.:: www.bolboljan.net ::.
‫چوکو لیانگ، مشاور گنتوکو، در نبرد اولش، ‫ بدون وجود ژنرال سائو سائو و 100,000 سربازش،
‫شکستی سخت را به کاکو جون وارد کرد.
‫سائو سائوی خشمگین با یک ارتش 500,000 نفری ‫به سمت جینگ‌ژو حرکت کرد.
‫اما فرمانده‌ی پیشتاز او، سائو جین، کنگ‌مینگ را ‫ با 100,000 سربازش به دام انداخت.
‫به دلیل تاکتیک‌های آتش و آب، ‫آنها متحمل خسارت بزرگ دیگری شدند.
‫«ضدحمله خشمگین سائو سائو»
‫«شهر ژیانگ یانگ»
‫«قلعه فان»
‫«شهر شین‌یه»
‫«جینگ‌ژو»
‫نیروهای سائو سائو از قلعه وان به‌سمت شهر شین‌یه حرکت کردند.
‫پس از اطلاع از اینکه کنگ‌مینگ نیروهای سائو جین را به دام ‫ انداخته است، نفرت سائو سائو نسبت به کنگ‌مینگ عمیق‌تر شد.
‫«شهر شین‌یه»
‫«مقر فرماندهی سائو سائو»
‫چطور این اتفاق افتاد؟! کنگ‌مینگ ‫ دو دفعه ارتشم رو شکست داده!
‫اگه اینطوری پیش بره، وجه‌ی من نابود می‌شه!
‫گوش بدید! رودخونه بای رو می‌بندیم! ‫و قلعه فان رو با خاک یکسان می‌کنیم!
‫«مشاور ارتش سائو سائو ـ جون ایکو»
‫نخست‌وزیر، لطفاً صبور باشید!
‫چی شده، جون ایکو؟
‫گنتوکو، شهروندای شین‌یه رو در قلعه‌ی فان جمع کرده.
‫اگه با شهروندها بجنگید، می‌ترسم ‫که میان مردم جینگ‌ژو منفور بشید.
‫شاید درست می‌گی؛ نقشه‌ای داری؟
‫بله؛ بیاید از گنتوکو بخوایم که تسلیم بشه.
‫اگه گنتوکو تسلیم بشه، از جنگ جلوگیری می‌کنید ‫ و اینطوری مردم رو نجات می‌دید.
‫خیلی‌خب؛ اونوقت پیام‌رسان کی باشه؟
‫جوشو مناسب‌ترین انتخاب هستش.
‫جوشو، هم‌کلاسیِ کنگ‌مینگه...
‫ولی اگه بخواد برگرده پیش گنتوکو چی؟
‫اگه برگرده، مضحکه عام و خاص می‌شه؛ ‫مطمئنم این‌کار رو نمی‌کنه.
‫خیلی‌خب! سریع به جوشو دستور بده!
‫چشم!
‫«قلعه فان»
‫یکی داره میاد!
‫چی گفتی؟!
‫بدش من!
‫با یه ضربه می‌میره!
‫اوه! تنفوکو! نه... جوشو‌ـه!
‫جوشو! از دست سائو سائو فرار کردی؟ این عالیه!
‫«جوشو ـ شی‌یوان»
‫ژنرال چو فی! من به‌عنوان پیام‌رسانِ سائو سائو اینجام.
‫چی؟! پیام‌رسان؟!
‫نخست وزیر قراره ارتشش رو برای محاصره همه‌جا بفرسته ‫ تا برای حمله به قلعه فان آماده بشه.
‫به‌علاوه، از من استفاده کرد...
‫تا بیام و خواستار تسلیم‌شدن‌تون بشم...
‫تسلیم؟!
‫هی، جوشو! تو مگه رفیق‌مون نیستی؟ ‫ نه، حالا دشمنی! چطور جرئت داری بگی تسلیم شید؟!
‫بس کن!
‫وظیفه جوشو-دونو پیام‌رسانی‌ـه؛ نباید بهش آسیب بزنی!
‫از اول هم نباید پیام‌رسانِ سائو سائو می‌بود!
‫نه؛ مطمئنم به دستور سائو سائو اومدید.
‫بله.
‫سائو سائو تظاهر می‌کنه که به مردم اهمیت می‌ده، ‫ولی تمام چیزی که می‌خواد همدردی‌شونه.
‫من به‌هیچ‌وجه تسلیم نمی‌شم.
‫متوجه هستم؛ اما دیگه نمی‌تونید از این قلعه دفاع کنید.
‫نمی‌خوام به مردمی که برای ‫ این همه مدت همراهیم کردن، آسیب بزنم.
‫سائو سائو قطعاً هرکاری می‌کنه ‫ تا به پیروزی برسه.
‫ارباب من، اگر زودتر مردم رو از شین‌یه خارج می‌کردید، ‫می‌تونستید اون‌ها رو نجات بدید.
‫اینجا اومدم تا از این مورد مطلع‌تون کنم.
‫از کمکت توی این نبرد متشکرم، جوشو.
‫ارباب...
‫خب... قبل‌تر یه‌سری چیز بد بد بهت گفتم...
‫مشاور جوشو، چرا همین‌جا نمی‌مونی؟
‫اگه هم تو، هم کنگ‌مینگ اینجا کار کنید، ‫سائو سائو هیچ شانسی نداره!
‫خیلی ازتون سپاس‌گزارم، ژنرال چو فی!
‫هرچند، اگه به سائو سائو برنگردم، ‫مضحکه‌ی مردم می‌شم.
‫واقعاً؟
‫ارباب، با اینکه اکنون در اردوگاه سائو سائو ام، ‫قسم می‌خورم که هرگز استراتژی‌هامو بهش نمی‌گم.
‫جوشو...
‫کنگ‌مینگ-دونو، امیدوارم بتونید به ارباب‌مون ‫ در یکپارچه‌کردن پادشاهی کمک کنید.
‫با تمام توان کمک‌شون خواهم کرد.
‫جوشو-دونو، مراقب خودتون باشید...
‫حس می‌کنم بهتره بیشتر درباره این مسئله حرف بزنم، ‫وگرنه نمی‌دونم باید چیکار کنم...
‫بله...
‫بسیار خب... تا دیداری دوباره!
‫جوشو، تا ابد رفیق‌مون هستی ها!
‫ارباب! مراقب خودتون باشید!
‫الان دیگه این قلعه قابل‌دفاع نیست...
‫باید مردم رو به شهر ژیانگ‌یانگ منتقل کنیم...
‫سای مائو، ژیانگ‌یانگ رو به سائو سائو سپرده؛ ‫ فکر نمی‌کنم ازمون استقبال کنن.
‫نه؛ شاید فقط وانمود به تسلیم کرده ‫ تا از حمله‌ی سائو سائو جلوگیری کنه.
‫به‌علاوه، اگه قول بدیم به فرماندار فعلی، لیو سو، ‫کمک کنیم، مطمئنم می‌ذارن وارد بشیم.
‫فکر می‌کنم بهتر باشه مردم رو در این قلعه بذاریم.
‫درسته؛ وقتی دشمن بیاد، فرار کردن راحت‌تره.
‫همچنین، بدون این مردم، سائو سائو ‫ نمی‌تونه ازشون برای تهدید استفاده کنه.
‫نمی‌تونم این‌کارو کنم؛ اونا نمی‌ترسن که خونه‌شون در شین‌یه رو ‫ ترک کنن و دنبال من بیان؛ حالا منم که نمی‌تونم ترک‌شون کنم.
‫پس بذارید خودشون تصمیم بگیرن بمونن یا همراهمون بیان.
‫سائو سائو قراره به این قلعه حمله کنه؛ ‫و اینکه ما تصمیم گرفتیم از شهر ژیانگ‌یانگ فرار کنیم.
‫کی می‌خواد بمونه و کی باهامون میاد؟!
‫ارتش سائو سائو اهریمنی‌ـه! اگه اینجا بمونیم، می‌میریم!
‫من باهاتون میام! این به‌خاطر بچه‌هامه!
‫لطفاً آروم باشین!
‫پس همه دنبال‌مون میان دیگه؟ ولی ممکنه ‫ سائو سائو بین راه بهمون حمله کنه ها.
‫برام مهم نیست! هرچی هم بشه، ‫گنتوکو-ساما رو دنبال می‌کنیم!
‫آره! آره!
‫خیلی‌خب! پس تصویب شد! فردا راه میفتیم!
‫فقط وسایل مهم رو با خودتون بیارین!
‫ختم کلام!
‫ارباب‌مون محشره! همه تصمیم گرفتن دنبالش بیان!
‫کوان په-سان، تو هم می‌تونی مثل ارباب‌مون، ‫مورد احترام همه مردم قرار بگیری؟
‫البته، یه‌روزی حتماً لیو بی گنتوکوی بعدی می‌شم!
‫به تو که امیدی نیست، کوان په؛ ‫مگه فقط نمی‌خوای یه دختر ازت تعریف کنه؟
‫چطور می‌تونید...؟ ولی الان...
‫هی... کجا داریم می‌ریم؟
‫بچه‌های زیادی هستن... ‫اگه دشمن بهشون حمله کنه چی؟
‫خیالت نباشه! ما هواشونو داریم!
‫من، چو ئون، از بانو و آتو-ساما محافظت می‌کنم.
‫«مقر فرماندهی ارتش سائو سائو»
‫گنتوکو داره مردم رو از قلعه‌ی فان تخلیه می‌کنه.
‫این فرصت خوبی برای شکست‌دادن گنتوکوئه؛ ‫به نیروها دستور حمله بده!
‫نخست‌وزیر! نیروهامون دو دفعه ‫ توسط استراتژی کنگ‌مینگ شکست خوردن.
‫می‌ترسم این‌بار هم توی تله‌ی اون‌ها بیفتیم!
‫نیازی به ترس نیست! گنتوکو الان داره ‫ بار تخلیه‌ی مردم رو به‌دوش می‌کشه.
‫استراتژی کنگ‌مینگ بی‌فایده می‌شه.
‫که اینطور... پس الساعه انجام می‌شه.
‫ارباب نمی‌خواد مردم رو تنها بذاره؛ ‫واقعاً شرافتش رو تحسین می‌کنم.
‫اما برای مقابله با دشمن، ‫باید از چه نقشه‌ای استفاده کنم؟
‫یالا! بجنبین! بجنبین!
‫بد شد! دارن میان!
‫ارباب! سریع سوار کشتی بشید!
‫بیا بریم!
‫چشم!
‫کجا می‌رین؟!
‫بگیریدشون!
‫زود باشید برید!
‫برگردین اینجا!
‫نگران ما نباش! جلوتر برین!
‫ارباب، دشمن داره نزدیک‌تر می‌شه! ‫نمی‌تونیم منتظرشون بمونیم!
‫ولی نمی‌تونم اینجا تنهاشون بذارم!
‫ولی...
‫پدر! منتظر ما نباش! فقط برو!
‫بسیار خب... بادبان‌ها رو باز کنین!
‫چشم!
‫کوان!
‫بعداً می‌بینمت، پدر!
‫لعنتی! باز یکی دیگه!
‫زندگی‌تون اینجا تموم می‌شه!
‫کوان په!
‫باشه!
‫لعنتی! دارن فرار می‌کنن! شلیک کنین!
‫کوان په! مراقب باش!
‫کوان په!
‫کوان په-سان، عجله کن!
‫لعنتی! خیلی نزدیک بودا! این یادم می‌مونه!
‫این چه‌جور قهرمانی‌ـه؟ شرم‌آوره!
‫شرمنده...
‫ولی الان شجاعتت معرکه بود...
‫کوان په، الان ازت تعریف نکردن؟
‫گنتوکو و افرادش از خطر فرار کردند و ‫ به سفر خود به سمت ژیانگ‌یانگ ادامه دادند.
‫اما همراهی با مردم، سفر را بسیار آهسته می‌کرد.
‫«قلعه فان»
‫اگرچه کنگ‌مینگ بهترین استراتژیستِ جهان است، ‫اما مردم همچنان در برابر حمله آسیب‌پذیر هستند.
‫«شهر ژیانگ‌یانگ»
‫«منطقه جینگ‌ژو ـ شهر ژیانگ‌یانگ»
‫گنتوکو از قلعه‌ی فان هستم؛ مردم زیادی همراه من هستن.
‫امیدوارم لیو سو-دونو بهمون اجازه‌ی ورود بده!
‫انقدر لفتش ندین و سریع دروازه رو باز کنید!
‫چه غلطی می‌کنین؟!
‫«سای مائو»
‫ما به سائو سائو تسلیم شدیم! از اینجا گمشین!
‫سای مائو! این نباید خواسته‌ی لیو سو-دونو باشه!
‫به‌علاوه، چطور جرئت داری به شهروندای بی‌گناه حمله کنی؟!
‫خفه شو، گنتوکو! تو کسی جز یه خائن نیستی!
‫سای مائو! تو هم کسی جز ‫نوکر اون سائو سائوی خائن نیستی!
‫«گی‌ئن»
‫چطور جرئت داری به مردم گنتوکو-دونو حمله کنی؟! بذار بیان داخل!
‫ساکت شو! گی‌ئن!
‫جنگ داخلی؟ جالب شد!
‫گی‌ئن قصد شورش داره! دستگیرش کنین!
‫همین‌طوری خوبه! بگیریدش!
‫لطفاً سریع وارد بشید؛ بذارید خودم حساب این خائن رو برسم!
‫ساکت شو! بکشیدش!
‫خیل‌خب! بیاید با سای مائو بجنگیم!
‫ما هم بریم!
‫وایسین!
‫چرا؟!
‫اگه به جنگ ملحق بشیم، مردم رو ‫ به‌خطر میندازیم؛ بهتره وارد شهر نشیم.
‫چشم.
‫ولی اصلاً تحمل سای مائو رو ندارم!
‫ارتش سائو سائو الاناست که برسه؛ امنیت مردم ‫ توی اولویته! بیاد جایی برای پنهان‌شدن پیدا کنیم!
‫ارباب، بیاید به جیانگ‌یانگ بریم.
‫جیانگ‌لینگ هنوز یکی از شهرهای جینگ‌ژوـه؛ ‫تدارکات زیادی هم داره.
‫پس بیاید بریم اونجا؛ چو فی، از پشت ‫ مراقب باش تا به مردم حمله‌ای نشه.
‫چشم.
‫«شهر ژیانگ‌یانگ»
‫«قلعه فان»
‫«شهر شین‌یه»
‫«جینگ‌ژو»
‫نقطه قرمز = چانگ بان، و زیر آن = جیانگ‌لینگ
‫مشاور، اگه دشمن در بین سفرمون به جیانگ‌لینگ ‫حمله کنه چی؟ نقشه‌ای دارید؟
‫نه.
‫وقتی با مردم هستیم، قادر ‫ به جنگ نیستیم؛ با این‌حال...
‫ارباب!
‫گزارش می‌دم! جاسوس‌هامون گفتن سائو سائو وارد ژیانگ‌یانگ شده.
‫چی؟! سائو سائو؟!
‫چقدر سریعه!
‫گروه پیشتازِ دشمن داره به‌سرعت بهمون نزدیک می‌شه!
‫ارباب، در این‌صورت، باید سریع‌تر به جیانگ‌لینگ بریم.
‫باید مردم رو اینجا ترک کنیم و ‫بذاریم خودشون به جیانگ‌لینگ برسن.
‫لطفاً انجامش بدید؛ وگرنه، ما زنده نمی‌مونیم.
‫نمی‌تونم این‌کارو کنم!
‫ولی ارباب...
‫ساخت یه کشور سالم و یکپارچه، ‫نیازمند یه حاکمه که محبوب مردمش باشه.
‫اگه مردمو اینجا ول کنیم، این پادشاهی هرگز ساخته نمی‌شه!
‫بله؛ پس ترک‌شون نمی‌کنیم؛ بیاید به جیانگ‌ژیا بریم ‫ و از کیو کی-دونو درخواست کمک کنیم.
‫کوان، می‌تونی انجامش بدی؟
‫بله؛ همین‌الان می‌رم!
‫منو ببخشید!
‫امیدوارم صحیح و سالم به جیانگ‌ژیا برسه.
‫«شهر ژیانگ‌یانگ»
‫برای ناامید کردن گنتوکو، نیروهای سائو سائو، ‫ژیانگ‌یانگ را تصرف کردند.
‫جایگاه سائو سائو روز به روز تثبیت‌تر می‌شود.
‫پسر دوم لیو بیائو واقعاً معرکه، باهوش، ‫مؤدب و مطیع هستش؛ واقعاً خوشنود شدم.
‫«فرماندار جینگ‌ژو» ‫«سای مائو»
‫ممنونم؛ از طرف ارباب جوانم ‫ از تحسین‌تون قدردان هستم.
‫ولی سای مائو، لیو سو هنوز جوونه؛ ‫می‌خوام نماینده‌م توی چینگ‌ژو بشه.
‫وقتی به‌قدر کافی بزرگ شد، می‌تونه ‫ به جایگاه فرمانداری جینگ‌ژو برگرده.
‫بله؛ امرتون اجرا خواهد شد.
‫در این لحظه، توی جینگ‌ژو چند سرباز داری؟
‫سواره‌نظام: 50,000؛ پیاده‌نظام: 150,000؛ نیروی دریایی: 80,000 نفر.
‫بیشتر آذوقه‌مون در جیانگ‌لینگ، ‫و بقیه‌ش در انبارها ذخیره می‌شه.
‫80,000 نیروی دریایی، ها؟
‫بله؛ و حدود 7,000 کشتی جنگی داریم؛ ‫بنده شخصاً بر اون‌ها نظارت می‌کنم.
‫خب، سای مائو... تو رو به‌عنوان ‫ دریاسالارِ نیروی دریایی‌م منصوب می‌کنم.
‫من حالا دریاسالار نیروی دریایی‌ام؟
‫امیدوارم خوب وظایفت رو انجام بدی.
‫به‌خاطر سخاوت شما هم که شده، ‫تمام تلاشم رو می‌کنم! ممنونم!
‫بالأخره جینگ‌ژو به دستان من می‌افته؛ ‫بعد می‌تونیم تمرکزمون رو مقابل وو بذاریم.
‫نخست‌وزیر، فکر نمی‌کنم سای مائو، مرد قابل‌اعتمادی باشه.
‫پس چرا اون رو به‌عنوان دریاسالار منصوب کردید؟
‫چون ارتش‌مون به جنگ‌های آبی عادت نداره.
‫این به این دلیله که منطقه وو توسط ‫یک رودخانه بزرگ (چانگ جیانگ) از هم جدا شده است.
‫با توانایی رهبریِ سای مائو، ‫می‌تونیم نیروهامونو علیه وو تمرین بدیم.
‫فقط یه‌مدت ازش استفاده می‌کنیم.
‫که اینطور...
‫از اونجایی که بیشتر منابع توی جیانگ‌لینگ هستش، ‫نگرانم که گنتوکو قبل از ما اونجا برسه.
‫نگران اون نباش.
‫گنتوکو با وجود مردم نمی‌تونه سریع حرکت کنه؛ ‫به سواره‌نظام‌هام می‌گم که تعقیب‌شون کنن.
‫ولی کنگ‌مینگ هم همراهشونه...
‫مردم زیادی دارن دنبال‌شون می‌کنن.
‫مهم نیست کنگ‌مینگ چقدر معرکه باشه، ‫با اون مردم، استراتژی‌هاش بی‌فایده‌ن.
‫کنگ‌مینگ... این‌بار کاری می‌کنم تقاص پس بدی!
‫با این‌همه مردم، فقط یه تاکتیک ‫ از دست کنگ‌مینگ-دونو بر میاد...
‫باید از لیو کی-دونو در جیانگ‌ژیا درخواست پشتیبانی کنه.
‫ولی اگه کنگ‌مینگ-دونو دیر کنه، می‌ترسم ‫که نیروهای گنتوکو نابود خواهند شد.
‫ارباب، داداش تازه رفته جیانگ‌ژیا؛ حس خوبی ندارم...
‫منم نگران هستم...
‫حتماً سائو سائو به افرادش دستور داده تعقیب‌مون کنن؛ ‫می‌ترسم مردم زیادی هم تو خط آتیش قرار بگیرن.
‫کنگ‌مینگ، می‌تونی خودتم به جیانگ‌ژیا بری؟
‫بله.
‫لیو کی-دونو واقعاً بهم احترام می‌ذاره؛ ‫مطمئنم حاضره بهمون کمک کنه؛ لطفاً.
‫پس راه می‌افتم؛ به محض تاریک‌شدن هوا، ‫یه‌جا برای مخفی‌شدن و استراحت پیدا کنید.
‫چو ئون و من اینجاییم؛ نگران نباش.
‫پس سریع‌تر حرکت می‌کنم.
‫ارباب، لطفاً یادتون نره که یه مکان ‫ برای مخفی‌شدن از دشمن پیدا کنید!
‫فهمیدم.
‫من به جیانگ‌ژیا می‌رم تا به ژنرال کوان برسم؛ ‫بانو و ارباب‌مون رو به شما می‌سپارم.
‫چشم؛ با جونم ازشون محافظت می‌کنم.
‫چیزی نمی‌شه؟ سربازهامون دارن کم و کمتر می‌شن.
‫نگران نباشید، بانوی من.
‫باشه.
‫گنتوکو برای استراحت شبانه به کوه جینگ رفت ‫درحالی که مردم و 2,000 سرباز همراه او بودند.
‫«کوه جینگ»
‫در همین حال، ارتش تعقیب‌کننده‌ی سائو سائو ‫ به کوه جینگ نزدیک می‌شود.
‫آیا آنها می‌توانند درحالی که استراتژی‌های کنگ‌مینگ ‫در دسترس نیست، در مقابل ارتش سائو سائو مقاومت کنند؟
‫علاوه بر این، جنگجوی دلاور، کوان نیز در بین آنها غایب است.
‫درحالی که کنگ‌مینگ غایب است...
‫آیا گنتوکو می‌تواند با 2,000 سربازش ‫ در برابر ارتش سائو سائو مقاومت کند؟
‫آیا ترس های جوشو به واقعیت تبدیل می‌شوند؟
.:: telegram: @bollbolljan ::. .:: instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال بدون سانسور .:: www.bolboljan.net ::.