرمان آشوب، ژنرال سائو سائو، به تازگی ‫جاه‌طلبی دیرینه خود را آشکار کرده است.
‫«اسب معروف ـ رخش سرخ»
‫«فرمانده کل قوا» ‫«گن شائو ـ بنچو»
‫حمله!
‫سائو کو... هنوز ارتش ‫ژنرال تو تاکو حرکت نکرده؟
‫«برادر کوچک‌تر سائو سائو ـ سائو کو»
‫درحال‌حاضر هنوز خارج شهر قرار دارن.
‫برادر، امپراتور باید با ما بیاد.
‫باشه! بیا بریم!
‫چشم!
‫همه‌ی خواجه‌ها رو بکشین! برین!
‫داخل قصر ناگهان تبدیل به یک صحنه‌ی کشتار شد.
‫هی! همه خواجه‌ها رو بیرون کشیدی؟
‫اگه بشنوم یه‌مرد زنونه حرف می‌زنه، حتماً خودشونن.
‫«ده خادم دائمی»
‫چو جو-دونو، اوضاع از کنترل خارج شده.
‫تو این وضع فقط می‌تونیم طبق نقشه‌ی اضطراری‌مون، ‫امپراتور شائو و شاهزاده کیو رو بدزدیم.
‫ایده خوبیه! اگه امپراتور طرف ما باشه، ‫اون ژنرال‌ها فقط یه‌مشت خائن می‌شن.
‫اگه دیر بشه، کارمون تمومه؛ باید عجله کنیم.
‫ها؟ اینجان!
‫می‌ترسم!
‫اعلی‌حضرت؛ چیزی نیست؛ من... من کنارتونم.
‫خداروشکر هردوتون سالمید!
‫ارتش شورشی به قصر حمله کرده!
‫اعلی‌حضرت! بیاید زودتر از اینجا فرار کنیم!
‫«سیزدهمین امپراتور سلسله هان فعلی» ‫«امپراتور شائو»
‫می‌ترسم! فقط می‌خوام برم پیش مامانم.
‫برای اون‌کار وقت نداریم.
‫چی می‌خوای؟!
‫زود باش لباساتو درار!
‫مانع‌مون نشید، خانم‌ها!
‫برید کنار!
‫وایسا، ای روباه مکار!
‫ای خواجه‌ی حقه‌باز فاسد!
‫«ملکه کا»
‫کیه؟
‫من ژنرال سائو سائو موتوکو هستم.
‫ده خادم ژنرال اعظم رو ‫به تله انداخته و به قتل رسوندنش.
‫برادرم...؟!
‫ما اکنون برای مجازات خواجه‌ها، سربازهامونو بسیج کردیم.
‫و تمام تلاش‌مون رو برای تضمین امنیت شما می‌کنیم، سرورم.
‫لطفاً خیال‌تون راحت باشه.
‫و پسرم بین... نه، امپراتور... کجاست؟
‫اوه... اون...
‫برادر، هرجا رو گشتیم نتونستیم ‫امپراتور و شاهزاده کیو رو پیدا کنیم.
‫شنیده بودم هیچ اثری از چو جو هم پیدا نشده.
‫نذارین فرار کنن!
‫چشم!
‫برید!
‫صبر کن! چو جو!
‫گن شائو-دونو، اگه فرار کنن، ‫فاجعه بزرگ‌تری به بار میاد.
‫هوم، نمی‌ذارم قسر در برن!
‫یه اسب بیارین و دنبال‌شون برید!
‫برادر!
‫همم! عجله کن!
‫برید!
‫از سر راهم برین کنار!
‫سریع‌تر!
‫«نایب السلطنه شی لیانگ» ‫«تو تاکو - ژونگ یانگ»
‫گزارش، تونستیم دو «کلاغ» رو دستگیر کنیم.
‫«لی جو»
‫آفرین، لی جو!
‫ممنون؛ خواجه چو جو، که اینجا آوردن‌شون، ‫توسط افرادم کشته شد.
‫بالأخره لیو لانگ به دستای من میفته.
‫همراه با تمام سربازانش.
‫پس از نجات امپراتور و شاهزاده شائو، تو تاکو ‫از فرصت استفاده کرد تا پایتخت را تصاحب کند.
‫با بیش از 200,000 سرباز، ممکن است تو تاکو ‫از برتری عددی بی‌چون و چرا، لذت ببرد.
‫با این‌حال، سائو سائو در سکوت نقشه می‌کشد ‫و منتظر فرصتی است تا از تو تاکو پیشی بگیرد.
‫از اینکه تونستیم آرامش رو برقرار کنیم و ‫امپراتور رو سالم برگردونیم، بسیار خرسندیم.
‫ژنرال تو تاکو؛ از حالا به بعد، لطفاً با تمام وجود از ‫امپراتور برای حکومت بر این سرزمین حمایت کنید.
‫چشم؛ فرمان شما مایه‌ی خوشحالی من است.
‫من، تو تاکو، با امپراتور بیعت خواهم کرد.
‫بسیاری از افراد که به کا شین پاسخ داده بودند، ‫کمی دیر به پایتخت رسیدند.
‫در بین آنها نیروهای تحت فرمان ‫حاکم پینگ ژو، دینگ یوان بودند
‫«نایب السلطنه بینگ ژو» ‫«دینگ یوان»
‫شاگرد دینگ یوان، یو فو، یک جنگجوی ‫شناخته‌شده در پادشاهی است.
‫پدرخوانده...
‫شنیدم ژنرال تو تاکو، خواجه‌هایی که ‫ژنرال اعظم کا شین رو به قتل رسوندن، کشته.
‫و حالا قصر رو تصرف کرده؛ ‫پس فکر می‌کنم بهتره برگردیم.
‫پس دیر کردیم...
‫یو فو... ولی ما نمی‌تونیم دست‌خالی برگردیم.
‫بله؟
‫باورش سخته که اون تو تاکو تنهایی ‫بتونه هرج‌و‌مرجِ قصر رو سرکوب کنه.
‫حتماً یه داستانی هست...
‫یو فو... همین‌جا اردوگاه می‌زنیم.
‫چشم.
‫به دستور ملکه کا، تو تاکو ‫مسئولیت دربار همایونی رو به‌دست گرفت.
‫او در قصر لو یانگ زندگی می‌کند و ‫قدرت خود را تا سرحد استبداد می‌کشد.
‫اوه، عجب خانم جذابی!
‫به قصر من بیا!
‫خوب ازت مراقبت می‌کنم، عزیزم!
‫پس، به سمت تالار حرکت کنیم؟
‫امروز حس و حال خوبی دارم.
‫ژنرال... نشستن روی تخت، ‫شما رو شبیه یه امپراتور می‌کنه.
‫راستی، لی جو...
‫قصد دارم امپراتور شائو رو از سلطنت خلع، ‫و شاهزاده کیو رو جایگزینش کنم. نظرت چیه؟
‫بله؛ کاملاً باهاتون موافقم.
‫و بعد، می‌تونید مثل یه عروسک ‫باهاش رفتار کنید و به هرچی مایلید برسید.
‫خوبه! قدرتم رو به همه نشون می‌دم.
‫لی جو، تمام افسرهای ارشد رو به ضیافت شامم دعوت کن.
‫چشم!
‫اون اسب معروف تو تاکو، رخش سرخ نیست؟
‫سائو کو... انقدر حواستو ‫به اون اسب معروف نده...
‫اگه توی اصطبل سلطنتی، ‫اتفاقی برای اون اسب بیفته،
‫تمام ژنرال‌های سلسله هان خبردار می‌شن.
‫ولی، برادر...
‫200,000 از مردانِ تو تاکو تحت فرمان ما هستن.
‫دیگه از چی می‌ترسیم؟
‫فهمیدم.
‫باید یه‌روز بکشیمش؛ فقط اون‌موقع ‫می‌تونیم رخش سرخ رو برای خودمون کنیم.
‫به دعوت تو تاکو، همه افسران ارشد ‫برای ضیافت به باغ ون مینگ آمدند.
‫پس از مرگ کا شین، تو تاکو ‫که بیش از 200,000 سرباز دارد،
‫عملاً تبدیل به ژنرال اعظم شد.
‫آقایون، به‌خاطر حضورتون در این شب،
‫من، تو تاکو، عمیقاً سپاس‌گزاریم رو ارائه می‌کنم.
‫همون‌طور که ممکنه حدس زده باشین، ‫من برای این ضیافت هدفی دارم.
‫امپراتورِ یک پادشاهی کبیر باید بزرگواری باشه،
‫و میان مردمش بسیار محترم باشه.
‫هرچند، امپراتور فعلی به‌نظر این‌گونه نمیاد.
‫چطور جرئت گفتن اینو داره؟
‫در مقایسه با اون، شاهزاده کیو، بسیار سخت‌کوش‌تر،
‫با مهارت‌تر و بسیار باهوش‌تره.
‫بنابراین، معتقدم که شاهزاده کیو ‫کسیه که مردم ازش حمایت-
‫صبر کنید!
‫ژنرال دینگ یوان!
‫نظری در این مورد دارید؟
‫فکر می‌کنم، یه افسر ناچیز، مطلقاً ‫هیچ حقی برای انتخاب امپراتور نداره.
‫«دینگ یوان»
‫همچنین، چگونه می‌تونید بین یه ضیافت، ‫به این سادگی از چنین مسائل جدی‌ای صحبت کنید؟
‫تو تاکو! چه نقشه‌ای تو سرته؟
‫می‌خوای باهام مخالفت کنی، دینگ یوان؟!
‫اوه! پس همچین فکری تو سرته، تو تاکو؟!
‫لطفاً وایسید!
‫لطفاً برای مدتی آرامش خودتون رو حفظ کنید!
‫یو فو... برای امروز کافیه.
‫بیا برگردیم اردوگاه، و نوشیدن رو از سر بگیریم.
‫لااقل یکی هست که جرئت کنه با اون خائن مخالفت کنه...
‫و همچنین اون جنگجوی شجاع، یو فو...
‫کنجکاوم به کجا می‌کشه...
‫ژنرال...
‫اون دینگ یوان لعنتی...
‫آدمکش‌ها رو می‌فرستم سراغش...
‫چطور می‌تونید این‌کارو کنید؟
‫ژنرال! مردی که پشت‌سرش بود رو نمی‌شناسید؟
‫نه...
‫پسرخونده‌ی دینگ یوان، که ‫بهترین جنگجوی زمونه‌مونه، یو فو!
‫چی؟! اون یو فو‌ ـه؟
‫پدرخوانده... لطفاً خیلی ساکت باشید...
‫حرکت می‌کنیم...
‫یو فو... مورد امشب به سادگی فراموش نمی‌شه...
‫پدرخوانده... اگه قصد انتقام دارید، ‫بهتره سریع‌تر انجامش بدید.
‫بله؛ ضروری‌ـه.
‫شلیک کنین!
‫در آن شب، نیروهای دینگ یوان به ‫اردوگاه ارتش تو تاکو یورش بردند.
‫در زمان خطر، تو تاکو تنها سوار ‫بر رخش سرخ شد تا فرار کند.
‫200,000 نفری که در اردوگاه مستقر بودند، در سردرگمی، ‫به‌راحتی شکست خوردند.
‫همون‌جا وایسا، تو تاکو!
‫چطور جرئت داری ازم سرپیچی کنی؟
‫امشب، تو با من طرفی، دینگ یوان!
‫تویی که با من طرفی، تو تاکو!
‫با شانس تیرهامو جاخالی داد.
‫عجب بدموقع! لعنتی! عقب‌نشینی!
‫تو تاکو رو تعقیب کرد تا بکشتش...
‫یو فو خیلی معرکه‌ست، نه، برادر؟
‫اگه به‌خاطر رخش سرخ نبود، ‫توسط یو فو کشته شده بودم.
‫یو فو عجب جنگجوی ترسناکیه.
‫اگه یو فو طرف دینگ یوان باشه، نمی‌تونم دینگ یوان رو بکشم.
‫چطوری...؟ چطوری می‌شه یو فو رو وادار کرد از طرف دینگ یوان بیرون بیاد؟
‫ژنرال... به‌جای وادار کردنش به ترک دینگ یوان،
‫بهتره اونو به طرف خودمون بیاریم...
‫اگه امکان انجامش وجود داره،
‫دیگه از هیچ دشمنی ترس نخواهم داشت.
‫ولی چطوری انجامش بدیم؟
‫سرورم، لطفاً بسپاریدش به من...
‫«لی شوکو»
‫لی شوکو، راه‌حلی براش داری؟
‫بله.
‫یو فو و من، دوستان کودکی هستیم؛ قلبش رو خوب می‌شناسم.
‫با اینکه یو فو جنگجوی بزرگیه، اما تشنه به طلاست.
‫به این دلیل، ازتون کیسه‌ای پر از طلا می‌خوام.
‫آآه... اگه فقط اون باشه، مشکلی نیست.
‫همچنین، می‌خوام که رخش سرخ هم بهش بدید.
‫چی؟! رخش سرخ؟!
‫رخش سرخ مثل سپر بلام می‌مونه!
‫چطور می‌تونم اونو به فرد دیگه‌ای بدم؟!
‫به معنای بخشیدن رخش سرخ نیست.
‫معناش اینه که رخش سرخ برامون بهترین جنگجوی پادشاهی رو می‌خره.
‫به این ترتیب، ژنرال، شما هم گنج با ارزش، ‫ و هم سپر رو خواهید داشت.
‫آآه... باشه دیگه فهمیدم.
‫لی شوکو؛ می‌سپرمش به خودت.
‫بله! بهتون اطمینان می‌دم موفق می‌شم!
‫اون صدای رخش سرخ نیست؟
‫یا خیالاتی شدم...
‫ژنرال یو فو، یه مرد بیرون ‫اردوگاه خواستار ملاقات شماست.
‫این وقت شب، کی می‌تونه باشه؟
‫اوه، اسمش لی شوکو بود.
‫لی شوکو؟!
‫نکنه... همون لی شوکو باشه؟
‫همون لی شوکو ام، یو فو!
‫اوه... واقعاً خودتی، لی شوکو!
‫چطور می‌دونستی اینجام؟
‫خب مهم نیست... لطفاً بیا داخل بشین! یالا...
‫مدت زیادی می‌گذره! البته تو ‫خیلی تغییر نکردی؛ لطفاً نوشیدنی بخور!
‫خبرایی راجع بهت شنیدم؛ واقعاً جنگجوی بزرگی شدی.
‫هنوز اونقدرا خوب نیستم؛ هنوز خیلی جوونم.
‫ولی مطمئنم یه‌روزی به اون درجه می‌رسم.
‫درسته!
‫فکر می‌کنم باید از قدرت عالی‌ت خوب استفاده بشه، ‫ولی حس می‌کنم الان به‌کار گرفته نمی‌شن.
‫البته ژنرال دینگ یوان منفعتای زیادی به‌خاطر من گرفته.
‫راستی، لی شوکو...
‫تو فکر می‌کنی قهرمان حقیقی این دوران کیه؟
‫معلومه دیگه... ژنرال تو تاکو ـه.
‫چی؟ ژنرال تو تاکو؟
‫آره.
‫دربار بیشتر روش حساب می‌کنه؛
‫و تمام افسرها بهش وفادار و وابسته‌ن.
‫پدرخوانده، نه... ژنرال دینگ یوان ‫و ژنرال تو تاکو الان دشمنن.
‫و اگه اون رخش سرخ نبود، ‫ می‌تونستم تو تاکو رو هلاک کنم.
‫ژنرال تو تاکو، مردی سخاوتمنده.
‫با اینکه تقریباً کشتیش، ‫مطئمنم کارتو به دل نگرفته.
‫لی شوکو... تو...؟!
‫الان برای اون کار می‌کنم.
‫چی؟!
‫پس چرا امروز اومدی منو ببینی؟
‫ژنرال تو تاکو دستور داد اینو بهت بدم.
‫ژنرال تو تاکو... اینو داده به من؟
‫مدت زیادی توی اون بینگ ژوی کوچیک بودی، مگه نه؟
‫یا واقعاً دلت می‌خواد استعدادت توسط همگان شناخته بشه؟
‫یو فو... یه‌چیز دیگه هم می‌خوام نشونت بدم.
‫«رخش سرخ»
‫رخش سرخ!
‫این هم هدیه‌ای از طرف ژنرال تو تاکو ـه.
‫واقعاً برات مناسبه، یو فو.
‫رخش سرخ برای من می‌شه...؟
‫ژنرال تو تاکو واقعاً می‌خواد اینو به من بده...؟
‫درسته!
‫یو فو با رخش سرخ... واقعاً تبدیل ‫به قهرمان شماره یک جهان می‌شه.
‫می‌تونی لطفشو با یه‌چیز جبران کنی...
‫بهش فکر کن، یو فو!
‫بلند شو، دینگ یوان!
‫چی شده، یو فو؟
‫از امروز دیگه پدر و پسر نیستیم! آماده‌ی مرگ شو!
‫مگه دیوونه شدی، یو فو؟!
‫به دلیل این حادثه، کل شهر لو یانگ به شوک فرو رفت.
‫همه مطمئن بودند که تو تاکو ‫دیگر هیچ دشمن قابل‌توجهی ندارد.
‫نمی‌ذارم تو تاکو تمام زمینو تصاحب کنه.
‫من کسی می‌شم که سر تو تاکو رو از تن جدا می‌کنه.
‫یو فو! انتقام مرگ ژنرال دینگ یوان رو می‌گیرم! قسم می‌خورم!
.:: telegram: @bollbolljan ::. .:: instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال بدون سانسور .:: www.bolboljan.net ::.