..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏ .:: www.bolboljan.net ::.
از اواخر دهه ی1880، هنرمندان و داستان سرایان از .تصاویر متحرک برای خلق آثاری شگفت انگیز استفاده کرده اند
هنوز چیزی نشنیده اید
...فیلمها الهام بخشمان بوده اند - .من چیزی فراتر از امید دارم -
.ما را به هیجان آورده و تصوراتمان را اسیر خود کرده است ...
فیلمها کمکمان کرده اند تا تجربیات .و رویاهایمان را به اشتراک بگذاریم
،فیلمهای فتوشیمیایی برای بیش از 100 سال ،تنها شکل استفاده شده برای فیلمبرداری، ظهور فیلم .به روی پرده بردن و ذخیره ی تصاویر متحرک بوده است
تنها چند سال است که تکنولوژی جدیدی پدید آمده که جایگاه نوار فیلم به عنوان استاندارد طلایی برای .کیفیت و گردش کار را با چالش مواجه کرده است
فناوری دیجیتال تا آن مرحله تکامل یافته است که ممکن است به آسانی جایگزین نوار فیلم، به عنوان .ابزار اولیه ی اشتراک گذاری و خلق فیلم شود
،"مستندی که داریم میسازیم، اسمش هست "پهلو به پهلو .مستندی که راجب علم، هنر، و تأثیر سینمای دیجیتال میباشد
،تاریخ صد ساله ی فیلم های فتوشیمیایی .امروزه دیگه به آستانه ی نقطه ی اوج خود رسیده
...در این مصاحبه، به نوعی این .تقاطع زمانی، مرحله ای تاریخی در تاریخ سینماست
،ما به نحوی به مرحله ای رسیده ایم مرحله ای که آیا پایان تاریخ فیلم (نگاتیو) است؟
الان جایگاهمان کجاست؟
،هیجان انگیزه، چون این فناوری .خلق مجدد رسانه ای جدید است
،اگر پروسه ی فیلمهای فتوشیمیایی به فرهنگ ما رخنه کرده الان دیگه در مرحله ی دیگری هستیم
و اینکه چطور از آن برای داستان گویی .یا خلق یک تصویر استفاده کنید
شما با فیلم (نگاتیو) خداحافظی کردین؟ - .منو مقید به اقرار این مسئله نکن "کیانو"، ولی به نظرم آره -
،دوربین های دیجیتال زیبایی شناسی جدیدی است که به سینما آمده .و در عین حال ما برای از دست رفتن فیلم، سوگواری هم میکنیم منظور از فیلم، همان نوار فیلمی است که در دوربین های آنالوگ استفاده میشود
.همیشه از من میخوان فیلمبرداری روی نوار فیلم رو توجیه بکنم ولی هیچوقت ندیدم از کسی که فیلمبرداری رو .به صورت دیجیتال انجام میده، علتشو بپرسن
،من میخواستم هر چیزی رو که میتونستم تصور کنم .یه چیزی بشه که بتونیم بهش واقعیت ببخشیم
،من دروازه ای دیدم که به روی عرصه ی احتمالات باز شده .به طوری که نمیتونستین با فیلم انجامش بدین
این واقعاً ناراحت کننده است که ببینین دوربین های دیجیتال .با کیفیت پایین تری جای نوار فیلم رو بگیرن
من رنگ های روغنیم رو با سِت .مداد شمعی عوض نمیکنم
.افرادی خواهند بود که دیجیتال رو تحقیر کنند
،افرادی هستند که نه تنها غاز با تخم طلا رو میکشند .بلکه در ابتدا بهش تجاوز هم میکنند
،اگه هدف این باشه که دیجیتال جایگزین فیلم بشه .من ناراحت میشم اگه به درستی نتونه بمانند فیلم عمل بکنه
اونا فیلم دیجیتال رو طوری پردازش میکنن که .شبیه فیلم باشه، بطوری که طبیعتاً فیلم، بهتر هست
،ما از مدلی که بهتر به نظر میرسه خوشمون میاد .که به نوعی به نظر میاد دلبخواهی هست .این فقط چیزیه که بهش عادت کردیم
.فیلم اختراع قرن نوزدهمه .ما در قله ی پروسه ی فیلمهای فتوشیمیایی هستیم
.بیشترین حدی که قرار بود بره همینه
،دیجیتال الان اینجاست، ولی داره پیشرفتش رو ادامه میده .و شما هم باید بخشی از اون باشین
کی قراره بخشی از اون باشه و مسیر این فرایند رو تعیین کنه؟
.من اینطور فکر نمیکنم که مسیر فیلم دیگه به جایی نمیره .به نظرم این به نفع هیچکس نیست که کاملاً فیلم رو حذف کنه
،خیلی از ماها هستند که به خاطر فیلم رقابت و مبارزه میکنند ."به خاطرتجربه ی فیلمبرداری روی "امولسیون
.ما واقعاً در میانه ی یک نوع انقلابیم که وضعیت موجود رو تهدید میکنه
این مسئله به طور بالقوه یا چیزیست ترسناک .و یا اینکه خیلی رهایی بخش هست
پهلو به پهلو
.یکی از اولین مراحل پروسه ی تولید، ضبط تصاویر با دوربین است
کارگردان، بازیگران، فیلمبردار، و کل تیم تولید .با هم کار میکنند تا به فیلمنامه زندگی ببخشند
،فیلمبردار، که مدیر فیلمبرداری یا "دی.پی" نیز گفته میشود .به کارگردان فیلم برای دستیابی به حالت مورد نظرش کمک میکند Director of Photography دی.پی = مخفف
مدیر فیلمبرداری این وظیفه را دارد که تشخیص دهد چه تجهیزاتی .لازم است، و در ضبط صحنه ها چگونه عمل میکند
.لطفاً دوربینت رو ببر بالا
اونجا
حرکت
،مدیر فیلمبرداری به رنگ ها و ترکیب بندی و زوایا و تمام این چیزها .به این لحاظ که فیلم چگونه ساخته بشه، توجه میکنه
،کیفیت نور روی پوست، روی موها، روی پنجره .یا بازتاب نور روی زمین
اونا ساختار دنیای فیلم رو با نوری که .اشیاء منعکس میکنند، متعادل میکنند
سوالمون پیرامون کادر بندی، حساسیت، و .نحوه ی تحت تأثیر قرار دادن مخاطب هست
...احساس انگیز بودن نور ناشی از تناسب و .بهترین صحنه ها یه چیزی فراتر از تناسب رو دارا هستند..
،اونا از اینکه چقدر صحنه ی بسیار جذابی هستند .شدیداً شما رو شگفت زده میکنن
...با اون مرحله از استادی و اون تخصص فنی شما نمیتونین توضیح بدین که میخواین چیکار کنین
بنابراین باید به حد قابل توجهی .به تو اعتماد داشته باشند
.فیلمبردار بودن یعنی شناخت داشتن از هنر
بدون هیچ شکی، امروزه سینما آمیزه ایست .از هنر و تکنولوژی
امروزه در این دوران، شما باید تا حدی تکنیسین باشید .و از تجهیزات سر در بیارید
و این واقعاً برای فیلمبردار مهم است که از کل زنجیره ی تصاویر، از مرحله ی فیلمبرداری .تا مرحله ی نمایش اطلاع داشته باشه
با شماره ی پنج شروع کنین ...و
با شماره ی پنج لطفاً
!حرکت
،دوربین فیلمبرداری وسیله ایست که بر روی فوتون های نور متمرکز شده .آنها را سنجیده و به صورت تصاویر ضبط میکند
به وسیله ی دوربین، نور وارد لنز شده .و با نگاتیو پشت لنز برخورد میکند
فیلم با لایه ای از "امولسیون"، که حاوی .کریستال های هالید نقره است، پوشیده شده
،وقتی نور با این کریستال ها برخورد میکند به طور شیمیایی واکنش نشان داده و در .مرحله ی ظهور به فلز نقره تبدیل میشوند
.و تصاویری روی نوار فیلم تشکیل میشوند
چیزی راجب بافت و ساختار نقطه ای فیلم وجود داره که .به شخصه دوستش دارم و برام راحت تره
.و بیشتر ملموس و واقعی هست
هالید ها (نوعی ترکیب شیمیایی) رها شده .و نوعی کیفیت بافت گونه پدید می آورند
،با این همه ساختار دانه دانه ای تصویر .نور های روشن رو زنده نگه میداره
و نقاط تیره رو با جزئیات .و ویژگی های طبیعی اشیاء حفظ میکنه
.من ذره ها، دانه، و بافت رو دوست دارم .این بهت گستره ای از فرصت های متنوع رو میده
گردش کار در صحنه ی فیلم در واقع اینطوری هست که شما هزار فوت نوار فیلم دارین که میذارین توی خشاب
و این باعث میشه که بتونین در هر حلقه ی فیلم .تقریباً ده دقیقه ی اضافی برای هر فیلمبرداری داشته باشین
کات
..بارگذاری مجدد دوربین
و بعد از اینکه خشاب رو در آوردند و یه خشاب تازه .از فیلم رو سوار دوربین کردند، کار رو ادامه میدین
.بعدش فیلم میره به لابراتوار و یک شبه ظاهر و پرینت میشه
.و روز بعد میرین که پرینت های اولیه ی فیلم رو ببینین
سال های سال برایمان خیلی لذت بخش بود که .از عوامل صحنه باشیم
به همین خاطره که ما .پرینت های اولیه ی فیلم رو دوست داریم
،همه مون میرفتیم، بازی میکردیم، نورپردازی میکردیم کارامون رو میکردیم و کاری که میکردیم رو .دوست میداشتیم و بعد فیلم رو بسته بندی میکردیم
،و صبح روز بعد فیلم از لابراتوار برمیگشت "!ما هم میگفتیم، "واو، ببین چی گرفتیم .میدونین، مثل جادو بود
.مدیر فیلمبرداری مثل یه شعبده باز بود
اون تنها شخصی بود که در واقع شاید میدونست روز بعد .قراره چه اتفاقی روی پرده ی نمایش بیفته
.و این بهت قدرت و اختیار زیادی میداد
یک اعتمادی هست که وقتی فیلمبرداری میکنین بدست میارین ...و یه چیز واقعاً رمانتیکی راجبش وجود داره
مثلاً پرینت های اولیه ی فیلم به دستتون برسه .و همه از اینکه ببینن چیکار کردی شدیداً هیجان زده بشن
.ولی من از افشاء پرینت های اولیه خوشم نمیاد
از این خوشم نمیاد که ببینم بخشی از اجرا و کار گرفته نشده و بعد ببینم تو صفحه ی نمایش 25 پایی، تار دیده میشه .و بدونم که راهی برای اصلاح و جبران وجود نداره
چیزی که راجب فیلم دوست نداشتم، اون احساسی بود که تو میانه و انتهای روز داشتم. مثلاً میگفتم، "امروز یه چیزی "تونستیم بگیریم؟ من که چیزی یادم نمیاد. جداً تونستیم؟
،برام مشخص نبود که چیکار کردیم .چون نمیتونستی ببینی .مثل نقاشی کردن با چراغ های خاموش بود
،ولی مدیر فیلمبرداری که بهت میگفت "چراغ ها خاموش نیست... اونا تو ذهن منه"
.اونها تو ذهنشه ،این عالیه
.ولی من دوربین رو اداره میکنم .لنزها رو من انتخاب میکنم .نحوه ی اجرای کار رو من داوری میکنم
.یک دوربین دیجیتال از نوار فیلم استفاده نمیکند بجای آن دارای یک حسگر، یا .تراشه ی الکترونیکی هست که پشت لنز قرار میگیرد
،حسگر، از میلیون ها جزء تصویر کوچک .یا به اختصار "پیکسل" ساخته شده است
وقتی نور وارد دوربین می شود، با پیکسل ها برخورد کرده .و هر پیکسل بار الکتریکی جداگانه ای تولید میکند
این بارهای الکتریکی اندازه گیری و تبدیل به داده های .دیجیتالی شده و به صورت تصویر نشان داده می شود
نقاط دانه ای فیلم دائماً در حرکتند، و نتیجه اش به نوعی عدم وضوح هست. درحالیکه پیکسل ها .تصویری معین، دقیق، و کاملی رو ارائه میدن
ما یه حرکت دیگه با دوربین .و حاملش انجام میدیم
فکر کنم بار آخر جواب داد
دانلود رايگان جديدترين فيلم ها وسريال ها ‏.:: www.bolboljan.net ::.
با دوربین دیجیتال و مانیتور، شما میتوانید در حین فیلمبرداری .هرآنچه را که در صحنه ضبط می کنید ببینید
خوبه
برخلاف دوربین های حاوی فیلم، شما مجبور نیستید .یک روز صبر کنید تا ببینید چه چیزی ضبط کرده اید
.آن ها دیگر پرینتهای اولیه از نتیجه ی کار روزانه نیستند .آنها تصاویر زنده هستند
شما یه جایی پشت صحنه و یا تو چادر نشستین و به یه مانیتور بزرگی نگاه میکنین و به وسیله ی اون صحنه رو کنترل میکنین. که من خیلی .از این حالت خوشم میاد چون تصویر رو همانطور که هست میتونین ببینین
درحالی که در ضبط فیلم های قدیمی، یک شبانه روز طول میکشید که بتونین تصویر رو ببینین. بعضی وقتا هم میشد که تو تختخواب .با خودتون فکر کنین که نکنه فیلمبرداری رو درست نگرفته باشین
"یا مثلاً میگین که، "به نظرم به نور پس زمینه ی زیادی نیاز داریم "فیلمبردار هم میگه، "نگران نباش، تو پرینت های فیلم عالی دیده میشه
اونا به خوبی همه میدونن که شما میرین و پرینت های فیلمو میبینین "و میگین، "واقعاً به نظرم باید نور پس زمینه ی زیادی اونجا داشتیم
،ولی اگه فیلم رو تو صحنه ببینید "میتونین بگین، "نه! نور پشت صحنه ی زیادی لازمه
خیلی خوب !کات
اونا هم نور رو زیاد کنن، من هم بگم، "خیلی خوب، این دقیقاً همون چیزیه که من میخوام، چون دقیقاً "همون حالتی رو داره که قراره تو سالن سینما دیده بشه
مرد میگن، "خدا رو شکر، میتونم بلافاصله برداشت هام رو ببینم. مجبور نیستم تا فردا صبر کنم. فوکوس تصویر رو "میتونم ببینم. از اینکه چی برداشت میکنم آگاهی دارم
اگه در صحنه مانیتور رو نگاه کنین، و احساس کنین که واقعاً هر آنچه که برداشت میکنین رو .میتونین ببینین، به نظرم دارین خودتونو گول میزنین
مخاطب، اون فیلمو تو سینما خواهد دید، که هزاران برابر بزرگتر .از اون مانیتور هست. ولی شما تو یه تلویزیون بزرگ میبینینش
.بله، شما هرچه که ضبط میکنین رو میبینین .درست همونجا
ولی مشکلی که من دارم اینه که هنوزم فکر میکنم .لازمه که بعداً برداشت ها رو ببینین
به نظرم به منظور تمرکز روی کار یا تنها به خاطر انگیزه... هنوزم .فکر میکنم باید تو یه زمان بخصوصی ببینیدشون
.پروسه ی فیلم برداری، هنر و راز فیلمبردار بود
ولی امروزه با فیلم برداری دیجیتال، بر کار فیلم بردار نظارت میشه، و کارایی که میکنن میتونه .دیده بشه، نقد بشه و زیر سؤال برده بشه
.این کار بعضی وقتها خیلی مخرب هست
من با چندتا از بازیگرا کار میکردم که .اصرار به دیدن هر برداشت داشتند
یکی از بازیگرا بود که از این کار منصرفش کردم، چون باعث میشد .تو اجرای نقشش خیلی خجالتی باشه
درسته
همچنین متقاعد شدم که همه .فقط میخواستن موهاشونو ببینن
...یکی از بهترین لذت های فیلم بردار بودن این بود که کل مجموعه و تهیه کننده ها، همشون فکر میکردن که میدونن چطور بازیگری کنن، چطور فیلمنامه بنویسن، چطور کارگردانی کنن
.ولی همشون میدونستن که نمیدونن چطور فیلمبرداری کنن
،به همین خاطر اگه واقعاً اعصابتو خورد میکردن "میتونستی بگی، "بیا بگیر، این دوربین و این هم شما
.و این باعث میشد خفه بشن .ولی الان فکر میکنن که میتونن فیلمبرداری کنن .الان دیگه مثل سابق نیست
فیلم بردارهایی هستند که به خاطر .علاقه شون به جادوی فیلم برداری، فیلم بردار شدن
اونا به این علاقه دارن که کارگردان بهشون بگه خیلی خوب اون پایین، اون گوشه، میتونیم" "اون چیزو ببینیم یا اینکه یه جوری ناپدید میشه؟
،اونا هم بهت میگن، "تا فردا صبر کن ".فوق العاده خواهد بود. خوشت میاد
.من یه همچین تجربه هایی رو داشته م "!تو برداشت های اولیه مینشستم و میگفتم، "اوه
بعضی از کارهای "داریوش خنجی" تو "فیلم "هفت" بودن که فقط میگفتین، "وای! چه فوق العاده
ولی درست به اندازه ی همون دفعات، پیش میومد که "برداشت های فیلمو میدیدم و میگفتم، "اون دیگه چه گهیه؟
الان با دوربین های دیجیتال، همه میتونن .دقیقاً همه چیزو به همون شکلی که قراره دیده بشه، ببینن
.این کار باعث میشه شیوه ی نورپردازیت رو تغییر بدی ،شاید حتی باعث بشه شیوه ی کارت رو هم تغییر بدی .چون باعث میشه کل کار حس متفاوتی داشته باشه
.این به ما فرصت زیادی برای خلاق بودن میده
.این چیزیه که هیجان انگیزه .در نظر من انقلاب دیجیتال در دوربین ها یعنی همین
در سال 1969 در آزمایشگاه های "بل" در نیوجرسی جورج اسمیت" و "ویلارد بویل" ایده ی طراحی دستگاه بار جفت شده" .را ارائه دادند، و اولین تراشه ی "سی سی دی" اختراع شد تراشه ی سی سی دی = همان دستگاه بار جفت شده
یکی از چیزهایی که باعث منحصر به فرد بودن سی سی دی میشود، قابلیتش برای اجرای .کارهای بخصوص، مثل دوربین میباشد
تصویری که از هر دویمان در صفحه ی تلویزیون مشاهده میکنید، توسط این دوربین سی سی دی .کوچک تهیه شده که درست مقابلمان هست
در اوایل دهه ی 1970، بعد از بازدید از آزمایشگاه های بل"، شرکت سونی شروع کرد به سرمایه گذاری" "و توسعه محصولات مبتنی بر تکنولوژی "سی سی دی
...بنیان گذار و رئیس
آکیو موریتا" موسس شرکت سونی، همیشه شیفته ی هالیوود بود و" رویاش این بود که یه دوربین الکترونیکی بسازه که اگه نتونه بهتر از .دوربین 35 میلی متری باشه، حداقل بتونه تصاویری معادل اون ایجاد بکنه
...هرآنچه که میخواهید، در زمان دلخواهتان ضبط کنید و
در میانه ی دهه ی 1980، سونی اولین دوربین های .ویدئوی سی سی دی خود را برای مصرف عمومی تولید کرد
در دهه ی 1990، دوربین های با کیفیت .استاندارد، شروع به ضبط به صورت دیجیتال کردند (720×با وضوح480) SDکیفیت استاندارد=کیفیت
آنها برای اولین بار به صورت سینمایی توسط .جنبش "داگما 95"، در دانمارک استفاده شد
میتونین کمی راجب اینکه برای اولین بار ...کی وارد حوزه ی دیجیتال شدین صحبت کنین؟
راستش به صورت اتفاقی، چون ما این سبک و جریان به نام داگما 95" رو ابداع کرده بودیم، و در ابتدا یه قوانینی" ...طرح کرده بودیم، و یکی از قانونها این بود که
فیلم باید با استاندارد آکادمی (نسبت تصویر 1.37:1) و با.. دوربین 35 میلیمتری، فیلمبرداری بشه و بعد یکی از افرادمون گفت .همچنین باید با دوربین روی دست فیلم برداری بشه
.بعدش من گفتم اگه اینطوری باشه میتونیم از ویدئو استفاده کنیم .و این درست همزمان بود با پیدایش این نوع دوربین ها
آنتونی داد منتل" فیلمبرداری بود که اولین فیلم از" سبک داگما، یعنی فیلم "جشن" از توماس وینتربرگ .را فیلم برداری کرد
،آیا جذابیت ویدئوی دیجیتال، یعنی سبکی دوربین ...شیوه ای که میتونستی حرکتش بدی
.اولین بار که متعجبم کرد رو بهتون تعریف میکنم
من داشتم از یه مسابقه ی فوتبال تو "کپنهاگ" به طرف خونه برمیگشتم و یه دوربین سونی "پی سی تری" دستم داشتم، که در واقع .همون دوربینی بود که بعداً باهاش فیلم "جشن" رو فیلبرداری کردم
یادمه که باهاش جمعیت تماشاگرها رو که تو میدان .حرکت میکردن با یه پس زمینه ی صنعتی تماشا میکردم
مبهم و غبار آلود بود .و یه جور حالت گوتیک داشت
من فقط داشتم شیوه ی کار رو باهاش یاد میگرفتم، مثلاً دوربین رو سریع حرکتش میدادم، و بعد لحظه ی عجیبی از بی واستگی رو .احساس کردم... سبکی و بی واستگی
،به تصویر نگاه کردم و با خودم گفتم، خدای من .چیز شگفت انگیز در مورد این دوربین اینه که بلافاصله تونستم فیلم بگیرم
دو ماه بعد با این دوربین های کوچک، فیلم "جشن" رو .فیلمبرداری کردم، چون میخواستم شخصیت اصلی فیلم باشم
!سلام بابا
...ترکیب حرکت، چابکی، و هیجان حرکت های هیجانی دوربین، احتمالاً زبان بصری فیلم رو .جدا از بازیگران و نویسندگی و فیلمنامه ی خوبش، تعریف میکرد
،با اون دوربین، بطور اتفاقی این حرکات رو دیدم ...این حرکات بالقوه ای که تو سینمای خودم درک نکرده بودم
."و اون شد هدیه ی من به فیلم "جشن
،چیزی که در مورد "جشن" و سایر فیلمهای اون دوره مهم بود این بود که شما مجبور بودین کاملاً راجب جنبه ی .تکنیکی فیلم سازی تجدید نظر کنین
.این باعث شد مردم به خاطر خلاقیت، فیلم بسازن
.و مشخص کرد که مکانیزم فیلم سازی فقط در خدمت خلاقیت است
.من میرم - میخوای من برم؟ -
.نه خودم میرم
،با ویدئوی دیجیتال، این باور به وجود اومد که، "خب ،یه لحظه صبر کنین! اگه بودجه مون رو کاهش بدیم ".به عنوان کارگردان و تهیه کننده، آزادی عمل بیشتری بدست میاریم
فیلمبرداری یک فیلم روی ویدئو، اون زمان .به این معنی بود که حتماً فیلم آشغالی هست
تقریباً این باور جمعی وجود داشت که فیلمهایی که جداً میخوای فیلم باشن، روی هیچ نوع .ویدئویی فیلمبرداریش نمیکنی
ما رفتیم و گفتیم، "ببینین ما فیلممون رو بصورت دیجیتالی میسازیم. ما نسخه ی نهایی "...کارگردان رو ارائه میدیم... کنترل مطلق خلاقیت
"ولی ارزونترش میسازیم" .و اولین فیلممون هم "چاک و باک" بود
"سلام "باک
!سلام
نوشیدنی براتون بیارم؟
.نه، همینطوری خوبه
راش ها (برداشت های اولیه) رو که .نگاه کردیم مثل سگ ترسیدیم
بستنی میل دارین؟ -
واقعاً؟ .من بستنی دوست دارم
"میگفتیم، "خدای من، خیلی آماتوروار به نظر میاد
راستش خیلی از مردم راجب اینکه چقدر .افتضاح به نظر میومد اظهار نظر کردند
.به نظرم کارمون ساخته ست رفیق
"یادمه که وقتی فیلم رو به جشنواره ی فیلم "ساندنس معرفی کردیم، بشدت میترسیدند که نکنه "بگن، "این فیلم روی ویدئو ضبط شده
...نمایش به صورت دیجیتال، تقریباً از هر لحاظ .به نظر نمیومد جایگزین پذیرفته شده ای برای فیلم باشه
،به خاطر فیلم های پورن، مستند و فیلم های خبری ویدئو فضایی در ذهنتان اشغال میکند که شما "احساس میکنید، "من اونجام، من باهاشون تو یه اتاقم
"اوه خدای من، واقعاً داره اتفاق میفته؟" .و این مسئله باعث میشه "چاک و باک" فیلم بهتری باشه
مردم به شیوه ی کاملاً متفاوتی شروع کردند به فکر کردن راجب اینکه، "چگونه تکنولوژی و رسانه "به کمکمان می آید تا راجب فیلم سازی تجدید نظر کنیم
...میدیدی که مردم شروع به چالش کشیدن این موضوع می کردند .همانطور که گروه "اندیجنت" کردند یک شرکت تولیدکننده ی فیلمهای مستقل :InDigEnt
اونا ویدئوهایی با کیفیت استاندارد می ساختند .که بعداً برای انتشار سینمایی تبدیل به فیلم می شد
به عنوان یک فیلم ساز مستقل فکر میکنم که ما در هیجان انگیزترین تاریخ به سر میبریم، چون الان میتونیم .بریم بیرون و فیلممون رو روی ویدئوی دیجیتال ضبط کنیم
.اسکار" یه دوست دختر جدید داره" - واقعاً؟ -
.به نظر میاد شب گذشته گفتگوی آخر شب داشته اند
تصور این بود که اگه به صورت دیجیتال فیلمبرداری کنین ارزونتره. و این مسئله .بدون شک، کمک به ساخت چندین فیلم کرد
"یادمه که اولین سالم تو جشنواره ی "ساندنس .در رده ی داستانی، به ما کلاً 225 فیلم ارسال شده بود
.بعد از چند سال ده برابر اون مقدار شده بود
با نگاهی به سالهای گذشته، در جشنواره ی "ساندنس" یا مثلاً انتشار فیلمهای شرکت "ایندیجنت"، مردم میگفتن، "باشه، از نظر شما "...ایرادی نداره...فیلم مستقله...ولی این سینما نیست.این
این یه کار بزرگی بود که با دوربین ویدئویی فیلم بسازی و بری تو جشنواره ی "ساندنس" و جایزه ی بهترین کارگردانی .و بهترین فیلم رو برای "شتاب شخصی" ببری
یا فیلم "بچه قورباغه"، ساخته ی خود "گری"، که آخر سر .باعث شد از فروش زیادش، دست اندرکاران فیلم به یه پولی برسن
و اون زمانی بود که این تصور بوجود اومد، "یه لحظه صبر کنین، شما میتونین فیلمهارو به صورت دیجیتال فیلمبرداری کنین"، و بمانند .یک زیبایی شناسی تولید، باعث شد تمام جرو بحث ها شروع بشه
"حتماً اواخر دهه ی نود شنیده بودین که "فیلم، استاندارد طلایی هست - آره -
ابزار هایی که باهاشون کار میکردین چی؟
.خوار کردن، تهدید کردن حتی مورد اهانت هم قرار گرفتم ...و اگه
"یعنی چی "مورد اهانت قرار گرفتین؟
،منظورم اینه که بخاطر یه حکم .هم تحسین، و هم تقریباً اعدام شدم
این کاملاً برای من مشخص بود که به خاطر شکلی .که با دوربین میتونستی داشته باشی، به سمت دیجیتال برم
.جنس محتوایی که با دوربین میتونستی داشته باشی مشخص بود
از آنجا به بعد من سعی میکردم شیوه ی دیگری برای کار کردن .با بازیگران داشته باشم. و این خیلی ضروری و مهم بود
تصور میکنم یه آزادیهایی بوده، از لحاظ ...ارتباطتون با بازیگرا، برداشت های بلند
،آره، "کیانو" همونطور که خودت میدونی .ده دقیقه بیشترین برداشت بود
.حتی بطور دقیق ده دقیقه هم نمیشد .یه چیزی حدود نه دقیقه میشد
،و وقتی که نوار فیلم داخل دوربین شروع به چرخش میکرد یه حس مخفی وجود داشت که انگار یه چیز گران بهایی اون تو داره .میچرخه و این به یه نوعی بر روی مسائل، تنش ایجاد میکرد
.من میتونستم تا جایی که دلم بخواد فیلم بگیرم .میتونستم بهترین اجراها رو داشته باشم .مجبور نبودم راجب محدودیت فیلم ها نگران باشم
میدونی، خیلی خنده دار بود، ولی کاری بود که .مجبور بودم بکنم. و در مقایسه هم خیلی پرخرج بود
،دیجیتال... این ابزار کوچک... با 40 دقیقه ضبط و شما میتوسنتی این دوربین رو دستت بگیری و با بازیگر .هم صحبت کنی، یا از اول دوباره فیلم بگیری
نشون بده
.و الان برو اطراف و بالا رو نگاه کن
،و اونا به کارشون مشغول میشدن و یه چیزی برداشت میکردند .که اگه از این دوربین های گنده بود، هیچ وقت نمیتونستن بگیرن
من دوست دارم که کنترل دوربین دستم باشه، بخصوص وقتیکه .تو یه جای احساسی هستیم و جادویی داره اتفاق می افته
،وقتی میگی "کات" به یکباره همه محو اونجا میشن و شما تو یه حالتی قرار میگیرین که انگار فقط همون .صحنه وجود داره، و بعد همه چی متوقف میشه
"و اونا هم مثلاً بگن، "خب دیگه، فعلاً کافیه "و شما هم بگین، "نه، فقط دوربین رو هدایت کن و برگرد پیش اولی
،به همان سرعتی که بتونی به جایگاهت برگردی .میتونی دوباره شروع کنی
من همیشه احساسم این بود که معطلی زیادی برای فیلمبرداری .تلف میشه. چون برای من فیلم، مشکلش همین شدت حرکتش هست
چون من بزرگ شده ی تئاترم، و اینطوری آموزش دیده م. و اکثر اوقات "تو فیلم ها احساسی مثل این دارم که بگم، "میتونیم شروع کنیم؟
این برام خیلی سخته که بگم، لازمه که بتونم یه برداشت 45 دقیقه ای .یا همچین چیزی داشته باشم، و دوربینها رو فیلم گذاری نکرده باشیم
چون واقعیت اینه که همه ی کارکنان و بازیگران، میتونن زمان زیادی رو تمرکز بکنن، و شما برای هر بار فیلم گذاری .مجدد دوربین به یه وقفه ی دو یا سه دقیقه ای لازم دارین
،وقتیکه تو صحنه با دوربینی که توش فیلم داره کار میکنین .به نظر میاد همه یکم مسائل رو زیاد جدی میگیرن
...وقتی که میشنون اون تو فیلم میچرخه ،وقتی که میشنون پول داره میچرخه و مصرف میشه .همه بهترین تلاش و قابلیتشون رو تو میدون میذارن
!حرکت
،بعد دوباره سرهم کنی ...اینکه چطور تو رو
اولین باری که صدای وز وز چرخش نوار فیلم .رو داخل دوربین شنیدم، خیلی هیجان انگیز بود
،همچنین باعث اضطرابم میشد، چون ناغافل هر برداشت شمرده میشد، بطوریکه قبلاً .هیچوقت واقعاً تجربه اش نکرده بودم
لحظه ای که بعد گفتن "حرکت" داری چطوریه؟ مثلاً برای من، وقتیکه دوربین راه میفته، احساس میکنم یه ارتباطی .با پول داره، ولی 10 دقیقه ریل فیلم، خیلی محدود و اندکه
بیشتر مثل یه چیز ورزشی هست ...مثلاً، "تمرکز کن، تمرکز کن" و
...میدونی، این خوبه برای
به هر حال این فقط جو کار هست میدونی؟
منظورم اینه که، اگه بخوای میتونی بسازیش، درسته؟
.من فکر میکردم باعث یه تغییراتی برای بازیگرا بشه .و فکر نکنم برای بازیگرا چیز مهمی باشه
به گمانم بازیگرا به طور بی اندازه ای عادت به این دارند که .هر چیزی که مجبور باشن بگن رو میگن
اونا استراحت نخواستن؟ "اونا نگفتند، "هی، میشه مکث کنیم؟
.شما خودتون الان با دیجیتال کار میکنین - ...آره، ولی اولین تجربه ام با دیجیتال میدونین - .هیچ کاتی در کار نبود
میدونین، من با "ریچارد لینکلیتر" روی فیلمی - به نام "یک اسکنر تیره نگر" کار میکردم اوه، آره، آره، آره -
...و مثل این بود که - .میتونستین فقط ادامه بدین -
"آره، مثلاً فقط میگفتم، "میشه لطفاً دیگه ادامه ندیم؟ "بسه دیگه"
.نه، مجبور نیستیم مکث کنیم - .ولی من میخوام -
دوربین سمت راست یا چپ؟
رابرت داونی" پیشم اومد و بهم گفت، "من نمیتونم اینطوری .کار کنم. هیچوقت نمیتونم برای استراحت برم کانکس
.اصلاً نمیتونم تمرکزم رو حفظ کنم. 14 ساعته که روی پاهامم ".هر لحظه سر فیلمبرداری ام
.حتی بطری های شیشه ای محتوی ادرار تو گوشه و کنار صحنه جا میذاشت .میرفت بیرون و ادرارشو میاورد تو. و به یه نوعی مثلاً اعتراضش بود
من قبلاً با فیلمهای سلولوئیدی کار کرده بودم و وقتی نتیجه ی کار .با سلولوئید مقدس رو دیدم، واقعاً شگفت زده شده بودم
خیلی فوق العاده بود. به همین خاطر اون چندتا از .فیلمهای اولم رو، با فیلم های سلولوئیدی ساختم
"من یه فیلم مهم هالیوودی به نام "ساحل" با بازی "لئوناردو دیکاپریو .و دست اندکاران زیادی ساختم، و اصلاً باب میلم در نیومد
.به نوعی احساس کردم اصلاً مناسب من نبود
.بالاخره بعد از اون، فیلم "جشن" رو دیدم
.اون زیاد شبیه فیلم نبود .حتی حالت فیلم رو هم نداشت
.اون فقط کنترل دوربین بود، حرکتی که دوربین داشت
به همین خاطر با فیلمبردار فیلم، "آنتونی داد منتل" تماس گرفتم ،و بهش گفتم، "احساس میکنم کار درستی رو دیگه انجام نمیدم "میشه باهم یه کاری به صورت دیجیتالی انجام بدیم؟
که البته واقعیتش اینه که .معنیش رو هم نمیدونستم یعنی چی .به نوعی مثل یه واژه ی جدید بود
بعد فیلمنامه ی "28 روز بعد" به دستمون رسید .و با دوربین های هندی کم معمولی فیلمبرداریش کردیم
ولی یادمه که "آنتونی" بهم میگفت، "کار کردن با این فرمت "خیلی خوبه" بعدش گفت، "ولی هیچ وقت اسکار نمیگیرم
یه سکانسی تو اوایل فیلم بود که کاراکتر .کیلیان مورفی" تو لندن متروکه پرسه میزنه"
دانلود رايگان جديدترين فيلم ها وسريال ها ‏.:: www.bolboljan.net ::.
،و ما قادر نبودیم فیلم رو با نوار فیلم بسازیم .چون در اینصورت تردد اتوموبیل ها رو باید متوقف میکردیم
ما پول کافی برای اینکار نداشتیم. کاری که میکردیم این بود که فقط تردد رو بصورت خیلی کوتاه متوقف میکردیم
ولی چون با این دوربینها کار میکردیم، میتونستم .از ده تا دوربین استفاده کنیم، چون اونا خیلی ارزون بودن
..و بازیگر میتونست یه جایی تو مرکز لندن .قدم بزنه و با ده تا دوربین فیلمبرداری کنیم
به همین دلیل شما مجبور بودین که تردد اتوموبیل هارو فقط برای .چند دقیقه متوقف کنین، و بعدش در واقع 10 تا برداشت داشته باشین .این یه امتیاز بزرگی بود
...من دوربین ها رو اطراف صحنه قرار میدادم .نه بطور تصادفی، بد، یا با بی دقتی
من تلاش میکردم که هر زاویه رو کنترل بکنم، و هر وقت با دوربین .کار میکردم، تقریباً میدونستم که بهترین زاویه اش کجاست
،همچنین میتونستی یکم دوربین رو کنترل کنی .و چون دیجیتال بود یه چیزی گیرت بیاد
وقتیکه شات عریضی داشتین و یه شخصیت کوچکی هم .توش وجود داشت، اونا فقط مثل دو یا سه تا پیکسل بودن
،منظورم اینه که انگار توش کسی نبود .فقط رنگ بود
،کیفیت تصویر رو اگه با کپی دقیق همون فیلم ،ولی ضبط شده روی نوار فیلم مقایسه میکردین .مطمعناً فیلم، فوق العاده با کیفیت تر بود
ولی میتونستین بطور غیرمجاز و مخفیانه .فیلم بگیری، بدون اینکه مردم بفهمن
میتونستی کارهای غیرمتعارفی بکنی. و وقتی از لحظه ی ابتدای فیلم جلوتر میرفتیم و عوامل فیلم .کار رو یاد میگرفتن، شما یه استراحت میدادین
من از این آزادی عمل خوشم اومد و از اون لحظه به بعد سلیقه م ،به اون سمت گرایش پیدا کرد. و وقتی که همون سکانس رو فیلم میگرفتیم .فهمیدم این چیزی هست که باهاش کار میکنم و دوست دارم کار بکنم
اون باعث شد کار تدوینگر فوق العاده بهتر بشه، چون اونا معمولاً .مقدار بسیار بسیار زیادی از فیلم رو زیر و رو میکردن
،در دهه ی 1970 و 80 شرکت های الکترونیک بر روی ارائه ی راه حل هایی کار کردند .تا جایگزینی برای ویرایش فیلم شود
برای بیش از 100 سال، ویرایش فیلم به معنی .برش و وصل کردن نوار های فیلم بود
قبلاً وقتی به اتاق تدوین میرفتین، اونا یه سبد برای کوتاه کردن فیلم می آوردند، بعد فیلم رو میبردن بیرون
و توسط دستگاه "موویولا" فیلمو میدیدن، و بعدش شما ...فیلمارو سرهم میکردین، درست مثل نوعی دستگاه تدوین بود که باعث میشد :Moviola در مراحل تدوین، بتوان فیلم را مشاهده کرد
...اون دستکش های سفید یادتونه .و خیلی تو کارشون سریع بودن
من فریم ها رو پیدا میکردم، بعضی مواقع تا اون حد فیلم هارو ،به هم میچسبوندم که نوک انگشتهام خونی میشد .و واقعاً فیلمهارو خونی میکرد
،منظورم اینه که واقعاً اون زمان اینطوری بود .درحالی که الان فقط فشردن دکمه های کوچولو هست
.این فلاپی دیسک هست که هممون باهاش آشناییم
،سیستم های تدوین اولیه، از چندین دیسک مغناطیسی دستگاه های ضبط نوار، و دیسک های لیزری برای ذخیره سازی .و پخش فیلم های دیجیتالی شده استفاده میکردند
.اکثر این دستگاه ها بسیار بزرگ و پر هزینه بودند
اولین اتفاقی که واقعاً همه چیز رو تغییر داد، به نظرم دستگاه تدوین دیجیتال بود، به این معنی که برداشت های اولیه مون .بایستی از نوار فیلم تبدیل میشدن به نوار ویدئو
و به این ترتیب باعث شد همه چی ادامه پیدا کنه
.ما یه دستگاه ویرایش فیلم درست کردیم که تماماً دیجیتالی بود ...ما اولین "ادیت دروید" رو در سال 1980 ساختیم یک سیستم تدوین غیر خطی و کامپیوتری :EditDroid بود که توسط شرکت "لوکاس فیلم" طراحی شده بود
.که در نهایت، دستگاه رو به شرکت "اوید" فروختیم...
از اواخر دهه ی 1980، شرکت "اوید" ویرایش دیجیتال را .با ارائه ی سیستم های کم حجم و مقرون به صرفه و کامپیوتری توسعه داد
،اولین باری که طرز کار سیستم "اوید" رو دیدم، کیفیت تصویر کم و تکه تکه بود. با خودم گفتم، "وقتی کیفیت تصویر رو "پنج سال بعد اصلاحش کردند، واقعاً وسیله ی جالبی خواهد بود
چرا با سیسیتم "اوید" امتحانش نکنم؟ میدونین، من از اون افرادی هستم که همه چیزو تو همون اوایلش .امتحان میکنن. از اینکه به سمت ناشناخته ها برم، خوشم میاد
یادمه که تو فیلم "بیمار انگلیسی" ناگهان به تصویر نگاه کردم "و گفتم، "وای نه. چطور میتونم باهاش کار بکنم؟
وقتیکه با تدوینگر های قدیمی کار میکنم، بارها از اون دوره ای حرف میزنن که کامپیوتر ها وارد کار میشدند .و اونا خیلی مخالفش بودند، چون با کامپیوترها آشنایی نداشتند
اونا میترسیدند که به حد کافی، نحوه ی کار کردن رو باهاش بلد نباشن. اگه فلان کلید رو فشار میدادی یا اشتباهاً .خاموش یا روشنش میکردی، همه چی از بین میرفت
طوری که اگه بصورت فیزیکی فیلم رو .تو دستتون داشتین، همچین اتفاقی نمیتونست بیفته
اونا عقیده داشتند که این کار، تدوین نیست. وقتیکه نوار یه فیلمی رو .تو دستتون دارین بهش تدوین میگن. این فقط تکنولوژی هست .فرم هنری تدوین یعنی، کار کردن بر روی تصاویر برای گفتن یک داستان
خیلی برام سخت بود که یاد بگیرم، چون .اصلاً از کامپیوتر استفاده نکرده بودم
من فکر میکردم که "ماوس"، یه چیزیه که رو زمین .حرکت میکنه. منظورم اینه که تا این حد بیسواد بودم
،ولی کم کم یاد گرفتم و یکمی هم پسش زدم ،ولی از وقتی کار رو باهاش شروع کردم .مشکلی نداشتم و ازش خوشم اومد
.دیگه تو اتاق های تدوین، نوار فیلم وجود نداره ...همه اش به نوعی
.دیگه آروم به کار می افته ...میدونین، من دیگه صدای ...قبلاً من صدای
،میدونین، حلقه های فیلم روی نیمکت. خیلی پر سر و صدا بود .یه نوع فضای پر تکاپویی بود، ولی الان خیلی ساکت هست
.تقریباً شبیه اینه که کندر دود کنم و شمع روشن کنم
،دیجیتال بهتون سرعت میده، و تاحدودی احساس شما رو به چالش میکشه که "میتونم تا اون حد پرسرعت باشم؟ "وقتی برای نفس کشیدن دارم؟
بعضی وقتها این تدوین گرهای جوان، افراد جالبی که خیلی کارهای فوق العاده ای انجام میدن... ولی اونا معمولاً .این فرصت رو ندارند که بشینن و راجب کارشون فکر بکنن
،که به نظرم اگه با نوار فیلم کار میکردند .شاید میتونستن یکم بیشتر راجبش فکر کنند
.به همین خاطر این یه نوع تفکر خاصه
فیلم بهت یک نظم و ترتیبی یاد میداد که این مسئله با کامپیوتر ها ،زیاد حاصل نمیشه. چون همین که فیلم رو برش میدادین ،مجبور بودین که دوباره فیلم رو با نوار چسب وصلش کنین
،که اونوقت هم شاید داخل دستگاه گیر میکرد .به همین خاطر شما بیشتر تعیین کننده بودین
،اینکه به خاطر انتخاب های نامحدود .ویرایش فیلم بهتر شده یا نه، زیاد مطمئن نیستم
در واقع، کاملاً مطمئنم که فیلم های زیادی هستن که .بدتر شده اند، چون بیش از حد دستکاریش میکنن .ممکنه یه چیزی رو از دست بدیم
،"تو یه کات در فیلم "لورنس عربستان ...جایی که کبریت رو فوت میکنه
.مشخصه که حس شوخ طبعی جذابی دارین
.اون صحنه تو فیلم نامه به یه صحنه ی دیگه کات میشد ،و اگه مثل این روزها دیجیتال وجود داشت .شاهد یه کات بودیم که با یه صحنه ی دیگه محو میشد
تو اون دوران، نوار فیلم درست این شکلی لب به لب ،به هم وصل میشدن، فقط با یه برش مستقیم "و وقتی هم که میدیدیم میگفتیم، "وای چه فوق العاده
..این کار جواب میداد، میدونین ،وقتیکه اون احساس رو داشتین .درست مثل جادو بود
،دیجیتال، این پلاستیک قابل انعطاف و باورنکردنی تصاویر و صدا .خیلی اغوا کننده هست، چون کاریه که ما میکنیم
.میدونین؟ چون ما تندیس گران تصاویر و صدا هستیم
.اینطور نیست که نتونی با نوار فیلم انجامش بدی ،فقط سخت تره که به این مدل انجامش بدی .و کاری کنی که بهتر دیده بشه
،از وقتیکه فناوری دیجیتال به رشدش ادامه داد ،"تصاویر ایجاد شده توسط کامپیوتر یا "سی جی آی .بیشتر و بیشتر در فیلم ها دیده شدند
جلوه های ویژه ی بصری یا "وی اف ایکس" از همان سالهای .آغازین سینما، بخشی از پروسه ی فیلم سازی بوده است
،ترفند های فیلم برداری، تکنیک های نورپردازی ،ماکت های پر از جزئیات، و کارهای انجام گرفته در لابراتوار .برای تغییر دادن واقعیت و بهبود تجربه ی فیلم دیدن، استفاده شده بود
در بیشتر فیلم ها، صحنه هایی به تصویر کشیده میشوند که شما نمیتونید صرفاً با فیلمبرداری بدستش بیارید. به همین خاطر .تصاویری که نیاز به دیدنش دارید بایستی به یک نحوی ساخته بشوند
سرپرست جلوه های ویژه بودن این مطلب رو میطلبه که همزمان،از تنوع عظیمی از جنبه های مختلف .جهان پیرامونمون آگاهی داشته باشیم
شما باید از علم فیزیک، مثلاً از این لحاظ که نور در .سطوح مختلف چه واکنش هایی نشون میده، اطلاع داشته باشید
.شما باید از انیمیشن هم سر در بیارید شما باید از نحوه ی حرکت انسان ها .و جانوارن مختلف سر در بیارید
شما بایستی همزمان، هم هنرمند باشید .و هم تکنیسین، که یک ترکیب جالبی هست
در حقیقت وقتی که جلوه های ویژه اتفاق می افتاد، یا صد سال اول تاریخ جلوه های ویژه در سینما، اونها با ماکت ها و دوربین های .فیلم برداری انجام میشد. و به نوعی در کاراییشون محدودیت داشتند
،ولی برای اینکه فیلم های "جنگ ستارگان" ساخته بشه .زمان و انرژی و افراد زیادی در برنامه گنجانده شدند
،وقتیکه این کار رو 22 سال قبل شروع کردم .محیطی که توش کار رو یاد گرفتم، یک محیط فیزیکی بود
.اون فقط صحنه، مینیاتور ها، نورپردازها و این چیزا بود
،مسئله ی مهمی که راجب ساختن چیزهای واقعی وجود داره اینه که .شما باید از تمام حواس و برداشت های های فیزیکیتون استفاده کنین
،و خیلی دلپذیره که اونجا با سه نفر دیگه باشین و یه ماکت رو تحلیل کنین .یا راجب باحال دیده شدن یه چیزی زیر نور واقعی بحث کنین
و تمام این فیلمبرداری ها در نهایت .سر از چاپگر نوری در میارند
این یه دستگاه بزرگی هست که در واقع لایه های فیلم رو به هم .فشرده میکنه و یه صحنه ی جدیدی از فیلم رو خلق میکنه
به همین خاطر شما میتونین لایه هایی از تصاویر رو .همانطور که در فیلم مشاهده میکنین باهم ترکیب کنین
کار بخش جلوه های ویژه، به معنی واقعی کلمه این بود که بخشی از .فیلم رو مقابل قسمت دیگر و بخش های دیگری از فیلم قرار دهد .و این مسئله باعث کاهش کیفیت در کار میشد
.در سال 1978 ما "جنگ ستارگان" رو تازه تموم کرده بودیم
ما توش چندتا صحنه ی دیجیتالی کار کرده بودیم .که خیلی خام و ناشیانه بود
.مثلاً نمودار ایستگاه فضایی ستاره ی مرگ و اینجور چیزا
.ولی من افراد زیادی رو میشناختم که تو حوزه ی دیجیتال کار میکردند "به همین خاطر یه قسمت کامپیوتری ایجاد کردم و بخش کامپیوتری "پیکسار .رو در شرکت جلوه های ویژه ی "آی.ال.ام" تأسیس کردیم
الان من در یکی از چهار اتاقی هستم که اینجا تو شرکت آی.ال.ام" داریم. و چیزی که اینجا داریم، هزاران و میلیون ها" .سیکل، قدرت محاسباتی هست که هر ثانیه به وقوع میپیونده
من به نوعی با گروه گرافیکی که اینجا تو شرکت .آی.ال.ام" داشتیم، تمام تلاشم رو میکردم"
،چیز هیجان انگیزی که راجبش وجود داشت این بود که .این حس رو نداشت که قوانین زیادی وجود داره .واقعاً یه جوری شبیه غرب وحشی به نظر میومد
این کار داشت ممکن میشد که فیلم ها رو اسکن کرد و .انتقالشون داد توی کامپیوتر و روش تغییرات ایجاد کرد
،امتیاز بزرگی که دیجیتالی کردن فیلم برای شما داشت .این بود که شما هیچ کاهش کیفیتی توش نداشتین
وقتی دیجیتالی هست، یعنی صفر و یک هایی هستند که .از اول تا آخر مسیر همون صفر و یک باقی میمونند
.دیجیتال از نقطه نظر جلوه های ویژه، با اهمیت شد
،اولین چیزی که وارد کار شد .در حوزه ی جلوه های ویژه بود
اون استفاده از تکنولوژی دیجیتال .بمنظور واقعیت بخشیدن به تخیلات بود
اگه بتونین یه فیلمی بگیرین و تبدیلش بکنین به اعداد یعنی دیجیتالیشون بکنین)، میتونین اون اعداد رو) .دستکاری بکنین و بعد قرارش بدین توی فیلم
.هیچ محدودیتی تو کار وجود نداره .تمام دنیا کاملاً باز هست
،اولین تصویر کاملاً دیجیتالی ای که روش کار کردیم .توی فیلم "شرلوک هلمز جوان" بود
.ما یه کاراکتری داشتیم که با شیشه ی رنگی ساخته شده بود ،ولی شیشه بایستی شبیه این میشد که انگار واقعی هست .نه شبیه هیچ کدوم از کارهای گرافیکی
.و برای ما شش ماه زمان برد تا ازش چندین تصویر بسازیم که خیلی پیچیده ولی شگفت انگیز بود که .تو اون محدوده از زمان تونستیم انجامش بدیم
.جورج" همیشه در ضمینه ی دیجیتال فرد خیلی پیشرویی بود" ،و افراد جلوه های ویژه تو همون اوایل .به وسیله ی اون کارشون راحت تر شدند
!از شر شعله آتش خلاص شو
.من فقط میخوام یه سگ گله باشم - .فعلاً که به حد کافی تو دنیا گرگ هست -
ما هنوز روی فیلم، فیلم برداری میکردیم. هنوز با دوربین های دیجیتال شروع به فیلمبرداری نکرده بودیم، ولی تمام مراحل پس از .فیلمبرداری، داشتند سیر دیجیتالیشون رو میپیمودند
چطور به داخل کامپیوتر رفتی؟
،اونا یه عکس از دستم گرفتند ،بعد تو کامپیوتر ازش یه انیمیشن ساختند، مثل یه دست نقره ای .بعد توی فیلم بهت نشون دادند
تجربه ی خیلی جالبی که تو سه گانه (ماتریکس) داشتیم این بود که شما داشتین پی میبردین که همه ی این صحنه ها رو در مرحله ی .پس از فیلمبرداری واقعاً دارین خلق میکنین
.شما نمیتونستین صحنه رو فیلم برداری کنین .شما صحنه رو تو کامپیوتر میساختین
.بود SD از اواسط تا آواخر دهه ی نود، به نظرم کیفیت
،به نوعی به نظر میاد که انگار جلوه های ویژه .راهی بود که بشه بهش رسید
ما تو شرکت "آی.ال.ام" برای اینکه .جلوه های ویژه مون رو انجام بدیم، یه مشکلی داشتیم
ما برای اینکه بتونیم اون کارو بکنیم مجبور بودیم .فیلم رو از فیلم به دیجیتال تبدیلش کنیم
ما میتونستیم مبلغ بسیار زیادی رو تنها با .تبدیل نکردن فیلم، صرفه جویی بکنیم
فیلم دست و پا گیر هست، به همین خاطر .گفتم هزینه و زمانم رو روی این مسئله میذارم و حلش میکنم
،ما رفتیم شرکت "سونی" و گفتیم ما میخوایم بهتون کمک کنیم و باهاتون" "همکاری کنیم تا یه دوربین دیجیتال بسازین
اون خیلی مصمم، قصد داشت که قسمت دوم .جنگ ستارگان" به صورت دیجیتالی فیلم برداری بشه"
ما باید تمام کارها رو به نتیجه میرسوندیم و تمام فضا رو .محیا میکردیم تا تماماً با دوربین های دیجیتال بتونیم فیلم بسازیم
یکی از مشکلاتی که در دوربین های دیجیتال .اولیه وجود داشت، وضوح تصاویر بود
،وضوح تصویر به عوامل زیادی بستگی دارد ولی به زبان بسیار ساده، وضوح تصویر یعنی .تعداد پیکسل هایی که یک دوربین میتواند ضبط کند
،هرچه پیکسل های بیشتری داشته باشید یعنی به همان اندازه وضوح و .جزئیات بیشتری خواهید داشت
،SD یک دوربین با کیفیت استاندارد یا .معمولاً کیفیتی در حدود 480×720 پیکسل داشت
،در واقع نقطه ی عطف این جریان در سال 2000 بود که اولین دوربین ،F900 وقتی که دوربین .اچ دی ما بود، ارائه کردیم
.قبل از اون به هر چی که نگاه میکردین شبیه ویدئو بود
دوربین های اچ دی، کیفیتی درحدود 1920 پیکسل ...به طور عرضی، ضبط میکنند .2k تقریباً کمی پایین تر از کیفیت
.در سال 2002 ما فیلم "حمله ی کلون ها" رو ساختیم .این اولین فیلم مهمی بود که بصورت اچ دی فیلم برداری میشد
کاری که "جورج لوکاس" با فیلم های جنگ ستارگان انجام داد، این بود که او یک دوربین اچ دی تجربی را برداشت .و اون رو به یک الگویی برای فیلم سازی مورد استفاده قرار داد
.این مسئله تو اون زمان غیر قابل تصور بود
این به این معنی بود که او نه تنها در میان تمام جامعه ی سینما سر زبان ها افتاده بود، بلکه به این معنی بود که .در خود فیلم هم بشدت مطرح شده بود
این موضوع باعث شد دوره ی بسیار دوقطبی ای .برای بسیاری از افراد در هالیوود ایجاد بشه
،اونا بلند شدن و تو یه جلسه ی مهمی گفتند، "من مظهر شیطان هستم ،من صنعت رو به نابودی میکشونم، من شغل همشون رو از بین خواهم برد
دیجیتال کیفیت نامرغوبی داره...اون میگه "حمله ی کلون ها" رو .بصورت دیجیتال فیلمبرداری میکنه ولی این کار رو انجام نمیده
ما خبر هایی داریم که اون درواقع از دوربین های حاوی فیلم .استفاده میکنه و بصورت دیجیتال فیلم رو نمیسازه ".اون به همه داره دروغ میگه
بیرون اومد ،F900 وقتی که دوربین .با خودم گفتم، تصویری که داره واقعاً افتضاحه
اصلاً فکر نمیکردم که بشه بهش .یه دوربین سینمایی گفت
سال های ابتدایی احساس نمیکردم که ضبط دیجیتال .یا تولید دیجیتال، شبیه فیلمه
اونا همیشه میگفتن، "میبینی،.. نمیتونی فرقشون رو .تشخیص بدی". ولی من میتونستم تشخیص بدم
F900 ما اولین افرادی هستیم که قبول داریم دوربین .مثل دوربین فیلم برداری ساخته نشده بود
البته "جورج لوکاس" گفته بود، بعد از اینکه جنگ ستارگان .رو فیلمبرداری کرد، دیگه هیچ فیلمی رو با فیلم نمیسازه
و این مسئله باعث ایجاد یک همهمه .و جنجال تمام عیار در هالیوود شد
فناوری دیجیتال و دوربین های دیجیتال، از لحاظ نحوه ی فکر کردن .و نحوه ی کارکردن، مثل تهدیدی برای حیات افراد بود
فیلمسازی یک هنره، و برای یه فیلمساز سنتی به نظر میرسید .که ما داریم با هنر رابطه ی نامشروع برقرار میکنیم
"میدونین، اونا میگفتند، "چرا دارین به عقب برمیگردین؟ .ولی برای اینکه پرش به جلو داشته باشین، به عقب رفتن ضروریه
یادمه که "جورج لوکاس" حدود ده سال پیش همه رو ،در همایشی تو یه مزرعه در "سان فرانسیسکو" جمع کرده بود
و وقتی اعتراض ها پیرامون اینکه دیجیتال، به هنر فیلمبرداری ،خاتمه میده، اون متذکر شد که این فقط یک ابزار دیگه هست .و این مسئله حقیقت داشت
،وقتی که مردم نسخه ی آزمایشی "لوکاس" رو دیدند "اونا گفتند، "نه، این به درد نمیخوره
،مشابه حرف های کوته فکرانه بود که میگفتن "ما باید ده سال منتظر بمونیم تا این روش رو اتخاذ کنیم"
،من نمیخواستم تا اون اندازه منتظر بموندم. من گفتم .من از "اوبی وان"(شخصیتی در فیلم جنگ ستارگان) پیروی میکنم" .اوبی وان" میدونه که راجب چی داره صحبت میکنه"
.اون میدونه که الان چه زمانی هست. اون همیشه میدونه من میتونم حدس بزنم که این قراره سرآغاز یک چیز مهمی .باشه، و من هم میخوام در این قضیه سهیم باشم
ولی تصویر افتضاح از آب در اومد - (منظورش فیلم روزی روزگاری در مکزیک هست) .تصویرش بد نبود، ولی بخوبی فیلم نبود -
ولی بهم فرصتی رو مهیا کرد که .شما نمیتونستین با فیلم انجامش بدین
،من کتاب "شهر گناه" رو برداشتم و با خودم گفتم الان میدونم چطور فیلمشو درست کنم. خدای من، اگه بصورت" "دیجیتال بسازمش، میتونم طوری بسازم که درست شبیه کتاب بشه
شب درست مثل جهنم گرمه. من به یه الهه .خیره شده م. اون بهم میگه دوستم داره
،اگه "شهر گناه" رو روی فیلم ضبط میکردیم .همچین فیلمی وجود نداشت
من نمیتونستم... من حتی فکرش رو هم .نمیکردم که همچین کاری بکنم
.من قادر بودم کارهایی بکنم که فرم هنری رو تقویت بکنه .تکنولوژی، هنر رو تقویت میکنه و هنر هم تکنولوژی رو
.وقتی که "شهر گناه" اکران شد، مردم رو شوکه کرد .درست مثل اینکه یه آجر به کلشون بخوره .چون اصلاً نمیدونستن دارن به چی نگاه میکنن
بجای اینکه بخاطرش پشت سنگ پنهان بشی و منتظر باشی که بگذره بره، شما کاری رو انجام دادید که بعد از اون مردم .متوجه شدند که امکانش وجود داره
.میدونین، من از کیفیتی که داشت خیلی متحیر شده بودم من حتی نمیدونستم که همچین چیزی ممکنه. ولی امکانات برای .اصلاح رنگ، و کار کردن در آن فضای رنگی پیشرفت کرده بود
بعد از اینکه یک فیلم، فیلمبرداری و تدوین شد، و جلوه های ویژه ،بر روی آن انجام گرفت، رنگ زن یا تصحیح گر رنگ .در لابراتوار اصلاحاتی را روی ظاهر فیلم انجام میدهد
در روش سنتی فتوشیمیایی، نگاتیو .به مرحله ی ظهور میرسید و چاپ میشد
اصلاح رنگ به زمانی بر میگرده که فقط .فیلم های سیاه و سفید وجود داشت
این صحنه ها عملیات تاریکخانه ی لابراتوار .را در گذشته نشان میدهد
فردی که شغل منو داشت، معمولاً به نگاتیو .نگاه میکرد و تعیین میکرد که چقدر باید توی تشتک تاریکخانه بمونه
،اگه بار اولش ایراد دار شد .دوباره غوطه ورش کنین
.به همین خاطر، زمان مطرح بود. کاری بود مرتبط با زمان
،با پیدایش فیلم رنگی، تصحیحگر ها .درگیر فرایند های خلاقانه تری شدند
،در لابراتوار، تصحیح گر رنگ، مدیر فیلمبردار و کارگردان، ظاهر فیلم را که قرار بود توسط مردم .در سینماها دیده شود، مشخص میکردند
،تنها اصلاحاتی که میشد به روش فتوشیمیایی انجام داد .تعادل رنگی میان قرمز، سبز، آبی، و روشنایی بود
کار ما در حقیقت دستیابی به تصویر مورد نظر کارگردان و مدیر فیلمبردار، و واقعیت بخشیدن به این کار .در بخشی از فیلم میباشد
،مثلاً با کارگردان و فیلمبردار مینشستم و اونا میگفتند "اونجا بنظرم یکم زیاد قرمز هست یا زیادی آبی هست"
و ما هم با اون صحنه تو ذهنمون، از این نظر که چقدر تغییرش بدیم یا اینکه کاتهای متفاوت رو .چطور با همدیگه تنظیمش کنیم، کلنجار میرفتیم
تصحیح گرها بیشتر مجبور بودند با ذهن خودشون سر و کار - .داشته باشند. میدونین، توسط درک و شهود مستقیم آره -
.این کار خیلی سخت بود .خیلی هنر و زحمت فراوانی در گرو اش بود .این افراد واقعاً خیلی تلاش میکردند تا این کار رو انجام بدند
.من هنوزم پروسه ی تصحیح رنگ رو خیلی خسته کننده میدونم اینکه در حال پخش فیلم، راجبش صحبت بکنین و سعی کنین پا به پای "کات ها پیش برین و مثلاً بگین، "نمیدونم، به نظرم یکم آبی میاد
...و طرف هم سعی کنه یادداشت کنه ،بریده ی فیلم رو وقتیکه ادامه داره یادداشت بکنه .و شما هم نتونین مکث کنین... واقعاً برام دیوانه کننده ست
ابزارهای اصلاح رنگ دیجیتال، ابتدا برای کارهایی کوتاه تر .مثل آگهی های بازرگانی و نماهنگ ها استفاده میشد
.من قبلاً روی انبوهی از نماهنگ ها کار میکردم ما چندتا از دیوانه وارترین، و به نظرم .پیشروترین تصاویر رو ارائه کردیم
و قابلیت شگفت انگیزی بود که وارد اتاقی مثل همین اتاق بشین و چیزایی رو دستکاری بکنین تا .تصاویری خلق کنین که قبلاً مردم هرگز ندیده بودند
اصلاح رنگ دیجیتالی شروع کرد به جایگزین شدن .روش های اصلاح رنگ سنتی فتوشیمیایی
شغل من اینه که بتونم خاطر جمع بشم که سازندگان به چیزی که میخوان دست پیدا میکنن. طوری که ...فیلمبردار به رنگ ها و کنتراستی که میخواد برسه
و کارگردان هم طبیعتاً به اون حالتی که سرتاسر فیلم میخواد... برسه، و مطمئن بشه که مثلاً چشمهای بازیگران .و تمام حس هایی که میخواد رو بتونیم ببینیم
الان میتونم با چیزی که ما بهش .پاور ویندوز" میگیم شروع کنم"
.تو "پاور ویندو" من میتونم هر رنگی رو که بخوام تغییر بدم
،اگه اون درختایی که سمت چپ هستند رو انتخاب بکنم .میتونم رنگی که میخوام رو از درخت ها انتخاب کنم و جداش بکنم
.الان میتونم اون درختا رو به هر رنگی که بخوام تغییرش بدم
فیلمبردار و کارگردان میان پیشم و ما چند هفته روی تنظیم رنگ فیلم کار میکنیم و بهش حالت خاصش رو میبخشیم. تا باعث بشیم .زیباتر دیده بشه... طوری دیده بشه که اونا میخوان
من این احساس خیلی خوب رو دارم که .هر خواسته ی منطقی که داشته باشین میتونم انجام بدم
این مراحل رو کی ابداع کرد؟
،این همون تکنولوژی بود که توی نماهنگ ها .برای خلق اون حالت های باحال استفاده میکردند
...و در واقع اتفاقی که افتاد این بود که طی سالهای اخیر .طی ده سال اخیر، پیشرفت کرده و هرچه بیشتر کارآمدتر شد
فیلم "ای برادر کجایی؟" اولین فیلمی بود که .تک تک هر فریمش، جلوه های ویژه بود
.به همین خاطر تماماً به صورت دیجیتالی اصلاح رنگ شد
،به همین خاطر این اولین تعدیل رنگ دیجیتالی بود... میدونین ،راجر دیکینس" (فیلمبردار فیلم) تو اتاق مینشست و میگفت" "اون چیزی رو که میخوام رو تو روش فتوشیمیایی نمیتونم بدست بیارم"
چون هر بار که میخوام این رنگ طلایی زیبا رو .اصلاح بکنم، تماماً آسمان آبیم رو از دست میدم "چیکار بکنم؟
یکم به نظر زرد میاد، اینطور نیست؟ درختا یکم قهوه ای تر بودند
اون برای تست میومد اتاق، من هم باید باهاش مینشستم و .بهش نشون میدادم که "میتونیم حلش کنیم
کاری که میتونیم انجام بدیم در واقع اینه که ،همه چیز تصاویر رو میتونیم تغییر بدیم "به غیر از رنگ آبی در آسمان
،البته توش لباس کار هم پوشیده بودند .به همین خاطر رنگ آبی لباس ها هم بود
،ولی بقیه ی چیزا مثل درخت های سبزی که رنگ دلخواهتون نبودند .میتونیم کم رنگترش بکنیم و رنگشون رو به "قهوه ای-طلایی" تغییر بدیم
به خاطر ضرورتی که حالت فیلم ها دارن، بعدش .این قضیه در بین بقیه هم رایج شد
"...کسایی که میگفتن، "وای میتونم ازش استفاده کنم .میدونین؟ این فرایند هرچه بیشتر و بیشتر محبوب تر شد
اصلاح رنگ، فرایند خیلی خسته کننده ای .در فیلمهای فتوشیمیایی هست
...خیلی ناشیانه هست. خیلی .شما بسختی میتونستین کاری بکنین
ولی ویرایش رنگ دیجیتال اینطوری بود که میتونستم یه چیزایی رو علامت بزنم، و صورت یکی رو قرمز تر بکنم، یا پس زمینه رو .واضح تر بکنم یا... انگار توی بهشت بودم
من گفتم، "این حیرت آوره، میتونم "برای اصلاح این فیلم هر کاری بکنم
،الان که به اوایل تجربه کسب کردن بیشتر فیلمبردارا مثل خودم عبور از دنیای فیلم به دنیای دیجیتال، و در پی کنترل و دستکاری ...هرچه بیشتر فیلم فکر میکنم، چیزی که برام جذاب میاد
اینه که الان دیگه کنترل کمتری داریم، چون دیگه نگاتیومون و محصولمون .رو میبخشیم، و بعد از اون هر کسی میتونه برش داره و دستکاریش بکنه
.رنگ زن، واقعاً شخص مهمی در محصول نهایی هست من اون کسی هستم که این کلید ها رو فشار میدم .تا فیلمتون یه ظاهر خاصی داشته باشه
درسته، من دستور میگیرم، ولی این کار بیشتر مهارت و هنر منه که .کار رو تا حدی بهبود ببخشه و به یه مسیر خاصی هدایت بکنه
به همین خاطر من به نحوی، آخرین فردی هستم که .روی فیلم تأثیر میذاره
.این کار با شروع خصمانه ای بین فیلمبردار ها و رنگ زن ها، آغاز شد چون مثل این بود که یکیشون بگه،"اون نباید تعیین کنه که ".ظاهر فیلم باید چطوری باشه. این کار رو من میکنم
.زیبایی این کار، این روزها به اینه که یه کار تیمی هست
،به نظرم این کار ممکنه اختیار رو از مدیر فیلمبردار برداره ،ولی به گمانم این کار شما هست که به عنوان یه فیلمبردار .تلاشتون رو بکنین و تا آخر، کار رو دنبال کنین
و به نظرم اونا تمام تلاششون رو میکنن که کنار ،اصلاح گر رنگ باشند و بر روی این کار نظارت بکنن .تا اون تصویری که تو ذهن داشتند خلق بشه
تو فیلم "دارودسته های نیویورکی" بهم پیشنهاد ،کردند که اصلاح رنگ دیجیتالی انجام بدم
،ولی به این خاطر که همه چی برامون مهیا شده بود .تصویری که داشتیم، دقیقاً همون تصویری بود که میخواستیم
ما مجبور نبودیم که اصلاح رنگ دیجیتالی داشته باشیم .تا همه چیزو تغییر بدیم
،همیشه سعی دارم کارم با دوربین، نورپردازی .فیلترها و لنزها باشه، نه بعداً با اصلاح رنگ
البته اگه شما داستان خاصی داشته باشین که توش مجبور باشین ...واقعیت رو تغییر بدین، اصلاح رنگ
میتونه چیز فوق العاده ای باشه چون شما میتونید هر کاری که .بخواین با تصویر بکنین، که میتونه چیز عالی و فوق العاده ای باشه
وقتی که اصلاح رنگ دیجیتالی مون با فیلم تموم شد، یه ،نگاتیو کاملاً جدید تهیه میکنیم و یه پرینت از اون نگاتیو میگیریم .بعد پرینت نگاتیو رو مقابل داده ی اولیه قرار میدیم و مقایسه شون میکنیم
،بعدش پرینت رو اون جوری که باید دیده بشه .به طور دقیق تصحیحش میکنیم
چه احساسی دارین وقتی که تمام کارها رو انجام بدین و پرینت ها تازه و ...دست نخورده باشن، بعضیشون عالی ولی بعضی از پرینت ها
منظورم اینه که بعد از اینکه کارتون تموم شد، میشه مثلاً بیخیالش بشین؟
واقعیتش اینه که، وقتی شما به یه سالن سینما میرید و فیلمی رو که هفته ها روش زحمت کشیده بودید رو .میبینین، متوجه میشید که تو هر سالنی جور دیگه ای دیده میشه
..اونا درجه های متفاوتی از روشنایی تو پروژکتورشون دارن یا .میدونین، احتمالات زیادی وجود داره
در نهایت، این آپارات چی هست که .کارگردان واقعی فیلمه
صدا میتونه پایین یا بلند بشه، ممکنه سر بازیگر رو ببینین یا نبینین، چون اون میتونه از قاب خارجتون بکنه، چون اون .سرش شلوغه. اون کارایی داره که باید انجام بده
،میدونین، مثلاً یه فیلم نمایش داده میشه و به خاطر نور پروژکتور .یکی از حلقه های فیلم رنگش آبیه و اون یکی قهوه ایه
.ولی ما مجبور بودیم که از این مسئله لذت ببریم .من فکر میکردم که این هم بخشی فیلم هست
.الان خیلی برام مایه ی دلسردیه که پرینت فیلم رو ببینم
.مثلاً تصویر افسرده کننده ست. وضوح نداره .کادر بندی نداره. لرزش داره. کثیفه .متنفرم از این
من زحمت زیادی رو صرف این میکنم که تصاویرم همونطوری باشند که تو ذهنم دارم. من اونا رو خلق میکنم و تو دوربین و محصول نهایی دارمشون. ولی بعدش چه اتفاقی میوفته؟
،کیفیت فیلم در سالن سینما افتضاحه، و همه تو هالیوود میگن ..."نه دوربینش تا اون اندازه هم بد نیست" .اونا هیچوقت سینما نمیرن و تو یه سینمای واقعی نمیبیننش
فیلم "تایتانیک" تا حدی تو سینماها نمایش داده شد .که در واقع فیلمامون خراب شدند
.اونا در واقع پاره پاره شدند و از پروژکتورها بیرون ریختند
به همین خاطر تقلا میکردیم تا کیفیت رو به سالن های سینما برگردونیم، و از همین رو پی بردیم که اگه بصورت .دیجیتال بود، یه چیز فوق العاده ای میشد
.خراشی تو کار نبود، پارگی فیلم وجود نداشت
.جارو جنجال تبلیغاتی پیرامون این فیلم، غافلگیر کننده ست
در سال 1999 ما قادر بودیم فیلم "تحدید شبح" رو .بصورت دیجیتالی به روی پرده ببریم
،ما دو سالن سینما تو "نیویورک"، و دوتا تو "لس آنجلس" داشتیم ،و این اولین بار بود که یه فیلم مطرح هالیوودی .بصورت دیجیتالی نمایش داده میشد
سال 1999 در واقع چهار تا پروژکتور دیجیتالی .تو کشور وجود داشت
.تا سال 2002 هنوز فقط 150 تا وجود داشت
،مراحل پس از تولید همچنان وجود داشت و تماماً دیجیتالی بود .که مابقی این صنعت هم داشت به همون سمت میرفت
صدا که به اون سمت رفته بود - تدوین هم دیجیتالی شده بود -
...تدوین هم آره
،فقط دوربین فیلمبرداری عقب مونده بود میدونین؟
،شرکت های جدیدی، شروع به توسعه ی دوربین های "اچ دی" نمودند .و سایر فیلم های هالیوودی، راه "لوکاس" را ادامه دادند
وثیقه"، ساخته ی "مایکل مان" از دوربین اچ دی" تامسون وایپر" استفاده کرد، که کیفیت فیلم را برای" .فیلمبرداری در محیط های تاریک بالا برد
.مایکل" میخواست که بتونه شب رو ببینه"
و تو اون برهه از زمان، بهترین بهینه سازی با این دوربین ها انجام گرفت، و مرزهایی که .دیجیتال قادر به پیمودنش بود، گسترش دادیم
وثیقه" فیلم جالبی بود، چون دقیقاً همون" .حالتی رو داشت که قرار بود داشته باشه
.وقتی که شما تو شب بیرون رو نگاه میکنین، شما شب سیاهی نمیبینین ،شما هاله ای از نورهای سبز، قرمز، و بنفش در اطراف شهر میبینید .مثل غباری در آسمان. شما تمام این رنگ های فوق العاده رو میبینید
و در اون زمان تنها راهی که واقعاً میشد به این شیوه .فیلمبرداری کرد، بصورت دیجیتال بود
شما امروزه فیلمبرداری های شبانه ی زیادی میبینید که .از حساسیت متفاوتی استفاده میکنند .از تراشه ها ی "سی سی دی" متفاوتی
.اونا طیف فرا بنفش بیشتری رو میتونن ببینن
به همین خاطر شما فیلم سازهای زیادی رو میبینین که از این وسیله ،استفاده میکنند تا زیبایی خاصی به روشنایی های شب ببخشند .ولی برای من هنوز اون حالت ویدئویی رو تو خودش داره
وایپر"، اولین دوربینی بود که متوجه شدم عصر دیجیتال" به سرعت داره رو به جلو میره، و واقعاً مسابقه ی .میان دوربین ها رو میتونستم درک بکنم
،در سال 2005 شرکت "پاناویژن"، قدرتی ثابت در بازار دوربینها با ارائه ی دوربین های تک سنسوری، پیشرفتی مهم .در عرصه ی دیجیتال به راه انداخت
ما این فرمت رو، به عنوان فرمتی کامل در نظر گرفتیم، و تصمیممون این شد که بهترین کاری که میتونیم انجام بدیم، طراحی چیزیه که "من بهش میگم" دوربینی با توان ضبط روی نوار
و این درست زمانی بود که شروع به ساخت .دوربین"جنسیس" کردیم
جنسیس"، یک دوربین تمام فریم، با تراشه ی 35 میلیمتری هست" .که اجازه میده عمق میدانی که بسیار شبیه فیلم هست، داشته باشین
،و ما واقعاً میتونستیم از تمام لنز های 35 میلیمتریمون .بالغ بر هزاران لنز، استفاده کنیم
و ما با شرکت "سونی" برای کار .روی این دوربین شریک شدیم
اونا قسمت های الکترونیکیش رو ساختند، و ما قطعات رو سوار هم کردیم، و اولین دوربین تمام فریم دیجیتالی رو .برای ساخت فیلم های سینمایی ارائه دادیم
،"جنسیس خیلی جنجال بپا کرد، چون ساخته ی "پاناویژن .ولی با طراحی "سونی"، با سفارش پاناویژن بود
دانلود رايگان جديدترين فيلم ها وسريال ها ‏.:: www.bolboljan.net ::.
،اون حسگری به اندازه ی 35 میلیمتر بود در حالیکه "وایپر" یک حسگر کوچک 2/3 اینچی بود
مردم خواستار عمق میدان و ظاهری مشابه با فیلمهای 35 "میلیمتری بودند، چیزی که با دوربین های "جنسیس .میتونستین بگیرین، که کیفیت و تصاویر خیلی خوبی داشت
،ما بیشتر تو این فکر بودیم که اونو برای عوامل تولید بسازیم تا اگر تحولی پدید می اومد، برای افرادی که فیلم میسازند .استفاده ی آسانی داشته باشد
"دین سملر"، فیلمبرداری که برای فیلم "رقصنده با گرگ ها" ...برنده ی جایزه ی اسکار شده بود، فیلم "آپوکالیپتو" رو
تو مکزیک فیلمبرداری کرد، جایی که... ،درجه حرارتش 100 درجه و رطوبتش 200 بود .و بخاطر این مسائل توقفی در کار بوجود نیومد
،اون احساس میکرد که این دوربین .شبیه دوربین های فیلمبرداری هست
،وزنش 35 پونده. دوربین لعنتی اندازه اش این هواست .و رو سرش، یه چیزی شبیه خشاب فیلم داره
دستگاه ضبط به همون طریق بهش نصب میشه که .خشاب فیلم روی دوربینا، و یا پشتشون وصل میشد
اگه بخوام اونچه که فیلمبرداری کردم رو ببینم چی؟ میتونه از روی اون پخششون بکنه؟
اونا گفتند، "نه، اصلاً نمیتونی ببینیشون "این شبیه نگاتیو های اورجینال هست
من گفتم، "اگه درست متوجه شده باشم، شماها چند میلیون دلار پول خرج کردین و با "سونی" دوربینی رو توسعه دادین که من نمیتونم تصویر اچ دی شو ببینم، چون اون نگاتیو هست؟
در سال های 2006 و 2007 ما فضای رنگی مناسب .و وضوح بالا رو داشتیم، ولی مشکلمون دامنه ی دینامیک بود تفاوت مقدار روشنایی بین تاریک‌ترین نقاط :Dynamic range و روشن‌ترین نواحی عکس که دارای جزئیات قابل تشخیص باشند
.به همین خاطر باید دقت میکردین .باید تو صحنه، دقیق میبودین
دامنه ی دینامیک خیلی مهم هست. از هر چیز دیگری برا من مهم تره. در واقع بخاطر این مسئله هست که .وقتی به صورت دیجیتال فیلمبرداری میکنم، سرعتم رو میاره پایین
اگه شما تو فیلم، یه محدوده ای بین تاریکی ...و روشنایی داشته باشین، مثل این
شما با فیلمبرداری بصورت دیجیتال، نمیتونین به دامنه ی .وسیعی که فیلم بین نقاط سیاه و روشن داشت برسین
به همین خاطر هر چیزی که بالا .یا پایین اینجا باشه، جدا میشه
من همچین احساسی ندارم که دیجیتال آنچنان وسعت داره که .باعث بشه هر چیزی رو که بخوام انجام بدم
،شما نمیتونید با 5 استاپ، زیاد نوردهی کنین .و هنوز یه چیزی تو تصویر دارین استاپ: در عکاسی، مقیاسی از نوردهی است که بستگی به سرعت شاتر، ایزو، و دیافراگم دارد
،شما نمیتونین با 4 استاپ، تصاویر کم نوری داشته باشین .و هنوز تو تصویر ردی از چیزی وجود داره .به نظرم کار کردن تو این فضا ها جالب هست
در سال 2005، "جیم جینارد" موسس و صاحب شرکت چند "میلیارد دلاری عینک دودی و پوشاک ورزشی "اوکلی .در صدد ساخت دوربینی سینمایی و مقرون بصرفه شد
.دیجیتال دقت کافی فیلم رو نداشت اون به اندازه ی فیلم، خوب نبود، و به نظر من .هر چیزی تو دنیا میتونه بهتر بشه و بهتر ساخته بشه
.تنها سوال اینه که، کِی و توسط کیا
.یک سیر تکنولوژیکی به سمت جایگزینی نهایی فیلم وجود داشت ،اتفاقی که از بعضی سازندگان اصلی روی میداد ...این بود که اونا ابزارهایی با کیفیت ویدئویی یا
ابزارهایی با کیفیت اچ دی می ساختند، و به نوعی.. ،تلاش میکردند که این کار رو تو دنیای سینما هم انجام بدن .و چیزی که ما میدیدیم چیزی نبود که به حد کافی خوب باشه
ما میخواستیم روی هدفی کار کنیم که .به اندازه ی کافی بالا و معنی دار باشه
هست. ما میخواستیم که فیلم رو RED این طبیعت بازنشسته کنیم و راجب چیزی که جای اون رو .میگیره احساس خوبی داشته باشیم
.در سال 2007 دوربین "رِد وان" در دسترس مردم قرار گرفت
نسل جدیدی از دوربین ها که میتوانست .وضوح تصویری بالاتر از اچ دی داشته باشد
افزایشی در تعداد پیکسل ها، از 4K 2بهK
رو دیدم، واقعاً فکر کردم که RED وقتی که دوربین ،باید به "فیلم" زنگ بزنم و بگم با یکی آشنا شدم "چون واقعاً فکر کردم "این بهتره، آینده اینه
...وضوح، کنتراست و روشنایی، اون مدلی که بهش نور میخوره من احساس کردم که این یه چیز جدیدی هست، و اصرار داشتم که .فیلم "چه" رو با این دوربین فیلمبرداری کنیم
.دیجیتال در ابتدا خیلی بد بود
.همه اینو میدونستند
اومدند که یکم از دوربین های RED بعدش دوربین های .دیجیتال قبلی بهتر بود. حداقل ارزونتر بود
.درسته ارزونه ولی به اندازه کافی خوب نیست .در واقع من محدودیت های این دوربین رو تجربه کرده ام
.میدونین، یه مشکلاتی هم داشت .گهگاه با یه حرکت آروم میشکست
تمام چیزا رو RED اون یه کامپیوتره، ولی باز هم ،درباره ی بدنه ی دوربین های معمولی فیلمبرداری نادیده گرفت .و چیزی رو ساختند که فکر میکردند درسته
،حتی با سختی های گرما و بسته های یخی که روش میذاشتیم ،تمام این مسائل، هیچکدوم منو اذیت نکردند .چون برداشت ها خیلی خوب بودند
دیگه تعویض و جایگذاری خشاب فیلم تو این دره های تنگ و آب و هوای 100 درجه ای مطرح نبود، و ما قادر بودیم روی .مموری کارت فیلمبرداری کنیم و در عرض 15 ثانیه تعویضشون بکنیم
.این خودش خیلی برامون مهم بود .نتیجه اش یه فیلم بهتری شد
.من واقعاً از کاری که "جیم جینارد" میکنه خوشم میاد .من از کارای شرکتش و مسیری که پیش میرن، خوشم میاد
بیشتر مثل اینه که هیچ حد و مرزی نداشته باشن، یا مثل اینه که آستین هاتون رو بالا بزنین و شدیداً به چیزی .مشغول باشین تا تکلیف چیزی رو مشخص بکنین
دوربین "رد وان" وزنش 9 پونده، که با .لنزی که روش نصب میشه 14 پوند میشه
،تو فیلم "شبکه ی اجتماعی" من رفتم پیشش و بهش گفتم ،من باید روی این قایق های کوچولو فیلم برداری کنم"
اونا به نازکی چیپس های سیب زمینی هستن، و من نمیتونم .دوربین 13 پوندی رو سوارش کنم .باعث غرق شدنش میشم
"اون گفت، "بسیار خب، ازم میخوای که چیکار کنم؟ منم گفتم، "تو باید یه چیزی گیر بیاری، یه چیزی بسازی
هر کاری که بکنی باید یه راه حلی پیدا کنی، باید یه نسخه ی "چابکی از دوربین "رد وان" رو بهم بدی
اینا که گفتم روز جمعه بود. روز یکشنبه، اون بهم زنگ زد "و گفت، "بدنه رو از جنس الیاف کربن میسازیم
"من گفتم، "کی آماده میشه؟ "اونم گفت، "الان رو میز منه
،من رفتم و دوتا از دوربین ها رو برداشتم .وزنشون 5 پوند و نیم بود 2185 01:05:13,158 --> 01:05:24,177 .این چیزا قبلاً تو دوربین های فیلمبرداری وجود نداشت این نوع از عرضه و تقاضای فوری میان کسایی که .فیلم میساختند و کسایی که دوربین میساختند
من از اینکه یه چیزی بسازم که توش هوای آزاد باشه خیلی ناامید شده بودم، البته وقتی که به کشور هند ..بخصوص شهر بمبئی میرین
این چیز جون میگیره. همیشه این مسئله.. .تو هر گوشه و کناری داد میزنه
دنی" موضوعاتی مثل، دیوانگی، سرعت، انرژی، و جوانی رو" مطرح کرد، و اینا دقیقاً چیزایی تو فیلمنامه بودند که بهشون نیاز داشتم
...و دویدن .که بعدش عازم کشور هند شدیم
،این کشور شگفت انگیزترین مکان برای ساخت فیلمهای خاص هست .و ما نیاز به دوربینی داشتیم که بتونه به نوعی این حس رو برسونه
.مسئله، پیدا کردن یه دوربین مناسب بود .کار مشخص بود
،با تمام تجربه های غیر قراردادی و متعارفی که داشتم .کار من این بود که باید یه ابزاری پیدا میکردم
(si-2k) "دوربینهایی مثل "سیلیکون ایمیجینگ قادر به فیلمبرداری از مکانهایی بود که این کار با مدل های .قبلی دوربینهای "اچ دی" خیلی سخت بود
.اون یه حسگر همراه با یه کامپیوتر تو پشتش هست سوال اینه که شما کامپیوترتون رو ...شبیه یه دوربین فیلمبرداری میکنین
یا میگین که بیخیال، این کابل شبکه رو بگیر... .و وصلش کن به یه لپ تاپ
.بودند SI این چیزی بود که دوربین های
،تو اون موقع، هیچ دوربین دیگری نبود که به اندازه ی کافی کوچک باشه و "آنتونی" میخواست که بتونه تو خیابون ها بدوه و بچه ها رو .که میدویدن دنبال کنه و هم ارتفاع با بچه ها باشه
به همین خاطر اونا لپ تاپ های "مک بوک پرو" رو برداشتند و تو .یه کوله پشتی گذاشتند تا برای ضبط و فیلمبرداری ازش استفاده کنند
دوربینهای فیلمبرداری، حتی مواقعی که سوار پایه ،یا استدی کم (پایدار نما) یا جرثقیل نبودند .به بدن فیلمبردار وصل بودند
...چه شما رو تو خیابون تعقیب میکرد یا دوربین رو میذاشت اینجا .یا دوربین رو میچرخوند، یا به عقب میدوید
.شما میتونستید این کار رو بکنین SI-2K با دوربین
.دیگه به بدن فیلمبردار وصل نبود ،در طول فیلمبرداری، اون میتونست کارهای مختلفی بکنه .به معنای واقعی کلمه، میتونست بالبداهه فیلمبرداری کنه
در سال 2009 "میلیونر زاغه نشین" جایزه ی اسکار .را برای بهترین فیلمبرداری دریافت کرد
این اولین باری بود که این جایزه برای فیلمی تعلق میگرفت که .تماماً با دوربین های دیجیتال فیلمبرداری شده بود
.شما از برنده های اسکار هستین - ...آیا احساس میکنین که اون فیلم چی؟ -
،آیا اون فیلم باعث شد که دیجیتال الان تو جریان غالب سینما پذیرفته بشه؟
،موفقیت "میلیونر زاغه نشین" نزد منتقدان و مخاطبان .مظهر فصل جدیدی در سینما هست
احتمالاً این فیلم بود که راه رو برای .پذیرش فرمت های دیجیتال باز کرد
این اولین باری بود که یه فیلم دیجیتال واقعاً مورد پذیرش قرار میگرفت. به همین خاطر ...برای "آنتونی" خیلی خوشحال بودم
چون به گمانم "آنتونی" حس میکرد که هیچوقت به این اندازه از اقبال دست پیدا نمیکنه، چون انتخاب کرده بود که .بیشتر در دنیای دیجیتال تخصص داشته باشه
میدونین، بعداً این مثل چیزی میشه که به گذشته نگاه کنین .و بگین، این زمانی بود که دیجیتال متحول شد
،آواتار"، قرار بود فیلم بعدی من بعد از "تایتانیک" باشه" به همین خاطر در سال 1999 شروع کرده بودم به فکر کردن .راجب فیلم سه بعدی
...من همون ابتدا متوجه شده بودم که تنها راه فیلمبرداری سه بعدی .آینده ی فیلمبرداری سه بعدی، بصورت دیجیتال خواهد بود
،ما با گذاشتن پهلو به پهلوی دوتا دوربین اچ دی .شروع کرده بودیم به کسب تجربه
.به نظرم نتیجه خیلی جالب بود
.بعدش "وینس پیس" و من دوربین فیوژن رو ساختیم
،شما تصمیم دارین که یه دوربین رو اینجا .و یکی دیگه رو این بالا قرار بدین
بعد اینکه این دوتا ترکیب شدند، چه اتفاقی می افته؟ چون برای برجسته دیده شدن، شما به دوتا تصویر نیاز دارین، درسته؟
درسته
،یکی از مشکلاتی که با دوربین های فیلمبرداری بزرگتر داریم ،اینه که اگه بخوایم پهلو به پهلو، مثل دوتا چشم شما کنار هم قرار بدیم .نمیتونید بصورت فیزیکی، به همون فاصله که چشمها دارن قرارشون بدین
اونا با همدیگه برخورد میکنند، به همین خاطر ما از آینه های ،بازتابنده استفاده میکنیم، و اگه از زاویه ی فیزیکی تجسم کنین ...این کار باعث میشه که دوتا دوربین روی همدیگه قرار بگیرند
.جایی که هیچ محدودیتی نداره چشمها رو چقدر نزدیک همدیگه بکنیم .و این مسئله برای فیلم سه بعدی خیلی مهم هست
برای خلق تصاویر سه بعدی، دو دوربین مانند یک جفت .دستگاه کار میکنند، درست مانند چشمهایمان
،آنها تصاویر را با اندک زاویه های متفاوتی .با ایجاد حسی سه بعدی از عمق و فاصله، ضبط میکنند
بیشتر افراد دور و برم باهام یه شوخی دارن که میگن، اشتیاق اون زمانی ...رو دارم که دنیا مسطح بود، چون فقط دوربینها نیستن که تکرار میشند
...تو مراحل تولید، همه چی تکرار میشه .مثلاً تنظیم و کنترل عدسی ها
و بیشتر مردم میگن که فیلمبرداری سه بعدی دو برابر .سخت تر هست، که حرف درستی نیست
سختیش خیلی بیشتر هست، چون این دوتا دوربین .باید کارکردی مثل دوقلوهای به هم چسبیده داشته باشن
.اونا دقیقاً باید مثل هم عمل کنند
به نظر من چنین فیلم هایی، زمانی کارایی خوبی دارند و زمانی خوب ساخته میشند که شما رو به دنیای خودش ببره .و غرق داستان خودش بکنه
قسمت جالب ماجرا برای من، ارائه ی این ابزارها به دست افراد خلاق هست، افرادی که با این ابزار ها .به جایی برسند که قبلاً تصور نمیکردین
،آواتار" که من واقعاً خیلی به صحنه هاش افتخار میکنم" .اکران شد. صحنه های خیلی زیبایی بودند
که با فیلمهایی مثل "آلیس در سرزمین عجایب" و .چگونه اژدهای خود را رام کنیم" دنبال شد"
.سه فیلم به دنبال هم، که هر سه تاشون هم پر فروش بودند .سه تاشون فیلم های پر فروش سال بودند
.به یک باره دروازه ای به روی همه چیز باز میشه
.مردم پتانسیل سه بعدی رو از لحاظ تجاری دیدند
تماشای فیلم ها، اشتیاق و همچنین دانش مخاطبین رو امروزه افزایش داده، به همین خاطر روز به روز سخت تر میشه که .تحت تأثیرشون قرار داد
این یکی از دلایلی هست که اعتقاد دارم .سه بعدی، پیشرفت میکنه .این فقط شیوه ی جدیدی برای تماشای فیلم هست
.بازیگر، مثل یه مجسمه یا همچین چیزیه که فقط حرکت میکنه .سه بعدی ترکیبیست از تئاتر، فیلم، موسیقی و همه چی
.من از سه بعدی متنفرم .وقتی اون عینک ها رو میزنم، حالم به هم میخوره .باهاش فیلمو تاریک میبینین
کل پدیده ی سه بعدی، فقط .حقه های لعنتی بازاریابی هست
به عنوان یه بیننده، میتونم با اطمینان بگم که اصلاً به سه بعدی .علاقه ای ندارم و هرچی هم که باشه اصلاً برام جذابیت نداره
.به نظرم یه هوس و مد زودگذر هست که روزی فروکش خواهد کرد
،با چسبوندن سه بعدی روی همه چی .استودیو ها کار عاقلانه ای نمیکنن
در مورد فیلم "آواتار" دلیلی وجود داره که به شیوه ی سه بعدی .درست شده، چون این فیلم شما رو وارد یه تجربه ی جدیدی میکنه
چیزی نبود که به خاطر پول یا حقه و یا محض شوخی .به این شیوه تولید شده باشد
.سه بعدی بودن این فیلم به این دلیل بود که به این شیوه خلق شده بود
.آواتار، ترکیب دو روش متفاوتی از فیلمسازی هست
،ما فقط یک سوم فیلم رو از لنزها استفاده کردیم .که فقط چیزای معمولی، نورپردازی ها و صحنه های واقعی بودند
.دو سوم دیگر فیلم رو از لنزهای مجازی استفاده کردیم
.ما هیچوقت در یه جنگل واقعی فیلم برداری نکردیم .ما باید خودمون جنگل رو خلق میکردیم
...همش مدل سازی رایانه ای بود ..هر برگی از گیاهان و هر حشره ای که در فیلم وزوز میکرد
.حتی یک فوت از فیلم هم در یک جنگل واقعی فیلم برداری نشد
ما فکر میکردیم که به مدد قدرت پردازش کافی و ،چند نرم افزار، میتونیم با کار کردن روی مدل سازی ریاضی .واقعیت رو خلق کنیم
میدونین به چی پی بردیم؟ .این کار، نتیجه ای نداد
لازمه اش این بود که من به عنوان هنرمند، و افرادی که در زمینه ی ،عکاسی و نحوه ی تابش نور روی اشیای مختلف آموزش دیدن .بتونیم برنامه ای بنویسیم تا باعث بشیم واقعی به نظر برسه
چیزی که به نظر من میاد... دستکاری ای که رسانه ی دیجیتال در صدد اون هست...اینه که اونها فریبنده هستند، ولی .نهایتاً پوچ و توخالی اند
مقایسه ای که من همیشه میکنم این هست که..، یادمه تو یه تابستونی شیرینی های "چیپس اهویی" یا یه همچین چیزایی ...با تکه های شکلاتی به بازار اومدند
.با اینکه تازه نبودند، ولی ترد بودند
"با خودتون میگفتین "عجب چیز فوق العاده ای "چه شیرینی تردی"
که بعد از چند ماه، زده میشدین و میفهمیدین که یه آشغال شیمیایی و وحشتناک هست که در ابتدا .با این توهم شوم شما رو فریب میده
...عمده نگرانی من پیرامون گرافیک رایانه ای اینه که
من موندم، نسل جوان دیگه چیزی رو .روی پرده ی سینما باور میکنن یا نه .اونا واقعی نیستند
شما چیزی کاملاً غیر واقعی ارائه کردین و اونا رو طوری ساختین که ...واقعی به نظر برسند، در حالی که قبلاً بطور واقعی ضبط شده بود
.خیلی خوب... تو تو چند تا از صحنه ی فیلم ها حضور داشتی .میدونم
ولی مگه کِی واقعی بوده؟ مثلاً یه دیواری بوده که اونطرفش هم هیچ چی .نبوده. 30 نفر اطراف اونجا ایستادند
.یه نفر با بازوی میکروفن وایساده .یه نفر دیگه با خط باسنی که بیرون زده از نردبان آویزونه .باران مصنوعی داره میباره
نمای بیرونی و شبانه از خیابانی تو "نیویورک"، در واقع .یه نمای داخلی و روزانه تو شهر "بربنک" هست
مگه کِی واقعی بوده؟
..ما دیگه از تکنولوژی قدیمی ضبط تصاویر آزادیم ...دوربین، فیلم، لنز
نوردهی
،این بهتون کنترل و انتخاب بیشتری پیش روتون میذاره و راه های بیشتری برای پیاده کردن اونچه که .توی ذهنتون دارین بهتون ارائه میده
.کامپیوتر ها روز به روز بهتر و بهتر میشند
،شما قادر خواهید بود هر چیزی رو که بخواید .کاملاً واقعی خلق کنین
،و نهایتاً اگه فرصت کافی داشته باشین .دنیا در اختیار شماست
ما باید از تخیل تماشاگران پیشی میگرفتیم، کاری میکردیم که قبلاً ندیده بودند. و هر سال هم این کار باید شدت بیشتر .داشته باشه، و هرچه بیشتر واقعی تر باشه
هنرمندان و فیلمسازان مداوماً برای ارتقاء صحنه های تماشایی ...و واقعیت بخشیدن بهشون، در حال تلاش هستند
و این مسئله مارو تو یه موقعیتی قرار میده، طوری که .قبلاً تا این اندازه مجبور نبودیم هنر رو با تکنولوژی پیوند بدیم
چیزی که راجب تکنولوژی دیجیتال جالب هست .اینه که هر دو سال یک بار در همه چیز دوبرابر پیشرفت میکنه
،وقتیکه توجهتون رو تو اون مسیر قرار دادین .همه چیز براتون خیلی ساده میشه
فقط مسئله ی زمان مطرح هست، چون دیجیتال .به پیشرفتش ادامه خواهد داد
،RED شرکت های سازنده ی دوربین، از قبیل و سایر شرکت ها مداوماً محصولات SONY ،ARRI ...جدیدی تولید کرده و روز به روز به دامنه ی دینامیک
.وضوح تصویر، و رنگ بهبود میبخشند...
از اینکه سازندگان با همدیگه سر اینکه دوربین های .بهتری بسازند خوشم میاد
،اینکه هرچه بیشتر دوربینها رو کوچکتر، چابکتر .ارزانتر و با سنسورهای بهتری بسازند
،دامنه ی دینامیک دوربین های دیجیتال تا چند وقت پیش .حداکثر محدود به 10 استاپ نوردهی بود
،RED از دوربین های Epic ولی شما این مشکل رو در سری .نمیبینید Arri از دوربین های Alexa یا سری
دامنه ی دینامیک این ها نسبت به دوربین های دیجیتالی که .قبلاً تجربه ی کار کردن رو باهاشون داشتم، خیلی بهتر بود
Arri تا اواسط دهه ی 1990 محصولات .تماماً فتوشیمیایی بود
ما دیدیم تکنولوژی دیجیتال تا یک مرحله ای رشد کرده، و .به همین خاطر شروع به سرمایه گذاری در تکنولوژی دیجیتال کردیم
،استفاده میکنیم Alexa حسگری که الان در دوربین های بهمون اجازه داده تا دوربینی رو عرضه بکنیم که با افتخار اون رو .به عنوان دوربینی برای فیلم های سینمایی ارائه بدیم
تمام اون چیزایی که ما تو فیلم های Alexa دوربین های ...کم هزینه ازشون هیجان زده میشیم رو داره
همچنین کیفیت بافت گونه و همون... .فضای رنگ آشنایی که تو فیلم هست
شدم Alexa تنها علتی که من علاقمند به استفاده از Arriflex این بود که، توسط سازندگان ...ساخته شده بود
و همچنین به این خاطر که شنیده بودم مثل فیلمبرداری با... .نوار فیلم هست، و فقط فرمتش دیجیتاله
رو Alexa ،اگه مجبور به فیلمبرداری به شیوه ی دیجیتال باشم .انتخاب میکنم، و شاید بتونم محصول خوبی هم ازش داشته باشم
،RED این دوربین جدید شرکت .هست Epic و نامش
چیزی که باورتون بشه یا نشه ،60 درصد بیشتر از .وضوح تصویر داره Red One مدل
،رو نشونم داد Epic وقتی "جیم جینارد" دوربین ،نگاش کردم و گفتم، " یه لحضه صبر کن ببینم این چیکار میکنه؟
راه رو چطور برای شما به عنوان "یه داستان پرداز باز میکنه؟
،این دوربین، رنگ هایی زیبا، خالص، خیلی طبیعی .و فوق العاده خاصی رو خلق میکنه
4k ما فیلمهای رو به صورت دیجیتال بروی پرده های .فوق العاده بزرگی بردیم که واقعاً خیلی هیجان انگیز بود
سامانه ی ارسال سینما در حال تحوله، و این مسئله .به همراه دوربین ها برای من خیلی هیجان انگیزه
،چون روش خیلی قدیمی قرار دادن جعبه ی فیلم تو کامیون .حملش تا شهر، و تخلیه ی اون، با روش دیگری جایگزین شده
.روش قدیمی حمل جعبه های فیلم، خیلی پر هزینه ست
به همین خاطر، حرفه متقاعد شد که صرفه جویی های زیادی .در روش ارسال دیجیتال و اکران دیجیتال امکان پذیر هست
ما همه خواستار پرینتی دست نخورده .و تر و تازه هستیم
،هممون چاپ های اولیه ی نیگاتیو هامون رو میخوایم ولی نمیتونیم بهش دست پیدا کنیم، به همین خاطر .مجبوریم که ازشون کپی بگیریم
و مزیت حمل و ذخیره سازی به صورت دیجیتال .اینه که، در حقیقت کپی ای صورت نمیگیره .به محض اینکه اسکن شد، دوباره دیگه کپی نمیشند
.نوعی شبیه سازیه، به همین خاطر دقیقاً همون چیزه
.روش پخش دیجیتال، منو بیشتر تحت تأثیر قرار میده ،به همون اندازه که زیاد طرفدار تکنولوژی نیستم .معتقدم اکران دیجیتال راه درازی رو اومده
تو این دو سال گذشته، ما حدود ده هزار تا .پروژکتور دیجیتال نصب سینماها کردیم
.این تحول تو کل دنیا داره اتفاق میفته
احتمالاً 50 درصدش اتفاق افتاده و بقیه ش هم .با سرعت هرچه سریعتر داره اتفاق می افته
اونا تصاویر زیبایی رو نشون میدن .و دیگه تصاویر ثابت تر هستند
به همین دلیله که تا سال 2015 قراره صد هزار تا .پروژکتور دیجیتال داشته باشیم
،مدل کسب و کار برای چاپ کردن فیلم در معرض خطر قرار گرفته .امیدوارم این موضوع در نهایت خود فیلم رو هم شامل نشه
.وقتی بچه بودم برای تماشای فیلم، میرفتم سینما
مینشستم و بعد پرده ی قرمز بزرگی .کنار میرفت
.و بعد فیلم شروع میشد به پخش شدن
بعد میگفتین، "خدای من "عجب چیز فوق العاده ای
.این تصویر دوران کودکی من بود .این مسئله، امروز دیگه چیز خاصی نیست .دیگه چیز معمولی ای شده
به طریقی، سینما کلیسای قرن بیستم بود. چون همه به این اتاق های تاریک و بزرگ میومدن و به فیلمی که .بهشون انبوهی از مسائل مختلف میگفت، تماشا میکردند
،از قبیل اینکه چطور لباس بپوشند، رفتارشون چگونه باشه .با زنها چطور رفتار بکنن، و چطور یه قهرمان باشند
یه چیز فوق العاده ای تو تماشای چهره ی بازیگران .با ارتفاع 40 پایی وجود داره
یه چیز اسطوره ای تو ارتفاع 40 پایی وجود داره که .فراتر از زندگی روزمره تون هست
.به نظر من سینما باید خیلی بزرگ و عریض باشه .باید به پهنای 80 فوت باشه و بتونه تماشاگرها رو پوشش بده
چون سینما یعنی همین - آره، سینما یعنی همین -
.و صدا و همه چی، اطرافتون بپیچه منظورم اینه که، اصلاً نمیتونم سر در بیارم .چرا مردم دوست دارند تو کامپیوترشون فیلم ببینن
وقتی مردم رو تو مترو میبینم که دارن تو گوشی آیفونشون "!...فیلم میبینن، با خودم میگم، "نه
من کی هستم که بگم این کار بده؟ .اصلاً اینطور نیست که حتماً بد باشه
،اواخر شب که همسرم خوابه، و من هم خوابم نمیگیره شبکه ی "نت فلیکس" رو تو گوشیم باز میکنم، یه هدفن خوب .تو گوشم میذارم، و یه فیلمی رو جلوی چشام میگیرم و نگاش میکنم
چیز جالبی تو این کار هست. شما الان میتونین بطور خیلی خصوصی .با چیزای مختلفی ارتباط برقرار کنین "با خودم میگم، "مگه چه فرقی میکنه؟
،اگه بخوام بدون اینکه مردم منو ببینن گریه کنم فیلم "ماگنولیا های پولادین" رو پخشش میکنم ...و بعد گریه میکنم
و اگه همسرم بیدار بشه، دکمه ی مکث رو .میزنم و میذارمش زیر بالش
،منظورم اینه که چیز جالبی تو این مسئله وجود داره .که به گمان من شانس امتحان چنین چیزایی رو قبلاً نداشتیم
،اگه بخواین با کسی قرار بزارین "دیگه هیچ کسی نمیگه، "بیاین بریم سینما .احساس نمیکنم که این چیز، دیگه ادامه داشته باشه
به نظرم بیشتر مردم میگن، "بذار یه چیزی رو از نت فلیکس "تماشا کنیم، و تو تخت دراز بکشیم
البته این کار شاید روش یه پسر 24 ساله برای کشوندنتون .پیش خودش باشه، ولی به نظرم این چیزیه که داره اتفاق می افته
.میتونم هر فیلمی رو از "ژان لوک گدار" ببینم .میتونم هر فیلم قدیمی رو گیر بیارم
شرکت "نت فلیکس" برام فیلمو میفرسته .و من میتونم بشینم و تماشاش کنم
.ولی تمام جزئیاتو نمیتونین ببینین. نمیتونین حسش کنین ...نمیتونین
.تلویزیون من، صفحه ی نمایش خیلی بزرگی داره
منظورم اینه که شما میتونید برای عشق و حال و ...همچین چیزایی، با دخترا برین سینما، ولی سن من دیگه از این چیزا گذشته
البته - !باور کن -
راه های مختلفی برای تماشای فیلم، که .جنبه های احساسی رو هم به اشتراک بذاره وجود داره .نحوه ی تماشای فیلم ها تغییر کرده
میدونین، این چیز به لحاظ مجازی گسترده تر میشه
،مسلماً فضای اجتماعی از لحاظ مجازی گسترده تر میشه به همین خاطر ما تو این دنیاهای مجازی شروع به تماشای .فیلم ها خواهیم کرد، و این مسئله اجتناب ناپذیر خواهد بود
چطور میشه اگه گیرنده های عصبی مون هم به صورت مجازی تحریک بشند؟
،چطور میشه اگه بصورت مجازی دلشوره بگیریم خونریزی بکنیم، ناراحت بشیم و یا آروم بگیریم؟
،تو همه ی اینا رو تو سینما با پالتوی بارانیت تجربه کردی؟ (اشاره به فیلم ماتریکس)
.نه، ولی تو سینما باهم خندیدیم و گریه کردیم
به نحوی رویداد مجازی بیشتر مسرت بخش .و ارضا کننده هست، چون گفتمانی واقعی اتفاق میفته
کسی که 20 سال سن داره، اهمیتی به از دست رفتن سینما .به عنوان یک محیط عمومی نمیده
...اونا دلبسته ی این هستن که چطور توی فیس بوک و .داستانشون رو با دوستاشون به اشتراک بذارند
شما هم باید با این مسئله پیش برید، و اگه نتونین ،با این موضوع کنار بیاین، مشکلی نداره .چون به این معنیه که دوران شما دیگه تموم شده
وقت این شده که افراد دیگری .زمام کار رو در دست بگیرند
بچه های 30 ساله و جوونتر، تصاویر دیجیتالی بی اندازه ای .تو کامپیوتر و تلویزیونشون میبینن، و این برای اونا مثل فیلم میمونه
فقط امیدوارم که این دوربین های کوچک، باعث یه نوع انقلاب بشه ،که مردم بگن، "گور بابای آموزشگاه های فیلم سازی "بیاین خودمون فیلم بسازیم
استعداد های زیادی وجود داره که میتونه .با دقت و توجه کمتری، آزاد بشند
همه از طریق یک لنز، از طریق یه فیلم، واقعیت یا .اونچه که فکر میکنند واقعیت هست رو معنی میکنند
و بعضی شون هم... بعضی از بچه ها .واقعاً تو کارشون خوبند، باید اعتراف کنم
چرا از من تو هیچ عکسی استفاده نمیکنی؟ - .چون هیچ وقت اینجا نیستی -
،بدون ویدئوی دیجیتال، فکر نمیکنم میتونستم فیلمی بسازم چون من با نویسندگی شروع کردم، و همیشه ...فکر میکردم که باید اطلاعات مشخصی داشته باشی
در واقع تصورم این بود که باید مثل کسی باشم که نحوه ی کار کردن .با یه دستگاه رو بلد باشه تا این کار رو بتونه انجام بده
بنظرم اگه لازمه اش این بود که یه دوربین بزرگ و 15 تا تکنیسین .نورپرداز گیر بیارم، برای قدم گذاشتن تو این حرفه شاید میترسیدم
من قادر بودم به شیوه ای شخصی و ساده تو فیلمسازی .تجربه کسب کنم، چیزی که لازمش داشتم
5D دوربین های ؟DSLR چی؟ یا دوربین های
این دوربین ها به درخواست آژانس های خبرگزاری "رویترز" و آسوشیتد پرس"، برای عکاسان خبری طراحی شدند، تا بتونند" .ویدئو های خبری رو برای وب سایت هاشون تهیه کنند
.جریانش اینه
.بعد مردم اومدن و گفتند، "وای، از ظاهر فیلم خوشم میاد ".میخوام ازش استفاده کنم
و میتونه کارشون رو راه بندازه ولی متنفرم از اینکه از اونا .به عنوان دوربین های فیلم سازی استفاده بشه
چرا؟ - کیفیت چندانی ندارند -
،ولی قیمتشون ارزونه .مردم میتونن باهاشون فیلم بسازند
7D میدونین، اگه تو مدرسه هنر بودم و یه دوربین کانون .5داشتم، میتونست خیلی وسیله ی فوق العاده ای باشهD یا
امشب با چه دوربینی فیلم میگیرین؟ - 7D با -
7D با دوربین کانون .برای سال دوم دوره ی آموزشیم
به نظرم این دوربین ها کارایی آسونی دارند، میتونین باهاش ...فیلم بیشتری بگیرین، ولی در عین حال قیمت زیاد گرانی هم ندارن
7D من به خاطر مسائل مالی میخواستم با دوربین 5فیلم بگیرم. همچنین به این خاطر کهD یا اوایل با .به ما یک هفته فرصت داده شده تا فیلممون رو بسازیم
در حالیکه اگه از فیلم استفاده میکردیم، تعویض ...نوار فیلم، چک کردن گیت و احتیاط زیاد
بیشتر وقتمون رو تلف میکرد و احتمالاً نصف صحنه هایی که .میخواستم فیلم بگیرم رو هم نمیتونستم تموم کنم
این برامون روشی بسیار ارزان شد تا بتونیم .داستانمون رو راجب خودمون تعریف کنیم
این باعث شد تا این گونه از فرم های هنری از محدوده ای خاص .خارج بشه و به بیشتر مردم اجازه بده تا آثاری هنری بسازند
همه یه تکه کاغذ و مداد دارند، ولی چه تعداد داستان خوب تو این تکه از کاغذ نوشته میشه؟
.حالا همین اتفاق تو سینما هم داره می افته
...قبلاً موانع زیادی بود ...تا جایی که فیلمسازها شبیه کسایی بودند که
تو کافی شاپ ها بنشینن و بگن، "اگه یکی یه فرصتی رو "در اختیارمون میذاشت، چه فیلم های بزرگی میتونستیم بسازیم
خیلی عالی میشد اگه مثلاً یه روز یکی میومد "و بهشون میگفت، "خیلی خوب برو بساز
.الان دیگه همه میتونن فیلم بسازن .فیلم ها همه جا هستند .این چیز خوبی هست
.راستش من اینطوری فکر نمیکنم .عوضش فیلمهای خوب کمتر شدن، بیشترشون بده
چون همه میتونن هر کاری که .دلشون بخواد انجام بدن
...درسته آزادی و فضای زیادی بوجود اومده.. این فوق العاده ست .ولی به نظرم بچه های من از این مسئله رنج خواهند برد
،اونا کیفیتی که ما هنگام بزرگ شدن تو فیلمها میدیدیم رو نخواهند دید .چون دیگه کسی نخواهد بود که... سلیقه ساز و تأثیرگذار باشه
!عجب
این یعنی پایان فیلم (نوار فیلم)؟ نظرتون چیه؟
.به نظرم فیلم یه انتخاب شخصی خواهد بود
،تحول با مردمی که گزینه ی تازه ای ارائه میدند شروع میشه ،ولی درنهایت با پذیرش گزینه ی قدیمی به پایان میرسه .و گمان نکنم که ما هنوز در اون مرحله باشیم
،ما تجربه ای صد ساله از فیلم برداری با فیلم داریم .و هنوز دوره ی فیلم به پایان نرسیده
.اینکه "جورج لوکاس" گفته فیلم مرده، مهم نیست ...اون اینو بیست سال پیش گفته
در حالیکه فیلم نمرده، چون هنوز افرادی... ،وجود دارند که دوست دارند از فیلم استفاده کنند .چون واقعاً فیلم، ظاهر فوق العاده زیبایی داره
...کی اهمیت میده؟ "بیست سال بعد دیگه کسی نمیگه، "کیفیتش شبیه فیلم هست
،اونا خواهند گفت "ببین با دوربین دیجیتالم چیکار میتونم بکنم"
من یکی از آخرین افرادی خواهم بود که از فیلم استفاده خواهم کرد و کریستوفر نولان" هم یکی از آخرین کارگردان هایی خواهد بود که" ...از فیلم استفاده خواهد کرد
ولی مطمئنم در ده سال آینده، ما از تکنولوژی... .دیجیتال استفاده میکنیم
.امیدوارم 5 یا 10 سال بعد، فیلم هنوز وجود داشته باشه .من هنوز برنامه دارم که با استفاده از فیلم، فیلمبرداری کنم
...این یعنی پایان فیلم ؟
،آره، به گمونم یعنی پایان .و به نظرم در 5 سال آینده، فیلم یک استثنا خواهد بود
.واقعاً همچین اعتقادی دارم
.در سال 2007 تولید فیلم به اوج خودش رسید تو اون برهه ی زمانی کارخانه های ما با حداکثر توان .کار میکردند تا دوربین های فیلم برداری تولید کنند
بعدش چی شد؟ - .بعد دنیا متحول شد -
الان خرید ها، تماماً صرف .دوربین های دیجیتال میشه
،دوربین های فیلم برداری، میتوانند برای دهه ها دوام بیاورند .و هنوز در دسترس اند و استفاده میشوند
گرچه تمام سازندگان اصلی، از تولید و توسعه ی .دوربین های فیلمبرداری جدید خود دست کشیده اند
.و دیگر از آنها تولید نمیکنند
ما مجبوریم با نوار فیلم خداحافظی کنیم. متأسفانه به تاریخ خواهد پیوست، و ازش تنها برای موقعیت های خاص .نگهداری خواهد شد، ولی بهر حال روال تغییر خواهد کرد
...وقتی فیلم دیگه وجود نداشته باشه - ...آره -
...وقتی جوان ها تجربه ش رو نداشته باشند - به گمانم ما داریم به همین سمت میریم... یک دگرگونی تمام عیار -
به نظرم بیشتر ترس مردم از همهمه و ترس این هست که هیچکس قادر نباشه بگه چی خوبه یا بده، و هیچکس قادر نباشه .چیزای خوبی خلق بکنه، و چیزای خوب هم دیده نشند
،به نظرم خطر همین هست .با توجه مسیری که فرهنگمون میره
وقتی نیاز به یک منبع معتبر دارین، کجا میخواید برید؟ کجا میخواید از لحاظ هنری، فرهنگی، و فکری پرورش یابید؟ این چیزا رو از کجا میخواید گیر بیارید؟
.مرحله ای مهم در پروسه ی فیلم سازی، بایگانی کردن است بایگانی فیلم نهایی و کامل، و چیزهایی که .برای خلق فیلم استفاده شده است
.هیچ کسی بایگانی کردن فیلم رو جدی نمیگیره اونا میگند "تو هارد ذخیره میکنم" و بعد هارد رو .تو یه قفسه ای میذارن
...و یه سال بعد که میخوای فیلمو پخش کنی ،صدای "تیک، تیک، تیک" میدن .چون گیر میکنند
.اگه مداوماً هاردها رو روشن نکنین، هنگام پخش گیر میکنند اگر هم دائماً روشنشون کنین، فرسوده میشن و .باز هم صدای "تیک، تیک" میدن
از اوایل دهه ی 1950... از هنگام پیدایش شبکه های .تلویزیونی تا به امروز، 80 فرمت ویدئویی وجود داشته
،هشتاد فرمت... و بیشترشون رو دیگه نمیشه پخششون کرد .چون دستگاهی که پخششون بکنه دیگه وجود نداره
وقتی فیلم میسازیم، دوتا کپی دیجیتال .از همه ی برداشت های اولیه مون داریم
وقتی که اونها رو ذخیره میکنین، مجبورین که .دستگاه پخش اون رو هم کنارش بذارین
من آرشیوی از نماهنگ ها و فیلم های تبلیغاتی دارم که دهه ی 1980 .انجام دادم، و هیچ دستگاهی وجود نداره که اونا رو پخش بکنه
در حیطه ی دیجیتال هیچ فرمتی برای آرشیو کردن .وجود نداره که به اعتمادش بی ارزه .موارد متعددی وجود دارند که هنوز برطرف نشدن
،تنها راهی که میشه مطمئن شد یه فیلم یا هر تصویر متحرکی ،مثلاً 60 یا 70 سال دیگه هم وجود داشته باشه .به طرز عجیب و جالبی، نوار فیلم هست
فیلم منحصر به فرده، چون یه وسیله برای ضبط هست .و یه وسیله برای آرشیو کردن
چنان چه اگه در شرایط مناسبی نگهش داشته باشین، 100 سال بعد .تنها کاری که باید بکنین اینه که بهش نور بتابونین و فیلمو ببینین
.و چون فرمتی نداره، هیچوقت منسوخ نخواهد شد
سال 1909 یه کنفرانسی بود که توش .یه استانداردی رو برای فیلم ارائه دادند
.این استاندارد 102 ساله که هنوز تغییر نکرده
اگه الان فیلمی رو تو آرشیوم داشته باشم، میتونم درش بیارم و .با یه پروژکتور پخشش کنم، حتی اگه محصول سال 1895 باشه
اگه در بایگانی کردن فیلم، مسئله ی اصلی ،انتشار بی عیب و نقص فیلم اصلی باشه ...فیلمسازان
من به عنوان یه فیلمساز، الان نسبت به گذشته شانس بیشتری .برای پخش بهتر فیلمم برای 50 سال بعد دارم
مردم مدام میگن، "ما نمیدونیم طی این 50 سال چه بلایی ...سر فیلم میاد، نمیدونیم که اون اطلاعات رو بشه پخش کرد یا نه
یا اینکه در آینده خراب میشه...مجبورید فیلمتون رو... ".به نگاتیو انتقال بدید وگرنه نابود خواهد شد
.آره، البته .اینطوریه
بعضی از این حرف ها درسته. ولی تمام این ها .گزینه های بهتری نسبت به نگاتیو فیلم هست
.تمام چیزا تو کل دنیا به صورت دیجیتالی ذخیره میشه - .آره -
...البته مشکلاتی هم داره .ولی این مشکلات حل خواهند شد .من اینو تضمین میکنم
همه جا داده های دیجیتال وجود داره و فرض .این نیست که راهی مطمئن برای ذخیره کردن تا ابد باشه
باستان شناسی روز به روز پیشرفت میکنه، بنابر این همچنان که شیوه های از دست دادنمون تغییر میکنه، راه هایی که برای .بدست آورنشون پیدا میکنم هم تغییر میکنه
پس شما نگران از دست رفتن این چیزا نیستید؟
،اگه این چیزا برای انسان ها اهمیت داشته باشه .ما همیشه راه هایی رو برای حفظ کردنشون پیدا میکنیم .همیشه اینطوری بوده
،درسته ما چیزایی رو از دست میدیم .ولی به هر حال این مسئله بخشی از زندگی هست
شاید ما به مرحله ای برسیم که یه پرینت از فیلم ،مثل یه شیء هنری چنان نایاب باشه که بگیم "این تنها پرینت از یه فیلم تو کل دنیاست"
،صد، یا دویست سال بعد، هیچ اثری ازمون باقی نخواهد موند .و هیچ رد و اثری از چیزایی که الان میسازیم هم نخواهد موند
پس ما کجاییم؟ .ما به گا رفتیم
من اصلاً همچین اعتقادی ندارم که تصویر برداری دیجیتال، یا ،تکنولوژی دیجیتال، انسانیت رو از داستان سرایی بگیره .چون داستان سرایی به خودی خود کاملاً یک پدیده ی انسانیست
هنر درست بمانند علم یه چیز بسیار کهنی هست، به همین دلیل من اینها رو مثل چیزای خیلی هماهنگی میبینم که .همیشه همدیگه رو تقویت میکنند
.ما الان در قله ی پروسه ی فیلم های فتوشیمیایی هستیم .این نهایت چیزی بود که میتونست پیش بره
،وقتی از تکنولوژی دیجیتال استفاده میکنین .شما دوباره در ابتدای راه هستید
،پس باید به اون سمت جهش کنین و برای ساخته شدنش کمک کنین ،چون هرچه افراد بیشتری ازش استفاده کنند .روز به روز هم کیفیتش بهتر میشه
.اگه با این انقلاب مشارکت نکنیم، در گذشته گم خواهیم شد
،ما نمیتونیم خودمون رو بکشیم بیرون و بگیم "به ما مربوط نیست، وظیفه ی خودتونه" .نه
به همین دلیل ما باید .تو این مسئله شرکت داشته باشیم
همه، هم به وسایل تولید دست پیدا خواهند کرد و .همچنین همه چیزو بلافاصله تماشا خواهند کرد
همچنان که تکنولوژی دیجیتال روز به روز تغییر میکنه، طبیعت داستان سرایی و خود ما و تمام چیزها، با اینکه نمیدونم بتونم درک کنم .یا نه تغییر خواهد کرد، و این منجر به یک تحول عظیم خواهد شد
.مردم داستان های زیبا رو دوست دارند اونا دوست دارند که وارد یه دنیای .دیگه بشند و تجربه ش کنند
...و اینکه به چه طریقی وارد اون دنیا بشند .اهمیت چندانی نداره
اصلاً نباید تصور کنیم، امروز که به دیجیتال .دست پیدا کردیم، دیگه ایست زدیم و همه چی تموم شد ...نه
راجب این فکر کنین که میل... و نیاز .به سرگرمی همیشه ادامه داره
...از موقعیتی که از لحاظ تکنولوژیکی توش قرار داری احساس آزادی میکنی؟
شک دارم که تا حالا خواسته باشم احساسی مبنی بر این .داشته باشم که از لحاظ تکنولوژیکی به جایی رسیدیم
همیشه خواسته م طوری فکر کنم که انگار .چیزی وجود داره که میتونه کارمون رو بهتر کنه
انسان ها ی پیش از ما، به دنیا شیوه های جدیدی برای رویاپردازی ارائه کرده اند، به نظرم این کار ماست که این کار رو ادامه دهیم و .تلاش کنیم به مردم راه های جدیدی برای رویاپردازی ارائه دهیم
همه چیز تو یه چیز خلاصه میشه. اگه شما کاری رو ...با عشق انجام بدین... اگه کاری رو انجام بدین که شما رو
..:: کانال تلگرام بلبل جان ::.. ‏ .:: @bollbolljan ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.