..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
چند تا‌‌ عکس بیشتر
این اتاق «کری» هست. تختخوابش
این هم تشک دختری که تولدشه و چیزهای دیگه
حتی یه تلویزیون هم داره
تو اتاقش
خوش‌ شانس نیست؟
خـواهر منه دیگه
دختری که تولدشه
خوشگل نیست؟
.. و اینجا برادرش رو داریم
«نیک»
در سال ۱۹۹۴ ٬ «نیکلاس بارکلی» ۱۳ ساله ٬ در شهر «سن‌آنتونیو» ٬ ایالت «تگزاس» ناپدید شد
‫فکر اینکه چه بلایی کسی .. ‫ تونسته سرش بیاره
برات کابوس واره
واقعا اینطوره
ناپدید شدنش هیچوقت خبرساز نشد
از نظر اون‌ها «خبر» نبود
فقط برای ما خبر بود
به جایی می‌رسه که٬می‌دونید دیگه نمی‌خواید اونو زنده پیدا کنید
اما فقط می‌خواید بفهمید که چه اتفاقی براش افتاده
سه سال و چهار ماه بعد از ناپدید‌ شدن
لینارس٬اسپانیا. ۷ اکتبر سال ۱۹۹۷
ادارهٔ پلیس. بفرمایید
من و همسرم اینجا توریست هستیم
ما یه بچه پیدا کردیم
تقریباً ۱۴ ٬ ۱۵ ساله
هیچ سند یا مدرکی همراهش نیست
.. بسیار ترسیده
اون‌ها با محل کارم تماس گرفتند زمانی که اونجا نبودم
: و یه پیام برام گذاشتند که می‌گفت «نیکلاس پیش یه نفر تو اسپانیاست»
او می‌خواد بیاد خونه
‫مادرم باهام تماس گرفت
من سرکار بودم
وگفت: «می‌شینی؟
«حرفمو باور نمی‌کنی ----------- «کری گیبسون» ٬خواهر «نیکلاس»
خب معلومه.. مبهم بود
هیجان‌انگیز بود
نگران‌کننده بود
.. مخلوطی از احساسات بود٬می‌دونید -------------------- «برایان گیبیون» ٬ شوهر خواهر «نیکلاس»
وجدآور
سردرگم شده
! می‌دونید٬اسپانیا
به نظر نمیاد در بین ایالت‌های .. کشور باشه
چطور اونجا رفته؟
شما شاید صدها‌ و هزاران سوال دارید
که می‌خواید بلافاصله جواب داده بشه
احساسم فوق‌العاده بود
می‌دونید٬هیجان‌زده --------- «بورلی دالرهاید» ٬ مادر «نیکلاس»
.. می‌خواید ببینیدش٬لمسش کنید می‌دونید منظورم چیه؟
و شما می‌خواید که همهٔ اینا همین الان اتفاق بیافته
بلبل جان ‏.:: www.bolboljan.net ::.
لینارس٬اسپانیا. ۷ اکتبر سال ۱۹۹۷
ادارهٔ پلیس. بفرمایید
من و همسرم اینجا توریست هستیم
ما یه بچه پیدا کردیم
تقریباً ۱۴ ٬ ۱۵ ساله
هیچ سند یا مدرکی همراهش نیست
خیلی جوان به نظر می‌رسه
.. خیلی ترسیده
سعی کردیم بهش مقداری غذا بدیم ولی او نمی‌خواست
فکر می‌کنم باید بیاید و کمکش کنید
بسیار خب. یه ماشین گشت می‌فرستیم
می‌دونید چقدر براتون زمان می‌بره؟
حدود ۱۰ دقیقه
تا اونجایی که به یاد میارم همیشه می‌خواستم شخص دیگری باشم
شخصی که پذیرفتنی و قابل قبول باشه
مهم‌ترین چیز برای من و چیزی که خیلی زود یاد گرفتم «متقاعد کننده‌بودن» بود
وقتی که پلیس رسید
من باید فورا در ذهنشون .. اینو قرار می‌دادم که
.. در جلوشون یک بچه قرار گرفته نه یک فرد بزرگسال
بنابراین برام خیلی مهم بود که اونطور رفتار کنم
.. اون‌ها منو می‌دیدند با در یک کت بزرگ با لباس‌های مخصوص نوجوانان
و یه بچه رو می‌دیدند با یه کلاه که چهرش خیلی کم مشخصه
نمی‌تونستند چشمهای منو ببینند
می‌خواستم در اون‌ها احساس گناه رو .. تحریک کنم
بزرگسال بودن و نزدیک شدن به کودکی که تا حد مرگ ترسیده
وقتی یک بچه رو می‌بینید که واکنشِ (غیرارادیِ) عصبی نشون می‌ده
که تو نمی‌تونی لمسش کنی تو نمی‌تونی بهش نزدیک بشی
.. بعد می‌فهمی که یه چیزی اشکال داره
من کسی نبودم که به اون‌ها گفت من مورد سوءاستفاده جنسی قرار گرفته بودم
با رفتارم باعث این در اون‌ها شدم که اینو بپرسن
با روشم در انجام دادن چیز‌ها
اون‌ها کسانی بودن که در موردش فکر می‌کردند و این به من قدرت می‌داد
اسمت چیه؟
اسمت رو به ما بگو
کجا زندگی می‌کنی؟
با والدینت زندگی می‌کنی؟
من زیاد صحبت نکردم
بعضی وقت‌ها خیلی سخته بچه‌ای رو بفهمی که یک کلمه هم صحبت نمی‌کنه
.. اگر یک پلیس ندونه یک بچه کی هست و اینکه اهل کجاست
واقعا نمی‌تونه در اداره پلیس نگهش داره
و من می‌دونستم که سرانجام اون‌ها باید منو در یک پرورشگاه بگذارند
و این همه چیزی بود که می‌خواستم
هیچکس هیچوقت اهمیتی به من نداد
و دونستن اینکه اگر من هویتم رو .. عوض کنم
نتیجش ٬سرانجام؛ قرار گرفتن در یک جایگاهه
.. جایی که در حقیقت اون‌ها واقعا اهمیت میدن به من
. پس٬آرره منظورم اینه که٬من یکباره دیگه متولد شدم
منظورم اینه.. من دوباره متولد شدم
هیچکس به من دوران کودکی نداد
.. چونکه برای دادن دوران کودکی به یک بچه نیاز هست که به اون بچه عشق بورزی
من یه جورایی احساس می‌کردم که به اونجا تعلق دارم
اون‌ها نمی‌دونستند که من ۲۳ ساله‌ام
من مثل یکی از خودشون در نظر گرفته شده بودم
سن‌آنتونیو٬ ایالت تگزاس
بهش گفتم وقت شام خونه باشه
و بهش ۵ دلار برای بسکتبال بازی کردن دادم
. و.. رفت
با خونه تماس گرفته و خواسته که با ماشین بریم دنبالش
.. که احتمالا این طور بوده من دقیقاً نمی‌دونم
او در فاصله چند مایلی از خونه‌اش بوده
و مادرش تا دیروقت کار می‌کرده و در طول روز می‌خوابیده
برادر بزرگترش «جیسون» جواب تلفن رو داده
وقتی که بیدار شدم «جیسون» اونجا بود و گفت که او تماس گرفته و خواسته با ماشین بریم دنبالش
اما «جیسون» نخواسته منو بیدار کنه
بنابراین بهش گفته بایستی تا خونه پیاده بیای
.. و این.. روزی بود که آخرین زمانی که ما ازش خبر داشتیم
.. شما ۲۴ ساعت شبانه روز رو گریه می‌کنی بیمار هستی ٬نگرانی
بعد عصبانی میشی٬بعد می‌ترسی
و بعد سعی می‌کنی انرژیت رو بدست بیاری می‌دونید٬خب؛ چیکار می‌تونیم انجام بدیم؟
.. باید آگهی بدیم٬باید این کارو انجام بدیم.. باید
.. می‌دونید٬پس بجای
گریه نمی‌کنی و کاری مثبت انجام میدی
.. و سعی می‌کنی کارو رو به جلو ببری راه حلی برای پیدا کردنش
فکر کردم که کسی بهش پیشنهاد داده که برسونتش و او سوار ماشین شده
نمی‌دونم٬فکر می‌کنم سوار ماشین شده ماشین کسی که نمی‌شناختش
«به چی نگاه می‌کنی؟»
می‌تونستم نگرانی و دردی که اون‌ها می‌کشیدند رو ببینم
.. پس من همیشه می‌گفتم٬می‌دونید «.. او بیرون همینجاست»
«.. دوباره پیداش میشه» می‌دونید
متاسفانه برای من٬اون مکان یکی از مکانهای نادر در اسپانیا بود
جایی که واقعا نمی‌تونستند پای داشتن یک کودک بدون کارت شناسایی بایستند
مدرکی از اینکه اون کیه نیست
اون‌ها می‌خواستند کاملا بدونند من کی‌ام٬ اهل کجام
یک آگاهی دقیق می‌خواستند
اگر به ما چیزی نگی٬اگر به ما ثابت» .. نکنی چه کسی هستی
می‌خوام که ازت انگشت نگاری بشه «و عکست گرفته بشه
نمی‌تونستم اجازه بدم اون اتفاق بیافته
بایستی یه راه حل پیدا می‌کردم
.. پس تنها راه‌هایی که باقی مونده بود
یک: رفتن به زندان
دو: ثابت کردن به اون‌ها که من کسی هستم
گفتم که آمریکایی‌ام
که.. فرار کردم و حاضرم به خاطر اون‌ها با خانوادم تماس بگیرم
اما می‌خوام که این کارو خودم انجام بدم
من نمی‌خوام خانوادم از طرف پلیس یا آزاردهنده‌ها (کسانی که منو ربودند) تماس داشته باشند
یا از دادستانی اسپانیا
می‌خوام خودم انجامش بدم
و گفتم می‌خوام که برای شب در اداره باشم
چونکه من در آمریکا زندگی می‌کنم
در آمریکا.. می‌دونید ساعت زمانی متفاوته
پس فقط بزارید در اداره بمونم
و فردا همه چیزی که می‌خواید بدست میارید
تو این اداره هیچکس نمی‌تونست صدای منو بشنوه
می‌دونستم که می‌تونم پشت تلفن خودمو به جای هر کسی معرفی کنم
می‌تونستم هر کسی رو متقاعد کنم
پس با پلیس آمریکا تماس گرفتم
«بخش جنوبی٬بازرس «فاولر
پلیس نیویورک
«دفتر ستوان «کاجاک
ادارات پلیس مختلف در آمریکا
دابی» صحبت می‌کنه» - لطفا بگید کی هستید؟ -
هر دفعه بهشون گفتم که من یک پلیسم از اسپانیا
«با نام «جاناتان دوریان
اینکه ما یک کودک پیدا کردیم
ما مطمئنیم او اهل آمریکاست اما نمی‌دونیم کجای امریکا
این مسئله برای چند وقته پیشه؟
او احتمالا برای چند سالی هست که گم شده باید کسی باشه که دنبالش باشه
پس پلیس میگه٬خب٬می‌دونید
ما صد‌ها پوستر از اشخاص گمشده به به روی دیوار داریم
و ما نمی‌تونیم مروری بر تک تک اون‌ها داشته باشیم
اما کاری که ما می‌تونیم برای شما انجام بدیم
اینه که شماره تلفن مرکز کودکان گمشده و استثمارشده» رو بدیم»
«در «آرلینگتون» ٬ «ویرجینیا
. مرکز کودکان گم و اسثمارشده لارین» صحبت می‌کنه. چطور می‌تونم کمکتون کنم؟»
ما کودکی در یک یتیم خانه‌ داریم مطمئناً آمریکایی هست
تقریبا ۱۴یا ۱۵ ساله است
.. اما مشکل اینه که ما نمی‌دونیم او کی هست
من خودمو توصیف کردم
هر جزئیاتی که می‌دادم جزئیاتی بود که می‌دونستم می‌تونم بر اون‌ها احاطه داشته باشم
می‌خواستم به اندازه کافی براش مبهم و سربسته باشم تا در موارد مختلف جستجو داشته باشه
می‌خواستم که او احتمالات زیادی رو در برابرش داشته باشه
اجازه بده فقط یه نگاه کوچک بکنم
گفت: «احتمالا یه چیزی پیدا کردم
شاید٬می‌دونید٬ ما یه کودک از سن‌آنتونیو داریم
گمشده از روز ۱۳ ٬ماه ژوئن ٬سال ۱۹۹۴
بلبل جان ‏.:: www.bolboljan.net ::.
گفتم: «امکانش هست که تصویری ازش برای «من فکس کنید
در ذهنم ٬من تنها یک افسر پلیس بودم با «نیکلاس» که در کنار من نشسته
و سعی می‌کنه هویت اونو تایید کنه مثل هر پلیس دیگه‌ای که اینکارو انجام میده
. بزارید ببینم که اونه
فکر کردم٬بزارید ببینم که اونه
به عکس نگاه کردم. عکس سیاه و سفید یه عکس قدیمی
.. خب؛ گمشده برای سه یا چهار سال
یک چیز رو تضمین می‌کرد در فرد گمشده ٬تغییر وجود خواهد داشت
اگر تغییر وجود داشته باشه٬شک وجود خواهد داشت
اگر شک بوجود بیاد٬پس من یه شانس دارم
چیزی توی سرم تصمیم گرفت من می‌تونم انجامش بدم؛ بایستی امتحان کنم
تلفن رو برداشتم و بهش گفتم که این «نیکلاس» هست
. ما داریمش. خودشه
. باورنکردنیه. خودشه
مادرم باهام تماس گرفت و گفت: «می‌شینی؟
«.. باور نمی‌کنی چی شده
«و گفتم: «چی شده مامان؟ گفت: «اداره پلیس با من تماس گرفت
و اون‌ها فکر می‌کنند که نیکلاس «در لینارس هست
: یه جورایی اینطور گفتم که «کجای تگزاس هست لینارس؟»
چونکه «تگزاس» شهرهای کوچک زیادی داره
«و بعد او گفت: «نه؛ اسپانیا
«اسپانیا؟»
اوه؛ خدا٬چطور میشه احساسات اون وقت رو توصیف کرد
مثل همه اینجور احساسات هست از هیجان تا سردرگمی
تا اینکه چیکار می‌تونیم بکنیم؟
قدم بعدی چیه؟ چطور می‌تونیم بگیریمش؟ کی می‌تونیم باهاش صحبت کنیم؟
من می‌دونستم بعد از اون ٬ اون‌ها با من تماس می‌گیرند
اون‌ها سعی می‌کنند تحقیق کنند٬تماس بگیرند ببینند.. واقعیت داره؟ واقعیت نداره؟
می‌دونید ٬ «کری» ٬خانواده و همه اون‌ها
خب؛ زمانیکه ابتدا با پرورشگاه تماس گرفتم
اون‌ها تماس من رو با «جاناتان دوریان» برقرار کردند
کسی که می‌گفت برای پرورشگاه کار می‌کنه
و اینکه او کسی بوده که با «نیکلاس» صحبت کرده
و اطلاعاتی در مورد «نیکلاس» و اینکه اون واقعا کیه٬داشت
وقتی که او تماس گرفت٬گفتم که «نیکلاس» کنار من نشسته
اما خیلی ترسیده٬ و از نظر روانی بسیار اذیت شده
و او نمی‌خواد با هیچکس صحبت کنه
او خیلی قابل اعتماد به نظر می‌رسید؛ خیلی دلسوز
او ادعا می‌کنه که مورد سوءاستفاده قرار گرفته مورد آزار بوده
اینکه.. او مطمئنا‌ً بزور ربوده شده بوده
یه جورایی فکر کردم او مثل یه جور مددکار اجتماعیه
بسیار قابل اطمینان
گفت: «چیزی هم میگه؟
«در مورد ما صحبت می‌کنه؟ به یاد میاره؟
خب؛ راستش٬فکر می‌کنم تقریبا همه چیز رو فراموش کرده
خیلی چیزی رو به یاد نمیاره
او شما رو یادش میاد اما نه خیلی زیاد
به ما گفته شد او بوسیله یه جور از دسته‌های برده‌داریه جنسی نگه داشته میشده
و اینکه او از اونجا فرار کرده و در خیابان سرگردان پیدا شده
او دل‌آزرده اما در عین حال خیلی خوشحال بود
خواستم صداشو بشنوم
! نه
مطلقا٬هیچ راهی وجود نداشت که با وانمود‌کردن به اینکه من «نیکلاسم» باهاش صحبت کنم
چونکه من «نیکلاس» نبودم٬ و او خواهرش بود
این یه ریسک بود
یه ریسک خیلی بزرگ برای من
.. اما چند کلمه‌ای گفتم
«گفت: «سلام؛ نیکلاس. صدای منو می‌شنوی؛ نیکلاس؟
. هیـچی
من دوست دارم؛ نیکلاس» می‌خوام با خودم برگردونمت خونه
می‌خوام بیام ببرمت؛ عزیزم
«.. می‌خوام بیام و بگیرمت و
«و شاید می‌شنوی که میگه «دوست دارم شاید هم چیزی شبیه به اون
.. خیلی دور
«و بعد او میگه: «خودش بود؟
«گفتم: «آره. گفت دوست دارم
و بعد شروع کرد به گریه‌کردن پشت تلفن
گریه می‌کنی٬بهش میگی ما می‌خوایم بیایم بگیریمت ٬بیاریمت خونه
می‌ایم اونجا٬قصد داریم بیاریمت خونه و منم تو رو دوست دارم
مغـزش رو شستشو دادم
من متوقف نشدم چونکه به متوقف شدن اصلا فکر نمی‌کردم
من خودمو تو آینه نگاه نکردم که بگم٬چه غلطی داری می‌کنی؟
سریع تمومش کن
من فهمیدم که خط رو رد کردم
دیگه نیاز نبود برای داشتن یه هویت دیگه . وانمود کنم. یکی دزدیدم
من یه تماس داشتم: ممکنه لطفا با کری گیبسون تماس بگیرید
خب؛ چیزی که «کری» به من گفت٬ منو متحیر کرد
بنابراین یکی از اولین چیزهایی که بهش گفتم .. این بود که
«وقتی که «اف‌بی‌ای و وزارت امور خارجه آمریکا به کارِت رسیدگی کردند
خودت و برادرت برگردین اینجا؛ باید سریعا باهاش مصاحبه کنم --------------------------- «نانسی فیشر» ٬مامور ویژهٔ سابق «اف‌بی‌ای»
وقتی که آسایش یک کودک
.. در مخاطره هست
واکنش ما می‌بایستی خیلی سریع باشه
بسیار مسئولانه
ما باید خودمونو رو بزاریم
جای کودک
یا پدر و مادر یا والدین کودک --------- فیلیپ فرنچ» ٬ سرکُنسول سابق آمریکا در اسپانیا»
به طور کلی زمانیکه کودکی برای سال‌ها گمشده است
یا کودک مرده یا کودک پیدا نشده
و پیدا شدن اون کودک در کشوری دیگر بسیار نادر است
همین قضیه ما رو بیشتر نیازمند کرد
برای اینکه مطمئن بشیم که ما همه چیز رو درست .. انجام دادیم در ارتباط با
فهمیدن اینکه او کی بوده و برگردوندنش به خانوادش
اولویت اصلی برای من برگردوندنش بود
بنابراین نقش من می‌تونست شروع بشه .. تحقیق و بازرسی می‌تونست شروع بشه
ما می‌تونستیم بفهمیم چه بر سر این کودک اومده
در سریع‌ترین زمان ممکن شخصی رو فرستادم اونجا
.. روز بعد روز بعد٬خارج از کنترل من شد
مرکز «کودکان گمشده» برام یه آگهی فرستاد
عکسی از «نیکلاس» بود در سن و سال ناپدید شدنش
و من دیدم که «نیکلاس» واقعا چه شکلیه با رنگ و همه چیز
خیلی بور بود.. خیلی
چشمهای آبی داشت
! هیچی از چهرش مثل من نبود
! هیچی
می‌دونید٬تنها چیزیش که با من مشترک بود
این بود که پنج انگشت در هر دستش داشت
پس من گفتم٬لعنت٬بزار خودمو بسوزونم
می‌دونید٬آگهی رو سوزوندم
اگر می‌تونستم هویتی که ازش گفته بودم هم می‌سوزوندم
و هر حرفی که تو چند روز گذشته از دهانم بیرون اومد
! اون‌ها رو هم می‌سوزوندم
وقتیکه همه به من می‌گفتن که از سفارت آمریکا دارند میان
.. همه٬مـی‌دونید
«نگران نباش «نیکلاس ما ازت مراقبت می‌کنیم
خب٬آره٬باشه می‌دونید٬من.. من نمی‌تونستم کاری کنم
تنها کاری که می‌تونستم کنم
.. فکر کردن به اینکه حبس بودن چطوره جایی که قرار بود باشم
نمی‌دونستم چیکار کنم
واقعا نمی‌دونستم چیکار کنم
در ابتدا وقتی که کنسول یار به «لینارس» رسید
«وارد مرکز شد و متوجه شد که «نیکلاس بارکلی ناپدید شده
گفتم باید پیداش کنی
«پس او ضرورتا با شخصی از مرکز «لینارس
رفتند تا اون اطراف دنبالش بگردند
اولویت ما سلامتش بود و اینکه مطمئن بشیم دوباره به خانوادش می‌رسه
من سعی کردم فرار کنم مثل کاری که هر جای دیگه می‌کردم
نیکلاس بارکلی»؟»
خدا نمی‌خواست که این مکان رو ترک کنم
من با کنسول یار صحبت کردم و ازش درباره تعاملش با «نیکلاس» پرسیدم
او در اون موقع گزارش کرد که او انگلیسی صحبت کرده
اینکه او٬او حداقل در اون موقع
ثابت کرده که او یک آمریکایی‌ هست
وقتیکه صبح رو بعد بیدار شدم همه چیز عادی بود
بعدش رئیس پرورشگاه رو دیدم که گفت
«باید خوشحال باشی٬خواهرت تو راهه»
«بعد من گفتم: «منظورت چیه؟
گفت: «خب٬خواهرت٬میدونی٬از سن‌آنتونیو
«تو هواپیماست. داره میاد بگیرتت
! لعنت! می‌دونید. لعنت! لعنت
من هرگز کشور رو ترک نکرده بودم
من حتی نمی‌دونستم برای خروج چی نیاز هست
می‌دونستم مامان نمی‌تونه پرواز رو تحمل کنه
نمی‌تونست٬نمیتونست اینکارو کنه
من باید اینکارو می‌کردم
فقط می‌رفتم می‌گرفتمش و برش می‌گردوندم اینجا جایی که او امنه
من باید به صحنه‌هایی که پیش می‌اومد فکر می‌کردم
من باید به صحنه‌ها و پی‌آمد‌ها فکر می‌کردم
اگه اینکارو کنی٬برای یه ثانیه تصور کن
که تو پدر بچه‌ای هستی که برای سه سال و چهار ماه گم شده بوده
و بعد اونو در «کلمبیا» پیدا می‌کنند چیکار می‌کردی؟
اولین کاری که انجام میدی چیه؟
می‌پرم روی یک هواپیمای لعنتی
تا دو روز قبل از سوار شدن در هواپیما نخوابیدم
ترس٬اما همینطور انتظار
چونکه تو می‌خوای بری اونجا
می‌خوای ببینیش٬بغلش کنی٬بوش کنی فقط برسی اونجا
شما نمی‌تونید برای بازی کردن نقش کسی که نمی‌شناسید آماده شید
من نمی‌تونستم «نیکلاس بارکلی» باشم چون «نیکلاس بارکلی» رو نمی‌شناختم
حتی من در اون موقع نمی‌دونستم که او راست دست بوده یا چپ دست
بنابراین؛ این یک مشکل بـود
سوار هواپیما شدم و سعی کردم بخوام
جواب نداد
.. کارگردان
این «نیک» هست
فکر می‌کرد یه بزرگساله
«ما بهش می‌گفتیم «۱۳به روی ۳۰ رفته
تربیت کردنش خیلی سخت بود
اگر در ذهنش انجام دادن کاری رو شکل می‌داد
تقریبا دیگه شما کاری نمی‌تونستید بکنید
فندک رو بزار کنار
قبلا برای یک یا دو شب فرار کرده بود از دست مامان عصبانی شده بود
من از اینجا می‌رم٬یه مامان دیگه پیدا می‌کنم٬یه خونه دیگه»
کونم رو ببوس..» ٬این جور چیزا
و می‌دونید٬او می‌رفت و مادر می‌رفت جستجوش
و می‌فهمید که کجاست و روز بعد پیداش میشه
او نبود٬می‌دونید٬از این بچه‌های .. معصوم شیرین کامل نبود
یه پسر شهری «اجتماع دیده» بود
از ملاقات با شما خوشبختم. من کارگردانم - در اینجا؛ نیـک -
می‌بینید٬خوشگل نیستم؟
آره. موهای بور زیبایی داشت
یه جورایی شبیه٬یه پری کوچولو
موهای بلند و چشمهای آبی داشت و یه شکاف کوچیک بین دندونهاش
وقتی که لبخند میزد٬میتونستید ببینید
بالاخره روی زمینم کی؟ دنبال کی باید باشم؟
.. اون‌ها چه تیپی‌اند؟ باید در لباس رسمی باشند
اینجا میشه سیگار کشید. خدا رو شکر
بلبل جان ‏.:: www.bolboljan.net ::.
جمعیت خیلی کمتر از اونه که فکر می‌کردم
من هر کاری که می‌تونستم برای اینکه به خودم یه شانس بدم٬انجام دادم
یه چیزی برای بلوند کردن کامل موهام خریدم
چند مرد و یه خانم در مورد آدرس راهنماییم کردند
چونکه من مطمئن نبودم کجا برم
و ما مستقیم رفتیم داخل یه ماشین و رانندگی شروع شد
در آگهی‌ها گفته شده بود که «نیکلاس بارکلی» سه تا خالکوبی داشت
توی پرورشگاه یه دختری بود که خالکوبی‌های .. کوچیک می‌کرد. همینجوری کار می‌کرد
حرفه‌ای نبود. فقط یه بچه بود
و من ازش خواستم که اون خالکوبی‌هایی
. که در آگهی‌ها بودن رو٬روی دستم بزاره
من ساکت بودم و اون موقع بود که خانمه شروع کرد به حرف زدن باهام
او ذهنم رو مشغول نگه داشت با توضیح دادن در مورد حومهٔ شهر
طی تموم راه رانندگی
یه عینک بزرگ گرفتم. یه کلاه. یه شال. یه دستکش
فکر می‌کردم که اگه نتونه منو ببینه
در نتیجه قادر نخواهد بود که بگه من برادرش نیستم
برای خوردن نوشابه‌ ‌(کوکاکولا) توقف کردیم .. که فکر کردم واقعا خوب بود
اونا اونجا «کوکاکولا» داشتن و اضطراب برای من وجود داشت در مورد اینکه این توقف چقدر طول می‌کشه
دقایقی قبل از اینکه بیاد٬متقاعد شده بودم که دیگه همه چی تموم شده
که دستگیر میشم و تازه شاید ضرب و شتم هم بشم
چونکه بعد از فهمیدن قضیه ٬خوشحال نخواهند بود
یادم میاد رفتم به جایی شبیه به مکان انتظار
با چند تا از افرادی که در اونجا بودن صحبت می‌کردم و اونا می‌گفتن که او در اتاقشه
. طی تموم روز تو اتاقش بوده در حالی که در اتاق هم قفله به هیچکس هم اجازه داخل شدن نمیده
بالاخره شنیدم که یکی در می‌زنه و میگه
نیکلاس٬خواهرت طبقه پایینه»
«. منتظرته٬اونجاست
رفتم طبقه پایین و بعد یه جایی مثل حیاط
اونجا چند تا بچه داشتن بازی می‌کردن «یه بازی مثل «توپ به دیوار
.. و بالا به سمت پنجره نگاه کردم و بهش گفتم
«من اینجام. بیا پایین. می‌خوام ببینمت. می‌خوام بغلت کنم»
یادم میاد می‌دیدمش که داشت از پنجره بیرون رو نگاه می‌کرد
مطمئن بودم که به محض اینکه خواهره منو ببینه
«میگه: «این دیگه کدوم خریه؟
این نیست.. این «نیکلاس» نیست
شاید ۱۰ دقیقه‌ای صبر کردم
می‌دونستم که تقریبا دارم همه چیز رو از دست میدم
می‌دونستم که نمی‌تونم بیشتر از این صبر کنم
که نمی‌تونم بزنم به چاک
نمی‌تونم ناپدید بشم
پس درو باز کردم و رفتم پایین
واقعا حسی از ‌‌نهایت آرامش و آسودگی بود
فقط دیدنش٬لمس کردنش٬بوسیدنش و در آغوش گرفتنش
«گفتم: «چـی شـد؟؟
او اینجاست. ما اینجاییم. من دارمش
حتی یک یا دو ثانیه هم صبر نکرد
پرید روی من٬پرید روی من
منو تو دستاش گرفت
.. و گفت که: «اوه نیکلاس. می‌ترسیدی نشناسمت
«من این بینی رو به یاد میارم
من فقط.. یادم میاد که بینیش رو لمس .. می‌کردم و می‌گفتم
این بینی رو یادم میاد. تو یه جورایی شبیه دایی «پت» هستی
گفت: «نگران نباش» همونطور که همیشه میگه همه چی درست میشه»
همه چی عالی میشه
«می‌دونم که این تویی
او فقط همش بهم می‌گفت که دوست دارم
و چیز زیادی نگفت تا اینکه همه کسانی که اونجا بودند٬رفتند
فقط خدا می‌دونه چرا اونطور رفتار کرد
اما من از دونستن یه چیز مطمئن بودم و اون این بود که راه دیگه‌ای وجود نداشت
او واسه من اومد و او می‌خواست که منو برگردونه
رفتیم به اتاق ملاقات و او تعداد زیادی عکس نشونم داد
عکس٬عکس٬عکس
یادت میاد؛ این با مامانه تو خونه‌ای که توش زندگی می‌کردیم
قبل از اینکه تو گم بشی
اینو یادت میاد؛ زمانی که داشتی با «اسکاتی» بازی می‌کـردی
.. اینو یادت میاد
می‌گفت: «جیسون» به نظر تغییر نکرده. «کودی» خیلی بزرگ شده؛‌ها؟
. مامان؛ خدایا٬مامان دقیقا مثل قبله اضـافه وزن داشته؟
می‌خواست بدونه که آیا پدربزرگ هنوز هم یه عوضیه
بهم می‌گفت که چقدر مادربزرگ رو دوست داره و دلش براش تنگ شده
دیدن خالکوبیش رو یادم میاد صلیب ما بین٬ِمی‌دونید
درست اینجا روی دستش
من فقط مدام فکر می‌کردم که چقدر او شبیه دایی «پت» هست
و چقدر مامان تعجب بکنه از اینکه چقدر قدبلند شده
او گفت که ظاهرش خیلی فرق کرده
.. که٬می‌دونید٬رشد کرده
.. و
او خیلی ساکته. می‌دونید٬یه جورایی گوشه‌گیر
با یه لهجه جالب صحبت می‌کرد
اما همیشه خیلی آرام و ساکت صحبت می‌کرد مثل اینکه از چیزی خودشو مخفی می‌کرد
یعنی میگم٬خدایا٬ببین چی بهش گذشته
او آدم قبلی نبود
نیکلاسی» نبود که چهار سال قبل گم شد»
او تحت کنترل و شکنجه بوده و خدا می‌دونه دیگه چی سرش اومده
او همون آدم قبلی نبود
دادستانیِ «لینارس» می‌خواست مطمئن بشه که .. واقعا زمینه‌های قانونی وجود داره
در مورد «نیکلاس» ٬که ادعا می‌کنه برادر گمشده «کری گیبسون» هست
خب حالا مسئله این بود که اون‌ها خواهر و مقام .. رسمی سفارت رو داشتند
که قسم می‌خوردند که من «نیکلاس بارکلی» هستم
و از طرف دیگه پلیس و بازپرس
و دادستان بودند که ابدا قانع نشده بودند
دادستان تاکید داشت به انجام مصاحبه‌های اختصاصی
و بخشی از مدارکی که در اون مصاحبه وجود داشت یک آلبوم عکس خانوادگی بود
دادستان گفت: «گوش کن٬تنها راه برای اینکه ثابت کنی
که تو واقعا «نیکلاس» هستی اینه که ما اینجا عکسهایی داریم
که تو هرگز قبلا ندیدی
«می‌خوام پنج تا از اونارو نشونت بدم
اولی؛ درسته
دومی؛ درسته
سومی؛ درسته
چهارمی؛ درسته
روی پنجمی اشتباه کردم
اما دیگه دیر شده بود
قبل از این قانع شده بود که من «نیکلاس بارکلی» هستم
در اون زمان ٬هیچ راهی نمی‌دیدم که چطور می‌تونم اونو به عنوان یک شهروند آمریکایی ثبت نکنم
هیچ کاری نمی‌تونستم بکنم اگه «کری» اون عکس‌ها رو نشونم نمی‌داد
اونا ازم عکس گرفتند بدون کلاه٬بدون هیچی
که بود٬می‌دونید٬اونا چشمهام رو دیدند
قانون اساسی ایالات متحده برای یک شهروند آمریکایی بودن ٬قسم خوردم
می‌دونید٬واقعی نبود اما من انجام دادم
شب قبل از سوار شدن تو هواپیما حرف زیادی با هم نزدیم
نه که ناخوشایند باشه؛ اما فقط سکوت و تقریبا مثل یه سکوت مسالمت‌آمیز بود
می‌دونید٬میتونستم نفس‌ کشیدنش رو بشنوم و واقعا بسیار احساس آرامش می‌کردم
حتی قبل از اینکه باهاش ملاقات کنم در مورد فرار کردن فکر کرده بودم
همه کاری که باید می‌کردم این بود که یه تاکسی بگیرم و برم به ایستگاه قطار
و برای خودم یک بلیط واسه خارج از «اسپانیا» بگیرم
می‌تونستم ظرف چند دقیقه انجامش بدم
هیچ چیز متوقفم نمی‌کرد. هیچ چیز
چند باری رفتم به تالار ورودی
همش تردید داشتم که آیا دارم کار درست رو انجام میدم؟ کار غلط رو انجام میدم؟
باید برم.. نباید برم باید برم.. نباید برم؟
وقتی بدنیا اومدم فکر نمی‌کنم که عشق زیادی در اونجا وجود داشت
مادرم در اون موقع خیلی خیلی جوان بود و او فقط ۱۷ سالش بود
مرد سن بالاتر٬که پدرم بود «اهل «الجزایر
پدربزرگم یه شخص بسیار نژادپرست بود
و دونستن اینکه مردی که مادرم شب‌ها رو باهاش می‌گذرونه؛ یک «الجزاریه‌ای» هست
او خواسته که مادرم حتما یک سقط جنین داشته باشه
برای خلاص شدن از من ٬قبل از اینکه بدنیا بیام
از نظر او یه عرب حتما با سلاح هسته‌ای سروکار داره
و یه سیاه پوست ٬ میمونه
قبل از اینکه بدنیا بیام٬کاملا هویتی اشتباه داشتم
از قبل نمی‌دونستم.. از قبل اینطور ساخته شده بودم که نمی‌دونستم واقعا کی هستم
یک هویت جدید با یک پاسپورت واقعی یه پاسپورت آمریکایی
می‌تونستم برم آمریکا؛ اونجا برم مدرسه
با اون خانواده زندگی کنم و واقعا کسی باشم
و دیگه هیچوقت نگرانیه شناخته‌ شدنم رو نداشته باشم
من فرصت رو دیدم
زنی که می‌تونه راههای زیادی رو رفته باشه تا منو با خودش به خانواده‌ای برگردونه
.. که بچه داشتند؛ که به نظر میاد یه خانواده عاشقانه هستند
.. باید آدم خوبی باشه
می‌دونید٬من اَحکام متناقصی توی سرم داشتم
کری» می‌خواست من «نیکلاس» باشم اما» در مورد بقیه چی؟
آیا اونا هم می‌خوان که من «نیکلاس» باشم
.. نمی‌فهمیدم چرا او خیلی یجورایی٬عصبی بود. می‌دونید منظورم چیه؟
او مثل٬ِمی‌دونید دائما در حال جنبش و در توالت
و مشغول نگاه‌کردن مردم
نگاه‌کردن من. دائم منو نگاه می‌کرد
او همش منو نگاه می‌کرد
من اینطور برداشت کردم که خب اون فقط ترسیده باشه
داره به خونه برمیگرده
و ما نمی‌دونیم چی به سرش اومده
چطور ذهنش کار می‌کنه
.. اما او فقط شاید ترسیده بود
اینکه بقیه نشناسنش یا مامان دیگه دوستش نداشته باشه
دوست داشتم که بمیرم
.. و می‌خوام
و با خودم میگم٬ خب٬ بهتره هواپیما سقوط کنه
وقتی که اونا گفتن زمان سوار شدنه زدم بهش و گفتم
«آماده‌ای؟ آماده‌ای که بری خونه؟» گفت: «آماد‌ه‌ام که برم خونه
«بیا از اینجای لعنتی بریم. بریم خونه
و ما سوار هواپیما شدیم
. من واقعا عصبی بودم منتظر و واقعاً خوشحال
می‌دونید٬ما موفق شدیم یه چیز خانوادگی بود. داشتیم همه کنار هم جمع میشدیم
اون شب رو یادم میاد. دقیقه به دقیقه
من بودم. مادربزرگم
فکر می‌کنم٬خواهرم و پدرم
همه سوار ماشین «لینکلن» من شده بودیم
تا بریم مادرم و «نیکلاس» رو بگیریم --------- «کودی گیبسون» ٬خواهرزادهٔ «نیکلاس»
یک انتظار و دیدن بود اما همه هیجان‌زده بودند
ما نمی‌دونستیم چی انتظار داریم
نمی‌خواستم از هواپیما خارج بشم
می‌خواستم صبر کنم
می‌خواستم خودم رو آماده کنم
هیچ برنامه‌ای نداشتم هیچ استراتژی‌ای نداشتم
می‌دونستم هیچ راه خروجی نیست
نمی‌تونستم برگردم
ما هیچ فکری در مورد اینکه٬ کسی که داریم میریم سراغش چه نوع شخصیه٬نداشتیم
می‌خواستم بدوم٬بگیرم و بغلش کنم اما او نذاشت و مانع شد
پس من برگشتم و دستش رو گرفتم و بغلش کردم و گفتم بهش دلم براش تنگ شده بود
خیلی تغییر کرده بود
«یه جورایی «بی‌احساس
بعد فهمیدم٬می‌دونید
به خودت میگی٬خب٬او چیزهای وحشتناکی رو گذرونده
پس قطعا متفاوت میشه
فقط بچه‌هام رو به یاد میارم و مادرم و.. ٬شوهرم
و واقعا٬خدایا٬ما خیلی خوشحال بودیم
او کلاً پوشانیده شده بود
ترسیدم٬با خودم فکر می‌کردم که این بچه واقعا آشفته هست
فقط با توجه به ظاهرش
او خیلی ساکت بود و گوشه گیر و غیرصمیمی
هیچوقت دوست نداشتم دیگران لمسم کنند
و من نمی‌تونستم تغییرش بدم
پس وقتیکه او دستهاش رو به دورم می‌گیره
باید اینطور احساس می‌کرد که من ابداً از اینکار خوشم نمیاد
من خیلی سرد بودم٬خیلی بسته با مردم صحبت نمی‌کردم
هر چقدر که خوشحال بودم٬ اونو نشون نمی‌دادم
در جلوم یک مرز داشتم
نمی‌خواستم زیاده‌روی کنم
البته که٬با آغوش باز پذیرفته شد و بهش می‌گیم که بیا ببریمت خـونه
صحبت در مورد بقیه چیز‌ها باشه برای بعد فقط بیا بریم خونه
تموم مسیر تا خونه٬ توی ماشین ٬ فقط داشتم بهش نگاه می‌کردم
و اینطور حساب می‌کنی که او راحت نیست
پس ما ضبط ماشین رو روشن کردیم تا تلاش کنیم تا حد ممکن احساس راحتی کنه
♫ THE DOOBIE BROTHERS: Listen To The Music
.. می‌دونید٬یه «مسیر تا خونه‌ٔ ساکت» بود
و همه٬می‌دونید٬ساکت اما همچنان هیجان‌زده بودن
♪ Don't you feel it growin', day by day
♪ People gettin' ready for the news
واقعا در اون لحظات نمی‌تونستم لبخند رو از صورتم بردارم
تموم راه خونه فقط پوزخند داشتم
♪ Oh, oh, listen to the music
.. فقط یه احساس خوب خوشحالی بود از اینکه
نیکلاس» مدت‌ها گمشدمون ٬خونه بود»
من یه خانواده داشتم و حتی بیشتر
من هرگز.. هرگز رویایی چنین چیز زیادی رو نداشتم
هرگز خیال نمی‌کردم که نه تنها بتونم در جاییکه دوستش دارم بمونم
بلکه حتی واقعا یه خانواده داشته باشم
.. وقتی که در ایالت «تگزاس» بیدار شدم
چیزی که دیدم ٬چیزیکه انتظارش رو داشتم که ببینم٬نبود
ایالات آمریکا در تصورم یه شهر بزرگ بود٬با ساختمانهای بلند و مردمی که هر جا هستند
اولین چیز بعد از باز کردن چشم‌ها ٬ «تثبیت هویت» هست
«اسم تو هست «نیکلاس پاتریک بارکلی
اینکه در ۳۱ دسامبر سال ۱۹۸۰ متولد شدی
و اینکه همه اعضای خانواده منو «صدا می‌کنند «نیکلاس
«و نه اینکه «نیکلاس؛ اما اسم واقعیت چیه؟
. نه! نیکلاس
«باشه. ما می‌خوایم بریم خرید؛ نیکلاس»
اون‌ها منو دور و اطراف می‌گردوندند
و می‌دونید٬میدونستم می‌بایستی چیزی رو بشناسم
پس.. و همینطور می‌دونستم که نمی‌تونم برای اینکه من هرگز قبلا اونجا نبودم
«سلام کیرک؛ چطوری؟»
ما افرادی رو دیدیم که «نیکلاس» رو از قبل از ناپدید شدنش می‌شناختن
بهشون می‌گفتم به یاد نمیارمشون. یه چیزهایی هست اما به یاد نمیارمشون
مثل اینکه حافظم رو از دست داده باشم چیزیه که به اون‌ها گفتم
از نظر روانی آسیب دیده بود
دلیل اینکه هیچ چیز رو به یاد نمی‌آورد همین بود
بخاطر همه چیزهایی که براش اتفاق افتاده بود
یه علامت رو به یاد می‌آوردم
در عکسی «نیکلاس» رو دیدم که با دستاش .. اینکار رو کرده؛ می‌دونید
روشش برای «سلام» گفتن؛ می‌دونید
وقتی که با اون‌ها بودم ٬ چند باری اینکارو کردم
وقتیکه اونجا بودم. این از تنها چیزهایی بود می‌دونستم چیکار کنم
با خودم فکر می‌کردم
که «نیکلاس بارکلی» می‌تونه هر روزی به خونش برگرده
این اولین نگرانیم بود
واقعا در موردش نگران بودم
نمی‌تونستم کاریش کنم می‌گفتم؛ پسر٬اگه پیداش شه چی؟
چی میشه اگه تو درو باز کنی و «بگی: «سلام؛ من برگشتم
می‌دونید
ما فکر کردیم بهترین چیز برای او فقط داشتن یه زندگی روزمرهٔ عادیه
بیدار میشی٬صبحانه می‌خوری اینکارو انجام میدی٬ناهار می‌خوری
شام می‌خوری٬یه فیلم می‌بینیم فقط فضای یک خانواده عادی
من و او با هم وقت می‌گذروندیم
می‌بردمش برای رانندگی و صحبت کردن باهاش ... و صدای موسیقی رو بالا می‌بردم و
♪ I listen to the wind
♪ To the wind of my soul
او با «کودی» و دوستاش ارتباط داشت
و بعد از مدرسه اون‌ها به پارک می‌رفتند و بازی می‌کردند
و منظورم اینه٬اون‌ها کاری رو می‌کردند که نوجوان‌ها می‌کردند
او واقعا یه جورایی علاقمندشده بود به دختری «که در همسایگی‌مون بود؛ «امی
با هم ارتباط داشتند٬تلفنی صحبت می‌کردند
و وقتی که ما در مورد «امی» صحبت می‌کردیم یه جورایی سرخ میشد
تنها کسی که در خانواده «بارکلی» ندیده بودمش
«جیسون» ‌بود. برادر دیگر «نیکلاس» و «کری»
و بالاخره اومد تا منو ببینه
او منو جوری که «نیکلاس» هستم نگاه نمی‌کرد و با دیدنش وانمود نمی‌کرد که من «نیکلاس» هستم
و به من موفق باشی گفت و رفت
♪ I swam upon the Devil's lake
♪ But never, never never never...
ما حتی در مورد اینکه چه اتفاقاتی در اونجا براش افتاد٬صحبت نکردیم
چونکه یجورایی احساس کردیم وقتی که زمانش برسه خودش به ما میگه
من هیچ تماس تلفنی از طرف خانواده دریافت نکردم
که بگن ٬می‌دونید٬نیکلاس برگشته
لطفا بیاید و با ما صحبت کنید. ما نیاز به کمک داریم
و من یجورایی احساس کردم ضروریه
که سریعا با او مصاحبه بشه
پس من با ملاقات «نیکلاس» در مرکز «کودکان گمشده سن آنتونیو» موافقت کردم
برای انجام اولین مصاحبمون با او
خودمو به «نیکلاس» معرفی کردم و بعد بهش دلیل اینکه چرا اونجا هستم رو گفتم
و اینکه هدف از مصاحبه دریافت شرح او از ربودنش
و با همکاری او پیدا کردن مکان ربایندگانش بود
همه چیزیکه من درباره «نیکلاس» می‌دونستم
چیزی بود که بر روی پوسترهای مربوط به گم‌شدن او خونده بودم
نه اینکه یک انسان نمی‌تونه در سه سال تغییری پیدا کنه
اما این شخص به طور کلی ظاهر یک فرد ۱۶ ساله رو نداشت
او ته ریش داشت. یه ریش تیره
که من بعید می‌دونم که «نیکلاس» در ۱۶ سالگی یه ته ریش تیره رنگ داشته باشه
از اونجاییکه که او موهای بوری داشت
به نظر می‌رسید کاملا عصبی بود
و واقعا به نظر بسیار ناراحت بود در تمام اون مدت
من به اون‌ها گفتم که ٬توسط نیروهای نظامی خارج از کشور گرفته شدم
و ربوده و در یه اتومبیل «وَن» قرار گرفتم
بعد پرواز به سمت جاهایی که هرگز نمی‌دونستم کجا بودند
اینکه٬ما همراه کودکان مختلف در یک اتاق نگه داشته میشدیم
اون‌ها با ماده «کلروفرم» بیهوش میشدند
.. و بیدار میشدند و اون‌ها
می‌دونید٬در جاییکه اون‌ها نمی‌دونستند در کجا هستند
اون‌ها متحمل سوء‌استفاده جنسی توسط مقانات عالی‌رتبه نظامی میشدند
هر شب همه بچه‌ها توسط مردان٬مورد تجاوز و آزار جنسی قرار می‌گرفتند
این مرد‌ها آمریکایی٬مکزیکی و اروپایی بودند
اون‌ها دستهای منو شکستند؛ مخصوصا دست راستم رو با یه چوب بیسبال
مُدام می‌سوزوندنش و برای خوردن به او حشرات می‌دادند
ما شکنجه میشدیم - اون‌ها انگشتهاش رو شکستند -
پای چپش با یک اهرم شکسته شده - به من تجاوز شد -
اون‌ها بوسیله «تاکتیکهای هراساندن نظامی» ٬کودکان رو مطیع نگه می‌داشتند
.. ما آزمایش میشدیم روی
اون‌ها در چشماش با سوزن تزریق می‌کردند
هدفونهایی در گوششون با صداهای جیغ و فریاد؛ زبانهای مختلف
اسپانیولی داشت مُدام و مُدام پخش میشد «و یه صدایی که همش می‌گفت: «تو خودت نیستی
اگه انگلیسی صحبت می‌کرد٬کتک می‌خورد
اون‌ها بچه‌ها رو با هواپیماهای نظامی به اطراف می‌بردند
ما هرگز ندیدیم که کجا می‌رفتیم
هویت پسر‌ها عوض میشدند؛ یا از طریق رنگ موهاشون
رنگ چشم‌ها یا راههای دیگه
اون‌ها همیشه یونیفرم به تن داشتند
محلولی تزریق شده در چشمهاش
اون‌ها او رو برای سکس ٬ برای پول معامله می‌کنند
به خاطر استفاده از این محلول رنگ چشمهاش از آبی به قهوه‌ای تغییر کرد
در بسته نشد و من از طریق اون در خارج شدم
دویدم به سمت تالار ورودی و اونجا در دیگه‌ای بود
به هر صورت موفق شدم بیرون برم
و در بیرون ٬دویدم٬دویدم٬دویدم
و ساعت‌ها بعد فهمیدم که در «اسپانیا» هستم
ما اینجا یه بچه داریم که تقریبا ۱۵٬۱۴ ساله هست
هیچ نوع کارت شناسایی نداره
هیچ مدرکی باهاش نیست اما شما می‌تونید ببینید که او خیلی جوانه
و بسیار ترسیده
او حرفه‌ای بود اما شما می‌تونستید ببینید که وحشت زده شده
این یک مصاحبه وحشت آور بود و وقتی که رفتم٬منو تحت تاثیر قرار داده بود
چونکه همه جور ترس و عوارض احساسی همراه داشت
در پیِ گوش‌کردن به همچین داستانی
او در مورد این نوع فعالیت‌ها آگاهی داشت
منظورم اینه٬یه فرد عادی نمی‌شینه با یه داستان
.. و سرهم کردن ترس و وحشت
این چیزی نیست که در موردش دروغ بگید
شما به سمت دادن جزییات در مورد شکنجه . و کشتن بچه‌ها یا چیزهایی دیگه نمیرید
هیچ کدام از اونا عادی به نظر نمی‌رسید
او شکنجه شده بود
.. منظورم اینه٬او آثار شکنجه رو در همه جای بدنش
او یه دست شکسته داشت که هرگز بهش رسیدگی نشده بود
او با لنگیدن راه می‌رفت
از پشت سرش تا قوزک پاهاش آثار سوختگی با سیگار داشت
این آدم یا خودش یه قربانی بوده
یا اینکه او یک بازیگر فوق‌العاده بود
و من نمی‌دونستم که کدوم یک از این عناوین رو برای او به کار ببرم
خواستم بدونند که من بسیار متاسفم از آنچه اتفاق افتاده
و ما بدنبال این هستیم تا افرادی که این اعمال رو انجام دادند رو مکان‌یابی کنیم
و یک پایان قرار بدیم به آسیب‌های روحی که او از سر گذرانده
این آخرین حد بود
.. مثل اینه که
من بردم. می‌دونید؛ بازی تمومه
من پاسپورت داشتم؛ همه افراد خانواده میگن که من «نیکلاس بارکلی» هستم
هیچکس بازجوییم نمی‌کرد
هیچکس مشکوک نبود که من می‌دونم
جـان! خوشحال بودم
.. من ٬می‌دونید نمی‌تونستم شانسم رو باور کنم
اسم من «چارلی پارکر» هست من یک کاراگاه خصوصی هستم
سلام؛ چطوری؟»
.. میگم؛ می‌خواستم شما «می‌خواستم شما برام یه کاری انجام بدید
♪ I know dark clouds are gonna gather around me
♪ I know my way'll be rough and steep
♪ Yet beautiful fields lie just before me...
من یه تماس تلفنی داشتم در ماه نوامبر از یه تهیه‌کننده‌ تلویزیونی ٬ برنامهٔ «Hard Copy»
و او گفت پسری که
که قبلا برای ۴ سال گمشده بوده پیداش شده
و ازم خواست که بدنبالش باشم در نتیجه اونا می‌تونند یه مصاحبه باهاش داشته باشند
ابتدا می‌بایستی می‌فهمیدم که مادرش کجا زندگی می‌کرد
پیداش می‌کردیم و بعد می‌‌بردیمشون به شمال «سن آنتونیو» برای انجام مصاحبه
من مکرراً ازش خواستم که لطفا با رسانه‌ها تماس نداشته باشید
اگر هر آنچه که «نیکلاس» به ما گفته بود درست بود
اگر هر کدوم از اونا ذره‌ای صحّت داشت
و اگر هر افسر نظامی بود که احتمالا با قضیه ارتباط داشت
.. آخرین چیزیکه که می‌خواستیم قرار گرفتن
بر روی صفحه اول روزنامه‌ها یا در تلویزیون بود
در نتیجه آدم‌ربا‌ها در مورد تحقیقات ما اطلاع پیدا می‌کردند
این برنامهٔ «شاهد عینیِ» اخبار ساعت ۱۰ است
او سه سال قبل بدون هیچ ردی٬ناپدید شد
امشب یک پسر «سن آنتونیونی» به خونش برگشته
نیکلاس بارکلی» حالا ۱۶ سالشه»
او وقتیکه ۱۳ ساله بود٬ناپدید شد
نیکلاس» میگه او ربوده شده بود»
«و برده شده به «اسپانیا
او میگه برای ۳ سال به صورت مداوم تحت مواد مخدر٬ضرب و شتم و تجاوز بوده
همه بخشی از یک دستگاه برده‌داری جنسی که شامل تعداد زیادی از کودکان گمشده٬میشه
.. خب باب٬ «اف‌بی‌آی» این پرونده رو سَبُک قلمداد نمی‌کنه
علت؟
«به طریقی یک پسر ۱۳ ساله از «سن آنتونیو
سرانجام رسیده به «اسپانیا» بدون پاسپورت
در ۱۹‌ ژوئن سال ۱۹۹۴ نیکلاس» درگیر یک جدال میشه با خانوادش»
«بعد او میاد اینجا در پایگاه «سام هیوستون برای بسکتبال بازی کردن
دو پسر جوان همراهش بودند اون‌ها مشغول حرف‌زدن شدند
چیز بعدی که می‌دونه٬پارچه‌ای بوده بر روی دهانش و «نیکلاس» بیهوش میشه
او ادعا می‌کنه ربایندگانش ظاهرش رو تغییر دادند
تا او غیرقابل شناسایی بشه
او بعد مدتی اجازه انگلیسی صحبت کردن٬ نداشته
آیا اون‌ها هر شب بهت تجاوز می‌کردند؟
بلبل جان ‏.:: www.bolboljan.net ::.
چونکه.. اون‌ها هر شب بهم تجاوز نمی‌کردند
تعداد دیگه‌ای بودن٬ که اون‌ها بیشتر خوششون می‌ومد
تعدادی از کودکان بودند که اون‌ها بیشتر خوششون می‌ومد
اون‌ها معمولا هفته‌ای ۲ تا ۳ بار بهشون تجاوز می‌کردند
من توجه رسانه‌ها رو می‌خواستم تا در نتیجه نیکلاس» رو حتی بیشتر واقعی کنم»
«تا مردم واقعا باور کنند که من «نیکلاسم
و در نتیجه اون‌ها منو حتی بیشتر از این دوست می‌داشتند
اون‌ها آمادش کردند؛ یه میکروفون بهش وصل کردند و دوربین‌ها رو در برابرش گذاشتند
و من رفتم به قسمت عقب یک اتاقک
و این تقریبا سرنوشت بود
پشت او اتاقک یک عکس بود
از «نیکلاس بارکلیِ» واقعی
و من می‌تونستم همزمان به اون عکس نگاه کنم و او رو ببینم
و همونطور که به عکس نگاه می‌کردم٬متوجه شدم پسره چشمهای آبی مایل به خاکستری رنگ٬ داشته
و این مرد چشمهای قهوه‌ای داشت
و اینجا لحظه‌ای بود که مو‌ها بر پشت .. گردن شما سیخ میشه
و.. واقعا یه چیزی در مورد این قضیه اشکال داشت
من کاری رو کردم که اونا ازم می‌خواستم
.. یه چیزی اشکال داشت گفتم: «می‌تونید یه عکس از گوشهاش بهم بدید؟
«.. من نیاز دارم که داشته باشمش
و من خونده بودم که «اسکاتلندیارد» از این روش .. برای ردیابی مردی استفاده کرده
جیمز ارل ری» کسی که» مارتین لو‌تر کینگ» رو کشته بود»
اون‌ها در فرودگاه «هیترو» گرفتنش با استفاده از شناسایی گوشهاش
و من می‌دونستم که گوش‌ها یه مبنای تشخیص هویت‌اند٬تقریبا مثل اثر انگشت
عکس رو گذاشتم تو جیبم و از اونجا خارج شدم
وقتی که برگشتم به دفتر
عکس‌ها رو تو برنامه «فتوشاپ» گذاشتم
اون‌ها گوشهای متفاوتی بودند
.. پس فوراً فهمیدم که
قطعاً او «نیکلاس بارکلی» نبود
فکر کردم که با یه جاسوس طرفم
خدا شاهده فکر کردم که یه جاسوس واقعی دارم
چه دلیلی دیگه‌ای داره که یکی بیاد اینجا و جای شخص دیگه‌ای‌ رو بگیره؟
چه قصدی داره؟
با «نانسی فیشر» تماس گرفتم
«گفتم: «این ادم جعلیه. این٬اون نیست
«گفتم: «گوش‌ها یکی نیستند
و نظرم بهش این بود که
لازمه بسیار مراقب باشید»
«که در تحقیقات فدرال دخالتی نکنید
مردم عادت ندارند بشنوند که شما در مورد گوش کسی صحبت می‌کنید
و من فکر می‌کنم او حرفای منو رد کرد او نمی‌دونست در مورد چی صحبت می‌کردم
فکر کردم حقی برای سوال کردن نداشتم
می‌دونید٬وضعیت اون‌ها اینکه اون عضوی از خانوادشون بود
چونکه٬چطور می‌تونستند در اشتباه باشند؟
منظورم اینه که٬هیچکس در مورد همچین چیزی اشتباه نمی‌کنه
اون‌ها چی می‌خواستند؟ من از قبل این مدرک رو داشتم که او گوشهای مشابهی نداره
اصلاً چرا شما بخواید یه غربیه رو بپذیرید؟
اونم نه یه غریبه از این کشور
بلکه یه غریبه از کشور دیگه‌ای که با یه لهجه فرانسوی صحبت می‌کنه
این باید «نیکلاس بارکلی» باشه
این یه چیز ظالمانه بود
من نمی‌تونم با هرکسی که در مورد این قضیه نخونده باشه ٬ صحبت کنم
که میگه: «صبر کن ببینم. من بچه خودم رو می‌شناسم من پسر خودم رو می‌شناسم
«.. می‌تونم به چشمهاش نگاه کنم و اینو بگم
مثل اینه که شما به یک «کلاس تجدید دیدار» برید
و شما بچه‌هایی رو .. می‌بینید که باهاشون به مدرسه رفتید در ۱۹
♫ DAVID BOWIE: Queen Bitch
رویای آمریکایی ٬واقعا برام شروع شد وقتی که سوار اون اتوبوس بزرگ زرد شدم
برای رفتن به مدرسه همرا با بقیه٬با بقیه دانش‌آموز‌ها
♪ I'm up on the 11th floor and I'm watching the cruisers below
چند تا آدم بالغ فرانسوی به مدارس .. آمریکایی میرند
.. با یه اتوبوس زرد رنگ
♪ My heart's in the basement
♪ My weekend's at an all-time low
این غیرممکن بود. اینو می‌تونید در یه فیلم .. انجام بدید٬میتونید در یه
اما نمی‌تونید این کار رو در واقعیت انجام بدید
♪ Letting him go
♪ Walk out of her heart
♪ Walk out of her mind...
من بالاخره موفق شدم دوباره یه بچه بشم؛ رسماً؛ با یه پاسپورت
.. با داشتن یه فرصت دوباره
که این دفعه می‌تونم به مدرسه برم و به موفقیت برسم
♪ Oh, yeah
♪ She's an old-time ambassador
♪ Of sweet-talking, night-walking games
خب؛ او شروع کرد برگرده به دبیرستان
من واقعا نگران بودم
نمی‌دونستم او قصد داره چیکار کنه
این یه پرونده بود. منظورم اینه که٬ یه پرونده واقعی
این آدم داشت دروغ می‌گفت در مورد شخصی که می‌گفت او بوده
و از طرف دیگه خانواده‌ای که او رو پذیرفته بود
هر روز انتظار اینو داشتم که جایی رو در پایگاه هوایی منفجر کنه
یا در پایگاه نظامی کاری کنه
من بسیار سخت در تلاش برای بررسی این بودم که چه کسی «نیکلاس» رو دزدیده بود
کی٬کجا و تحت چه شرایطی
من تقریبا هیچ اطلاعاتی نداشتم
چونکه همه اطلاعاتی که او به ما داده بود خیلی خیلی کلی بود
او نمی‌تونست به ما اسم بده. نمی‌تونست به ما مکان‌ها رو بده
نمی‌تونست زمان‌ها رو بده. او نمی‌تونست هیچ چیزی به ما بده
به خانواده گفته شد دلیلی که ما «نیکلاس» رو به «هوستون» می‌بریم
این بود که ٬ او تحت آسیب‌های روحی بوده
پس حقش هست که برای مقابله با این آسیب‌ها یک متخصص پزشکی قانونی رو ببینه
در ابتدا فکر کردم این میره که یه مصاحبه باشه
به منظور پیدا کردن اطلاعات بیشتری
درباره کسانی که او رو ربودند -------- «دکتر «بروس پری» ٬بیمارستان اطفال «تگزاس
اینجا این بچه سفید رنگ پریده رو داشتیم و من خودم رو معرفی کردم
و تا شروع به صحبت کرد بلافاصله
چیزی در درونم گفت که؛ این درست نیست
یه چیزی اینجا اشکال داره
مدت زیادی باهاش صحبت کردم
ازم خواست که دوباره همه داستانهایی که به همه گفته بودم رو بگم
یادم میاد کسانی منو گرفتند و گذاشتند در یک وَن
من به خواب رفتم و در یه اتاق بیدار شدم ... بچه‌های دیگه‌ای هم بودند
من تغییرات فیزیولوژیکى مشخص رو در او نمی‌دیدم
در حالت بدنش در اندازهٔ مردمک چشمش؛ در ضربان قلبش
که من معمولا مشابهش رو می‌بینم
در کسی که داره از تجربه آسیب‌زایی که گذرونده٬ صحبت می‌کنه
او نمی‌تونست بدون لهجه انگلیسی صحبت کنه
با توجه به چیزی که من می‌دونم در مورد .. تکامل ذهنش و تکامل زبان
واقعا نمیشه که در شش٬هفت سال اول زندگیت
در یک خانه انگلیسی زبان رشد کرده باشی
و بعد از آن٬می‌دونید٬هشت یا نُه سال بعد
حتی ده سال بعد
قادر نباشی که بدون لهجه انگلیسی صحبت کنی
من می‌تونم به شما تضمین کنم که این بچه در خانه انگلیسی زبان رشد نکرده
می‌دونید٬من نمی‌دونم او کی هست اما کسی که.. داشتم باهاش مصاحبه می‌کردم
نمی‌تونست «نیکلاس بارکلی» بوده باشه
بسیار خب٬ بد‌ترین روی سناریو الان معلوم شد و من ازش خوشم نمی‌ا‌ومد
این بازجویی یه چرخش ۹۰ درجه‌ای کرد
حالا از یک جایگاه رفت و کاملا به جایی دیگر رسید
فوراً با «کری گیبسون» تماس گرفتم وبهش گفتم
کری؛ دکتر پری همین الان اظهار کرد که» این شخص نمی‌تونه برادر تو باشه
با این وجه مسلم که او نمی‌تونه یه آمریکایی باشه
«این می‌تونه یه شخص بسیار خطرناک باشه
او داد زد یا جیغ کشید «و گفت: «اوه؛ خدای من
.. بعد گفتم: «توی فرودگاه نباش» می‌دونید
خودم رسیدگی می‌کنم. خودم شخصا در این مورد» «اقدام می‌کنم
و اینکه نبایست او رو به خونه ببره
می‌دونید٬برگرداندن او به خونش برای زندگی با اون‌ها
«و او گفت: «باشه٬باشه
ما با پرواز برگشتیم به «سن آنتونیو» و اونجا «کری» هست که ایستاده
چی شد؟
طوری رفتار کرد که انگار ما اصلا اون گفتگو رو با هم نداشتیم
و او خودشو هیجان‌زده از دیدنش .. نشون داد. ازش پرسید سفرش چطور بود
فکر کنم یه دقیقه فقط خیره شده .. بودم به اون‌ها
و تماس گرفتم با دفتر دادستانی آمریکا؛ همون موقع و همون جا
«و گفتم: «چیکار کنم؟
و معاونت دادستانی آمریکا «گفت: «بزار موقتاً برگرده پیشش
او طوری از این شخص برای رفتن به خونه استقبال کرد٬درست مثل اینکه برادرش بود
من هیچ دلیلی نداشتم در مورد اینکه چرا او به این صورت برخورد کرد
چونکه در گفتگوم با او
گفته بودم «این شخص برادر تو نیست»
فکر نمی‌کنم.. به یاد نمیارم که او دقیقاً این کلمات رو بیان کرده باشه
خب شاید هم اون‌ها شدیداً و سخت می‌خواستند که او پسرشان باشه
از اونجا که گفتند او پسرشان بوده
اما دیگه قضیه داشت مسخره میشد
نمی‌تونستم رهاش کنم. هیچ جوری نمی‌توستم ولش کنم
شروع کردم به سرزدن به خونه‌های مجاور اون‌ها
و یافتن اطلاعات در مورد «نیکلاس بارکلی» واقعی
مصاحبه کردن با همسایه‌ها
تلاش برای اینکه ببینم چی می‌تونم بدست بیارم در مورد اون پسر
و در مورد اون خانواده
و چطور اتقاق افتاد؟
می‌دونید٬چرا «نیکلاس» خونه رو ترک می‌کنه؟
عادت شده بود که پلیس معمولا بیاد
شاید مثلا دو تا سه بار در ماه
موضوع یا بحث و جدل با بچه‌هاشون بود
.. یا با دوست‌پسرهاشون یا پسر دیگشون و
من با همه صحبت کردم و همه اون‌ها گفتند که «نیکلاس» مشکل ایجاد کرده بود
شب‌ها دیروقت به خونه می‌اومد
ما همه در خانوادمون بحث و جدل داشته‌ایم
اما این نادِره که با پلیس تماس بگیریم
یعنی کار به جایی برسه که اون‌ها باید بیان
اینا باعث شد به این فکر کنم که اونجا
چیزهایی بیشتر از اینکه به چشم بیان اتفاق افته. البته که اتفاق افتاده
من می‌دونستم که نمونه‌های «دی‌ان‌ای» ثابت می‌کنه که او «نیکلاس بارکلی» نیست
خانم «دالرهاید» گفت: «این پسر منه
من مجبور نیستم بخاطر دی‌ان‌ای به شما «نمونه خون بدم
و روی زمین دراز کشید
دقیقاً روی زمین دراز کشید
و گفت: «نه. شما نمی‌تونید منو ببرید «و شما نمی‌تونید مجبورم کنید
من نمی‌خواستم هیج جا با «اف‌بی‌ای» برم اما امتناع کردن رو به یاد نمیارم
من خُشکم زده بود قبلا اصلا با همچین واکنشی برخورد نداشتم
رفتارش نه تنها خالی از احساس٬بلکه خصومت‌آمیز هم بود
صادقانه بخوام به شما بگم؛ من واقعا نمی‌دونم در اون موقع چی فکر می‌کردم
هدف اصلی من در زندگی «فکر نکردن» نیست
ما نیاز نداشتیم که ثابت بشه او کیه ما می‌دونستیم او کیه
دیگه نگاهم به اون‌ها به عنوان یه خانواده غُصه‌دار یه خانواده قربانی‌شده ٬نبود
من اون‌ها رو به عنوان یه خانواده بسیار مشکوک می‌دیدم
هیچ دلیلی برای اون‌ها وجود نداشت که بپذیرند یک غریبه رو وارد زندگیشون کنند
مگر اینکه چیزی برای مخفی کردن ... بوده باشه
این می‌تونست تنها دلیل باشه
چیزی در حال مخفی‌شدن بود و من نمی‌دونستم که اون چیه
وقتی «بورلی» از دادن نمونه خونش امتناع کرد
کم‌کم مشکوک شدم
اون‌ها می‌دونستند که من «نیکلاس» نبودم!؟
هر چیزی که بهشون گفته بودم
یک کلمه‌اش رو هم باور نکردند
اما در آشکار نکردن٬خوب بودند
منظورم اینه٬کیه که متوجه نشد؟
.. این واسه حدود ۴ یا ۵ سال پیش از الانه
یادم میاد در «اسپانیا»؛ «کری» همه کار برای من کرد
وقتی که من چیزی نمی‌دونستم٬او به من گفت
تو همه چیز رو فراموش کردی اما الان میری» «که همه چیز رو به یاد میاری
و٬می‌دونید٬این مامانه در جایی که داریم زندگی می‌کنیم با... یادت میاد؟
این «شانتا» هست. «شانتا» رو یادت میاد خواهرزادته؛ دخترِ من
اینو یادت میاد؟ اینو یادت میاد؟ اینو یادت میاد؟
مُدام و مُدام و مُدام دوباره
می‌خواست که توی سرم جا کنه
می‌خواست توی سرم جاشون کنه تا هرگز فراموشم نشه
او واقعا نمی‌تونست بگه که این «نیکلاس» نیست
آیا باور کرد یا نه؟
اگه از من بپرسید؛ میگم که نه
نه حتی برای یک ثانیه هم باور نکرد که من برادرش هستم
او تصمیم گرفت که من برادرش باشم
.. مثل اینه که من در جایی بیدار شدم
که دروغ‌ها حتی بزرگ‌تر بودند از کاری که من کردم
.. می‌دونید
اون‌ها وانمود کردند به همون اندازه که من کردم و حتی بیشتر
«همچنان به اون پسر فکر می‌کردم؛ «نیکلاس بارکلی
در زمان ناپدید شدنش
او با «بورلی» زندگی می‌کرد «در خانه‌ای در خیابان «سوالو
و برادرش «جیسون» هم اونجا زندگی می‌کرد
«جیسون»؛ برادر بزرگ «نیکلاس»
وقتی او اومد به خونهٔ اون‌ها
اون خونه تغییر کرد
چونکه قبل از اینکه او بیاد اونجا
نیک» و مادرش»
به نظر می‌رسید بسیار نزدیک به من هستند ----------- «کوین هندریکس» ٬دوست دوران کودکی «نیکلاس»
مادرش تا حد مرگ دوستش داشت
یعنی٬او دوستش داشت می‌تونستی بگی.. «نیکلاس» نور زندگیش بود
این آدم اومد. یه ولگرد بود٬یه معتاد به مواد
و فقط به فکر خودش بود
و وقتی او به اون خونه اومد فقط باعث شد اوضاع بسیار بد‌تر بشه
در حقیقت٬من فکر می‌کنم حتی مادرش رو مجبور کرد به سمت مصرف مواد
وقتی که او اومد به اون خونه
اون خونه به کلی یک وضعیت خطرناک پیدا کرد
من از پرونده‌های پلیس پی بردم
که چند ماه بعد از ناپدید شدن
جیسون» تماس گرفته بوده با پلیس»
و گفته برادرش تلاش کرده به نحوی وارد خونه بشه
خب ما همیشه با این جور چیز‌ها برخورد داشتیم
.. افراد اغلب این جور کار‌ها رو انجام میدند
تا باعث بشه بقیه فکر کنند که اون شخص ربوده شده ٬زنده است
شروع کردم به کنار هم قرار دادن اطلاعات تا به یک راه حل برسم
و فکر کردم که چیزی اتفاق افتاده در اون خونه و برای اون پسر
نیازی نبود «ستوان کُلُمبو» باشم تا همه قطعات رو کنار هم قرار بدم
اون‌ها کُشتنش
بعضی‌هاشون این کار رو کردند٬بعضی‌هاشون از قضیه آگاه بودند و بعضی‌هاشون ترجیح دادند که نادیده بگیرنش
دیگه نگران برگشتن «نیکلاس» نبودم
نه «نیکلاس بارکلی» و نه مادرش همکاری نمی‌کردند
پس ما تصمیم گرفتیم برای گرفتن حکم .. بازرسی٬مراحل رو پیگیری کنیم
به منظور بدست آوردن اون نمونه‌های خون
دیگه نمی‌تونستم وانمود کنم که «نیکلاس» باشم و مثل «نیکلاس» رفتار کنم
به همراه دو یا سه مامور دیگه رفتم برای گرفتنش
بنابراین از درونم٬می‌دونید٬بیشتر و بیشتر روحیهٔ تهاجمی پیدا کردم
غیرعادی
نمی‌تونستم ادامه بدم
ما اثر انگشت‌ها و اثر کف دست‌ها رو گرفتیم
در عرض چند هفته٬ اون‌ها رو به پلیس بین‌الملل٬ به سفارتخانه‌ها ٬فرستادیم
تا ببینیم آیا هیچکدام از این اثر‌انگشت‌ها
با چیزی در بایگانی‌ اون‌ها مطابقت می‌کنه
سعی می‌کردم یه راه فرار پیدا کنم
«نه فقط راه فرار از «سن آنتونیو - تگزاس
بلکه یه راه فرار برای خروج از ذهنم
نیکلاس» خیلی بیشتر تحریک» و عصبانی میشد
و من واقعا یه جورایی احساس کردم که قصد داره فرار کنه
و اگه فرار کنه ممکنه ما زمان زیادی رو صرف پیدا کردنش کنیم
شروع کردم به تعقیب کردنش٬شروع کردم به دنبال کردنش
شروع کردم به مراقب ایستادن در خونهٔ «بورلی» ٬ جایی که زندگی می‌کرد
و نوشتن شمارهٔ پلاک ماشین‌هایی که می‌اومدند سراغش برای دیدنش
پس یه تیغ ریش تراش برداشتم و صورتم رو شکافتم
هر چی قضیه جلوتر می‌رفت ابعادش بزرگتر (و خطرناکتر میشد و کنترلش سختتر (مثل پایین اومدن یه گلولهٔ برفی
.. نشونشون دادم که
تحت فشار زیادی بودم
در سوم مارس سال ۱۹۹۸
نماینده‌ای در مادرید٬اسپانیا باهام تماس گرفت
«و گفت: «همین الان او رو شناسایی کردیم
«و من گفتم: «شوخی می‌کنید؟
می‌دونستم که ظرف چند هفته همه چیز معلوم میشه
گفت: «کاری که من می‌خوام الان «انجام بدم اینه که مدارکی که دارم رو برات فکس کنم
قبول کرد که باهام ملاقات کنه
ما «هات کیک» سفارش دادیم
و شروع کردیم به خوردن
.. و گفت
«من گفتم: «تو واقعا مادرت رو عصبانی کردی
و او گفت: «اون مادر من نیست و تو اینو «می‌دونی
و من با خودم گفتم٬دارم از تعجب شاخ در میارم
و خب ایستاده بودم پای دستگاه فکس
در انتظارِ مدارک٬ مطمئناً٬تا برسند
از اونجا که من در حال جیغ کشیدن و بالا و پایین پریدن بودم
واقعا گفتم از حرفت شاخ درآوردم
«بالاخره به من میگی که کی هستی؟»
من یه جورایی داشتم می‌رقصیدم و همه در حال خوشحالی کردن بودند
مثل این بود که٬می‌دونید٬٬ما بالاخره می‌فهمیم که این شخص کیه
و قلبم تند می‌زد٬ درست مثل الان که دارم بهش فکر می‌کنم
«و گفتم: «تو کی هستی؟
گفت: «من فردریک بوردین هستم و «تحت تعقیب پلیس بین‌المللم
مدارک اثرانگشت نشون می‌داد
که او نه ۱۶ ساله٬بلکه ۲۳ ساله بود
اینکه او آمریکایی نبود٬فرانسوی بود
اینکه او «نیکلاس بارکلی» نبود فردریک بوردین» بود»
ما که در آمریکا بزرگ شدیم .. در مورد «پلیس بین‌الملل» اینطور فکر می‌کنیم
. که یه جورایی خدای پلیس‌هاست متوجه منظورم می‌شید؟
بالا‌ترین مقامی که می‌تونید در قلمرو پلیس‌ها بدست بیارید
.. و من فکردم٬ یا مسیح
. اگه او تحت تعقیب پلیس بین‌الملله .. چی کار کرده؟ می‌دونید
هیچ حدی نمیشد برای کاری که کرده در نظر بگیری
بنابراین شروع کرد به گفتن برام
.. فردریک بوردین» یک بزهکاره»
.. فعالیت‌ها و شیوهٔ کار
[در سابقه‌اش نمونه‌های مشابهی از هویت‌های نادرست وجود دارد]
[خودش را به عنوان یک نوجوان جا زده است]
.. او به سراسر اروپا سفر کرده است
.. حضور در پرورشگاه‌های مخصوص کودکان
تحت نام‌های فرضیِ مختلف
فردریک بِرد» ٬اسپانیا٬ ۱۹۹۲»
بنجامین دیاناسون» ٬اسپانیا٬سپتامبر ۱۹۹۳»
جیمی پیتر منفرد» ٬ لوکزامبورگ٬ ۱۹۹۲»
.. بارسلونا
اظهار کرده که از منزل... پدر و مادرخوانده‌اش فرار کرده
بروکسل (بلژیک) ٬ ۱۹۹۵
... (پیرنه (آندورا
میلان٬ ۱۹۹۳
.. (گلاسگو (اسکاتلند
نشسته بودم اونجا. به سختی می‌تونستم بخورم. به سختی می‌تونستم غذام رو قورت بدم
.. او همیشه عینک به چشم داشته
[داستان‌های ساختگی از ربودن و سوءاستفادهٔ جنسی]
[تمایل به خودکشی... ایجاد شرایط جسمی و روانی احتمالاً لازم است... فوری یا مراقبت حرفه‌ای]
امکان داره که او احتمالا به کمک روانپزشکی نیاز داشته باشه
امشب رو تا انتها با ما باشید
چون که می‌خوایم داستانی رو برای شما پخش کنیم
که بسیار عجیب و غریبه
سخت هست که باور کنید واقعیه
این داستان یک شیاد خبره است
کسی‌ که موفق شده با دروغ گفتن ٬در جریان پیشرویش به ایالت متحده برسه
و آسیب‌پذیر‌ترین افراد رو مورد طعمه خودش قرار بده
او تابحال تنها کسیِ هست که در تاریخ ایالت متحده
هویت پسری گمشده را تظاهر کرده
او حتی مادر کودک گمشده رو هم فریب داده
سخته که تصور کنی چطور او تونسته قِسِر در بره
ما می‌دونستیم قضیه .. میره که بشه٬می‌دونید٬ دردناک‌ و
... می‌دونید
اما ما هرگر فکر نکردیم این اون نباشه
می‌دونید٬چرا اصلا این فکر رو کنید؟
احساس اولیه ناراحتیِ کامل بود
چونکه این «نیکلاس» نبود
که ما رو برگردوند به خونهٔ اول
نیکلاس» کجاست؟»
اون اولی بود
.. احساس دوم این بود که
چطور می‌تونستم اینقدر احمق باشم؟
یعنی.. جداً میگم
تماس گرفتم با «ادارهٔ پلیس سن آنتونیو»
و بهشون گفتم٬تصمیم گرفتم که بهشون بگم که٬ آهای.. اون‌ها کُشتنش
«براساس اظهارات «فردریک بوردین
یک پرونده بررسیِ قتل باز شد
و اظهارات علیه اعضای اون خانواده بود
به عنوان.. مشارکت در ناپدیدشدن اون کودک
.. موضوع نسبت داده شد به ما در حالیکه «فردریک» در زندان بود
اینکه او گفته مادرم به او اعتراف کرده
«که خودش و «جیسون نیکلاس» رو کُشتند و جسد رو مخفی کردند»
اون‌ها اول منو متهم کردند
و این کاملاً منو عصبانی کرد
چونکه من... دیوونه میشدم اما خشونت هرگز
این خیابونیه که اون پسر در اون زندگی می‌کرده٬وقتی که گم شد
اون خونه درست اینجاست
من فکر می‌کنم اون پسر اینجا دفن شده
می‌خوام با «داریل» داخل خونه صحبت کنم
او اجازهٔ کَندَن زمین رو بهم داد و ببینیم که آیا «نیکلاس بارکلی» اینجاست
اگر «بورلی» می‌دونست که این شخص پسرش نبوده
پس او می‌بایست چند نوع انگیزهٔ پنهان داشته باشه
و بایست چیز خیلی ترسناکی بوده .. باشه
برای او٬ قبول کردن یک غربیه به درون خانهٔ خودش
به عنوان پسر خودش
من با گرفتن آزمایش دستگاه دروغ‌سنج موافقت کردم
او در آزمایش دروغ‌سنج قبول شد
.. و من به مسئول دستگاه گفتم که
من متوجه نمیشم
ابداً متوجه نمی‌شم. امکان دوباره روی او آزمایش کنید؟
پس او دوباره آزمایش شد و قبول شد
گفتم٬نه. یه چیزی اینجا مشکل داره
سومین باری که او مورد آزمایش قرار گرفت
در جواب همهٔ سوال‌ها رد شد
منظورم اینه که٬با بد‌ترین میزان‌ در جواب‌ها
مسئول دستگاه گفت که دستگاه دروغ‌سنج تقربیاً داشت از روی میز می‌افتاد
جوابهاش در همهٔ موارد نادرست به نظر می‌رسید
.. و مسئول به او میگه که
خانم دالرهاید. به نظر می‌یاد که شما» می‌دونید پسرتون کجاست
به نظر می‌یاد که شما می‌دونید چه اتفاقی براش افتاده» و چند سوال دیگه
و این زمانی بود که او بسیار خمشگین و تحریک میشه
بلند میشه و از اونجا میره در حالی که جیغ می‌کشیده
من در موردِ «ممانعت در روند بازرسی » پرونده دروغ گفتم
و من.. بنابراین این دلیل رد شدنم بود
من در مورد چیزهایی که مربوط به «نیکلاس» میشد دروغ نگفتم
.. سوالهای دیگه بود
داریل»؟ «چارلی پارکر» هستم» - «آقای پارکر» -
حالتون چطوره؟
خوبه که اینجام
پس این همون خونه است.‌ها؟
بله٬آقا
دستگاه دروغ‌سنج باعث شد .. که قبول کنیم که او اطلاعاتی داشته
.. که او می‌تونسته شرایط رو فراهم کرده باشه؛که او سرباز زده و ما احساس کردیم «جیسون» اطلاعات داشته
اگر «جیسون» کاری با «نیکلاس» کرده باشه من در موردش نمی‌دونستم
و من نمی‌تونم حتی تصور کنم که «جیسون» این کار رو کنه
واقعاً در مَرامش نبود
اما.. نمی‌دونم
من می‌دونم برادرم یا مادرم «نیکلاس» رو نکشتند. چه تصادفی.. چه عمداً
هر چیزی که «فردریک» گفته٬ هرگز اتفاق نیافتاده
اولا که سگم رو گرفته بودم٬همیشه در اون گوشهٔ .. پشتی مشغول کَندن میشد. اونجا
جایی که اون درخت هست
و یک روز در حال چمن زنی .. بودم٬و دیدم٬تکه‌هایی از.. چیزی مثل پلاستیک
تا حدودی مثل یه مادهٔ برزنت مانند - درسته -
از زمین زده بیرون سعی کردم با کشیدن از زمین دَرش بیارم
ولی همش تکه تکه میشد انگار که گیر کرده باشه توی زمین
بنابراین هرگز بهش توجه نکردم یا اینکه بهش فکر کنم
تا دیشب که با هم تلفنی صحبت کردیم
و درخت مدتیه که اونجا بوده
من در ابتدا تلاش کرده بودم تا گفتگویی «با «جیسون» داشته باشم؛ قبل از دستگیری «فردریک
و نتونستم
و بعد وقتی که بالاخره باهاش گفتگو کردم
در مورد ناپدید شدن برادرش ازش پرسیدم
او واقعا به نظر می‌رسید کاملاً بی‌تفاوته نسبت به ناپدید‌ شدن برادر کوچکترش
بشدت بی‌تفاوت
و براش اهمیت نداشت که او برگشته بود
اما وقتی که او رو دید
نه٬اون برادرش نبود
اما به نظر نمی‌رسیده اونقدر‌ها علاقمند و هیجان‌زده باشه
تا به مادر و خواهرش بگه که٬ این برادر من نیست
نه. نه. اون‌ها فقط خواستند که باور کنند
.. آره. جای خوبیه. بیا ببینیم
.. به فرض اگه اول اینجا رهاش کرده باشه
.. و بعد٬اگه گَشته باشه
آره. آره. اینجا خوبه
رفتارش بسیار خصومت‌آمیز بود. در هیچ حالتی حاضر به همکاری نشد
و بعد از مدتی هم «مرکز ترک اعتیاد» رو ترک می‌کنه
و در حالی پیدا میشه که بخاطر اووردوز (مصرف بیش از حد مواد) ٬مُرده
خب فکر می‌کنم که «جیسون» یک قربانیِ عالی شده٬چون‌ که اینجا نیست
او مُرد
پس نمی‌تونه مورد سوال قرار بگیره یا٬می‌دونید٬هر چیزی
منظورم اینه که٬او حتی نمی‌تونه از خودش دفاع کنه
یه جورایی مثل یه کابوسه
همهٔ این حرف‌های احمقانه به سمت تو میان و هیچکدومش درست نیست اما هیچکس هم باورت نمی‌کنه
یا اینطور فکر می‌کنند که تو نقشی در قضیه داشتی
و این مثل اینه که برای کاری که نکردی تو دردسر بیافتی
می‌دونید٬وقتی بچه‌ها به شما میگن «من او کار رو نکردم»
«شما میگید: «آره. درست میگی
اما من اون کار رو نکردم
من واقعا اینطور احساس می‌کنم که اون خانواده از مکان تقریبی «نیکلاس بارکلی» اطلاع دارند
«فکر می‌کنم که «بورلی دالرهاید» و «جیسون دالرهاید .. همزمان می‌دانستند که
چه اتفاقی برای «نیکلاس بارکلی» افتاده
فقط یک قطعه مدرک به من نشون بدید
یه چیز به من نشون بدید که باعث بشه یه کدوم از اعضای خانوادهٔ ما در این قضیه گیر بیافته
فقط یک تکه مدرک واقعی
عقب اینجا. بیا بریم سراغ عقب اینجا
.. بزرگترین٬مسخره‌ترین چیز برای من٬ مضحک‌ترین
اینه که ما رفتیم و یک آدم کاملاً غریبه رو برداشتیم و آوردیم
برای مخفی کردن این حقیقت که ما «نیکلاس» رو کشتیم
یا یکی در خانوادهٔ ما او رو کشته
وقتی‌که طی چهار .. سالی که «نیکلاس» ناپدید شد
ما تنها کسانی بودیم که دنبال .. او می‌گشتیم
چرا بریم یک غریبه رو بیاریم برای مخفی‌کردن چیزی‌که نیازی نبوده مخفی باشه؟
فقط یکی دیگه از دروغهاش
حتی پشت میله‌‌های زندان
او به دروغ گفتن به خانواده‌های کودکان گمشدهٔ دیگر ادامه داد
از طریق این تلفن (از نوع پرداخت با گیرنده) در سلول خودش
بوردین» صد‌ها تماس تلفنی گرفته»
با این ادعا که در مورد کودکان گمشده اطلاعات داره
.. او حتی گفته می‌تونه برای حل
پروندهٔ بسیار معروف «سابرینا آیزنبرگ» کمک کنه
طفلی که از خونه‌ٔ خودش ربوده شد. در «تامپا» ٬ «فلوریدا» ٬ در سال قبل
چرا اونکارو کردی؟ تو هیچ اطلاعاتی نداشتی؛ داشتی؟
نه
اما تو میای پای این تلفن و با همه جای دنیا تماس می‌گیری
بله
داری چیکار می‌کنی؟
او یه معتاد به دروغ هست
.. و این منو بُهت‌زده می‌کنه که
همه هر چیزی که او از دهانش میگه رو به عنوان حقیقت برداشت می‌کنند
چی؟ این بچه میاد و میگه که او «نیکلاس» هست
.. و بعد بر‌میگرده و میگه
شما.. این آدما که مراقبم بودن» «او رو کشتن
با این نتیجه‌گیری چطور برخورد می‌کنید؟
او تا حالا هم برای ما به اندازهٔ کافی ناراحتی درست کرده
و بعد با همهٔ این کار‌ها .. در حالی که برای کارهاش در زندانه
باعث میشه درد بیشتری برای خانوادهٔ .. ما ایجاد کنه
...
بلبل جان ‏.:: www.bolboljan.net ::.
بازرسی قتل مربوط به ناپدید شدن «نیکلاس بارکلی» بدلیل عدم وجود شواهد٬بسته شد
فردریک بوردین» مجرم شد به شهادت کذب و گرفتن پاسپورت با فریبکاری»
او محکوم به ۶ سال در زندان شد
برای من پشیزی اهمیت نداشت که بقیه افراد چی فکر می‌کردند٬یا چطور احساس می‌کردند
من فقط به خودم فکر می‌کردم٬فقط خودم
... و گور بابای بقیه چیز‌ها
بوردین» در اُکتبر ۲۰۰۳ به «فرانسه» دیپورت شد»
سه ماه بعد اقدام به دزدیدن هویت گمشده‌ای ۱۴ ساله به نام «لئو بالی» کرد
او اکنون در «فرانسه» زندگی می‌کند -
او اکنون در «فرانسه» زندگی می‌کند همسر و سه فرزند دارد
نیکلاس بارکلی» هنوز به عنوان یک فرد گمشده محسوب می‌شود»
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.