‫وقتی زندگی ما رو مجبور به ‫انجام یک کار غیرممکن می‌کنه...
‫انفجاری در داخل بدن اتفاق میوفته.
‫هجومی از هورمون‌ها ‫درون ما به راه میوفته
‫که ما رو قوی‌تر...
‫- این چی بود؟ ‫- و سریع‌تر می‌کنه.
‫«زیست‌شناسی» بر «ترس» برتری داره...
‫و این باعث ممکن شدن ‫غیرممکن‌ها می‌شه.
‫خیلی خب، این یا صدای ‫دریله یا یه آتش واقعیه.
‫و اگر آتش واقعی باشه
‫به احتمال زیاد یه ارتباطی ‫با اون یارو داره.
‫واسهٔ همین من ‫طرفدار دریل هستم.
‫با وجود صدای انفجار بلندی ‫که الان شنیدی؟ جداً؟
‫خیلی خب. کار همون یاروئه. ‫همون آدم بده و متجاوز فراری.
‫چرا؟ چرا!؟
‫درها باز شدن.
‫درسته، آتش باعث از کار ‫افتادن قفل سراسری می‌شه.
‫من می‌رم استفانی رو پیدا کنم.
‫فقط مواظب باش.
‫درب ورودی بسته است خانم.
‫من همین الان یه انفجار ‫اون بالا دیدم!
‫و منم اون رو گزارش دادم. ‫درهای بیمارستان قفل هستن.
‫وای! اون رو دیدی؟
‫- یه چیزی اون بالا ترکید. ‫- بله.
‫این ورودی بسته خواهد ماند.
‫شرق و جنوب. احتمالاً ‫در بال جنوبی بوده.
‫از طبقهٔ چهارم یا پنجم به بالا.
‫- این درست نزدیک بخش مراقبت‌های ‫ویژهٔ نوزادان هستش. ‫- و همینطور سی-سی-یو.
‫- ما باید بریم اون داخل! ‫- آره، باید بریم تو.
‫- یه انفجار اتفاق افتاد! ‫- اون نمی‌ذاره بیایم تو!
‫اون‌ها می‌تونن وارد بشن. ‫من به کمک‌شون نیاز دارم.
‫- الان قفل سراسری برقرار شده. ‫- خودم دستور قفل لعنتی رو دادم!
‫آتش‌سوزی در بیمارستان نسبت ‫به متجاوز فراری اولویت داره.
‫اون‌ها مورد تأییدن!
‫- یه متجاوز داره آزاد می‌چرخه؟ ‫- تو کجا بودی؟
‫ما یک آتش‌سوزی بسیار بزرگ ‫در طبقات پنجم و ششم
‫از قسمت شرقی ‫آسانسورهای حمل بار داریم.
‫و نگران آسیب‌های ساختمانی ‫در اون طبقه هستیم.
‫الان داریم تمام تروماهای ورودی رو ‫به جاهای دیگه می‌فرستیم.
‫بیمارانی که در معرض خطر ‫فوری یا قریب‌الوقوع
‫هستن باید اول از همه ‫تخلیه بشن.
‫محل‌های آسیب ندیده، یعنی ‫اورژانس، رادیولوژی،
‫نوزادان، و مراقبت‌های کودکان ‫اون‌ها سرجاشون بمونن.
‫باید اولویت‌بندی کنیم.
‫آتش‌نشان «کارول» شما رو به سمت ‫محل‌های اورژانسی‌تر راهنمایی می‌کنن.
‫درسته، و خانمی که اونجا ‫دستش رو بالا گرفته
‫دکتر کپنر هستن.
‫ایشون محل تجمع موقتی ‫رو ترتیب دادن...
‫بیرون کنار پارکینگ شمارهٔ یک.
‫پارکنیگ شمارهٔ یک. بیمارهای ‫خارج شده رو پیش ایشون ببرید.
‫مسؤلیت با ایشونه.
‫اگر بیمارتون می‌تونه راه بره ‫نیاز به کمک نداره.
‫ممنونم دکتر گری. ‫قهرمان‌بازی نکنید. باشه؟
‫اگر می‌تونن راه برن بذارید ‫راه برن. بقیه رو جابجا کنید.
‫آسانسورها کار «نمی‌کنند». ‫سعی نکنید ازشون استفاده کنید.
‫- سریع اما با احتیاط کار کنید. ‫- باشه.
‫اون یارو هنوز متواریه ‫برای همین شرایط
‫امنیتی رو در درب‌های ‫خروجی حفظ می‌کنیم
‫و جستجوی فعال رو ادامه می‌دیم.
‫چون انگار یک مورد اورژانسی ‫بیمارستانی کافی نبوده...
‫خدایا مجبورم نکن به ‫کاترین آوری بگم که
‫من بیمارستانش رو به ‫خاکستر تبدیل کردم.
‫ادواردز؟
‫استفانی!
‫ادواردز!؟
‫برو، برو، برو! ‫استفانی؟
‫مگی.
‫- این رو بیرون به کپنر برسون. ‫- همین الان.
‫داشتم بهت پیامک می‌دادم. ‫تو حالت خوبه؟
‫اون‌ها سعی دارن نزدیک ‫سی-سی-یو آتش رو متوقف کنن
‫اما من شنیدم که تا طبقهٔ ‫اتاق عمل گسترش پیدا کرده.
‫به این نتیجه رسیدم به ‫تخلیهٔ ساختمون کمک کنم.
‫- تو ناتان رو ندیدی؟ ‫- نه.
‫نه... یه موقع فکر نکنی ‫اون جزغاله شده باشه.
‫من مطمئنم حالش خوبه.
‫نه، اصلاً. فقط لازمه باهاش ‫حرف بزنم. اگر دیدیش...
‫- خیلی خب. ‫- لطفاً بهش خبر بده.
‫من راست می‌گم. ‫قسم می‌خورم!
‫شرایط هشدار ویژه در جریانه قربان. ‫من باید یه کارت شناسایی ببینم.
‫همراهم نیست. ‫کیف پولم دست همسرمه.
‫بچهٔ ما طبقهٔ بالا تحت نظره. ‫خواهش می‌کنم!
‫آیا مشکلی هست؟
‫شما باید کمکم کنید! ‫من همه جا رو گشتم.
‫رفتم تریا و فروشگاه رو گشتم.
‫تلاش کردم بیرون رو هم ‫بگردم و همینطور اونجا رو...
‫دنبال چی می‌گردید؟
‫دخترم، «ارین». ‫اون دوباره گم شده.
‫کمک.
‫کمکم کنید!
‫استفانی؟
‫کمک!
‫ارین؟
‫استفانی؟
‫ارین! ارین، تو کجایی؟
‫این کار رو نکن! ‫فکر کردم تو مردی!
‫فکر کردم تو دیگه رفتی!
‫- استفانی؟ ‫- ارین، طاقت بیار!
‫طاقت بیار!
‫من از این وضع خوشم نمیاد.
‫نگران نباش... «ساندرا». ‫حالتون روبراه خواهد شد. باشه؟
‫فقط قراره برید و کمی ‫هوای تازه بخورید.
‫آقای «پروت» رو به سلامت به پایین ‫پله‌ها رسوندیم. نفر بعدی کیه؟
‫این دو پزشک قابل می‌خوان ‫شما رو به پایین حمل کنن.
‫حمل کنن؟
‫بله، قراره اسکورت ‫شخصی داشته باشین.
‫برای پایین رفتن از ‫چهار طبقه راه پله!
‫ولی سواری نرمی خواهد ‫بود. قول می‌دم.
‫- مثل «کلئوپاترا». ‫- دقیقاً. ‫(آخرین فرعون مصر باستان.)
‫عجله کنید، باشه؟ ‫اینجا پر از آدمه.
‫باید سریع بجنبیم.
‫بله قربان.
‫زود باش. بیا بریم.
‫به واحد‌های دیسپاچینگ خبر دادم ‫تروماها رو به جاهای دیگه ببرن.
‫- اینجا کمک لازم داری؟ ‫- قطعاً.
‫سلام، شماها ادواردز رو ‫جایی ندیدین؟
‫من دنبال یه دختر بچهٔ گم‌شده‌ام.
‫هنوز خبری از ادواردز نداریم!؟
‫نه، داشتم همه جا رو می‌گشتم.
‫آیا اون گم شده؟
‫بله، بله.
‫اون مرد متجاوز بیمارستان... ‫بیمارش همون بوده.
‫- اون یه جایی همراهه همونه. ‫- چی؟
‫- من باید برم. ‫- چی؟
‫آیا پلیس رو در جریان گذاشتی؟ ‫در مورد ادواردز؟
‫نه، نه. فکر خوبیه. ‫می‌تونی این کار رو بکنی؟
‫- من... ‫- ممنونم.
‫ما به کمک همه ‫احتیاج داریم آوری!
‫بذار بره.
‫دکتر وبر، برای چنین شرایطی ‫دستورالعملی وجود داره...
‫من دنبال یه دختر بچهٔ ‫گم‌شده می‌گردم.
‫و بله پلیس‌ها هم دارن ‫دنبالش می‌گردن.
‫پس شاید بهتر باشه بذاریم ‫پلیس‌ها کارشون رو بکنن
‫و ما روی بیمارها تمرکز کنیم.
‫گوش کن، اون دوست داره ‫بدو بدو کنه و قایم بشه.
‫موهای قهوه‌ای داره. ‫اسمش ارین هستش.
‫خیلی خب. ‫هنوز ندیدیمش.
‫گری!
‫- دکتر وبر... ‫- ببین، ببین، من ‫مشکلی ندارم دکتر مینیک.
‫می‌شه لطفاً به پلیس خبر بدید ‫که ما یه رزیدنت گم‌شده داریم؟
‫بچه‌ها خوابن. برای همین ‫نبایستی سخت باشه.
‫الیس در حال بهبودی از ‫یه بیماری هستش...
‫برای همین وقتی بیدار شد ‫فقط دمای بدنش رو اندازه بگیر.
‫ما طی چند ساعت آینده ‫توی جاده خواهیم بود
‫اما بعد از اون... ‫بهترین کار پیامک دادنه.
‫سلام.
‫شاید بد نباشه یه چیزی بخوری.
‫چی قراره چند ساعت طول بکشه؟
‫آون. توی گری-اسلوان ‫یه انفجار رخ داده.
‫چی؟ منظورت از «انفجار» چیه؟
‫واسهٔ همین شاید محل فرود هلیکوپتر ‫پشت بام قابل استفاده نباشه.
‫چند تا تلفات داشته؟ ‫آیا کسی هم صدمه دیده؟
‫چرا بیدارم نکردی؟
‫فقط روی چند طبقه اثر گذاشته ‫و اون‌ها کنترلش کردن.
‫من رئیس بخش تروما هستم. ‫باید اونجا باشم.
‫نه. ما باید بریم.
‫تا رسیدن به مرکز درمانی نظامی ‫«مادیگان» چند ساعت راه هستش.
‫ما باید وقتی خواهرت فرود ‫میاد اونجا باشیم.
‫آره.
‫اون‌ها پیشنهاد کردن شاید ‫بد نباشه تعدادی عکس یا
‫- یادگاری اگر داری با خودمون بیاریم. ‫- درسته.
‫درسته. درسته. ‫چون شاید چیزی یادش نیاد.
‫می‌دونی چیه؟ ‫تو همینجا بمون.
‫من می‌رم خونه ببینم ‫آیا آلبومی پیدا می‌کنم...
‫نه، نه. خودم می‌دونم ‫همه‌چیز کجاست.
‫ارین، نترس! ‫فقط طاقت بیار!
‫باشه ارین؟
‫باشه.
‫کپسول آتش‌نشانی. ‫کپسول آتش...
‫اینجا آزمایشگاهه. آزمایشگاهه. ‫آزمایشگاهه.
‫باید یه جایی کپسول ‫آتش‌نشانی باشه.
‫آیا اون رفته؟
‫اون مرده رفته؟
‫آره، آره. ‫اون کاملاً رفته.
‫صورتت رو پایین بگیر، باشه؟
‫صورتت رو پایین بگیر و
‫تا می‌تونی از آتش دور بمون.
‫نمی‌تونم!...
‫نمی‌تونم. نمی‌تونم. ‫پام گیر کرده.
‫خیلی خب. نگران نباش.
‫من دارم میام. نترس.
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫- خدایا! فقط... ‫- این رو بلندش کن، خواهش می‌کنم!
‫نه، نه، عزیزم این خون‌ها ‫رو توی پات نگه می‌داره.
‫درد داره.
‫درسته، می‌دونم.
‫می‌دونم درد داره ‫اما من نمی‌تونم...
‫نمی‌تونم... ‫نمی‌تونم تا موقعی که
‫راهی برای درست کردن پات ‫پیدا نکردم اون رو تکونش بدم.
‫و من... من...
‫حالا چه غلطی بکنم که ‫پای اون رو درست کنم!؟
‫بس کن! تو داری ‫من رو می‌ترسونی!
‫ببخشید.
‫خیلی خب.
‫خیلی خب. تو...
‫تو خیلی شانس آوردی خانمی.
‫چون من...
‫بهترین جراح اینجا هستم.
‫من حتی توی خواب هم ‫از این جور کارها انجام می‌دم.
‫خیلی خب. خیلی خب. ‫خیلی خب.
‫می‌خوایم یه راهی ‫براش پیدا کنیم. باشه؟
‫فقط خودمون دو تا. باشه؟
‫خیلی خب.
‫- یه کاریش می‌کنیم. ‫- باشه، باشه.
‫فقط خودمون دو تا.
‫من مامانم رو می‌خوام.
‫می‌دونم، می‌دونم. ‫منم همینطور.
‫خیلی خب.
‫خدایا. چیزی نیست. ‫چیزی نیست!
‫چیزی نیست. با منی. ‫با منی. باشه؟
‫- خیلی خب، دراز بکش. ‫- باشه.
‫فقط دراز بکش.
‫تا جایی که می‌تونی آروم باش.
‫می‌دونی، وقتی من بچه بودم
‫خیلی زیاد توی ‫بیمارستان‌ها بودم.
‫و پزشک‌ها هم مجبور می‌شدن...
‫چیزی نیست. ‫ببخشید.
‫اون‌ها کارهایی زیادی می‌کردن ‫که منم دردم می‌گرفت.
‫و از اون وضع متنفر بودم. ‫منتفر بودم.
‫می‌دونی من چکار می‌کردم؟
‫چکار؟
‫دستم رو محکم مشت می‌کردم... ‫محکم تا جایی که می‌تونستم.
‫گاهی اوقات ناخن‌هام توی ‫دستم فرو می‌رفتن
‫و گاهی حتی پوست رو پاره ‫می‌کردم. اما کمک می‌کرد.
‫هر چی بیشتر به ‫دست‌هام فکر می‌کردم
‫کمتر حواسم به چیزهای ‫دیگه مشغول می‌شد.
‫گاهی اوقات هم فقط ‫بلند جیغ می‌کشیدم
‫و این کار پزشک‌هام رو ‫دیوونه می‌کرد، اما...
‫باعث می‌شد احساس ‫بهتری پیدا کنم.
‫- باشه. ‫- باشه؟
‫باشه.
‫خیلی خب ارین...
‫کاری که می‌خوام بکنم ‫خیلی درد داره، ارین.
‫خیلی درد می‌گیره و برای همین...
‫می‌خوام مشتت رو گره کنی.
‫تا جایی که می‌تونی محکم ‫مشتت رو برای من گره کن.
‫باشه.
‫اگر احتیاج داشتی جیغ بکشی ‫راحت باش و جیغ بکش، باشه؟
‫- باشه. ‫- خیلی خب.
‫خیلی خب.
‫شروع می‌کنیم.
‫می‌خوام بیمارها بر اساس وضعیت ‫و شدت وخامت سازمان‌دهی بشن.
‫محل سی-سی-یوی موقت ‫نیاز به دستگاه ونتیلاتور و
‫ترالی اورژانس آماده به کار داره!
‫لطفاً همه رو از لحاظ ‫استنشاق دود بررسی کنید!
‫ارین!
‫- جریان چیه؟ ‫- کجاست...
‫اوه... نمی‌دونیم.
‫آتش‌سوزی؟ انفجار؟...
‫هیچ بچه‌ای این بیرون نیست.
‫بیماران بخش اطفال یا ‫مراقبت‌های ویژهٔ نوازدان چطورن؟
‫آتش در قسمت جنوبیه ‫و در طبقات چهارم به بالاست.
‫حال بچه‌ها بایستی خوب باشه.
‫قضیهٔ با شوهر جو چی شد؟
‫دیگه باهام تماس نگرفتی.
‫سفر بی‌فایده‌ای بود.
‫من دارم دنبال یه ‫دختر بچهٔ کوچولو می‌گردم.
‫هشت سالشه، خیلی باهوشه ‫و دائم پدر و مادرش رو می‌پیچونه.
‫- دنبالش بگرد. ‫- باشه.
‫سلام. چی داریم؟
‫بیمار سی-سی-یو. یک روز بعد از جراحی ‫بایپس عروق کرونر. وضعیتش پایداره.
‫فقط کافیه زیر ‫تزریق هپارین‌اش بمونه.
‫تو حالت خوبه؟
‫آره... آره، آره.
‫زیاد عاشق آتش نیستم.
‫این...
‫اگر بخوام صادقانه بگم، این...
‫راستش، این یه جورایی ‫بدترین کابوس منه.
‫پس فقط تصور کن این یه ‫مهمونی کباب‌پزی توی پارکینگه.
‫همراه با دود و ‫برگرهای در حال سوختن...
‫خیلی خب. باشه.
‫می‌دونی چیه؟ ‫فقط یه دقیقه استراحت کن.
‫نه، نه، من... من... ‫چیزیم نیست. چیزیم نیست.
‫مطمئنی؟
‫- برگرهای سوخته، مگه نه؟ ‫- درسته.
‫برگرهای سوخته.
‫پیرس! می‌شه بیای ‫یه نگاهی بندازی؟
‫خیلی خب، من مواظبشم.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫سینه به نظر خوب میاد.
‫اون پسرهای خوش‌تیپ با من ‫مثل یه ملکه رفتار کردن.
‫چه خوب. خوشحالم ‫این رو می‌شنوم.
‫می‌خوام شما رو توی قسمت ‫تریاژ آماده کنیم تا
‫بهتون دستگاه نوار قلب ‫رو وصل کنیم، باشه؟
‫باشه.
‫تو که احیاناً جکسون رو ‫اون داخل ندیدی، دیدی؟
‫- آره. ‫- واقعاً؟
‫درست وقتی که صدای آژیر اومد ‫اون راه افتاد دنبال ادواردز
‫همچین که انگار بدنش ضدحریقه.
‫- هنوز برنگشته؟ ‫- نه! البته که نه.
‫- همیشه همینجوره. ‫- همیشه همینجوره؟
‫آره، یه بار هم برای نجات یه بچه ‫رفت داخل یه اتوبوس در حال آتش‌سوزی.
‫ظاهراً از اون تیپ مردهاست ‫که توی دل آتش می‌دون.
‫مطمئنم اون حالش خوبه.
‫آره. منم همینطور.
‫چیزی نیست.
‫خیلی خب، من فقط می‌خوام...
‫این رو شل کنم...
‫تا ببینم...
‫آیا هنوز خونریزی هست ‫یا نه، باشه؟
‫نه. خون کمتر شده. ‫خونریزی نیست.
‫دختر خوب.
‫خیلی خب.
‫این سنگینه. ‫خودت رو عقب بکش.
‫خودت رو بکش عقب. ‫از این طرف برو عقب.
‫پات رو خم نکن. خم نکن. ‫خم نکن.
‫از این طرف برو.
‫ادامه بده. اینم از این.
‫از اینجا می‌برمت بیرون. باشه؟ ‫طاقت بیار.
‫بذار کمکت کنم بلند شی.
‫خیلی خب. خیلی خب.
‫اصلاً وزن روی اون ننداز. ‫وزنت رو بنداز روی من.
‫دختر خوب. دختر خوب ‫دختر خوب.
‫طاقت بیار. خیلی خب.
‫چطور اون رو دور بزنیم؟
‫نمی‌تونیم. نمی‌تونیم. ‫نمی‌تونیم.
‫طاقت بیار، طاقت بیار. ‫وایستا، وایستا.
‫خیلی خب.
‫ببخشید...
‫می‌خوام بغلت کنم
‫و ازت می‌خوام یه نفس ‫عمیق و بزرگ بکشی، باشه؟
‫- بزرگ‌ترین نفسی که می‌تونی. ‫- باشه.
‫و بعد نفس‌ات رو نگه دار.
‫یک، دو، سه، می‌پریم!
‫خوبه. اون پا رو صاف نگه‌دار.
‫خیلی خب. دختر خوب. ‫دختر خوب.
‫در تمام مسیر.
‫خیلی خب. خیلی خب.
‫بریم.
‫نمی‌تونیم بریم اون پایین.
‫پشت بام اون بالاست.
‫خیلی خب، بیا. ‫بیا بغلم.
‫دست‌هات رو تا می‌تونی محکم ‫دور من بگیر، باشه؟
‫باشه. باشه.
‫باید بریم بالا. ‫باید بریم بالا.
‫یکی یکی.
‫قدم به قدم.
‫یک قدم.
‫یکی یکی. آفرین.
‫استف!
‫ادواردز!
‫استفانی!
‫خانم، می‌تونم کمکتون کنم؟
‫اجازه بدید کمک‌تون ‫کنم راه برید.
‫من به هیچ کمکی نیاز ندارم!
‫خانم، آیا شما تازه جراحی داشتید؟
‫محض رضای خدا، ‫من «خانم» نیستم.
‫اسم من «شریل» هستش ‫و جراحی شدن از این وضع بهتره.
‫اگر شکم آدم رو باز کنن ‫باز از این وضع بهتره.
‫این سنگ کلیه‌ست!
‫خیلی خب، باید تو رو ‫از این راهرو ببریم بیرون.
‫اینجا کلی دود هستش.
‫می‌خوام بلندت کنم. ‫اشکالی نداره؟
‫امکان نداره!
‫من کاملاً قادرم... راه برم.
‫مطمئنم همینطوره.
‫چیزی نیست ‫فقط سنگ کلیه‌ست!
‫آیا صدای آژیر رو نمی‌شنوی؟
‫آتش‌سوزی در طبقهٔ بالایی ماست.
‫من وسط‌ یک لوبکتومی بودم ‫که صدای آژیر بلند شد.
‫من بیمار رو با شکم باز ‫روی تخت ول نمی‌کنم.
‫خیلی خب، باشه. ‫دستکش دستم کنید.
‫- داری چکار می‌کنی؟ ‫- حق با توئه.
‫نمی‌تونی از کنار بیمار دور بشی.
‫و اگر هر دو با هم کار کنیم ‫سریع‌تر خواهد بود.
‫این طبقه بایستی خالی بوده باشه. ‫لازمه اینجا رو ترک کنید.
‫قربان، الان ریه‌های یک مرد ‫توی دست منه.
‫داریم به سریع‌ترین شکلی که ‫می‌تونیم کار می‌کنیم.
‫- چقدر زمان نیاز دارید؟ ‫- پانزده دقیقه.
‫پانزده. نه بیشتر.
‫قربان، ما دنبال یه ‫دختر بچهٔ گم‌شده می‌گردیم.
‫اون هشت سالشه. ‫اسمش ارین هستش.
‫همه‌مون داریم دنبالش می‌گردیم.
‫خیلی خب. ممنونم.
‫بووی.
‫خیلی خب.
‫بیاید براش دریپ مورفین بذاریم.
‫خیلی خب، حالت روبراه می‌شه.
‫- ما داشتیم دنبالت می‌گشتیم! ‫- تو حسابی من رو ترسوندی!
‫- کمی اکسیژن لازم دارم. ‫- آره، البته که داری.
‫وقتی گوش نمی‌کنی و ‫بجاش یه بیمارستان
‫پر از دود رو تنفس می‌کنی ‫همچین اتفاقی میوفته!
‫- مواظب باش. ‫- قهرمان‌بازی‌های احمقانه!
‫داشتم سعی می‌کردم ‫به اون کمک کنم.
‫تو یه جراحی، نه یه آتش‌نشان!
‫سعی نمی‌کردم ‫آتش رو خاموش کنم، باشه!؟
‫- سعی داشتم ادواردز رو نجات بدم! ‫- سر اون داد نزن.
‫- اون مادر بچه‌اته. ‫- خیلی خب...
‫و من باید به هریت چی می‌گفتم!؟
‫- من چیزیم نیست آپریل! ‫- نفس بکش.
"Breathe" ترانهٔ ♫ ♫ "La'Porsha Renae" از
‫مگان عادت داشت زمان جنگ ‫من رو «ای‌یور» صدا می‌زد. ‫(کاراکتر الاغ ناراحت در داستانهای «پو خرسه».)
‫می‌گفت جنگ من رو بداخلاق ‫و زیادی جدی کرده.
‫راحت باش. ‫تو هم می‌تونی حرفت رو بزنی.
‫- چه حرفی؟ ‫- اینکه حق با اون بوده.
‫آیا جنگ باعث نمی‌شه ‫هر آدمی بداخلاق بشه؟
‫اون نه.
‫نه. اون...
‫اون شاد بود.
‫اون همیشه لبخند می‌زد ‫و شوخی می‌کرد و می‌خندید.
‫من...
‫نمی‌دونم چی بگم.
‫چطور من حتی...
‫نمی‌دونم چی... ‫نمی‌دونم چی بگم.
‫خواهی فهمید.
‫وقتی که ببینیش.
‫وقتی اون رو ببینی ‫می‌فهمی چی بگی.
‫اون رو در ۱۶ کیلومتری ‫پایگاهی که من بودم پیداش کردن.
‫اون در تمام مدت ‫در همون نزدیکی بود.
‫آون، خواهرت زنده‌ست
‫و حس می‌کنی این واقعیت ‫نداره. اما همینطوره.
‫وقتی ببینش.
‫تقریباً دیگه رسیدیم.
‫- تو خوبی؟ ‫- آره.
‫- خیلی خب. رسیدیم. ‫- باشه.
‫تقریباً...
‫تقریباً رسیدیم.
‫خیلی خب. ‫همینجا وایستا. خوبه.
‫نه.
‫نه!
‫نه! نه!
‫- نه! ‫- چیه!؟
‫نه!
‫چیه؟
‫کارت عبورم... ‫کارت عبورم همراهم نیست.
‫بدون اون... بدون اون نمی‌تونم ‫از اینجا برم بیرون.
‫می‌تونیم بریم پایین.
‫خدای من.
‫می‌تونیم از آتش عبور کنیم. ‫از پسش برمیایم.
‫پس یعنی گیر کردیم؟
‫نه. نه، گیر نکردیم.
‫ما...
‫ما قراره درست همین‌جا بشینیم ‫و این رو روی سرمون بندازیم
‫و مشکلی برامون پیش نمیاد. ‫بهت قول می‌دم.
‫زود باش.
‫نه. این درست مثل پتو رو ‫از ترس روی سر کشیدنه.
‫مامانم گفته وقتی ‫می‌ترسی اینکار رو نکن.
‫باید چراغ‌ها رو روشن کنی ‫تا هیولای ترسناک فرار کنه.
‫گوش کن، حق با مامانته. ‫معمولاً.
‫اما من یه پزشکم...
‫و می دونم که... ‫در این شرایط...
‫این ملافه بهترین ‫شانسیه که داریم. باشه؟
‫باشه؟
‫باشه.
‫خیلی خب. بیا. ‫بذار کمکت کنم.
‫بهم تکیه بده. بهم تکیه بده. ‫به من تکیه بده.
‫دختر خوب. آفرین.
‫خیلی خب.
‫خیلی خب. طاقت بیار.
‫خیلی خب.
‫نه. هیولای ترسناک تو رو می‌گیره.
‫هیولای ترسناک تو رو می‌گیره.
‫نه، نه، نه. ‫نه، نه.
‫نگران من نباش. ‫نگران من نباش، باشه؟
‫من کلی راه بلدم که از... ‫هیولای ترسناک دوری کنم.
‫اون کارت منه؟
‫اون... اون کارت منه!
‫اون کارت منه!
‫نه! استفانی، من رو تنها نذار!
‫- نه، چیزی نیست. ‫- من رو تنها نذار.
‫چیزی نیست. الان برمی‌گردم. ‫من الان برمی‌گردم.
‫صورتت رو بپوشون. ‫باشه؟ باشه؟
‫من... ارین... ‫من الان برمی‌گردم.
‫مشت کن.
‫مشت. خوبه. خوبه!
‫نه!
‫نه.
‫نه، استفانی!
‫استفانی!
‫نه، نرو. من رو تنها نذار.
‫خواهش می‌کنم نرو.
‫استفانی، نه.
‫استفانی برگرد. ‫برگرد.
‫نه. نه. استفانی!
‫استفانی، برگرد.
‫استفانی.
‫خواهش می‌کنم.
‫استفانی!
‫بیا از اینجا بریم بیرون.
‫توی اتاق عمل ‫شمارهٔ ۲ پیداش کردم.
‫اتاق عمل شمارهٔ ۲؟ سال‌ها ‫پیش اون طبقه رو تخلیه کردیم.
‫من وسط یه توراکوتومی بودم.
‫مگی می‌شه اون رو بعهده بگیری؟
‫تو کمی اکسیژن لازم داری.
‫نه تا وقتی که وضعیت ‫بیمارم پایدار نشده.
‫کلی دود استنشاق کردی.
‫این رو بذار روی صورتت.
‫ممنونم.
‫- بیا بغلم. ‫- باشه.
‫- همین‌جا بمون. همین‌جا بمون. ‫تکون نخور. تکون نخور. ‫- باشه.
‫کمک‌مون کنید! کمک! ‫کمک‌مون کنید!
‫یکی کمک کنه!
‫اینجا!
‫کمک!
‫استفانی؟ استفانی؟
‫خدای من.
‫صبر کن. ارین. ‫صبر کن.
‫نه.
‫نه، نه، نه، نه، نه، نه، نه.
‫از حال نروو.. نه، از حال نرو...
‫از حال نرو ارین! نه! ‫ارین! از حال نرو!
‫ارین با من بمون.
‫ارین. نه.
‫با من بمون، باشه؟
‫بمون... یکی به من کمک کنه!
‫یکی کمک کنه! ‫خواهش می‌کنم!
‫یکی به من کمک کنه!
‫ماسکت رو برگردون روی صورتت.
‫نه. هیچ‌کس ادواردز رو ندیده.
‫- اما این به این معنی نیست که... ‫- رئیس!
‫خبری از ادواردز نشده؟ کسی اون رو ‫از موقع قفل سراسری ندیده.
‫به مینیک گفتم به پلیس ‫خبر بده اون گم شده.
‫مینیک!
‫پلیس‌ها دربارهٔ ادواردز چی گفتن؟
‫خدای من. فراموش کردم.
‫فراموش کردی؟
‫کلی بیمار بودن.
‫فراموش کردم.
‫من قبلاً ادواردز رو دیدم. ‫قبل از آژیر خطر.
‫اون... اون همراه یه ‫بیمار لاسراسیون کبدی بود.
‫- خودشه. این همون یاروئه. ‫- چی؟
‫کجا؟ کجا اون رو دیدی؟
‫اونجا یه راهرو بود. ‫یه راهروی معمولی.
‫بخش رادیولوژی ‫روی این کجاست؟
‫وقتی... وقتی که دیدمش ‫ما نزدیک اونجا بودیم.
‫اصلاً نمی‌دونستم ‫اون با چه کسیه.
‫اگر فهمیده بودم یه کاری می‌کردم.
‫اون‌ها داشتن به کدوم طرف می‌رفتن؟
‫می‌دونی؟ اگر نشون‌تون بدم راحت‌تره.
‫- راحت می‌تونم ببرم‌تون به همون‌جا. ‫- بنجامین وارن!
‫مطلقاً نه.
‫شما یه شهروند عادی هستید و ‫آتش هنوز کاملاً مهار نشده.
‫داریم اینجا وقت تلف می‌کنیم.
‫موافقم. اگر این کمک کنه ‫یارو رو زودتر پیدا کنیم...
‫نه ما الان در داخل شاهد ‫شعله‌ور شدن‌های پراکنده هستیم.
‫و یک فرصت بی‌نقص ‫به یک مجرم بدیم
‫تا بدون هیچ سؤالی ‫از محوطه فرار کنه؟
‫- مسئله دستوراالعمل نیست... ‫- نه، به هیچ وجه!
‫- مسئلهٔ دستگیری یه وحشی خطرناکه. ‫- میاین یا نه؟
‫بیاید بریم.
‫- همین حوالی بود؟ ‫- آره خودشه. اینجا بود که دیدمش.
‫و اون‌ها داشتن...
‫اون‌ها داشتن... اون‌ها داشتن ‫به این سمت می‌رفتن و...
‫باید رفته باشن اینجا.
‫اگر اون نزدیک انفجار بوده ‫باشه آیا ممکنه...
‫آیا ممکنه زنده مونده باشه؟
‫بستگی به فاصلهٔ ‫اون تا نقطهٔ انفجار داره.
‫- کاپیتان، بیاید اینجا. ‫- بله.
‫یه نفر تلفات داریم.
‫یه آدم بالغ داریم.
‫آیا می‌تونم... ‫چراغ‌تون رو قرض بگیرم؟
‫کمکم کنید!
‫خواهش می‌کنم!
‫یکی کمکم کنه!
‫با من بمون. ‫با من بمون.
‫نه. نه، ببینید، این قدش بلندتر ‫از اونه که بخواد ادواردز باشه.
‫این خونه. این... این خونه.
‫اینجا خون هستش.
‫خیلی خب، بریم.
‫ادواردز!
‫ادواردز. حالت خوبه!؟
‫- چیزیم نیست! چیزیم نیست! ‫- آیا صدمه دیدی!؟
‫اون به دسترسی وریدی ‫و هوا احتیاج داره!
‫یه آمبوبگ و یه ‫برانکارد لعنتی بفرستین.
‫باشه. همین الان. ‫بیاین بریم!
‫آیا داشتین از جاده‌ی ‫کوهستانی میومدین؟
‫اون‌ها بالای بام بودن! ‫بیمار دچار حملهٔ قلبی شده.
‫اون به کلی خون اُ-منفی نیاز داره ‫و آزمایش‌های نوع و کراس‌مچ بگیرید.
‫خیلی خب، خیلی خب. ‫ببریدش به اتاق ترومای ۱.
‫ادواردز، ما خودمون هستیم. ‫تو می‌تونی استراحت کنی.
‫نه، خانم! اون لازمه مستقیماً ‫به اتاق عمل بره.
‫نه، طبقهٔ اتاق عمل قابل ‫دسترسی نیست. آتش...
‫اون زنده نمی‌مونه. لازمه الان ‫همین‌جا درمان بشه.
‫ادواردز، تو زخمی شدی. ‫تو احتیاج داری...
‫اون به خون و دستگاه شوک ‫الکتریکی نیاز داره. همین حالا!
‫من یه متجاوز رو جزغاله کردم
‫به داخل یک دیوار آتش ‫شیرجه زدم
‫و تمام این کارها رو نکردم ‫که این دختر کوچولو بمیره، باشه؟
‫من نجاتش دادم. نجاتش دادم. ‫من نجاتش دادم.
‫من نجاتش دادم دکتر بیلی.
‫لازمه همین الان ‫نجاتش رو کامل کنیم
‫و می‌خوام تو از جلوی ‫صورتم بری کنار!
‫- دکتر بیلی! ‫- حرفش رو شنیدی.
‫از جلوی صورتش برو کنار. ‫این اتاق اورژانس حالا یک اتاق عمله.
‫ضربانش به ریتم سینوسی ‫برگشته. فشار روی ۷۰ ثابته.
‫بله، این پا هنوز سیانوتیک هستش.
‫- آیا بایستی قطعش کنیم؟ ‫- نه، پاش رو نجات بدید.
‫ما پا رو نجات می‌دیم.
‫اون حرومزاده نبایستی هزینهٔ ‫یک پا رو به گردن این دختر بذاره.
‫دکتر بیلی خواهش می‌کنم.
‫لازمه یک گرافت انجام بدیم.
‫باشه. بیاید یه شانت بذاریم ‫تا به این پا فرصت دوباره بده.
‫حالش چطوره؟
‫داریم آمادهٔ انجام گرافت می‌شیم ‫تا پاش رو نجات بدیم.
‫تو باید دراز بکشی استفانی.
‫- بذار یه نگاهی به سوختگی‌ها بندازم. ‫- نه، هنوز نه، هنوز نه.
‫باشه، ولی حداقل لازمه ‫آب بدنت تأمین بشه، باشه؟
‫می‌شه همین‌جا بمونی؟ ‫من ترتیبش رو می‌دم.
‫- سر پروکسیمال رو داری؟ ‫- آره، دارمش. دارمش.
‫تو باید دیستال رو ایزوله کنی.
‫اون در چه حاله؟
‫فشار خونش پایداره و اشباع ‫اکسیژن ۹۶ درصده.
‫که یعنی بالاخره ‫وضعیتش پایدار شده.
‫اون از زیر این عمل بیرن میاد ‫و پاش رو هم حفظ می‌کنه.
‫خدای من.
‫تو اون رو برگردوندی ادواردز.
‫حالا لازمه خودت رو برگردونی، باشه؟
‫خدای من. خدای من.
‫برانکارد!
‫بیاید همین الان ‫روی تخت بذاریمش.
‫ترشح آدرنالیش تموم شده. ‫به احتمال زیاد درد شروع شده.
‫این شیوهٔ بدن برای محافظت ‫خودش در مقابل درده.
‫- مواظب سرش هستی؟ ‫- آره.
‫خیلی خب. خیلی خب.
‫بیاید برگردیم سر کارمون.
"10,000 Miles" ترانهٔ ♫ ♫ "Lily Kershaw" از
‫- سلام. ‫- سلام.
‫- روبراهی؟ ‫- آره، به نظرم همینطوره.
‫مطمئنی؟
‫آره. ببین، ببخشید ‫اگر ترسوندمت.
‫چیزیم نشده بود. ‫حالم خوبه.
‫آخه بعد از گفتن چیزی که ‫می‌خوام بهت بگم
‫لازم می‌شه نفس عمیق بکشی.
‫واسهٔ همین یه نفس عمیق ‫برام بکش تا ببینم می‌تونی.
‫منظورت چیه؟ ‫چی می‌خوای بهم بگی؟
‫یه نفس عمیق برام بکش.
‫خیلی خب... ‫آیا اون خواب رو یادت میاد...
‫همون که اون‌ها توش ‫پیش‌مون برمی‌گشتن؟
‫همون که درک کلید‌هاش رو ‫فراموش می‌کنه، و مگان می‌ره که...
‫می‌ره قهوه بیاره... آره یادمه. ‫چیه؟ اون‌ها چی؟
‫ناتان، اون‌ها مگان رو پیدا کردن.
‫اون زنده‌ست.
‫شوخی بامزه‌ای نیست.
‫ارتش امروز صبح ‫با آون تماس گرفت.
‫این شوخی بامزه‌ای نیست.
‫چیزی نیست. ‫چیزی نیست.
‫سرگرد هانت.
‫دکتر شفرد.
‫من ستوان «هیل» هستم. ‫ایشون سرهنگ «ترنر» هستن.
‫خوشحالم تونستید با وجود ‫تأخیر در اطلاع‌رسانی به اینجا برسید.
‫اگر به چیزی احتیاج دارید ‫لطفاً تعارف نکنید.
‫- ما برای شما اینجا هستیم. ‫- ما سپاسگزاریم.
‫خواهش می‌کنم خانم.
‫لطفاً از این طرف بیاید.
‫می‌دونم دونستن اینکه ‫باید انتظار چی رو داشته
‫باشید سخته، بنابراین ‫بهتره آماده باشید.
‫اون شاید شما رو نشناسه.
‫شاید به جایی که هست ‫اطمینان نداشته باشه.
‫ممکنه حالش خوب باشه یا شاید ‫با واکنش شدید ارتباط برقرار کنه.
‫ممکنه با فریاد زدن همراه باشه.
‫به همین خاطر بهترین کار اجتناب ‫از هرگونه محرک‌های بالقوه،
‫حرکات ناگهانی، صداهای ناگهانی
‫و از این قبیل موارد هستش.
‫و چرا انقدر طول کشید ‫تا ما اون‌ها رو پیدا کنیم؟
‫من حواسم به بیمارها پرت شده ‫بود که خب این وظیفهٔ منه.
‫- داشتم کارم رو انجام می‌دادم. ‫- درسته.
‫- دستورالعمل بیان می‌کنه که... ‫- ببخشید!؟
‫اگر کسی اینجا می‌تونست ‫از دستورالعمل پیروی کنه
‫حال ادواردز الان کاملاً خوب می‌بود.
‫ببخشید. چی؟
‫اون قرار بود در جلسات ‫مشاوره باشه اما دکتر وبر که
‫اینجا هستن به این ‫نتیجه رسیدن که شاید
‫اون امروز توان کار ‫کردن رو داشته باشه.
‫اگر شما به طور کامل ‫من رو دور نزده بودید...
‫- اگر من به طور کامل... ‫- اون موقع یه دختر کوچولو مرده بود!
‫دکتر مینیک...
‫من معتقد نیستم که از ‫این بعد در بیمارستان من
‫جایی برای شما ‫وجود داشته باشه.
‫دکتر بیلی، دست نگه دار.
‫من «رئیس بیلی» هستم ‫و دست نگه نمی‌دارم.
‫اونه که داره ‫دست نگه ‌می‌داره.
‫اون به قواعد و ‫دستورالعمل‌ها چنگ انداخته
‫و نمی‌تونه بفهمه ‫چه موقع باید کوتاه بیاد
‫تا بتونه جون یک بیمار رو ‫نجات بده! یک بچه رو!
‫ولی من چرا! ‫من می‌دونم!
‫چون درست آموزش داده شدم.
‫مطمئناً دکتر ادواردز ‫هم می‌دونسته
‫چون به شکل «درست» ‫آموزش داده شده.
‫اینجا یه جور کارخونه نیست که ‫ربات‌های جراح تولید کنه.
‫ما پزشک تربیت می‌کنیم.
‫پزشک‌هایی که فکر می‌کنن، ‫حس می‌کنن و انسان هستن.
‫و به شکل درست بهشون ‫آموزش خواهیم داد.
‫- سلام. نمی‌ری خونه؟ ‫- نه.
‫مورد اورژانسی دو دقیقهٔ ‫دیگه می‌رسه.
‫ببین، من فقط می‌خواستم...
‫بگم در مورد امروز متأسفم.
‫من زمانی سر جکسون داد ‫زدم که نبایستی می‌زدم...
‫اون احمق شده بود و نزدیک بود ‫خودش رو به کشتن بده، برای همین...
‫فقط منظورم این بود که...
‫اون پدر بچهٔ توئه ‫و من زیاده‌روی کردم.
‫من فقط عصبانی بودم ‫چون قبلش وقتی
‫صدای آژیر اومد ‫داشتیم حرف می‌زدیم...
‫مگی.
‫چیه؟
‫جکسون... اون...
‫اون از تو خوشش میاد.
‫من می‌شناسمش. برای همین ‫این چیزها رو می‌دونم و...
‫اون ازت خوشش میاد. ‫نسبت به تو احساس داره.
‫نه، اینطور نیست.
‫چرا اصلاً‌ تو باید...
‫چون یه حسی بهم می‌گه ‫تو هم ازش خوشت میاد.
‫می‌دونی؟ بهتره راحت بهش بگی. ‫من باید برم اون بیرون.
‫- سلام. شب درازی بوده؟ ‫- آره.
‫می‌خوای برگردیم خونهٔ من ‫بخوابیم تا خستگی‌مون دربره؟
‫یا شاید قبل از خوابیدن ‫یه کارهای دیگه‌ای هم بکنیم؟
‫و منظورم از «کارهای دیگه» ‫سکس هستش.
‫می‌خوای یه سکس حسابی ‫خسته‌کننده داشته باشیم؟
‫بهتره این کار رو نکنم. ‫باید وسائلم رو جمع کنم.
‫چی رو جمع کنی؟
‫من همین الان اخراج شدم.
‫چی؟
‫خیلی متأسفم اما مجبورم امروز ‫دوباره این کار رو بکنم، باشه؟
‫به نظر خوب میاد. ‫به نظر خوب میاد.
‫ادواردز، می‌تونم ‫مورفین رو بالا ببرم.
‫- نیاز نیست این همه درد بکشی. ‫- هنوز نه. هنوز نه.
‫حالت چطوره؟
‫روزهای بهتری هم قبلاً داشتم.
‫سوختگی‌هات جدی هستن.
‫اما ما همه با تو هستیم.
‫ما تو رو برمی‌گردونیم.
‫اما... مدتی طول می‌کشه ‫تا دوباره پا توی اتاق عمل بذاری.
‫درسته. درسته. ‫راستش راجع به این موضوع...
‫من تمام عمرم رو توی ‫بیمارستان‌ها گذروندم.
‫تمام زندگیم رو و...
‫فکر می‌کنم لازمه ‫همهٔ چیزهایی رو که بیرون
‫یک بیمارستان هستن رو هم ببینم.
احتیاج دارم مسافرت کنم و... جاهای ‫ناشناخته برم و... و کوه‌نوردی کنم...
‫و... نفس بکشم... ‫و نفس بکشم...
‫خیلی خب.
‫نفس بکشم...
‫هوای واقعی رو...
‫خیلی عمیق... می‌خوام ‫تمام هوا رو توی سینه بکشم.
‫دور از مانیتورها و خون و...
‫گان‌های استریل و...
‫دور از نجات دادن جون آدم‌ها.
‫من زندگی خودم رو می‌خوام. ‫وقتشه که...
‫وقتشه که زندگی خودم رو بکنم.
‫شما زندگی من رو ‫عوض کردید دکتر وبر.
‫شما این کار رو کردید. ‫شما... بهم یاد دادید چطور...
‫چطور گذشته‌ام رو بپذیرم و ‫راهم رو پیدا کنم.
‫ممنونم. ممنونم.
‫فکر می‌کنم پیداش کردم.
‫و این یعنی؟
‫ و این یعنی از اینجا می‌رم.
‫دلوکا، لطفاً اون مورفین رو ‫تا جایی که می‌شه بالا ببر.
"Dancing on My Own" ترانهٔ ♫ ♫ "Calum Scott" از
‫ناتان؟ حالت خوبه؟
‫اون کجا بوده؟
‫نمی‌دونم.
‫پیش کی بوده؟ ‫آیا صدمه دیده؟
‫ای کاش بیشتر می‌دونستم.
‫آیا مطمئنیم خودشه؟ ‫یعنی آیا اون‌ها تأیید کردن؟
‫ظاهراً همینطوره. من واقعاً ‫جزئیات کار رو نمی‌دونم.
‫اون الان کجاست؟
‫اون‌ها دارن میارنش به ‫مرکز درمانی نظامی مادیگان.
‫آون و آملیا الان توی راه هستن.
‫به پیرس بگو ‫من مجبور شدم برم.
‫خیلی خب. ‫صبر کن. حالت خوبه؟
‫- می‌تونی رانندگی کنی؟ ‫- و لازمه یکی با بیمارهام تماس بگیره
‫و بهشون بگه جراحی رو تموم کردم.
‫نگران نباش. ‫ما ترتیبش رو می‌دیم.
‫آیا حالت برای رانندگی مناسبه؟ ‫می‌خوای برسونمت؟
‫مگان زنده‌ست؟
‫مگان زنده‌ست.
‫ببخشید.
‫نه. این کار رو نکن.
‫- نه. ‫- این کار رو نکن. عذرخواهی نکن.
‫اگر درک زنده بود من ‫قبل از این‌ها رفته بودم.
‫من می‌تونم رانندگی کنم.
‫- از اینجا برو! برو! ‫- می‌تونم رانندگی کنم.
‫هیچ‌کس با این فکر بیدار نمی‌شه که: ‫«دنیای من امروز منفجر خواهد شد.»
‫«دنیای من تغییر خواهد کرد.»
‫کسی این فکر رو نمی‌کنه.
‫اما گاهی این اتفاق میوفته.
‫گاهی وقتی بیدار می‌شیم ‫با ترس‌هامون روبرو می‌شیم...
‫اون‌ها رو در دست‌مون می‌گیریم.
‫و می‌ایستیم، صبر می‌کنیم،...
‫امیدمون رو حفظ می‌کنیم ‫و خودمون رو آماده می‌کنیم...
‫برای هر چیزی.
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و اینستاگرام سايت .:: @bollbolljan_com ::.