..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏ .:: www.bolboljan.net ::.
‫..:: کانال تلگرام بلبل جان ::.. ‏ .:: @bollbolljan ::.
‫نمیتونم باور کنم که اینکارو کرد.
‫میدونی چیه، کارمن؟ ‫تموم شد. دیگه باهاش کاری ندارم
‫
‫میدونی چیه؟
‫این اخرین باره که من و ‫اینجوری با خودش می کشه.
‫چون دیگه نمیخوام بهش فکر کنم.
‫من لیاقتم خیلی بهتر از اینه. مگه نه؟
‫معلومه که هستی.
‫
‫من باید باهاش قرار بذارم.
‫استر؟ استر؟
‫چیه؟
‫تو هنوز متاهلی.
‫این کبودی رو یه طلاق در نظر بگیر.
‫
‫استر، تو باید زور بزنی
‫این چیه؟... این سیگاره؟
‫روشن نیست. اینکارو ‫فقط برای استرس گاهی وقتا انجام میدم.
‫مرتیکه دیوونه
‫تو چرا سیگار می کشی؟ اونم وقتی ‫که باید یه بچه رو به دنیا بیاری؟
‫این یه جور استرسه همونطور که ‫در مورد گفت. خانوم.
‫مستم هستی؟
‫اگه یه دکتر سفید پوست هوشیار ‫تو این شهر میخواین
‫
‫درست نیست؟
‫
‫مرد، این یچه باید درشت باشه
‫
‫امیدوارم فقط قبل از اینکه اون من و ‫بکشه تو من اون و بکشم بیرون.
‫باباش اینجاست؟
‫یا مسیح
‫
‫ببخشید من توی حموم بودم.
‫یه خورد چیمیگاس تند خوردم. ‫[غذای معروفی در تگزاس و مکزیک]
‫-اوه، باشه ‫-اوه، مرد
‫باورت نمیشه چطوری سوختم
‫آره مطمئنم سوختی. باشه. من باید برگردم سرکار
‫- آره ‫- بسیار خب، گابریلیتو. بیا داخل
‫- عجله کن یه فیلم بردار ‫- باشه مامان
‫
‫هی، هی، هی، کجا داری میری؟
‫اون پایین باید موهات در اومده باشه ‫تا بتونی بری اونجا.
‫
‫موهای پایینت در اومده؟
‫من که مو دارم.
‫
‫مامانت کجاست؟
‫اونجا داره با اون پیرمرده حرف میزنه.
‫کدوم پیرمرد؟ بابات کجاست؟
‫من بابا ندارم
‫- گابریل، زود باش ‫- باشه مامان
‫من نمیتونم این و بهت اجاره بدم بچه. ‫این یه فیلم R-Rate هست. ‫[نا مناسب باری بچه های زیر 17 سال]
‫خب، مامانم گفته اشکال نداره.
‫- عالیه، دوباره ازش بپرس ‫- اون با من.
‫هی مامان. میتونم این و اجاره کنم؟
‫آره پسر، عجله کن. باید بریم
‫- باشه ممنون ‫- بهت گفتم
‫بعد از اینکه فیلمت تموم شد.
‫اینجاها رو تمیز کن و تکالیفت ‫رو انجام بده. باشه؟
‫- باشه مامان ‫- بسیار خب
‫و یادت باشه در مورد چی حرف زدیم؟
‫میخوام در موردش فکر کنی ‫اینکه وقتی بزرگ شدی میخوای چیکاره بشی
‫باشه؟ ‫باشه
‫- واقعا ‫- واقعا
‫باشه. یه بوس بده
‫- دوست دارم ‫- منم
‫- روز خوبی داشته باشی ‫- تو هم همینطور
‫
‫25 سال بعد
‫گوینده: خانم ها و آقایان
‫به افتخار گابریل ایگلیسیاس
‫
‫فلافی، فلافی
‫- خلیج قرمز
‫
‫دلم براتون تنگ شده بود...
‫ممنون ممنون ممنون ‫ممنون ممنون
‫ممنون ممنون ممنون
‫قسمت 215
‫چهارده، سیزده، دوازده
‫یازده، ده
‫نه. هشت، هفت
‫ش. پبج. چهار. سه. دو و یک
‫اونا میتونن صداتون و بشنون
‫خدای من، من باید اینجا رو کوچیکتر نگاه کنم. هان؟
‫کوچیکه، کوچیه
‫اون خیلی کوچولوعه. آره
‫قبل از اینکه چیز دیگه ای بگم. شماها
‫یه دست بزرگ برای ‫خلیج قرمز آقای چویی گومز بزنین!
‫
‫اولین مردی که من و توی رادیو ‫در خلیج قرمز گذاشت.
‫ممنونم. چویی
‫و البته، ‫یه دور بزرگ دیگه تشویق
‫برای دوستم، مرد اسطوره ای ‫افسانه ای
‫بزنین برای مارتین!
‫
‫خیلی جالبه که چطور شما ‫بچه ها اون و میشناسین.
‫اون و میبینن و دوسش دارین
‫اونه، باید مارتین باشه
‫جدا، با اون موهای دیوانه کنندش
‫خالکوبی هاش! ریش بزی ‫دقیقا میدونین اون کیه.
‫حالا تو این ساختمون
‫
‫من دیدم انی دختر اون و ول کرده. ‫به طرف مارتین میدوئه و جیغ میکشه.
‫و بعدش اون و بغل کرد
‫و بعدش مارتین بهش نگاه کرد ‫گفت:" رفیق"
‫من گفتم:" هی، اون متهم مقابلت نیست ‫توام بغلش کن."
‫خیلی لطیف بود.
‫خب بعدش دختره برگشت
‫و من و نگاه کرد و گفت" هی"
‫و بعدش من اینطوری بودم" هی"
‫و اون گفت" ‫میشه ازمون عکس بگیرین؟"
‫
‫باشه بسیار خب
‫خب میدونی مثل چی بود. آره ‫برو بریم
‫من آماده م که عکس بگیرم
‫و اون مارتین رو بغل میکنه و
‫و میگه" نمیتونم صبر کنم تا به دوستام ‫بگم که مارتین رو دیدم"
‫
‫من کپ کردم. اینطوری بودم ‫" لبخند بزن"
‫لبخند بزن
‫خیلی ناراحت شده بود
‫میگفت: " داداش. اون من و شناخت"
‫اما اون فکر کرده بود من یکی دیگه م"
‫من گفتم" هی، بیخیال، من رپو رو برای ‫سه سال اداره می کردم. باشه؟" ‫[رپو: برنامه تلویزیونی آمریکایی]
‫" فقط ازت ممنونم که تو من و شناختی"
‫خب بذارین بگم که بعدش چه اتفاقی افتاد
‫از آخرین باری که ما در اینجا ‫خلیج بودیم.
‫به هر حال، امبدوارم دکوراسیون صحنه ما رو در اینجا ‫دوست داشته باشین.
‫
‫آره
‫از آخرین زمانی که اینجا بودم. ‫یه چیزایی تغییر کرده
‫یکی از اونا اینکه که ‫من حدودا 100 پوند کم کردم.
‫آره
‫
‫من میدونم بعضی از شماها این جلو ‫دارین به من اینطوری نگاه میکنین
‫"خب، یعنی تو چقدر بزرگ بودی؟"
‫میدونم. ‫هرکول. هرکول
‫آره...
‫به هر حال، شماها ‫بذارین بگم که چی شد
‫در واقع من فهمیدم ‫که یه بیماری کوچیک دارم.
‫حدودا دو سال پیش تشخیصش دادم. ‫دیابت نوع دو
‫حالا، حداکثر 445 پوندم.
‫آره، این فلافی قبل بود. خب؟
‫بخوام صادق باشم. ‫لعنتی. همیشگی نیست
‫445 پوند. سرحد کشف ‫کانال چاقی هست
‫" من نمیتونم از خونه برم. آره؟"
‫
‫" او میخواست بره تو فیلم ها"
‫واقعا بد بود بچه ها
‫و خب من هر روز صبح بیدار میشدم ‫با قندخون 300
‫حالا هر کسی در مورد دیابت میدونه. ‫این قند بالاست
‫و به تعداد کافی انجامش دادین. ‫و احتمالا...
‫" واضح"
‫خیلی سخته
‫برای گفتن خداحافظ
‫اون ها اون و تو خامه دفن کردن.
‫شیرین ترین مراسم دفن ‫بوده که تا حالا وجود داشته.
‫همه یه کاپ کیک گرفتن. ‫خیلی خوب بود.
‫من تو مطب دکتر بودم. ‫و دکتر بهم گفت
‫" گوش کن ، گابریل. ‫تو 445 پوند هستی"
‫وزنت ازکنترل خارج شده. ‫دیابتت از کنترل خارج شده.
‫تو 35 سالته.
‫من تضمین میکنم تو بیشتر از دو سال ‫زندگی نخواهی کرد.
‫و من هیلی احساساتی شدم. میدونین. ‫گفتم" جدی میگی؟"
‫اون گفت" نهایت دو سال"
‫و من گفتم " اما من تازه ‫دارم پول در میارم"
‫خب، میتونه یه مراسم ‫خاکسپاری خوب بشه.
‫من گفتم" چه خریه"
‫خب در نهایت برای من خیلی ‫زمان برد که در موردش یه کارایی رو انجام بدم.
‫چون این اولین باری نبود که من ‫سعی کرده بودم وزن کم کنم.
‫برای مدت زمان زیادی ‫این اتفاق افتاده بود.
‫اما وقتی یه نفر بهت میگه تو داری میمیری. ‫تو واقعا از خواب بیدار میشی.
‫پس حمایت از دوستام. خانوادم رو داشتم.
‫میدونی، مخصوصا من کارت اعتباری ‫مربوط به هر جایی رو داشتم.
‫مارتین. خیلی بهم کمک کرد
‫چون اون همیشه من و ‫به رفتن به باشگاه ورزشی تشویق میکرد.
‫بیا بریم تمرین داداش
‫بیا بریم یه کاری بکنیم
‫و مهمترین چیز ‫" بیا بریم تمرین" اینه
‫ما با هم تو یه مسیر 46 هفته ای بودیم ‫تو یه سال
‫پس ما با هم خیلی خوردیم. ‫و اون همیشه حواسش بود من چی میخورم.
‫و اگر اون من و میدید که ‫دنبال چیزی هستم
‫که نباید باشم. من و کنترل میکرد.
‫خصوصل صبحانه. ‫اون وعده غذایی مورد علاقه منه.
‫من عاشق صبحونه هستم.
‫اما اونا همیشه تو ‫اون هتل های خوبا بهمون میدادن.
‫جایی که صبحونه های اقلیمی میدادن.
‫با بوفه. و ...
‫اگر من دارم تخم مرغ میخورم و گوشت خوک ‫و سوسیس. مورد نداره
‫آره، بعضی از اینا چاق کننده ست. ‫اما حدس بزن چی
‫قند نه
‫اگر مارتین مدید من دارم ‫دنبال کلوچه و شیرینی می گردم. نمایش راه مینداخت
‫اون توی فاصله 15 قدمی از من منتظرم میموند.
‫و شروع میکرد به فریاد زدن
‫جلوی همه مردم تو رستوران
‫اوه، آره، اون هنوز تومحله کلیمی هاست
‫
‫من اهمیت نمیدم اگر اون جا هتل ‫لاکچری ریتز- کارلتون هست. مارتین اینحاست.
‫شروع میکنه فریاد زدن.
‫اون تو 15 قدمی من منتظر میمونه. و بعد شروع میکنه
‫واقعا داداش؟
‫میخوای اون و بذاری تو دهنت؟ ‫فلافی؟
‫میدونی داری ‫با بدنت چیکار میکنی؟
‫هی، یه ذره احترام بذار به خودت.
‫و موقع صبحونه من و گریه مینداخت.
‫من ناراحت. ‫" من کلوچه نمیخوام"
‫نمیخوامش. ‫کلوچه نمیخوام
‫من هرزه کوچولو نیستم. نیستم
‫من هرزه کوچولو نیستم
‫اما ببین. اون یه دوست واقعیه
‫کسی بود که من و چک میکرد و بهم یاد آوری میکرد
‫" هی، داداش، تومیخوای من و دیوونه کنی. ‫من فقط میخوام تو زنده بمونی"
‫من بهش احترام گذاشتم.
‫این دلیلیه که من عاشق اون رفیقم
‫و گاهی وقتا ‫من مارتین رو چک میکنم
‫آره
‫باور کنین
‫هر دو این راه رو میریم. ‫گاهی من باید مارتین رو چک کنم
‫در مورد وزنش. اما اون این روح ‫شیطانی رو داره. همچنین.
‫باور کنین آره
‫گاهی وقتا فضای محدودی هست
‫توی هتل ها جایی که ما اونجا می ایستیم
‫خب گاهی ما دو تامون تو ‫یه اتاق هستیم
‫و مارتین به طور تصادفی ‫دختری رو توی اتاق میاره
‫ساعت 3 صبح. من و از خواب بیدار میکنه
‫من بهش نگاه میکنم و میگم" ‫واقعا؟"
‫میخوای اون و تو دهنت بذاری؟
‫میدونی که چیکار میخوای ‫با بدنت بکنی؟
‫هی، یکم احترام بخود داشته...
‫نمیذاره. واقعا نمیذاره... خب
‫بذارین بهتون بگم...
‫من تو مطب دکتر بودم ‫و اون بهم گفت
‫" گوش کن گابریل. ‫واضحه که تمرینات اون و قطع نمیکنه"
‫من ه دوست دارم که ‫متخصص داخلیه
‫من فکر میکنم به طور عالی برات سودمنده
‫حداقل حرفاش و گوش کن ببین چی ‫میگه. ضرری نداره
‫خب بعدش بهم یه کارت داد.
‫رو کارت نوشته بود" ‫مرکز جراحی BH" ‫[بیلگاری هولدینگز]
‫من یه قرار ملاقات گذاشتم. ‫و رفتم اونحا
‫در زدم
‫در چیزی نگفت
دانلود رايگان جديدترين فيلم ها وسريال ها ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫در واقع گفت
‫" مرکز چاقی های ناسالم"
‫آره، اون لعنتی درمانی نبود
‫خب من فهمیدم اینجام. من ‫اون جا رو چک کردم. پس وارد شدم.
‫رفتم سمت پذیرش و چرسیدم ‫" درست اومدم؟"
‫اون خیلی خونسرد بود.
‫"بله آقا. شما ‫درست اومدین"
‫" میتونم ازتون یه چیزی بپرسم؟ ‫"حتما"
‫چرا چیزی که این جا نوشته
‫" مرگز چاقی ناسالم " روی دره؟
‫دکتر ترجیح دادن اونطور باشه
‫چرا روی کارت اون نوشته نیست؟
‫چون اونوقت شما اینجا نمیومدین.
‫اولین باره؟
‫آره، اولین باره
‫اون یه تخته دستم داد. و ‫رفت
‫لطفا یه تخته بردارین و ‫بنشینید
‫اونا چند دقیقه دیگه صداتون میکنن
‫خب من برگشتم و نشستم روی ‫نیمکت
‫و من شروع به پر کردن ‫فرم ها کردم
‫و فرم های بیمه و این چیزا داخلش نبود.
‫در واقع بیشتر از یه پرسشنامه بود.
‫اونا از شما یه گروه سوال میپرسن
‫و شما از یک تا ده به اونها جواب میدین.
‫فکر میکنین چقدر ناسالمین؟
‫و این خوب نیست. نیست
‫و منم اینطوری ‫" شانسی می زدم8.9.9.9.9."
‫10.9.9.10.9
‫10.10.10.10.10.10
‫و بعد از اینکه پرسشنامه ها رو پر کردم ‫خارج از در، شنیدم...
‫
‫ناگهان در باز شد
‫و یه آدم اومد تو...
‫
‫من اینطوری بودم" اوه، خدای من، ‫توام مریضی"
‫فورا، نمره هام رو بهتر زدم.
‫فوری
‫4.4.3.3.3.2.2.2
‫1.1.1.1.1.1.1
‫من خیلی هم سالمم
‫
‫اون راهش رو به سمت ‫پذیرش ادامه داد.
‫و " ‫شما برای ساعت 8:30 قرار دارین؟"
‫
‫اولین باره که میاین اینجا؟
‫
‫چون دکتر ترجیح دادن اینطوری باشه
‫
‫چون بعد مشا نمیومدین اینجا. اوه ، خدا
‫این فرم ها رو بردارین و بنشینید
‫چند دقیقه دیگه صداتون میکنن
‫
‫خب اونم برگشت
‫و به من نگاه کرد و نیمکت من
‫و اینطوری....
‫
‫قسم میخورم صحنه های فیلم ‫Pacific Rim برام تداعی شد. ‫[فیلم اکشن و فانتزی سال 2013]
‫و اون...
‫من اینطوری بودم
‫نه. نه. هیچ کس اینجا نمیشینه
‫
‫آره، همش واسه تو، داداش
‫
‫اون برگشت
‫
‫و اون شروع کرد یه ذره خودش رو با اکراه عقب کشید
‫حالا اون چی تو سرشه ‫من میبینم اون داره میاد به طرف من؟
‫اون...
‫
‫ناگهان ‫پشت زانوهاش
‫به لبه نیمکت خورد ‫صدای کلیک رو می شنوی.
‫
‫و بعدش ولو شد
‫
‫اون خودش و انداخت و منم پریدم بالا
‫و در این لحظه ‫اونا اسم من و صدا زدن.
‫" آقای ایگلسیاس" ‫" هی، شانس آوردم"
‫
‫خب من رفتم به مطب. ‫به پرستار سلام کردم.
‫پرستار خیلی خوب بود.
‫به علاوه که خیلی خوب بود ‫یه طرفدار هم بود.
‫چی میتونست بهتر از این برای من باشه؟
‫اون اومد سمتم و ...
‫" آقای ایگلیسیاس، این یه افتخاره..."
‫من یه هوادار بزرگم
‫من تا جایی که امکان داره ‫بدون درد این و انجام بدم.
‫باید شما رو وزن کنم.
‫من" میدونی چیه؟ من خوبم. ‫من خودم رو تو خونه وزن کردم"
‫من 445 پوندم. من خوبم.
‫من باید تاییدش کنم. ‫[ مطمئن بشم]
‫من تو سرم این بود" ‫چرا من این دروغ وگفتم؟"
‫میدونین منظورم چیه؟ ‫اگر شما 200 پوند هم باشین
‫و دروغ بگین و بگین 195 پوند هستم. ‫من میفهمم
‫اما یکبار شما ‫یه سطح اطمینان می رسین.
‫
‫کاملا واضحه
‫خب من گفتم: " باشه. کجاست؟"
‫ببخشید؟ ‫" کجاست؟ ترازو کجاست؟"
‫چون من میخوام بپرم رو ترازو
‫
‫ازش بالا برم. تا آخرش اون بالا بمونم ‫و بیام پایین
‫میدونین ترازو من در مورد ‫چی دارم حرف میزنم؟
‫یه دسته سنگین داره. ‫وقتی شما میری روی اون
‫و صداش در میاد؟
‫من بهش میگم " ترازوی نازی" ‫[حزب نازی ها]
‫شما میری اونجا، و ‫" سیگ هیل" ‫[ژشت سلام دادن ارتش هیتلر دست راست بالا میاد]
‫
‫اون شروع کرد به خندیدن
‫گفت" آقای ایگلیسیاس شما ‫خیلی احمقین"
‫در واقع، ترازوی ما صنعتیه
‫هر زمانی که کسی از کلمه ‫صنعتی استفاده میکنه
‫و شما اون جمله رو میشنوین ‫هوهو. قاطی میکنین
‫اون گفت "آقای ایگلیسیاس ‫اون دقیقا داخل زمین گذاشته شده"
‫روی زمین
‫گفتم خدای من. من یه سمای هستم ‫[کامیونی که پشتش اتاقک برای حمل بار داره]
‫و بعد اون به من دستورات رو داد
‫اون رفت " آقای ایگلیسیاس، ‫گوش کن. آروم وایسا"
‫من این دکمه کوچیک توی دیوار رو فشار میدم
‫یه صدایی میده
‫و بعدش وزن شما روی ‫این پنجره کوچولو نشون داده میشه
‫و من فکر کردم که" صدا میده؟"
‫توی سرم این بود، ‫امیدوارم این نباشه...
‫
‫من خیلی هیجان داشتمو منتظر بودم
‫و اون دکمه و زد و خیلی جذاب بود واقعا
‫یه صدایی مثل ‫صدای کازینو داد
‫
‫صبر کن کفشام
‫
‫میخندین؟ ‫کفشام سه پوند وزن دارن.
‫
‫خب بعدش اون با من ‫به سمت مطب دکتر اومد
‫من نشستم. دکتر راه میرفت
‫و با من یک ساعت حرف زد
‫مخلص کلام، چیزی که اون گفت اون ‫میخواست معده من و برداره
‫به عقیده اون، این اندازه ‫یک لیگ فوتباله
‫و اون میخواست اون و ببره و ‫اندازه یه تخم مرغ درستش کنه.
‫بنابراین، فقط میتونین یه تخم مرغ بخورین
‫و اینطوری وزنتون رو پایین میارین
‫مشکل با کنار گذاشتن معده اینه
‫اگر تو به برنامه ‫روحانی اون ها نچسبی
‫نه تنها وزنت رو از دست نمیدی
‫وزن بالاتری هم بدست میاری
‫و یه سری عواقب هم داری.
‫و بعد اون پرسید ‫" زیاد مسافرت میری؟"
‫من" من 46 هفته در طول سال رو تو جاده هستم"
‫اون گفت" این برات کار نمیکنه"
‫من گفتم " موافقم . من دو تا تخم مرغ دوست دارم"
‫
‫من گفتم" خب، من باید چیکار کنم؟"
‫گفت" نمیدونم اما این برات کار نمیکنه"
‫خب من مطب رو ترک کردم و ‫من کارم تموم بود.
‫به ماشینم رسیدم
‫خیلی افسرده شده بودم چون من دوس داشتم
‫یکی به من گفته بود تو دو ‫سال وقت داری تا زندگی کنی"
‫جراحی آخرین امید من بود. ‫و من شروع کردم به گریه کردن.
‫ناراحت بودم. توی ماشین بودم ‫گریه می کردم
‫" من دارم چه غلطی با خودم میکنم"
‫و تنها چیزی که میتونست خوشحالم ‫کنه این بود که تو ماشین غذا بخورم
‫و من فهمیدم که اون ‫صدای شیطانه.
‫بعضی از شما الان میگین ‫" این چیزیه که تو میخواستی
‫تو اون وضعیت با اون شروع کنی؟"
‫آره، اما این تنها چیزیه ‫که بهم حس میده.
‫یه دلیله که چرا بهش این و میگن
‫غذای راحت ‫من بهش فکر کردم
‫هر زمانی که شما میبینین ‫یکی داره همبرگر میخوره
‫هیچوقت ناراحت به نظر نمی رسه. ‫اونا همیشه خوشحال به نظر میان.
‫شما ممکنه ناراحت قدم بردارین
‫برین داخل و ممکنه ناراحت قدم بزنین بیرون.
‫اما وقتی خوردن همبرگر اتفاق میته
‫زندگی بهتر از اون نمیتونه باشه.
‫درسته
‫
‫دخترم به من میگه که ‫من میتونم وقتی همبرگر میخورم صداهایی بسازم.
‫نمیدونستم. ظاهرا اینکارو میکردم
‫من دارم همبرگر میخورم. و من...
‫
‫اون میگه" ‫داری اون و میخوری یا داری اون و میخوری؟"
‫
‫دربارش فکر کن. کی وقتی داره ‫فست فود میخوره ناراحته؟
‫من بهتون میگم کی ناراحته
‫کسی ناراحته که داره سالاد میخوره ‫کسی که داره به اونا که فست فود میخورن نگاه میکنه
‫کی ناراحته؟
‫خب من به رستوران فست فود ‫با یه M بزرگ جلوش رسیدم
‫و یه نفر اونجا صحبت میکرد که ‫" میتونم کمکتون کنم؟"
‫و من گریه می کردم. و گفتم ‫" به فکرت نمی رسه"
‫احتمالا چیزی که من و از نفس انداخته بود انجام میدادم ‫من شروع کردم به خوردن غذای کم کالری
‫حالا، من غذای نا سالم نمیخورم
‫من هنوز هم فست فود میخورم هر روز. ‫و مردم براشون سوال پیش میاد.
‫تو چطور فست فود میخوری ‫و 100 پوند کم کردی؟
‫من براتون یه مثال میزنم
‫من رفتم به مغازه همبرگر و ‫یه چیز برگر دوبل سفارش دادم .
‫من نون نمیخورم
‫پیاز نمیخورم ‫گوجه و کچاپ
‫گوشت میخورم. پنیر. ‫سس خردل
‫ومن این سه تا رو سفارش میدم. ‫سه رژیم غذایی سودا
‫و مردم میگن این ناسالمه
‫کلسترولت تو رو میکشه
‫موافقم. اما حدس بزنین
‫کلسترول 10 ساله من و داره میکشه
‫دیابت میخواد این و انجام بده با دو سال.
‫همین الان. من با هشت دارم میبرم
‫
‫آره، این " راه حل فلافی" هستش
‫خیلی از مردم اینجا ‫دارن دیوونه میشن
‫فلافی راه فرار پیدا کرده. ‫آره
‫حالا من شروع کردم به غذای کم کالری
‫یوگا رو شروع کردم و میدونم ‫این صداها مثل یه جوک هستن
‫
‫نه، یوگا خیلی کمک کرد
‫و بعد من شروع کردم ‫به وزنه زدن
‫و برام به نوعی سخت بود
‫چون الان من مردمی رو ‫توی نمایشام دارم که بهم میگن
‫ما خبر داریم یه کوچولو فرق کردی
‫تو یه فلافی کمتر کوچیکی
‫چی شده؟ ‫اگه تو وزن کم کردی؟
‫ما چی صدات کنیم؟
‫با کاهش وزن. بهم بگین ‫"بافی" مهم نیست
‫نکته اینه، من تلاش نمیکنم وزن کم ‫کنم برای دلایل بیهوده
‫من خیلی محکمم
‫نکته اینه که من تلاش میکنم ‫وزن کم کنم
‫پس من میتونم با خانواده م باشم. ‫میتونم با دوستام باشم.
‫و میتونم با شما باشم.
‫
‫من سعی نمیکنم هیچ کس رو نصیحت کنم
‫این چیزیه که من بهش رسیدم ‫تو زندگی با شما.
‫نه، شما برگر دوست دارین؟ ‫بکشینش
‫
‫من فقط میگم که من چه فکری میکردم ‫و بعد مردم چه فکری میکنن
‫" اوه، اون تلاش می کنه وزن کم کنه، ‫چون فیلم بازی میکنه"
‫" اون میخواد بهتر به نظر برسه. ‫اون میخواد پذیرفته بشه.
‫اون میخواد قب...." ‫نه، نه، نه
‫پیچ و تابش ندین. بچه ها. ‫حتی فکر هم نکنین.
‫در بالاترین وزنم که 445 پوند،
‫سطح پذیرفته شدن من ‫شگفت انگیز بوده. باشه؟
‫برای شما خیلی مشکله
‫
‫برای شما خیلی سخته
‫در وزن 445 پوند.
‫یه زنی بود که اونا رو به ‫رخ من می کشید
‫در وزن 445 پوند
‫مرد بودن.
‫و، خلیج قرمز، بذاریم بهتون در مورد ‫یه چیزایی در مورد مردای همجنسگرا بگم.
‫من نمیدونم شما اینجایین. ‫توی صف دیدمتون
‫من میخوام بهتون یه ‫چیزایی در مورد مردای همجنسگرا بگم.
‫مردای همجنسگرا بسیار خلاق خستن
‫خیلی مقاومن، ‫و خیلی فرصت طلب.
‫وقتی اونا میخوان ‫یه ماموریت رو به انجام برسونن.
‫اونا مردایی هستن که مستقیما ‫حساب کردن
‫من براتون یه مثال می زنم. ‫بهتون یه داستان میگم.باشه؟
‫خب، یه شب، من و مارتین ‫توی بار بودیم. و داشتیم مشروب میخوردیم
‫و نباید تعجبی داشته باشه
‫" واقعا؟ اونا مشروب میخوردن؟" ‫آره. میخوردیم. خب...
‫همونطور که مشروب میخوردیم ‫مارتین توجهش جلب شد
‫به مکالمه ای که بین ‫دو نفر اتفاق افتاد. و داشت میشنید
‫حدودا 15 قدم بین ما و اون ‫دو تا دختر فاصله بود.
‫اونا همون طور که ‫جلو عقب میرفتن. یکیشون اینطوری گفت
‫" باورم نمیشه ما یه شیشه ‫رو تموم کردیم.
‫" حالا ما باید چطوری ‫برگردیم خونه؟"
‫مارتین بلند شد و به من نگاه ‫کرد، و گفت.
‫" داداش، الان بر میگردم"
‫و بعد شروع کرد، شکار کنه.
‫
‫مردای گی دقیقا یه روش مشابه دارن
‫اونا گوش میکنن. تمرکز میکنن ‫و توجه میکنن.
‫اونا منتظر یه گاو بودن ‫که از بقیه گله جدا شده باشه.
‫خب اونا میتونن کنار وایسن و ضربه بزنن
‫چهار ساعت بعد، ‫من و مارتین توی بار هستیم
‫و من شانزدهمین شات تکیلا رو میرم بالا.
‫
‫آره و من حس میکنم خارق العاده ست
‫و به مارتین گفتم: ‫داداش، من یادم نمیاد
‫آخرین بار چند تا شات تکیلا خوردم
‫و مارتین جواب داد ‫داداش، تو دیوونه ای. فلافی.
‫تو دیوانه ای. همینجا ‫وایسا. باید برم بشاشم."
‫و خب اون رفت دستشویی
‫و من پشت به بار تکیه داده بودم
‫بار تنها چیزی بود که من و نگه داشته بود ‫تا بایستم
‫و از سرتا سر اتاق، ‫این پسر وایساده بود
‫به دوستاش نگاه کرد و ‫گفت" الان بر میگردم"
‫
‫و بعد اون شروع کرد. شکار رو.
‫
‫و اون اومد تو صورتم و ‫بهم گفت
‫" من باید بگم که یکی ‫از بزرگترین طرفدارای تو هستم"
‫اوه خدای من
‫هر زمان یکی به من گفته ‫که یکی از طرفدارای منه
‫اتوماتیک من لبخند میزنم
‫و حتی بیشتر از اون ‫من مشروب میخورم
‫آره، اگر مشروب میخورم ‫این طوری میگم " ممنون. ممنون"
‫من خیلی تعظیم کردم. خم شدم ‫" ممنون"
‫پسره دستش رو روی شونه م گذاشت
‫و گفت" من باید بگم
‫مشکلاتم رو از من گرفتی...
‫و مکث کرد
‫و با حالت فشرده شدن تو ‫صورتش گفت" اوه خدای من!
‫ورزش میکنی؟
‫من خیلی مست بودم. گفتم " یه کم"
‫تو اولین نفری هستی ‫که متوجه شد."
‫و اون ‫" اوه، تو میتونی همه چی رو بگی"
‫و دوباره با صورت فشرده ‫گفت. من گفتم "اه..."
‫" متاسفم. من زیاده روی کردم؟"
‫" نه داش، تو نمیفهمی.
‫" من استرسم از بین رفته. ‫خیلی حس خوبی دارم."
‫میخوام هر دو شونه‌تو بمالم
‫پشتت و بخارونم؟
‫واوواو!
‫هی، برو بریم
‫اون شونه هام و گرفت
‫شونه هام و گرفت، و ‫من و برگردوند
‫حالا من صورتم به متصدی بار هست
‫و متصدی بار سعی ‫داره بهم هشدار بده
‫و متصدی بار اینطوری بود" سلااام"
‫سلام
‫دانلود رايگان جديدترين فيلم ها وسريال ها ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫منم خیلی مست بودم...
‫پسره گردنم و خوب ماساژ داد
‫منم اینطوری...
‫حس خوبی بود. خودم و از بار هل دادم به عقب
‫در این لحظه ‫مارتین از دستشویی اومد
‫اون دید که چه اتفاقی داره میفته
‫متوقفش نکرد. ‫یه کلمه هم حرف نزد
‫
‫پسره من و به پشت ‫برگردوند. و گفت
‫من باید بگم. ‫اگه تو مال من بودی
‫هر روز زندگیت برای ‫آشپزی می کردم.
‫در این لحظه ‫مارتین مکالمه رو قطع کرد
‫مثل یه داور موقع تموم ‫کردن یه مبارزه بد.
‫و من و بغل کرد. نگه داشت
‫و گفت" رفیق" ‫و منم گفتم "رفیق"
‫و بعد یه نگاهی یه پسره کردم
‫" هی، آشپزی چی بلدی درست کنی؟"
‫و مارتین زد بهم ‫"گابریل" "چی؟"
‫و من و کشوند برد. و من رفتم
‫" مارتین، چیکار داری میکنی؟"
‫" تو نمیتونی این کار و بکنی. این گستاخیه"
‫او گفت" رفیق. اون پسره داره تلاش میکنه ‫برات تله بذاره"
‫نه، مارتین، نه
‫" اون تلاش می کرد به من غذا بده"
‫" چرا تو همیشه ‫راه تغدیه‌م و میبندی؟"
‫من دوستتم. ‫من دوستتم گابریل.
‫تو دوست من نیستی ‫تو دوست من نیستی
‫آخرین بار کی شونه هام رو ماساژ دادی؟
‫آخرین بار کی بهم گفتی، ‫فلافی برات غذا میپزم؟
‫تو برام آشپزی نکردی. ‫همیشه کلوچه ها رو از دستم دور میکردی
‫ما خیلی سخت با هم بحث کردیم بچه ها
‫حالا این پسره فکر میکنه ما همجنسگراییم
‫اون اینطوری بود" اوه، خدای من. ‫من یه خونه خراب کنم."
‫و بعدش فرار کرد.
‫نکته این داستان اینه که
‫من شروع کردم به وزن کم ‫کردن به دلیل تندرستی
‫بعضی از شماها میگین که ‫" اون یه کوچولو دور شد ازش"
‫
‫چیزی که من فکر میکنم جالبه اینه که ‫الان مردم دارن در مورد نمایشام سوال میپرسن
‫اینطوری میگن"خب، ‫گابریل میخواد در مورد چی حرف میزنه
‫اگه اون به وزن کم کردنش ادامه بده؟
‫دیگه چی میمونه که در موردش حرف بزنه؟
‫من جدا، ‫بین میزان
‫دوستای دیوونه ای که دارم
‫و میزان مشروبی که میخورم ‫تو یه زمان مرتب
‫و جاهایی که به طور ‫تصادفی میرم
‫من همیشه باری شما بچه ها ‫داستان دارم برای گفتن.
‫داستان های شانسی.
‫
‫داستان ها رو کس دیگه نداره
‫داستان من و مارتین ‫که از هند برگشتیم
‫آره
‫خب بذارین بهتون بگم. من شروع کردم ‫فیسبوک و توییتر پست گذاشتم.
‫که ما میریم اونجا و نمایش اجرا میکنیم
‫و مردم شروع کردن برام پیام فرستادن
‫سوالایی مثل من میخوام چیکار کنم.
‫اول از همه." تو هند مردم میتونن ‫متوجه منظورت بشن؟"
‫انگلیسی رو خوب متوجه میشن؟
‫اونا میتونن داستان های ‫طولانی تو رو دنبال کنن؟
‫وقتی رسیدیم اونجا، من متوجه شدم
‫که بیشتر مردم در هند ‫انگلیسی صحبت میکنن
‫از بیشتر همه مردم ‫آمریکا و کانادا که با هم صحبت میکنن
‫ممکنه بدون اغراق به خوبی ‫مکزیک باشه
‫چون اونجا خیلی از مردم
‫هستند و آره، اونا ایترنت دارن
‫به اینترنت دسترسی دارن. ‫بالیوود دارن. هالیوود دارن
‫فرهنگ آمریکایی رو میفهمن
‫خیلی بیشتر از ‫چیزی که ما ازونا درک میکنیم
‫دومین مورد، مردم تلاش کردن ‫به من هشدار بدن در مورد رفتن به اونجا.
‫" گابرین، مواظب باش. ‫هند یه کشور جهان سومیه
‫تو هند آب نخور
‫چون یه انگلایی تو آبه که ‫تو رو مریض میکنه
‫از مردمی که تو خیابون غذا دارن، غذا نخر. ‫خصوصا گوشت های خیابونی.
‫چون یه انگلایی توش داره ‫که تو رو واقعا مریض میکنه
‫و مهمتر از همه، ‫اونجا خیلی جرم و جنایت اتفاق میفته
‫تا دیر وقت بیرون نمون. ‫وقتی آفتاب رفت پایین
‫توام برو پایین
‫منم اینطوری بودم" این بده؟"
‫"صدای توی سرم"
‫خب " اجازه بدین بریم ‫سر اصل مطلب.
‫جرم و جنایت زیاد وجود داره. ‫تا دیر وقت بیرون نمون.
‫از فروشنده های خیابونی ‫هیچ غذایی نخر
‫و آب هم نخور
‫چرا اون صدا آشناست؟
‫
‫اون مکزیکه
‫
‫وقتی من و مارتین رسیدیم اونجا
‫ما فهمیدیم مردم هند و مردم ‫مکزیک
‫مشترکات زیادی دارن. بچه ها
‫من دارم بهتون میگم که دیوانه وار ‫ما شبیه همیم. مخصوصا تو غذا.
‫غذاها خیلی شبیه هستن
‫برای مثال. مکزیکی ها عاشق ‫نون ذرت مکزیکی هستن
‫مردم هند عاشق نان پودری هستن
‫که یه نوع نرم تر از ‫نون ذرته ‫[تورتیلا: نان ذرت مکزیکی]
‫مکزیکی ها عاشق مرغ کبابی ‫هندیا هم عاشق مرغ کبابی
‫مکزیکی ها عاشق غذاهای داغ و تند هستن.
‫هندی ها غذاهای تند و داغ رو اختراع کردن
‫بیشتر مردم مکزیک ‫نوشیدنی فانتا میخورن
‫بیشتر مردم هند هم فانتا میخورن.
‫هندی ها گاو رو می پرستند
‫مکزیکی ها عاشق باربیکیو هستند
‫کلی تشابه هست
‫اکثر مردمی که من ‫ملاقات کردم اونجا
‫خیلی سخت کوش و فروتن بودن.
‫و من میخوام بهتون بگم که ‫هر بار با یکی شون حرف زدم
‫همیشه به یه روش سلام کردم
‫اونا به من نگاه میکردن ‫دستاشون رو اینطوری کنار هم میذاشتن
‫و یه ذره خم میشدن ‫و میگفتن" ناماسته"
‫که معنیش محترمانه سلام کردنه
‫خیلی شیرین و دلپذیره
‫و بعد من متوجه شدم که مردم هند. ‫وقتی من باهاشون حرف میزنم
‫اینکار و با سرشون انجام میدن.
‫جایی که شروع میکنن ‫حرف زدن سرشون رو به این طرف و اون طرف تکون میدن
‫حالا، اول. وقتی شما متوجه میشی. ‫فکر میکنی
‫" که اون بد خوابیده
‫اون گردنش رو پیچ و تاب میده. ‫یه دونه بالش از تمپر پدیک بگیر ‫[شرکت سازنده بالش از فوم ویسکولاستیک]
‫حالا، وقتی اون ها شروع به صحبت میکنن
‫سرشون شروع میکنه به حرکت کردن. ‫من دیگه متوجه این موضوع هستم
‫پسری که مدارک ما رو توی هتل ‫چک میکرد خیلی باحال بود.
‫او اینطوری بود" گوش کنین. ‫اگر مشکلی داشتین در هر زمانی. مهم نیست
‫میز جلوتون تلفن هست ‫شماره صفرو بگیرین
‫ما یه نفر رو می فرستیم تو اتاقتون ‫و به شما کمک میکنه
‫هر چیزی که شما نیاز داشتین. ما اینجا هستیم
‫باشه؟ این خیلی خوبه
‫حالا، یکی از چیزایی که من ‫متوجه شدم اینه بیشتر اونا حرف میزنن
‫و مردم هند هیجان بیشتری دارن
‫بیشتر سرشون شروع ‫میکنه به اطراف چرخیدن
‫یه نفر توی هتل ‫داشت با متصدی نعره میزد
‫" اون فلافی هست" ‫و پسره اینطوری بود
‫" اوه، خدای من. باورم نمیشه
‫من این و میشناسم. فکر میکردم این تو باشی. ‫فکر میکردم این توباشی.
‫" اوه، خدای من.نمی تونم باور کنم. ‫خیلی دیوانه کننده ست.
‫خدای من، فلافی. فلافی. فلافی
‫حتی دیوانه کننده تر از این که دهان ‫در واقع به گردن وصله
‫وقتی دهان از حرکت کردن وا میسته
‫حرکت سر متوقف میشه ‫دهان اجازه داره خاموش بشه
‫و وقتی شما مردم هند رو میبینین که ‫با هم حرف میزنن. این و میبینین
‫"باشه. بذار بهت یه چیزی بگم. ‫باشه درسته."
‫"اوه، باشه. صبر کن. وایسا. وایسا. وایسا ‫وایساو اویسا. صبر کن. باشه"
‫اگه شما هندی بودین. و لکنت زبان ‫داشتین. اینطوری نوارتون گیر میکرد.
‫" من...من...من"
‫یه نفر اون و متوقف کنه
‫
‫من نمیخوام دروغ بگم، بچه ها.
‫وقتی اولین بار این اتفاق رو دیدم ‫فکر کردم این عصبیه.
‫فکر کردم بامزه بود.
‫اما وقتی در موردش فکر کردم
‫حرکت سر یه شکل ‫از بیان کردنه.
‫فرقی نداره کجای ‫دنیا زندگی می کنین
‫مردم خودشون رو با راههای ‫منحصر بفرد خودشون بیان میکنن.
‫چه از طریق ‫بیان عصب صورت
‫حرکت دست، ‫حرکت بدن. کلمات اضافی
‫در هر جایی که هستید، ‫چیزها فرق می کنن.
‫و این چطوری بیا کردن عبارات در هند هستش
‫حالا برگردیم به تمام ‫چیزای مکزیکی - هندی.
‫چیزای دیگه ای که ما در اشتراکات با ‫مردم هند سهیم هستیم.
‫حرکت سر.
‫حالا، بعضی از شما امشب ‫اینطوری هستین
‫" احمق، ما سرمون رو حرکت نمیدیم"
‫آره، جرکت میدیم. یه کم متفاوته
‫ببین، با مردم هند. ‫حرکت سر این طرف واون طرفه
‫مکزیکی ها، سرمون رو به ‫جلو و عقب حرکت میدیم.
‫تفاوت بین اونچه که با مکزیکی ها هست، ‫خیلی خیلی ناراحت کننده ست
‫به ابن منظور که ‫شما حرکت سر رو میبینین.
‫در غیر اینط صورت. نمیتونی بگی
‫با هندیا. تمام وقت
‫" اوه، امروز خیلی روز خوبیه" ‫(لهجه هندی)
‫" امروز چه روز زیباییه"
‫" من خیلی خوشحالم. ‫خیلی خوبه. خیلی خوب."
‫"اوه، خدای من، من باورم نمیشه ‫انقدر خوبه. خیلی قشنگه...
‫مکزیکی ها، وقتی ما عصبانی میشیم ‫که یه چیزی بیرون اومد
‫برای غیرلاتین ها، هی، باور کن
‫فرض کنین شما ترافیک رو مکزیک بریدین ‫چیزی که اتفاق میفته رو میبینین.
‫
‫بامزه ست، نمیدونم چرا مردم ‫سیاه پوست میخندن
‫همتون این کارو میکنین
‫"اوه، نه، تو نمیدونی، اوه، جهنم. نه"
‫من میدونم اون در موردم حرف میزنه
‫من زنگ و شنیدم. من زنگ ‫و شنیدم
‫اینکار و کردم سرگیجه گرفتم.
‫خب بچه ها بذارین بهتون بگم
‫اگر شما همیشه ‫به موقعیتی برسید
‫که به هند سفر کنین
‫تشویقتون میکنم که برین اونجا
‫شما کلی چیزای ‫زیبا میتونین میبینین.
‫کلی چیزای شگفت انگیز میتونین ببینین.
‫شما میرین بعضی چیزا ناراحت کننده میبینین. ‫چیزای افسرده کننده
‫و بعضی چیزای واقعا وحشتناک
‫سر تا سر، یه گردش متوازنه
‫اما وقتی شما بر می گردین به اینجا ‫به ایالات متحده
‫شما قدر همه تفاوت های زندگیتون رو میدونین
‫باور کنین
‫تضمین میکنم. بچه ها.
‫مردم زیادی در هند هستند
‫و با مردم زیادی ‫که ازترافیک زیاد می رسن
‫اولین چیز اول
‫ترافیک امریکایی و ترافیک هند. ‫خیلی فرق داره.
‫اینجا، هر اتفاقی در بزرگراه بیفته
‫تمام بزرگراه متوقف میشه.
‫در هند، ده بار ترافیک میشه. ‫اما بازم حرکت میکنه
‫مشکل آمریکایی ها، ‫ما با تصادف ها تحت تاثیر قرار می گیریم
‫ما با دیدن صجنه مرگ ‫تحت تاثیر قرار می گیریم
‫این دلیل چیزیه که ما در ‫آزادراه ها سرعتمون رو کم میکنیم
‫ما میگیم ما نمیخوایم این و ببینیم، ‫اما تو ترافیک چه اتفاقی میفته؟
‫میدونی...
‫" اون ور چه خبره؟"
‫
‫حتی تصادف هم نیست
‫شما میتونین تو آزاد راه 101 باشین
‫و یه ماشین لاستیکش میترکه. و دور ‫خودش می چرخه.
‫
‫هیچ چیز آسیب ندیده.
‫به ترافیک جلوی رومون نزدیک میشیم.
‫میدونین چه اتفاقی میفته ‫برای بقیه بزرگراه؟
- Untranslated Line -
‫حتی توی بقیه بزرگراه ها، ‫جایی که تصادف نباشه
‫
‫و دوباره " چرا؟ چی شده؟ ‫چی شده؟"
‫
‫" معذرت میخوام. شاید یکی مرده باشه ‫ببخشید. اوه"
‫دز هند، اگر تصادف هم رخ بده
‫وسط خیابون. ‫میدونی چیکار میکنن؟
‫توقف نمی کنن. ‫از کنارش رانندگی میکنن
‫و این معنیش ‫این نیست که نسبت به موقعیت ها حساس نیستن
‫هستن. خیلی هرج و مرج بیشتری
‫در یک وضعیت معین اتفاق می افته
‫اونا فقط باید به محل کار برسن.
‫اونا میبینن چه اتفاقی افتاده
‫و باور کنین. اونا ‫از روی صمیمیت
‫از اطرافش رانندگی میکنن.
‫میگن "خیلی برات متاسفم"
‫
‫هیچ چیزی در هند جریان ‫ترافیک رو متوقف نمیکنه.
‫اونا باید از نقطه آ برسن به نقطه بی، ‫و پس باید برن. میرن.
‫اگر تصادف کنن. ‫از اطرافش رانندگی میکنن
‫اگر چیزی خیابون ‫رو بند بیاره
‫اونا از پیاده رو رد میشن.
‫شگفت انگیزه. راه رانندگی.
‫و اینجا چیز دیگه ست.
‫هیچ کس اونجا از چراغ راهنما استفاده نمیکنه
‫هیچ کس از چراغ راهنما استفاده نمیکنه.
‫اونا از بوق استفاده میکنن
‫حالا، اگر شما فردا بری هند.
‫از وقتی شما می رسین تا ‫وقتی بر میگردین
‫شما به طور مداوم صدای ‫بوق میشنوین
‫این یه زبان واقعیه ‫وقتی مردم دارن رانندگی میکنن
‫بهتون نشون میدم. شما داری رانندگی میکنی
‫
‫ماشین سمت راستته
‫ماشین سمت چپته.
‫نور بالا رو روشن کن
‫اونا وقتی رانندگی میکنن ‫با هم حرف هم میزنن
‫و در هر لحظه دلتنگ همن.
‫همچنین، شما در ‫آزاد راه 101 خواهید بود
‫و شش لاین وجود داره
‫در هند، شما شش لاین میبینین ‫اما حدس بزنین چی؟
‫12 تا ماشین کنار هم حرکت میکنن
‫آره. خط دارن. اما اونا اساسا ‫میذارن که
‫مسیرهای کمتر یا بیشتری رو ‫برای رفتن داشته باشین.
‫این به همدیگه نزدیکن.
‫و حتی به وضوح با هم ‫ارتباط برقرار میکنن.
‫
‫شما همه چیز می بینید.
‫ماشین ها، کامیون ها، ون ها، ‫موتروسیکلت ها، عابر پیاده
‫گاوها، بچه ها، ‫همه منتظر روشنایی هستن.
‫و اونا در روشنایی ‫با بوق حرف می زنن.
‫" خیلی خب، میتونی بری. ‫میتونی بری."
‫"خواهش میکنم. خواهش میکنم. برو، برو"
‫هیچی جربان ترافیک اونجا ‫رو متوقف نمیکنه.
‫مردم هند رانندگی میکنن... مثل مورچه فکر میکنن.
‫میدونی چطور مورچه ها در ‫یک صاف مستقیم حرکت میکنن.
‫و اگه چیزی تو مسیر وجود داشته باشه. ‫مثل یه صخره. مورچه ها دو نیم میشن.
‫به اطراف صخره میرن. و دوباره به هم ‫میپوندند. یا میرن بالای صخره.
‫بدترین حالت سناریو، اونا یه چاله بزرگ ‫حفر میکنند و از زیر صخره رد میشن.
‫این قوه اندیشه رانندگی در هند است.
‫یه مرد میتونه وسط ‫خیابون شلیک کنه.
‫
‫مردم فقط به هم دیگه نگاه میکنن.
‫یکی این و دستگیر کنه.
‫و اون و خرکش میکنن به سمت پیاده رو.
‫و اگه تصادف بشه و اونا نیاز داشته باشن ‫که دور بزنن
‫حدس بزن چه اتفاقی میفته که اون پسر ‫تو پیاده باشه
‫
‫هیچی تو هند ترافیک رو متوقف نمیکنه.
‫به جز گاو!
‫حالا، من میدونم ما همیشه داستان هایی ‫شنیدیم و جوک هایی در مورد اون خوندیم.
‫" اوه، مردم هند همبرگر نمیخورن"
‫من این و پرسیدم و فهمیدم.
‫این باور هستنش که گاوها ‫مردمانی هستن که قبلا مردن.
‫و اون ها اینطوری تجلی دوباره پیدا کردن.
‫و زندگی جدیدشون الان گاو هست.
‫این دلیل اینه که اونا، گوشت گاو نمیخورن.
‫و دلیل اینکه اونا به همه گاوها عشق میورزن ‫و احترما میذارن در سراسر دنیا.
‫من این و مستقیما دیدم.
‫یه گاو داره از خیابان عبور میکنه ‫تا وقتی ما رانندگی میکنیم.
‫و اون گاوها میدونن. اون ها از خود راضی هستن
‫اونا میدونن که میتونن عبور کنن.
‫عصبانی هستن...
‫تمام ماشین ها...
‫و گاوها با نهایت خودنمایی عبور میکنن.
‫
‫هیچ کس به گاوها کاری نداره.
‫هیچ کس سر گاوها نعره نمیزنه. ‫هیچ کس به گاوها دست نمیزنه.
‫اونا منتظر میمونن که گاو ‫عبور کردنش رو تموم کنه.
‫گاوی که ما دیدیم اونجا نشست.
‫راننده ماشین رو خاموش کرد.
‫شروع به توییت گذاشتن کرد.
‫" یه گاو...
‫وسط خیابونه"
‫
‫"#moomoo."
‫
‫من از راننده پرسیدم ‫" چه خبر شده؟"
‫"آقا، یه گاو اونجاست"
‫دارم میبینم که گاو اونجاست.
‫میخوای براش بوق بزنی؟ دور بزنی؟ ‫چه اتفاقی افتاده؟
‫ما نمیتونیم... ‫نمیتونیم برای گاو بوق بزنیم.
‫ما باید منتظر بمونیم تا گاو حرکت کنه.
‫شوخی میکنی.
‫من شوخی نمیکنم. ‫ما باید منتظر گاو بمونیم.
‫ما یه ربع پیش از کنار ‫یه مرده رانندگی کردیم.
‫احتمالا مرده بود.
‫
‫جدا، وضعیت راننده ها اونجا
‫خیلی سخته. بچه ها.
‫یه روز صبح، یه روز صبح ‫در حالی که ما اونجا بودیم
‫من باید خیلی سریع میرفتم به فرودگاه. ‫چون خواب مونده بودم.
‫و خب من یه تاکسی خبر کردم.
‫و 50 دلار گذاشتم کف دستش.
‫و گفتم: آقا ‫من خیلی دیرم شده
‫باید هر چه قدر امکان داره ‫زودتر به فرودگاه برسم.
‫هر چند کنار خیابون باید بری
‫یا جاده پشتی. من مشکلی ندارم .
‫هر کاری میخوای بکن. فقط انجامش بده.
‫و پول رو بهش دادم. و اون گرفت.
‫بسیار خب. ‫بیا بریم. و من و سوار کرد.
‫
‫این پسر به هر جایی از خبابون برخورد می کرد
‫توی خیابون 50 تا 70 مایل در ساعت رانندگی میکرد.
‫به طور غیر قابل باوری زمان نداشتیم
‫
‫من متوجه شدم که ما از ‫چراغ قرمز رد شدیم
‫شما تا حالا با کسی ‫تو ماشین بودین
‫و توجه کنین که چه اتفاقی داره میفته
‫و متوجه بشن که شما ‫چراغ قرمز رو رد کردین؟
‫و شما بفهمین که چطور شروع کردین ‫به آماده سازی روح و جسم
‫که خودتون رو آماده کنین ماشین سرعتش رو کم کنه
‫و شروع کردین به پیش بینی ‫فشار از ترمز؟
‫و اگر شما احساس نکنین
‫از اینکه در یه نقطه معین آهسته برید
‫تمام زنگ هشدار ها جلوی سرتون میاد
‫به سینه راننده یه ضربه بزنین
‫هی
‫نه تنها من احساس نکردم
‫که سرعت کم شده، بلکه بر عکسش رو حس کردم
‫داشت به سمت چراغ گاز میداد.
‫اون کمربند من و گرفت
‫حتی نمیتونستم جیغ بزنم. من اینطوری بودم...
‫
‫و بعد...
‫
‫هی،وایسا،وایسا
‫اون حتی نمیدونست چیکار کرده.
‫اون به من نگاه کرد. و گفت
‫" چته؟"
‫منظورت چیه که چته رفیق؟
‫مگه چراغ قرمز رو ندیدی؟
‫میتونی آروم باشی
‫تو ندیدی کسی اونجا باشه؟
‫تو بهم گفتی. هر کار میخوای بکن ‫باشه؟
‫هر کاری میخوای بکنی بکن.
‫میخوای فریاد بزنی؟ ‫یا میخوای به پروازت برسی؟
‫به نکته خوبی اشاره کرد. ‫من مثل هی کلاس سومی گفتم
‫میخوام به پروازم برسم.
‫جدا، یه بازی ویدیویی بود ‫من میخواستم اون و ببینم.
‫من میخواستم گرند تف اوتو هند رو ببینم ‫[بازی GTA]
‫
‫خیلی دیوانه کننده بود. بچه ها. ‫و چون ما اونجا بودیم
‫من حتی به قسمت اجرای ‫خودمون نرسیده بودم.
‫ما در بمبئی بودیم. ‫دهلی و بانگالور خب؟
‫این سه تا از جاهای ‫هست که ما نمایش داشتیم
‫بمبئی و بانگالوری، ‫خیلی خیلی خیلی خوب نمایش دادن
‫حدود 1500 تا 2000 نفر اومده بودن. ‫که واقعا محشر بود.
‫رفتن به اونجا. ‫هیجان انگیز بود."آره.
‫و بعد ما به دهلی رفتیم.
‫وقتی ما به دهلی رسیدیم ‫یه ذره دیوانه کننده بود.
‫مارتین رفت روی سن و ‫جمعیت اون و شناخت
‫و شروع کردن به سرود خوندن" مارتین"
‫هر زمان که من اون و میشنیدم . خوشم میومد
‫با خودم میگفتم. " اونا اون و میشناسن ‫میتونه یه اجرای خوب بشه."
‫خب، مارتین شروع کرد به تعریف ‫کردن جوک هاش. و جمعیت شروع کردن به خندیدن.
‫اون جوکای بیشتری تعریف کرد. ‫جمعیت خندیدنشون رو ادامه دادن
‫ناگهان من شنیدم...
‫
‫مارتین یک کلمه هم بهشون نگفت.
‫اون از سن اومد پایین. ‫و کمدین بعدی رفت بالا
‫مارتین به طرف من اومد و گف
‫"داش، من نمیدونم چه خبره،
‫من نمیدونم اونجا چه خبره.
‫سه تا پسر ردیف جلو هستن
‫که اونا مثل کلینگون از ‫فیلم سناره دنباله دار میخندن
‫من نمیخوام اونا رو اداره کنم. ‫میخوام اونا رو برای تو حفظ کنم.
‫منم گفتم: اوه مرسی
‫خب بعد، مارتین رفت بالا رو استیج ‫و من و معرفی کرد.
‫" خانم ها و آقایان. ‫گابریل ایکلیساس"
‫و بعد من رفتم روی سن و ‫جمعیت شروع کردن به گفتن
‫"فلافی، فلافی"
‫و من گفتم" واااوو. ‫چه طوری دهلی؟"
‫
‫و من شروع کردم به جوک گفتن . ‫اونا شروع کردن به خندیدن
‫جوک های بیشتری گفتم. ‫بیشتر خندیدن
‫و بعدش اون اتفاق افتاد
‫
‫حالا، ببین، من، من نمیتونم ‫این چیزا رو مهار کنم.
‫خصوصا وقتی مرکز ردیف جلو هستن.
‫خب، من متوجه شدم. اومدم جلوشون و گفتم: ‫اوه، سلام
‫گفتم: ما اینجا چیکار میکنیم؟ ‫" خب، شما بچه ها از کجا هستین؟"
‫و پسر وسطی به من نگاه کرد و
‫گفت: ما از آلمان هستیم.
‫منم گفتم: "چه باحال، ما توی خونه آلمانی داریم."
‫و تمام جمعیت واقعا تعجب کردن. صدای اونا رو میشد شنید.
‫
‫اونا هیجان زده بودن چون فکر میکردن
‫من شروع کردم با مردم آلمان ‫جوک تعریف کنم.
‫ویه نفر حتی وایساده بود.
‫و فریا می زد" اینکارو نکن. ‫اینکارو نکن. اینکارو نکن"
‫من گفتم" آروم باش پسر" ‫بشین. " اینکارو نکن"
‫من نمیخوام مردم آلمان رو مسخره کنم
‫که این آخرین چیزیه که من بخوام انجام بدم. ‫این اونا رو اذیت کرده بود
‫من نمیخوام تا دو ساعت تو کوچه ‫ناکجاآباد کارم و تموم کنن
‫و این آخرین بازی ‫باشه که میخوایم بهتون بگیم.
‫با مردم آلمان جوک نساز
‫در نتیجه من این شوخی ‫رو در مورد یه آلمانی بکنم
‫من و با لهجه لگدمال میکنه.
‫اینجا جاییه که این دیوونه میشن
‫کناره ی سرم با یه چوب بیس بال ضربه دیده
‫گوش کن چی میخوام بهت بگم ‫خلیج قرمز.
‫کناره ی سرم با یه چوب بیس بال ضربه دیده
‫البته نه چوبی که ازش تو لیگ های بزرگ ‫بیس بال استفاده میشه
‫من دارم در مورد ‫" من میخوام خونت رو بریزم" حرف میزنم
‫در هند،میلیون ها میلیون ‫میلیون خفاش میوه خوار وجود داره
‫و یکی از همه اینا، در واقع شش تا ازونا. ‫توی ساختمون ها ساخته شدن
‫و اونا اطراف مون پرواز میکنن. ‫و از سقف آویزان هستند
‫و یکی از اوا تصمیم میگیره که ‫از پایین پرواز کنه.
‫اما اساسا، وقتی ما ‫داریم با پا لگد میزنیم.
‫من وارد خط پرواز خفاش شدم ‫اون دقیقا اینجا بهم ضربه میزنه
‫منم میگم" این چی بود دیگه؟" ‫و نگاه می کنم.
‫و میتونی ببینی و صداش و بشنوی.
‫
‫مردم هند این و میبینن و ‫با هیجان فریاد می زنن
‫فریاد می زدن. ‫" اونا اینکارو کردن! اونا اینکارو کردن"
‫بهت گفتیم. اینکارو نکن. ‫بهت گفتن اینکارو نکن.
‫اونا شیطانن. ‫اونا شیطانن.
‫رفیق. من اهمیتی نمیدم که شما ‫در مورد بد بودن آلمانی ها چه فکری میکنین
‫اونا کنترلی روی خفاش ها ندارن
‫مثل کسی نبود که اغلب ‫تعجب کرده و گفته
‫" اوه، واقعا؟ خفاش منو کثیف کرد"
‫خب تا اینجا، جمعیت جادو شده.
‫این پسرا هم دارن میخندن
‫و کلی خفاش لعنتی ‫هم دارن اطرافمون پرواز میکنن
‫دو دقیقه اول اجرای من.
‫من باید یک ساعت کار میکردم
‫و حالا، من قبل از این کنترل جمعیت ‫رو از دست داده بودم. اونا فریاد میزدن.
‫این پسرا هم عجیب میخندیدن. ‫من عصبی شدم. این اولین بار من بود.
‫من نمیدونستم چطور باید از این خلاص بشم.
‫من از این طرف سن به اون طرف رفتم.
‫و شروع کردم این طرف اتاق ‫کارم رو انجام دادم.
‫تلاش کردم به این طرف ‫تمرکزم رو هدایت کنم.
‫و حالا من خیلی عصبی هستم. به لکنت زبون ‫افتادم. حتی یه وقفه هم نذاشتم. ادامه دادم.
‫" میدونین چیه؟ تو آمریکا...
‫همه تو آمریکا عاشق مست شدنن. ‫واقعا دیوانه کنندست.
‫مثلا، مکزیکی ها، ‫بیشتر مکزیکی ها عاشق نوشیدن تکیلا هستن...
‫بیشتر سیاه پوستا عاشق هنسی هستن. ‫سفید پوستا بیشتر عاشق جیگسار.
‫اینجا توی هند، شما عاشق فانتا هستین.
‫و وقتی من گفتم فانتا، ‫جمعیت دیوانه شد
‫چون مثل یه نشونه محلی بود. اونا ‫فریاد میزدن
‫اونا اینطوری بودن. جیغ می کشیدن. ‫" اوه، خدای من، اون میدونه، اون میدونه"
‫شروع کردن به آواز خوندن.
‫"فانتا، فانتا، فانتا نمیخوای؟ فانتا؟"
‫فانتا نمیخوای. فانتا
‫شور و شوق خیلی زیاد بود. به حدی که ‫من دوباره اجرام رو شروع کردم.
‫خب من اون شکافی که ایجاد شده بود رو ‫با جوکای بیشتر، جوک های بیشتر و جوک های بیشتر درست کردم.
‫پنج دقیقه گذشت. ‫پنج دقیقه گذشت.
‫ناگهان ‫آلمانی ها عصبانی شدن.
‫آخرش من اونا رو با جوک های ‫مشروب خوردنم ول کردم.
‫یکی از وسط جمعیت ایستاد ‫و خودش رو به سن رسوند.
‫حالا، سن تقریبا 5 فوت ‫بلندی داشت
‫این یارو حدودا قدش 6.4 فوت بود.
‫اون به من نگاه کرد و شروع کرد به ‫اشاره کردن و فریاد می زد.
‫هی، چاقال، چاقال
‫در مورد ما چی؟ هان؟ ‫در مورد آلمانیا؟
‫"ما با چی مست میکنیم؟" من گفتم: ‫" داداش، اون واسه پنج دقیقه پیش بود"
‫" ما بهت یه شانس دادیم.! ‫ما با چی مست میکنیم؟"
‫من گفتم" اول از همه، من معذرت میخوام آقا. ‫من واقعا الان عصبی هستم"
‫من نمیدونستم آلمانیا قراره امشب اینجا باشن.
‫من احساس کردم مثل هلند هستن.
‫برام مهم نیست خندیدین یا نه. ‫اون یه جوک احمقانه بود
‫اون به جوک احمقانه ست
‫این تقصیر من نیست که ‫شما به تاریخ شکست خورده دارین
‫تو بهتره یه جست و جو تو گوگل بکنی ‫و بفهمی چرا خیلی خنده داره.
‫تمام سفید پوستای مسن هم اینطوری ‫حال کرده بودن و میگفتن:" خدا لعنتش کنه. آره"
‫خب به هرحال. من ایستادم و اینکارو کردم
‫" گوش کن آقا. شما باید ‫بنشینید. مردم دارن عصبی میشن"
‫" شما باید بنشینید. که من بتونم اجرام رو تموم کنم. ‫اون پسره. قبول نکرد.
‫" من نمیشینم. چاقال ‫تا وقتی تو به ما بگی ما مشروب چی میخوریم؟"
‫من گفتم" گوش کن. من نمیدونم شماها ‫مشروب چی میخورین؟"
‫و هندیا که اونجا بودن خیلی بامزه بودن ‫سعی می کردن کمکم کنن.
‫اونا فریاد میزدن ‫"هی، اونا هم فانتا دوست دارن"
‫و اون پسر هم میگفت" ما فانتا دوست نداریم. " ‫کفتم: رفیق
‫"آقا، لطفا بش...." ‫" من تا وقتی بهمون نگی ما چی میخوریم نمیشینم"
‫" بهمون بگو. چاقال" ‫من گفتم" گوش کن اقا، شما باید بنشینید
‫و هی بمن نگی چاقال.
‫
‫من 100 پوند کم نکردم که اون به من ‫بگه چاقالو
‫بهش گفتم" آقا اگر ننشینید
‫به مشکل میخوریم. مخصوصا ‫اگه دوباره بهم بگی چاقال
‫و اون لعنتی ابن کارو کرد.
‫" چیکار میخوای بکنی چاقال؟ ‫ما با چی مست میکنیم؟"
‫حتی مارتین که پشت صحنه بود ‫میدونست
‫اون میدونست که وقتی من به نقطه ای ‫برسم دیگه رد میدم
‫من صداشو از اون پشت شنیدم. ‫" اینکارو نکن"
‫خیلی دیره، فلافی عصبی شده
‫خب، منم گفتم:" میخوای بدونی ‫شماها با چی مست میکنین؟"
‫"بهم بگو" از من نپرس از ‫کجا اومده.
‫دقیقا جلوی صورتش رسیدم و ‫گفتم" خون یهودی"
‫
‫حالا، ببینین، خودکار شماها به من ‫واکنشای متفاونی نشون دادین.
‫در دهلی اون احتمالا بیشترین
‫شوکی بود که تا حالا روی ‫سن اتفاق افتاده بود.
‫خب شوکه شدن 2000نفر آدم در دقیقا ‫یک زمان
‫خیلی ساکت شدن. بچه ها. خیلی ساکت.
‫صدای نفس همه رو میشنیدی...
‫و من هنوز ایستادم اینجا. و ‫دستم و تکون میدم.
‫تا حالا چیزی گفتین که ‫خیلی بد باشه،
‫و منظورم اینه که میدونستین ‫چیزی اونقدر بد از دهنتون در اومده باشه؟
‫و شما سعی میکنین قطعش کنین اما دیگه خیلی دیره.
‫دیگه از دهنتون در رفته ‫و شما اینطوری هستین" نه!"
‫و خیلی دیره. " خون یهودی" ‫تمام صورتش این بود. درسته؟
‫من اونجا ایسناده بودم و دستم تکون میخورد. ‫من یه اون نگاه میکردم و اون به من نگاه میکرد.
‫و من...
‫اون گفت" خوب بود! ‫خوب بود"
‫"اوه، خدایا، ممنون. ممنون."
‫اینجا تموم نشد.
‫دارم بهتون میگم که خیلی دیوانه وار بود.
‫خب، صبح بعدش ‫من و مارتین در حال پرواز
‫برای برگشت به خونه از دهلی به لوس آنجلس هستیم.
‫ما از خط هواپیمایی که ‫اسمش بریتیش بود پرواز کردیم.
‫ما از دهلی به لندن. انگلستان رفتیم.
‫و یه رابط اونجا داشتیم.
‫یکبار که به انگلیس رسیدیم، اونا ارتباط ما ‫رو به هر دلیلی لغو کردن
‫و خب ما یه خط هوایی دیگه بنام ‫لوفتانسا گرفتیم.
‫خط هوایی آلمان بود.
‫حالا، این دلیلی هست که من به کارما اعتقاد پیدا کردم.
‫جدا، مارتین گفت" واقعا، خون ‫یهود؟ من گفتم" میدونم"
‫من احساس کردم اونا ‫دارن میگن " مواظب باش فلافی"
‫خب من کارت اعتباریم رو گذاشتم پایین.
‫مطمئن شدم من و مارتین حداقل ‫به قسمت تجاری پرواز اونها رو رزرو میکنیم.
‫" چون یه پرواز طولانی بود،
‫و خب ما اونجا بودیم. توی ‫اون پرواز و هواپیما تیک آف کرد"
‫
‫در حدود 20 دقیقه که از پرواز گذشته بود. ‫ما اونجا نشستیم. و میخندیم.
‫و سرپرست پرواز، با یه گاری کوچیک اومد تو راهرو
‫و از راهرو اومد پایین و به من و دید ‫و گفت
‫" سلام آقا، امروز ‫ترجیح میدین چه نوشیدنی بخورین؟"
‫مارتین به من نگاه کرد. و زد به سینم. ‫و گفت:
‫هی، بهش بگو
‫"بهش بگو.داداش. زود باش. ازش بپرس. ‫اگر کسی..."
‫" رفیق، خفه شو" ‫و دختره به مارتین نگاه کرد.
‫" آقا، انتخاب امروز شما برای ‫نوشیدنی چیه؟"
‫و مارتین گفت" آره، شما خون..."
‫اونم گفت" بلودی مری؟" ‫"آره آره بلودی مری"
‫
‫خب ما به خونه برگشتیم.
‫سعی کردم داستان رو برای ‫دوست دخترم و پسرم تعریف کنم.
‫و دخترم، اون قاه قاه میخندید...
‫انقدر خندید تا خسته شد. هیچ وقت ‫به جوکای من انقدر نمی خندید.
‫پسرم فرانکی، از طرف دیگه ‫داشت نفسش بند میومد.
‫
‫و من میگفتم" واقعا؟ ‫اون 16 سالشه.
‫من گفتم" واقعا، فرانکی، ‫تو فکر میکنی اون خنده دار بود؟"
‫من گفتم:" آره، بامزه بود. " ‫"کجای داستانم خیلی بامزه بود؟"
‫اون گفت" اون افرادی که ‫داری در موردشون حرف میزنی"
‫من گفتم" کی؟ هندیا؟" ‫اون گفت" نه، اون یکی"
‫گفتم" اون آلمانیه؟" ‫گفت" آره، بامزه بود"
‫من گفتم" چی در مورد ‫آلمانیا خیلی جالبه؟"
‫" روشی که حرف میزنن؟"
‫من گفتم" در مورد روشی که حرف ‫میزنن چیش جالب بود؟"
‫اون گفت" اونا شبیه ‫سه تا خوک توی فیلم شرک بودن"
‫من رفتم تو یوتیوپ و ‫اون لعنتی رو پیدا کردم.
‫و به قدر کافی مطمئنا. اون سه تا ‫خوک اینطوری بودن" سلام! شرک"
‫من منتظر بودم یکی ‫از اونا بگه " چاقال"
‫به هر حال، از زمان ‫آخرین اجرای ویژه م
‫من میخوام بهتون در مورد پسرم ‫فرانکی یه چیزی بگم.
‫اون حالا، حالا، از دئودورانت استفاده میکنه.
‫
‫حالا برای بقیه شما که ‫دارین ما رو تماشا میکنین همین الان
‫تعجب کردین که" اون داره در مورد ‫چی حرف میزنه؟"
‫و افرادی که فیلم میبینن
‫من این و نگرفتم ‫بذارین توضیح بدم.
‫در آخرین نمایش ویژه م، من به پسرم ‫فرانکی رجوع کردم
‫و اینکه چطوری اون ‫از استفاده کردن از دئودورانت سرباز میزنه.
‫و من بهش گفتم" ‫اگه تو اینکارو شروع نکنی"
‫من تجارتت توی تلویزیون رو ترک میکنم.
‫و دوستات من و میبینن که ‫دارم در مورد تو حرف میزنم
‫و میان ازت در مورد من میپرسن.
‫مطمئن باش. آخرین اجرام میترکونه.
‫روز بعدش، فرانکی رفت به مدرسه.
‫و اون بچه ها خیلی بی رحمانه رفتار کرده بودن.
‫اون برگشت خونه. ‫کوله پشتیش رو خالی کرد.
‫زیپش رو باز کرد و خالیش کرد.
دانلود رايگان جديدترين فيلم ها وسريال ها ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫" ببین چی کار کردی"
‫من گفتم:" وای، ببین همه پولایی ‫رو که پس اندازه کرده بودیم"
‫مادرش خیلی تحت تاثیر قرار گرفته بود.
‫اون گفت:" درباره اینکه چطور حوله ‫نیاز داره حرف بزن"
‫آره، اون تصمیم گرفت حوله هم بگیره.
‫و این جالبه. چون
‫برای ارتباط من با پسرم
‫یه چالش کوچیکه.
‫این نیست که من نتونم با یه ‫نوجوان ارتباط برقرار کنم. چون من میتونم.
‫من میتونم اغلب با هرسنی ارتباط برقرار کنم.
‫من میبینم امشب اینجا ‫افرادی با بچه هاشون اومدن.
‫مشکل اینه، که پسر من من و به عنوان یه ‫آموزش دهنده ندیده.
‫اون من و به عنوان کسی که ‫بهش میگه دوش بگیر میبینه.
‫دئودورانت استفاده کن. ‫"خب بو نکن"
‫دوستاش، از طرف دیگه
‫من مثل یه بت برای دوستاشم.
‫هر بار من فرانکی رو از مدرسه بر میدارم. ‫ترمز میکنم
‫
‫بچه ها ماشین من و میبینن
‫اونا فریاد می زنن. ‫و به اون طرف میدون
‫و دستشون رو میذارن ‫روی اون انگار که جای مقدسیه
‫اونا ماشین رو لمس میکنن
‫اون اینجاست
‫بعضیاتون متوجه شدین. ممنون
‫به هر حال...
‫بعد بچه ها شروع میکنن ماشینم رو ‫ازاین طرف به اون طرف تکون میدن. آواز میخونن
‫"فلافی، فلافی، فلافی"
‫و فرانکی هم صندلی جلو نشسته . ‫قاطی میکنه.
‫اینطوری میشه:" این مزخرفه"
‫منم میگم" هی، رفیق. ‫از من عصبانی نباش"
‫چون من تو مدرسه تون از تو معروف ترم
‫متنفر کوچولو.
‫اون با عصبانیت از ماشین ‫پیاده میشه.
- Untranslated Line -
‫اونا همچنان میخونن ‫" فلافی، فلافی"
‫اینطوریه، دنیای ما خیلی ‫متفاوته
‫دنبای اون شامل
‫بازی GTA، بازی های ویدیویی
‫یوتیوپ و دختراست
‫اون دو تاش واقعا خوبه.
‫اون یکیش نه خیلی زیاد.
‫و این چیزی نیست که ‫من سعی کنم در موردش متنفر باشم
‫من فقط به فرانکی گفتم
‫" گوش کن، تو نیاز داری ‫بیشتر حرف بزنی
‫" نیاز داری بیشتر پرحرفی کنی ‫و متقابلا اینطوریه"
‫اون ترجیح میده بیشتر پیام بده.
‫این همه چیزه.
‫" رفیق، اون شروع کرد به یاد گرفتن، ‫شروع کرد...
‫با من حرف زد. من دلم میخواست ‫بیشتر باهام حرف بزنی"
‫" تو میتونی با حرف زدن با من ‫چیزای بیشتری یاد بگیری"
‫" من فقط دارم میگم. من ‫فقط اینکارو حرفه ای انجام میدم."
‫اما، نه، اون ترجیح میده پیام بده.
‫این نقطه ایه که حالا ‫اگر من تو خونه باشم و داد بزنم
‫" فرانکی، سطل آشغال و ‫بیرون بردی؟"
‫هیچ جوابی نمیاد. ناگهان...
‫
‫گوشیم و بیرون میارم.
‫جواب داده :"نه"
‫اما اگه بگم." بهت پول میدم"
‫" سلام"
‫چون تو نمیتونی پول رو sms کنی
‫اون بزرگترین چیزه الان. ‫من فقط میخوام اون آشغالا رو بیرون ببره.
‫اون الان 16 سالشه.
‫اون باید اینکارو ‫از وقتی ده سالش بود انجام میداد.
‫اما، ‫دیر کردن بهتر از هرگز نکردنه.
‫و چیزی که اون انجام میده ‫اینه میشینه تو اتاق
‫و به بقیه خونه توجهی نداره.
‫میشینه اینجا و هدفونش رو میذاره
‫که من برای کریسمس اون ‫و چند سال پیش براش گرفتم.
‫دکمه استودیوی ‫لعنتی رو میزنه
‫و تمام صداهای دیگه قطع میشه
‫اونا خیلی قوی هستن.
‫که وقتی شروع میکنه به ‫دیدن ویدیوهای یوتیوپ
‫حتی صدای خنده خودش و نمیشنوه.
‫و برای منف اون خنده دارترین ‫چیز دنیاست
‫من تو یه اتاق دیگه م. ‫و میتونم صداش رو بشنوم.
‫این چیزیه که من میشنوم...
‫
‫من تو اتاق دیگه هستم. ‫" کی آلمانیا رو آورده؟"
‫و من میرم به اتاق پذیرایی ‫و فراکی رو میبینم.
‫و اون داره به گوشیش ‫نگاه میکنه و میخنده
‫من بهش علامت میدم. ‫" هی، هی، هی"
‫و اون اونا رو از گوشش در میاره. ‫" چیه؟ چه خبره؟ بابا"
‫من میگم: فرانکی، ‫میتونی برام یه کاری خوب بکنی؟"
‫" میتونی آشغالا رو ببری بیرون؟" ‫"باشه" و بعدش اونا رو میذاره رو زمین.
‫"چی؟
‫الان؟"
‫من میگم " آره، الان"
‫" وقتی تو ازم ماشین میخوای. ‫وقتی که ازم ماشین میخوای
‫همون زمانه که تو ازم ماشین میخوای. دیرتر نه."
‫بعد اون گفت:" ما کجا داریم میریم؟"
‫" فقط آشغالا رو ببر"
‫و بعد اون اینکارو کرد. ‫آشغالا رو بیرون برد
‫اما اون انجام داد مثل کسی که ‫بزرگترین کار مورد علاقه من و تو دنیا انجام میده.
‫بهم خیره میشه ‫و تماس چشمیشو با من قطع نمیکنه.
‫اینطوری...
‫و بعد اون کیسه رو نگه میداره تا جایی که بتونه. ‫بعد اون رو با صدا میندازه تو سطل...
‫
‫منم گفتم" رفیق، چقدر دراماتیک بود"
‫دیوانه کنندست. ما با ‫اون یه مکالمه معمولی میخوام داشته باشم
‫اما معمولا برای ما خیلی فعل و انفعال داره.
‫من تو مکالمه جلو میرم.
‫حتی اگه چیز کوچیک و ‫آنی باشه
‫حداقل بهم یه شانس میده که یه مکالمه ‫دیگه باهاش داشته باشم.
‫و دنبال یه چیزای کوچیک هستم.
‫من منتظرم دسامبر برسه
‫چون توی دسامبر فرانکی ‫خیلی پرحرف میشه.
‫در غیر این صورت" اون " بچه یه کلمه ایه"
‫والدین، میدونی منظورم چیه ‫بچه ها" بچه یک کلمه ای"؟
‫سعی میکنی باهاشون حرف بزنی. ‫" هی، روزت چطور بود؟" "خوب"
‫" تکلیف داری؟" "آره" ‫" میخوای انجام بدی؟" " شاید"
‫" گرسنته؟" "هممم"
‫" چی میخوای؟" " غذا"
‫
‫معمولا این چیزیه که بهش میرسم.
‫اما دسامبر میچرخه. ‫حدس بزن دسامبر چی میشه
‫دسامبر که میاد اون خیلی ‫خوش صحبت میشه.
‫چون اون موضعو مورد بحث داره.
‫ناگهان، اون از " بچه ‫ی کلمه ای" به خیلی تبدیل میشه.
‫" هی، هفته ای که گذشت چطور بود بابا؟" ‫خوب بود؟"
‫" آره، اجراهات چطور پیش میره؟ ‫همه رو انجام دادی؟"
‫" چیزی نیاز داری؟ ‫چیزی میخوای؟"
‫من فقط میگم" من میخوام ‫این روال جولای هم باشه"
‫و من میدونم این غیر واقعیه. ‫اما حداقل یکبار.
‫به من اجازه میده که واقعا باهاش حرف یزنم ‫بر خلاف مواقعی که غیر واقعی حرف میزنه.
‫و اگر این چیزیه که اون انجام میده ‫پس چیزیه که اون انجام میده.
‫علاوه بر اون، ‫من دنبال مسکلات می گردم.
‫من از مشکلات خوشم میاد. ‫چون اگر مشکلات باشن
‫فرانکی و من میتونیم با هم روش ‫کار کنیم که یه راه حل پیدا کنیم. درسته؟
‫و من میبینم که به عنوان یه بوندینگ بزرگه. ‫[بوندینگ: کلاسایی در امریکا برای بهبود روابط ‫بین والدین و فرزند]
‫حالا من و به اشتباه نمیندازه.
‫گاهی وقتا اون گرونه.
‫آره، میخندیدن ‫بذارین بگم.
‫یک دفعه، گوشی آیفونش ‫رو توی مدرسه ازش گرفتن.
‫و اومد خونه. ‫و خیلی حالش خراب بود.
‫گفت" بابا، بابا ‫باید باهات حرف بزنم"
‫" چیه؟ بهم بگو چبه؟"
‫" اونا گوشیم و دزدیدن"
‫گفتم" آها. واسه همین ‫میخوای حرف بزنی"
‫و شروع کردم به خندیدن. ‫گفت:" خنده دار نیست"
‫گفتم:" من نمیدونم ‫این چطوری خنده داره"
‫گفتم: گ خب چه اتفاقی افتاده؟ فرانکی؟"
‫" خب اونا قفسه من و تو مدرسه شکستن ‫و آیفون من و دزدیدن"
‫" اونا آیفون دوستم هم دزدیدن"
‫" و اگه ما همین الان بریم مدرسه ‫میتونین اون و گزارش بدیم"
‫ما دقیقا میدونیم که کی اینکارو کرده.
‫من گفتم: " گوش کن فرانکی ‫من دوست دارم
‫اما واقعا خسته م. ‫تازه از پرواز رسیدم
‫و واقعا، واقعا خسته م
‫" قول میدم فردا صبح زود میبرمت
‫و کمکت میکنم گزارش بدی و برمیگردیم."
‫" میشه الان بریم؟" من گفتم" ‫فرانکی، جدا، خواهش میکنم. فردا"
‫" من تلفنم و لازم دارم." ‫من گفتم:" گوش کن"
‫" تو میتونی یه روز بدون تلفنت بگذرونی"
‫اون راهش رو رفت و ‫بعد دور زد
‫و داد زد
‫" گوشیم و برداشتن"
‫من بهش نگاه کردم گفتم ‫"هی، توام آزای من و گرفتی"
‫" تا حالا شنیدی من جیغ بزنم؟"
‫" فقط قبولش کردم و کنار میام"
‫و ادامه میدیم.
‫خب اون پرسید: ‫" چه اتفاقی میفته؟"
‫گفتم:" خب، من میخوام برم ‫طبقه بالا و دوش بگیرم و احتمالا بخوابم."
‫"نه، چی میشه اگر من ‫گوشیم رو پس نگیرم؟"
‫گفتم:" سوال خوبی بود ‫فرانکی. من نمیدونم."
‫" تو نمیخوای یه دونه جدید برام بخری؟"
‫" نه، رفیق، من یه ‫گوشی برات خریدم"
‫" این مسئولیت تو بود که ‫ازش مراقبت کنی."
‫" این عادلانه نیست" من گفتم: ‫" زندگی عادلانه نیست"
‫" اما اتفاق ها رخ میدن"
‫" تو باید یه گوشی برام بگیری" ‫"رفیق، واقعا؟"
‫و بعدش اون به من نگاه کرد و گفت، ‫و این یه جورایی من و گیج کرد.
‫اون گفت: گ باید برام گوشی بخری"
‫" برای تو هیچی نیست ‫که گوشی جدیدی برام بگیری"
‫خلیج قرمز، پسرم فکر میکنه که ‫کاری که من انجام میدم آسونه.
‫اون فکر میکنه آسونه، ‫چون تمام چیزی که میبینه
‫اینه که وقتی اون یکی دوبار ‫اجرا رو در سال حضور داره
‫اینه که من روی سن راه میرم. ‫شماها شروع میکنین به آواز خوندن.
‫و بعد نیروهای جادویی باحال ‫تو این فضا ظاهرمیشن.
‫
‫اون تشخیص نمیده که این ‫واقعا یه شغله
‫
‫خب من بهش گفتم. ‫" گوش کن،فرانکیو این چطوریه؟"
‫چطورهکه تو برام توضیح بدی چرا ‫من باید برای تو یه گوشی جدید بخرم؟"
‫و اگر درست بود همین الان ‫برات میخرم. بگو
‫" من گوشی میخوام"
‫من گفتم:" نه فرانکی. تو یه نوجوونی. ‫احتیاج به گوشی نداری"
‫یه تلفن همراه برای ‫یه نوجون ضروری نیست"
‫" این تجمله. باشه؟"
‫" این ضروری نیست" ‫" این تجملاته"
‫
‫اون گفت:" اگه یه بار مورد ‫فوری پیش اومد چی؟"
‫گفتم : " مثلا چی؟ ‫یکی گوشیت و بدزده؟"
‫" امروز که تلفنت رو دزدیدن ‫چیکار داشتی کردی؟"
‫" من رفته بودم... ‫رفته بودم به کافه تریا
‫و با دوستم آنجل حرف می زدم
‫و اون بهم اجازه داد از تلفنش ‫استفاده کنم و من به مامان زنگ زدم
‫و من گفتم:" حدس بزن چی شد؟ ‫اگه اون جواب نمیداد چی؟"
‫" میتونستی بری به دفتر ‫و به اونا اطلاع بدی"
‫" یه مورد فوری خانوادگی هست ‫لطفا مامان یا بابام رو خبر کنید. " بعد
‫" چی میشه اگه شما نیاز ‫به نگهداشتن من دارید؟"
‫" من میدونم تو به چه مدرسه ای باید بری."
‫"در مورد وقتی که دارم با قدم زدن تا خونه حرف میزنم چی؟"
‫" من مسیری که تو میری رو میدونم"
‫و بعد اون یکی از بزرگترین ‫خط ها رو تا الان بیرون کشید.
‫" میدونی چیه؟ ‫تو خیلی در مورد من توی تلویزیون حرف میزنی"
‫" مردم حالا میدونن من کی هستم.
‫" اگه یه نفر سعی کنه من و بدزده چی؟"
‫گفتم" تو وزنت 225 پونده. موفق باشی"
‫" اونا تو رو نمیدزدن بدون
‫گوشی آیفون و یه جعبه ‫بیسکویت شکلاتی.
‫" اون تنها راهیه که باید باشه ‫تا اتفاق بیفته"
‫من گفتم" فرانکی، تو میدونی چقدر خوش شانسی؟"
‫" تو یه موبایل داشتی. من ‫تو مدرسه موبایل نداشتم"
‫" مامانت تو مدرسه موبایل نداشت"
‫" اگه ما احتیاج داشتیم تلفن بزنیم.
‫باید خودمون حلش می کردیم ‫یا باید کارت تلفن میگرفتیم
‫"اون چیه؟ اوه، خدای من"
‫تلاش کردم که برای بچه م مفهوم ‫کارت تلفن رو توضیح بدم
‫مثل توضیح دادن علم ‫موشک هست
‫اون هرگز با این عقیده موافق نخواهد بود
‫هرگز نمیدونه که جایی ‫تو صف موندن چطوریه.
‫که بخوای از یه تلفن استفاده کنی.
‫اول از همه، پیدا کردن ‫یه تلفن پولی
‫اگه تو حالا یه تلفن پولی ببینی، ‫اینطوری میبینیش.
‫"اوه، واو، ‫یادشون رفته اون جمع کنن.
‫" دوربین و بردار و یه عکس بگیر"
‫" چون نسل اینا منقرض شده ‫یه عکس بگیر"
‫اون هرگر نمیدونه شبا تا ‫دیر وقت بیرون منتظر موندن چطوریه
‫و اینکه بخوای از ‫یکی از اون تلفنای کثیف استفاده کنی.
‫و گوشی رو بگیری
‫و یکی از اون گوشی های کثیف که بهش آدامس چسبیده
‫و سرتاسرش رو gonorrhea گرفته. درسته؟ ‫[یک بیماری منتقله از طریق بیماری عفونی باکتریایی که سبب التهاب دستگاه تناسلی و دستگاه ادراری می شود.]
‫و تو مجبوری اون و تمام مدت ‫دور از صورتت نگه داری.
‫که اون باکتری بهت منتقل نشه.
‫و بعد که تو تلفنت رو زدی، اون ...
‫زمانی که در گذشته یه کارت تلفن ‫میگرفتی؟
‫گرون بود. اون الان اینکارو مجبور نیست انجام بده.
‫در گذشته، اگه تو یه تماس تلفن کارتی داشتی ‫یه ماموریت بود.
‫و گرون هم بود.
‫اگه با کارت مامانم زنگ میزدی
‫بهتر بود مساله مرگ و زندگی باشه.
‫وگرنه خدا میدونه چی میشد.
‫به مامانم زنگ میزدی در روز
‫ما توی ولفیر و بخش 8 بودیم.
‫هر پنی حساب شده بود.
‫بهش زنگ میزدی
‫
‫" الو"
‫و بعد اون معرفی میکرد
‫"ATوT" ‫[شرکت مخابرات]
‫" شما یک تماس تلفنی از ...
‫" نماس گیرنده ، دارید. ‫بعد از صدای بوق نام خود را بگویید"
‫
‫"مامان، منم، ‫ساعت 6 در خیابان 7- 12 بیا دنبالم"
‫" زود باش. دوست دارم .خداحافظ"
‫" هزینه را می پذیرید؟"
‫" سلام. نه. من تو راهم."
‫
‫اگه نمیتونستی تمام ‫پیامت رو بگی
‫باید دوباره تماس میگرفتی. تمام این ‫پروسه رو دوباره تکرار میکردی
‫و بعد یه جمله دیگه می گفتی ‫تا وقتی اونا تماس رو قطع کنن.
‫به فرانگی گفتم : ما " پیامک روستایی" ‫صداش می کردیم
‫چون اون هرگز محبور نبود اینکار و بکنه.
‫مشکل ایه، پسر من خیلی لوس بود.
‫و من فهمیدم این تقصیر منه. ‫100 در صد تقصیر منه.
‫وقتی اون اول اومد تو زندگی من.
‫وقتی اون هفت ساله بود. ‫خیلی قدر شناس بود
‫همه چی با " ممنونم" همراه بود. ‫همه چیز با " اوه، خدای من
‫" این خیلی خوبه. ممنون. ممنون ‫ممنون"
‫با یه بغل بزرگ همراه با تشکر ‫دوست دارم و ممنون.
‫و کاری که من انجام دادم این بود. ‫من شروع کردم بهش چیزایی رو دادم
‫و من هرگز انتظار چیزی رو در قبال اون نداشتم
‫و، با من، من همیشه راضی بودم.
‫من به سختی کار می کردم ‫تا چیزای خوب رو تهیه کنم.
‫و این گناه بود که من میخواستم ‫بهترین ها رو برای خانوادم داشته باشم؟
‫من فهمیدم. میدونین چی رو؟ ‫من خیلی تند رفتم.
‫من میخواستم پسرم بهترین ها رو داشته باشه.
‫اما شما نمیتونین به اونا ‫همه چیز رو بدین.
‫چون بعدش اونا یاد نمی گیرن که ‫قدر چیزا رو بدونن و قدردان باشن.
‫و من باید راه سخت رو میفهمیدم.
‫
‫این خیلی برام بزرگ بود که بخوام ‫به شما بگم. به هر حال
‫که من بد جوری خراب کردم. ‫دخترم این رو به من نشون داد.
‫اون گفت" تو خراب کردی"
‫گفتم" کجای کارم اشتباه بوده؟"
‫اون گفت" تو بهش اجازه ندادی هیچ چیز یاد بگیره. ‫بهش اجازه ندادی تلاش کنه.
‫اجازه ندادی که تلاش کنه
‫و برای داشتن چیزی کار کنه.
‫پس البته که اون ‫برای چیزی قدردان نیست"
‫و این خیلی ماه پیش مشهود شد. ‫زمان تولد؟
‫من براش یه جفت کفش روزشی خریدم .
‫نه یه جفت کفش ورزشی عادی.
‫اونا یه جفت کفش ‫از مجموعه ای خاص بودن
‫یه نوعی از کفش ها که مردم تو صف ‫منتظر میمونن از شب قبل
‫که بتونن اونا رو بخرن.
‫البته به جر من. ‫چون من یه اشاره میکنم و تمومه
‫آره
‫اونا خیلی کفش های خوبی بودن. ‫180 دلار قیمت داشتن ...
‫آره، خیلی مسخرست خب
‫من حتی اونا رو قایم هم نکردم. خب؟
‫من اونا رو گذاشتم تو جعبه و منتظر موندم ‫که بیاد تو اتاق
‫و من منتظر بودم و اون اومد داخل.
‫من گفتم" تولدت مبارک" و ‫اون کفش ها رو دید
‫اون به کفش ها نگاه کرد و ‫گفت
‫" باحاله" همین " باحاله"
‫گاهی وقتا خوش شانس باشم. ‫که اون دو بار بگه.
‫" باحاله، باحاله"
‫و بعدش اون رفت اطراف بگرده ‫ببینه بقیه هدیه ها که اونجان چی هستن.
‫و به مادرش گفتم" دیدی؟ دیدی؟..."
‫" عصبانی نشو. من بهت گفتم ‫تو بهش اجازه ندادی اون هیچ چیزی رو بدست بیاره"
‫حالا این دلیلیه که اون رفتار رو میکنه. ‫اون پرتوقع شده.
‫من گفتم " اوه...
‫و من میخواستم ناراحت بشم. اما ‫اون کاملا درست میگفت.
‫اون لوس شده بود
‫اومد سمت من و گفت
‫" بابا، من واقعا از ‫کنسول بازی ویدیوییم خسته شدم.
‫" میتونم اون و به دوستم آنجل بدم؟"
‫من گفتم" چی گفتی؟"
‫" من از بازی کنسولم خسته شدم. ‫میتونم بدم بره؟"
‫گفتم" شکسته؟"
‫"نه"
‫"چند وقته اون و داری؟" ‫"اوووه، 4 سال"
‫گفتم" چند تا بازی با اون کنسول انجام دادی؟"
‫" حدودا 300"
‫
‫من میتونم حس کنم شما ‫اونجا من و قضاوت کردین
‫من فهمیدم گفتین"اووووه"
‫شما الان من و قضاوت کردین
‫من میتونم این و بفهمم. ‫اون خانم که اونجاست.
‫اینطوری گفت" یه خورده مثل ‫دکتر فیل میمونه." ‫[دکتر روانشناس آمریکایی]
‫" اون واقعا اون و مسخره کرد"
‫آره، من صدات و شنیدم.
‫بذارین من این و مستقیم ‫ثبت کنم. باشه؟
‫من 300 تا بازی برای پسرم نخریدم
‫چه اتفاقی افتاده
‫من یه دوست دارم که هکر کامپیوتره
‫برای 75 دلار
‫300 تا بازی ‫برای پسرم تو کامپیوترش ریخت.
‫آره، من پول دارم. اما ‫هنوزم یه روستایی هستم.
‫
‫آره
‫خب من به فرانکی گفتم. " تو فهمیدی ‫که چقدر خوش شانسی؟"
‫و بعد اون به چشام زل زد. ‫" اوه، خوش شانس"
‫گفتم" آره رفیق، خوش شانسی"
‫گفتم" تو یه کنسول بازی داری که ‫سالمه"
‫" 4 ساله داریش و هنوزم کار میکنه"
‫" اگه خراب بشه، ‫گارانتی بازگشت به فروشگاه داره"
‫میتونی یه دونه جدید بگیری. ‫چون گارانتی داره
‫که میتونی 4 سال دیگه هم داشته باشیش."
‫چرا این یه توافق بزرگه؟
‫" چون من وقتی هم سن تو بودم. ‫آتاری داشتم."
‫مدل "Wii" ؟ ‫نه
‫"فرانکی، سال 1987
‫من یه چیزی داشتم که ‫بهش میگفتن سیستم سرگرمی نینتندو. ‫. خب؟"
‫
‫سیستم سرگرمی نینتندو.
‫4 سال هم کار نکرد.
‫تهش 90 روز
‫90 روز تو میتونستی ‫دکمه pOWER رو بزنی
‫و میدی صفحه نور قرمز میزنه
‫صفحه نور فرمز
‫جایی که شما باید به زمین ‫نگاه کنین یا به راه
‫یا به اون صحنه ؟
‫و بعد آنچه شما باید انجام بدین اینه که ‫به اتاری ضربه بزنین
‫و یه برچسب نقره ای میومد
‫یه برچسب نقره ای با ‫800 شماره روش
‫و شما 800 شماره رو می گرفتی
‫و اونا با یه نفر تو ژاپن شما ‫رو وصل میکردن
‫کسی که حس می کردی مثل یه احمقی
‫آره، اون باعث میشد شما حس کنین یه احمقین
‫شما بهش زنگ میزدین و
‫اون اینطوری میگفت ‫" هزینه تعمیر آتاری 250 هست"
‫250 واسه تعمیر؟
‫اما یه مدل جدیدترش 150 میشه.
‫و اگه شما نتونستین 150 ‫برای برند جدید پرداخت کنین
‫انگار ما نتونستیم 150 برای یه مدل جدیدتر پرداخت کنیم
‫شما باید تبدیل به یه ‫متخصص فنی بشین.
‫تو سن 7، 8، 9 ‫ده یازده سالگی
‫و شما باید برید تو آشپزخونه
‫و داغون ترین چاقوی کره مالی ‫ممکن رو پیدا کنین
‫درسته؟ یکیش که خمیده شده ‫و زنگ زده بود
‫و باید اون رو میبردیم ‫پشت اتاق پذیرایی.
‫چون شما باید یه عمل جراحی انجام بدین.
‫شما باید یه عمل جراحی انجام بدین
‫و آتاری رو به زندگی برگردونین.
‫آره
‫شما باید برای بازی کار کنین
‫مجبور بودین اون و جدا کنید ‫بعد دوباره بهم ببندین.
‫روشن. دوباره راه اندازی. روشن. دوباره ‫راه اندازی. روشن. دوباره راه اندازی.
‫مثل عملیات CPR بود. ‫[دستگاهی که به بیمار جهت احیا دوباره ضربان قلب شوک میده]
‫یه کارتریج نگه میداشتین
‫و اون و هی هل میدی پایین ‫هل میدی بالا
‫هل میدی پایین. هل میدی بالا.هل میدی پایین. هل میدی بالا ‫هل میدی پایین. هل میدی بالا
‫میذاری پایین ‫میذاری بالا. پایین. بالا. اکسیژن بده.
‫
‫و اگه خوش شانس باشی. ‫خوش شانس باشی
‫اون صدای جادویی رو می شنوین
‫
‫" زنده ست. زنده ست"
‫شما خوشحالتر بودین از اینکه ‫کاری کردین بازی تون کار کنه.
‫بعد بازی میکنین
‫فرانکی هیچ وقت چیزی در این مورد نمیدونه.
‫تعمیر کردن سیستم بازیش. ‫تا بتونه دوباره بازی کنه.
‫اون هرگز با کارتریج سرو کله نزده.
‫اون ظاهرا دیسک رو لمس کرده.
‫اکثر بازی های الان، ‫از طریق وای فای اجرا میشن.
‫و اگه وای فای از دست بره
‫شما به همون روش نمیری ‫وای فای رو تعمیر کنی.
‫شما میخوای مدرسه کارتریج قدیمی ‫آتاری رو تعمیر کنی
‫این کار جواب نمیده.
‫" وای فای از دست رفت" صبر کن
‫
‫دوباره تلاش کن.
‫شما که نمیتونین وای فای رو لمس کنین
‫وسیله ها و دستگاههایی که حالا ‫خیلی حساس و ظریفن
‫شما هیچ چیز و نمیتونین لمس کنین
‫همه چیز نیازمند متخصص هست
‫یا کارشناس که بیاد و تعمیرش کنه.
‫در گذشته، ‫اسباب و وسیله ها
‫خیلی بهتر از وقتی که ‫شما به کار میبردین کار میکردن.
‫فقط با یه خشونت کوچیک.
‫به متخصص تعمیر زنگ نمیزدین
‫اگه یه تلویزیون صفحه بزرگ داشتین
‫و خطوطی بین اون وجود داشت
‫چطور تعمیرش میکردین؟
‫درسته؟ ‫بعد چی میشد؟
‫
‫امشب اون روش قدیمی رو اجرا کنین
‫روی یه صفحه نمایش تخت. ‫و ببینین چی میشه
‫" صفحه نمایش احمق. وای. شکست"
‫" بردار بذارش اینجا. ‫من گارانتی گرفتم. بیخیال. بریم"
‫من به فرانگی گفتم" تو خیلی خوش شانسی"
‫"تو در عصر تکنولوژی هستی که ‫خیلی شگفت انگیزه"
‫" نیاز نیست نگران باشی"
‫من میخوام اون بفهمه. ‫من میخوام اون درک کنه.
‫من میخوام اون قدردان باشه
‫اما در همین زمان. من باید یاد ‫بگیرم که به خودم رجوع کنم.
‫گاهی وقتا اون یه چیزایی میگه.
‫گاهی وقتا اون یه چیزایی به من میگه.
‫و گاهی وقتا اونا خشن و ‫بی رحم هستن.
‫برای مثال، هر دوشنبه ‫وقتی من میرم خونه
‫هر دوشنبه شب من میرم خونه ‫و من همیشه با خانواده م بیرون میرم.
‫اون همیشه شب فیلمه. ‫من عاشق فیلم دیدن دوشنبه ها هستم.
‫هیچ صفی نیست. تو میری داخل. ‫میای بیرون. راحت پارک میکنی. خیلی خوبه.
‫و من همیشه قبل بیرون رفتن به فرانکی ‫گقتم "هی، یک ساعت
‫دیگه ما میریم. باشه. یک ساعت دیگه.
‫آماده شو. باشه؟"
‫" باشه" ‫" خوبه"
‫و بعد من میرم تو اتاق ‫و یه چرت میزنم
‫و گاهی وقتا خواب میمونم.
‫و بعد، یک ساعت و نیم دیرتر. ‫فرانکی میاد پشت در و در میزنه
‫اون درو باز میکنه
‫در...
‫و بیدار میشم. میگم" هی ‫چه خبره. فرانکی؟"
‫" فکر کنم گفتی یه ساعت دیگه میریم"
‫
‫" اون یه ساعت چی شد"
‫عصبانی نشدم. داد نزدم
‫بهش نگاه کردم و گفتم
‫" لطفا من و ببخشید آقا ‫من عذرخواهی میکنم"
‫" به زودی اسبا رو میشورم
‫" و کالسکه رو براتون اماده میکنم آقا"
‫" چرا اینطوری باهام حرف میزنی؟"
‫" من اینطوری باهات حرف میزنم
‫" چون تو داری با من مثل یه احمق ‫حرف میزنی. آقا"
‫ومن نمیتونم همچین رفتاری رو تحمل کنم
‫که از فرزندم که در تطابق با من نیست میاد"
‫چیز دیگه ای هست آقا؟
‫
‫" اوه، لاشخورا اینجا هستن"
‫" اوه، اونا اینجان تا یه مقدار ‫از غذای من و بردارن"
‫" قطعا، فرانکی. ‫چیز دیگه ای هست؟"
‫" میخوای چیکار کنی؟"
‫" من میرم تو اتاق آقا"
‫" که چیکار کنی؟"
‫" من میرم تا مادرت رو بی حرمت کنم فرانکی"
‫" اون کاملا پرحرفه. ‫و یه نفر باید یه چیزی بذاره اونجاش."
‫من اون شب یه اشتباه طلایی کردم
‫یه اشتباه طلایی
‫وقتی که اون و در مورد مادرش گفتم
‫من فهمیدم
‫که فرانکی خیلی در مورد ‫مادرش حساسه.
‫و اون الان دقیقا تو سنی هست که ‫مهربونیش واقعا براش دردسر درست میکنه
‫نه لزوما برای من، چون اگه من تلاش کنم ‫اون و بغل کنم. اون باهاش مشکلی نداره.
‫چون اون هم سریع بغل میده.
‫" هی، هی، چه خبره؟"
‫هر چند، اگر مادرش دقیقا ‫نزدیک من وایساده بود
‫و دستش و گرفته بودم
‫اون چیزی که میبینه براش دشواره. ‫و اون صورتش رو اونطوری میکنه
‫
‫چیه؟
‫
‫" دست؟"
‫" زشته بابا. "
‫من اینطوری"اوه، زشت نیست. ‫فرانکی. زشت نیست"
‫" عزیزم. دهنت رو باز کن"
‫
‫اون نقطه ضعفشه. و من برای ‫هر زمان این و انجام میدم.
‫یه روز. من یکی از لباسام و ‫اتو میکردم.
‫که میخواستم بپوشمش. خب؟
‫من دارم اتو میکنم. و من دارم در مورد ‫نمره هاش باهاش حرف میزنم.
‫و همونطور که دارم در مورد نمره هاش ‫باهاش حرف میزنم.
‫و یه ماشین در حال ‫رانندگی جلوی خونه ست.
‫و صدای باندش خیلی بلند بود.
‫و شما بیس رو احساس میکنین
‫
‫خب من شروع کردم رقصیدن" آره"
‫فرانکی شروع به خندیدن کرد.
‫و حس خوبی بهم دست داد. ‫که باعث شدم پسرم بخنده
‫اما بعدش اون شروع کرد به اشاره کردن
‫" چرا تو داری اشاره میکنی؟"
‫چون تو چاقی. ‫چاقیت همه جا رو گرفته.
‫: تو چاقیت همه جا ور گرفته"
‫گفتم" واقعا؟ چاقیم همه جا رو گرفته؟ ‫خب حس بزن چیه؟"
‫این شکم مامانت رو حشری میکنه.
‫
‫و اون...
‫اگه ازش بخوام کاری انجام ‫بده انجام نمیده
‫برای مثال. به عنوان والدین
‫شما از بچه هاتون میخواین سر یه ‫ساعت مشخص برن بخوابن
‫چون شما باید اونا رو صبح زود برای ‫مدرسه بیدار کنین
‫فرانکی ساعت 11 شد
‫کاملا دیر شده. ‫اگ ازم بخوای. مثل یه بچه
‫گاهی وقتا اون تا نصفه شب ادامه میده. ‫بی صدا بازی میکنه.
‫" اوه، من نمیدونستم ساعت چند بود"
‫آره حالا هر چی. تو ساعت رو نگه داشتی
‫اما من فهمیدم. من ‫بازی بی صدا انجام میدم. همچنین.
‫خب بعدش اون میره به سمت اتاقش. ‫و میگه...
‫" شب بخیر بابا. در و میبنده"
‫
‫فکر میکنه زرنگه
‫یه حوله برمیداره. و شروع میکنه ‫حوله رو میپیچه
‫و میذاره زیر در
‫خب که من نتونم ببینم ‫که نور تلویزیون روشنه و از زیر در نورش نیاد.
‫کاملا ماهرانه ست. نه؟
‫اما، سلام، بقیه ‫در وامونده رو بپوشون.
‫اون تلویزیون کون گنده شو روشن میکنه
‫و با تصوراتش به اتاق خوابش میره.
‫و خب چه اتفاقی میفته که ‫اون بیدار میمونه؟
‫تا ساعت 2- 3 -4 صبح.
‫و اون، اون باید ساعت 6 بیدار بشه
‫ساعت زنگ میزنه خاموش میشه. و اون همینطور خوابه
‫و اون واقعا زنگ میزنه- زنگ میزنه
‫مثل رادیو هم نیست. اون لعنتی...
‫
‫تمام خونه بیدار میشه.اون؟
‫
‫و دقیقا ساعت اینجاست
‫خب من از رختخواب بیرون میام و ‫میرم سمت اتاقش
‫در و باز میکنم و اون حوله کوفتی ‫رو میندازم اونور.
‫و بعد من میرم اون طرف
‫
‫و من داد میزنم" فرانکی، فرانکی"
‫هیچ جوابی نمیاد. تکونش میدم
‫" فرانکی بیدار شو"
‫میدونین چی میشه وقتی من ‫پسرم رو سر صبح تکون میدم؟
‫تو خواب داره غذا میخوره
‫اتفاقی که میفته چیه. ‫من تکونش میدم. اونم اینکارو میکنه.
‫خب میدونین من چیکار میکنم؟
‫خودم و میرسونم به تختش و ‫آروم میشینم بالا سرش
‫و تمام وزنم رو میندازم روش. تمامش رو.
‫آروم. میتونی صداش و بشنوی.
‫
‫"خدایا، خدایا ‫تو خیلی گنده ای. خیلی گنده ای"
‫و بعد توی گوشش زمزمه میکنم
‫مامانتم همین و میگه.
‫
‫من میدونم یه روز، پسرم یه کتاب در ‫مورد گندکاری های فلافی مینویسه.
‫اینم یه جور دیوونگیه.
‫من با مادرش حرف زدم
‫من با مادر فرانکی حرف زدم ‫و اون میگه" گوش کن
‫میخوام یه چیزی رو بهت ‫بگم. عصبانی نشو.
‫" دلیلی که تو و فرانکی ‫همیشه دارین تو سرو کله هم میزنین
‫اینه که شما دو تا تون ‫اساسا شبیه همین"
‫و من گفتم" ما شبیه هم نیستیم"
‫اون گفت" ‫خصوصیات رفتاریتون شبیه هم هست"
‫" سبکی که که شما بچه ها فکر میکنین شبیه
‫دقیقا... ‫حالت هاتون تو یه زمینه ست.
‫" این شباهته"
‫و یادت باشه. ‫در اصطلاح فرانکی پسر خوانده منه
‫پس دخترم روی این پافشاری میکنه. ‫که ما شبیه همیم.
‫من" سلام. من از اول ‫اونجا نبودم"
‫اما نه اون اصرار داره. ‫" شما پسرا شبیه همین"
‫و من شروع میکنم زندگیمون رو آنالیز میکنم.
‫شروع میکنم زندگی فرانکی رو آنالیز میکنم.
‫و زندگی خودم رو آنالیز میکنم.
‫و من اونا رو تجزیه تحلیل میکنم. ‫میدونی چیه؟
‫زندگی ما روی این ‫موازات دیوونگی پیش رفته
‫میخوام یه چیزی بهتون بگم.
‫تو تمام اتفاقات ویژه قبلیم ‫همیشه با مامانم حرف زدم
‫مامانم. مامانم. مامانم. مامانم
‫من هرگز واقعا به پدرم رجوع نکردم.
‫چون پدرم اصلا وقتی من داشتم ‫بزرگ میشدم پیشم نبود.
‫و من یه بار یه جوک ساختم
‫در مورد اینکه چطور مامانم گفت که ‫پدر من یه ماریاچی بود ‫[ژانر موسیقی]
‫حقیقت داره. ‫و اینکه اون یارویی بود
‫کسی که روی بطری سس داغ بود.
‫پدر من او یاروی روی شیشه سس بود.
‫خب بعد از اون
‫مردم شروع کردن به ‫سوال پرسیدن در مورد پدرم
‫و خب اونا میگفتن" خب داستان ‫پدرت چیه؟"
‫و حس واقعا ناخوشایندی برای ‫بازگو کردن این واقعیت بود
‫که من بدون اون بزرگ شدم
‫و هیچ کس نمیخواد به مردم بگه ‫" من بدون یه پدر بزرگ شدم"
‫برای من، این خیلی شخضی بود ‫و من شروع کردم به ساختن یه دیوار.
‫که مردم سوال پرسیدناشون و متوقف کنن. ‫خصوصا در این مورد
‫" نظرت چیه اگه پدر بخواد ‫تو رو ببینه؟"
‫و برای من که بیشتر از سی سال دارم
‫و خب همیشه همین چیز مشابه رو میگم
‫میگم" خب، اگر پدرم بخواد من رو ببینه
‫بهش میگم باید بلیط بخره"
‫باید بره تو صف
‫" اگر پدرم بخواد من و ببینه ‫بهش خواهم گفت که یه بلیط بخر"
‫" بهش خواهم گفت که یه بلیط بخر"
‫" پدرم خواست 30 سال بعد من و ببینه"
‫"من تصمیم گرفتم براش یه بلیط بخرم. ‫من این و برای بیشتر از هفت سال گفتم.
‫و حدس بزن کی بلیط خرید؟
‫
‫خلیج قرمز. حدودا واقعی شد.
‫بذارین این و بهتون بگم.
‫خب من یه اجرا توی لوس آنجلس ‫توی کلوب طنز داشتم
‫که بهش میگفتن کلوب جادو و طنز
‫حدودا 250 صندلی داشت
‫و مدیر ریچارد ‫قبل از من روی سن اومد.
‫و اون گفت" هی، گوش کن. گاب
‫پدرت پشت اتاقه. ‫میتونیم پول مشروب و غذاش رو بپردازیم؟
‫من گفتم" چی داری میگی؟" ‫اون گفت" پدرت اون پشته"
‫" غذا و مشروبش رو حساب کنیم؟"
‫گفتم" گوش کن. من پدرم و بیشتر از 30 ساله که ندیدم"
‫" که یه نفر تلاش کرده غذا ‫و مشروب مجانی بخوره...
‫بندازش بیرون. ‫هیچی براش پرداخت نکنین
‫گرفتم داداش. ‫بعد من رفتم رو سن
‫من اجرام رو شروع کردم و ‫مشکلی نبود. اجرا خیلی خوب پیش می رفت.
‫من بعد از اجرا از نفس افتاده بودم و ‫یه دید و بازدید انجام دادم.
‫عکس گرفتم. ‫و دی وی دی ها رو امضا کردم.
‫پدرم بیرون رفت و توی صف قرار گرفت
‫با بقیه طرفدارانم تلاش کرد ‫که من و ببینه.
‫و مدیرم رفت آخر صف
‫و اومد پیش من و گفت
‫" گوش کن گاب...
‫اون کسی که آخر صف ایستاده
‫من یه حسی دارم که اون ‫میتونه پدرت باشه.
‫من گفتم:" واقعا؟ تو؟ چرا؟"
‫" من این شماره رو دیدم. گاب. ‫اسمش جیسوسه"؟
‫و من گفتم" خب، این شانس 1 در 4 هست ‫که اینطوری بشه. نه؟"
‫جدی میگم. تو نمیتونی یه سنگ پرت کنی
‫توی لوس آنجلس بدون اینکه ‫به جیسوس برخورد نکنه. واقعا نمیتونی ‫(این اسم زیاده)
‫خب گفتم" همین؟"
‫اون گفت:" گاب. من میخوام باهات صادق باشم. ‫چشماشم مثل توعه"
‫گفتم:" واقعا؟ با تمان اینا
‫تو تمام بدن من همین دو تا چیز کوچولو رو ‫پیدا کردی که ما دو تا رو مقایسه کنی؟"
‫" شوخی میکنی؟"
‫و بعد اون گفت" متولد 25 دسامبره؟
‫و قلبم وایساد. چون تولد ‫پدر من در واقع کریسمس هست.
‫هر سال، مادرم یادم مینداخت
‫" کریسمس مبارک. اون دوباره ‫اینجا نیست. هدیه ت و بازکن"
‫و خب همیشه این چرخه تکرار میشه
‫" 25 دسامبر. 25 دسامبر. ‫25 دسامبر"
‫خب اون من و خیلی بد شوکه کرد. ‫من شروع به لرزیدن کردم.
‫من خیلی عصبانی بودم. چون ‫دسته ای از احساساتم درگیر بود. من عصبانی بودم.
‫ناراحت بودم. عصبانی بودم. در اون زمان ‫همه رو با هم داشتم.
‫و مردم میومدن سمتم. میگفتن ‫" حالت خوبه؟"
‫و من این گفته رو تکرار میکردم تکرار میکردم
‫گفتم" پدرم اینجاست. پدرم اینجاست. ‫پدرم اینجاست. پدرم اینجاست"
‫و اونا گفتن" خوبه. پدرت اینجاست تا حمایتت کنه"
‫منم گفتم" من اون و بیشتر از سی ‫ساله که ندیدم"
‫و اونا اینطوری بودن" زننده ست ‫زننده ست"
‫خب من به مدیرم گفتم" برو آخر صف و اون و بیرون بیار"
‫الان زمان و مکان مناسبی برای اینکار ‫نیست
‫پس اون رفت و باهاش حرف زد
‫بعد من دیدم اون دور شد و ‫بعد وایساد.
‫و برگشت من و نگاه کرد و ‫دست تکون داد.
‫و اون خیلی من و عصبانی کرد.
‫علاوه بر اینکه من و عصبانی ‫کرد. یکی از دیوی دی هام و نگه داشته بود.
‫که واقعا من و داغون کرد. چون ‫من امضاش کرده بودم.
‫من براش چی نوشته بودم؟
‫" هی. تا الان کجا بودی؟"
‫خب اون اطلاعاتش رو گرفت و داد به من.
‫من اطلاعات رو به دوست دخترم دادم. ‫و من دید و بازدید ها رو تموم کردم.
‫من تو ماشین نشستیم. برگشتیم خونه.
‫و هیچی نمیگفتم. ‫فقط می لرزیدم.
‫و عرق کرده بودم و ‫دخترم گفت: " تو حالت خوبه؟"
‫گفتم" گوش کن. میدونی چیه؟"
‫" من این سناریو رو توی ذهنم ‫به مدت سی سال بازی کردم"
‫" من چیکار باید بکنم ‫اگر اون خودش رو نشون داد"
‫من فکر میکردم آماده م بودم تا این و مدیریت کنم.
‫" و من نبودم. عصبانی بودم"
‫و اون گفت" عزیزم. گوش کن. ‫چطوره فعلا بخوابیم
‫و فردا با هم دیگه این و حلش کنیم؟
‫" فقط بخواب. و سعی کن آروم باشی. ‫و من گفتم" فکر خوبیه"
‫خب ما رفتیم به تختخواب.
‫اون خوابش برد و من .. ‫نمیتونم. نمیتونم بخوابم.
‫حدود ساعت 3 صبح. ‫من گفتم" من بیشتر از این نمیکشم"
‫خب من دوست دخترم رو بیدار کردم. ‫گفتم" عزیزم. بیدار شو"
‫" چیه؟ چی شده؟" ‫گفتم" گوش کن. بهش زنگ بزن"
‫" همین الان؟" گفتم " آره"
‫" الان ساعت 3 صبحه. ‫بی احترامیه"
‫من گفتم" سلام. کی سی سال صبر کرده؟"
‫" باشه." خب اون تلفن رو آورد و به پدرم زنگ زد.
‫و اون با بوق اول جواب داد.
‫و من تونستم صدای صحبتشون رو بشنوم.
‫و بعدش اون تلفن رو قطع کرد ‫و گفت
‫" گوش کن. عزیزم. بابا میخواد ‫تو بدونی
‫تو بدونی که اون هیچ پولی نمیخواد. ‫هیچ پولی نمیخواد.
‫" هیچی ازت نمیخواد. ‫اما ده دقیقه بهش وقت بدی"
‫خب اون میتونه چند تا سوال ازت بپرسه
‫و امیدوارانه سوالا رو جواب بدی
‫"من، شخصا، فکر میکنم تو نیاز داری مذاکره کنی. ‫چون تو دیوونمون کردی"
‫دوست دخترم واقعیت رو گفت.
‫خب من گفتم" گوش کن. بهش زنگ بزن"
‫" بذار بدونه که من میخوام امروز ببینمش
‫توی همون کلاب طنز که امروز همو دیدیم."
‫اون گفت" باشه" ‫بهش زنگ زد
‫و تلفن رو قطع کرد. و گفت" ‫خب عزیزم. من این قرار و گذاشتم"
‫" ساعت 7 صبح توی کلوب. ‫حالا میتونیم بخوابیم؟"
‫و من گفتم" گوش کن. ‫من باید یه کارای بکنم"
‫اون گفت" چی؟ " و من از رختخواب اومدم ‫بیرون و توی اتاق راه میرفتم
‫توی اتاق یه آینه بزرگ دارم.
‫و این آینه بزرگ. ‫جلوی منه
‫و من شروع کردم حرفام رو جلوی آینه ‫تمربن کردم
‫من اون و بیشتر از سی سال ندیدم. ‫حالا فکر کنین
‫این تنها چیزیه که واقعا تمرین میخواد. ‫من نمیتونم تمرین کنم
‫چون نمیدونم اگه دیدمش بخندم
‫جدا. من میتونم تمام روز جلوی آینه وایسم
‫
‫واضحه که خیلی خنده داره. ‫باشه.
‫من فردا دوباره تلاش میکنم
‫خب من جلوی آینه هستم
‫خیلی احساساتیم. و تمام سینه م ‫قرمز روشنه
‫چون من دارم کارای احمقانه میکنم. ‫حرکات احساسات گونه.
‫من اینجا ایستادم. و ‫اینکارو میکنم
‫" فکر میکنی کی هستی؟"
‫و دوست دخترم من و گرفت ‫اون من و گرفت.
‫" عزیزم. آروم باش." ‫و من ناگهان گفتم
‫گوش کن. این تنها راهیه که من میفهمم ‫چطور باید این قضیه رو روبراه کنم. باشه؟
‫" یکم به من فضا بده"
‫" قول میدم فردا آدم بهتری بشم"
‫" این تنها راهیه که میدونم چطور ‫باید بااین کنار بیام.
‫" لطفا درک کن. و اون گفت ‫" فهمیدم. جای نگرانی نیست"
‫" من توی اتاقم اگه کاری باهام داشتی." ‫و خب اون رفت تو اتاق
‫و من احساساتی شدن، و داد زدن و ‫جیغ کشیدنم رو ادامه دادم.
‫و بعدش، اون بهم گفت که ‫من صدام خیلی بلند بوده
‫با جیغام و ضربه هام. و من ‫فرانکی رو از خواب بیدار کردم.
‫و اون گفت که فرانکی اومد ‫تو اتاق پذیرایی
‫و اون صدای جیغام و ضربه هام و اینا رو شنیده ‫بود و کلی ترسیده بود
‫و اون دیده بود من جلو آینه وایسادم و دارم ‫خودم و میزنم
‫و گرخیده بود.گفته" بهتره ‫آشغالا رو ببرم بیرون"
‫
‫حالا اشتباه نکنم. ‫حالت عصبیه اما در اون لحظه
‫من آگاه نبودم. ‫و اهمیت ندادم
‫تمرکزم این بود" من میخوام به این مرد ‫چی بگم؟"
‫خب من خودم رو تو هچل انداخته بودم.و بالاخره ‫حوالی ساعت یه ربع به هفت
‫من و دوست دخترم تو ماشین بودیم. ‫و داشتیم به سمت کلوب طنز میرفتیم
‫یه ربع دیر کردیم.و میدونین چیه؟
‫گفتم" خوبه. ‫خوشحالم که دیر کردیم"
‫این راه. ما قدم میزنیم تا کلوب
‫من بهش نگاه میکنم و ‫شروع به حرف زدن میکنم.
‫جلوی کلوب ترمز کردیم.
‫من از ماشین پیاده شدم. به سمت ‫پیاده رو راه افتادم
‫پدرم هم همچنین 15 دقیقه دیر کرده بود. ‫و لبه پیاده رو داشت راه میرفت
‫اون توجه من و جلب کرد.
‫چون من برنامه نداشتم تو خیابون ببینمش
‫من برنامه داشتم اون ‫و داخل کلوب ببینم. خب حالا من منجمد شدم.
‫من اینطوری یودم...
‫اون به من نگاه کرد و ‫اینکارو کرد
‫و برای من ." میدونی چیه؟ نه."
‫" تو نمیتونی اینکار و بکنی. ‫تو نمیتونی بعد 30 سال خودتو نشون بدی و خصوصا من و بغل کنی."
‫توی ذهنم این بود" بغلش کنم یا ‫بزنمش؟"
‫و اگر دوست دخترم اونجا نبود. من ‫کونش گذاشته بودم.
‫اینکار و با یه بچه نکنین. ‫و جدا. نمیتونین.
‫- شما نمیتونین بفمین...
‫خب دوست دخترم به من نگاه کرد و گفت وضعیت ‫رو از یه دید دیگه دید.
‫خب اون گفت" میدونی چیه؟" ‫و من ...
‫خب من رفتم سمتش. ‫و دستام و دورش حلقه کردم
‫و صادقانه بگم
‫خالی ترین بغلی بود که ‫تا حالا کسی بهم داده بود
‫و من بغلش کردم و ‫اون توی گوشم شروع به گریه کرد
‫و وقتی اون شروع به گریه کرد ‫من هلش دادم عقب
‫و من گفتم" نه، اینطوری ‫تلاش نکن. نه"
‫و اون گفت" نه. نه ‫متاسفم. متاسفم. متاسفم."
‫و من گفتم" برگرد. برو داخل. " ‫گفت" باشه. باشه"
‫و اون برگشت و رفت داخل. و من شروع کردم به لرزیدن
‫و دوست دخترم گفت" تو خوبی؟ ‫" گفتم" من الان عصبانی هستم"
‫گفت" عزیزم. فقط نفس بکش"
‫من سعی کردم نفس بکشم و آروم بشم. ‫و اون قدم میزد
‫5 دقیقه گذشت. و من گفتم ‫" بسیار خب. میتونیم بریم"
‫من رفتم داخل.
‫من دیدم که نشسته. و من رفتم جلوش و ...
‫" فکر کردی کی هستی؟"
‫دوست دخترم من و گرفت. ‫" عزیزم آروم باش"
‫" هی، تو دیدی من تو خونه ‫چیکار کردم"
‫و من شروع کردم با پدرم سنگامو وا کندم ‫و سوالام رو پرسیدم.
‫" چرا؟ کجا بودی؟ چه ‫اتفاقی افتاد؟ حتی تلاش کردی؟"
‫" چی تو زندگیت چطور بود که خیلی مهم بود؟
‫و چی بود که واقعا به من ترجیحش دادی
‫که یه جواب سخت بهم داد ‫برای تمام سوالام
‫چون من اونا رو تو خاطراتم با خواهرام ‫و مادرم مقایسه کرده بودم.
‫و بیشتر از هر چیزی، ‫میخواستم بیرون بریزم.
‫میخواستم داد بزنم. میخواستم فحش بدم. ‫میخواستم جیغ بزنم.
‫میخواستم کتک کاری کنم. و ‫اون نمیخواست این موقعیت رو به من بده.
‫پس من شروع کردم به بهونه گیری. ‫گفتم" میدونی چیه. بابا؟"
‫
‫" مامانم بخاطر تو رفتارش با من فرق میکرد"
‫اون گفت" خب، تو یه چیزایی میدونی"
‫"مادرت مجبور بود هر آنچه برای ‫درست بزرگ کردنت لازمه انجام بده.
‫" ببین چطور خوب بزرگ شدی"
‫گفتم" اوه، راست میگه"
‫ظاهرا اون هم یه آینه داره. مثل من.
‫خب من همینطور ‫با سوالای بیشتر اون و گیر مینداختم.
‫و اون با جوابای سخت ‫به میدان بر میگشت.
‫احتمالا من به نکته رسیدم
‫جایی که من شروع کردم به پرسیدن ‫همون سوالای تکراری و تکراری.
‫تا ببینم میتونم جوابای مختلف بگیرم.
‫و اون زیاده روی بود و من ‫تو یه حلقه افتاده بودم.
‫چیز بعدی که فهمیدم. ‫پدرم هم شروع کرد ب جوک گفتن.
‫منم گفتم" جدا؟ 30 سال. و ‫حالا تو داری جوک میگی؟"
‫و خیلی جوک هایی نبودن ‫که من و اذیت کنن.
‫و در واقع اونا با مزه بودن.
‫منظورم اینه، واقعا خنده دار بودن. ‫دوست دخترم میخندید.
‫آره. من میتونستم صداش و بشنوم. ‫" واقعا؟"
‫چیه؟ چیه؟ من میدونستم خوشت میاد."
‫من گفتم" کابرونا، ‫فعلا که تو خوشت اومده"
‫"آره"
‫خب مکالمه به جایی نرسید. ‫من گفتم
‫" میدونی چیه؟ میخوام موضوع رو عوض کنم"
‫بذار تا با این مرد به عنوان ‫یه آدم عادی حرف بزنم
‫و سعی نکنم اون و به عنوان پدرم ملاقات کنم.
‫خب چیز بعدی که من میدونم. ما ‫به یه موضوع سرگرم کننده رسیده بودیم.
‫و اون چیزی بود که ما دو تامون ‫با اون موافق بودیم.
‫چون پدرم 20 سال ‫موریاچی بود.
‫و البته من کاری رو میکنم که باید بکنم.
‫اما این داستان ها و مدل ‫زندگی ها خیلی بهم شبیهن.
‫ما کلی داستان در مورد ‫ایستگاه قطار برای هم تعریف کردیم.
‫اما ایستگاهها، فرودگاهها، ‫بودن در ون مسافرکش
‫این شهر رفتن. اون شهر رفتن. ‫این کشور. اون کشور.
‫اومدن پیش خانواده ای که ‫دلتنگت هستن.
‫یا اومدن به خونه پیش خانواده ای ‫که فقط میخوان چک تو رو ببینن.
‫چیز بعدی که باید بدونم. ما شروع کردیم به ‫خندیدن. اون باهام مچ انداخت.
‫و بعدش من گفتم" میدونی چیه؟ ‫من میخوام باهات صادق باشم.
‫گفتم" من سعی کردم. سعی کردم ازت ‫متنفر باشم. واقعا سعی کردم."
‫گفتم" اما من فهمیدم. فهمیدم ‫که چه اتفاقی افتاد"
‫" و میخوام بدونی که خیلی ‫ممنونم که تو اینجایی الان."
‫" و من متاسفم که اون روش و ‫پیش گرفته بودم..."
‫
‫آره
‫گفتم" من فکر میکنم که واقعا ‫به این نیاز داشتم"
‫و گفتم" میدونم به این ‫نیاز داشتم." گفتم" آره"
‫من گفتم" گوش کن. ‫ازت میخوام یه لطفی بکنی."
‫" هر چی بخوای. ‫هر چی بخوای"
‫گفتم" ببین. من هیچ ‫عکسی ازت ندارم"
‫از مادرم و من باهم.
‫این خیلی برای من بزرگه ‫اگه یه عکس
‫سه نفره با هم بگیریم. ‫که بتونم اون و قاب بگیرم
‫و بزنم به دیوار. ‫مایلی که با
‫من و مامانم عکس بگیری؟
‫" مشکلی نیست. ‫هر چی تو بگی. مشکلی نیست"
‫گفتم" باشه. مرسی. ‫تشکر میکنم"
‫گفتم" من فقط با مامانم هماهنگ کنم" ‫و اون گفت...
‫و من اینطوری بودم." واقعا؟؟؟؟"
‫خب من واقعا اینبارو بغلش کردم.
‫و اطلاعاتش رو گرفتم. و اون بهم ‫گفت که میخواد برگرده به مکزیک.
‫به مدت هشت ماه و ‫بعد برمیگرده.
‫و اون گفت که من دو تا خواهر دارم.
‫که من در مورد اون نمیدونستم. ‫و نمیتونسته بیارتشون.
‫من و دوست دخترم، سوار ماشین شدیم. ‫و رفتیم خونه مادرم.
‫
‫رسیدیم جلوی خونه و ‫مامانم صدای ماشین رو شنید.
‫اومد بیرون و گفت...
‫" اینجا چیکار میکنین؟"
‫گفتم" مامان. باورت نمیشه که ‫با کی شام خوردم"
‫" اوباما"
‫
‫گفتم" نه، نه، مامان. این واقعا
‫بزرگتر از اوباما ست. ‫اگه بتونی باور کنی"
‫گفتم" بیا بریم تو خونه."
‫این واقعا خوبه. ‫خیلی خوبه
‫
‫خب اون رفت تو خونه. من دنبالش رفتم. ‫و دوست دخترم هم پشت سر من.
‫درو بستیم. گفتم" مامان. گوش کن" ‫گفتم" من باید بشینم"
‫" چون میخوام باهات به یه توافق بزرگ برسم."
‫"پسرم، تو خونه خودم ‫بهم نگو بشین"
‫
‫گفتم" مامان. باور کن ‫میخوای بشینی"
- Untranslated Line -
‫" چی؟ با کی شام خوردی؟کی؟ کی؟"
‫" با پدرم. ‫و اون...
‫
‫و من بغلش کردم اونم ‫مثل هشت پا دستاش و اینطوری میزد
‫
‫من سعی میکردم اون و بگیرم و ‫به دوست دخترم نگاه کردم
‫گفتم" عزیزم. کمکم کن." ‫گفت" اون مامان توعه. کار خودته"
‫من اخرش مامان رو نشوندم و ...
‫
‫و اون پشت سر هم تکرار میکرد ‫پول پول
‫پول. پول ‫اون پول میخواد
‫الان اومده پول میخواد
‫وقتی اون کاملا آروم شد ‫اولین چیزی که گفت این بود...
‫" کی خوشگل تره؟"
‫" واقعا مامان؟ ‫تو 11 سال از اون بزرگتری
‫و میخوای بدونی کدوم ‫خوشگلترین؟"
‫" فقط پرسیدم"
‫" تو خوشگلتری" " مثل یه دروغگویی" ‫" چرا خب ازم میپرسی؟"
‫" چی مخیواد؟"
‫" میخواد ماشین بخره؟ ‫چی؟ چی؟ چی؟ چی؟
‫گفتم" مامان. گوش کن"
‫" پدرم. تمام چیزی که میخواد
‫میخواست باهام حرف بزنه. ‫هیچ پولی نمیخواد
‫اون ازم نمیخواد هیچی براش بخرم
‫توی مکزیک یه مزرعه داره. ‫خیلی هم راضیه
‫اون میخواست حرف بزنه و ‫چند تا سوال ازم بپرسه.
‫و امیدوارانه جواب دادن به سوال ها. ‫و اون بهم گفت...
‫" مامان. مامان. پدرم بهم گفت
‫" که من دو تا خواهر دارم ‫که در موردش نمیدونستم"
‫" اه، میتونستم بهت دربارش بگم"
‫
‫" تو میدونستی دو تا خواهر دارم ‫و بهم نگفته بودی؟
‫پسرم. تو نمیخواستی یکیشم بدونی"
‫
‫" من تو رو به دنیا آوردم
‫" با اونا حرف نمیزنی؟ ایمیل ندادی؟"
‫
‫خب ما یه ساعت خوب رو باهم حرف زدیم. ‫و بعد من اون رو آوردم
‫گفتم" گوش کن. مامان. ‫من از پدر خواستم یه لطفی بکنه"
‫" باید بکنی. باید خیلی چیزا ‫ازش بخوای..."
‫
‫گفتم" ببین. مامان. من برای همون ‫از تو هم میخوام یه لطفی بکنی"
‫
‫چرا؟ چرا من ...
‫" من تو رو بزرگ کردم تا وقتی این ‫کابرن توی بارهای نیجوانا بود...
‫
‫" چرا ..."
‫گفتم" مامان. گوش کن. این یه درخواست ساده ست ‫اما شاید کمی سخت باشه. باشه؟
‫" من هیچ عکسی از تو خودم و پدرم سه تایی ندارم."
‫چون اون هیچوقت نبود. ‫"ماماااان"
‫من میدونم اون نبود. اما ‫تو میدونی چیه؟
‫" الان که هست. و اون خیلی هم بد نیست. ‫خیلی معنی برام داره اگه بتونم
‫یه عکس سه تایی بگیریم
‫میتونم اون و قاب کنم و ‫بزنم به دیوار
‫چرا؟
‫" مامان. خب وقتی مردم ‫میان خونه
‫" میتونم اون و نشون بدم و ‫بگم اونا پدر و مادرم هستن
‫" من هیچوقت نمیتونستم اون کارو بکنم
‫" حالا میتونم این و بگم. ‫ببینین. این پدرو مادر من هستن
‫یه عکس
‫" فقط یه دونه عکس"
‫خب من گفتم" ‫میشه این لطف و برام بکنی؟
‫یه عکس با همدیگه بگیریم؟
‫میتونیم چند تا عکس ‫بگیریم
‫و گفت" نه پسرم. ‫نمیتونی ازم این و بخوای"
‫و ما سر و کله زدیم و ‫اون در نهایت موافقت کرد تا اینکارو انجام بده.
‫گفت" باشه. اما الان نه"
‫" نه پسرم. نه من باید ‫اماده بشم" گفتم" اوه خدایا. جدا؟"
‫گفتم" خب. مامان. مساله همین جاست. ‫پدرم داره به مکزیک بر میگرده"
‫" اون میره تا هشت ماه دیگه بر میگرده" ‫به انداره کافی طول میکشه؟
‫میتونم هشت ماهه انجامش بدم.
‫هشت ماه خوبه. هشت ماه
‫" بسیار خب" و من هیجان ‫زده بودم.
‫ما یه قرار تو رستوران گذاشتیم. ‫و بهش گفتم
‫" ببین. کارا چطور پیش میره مامان"
‫" ما میریم به این رستوران"
‫"تو میشینی سمت چپم. ‫اون هم میشینه سمت راستم."
‫و ما سه تا عکس میگیریم. ‫و بعد میتونیماز اونجا بریم.
‫میخوام ببرمت رستوران قرمز طلایی.
‫و اون گفت" چرا اون بشینه سمت راست؟"
‫" خب تو بشین سمت راست. ‫اوه خدایااا"
‫خب قرار برای هشت ماه بعد گذاشته شد ‫و متاسفانه برای من
‫- مادرم قبل از اینکه اون موقع برسه فوت کرد.
‫تنها سمت روشن عکس
‫اینه که یه عکس از برادرم به دستم رسید
‫یه عکس سیاه و سفید .8*10 ‫عکسی از پدر و مادرم
‫شبی که اونا توی بار در نیجوانا ‫همدیگر و ملاقات کردن وقتی پدرم...
‫یه عکس از اون در هیبت ‫ماریاچی. درسته؟
‫و اون میکروفن رو گرفته بود
‫و مامانم جلوش نشسته بود ردیف وسط ‫با یه دامن کوتاه سفید
‫و اون دستش رو گرفته بود و ‫به پدرم نگاه میکرد
‫و اون داشت به پدرم نگاه میکرد
‫" بریم فلافی رو بسازیم"
‫
‫من هیچوقت اون و فاب نگرفتم. ‫اون و توی خونه توی کشو نگه داشتم.
‫برای من خیلی عجیبه که به ‫اون عکس معمولی نگاه میکنم
‫پس اون و توی یه کشو نگه داشتم
‫همیشه اون و باز میکنم و ‫نگاش میکنم
‫میگم" بسیار خب، این ‫جالبه. " و باعث میشه لبخند بزنم.
‫تمام اینا رو گفتم که بگم
‫در مورد تمام چیزای مشترک ‫بین زندگی من و پسرم.
‫تمام موقعیت هایی که پیش اومد. ‫جایی که پدرم به زندگیم برگشت.
‫پدر فرانکی هم به زندگیش ‫برگشت و دقیقا در همون زمان.
‫بعد از من، این روش خیلی غم انگیزتر بود
‫از تمام موقعیت هایی که من با پدرم داشتم.
‫این آدم به من ایمیل داد. ‫اون ایمیل من و داشت
‫و البته ‫حالا اون تصمیم گرفته ازش استفاده کنه
‫و من اسم رو به همون وزدی که دیدم شناختم
‫و بعد ایمیلش رو باز کردم
‫نوشته بود" میخوام ازت تشکر کنم که فرانکی رو بزرگ کردی
‫میخوام تشکر کنم که اونجایی همراه فرانکی
‫من میخوام جزیی از زندگی فرانکی باشم
‫" من میخوام اون و ببرم ورزش ‫میخوام جزیی از این برنامه ها باشم."
‫میخوام حامی مالی اون باشم...
‫و من اینجا قاطی کردم. ‫قاطی...
‫من جیغ کشیدم دوباره. گفتم" واقعا؟ ‫حالا میخوای جزیی از اینا باشی؟"
‫" بعد از همه عشق ‫و زمان و انرژی
‫که من برای بچه ای گذاشتم که حتی مال من نبود؟ ‫شوخی میکنی باهام؟
‫" من فقط خواستم آشغالا رو ببره بیرون"
‫من شروع کردم به داد زدن روی صفحه ‫و دوست دخترم صدام رو شنید. و اومد تو
‫گفت" چی شده؟ آروم باش"
‫گفتم" به صفحه نگاه کن. ‫صفحه رو نگاه کن"
‫" چیه؟ آروم باش" " به صفحه نگاه کن." ‫"آروم باش". اون شروع کرد به خوندن.
‫و طولی نکشید که اون ‫و خوند و شروع کرد.
‫" اوه، این اسکل. حالا ‫اومده همه چیز و خراب کنه..."
‫و حالا من اون رو گرفتم
‫خب من وایسادم و گفتم ‫" نه، اشکالی نداره..."
‫" اما اون میخواد..."
‫فرانکی صدای عصبی مادرش رو شنید
‫و بعد اومد تو دفتر و گفت: ‫" کی مرده؟ کی مرده؟"
‫گفتم" نه، فرانکی. هیچ کس نمرده. " ‫بیا اینجا" چرا مامانم گریه میکنه"
‫میخوام بهت بگم چرا مادرت ‫گریه میکنه. بشین"
‫" تو دردسر افتادم؟ آره؟" ‫" فرانکی. تو توی دردسر نیافتادی"
‫" من اینکارو نکردم.هر چی هست ‫کردی. بشین.
‫خب اون نشست.
‫من از اون صندلی ها داشتم که ‫زیرش چرخ داره.
‫و من نشستم
‫اون نشست جلوی من. ‫و من نشستم پایین کنار مادرش.
‫صندلیش رو گرفتم. و ‫اون رو نزدیک خودم کشیدم
‫زانوش دقیقا تو چشم من بود
‫و گفتم " گوش کن. فرانکی
‫" چطوری بهت بگم احتمالا ‫سخت ترین
‫چیزیه که بخوام بهت بگم...
‫پدرت...
‫پدرت میخواد تو رو ببینه
‫اون به من نگاه کرد و گفت...
‫" من اینجام"
‫
‫گفتم" فرانکی. من خیلی دوست دارم. ‫اما این منظور من نبود"
‫" اوه خدای من. پدرت. پدر"
‫" پدر- پدر؟"
‫" اوه خدای من...
‫" اون مردی که باعث شده تو به دنیا بیای"
‫مسیح؟
‫نه، خدای من. اون پدر منه.
‫پدر بیولوژیکی تو. ‫فرانکی. بابااات
‫" دوست پسر قبلی مادرت. ‫پدرت. بابات. رندی"
‫و اون گیج نگاه کرد
‫و مستقیما نگاه مایوسانه انداخت
‫به اطرافش نگاه کرد. ‫و شروع کرد من من کردن
‫و اون من من کردنش رو تموم کرد ‫و شروع کرد به من خاطراتش رو گفت.
‫آخرین خاطره ای که با پدرش داشت ‫و بخوام باهاتون صادق باشم
‫یه چیزی برای شنیدن ‫داستان گنگ به پسر بچه
‫چیزی که اون میبینه تو به عنوان ‫یه ادم بالغ نمیبینی.
‫این یه چیز دیگه ست وقتی ‫شما از بچه ها چیزی رو میشنوین
‫و برای من. ‫" اوه خدای من"
‫" چرا من اون و تو این وضعیت گذاشتم؟"
‫اون شروع کرد به من گفتن. ‫و دوست دخترم گریه میکرد.
‫و من حرفی نمیتونستم بزنم. ‫گفتم:" فرانکی..
‫" هر چیزی که تو بخوای انجام بدی. ‫ما حمایتت میکنیم"
‫" اگه بخوای پدرت رو ببینی. ‫من و مادرت کاری میکنیم این اتفاق بیفته.
‫" اگه نخوای ببینیش. ‫نمیبیبنش
‫اما تو الان به اندازه کافی میفهمی. و ‫این تصمیم با خودته.
‫" خب هر موقع اماده بودی ‫به ما بگو"
‫" و ما کاری میکنیم ‫اون ملاقات پیش بیاد."
‫" فکر میکنی من باید چیکار کنم؟" ‫" فرانکی. کاش میتونستم بهت بگم"
‫صادقانه میگم. کاش میتونستم بهت بگم"
‫" اما تو دیدی من چیکار کردم. ‫داشتم جلوی آینه داد میزدم"
‫" میدونم. داشتم جلوی آینه ‫داد میزدم. میدونم"
‫" تو چیکار کردی؟" " خب، فرانکی. تو مورد من ‫اون فرق میکرد."
‫" چون پدر من سی سال صبر کرده بود. ‫و خب من سی سال منتظر بودم"
‫" و خوشبختانه من به بلوغ رسیده بودم
‫و یه خورده بهتر میتونستم ‫این قضیه رو مدیریت کنم
‫به علاوه مادرت کنارم بود و ‫هوام و داشت
‫" خب من هیچ کار احمقانه ای نکردم" اما سی سال
‫" در واقع گذشته بود. و حالا ‫ما...
‫ما باید در این مورد صحبت کنیم
‫خب سی سال برای من گذشته بود.
‫و بعد اون به اطرافش نگاه کرد
‫و انگار برای همیشه داشت میرفت ‫میخواستم ازش بپرسم که حالش خوبه
‫اما نمیخواستم تصادفا باعث ‫بشم یه خاطره دیگه یادش بیاد
‫و اون رو همون طوری گذاشتم و فقط منتظر موندم.
‫و مادرش ناله میکرد. و ‫ما منتظر بودیم
‫و بعدش بهم نگاه کرد و گفت ‫" میدونی چیه؟"
‫" منم سی سال منتظر موندم"
‫خدای من
‫من حسابی زبونم بند اومده بود
‫و شروع کردم به گریه کردم ‫اون دستش رو گذاشت روی شونه م
‫و شروع کردم به گریه کردن با صدای بلند.
‫و اون من و بغل کرد و من گفتم ‫" اوه خدای من"
‫و ما همدیگه رو بغل کردیم و گریه کردیم.
‫و مادرش گریه میکرد. ‫بعدش اون بهم نگاه کرد
‫" حالا باید چیکار کنیم؟" ‫" حالا باید چیکار کنیم؟"
‫" فکر میکنی من چیکار باید بکنم؟"
‫" میخوام براش آیفون بخرم"
‫
‫خلیج قرمز متشکرم
‫دوستتون دارم. ممنون
‫
‫من اومدم خونه پسرم
‫به سوالام فکر کردی؟
‫در مرود اینکه بزرگ شدی میخوای ‫چیکاره بشی؟
‫..:: کانال تلگرام بلبل جان ::.. ‏ .:: @bollbolljan ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.