‫«زمان» چیز عجیبیه.
‫وقتی آدم منتظر اتفاق خوبیه ‫انگار زمان همینطور کش میاد.
‫اما وقتی که می‌خواد آروم بگذره
‫در یک چشم بهم زدن سپری می‌شه.
"One" ترانه ♫ ♫ "Sleeping at Last" از
‫مسئله عجیب اینه که ‫زمان یک مفهوم واقعی نیست.
‫بلکه یک مفهوم خیالیه که ‫دانشمندان بر اساس
‫حرکت دارای نقص زمین به دور ‫خورشید تعریف کردن.
‫با این حساب ‫چرا ما به چیزی که
‫فقط یک مفهوم تئوریه ‫اینقدر اهمیت می‌دیم؟
‫چون این تنها چیزیه که داریم.
‫هی، می‌خواین شما دو تا فردا صبح برای باز ‫کردن هدیه‌ها بیاید اونجا؟
‫من و آون سعی داریم رسم و ‫رسومات خاص خودمون رو
‫در کنار لئو پایه‌ریزی کنیم که ‫تا زمانی که توانش رو داریم
‫- شرایط عادی رو براش فراهم کنیم. ‫- صحیح. لابد...
‫قبل از اینکه مادر یا همون ‫خواهرش از بازتوانی برگرده؟
‫و خواهر یا برادر ‫ناتنیش هم به دنیا بیاد.
‫برای بچه‌ها هر شرایطی می‌تونه ‫عادی باشه، پس نگرانش نباش.
‫ممنون.
‫دکتر گری؟
‫من از فردا شیفت بخش ‫آی-سی-یو رو شروع می‌کنم.
‫کنجکاو بودم آیا توصیه‌ای هست ‫که بهم بکنید... راجع به این اوضاع.
‫خب، اول از همه اشمیت ‫نگو «این اوضاع».
‫ببخشید، فقط منظورم این بود که ‫اونجا جو... جو خیلی عاطفیه.
‫اونجا آی-سی-یو هستش و ‫اونم یک ماهه که اونجا بستریه.
‫حالا دیگه داروهای ‫آرام‌بخشش قطع شده.
‫ما نمی‌دونیم اون کی بهوش میاد
‫یا اصلاً بهوش میاد یا نه.
‫می‌دونی، این بی‌رحمانه ‫و در عین حال افسرده‌کننده‌ست.
‫و می‌تونه باعث بشه فکر کنی ‫داری مشاعرت رو از دست می‌دی.
‫درسته.
‫پس من...
‫تو کاملاً از نزدیک ‫مراقب ناتاشا خواهی بود.
‫هر روز معاینه‌ش می‌کنی.
‫اگر هر تغییری وجود ‫داشت، هر نوع تغییری،
‫بلافاصله من رو پیج می‌کنی.
‫- باشه؟ ‫- باشه.
‫و وقت‌های استراحتت رو ‫بهتره بری بیرون
‫چون اینجا که هستی ‫حس می‌کنی
‫داری گذر زمان رو گم می‌کنی.
‫- شوهرش با توئه؟ ‫- آره.
‫برخورد اسکیت روی یخ با ‫استخوان درشت نی. تو چی؟
‫آخ! همسرش ضربه ‫بدی به سرش خورده.
‫الان باحال‌ترین قسمت ساله، مگه نه؟
‫سلام.
‫داره برف میاد.
‫شما برای کریسمس چکار می‌کنید؟
‫می‌دونی، لئو خیلی کوچیک‌تر از ‫اونه که چیزی در خاطرش بمونه.
‫به نظرم هدیه‌ها رو باز کنیم و
‫رول کاکائو و دارچین بخوریم. در همین حد. ‫امیدوارم یه مقدار در خاطرش بمونه.
‫آره، چه قشنگ.
‫آملیا هم باید بره به مرکز ‫ترک تا بتی رو ملاقات کنه.
‫درسته. کار همیشگی.
‫آره.
‫راستی، ما می‌خوایم...
‫فردا شب شام ‫کریسمس رو با هم هستیم
‫و آملیا ازم خواست ‫تو رو هم دعوت کنم.
‫اوه، نه، نه. ‫ممنونم. نه.
‫من... من بجای تو باید ‫اورژانس رو پوشش بدم، یادته که؟
‫اوه، درسته. درسته. آره.
‫البته و بازم ممنونم ازت.
‫خواهش می‌کنم. حتماً.
‫ما هم رسم و رسومات ‫خودمون رو بنا می‌کنیم.
‫می‌دونم.
‫کریسمس مبارک آون.
‫انتخاب منحصر بفردیه.
‫فکر نمی‌کنم قبلاً رئیسی داشتیم
‫که بهمون گوشت ‫نمک‌سود شده بده.
‫من یه کار قشنگ کردم اما تو ‫داری منو بخاطرش مسخره می‌کنی.
‫اوه، صبر کن! ‫تو بهش گفتی؟
‫ما داریم شب سال نو ‫مهمونی می‌گیریم.
‫فقط پزشک‌های معالج و فلوها. ‫بعلاوه شامپاین.
‫با یکم هله هوله و کراکر.
‫- خیلی باکلاس. ‫- چه فریبنده.
‫می‌دونم. ‫تو بهتره لینک رو هم دعوت کنی.
‫البته من قبلاً دعوتش کردم
‫اما تو بایستی ازش بخوای ‫که بعنوان همراهت بیاد
‫چون قبلاً بهش گفتم که ‫می‌خوای این کار رو بکنی.
‫جو...
‫- اوه، ببخشید. ‫- اوه! من...
‫- اوه. ‫- سلام.
‫سلام. من داشتم می‌رفتم بیرون
‫و انگار تو هم همینطور.
‫می‌خوای ژامبون‌هات رو ببریم ‫و با یه نوشیدنی بخوریمشون؟
‫خیلی عالی به نظر میاد.
‫اما مجبورم برم خونه چون ‫امشب شب کریسمسه.
‫باید بچه‌ها رو بخوابونم ‫تا بابا نوئل بتونه بیاد.
‫- صحیح. ‫- آره.
‫- به این زودی؟ ‫- آره. آره.
‫راستش می‌دونی ‫آقا و خانم کرو دارن
‫یک مهمونی خیلی باکلاس ‫برای شب سال نو می‌گیرن.
‫منم میام. باشه.
‫نه... فقط لباس تیره‌ها. ‫(اشاره به پزشکان معالج و فلوها.)
‫اون می‌تونه یکی رو ‫همراه خودش بیاره.
‫- تو باید از لحن من منظورم رو بفهمی. ‫- از چیه تو؟
‫جو، من یه دختر بچه نیستم.
‫خودم می‌تونم زندگی عاطفیم رو ‫راست و ریست کنم.
‫- بخاطر ژامبون ممنون رئیس. ‫- خواهش می‌کنم.
‫اینم از بابا نوئل.
‫این برای توئه.
‫کلوچه برای بابا نوئل، که اگر ‫حوصله نداشتی چیزی نپزی.
‫لینک شب کریسمس رو صرف ملاقات ‫بچه‌های بخش بیماران سرطانی می‌کنه.
‫جدی؟
‫- جدی. ‫- جدی.
‫حتی برای یک کار قشنگ‌تر از کار ‫من هم داری مسخره‌ش می‌کنی.
‫بهتره یه نگاهی به کارات بندازی.
‫شب سال نو می‌بینیمت.
‫خداحافظ بابا نوئل.
‫تو درگیر یک «مثلث عشقی» شدی. ‫(سردرگرمی عاطفی در انتخاب بین دو نفر.)
‫عشقی در کار نیست. ‫مثلثی هم در کار نیست.
‫چرا.
‫البته مگر اینکه
‫ژامبون و کلوچه‌ها و خودم ‫با هم یک مثلث بشیم.
‫اون قشنگ درگیر ‫یک مثلث عشقی شده.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫ببخشید که اول تماس نگرفتم.
‫اوه، اشکال نداره. ‫بیا تو.
‫نمی‌تونم بمونم.
‫فقط... فقط می‌خواستم ‫اینا رو ار طرف خودم برای
‫فردا صبح به تاک برسونم.
‫اوه، ممنونم.
‫اما من اسم تو رو روی همه ‫هدیه‌هایی که براش گرفتم نوشتم.
‫چرا باید چنین کاری بکنی؟
‫خب، چون اونا از طرف هردومون هستن.
‫چه خنده‌دار.
‫اصلاً یادم نمیاد با هم ‫برای خریدشون رفته باشیم.
‫فقط قصدم این بود ‫که یه موقع فکر نکنه...
‫که تو برای زندگی مشترکمون ‫درخواست «وقت استراحت» کردی؟
‫خیلی خب. ببخشید.
‫ممنون بابت هدیه‌ها.
‫مطمئن می‌شم که بازشون کنه.
‫تو فردا چکار... وایستا... ‫تو فردا کجا هستی؟
‫آماده‌باش هستم. ‫کریسمس برای ما روز مهمیه.
‫اوه، برای ما هم همینطور.
‫شاید توی بخش اورژانس دیدمت.
‫شاید بهتر باشه ‫آرزو نکنی کسی روز
‫کریسمس گرفتار آتش‌سوزی بشه.
‫درسته.
‫کسی می‌خواد کارت بازی کنیم؟
‫من توی «جین رامی» خیلی حرفه‌ایم. ‫(از بازی‌های با کارت.)
‫اگه می‌خوای شکست نخوری ‫بهتره اصلاً شروعش نکنی.
‫سلطان «جین رامی» توی این خونه منم.
‫ببخشید بچه‌ها. ‫من خیلی خسته‌ام.
‫اگه الان برم به رختخواب ‫مهمونی‌تون رو خراب می‌کنم؟
‫البته که نه مامان. ‫برو استراحت کن.
‫باشه. معذرت می‌خوام.
‫امروز حتی نمی‌تونستم دور درخت ‫کریسمس دنبال هریت بدوم.
‫خیلی ممنون که کارهای ‫شام کریسمس رو انجام دادید.
‫من هیچ کمکی نتونستم بکنم.
‫مامان ما هر سال شام کریسمس ‫رو از بیرون غذا می‌گرفتیم.
‫نیازی به عوض کردن این رسم نداریم.
‫- کریسمس مبارک عزیزم. ‫- ممنون.
‫- مگی. ‫- کریسمس مبارک.
‫می‌تونم کمکت کنم بری بالا؟
‫اوه، نه، نه.
‫نه، خودم می‌تونم تا تختم برم.
‫بهم اجازه نمی‌ده توی هیچ ‫کاری کمکش کنم.
‫بالاخره اجازه می‌ده.
‫امیدوارم.
‫بد نبود. ‫فقط یکم خسته‌کننده.
‫آرزو می‌کردم ای کاش ‫تو هم اونجا بودی.
‫موقع کریسمس؟
‫با خانواده‌ت؟
‫آره. چطور؟ ‫چیز عجیبیه؟
‫نه.
‫سال دیگه میام و ‫یکم «سکه حنوکا» هم میارم. ‫(سکه یا شکلات اهدایی در عید اخلاص یهودیان.)
‫اینجا ترسناکه.
‫من مراقبتم.
‫تو دیگه خیلی گنده میای.
‫سلام، دکتر شفرد ازم خواست ‫بیام از ناتاشا سر بزنم.
‫- کمک! ‫- می‌شه لطفاً...
‫سلام! یک نفر!
‫دکتر گری رو پیج کنید.
‫اوه خدای من. ‫ناتاشا داره...
‫اون بهوش اومده.
«آناتومی گری» (فصل پانزدهم - قسمت دوازدهم)
‫متشکرم.
‫متشکرم. متشکرم. متشکرم.
‫از طرف جفتمون این ‫جمله رو کلی تکرار می‌کنم.
‫اشمیت؟
‫«ناتاشا دئون»، ۴۵ ساله ‫و ۳۵ روزه که بستریه.
‫از لحاظ عصبی، نیمه‌شب ‫هشیاریش رو بدست آورده.
‫الان هشیار و آگاه به محیط، ‫زمان و حضور خودش هستش.
‫از لحاظ قلبی-ریوی، زیر ‫دستگاه تنفس هستش
‫و یک توراکوستومی باز ‫برای درناژ آمپیم داره.
‫از لحاظ ماهیچه‌ای-اسکلتی ‫نخاعش سالمه
‫و لگنش از داخل تثبت شده.
‫کی می‌تونه دوباره صحبت کنه؟
‫اول داریم روی پایین آوردن تنظیمات ‫دستگاه تنفسش کار می‌کنیم.
‫علاوه بر این باید ‫مواد مغذی بهش برسونیم.
‫اون ضعیفه و شرایط ‫سختی رو سپری کرده.
‫با این حال امروز می‌تونیم ‫توراکوستومی رو ببندیم
‫چون ریه‌هاش خیلی بهتر ‫از قبل دارن کار می‌کنن.
‫ناتاشا، ما احتیاج داریم بخاطر ما ‫قدرتت رو دوباره پیدا کنی.
‫من به زودی تو رو سرپا می‌کنم ‫و از تخت بیرون میارم، باشه؟
‫اطمینان حاصل کنید متخصص ‫ریه پیپ رو تا ۵ پایین بیاره.
‫بازگشتت مبارک ناتاشا.
‫هنوز زمان لازمه تا به ‫عروسی در آسمان‌نما برسی. ‫(تالاری برای نمایش آسمان و صور فلکی.)
‫در این مقطع من به ‫عقد محضری هم راضیم.
‫کارت عالی بود گری.
‫مثلث عشقی.
‫کی می‌خوای دست از ‫معطل کردنش برداری؟
‫ببخشید؟
‫شنیدی چی گفتم.
‫لینک... اون بهت علاقه داره و ‫تو داری بهش علامت اشتباه می‌دی.
‫کی گفته علامت اشتباهه؟
‫اوه، خودمونیم. ‫هر دو می‌دونیم همینطوره.
‫واقعاً؟
‫ببین، از اینکه وقتم رو با نبودن ‫کنار تو تلف کنم خسته شدم. ‫(صحبت به زبان ایتالیایی.)
‫اندرو.
‫شب سال نو.
‫آیا قرارمون یک قرار رمانتیکه؟
‫یا یه چیزی مثل این که: ‫«به این مهمونی بیا»
‫«تا موقع صرف نوشیدنی توی ‫چشم‌های همدیگه بتونیم نگاه کنیم»
‫«چون من شجاعت این رو ندارم ‫که توی جمع باهات صحبت کنم»؟
‫به من خیلی چیزها ‫نسبت داده شده.
‫اما «شجاعت کافی نداشتن» جزوشون نبوده.
‫باشه! یک قرار رمانتیکه.
‫ظاهرت خوب به نظر میاد.
‫موهات براق‌تر شدن.
‫اوه، خواهش می‌کنم ‫در مورد موهام صحبت نکن.
‫باشه.
‫- لئو چطوره؟ ‫- خوبه.
‫داره تند و تند دندون درمیاره ‫اما حالش خوبه.
‫دلت براش تنگ شده؟
‫راستش
‫نه اونقدر که برای مواد تنگ شده ‫ولی چرا، یه مقدار دلم تنگ شده.
‫این خوبه.
‫تشخیص همین موضوع.
‫این... بخشی از فرآینده ترکه.
‫نه، این بخشی از فرآیند نیست.
‫فقط دلم برای مواد لک زده.
‫می‌دونم زندگیم رو خراب کرده
‫اما با مصرف اونا ‫بهترین حس رو داشتم.
‫حتی بهتر از حس مادر بودن. ‫اوه خدای من.
‫خیلی احمقانه‌ست. ‫من اصلاً نباید مادر می‌بودم.
‫من خودم بچه‌ام.
‫باید زودتر لئو رو ‫به شما دو نفر بسپرم
‫و طوری وانمود کنم که انگار ‫هیچ‌کدوم از این اتفاقات نیوفتاده.
‫بتی...
‫امشب شب سال نوئه.
‫جایی نداری که بخوای اونجا باشی؟
‫اوه، سلام، مگه قرار نبود شما ‫آی-سی-یو رو پوشش بدید؟
‫ناتاشا داشت برای اولین بار
‫از دریچه تکلم استفاده می‌کرد
‫برای همین دکتر گری گفت ‫خودش می‌خواد بمونه.
‫سلام. کجایی الان؟
‫ببخشید. من فقط... حواسم اینجا نیست.
‫بیا از اینجا بزنیم بیرون.
‫هنوز که توپ پایین نیوفتاده. ‫(توپی در «میدان تایمز» نیویورک که با شروع ‫سال نو به پایین‌ترین وضعیت خود می‌رسد.)
‫توپ می‌تونه توی ‫رختخوابمون پایین بیوفته پایین. ‫(ایهام بین «توپ» و «بیضه».)
‫قصد نداشتم انقدر دقیق ‫صحنه رو ترسیم کنم.
‫فکر می‌کنم بتونم ‫ازش بخوام بعد از شیفتش
‫بیاد اونجا. مثلاً برای ‫صرف یک نوشیدنی کنار هم.
‫پسرم پیش پدرشه و منم نمی‌دونم...
‫آیا بن فکر می‌کنه این دعوت ‫فقط واسه یک شب خوش‌گذرونیه؟
‫احتمالش هست همین ‫فکر رو بکنه.
‫شایدم خیلی چیز بدی نباشه.
‫خیلی خب، هی، همگی گوش کنید! ‫نیمه‌شب دیگه نزدیکه!
‫زود باشید. بجنبید. بجنبید.
‫- اوه، نه، من یکی برمی‌دارم. ‫- ممنون.
‫تو حسابی... منم بایستی ‫وارد ارتش می‌شدم.
‫ده! نه! هشت!
‫هفت! شش! پنج!
‫چهار! سه! دو! یک!...
‫سال نو مبارک!
‫- به سلامتی! ‫- به سلامتی!
‫سال نو مبارک.
‫ساکت شو.
‫- سال نو مبارک دکتر کرو. ‫- سال نو مبارک دکتر کرو.
‫امیدوارم امسال به ‫تمام آرزوهاتون برسید.
‫ما قصد داریم از ‫همه شما بخاطر...
‫حالا که از دستگاه تنفس جدا ‫شدی چه حسی داری؟
‫...چه امسال به همه ‫آرزوهاتون برسید و چه نرسید
‫یا اینکه اگر فقط...
‫انگار این دو ماه خودم ‫نفس نمی‌کشیدم.
‫پس حالت خوبه.
‫«گرت» رفت برامون ‫آب گازدار بیاره که
‫بتونیم وانمود کنیم مثلاً شامپاینه.
‫- اون مرد خوبیه، نه؟ ‫- همینطوره.
‫در تمام مدت کنارت بود.
‫صداش رو می‌تونستم بشنوم.
‫اون تمام روز با من در مورد ‫شما و بقیه دکترها صحبت می‌کرد.
‫نبایستی الان در حال ‫بوسیدن یکی از اونا باشید؟
‫بوسیدن کی؟
‫یکی از اون دکترهایی ‫که به شما علاقه داره.
‫گرت اسم اون‌ها رو گذاشته ‫«ابرکرومبی» و «استیچ».
‫آره! بیا اینجا!
‫لعنتی! دیر رسیدیم.
‫سال نو مبارک دوستان.
‫- ده! نه! هشت! ‫- ده! نه! هشت!
‫اونی رو ببوس که برات ‫زمان رو به عقب برگردونه.
‫پنج! چهار! سه! دو! یک!
‫- سال نو مبارک! ‫- سال نو مبارک!
‫سال نو مبارک.
‫اسکاچ، بدون یخ.
‫سلام. چطوری؟
‫خوب، خوبم.
‫قبلش داشتی خوش‌گذرونی می‌کردی؟
‫نه. مشغول بودم.
‫منم.
‫تو رو هم سر کار گذاشته؟
‫اینطور به نظر میاد.
‫ناتاشا دئون، ۴۵ ساله ‫و ۴۵ روزه که بستریه.
‫وضعیت عصبی و ‫قلبی تغییری نداشته.
‫از لحاظ ریوی آزمایش‌ها با ‫دریچه تکلم و اکسیژن
‫نامنظم رو تحمل کرده.
‫امروز لوله سینه رو برمی‌داریم.
‫از لحاظ گوارشی لوله تغذیه داره.
‫از لحاظ فیزیوتراپی و کاردرمانی ‫تونست از تخت به صندلی بره.
‫عالیه، پیشرفت زیادی اتفاق افتاده.
‫هرچند هنوز نمی‌تونیم نظر قطعی بدیم
‫اما با این حال آیا سؤالی ‫دارید که ازمون بپرسید؟
‫کی می‌تونم چیزی بخورم؟
‫از این ۱۱ روزی که بهوش اومده ۱۰ ‫روزه که ازم تاکو می‌خواد.
‫متأسفانه باید بگم هنوز ‫با تاکو خیلی فاصله داریم.
‫اما می‌تونیم... می‌تونیم ‫ژله رو امتحان کنیم.
‫امروز درمانگر بلع و گفتار ‫این رو امتحان می‌کنه.
‫قبول می‌کنم...
‫هندونه‌ای.
‫خیلی خب، مواظب خودت باش.
‫- سلام. ‫- دکتر گری.
‫چند روزه که ندیدمت.
‫- حالت چطور بوده؟ ‫- سر کارم گذاشته بودن.
‫ببخشید.
‫نمی‌دونم قبلاً کسی سر کارت گذاشته ‫یا نه اما بدون حس دردناکی داره.
‫- من بیمار داشتم. ‫- تلفن هم داشتی.
‫ببین، این مدت خوش گذشته.
‫صبر کردن، ساختن تدریجی ‫رابطه، بازی موش و گربه.
‫اما این... اصلاً جالب نبود. ‫فقط بی‌ادبانه بود.
‫حق با توئه.
‫من مرد خوبیم مردیت.
‫اما آدم ذلیلی نیستم.
‫اگر تو دنبال چنین کسی ‫هستی... نمی‌دونم...
‫شاید لینک مناسب تو باشه.
‫یکم بیشتر. یکم بیشتر!
‫خوبه! آفرین!
‫لطفاً مثل بچه‌ها باهام صحبت نکن.
‫کاملاً طبیعیه که حس کنی...
‫تو از کجا می‌دونی ‫به چی می‌گن «طبیعی»؟
‫تا حالا شده نخاعت رو باز کنن ‫و داخلش رو خالی کنن؟
‫ها؟
‫اوه... مارشا...
‫می‌شه لطفاً یک دقیقه ‫به ما وقت بدی؟
‫بله. ممنونم.
‫ریچارد، حرفات در مورد ‫بازتوانی رو پیش خودت نگهدار.
‫می‌دونم این حرف‌هات بخاطر ‫دردیه که می‌کشی.
‫نخیر، حرف خودمه و دارم ‫می‌گم اون زن روی اعصابه.
‫تو داری روی کل اعصاب من راه می‌ری!
‫ازش خواستم بهم ‫چندتا تمرین بده که
‫بتونم حس‌های جسمی و ‫جنسیم رو دوباره پیدا کنم
‫و اونم گفت «قلب کوچولوت رو ‫نگران این موضوع نکن.»
‫انگار من یک پیر چروکیده‌ام.
‫من مطمئنم که اون ‫چنین منظوری نداشته.
‫پس منظورش چی بوده؟
‫این داروهای مسکن هم که انگار ‫نمی‌ذارن میل جنسیم راه بیوفته.
‫متوسط زمان بازتوانی...
‫از کی تا حالا من شدم متوسط؟
‫با من راجع به زمان صحبت نکن.
‫بهم کمک نکن.
‫سلام، ببخشید که دیر کردم. ‫زودتر شروع کردید.
‫این ژله خیلی سرده و منم ‫زودتر باید برگردم به اورژانس.
‫تو گفتی این کارها رو ‫با هم انجام می‌دیم.
‫- نمی‌تونی همینطور راحت... ‫- ازم می‌خوای چکار کنم؟
‫هر بار که باید نقش والد ‫رو بازی کنم، منتظرت بمونم؟
‫درسته، اما اگر گفتی صبر ‫می‌کنی دیگه نباید یهو...
‫بالاخره یه روز این بچه ‫از بدن من بیرون میاد.
‫اوه واقعاً؟ مگه می‌شه؟
‫می‌شه بیشتر برام توضیح بدی.
‫اوه خدای من.
‫- این یک... ‫- وای!
‫داریم صاحب یک دختر کوچولو می‌شیم.
‫سلام! بن!
‫- سلام. ‫- سلام.
‫توی خیابون «الیوت» تصادف شده.
‫این خیابون‌های یخ‌بندون ‫با کسی شوخی ندارن.
‫- زنجیرهای چرخ رو نصب کردی؟ ‫- می‌کنم.
‫بن، لازمه یه چیزی رو بهت بگم...
‫یا یه چیزی ازت بخوام.
‫حرفام رو آماده نکردم ‫اما قلبم آماده‌ست.
‫می‌خوام برگردی خونه بن.
‫خواهش می‌کنم.
‫وقتی تاک خونه نیست ‫اونجا خیلی تنهام.
‫و فنس‌ها هم...
‫بعد از طوفان همه‌شون افتادن.
‫منم هنوز فرصت پیدا نکردم که... نه.
‫بیا خونه بن.
‫خواهش می‌کنم.
‫بیا خونه.
‫میراندا، من...
‫من دوستت دارم.
‫اما تو قلبم رو شکستی.
‫فقط به این خاطر که تو تنهایی
‫یا فنس‌ها نیاز به تعمیر ‫دارن برنمی‌گردم خونه.
‫باشه.
‫باشه، نه، منظورم این نبود.
‫من خودم نبودم.
‫تأثیر داروهام بود.
‫اونقدر روی سلامتی ‫جسمانیم تمرکز کرده بودم
‫که از سلامت روانیم غافل شدم...
‫اضطرابم دوباره اومد...
‫بخاطر کارم نبود و ‫همینطور تقصیر تو هم نبود.
‫اما من... دارم کنترلش می‌کنم.
‫من... تحت درمانم.
‫الان بهترم.
‫آتش‌سوزی ساختمان ‫در تقاطع «مرسیر» و «فیرویو».
‫تمام واحد‌های نزدیک جواب بدن.
‫ما باید بریم.
‫بعداً باهات صحبت می‌کنم.
‫بن؟
‫متأسفم.
‫ناتاشا دئون، ۴۵ ساله ‫و ۶۲ روزه که بستریه.
‫وضعیت عصبی تغییر نکرده
‫از لحاظ قلبی نیمه‌های ‫شب دچار تاکی‌کاردی شده.
‫از لحاظ ریوی دو روز پیش دوباره ‫تحت دستگاه تنفس قرار گرفته.
‫اون چهار هفته‌ست که بهوش اومده.
‫چرا دوباره زیر دستگاه تنفس برگشته؟
‫پنومونی داره برای همین ‫تحت درمان با آنتی‌بیوتیکه
‫و ریه‌هاش هم ‫آسیب جدی دیدن.
‫از لحاظ گوارشی لوله تغذیه‌ش ‫برای عمل امروز نگهداشته شده
‫اما نتیجه سی-تی نیمه‌شب دیشب...
‫اوستومی من. اذیتم می‌کنه. ‫(مسیر انحرافی برای خروج مدفوع.)
‫آیا... هنوزم می‌خواید که...
‫امروز نمی‌تونم ‫اوستومیت رو معکوس کنیم.
‫چی؟ چرا؟
‫نتیجه سی-تی که بدستمون رسیده
‫تجمع مایعات در ‫شکمت رو نشون می‌ده
‫که ممکنه منشا علائمت باشن.
‫این یعنی چی؟
‫این یعنی ما امروز ‫جراحی رو انجام می‌دیم
‫اما برای پاک کردن ‫تجمع مایعات هستش.
‫یعنی می‌خواید دوباره شکمش رو باز کنید؟
‫روی همون زخم‌هایی که هفته‌هاست ‫داریم صبر می‌کنیم خوب بشن؟
‫متأسفانه بله.
‫دستگاه ادراری و تناسلی ‫تحت دیالیز نامنظم هستش
‫و قراره امروز هم یک ‫جلسه دیگه داشته باشه.
‫از لحاظ خونی تحت پیشگیری دارویی ‫از ترومبوز وریدی عمقی هستش.
‫راجع بهم قضاوت نکن.
‫یک تخت خالی دیدم ‫و روش دراز کشیدم.
‫پاهام خیلی دارن اذیتم می‌کنن.
‫من می‌دونم چی احتیاج داری.
‫و در ضمن کسی که لازمش ‫داری رو هم می‌شناسم.
‫سالن «میمی» در «پینک بانی».
‫بهترین سالن مانیکور-پدیکور در سیاتل.
‫چرا باید با عقل جور دربیاد ‫که تو اینطور جاها بری؟
‫آدم دوست نداره با ناخن‌های زشت ‫و نامرتب وارد مغز بقیه بشه.
‫می‌خوای فقط با ۲۹ دلار ‫لذت ناب رو تجربه کنی؟
‫اگه خواستی خبرم کن.
‫خیلی خب، گره رو ببر.
‫خوب انجام شد. ‫می‌تونی گره بعدی رو بزنی.
‫تو به نظر میاد فرق کردی.
‫لنز گذاشتم.
‫نه... بخاطر این نیست.
‫انگار... انگار دیگه کمتر شبیه...
‫شبیه عینکی قدیمیه.
‫درسته.
‫آره و... و اون روز
‫وقتی ازت خواستم کاتتر شریان ‫مرکزی ناتاشا رو عوض کنی
‫اصلاً خراب‌کاری نکردی.
‫هم تعریف بود و هم تخریب. ‫اما متشکرم.
‫من با یکی آشنا شدم.
‫اون خیلی جذاب و ‫با اعتماد به نفسه
‫و منم دوست داره.
‫من همجنس‌گرام.
‫اونم همینطور.
‫و ما... هر دو با هم هستیم.
‫و حالا بیشتر از تمام عمرم دارم ‫حس می‌کنم خودم هستم.
‫برات خوشحالم اشمیت.
‫ممنونم.
‫آره، به نظرم خیلی قشنگه.
‫بعدشم، اگر زندگی برای شریک
‫شدن با یکی دیگه نباشه ‫پس برای چیه؟
‫یعنی زندگی ارزش ‫تنها زندگی کردن رو نداره؟
‫به نظرم اگر آدم با کسی ‫آشنا بشه که باهاش
‫از درون شاد بشه ‫باید بخاطرش بجنگه.
‫ساکشن.
‫این مایع کدر به نظر میاد.
‫اوه نه.
‫دچار انفارکتوس روده شده.
‫از این موضوع خبر داشتیم؟
‫نه، لعنتی. ‫استاپلر جی-آی-ای.
‫آخرین باری که ‫اینجا بودم کلی از
‫یکی به نام «لاینوس» صحبت می‌کرد.
‫منظورت اینه... یک پسر؟ ‫اون دوست‌پسر داره؟
‫خودش چنین ‫اسمی روش نمی‌ذاشت
‫اما من اینطور فکر می‌کنم.
‫- سلام. ‫- سلام!
‫خودش بود؟
‫کی؟
‫لاینوس؟
‫آره، فکر کنم.
‫فکر کنی؟
‫من دارم قدم‌های ‫احمقانه‌ای برمی‌دارم
‫و الان به جایی رسیدم که ‫باید از شما عذرخواهی کنم و
‫حقیقت رو بگم.
‫بنابراین حرف‌هایی هست که باید بهتون بزنم.
‫- ادامه بده. ‫- باشه.
‫من از وقتی شما رو دیدم ‫دارم بهتون دروغ می‌گم.
‫اسم من بتی نیست.
‫پدر و مادرم هم حتی ‫نمی‌دونن من اینجام.
‫اما ما باهاشون تماس گرفتیم.
‫نه، شما داشتید با دوستم ‫«جری» صحبت می‌کردید.
‫اسم واقعیت چیه؟
‫«بریتنی».
‫متأسفم.
‫می‌دونم باید زودتر بهتون ‫می‌گفتم اما می‌ترسیدم
‫که اونا از وجود لئو خبردار بشن.
‫صبر کن. اونا از لئو خبر ندارن؟
‫وقتی حامله شدم از خونه فرار کردم
‫و به احتمال زیاد از همون ‫موقع دارن دنبالم می‌گردن.
‫خیلی خب. ما باید همین ‫الان باهاشون تماس بگیریم.
‫نه، نه، نه، نه. ‫نمی‌تونید.
‫من آماده نیستم.
‫می‌ترسم اگر در مورد لئو بفهمن
‫اون رو ببرن پیش خودشون.
‫ناتاشا دئون، ۴۵ ساله ‫و ۷۳ روزه که بستریه.
‫- از لحاظ عصبی... ‫- من نمی‌فهمم چه اتفاقی داره میوفته.
‫حس می‌کنم هر قدمی ‫که به جلو می‌ذاره
‫دو قدم به عقب برمی‌گرده.
‫امروز دوم فوریه‌ست.
‫«روز گراندهاگ». ‫(در آداب و رسوم قدیمی، در این روز زودتر ‫یا دیرتر فرارسیدن بهار را پیش‌بینی می‌کردند.)
‫حکایت منه.
‫حس می‌کنم دائم دارم توی ‫یک روز زندگی می‌کنم...
‫...دوباره و دوباره.
‫خیلی خب، جناب «بیل مری». ‫(بازیگر آمریکایی که در فیلمی با همین ‫موضوع ایفای نقش کرده است.)
‫اجازه بده پزشک‌ها ‫بهمون بگن جریان چیه.
‫دلیلی که فکر می‌کنیم بخاطر ‫اون دچار انفارکتوس روده شده...
‫ناتاشا؟
‫داره دچار حمله قلبی می‌شه! ‫من ماساژ رو شروع می‌کنم!
‫ترالی اورژانس رو باز کنید و
‫یک واحد آتروپین و ‫یک واحد اپی بزنید.
‫- ناتاشا! ‫- اشمیت، ببرش بیرون.
‫ناتاشا! خواهش می‌کنم! ‫من بهت احتیاج دارم!
‫به احتمال زیاد دچار آمبولی ریه شده...
‫همینجا ازش اکو می‌گیریم و ‫براش هپارین وریدی می‌ذاریم.
‫ناتاشا دئون، ۴۵ ساله ‫و ۸۴ روزه که بستریه.
‫در طول شب ‫شرایطش ادامه داشت...
‫فقط بهم بگید. ‫خواهش می‌کنم.
‫وقتی ۱۱ روز پیش دچار ‫آمبولی ریه شد
‫این... این... باعث ضعیف ‫شدن قلب و ریه‌هاش شد.
‫از اون موقع اوضاع ‫کلیه‌هاش هم بدتر شده.
‫- متأسفم. ‫- چرا؟
‫چرا؟
‫من فقط... من... گرت، من...
‫چرا این اتفاق داره برای ما میوفته؟
‫من هیچ جوابی براش ندارم...
‫چرا این اتفاق داره ‫برای ما میوفته؟
‫اون داشت بهتر می‌شد.
‫بعد از اون همه که سپری کردیم.
‫ناتاشا...
‫- گرت؟ ‫- گرت.
‫- هی، هی، هی. ‫- گرت.
‫اگر اون بمیره، منم می‌میرم! ‫اگر اون بمیره، منم می‌میرم!
‫- باشه. ‫- اگر اون بمیره، منم می‌میرم!
‫گرت، به من گوش کن. ‫بهم نگاه کن لطفاً.
‫به من نگاه کن. ‫به من نگاه کن. من اینجام.
‫خواهش می‌کنم به من نگاه ‫کن. به حرفم گوش کن.
‫تو نمی‌میری.
‫می‌دونم همین الان چنین حسی ‫داری اما باور کن اینطور نمی‌شه.
‫تو نمی‌میری.
‫تو باید بخاطرش مبارزه کنی.
‫اون داره اونجا برای تو مبارزه می‌کنه.
‫حق نداری پا پس بکشی.
‫قسمتی از مبارزه کردن ‫اینه که بری قدم بزنی
‫دوش بگیری و یه چیزی بخوری.
‫ما اینجا خواهیم بود تا ‫مبارزه کنیم و زنده نگهش داریم.
‫تو هم باید بری مبارزه کنی و ‫خودت رو زنده نگهداری.
‫باشه؟
‫زود باش.
"Maps" ترانه ♫ ♫ "Freya Ridings" از
‫اوه!
‫اوه کاترین.
‫اوه عزیزم.
‫من نمی‌تونم انجامش بدم.
‫نمی‌تونم.
‫نه!
‫نمی‌تونم...
‫تو فکر می‌کنی «بریتنی» با ‫یک «تی» نوشته می‌شه یا دو تا؟
‫شایدم طور دیگه‌ای می‌نویسن
‫مثلاً بجای «وای» از ‫«آی» استفاده می‌کنن.
‫آون، باید بس کنی دیگه.
‫ما دو هفته‌ست که این ‫صحبت رو داریم با هم.
‫فقط باید پیداشون کنیم.
‫باید بهشون بگیم ‫دخترشون کجاست.
‫و آیا فکر این رو هم کردی ‫اگر اونا رو پیدا کردی
‫بهشون چی می‌خوای بگی؟
‫«سلام، ما دو تا غریبه هستیم.»
‫«ما به دخترتون پناه دادیم.»
‫«بدون اینکه مراحل قانونی ‫قبول فرزندی رو طی کنیم.»
‫«و راستی، پسرش پیش ماست.»
‫«همون که شما حتی ‫از وجودش خبر ندارید.»
‫«تبریک می‌گم. شما ‫پدربزرگ و مادربزرگ شدید!»
‫لااقل باید به مددکار اجتماعیش بگیم.
‫آون، اون... اون باید ‫خودش این تصمیم رو بگیره.
‫اون آماده نیست.
‫ما نمی‌تونیم مجبورش کنیم.
‫چرا اون باید تصمیمات ‫زندگی ما رو بگیره؟
‫اون ماه‌ها داشته به ما، سازمان ‫بهزیستی و همه دروغ می‌گفته
‫بدون ذره‌ای احساس گناه.
‫اون احساس گناه می‌کرد.
‫اون یه معتاده. داره ‫کم‌کم مشکلات رو حل می‌کنه.
‫این‌ها همه بخشی از این ‫بیماری هستن. بتی الان...
‫حتی اسمش بتی هم نیست!
‫ببخشید، می‌دونم، درسته، ‫درسته. اعتیاد یک بیماریه.
‫اما از کی تا حالا علائمش ‫شامل دروغ گفتن و
‫دزدی کردن از آدم‌هایی می‌شه ‫که سعی دارن بهت کمک کنن؟
‫این حرف‌ها همه به نظر بهانه‌ای
‫برای توجیه تصمیمات ‫بسیار اشتباه در زندگیه.
‫صبر کن، داری کجا می‌ری؟
‫خونه مردیت.
‫- چرا؟ ‫- نمی‌دونم.
‫تصمیمات شدیداً اشتباه زندگی؟
‫صبر کن، صبر کن آملیا.
‫معذرت می‌خوام. از حد فراتر رفتم.
‫تو حتی متوجه حد و حدودها نیستی.
‫نمی‌دونم اگر اونا لئو رو ازم ‫بگیرن چی به سرم میاد.
‫اون پسر منه.
‫اگر قراره ازم بگیرنش...
‫لازمه زودتر این رو بدونم.
‫سلام. برای امشب ‫یه برنامه‌ای دارم.
‫تو. من.
‫سینما. پیتزا. ‫ذرت بوداده. شکلات. سکس.
‫دوباره از اول.
‫می‌دونی که امروز روز ولنتاینه. مگه نه؟
‫تو از ولنتاین متنفر بودی.
‫می‌دونم. سعی دارم ‫چیزهای جدید رو امتحان کنم.
‫جداً؟
‫می‌دونم داری درد می‌کشی.
‫من... من نمی‌دونم...
‫نمی‌دونم چطور بهترش کنم.
‫آره، منم همینطور.
‫من فقط... فقط سعی دارم ‫کارهای معمولی انجام بدم، می‌دونی؟
‫من فقط... حس می‌کنم خیلی...
‫روزی که بیماری مادرم به ‫بدترین وضعش رسیده بود
‫می‌خواستم سرمش رو ‫بکنم و به خودم بزنم.
‫می‌خواستم برم.
‫نه فقط از اون روز یا اون لحظه.
‫می‌خواستم... از... این زندگی برم.
‫این فکر فقط چند لحظه بود ‫اما همین که اومد...
‫می‌دونی، نشون می‌داد ‫چه غصه بزرگی داشتم.
‫نشون می‌داد چقدر می‌ترسم.
‫بعدش چکار شدی؟
‫به لرزش افتادم. می‌لرزیدم.
‫عضلاتم طوری می‌لرزیدن که ‫اصلاً نمی‌دونستم
‫اینطوری هم ‫می‌تونن تکون بخورن.
‫و بعدش...
‫چشم‌هام شروع به پریدن کردن.
‫آره، آره، تمام روز چشم‌های ‫منم می‌پرن و بعد خوب می‌شن.
‫یه جورایی انگار
‫نفس‌هام کوتاه شده و نمی‌تونم نفس ‫عمیق رو توی سینه نگهدارم.
‫هر روز و هر ساعت.
‫- هی، می‌شه یه سؤال ازت بپرسم؟ ‫- آره.
‫چطور می‌تونی اونجا بایستی ‫و به گرت بگی برای عشق بجنگه
‫در حالیکه خودت کسی هستی ‫که ازش فرار می‌کنه؟
‫من سه تا بچه و ‫یک کار پرمشغله دارم.
‫چیه؟
‫هیچی، فقط... می‌دونی
‫همیشه فکر می‌کردم تو خیلی ‫فراتر از منی، اما نیستی.
‫تو شبیه یک بچه‌ای که ‫داره قایم موشک بازی می‌کنه
‫و پشت میلیون‌ها بهانه پنهان می‌شه.
‫ولنتاین مبارک.
‫سلام.
‫می‌خوای امشب بریم شام؟
‫آیا داری... داری برای بیرون ‫رفتن دعوتم می‌کنی... روز ولنتاین؟
‫به نظرم همینطوره.
‫خب من...
‫معمولاً آدمی نیستم که با ‫تلاش بیجا وقتم رو تلف کنم.
‫- یعنی جوابت منفیه؟ ‫- نه، نه.
‫اتفاقاً الان دارم ‫تلاش بیجا می‌کنم.
‫فکر کنم از این به ‫بعد کارم همین باشه.
‫امشب می‌بینمت.
‫باشه.
‫بن، تو داری فنس رو درست می‌کنی.
‫قرار نبود من رو ببینی.
‫آه، بن.
‫نه، میراندا، میراندا. بس کن.
‫حالا نوبت منه که ‫حرف‌هایی رو بزنم.
‫تو گفتی می‌خوای ‫من خوشحال باشم
‫و شادیم رو دنبال کنم
‫و منم همونطور که بهم ‫گفتی این کار رو کردم.
‫اما بعدش بهم پشت کردی ‫و بخاطرش ترکم کردی.
‫درسته که الان این منم که ‫شب‌ها بیرون از خونه می‌خوابم
‫اما تویی که من رو ترک کردی.
‫می‌دونم.
‫متأسفم.
‫نه، تو نمی‌تونی دوباره ‫من رو اینطور ترک کنی.
‫هیچ‌وقت.
‫می‌تونی هر قدر بخوای مرخصی ‫بگیری و استراحت کنی
‫و... و ده‌ها بار ‫شغلت رو عوض کنی
‫و منم در هر قدم ‫در کنارت خواهم بود
‫اما توی این زندگی ‫یا با هم هستیم یا نیستم
‫و راستش من برای با هم ‫نبودنمون برنامه‌ای ندارم.
‫می‌دونم...
‫نه، نگو «می‌دونم».
‫به حرفم گوش کن.
‫من بایستی می‌فهمیدم ‫تو یه مشکلی داری.
‫من بایستی کمک می‌کردم ‫که از دیگران کمک بگیری.
‫من بایستی... باید زودتر متوجه می‌شدم.
‫بایستی تشخیصش می‌دادم.
‫وقتی دچار حمله قلبی ‫شدی بهت قول دادم
‫برات یک خونه درختی ‫درست می‌کنم
‫که وقتی نگرانی، یا ‫حس می‌کنی تحت فشاری
‫یا احتیاج داری تنها ‫باشی بری اونجا.
‫اما هرگز دنبالش رو نگرفتم.
‫و بخاطرش متأسفم.
‫تو داری برام یک خونه ‫درختی درست می‌کنی؟
‫میراندا، الان احتیاج دارم بدونم ‫این بار دیگه رابطه‌مون طوری نیست
‫که بتونی ازش درخواست ‫«وقت استراحت» بکنی.
‫هیچ‌وقت.
‫نه، بهت قول می‌دم.
‫پس اگر اینطوره، آره. دارم ‫برات یک خونه درختی می‌سازم.
‫این... هنوز تموم نشده اما...
‫دیدم به محض ‫اینکه برگشتم خونه
‫می‌تونم هر روز صبح ‫یکم از کار رو پیش ببرم.
‫دکتر اشمیت گفت چیزی هست که ‫می‌خواید در موردش صحبت کنید.
‫ما الان بیشتر از سه ماهه که ‫توی این بیمارستان هستیم.
‫از اون موقع حال ناتاشا ‫فقط بدتر شده.
‫من می‌دونم شما بهترین پزشک‌هایی ‫هستین که می‌تونستیم پیدا کنیم.
‫چون سعی کردم افراد بهتری رو ‫پیدا کنم اما موفق نشدم.
‫قصد توهین ندارم.
‫من رو از دستگاه تنفس جدا کنید.
‫من نمی‌تونم چیزی بخورم.
‫نمی‌تونم نفس بکشم.
‫من دارم می‌میرم.
‫گزینه‌های دیگه‌ای هم هست.
‫دستگاه‌های تنفس خانگی هست.
‫مجتمع‌های مراقبت‌های ‫طولانی مدت...
‫مجتمع‌های پرستاران ماهر...
‫خودشون می‌دونن.
‫داشتن با پزشک‌های بخش مراقبت‌های ‫انتهایی بیماران لاعلاج مشورت می‌کردن.
‫همه شما هر کاری ‫می‌تونستید کردید
‫که به من تا جایی ‫که ممکنه زمان بدید.
‫ممکنه ما موفق نشده باشیم
‫عروسی‌مون رو زیر نور ‫ستاره‌ها برگزار کنیم اما...
‫شما کاری کردید که باقیمونده ‫عمرمون رو کنار هم باشیم.
‫من رو جدا کنید.
‫خواهش می‌کنم.
‫ما به رضایت کلامی شما به عنوان ‫وکیل تام ایشون نیاز داریم.
‫من رضایت می‌دم.
‫وقتی که دستگاه رو خاموش کنم
‫نمی‌دونم چقدر زمان خواهی داشت.
‫برای همین بهت داروهایی ‫می‌دیم که احساس راحتی بکنی.
‫آماده‌ای؟
‫آره.
‫خیلی خب.
‫الکس یه فکری داره.
‫از کی تا حالا ما ولنتاین برگزار می‌کنیم؟
‫از وقتی که من عوضی‌بازی در‌آوردم و ‫دنبال بهانه‌ام تا از دلت دربیارم.
‫اوه، پس وقتشه برم بیرون.
‫منم یک قرار دارم که ‫نمی‌تونم دیر کنم.
‫سلام.
‫ولنتاین مبارک.
‫اوه، آره. آره.
‫سلام.
‫سلام، شما دو تا وقت ‫دارید بیاید آی-سی-یو؟
‫- چه خبر شده؟ ‫- فقط... فقط بیاید.
‫گوشی‌هاتون رو هم بیارید.
"Stand by Me" ترانه ♫ ♫ "Bootstraps" از
‫پزشک‌هات می‌خواستن ‫مطمئن بشن که
‫عروسیت رو زیر نور ‫ستاره‌ها برگزار می‌کنی.
‫گرت ازم خواست ‫پیمان ازدواجی رو
‫که قبل از حادثه ‫نوشته بودی بخونم.
‫«گرت، لحظه‌ای که با تو آشنا شدم»
‫«فهمیدم بقیه عمرم رو ‫دوست دارم با تو بگذرونم.»
‫«پیش از تو، با کسی ‫ملاقات نکرده بودم که»
‫«بتونم بیشتر از چند ساعت ‫باهاش داخل یک اتاق باشم.»
‫«من تمام عمرم رو صبر ‫کردم تا تو رو ببینم.»
‫«داشتم دیگه ناامید ‫می‌شدم که چنین اتفاقی بیوفته.»
‫«اما ما الان اینجاییم.»
‫«دیر رسیدن بهتر از هرگز ‫نرسیدنه، مگه نه؟»
‫«حالا که تو رو پیدا کردم ‫همه‌چیز دیگه انگار درست شده.»
‫«همه کارهایی که پیش از ‫تو برام سخت بودن»
‫«حس می‌کنم حالا که تو رو در ‫زندگیم دارم چقدر ساده هستن.»
‫«و هر چیزی که ساده بود ‫حالا دیگه بی‌اندازه آسونه.»
‫متأسفم.
‫دوستت دارم.
‫متأسفم که انقدر بدقلق بودم.
‫نه، نه، تو حق نداری ‫عذرخواهی کنی عزیزم.
‫من حتی نمی‌تونم گوشه‌ای از ‫شرایطی که تو سپری می‌کنی رو بفهمم.
‫اما قول می‌دم
‫تا زمانی که تو درگیر این ‫شرایطی منم در کنارت باشم.
‫و...
‫کاترین فاکس...
‫آهسته...
‫کسی که تلاش کنه دیگه ‫متوسط محسوب نمی‌شه.
‫چه مشکلی پیش اومده؟
‫منو همین الان ببر به اتاق خواب.
‫دوباره برگشتی عزیزم.
‫گرت، آیا تو این زن را ‫به همسری خود می‌پذیری؟
‫بله می‌پذیرم.
‫و تو ناتاشا، آیا این مرد را ‫به عنوان همسرت قبول می‌کنی؟
‫با اتکا به قدرتی که ‫به من داده شده
‫اکنون شما را زن و ‫شوهر اعلام می‌کنم.
‫نگو... نگو...
‫می‌دونم.
‫ممنونم.
‫ممنونم که باهام ازدواج کردی.
‫هرگز زمان کافی وجود نداره.
‫با من بیا.
‫کار، بچه‌ها، زندگی...
‫مرگ.
‫همیشه چیزی هست که ‫باعث می‌شه زمان کمی داشته باشیم.
‫من باید الان سر قرار باشم.
‫هستی.
‫یک نوشیدنی
‫به سلامتی گرت و ناتاشا.
‫پس بهترین کاری که می‌تونیم بکنیم ‫اینه که بیشترین بهره رو از زمان‌مون ببریم...
‫اوه، اوه، اوه. ‫این از سکس بهتره.
‫همه زن‌های حامله‌ای که ‫آوردم اینجا همین رو گفتن.
‫چی؟
‫تو خیلی...
‫می‌دونم. من خیلی...
‫اما نه به اندازه تو.
‫آه، شام هم اینجاست.
‫- ممنونم. ‫- اوهومم.
‫- دوست داری؟ ‫- آره، دوست دارم.
‫- جدی؟ ‫- اوهومم.
"Say It Now" ترانه ♫ ♫ "AG feat. Nilu" از
‫ولنتاین مبارک عشقم.
‫یا زمان از دست رفته رو جبران کنیم.
‫می‌خواید همچنان منتظر بمونید یا اینکه...
‫اوه... نه.
‫فکر کنم دیگه انتظار بسه.
‫به من یک لیوان لاگاولین بدون یخ...
‫اما گاهی اگر واقعاً خوش‌شانس باشیم...
‫زمان از حرکت می‌ایسته.
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و اینستاگرام سايت .:: @bollbolljan_com ::.