.:: www.bolboljan.net ::.
‫«پایتخت ـ چانگ‌آن»
‫پس از انتقال پایتخت به چانگ‌آن، ‫تو تاکو قدرت را از امپراتور گرفت.
‫ژنرال ظالم تو تاکو، توسط ‫ حیله‌گری لی جو و قدرت یو فو،
‫موقعیت خود را به‌عنوان حاکم واقعی تضمین کرد.
‫«اقامتگاه نخست وزیر»
‫در حال حاضر، وحشت و ظلم او در ‫سرتاسر چانگ‌آن گسترش یافته است.
‫«بانوی آشوب ـ نیمه اول»
‫«نخست وزیر ـ تو تاکو»
‫آقایون! امروز می‌خوام خبرای خوشی بهتون برسونم!
‫فرماندار چانگشا، سون کن، ‫توسط کی شو شکست خورد...
‫بعد توسط یه سنگ له‌شده و مرده.
‫سون کن-دونو...
‫این حقیقت داره؟
‫حالا نه‌تنها دشمنام می‌میرن، ‫بلکه دارن همدیگه رو می‌کشن!
‫بهتر از این نمی‌شه!
‫«وزیر امور داخلی ـ وانگ یون»
‫برای جشن مرگ سون کن، دلم می‌خواد ‫ یه‌کاری برای شاد شدن‌مون بکنم.
‫یو فو! انجامش بده!
‫چشم.
‫چـ ـ چی می‌خوای؟!
‫یو فو-دونو! چو اون-دونو چه مشکلی داره؟
‫آخه مگه چیکار کردم؟!
‫نیازی به ترس نیست! چو اون و یوان شو ‫ مخفیانه نقشه قتل نخست وزیر رو کشیده بودن.
‫به‌خاطر جرم خیانت، مستحق مرگه.
‫بقیه‌تون لازم نیست نگران باشید.
‫اون به‌خاطر جرمی که داشت مجازات شد؛ ‫مطمئنم هیچ‌کدوم‌تون شبیه اون نیستین.
‫یو فو! تمام خانواده‌ی چو اون هم بکش!
‫چشم؛ فردا صبح انجام می‌شه.
‫خیلی‌خب! بیاید یکم نوشیدنی بخوریم!
‫هی! چی شده؟! یکم خوش بگذرونین!
‫این عالیه! بیاید تا جا داریم بنوشیم!
‫هی! مراقب باش!
‫هی! برو کنار! یه دختر کوچیک فرار کرده!
‫«چو سن»
‫ژنرال یو فو! تمام خانواده ‫ به‌جز یه دختر کوچیک کشته شدن.
‫نه... متأسفم...
‫خب... بفرمایید...
‫چقدر زیبا!
‫ولی اون دختر فرار کرده...
‫دختره مهم نیست؛ بیاید بریم!
‫دیگه مشکلی نیست.
‫یو فو... چه مرد وحشتناکی!
‫خیلی نزدیک بود، الینگ...
‫خب، یکم غذا بخور...
‫«ژانگ الینگ»
‫آبجی... یعنی واقعاً از حالا می‌تونم اینجا زندگی می‌کنم؟
‫حتماً... عیبی نداره!
‫تو از حالا خواهر کوچیکه‌ی منی؛ ‫خوب ازت مراقبت می‌کنم.
‫خیلی خوشحالم! یه خانم زیبا مثل تو خواهر بزرگه‌ی منه.
‫داری شوخی می‌کنی، ها، الینگ؟
‫اگه تو تاکو و یو فو هنوز زنده باشن، ‫چانگ‌آن... نه... تمام دنیا این‌شکلی می‌شه.
‫می‌شه این وضع رو درست کرد؟ ولی چطوری...؟
‫پدرخوانده...
‫هنوز نخوابیدی، چو سن؟
‫بله؛ چون الینگ خیلی تنها بود...
‫دختر بی‌چاره...
‫پدر الینگ مورد تهمت قرار گرفت و کشته شد.
‫و احتمالاً شما نگرانید ‫ که این دوباره تکرار بشه.
‫وقتی منو به سرپرستی گرفتید، ‫سنی نزدیک به الینگ داشتم...
‫منو به‌عنوان دختر خودتون بزرگ کردید؛ ‫همیشه به فکر راهی برای جبران لطف‌تون هستم...
‫چو سن...
‫نگران من نباش.. همینکه چنین ‫ حسی داری منو خوشحال می‌کنه...
‫نه... نمی‌دونم چطور می‌تونم ناراحتی شما رو برطرف کنم...
‫به‌علاوه، ظلمت به چانگ‌آن حکومت می‌کنه ‫و تحمل هرروز زندگی مردم توی ترس رو ندارم...
‫تمام این‌چیزا درست بعد از ‫ کنترل تو تاکو روی امپراتور اتفاق افتاد...
‫همه از لی جو و یو فو می‌ترسن، ‫پس هیچکس کاری نمی‌کنه.
‫با اینکه یه افسر هستم، ‫نمی‌تونم هیچ کمکی به مردم‌مون کنم...
‫خیلی خجالت‌زده‌م...
‫پدرخوانده... لطفاً بذارید تو این مسئله بهتون کمک کنم...
‫چو سن...
‫به‌نظرت کاری که از مردها برنمیاد ‫ می‌تونه توسط زنان عملی شه؟
‫تو تاکو و یو فو هردو عاشق شراب و زنان هستن، درسته؟
‫این درسته... چو سن... داری به چی فکر می‌کنی؟!
‫لطفاً بذارید این زن ضعیف، به مورد رسیدگی کنه...
‫چی می‌گی؟! به‌عنوان یه زن می‌تونی چیکار کنی؟!
‫قدرت یه زن توی اشک‌هاش نهفته‌ست.
‫مصمم هستم، پدرخوانده! لطفاً بذارید ‫ لطف‌تون برای بزرگ‌کردنم رو جبران کنم.
‫وقتی یه مرد گنده نمی‌تونه کاری کنه، چطور یه‌زن می‌تونه؟
‫اگه بذارم انجامش بدی، یه سنگدل بی‌رحمم، درسته؟
‫خواسته‌م اینه... لطفاً نگران نباشید...
‫چو سن... واقعاً می‌خوای اون‌کارو انجام بدی؟
‫بله، پدرخوانده...
‫این‌طوری جونت به خطر می‌افته...
‫می‌دونم... برای هر عواقبی آماده‌م...
‫چو سن...
‫پدرخوانده...
‫پس ئو این این‌چیزا رو بهم داده؟ واقعاً لطف کرده...
‫این معرکه‌ست!
‫این عجب تاج باکلاسی‌ـه.
‫یو فو فوسن هستم؛ لطفاً بذارید ئو این-دونو رو ببینم.
‫ا ـ ارباب...
‫خوش‌آمدید، ژنرال یو فو...
‫ئو این-دونو، اینجام تا لطف‌تون رو ‫ بابت تاجی که بهم دادید جبران کنم...
‫آه، قابلی نداشت... لطفاً بفرمایید داخل...
‫اینجا برام مراقب رخش سرخ باش.
‫لطفاً... بیشتر بنوشید...
‫نه... تا الان هم به اندازه کافی خوردم...
‫انقدر خوب ازم مهمون‌نوازی کردید... که نمی دونم چطور جبران کنم.
‫نه، این چه حرفیه؟ شما الان ‫ پسر ناتنی نخست وزیر هستید.
‫اگه افتخار بدید و اینجا بمونید؛ بنده باید ازتون تشکر کنم.
‫اوه، ازتون ممنونم...
‫خیلی حیفه که فقط خودمون دوتا اینجا شراب بخوریم.
‫تو همون...؟
‫ژنرال... ایشون دخترم، چو سن هستش...
‫اوه، پس تو دختر ئو این-دونو بودی.
‫چو سن هستم؛ به‌خاطر حادثه‌ای که ‫ بار قبل اتفاق افتاد معذرت می‌خوام.
‫نـ ـ نه... اون تقصیر من بود...
‫اوه، پس هردوتون قبلاً همدیگه رو دیدید...
‫آه، چو سن... یه‌مقدار شراب برای ژنرال بریز بیار.
‫چشم...
‫بفرمایید...
‫زحمت شد...
‫چه زن زیبایی!
‫حتی از گل ارکیده سفید هم زیباتره...
‫آه درسته... ژنرال.... گمون می‌کنم شما هنور مجرد باشید، درسته؟
‫هنوز قصدی برای ازدواج نداشتم...
‫اگه خواستارش بودید، چطوره با دختر بنده ‫زیر یه‌سقف زندگی و باهم ازدواج کنید؟
‫چـ ـ چی؟! شما می‌گید من...؟!
‫جدی می‌فرمایید، ئو این-دونو؟
‫چطور می‌تونم درباره همچین مسئله مهمی شوخی کنم؟
‫خب... چو سن... تو چی فکر می‌کنی؟
‫بله... بسیار خوشحال می‌شم...
‫اوه... نمی‌تونم به‌قدر کافی ممنون باشم! ئو این-دونو، ‫برنامه‌ریزی عروسی دست خودتونو می‌بوسه.
‫این عالی می‌شه! روزی خوش‌یمن رو ‫ برای فرستادنش به عمارت‌تون انتخاب می‌کنم.
‫مثل رؤیایی می‌مونه که به واقعیت تبدیل شده، چو سن-دونو؟
‫بله...
‫منو ببخش، الینگ...
‫مجبور به این کارم...
‫اما در واقعیت... هیچ‌وقت نمی‌تونم همچین مردی رو دوست داشته باشم...
‫پس... ئو این-دونو؛ بی‌صبرانه منتظر اون روزم!
‫بله... مطمئنم چو سن هم برای اون‌روز دل‌تودلش نیست.
‫اولین روزیه که انقدر احساس خوشحالی می‌کنم؛ خب پس... با اجازه!
‫یکی بالأخره تو تله افتاد.
‫نخست‌وزیر... اگه مایلید... ‫خرسند می‌شم اگه به منزل حقیرِ بنده بیاید...
‫ئو این... اون‌وقت به چه مناسبت داری دعوتم می‌کنی؟
‫فقط برای گذراندن اوقات فراقت‌تون؛ بنده فکر می‌کنم... ‫ وظایف اداری روزانه شما رو خسته کرده...
‫پس داری برای پذیرایی دعوتم می‌کنی؟
‫بله... باعث افتخاره اگه قدم‌رنجه کنید و تشریف بیارید...
‫لی جو... تو چی می‌گی؟
‫ئو این-دونو مورد احترام‌ترین پیشکسوت پادشاهیه.
‫اگه دعوتشونو قبول نکنید، ‫ممکنه به‌عنوان اهانت به‌حساب بیاد.
‫نخست‌وزیر... فکر می‌کنم بهتر باشه که برید.
‫واقعاً؟
‫خیلی‌خب! فردا روز خوبیه که به خونه‌ت یه سری بزنم.
‫پس... منتظر حضور حضرتعالی خواهم بود.
‫چو سن... حتماً باید خیلی ناراحت باشی...
‫نه... از خیلی‌وقت پیش قلبم رو آماده کردم...
‫متأسفم...
‫گرچه... دلم برای الینگ می‌سوزه...
‫اون دختر تو دوران پرآشوبی به‌دنیا اومد؛ مطمئنم این رو درک می‌کنه...
‫بهتون خوش‌آمد می‌گم... باعث افتخاره که به‌عنوان میزبان از شما پذیرایی کنم.
‫خب لطفاً... از این‌طرف...
‫جای بی‌نظیریه!
‫این باغ خیلی خوب تزئین شده ها!
‫اختیار دارید... بابت تعریف ازتون متشکرم...
‫ضیافت اینجا برپا می‌شه... بفرمایید...
‫این واقعاً عالیه!‌ ئو این، خوشم اومد!
‫خیلی ازتون ممنونم؛ برنامه اصلی به‌زودی ‫ شروع می‌شه؛ لطفاً از خودتون پذیرایی کنید...
‫اوه؟ بازم چیزی هست؟
‫نمی‌تونم منتظر بمونم!
‫اون واقعاً خوشگله!
‫چه خانم زیبایی!
‫تو تمام عمرم تا حالا همچین زن زیبایی ندیده بودم!
‫هیچ‌کدوم واقعاً‌ به‌پاش نمی‌رسن...
‫خیلی ممنون، دارید خجالتم می‌دید...
‫اون دختر بنده، چو سن هستش...
‫چی؟! اون دختر توئه؟!
‫بله!
‫نخست‌وزیر... فکر می‌کنم واقعاً دوست‌دارید پاداشی بهش بدید!
‫همم! تصمیمو گرفتم! جدی می‌گم!
‫پاداشی بهتر از رقص مقابل نخست‌وزیر براش وجود نداره.
‫چو سن... نخست‌وزیر می‌خواد ‫ بهت پاداش بده! همراهی‌شون کن.
‫چشم!
‫بفرمایید... اجازه بدید شرابتونو پر کنم.
‫مسرور شدم!
‫اگه چو سن بتونه به شما خدمت کنه، ‫خودش هم خیلی خوشحال می‌کنه.
‫خیلی جذاب هستی!
‫نخست وزیر... اگه بخواید، ‫ می‌تونید دخترم رو با خودتون ببرید.
‫جدی می‌گی، ئو این؟!
‫بله!
‫مطمئنم دخترم هم از اینکه به نخست وزیر ‫ خدمت کنه، شاد و مفتخر می‌شه.
‫مگه نه، چو سن؟
‫بله... باعث افتخارمه!
‫عالیه! پس با خودم می‌برمت خونه!
‫هنوز نیومده؟!
‫چرا خداحافظی انقدر طول کشیده؟!
‫چو سن... منو ببخش؛ این برات مناسب نیست.
‫نه... ازت متنفر نیستم...
‫از اینکه منو با مهربونی بزرگ کردید، خوشحالم.
‫چو سن...
‫به‌طور قطع پیوند تو تاکو و یو فو رو می‌شکنم!
‫پدرخوانده... لطفاً مراقب خودتون باشید...
‫چو سن...
‫خدانگهدار!
‫الینگ...
‫اونه-چان...
‫الینگ... سعی کن قوی باشی...
‫من تصمیم گرفتم خودم رو برای این قربانی کنم...
‫چی؟! نخست وزیر دختر ئو این رو برده؟
‫بله؛ درسته؛ الان کالاسکه‌شون رو دیدم ‫که سمت عمارت نخست وزیر می‌رفت.
‫لعنت بهت، ئو این!
‫مبارزه چو سن تازه شروع شده.
‫آیا استفاده از خود به عنوان طعمه‌ی زیبا ‫ برای جدا کردن تو تاکو و یو فو موفق خواهد بود؟
‫بانوی آشوب آماده‌ست تا خود را به سرنوشت واگذار کند.
.:: telegram: @bollbolljan ::. .:: instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال بدون سانسور .:: www.bolboljan.net ::.