.:: www.bolboljan.net ::.
‫پس از شکست یوان شو در نان یانگ، ‫ گنتوکو به یو فو بازگشت و در شهر شیائو پی ماند.
‫این باعث خشم یوان شو شد، او به کی لینگ دستور داد به سمت ‫ شیائو پی حرکت کند، اما یو فو برای جلوگیری از تهاجم مداخله کرد.
‫اما کمی بعد، چو فی به سرعت یو فو را ‫ عصبانی کرد و سه برادر چاره‌ای جز فرار نداشتند.
‫«دسیسه مخفی چین‌ها»
‫به‌عنوان قهرمان آشوب، چه زمان در صلح و چه در جنگ، ‫ جاه‌طلبی خود را دنبال می‌کند.
‫«پایتخت ـ ژو چانگ»
‫سائو سائو از فرصت استفاده کرد و امپراتور را ‫ مانند عروسک خیمه‌شب‌بازی در دست گرفت.
‫و از او برای یکپارچه کردن تدریجی پادشاهی استفاده کرد.
‫«اقامتگاه نخست وزیر»
‫گنتوکو که به اجبار یو فو در شیائو پی می‌ماند، ‫توسط سائو کسائو به گرمی پذیرفته می‌شود.
‫«نخست وزیر ـ سائو سائو»
‫اولین‌باره که بعد مدت‌ها همدیگه رو می‌بینیم، گنتوکو-دونو.
‫درسته، توی لشکرشی زرین‌پوشان و ‫ ارتش متحد همدیگه رو دیدیم، درسته؟
‫از اون‌موقع، همه شما دارید مشهورتر می‌شید.
‫کوان، شنیدم داری به‌عنوان ‫ یه ژنرال قابل‌اعتماد شهرت پیدا می‌کنی.
‫خجالتم می‌دید.
‫همچنین، قدرت و جسارت چو فی توی دنیا بی‌نظیره.
‫نه... اختیار دارید...
‫وقتی خجالت می‌کشی بانمک می‌شی.
‫گنتوکو-دونو، برای داشتن چنین برادرانی، بهتون حسودیم می‌شه...
‫از تحسین‌هاتون ممنونم؛ واقعاً بنده، گنتوکو رو ‫ به انجام تلاش‌های بیشتر تشویق می‌کنن.
‫از زمانی که یو فو دژ منو تصرف کرد، ‫واقعاً درد و رنج‌تون رو درک می‌کنم.
‫راستی، گنتوکو-دونو...
‫بله؟
‫هم‌اکنون سرنوشت‌مون اینه که متحد باشیم؛ ‫ من... قصد دارم شما رو فرماندار یو شو کنم.
‫یو شو رو می‌دید به من؟
‫لطفاً تعجب نکنید؛ همه الان خواستار ‫ یه قهرمانن؛ من 3,000 سرباز،
‫و 10,000 بوشل غلات براتون آماده کردم.
‫ولی... مگه جو شو و یو شو همسایه نیستن؟
‫خیلی ممنون! این‌طوری راحت‌تر می‌شه ‫ تا به اون یو فوی عوضی حمله کنیم!
‫نه، نمی‌تونین اون‌کارو کنین؛ ‫فعلاً می‌خوام بدون درگیری کنارش باشین.
‫پـ ـ پس دیگه فایده‌ش چیه؟
‫اعتراض‌تون رو درک می‌کنم. اما به‌هرحال از شرش خلاص می‌شیم؛ ‫ پس ازتون می‌خوام بذارید بهش رسیدگی کنم.
‫متوجه شدم؛ هرطور امر کنید.
‫به‌نظر همه موافق هستن؛ بیاید این بحث رو ‫پایان بدیم؛ لطفاً نوشیدنی‌تون رو میل بفرمایید!
‫برادر، یو شو بین یو فو و یوان شو قرار داره؛ ‫الان مجبور به زیرنظر داشتن جفت‌شون نیستیم؟
‫اصلاً نمی‌تونم بفهمم؛ چرا سائو سائو می‌خواد ‫ که ما اون یو فوی عوضی رو ببخشیم؟
‫می‌دونم سائو سائو-دونو دنبال چیه؛ ‫می‌خواد اول چو شو رو توی نان یانگ شکست بده.
‫که این‌طور...پس می‌ترسه که ‫ یو فو بخواد وقتی نیست حمله کنه.
‫ولی اگه اول به جو شو حمله کنه ‫ مگه کارو راحت‌تر نمی‌کنه؟
‫سائو سائو-دونو همیشه استراتژی‌های دقیقی داره؛ ‫پس باید بذاریم نقشه‌ش رو عملی کنه.
‫در آن سال، سائو سائو عنوان «ژنرال شرق» را ‫ به یو فو اعطا کرد تا او را راضی کند.
‫سپس سائو سائو 150,000 مرد را برای حمله به چو شو ‫ و تصرف قلعه‌ی فَن، در نان یانگ رهبری کرد.
‫اما او در دام چو شو افتاد و مجبور شد ‫ به سمت ژو چانگ عقب نشینی کند.
‫«شهر جو شو»
‫در همین زمان، پیام‌رسانِ یوان شو ‫ به جو شو و نزد یو فو رسید.
‫پیام‌رسان یوان شو، پیامش رو بهم بگو.
‫گزارش می‌دم، ژنرال... درحال‌حاضر، دنیا در آشوبه؛ ‫سلسله‌ی 400 ساله‌ی هان در شرف پایان قرار داره.
‫و اینک، سرورم، یوان شو، ‫یک فرمان الهی رو در اختیار داره.
‫که براساسش با داشتن مهر یشمی، امپراتور بعدی می‌شه.
‫ساکت شو! یوان شو می‌خواد یه امپراتور بشه؟ ‫اون مهر یشمی رو سون ساکو دزدیده، مگه نه؟
‫از پشت بهم خنجر می‌زنه و سعی داره ‫ تمام پادشاهی رو فتح کنه، درسته؟!
‫پست‌فطرت! چین کیو! سرش رو بزن!
‫سرورم، صبر کنید؛ فکر می‌کنم اگه این مرد رو تحویل ‫ سائو سائو-دونو بدیم، هدیه بسیار خوبی می‌شه.
‫هدیه خوبی برای اعطای مقام می‌شه؛ خیلی‌خب... ‫ چین تو، این مرد رو به سائو سائو-دونو معرفی کن.
‫چشم!
‫بنابراین، چین تو، پیام‌رسانِ یوان شو، ‫هان یین را نزد سائو سائو در ژو چانگ برد.
‫«ژو چانگ ـ اقامتگاه نخست‌وزیر»
‫سائو سائو خشمگین شد و دستور اعدام هان یین را داد.
‫سپس سائو سائو برای استقبال ‫از چین تو مهمان‌نوازی کرد.
‫ارباب من، ژنرال یو فو، از آخرین ترفیع خود ‫ به‌عنوان ژنرال شرق، بسیار خوشنود شدن.
‫بنابراین منو اینجا فرستاد تا بابتش ازتون تشکر کنه.
‫بسیار عالی؛ اوه بله... حال پدرتون، ‫ چین که-دونو در جو شو چطوره؟
‫حدس می‌زنم از خدمت به یو فو خیلی خوشحال باشه، نه؟
‫«چین تو»
‫از توجه‌تون سپاس‌گزارم؛ ما هردو، ‫پدر و پسر متولدِ جو شو هستیم.
‫پس محافظت از جو شو رو وظیفه خودمون می دونیم.
‫درسته؛ در این‌لحظه، سراسر سرزمین در آشوبه؛ ‫فرد باید اطرف خودش رو خوب درک کنه.
‫آدم باید زمان مناسب، اقدام، ‫و در زمان نامناسب خودداری کنه.
‫در غیر این‌صورت به‌راحتی نابود می‌شه.
‫منم چنین فکری می‌کنم.
‫چین تو-دونو... امیدوارم یه‌روزی ‫ حاضر باشید باهام همکاری کنید.
‫من افسر جو شو هستم؛ اما ژنرال ‫ یو فو رو، فردی بی‌رحم می‌دونم.
‫تصمیم یو فو برای فرستادن هان یین به سائو سائو ‫ و گردن‌زده شدن او، یوان شو را خشمگین کرد.
‫در تابستان همان سال، هفت لشکر 200,000 نفریِ ‫ یوان شو به یو فو در جو شو یورش بردند.
‫یوان شو از دفاع مرزی عبور کرده و ‫ اکنون به سمت شهر شو چو می‌رفت.
‫این بار یوان شوی پیروز، ‫ حمله را شخصاً رهبری کرد.
‫شهر شیائو پی هم به‌سرعت تصرف شد؛ ‫وقتی یوان شو داخل جو شو رسید،
‫تمام ارتشش رو برای حمله بسیج کرد.
‫200,000، ها؟ نقشه خوبی داری؟
‫ژنرال، همه‌ی این‌ها به‌خاطر چین تو هستش.
‫چین تو؟
‫با اینکه به هردو پدر و پسر خیلی اعتماد دارید، ‫ ولی اونا بازیگران مشکوکی هستن.
‫همچنین وقتی چین تو در ژو چانگ بوده، ‫شنیدم به سائو سائو دسیسه‌چینی کرده.
‫سائو سائو یه فرمانداری رو قراره بهش پاداش بده.
‫فکر می‌کردم چون ساکن جو شو هستن، ‫بهم وفادار می‌مونن...
‫در کمال تعجب، فقط یکی دیگه ‫ از عامل‌های سائو سائو ان!
‫فکر می‌کنم بهتره سر هردو رو بزنیم و به ‫ یوان شو تقدیم کنیم تا خشمش فروکش کنه.
‫نظر خوبیه؛ سر هردو چین تو و چین که رو بزنید!
‫چشم!
‫«پدر چین تو ـ چین که»
‫چطور جرئت دارید چین که رو دستگیر کنید؟
‫ساکت شو! دستور ژنرال یو فو اینه که دستگیرت کنیم!
‫پدر!
‫نگران نباش؛ بیا باهاشون بریم.
‫چین که! چین تو! چرا در خونه خودتون ‫ انقدر مشکوک رفتار می‌کنید؟!
‫چون جوشو تحت حمله‌ست، هردوی ما ‫ درحال فکر کردن راه‌حلی برای مقابله بودیم.
‫ساکت باش! راستش، اگه اون‌طوری جوابم رو می‌دادین،
‫دست‌ها و سرتون رو قطع می‌کردم و تقدیم یوان شو می‌کردم!
‫چی خنده‌داره؟
‫سر پیرمردی مثل من ارزشی هم داره؟
‫در کمال تعجب، یو فوی جسور ‫ چیزی بیشتر از یه بچه نق‌نقو نیست.
‫چی؟! به من می‌گی بچه نق‌نقو؟!
‫پس، چرا خودتونو با مشکلی به‌این کوچیکی درگیر می‌کنید؟
‫کوچیک؟! 200,000 سرباز ‫امروز دارن به اینجا هجوم میارن ها!
‫حتی با اینکه تعدادشون 200,000 باشه، به این دقت کنید که ‫ اون‌ها چیزی بیشتر از یه‌مشت دلقک، دزد، جانی،‌ و مجرم نیستن.
‫همین چندوقت قبل توسط سائو سائو ‫شکست خودن و به یوان شو پناه بردن.
‫البته که نمی‌تونم مجبورتون کنم، ژنرال؛ ‫اما اگه از اون اوباش ترسیدید، واقعاً‌ مسخره‌ست.
‫اگه این‌طور باشه، چین که-دونو، شما باید نقشه خوبی داشته باشید.
‫البته! ما باید از کشمکش بین دو جناح استفاده کامل رو ببریم؛ ‫ اگه باهاشون به‌قدر کافی صحبت کنیم،
‫می‌تونیم اونارو وادار به شورش کنیم.
‫نقشه خوبیه.
‫ژنرال، فکر می‌کنم باید این نقشه رو عملی کنیم.
‫خیلی‌خب؛ باید دشمن رو تحریک به شورش کنی؛ ‫اگه شکست بخوری، سرهاتون رو می‌گیرم.
‫متوجه هستم.
‫پدر،‌ شانس آوردیم که سرمون رو به‌باد ندایدم.
‫هنوز نمی‌تونیم بمیریم؛ اما درمورد یوان شو...
‫شنیدم 30,000 محافظ نخبه که وفاداری زیادی بهش دارن کنارش هستن.
‫انگار چاره زیادی نداریم؛ ‫مجبوریم کمک گنتوکو-دونو رو طلب کنیم.
‫پس، یه پیغام‌رسون به یو شو می‌فرستم.
‫چین تو، اگه نقشه‌مون شکست بخوره، این‌بار ممکنه ‫ واقعاً سرمون رو به‌باد بدیم؛ مراقب باش!
‫بله، پدر!
‫«یو شو»
‫برادر، پیغام‌رسونِ چین که-دونو منتظر جوابتون هستن.
‫چین که-دونو در تلاشه که ارتش یوان شو رو از داخل نابود کنه، ‫در همین‌حین سعی داره کاری کنه به هم یورش ببرن.
‫بعد از اون، ما می‌تونیم به راحتی بهشون حمله کنیم.
‫برادر، اگر کل جوشو سقوط کنه، ‫یوان شو به نان یانگ برمی‌گرده و
‫و نیروهاش رو برای حمله به اینجا آماده می‌کنه.
‫درست می‌گی؛ ما به سرباز نیاز داریم؛ ‫اما برای شهر هم سرباز می‌خوایم.
‫برادر، بهم 500تا سرباز بده؛ ‫خودم سر یوان شو رو برات میارم.
‫نه؛ تو نمی تونی؛ این‌طوری قراره سر یو فو هم بزنی.
‫این‌طوری که حتی بهتر می‌شه، نه؟
‫برای این می‌گم که یو فو برای فعلاً ‫قراره از جوشو دفاع کنه؛ برادر، بذار من برم.
‫آهT نامردیه! الکی خودتو ننداز وسط! این اول ایده من بودا!
‫وایسا! این‌کارو به کوان می‌سپارم.
‫بله؛ سریعاً به‌سمت جوشو حرکت می‌کنم!
‫تچ! اصلاً‌ حال نکردم!
‫«اطراف شهر جوشو»
‫نیروهای یوان شو به مرز چو یورش بردند ‫ و اکنون به سمت شهر چوشو حرکت کردند.
‫شانس جوشو برای زنده ماندن بسیار اندک است.
‫در حال‌حاضر، برخی از نیروهای ‫نخبه جوشو به حومه شهر رسیده بودند.
‫پیغام‌رسون‌مون هنوز از جوشو برنگشته؛ ‫ترسم بر اینه که نیروی پشتیبانیِ گنتوکو-دونو به‌موقع نرسه.
‫که این‌طور... سربازهای سوان شو اینجان. ‫همین حالا باید دست‌به‌کار بشیم.
‫پدر... اما چطور؟!
‫یادت رفته؟ باید داخل ارتش یوان شو معرکه به‌پا کنیم.
‫پس منم میام.
‫احمق نشو! اگه تو بری، یه جنگ تمام‌عیار می‌شه!
‫اما... اگه بخواید تنهایی تو کمپ دشمن برید...
‫نمی‌خواد نگران باشی... فقط یکم کمک‌حال نیاز دارم...
‫کمک‌حال؟
‫عصر به‌خیر، ای مردان دلیر!
‫چه آدم عجیبی!
‫کی اونجاست؟
‫«ارتش یوان شو ـ مقر ششم»
‫آه، فقط پیرمرده که! اینجا مقر ششم ‫ ارتش یوان شوـه؛ برای چی اینجا اومدی؟
‫خودم می‌خواستم بیام.
‫چی؟!
‫من چین که از جوشو هستم؛ می‌خوام ‫ ژنرال رو ببینم و خبرهای خوشی بهش بدم.
‫خبر خوب از جوشو؟
‫بنده چین که از جوشو هستم.
‫«ژنرال کان سن»
‫بنده کان‌ سن هستم؛ پس شما چین که هستید، ‫کسی که یو فو اعتماد زیادی بهش داره.
‫چرا به اینجا اومدید تا منو ببینید؟
‫امشب ماه به‌شدت قشنگه. چه ویلای دوست‌داشتنی‌ای ‫ برای لذت بردن از چنین زیبایی چشم‌نوازی.
‫امکانش هست بیرون بریم و ‫ در نسیم شبانه صحبت‌مون رو بکنیم؟
‫مشکلی نیست.
‫ژنرال هان سن... من افسر گنتوکو نیستم.
‫جوشو تحت حکومت سلسله هان‌ـه؛ ‫ بنابراین من هم یکی از افسران هان هستم
‫در حال‌حاضر، یوان شو خودش رو به‌عنوان ‫ امپراتور اعلام می‌کنه؛ این عملی غیرقابل بخششه.
‫تنها افسران انگشت‌شماری هستن که به امپراتور وفادارن؛ ‫تا جایی که می‌دونم، شما یکی از اون افرادید.
‫ا ـ این... چین که-دونو من باید چیکار کنم؟
‫به عنوان یک پیرمرد، نمی‌تونم غصه نخورم... ‫واقعاً متنفرم که ببینم تو با بقیه هلاک می‌شی...
‫چی؟! منظورت از هلاک چیه؟!
‫امپراتور قطعاً‌ به‌زودی حکمی صادر می‌کنه؛ ‫تمام اشرافیان و حاکمان سر نیزه رو به‌سمت یوان شو می‌گیرن.
‫این‌طوری، تو به‌عنوان یکی از شورشیان شناخته می‌شی.
‫چین که-دونو... بهم بگید چیکار باید بکنم...
‫یوان شو رو ترک کن...
‫می‌خواید به یوان شو خیانت کنم؟
‫نه! تو از اغتشاشِ یوان شو بیرون می‌ری! ‫سپس، ‌وفاداریت به هان عیناً آشکاره.
‫اما من نمی‌تونم به ارباب یوان شو خیانت کنم...
‫شنیدم تو با ژنرال گردان هفتم، ‫یانگ‌فنگ خیلی صمصمی هستی.
‫مثل برادر خونی می‌مونیم؛ خیلی‌خب، ‫ هردومون کاری که گفتی رو انجام می‌دیم.
‫پس بنده هم منتظر خبرهای خوبتون می‌مونم...
‫پدر! خوشحالم سالمید!
‫حرکات گنتوکو-دونو چطور بوده؟
‫هنوز خبری نیست؛ پدر، ارتش اصلی یوان شو ‫ الانش هم به اینجا رسیدن.
‫پس یوان شو رسیده، ها؟ اونم وقتی داشتم روی ‫ ژنرال کان سن کار می‌کردم تا شورش کنه...
‫«یوان شو ـ کمپ اصلی»
‫یو فو، ای عوضی! حالا مثل موش گیر کرده! ‫می‌خوام نشونش تا بدونه چقدر قدرتمندم.
‫«یوان شو»
‫کی‌لینگ!
‫بله!
‫حمله غافلگیرانه امشب رو آماده کن!
‫اطاعت،‌ قربان! من... نیروها رو الساعه آماده می‌کنم.
‫«شهر جوشو»
‫قریباً دشمن قراره امشب ‫ حمله غافلگیرانه‌ای انجام بده...
‫چین که گفت ژنرال کان سن قراره قبل از اون شورش کنه؛ ‫باید قبل از حمله منتظر علامتش بمونیم.
‫اما، اگه نقشه چین که جواب نداد چی؟
‫چین کیو، اگه باختیم هم، حداقل ‫با تمام وجود از شهر محافظت می‌کنیم.
‫«ارتش یوان شو ـ مقر پنجم»
‫گردان ششم شورش کرده!
‫همگی! گردان پنجمو با خاک یکسان کنید! حمله!
‫حمله کنید! سرِ یوان شو رو برام بیارید!
‫پس از اینکه ژنرال کان سن، گردان ششم شورش را رهبری کرد،
‫ژنرال گردان هفتم ، یانگ فنگ نیز از این روش پیروی کرد.
‫ارتش یوان شو در آشفتگی کامل بود.
‫یو فو با استفاده از سردرگمی ارتش دشمن، ‫حمله را به سمت اردوگاه اصلی یوان شو راند.
‫این صدا برای چیه؟!
‫گزارش می‌دم! ژنرال گردان ششم، کان سن، ‫و ژنرال گردان هستن،‌ یانگ‌فنگ شورش کردن!
‫چی؟! بهمون خیانت کردن؟!
‫ارتش یو فو درحال نزدیک‌شدن به کمپه!
‫نذار داخل بیان! سرش رو بیخ‌تابیخ ببُر!
‫اطاعت!
‫یوان شو! خودتو نشون بده!
‫یو فو! اینجام تا سرتو از تنت جدا کنم!
‫گمشو، سر راهی!
‫بجنبید! عقب‌نشینی!
‫وایسا! یوان شو!
‫یو فوی لعنتی! چطور تونست تا کمپ اصلی برسه؟!
‫اونا دشمنن؟
‫کی هستی؟!‌ما ارتشی از نان‌یانگ هستیم!
‫من از ارتش لیو بی گنتوکو، کوان یوچانگ هستم! ‫اینجام تا زندگیت رو به‌پایان برسونم، یوان شو!
‫کوان‌ـه؟ فرار کنید!!
‫وایسا! سرت مال منه!
‫از ارباب حفاظت کنید!
‫لعنتی! فرار کرد!
‫خوش‌اومدی، ‌ژنرال کوان! با اینکه یوان شو فرار کرد... اما ازتون قدردانم!
‫به‌لطف شما جوشو نجات پیدا کرد! ‫حالا لطفاً با من بیاید به شهر.
‫متأسفانه باید رد کنم!
‫منم با چو فی هم‌نظرم... نمی‌تونم باهات کنار بیام!
‫پدر... نقشه موفقیت‌آمیز بود.
‫نه... نبرد واقعی تازه شروع شده؛ قبل از کشتن یو فو ‫ خیالمون نمی‌تونه راحت باشه؛ جوشو تاابد متعلق به گنتوکو-دونوـه.
‫خطر درون جوشو توسط چین که و چین تو به خوبی از بین رفت.
‫یوان شوی شکست خورده از حمله کوان فرار، ‫ و به نان‌یانگ عقب‌نشینی کرد.
‫با این‌حال، برای چین تو و چین که، نبرد سرنگونی ‫یو فو بابت استقبال از گنتوکو تازه آغاز شده بود.
.:: telegram: @bollbolljan ::. .:: instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال بدون سانسور .:: www.bolboljan.net ::.