..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏ .:: www.bolboljan.net ::.
این بدن من بود.
تو روز 27 دسامبر سال 1979، تموم روز تو تخت موندم.
این که خوابیده بودم یا تو کما بودم بعداً تبدیل به موضوعی برای بحث شد.
وقتی تنفسم مسدود شد...
ماریا!
... شوهرم، کلاوس وان بیلو،
بالاخره کاری رو کرد که مستخدم تمام روز بهش اصرار می‌کرد:
یه پزشک رو فراخوند.
دکتر پولتیز؟
تنفسم متوقف شد. ضربان قلبم متوقف شد.
تا این موقع، من مطمئناً تو یه کمای عمیق بودم
که ازش چندین ساعت بعد بیدار شدم.
صبح روز بعد، من بازم خودم شده بودم.
هیچ دلیلی برای این همه هیاهو نیست. تا حالا تو عمرم بهتر از این نبودم.
این کمای اولیه باعث تحریک سوء ظن و ترس
تو ذهن مستخدم شخصیم، ماریا،
پسرم الکس، و دختر بزرگ‌ترم الا، شد.
از این وقت به بعد، با وجود این که سوء ظنشون رو با من به اشتراک نذاشتن،
حواسشون به کلاوس بود.
یک سال بعد، دقیقاً قبل از کریسمس، تاریک‌ترین ترسشون به واقعیت تبدیل شد.
- مامانی هنوز صبحانه نخورده؟ - نه، ندیدیمش!
شوهرم نمی‌خواست که دخترمون کوزیما ببینه که چی پیدا کرده،
پس اون به پسرخونده‌ش الکس اشاره کرد.
دومین کما. نبضم روی 38 بود،
دمای بدنم 81/6 درجه بود.
به آمبولانس زنگ زدی؟
نیکلاس، از رابرت بخواه تا دروازه اصلی رو باز کنه. منتظر یه آمبولانسیم.
سریعاً یه آمبولانس بفرستید...
تو یه چیز گرم نگهش دار. یه پتو یا هر چیزی که پیدا می‌کنی.
تمام این فعالیت‌ها بی‌هدف بود.
بهتره یه موج نگاری مغزی کنیم.
من هیچوقت از این کما بیدار نشدم،و و هیچوقت نمیشم.
من چیزی هستم که دکترها بهش میگن "زندگی نباتی"، یه گیاه.
طبق متخصص‌های پزشکی، من می‌تونم اینطوری برای مدت خیلی زیادی باقی بمونم،
مغز از کار افتاده، بدن بهتر از همیشه.
ورود رابرت بریلهافر، دادستان سابق منهتن.
دو تا بچه‌م از ازدواج اولم، الکس و الا وان آورزبرگ،
بریلهافر رو استخدام کردن تا در مورد پرونده تحقیق کنه.
اون یه دستور "احیا نکنید" تو جدول بیمارستانش گذاشته.
اونا الکس و یه کاراگاه خصوصی رو فرستادن
به خونۀ من تو نیوپورت، عمارت کلارندون، برای جست‌وجو برای مواد.
کلی پیدا کردن... تو کمد کلاوس.
علاوه بر این، آزمایشگاه بیمارستان گزارش داد
که انسولین خون من موقع پذیرش من 14 برابر وضع عادی بود.
یه سطحی که تقریباً حتماً با تزریق رسیده شده.
تزریق انسولین می‌تونه به سادگی باعث کما بشه...
یا مرگ.
وجود انسولین روی روکش این سوزن مثبت بود.
الکس نمی‌تونست برگرده و به بریلهافر نشون بده.
حالا اونا احساس می‌کردن آلت قتل رو دارن.
تمام چیزی که کم داشتن انگیزه قتل بود.
در اون لحظه، شوهرم با معشوقه‌ش تو مسافرت بود.
بازیگر خیلی زیبای سریال‌های آبکی، الکساندرا آیلز.
اوه، خدایا!
خانم آیلز، یه مطلقه، دختر یکی از دوستای قدیمی بود، کنت بیلی باسکی.
بریلهافر اینم کشف کرد که موقع مرگ من،
کلاوس که ارزش خالصش فقط یک میلیون دلار بود،
منتظر بود تا 14 میلیون از من به ارث ببره.
الکساندرا بعداً شهادت داد که کلاوس بهش یه تحلیل از وصیت‌نامۀ من بهش نشون داده بود.
بر اساس مدارک به دست اومده از الکس، الا و وکیلشون بریلهافر،
شوهرم متهم به دوبار سعی در قتل من با تزریق انسولین شد.
تو تاریخ 16 مارس 1982 تو شمار هر دوشون گناهکار شناخته شد.
... انجام شده در تاریخ 27 دسامبر سال 1979 ....
حتی الکساندرا آیلز علیه‌ش شهادت داد.
گناهکار.
به عنوان اتهام دوم، متهم در تاریخ 21 دسامبر سال 1980 انجام داده،
یه جرم به حمله با قصد قتل.
- چه طور می‌بینیدش؟ - گناهکار.
شما قرار ببینید که کلاوس وان بیلو چه طور تلاش کرد تا وارونه،
یا فرار کنه از حکم اون هیئت منصفه.
شما بهم بگید.
و دو! ایناهاش. همینه، می‌بردت مرکز! و خاک تو سرت!
بگیریش! احمق! باشه، همینه.
مواظب دستا باش! مواظب دستا باش!
آره، سلام.
چی؟
اوه، لعنتی... آخر خط.
اوه، لعنتی!
سلام.
بیا دوباره سعی کنیم. سلام، بابا. مگی رو یادته؟
سلام مگی.
قراره نابود شن. برادران جانسون.
چی؟ اما...
دوتا بچۀ سیاه باباشون رو از زندون فراری دادن.
پدره به دو نفر شلیک کرده: پسرا شریک قتلن.
آرزوی یه وکیل یه موکل بی‌گناهه.
بالاخره، بالاخره، دوتا گیر من میاد. جفتشون قراره نابود شن.
- هیچ تجدید نظری نیست؟ - دادگاه رسمی، این بهترین فرصت بود.
مطبوعاتن.
تو نمیخوای با مطبوعات حرف بزنی؟
انستیتو روانپزشکی درشویتز.
یه لحظه صبر کنید.
کلاوس وان بیلو.
- یه خبرنگاره. - با یه لهجه انگلیسی.
شما برای کدوم روزنامه کار می‌کنید؟
اگه نتونم دوتا بچه بی‌گناه رو نجات بدم، هدفش چیه؟
بله، یه لحظه. متاسفم.
واقعاً به نظر میرسه که فکر می‌کنه وان بیلوئه.
سلام. آلان دورشویتزم. شما کی هستید؟ چی می‌خواید؟
- وان بیلوئه. - برگرشتیم سر کار.
- می‌تونم کمکتون کنم؟ - کلاوس وان بیلو.
آسانسور سمت چپ.
یا خدا.
سلام؟
پروفسور دورشویتز. سلام، سلام.
- چه قدر لطف کردید که اومدید. - خواهش می‌کنم.
چرا نمی‌شینید؟
- بازی می‌کنید؟ - اونو؟ نه.
بیشتر مردم فکر می‌کنن بازی شانسه. در واقع، عمدتاً موضوع اعصابه.
هیچی، ممنونم، چارلز.
چرا نریم به رستوران دلمارنیکو و یه ناهار درست و حسابی بخوریم؟
هرچی باشه.
بهتره بهتون بگم که احترام زیادی
برای هوش و راستی مردم یهودی دارم.
وقتی با سانی ازدواج کردم، اون زیباترین مطلقه تو کل دنیا بود،
و یکی از پولدارترینشون.
حتی با این وجود، هیچوقت این میز گیرمون نیومد.
پروفسور دوشویتز.
دکتر وان بیلو.
دوتا تزریق انسولین، حالا شدم دکتر.
تو آمریکا شهرت مهم‌تر از کلاس داشتنه.
حالا، بعد از تموم این ناخشنودی‌ها، همیشه بهترین میز گیرم میاد.
- صحبت ناخشنودی‌ها شد... - اوه، بله. بهتره در مورد دستمزد شما حرف بزنیم.
باشه. 300 دلار ساعتی.
یا خدا.
می‌دونی، تو لندن وکیل بودم. به نظر بالا رفته.
برای چنین پرونده‌ای متوسطه. علاوه بر این، من کلی کار اضافه هم انجام میدم.
برای اون هم می‌پردازید. علاوه بر این، باید پول دانش‌آموزها، همکارا...
داری میگی اگه قبول کنم که بهت 300 تا بدم، استیناف منو به دست میگیری؟
نه، نه تا الآن. شبیه پرونده‌های مورد علاقه من نیست.
من آدمی نیستم که بشه خرید. باید یه مسئله اخلاقی یا قانونی رو حس کنم که در میون باشه.
ولی من کاملاً بی‌گناهم.
و آزادی‌های مدنی من به طور جدی نقض شدن.
من دوتا بچۀ سیاه دارم که با صندلی اعدام الکتریکی مواجهن برای جرمی که انجام ندادن.
اونا بی‌گناهن.
خب، قبل از این که شما فرض کنید من گناهکارم، داستانم رو نمی‌شوید؟
نه. هیچوقت اجازه نمیدم متهما توضیح بدم. تو یه موقعیت ناجوری قرارشون میده.
- منظورت چیه؟ - دروغ گفتن.
اما من به عنوان یه آدم شخیص بهت قول میدم.
اوه، خب...
خب، حداقل بایگانی‌ها رو نمی‌خونی و ببینی که می‌تونی چیزی...
قانونی پیدا کنی؟
یه چیزی به نفعت داری.
همه ازت متنفرن.
خب، یه شروع حساب میشه.
زودباش، مکسول. آره! زودباش، مکس.
ضربه بود! آره!
- خب، چی فکر میکنی؟ - اوه، اون انجامش داده. انجامش داده.
- معلومه که انجامش داده. میتونیم ببریم؟ - یکصد به هیچ.
خدمتکار تو هر دوتا کما ازش تملق کرده. اینو ببین. اینجا میگه...
بعد از این که هانم وان بیلو بلند نشده بودن، چیکار کردید؟
اومدم طبقه پایین،
و آقای وان بیلو گفتن که خانم یه گلو درد شدید دارن،
و من لازم نیست کاری کنم، و اون تمام روز تو تخت بودن.
چیکار میکنی؟ زنگ زدیم برات؟
به سردی یخه.
خانم. آقای وان بیلو.
ولش کن. خوابیده. دیشب کلی نوشیده. هیچ استراحتی نکرده.
اون نخوابیده. بی‌هوشه.
- باید به یه دکتر زنگ بزنید. - ماریا!
برو.
نیم ساعت دیگه تکون نخورده بود.
من برگشتم و تمام روز منتظر موندم.
بالاخره، اواسط عصر، آقای وان بیلو با دکتر پولتیز حرف زدن.
اما به دکتر دروغ گفت.
الآن خوابیده، اما یه کم پیش داشت میرفت دستشویی و یه نوشیدنی غیر الکی خورد،
پس فکر نمی‌کنم نیازی به هشدار باشه، اما...
اما اون هیچوقت تکون نخورد. هیچوقت بلند نشد.
اون تمام روز تو همون موقعیت خوابیده بود.
بعداً قلبش متوقف میشه و دکتر پولتیز، ایشون میان و نجاتش میدن.
بعد از این که میرن بیمارستان، ملافه‌ها رو عوض می‌کنم.
محل ادرار پیدا می‌کنم.
اگه خانم رفته بودن دستشویی، تختشون رو خیس نمی‌کردن.
درسته. چرا کلاوس باید در موردش دروغ بگه؟
خب، مشکوکه اما به زور مجرم به حساب میاد. دومین کما چی؟
ماریا تو نیوپورت نبوده اون موقع. اما یه خورده بعد از دومین کما...
من خونشون رو تمیز می‌کنم که کیسه بوم آقای وان بیلو رو پیدا می‌کنم.
به مقصد نیوپورت.
داخلش، یه کیف کوچیکه سیاهه.
یه بطری انسولین، یه سرنگ و چندتا سوزن.
الکساندر! الکساندر، بیا اینجا!
انسولین؟ برای چی انسولین؟ خانم من دیابت نداره!
سه هفته بعد، سانی بی‌هوش، دراز کش
تو یه دستشویی سرد با لباس شبش که رو کمرش جمع شده پیدا میشه.
اگه من جزو هیئت منصفه بودم، به محکوم بودن رای می‌دادم.
پس داری پرونده رو قبول می‌کنی؟
منو یاد خواب هیتلرم می‌ندازه.
هیتلر زنگ میزنه، زنده‌ست، نیاز به یه وکیل داره.
من میگم "حتماً. بیا اینجا."
بعدش باید تصمیم بگیرم: پرونده رو بگیرم یا بکشمش؟
تو؟ سوالی نیست.
- من پرونده رو میگیرم. - بعدش بکشش.
من دیوونه‌م، من به یه نفر با قضاوت مثل تو نیاز دارم.
یه نفر که حواسش به کاری که می‌کنم باشه و هر از گاهی منو یاد قانون بندازه.
کی میتونم رونوشت‌ها رو ببینم؟
تو قبلاً دادستان بودی، محافظه کار. رو هیچ چیزی توافق نمی‌کنیم.
اما تو باهوش‌تر از اون رود آیلند بازپرس بخش قضایی هستی. اگه بتونم استدلال‌های تو رو شکست بدم، مال اونو میتونم نابود کنم.
ببین، رود آیلند فاسدترین بازپرس بخش قضاییه. همه چیز سیاسیه. من اینطوری فکر نمی‌کنم. تو میکنی.
من باید تصویر بزرگ رو ببینم. نمی‌تونم سرم رو فرو کنم تو حقایق.
اما مجبوریم حقایق رو بدونیم.
از تموم دانش‌آموزهای سابقم، هیچکس نمی‌تونه اطلاعات رو به سرعت شما جذب کنه.
خب، من با این اظهار نظر موافقم.
- عقلت رو از دست دادی. - فقط 45 روز وقت دارم که بایگانی کنم.
بدون تو نمی‌تونم این کار رو کنم.
- ببین سارا، می‌دونم که نمی‌خوای برگردی... - قضیه کاملاً حرفه‌ایه؟
بهتره باشه.
این شگفت آوره. من بهترین آدم‌های دنیا رو طرف خودمون می‌خوام،
معتبرترین متخصص‌ها.
دانش‌مندهای جایزه نوبل برده، بعضی از همکارات تو دانشگاه هاروارد.
یه دقیقه وایستا، کلاوس. یه مشکل کوچیک داریم، باشه؟
چنین افرادی رو نمی‌تونیم کنترل کنیم.
یه واقعیت برای گناهکار بودن پیدا کنن، به کل دنیا می‌گن.
من نمی‌ترسم آلن. بذار همه چیز همونجور که باید پیش بره.
این چیزیه که یه آدم بی‌گناه میگه.
میدونم.
این همین الآن برات اومد، بابایی.
دخترم، کازیما. هیچوقت بهم شک نکرد.
اون از ته دل عاشق الکس و الائه. همراه من شدنش به قیمت علاف اونا شده.
نمیدونم من چیکار میتونستم بکنم.
باشه، ببین، گفتم که نمیخوام داستانت رو بشنوم، اما به اطلاعاتی نیاز دارم.
البته.
باشه، من استنباط کردم که بچه‌های بزرگتر تکذیب میکنن که سانی با قرص و الکل مشکل داشته.
کاملاً بهش بی‌توجهی شده.
پس باید کسی باشه که دیده باشدش. درسته؟ یه نفر؟ یه جایی؟ یه شاهد؟ یه دوست؟
- اظهارنامه می‌خوای؟ - بله.
- گیرش میارم. - گیرش بیار.
همینطور هم باید بدونی که داروهایی که برای من تجویز شدن رو سانی گرفته.
کلی داروئه.
اما اتهام دادستان که ادعا می‌کنه من در مورد سرنگ‌ها و تزریق می‌دونستم...
کاملاً درسته.
سانی و من تو اواخر دهه 60 تزریقات B12 داشتیم. کاملاً تفریحی بود.
- می‌تونم یه چیزی رو برات توضیح بدم؟ - هر چه قدر کم‌تر ازت بدونم، گزینه‌های بیش‌تری دارم.
وقتی تو به "حقایق" رو میگی، منو به دفاعیه‌ای محدود می‌کنی که با جیزی که گفتی جور در میاد.
اما حقایق آسون‌ترین راه نیست، آلن؟
منظورم اینه، چرا تمام روز کنار سانی موندم بدون این که به دکتر زنگ بزنم؟
چون سانی از دکترها متنفر بود.
اگه بدون تاییدش به یکیشون زنگ می‌زدیم، از کوره در می‌رفت.
یه بار مفصل رونش رو شکست و دو روز کامل بیمارستان نرفت.
- شنیدی که الآن چی گفتم؟ - البته. تو شنیدی که قاضی منو محکوم کرد؟
ببخشید. 30 سال کاملاً حکم سختگیرانه‌ایه.
دوبار سعی در قتل همسر، بدترین چیزش هیولا بودنه.
اما برای مردی مثل من، که هیچکاری نکرده...
چیزی که میخوام بپرسم اینه: اگه دادگاه تجدید نظر رو ببازیم،
فرصتش رو خواهم داشت که کارهام رو راست و ریست کنم قبل از این که زندان برم؟
تو اروپا، یه مرد شخیص فرصت بهش داده میشه تا چیزا رو به درستی تموم کنه.
- بیخیال کلاوس. - ما هر کدوم حافظ روح خودمونیم.
دو مشکل بزرگ: پرونده علیه‌ش خیلی قویه.
و احتمالاً مهمتر اینکه، محکومیت قانونی تنها محکومیتی نیست که باید برگردونیم.
محکومیت خطرناکتر دیگه اطمینان مطلق
مردم آمریکا از گناهکار بودن کلاوسه.
پیدا کردن زمینه برای برگردوندن رای اینجا کافی نیست.
قاضی‌های دادگاه عالی رود آیلند
مجبورن برن خونه پیش همسرهاشون و توضیح بدن که چرا رای رو برگردوندن.
برای این که مجبورشون کنیم که این کار رو کنن، باید کاملاً تمام جنبه‌‌های پرونده رو پاک کنیم.
هم پرونده پزشکی و شاهداشون رو نابود کنیم
تا قاضی‌های راه ممکنی برای تصریح نداشته باشن.
پیروزی مطلق یا هیچ حرکتی نداریم.
حالا، گمون می‌کنم که همتون فرصتش رو داشتید تا یه نگاهی به رونوشت‌ها داشتید.
اولین برداشت‌ها؟
من فکر می‌کنم کله قضیه بو میده. فکر می‌کنم کلاوس وان بیلو بو میده.
اون واضحاً گناهکار به چیزی کاملاً نفرت انگیزه،
و، اگه ما آزادش کنیم ما تو جرمش شریک میشیم. علاوه بر این،
من واقعاً شوکه شدم، با سابقه‌ دفاعت از بی‌چاره‌ها و مظلوم‌ها،
این پرورنده رو گرفتی.
من باهاش کاری ندارم.
و امیدوارم هم دانشجوهام هم همینطور باشن، خداحافظ.
ممکنه از اولین حق مسلمم برای صحبت آزاده استفاده کنم؟
اگه وکلا فقط از موکلای بی‌گناه دفاع می‌کردن، فقط ده تا وکیل تو کشور میبود و هیچکدومشون نمی‌تونستن کاری پیدا کنن.
چرا کمک به مردم گناهکار برای خلاص شدن؟
تو مطمئنی که گناهکاره؟ 100% مطمئنی؟
اون یه وکیل داشت. یه محاکمه داشت. محکوم شد.
- مطمئنی که محاکمه عادلانه داشته؟ - بیخیال!
این اساس کل سیستم حقوقیه.
همه حق دفاع دارن.
پس این سیستم اینجاست برای یه شخص بی‌گناه که اشتباهاً متهم شده.
باشه، ببین. بگیم تویی. باشه؟
تو تصمیم میگیری، تصمیمی میگری که طلاق بگیری. میخوای از شوهرت طلاق بگیری.
یه هفته بعد، تو متهم به تعرض به پسرتی.
اونطوری بهم نگاه نکن. چیزایی مثل این همیشه اتفاق می‌افتن.
یه هویی، تو تنهایی. ازش متنفری.
یه کابوسه. همه فرض میکنن که تو گناهکاری.
حتی پستچی هم شروع به یه خورده، یه خورده نگاه مضحک به تو میکنه.
تو فقط یه شخص رو داری که بهت باور داره.
فقط یه شخص هست که میتونی بهش اعتماد کنی: وکیلت.
آره، باشه. پس، یه نفر باید از کلاوس دفاع کنه.
اما چرا تو؟ چرا ما؟
ببین. تو دانش‌آموز منی. تو یه انتخابی داری.
مجبور نیستی که کاری که نمیخوای بکنی رو انجام بدی. این انتخاب توئه.
دلیلی که من پرونده‌ها رو میگیرم، و اینجا بر خلاف وکیل‌های دیگه،
که استاد دانشگاه نیستن و باید زندگیشون رو بچرخونن،
من پرونده‌ها رو میگیرم چون عصبانی میشم.
و اینجا عصبانی هستم.
خانوادهه یه دادستان خصوصی استخدام کردن. غیرقابل قبوله!
یه تحقیق خصوصی به عمل آوردن.
حالا، بذاریم با این کنار برن، آدم‌های پولدار دیگه سراغ پلیس نمیرن.
میدونی چیکار میکنن؟ میرن وکیل‌های خودشون رو گیر میارن تا مدرک جمع کنن.
و بعدش انتخاب میکنن که کدوم مدرک
رو دوس دارن به دادستان بدن.
و قربانی بعدی مثل وان بیلو پولدار نخواهد بود.
قراره یه آدم احمق بی‌چاره باشه که نمیتونه از پس یه وکیل خوب بر بیاد یا نمیتونه پیدا کنه.
فکر میکنم یه خورده پیچیده‌تر از برتری اخلاقی ساده توئه.
نه؟
قبول دارم که وان بیلو گناهکاره، اما این جالبه. یعنی، چالشش اینجاست.
میبینی؟ حالا، اینجا یه وکیله.
- چیه؟ - آقای وان بیلو باهاتون تماس گرفتن.
باشه، وصلش کن.
آلن، یه آدم نسبتاً بی‌مزه به اسم دیوید مریت باهام تماس گرفت،
ادعا میکرد که اطلاعاتی در مورد تحویل مواد دارویی تو عمارت کلارندون داره.
- باشه. کجا زندگی میکنه؟ - یه جایی تو ویکفیلد.
باشه، ما، حالا میریم سراغش.
تام، میخوام که یه کاراگاه خصوصی گیر بیاری
تا در مورد یه نفر به اسم دیوید مریت که تو ویکفیلد زندگی میکنه تحقیق کنه.
- باشه. چه طوری این پرونده رو قراره ببریم؟ - قاضیه کلی اشتباه کرد.
قاضی‌ها همیشه اشتباه میکنن. ما چه طور میبریم؟
یه مشکلی از همه بزرگتره. این وکیله، بریلهافر.
با الکس، ماریا، همه مصاحبه کرده. اولین نفری بوده که داستانشون رو شنیده.
یادداشت برداری کرده و از اون یادداشت‌ها علیه یکی از شاهدای وکیل مدافع استفاده کرده.
اما وکیل مدافع هیچوقت یادداشت‌ها رو ندیده. قاضیه اجازه نمیده داشته باشیمشون.
به نظر یکی داره جفتک میندازه. کاملاً نامردیه.
باشه، خب. چرا تو یه نامه نمینویسی، خطاب به بریلهافر،
ازش خیلی مودبانه بخوای که یادداشت‌هاش رو برامون بفرسته؟
- آره، درسته. دقیقاً همون موقع فکس میکندشون. - آره، درسته.
اگه بدونه میتونیم این مسئله رو به تنهایی حل کنیم.
من میدونم، تو میدونی. فقط مطمئن شیم اونم بدونه.
- حالا، ننسی و دابز. - بله.
اونا به شهادت پزشکی حمله میکنن.
مشاور رودآیلندمون، پیتر مکنتایش.
اون دیوان عالی ایالت رو بررسی میکنه.
به گمونم بقیه ما باید شروع به تشریح رونوشت‌ها کنیم. اشتباهات، تناقضات، هر چیز غیر عادی‌ای.
باشه، عالیه. یادتون باشه اکثر پرونده‌ها تو کار میبرن، نه تو دادگاه.
مینی؟
میخوای با سارا رو این کار کنی؟
- ممکنه یه چیزی یاد بگیری. - بیخیال، مینی.
مینی!
- خواهش؟ - بیخیال.
معلومه به دیوید مریت اعتماد ندارم. دیویت مریت رو اصلاً نمیشناسم، اما اگه اون الکس ون آرزبرگ رو میشناسه...
دیوونه‌ای. نمیدونم فکر میکنی کی هستی. پری میسون؟
بذار کاراگاه خصوصیمون با این عوضی مصاحبه کنه. احمقانه و غیر حرفه‌ایه.
- جالبه. - جالب؟ یارو فاسده.
- نمیدونی که سعی میکنه چیکار کنه. - چیـ، چیکار، میخواد به من شلیک کنه؟
بیخیال من اهل بروکلینم.
باشه، هر ده دقیقه میرم جلو پنجره، باشه؟ اینطوری میفهمی وضعیتم امنه.
من این دوست رو داشتم، گیلبرت جکسون. طراح داخلی.
همجنسگرا، اما خیلی آدم خوبی بود.
منو به الکس وان آرزبرگ معرفی کرد.
مطمئنی الکس بود؟
چندباری شام داشتیم، نوشیدنی. تمام چیزی که میدونستم این بود که الکس یه بچه خرپول بود.
پس بعضی وقتا، این مال فک کنم تابستون سال 1977 ـه
رفتم به نیوپورت برای استراحت و تجدید قوا.
گیلبرت ازم خواست تا برای الکس یه بسته بیارم.
فکر کردم مربوط به طراحی داخلیه. شاید پرده اینا.
واسه شش بار، واسه همین به الکس زنگ زدم.
- چه طوری شماره‌ تلفنش رو گیر آوردی؟ - از گیلبرت.
- هنوز داریش؟ - شاید.
من چنین آدمیم.
بیا.
یه شب، کنجکاو شدم. بسته رو باز کردم.
انبار دارو بود مرد. سوزن‌ها، سرنگ‌ها، پودر سفید.
کلی قرص، پتیدین... مثل یه داروخونه.
شش بار مواد رسوندی و در موردش نمیدونستی؟
احمقانه‌ست، ها؟ بعدش گیلبرت دوباره ازم خواست.
نمیتونستم بگم نه، اما این بار الکس رو مجبور کردم جلوی من بسته رو باز کنه.
همینه.
گفتم "واسه یه نفر داروهای خیلی زیادیه."
اون گفت "اوه، یه خرده‌ش رو میدم به مامانم تا موی دماغم نشه."
چند هفته بعد، گیلبرت رو به جای توپ بیسبال میگیرن.
دو نفر سرش رو له میکنن. الکس بهم زنگ میزنه، کاملاً عجله‌ای.
پلیس‌ها شماره‌ش رو پیدا میکنن و سپرده‌ش رو به گا میدن یا همچین چیزی؟
خب، چاق هست، لاغر هم هست. خوشت میاد؟
با دلال‌ها و همجنسگراها رفت و آمد داری.
یه شغل نیمه وقت داری، تو لیموزین‌های اجاره‌ای رانندگی میکنی.
با تمام اینا، تو کمترین تاثیر رو بین شاهدهایی که دیدم داری.
یه دقیقه صبر کن.
فکر میکنی من آشغالم، نه؟
گور بابات.
میخوای یه شاهد داشته باشی که ازم پشتیبانی کنه؟ یکی گیرم میاد.
و هی، شاید تو سلتیکز ببینمت، ها؟
نمیذارم که اونا اعدامت کنن. شما نمیمیرید.
ببین، جانی، این خیلی راحت تر میشه اگه داد نزنی، باشه؟
من، میدونم که برادرت خیلی احساساتیه.
شماره یک، همیشه یه تاریخ برای اعدام تعیین میکنن،
و همیشه عقب میندازنش.
اینطوری عالیه. کاشکی یه چیزی هم برای آدم‌های دور و ورش داشت.
چرا در مورد پول با من حرف میزنی؟
به هر حال، خوبه که اینجا برگشتی.
باشه، به برادرت سلام برسون.
باشه، خب.
باشه، کی چی داری؟
آره، شهادت ماریا. اون میگه سانی برای کلاوس والیوم تجویز کرده.
یه امتیاز برای وان بیلو.
- و این نسخۀ جیمی اسمتر؟ - جیمی اسمتر کیه؟
هرزۀ 140 کیلویی مو قرمز با چکمه‌های سفید. برای کلاوس والیوم تامین میکرد.
یه معشوقه خوشگل داشت و میرفت سراغ یه جندۀ زشت؟
می‌دونی یه چیزایی هست که حتی معشوقه‌ها هم انجام نمی‌دن.
- مثل چی؟ - چیزی نمی‌گم.
به هر حال، ماریا قسم می‌خوره که اون اول نسخۀ جیمی اسمتر رو دیده.
چهاردهم فوریه، و بعدش دوباره 28 فوریه.
- خب؟ - تا 28ـم تجویز نشده بود.
نمی‌گی که داره دروغ می‌گه؟
باشه، انسولین ماریا چی؟ انسولین برای چی؟ چیزی در مورد اون هست؟
هنوز نه.
یه چیزی در این مورد منو ادیت میکنه.
- باشه، بعدی کیه؟ - بریلهافر جواب داد.
خیلی به یادداشت‌هاش وابسته‌ست.
"احساس رضایت دارم که تیکه‌ای از کاغذ در پرونده‌های من نیست
که ممکنه حتی احتمالاً به دید موردی برای تبرئه دیده بشه."
- ترجمه؟ - می‌گه هیچی نداره که به ما کمک کنه.
- تو با منی؟ - اکتشاقات با ارزشیه.
- اکتشافات با ارزش چیه؟ - اون یه وکیله.
اگه واقعاً چیزی نداشت، به ما میدادش.
اما یه چیزی اون توئه و سرش میجنگه که نگهش داره.
شرط میبندم که هیچکس یادش نیست که انسولینی دیده باشه
تا وقتی که گزاراشات آزمایشگاه اومدن.
- پس داری میگی... - تقویت حافظه.
- ممکنه بیشتر از این باشه. - احتمالاً.
- یه توطئه. - منظورت، به وسیله بچه‌هاست؟
- همۀ اینا رو از کجا گیر میاری؟ نامۀ بریلهافر؟ - اسنتباط خالص.
یه وکیل خوب بخشیش روانشناس، کاراگاه و منطق‌دانه.
- یه وکیل عالی... - هیچوقت این پرونده رو نمیگرفت.
اگه چیز بیشتری نیست... کسی اینو خونده؟
یه مصاحبه با ترومن کاپوتیه.
میگه وقتی 19 سالش بود، سانی وان بیلو بهش یاد داده که چه طوری تزریق کنه.
بذار ببینمش.
- خب، خب، خب. پروفسور معروف. - آلن، میخوام دوست دختر جدیدم رو معرفی کنم، آندریا رینولدز.
- من دوست دخترش نیست. من ناجیشم. - کاملاً حقیقت داره.
دو روز بعد از محاکمه عاشق هم شدیم. واقعاً خیلی رمانتیک بود.
آندریا، آندریا، آندریا، بیخیال.
از اون موقع زندگیم رو وقف کردم تا اسمش رو پاک کنم.
من مجبورش کردم تو رو استخدام کنه.
گفتم "یهودیه رو بگیر."
عزیزم...
میشه یهودیه کار رو شروع کنه؟
یه استشهادنامه داریم. اسمایت.
آقای روث اسمایت یه استشهاد نامه بهمون داده در مورد همکاری با ترومن کاپوتی.
منم استشهادنامه دارم.
مردم نیوپورت. توصیح میکنن که سانی قرص میخوره،
مست میشه و می‌افته،
به درها برخورد میکنه، کل صورتش رو به رژ لب آغشته میکه.
- تصویر خیلی خوبی نیست. - نجامش داده، نه؟
لوس نباش.
- سانی زن دوست داشتنی‌ای بود. - لوس و ننر.
بله، ولی دوست داشتنی. تا وقتی که مینوشید.
دوتا نوشیدنی و بعدش میشد... زننده، غیرمنطقی.
همۀ زن‌ها غیرمنطقین عزیزم. در مورد کشیش گفتیم؟
اوه، ماریوت ظاهراً به یه کشیش اعتماد کرده بود، که راضی شده بود با ما حرف بزنه.
پدر کاپلو از پراویدنس.
یه کشیش؟ یه کشیش شاهده ایده آلیه. مثل اینه که حرف خدا باشه.
چک کردم. خدا در دسترس نیست.
اگه... اگه، کشیش راه بیاد
و بتونیم مستنداتی از مصرف مواد سانی داشته باشیم،
بعدش خود تزریقی ممکنه تئوری محتملی باشه.
- تو این مورد هیچ انسولینی نیست. - آره، اما مردم از انسولین استفاده میکنن.
مردم برای رژیم استفاده میکننش. داروی نسخه‌ای نیست. سانی در مورد وزنش نگران بود.
شاید، اما باورم کن، آلن، هیچ انسولینی اینجا نیست.
واقعاً؟ چه طوری میتونی این همه مطمئن باشی؟
میدونی که، تو این مورد، دارم دنبال مدرک میگردم که تبرئه‌ت کنم.
اما، در همون موقع، در تعجبم که... واقعاً چه اتفاقی افتاده.
- تو کی هستی. - میخوای که من کی باشم؟
مرگ مادرت... چه اتفاقی افتاد؟
باورم دارم که مشکل قلبی داشته.
واقعاً؟ شایعات تو انگلستان میگن که تو کشتیش.
هی، یه دقیقه صبر کن آلن. قانون مرور زمان برای اون سال‌ها پیش تموم شده.
یه شایعه‌ای هم هست که من خاله‌م رو هم کشتم.
و این که من یه مُرده‌گرایی هستم که به سانی انسولین تزریق کردم،
تا بتونم هر کاری خواستم باهاش کنم.
خواهش میکنم.
مرگ مادرت برای پنج روز کامل گزارش نشده بود.
درسته.
اون موقع کجا بودی؟
تو تخت.
جنازه کجا بود؟
مادرم به خودم مربوطه.
کلاوس منو دیوونه کرد؟ حتی منم نمیدونم.
اما این واقعیت داشت که من تا 24 تا داروی ملین تو روز مصرف میکردم،
آسپرین رو مثل اسمارتیز مینداختم بالا،
روزی سه بسته سیگار میکشیدم،
با الکل مشکل داشتم،
اغلب والیوم و سکنال مصرف میکردم
و مقادیر زیادی شیرینیجات مصرف میکردم.
با وجود یه وضعیت پزشکی، کم شدن قند خون،
که باعث خطرناک بودنشون شد.
در مورد وضعیت ذهنم...
سال‌ها با شوهرم سکس نداشتم.
برنامه‌ام این بود: 9:30 بیدار میشدم، یه خرده نرمش و خرید میکردم،
و ساعت 3 برمیگشتم به تخت و تا عصر میموندم.
تو تخت بودن رو دوست داشتم. چیز دیگه‌ای رو این همه دوست نداشتم.
اینجا صبر کن، میشه؟
- بیا تو. - آلن.
به دفتر حقوقی سادۀ من خوش اومدی.
تو آشپزخونه، تیم انسولین روی سوزن.
دارن یه سورایز برامون میپزن.
این تیم یادداشت‌های بریلهافر ماست.
آقای وان بیلو.
- دستمال توالت‌ها کجان؟ - از سارا بپرس!
سارا اینجا زندگی میکرد.
این... به گمونم تموم شب بیدار بود.
این جور تجمع رو، رو تمام پرونده‌ها انجام میدید؟
قبلاً هیچوقت. 38 روز برای نوشتن 100 صفحه. تنها راه انجام دادنشه.
این تیم کیف سیاهه. تیم جستجوی غیرقانونی.
پسرم ایلان اتاقش رو از دست داده. در واقع این یکی از پرونده‌هاییه که تو پولش رو میدی.
- و این تیم منه. - تو آرزوهات.
هیچ چیز لعنتی رو نمیتونم پیدا کنم.
- سلام. من سارام. - و یه سارای خیلی دوست داشتنی هستی.
- این واقعاً کار میکنی؟ - تملق؟ کاملاً.
از غذای چینی خوشت میاد؟
تو به همسری که همه چیز داره چی میدید؟
یه تزریق انسولین.
چطور... آه، میگوی من. چطوری یه نفر میتونه ترس از انسولین رو تعریف کنه؟
ترس از فضای بسته.
چیز بیشتری هست که بخوای دربارۀ الکساندرا آیلز به ما بگی؟
مثلاً واقعیت داره که بهت یه ضرب العجل تو کریسمس 1979 بهت داد تا با هم باشید؟
واقعاً نه. نه، اون میدونست که من دنبال یه کار تمام وقت بودم.
من تو لندن برای جی.پی گتی کار میکردم.
حالا الکساندرا تصور کرد که وقتی که تو یه شغل پیدا کنی، باهاش ازدواج میکنی. درسته؟
اوه، فرض کرد.
در مورد این که شهادت داد که حس کرد میخواستید با هم باشید چی؟
خیلی زیاد. در واقع، تو دادگاه، گفت...
من عاشقش بودم، اما من هنوز درگیر خشم خودم بودم.
و متاسفم که اون موقع اینطوری رفتار کردم. اون موقع عاشقش بودم. عصبانی بودم.
بذارید ازتون اینو بپرسم. شاید نتونید جواب بدید.
هنوز عاشقشید؟
نمیدونم.
- اون یعنی بله، نه؟ - به نظر همینطوره.
در واقع، بعد از دادگاه، برام یه نامه نوشت که صریحاً بیان میکرد.
یه نامه خیلی احساسی. احساسی و حسادت آمیز.
اما رابطه از اول همین بود. اون الکساندرا بود.
اون بردۀ عشقیت بود.
آه. خب، حالا فکر میکنم که سفارش شخصی میگوهای زنجبیلی خودم رو میخورم.
سه هفته قبل از آخرین کماش، سانی سر آسپرین اوردوز کرد.
- در مورد این چیزی داری بگی؟ - هیچکس دخالتی تو این نداشت.
البته که نه. دارم ازت میپرسم چی شد.
خب، سانی خوب نبود.
- حالت خوبه؟ - فقط یه خورده گیج میزنم.
خب، اگه گیج میزنی پس نرو قدم بزن...
سانی؟
اوه، خدای من. زودباش، عزیزم.
تو حالت خوبه. زودباش، بازوت رو بنداز دور گردنم.
نه، تو کاملاً خوبی. زودباش، برمیگردونیمت تو تخت.
- یه چیزی سرم اومده. - تو کاملاٌ خوبی.
فقط یه بریدگی کوچیکه.
زودباش، بذار بذاریمت رو تخت.
بفرما.
همینه.
- به دکتر زنگ بزنم؟ - نه.
نه، دکتر نمیخوام. فقط... دکتر نمیخوام.
فقط میخوام تنها بمونم.
میخوام با تموم اون نامه‌های قشنگ تنها بمونم.
با نامه‌ها چیکار کردی؟ چرا اون نامه‌ها رو نوشتی؟
بعداً دکتر گفت لازم نبود که به بیمارستان میرفتیم،
اما نمیخواستم فرصت‌هام رو هدر بدم.
چرا این همه آسپرین خورد؟
سانی همیشه آسپرین میخورد. برای چندین روز خیلی زیاد میخورد.
- این چیزی نیست که دکتر ما گفته. - دکتر لوکاس لاپاردس.
سم شناس ارشد پزشکی قانونی، از سافک،
میگه آدم‌هایی که مقدار زیادی آسپرین هر روز میخورن هیچوقت به این سطح نمیرسن.
همینطور هم گفت متوسط سطح خون موقع مرگ 60ـه. مال اون 90 بود. پس...
پس، واضحاً سعی در خودکشی بوده.
- چرا؟ - آره. چرا؟
- چرا؟ - آلن، همۀ اینا میخوان دادستان شن؟
منتظریم.
به گمونم ناراضی بود.
چطوریه همه تموم کنیم و برگردیم تو خونه؟
با اصطلاحات فنی اینو نمیبریم. پیتر؟
من تموم پروده‌های 7 سال پیشی که داداگاه عالی رودآیلندز نظرش رو برگردونده خوندم.
دوست ندارن که قانون جدید بسازن، دوست ندارن در مورد مسائل حقوقی گسترده حرف بزنن.
وقتی نظرشون رو برمیگردونن، زمینه‌ها فنین،
اما دلیلش به نظر اینه که
شک میکنن که متهم محکوم شده ممکنه بیگناه باشه.
باشه، همه گرفتیدش؟
واقعیت داشته باشه یا نه، ما باید قاضی‌ها رو راضی کنیم که تو بیگناهی.
کلاوس، حالا میخوام داستان تو رو بشنوم.
با افتحار. بیگناهی همیشه چایگاه من بوده.
اولین کما: قبلش چی شد؟
خب، سانی عاشقش کریسمس بود.
فصل مورد علاقه‌ش بود، واقعاً.
میبینی، چیزی که حتماً باید در مورد سانی بفهمید
اینه که بیشتر از هر چیزی عاشق بخشیدن بود.
هر سال، همیشه یه کاسۀ بزرگ اگ ناگ تازه درست میکرد.
اون سال کلی ازش رو نوشید.
- چه قدر؟ - 10 یا 12 لیوان.
- با کم بودن قند خونش؟ - همیشه اینطوری مینوشید؟
هیچوقت. اصلاً با الکل لب نزده بود،
به جز مناسبت‌های اجتماعی تا با خجالتش کنار بیاد
یا وقت‌هایی که ناراحت بود.
این یه مناسبت اجتماعی نبود؟
نه. تمام بعد از ظهر داشتیم در مورد طلاق بحث میکردیم.
تمام این قضیه کار تو داره بین ما در میاد.
این فقط یه بهونه نیست وقتی که موضوع اون دختره‌ست؟
مطمئناً نه.
در مورد تغییر دکور کل این خونۀ وامونده فکر میکنم.
پس اون در مورد الکساندرا میدونست.
- بله. - چطوری فهمید؟
اِ.... من....
تابستون قبلی بهش گفتم.
اوه، سعی داشتم که اشاره کنم
درکمون از فعالیت‌های... فوق برنامه‌م...
هم؟
من گرفتار کسی شدم که خارج از حدود تعیین شدۀ ماست.
- واقعاً؟ - یه نفر کاملاً تو محیط اطراف ما.
دختر بیلی باسکی، الکساندرا آیلز.
خب...
پس برات بهتر از چیزی بوده از چیزی که باهاش درافتادی.
داری در مورد دخترهای خیابونی حرف میزنی؟
بله، منظورم اینه که، قبلاً همینجا رفته بودی دیگه، نه؟
بله، همینه.
و این بهتر نیست؟ یا دختر بیلی باسکی هم یه دختر خیابونیه؟
این خیلی بهتره.
این کی بود؟ جولای؟ آگوست؟
حالا موقع کریسمس بود و هنوز داشتید سر الکساندرا بحث میکردید؟
نه، داشتیم در مورد کار من بحث میکردیم.
سانی...
خب، تو عصر، خیلی اگ ناگ نوشیده بود
که باید بهش کمک میکردم بره اتاق خواب.
وقت خوابه عزیزم.
بفرما.
لطفاً دستم رو نگیر.
عزیزم، میدونی که چه وقت‌هایی اینطوری میشی.
یادت میاد؟ سر خوردی و مفصل رونت رو شکوندی.
اون چندین سال پیش بود.
دو سال پیش بود.
برام اسکاچ و سودا بیار.
میشه حداقل تنهایی برم دستشویی؟
هر موقع که میره اون تو آب رو باز میذاره.
اگه از قبل مست بود چرا سراغ اسکاچ رفتی؟
چون اون خواستش.
سانی چیزی رو که سانی میخواست به دست آورد.
مشکلی نیست.
- شب بخیر بابایی. - شب بخیر عزیزم.
- شب بخیر کلاوس. - شب بخیر الکس.
مادرم برامون پول کافی نداده؟ کلاوس؟
اون شب ما به زور خوابیدیم.
سنت کاملاً قابل قبول برای بازنشستگیه.
من همین الآنشم بازنشسته‌م. از زمان گتی به اینور تمام وقت کار نکردم.
دقیقاً. این ویژگیته. تا حالا یه شغل واقعی نداشتی، واقعاً نه.
الآن یکی رو میخوام گیر بیارم.
بیخیال، سانی. پدرت کار کرد.
میخوای بچه‌ها برن بیرون و فکر کنن و جای مردها رو صندلی حصیریه؟
تو برای پولم باهام ازدواج کردی و بعدش تقاضای کار میکنی.
تو شاهزاده انحرافی!
- چیه؟ داری سعی میکنی کل خانواده‌هامون رو نابود کنی؟ - نه، البته که نه. من فقط یه خورده...
... مراوده با دنیا میخوام.
خفه شو پن!
اوه، چه اهمیتی داره؟
پس، همینه؟ یه طلاق دیگه؟
باشه. ازت طلاق میگیرم. میگیرم.
اوه، خدایا. دوبار بازنده.
- من از همه طلاق میگیرم. - من طلاق نمیخوام.
من نمیخوام با دختر بیل باسکی ازدواج کنم.
من میخوام با تو بمونم و میخوام که کار کنم. به عنوان یه مرد بهش نیاز دارم.
نامناسبه.
اوخ، خدایا. من خواب زیبام رو میخوام.
چرا، چرا فکر میکنی که نامناسبه چون فقط یه خورده...
شب بخیر کلاوس.
سانی، میدونی که عاشقتم.
شب بخیر.
- باشه، و روز بعد؟ - خب...
شهادت ماریا شدیداً اغراق آمیز بود.
سانی هیچوقت ناله نکرد. شاید هر از چند گاهی صداهایی، اما...
و ماریا سانی رو تکون داد.
هیچکس هیچوقت سانی رو تکون نداد.
وقتی بیهوش شد چه اتفاقی افتاد؟
بعد از اولین کما، خب یه جورایی مزحک بود.
همه از دست من عصبانی بودن.
نمیشه اصلاً تنهام بذاری؟
چرا این کار رو کردی؟
وضعیتم بهتر میشد. وضعیت تو بهتر میشد.
چی میخوای بگم؟ این که متاسفم زندگیت رو نجات دادم؟
بله.
بگو.
البته که متاسفم نیستم.
کلاوس.
با خودم چیکار میکنم؟
وقتی به الکساندرا زنگ زدم تا بهش بگم چه اتفاقی افتاده، اونم همینو گفت.
گفت "چرا این کار رو کردی؟ چرا به دکتر زنگ زدی؟"
میخوای بهم بگی اون میخواست بذاره سانی بمیره؟
نه، نه، نه، نه، نه، نه، نه.
بیشتر اینطوری بود که "همه میگن سانی زن ناراضی‌ایه."
"و چیزی برای زنده موندن نداره."
خب، کلی چیزا برای اولین کما.
دومین، البته، خیلی نمایشی‌تر بود.
نمایشی؟ این چیه؟ یه بازی مزخرف؟
این مرگ و زندگیه. همسرت تو کمائه.
تو حتی تظاهر به اهمیت دادن نمیکنی، میکنی؟
البته که اهمیت میدم آلن.
من فقط احساساتم رو بروز نمیدم.
بیا بگم شب شده دیگه، باشه؟
هر طور بخوای.
سه تا مواد دارو رو سوزن: آموباربیتال، والیوم، انسولین.
هممون نمیتونیم مثل تو باشیم آلن.
یه دکتر پیدا کنید تا پنج تا سوزن آماده کنه.
یکی توش هیچی، دوتا با والیوم، آموباربیتال و انسولین.
دوتا فقط با والیوم و آموباربیتال.
میخوایم بفرستیمشون تو همون آزمایشگاهی که سوزن معروفمون رفته.
ببینیم میتونیم نتیجه مثبت دروغی گیر بیاریم.
- اگه نتونستیم؟ - اگه نتونستیم من دستشویی رو تمیز میکنم.
اینو باورم نمیکنید. دیوی ماریوت پول میخواد.
کی نمیخواد؟
- میترسم حافظه‌ش از کار بیفته. - فراموشش کن.
شغلش رو از دست داده و داره دور و ور دنبال مدرک برامون میگرده.
چرا کاری رو که دولت با شاهدا میکنه، نکنیم؟ برای وقتی که میذاره بهش پول بده.
- ارزش وقتش چه قدره؟ - یک و نیم دلار.
درش! نوبت تیم شماست!
- باشه، این بازی رو بهم واگذار میکنی یا نه؟ - نه.
کاراگاه خصوصیشون گفته که سوزن یه حالت پوسته نزدیک نوکش داشته.
حالا دکتر به ما میگه که این با تزریق ناسازگاری داره.
باشه، پس چه طوری شده؟
اوه.
اگه من این سوزن رو تزریق کنم، پوست شبیه یه جور اسفنج کار میکنه.
سوزن رو کاملاً تمیز میکنه، نوکش رو کاملاً خالی از مایع میکنه.
اما اگه من فقط سوزن رو ببرم تو مایع، چی میبینی؟
خشکش کن، یه پوسته داری.
پس یه توطئه‌ست.
پس یه جور چشم بندیه.
فرزند خونده‌هام فکر کردن من گناهکارم، فکر کردن گناهکارم، مدرک کافی نداشتن، پس چندتا جعل کردن.
- این پرونده رو برامون میبره، نه؟ - نه. ما شاید تا وسط راه اومدیم.
هنوز کلی چیزای عجیب هست.
- تو عاشق سانی بودی؟ - من باهاش ازدواج کردم.
البته که عاشقش بودم. زیبا بود.
- پولدار. - چرا نه؟
چیزی که از پولداری دیدم، میتونی داشته باشیش.
میتونم.
کیف سیاه. مال تو بود؟
سانی برای خودش برداشته بودش.
اما برای درک کردنش، باید درک کنی که بعد از اولین کما،
به یه حالت خشم کامل رفت.
- کجان؟ تو برداشتیشون؟ - مطمئنناً نه. چی رو برداشتم؟
قرص‌هام ابله!
والیوم، سکونال.
- تو برداشتیشون، نه؟ - عزیزیم، من خیلی وقت دخالت نمیکنم.
خب، کی؟ بچه‌هام جرئتش رو نمیکنن.
- اوه. میدونم کی. - کجا میری؟
ماریا!
زود پیداشون کرد.
این مادر عزیز منه، نه؟ اون پشت همه ایناست.
با ماریا هم دسته.
خب، فقط چون قبل از من اون تمام پول‌ها رو داشته،
معنیش این نیست که اون مالک و ارباب منه.
البته که نه. من مالک و اربابتم.
فقط شوخی میکنم.
ماریا خیلی عاشقمه.
واسه سلامتیش ضرر داره، و مطمئناً برای منم جالب نیست.
بفرما.
میبینیم که اون پیشخدمت کوچولوی زشت من میتونه اینو کش بره.
و میخوای با تموم اون چیکار کنی؟
بهت نمیگم. بهت اطمینان میدم که قرار نیست جزو معشوقه‌های من باشه.
عجیبه که از اون کلمه استفاده کرد، "معشوقه‌ها"
میدونی که دادستان فکر میکنه که تو زمینه تزریق مواد دارویی رو به سانی هموار کردی،
و متاسفانه این قضیه هروئین مایع کاملاً از ذهن دوره.
اما طرح رو در نظر بگیر، آلن.
تو گزارشات عمومی هست که سانی از مواد دارویی استفاده میکرده.
رفتارش تو اینجا و پیدا کردنشون تو مایع تا هیچکس پیداشون نکنه،
همون قضیه معمولی آدم الکلیه که کلی ویسکی میخره و تو تمام سوراخ‌های خونه قایم میکنه.
درسته. البته. یعنی، تو همیشه درست گفتی، نه؟
این خطرناک ترین پرونده‌ایه که تا حالا روش کار کردم.
- فکر میکنی هیجان انگیزه؟ - نه، فکر نمیکنم. دارم تمام قانون‌ها رو میشکونم.
چون بهترین راه بردن اعلام بیگناهی توئه،
و تا حالا چنین کاری رو برای هیچکس نکردم.
و مشکلی که من دارم اینه که من میبینیم تو کی هستی.
- تو هر کاری برای بردن میکنی. - تو هم همینطور.
آره، اما تو به سیستم قانونی اعتماد نداری.
داری میگی که من شاهد جعل میکنم، اظهار نامه جعل میکنم؟
- نه، اما تو منو قربانی میکنی. - اوه، خواهش میکنم آلن.
میبینی، هر چی بیشتر باور میکنم که تو بیگناهی، بیشتر مضطرب میشم.
من رو یه تار مو راه میرم، اثبات شده گناهکاری. شبیه یه عوضی به نظر میرسم.
شهرتم، اعتبارم، شغلم... نابود شدن.
- این ریسکیه که میکنی، نه؟ - خب، گور بابات!
گور بابات، مَرد!
خوشحالم که ما هم دیگه رو درک میکنیم.
آسونه که فراموش شه که همه اینا در مورد منه، که اینجا خوابیدم.
برای اکثر شما اسم من به معنی "کما"ست.
دومین ازدواجم به معنی "اقدام به قتل".
هر چیزی که قبلش بوده، هر چیز زیبا، تو ذهن عموم وجود نداره.
هیچکس فکر نمیکنه که من چطور عاشقش بچه‌هام بودم. به کوزیما نگاه کنید.
و البته الکس. و الا.
و مطمئناً کسی در مورد کلاوس اهمیت نمیده.
طوری که وقتی عاشقش بودم، بود.
وقتی من و کلاوس اولین بار هم رو دیدیم، من با
پرنس آلفرد ادوارد فردریش وینسنز مارتین ماریا وان آورزبرگ جوانِ جذاب ازدواح کرده بودم.
سال 1964 بود، هفت سال از اولین ازدواجم گذشته بود.
به نظر اولین شوهرم، آلفی، اونطوری که صداش میزدن،
قسم خورده بود که به تمام دخترهای زیبای اروپا بی‌وفا باشه.
کاملاً موفق بود توش.
و همینطور... منم با کلاوس بی‌وفا بودم.
پس.
به شدت بی‌وفا.
خاطرات شاد.
اما این شور نیست که من اکثراً یادمه.
مهربانیه.
یا خدا، اون چیه؟
فقط یکی از حیوون خونگی‌های فرانک.
اوه، خدای من.
زودباش سیلی.
من خیلی از مردم خوشم نمیومد، نه به عنوان یه رسم.
اما کلاوس یه جورایی متفاوت بود.
به گمونم یه آدم عادی نبود.
اشکالی نداره. دوباره انجامش بده. یه کم بیشتر بهش بده.
یکی از اون چیزایی که هیچوقت فراموش نمیکنی.
البته، اون الآن تو ساختمون من زندگی میکنه، اتاق خواب من،
تخت من.
دل سرد کننده‌ست، نه؟ دل سرد کننده‌ و خشن، راه همیشگی دنیا.
نگاه کردن به اون، ساده بودن موضوع رو نشون میده.
اون شیطانه؟
اگه آره، شیطان میتونه عدالت داشته باشه؟
و تموم این فعالیت‌های قانونی... در خدمت شیطانه؟
"سانی وا بیلو کاملاً آسیب پذیر
نسبت به کلاوس وان بیلو بوده؟"
- نمیتونم باهاش کنار بیام. - اما فکر شده‌ست، اغراق شده‌ست.
- روش کار کن. - کاملاً باعث غوغا میشه.
باشه، خوبه. بیا اینو مرور کنیم.
باشه، یه بار مرورش کردیم. فقط میخوام ببینم که اگه...
اوه. لعنتی. این چیه؟ تحقیقات غیر قانونی؟ اصطلاحات کلاسیکن، بحث‌های یه آدم گناهکار.
بیخیال،این فرق داره. متمم چهارم معمولیه پرونده‌ست، سعی در حذف مدرک، واسه موکلت بده.
نه، نه، همینی که اینجاست. همین.
نه، این تحقیق باعث حذف مدرک شده! هیچ اثر انگشتی نیست، هیچ صورت کالایی نیست،
چیزی که مونده به ضرر کلاوسه، اما دادگاه باید...
پلیس‌ها مواد به دست اومده از تحقیقات غیر قانونی رو تست کردن، درسته؟
- بله، بله، بله. - و داریم سعی میکنیم که بگیم اون آزمایش
باعث دومین تحقیق غیرقانونی شده.
- سوابقی هست. والتر جیکوب گفت... - میدونم سوابقی هست. میدونم والتر طرف ماست. سرش بحث نمیکنم.
- کاری که میخوام بکنم... - نهف تو داری با من بحث میکنی، شخصی. چرا؟
دارم سر استراتژی بحث میکنم. باشه؟ من در مورد تو بحث نمیکنم.
ما تو یه تیم هستیم. ما تو یه تیم هستیم یا نه؟
نمیدونم. به نظر که هستیم.
- پس چرا حسش نمیکنم؟ - فکر میکردم این کاملاً حرفه‌ایه.
- بوده. - این کسشعره آلن.
ببین، من ازت خواستم که رو این پرونده کار کنی چون فکر میکنم تو وکیل خوبی هستی.
منم فکر میکنم تو هم یه وکیل خوبی، تو وکیل عالی‌ای هستی، اما تمام چیزی رو که داری رو قانون سرمایه گذاری میکنی و مردمی که برات اهمیت دارن رو یادت میره.
موکلای من مردمی هستن که من در موردشون اهمیت میدم.
- واضحاً. - چیزی که در مورد اهمیت میدم، تموم چیزی که در موردش اهمیت میدم،
تمام چیزی که من در موردش اهمیت میدم این وامونده‌ست! این پرونده!
و به دست آوردن بهترین استیناف ممکن که از پسمون بر میاد، باشه؟
میتونی بحث‌هات رو بهتر کنی سارا. میدونیش! منم میدونم!
پس چرا همین کار رو نمیکنی و این کسشعرا رو ول نمیکنی؟
همیشه باید آخرین حرف حرفِ تو باشه، نه؟
چیه؟
ما میبازیم.
فکر میکنی چرا این پرونده مردم رو جلب میکنه؟
چون بالاخره یه بار، هر مردی از دست زنش دیوونه میشه و تو دلش
میخواد کاری رو که کلاوس کرد رو انجام بده.
از یه راه ساکت و شیطنت آمیز بکشدش که رو نشه.
کلاوس قربانی بقیه شده.
یه نفر برای گناهی که هممون میخوای انجام بدیم باید زجر بکشه.
آلن، این مضحکه.
مضحکه. حق با توئه.
- چی داری؟ - مورد دادستان رو یه تئوری شکل گرفته.
سوزن تو کیف، به اضافه انسولین رو سوزن، به اضافه انسولین تو خون.
درسته، درسته، درسته. باشه. خب.
تو دِرک، این دیوان عالی رود آیلندز، همین قاضی‌ها،
گفتن که، تو پرونده‌ای که بر اساس تئوری مربوط به موقعیت،
پرونده سرنگون میشه اگه هر قسمت از تئوری ضعیف باشه.
اگه یه نقطه ضعف تو ارتباط زنجیری باشه، بعدش کل زنجیره رو باید انداخت دور؟
دقیقاً.
پیتر، این خوبه. این، این خیلی خوبه.
- اوه، آره، این خوبه. - ممنونم.
حالا میخوای چیکار کنم؟
میخوام تو چیکار کنی؟ میخوام تا اونجایی که ممکنه نظریه جانبیه دیگه پیدا کنی.
هی! هی، هی! زود باشید. فقط هفت روز باقی مونده.
دِرش! متاسفم اما باید بیای طبقه پایین.
سلام درش. شرمنده‌م که از تخت آوردمت بیرون.
- چی میخوای؟ پول بیشتر؟ - میتونی بیشتر گیر بیاری؟
میشه یه لیوان آب برام بیاری لطفاً؟
نه. دلیلی که اینجام... استشهادم درست نیست.
عالیه. دقیقاً چیزی که الآن نیاز داشتم.
- سسته. - آره.
یه چیزی رو وارد نکردم، یه چیز خیلی مهم.
یادته که مواد الکس رو دادم به یه زن تو عمارت کلارندون؟
آره. خب؟
خب اون جنده مطمئناً سانی وان بیلو بود.
دیوید... این... این بده.
بد به نظر میاد. من پنج باری دیدمت، و حالا یه هویی...
نه، یه هویی نیست.
فکر میکردم همیشه میدونستم، اما با زل زدن به عکس‌هاش متقاعد شدم.
خب، نمیتونیم از استشهادت استفاده کنیم مگه این که حقیقت داشته باشه. این دفعه مطمئنی؟
قسم میخورم... به روح و جسم مادرم.
زن بیچاره.
این تغییر رو وارد کن و مجبورش کن تمام کلمات استشهاد رو دوباره مرور کنه.
آه... میشه از دستشویی مردونتون استفاده کنم؟
- پول بیشتر؟ - میتونی بیشتر گیر بیاری؟
اگه کلاوس بهش تزریق کرده بود، سوزن رو مینداخت دور، درسته؟
مطمئناً. اگه انسولین رو انداخته بود بیرون، چرا سوزن رو نگه داره؟
- هی، کلاوس عجیبه اما احمق نیست. - متکبره.
- جرمه؟ - بعضی وقت‌ها.
چرا اصلاً سرش بحث میکنیم؟ واضحه: بچه‌ها براش دسیسه سر و هم کردن.
واو! لحنت رو عوض کردی.
یه دسیسه به معنی بیگناهیش نیست. بچه‌ها ممکنه برای آدم گناهکار دسیسه کرده باشن.
درش! تلفن!
پیتر مکنتایشه.
بله.
میدونی چیه؟
باشه.
تو رودآیلندز میگن دادگاه نمیتونه ببازه. یه چیزی تو چنته دارن.
چیه؟
سعی میکنه بفهمه.
- خیلی خب، دوست من. - دوست؟ ازش خوشم میاد.
چیز شخصی‌ای نیست.
باشه، نه دانش آموزی، نه شاهدی. دومین کما: در موردش بشنویم.
خب آلن، ممکنه الآن عجیب به نظر برسه، با نگاهی به گذشته.
باشه، کلاوس، مزخرف گویی رو تموم کن. 20 دسامبر 1980.
سانی خوب نبود. تمام عصر داشتیم بحث میکردیم.
به من یه پست جدید تو تجارت نفت پیشنهاد شده بود،
که به معنی این بود باید یه زمانی تو اروپا سپری میکردم.
خب، بحث حتماً تشدید شده بود چون من رفتم تا با بچه‌ها حرف بزنم.
این محموله 50,000 سکه طلای فلورین برای هر شورشی که اسمش ارزشش رو داشته باشه به ارمغان میاره.
- 50,000 فلورین؟ - دست آورد خیلی خوبیه.
- بیاید رای بگیریم! همه کسایی که موفق... - اگه مزاحمتم رو ببخشید...
من... من چیزی دارم که به جفتتون بگم.
ما داریم به سمت بهترین روزهای دزدان دریایی میریم.
من...
به نظر میرسه انگار... انگاری مامانی و من داری از هم جدا میشیم.
چون شغل من چیزی که اون نمیتونه تحمل کنه.
مامانی همیشه چنین چیزایی میگه. اما همیشه ازش میگذره.
بله، اما این خیلی طول کشیده.
تو سال جدید برای چندین ماه میرم اروپا. این احتمالاً باعث طلاق میشه.
اوه.
اشکالی نداره. باهاش کنار میاد.
الکس میگه که این صحبت روز بعد اتفاق می‌افته.
میتونی چیزی پوچ‌تر از اعلام قصد طلاقت از یه زن مطلقه رو تصور کنی،
که تازه رفته به کما؟
نه. اون شب همه چیز به اندازه کافی معمولی به نظر میرسید.
مسرورانه نیست. اما اون موقع مثل همیشه موقع صرف غذا لبخند نزدیم.
با وجود هشدارهای دکترش در مورد شیرینیجات،
تنها چیزی که سانی خورد بستنی و مغز گردو بود.
بعد از شام من رفتم تا تو اتاق مطالعه‌ام یه کارهایی رو تموم کنم.
بقیه تصمیم گرفتن تو اتاق نشیمن صحبت کنن.
دوست داشتنی میشه، اما اول باید برم تو اتاقم واسه یه دقیقه.
بعد از حدود یه ساعت، منم بهشون پیوستم.
عزیزم، چیزی نیاز داری؟
مم...
اگه... چیزی... از سوپ مرغ مونده.
نگاه میکنم.
بفرما عزیزم.
ممنونم.
کارت چه طور پیش میره؟
کاملاً گیج شدم. نمیتونم اوضاع رو به دست بگیرم تا منطقی به نظر بیاد.
- چرا به دوستت دبورا زنگ نمیزنی؟ - شک کارم که شب یکشنبه آماده باشه.
پس، دبورا، به گمونم قبول میکنی که اون 8-2-7ـه. درسته. حالا،
اما دبورا خونه باشه، و ما واسه یه زمانی حرف زدیم، تا...
کلاوس، سریع بیاد. مامانی خوب نیست.
دبورا، میشه بعداً صبح بهت زنگ بزنم؟ ممنونم.
صداش خیلی ضعیف شده و تقریباً افتاد. باید کمکش میکردم.
یه نفر یه پنجره باز کنه.
خنکی رو اطمینان بخش میدونم.
حالا باید با کلاوس حرف بزنم.
- شب بخیر، مامانی. - شب بخیر.
شب بخیر عزیزم.
شب بخیر الکس.
در صورتی که اگه کلاوس وقت برای حرف زدن داشته باشه.
یا قراره با تموم لحظات اضافی دقیقاً تو پ کریسمس کار کنی؟
واقعاً شغلت شگفت انگیزه؟ یا داری سعی میکنی منو دور کنی؟
چون اگه این کار رو میکنی، به زیبایی داری میبری، چون من اینو نمیخوام.
من واسه این با تو ازدواج نکردم. میتونستم هر کسی رو داشته باشم.
با پول من؟ هر کسی!
خب؟ یه چیزی بگو!
یه کاری کن! مرد باش!
همین الآنش هم یه پیشخدمت دارم.
یه کاری کن! من اینو نمیخوام!
نمیخوام! اینو نمیخوام!
نمیخوام... اینو نمیخوام!
همون گفتوگوی سال پیش، فقط این بار با کینۀ بیشتر.
همیشه از من میترسیدی. به خاطر پول من نیست.
اساساً به خاطر اینه که تو یه ترسویی.
چون مردونگی رفت انگیزت خیلی شکننده‌ست، نمیتونی باهاش رو به رو شی،
پس میریم سراغ دوشیزه باسکی.
شب بخیر.
مثل همیشه، قبل از طلوع آفتاب بیدار شدم.
سگ‌ها رو بردم بیرون، مثل همیشه.
از اتاق خواب تا جایی که ممکن بود بی‌صدا رفتم اتاق مطالعه‌ام.
متوجه نشدم که اگه همسرم تو تخت بوده.
متوجه نشده بودم که اگه نور از زیر در دستشویی میتابه.
اگه روشن میبود، بهش فکر هم نمیکردم.
ورزش کردم، دوش گرفتم و بعدش به دبورا کنول زنگ زدم.
خب، منظورم اینه، ثابت و سودآوره.
کسی واقعاً میتونه باور کنه که اگه من داشتم سعی میکردم همسرم رو بکشم،
یه ساعت صرف این کنم که یه ساعت با آمار و ارقام خسته کننده سر و کله بزنم؟
بعد از زنگ، از اتاق خواب گذشتم باز. منجمد شده بود.
تا این موقع، سانی مطمئناً تو تخت نبود.
و صدای آب رو تو دستشویی شنیدم.
صبحانه خوردم، سگ‌ها رو بردم گشت زنی،
و بعد از برگشتم پرسیدم که مامانی کجا بود.
مامانی هنوز صبحانه نخورده؟
ما ندیدیمش.
سانی؟
دستشویی منطقه خصوصیش بود.
هیجکس واردش نمیشد. البته به حز خدمتکار، تا تمیزش کنه.
بعضی اوقات ساعت‌ها اونجا میموند، یا اینطور به نظر میرسید.
یه نفر فقط میتونی تو فکرش بگذرونه که پشت اون در بسته چی پیش میاد.
سانی، تو این تویی؟
من حتی تو در زدن هم تردید کردم.
عزیزم؟
سانی؟
اوه، خدایا.
وقتی که برام محرز شد نفس میکشه، رفتم الکساندرا رو بیارم.
- چرا اول به آمبولانس زنگ نزدی؟ - وحشت، آلن، وحشت.
منظورم اینه، من...
نیاز داشتم با کسی حرف بزنم.
نگران این نبودم که معمولی نفس میکشه. مثل سال پیش نبود.
با نگاه کردن به گذشته به نظر مزحک میاد، اما به لب بالاییش نگاه کردم.
روش خون داشت. فکر کردم که دندونش شکسته. نگرانیم در این حد بود.
و اون واقعاً تموم... اون واقعاض تموم چیزی که میتونم بگم.
- اما اینا واقعیتن؟ - البته.
- اما نه تمام حقیقت. - من کل حقیقت رو نمیدونم.
- نمیدونم چی سرش اومده. - کاشکی باورت نمیکردم.
خیلی ساخته که به کسی که درکش نمیکنی اعتماد کنی.
تو مرد خیلی عحیبی هستی.
هیچ ایده‌ای نداری.
- همه اینجان؟ - ماکنتایش میگه خبر بد داره.
ایناهاش.
خب؟
فهمیدم که دادگاه چی داره؟ برگ برنده‌شون.
تویی.
منم؟
دیوید مریت تمام گفتوگوهاش رو با تو ضبط کرده.
اوه، عالیه.
بدبختی اینه، اگه ما پرونده رو ببریم، تو میری زندون.
من چی گفتم؟
رودآیلندز فاسد همیشگی. یه دوستی دارم که واسم یه گلچین داد.
دلیلی که اینجام... استشهادم درست نیست.
دیوید... این... این بده. بد به نظر میاد. چی میخوای؟ پول بیشتر؟
- میتونی بیشتر گیر بیاری؟
آره.
- این چیزی نیست که من گفتم. - رو نواره آلن.
مهم نیست که رو نواره. این چیزی نیست که من گفتم.
- چیکار کنیم؟ - نمیدونم.
بهتون میگم چیکار کنیم. بیخیالش میشیم.
آلن، این نوار، کل شغلته.
و حالا باور دارم کلاوس بیگناهه،
پس تصمیم گرفتیم: بدون ترفند، بدون اصطلاحات فنی،
ما درخواستمون رو مستقیماً و صریحاً بر اساس بیگناهی کلاوس بنا میکنیم.
- این مناسب نیست. درخواست‌ها باید بر اساس خطاهای قضایی باشه. - قاضی پرونده رو میندازه بیرون.
تموم چیزی که میتونی بگی اینه که شواهد کفی نیست که هیئت ژوری اونو محکوم کرده.
- نکته خوبیه اما... - این چیزیه که میگیم.
اگه قوانین کار نمیکنن، عوضشون کنید.
رد آورباخ قانون جامپ بال رو عوض کرد وقتی که تیم سلتیکس عقب بود.
اما از نظر سیاسی خطرناکه، اگه قاضی‌ها احساس توهین شدن بهشون دست بده...
یه دقیقه وایستا. دیوانعالی کشور حتی نباید به یه درخواست استیناف بر اساس مدرک جدید نگاه کنه.
هی، بچه‌ها. من ازش بر میام، باشه؟ فقط به عهده من بذاریدش.
ببینید، میدونم همتون خسته‌اید. ما 4 روز داریم.
کاری که میخوایم بکنیم اینه که تصمیم اینو بگیریم، میخواید ببرید یا نه؟
- آلن! یه چیزی گیرمون اومد. - به معدن طلا زدیم.
سوزن‌هامون که آموباربیتال و والیوم داشتن...
اما انسولینی نداشتن.
جفتشون با جواب مثبت کاذب از وجود انسولین برگشتن.
یکیش 93 بود اون یکی 282.
تمام قسمت‌های پرونده پزشکیشون رو نابود کردیم.
باشه، حالا، حالا فقط گردن من پای چوبه داره.
هیچکسی هیچ چیزی در مورد ویرایش نوارهای صوتی میدونه؟
دفاع! دفاع! بیخیال!
زودباش عزیزم! زودباش عزیزم!
- خیلی خب آلن. - بیخیال.
پاس بده، آلن.
یه دقیقه وایستا. گرفتمش. راژ کو؟
- طبقه بالاست. - کجا میری آلن؟
راژ. راژ. گرفتمش.
گرفتمش. ماریا رو یادته؟
میتونست اینطوری بگدش:
انسولین؟ برای چی انسولین؟
خانم من دیابت نداره.
میبینی؟ "خانم من دیابت نداره."
تصور میکنه که کیف مال سانیه.
اولین واکنشش، مستقیماً جزئی از استراتژی جقوقی نیست که بعداً بهش گفته شده
که وسایل تو کیف سیاه به سانی تعلق دارن. نه کلاوس.
کی بهتر از اون میدونستدش؟ شروع به نوشتن کن.
تو خدا نیستی! تو یه دادستانی!
و آلاباما نمیتونه اون بچه‌های خانواده جانسون رو نمیتونه قبل از قوانین اعدام کنه.
درسته، درست شنیدی.
- دو ساعت وقت داری که به رودآیلندز بیای. باید سریع باشی.
البته نه، چون که متوقفت میکنن و به ضرب الاجلت نمیرسی.
الآن بهت میگن رفیق، اون بچه‌ها نابود شن، بعدیشون تویی!
کاملاً درست میگی!
بعضی از توسعه‌های شروع شده در پرونده وان بیلو.
استاد دانشگاه دانشکده حقوق هاروارد، پروفسور آلن درشویتز متهم به پرداخت پول برای شهادت جعلی شده،
اما این اتهامان به وسیله دادستان کل رودآیلندز بی‌اعتبار خونده شدن،
که اعلام کرد که نوار دیوید مریت دستکاری شده بود
و بعد که مریت شاهد قابل اعتمادی نیست.
پس، قصدش چی بود آلن؟ برای کی کار میکرد؟
لعنت به من اگه میدونستم.
امیدوارم که فکر نکنن برای تو کار میکرده.
- هیچ کس نمیگه... - ببین، من فکر نمیکنم کار تو باشه، باشه؟
اما تو رستوران چینی‌ها از جواب دادن به سوال اصلی طفره رفتی.
چاک متخصص آلکساندرا آیلزه ماست.
اوردوز سانی بر اثر آسپرین. چرا این همه خورده بود؟
چی شد؟ سانی سرش درد میکرد؟
سر درد، الکساندرا بوده، درسته؟
بذار بشنویمش کلاوس.
الکساندرا کینه توز بود.
روز اوردوز سانی بر اثر آسپرین،
بعضی از هدیه‌هایی رو که براش داده بودم رو پس داده بود، چندتا عکس.
نامه‌های عاشقانه.
گذاشتشون تو یه کیسه خرید.
سانی دیدشون؟
سانی خونه بود. من نبودم.
الکساندرا از نوشتن آدرس بسته برای من اهمال کرده بود.
میخوام با تموم اون نامه‌های قشنگ تنها بمونم.
با نامه‌ها چیکار کردی؟ چرا اون نامه‌ها رو نوشتی؟
یه تفاوت فاحش بین دونستن در مورد یه عشقبازی
و داشتن نامه‌های عاشقونه که به زور تو گلوت چپونده شدن.
به نظر که سانی در مورد عشقبازیت اهمیت میداد. خیلی اهمیت میداد.
چرا بهمون نگفتی؟
همه چیز واضح بود.
"بهترین متخصص‌ها رو گیر بیار." "من از حقایق نمیترسم."
به نظر من که الکساندرا سعی کرد که سانی رو مجبور به خودکشی کنه.
یا با هم دیگه این نقشه رو کشیدن.
به هر حال، داره از الکساندرا مراقبت میکنه، چون هنوز عاشقشه.
و چرا نه؟ و هی، خیلی معصومه.
البته که هنوز عاشقشم.
و متنفرم.
الکساندرا، سانی، آندریا...
من عاشق همشون بودم.
آدم بودن خیلی تحت اللفظیه.
گیر افتادی. زمان فقط به یه سمت میره: رو به جلو.
احمقانه و حوصله سر برده و نتایج شامل کلی خریته.
مثال: روند قانونی.
تو این پرونده خاص، مقدار عظیمی از زمان، تلاش و پول
سعی در تعیین این که تو اون دو شب خیلی نزدیک به کریسمس چه اتفاقی افتاد خرج شد.
26 دسامبر 1979، 20 دسامبر 1980.
دقیقاً اینجا اتفاق افتاد.
حتی حالا، همه چیز همونطور به نظر میرسه، همونطور حس میشه، همونطور بو میده.
اگه فقط میتونستی تو زمان برگردی و یه نگاهی بندازی، میدونستی.
و تمام اینا غیر ضروری میبود.
همه قیام کنید!
بشنوید، بشنوید. تمام اشخاصی که در دیونعالی کار دارند،
در ایالت داخلی برگذار میشود و برای ایالت رودآیلندز هم اکنون جلب میشوند.
با این وجود، همه از یه سیرک لذت میبرن.
بنشینید.
اگه فرجام آماده‌ست، میتونید ادامه بدید.
اگه دادگاه اجازه بده، استدلال شفاهی به وسیله
وکیل خارج از دولت، پروفسور آلن درشویتز بیان میشه.
عالی جناب، شما ممکنه از کلاوس وان بیلو خوشتون نیاد.
ممکنه فکر کنید که ایشون به خاطر چیزی گناهکاره، اما من اینجام که بهتون بگم بیگناهه.
- مدرک جدیدمون... - پروفسور.
میدونید که هیچ پرونده‌ای نیست که بهتون اجازه بده مدرک جدیدی رو در استیناف معرفی کنید.
خب، یکی هست، عالیجنال. و شما نوشتیدش: دِرک.
در درک، در درک، شما خودتون گفتید،
که یه پرونده بر اساس یه تئوری ضمنی به جای واقعیت مسلم
فقط برقراره اگه تئوری دیگه‌ای منطقی به نظر نرسه.
تنها راه برای نشون دادن یه تئوری بهتر، ارائه‌شه.
ادامه بدید، وکیل مدافع.
مشکل اول سوزن پوسته شده‌ست.
امیدوارم که شما جرئت آزاد کردن یه مرد بیگناه رو داشته باشید،
و یه بی عدالتی واضح رو چاره کنید.
این اصلاً کار نمیکنه. خیلی باهشون بودن به نفع خودشه.
آلن میگه کار میکنه. اگه دادستان طعمه رو بگیره.
منظورت از "طعمه" چیه؟
سر مدرک بحث کنه.
عالی جنابان، معرفی مدرکی جدید تو دادگاه استیناف،
تمام اصول فقه رو نقش میکنه، تمام اسانامه‌ها،
تمام سابقه‌ها، تمام قوانین اخلاقی.
داره بهمون فشار میاره.
من در مقابل شما نمی‌ایستم و گناهکاری آقای وان بیلو رو بحث کنم.
به هر جال، راه دیگه‌ای ندارم تا بحث آقای درشویتز رو یکی یکی جواب بدم.
- عالیه. - اول، جریان سوزن پوسته شده.
خب، حالا به قاضی‌ها وابسته‌ست. بهم بگو واقعاً چه فکری میکنی؟
از نظرم عاشق یه نفر بودن آسونتر از زندگی کردن باهاشونه.
عشق فانتزیه، زندگی کاره.
من میگم. و اون مردم از حرف خوششون نمیاد.
ولی اگه تو کارها رو انجام ندی، عشق میمیره و هیچکسی نمیخواد با این سر و کله بزنه.
واو، واو، واو.
عشق مرد. سانی نمیتونست قبولش کنه... پس کلاوس سعی کرد بکشدش؟
- شاید. - قبول ندارم.
باهاش رو به رو شو. تنها کاری که کردیم این بود که ثابت کردیم دادگاه یه پرونده ضعیف درست کردن.
ما اثبات نکردیم که کلاوس بیگناه بود. نمیتونستیم، و احتمالاً گناهکاره.
- نیست. منظورت اینه که فکر میکنی؟ - پس اون به سانی انسولین تزریق نکرد.
پس چی؟ جداش کن. کمای اول، مشکلی نیست.
حتی دکتری که اومد فکر کرد که علتش کم شدن قند در خون و نرسیدن هوا به مغز و اینا بود. خیلی خب.
اما دومین کما چی؟ یعنی، چرا کلاوس این همه حالت گناهکاری داره؟
هیچ مردی احساس گناه نمیکنه اگه همسرش متمایل به خودکشی باشه؟
آره. پس ممکنه اون قرص‌ها رو به قصد کشتن خودش خورده بوده.
اما چه طوری سر از یه کف مرمری به صورت خوابیده
تو یه دستشویی منجمد زیر کاسه توالت در آورده؟
این چه طوره؟
سانی با بدبختی بیدار شد.
دومین ازدواج از تمومه، بچه‌ها دارن خونه رو ترک میکنن.
چی برای زندگی مونده؟
اما وقتی پیدا شده، لباس شبش دور کمرش جمع شده بود.
دقیقاً. چه طوری اونجا رفته؟
باشه، بذار بگیم جلو سینک ایستاده. میخواد بشاشه.
و دقیقاً تو همون لحظه، داروها عمل میکنن.
بدنش تشنج میکنه، لباس شب رو میگیره.
- قبولش نمیکنک. - به نظر دور از ذهنه.
- حقایق هم بعضی اوقات همینطورن. - اوه پسر،
من فکر میکنم که شب قبول داروها رو خورده بود. شاید اون دیدشون.
یا اون بهش گفته بود قبل از این که به خواب بره.
این دفعه، میخواد که موفق شه.
سانی؟
شاید یه جوری کمکش کنه.
البته. پنجره باز.
دما صفر.
اما کسی ممکنه ببیندش.
عمل کشیدنش طبیعتاً لباس شب رو جمع میکنه.
تو این سرما، چه قدر میتونه دووم بیاره؟
یادته سانی چی گفت؟
"من راحت میشم. تو راحت میشی."
چون قانون ابزار رُکیه...
شمشیر دو لبه نیست. چماقه.
فردا، مجازات مرگ. که منو یه کمدینی میندازه که گفت
"چرا مجازات مرگ بهش میگن؟ این مجازات نیست. تو از بازی بیرونی!"
- اخبار خوب. - اخبار عالی. - و باز اخبار خوب.
- نتیجه اومد؟ - تازه اعلامش کردن.
- از طریق نامه. - داغونشون کردیم.
- زمینه‌ها؟ - یادداشت‌های بریلهافر رو گیر آوردن.
و اون بحث مسخره مرد گناهکار، جست‌وجو و تصرف،
- فدرال یا ایالتی؟ - جفتشون. - مهمه.
آره، اگه فدرال باشه، میتونن استیناف انجام بدن، اما خود رودآیلندز نمیتونن. ما بردیم.
خیلی هیچان زده نشید تا یادداشت‌های بریلهافر رو ندیدیم.
پرونده پزشکیشون رو نابود کردیم اما شاهدهاشون هنوز وزن عاطفی دارن.
مگه این که یادداشت‌های بریلهافر نشون بده داستان‌هاشون رو عوض کردن.
عصر بخیر قربان.
- بذارید براتون بیارم. - ممنونم.
- یادداشت‌های بریلهافر رو داری؟ - بله.
- خب؟ - چیزی نیستن که امیدوار بودیم.
میدونستم.
خیلی بهترن.
هیچکس اشاره به دیدن انسولین تو اولین صحبتشون با بریلهافر نکرده.
به اضافه، ماریا بهش گفت که بر فرض اولین باری که اولین بار انسولین رو دیده،
نمیتونسته هیچ کدوم از برچسب‌ها رو دیده باشه. همشون خراشیده شدن.
- معنی این چیه؟ - معنیش اینه...
اگه دومین دادگاهی باشه، میتونیم منطقاً دلگرم باشیم.
جفت پرونده پزشکی و شاهدهاشون شدیداً مشکوکن.
آه!
عزیزم، این آلن درشویتزه.
بله، میدونم. سلام.
آلن بهم میگه... خب، اوضع خیلی امیدوارانه به نظر میرسن.
میدونستم جمع و جور میشه. ممنونم.
بله، آلن، ممنونم. من تا ابد سپاسگزارم.
هی، این یعنی ما ضمانتت رو پس میگیریم. یه میلیون دلار.
میدونم هنوز بهت بدهکارم، آلن.
خواهشاً صورت حسابت رو برام بفرست.
و شاید بتونیم وقتی که تو نیویورک هستی بتونیم سر ناهار هم رو ببینیم. لذت میبرم.
یه چیزی کلاوس. قانوناً این پیروزی مهمی بود.
اخلاقاً، به خودت وابسته‌ست.
کلاوس وان بیلو دومین دادگاهی داشت و از جفت اتهامات تبرئه شده.
این تمام چیزیه که میتونید بدونید، تمام چیزی که میشه بهتون گفت.
وقتی به جایی که من هستیم برسید، بقیه‌ش رو میفهمید.
کلاوس وان بیلو در حال حاضر با سانی وان بیلو ازدواج کرده. در حال حاضر در لندن زندگی و کار میکنه.
برادران جانسون در صف اعدام باقی موندن.
سانی وان بیلو از زمانی که وارد آخرین کماش شده صحبتی نکرده.
این فیلم بر اساس کتاب آلن درشویتز، بازگشت خوردن بخت، و پرونده های عمومیه. دیالوگ‌ها و وقایع خاص و شخصیت‌های درون فیلم به قصد نمایشی درآوردن خلق شدن.
دو بسته وانتیج لطفاً.
- چیز دیگه‌ای؟ - بله، یه شیشه انسولین.
شوخی کردم.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: telegram: @bollbolljan ::. .:: instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.