.:: www.bolboljan.net ::.
‫درحالی که گنتوکو به جیانگ لینگ می‌گریخت، ‫کنگ مینگ درحال گرفتن نیروی پشتیبانی بود.
‫و مورد حمله نیروهای سائو سائو قرار گرفت.
‫این امر قربانیان زیادی را در میان مردم بی‌گناه به جا گذاشت.
‫چو ئون وظیفه حفاظت از همسر گنتوکو، کوران را ‫ بر عهده داشت؛ با این‌حال، او در طول نبرد جان باخت.
‫در حالی که گنتوکو و افرادش در کوه جینگ به دام افتاده بودند، ‫ کنگ‌مینگ نیروهای کمکی را برای آزادی آنها رهبری کرد.
‫«مذاکره بزرگ کنگ‌مینگ»
‫گنتوکو از شهر جیانگ‌لینگ محافظت می‌کند که لیو چی، ‫ پسر لیو بیائو فرماندهی آن را بر عهده دارد.
‫«منطقه جینگ‌ژو ـ شهر جیانگ‌لینگ»
‫بدترین کابوس سائو سائو کسی نیست ‫ جز کنگ‌مینگ، مشاور گنتوکو.
‫گنتوکو حتماً نقشه داره که با سون کن از وو متحد بشه.
‫اگه کنگ‌مینگ بتونه از قدرتِ وو ‫ استفاده کنه، غیرقابل‌تصور می‌شه.
‫الان نقشه‌ای نداریم که ‫ سریع از شر گنتوکو خلاص بشیم؟
‫نخست‌وزیر، چطوره نماینده‌ممون رو ‫ به سون کن بفرستیم و درخواست اتحاد کنیم؟
‫چرا؟
‫چون در این زمان می‌تونیم ‫نیروهامون رو به اینجا در مرز وو بفرستیم.
‫به بهونه‌ی حمله به گنتوکو می‌ریم؛ ‫همچنین یه پیام هشدار هم براشون می‌فرسته.
‫به‌نظر جالبه.
‫اینطوری می‌تونیم سون کن رو بترسونیم ‫ و در نهایت مجبورش کنیم تسلیم شه.
‫خیلی‌خب! بیا نقشه رو شروع کنیم!
‫ارتش اصلی رو به مرز وو بفرستین!
‫چشم!
‫وقتی وو نابود شه، تمام زمین مال من می‌شه.
‫کل ارتش سائو سائو، شامل سواره نظام ‫ و نیروی دریایی، حدود 830,000 نفر بود.
‫علاوه بر ارتش جینگ‌ژو که اخیراً تسلیم شده بود، ‫تعداد آنها بیش از یک میلیون نفر می‌شود.
‫او آنها را بیش از 300 مایل در امتداد مرز پخش کرد؛ ‫ این هشداری به وو به حساب می‌آید.
‫«وو»
‫«شو»
‫«وای»
‫پادشاهی وو دارای آب و هوای گرم و خاک بسیار حاصلخیز بود.
‫فرماندار وو، سون کن، از نسل ‫استراتژیست معروف، سون تزو بود.
‫پدرش سون کن و برادر بزرگترش ‫ سون ساکو از دنیا رفتند.
‫به منظور حفظ امنیت در نزدیکی مرز، سون کن ‫ نیروهای خود را در اطراف چای سانگ مستقر کرد.
‫با این‌حال، پس از رسیدن نامه‌ی سائو سائو، ‫ افسران وو به دو دسته تقسیم شدند.
‫«فرماندار وو: سون کن ـ ژونگمو»
‫فرماندار وو، سون کن به سختی فکر می‌کند ‫ تا راه‌حلی برای این وضعیت پیدا کند.
‫او ایده‌ای داشت و وزیر وفادار خود، لو شوکو را ‫ به یک مأموریت مخفی فرستاد.
‫لو شوکو که به‌عنوان نماینده‌ای به وو می‌رفت، در واقع تلاش داشت ‫ تا وضعیت نیروهای سائو سائو در جیانگ ژیا را دریابد.
‫«افسر دستیار: لو شوکو ـ زوجینگL
‫«منطقه جینگ‌ژو ـ جیانگ‌ژیا»
‫من نمی‌تونم سائو سائو رو ببخشم! ‫ به‌عنوان پسر لیو بیائو، ازش نمی‌گذرم!
‫«شهردار شهر جیانگ‌ژیا ـ لیو کی»
‫همچنین، برادر کوچیکم، لیو سو، ‫به دست سائو سائو کشته شده.
‫حس شما رو درک می‌کنم؛ و اینکه سائو سائو ‫ بیشتر نیروی دریایی جینگ‌ژو رو تصرف کرده.
‫ارباب! نیروی دریایی برادر کوان توی ژیاکو حدود 10,000 نفره! ‫لیو کی-دونو هم 10,000 نیروی دریایی داره!
‫می‌تونیم با این 20,000 مرد، سائو سائو رو شکست بدیم!
‫بعد از تسلیم‌شدن جینگ‌ژو، جمع کل افراد سائو سائو بیشتر ‫از 1,000,000 نفر شده؛ فکر نمی‌کنم شانس برد داشته باشیم.
‫ولی اگه یه فکری نکنیم؛ قطعاً می‌بازیم!
‫حالا باید چیکار کنیم، مشاور کنگ‌مینگ؟
‫چطوره با سون‌کن از وو متحد بشیم؟
‫سون کن؟!
‫ولی...
‫در این نبرد، حتی نیازی نیست از ‫ افراد خودمون استفاده کنیم.
‫اگه با سون‌کن متحد بشیم، می‌تونیم در نبردی ‫سرنوشت‌ساز مقابل سائو سائو حضور پیدا کنیم.
‫اگه سون‌کن برنده بشه، می‌تونیم جینگ‌ژو رو پس بگیریم.
‫اگه سائو سائو برنده بشه، می‌تونیم سرزمین وو رو تصرف کنیم.
‫ولی وو یه منطقه‌ی بزرگ، با افسرهای زیادیه؛ ‫واقعاً حاضرن که باهامون متحد بشن؟
‫ارباب، در این‌زمان سائو سائو داره ‫ ارتشش رو در امتداد مرز وو به رخ می‌کشه.
‫فکر می‌کنید حاکمینِ وو از این مورد نترسیدن؟
‫وو تجربه‌ی کمی در جنگ داره.
‫مطمئنم به‌زودی کسی رو اینجا می‌فرستن ‫ تا وضعیت سائو سائو رو بررسی کنن.
‫در اون زمان...
‫با استفاده از قدرت زبانم، اتحادشون رو برای خودمون می‌کنم.
‫سپس سائو سائو و سون کن با یکدیگر می‌جنگن.
‫اما...
‫ولی اینکه وو کسی رو بفرسته یا نه، به خودشون بستگی داره...
‫گزارش می‌دم! فرستاده‌ی سون کن، لو شوکو-دونو، بهتون ‫ ادای احترام کرده، و بابت فوت لیو بیائو-دونو تسلیت می‌گه.
‫پس نقشه‌مون می‌تونه پیش بره...
‫اما ما بدترین دشمنای هم هستیم؛ ‫این اولین‌باره که فرستاده‌ای به اینجا می‌فرستن.
‫تسلیت بهانه‌ای بیش نیست؛ لو شوکو ‫اومده تا نیروهای سائو سائو رو بررسی کنه.
‫واقعاً چی تو کله‌شون می‌گذره؟
‫ارباب، لو شوکو بعد از تسلیت گفتن، ‫قطعاً درباره نیروهای سائو سائو سؤال می‌پرسه.
‫تمام این مدت، باید سؤالاتش رو ‫ با «نمی‌دونم» پاسخ بدید.
‫بعدش، من میام در پاسخ‌ها بهتون کمک کنم.
‫متوجه شدم.
‫مراسم خاکسپاری تمام شد. لو شوکو-دونو ‫ می‌خوان مدتی با شما صحبت کنن.
‫بگین بیاد.
‫دورادور از نام و خرد بزرگ شما شنیده بودم؛ ‫امیدوارم بتونم کمی ازتون راهنمایی بگیرم.
‫بنده‌نوازی می‌کنید؛ از راه دوری برای ادای تسلیت اومدید؛ ‫مطمئنم این برای لیو کی-دونو تسلی بزرگیه.
‫خب، بفرمایید بنشینید.
‫شنیده بودم به تازگی با سائو سائو جنگیدید؛ می‌خواستم ‫بدونم می‌تونید قدرت واقعی ارتشش رو بهم بگید یا نه.
‫علاوه بر اون، می‌تونید بگید ‫ سائو سائو چه تعداد سرباز داره؟
‫خب... درست یادم نیست...
‫چون ارتش ما کوچیکه، تمام مدت مجبور به ‫ عقب‌نشینی شدیم؛ پس درباره نیروهای سائو سائو...
‫پس... می‌دونید سائو سائو چه‌نوع استراتژی‌ای مقابل‌تون استفاده کرده؟
‫راستش... نمی‌دونم...
‫از اونجایی که داشتیم فرار می‌کردیم... به علاوه...
‫ولی شما یه استراتژیست فوق‌العاده ‫ به نام چوکو لیانگ کنگ‌مینگ دارید...
‫کسی که دوبار سائو سائو رو شکست داده و عصبانیش کرده...
‫نمی‌تونید در اون‌باره بهم بگید؟
‫نبردها به‌طور کل توسط کنگ‌مینگ ترتیب داده می‌شد...
‫پس خودش جزئیات رو می‌دونه.
‫اجازه بدید به سؤالات‌تون پاسخ بدم.
‫در واقع، از قبل از تمام ‫حقه‌های سائو سائو اطلاع دارم.
‫واقعاً؟ همه‌شون؟
‫بله.
‫ولی قدرت جنگیدن باهاش رو نداریم؛ ‫پس بهتره در این مدت مخفی بشیم.
‫خب، پس چرا گنتوکو-دونو در جینگ‌ژیا مونده؟
‫چون جای دیگه‌ای برای رفتن نداشتن، ‫به‌طور موقت اینجا می‌مونیم.
‫البته که جای دیگه‌ای هم دارید!
‫اوه؟ منظورتون از این چیه؟
‫ارباب من، سون کن.
‫سون کن-دونو؟
‫بله؛ ارباب من، سون کن، شش منطقه رو کنترل می‌کنه.
‫مناطق آباد و نیروهای نخبه‌ی زیادی داره، ‫و قهرمانان بسیاری رو از سراسر جینگ‌دونگ جذب کرده.
‫بر این اساس، چطوره برامون نماینده بفرستید؟ ‫اینطوری می‌تونیم باهمدیگه مقابل سائو سائو کار کنیم.
‫اما ما هیچ رابطه‌ی قبلی‌ای با ارباب شما نداریم.
‫پس مطمئن نیستیم ارسال نماینده، ایده خوبی باشه.
‫نه؛ برادر بزرگ‌ترتون، چوکو جین، ‫در وو به‌عنوان مشاور کار می‌کنه، درسته؟
‫شما هم مایل نیستید اونو ببینید؟
‫مخصوصاً اگه خودتون شخصاً به‌عنوان نماینده تشریف بیارید.
‫مدت زیادیه که ندیدمش؛ البته که می‌خوام ببینمش.
‫فکر می‌کنم ایده خوبی باشه اگه باهام به وو بیاید ‫ و در این رابطه با سون کن صحبت کنید.
‫اما من مخالفم! کنگ‌مینگ مشاور منه؛ ‫اجازه نمی‌دم همراهتون بیاد.
‫پس چه زمانی می‌تونه بیاد؟
‫نه! هیچ‌وقت نمی‌ذارم!
‫ارباب، این مورد اضطراری‌ـه؛ لطفاً بذارید باهاشون به وو برم.
‫اشکالی نداره که تنهایی بره؟
‫شنیدم وو ژنرال‌های شجاعی داره.
‫اگه مراقب نباشه، ممکنه جونشو از دست بده ها!
‫کنگ‌مینگ زنده می‌مونه.
‫مطمئنم سون کن و سائو سائو باهمدیگه می‌جنگن.
‫کنگ‌مینگ با عزم راسخ به وو رفت.
‫در حالی که گنتوکو از دور او را تماشا می‌کرد، ‫از اتحاد با وو و مبارزه با سائو سائو مطمئن بود.
‫لو شوکو و کنگ‌مینگ به شهر چای‌سانگ رسیدند.
‫هرچند، افسران غیرنظامی وو به رهبری چو شو ‫ و کو یو، ترجیح دادند تسلیم سائو سائو شوند.
‫ترس بر آنان چیره شد و بالاجبار ‫ به سون کن تسلیم شدند.
‫بیشتر افسرهای این شهر، مایلن تسلیم سائو سائو بشن، درسته؟
‫وو سه نسله که از طریق جنگ‌ها ‫و تلاش‌های بی‌وقفه تقویت شده.
‫امن کردن این شش منطقه آسون نبوده؛ ‫چطور می‌تونیم به سائو سائو تسلیم بشیم؟
‫نظرات هردو طرف موجه هستش.
‫همه به امنیت پادشاهی فکر می‌کنن.
‫تسلیم‌شدن بدتر از مرگه!
‫لطفاً تجدید نظر کنید! شاید افسرها بتونن ‫ تسلیم بشن، ولی یه حاکم نمی‌تونه!
‫منظورت به من بود؟
‫بله؛ مثلاً من به‌عنوان یه افسر می‌تونم تسلیم شم و ‫برم توی روستا به‌عنوان یه افسر روستایی کار کنم.
‫ولی اگه شما هم تسلیم بشید، یعنی تمام قلمروتون رو از دست دادید.
‫چو شو و افرادش، فقط به فکر امنیت خودشونن!
‫منم بهش فکر کردم...
‫ولی نمی‌تونیم مقابل ارتش سائو سائو پیروز بشیم.
‫کنگ‌مینگ گفت یه استراتژی مقابل سائو سائو داره.
‫خیلی‌خب! کنگ‌مینگ رو پیشم بیارید!
‫چشم!
‫پدر... برادر... تا به‌حال تو همچین ‫مخمصه‌ی عظیمی نبودم...
‫افسران دولتی مانند چو شو از کنگ‌مینگ پرسیدند ‫ که نظر او در مورد نامه‌ی سائو سائو چیست.
‫به ظاهر نظرش را می‌خواستند، اما ‫قصدشان کشیدن کنگ‌مینگ به مباحثه بود.
‫بهتره در این مذاکره برنده بشم.
‫برای متقاعد کردن سون کن برای جنگ، باید جناح چو شو ‫ که موافق تسلیم شدنن رو شکست بدم.
‫این رودخونه چانگ‌جیانگ، روزی با ‫خون نیروهای سائو سائو پر خواهد شد.
‫کنگ‌مینگ-دونو، فکر می‌کنم بهتره ردش کنید.
‫نه، مذاکره رو قبول می‌کنم.
‫ایشون چوکو لیانگ ـ کنگ‌مینگ-دونو هستن.
‫«رئیس افسران دولتی ـ چو شو»
‫چو شو هستم؛ خیلی خوش اومدید، کنگ‌مینگ-دونو.
‫همه‌ی ما علاقه داریم نظرات شما رو بشنویم.
‫با اینکه مهارت کمی دارم، سعی می‌کنم ‫تلاش کنم تا به سؤال‌هاتون پاسخ بدم.
‫بسیار خب...
‫شنیدم لیو بی گنتوکو-دونو سه‌بار برای ملاقات‌تون ‫ اومده و تازه بعدش حاضر شدید کمکش کنید.
‫همچنین، ارتش گنتوکو قرار بود ‫همانند ببری باشه که بال درآورده.
‫ولی نتیجه چی شده؟
‫به‌جای ایجاد حکومت در جینگ‌ژو، ترجیح داد ‫ به‌طور مداوم از دست سائو سائو فرار کنه.
‫در این‌باره چی می‌گید؟
‫به سؤال‌تون پاسخ می‌دم.
‫تصرف جینگ‌ژو قطعاً با شکست مواجه شد.
‫اما ارباب من، گنتوکو، مردی شریفه.
‫پس از مرگ لیو بیائو-دونو، نمی‌خواست ‫ حتی نیمی از قلمرو رو تصاحب کنه.
‫این با شغل مشاوری‌تون در تضاد قرار داره.
‫به‌عنوان یه مشاور، باید مردم رو نجات بدید.
‫باید ارتش رو رهبری کنید تا خائنین رو مجازات کنید، درسته؟
‫ولی به‌جاش چیکار کردید؟!
‫پیشنهاد دادید شین‌یه به مقصد قلعه فان ترک بشه.
‫و کشیدن مردم همراهتون، جونشونو به‌خطر انداختید.
‫و الان همه‌شون در سفر به جیانگ‌ژیا پراکنده و درمانده شدن.
‫قبل از اینکه مشاور گنتوکو-دونو بشید، ‫شرایطش خیلی بهتر از این بوده، مگه نه؟
‫نه... به منافع خودتون فکر می‌کردید!
‫لطفاً منو به‌خاطر صراحتم ببخشید.
‫«روک کبیر = پرنده بزرگ افسانه‌ای»
‫روک کبیر می‌تونه ده‌ها هزار مایل پرواز کنه
‫یعنی یه پرنده اهلی می‌تونه این جاه‌طلبی رو درک کنه؟
‫چو شو-دونو هم همانند همون پرنده اهلی‌‌ـه.
‫چی؟!
‫برای بهبودی یک مرد بیمار، مجبور بود غذاهای نرم مانند فرنی بخوره ‫ و داروهای ضعیف بنوشه تا «چیِ» خودش رو در تعادل نگه داره.
‫اگر مستقیماً داروهای قوی مصرف می‌کرد، می‌تونست زندگیش رو تهدید کنه.
‫به قیاس، گنتوکو در شین مردی بسیار بیمار، ‫و فاقد سرباز و تجهیزات بود.
‫با این وجود، اون تونست با تاکتیک‌های آتش، ارتش قدرتمند ‫سائو سائو رو شکست بده و یک پیروزی بزرگ به دست بیاره.
‫و اکنون موقت در جیانگ‌ژیا مخفی‌شده ‫ تا بتونه نیروی خودش رو بازیابی کنه.
‫به‌محض بهبودی، پروازش در سراسر پادشاهی به‌چشم می‌‌بینیم.
‫علیرغم قدرت کمش، او همچنان شجاعت مبارزه ‫با دشمن بسیار بزرگتر رو داشت.
‫و نسبت به‌کسانی که قدرت بسیاری دارن اما بزدلانه رفتار می‌کنن...
‫تمام دنیا به چنین مقایسه شرم‌آوری می‌خنده!
‫ببخشید، یه‌سؤالی داشتم.
‫چه نوع استراتژی‌ای در مقابل ‫ ارتش یک‌میلیون‌ نفریه به‌کار می‌گیرید؟
‫اینکه یک‌میلیون نفرن اهمیتی نداره.
‫بیشترین‌شون از ارتش‌های سابق ‫ یوان شائو و لیو بیائو اَن که بهش پیوستن.
‫نیازی نیست ازشون بترسیم.
‫چه خنده‌دار!
‫همین تازگیا بدجوری ضربه‌خورده بودی و ‫درخواست نیروی پشتیبانی کردی! بعد حالا اینو می‌گی؟
‫این یه حرف بدون پایه‌واساسه!
‫لازم نیست براش خودنمایی کنی!
‫افراد گنتوکو فقط چندهزار نفر، ‫و افراد سائو سائو حدوداً یک‌میلیون بودن.
‫بنابراین در جیانگ‌ژیا دنبال فرصت مناسبه.
‫گرچه...!
‫با اینکه ارتشِ وو بزرگ‌تره، با ‫سربازهای ماهر بهتر و آذوقه‌ی بسیاریه،
‫همین‌طور از حفاظت رودخونه چانگ‌ژیانگ هم بهره می‌بره،
‫شما هنوز می‌خواید به سائو سائو زانو بزنید و خودتونو تسلیمش کنید!
‫این قطعاً‌ مضحکه‌ی عام و خاصه.
‫بله، درست می‌گید...
‫پس، اجازه بدید پاسخ بدم!
‫شما دارید نقش دیپلمات زیرک رو ‫ مثل چو گی و سو شین بازی می‌کنید؟
‫تو فقط داری از چو گی و سو شین به‌عنوان ‫دیپلمات‌های زیرک نام می‌بری، اما نه دستاوردهاشون.
‫هردوی اونها قهرمانان بزرگی بودن.
‫چو گی نخست‌وزیر پادشاهی شین،
‫و سو شین مقامی عالی‌رتبه در شش پادشاهی مختلف داشت؛ ‫هردو مردانی با استعداد خارق‌العاده بودن.
‫و شما به محض اینکه به تهدید توخالی سائو سائو برخوردید، ‫به پیش ارباب‌تون رفتید و خواستار تسلیمش شدید.
‫خیلی متأسفم؛ فکر کنم درست می‌فرمایید.
‫بعدی؟
‫پس، منم ازتون سؤالی داشتم.
‫«کو یو»
‫سائو سائو از سر اجبار امپراتور، یک اشراف شده،
‫و همین‌طور از نوادگان نخست‌وزیری از سلسله‌ی هان، سنزوـه.
‫از طرفی، با اینکه ادعا شده لیو بی گنتوکو-دونو ‫ از نوادگان شاهزاده جینگ از ژونگ‌شان‌ـه،
‫این ادعا مدرک موثقی نداره.
‫تنها چیزی که همه می‌دونن اینه که ‫ اون چیزی بیشتر از یه حصیر باف و کفّاش نبوده.
‫از همین‌جهت، گنتوکو-دونو رو به‌سختی می‌شه ‫ به‌عنوان حریف لایقی مقابل سائو سائو دونست.
‫جوابی هم برای این دارید، قربان؟
‫پس بذار جوابتو بدم...
‫با وجود اینکه سائو سائو تابع سلسله هان‌ـه، ‫جرئت اینو داره تا امپراتور رو بازیچه‌ی دست خودش بکنه.
‫به‌خاطر جاه‌طلبی بی‌حدوحصرش، تمام زمین حالا در آشوبه.
‫این کاملاً‌ مشخص می‌کنه که یک خائنه!
‫خود امپراتور اصل‌ونسب گنتوکو رو تأیید،‌ و بهش مقام اشرافی اعطا کرد،
‫و می‌گی هیچ مدرکی براش نیست؟
‫حتی امپراتور اول هان هم اول یه رعیت ساده بود.
‫اینکه اربابم پیشینه‌ی ساده‌ای داره، مشکلش چیه؟
‫کو یو!
‫پیشنهاد می‌دم بحث‌های بچگونه‌ت رو برای بعد نگه‌داری!
‫بنده می‌تونم جوابتون رو بدم؛ کنگ‌مینگ-دونو...
‫همه! ساکت باشید!
‫این بگومگوی بی‌فایده رو تمومش کنین!
‫کنگ‌مینگ-دونو از میهمانان محترم‌مون هستن؛ ‫اینجوری باید باهاش رفتار کنید؟!
‫و حتی درباره استراتژی حمله‌تون ‫ مقابل دشمن هم صحبت نکردید!
‫بابت این موضوع معذرت می‌خوام.
‫از جایی که نظر بنده رو می‌خواستن، ‫مجبور شدم بایستم و پاسخشون رو بدم.
‫بنده هم باید عذرخواهی کنم؛ ارباب، سون کن، منتظرتون هست.
‫لیو!
‫برادر!
‫واقعاً زمان زیادی گذشته!
‫حالتون روبه‌راه هست؟
‫«برادر بزرگ‌تر کنگ‌مینگ ـ ژو جین»
‫وقتی اینجا رسیدی، چرا نیومدی به دیدنم؟
‫درحال‌حاضر دارم به امورات اربابم، لیو بی گنتوکو رسیدگی می‌کنم.
‫وقتی کارم تموم شد، حتماً بهتون سر می‌زنم.
‫پس تا اتمام کارت صبر می‌کنم، متأسفم.
‫واقعاً دوست‌دارم یه‌مقدار باهات بنوشم و گپ بزنم.
‫حتماً.
‫منتظرش هستم.
‫فکر می‌کنم برادر وظیفه‌ی بزرگی رو به‌دوش می‌کشه.
‫اگه اربابم بتونه با گنتوکو خوب کنار بیاد، ‫مطمئنم سائو سائو شکست می‌خوره.
‫با اینکه من خواستار تسلیم‌شدن اربابمم...
‫در کمال تعجب، خود برادرم مصمم به جنگیدنه؛ ‫واقعاً‌ چه موقعیت دشواری...
‫برای کنگ مینگ ایجاد اتحاد با وو ‫ در زمان فعلی اولویت اصلی بود.
‫اگر قدرت‌های روی زمین به سه‌دسته تقسیم می‌شدند، ‫ سائو سائو و سون کن اولین کسانی بودند که سهمی داشتند.
‫اوضاع چگونه می‌تواند توسعه یابد؟
‫این بستگی به پاسخ سون کن دارد و اینکه ‫چقدر کنگ‌مینگ می‌تواند او را متقاعد به برپاییِ اتحاد کند.
.:: telegram: @bollbolljan ::. .:: instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال بدون سانسور .:: www.bolboljan.net ::.