.:: www.bolboljan.net ::.
‫در تلاش برای متحد کردن سرزمین، نخست وزیر سائو سائو ‫ موفق شد گنتوکو را متقاعد و حمایت او را جلب کند.
‫با این‌حال، پس از آن که امپراتور مضطرب یک فرمان مخفی خونین را برای گنتوکو، بر علیه سائو سائو نوشت...
‫گنتوکو بهانه‌ی حمله به یوان شو را ‫ برای ترک ژو چانگ به کار برد...
‫که بیشتر مثل رها کردن ببری ‫ با نیش های تیز در طبیعت بود.
‫«هنر جنگ چو فی»
‫گنتوکو پس از ترک جوشو، موفق شد در نان‌یانگ، ‫ شکست سختی را به یوان شو وارد کند.
‫پس از شکست یوان شو، گنتوکو و ‫ دو برادرش به شهر ژیائو پی بازگشتند.
‫این به این دلیل بود که آنها می خواستند ‫ از حمله سائو سائو به جوشو اجتناب کنند.
‫«شهر ژیائو پی»
‫بنده چین تو از جوشو هستم؛ لطفاً دروازه رو باز کنید!
‫چین تو-دونو به اینجا اومدن.
‫این موقع شب، چه مشکلی پیش اومده؟
‫گنتوکو-دونو تشریف دارن؟
‫داره سمت منطقه کاهینو گشت می‌زنه؛ ‫فردا برمی‌گرده.
‫«چین تو»
‫نخست وزیر به ژنرال شاچو دستور داده ‫ که گنتوکو-دونو رو اینجا بکشه.
‫چی گفتی؟!
‫سائو سائوی لعنتی! بالأخره کار خودتو کردی، ها؟
‫پس بیا بجنگیم و سر شاچو رو از تنش جدا کنیم!
‫اما فکر نمی‌کنید بهتره اول اینو به گنتوکو-دونو گزارش بدید؟
‫این بی‌فایده‌ست؛ این‌طوری فقط فکر برادر رو درگیر می‌کنم.
‫لطفاً صبر کنید! ژنرال شاچو الانم دروازه‌ها رو بسته.
‫به سختی حفاظت می‌شن؛ وارد شدن کار راحتی نیست.
‫پس باید چیکار کنم؟
‫به پرچم ارتش سائو سائو نیاز داریم.
‫پرچم؟ فکر کنم وقتی یو فو شکست خورد، ‫چندتا ازشون اینجا مونده بود.
‫عالیه؛ با اون پرچم‌ها، خودمونو جای افراد ‫ سائو سائو جا می‌زنیم و می‌خوایم دروازه‌ها رو باز کنن.
‫این خیلی خوب می‌شه! بیا بریم، برادر!
‫بسیار خب! بریم! فکر می‌کنم بهتره قبل از اینکه ‫ بهت مشکوک بشن برگردی، چین تو-دونو.
‫حتماً، از داخل بهتون کمک می‌کنم.
‫این‌طوری معرکه می‌شه!
‫«شهر جوشو»
‫گوش بدید! ما ارتش ژو چانگ، تحت ‫ فرماندهی چو ریو هستیم؛ باید ژنرال رو ببینیم.
‫ممکنه دروازه رو باز کنید؟
‫ما سربازها تحت ژنرال شاچو هستیم؛ ‫مدرکی داری که از ارتش سائو سائو هستی؟
‫به پرچم نگاه کنید!
‫به‌خاطر تاریکی شب، نمی‌شه پرچم رو دید؛ ‫پس نمی‌تونیم دروازه رو باز کنیم!
‫در زمان روز به اینجا برگردید!
‫برادر! اگه آفتاب بالا بیاد، لو می‌ریم.
‫شاچو-دونو، ما عجله داریم!
‫اینکه ما رو بیرون نگه می‌دارید، به این معنیه که ‫ متحد گنتوکو و علیه نخست‌وزیر هستید؟
‫اگه دروازه رو باز نکنید، نخست‌وزیر مجازات‌تون می‌کنه!
‫وایسید! متوجه شدم که واقعاً از ‫ ارتش نخست‌وزیر هستید؛ دروازه رو باز کنین!
‫«ژنرال شاچو»
‫خوش آمدید؛ بابت گستاخیم عذرخواهی می‌کنم.
‫خدایی بابت زحمت شرمنده، شاچو!
‫کوان و چو فی! گول خوردیم!
‫وایسا ببینم!
‫کمکم کنین!
‫بمیر!
‫حمله شده! ارتش گنتوکو حمله کرده!
‫شلیک! بهشون شلیک کنین!
‫دیر کردم!
‫برادر!
‫گردن شاچو رو زدم!
‫احمق!
‫کوان! چرا با من مشورت نکردی؟
‫متأسفم؛ فکر می‌کردم باهاش موافق باشی...
‫ممکن نیست!
‫این‌طوری سائو سائو رو دشمن خودمون می‌کنیم.
‫ولی سائو سائو یه دستور برای کشتنت داده بود، نه؟
‫با وجود اون دستور، مشکلش چیه که شاچو رو بکشیم؟
‫چرا باید می‌کشتیمش؟ فقط دستگیر کردنش کافی نبود؟
‫من از ژو چانک فرار کردم چون ضعیفم؛ ‫اینو درک می‌کنی؟
‫فکر می‌کنی سائو سائو درباره این ساکت می‌مونه؟!
‫ما الان قطعاً قدرت مقابله با سائو سائو رو نداریم.
‫درسته، زیاده‌روی کردیم؛ معذرت می‌خوایم.
‫این به پیشنهاد من بود؛ عذر می‌خوام.
‫کاریه که انجام شده؛ شرمندگی فایده نداره.
‫حالا، سائو سائو حتماً به جوشو ‫حمله می‌کنه؛ باید مراقب باشیم.
‫لطفاً نگران نباشید.
‫چین تو-دونو، نقشه‌ی خوبی دارید؟
‫بله؛ بیاید از یوان شائو، درخواست کمک کنیم.
‫چی؟ یوان شائو؟
‫بعد از نابودی کوسون سان، ‫قدرت یوان شائو چندین برابر شد.
‫درحال‌حاضر، تنها کسی که می‌تونه جلوی سائو سائو بجنگه، یوان شائو هستش.
‫ولی من تازه برادر کوچیک‌ترش، یوان شو رو کشتم؛ ‫امکان نداره منو ببخشه.
‫راستش، توی جوشو یه‌نفر به نام ته‌گن هستش.
‫این مرد رابطه خوبی با یوان شائو داره؛ ‫بیاید برای کمک ازش درخواست کنیم.
‫پیش‌بینی چین تو درست بود.
‫به‌دلیل دوستی‌اش با ژنگ ژوان
‫«یوان شائو»
‫یوان شائو با 100,000 مرد برای مقابله ‫ با سائو سائو به لیو بی کمک می‌کند.
‫در همین‌حال، سائو سائو از وضعیت آگاه بود ‫ و در پاسخ، بلافاصله ارتش 200,000 نفره خود را
‫به حرکت درآورد.
‫در همین‌لحظه، نخست‌وزیر به لیو تای ‫ و ئو جو دستور داد تا به گنتوکو حمله کنند.
‫«لیو تای»
‫«ئو جو»
‫نخست‌وزیر، نگران اینم که اون دو نفر نتونن گنتوکو رو شکست بدن.
‫فکر می‌کنم باید دستور رو به ژنرال خیلی قوی‌تری بدید.
‫کو یو، برای همین گفتم پرچمم رو با خودشون ببرن.
‫گنتوکو خوب از قدرتم آگاهه؛ پس وقتی ‫ پرچمم رو ببینه، بهم حمله نمی‌کنه.
‫در همین‌حال، ما با یوان شائو مقابله می‌کنیم؛ ‫بعد از اون، کار گنتوکو رو تموم می‌کنیم.
‫که این‌طور؛ درحال شکست ارتش یوان شائو، ‫می‌تونیم جوشو رو زیرنظر داشته باشیم.
‫باید برای جنگ آماده بشیم!
‫«استان هی بی ـ لی یانگ»
‫با این حال، ارتش یوان شائو موفق شد ارتش ‫ سائو سائو را گیج کرده تا به یکدیگر حمله کنند.
‫بدین ترتیب، سائو سائو اجباراً به ژو چانگ بازگشت.
‫بنابراین، سائو سائو خود را وقف دشمن دیگرش ‫ در جوشو، که گنتوکو بود، کرد.
‫چه رو مخ! داداش، بیا بریم باهاشون بجنگیم!
‫نمی‌شه؛ اگه باهاشون بجنگیم، ما رو توی دربار ‫ خائن می‌شناسن؛ نمی‌تونم به امپراتور خیانت کنم.
‫عجب دردسری شده ها!
‫ولی بازم، الان سه ماهه که حرکت نکردن...
‫روی اون پرچم‌ها، افتخار فرمانده نهفته‌ست.
‫«مقر فرماندهی لیو تای»
‫لیو تای، خبر مهم! نخست‌وزیر داره میاد!
‫چی گفتی؟!
‫نخست‌وزیر بسیار عصبانی هستن.
‫گفت نیومده که ارتش مسخره‌تون رو سر و سامون بده.
‫نه... فکر می‌کنم اشتباه متوجه شدید...
‫معتقدم بعد یه‌مدت ایستادن، وقت حرکت شده.
‫هوی، ئو جو، آماده حمله شو!
‫و ـ وایسا! خودت فرمانده نبردی؛ ‫چرا به من می‌گی آماده حمله بشم؟
‫چی داری می‌گی؟ یه فرمانده چطوری ‫ باید جلودار حمله باشه؟ این وظیفه توئه!
‫چه افسرهای بی‌مصرفی! خیلی‌خب، ‫بیاید انتخاب کنیم کدومتون می‌خواد بجنگه!
‫دوتا چوب داریم؛ هرکس چوبی که ‫ دوتا شاخه داره رو بگیره می‌جنگه.
‫ببینیم کدوم‌تون می‌جنگه.
‫خب پس...
‫خیل‌خب، ئو جو-دونو... موفق باشید.
‫ئو چو-دونو، براتون آرزوی موفقیت می‌کنیم!
‫بله...
‫یک‌سری حرکات غیرمنتظره از دشمن ردیابی کردیم؛ ‫گمون می‌کنم می‌خوان بهمون حمله کنن.
‫سائو سائو، ای بی‌شرف! فک کردی حمله بهمون آسونه؟!
‫خب... فکر می‌کنم سائو سائو دربین ارتش نباشه.
‫اینکه نمی‌شه! مگه اون پرچمای خودش نیست؟
‫شایدم می‌خواسته دست‌دست کنیم.
‫برادر، فکر نمی‌کنی بهتره بهشون حمله کنیم ‫ و از صراحت موضوع باخبر بشیم؟
‫اما خیلی پیشروی نکن، کوان!
‫چشم، برادر.
‫چی‌چی؟! داداش! منم باهات میام!
‫چو فی، تو همین‌جا بمون!
‫چرا آخه؟!
‫اگه تو بری، همه‌چی رو به‌هم می‌زنی!
‫راست می‌گه...
‫باشه بابا... حرف حساب می‌زنن واسم.
‫ارتش جوشو داره حمله می‌کنه!
‫کـ ـ کوان... چیکار کنم...؟
‫ئو جو... واسه چی انقدر وقت تلف می‌کنی؟ بهشون حمله کن!
‫هـ ـ همگی! حمله کنید!
‫تو هم همین‌طور!
‫ئو چو-دونو! با من مبارزه کنید!
‫کوان! بهتره تسلیم بشی! اون پرچمو می‌بینی؟!
‫بهتره به سائو سائو بگی بیاد بیرون!
‫خفه! فکر کردی نخست‌وزیر با امثال تو می‌جنگه؟!
‫پس خودت بیا جلو! نکنه ازم می‌ترسی؟!‌ ژنرالِ بزدل!
‫چطور جرئت می‌کنی!
‫اینوری! اینوری!
‫ژنرال دشمن، ئو چو، ‫توسط کوان دستگیر شد!
‫کارت عالی بود، کوان! حالا می‌دونیم ‫ لیو تای چرا بهمون حمله نکرد.
‫برادر، چطور لیو تای هم دستگیر کنیم؟ ‫بدون این‌ دوتا ژنرال،
‫دشمن دیگه قادر به جنگ نیست.
‫فکر خوبیه؛ روت حساب می‌کنم،‌ کوان!
‫واسا بینم! این‌بار دیگه نوبت منه!
‫تو؟ خیلی زود تحریک می‌شی؛ می‌دونی آخه...
‫یعنی بهم اعتماد نداری، برادر؟!
‫خیلی‌خب؛ خودت انجامش بده.
‫مرسی! عالی شد!
‫یادت باشه، چو فی!‌ سعی‌کن هیچکس رو نکشی!
‫ما اینجاییم تا ژنرال دشمن، لیو تای رو دستگیر کنیم؛ ‫نمی‌خوایم بکشیمش؛ فهمیدید؟
‫چطور می‌خوایم دستگیرش کنیم؟
‫فکر کردی من می‌دونم؟! ‫دستور دارم اونو بگیرم، و می‌گیرم.
‫به پیش!
‫امیدوارم طوریش نشه.
‫اگه ساکه نخوره چیزیش نمی‌شه.
‫دشمن درحال نزدیک‌شدنه!
‫- چی؟! ‫- دشمن، ژنرال چو فی‌ـه!
‫شماها دارین چه غلطی می‌کنید؟! نذارید وارد شن!
‫شلیک! شکیک کنید!
‫دشمن بیرون نمیاد؛ با این‌وضع عمراً لیو تای بیرون بیاد.
‫خیل‌خب... یه فکر بکر دارم.
‫نفله‌ها، بیاید انقدر فحش‌شون بدیم که پدرشون درآد!
‫هی لیو تای، ترسو بیای بیرون! جربزه نداری باهامون بجنگی؟!
‫بزدل، بیا بیرون!
‫لعنتی! اون حرفا قشنگ می‌خوره جای حساس!
‫ژنرال! واقعاً می‌خواید بذارید ‫ انقدر بددهنی کنن؟! بیاید حمله کنیم!
‫دیوونه شدی؟ نباید با کله بهشون حمله کنیم! ‫ وگرنه روزگارمون سیاهه!
‫بـ ـ باشه...
‫دراصل، فقط از چوفی‌ـه که می‌ترسه.
‫فایده نداره؛ ژنرال، این جواب نداد که.
‫خیل‌خب، بیاید حمله شبانه رو امتحان کنیم، ‫نصف‌شبی می‌ریزیم اونجا!
‫عالی نواختید!
‫ژنرال! تبریک می‌گم!
‫دشمن شروع به خوردن شراب با رعیت‌ها کرده؛ ‫اگه زمانی بخوایم حمله کنیم، الان وقتشه.
‫اونا فقط می‌خوان منو از اردوگاه بکشن بیرون.
‫چه خوبه! هی، باز شراب بریز!
‫بله، بله!
‫خیلی شرمنده...
‫چی کردی؟!
‫ژ ـ ژنرال... ببخش! بهم رحم کن!
‫ژنرال! تمنا می‌کنم!
‫ژنرال!
‫دیگه حال شراب‌خوری ندارم!
‫فکر می‌کنم چو فی تا الان باید مست باشه؛ ‫الان بهترین فرصت حمله‌مونه!
‫احمق نباش، فقط می‌خوان منو بکشن بیرون.
‫سربازهای دشمن دارن میان؛ ‫می‌گن چو فی قراره امشب حمله کنه!
‫فقط می‌خوان تحریکم کنن.
‫وایسا ببینم... اگه راست باشه، تو بد دردسری میفتیم... ‫خیل‌خب، اول باید بازجویی‌شون کنیم!
‫اطاعت!
‫هوی! چرا از اردوگاه چو فی پاشدین اومدین اینجا؟!
‫خب... چیز خاصی نیست...
‫اما وقتی مست بود بدجور کتکم زد... آخ آخ...
‫پس، اومدم اینجا که ازش انتقام بگیرم.
‫آی آی! دردم گرفت!
‫راست می‌گه... خیل‌خب،‌ نیروها رو برای یه حمله شبانه آماده کن!
‫اطاعت!
‫پس اومدی... همه پیشروی کنید!
‫تعداد دشمن کمه؛ محاصره‌شون کنید و دخل‌شونو بیارید.
‫دشمن اومد بیرون!
‫ا ـ اون چطور ممکنه؟!
‫بالأخره دم به تله دادی، لیو تای!
‫چو فی!
‫دورتو نگاه کن!
‫ژنرال! نمی‌تونیم بیشتر نگه‌شون داریم!
‫عقب‌نشینی!
‫وایسا ببینم، لیو تای!
‫امروز می‌خوام بهت شل بگیرم!
‫اینو بیگی!
‫هنر جنگ من همچین بدک نیست، ها؟
‫ژنرال چو فی!
‫اوه، کارت خوب بود؛ به‌لطف تو پیروز شدیم.
‫بله... اما یه‌جور زدی هنو جاش مونده...
‫اگه مظلوم جلوه‌ت نمی‌دادم، ‫ باورت نمی‌کردن؛ شرمنده‌تم.
‫حالا برا جایزه‌ این ژنرال واس خودت.
‫خیلی تشکر!
‫برمی‌گردیم اردوگاه!
‫از کاری که کردی پشیمون نیستی؟
‫الانا مطمئناً نخست‌وزیر داره می‌ره سمت جوشو...
‫چو فی!
‫بله!
‫هی! اینو ببینین!
‫چرا این‌کارو کردی؟
‫بفرمایید، لطفاً‌ از این طرف!
‫ئو جو، معنی این چیه؟
‫لیو تای-دونو، ما هیچ‌وقت قصد درافتادن ‫ با نخست‌وزیر رو نداشتیم؛ اون فقط یه سوءتفاهم بود.
‫لیو تای، اصلاً بهم بد نمی‌گذره، ‫خیلی خوب باهام رفتار کردن.
‫پس، شما نمی‌خواستید به نخست‌وزیر خیانت کنید؟
‫درسته؛ برای همینه که قصد ‫کشتنت رو نداریم؛ قصد ما دوستیه.
‫کوان، چو فی، از این آقایون خوب پذیرایی کنین.
‫بله.
‫الان خوبه که جنگ به خوبی و خوشی تموم شد...
‫با اینکه گردن‌زدن اون دوتا کار راحتیه، ‫اما این‌کار باعث خشم سائو سائو می‌شه.
‫درست می‌فرمایید؛ اگه نکشیمشون، فکر می‌کنم سائو سائو ‫قراره طرز برخورد خوبی باهامون داشته باشه.
‫پس از آنکه گنتوکو با آن‌ها با احترام برخورد کرد؛ ‫ پس از بازگشت به ژو چانگ اعتماد ژنرال‌ها به او بالا رفت.
‫«ژو چانگ ـ عمارت نخست‌وزیر»
‫هنگامی که آنها به ژو چانگ بازگشتند تا ‫نیت خوب گنتوکو را گزارش کنند، سائو سائو خشمگین شد.
‫لعنت بهت،‌ گنتوکو! با خوب رفتار کردن با ‫ لیو تای و ئو جو، داری منو به مضحکه می‌گیری!
‫اجازه‌شو نمی‌دم! باید برای حمله به جوشو خودمونو آماده کنیم!
‫لطفاً تجدیدنظر کنید، سرورم!
‫چی؟
‫زمستون داره از راه می‌رسه؛ یادتون که نرفته ‫ چقدر حمله به‌سمت یو فو دشوار بوده؟
‫اگه می‌خواید حمله کنید، لطفاً‌تا بهار صبر کنید.
‫که این‌طور... منتظرم باش، گنتوکو! می‌ذارم تا بهار زنده بمونی!
‫دشمنیِ بین گنتوکو و سائو سائو را ‫دیگر نمی‌توان بیش از این پنهان کرد.
‫زمانی که بادهای زمستان شروع به وزیدن می‌کنند، هیچکس ‫نمی‌تواند پیش‌بینی کند که تا بهار چه اتفاقی خواهد افتاد.
.:: telegram: @bollbolljan ::. .:: instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال بدون سانسور .:: www.bolboljan.net ::.