.:: www.bolboljan.net ::.
‫سائو سائوی خشمگین، ارتش پانصد هزار نفری خود را ‫برای حمله به جینگ‌ژو رهبری کرد.
‫این امر گنتوکو را برانگیخت تا شین‌یه را به همراه ‫اتباع خود به مقصد جیانگ‌لینگ در جنوب ترک کند.
‫سپس کائو کائو به افرادش دستور داد تا ‫ گنتوکو را تعقیب کرده و به او حمله کنند.
‫و حالا دو مرد گنتوکو، کنگ‌مینگ و کوانِ وفادار، ‫رفته‌اند تا از جیانگ ژیا درخواست کمک کنند.
‫«عالی! شمشیرزن محافظ کودک»
‫حمله!
‫یه شبیخون‌ـه!
‫بالأخره اومدن! سائو سائوی عوضی!
‫لعنتی، افراد سائو سائو!
‫بالأخره بهمون رسیدن...
‫ارباب، ارتش 500,000 نفره‌ی دشمن سمت‌مون اومده!
‫چو ئون، کوران و بقیه رو بهت می‌سپارم.
‫ارباب، کجا می‌رید؟
‫می‌رم مردم رو نجات بدم!
‫ارباب، لطفاً همین‌جا وایسید تا کارمون تموم بشه.
‫بیا بریم، کوان په!
‫چشم!
‫حالت خوبه؟
‫گنتوکو-ساما...
‫خب، دیگه می‌تونی بری...
‫گنتوکو! خودمون می‌کشیمت!
‫ارباب!
‫خودمون به حساب همه‌تون می‌رسم!
‫اون انسان نیست! عقب‌نشینی!
‫پا به فرار می‌ذارین، ترسوها؟!
‫وایسا، چو فی!
‫ما فقط 2,000 مرد داریم؛ تعقیب‌شون نکن!
‫دشمن فقط 5,000 نفره؛ خودم نفله‌شون می‌کنم!
‫صبر کن! ارتش اصلی سائو سائو هم داره نزدیک می‌شه!
‫چو ئون-دونو!
‫حالت خوبه، کوان په؟
‫خبر بد دارم! همسر ارباب غیبشون زده!
‫چی؟! بیا پیداش کنیم!
‫اون...
‫هی، بیدار شو!
‫کوان په-سان!
‫هنوز زنده‌ای! خداروشکر!
‫حالت خوبه؟
‫بله!
‫بانو کجاست؟
‫وقتی فرار می‌کردیم، دشمن یهو سر رسید...
‫بعد، دیگه ندیدمشون...
‫ارباب جوان همراهشون اومده بود؟
‫بله؛ بانو ایشون رو با خودشون آورده بود...
‫و... دشمن به اون سمت بردتشون...
‫کوان په، می‌سپرمش به خودت.
‫گزارش می‌دم! ارتش گنتوکو در تمام جهات پخش شدن.
‫اگه نیروی کمکی باشه، حتماً از طرف لیو کی‌ـه.
‫این فرصت خوبیه که از دست گنتوکو و کنگ‌مینگ خلاص بشیم.
‫سائو کو، الان انجامش بده!
‫چشم!
‫چو ئون... نکنه...؟
‫اگه درست ازش محافظت می‌کردم، همچین اتفاقی...
‫توی چنین هرج‌ومرجی، هر اتفاقی می‌تونه بیفته...
‫در حقیقت، این همه‌ش تقصیر منه.
‫چون شما رو همراه خودم آوردم، ‫مردم زیادی قربانی شدن.
‫برادر و کنگ‌مینگ هنوز برنگشتن؟! خدایا!
‫تو این وضع، نیروی کمکی بی‌فایده‌ست...
‫شاید بهتره به سمت کوه فرار کنیم.
‫بذارید رد بشم!
‫ارباب...
‫می فو...
‫چون می‌خواستم دشمن رو شکست بدم، ‫تمام افرادم رو از دست دادم...
‫خوشحالم که سلامت برگشتی...
‫ارتش اصلیِ سائو سائو الانم در نزدیکی‌مون هستش.
‫پس به این زودی رسید...
‫همچنین، ژنرال چو ئون...
‫چو ئون چی شده؟
‫راستش، دیدم به اردوگاه دشمن رفته تا تسلیم بشه...
‫چو ئون؟!
‫سوار بر اسبش به سمت شمال‌غربی که اردوگاه دشمنه رفت.
‫اون روی اسبش تنها بود.
‫باورم نمی‌شه!
‫راست می‌گی، می فو؟!
‫بله... با چشمای خودم دیدم...
‫عوضی! وقتی برگرده تیکه‌تیکه‌ش می‌کنم!
‫وایسا! چو فی، عجول نباش!
‫چو ئون، همچین آدمی نیست!
‫ژنرال چو ئون حتماً داره دنبال همسر ارباب می‌گرده.
‫وایسا! چو فی!
‫«دستیار شخصی سائو سائو ـ کاکو ئون»
‫لطفاً خودتون رو معرفی کنید!
‫من کاکو ئون، از ارتش سائو سائو هستم.
‫من چو ئون زیلونگ، ارتش گنتوکو هستم!
‫چو ئون!
‫فرار کنین!
‫این شمشیر گرانبها، «تیغه آبی»ـه!
‫«تیغه آبی»
‫«تیغه آبی» یکی از شمشیرهای گرانبهای سائو سائو است.
‫آنقدر تیز است که به راحتی می تواند هر چیزی را برش دهد.
‫سائو سائو آن را به شمشیردار خود، کاکو ئون سپرده بود.
‫ارباب جوان، بانوی من، کجا هستید؟
‫به هرقیمتی که شده، قطعاً پیداتون می‌کنم!
‫وگرنه، ترجیح می‌دم در میدون جنگ بمیرم.
‫ببخشید...
‫شما یکی از ژنرال‌های گنتوکو-ساما هستید؟
‫پس اینجا قایم‌شده بودی؟
‫بله... لطفاً دنبالم بیاید...
‫بانوی من!
‫بانو! لطفاً بیدار شید!
‫خداروشکر حالتون خوبه...
‫چو ئون-دونو... خوشحالم که برای نجاتم اومدی...
‫من دیگه نمی‌تونم...
‫آتو... آتو...
‫لطفاً‌ ترس به دلتون راه ندید...
‫بنده شما رو صحیح‌وسالم به ارباب برمی‌گردونم.
‫نه... فقط آتوی من...
‫اون تنها پسر ارباب‌مونه...
‫اگه به‌سلامت برنگرده، نمی‌تونم در آرامش بمیرم...
‫تقصیر منه که گذاشتم از جلوی چشمم دور شید...
‫لطفاً‌ منو ببخشید...
‫من تو رو مقصر نمی‌دونم...
‫بانوی من...
‫به ارباب بگو که... کوران خوشبخت بود...
‫حتماً بهش بگو...
‫بانوی من...
‫لطفاً... آتو رو...
‫بانوی من! بانوی من!
‫بانوی من!
‫و این‌گونه، کوران درگذشت...
‫او حتی در مواقع سختی از بودن کنار گنتوکو خوشحال بود.
‫آرزو داشت که ببیند آتو مردی بزرگ می‌شود، اما متأسفانه ‫ آشوب باری دیگر بر عواقب دردناک خود سایه افکنده است...
‫آتو-ساما، با جونم هم شده از شما محافظت می‌کنم!
‫شما مرد هستید؛ در همچین مواقعی نباید گریه کنید!
‫پسر خوب!
‫ما باهم قراره دفاع دشمت رو درهم بشکنیم!
‫بریم!
‫همون ژنرال چلاقِ کنتوکوـه... بریم!
‫من، چو ئون، اینجا نمی‌میرم!
‫بکش کنار!
‫احسنت، ارباب جواب! واقعاً دلیری!
‫بریم!
‫«چو کو ـ جون‌یی»
‫کسی حرکت نکنه؛ خودم حلش می‌کنم.
‫من چو کو از هی‌جیان ام؛ تو کی هستی؟!
‫ژنرالِ لی بی گنتوکو؛ چو ئون زیلونگ.
‫تو کسی هستی که یان‌مینگ رو کشته؟! خودم می‌کشمت!
‫لعنتی!
‫نذارید فرار کنه! بگیریدش!
‫کنار! سر راهید!
‫گزارش می‌کنم! اون ژنرال چو ئون زیلونگ نام داره.
‫چو ئون زیلونگ؟ واقعاً از ژنرال‌های نترس دشمنه.
‫او همچنین کاکو ئون رو به‌قتل رسوند و شمشیر ‫ گران‌بهای شما، تیغه آبی رو به‌چنگ آورده بود.
‫نمی‌تونیم بذاریم قسر در بره.
‫چقدر حیف که الان به گنتوکو خدمت می‌کنه...
‫نخست‌وزیر، بازم عادت بدتون خودشو نشون داده...
‫من زن‌گون رو زنده می‌خوام؛ نذار تیراندازها بهش حمله کنن!
‫بله!
‫ارباب جوان، منو ببخشید...
‫باید عجله کنیم و سریع به پدرتون برسیم.
‫به‌نظر نمیاد بتونیم چو ئون رو اسیر کنیم...
‫خیلی‌خب! بریم دنبالش! نذارید چو ئون به گنتوکو برسه!
‫اطاعت!
‫«پل چانگ‌بان»
‫بالأخره اومدی، چو ئون!
‫ژنرال چو فی!
‫منتظرت بودم، ای خائن لعنتی!
‫ژنرال چو فی، من به ارباب‌مون خیانت نمی‌کنم!
‫خفه! تظاهر می‌کردی که داری دنبال بانو می‌گردی، ‫اما دراصل داشتی به سائو سائو تسلیم می‌شدی!
‫تمومش کن! اینجا رو نگاه کن!
‫ارباب جوان!
‫پس، بانو کجاست؟!
‫بانو... فوت کردن...
‫چی گفتی؟!
‫دشمن داره میاد! ارباب تو کوهستان جینگ‌ـه.
‫ارباب جوان رو پیشش ببر؛ من ترتیب اینارو می‌دم!
‫معذرت!
‫لعنتی‌ها! نمی‌بخشمتون!!
‫نخست‌وزیر! اجازه بدید سرش رو بزنم!
‫نه، وایسا!
‫من چو فی ییده‌ ام! بیاید و باهام بجنگید!
‫کوان بهم گفت... اون کسیه که ‫ با 1,000,000 مرد برابری می‌کنه؟
‫خودتو خیس کردی؟!‌ جربزه نداری، سائو سائو!
‫عوضی! می‌کشمت تا دهنتو ببندم! بیا جلو!
‫خب! بازم هست؟!
‫فقط یه‌نفره! می‌تونیم شکستش بدیم!
‫نه؛ شاید متوجهش نشدی؛ پشت جنگل کمین کردن.
‫درسته...
‫کنگ‌مینگ، ای دغل‌باز! فکر کردی باز می‌تونی گولم بزنی؟
‫اگه به حمله ادامه بدیم، تو تله‌شون میفتیم. ‫ برای فعلاً باید برمی‌گردیم!
‫بله!
‫کارتون خوب بود؛ دیگه بسه.
‫بله! همگی جمع بشید!
‫خیلی‌خب! بیاید پل رو بسوزونیم!
‫نخست‌وزیر!
‫چی شده؟
‫پلِ چانگ‌بان آتیش گرفت و سوخت.
‫چی؟!
‫ای وای!
‫چیزی شده؟
‫اگه پل رو سوزوندن، یعنی از حمله‌مون ترسیده بودن. ‫پس از اول هم کمینی درکار نبود!
‫دوباره... حقه‌ی کنگ‌مینگ!
‫قوا رو آماده کن!
‫یه کمینه!
‫کوان‌ـه! عقب‌نشینی!
‫پس از بازگشت از جیانگ ژیا با نیروهای کمکی، ‫ کوان به سرعت به اینجا آمد تا سائو کو را رهگیری کند.
‫در همین‌حال، گنتوکو و مردمش کوه جینگ را ترک کره بودند.
‫به لطف پشتیبانی لیو کی از جیانگ‌ژیا که ‫ کنگ‌مینگ فرماندهی آن را برعهده داشت.
‫هرچند، از زمان مرگ کوران، غم، قلب او را فرا گرفته بود.
‫با این‌حال، احیای حماسی پادشاهی هان ‫ وارد دوره‌ی جدیدی شده بود.
‫آیا ممکن است تصور کوران از زمان صلح، محقق شود؟
.:: telegram: @bollbolljan ::. .:: instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال بدون سانسور .:: www.bolboljan.net ::.