..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏ .:: www.bolboljan.net ::.
‫هی، عوضی ها!
‫همون جا بایست، عوضی!
‫زود باش بگیرشون!! ‫لعنتی!
‫بیا فورا بگیریم شون!
‫کمکمون کنید بگیریم شون!
‫سر جاتون بایستید!
‫هی! اگه بگیرمتون ‫کارتون تمومه!
و حالت خوبه؟
‫کجا بریم؟
‫از این سمت! این طرف!
‫لعنتی!
‫چوی گیونگسا! بیا اینجا!
‫سگ های لعنتی!
‫میدونم اینجا مخفی شدید.
‫هنوز که خوب دارم صحبت می کنم، ‫بهتره بیاین بیرون.
‫تا سه می شمارم.
‫نباید با هم بریم. بیا جدا بشیم، ‫بعدا همدیگه رو تو ماشین می بینیم.
‫اما... ‫چرا داریم فرار می کنیم؟
‫بیاین همه با هم بریم بیرون.
‫راستش، ما کار اشتباهی نکردیم.
‫یجورایی عجیبه اگه گیر بیفتیم.
‫ما کار اشتباهی نکردیم.
‫درسته. اگه گیر بیفتیم و بعدش آزاد بشیم ‫برامون بدتره.
‫بهتره بریم خونه و استراحت کنیم.
‫بهتره جدا بشیم.
‫بیاین همین الان جدا بشیم.
‫خانواده ها ازین وضع نباید چیزی بدونند.
‫سه!
‫فرار کنید!
‫لعنتی!
‫هی، لعنتی! ‫کجا دارید میرید؟
‫فرار کنید! فرار کنید!
‫هی! هی! بهم زنگ بزنید!
‫من از راست میرم ‫می بینمت،باشه؟
‫هی... ‫سا... سانگ وو!
‫سانگ وو! سانگ وو!
‫تکون نخور، حقه باز!
‫تو دیگه کارت تمومه.
‫تصادف شده! تصادف ماشین!
‫عوضی ها!
‫به پلیس دروغ میگی؟
‫قسم می خورم که تصادف بود! ‫ولم کنید!
‫کی بود؟
‫سانگ وو! سانگ وو!
‫تو چرا اینجوری شدی؟
‫بلند شو!
‫ما که گیر نیفتادیم، مگه نه؟
‫کی این کارُ کرد؟ ‫وایسا!
‫می زنی و در میری، لعنتی! ‫همون جا وایسا!
‫سانگ وو! سانگ وو!
‫منم، یونگ بی، یونگ بی.
‫طاقت بیار! ‫به 119 زنگ می زنم.
‫طاقت بیار!
‫آقا! آقا! ‫119. 119.
‫بهشون بگو بیان!
‫لعنتی! عوضی لعنتی! ‫سانگ وو...
‫- بلند شو! ‫- چیکار می کنید؟ ولم کنید.
‫- بلند شو! ‫- بهش دست نزن! سانگ وو، تو خوب میشی
‫تو نجات پیدا می کنی. ‫فقط یکم طاقت بیار.
‫بیا کنار!
‫بیدار شو! منو ببین! ‫سانگ وو!
‫عوضی لعنتی! ‫لطفا چشماتُ باز کن!
‫سانگ وو! سانگ وو! ‫سانگ وو! سانگ وو!
‫-=One Way Trip=- + Glory Day +
‫بیمار اورژانسیه! ‫عجله کنید!
‫- هوشیاریش چطوره؟ ‫- بیهوشه.
‫یک، دو، سه.
‫صدامُ می شنوی؟
‫دانش آموز! دانش آموز!
‫دانش آموز!
‫فشار خونش اومده پایین.
‫باید جراحی کنیم! ‫به سرپرستش خبر بده!
‫بله.
‫من بی گناهم.
‫لطفا ولم کنید.
‫بذارید برم بیمارستان.
‫بعد بررسی وضعیتش ‫فورا بر می گردم.
‫سانگ وو...
‫خون... خون...
‫نباید اینجور می شد.
‫خیلی آسیب دیده ست.
‫این یارو خیلی سروصدا می کنه.
‫ما هم سرمون شلوغه!
‫هی، اینُ از اینجا ببرید!
‫- بگیر بشین! بشین! ‫- چی به سر سانگ وو اومده؟
‫آروم باش... آروم باش...
‫همه چی درست میشه. ‫آروم باش.
‫اگه اینجوری ادامه بدی، ‫خودت دچار مشکل میشی.
‫می خوای بازجویی رو زودتر تموم کنیم ‫یا می خوای همین جا بمونی؟
‫کسی نمی تونه بیمارستان بیاد. ‫سانگ وو فقط یه مادربزرگ داره.
‫الانم اونجا رفتن بی فایده ست.
‫تو نمی تونی ملاقاتش کنی.
‫من باید ببینمش. ‫تا مادربزرگ اینجا بیاد، خیلی طول می کشه.
‫من باید برم اونجا.
‫ولم کنید! ولم کنید! ولم کنید! ‫بیمارستان.
‫بذار فورا تحقیقاتُ تمام کنیم. ‫بعدش میتونی همه چیزُ بهش بگی.
‫این بچه های فراری رفقاتن، مگه نه؟
‫بهشون بگو بیان اینجا!
‫بعدش تو رو بیمارستان می برم. ‫باشه؟
‫به خودت بیا!
‫جی گونگ.
‫سلام!
‫کاری داشتی؟
‫جی گونگ گوشیُ بر نمی داره. ‫خونه ست؟
‫گفت می خواد تو رو ببینه و بعدش رفت.
‫تو ندیدیش؟
‫کی؟
‫مطمئن نیستم. ‫شاید حدود 2ساعت پیش.
‫من از صبح منتظرشم.
‫جی جائه، ساکت باش!
‫این دفعه امتحان ورودی دانشگاهُ ‫پاس کردی؟
‫نه.
‫پس، می خوای دوباره امتحان بدی؟
‫هنوزم تو فکرش هستم.
‫میدونی که جی گونگ دوباره امتحان میده، ‫مگه نه؟
‫بله.
‫پس بذار رو درسش تمرکز کنه. ‫براش دعا کن.
‫اینکارُ می کنی؟
‫بله.
‫- بله. ‫- تو هم بیشتر درس بخون.
‫- باشه. ‫- به سلامت.
‫خدایا، خیلی بلنده. ‫لعنتی.
‫داری چکار می کنی؟ ‫آتش سوزی شده؟
‫اگه می خوای بپری، عجله کن. ‫خیلی بلند نیست.
‫الان می پرم.
‫پام! پام!
‫هان؟ سلام؟
‫هی، درد داشت!
‫هی!
‫اگه بخاطر سانگ وو نبود که ‫می خواد به ارتش بره، بی خیالش می شدم.
‫کی می تونیم با هم یه سفر بریم؟
‫بهتره با دخترا بری.
‫ما که دوست دختر نداریم.
‫تو خودتُ تو آینه دیدی؟
‫هی، چطوره؟ ‫خوش قیافه نیستم؟
‫این جوریه؟
‫فقط نمی خوام درگیر رابطه عشقی بشم. ‫معنیش این نیست که نمی تونم قرار بذارم.
‫ماشین آوردی؟
‫بذار واسه یه وقت دیگه.
‫کمربندتُ ببند! ‫این کیسه هوا نداره!
‫بگیرش!
‫بله.
‫تمرکز کن، عوضی!
‫دوباره انجامش بده!
‫بله!
‫عجب تنه لش ضعیفی!
‫بلند شو!
‫اگه بیشتر تلاش نکنی، ‫تنبیه میشی.
‫این چیه؟
‫کی موقع تمرین موبایل شُ ‫روشن گذاشته؟
‫کیه؟
‫هی، عوضی گوشی شُ بر نمی داره.
‫این چی کوفتیه؟
‫هی، اگه قراره دو روز و یک شب بریم، ‫این چیزا لازمه.
‫لباس هایی که تو مسیر ‫می پوشیم و لباس های خونه،
‫لباس برای چیزهای غیر منتظره،
‫این یکی هم واسه مواقع اورژانسی.
‫جالب ترین شون اینه.
‫چی هست؟
‫یه عطر حاوی فرومون.
‫اگه اینُ اسپری کنی، دخترها سر روی ‫زانو می گذارند.
‫پسر، نباید اینجوری اسپری کنی. ‫باید ازش استفاده کنی.
‫بودن یا نبودن. ‫مسئله این است.
‫خودت استفاده بکن.
‫- این کارُ نکن. ‫- این "بودن یا نبودن" مال خودت.
‫جدی میگم!
‫هی، چرا گوشی تُ جواب نمیدی؟ ‫کارت تموم شد؟
‫آه، بله. ‫سلام.
‫بله.
‫لطفا یه لحظه.
‫هی.
‫چی شده؟ کیه؟
‫مادرته.
‫آه، لعنتی. دارم دیوونه میشم. ‫حالا چی بگم؟
‫بله، مامان. دارم میام.
‫شوخی کردم.
‫دو مان لعنتی! ‫عجب حقه بازی!
‫فکر کردی میتونی دوباره دستم بندازی؟
‫خدایا، عقلتُ از دست دادی؟
‫داری چیکار می کنی؟
‫فورا بیا خونه!
‫با اون پسره کجا داری میری؟
‫الو؟
‫باید بمن می گفتی مادرمه!
‫من گفتم.
‫بنظر گوشی مُ چک کرده.
‫هی، گوشیُ بردار و راستشُ بهش بگو. ‫بگو که فقط واسه یه روزه.
‫قبول نمی کنه.
‫به تو هم دروغ گفت. ‫خودت که میدونی.
‫اگه می ترسی، بیا برگردیم.
‫نظرت چیه؟ ‫برگردیم؟
‫حتی اگه واسه یه روزم باشه، ‫می خوام آزاد باشم.
‫برای ساختن یه زندگی خیلی تلاش کردی.
‫با سودش هفت میلیون میشه.
‫کی واریز میشه؟
‫امشب.
‫یکم لباس بخر.
‫همشُ خرج سانگ وو نکن.
‫یه جنس خوب بخر.
‫همین که خوشگله.
‫این دیگه از رنگ و رو افتاده.
‫منم یه پیرزنم، ‫لباس خوشگل می خوام چکار؟
‫چرا نگهش نمی داری؟ ‫بعدا به کارت میاد.
‫من دیگه میرم.
‫سانگ وو!
‫صبر کن.
‫تو باید لباس جدید بخری.
‫چه خبر شده؟
‫دیگه یونیفرم نپوش.
‫یه خوبشُ بخر.
‫مادر بزرگ.
‫راستش یه چیزی می خواستم بهت بگم.
‫بگیرش.
‫شهریه ی دانشگاهُ بعدا بهت میدم.
‫من که گفتم قبول نمی کنم.
‫قبل رفتن به خونه ‫یه سر به رستوران میرم.
‫تو اول برو.
‫غذای مورد علاقتُ آماده کردم.
‫قبل خوردن اول گرمش کن.
‫مادر بزرگ!
‫فراموش نکن بخوری!
‫من که گفتم نمی خوام.
‫پس اینقدر سر کار نرو.
‫مادربزرگ!
‫یه آدم جدیدی باش.
‫عوضی!
‫گوشیتُ روشن میذاری؟
‫هنوز نیومده دردسر درست می کنی، عوضی.
‫بازی در نیار! بلند شو!
‫بلند شو!
‫فکر می کنی اینجوری می تونی ‫آدم جدیدی بشی؟
‫من می دونم. هیچ شانسی نداره.
‫اونم باید مثل من بشه و فرار کنه.
‫شجاعانه.
‫خونه به نظر سه طبقه ست. ‫خیلی بد نیست، مگه نه؟
‫سه طبقه به زیرم. ‫سانگ وو داره میره ارتش.
‫حتی اگه 63 طبقه هم باشه ‫من می تونم بپرم.
‫میدونی که چی میگم، مگه نه؟
‫جی گونگ.
‫چیه؟
‫نشون بده چند مرده حلاجی.
‫چی هست؟
‫من از پس هر کاری بر میام.
‫بلند تر!
‫یه آدم جدیدی باش.
‫این چیه؟
‫چی شده؟
‫اون کیه؟
‫منو یه آدم جدیدی کن.
‫قبوله، ازت یه آدم جدید می سازم.
‫کاملا جدید.
‫هی، اون چه جور دیوونه ایه؟
‫خاموشش کن!
‫هی! بس کن!
‫عالیه. خیلی عالیه.
‫داری چیکار می کنی؟ ‫الان وقت نداریم.
‫الان نه.
‫عجله کن!
‫سانگ وو منتظر ماست.
‫دارم دیوونه میشم.
‫صبر کن! ‫ساکم!
‫تو! ‫عجله کن!
‫عجب حقه بازهایی!
‫عوضی! همونجا وایسا!
‫بگیریدشون!
‫زود باش!
‫سوار ماشین شو! راه بیفت!
‫حرکت کن! برو!
‫هی! عوضی!
‫لعنتی! داشتم می مردم.
‫آروم باش، پسر. ‫وقتی برگشتی، بیشتر تلاش کن.
‫همه ی تنت بو میده.
‫اگه گیر بیفتم، کارم تمومه.
‫اشکالی نداره. ‫چیزی نشده.
‫عجب ترسویی!
‫شماها بدترش کردید.
‫خیلی ها از ژاپنی ها متنفرند. ‫اما کسی از ویدئوهای بزرگسال ژاپنی بدش نمیاد
‫(به زبان ژاپنی)
‫این چیه؟ اینکه ساک من نیست.
‫چی شده؟
‫مال تو نیست؟
‫آه، جابجا شده بود.
‫این رنگ... ‫اشکالی نداره. این روزها مد شده .
‫لعنتی! چرا طبق نقشه پیش نرفت؟
‫فقط تنت کن. ‫سانگ وو منتظره.
‫اُه، شما اینجایید؟
‫همون جا نایستید! ‫برید اونور!
‫سانگ وو کجاست؟ ‫این خون چیه؟
‫خودتُ زخمی کردی؟
‫سانگ وو کجاست؟ ‫حالش خوبه؟
‫صحبت نکنید!
‫اونجا بشین!
‫خوب، خوب گوش کنید!
‫شما همتون به جرم ضرب و جرح دستگیر شده اید.
ضرب و جرح؟
‫ما این کارُ نکردیم.
‫درسته، شما کاری نکردید.
‫اما...
‫از این نظر مجرمای زیادی هستند.
‫99 درصد اونها میگن که بی گناهن.
‫فکر می کنید چرا 99 درصد آنها دستگیر ‫شده اند و اینجا هستند؟
‫آنها مرتکب جرم شده اند.
‫بیاین شروع کنیم!
‫باشه.
‫اول تو. ‫شماره کارت شناساییتُ بگو!
‫من؟
‫بله.
‫چرا من؟
‫بین شماها تو از همه بی گناه تر ‫بنظر میای.
‫استایل تو چیه؟
‫خرابکاری؟
‫من دانش آموزم.
‫بچه...
‫تو فکر کردی ما پلیس هایی هستیم ‫که فقط برنج خشک می خورند؟
‫از قیافه ت معلومه.
‫به لکه ی خون روی صورتش نگاه کن.
‫اونیکه بده، اونیکه خوبه.
‫تا ابد همینجوریه.
‫ما بدون هیچ تحقیقاتی متهم شده ایم.
‫چی؟
‫لطفا بذارید به بیمارستان برم.
‫ما واقعا جرمی مرتکب نشدیم.
‫عوضی، فکر کردی سریال بازی می کنی؟
‫اون پسر تصادف کرد چون شماها بعد از ارتکاب ‫جرم داشتید فرار می کردید. پس حالا چرا بازی در میاری؟
‫بیاین بریم!
‫بلند شید!
‫شلوغش نکنید، فورا بنشینید!
‫گفتم بنشینید. ‫مگه با شما نیستم؟
‫این عوضی بیمارستانُ بهونه کرده که بره. ‫خیلی عجیبه.
‫داری نمایش اجرا می کنی؟
‫بیا اینارو به اداره پلیس ببریم!
‫فکر خوبیه.
‫اینارو ببرید اداره ی پلیس.
‫کجا داری میری؟
‫بگیر بشین، عوضی!
‫ولم کنید!
‫عوضی، بهت گفتم بشین!
‫- به جرم ممانعت از انجام وظیفه... ‫- ولم کنید!
‫واسه چی مارو هدف گرفتید؟ ‫ولم کنید!
‫این عوضی... ‫بس کن! تکون نخور!
‫قول دادید وقتی اینا اومدند، منو آزاد کنید. ‫حالا ولم کنید!
‫اتاق عمل کجاست؟
‫این سمته. ‫از پله ها برید طبقه ی دوم و بعدش سمت چپ.
‫بله.
‫معذرت می خوام!
‫کسی اینجاست؟
‫ببخشید...
‫چیزی شده؟
‫من بعد یک تماس اینجا اومدم.
‫نمی دونم کی این مزخرفاتُ گفت.
‫آه، شما مادربزرگ سانگ وو هستید؟
‫بله.
‫من مادربزرگشم.
‫سانگ وو ساعت 10 دیشب با یک ماشین تصادف کرده
‫و به بیمارستان منتقل شد.
‫با توجه به وضع وخیمش، عمل شد.
‫ما باید اول هویتُ بیمارُ شناسایی کنیم.
‫بریم داخل!
‫شناسایی چی؟
‫این امکان نداره.
غیر ممکنه.
‫مادربزرگ، ‫شما باید رضایت نامهُ امضا کنید.
‫امکان نداره.
‫چطور ممکنه سانگ وو پوهانگ رفته باشه؟
‫سانگ وو خونه ست.
‫مردمی که شب کار می کنند رو اذیت نکنید.
‫غیر ممکنه!
‫پس، چرا اومدید؟
‫امکان نداره، غیر ممکنه.
‫او حتی یک بارم مریض نشده.
‫بیاین بیرون.
‫اینجا بایست!
‫بهت گفتم اینجا بایست.
‫توی یه صف بایستید.
‫بیاین داخل!
‫تو هنوزم اینجایی؟
‫اون سمت!
‫بنشینید!
‫چی شده؟
‫تو دفتر محلی پلیس سر و صدا کردند.
‫چی هست؟
‫ضرب و جرح.
‫این چیزاهارو باید تو همون اداره محلی ‫حل و فصل کنند.
‫چرا اینارو اینجا آورده اند؟
‫ما هم سرمون شلوغه.
‫اینها در یخچالُ شکسته اند. ‫کلی شلوغ بازی درآورده اند.
‫این ولگردها شورش کرده اند؟
‫به چوی گیونگسا بگو این پرونده رو برداره!
‫اگه دوباره شلوغش کردند، ‫بندازشون تو بازداشتگاه.
‫بله.
‫ما هر روز سرمون شلوغه.
‫شنیدید چی گفت؟
‫اینجا اداره ی محلی پلیس نیست.
‫اگه بازم سروصدا کنید،
‫شب رو تو بازداشتگاه می مونید.
‫با خودتونه.
‫فهمیدید؟
‫بله.
‫یخ زدید؟ ‫می خواین ساکت بمونید؟
‫بله.
‫از الان، این فرد از شما سوال می کند.
‫ایشون سر سخت ترین افسر اینجاست.
‫اگه دروغ بگید کارتون تمومه.
‫فهمیدید؟
‫بله.
‫راحت باشید.
‫درست جواب بدید، عوضی ها!
‫اون عوضیُ بعد ارتکاب جرم اینجا آورده اند.
‫شماها گفتید بی گناهید؟
‫حقیقت داره؟
‫بله.
‫باشه، پس...
‫بیاین زود تمومش کنیم و برگردیم خونه.
‫اینجا موندن بی فایده ست.
‫فهمیدید؟
‫شماها رفیقید؟
‫بله. با هم رفیقیم.
‫چرا به پوهانگ رفتید؟
‫دوستمون فردا وارد ارتش میشه.
‫ما اونُ به مرکز آموزش بردیم.
‫دوستشون وارد ارتش می شود.
‫سانگ وو! بیا بریم!
‫منتظر چی هستی؟ ‫سوار شو!
‫چه میشه اگه...
‫... نریم؟
‫واقعا؟
‫اشکالی نداره اگه نمی خوای با ما بیای.
‫ما فقط به ساحل می ریم و ‫غذای دریایی خام می خوریم.
‫هی، من نمی تونم غذای دریایی خام بخورم!
‫هی، شکایت نکن!چرا بریم پوهانگ ‫اگه قرار نیست غذای دریایی خام بخوریم؟
‫هی، نرو اونجا؟
‫چرا جوونیتُ اونجا تلف می کنی؟
‫بی خیال!
‫هی، یبار که خدمتُ تمام کنی، ‫بازم جوونی.
‫بی خیال!
‫این ماشین به پوهانگ می رسه؟
‫کمربندتونُ ببندید!
‫این مسیر درسته؟
‫مسیر اشتباه ست!
‫چرا این سمت اومدی؟ ‫این مسیر اشتباه ست.
‫بیا دور بزنیم! عجله کن!
‫زنده ست!
‫پسر!
‫دو مان بیشترشُ خورد.
‫بیاین غذا بخوریم!
‫با این سنت هنوزم وارد ارتش نشدی؟
‫اگر زیر 18 سال نباشی، ‫تو هم اجازه داری!
‫تو هم.
‫درسته! ما بزرگسالیم. ‫ما گواهینامه ی رانندگی داریم.
‫ما بزرگسالیم. ‫می تونیم راحت بخوریم.
‫بیاین با سانگ وو بریم.
‫من می خوام از بیس بال کنار بکشم.
‫تو هم می خوای بری؟
‫می خوای؟
‫اینا همه اش بخاطر توئه! این همه ‫راه اومدیم تا این مرغ هارو بخوریم.
‫غذاهای دریایی نپخته است. ‫مدام تکون می خوره.
‫ترحم برانگیزه.
‫پس این جوجه چی؟
‫جوجه قبلا مرده است.
‫جوجه قبل خوردن تو خاک دفن شده است؟
‫مرغ هم قبل خوردن ‫کشتار شده است.
‫بعنوان یک ورزشکار، خیلی بدغذایی.
‫به همین دلیل افت وزن داری.
‫بخاطر همینم دچار استرس شده ام.
‫چطور میتونی حرف استرسُ بزنی.
‫من یک ماهه تو خانه زندانی شده ام. ‫چطور جرات می کنی حرف استرس بزنی.
‫من می تونم 100سال تو خونه ی تو ‫دووم بیارم.
‫خوب برو برای 100 سال تمرین کن. ‫بدو برو.
‫تو نمیدونی چقدر زجرآوره.
‫نمرات دانشگاهت خوب نیست.
‫شاکر باش هنوزم میتونی بخاطر استعداد ‫ورزشیت، به دانشگاه بری.
‫کی گفته؟
‫چطور تو با من فرق می کنی؟
‫هی، 8 امتیاز اختلافه.
‫اگه فقط 8امتیازه،
‫بیشتر از سی هزار شرکت کننده بین ‫من و تو است.
‫8امتیاز نیست، سه امتیازه.
‫3امتیاز نیست، اما 3سوال فرق می کند.
‫3امتیاز، 3امتیاز، 2امتیاز. ‫مجموعا میشه 8امتیاز، درسته؟
‫همه میدونند، معلومه که 3امتیازه.
‫- 3سوال، درسته؟ ‫- 3امتیاز جداست، درسته؟
‫اونم که همینُ گفت، مگه نه؟
‫بفرما.
‫- بیاین بریم! من فردا باید به ارتش برم. ‫- ما باید کمکش کنیم.
‫درسته! بیاین بریم! ‫بیاین کمکش کنیم خاطره بسازه.
‫بیاین با هم خاطره بسازیم!
‫بریم!
‫صبر کنید! لباس هام یخورده عجیبند.
‫آه... احمق!
‫هی یونگ بی، این موقعیت اورژانسیه؟
‫درسته، اورژانسیه.
‫می دونستم اینجوری میشه ‫پس همه چیزُ آماده کرده ام.
‫این چیه؟ ‫پسر! باید زودتر می گفتی!
‫گفته بودم، پسر.
‫هی، بیاین بنوشیم!
بیاین بریم!
‫عجب احمقی. ‫چرا اینقدر زیاد خوردی؟
‫تو روبراهی؟
‫من خوبم.
‫- بیا اینجا! ‫- من خوبم.
‫من روبراه نیستم.
‫بخاطر اینه که خسته شدم.
‫دو مان خیلی لاغر شده ست. ‫بخاطر مدرسه ست؟
‫میدونم.
‫سانگ وو، میشه نری؟
‫بهتره دوباره امتحان بدی. ‫میشه بعدا وارد نظام بشی؟
‫چه دانشگاهی؟ شهریه ش زیاده. تازه شم، ‫فارغ التحصیلان هم کاری پیدا نمی کنند.
‫بعد از اتمام خدمت، ‫تو آزمون استخدامی شرکت می کنم.
‫با مادربزرگت صحبتی کردی؟
‫معلومه که صحبت می کنم.
‫تو فردا می خوای بری. ‫کی می خوای باهاش صحبت کنی؟
‫خودت چی؟ نقشه ی تو چیه؟
‫موضوع صحبتُ عوض نکن!
‫چیه؟ می خوای تمام عمرتُ ‫واسه ی برادرت کار کنی؟
‫نرو . ‫میشه نری؟ جدی میگم!
‫سانگ وو...
‫ماشینِ داره می لرزه.
‫- نمیشه بری کنار؟ ‫- کجاست؟
‫کجا؟
‫اون سمت!
‫درش بیار!
‫- برو نزدیک تر! زود باش! ‫- باشه!
‫ما کجا داریم میریم؟ ‫هی، کجا داریم میریم؟
‫آروم تر... آروم تر!
‫خوبه، خوبه، توقف کن! ‫عالیه!
‫- می بینی؟ سانگ وو، ببین. ‫- چی رو؟
‫فقط نگاه کن.
‫- الان وقتشه. یه دیدی بنداز. ‫- راه بیفت!
‫من اول فهمیدم، چرا من برم چک کنم؟ ‫تو برو.
‫خودت برو.
‫هی! هی! هی!
‫- هی! هی! هی! ‫- به پلیس زنگ بزن!
‫این یه تجاوز جنسیه، مگه نه؟
‫به پلیس زنگ بزن!
‫من باتری تموم کردم.
ساکم جابجا شد، یادته؟
‫باید به پلیس زنگ بزنیم. ‫زنگ بزن!
‫کجا داری میری؟
‫کی میتونه بنشینه و تماشا کنه؟
‫هی! من آدم خوبیم؟ ‫جنده ی لعنتی!
‫بهم بگو! پشت سر من داشتی چیکار می کردی؟ ‫اون با تو چی می کرد؟
‫داری چکار می کنی؟
‫تو کی هستی؟
‫من داشتم رد می شدم. ‫چیزی شده؟
‫سرت به کار خودت باشه. ‫لعنتی!
‫یونگ بی!
‫کمکم کنید!
‫- چته؟ داری مظلوم نمایی می کنی؟ ‫- لعنتی!
‫بس کن!
‫دارید چیکار می کنید؟
‫تو دیوونه شدی؟
‫آقا، زنگ بزنیم اداره ی پلیس؟ ‫بس کیند!
‫ولم کنید!
‫عوضی های دیوونه! برید به جهنم!
‫بیا اینجا! گمشو بیا اینجا! ‫عوضی های لعنتی.
‫کمکم کنید.
‫جنده ی لعنتی، بیا اینجا!
‫عجب عوضیه دیوونه ای!
‫اگر واقعا یه بزرگسالی، مثل اونا زندگی کن. ‫چرا به یه زن آسیب می زنی؟
‫هی، به چی زل زدی؟ ‫بهتره بری قبل اینکه بکشمت.
‫عوضی!
‫احمق نادون!
‫بس کن!
‫کثافت!
‫لعنتی!
‫آقا، بس کن!
‫عوضی!
‫آشغال، آشغال کثافت!
‫عوضی! کثافت! ‫چرا اونُ می زنی؟ چرا؟
‫عوضی!
‫جی گونگ!
‫ولم کنید! ‫این عوضی آشغالُ نمی بخشم.
‫بی خیال! بیا بریم!
‫درست زندگی کن، لعنتی!
‫بزرگسال باید مثل یک بزرگسال صحبت کند. ‫مثل یه عوضی آشغال زندگی نکن.
‫فقط برو.
‫لعنتی! عوضی لعنتی! کثافت!
‫عوضی، بس کن!
‫بس کنید! ‫داره تو رودخانه می افته.
‫دو مان!
‫بنظر افراد بی گناهُ دستگیر کردیم.
‫چرا شماها فرار می کردید؟
‫اگر اینجوری بود، باید تشویق می شدید.
‫اون زن ناپدید شد. ‫سانگ وو هم باید به مرکز آموزش می رفت.
‫عجب داستان قدیمی ای.
‫داری داستان بقیه رو میگی.
‫قسم می خورم. ‫به ما اعتماد کنید.
‫پس چرا قاطی دعوا شدید؟
‫من قصد دعوا نداشتم.
‫- من کنترلمُ از دست دادم. ‫- ما از پلیس عذرخواهی می کنیم.
‫ما متاسفیم.
‫این احمق ها... ‫هی، عوضی ها!
‫چرا بجای صحبت کردن ‫طرفُ به زیر مشت گرفتید؟
‫ما متاسفیم.
‫چوی گیونگسا، شاهد چی شد؟
‫ما از خانمی که تو صحنه جرم بود ‫خواستیم اینجا بیاد.
‫چقدر دیگه طول می کشه؟
‫حدود 30 دقیقه.
‫بهتره عجله کنه.
‫چی به سر پرونده بزن و در رو اومد؟ ‫بهم بگو!
‫باشه.
- ‫بائه گیونگسا! ‫- بله؟
‫بیاین غذا سفارش بدیم.
‫صحبت کردن منو گشنه کرده ست.
‫بیاین پاچه و گوشت آبجوشی سفارش بدیم. ‫می تونیم کلی پروتئین بگیریم.
‫فکر خوبیه!
‫بذار دنبال یک رستوران خوب بگردم.
‫برید داخل!
‫قبل آزاد شدن همینجا بمونید. ‫مراقب باشید!
‫قلبم داشت در می اومد.
‫میدونم! ‫وقتی دعوا می کردیم خیلی سرسخت بودی.
‫هفته ی قبل به رستوران نوبل رفتیم.
‫چو وان قبلش بسته بود.
‫- سلام، ببخشید مزاحم میشم. ‫من افسر چوی جانگ مین از تیم تحقیق 1 هستم.
‫سلام، چیز دیگه ای نیست.
‫- شما مسئول پرونده بزن و در رو هستید؟ ‫- هاوایی قشنگه.
‫خیابان شماره 3 و شماره 189.
‫آیگو، اونجا هاواییه؟
‫ببخشید؟
‫- چی؟ ‫- الان ارسال دارید؟
‫همچین پرونده ای در کار نیست؟
‫هیچ دوربینی، جعبه سیاهی یا شاهدی نیست؟
‫چرا ارسال ندارید؟
‫این روزها، که زمان مهمونی هاست.
‫کجا این بروشورهارو پخش کردید؟ ‫"به رستوران بیاین قبل از آنکه بمیرید."
‫خودم دیدم!
‫گفتید CCTV شکسته بوده؟
‫ما می خوایم غذای آخر شب بخوریم.
‫بله.
‫ما نمی دونیم کدوم بهتره.
‫متوجهم، پس لطفا اول تاییدش کنید.
‫بعد تایید، لطفا فورا به ما اطلاع بدهید. ‫ما باید تحقیقاتُ شروع کنیم.
‫راستش، افسر نیم گفت پاچه و گوشت آبجوشی ‫می خواد.
‫افسر نیم، خودت که میدونی.
‫بله، متوجهم.
‫- نکنه به خانواده ها اطلاع بدهند؟ ‫- امکان نداره. اینجوری نمیشه.
‫یونگ بی، سانگ وو بدجوری زخمی شده؟
‫چی شده؟
‫اون که آسیب ندیده؟ ‫درست میگم؟
‫بیاین زنگ بزنیم و از مادربزرگ بپرسیم
‫الو؟
‫مادربزرگ، منم یونگ بی.
‫می خواستم بدونم، سانگ وو حالش خوبه؟
‫شما بیمارستانید؟
‫من هنوزم تو اتاق عملم. ‫من نمی دونم عمل چرا اینقدر طول کشیده ست.
‫دکترها چی گفتند؟
‫سانگ وو حالش خوبه. چیزی ش نشده. ‫سانگ وو حالش خوب میشه، مگه نه؟
‫مادربزرگ، من میام بیمارستان. ‫وقتی اونجا آمدم، همه چیزُ میگم.
‫تو چی میدونی؟ چی شده؟ ‫چرا سانگ وو اینجوری شده؟
‫معذرت می خوام، مادر بزرگ. ‫الان نمی تونم پشت تلفن صحبت کنم. این...
‫مادربزرگ، من میام اونجا. صبر کنید، باشه؟ ‫وقتی اونجا آمدم، همه چیزُ میگم.
‫معذرت می خوام، مادربزرگ. واقعا متاسفم. ‫وقتی برسم اونجا، همه چیزُ میگم.
‫یونگ بی! یونگ بی!
‫چی گفت؟ ‫سانگ وو بدجوری زخمی شده؟
‫هی، لعنتی ها! ‫عوضی ها، پاشید!
‫یک، دو، سه. ‫شماها یه گروه سه نفره اید؟
‫چرا اینجا دنبالم می کنید؟
‫لعنتی ها!
‫بذار به پلیس زنگ بزنم.
‫هی، لعنتی! دوباره اینکارُ کرد...
‫هی، هی، مراقبش باش.
‫- بله؟ تو کجایی؟ ‫- آقا!
‫- کجا هست؟ ‫- سروصدا نکن و بگیر خواب!
‫تو کجایی، عوضی؟ ‫من باهات شوخی ندارم.
‫- آرزوی مردن کردی؟ ‫- آقا!
‫- گوشیُ قطع نکن! ‫- لطفا آروم باش!
‫من... تو منو نمی شناسی؟ ‫لعنتی عوضی!
‫بمن دست نزنید. ‫هوس مُردن کردی، لعنتی؟
‫منو عصبانی نکنید! ‫روی تک تک شلوارتون می شاشم، عوضی ها!
‫این خانومه آشناست.
‫همین خانمه؟
‫بله. خودشه.
‫اوم... تو حالت خوبه؟
‫او گفت شما داشتید کتک می خوردید ‫و این ها کمکتون کردند. این حقیقت داره؟
‫غذا رسید.
‫بیارش اینجا.
‫چقدر شد؟
‫8.500 وون.
‫بله.
‫موفق باشی.
‫نه. برو بیرون.
‫بهت گفتم اینجوری نیست. ‫فقط برو بیرون!
‫باشه.
‫این حقیقت داره؟
‫لطفا گریه نکن. ‫لطفا حرف بزن!
‫شوهرم فوت کرد.
‫چی؟
‫این بچه ها شوهر منُ کشتند.
‫تو چی داری میگی؟ ‫کی ، کیُ کشته؟
‫لطفا گریه نکن و راستشُ بگو. ‫چرا این حرف می زنی؟
‫هی، ساکت باش! ‫دخالت نکنید!
‫صبر کن! ‫تو الان چی داری میگی؟
‫لطفا یه چیزی بگو.
‫نمی خوای ساکت بمونی؟
‫گریه نکن! به ما بگو!
‫ما کمکت کردیم. ‫پس چرا این حرفُ می زنی؟
‫داره دروغ میگه!
‫هی! هی! هی! ساکت باش!
‫این درست نیست. ‫اصلا درست نیست.
‫بازم سروصدا می کنید؟
‫ساکت بشید، لعنتی ها!
‫ما کسیُ نکشتیم. هیچ کسی.
‫سروصدا نکن، عوضی.
‫یه چیزی بگو! ما رو گناهکار نکن. ‫ما اون مردُ نکشتیم.
‫تو چی داری میگی؟ ‫تو نمی تونی اینجوری مارو متهم کنی.
‫دروغ میگه! چرا؟ ‫چرا دروغ میگی؟
‫یونگ بی! ما کجا داریم میریم؟
‫چرا اینکارو با ما می کنید؟
‫جی گونگ! جی گونگ! ‫اون زن دروغ میگه!
‫ما کسیُ نکشتیم. ‫لطفا با دقت بررسی کنید!
‫هی، تو نمی دونی اون زن کیه؟ ‫چرا اینجوری باهاش صحبت می کنی؟
‫افسر نیم! ‫جی گونگ! دو مان!
‫اسم کاملتون چیه؟
‫هر چند مردم اینجا شمارو می شناسند، ‫ولی باز هم باید طبق ضوابط پیش بریم.
‫پارک یون هیه.
‫شماره کارت شناسایی؟
‫820516 -2860766.
‫شاغلید؟
‫در ایستگاه تلویزیونی پوهانگ یه مجریم.
‫اوم... رابطه ی شما با اینا چیه؟ ‫اونارو می شناسید؟
‫نه، اولین باره که می بینمشون.
‫این اولین باره.
‫میشه بمن بگید اون روز چه اتفاقی افتاد؟
‫من و همسرم داشتیم قدم می زدیم.
‫کجا بود؟
‫شمال ساحل بود.
‫بمن جواب بده، جنده ی لعنتی.
‫اون بچه ها میگن شما داشتید کتک می خوردید.
‫نه. ‫ما فقط داشتیم قدم می زدیم.
‫او می خواست کمکش کنیم. ‫درست نبود بدون کمک ولش کنیم.
‫این بدتر نیست وانمود کنیم چیزی نمی دونیم؟
‫اگه کمکش نکرده بودیم، مُرده بود.
‫زخمای روی صورتتون توسط مشت بچه ها ‫بوجود اومده؟
‫بله.
‫چطور شروع شد؟ ‫پول یا اموالتونُ خواستند؟
‫چطور اینکارُ کردند؟
‫من نمی دونم. ‫بنظر مست بودند.
‫یونگ بی! یونگ بی!
‫این درست نیست. ‫همه ش دروغه.
‫با بیمارستان تایید شده است. ‫حتی کالبد شکافی هم انجام شده است.
‫شوخی نکن! ‫مطمئنا زنده ست.
‫شاهدی هم هست؟
‫من داشتم فرار می کردم وقتی دعوا می کردند. ‫من نتونستم چیزی ببینم.
‫پس تو نمی دونی قاتل کیه؟
‫نه.
‫این عادلانه نیست. ‫من فقط می خواستم دعوا رو خاتمه بدم.
‫بله. بله. ‫تو فقط می خواستی دعوارو خاتمه بدی. درسته.
‫پس قاتل کیه؟
‫فقط کافیه بگی قاتل کیه. ‫اینجوری میتونی بی گناهیتُ ثابت کنی.
‫یونگ بی یا جی گونگ؟
‫دوربینی در کار نیست. ‫فقط همینه.
‫وقتی به بیمارستان برده شد، ‫شما هیچ خبری نداشتید؟
‫وقتی به اونجا رسیدم، فوت کرده بود.
‫یا شایدم دشمنی یا بیماری سختی داشته؟
‫اون از رابطه ی ما اطلاع داره.
‫ما باید چه کار کنیم؟ اون بدجوری کتکم زد. ‫- هیچی.
‫مطمئنید حقیقتُ میگید؟
‫بله، مطمئنم.
‫پس چی به سر ما میاد؟
‫هی عوضی، لازم نیست حقیقتُ پیدا کنیم.
‫ما باید یک راه حلی برای این مشکل ‫پیدا کنیم.
‫هی، این صحنه جنایت و اینم خون.
‫چشماتُ خوب باز کن!
‫با وجود مدرک هنوزم اعتراف نمی کنی؟
‫شاید احساس کنی به کسی کمک می کردی. ‫اما در این مورد، اینجوری نیست.
‫مهم نیست گفته هات درسته، ‫اما بازم نمی تونی.
‫اگه کسی کمکی خواست، ما باید کمک کنیم. ‫شماها می خواین چی به ما بگید؟
‫چرا پلیس ها اینجوریند؟
‫هی! هنوزم می خوای تا آخر دروغ بگی، ‫عوضی؟
‫برای بار آخر، ‫چیزی هست که بخوای بگی؟
‫من امیدوارم سریعا همه چیز معلوم بشه. ‫این جنایت کمی نیست.
‫بله، متوجهم.
‫درباره ی همسرتون، ‫بهتون تسلیت میگیم.
‫اول، شواهد حمله به تمام بدن موجود است.
‫البته یکی هم به پشت سر هست.
‫اما شهادت آنها بنظر دروغ نمیاد.
‫من میدونم سانگ وو قرار بود بزودی ‫وارد نظام بشود.
‫خوب؟
‫ما باید بررسی بیشتری بکنیم.
‫بعلاوه، جسد مُرده قربانی و شاهد هم هست. ‫همه چیز معلومه.
‫دیگه چه نیاز داریم؟ ‫مجوز بازداشتُ بگیر.
‫باشه.
‫سرپرست ها کی میان؟
‫گفتند قبل از عصر میان.
‫Okay, good.
‫بعد این، می تونیم خونه بریم.
‫آه، من که خسته شدم. ‫دارم میمیرم.
‫اینُ باش! لعنتی! ‫نودل سرد شده ست.
‫کمکم کن، عوضی.
‫آیگو دکتر، سانگ وو حالش چطوره؟
‫بدجوری زخمی شده بود. ‫همه ی سرشُ خون پوشونده بود.
‫اگه این وضع ادامه پیدا کنه، ‫ممکنه یه شکستگی در جمجمه باشه.
‫عمل خوب پیش رفت، اما بازم ‫باید تحت نظر باشه.
‫دکتر، لطفا نجاتش بدید. ‫شما باید نجاتش بدید.
‫ما سانگ وو رو به ICU می فرستیم. ‫شما می تونید خونه برید.
‫آیگو، سانگ وو... ‫آیگو، سانگ وو...بچه ی...
‫بیدار شو... بیدار شو! ‫مادربزرگ اینجاست.
‫تو چرا اینجوری شدی؟
‫سانگ وو، مادربزرگ اینجاست.
‫لطفا چشماتُ باز کن.
‫سانگ وو! سانگ وو!
‫خیلی بده که اون خانمه نیست.
‫خوشگله، مگه نه؟ ‫صداش هم خیلی سکسیه.
‫با اون ابروها خوشگلترم هست. ‫بنظر نمیاد جراحی کرده باشه.
‫چطور پوستش اینقدر نرمه.
‫بخاطر لذت همسرش، مجبور بوده ‫اینکارُ بکنه.
‫کافیه.
‫دنیای امروز عجب جای خوبی شده.
‫برگرد سر جات!
‫باشه.
‫من بعد از یک تماس اومدم. ‫من پدر پارک دو مان هستم.
‫پارک دو مان به اتهام ضرب و جرح دستگیر ‫شده است.
‫برای همین با شما تماس گرفتیم.
‫به محض اینکه سرپرست ها برسند، ‫من توضیح میدم.
‫لطفا بنشینید.
خشونت؟ ‫دو مان اینجور آدمیه؟
‫عوضی! لعنتی!
‫لطفا آروم باشید. ‫اینجوری نیست.
‫این درست نیست، جناب. ‫میشه یک لحظه پسرمُ ببینم.
‫یه چیزی هست که باید بهش بگم. ‫فقط یک دقیقه.
‫به محض اینکه سرپرست ها برسند، ‫من توضیح میدم.
‫من شنیدم پسرم به اتهام ضرب و جرح ‫دستگیر شده ست...
‫هنوز در حال تحقیقات هستیم. ‫لطفا صبر کنید.
‫میشه فقط بگید الان کجاست؟
‫هان؟ اینجاست؟
‫کاری داشتید؟
‫بمن گفتند جی گونگ اینجاست.
‫شما مادر جی گونگ هستید؟
‫بله.
‫چطور پسرتُ تربیت کردی؟
‫ببخشید؟
‫شما کی هستید؟
‫من پدر دو مان هستم.
‫چرا پسر خوب من همراه پسر شما شده؟
‫تو میدونی یونگ بی و جی گونگ با دو مان ‫چکار کرده اند؟
‫چرا اینجوری صحبت می کنید؟
‫جی گونگ با یونگ بی فرار کرد.
‫من نمی دونم این عوضی ها کجا رفته اند ‫و همچین کار کثیفی کرده اند.
‫چطور تونسته تو اون مدرسه ی مقدس ‫اینکارُ کرده باشه؟
‫تو فکر می کنی دانشگاه جای این کارهاست؟
‫منظورت چیه؟ ‫مراقب حرف زدنت باش؟
‫هی، چه خبره؟
‫شماها فکر کردید کی هستید؟ ‫مگه بازار مکاره ست؟
‫ببخشید.
‫اگه اینجوری ادامه بدید، ‫فایده ای بحال بچه ها ندارد.
‫لطفا بنشینید!
‫افسر نیم، این اطلاعات امروز رسید.
‫درسته. ‫خوب بررسی کن.
‫نه اینکه من طرف کسی باشم.
‫من فکر می کنم دارند حقیقت میگن.
‫بنظر پارک یون هیه حقایقُ ‫پنهان می کند.
‫نگران اینه که چیزی از ارث گیرش نیاد، ‫واسه همین اینکارُ کرده.
‫بازم حرفی هست؟
‫لطفا یک بار دیگه با افسر نام ‫صحبت کنید.
‫افسر جئونگ، تو کار دیگه ای نداری؟
‫نگران اینم که افراد بی گناهُ ‫متهم کرده باشیم.
‫مگه این کار ما نیست؟
‫تازگی چرا از این حرفا می زنی؟
‫کی عمدا افراد بی گناهُ متهم کرده است؟
‫تو بهتره متوجه پرونده های دیگه باشی، ‫که اشتباها کسیُ متهم نکنیم.
‫باشه، متوجهم.
‫بیاین خصوصی حل و فصلش کنیم.
‫پول، باید تهیه ش کنیم مهم نیست چقدر .
‫این یک پرونده قتله. ‫به این راحتی نیست.
‫یکی باید قبول مسئولیت کنه ‫مهم نیست چی پیش میاد.
‫اما بازم، باید یک راه دیگه باشه.
‫ما نباید کاری بکنیم؟
‫نباید التماس اون زنُ بکنیم؟
‫این کاریه که افراد گناهکار ‫انجام می دهند.
‫پلیس هنوز قاتلُ پیدا نکرده است.
‫جی گونگ همچین پسری نیست.
‫آیگو، اینکه معلومه. دو مان قاتل نیست.
‫پسر من مجبور شد با یونگ بی و جی گونگ بره.
‫اصلا امکان نداره.
‫جی گونگ هم با یونگ بی فرار کرد.
‫منظورت چیه فرار کرد؟
‫اینا گفتند با هم به مرکز آموزش می روند.
‫من بهش اجازه ای ندادم.
‫دیگه کافیه.
‫لطفا به خونه برگردید.بمحض اینکه ‫تحقیقات انجام شد، نتیجه اعلام خواهد شد.
‫بهش فکر کنید، ‫یونگ بی کسی بود که ماشینُ آورد.
‫تو چی داری میگی؟!
‫چیه اگه گواهینامه داره و ماشین بر میداره؟ ‫این اشتباهه؟
‫آیگو، اینقدر عصبیم که لکنت گرفته ام.
‫این چه جور والدینیه؟ تو این وضع خراب، ‫برادرش بجای اونا اومده ست؟
‫تو زندانند، پس نمیتونند بیاین. ‫خوب که چی؟
‫حالا داری منو تهدید می کنی؟
‫دیگه کافیه! بس کنید!
‫لطفا برید خونه!
‫افسر نیم! افسر نیم!
‫واقعا خسته کننده ست، مگه نه؟
‫اما بازم، اجازه بدید شمارو مهمون کنم.
‫نیازی نیست.
‫لطفا برای دو مان یکم غذا بخرید.
‫ممنونم.
‫نیازی به این کار نیست.
‫شما دو تا اینجا چیکار می کنید؟
‫داشتیم سیگار می کشیدیم.
‫این کارت شوهرمه.
‫لطفا مراقب پسرم باشید.
‫افسر نیم!
‫چیه؟ نمی بینی دارم کار می کنم؟
‫خواستند تا طبقه ی دوم بری.
‫طبقه ی دوم؟
‫چیزی شده؟
‫مطمئن نیستم، فقط گفتند که بری.
‫الان؟
‫بله؟
‫چیزی شده؟
‫باهاشون خوب تا کن.
‫باشه.
‫چی؟
‫اینارو تو بازداشتگاه بنداز.
‫اما حکم هنوز صادر نشده ست.
‫باید 48 ساعت بگذره. ‫هنوز یک روز دیگه مونده.
‫حکم صادر خواهد شد.
‫مردمی که بیننده ایستگاه تلویزیونی ‫هستند به صف شده اند.
‫او یه مجریه عالیه.
می خواد قبل از انتشار اخبار، ‫این پرونده مختومه بشه.
‫اول بازداشتشون کن!
‫اگه نیاز به تحقیق داشتی، ‫باهاشون تماس بگیر.
‫باشه، فهمیدم.
‫میدونی که مورد حساسیه، مگه نه؟
‫گرفتار خبرنگارها نشی.
‫نباید چیزی به بیرون درز کنه.
‫بله.
‫گفته میشه ایستگاه تلویزیونی ‫نفوذ زیادی داره.
‫اگه اینجور باشه، ‫پلیس اذیت خواهد شد .
‫تو دیوانه شدی؟
‫من بهت هشدار دادم، مگه نه؟
‫اگر یه قهرمان بیسبال کار اشتباهی بکنه،
‫دو برابر مجازات خواهد شد.
‫اما تو شورش کردیُ و کار اشتباهی کردی!
‫من کلی پول خرج کردم، ‫تا تو به دانشگاه بری!
‫اگر بازیکن بیسبال سابقه جنایی داشته ‫باشه، کارش تمومه.
‫به عنوان یک ورزشکار حرفه ای کره ای، ‫کارت تمومه.
می خواستم بیسبال کنار بذارم.
‫چی؟
‫تو الان چی گفتی؟
‫میدونی چقدر از بیس بال خسته شده ام؟
‫تو نمی دونی مردم پشت سر من ‫چه حرفایی می زنند؟
‫فقط بخاطر اینکه پدرم مربیه، من قبول شدم.
‫همه می دونند.
‫پسری که هیچ استعدادی نداره ‫می تونه پذیرفته بشه.
‫تو مافیایی؟ گانگستری؟
‫تو چرا مردمُ زدی؟
‫پاشو! پاشو!
‫چرا فقط از کنارش نگذشتی؟
‫چرا خودتُ درگیر کار بقیه کردی؟
‫اگه به مردم کمک کنی
‫فکر می کنی دنیا زیبا می شد؟
‫تو فکر می کنی مردم متشکر می شدند؟
‫چرا اینکارُ کردی؟ چرا؟
‫درسته! فکر می کردم ‫مردم قدردان می شدند.
‫حداقل امیدوارم کسی به سرنوشت ‫مادر دچار نشه.
‫هیچکس به بدبختی ما نیست.
‫اما چرا؟
‫چرا؟
‫من چه اشتباهی کردم؟ ‫چرا اینکارُ با من می کنی؟ چرا؟
‫عوضی لعنتی!
‫داداش، نباید تکرار می شد. ‫مگه نه؟
‫نباید می شد، درسته؟
‫درسته؟
‫یک نفر باید تمومش کنه، مگه نه؟
‫داداش، من واقعا...
‫تو یه احمق به تمام معنایی. مشکل تو چیه؟
‫چرا آویزون پسری هستی ‫که پدرش تو زندانه؟
‫الانم به خاطر اون ‫درگیر پرونده جنایی شدی.
‫مردم چی میگن اگه بفهمند؟
‫مردم تو کلیسا چی میگن؟
‫والدینت چطور با همسایه ها روبرو بشن؟ ‫احمق!
‫مامان...
‫چیه؟
‫اون مرد...
‫واقعا مُرد؟
‫باشه، فهمیدم.
‫بله.
‫افسر نیم.
‫الان یک تماس از بیمارستان داشتم.
‫گفتند عمل جئونگ سانگ وو تمام شد.
‫اما هنوزم بیهوشه.
‫فعلا نمی تونیم ازش بازجویی کنیم.
‫برو و یه نگاهی بنداز.
‫قبل از اینکه اتوبوس برسه اینجا، ‫بهشون بگو همونجا بمونند.
‫اتوبوس؟
اونها تحقیقاتُ‌انجام می دهند.
‫آه، خیلی خسته ام. ‫فکر کنم کمبود خواب دارم.
‫خوبه. وسایل داخل لباس ها و جیبتونُ ‫در بیارید...
‫و تو سبد بذاریدشون!
‫انجام بدید!
‫عوضی، تو هم ساعتتُ در بیار!
‫هی، تو چرا هنوز ایستادی؟
‫منو تحقیر می کنی؟
‫چطور جرات می کنی، عوضی!
‫اولین باریه که اینجا هستی، هان؟
‫هنوز که آرومم انجامش بده!
‫زیاد سخت نیست.
‫خوب بمن گوش کن!
‫اگر پلیس ها سوالی ازت کردند، ‫نباید بگی که تو اون مردُ زدی.
‫تو باید بگی همه اش تقصیر یونگ بین بود. ‫معلومه!
‫جی گونگ!
‫زندگی روی این زمین...
‫گهگاهی باید چیزیُ قبول کنی ‫که تو انجامش ندادی.
‫گهگاه هم اگر هم کرده باشیم، ‫نباید مسئولیتشُ قبول کنیم
‫حالا وقتشه که بگی نه ‫حتی اگر تو اینکارُ کرده باشی.
‫فقط همینُ بگو.
‫عوضی!
‫یک بازیکن بیس بال که از ورزش کنار بکشه ‫فرقی با یک معلول ندارد.
‫پس تو باید بگی همه ش تقصیر یونگ بینه.
‫پدرشم تو زندانه، مگه نه؟
‫مشکلی پیش نمیاد.
‫فقط به من گوش کن.
‫خودتُ از این وضع خلاص کن.
‫همه اش واسه ی خوبی خودته.
‫تو بزودی یک مرد میشی، عوضی!
‫وقتی یه پدر شدی، ‫حرفای منو می فهمی.
‫اونها گفتند تو یه مردُ کشتی.
‫آیگو...
‫چیزی نیست، فقط بخور.
‫خیلی وقته اینجایی، ‫باید به این چیزا عادت کنی.
‫تو کی هستی؟
‫چیزی نیست.
‫تو این دنیا، پیش میاد که یه ‫کسیُ بکشی، مگه نه؟
‫کی گفته من اونُ کشتم؟
‫من کسیُ نکشتم.
‫واو، این ولگرد عجب نگاه تیزی داره.
‫بهتره با هم رفیق بشیم.
‫ما برای چند روزی با همیم.
‫عصبی نباش، فقط بخور!
‫بخور!
‫با هم توی یه سلولیم، ‫بیا با هم کنار بیاییم.
‫راست بایست! ‫سرتُ بالا کن!
‫شجاع باش.
‫مهم نیست چیُ انتخاب کنی، ‫من همیشه طرف تو هستم.
‫سرتُ بالا کن!
‫عصبی شده. ‫یک کلمه هم حرف نمی زنه.
‫ما نباید کاری بکنیم؟
‫تو الان گفتی که یه کسیُ داری.
‫بیاین متحد بشیمُ و بهترین کارُ بکنیم.
‫من چه قدرتی دارم؟
‫یک بچه ی بی گناه باید آزاد بشود.
‫قضیه این نیست. ‫فقط ازتون درخواست کمک دارم.
‫من فقط همین پسرُ دارم.
‫فکر می کردم وقتی دانشگاهُ شروع کنه، ‫بتونه رو ورزش هم تمرکز کنه.
‫تو چرا اینجوری شدی؟ ‫رفتارت جور دیگه ای شده ست.
‫یک آدم خوب باید درست رفتار کند.
‫قضیه این نیست که بتونم کاری بکنم.
‫بذار ببینیم چطور پیش میره.
‫اوه...
‫نقشه داری یونگ بی ‫مسئولیتُ به گردن بگیره؟
‫اگه اینجوریه، منم ساکت نمی مونم.
‫چی؟
‫یک بی گناه نباید اونجا باشه، ‫خوب مشکلش چیه؟
‫عجب احمقی.
‫درسته. ‫یه بچه ی بی گناه نباید اینجا باشه.
‫هی تو.
‫الان وقت این حرفا نیست.
‫این یارو.
‫من شما دوتارو تنها می ذارم.
‫اوم...
‫لطفا به منم بگید.
‫من الان باید چکار کنم؟
‫من باید چکار کنم؟
‫لطفا به منم بگو.
‫خواهش می کنم.
‫هزینه ی عمل 6,406,000 وون می شود.
‫یو جین آه!
‫کیم یونگ بی!
‫درست بایست!
‫بایست! ‫راست بایست!
‫هی، ببندشون!
‫محکم ببند!
‫به چی زل شدی؟
‫کی بسته نیست؟ ‫کسی نیست؟
‫صبر کن! تکون نخور. ‫ممکنه درد داشته باشه.
‫تمام شد!
‫حرکت کنید. ‫برید داخل!
‫جی گونگ!
‫راه بیفت!
‫هیچ چیز طبق نقشه پیش نرفت.
‫یونگ بی...
‫مادرم گفت...
‫اگه به بازداشتگاه بریم، ‫دوباره بررسی خواهد شد.
‫فکر می کنم...
‫واسه همین من گفتم نمیام.
‫چرا کارمون به اینجا رسید؟
‫من که کار اشتباهی نکردم.
‫چطور تو کار اشتباهی نکردی؟
‫اگه اون روز بالا نمی آوردی، ‫به این روز نمی افتادیم.
‫چرا این چرندیاتُ میگی؟ ‫همه اش تقصیر منه؟
‫چه چرندیاتی؟ همه اش حقیقته.
‫تو بودی که اونُ انداختی، مگه نه؟
‫شماها اونُ کتک زدید.
‫خوب چرا باهاش درگیر شدیم؟
‫یونگ بی بود که می خواست کمکش کنه...
‫دیگه رسیدیم. ‫ساکت باشید، من خسته شدم.
‫من بی گناهم.
‫منم بی گناهم.
‫من تلاش کردم نگهش دارم.
‫یونگ بی...
‫میشه تو به گردن بگیری؟
‫ما نمی تونیم برگردیم.
‫مهم نیست چقدر بهش فکر کنیم، ‫بی فایده ست.
‫خوب. اینکارُ می کنی؟
‫همه ش تقصیر تو بود.
‫راستش، تصادف سانگ وو هم بخاطر تو بود.
‫هی، عوضی ها! ‫چرا اینجوری صحبت می کنید؟
‫شماها گفتید اگه خانواده ها بفهمند، ‫تو دردسر می افتید.
‫من کی گفتم؟ ‫جی گونگ بود که این حرفُ زد.
‫چرا منو سرزنش می کنی؟
‫تو بودی که اول اون ماشینُ دید.
‫چه دخلی به کشتن یه آدم داره؟
‫این موضوع هیچ ربطی به قتل ندارد.
‫وقتی یونگ بی اونُ می زد، تو هم می زدی، ‫مگه نه؟
‫هی، اگه قضیه اینه،
‫وقتی افتاد پایین با تو بود،
‫نزدیک بود بمیره، مگه نه؟
‫قبل از اون، مشکلی نداشت.
‫اون هنوزم زنده بود.
‫وقتی افتاد پایین، هنوزم زنده بود. ‫شماها هم شاهد بودید.
‫واسه همینم من...
‫همدیگه رو متهم نکنید.
‫فقط تا آخر حقیقتُ بگید.
‫اگر اینجوری کنید، ‫همه به زندان می افتیم.
‫بذار ببینم. اگه بخاطر این زندانی بشیم،
‫آینده مون نابود خواهد شد.
‫پس می خوای من چکار کنم؟
‫می خوای من مسئولیت به گردن بگیرم؟
‫از من می خوای من بگم که قاتلم؟
‫هی، بیاین سانگ وو رو مقصر معرفی کنیم، ‫باشه؟
‫دیوانه شدی؟
‫تو هم شنیدی.
اونا گفتند هنوزم بیهوشه.
‫فکر می کنی انتظار اینُ داره؟
‫میدونید منظورم چیه، ‫مگه نه؟
‫احمق، منظورت چیه؟!
‫وانمود نکن که قوی هستی! ‫تو هم ترسیدی، مگه نه؟
‫همینکارُ بکنیم.
‫لعنتی، چرا اینجوری شدید؟
‫من از پسش بر نمیام.
‫هی، اگر اینطوری ادامه بدی، ‫تو هم مثل پدرت میشی.
‫تو هم مثل پدری میشی ‫که اینقدر ازش متنفری.
‫عوضی های لعنتی، بهتون گفته بودم حرف ‫اونُ نزنید، مگه نه؟
‫هوس مردن کردی؟
‫هی! هی! هی!
‫منو بکش!
‫یکی مُرده، حالا می خوای یکی دیگه هم بمیره؟ ‫لعنت به تو!
‫بهتون گفتم من اونُ نکشتم.
‫این چیزی نیست که شما ندونید.
‫بس کنید!
‫اگر ما زندانی بشیم، تو هم فرقی با پدرت ‫نداری، لعنتی!
‫مگه سانگ وو تنها رفیق توئه؟
‫منم دوست سانگ وو هستم!
‫- اما لعنتی، چرا این کارُ با من می کنی؟ ‫- اول باید بهش فکر می کردی.
‫تو هم مثل مادرتی.
‫گفت که بما کمک می کند.
‫پس چرا به این وضع افتادیم؟
‫چرا؟
‫هی، بگیریدشون!
‫ولمون کنید!
‫عوضی ها، بس کنید!
‫کار ما نبود.
‫من بهت گفتم کار ما نبود.
‫لطفا به ما اعتماد کن.
‫برید بیرون! برید بیرون!
‫برید بیرون، عوضی ها!
‫درست بایست!
‫هی، فرار نکن!!
‫همونجا بایستید!
‫افسر چوی، بگیرشون!
‫بایستید! گفتم بایستید، عوضی ها!
‫بایستید!
‫لعنتی ها!
‫یه چیزی بگو!
‫حرف بزن، عوضی!
‫بلند بگو!
‫ما کسیُ نکشتیم.
‫ما فقط کمکش کردیم.
‫ما کار اشتباهی نکردیم.
‫ما کسیُ نکشتیم.
‫افسر چوی! ‫لطفا باورمون کن!
‫ما کار اشتباهی نکردیم.
‫بس کن! ما کسیُ نکُشتیم.
‫یونگ بی! همون جا نایست!
‫بلند بگو!
‫ولم کن افسر چوی!
‫ولم کن، عوضی!
‫ولم کن!
‫سانگ وو...
‫سانگ وو
‫سانگ وو...
‫هی، مشکلت چیه؟
‫سانگ وو...
‫به خودت بیا!
‫شوخی نکن! ‫به خودت بیا!
‫حالت خوبه؟
‫سانگ وو، تو کجایی؟
‫کجا داری میری، عوضی؟
‫تو گفتی بر می گردی، مگه نه؟
‫چرا بر نمی گردی؟
‫تو به من قول دادی.
‫متاسفم.
‫من نمی تونم برگردم. ‫متاسفم.
‫واقعا متاسفم. ‫میدونی چقدر دلم برات تنگ شده؟ عوضی!
‫معذرت می خوام.
‫کمیسیون انتخابات پوهانگ شمالی
‫گفته اند نسبت به تحریف انتخابات سال ‫آتی نگران هستند.
‫گزارشگر کی از اخبار روزانه پوهانگ،
‫به جرم نقض قوانین انتخاباتی متهم شده و به ‫دادستانی ارجاع شد.
‫متهمان کیم یونگ بی، یون جی گونگ و پارک ‫دو مان، این سه نفر
‫مست بوده و در اطراف خاکریزی در پوهانگ ‫سرگردان بودند.
‫درگیری بین جئونگ سانگ وو و قربانی ‫بوده است.
‫در روز حادثه، جئونگ سانگ وو قربانی را ‫به مشت و لگد گرفت تا وقتی قربانی سقوط کرد.
‫که باعث خونریزی ساب دورال شد ‫و قربانی فوت کرد.
‫این شواهد نشان می دهد مجرم اصلی ‫جئونگ سانگ وو بوده است.
‫به جرم تخریب اموال عمومی، متهم کیم یونگ بی ‫به 3 میلیون وون جریمه محکوم می شود.
‫علاوه بر این، متهمانی که در بازداشتگاه ‫مزاحمت ایجاد کرده اند،
‫یون جی گونگ و پارک دو مان هر کدام ‫به 1.5 میلیون وون جریمه محکوم می شوند.
‫در حال حاضر، دادگاه متهم جئونگ سانگ وو ‫به تعویق می افتد.
‫دادگاه پس از بهبودی حال متهم جئونگ ‫سانگ وو برگزار خواهد شد.
‫مادربزرگ...
‫راستش من...
‫...به ارتش ملحق شده ام.
‫ترک کردن فقط با نوشتن نامه ای برای تو،
‫من واقعا متاسفم.
‫فقط بخاطر تنها نوه ات، که منم...
‫برای من غذاهای خوشمزه ای درست کردی.
‫سخت کار کردی ‫تا شهریه دانشگاه منُ پرداخت کنی.
‫برای من چیزی کم نذاشتی.
‫همه باعث شد خیلی رنج ببرم.
‫من آرزو دارم مادربزرگ سلامت باشه ‫و غذاهای خوب بخورد.
‫پس اینقدر کار نکن تا شهریه ی ‫منو پرداخت کنی.
‫بعد از ترخیص، ‫درخواست کار دولتی می کنم.
‫واسه همین تو نباید ‫فقط پول پس انداز کنی.
‫متوجه شدی؟
‫اگه وقتی نیستم، اتفاقی افتاد،
‫رفقام می یان. ‫نگران نباش.
‫سالم بمون.
‫من مرخصی می گیرم و به سلامت بر می گردم.
‫معذرت می خوام اول به تو نگفتم.
‫من برات نامه می فرستم.
‫تو اینجا چیکار می کنی؟
‫اگه تا اینجا اومدی، باید بیای داخل.
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.