..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
انسان
يادم مياد
ناپدريم
منو با کابل و
جالباسي و
چوب و اينجور چيزا ميزد
بهم ميگفت "اين کار منو بيشتر از تو اذيت ميکنه"
"من اينکارو کردم چون دوست دارم"
يه جورايي به من اشتباه فهموند
درباره اينکه عشق چيه
بنابر اين ، براي چند سال
من فکر ميکردم عشق بايد درد داشته باشه
من هر کسي که دوست داشتم رو اذيت کردم
و من عشق رو
با اينکه يه نفر چقدر از دست من درد بکشه ميسنجيدم
و من اينجوري فکر ميکردم تا وقتي که اومدم زندان
يه جايي که توش خبري از عشق نيست
و تازه شروع کردم به فهميدن يه چيزايي
درباره اينکه واقعا عشق چي هست و چي نيست
و من با يه نفر ملاقات کردم
اون زن اولين نگرش واقعي درباره اينکه عشق چيه رو به من داد
براي اينکه اون شرايط منو ديده بود
واين که من با مجازات حبس ابد تو زندان بودم
نه تنها براي قتل عادي بلکه براي بدترين قتلي که يه مرد ميتونه انجام بده :
"کشتن يه زن و بچه"
اسم اين زن اگنس بود
مادر و مادربزرگ
پاتريشيا و کريس ، زن و بچه اي که کشته بودم
کسي که بهترين درسي که درباره عشق گرفته بودم رو داد
براي اينکه اون قانونا بايد از من متنفر باشه
ولي نبود
و با گذشت زمان
در همه وقتي که با هم بوديم
خيلي شگفت انگيز بود
اون به من عشق رو نشون داد
بهم ياد داد چطوري بوده
وقتي بارون مياد من خيلي خوشحال ميشم
وقتي شير ميخورم
و من زندگي خوبي دارم
وقتي که چاق ميشم
من الان لاغرم
وقتي بارون مياد
من خيلي خوشحالم
وقتي شير ميخورم
و من هرچي ميخوام ميخورم
و وقتي که من با مردي که دوستش دارم ميخوابم
کسي که چيزاي قشنگ به من ميگه
و وقتي من تو کلبه خوبي هستم
که منو از سرما و بارون محافظت ميکنه
اينا چيزايي هستند
که منو خوشحال ميکنه
خوشبختي براي ما
ميتونه
غذا داشتن باشه
يه تکه زمين کوچيک
و يه جاي واقعي براي زندگي کردن
شب و روز برق داشتن
که ما ديگه مجبور نباشيم توي تاريکي بخوابيم
اين ميشه خوشبختي
ولي ما روي زمين ميخوابيم
بدون حتي يک حصير ، روي کاه
با وجود برق
ميتونه نور توي زندگي بچه هام باشه
خب ،
من بچگي سختي رو داشتم
بدون پول
زماني که به دانشگاه رفتم
بورسيه گرفتم
و براي خودم موتورسيکلت خريدم
تر و تازه !
اولين نفري بودم که روشنش ميکردم
اولين نفري بودم که سوارش ميشدم
که برم خونه
وقتي من باد رو احساس ميکردم
که بهم ميخوره ، درحالي که دارم تنهايي سواري ميکنم
ميدونستم که من
روي موتورسيکلت کس ديگه اي نيستم
اين موتورسيکلت خود خودمه
من رسيدم خونه
که برم بخوابم
موتورسيکلت رو گذاشتم تو اتاق خوابم
و چسبيدم بهش
اينجوري ميتونستم
گرماي موتورشو بو کنم
بوي موتور
بوي موتور سيکلت نو
و وقتي که من چراغ رو روشن کردم
ميتونستم ببينم اين موتورسيکلت خود خودم بود
نميتونستم موتورسيکلت رو بيارم رو تختم
زير روانداز
ولي اين کاريه که ميخواستم انجام بدم
آره
من حسش کردم
براي من ، اون يه لحظه از يه خوشحالي بزرگ بود
خوشبختي
اينه که بچه ها ميان خونه
اين خوشبختي يک مادره
وقتي که شوهرم مياد خونه ، ميخنده
و منو ميبوسه ، بعد از 33 سال زندگي مشترک
اين خوشبختي يک زنه
خوشبختي شنيدن صداي
نومه که ميگه "مادربزرگ!"
وقتي که اينو ميگن احساس ميکني پيرتر شدي
ولي اينم خوشبختيه
همچنين ديدن همکارات هم هست
که خوشحالن تو رو ميبينن
اونها فکر ميکنن :
"اون اينجاست ، بريم صحبت کنيم"
اينم خوشبختيه
اينکه صبح از خواب بيدارشي
و به جايي آسيب نزني
اينم خوشبختيه
اينکه بارون که مياد نويد يه محصول خوب رو ميده
انواع مختلفي از خوشبختي وجود داره
ولي در عين حال ، فقط يکي وجود داره :
تو زنده اي ، پس خوشبختي
با توجه به تجربه هام از بودن روي صندلي چرخدار
و گشتن دنيا روي صندلي چرخدار ،
من زندگي رو از زواياي مختلفي ديدم
و اين رو در يک سطح معنوي به من ياد داده
که فقط بپذيرم و شاد باشم
هر اتفاقي که ميخواد بعدش بيفته
من از نظر روحي خيلي قوي هستم
تنها دليلش هم اينه که من پاهام رو از دست دادم
چشمام تيزبين تر شدن گوشهام ...
من ميتونم خيلي بهتر بشنوم
خب ، اين از نظر حس فيزيکي ، ولي
حس ميکنم خوش شانسم از اين جهت که
زياد زندگي رو تجزيه و تحليل نميکنم يا سوال اضافه نميپرسم
من ميتونم زندگي کنم
و هميشه در جاي درست و در زمان صحيح باشم
هميشه چيزاي فوق العاده اي برام اتفاق مي افته
از اين نظر واقعا خوش شانسم
ولي اين از باورداشتن به شانس مياد
يا باورداشتن به قدرت جاذبه
يا باور داشتن به
جاذبه مهرباني در يک زندگي
و من فکر ميکنم
که اين ميتونه به عنوان شانس ديده بشه
بنابر اين ، اگه خود خدا
همين الان بپره پايين ، روبه روي من و به من بکه
"برونو ، من پاهاتو بهت پس ميدم"
"ولي همه اون چيزايي که تو اين 13 سال ياد گرفتي رو ازت ميگيرم"
من به خدا ميگم : "پاها روبرا خودت نگه دار"
Crowds By Armand Amar And featuring Gombodorj Byambajargal
ما قبلا اينجوري نميمرديم
ما در آرامش زندگي ميکرديم
جنگ هامون ما رو نميکشت
تو هر روستا فقط يک اسلحه بود
چيزي که ما رو نابود کرده کلاشينکوفه
قبلا ، ما فقط از مريضي و بيماري ميمرديم
افراد کمي ميمردند
يک آدم بيمار ، يک آدم پير ، يک بچه
فقط آدمهاي ضعيف
خشونت کلاشينکوف
بيشماره
جنگ هامون داره بد تر ميشه
سه نفر از يک شليک ميميرند
ديروز ، چند نفر مردند
ما دفنشون نکرديم
شايد حيوونها اونها رو خورده باشن
اين اسلحه بده
نسل جوون و کشور رو از صلح
محروم ميکنه
همينکه اسلحه رو گرفتم
احساس ترس کردم
ترس يک احساس انسانيه
از خون ترسيده بودم
وقتي که اسلحه رو گرفته بودم
از يک معلم تبديل شده بودم به يک آدم نظامي
مجبور بودم
چيزايي رو ديده بودم و تجربه کرده بودم که مجبورم کرد اين کار و انجام بدم
گاهي وقتا پسرم از من سوال ميپرسه خب برا اينکه نگرانه :
"بابا ، اين جنگ چيه؟ تمومي نداره؟"
"چرا سرباز ميکشي؟"
"سربازه خانواده نداره؟"
"که منتظرش باشن ، مثل ما؟"
من بهش ميگم "اون ناحقه ، و ما حقيم"
"چرا ، بابا؟"
من ميگم : "اون زن و بچه ها رو ميکشه"
"اون مساجد رو خراب ميکنه"
"ما از اونها دفاع ميکنيم"
ما هميشه سعي ميکنيم با بچه هامون روراست باشيم
ما بهشون ميگيم ما سلاح برداشتيم
براي اينکه مجبور بوديم نه براي اينکه خودمون ميخواستيم
من دوست ندارم دستام خوني بشه
يا اين فکري که من آدم کشتم
هيچکس اينو دوست نداره
من از مرگ نميترسم
نميترسم اگه به خاطر سوريه باشه
نميترسم اگه به خاطر پدرم باشه
اگه اون نمرده بود ، من از مرگ ميترسيدم
ولي من ديگه نميترسم
حتي اگه گلوم پاره بشه يا منفجر بشم
چيزي که مهمه پيوستن به پدرمه
يا برگشتن به سوريه
در زمان قتل عام
من از پدر و مادرم جدا شده بودم
و تنها زندگي ميکردم
توي مزرعه ذرت
حداقل دو هفته اونجا بودم
بعدش
يه زني منو گرفت
و ازم پرسيد کي هستم
ولي من خيلي کوچيک بودم
نميتونستم هوتسي ها و توتسي ها رو از هم تشخيص بدم (هوتسي ها و توتسي ها دو قوميت ساکن در آفريقاي مرکزي)
من واقعا نميدونستم
اون نگاهم کرد و شروع کرد به لمس کردنم
انگشتام ، پوستم
به من گفت يه توتسي هستم
يا ترکيب هر دو نژاد
به افرادش گفت به من شليک کنن
تا منو از بين ببرن
من گفتم چرا
چه کار اشتباهي کردم
بعد از اون
خيلي شليک شد
من فرار کردم
همه راه پر بود از
جنازه و خون
بعد من نشستم و به خدا گفتم که
"خواسته اش برآورده شد" (جمله اي از انجيل)
خوش شانس بودم که نجات پيدا کردم
رفتم خونه
در شکسته شده بود
اون جلو ، يه حفره بود
که پوشش اون افتاده بود
من رفتم داخل و ديدم پدرم اونجا دراز کشيده
برادرهام هم ديدم ، پشت اون
پدرم در رو براشون باز کرده بود
بهشون گفته بود
اينجا جنگجويي نيست
بهش گفتن بره جلو
مادر و برادرم اونطرف کنار هم ايستاده بودند
"برو پيششون"
همينکه اون حرکت کرد اونها شروع کردند به تيراندازي
يه تير خورد به پشت پدرم
افتاد زمين
اونها شروع کردند به تيراندازي به برادرهام
در زمان قتل عام
در سال 1982 من يه دانش آموز کم سن و سال بودم
من از کسي متنفر نبودم هيچ کينه اي نداشتم
ولي اون کشتار خيلي سوال برام به وجود آورد
از خودم پرسيدم :
"کي از من خوشش مياد ؟ کي از من بدش مياد؟"
"چرا اين اتفاق افتاد"
در بارش زياد فکر کردم
و همه اون فکر ها اين رو بهم داد
يک عشق به تنفر
يک عشق به انتقام
انسان با اين احساسات به دنيا نمياد
اونها از تجربيات تو بدست ميان
هر دوشون عشق و نفرت
اگه من پدر و برادرت رو بکشم منو ميبخشي؟
اگه هيچ قانوني سد راه من نشه؟
اگه حقتون رو مسخره کنند ؟
منو ميبخشي؟
اگه من برادر و پدر و مادرت رو کشته باشم؟
نه قطعا نه
امکان نداره
من هيچوقت نميبخشم
حتي اگه سرم قطع بشه
يک شب ، موقعي که من توي نيروهاي پشتيبان بودم
واحد من بايد يک تروريست رو دستگير ميکرد
تا از يک حمله انتحاري جلوگيري کنه
توي يه روستا نزديک نابلس
من نيروهامو مستقر کردم
ما به در و ديوار شليک کرديم تا مجبور بشه بياد بيرون
تا يکم قدرت نمايي کرده باشيم و بترسونيمش
يه زن از خونه اومد بيرون
يه دختر باهاش بود
يکي ديگه هم با دستش نگه داشته بود
ساعت 3 صبح بود
دختره وحشت کرد و دويد طرف ما
اين نگراني وجود داشت که خودشو منفجر کنه
من به عربي داد زدم وايسا اون داشت ميومد
من به بالاي سرش شليک کردم
اون متوقف شد
در اون لحظه ، زمان هم متوقف شد
اين کوتاهترين و طولاني ترين لحظه
از عمرم بود
دختره زنده موند
و من هم
ولي در اون لحظه
در هر دوي ما
يه چيزي مرد
وقتي به طرف يه بچه شليک ميشه,
يه چيزي رو درون انسان ميکٌشه
نميدونم چي
وقتي بزرگتر ها به بچه ها شليک ميکنند
يه چيز دروني رو ميکشه
يه چيزي ميميره
و يه چيز ديگه به دنيا مياد
از اينکه به طرف اون دختر شليک کردم شرمنده بودم
يه شرمندگي دردناک
و مهمتر از همه
اين حس انگشتم
که ماشه رو کشيده
و به طرف اون دختر شليک کرده
از اين فشار دادن ماشه توسط انگشتم
يه چيزي بايد به دنيا بياد
بعد از بودن در نبرد
يکي از تاثيرگزارترين چيزايي که رخ ميده
حس کشتن
يک انسان ديگس
وقتي که شما تجربش ميکنيد
ميبينيد که مثل چيزاي ديگه اي نيست
که شما قبلا تجربه کرده بودين
و متاسفانه
بدنتون
ميخواد که اين حس رو دوباره تجربه کنه
اين واقعا سخته
که سعي کني به کسي توضيح بدي
که اون حس چجوريه
همين الان ، هنوز احساس ميکنم يه بار ديگه
دارم تجربش ميکنم
و احتمالا به همين خاطر هست
که من يه اسلحه پر توي خونم نگه داشتم
من مشتاقم يا آرزو دارم که يک نفر
بخواد منو اذيت کنه
يا به زور وارد خونه بشه
يا يه بهونه بهم بده
تا يه بار ديگه از اين خشونت عليه يه نفر ديگه استفاده کنم
در روز 16 ژانويه سال 2007
يک پليس مرزي اسرائيلي
به دختر ده سالم ، عبير ، شليک کرد و اون رو کشت
روبه روي مدرسش در جايي که زندگي ميکنم ، آنات
با خواهرش بود و دوتا از دوستاش
ساعت نه و نيم صبح
در پشت سرش
از فاصله پانزده تا بيست متري بهش شليک کردند
با يه گلوله پلاستيکي (گلوله مخصوص ضد شورش)
بلبل جان ‏.:: www.bolboljan.net ::.
اون فقط
يه بچه بود
اون چيزي درباره اين جنگ نميدونست
و توي اين جنگ هم شرکت نکرده بود
متاسفانه ، جونش رو ازدست داد
براي اينکه يه فلسطيني بود
من يه اسرائيليم که دخترمو
در يک بمب گزاري انتحاري
در چهارم سپتامبر 1997 از دست دادم
و من يک آدم
تحصيل کرده اي هستم
اين دوجامعه در حال جنگ هستند
اينها نسل جوون رو تربيت کردند
تا مجبورشون کنند ، زمانش که رسيد خودشون رو قرباني کنند
اين درمورد جامعه فلسطيني ها حقيقت داره
و درباره جامعه اسرائيلي ها هم حقيقت داره
براي اينکه ما آدميم
بعضي وقت ها فکر ميکني
"اگه من قاتل رو بکشم"
"يا هر کسي از اون طرف رو, از اسرائيلي ها,"
"يا شايد ده تا"
"دخترم رو بهم برميگردونه"
نه
من دليل يه درد ديگه ميشم
و يه قرباني به قبلي ها اضافه ميشه
من تصميم گرفتم که اين دايره خشونت و
خون ريزي و انتقام رو بشکنم
به وسيله نکشتن و انتقام نگرفتن
توسط خودم
تعريف من از طرف
به طور چشم گيري عوض شده
امروز ، در طرف من
کساني هستند که صلح طلب هستند و آماده اند تا هزينه صلح رو بپردازند
در طرف ديگه
کساني هستند که صلح طلب نيستند
و آماده نيستند که هزينه صلح رو بپردازند
خيلي ها بهم گفتن
"اين حق رو نداري که" "با نام اون ببخشي"
و من جواب دادم: اين حق رو هم ندارم که با نام اون
دنبال انتقام باشم
اميدوارم دخترم راضي شده باشه
اميدوارم روحش در ارامش باشه
اين اتفاقيه که افتاده :
يک افسر آلماني
در لباس يک اس اس (اس اس : سازمان مخوف هيتلر - نازي)
تو يک شب باروني
وارد محله يهوديها شد
مادرم بهش گفت "دخترم رو ببر"
مادرم سيم حصار رو بلند کرد
و بچش رو به اون افسر داد ، منو
يه دختر يهودي دو و نيم ساله
و با يک ناراحتي
منو داد دست
يک مرد فوق العاده
که لباس اس اس ها رو داشت
و من الان ميدونم که اين مرد
Aloïs Pleva,
در ارتش آلمان خدمت ميکرد
و نزديک مرز آلمان زندگي ميکرد
اين مرد منو گذاشت زير کت خودش
من رو داخل کتش مخفي کرد
و برد به
مرز بين لهستان و آلمان
پيش خوانوادش
اونها از من مثل دختر خودشون نگه داري کردند
و تا آخر جنگ اونها من رو
با سنت ناب کاتوليک بزرگ کردند
چه حرکتي !
چه جادويي
چه دستان سخاوتمندي
مثل يک جرقه نور بود
در کالبد حقير يک انسان
گاهي اوقات يک سوالي مياد توي ذهنم
اگه من
توي اون موقعيت بودم
همون کاري رو ميکردم
که اون افسر آلماني کرد؟
چطوري ميتونم
به اين سوال پاسخ بدم؟
فکر نميکنم من هم همون شخصيت اخلاقي رو داشتم
که اون کار رو انجام بدم
دارم با همه صداقتم ميگم
شايد
اون افسر ميدونست اينقدر توانايي داره؟
چطور ميتوني بدوني؟
چطوري ميتوني
اون لحظه حقيقت رو بشناسي؟
چه زماني ميتوني خودت رو فدا بکني
فدا کردن تنها جاني که داري
اون هم براي يک نفر ديگه
جوابي براي اون سوال وجود نداره
يا سوالي
که ديگران بتونن جواب بدن
ولي اين سوال بايد پرسيده بشه
Castells By Armand Amar
عشق آغاز و پايانه
عشق يعني از کجا اومديم و به کجا ميريم
و اينکه بين اين دو چطوري زندگي ميکنيم
عشق يعني همه چيز
عشق
کلمه عشق براي من پر از معنيه
وقتي درباره عشق حرف ميزني
اين شامل همه چيز ميشه
عشق شامل همه چيز ميشه نميشه؟
جايي که عشق نباشه ، احساس پوچي ميکني
يا ترجيحا ، من احساس پوچي ميکنم
عشق
عشق چيزيه که روح رو پر ميکنه
يک روزي ، سر وقتش تو مجبوري عشق رو قبول کني
تو هر روز با عشق زندگي ميکني
عشق اين حسيه که تو ميتوني
ببخشي
و اون حسيه که يک نفر ديگه بهت ميبخشه
همسر من يک شخصيت قوي داره
اون کسيه که خانواده رو هدايت ميکنه
خيلي دوستش دارم
اون خيلي باشکوهه
اگه عشق بازي نکني
عشقتون شکست ميخوره
شنيدي؟ ميپرسي چرا؟
چون سکس از طريق عشق وارد ميشه
بدون سکس ، راه رو داري اشتباه ميري
همسرت از خودش ميپرسه:
"اون به من عشق داد ، ولي سکس نه"
"عشق ، غذا ، لباس ، هرچيزي"
"ولي سکس نه"
"با اين مرد چه کار کنم؟"
چه بلايي سر خونمون مياد؟ خونه از هم ميپاشه
براي اينکه بعد از عشق ، بايد سکس بياد
و در نهايت به همين خاطره که عشق وجود داره
در غير اينصورت ، هيچي نيست
اوه ، واو! چه سوالي از من پرسيدي ...
معشوقه داشتم؟
راستش رو بخواي ، هيچوقت يدونش هم نداشتم
نداشتم ...
من مهموني رفتم
ولي نرفتم که برقصم ، براي اينکه
اگه بخوام راستش رو بگم هيچوقت ياد نگرفتم که برقصم
سعي کردم ، ولي جواب نداد
بنابر اين ، تسليم شدم
وقتي با کسي ازدواج ميکني ،
همونطوري که هستند باهاشون ازدواج ميکني
در يک لحظه مشخص دوستشون داري ، همونجوري که هستند
من يک تصادف داشتم
دستام و پاهام رو از دست دادم
اون با يه مردي که دست و پا نداشت ازدواج نکرده بود
ولي اون موند
براي چند سال
ما با يه جدايي تمومش کرديم,
ما طلاق گرفتيم
من بايد يه زندگي جديدي رو شروع ميکردم
براي من 3 سال زمان برد تا با اين جدايي کنار بيام
بعد از سه سال من به خودم گفتم:
"تو نميتوني تنها بموني"
بنابراين ، من تو اينترنت ثبت نام کردم
توي يکي از همين سايت هايي که قرار عاشقانه ميگذارن
اولش ، من فقط از سرم عکس ميذاشتم
ادامش غافلگير کننده بود
من بدون دست و پا بودنم رو نشون نداده بودم
تو اينترنت به من خوش ميگذشت
ولي وقتي من درباره معلوليتم به مردم ميگفتم
هيچکس به من جواب نميداد
بنابراين ، من معلوليتم رو آشکار کردم
و يک روز ، من سوزانا رو ديدم
و حالا ما اينجاييم عشق شدنيه
الان هشت ساله که با هم ديگه ايم
سوزانا سه تا دختر داره ، من دوتا پسر
ما يک سگ يک چشم داريم
چهار تا گربه ، يک خوکچه هندي
اين يک خانواده بزرگ بازسازي شدس
هر چيزي امکان پذيره
من عشق رو دوباره پيدا کردم
و ما واقعا همديگه رو دوست داريم
هجده ساله که با همسرم ازدواج کردم
اون هيچوقت نگفته "دوست دارم"
ولي من حس ميکنم داره
بعضي وقتها, چشم ها بيشتر از دهان صحبت ميکنن
وقتي جوون تر بودم ، از اين تعجب ميکردم که
مردم چجوري ميتونن براي يه مدت طولاني با هم زندگي کنن؟
بدون اينکه ديگه عشقشون هر روز کمرنگ تر بشه
همچنين ، من نميتونستم تصور کنم که
چطوري مردم ميتونن براي بيست سال روي يک تخت بخوابن (اشاره به زندگي مشترک)
من فکر ميکردم خسته کنندس ولي نيست !
هر روز
من فکر ميکنم
"ديروز ، عشق من کم بود"
"امروز ، عشق حقيقيه"
و بعدش ، يک سال ميگذره
اين عشق حتي قويتر هم ميشه
شب ، وقتي ميرم به تختخواب
بهش نگاه ميکنم و فکر ميکنم
اگه اون بميره
هيچوقت نميتونم جانشينش رو پيدا کنم
بعد از 50 سال ، 49
51 سال
زندگي مشترک
همسرم بيماري سختي گرفت
درست قبل از اينکه ما
پنجاهمين سالگرد ازدواجمون رو جشن بگيريم
و حدود دو سال
براي اينکه از کار افتاده بود
رنج زيادي رو تحمل کرد
توي دو سال آخر عمرش
من پرستارش بودم
دکترش بودم ، دوستش بودم
عاشقش بودم ، همسرش بودم
همه از من ميخواستند که
يک پرستار تمام وقت بگيرم
و اون التماسم ميکرد که نگير
اون فقط ميخواست که من مراقبش باشم
و من عاشق اين بودم که اين کار رو براش انجام بدم
و من خودم تنهايي اين کار رو کردم
من ميذاشتمش تو ماشين
مخزن اکسيژنش رو حمل ميکردم
صندلي چرخدارش رو ميذاشتم تو ماشين
اين طرف ، اون طرف ميگردوندمش
صندليشو برميگردوندم تو ماشين ، برش ميگردوندم خونه
حمامش ميکردم ميذاشتمش تو رختخواب
و من عاشق اين بودم
که ميتونستم اين کار رو براش انجام بدم
بدون هيچکس ديگه
و اون هم ازمن قدرداني ميکرد
عشق يعني اين
لحظه جادويي که من با پدربزرگم داشتم
درست بعد از فوت مادربزرگم بود
رفتم تا ببينمش
ميدونستم خيلي اذيت شده
ولي مطمئن نبودم که تو چه وضعيتي قرار داره
و مادربزرگم 65 سال شريکش بود
و همچنين رانندش
من گفتم "پدربزرگ"
"حالت چطوره؟"
و اون گفت : "ميدونستي با چهار دلار"
" من ميتونم هرجايي از شهر که بخوام برم؟"
من گفتم : "واو ! عاليه پدربزرگ"
اون گفت : "راستش ، من رفتم فروشگاه"
"من رفتم پيش خانمي که پشت باجه بود و گفتم"
"من يه ليست خريد دارم" "ميشه کمکم کنيد پيداشون کنم؟"
"خانمم اخيرا محل اقامتش رو عوض کرده رفته بهشت"
و من گفتم :
"پدربزرگ ، تو هميشه کمکم ميکني که نيمه پر ليوان رو ببينم"
و اون تيکيه داد
به چشمام نگاه کرد و گفت:
"ليوان قشنگيه"
Childhood By Armand Amar And Isabel Srling
وقتي 12 سالم بود
از خونه پدربزرگ مادربزرگم رفتم
براي اينکه باهام بدرفتاري ميکردند
رفتم که توي خيابون زندگي کنم
اين برام بهتر بود که ادامه بدم
و تلاش کنم مستقل بشم
چيزي که هيچوقت نميتونم ببخشم
مربوط به مادرمه
فروختن من اصلا ايده جالبي نبود
براي اينکه ما بچه هاشيم
و اون بخاطر به دنيا آوردن ما زحمت کشيده
بنابراين ، به همين خاطره که من هيچوقت نميتونم ببخشمش
سخت ترين لحظه
در تمام عمرم
فوت پدرم بود
براي اينکه
نميخوام گريه کنم
از من حمايت ميکرد
من و ...
من و برادرم رو تشويق ميکرد
من ديگه از چيزي نميترسم
براي اينکه من چيزاي وحشتناکي رو تجربه کردم
و من ديگه عادت کردم با اونها بزرگ بشم
و من به سختي از چيزي بترسم
وقتي به من ميگن:
"ما داريم ميايم تا بزنيمت" "ما تو رو ميکشيم"
من بهشون ميگم: "نه ، من نميترسم"
" و اگه شما اين کار رو انجام بدين"
"من نميترسم"
پدرم هميشه به من ميگفت که
اگه شکست خوردي ، مهم نيست
تو فقط بايد يه بار ديگه بلند شي
اگه من شکست خوردم ، بايد يه بار ديگه بلند شم
"هميشه ، يه بار ديگه بلند شو"
اين خيلي به من کمک کرده
اگه من تو گذشته بمونم
ميخوام بشينم و فقط گريه کنم
تلخ ميشم
مهربون نيستم
بايد بدوني که
چطوري بازي کني و بخندي
براي اينکه زندگي در گذشته به درد نميخوره
بايد در زمان حال زندگي کني
براي من ، خانواده يعني
صميميت و همدلي
يعني بياي خونه
و اينجوري ازت استقبال بشه :
"خيلي خوشحاليم که الان خونه اي !"
به برادرام کمک کنم
و هرکاري از دستم برمياد انجام بدم
براي اينکه من يکي از بزرگترهام
بهشون درس بدم
خانواده يعني : يعني ديدن پدرم که از سر کار راضي مياد خونه،
بشينه رو صندلي راحتي
و من براش قهوه درست کنم
اين باعث ميشه حس خوبي پيدا کنم
از درون حس خوبي بهت ميده
اگه يک نفر گم بشه
انگار يه حفره تو قلبت ايجاد شده
"چه اتفاق مزخرفي افتاده ؟"
"کجاست؟"
خانواده يه چيزيه
شاد ، استثنايي
يه چيز ديگس
حالت رو خوب ميکنه
وقتي جوون بودم
فکرش رو هم نميکردم که قراره
توي جامعه مذهبي بمونم
که بهشون پيوسته بودم
و فکر کنم متوجه نبودم
که چه کاري داشتم ميکردم
و شايد من داشتم تصميمي ميگرفتم
به اين معني که من بچه نخواهم داشت
و خانواده اي هم مثل آدم هايي که
خانواده دارن نخواهم داشت
من واقعا فکرنميکنم که متوجه شده بودم
ولي بعدا توي زندگي
من يه خواهري داشتم که از سرطان
فوت کرد
و وقتي من خانوادش رو ديدم
فهميدم که
وقتي من مردم هيچ کس نيست
تا اينجوري برام گريه کنه
با گذشت زمان ، تو متوجه ميشي که
تو والدين آدم هايي هستي
که باهاشون کار ميکني
يا دوستت هستند
يا کساني که يک جوري باهات در ارتباط هستند
بنابراين ، حتي اگر تو خانواده خودت رو نداشته باشي
تو خانواده داري
بنابراين فکر کنم اين براي من مهمه
در تمام عمرم هميشه ميخواستم که يک پسر داشته باشم
چند تا دختر داشتم پسر ميخواستم
تا کمکم کنه دست راستم باشه
اون فقط با نگاه کردنش به من
خيلي چيزا به من ميده
وقتي که ما داريم کارهاي عجيب و غريب انجام ميديم
من سعي ميکنم بهش توضيح بدم
من بارها بهش ميگم:
گفته ميشه که
وقتي خدا
اين بچه رو
به اون خانواده داد
فرشته ها پرسيدند : "پروردگارا"
"چرا يک بچه معلول به آن خانواده دادي؟"
"آنها زندگي خوبي دارند. خوشبختند"
"چرا چنين باري را به آنها تحميل ميکني؟"
خدا پاسخ داد :
"من آنها را انتخاب کردم"
"براي اينکه شايد آنها به بچه آموزش دهند که من وجود دارم"
"که من همه جا حاضر هستم"
"در برگ و باد"
اين چيزيه که من به پسرم ميگم
من بهش ميگم
هميشه بهش ميگم
بهش ميگم : "آليوشا نگاه کن"
"اين يه برگه"
"و اونها هم گل هستند"
"همه اونها"
"باعث خوشبختي زندگي ميشه"
سر شب ، وقتي من با آليوشا هستم
بهش ميگم :
"ببين پسرم"
"اونها ستاره ها هستند"
و اون
اونها رو ميبينه
و به من نگاه ميکنه
با چشماي بزرگش
من تصور ميکنم
اون روحي داره
که خيلي از من قوي تره
اين پسر منه که من رو هدايت ميکنه
کل خانواده رو هدايت ميکنه
به همين خاطره که...
من الان ميفهمم
که عشق
و معني عشق چيه
چونکه براي زندگي با همديگه
تو بايد خودت رو دوست داشته باشي
همسرت رو دوست داشته باشي
بچه هات رو دوست داشته باشي
بزرگ و کوچيک
تو بايد خانوادت رو دوست داشته باشي والدينت رو دوست داشته باشي
پدر مادرم هنوز زنده هستند
تو بايد
همه انسانها رو دوست داشته باشي
به چه دليلي اونها در عمق وجودمون هستند
چونکه فقط عشق به مردمه
که ميتونه دنيا رو نجات بده
Nepal By Armand Amar Asif Ali Khan
نه ، هيچوقت دربارش فکر نکردم
دوست نداشتم که مرد ميشدم
براي اينکه مردها يه زندگي ساده اي دارند
خيلي ساده
و زندگي ساده خسته کنندس
از نظر کاري هم خيلي راحته
حتي شايد راحت تر از
شکارکردن احساسات اونها باشه
براي زن ها ، همه چيز سخت تره
ولي ، اراده رسيدن به
اهداف ، با وجود همه مشکلات وجود داره
بدون ترديد ، من ترجيح ميدم
بلبل جان ‏.:: www.bolboljan.net ::.
احساس ناتواني ميکنم وقتي که ميگن
وقتي که يک زن قد کوتاه وارد يک مغازه ميشه
يک چيزي رو اون بالا ميبينه و به من ميگه:
"فقط يک مرد ميتونه اين رو بياره پايين ..."
تو مجبور نيستي مرد باشي بپر بالا و بگيرش
تو دوتا دست داري. چرا مرد؟
ديگه چي؟
اين منو خيلي عصباني ميکنه
من واقعا دوست ندارم وقتي زن ها
از اين بدم مياد وقتي که بر ضد زن ها تبعيض قائل ميشن
الان من احساس آزادي ميکنم
براي اينکه
خيلي کارها ميتونم انجام بدم
بدون عجله
ديگه چي
من طلاق گرفتم
ببخشيد
معذرت ميخوام
نبايد اينو بگم ، درسته؟
ببخشيد
ميخواين يه بار ديگه انجامش بديم
مشکلي نداره؟
من ميدونم ، نبايد درباره اين بخندم
ولي من احساس خوبي دارم احساس آزادي ميکنم
شوهر من دو تا زن داره
اون چند زنس ، اون دوتا زن داره
اينجا ، توي سنگال
با وجود قانون چند همسري
بعضي از مردم 4 تا زن دارند
ديگران 3 تا يا 2
ولي بعضي ها فقط 1 زن دارن
انتخاب خودشونه
بعضي ها حتي 6 ، 7 ، 8 ، 9 گاهي 10 تا !
ولي شوهر من 2 تا زن داره
دوتا زن
من اوليم ، اون يکي دومي
ما در صلح و صفا با هم زندگي ميکنيم
اون زنش ، دوستمه
اون واقعا منو دوستم داره و من هم اون رو دوست دارم
خوشبختانه البته براي ما
چند همسري براي زن ها امکان پذير نيست
من گفتم "خوشبختانه" براي اينکه
اگه زنم به غير از من ، يک مرد ديگه اي رو دوست داشت
اوضاع سخت ميشد
خيلي پيچيده ميشد
براي اينکه من خيلي حسودم
به شدت حسود
من تحملش رو ندارم که
زن من يک شب
در آغوش يک مرد ديگه باشه
و شب بعد بياد پيش من
اصلا نميتونم تحمل کنم
بنابر اين ، خوشبختانه
توي بورکينافاسو
چند همسري براي زن ها امکان پذير نيست
براي اينکه من اصلا نميتونم تصور کنم
وقتي که من رفتم پيش خانومم بمونم
توي خونش ، توي سان فرانسيسکو
البته اون همسرم نيست
ولي زنيه که باهاشم
اين حدودا 1 هفته
بعد از اين بود که ما همديگرو ميديديم
من صبح بيدار شدم و گفتم
"من از تو اينو ميپرسم و اينو و اينو"
"و تو دودلي"
زني که من باهاشم نميتونه همش بگه نه
تقريبا هميشه بايد بگه بله
اينجوري ما نميتونيم با هم رابطه اي داشته باشيم
و بعد از اينکه من بهش اشاره کردم
اين تقريبا 1 ماه براش زمان برد
تا متوجه بشه که اين "نه ها" نبايد وجود داشته باشه
و اينجوريه که الان اين توله سگ الان خانوم منه
اون بدجوري تکه خيلي شگفت انگيزه
اون يه چيزي به من ميده
انگار بزرگ شده تا مرد خودش رو بپرسته
مثل مکزيکي هاي قديمي
ميدونه کي حرف بزنه
اين به معني اين نيست که تو نميتوني چيزي به من بگي
اين به معني اين نيست که من احتياج به راهنمايي ندارم
ولي توي خونه من
اين مرده که آقاي خونس
توي خونه ، آخر هفته ها من آشپزي ميکنم
يه روز ، يه دوستي اومد خونه من
گفت : "تو آشپزي ميکني؟"
من گفتم : "آره"
"همسرت مريضه؟"
من گفتم : "نه ، داره استراحت ميکنه"
"چي؟ تو داري آشپزي ميکني"
"درحالي که همسرت داره استراحت ميکنه؟"
"آره ، اون نياز به استراحت داره"
اون گفت : "همسرم هيچوقت به ديدن تو نمياد"
"تو اين ايده رو ميندازي تو کلش"
"وقتي مياد خونه"
"از من ميخواد که منم آشپزي کنم"
من بهش گفتم : "تو بايد متوجه بشي"
"که اونها نياز به استراحت دارند"
به هر حال ، من از
آشپزي براي خانوادم لذت ميبرم
من توي زندانم
براي اينکه بچم رو انداختم
چونکه نميتونستم تحصيلاتم رو ادامه بدم
من تو يه مدرسه شبانه روزي بودم
و نميخواستم تحصيلاتم متوقف بشه
با حاملگي وتولد بچه و شيردادن
بايد براي يه مدت طولاني درس خوندن رو ميذاشتم کنار
و من نميتونستم تمرکز کنم
بنابراين تصميم گرفتم که بچه رو بندازم
من الان خوشحالم
براي اينکه فردا که از زندان برم بيرون
تحصيلاتم رو ادامه ميدم
و ميرم سر کار
و شايد يه روزي ، بچه دار شدم
منم درست مثل بقيه مردم ميشم
براي اينکه باهات بدرفتاري نشه يه راهي هست
براي من ،سخت بود براي اينکه
قبلا بدترين نوع بدرفتاري بهم ميشد
يه اسلحه گذاشته شده بود روي سرم
و بهم گفته بود که زانو بزنم و به خاطر زندگيم التماس کنم
من هم اين کار رو ميکردم چون بچه هام داشتن نگاه ميکردن
يا منو از خونه مينداخت بيرون
و مجبور ميشدم بيرون روي پله بخوابم
اگه از اونجا تکون ميخوردم فرداش کتک ميخوردم
خيلي سخت بود براي اينکه فکر ميکردم تقصير منه
اين منم که دارم توي زندگي مشترکمون
يه کار غلط انجام ميدم
درباره بچه هام حرف زدم مهمترين چيزي که توي زندگيم وجود داره
به خودم گفتم اگه از اونجا نرم بيرون
يا خودم ميميرم
يا بچه هام
بنابر اين ، من بايد يه حرکتي ميکردم
بايد يه کاري ميکردم
يه روز رفتم خونه و بهش گفتم : "من دارم ترکت ميکنم"
مارک شوکه شد
براي اينکه اصلا فکرش رو هم نميکرد که من از پيشش برم
اون گفت : "تو هيچوقت از پيش من نميري ، تو خيلي دوستم داري"
و من گفتم : "خوب ، ميدوني چيه ؟"
"عشق يعني همين ، ترک کردن"
من دوتا انتخاب براش گذاشتم بهش گفتم :
"يا ميري مشاوره ، يا اينکه من ترکت ميکنم"
ميدوني چي شد؟ امروز اون مرد بهتري شده
از اون روز به بعد ديگه دستشو روم بلند نکرده
اين ماجرا مال حدودا 9 سال پيشه
خب ، 9 سال پيش وگرنه من هنوز زني بودم که داشت باهاش بدرفتاري ميشد
Mongolia By Armand Amar
من همجنسگرام
از وقتي يه دختربچه بودم ميدونستم که از دخترا خوشم مياد
و اين رو از خانوادم مخفي ميکردم
يادم مياد وقتي "الن دجنرس" همجنسگرا بودنش رو اعلام کرد (الن دجنرس ، مجري معروف و همجنسگراي امريکايي و مجري دو دوره مراسم اسکار)
اولين باري بود که من کلمه "همجنسگرا" رو شنيده بودم
پدر و مادرم داشتند دربارش صحبت ميکردند
به پدرم گفتم : "بابا ، همجنسگرا چيه؟ "
"يعني اينکه يه دختري از يه دختر ديگه خوشش بياد و اونها ميرن به جهنم"
و من گفتم : "باشه"
من صاف رفتم تو اتاقم و
در رو خيلي آروم بستم
و بعدش ، سرم رو فرو کردم تو بالشم و زار زار گريه کردم
و من هر روز پيش خدا دعا ميکردم :
"لطفا بذار من از پسرا خوشم بياد, لطفا يه کاري کن من ديگه همجنسگرا نباشم"
براي اينکه من ميدونستم از دخترا خوشم مياد
پس بنابر اين ، من تلاشم رو کردم
تظاهر ميکردم که از پسرا خوشم مياد ولي هيچوقت خوشم نميومد
و بعدش من با يه نفر آشنا شدم
که عشق زندگيم شد
اسم اون دختر "جن" ـه
خدايا ، اون دختر ... دنيام رو عوض کرد
و من ديگه هيچ چيز ديگه اي برام مهم نبود
من فقط ميدونستم که ميخوام کنارش باشم
و عشق از نظر من يعني همين
همجنسگرا بودن ، چيزي نبوده که خودم انتخاب کرده باشم
اين چيزيه که درون خودته
کسي هم نميتونه بهت کمک کنه
چيزي نيست که درمان پذير باشه درحقيقت ، حتي يه بيماري هم نيست
براي اينکه بعضيا همش ميگن که ماها مريضيم
خانواده هامون حتي مارو ميبرن دکتر
يا پيش يه روحاني
ولي اين (هممجنسگرايي) سر جاش ميمونه
من حتي خودم رو مجبور کردم
تا با مرد ها باشم
تا رضايت مادربزرگم رو جلب کنم
خيلي اذيت شدم براي اينکه
مجبور بودم يه کارايي بکنم
که واقعا ، واقعا نميخواستم انجامشون بدم
حتي اين کار رو هم کردم
من حتي از يکي از دوستام خواستم
تا تظاهر کنه که دوست پسرمه
ولي اون يارو باهام چيکار کرد
اون به زور بهم تجاوز کرد
و بعدش ، منو با "اچ آي وي" تنها گذاشت و رفت (اچ آي وي : ويروس بيماري ايدز)
اين ماجرا تو سال 2003 بود
همه اون کارها رو کردم تا رضايت مادربزرگم رو جلب کنم
ولي الان
ميدونم که مجبور نيستم براي رضايت يه نفر ديگه
کاري رو انجام بدم
پدر و مادرم از اينکه من همجنسگرا بمونم خيلي ميترسيدند
و وقتي که بهشون گفتم من دارم تغيير ميکنم
باور کردند
هر روز ازم ميپرسيدند :
"خيلي خب ، تغيير کردي؟"
از اونجايي که امکان نداره تغيير کنه
من سوالشون رو نشنيده ميگرفتم
بعد از يه مدت ، پدرم ديگه نميتونست منو تحمل کنه
سرم داد ميزد
منو ميزد و ميگفت
"ميدونستم عوض نشدي"
"اگه به من مزخرف گفته باشي"
"زندگي رو برات جهنم ميکنم"
"اگه از همجنسگرا بودن خوشت مياد بزن به چاک"
بنابر اين ، من رفتم ، بدون هيچ ترديدي
رفتم
من يه پسر دارم که الان 31 سالشه
که من خيلي دوستش دارم
اون همجنسگراس ، يه مرد همجنسگرا
روزي که ميخواست اين موضوع رو به من بگه ، يه روز خيلي خاصي بود
ميدونستم که داره با يه موضوعي درگيره
هجده سالش بود
چندباري هم ميخواست خودکشي کنه
يه روز به من گفت : "بابا ، من بايد يه چيزي رو بهت بگم"
و من گفتم : "باشه پسرم ، بگو ، چي شده؟"
رنگش پريد ، واقعا رنگش مثل گچ سفيد شده بود
و اون گفت : "من مريضم"
و دلم واقعا براش سوخت
همون موقع ، يه جورايي فهميدم که
ميخواد به من بگه که همجنسگراست
گر چه ، من زياد متوجه نشدم
براي اينکه رفتارش کاملا مردونه بود
همون وقت يه حسي بهم ميگفت که ميخواد چي بگه
پس من بهش گفتم "پسرم ، بذار حدس بزنم"
"اجازه بده اين کار رو برات آسونتر کنم"
گفت باشه
بهش گفتم : " تو ميخواي به من بگي که همجنسگرايي. درسته؟ "
جواب داد : "بله درسته"
من درکش کردم
براي اينکه براش خيلي سخت بود که اينو به من بگه
همه چيز خيلي منطقي به نظر ميرسيد
براي اينکه خودش نميخواست همجنسگرا باشه
و براي همين هم بود که خودکشي کرد
من فقط درست و حسابي بغلش کردم و گفتم " پسرم ، به هر حال دوستت دارم"
"اين جريان هيچ تاثيري روي ميزان علاقه من به تو نميذاره"
و من فکر ميکنم
از اون روز به بعد رابطه ما خيلي بهتر شده
خب ، اين هم براي خودش ماجرايي بود
سال 2009 بود
وقتي يه دوستي ، که مثل من همجنسگرا بود
فوت کرد
اون رو توي قبرستان
روستاش دفن کردند
ولي روحاني اونجا
مردم رو دور هم جمع کرد
جوون تر ها رو
رفتند به قبرستان
تا جنازش رو از خاک بيارن بيرون
درش آوردند ، بستنش
و جسدش رو توي خيابون کشيدند
رسانه ها هم بودند
از اين صحنه تصويربرداري کردند
پليس اومد
بعد از يه مدت ، خانوادش جسدش رو پس گرفتند
و دوباره دفنش کردند
ولي اونها دوباره از خاک درش آوردند اين ماجرا 3 بار تکرار شد
آخرش جنازه رو
تو حياط خونه پدرش دفن کردند
براي اينکه دين اسلام ميگه
اگه تو همجنسگرا باشي
وقتي که مردي
مردم نميتونند برات دعا بخونند
نميتونند توي قبرستان
مسلمونها دفنت کنند
اين چيزيه که اونها ميگن
من يه مرد همجنسگرا ي لبناني هستم
ما اونجا هيچ حقي نداريم
ما کلا هيچ حقي توي دنياي عرب نداريم
من فکر ميکنم کاري که ميتونم بکنم
کاري که شروع کردم بکنم اينه که
درباره همجنسگرا بودنم بيشتر صحبت کنم
من از پدر مادرم دورم
من از دوستام دور هستم من از کارم دور هستم
ولي من فکر ميکنم بايد آدم هايي مثل خودم رو تشويق به اين کار کنم
که چيزي براي از دست دادن ندارن
براي اينکه من الان حقوق ميگيرم
براي اينکه با گذشت زمان ثابت شد که مادرم
به هر حال دوستم داره البته زمان برد
الان اون ميدونه دوست پسرم رو ميشناسه
مادرم به خاطر چيزي که هستم دوستم داره پدرم هم همينطور
و همينطور دوستام
به نظر من اگه به کسي چيزي نگي
مادرهاي ديگه متوجه نميشن که همجنسگرا بودن مشکلي نداره
وقتي که چيزي براي از دست دادن نداري نبايد زياد خجالت بکشي
بايد شهامت بيشتري داشته باشي
بعضي از مردم چيزاي زيادي براي از دست دادن دارند
اونها آدم هايي نيستند که بايد يه چيزايي رو تغيير بدند
ولي اونهايي که چيزي براي از دست دادن ندارند بايد اين کار رو انجام بدند
The Storm By Armand Amar Sara-Marielle Gaup and Isabel Srling
توي عراق ، يکي از دوستام
توسط يه ماشين بمب گذاري شده زخمي شد درست رو به روي من
من و گروهم افتاديم دنبال اون آدم کش
با يکي از هم تيمي هام
و ما فقط ... ما فقط ميخواستيم اون يارو رو بکشيم
براي اينکه من داشتم صداي فرياد زدن رفيقم رو ميشنيدم داشت درد ميکشيد
و خب ما تا اونجايي که ميتونستيم سريع دويديم
ما پر از خشم و نفرت بوديم
ما فقط ميخواستيم هر کاري که از دستمون بر مياد انجام بديم
اون دوستمون رو زخمي کرده بود داشتيم ميرفتيم تا ازش انتقام بگيريم
ما با اون بار سنگيني که داشتيم تا اونجايي که ميتونستيم سريع ميدويديم
خيلي داشتيم عرق ميريختيم
از يه باغ پرتقال رد شديم
بعد انگار يه پرده اي از جلومون رفته باشه کنار
به خودم اومدم ، يعني ، اون آسمون آبي
يه پير مردي بود
با يه رداي سفيد و يه بچه
داشت روي زمين کار ميکرد ، ميدوني اين صحنه ...
من به خودم اومدم
"من دارم چيکار ميکنم؟"
"من انسانم ، من ..."
"من يه ابزار برا انتقام گيري نيستم"
نميدونم ، مثل اينکه ، تو متوقف ميشي و انگار ...
مردم اينجا دارن
کار خودشون رو انجام ميدن من قراره کجا ...
اين همه خشونت قراره کجا اتفاق بيوفته
و تو متوقف ميشي و انگار ...
نميدونم ، انگار دوباره تورو آدم ميکنه
من صبح بيدار ميشم ، ميرم مزرعه
تا لوبيا و ذرتم رو جمع کنم
لوبيا و ذرت رسيده رو که ميبينم
واي، چه لذتي
وقتي ما سر زمين داريم محصول جمع ميکنيم
خيلي خوشحاليم
اينقدر خوشحاليم که دوست داريم همونجا بمونيم
از بس که قشنگه
يه مزرعه ذرت يا لوبيا قشنگه
و ما هر بار
روحمون تازه ميشه
الان ، من هيچي ندارم
توي يه زمين کوچيک دارم کشاورزي ميکنم
يکم سبزيجات براي خوردن کاشتم
شوهرم رفته حقوقش رو بگيره
ولي مبلغش خيلي کمه
بغير از اون ،من هيچي ندارم
فقط يه مرغ تو خونه داريم
که اگه تخم بذاره
من ميبرم اونها رو ميفروشم
بعدش ميرم يکم نمک و اينجور چيزا ميخرم
تا اون روز هم زنده بمونيم
من گاو و گوسفند ندارم
من هيچي ندارم
بله ، خوب
اسم من استيما جوزف ـه و ميخوام بگم که
زندگيم تو اين کشور تموم شده
بارون نمياد
چيزي نميتونم بکارم تا محصول بده
و باهاش شکم زن و بچم رو سير کنم
بنابر اين الان
اين اطراف ديگه چوبي نمونده که بتونم الوارش کنم
و باهاش پول در بيارم
حتي شاخه و برگي هم نمونده
که بشه باهاش يه پاکت ذغال درست کرد
تو ميتوني يکي دو روز رو
بخاطر بچه هات که دارن روي پاهات گريه ميکنند
بدون غذا سر کني
هيچ کسي نيست که بهم بگه :
"دوست من ، بيا اينو بگير"
"مال تو تا توي اين کشور بهت کمک شده باشه"
ما فقط دراز کشيديم و منتظر مرگيم
براي اينکه چيزي که ما بهش ميگيم زندگي ، تموم شده
اونجا دراز ميکشي
چيزي هم براي بچه هات نداري
چيزي نيست که بهشون بدي کسي نيست تا بهت کمک کنه
فقط اونجا دراز ميکشي و منتظر مرگي
من به اين ميگم "پايان زندگي"
زندگي تموم شده
اينجا يه حيوون هم براي فروش نداري
آره
آره ، زندگي تموم شده
بله
ما اينجا محصولي نداريم
اينجا اينقدر خشکه
که شوهرم دوتا چاه کند و براي هر کدوم
هفتاد هزار روپيه خرج کرد
ولي اونها هيچ آبي پيدا نکردند
تاکستان هم خشک شده
و هيچ انگوري هم نمونده
فکر کنم شوهرم به خاطر پارسال
هنوز هم بدهکاره
نميتونه پس بده
الان اول بايد بدهي کي رو پس بديم؟
اصلا نميدونم چيکار ميشه کرد
ديگه هيچ آبي نمونده
يه چاه بود ، ولي اون هم خشک شد
ديگه آب نمونده
پس ما چجوري بايد بدهيمون رو بديم؟
براي همين شوهرم خودکشي کرد
امسال
ما يه قحطي شديدي رو پست سر گذاشتيم
در غرب "مهاراشترا" ، توي اين کشور (مَهاراشترا : يکي از ايالات مهم و پر جمعيت هند )
و از يک طرف
من آدمهاي فقيري رو ميديدم
که با بحران بي آبي مواجه بودند
از طرف ديگه
دارم ميبينم ساختمونهاي چندين طبقه اي داره ساخته ميشه
که توي هر طبقه
يه استخر دارند
درباره ساختمونهاي سه چهار طبقه حرف نميزنيم
يه نقشه اي هست براي برج هاي دوقلوي مومباي (مومباي با نام قديم بمبئي - پايتخت ماهاراشترا)
که الان هم در دست ساخته
هر کدوم 37 طبقه
که اين يعني 74 استخر شنا
اين يه برج دوقلوئه
و من رفتم اونجا و ديدم
که چه آدم هايي دارند اين ساخت و ساز و انجام ميدند اين کارگرها
هيچکدوم از اين کارگرها زمين نداشتند
کشاورزهاي حاشيه نشيني هستند
که روستاشون رو به خاطر
بي آبي رها کردند و اومدند اينجا
و توي اين بي آبي
دارند استخر هاي شناي ما رو ميسازند
اين نهايت حقارته
نهايت بي عدالتيه
من فکر ميکنم اون بخشي که سريعترين رشد رو توي هندوستان داره
نه نرم افزاره ، نه آي تي
اين "نابرابري" ـه
خب آره ، اين منو عصباني ميکنه
اين اصلا براي من قابل قبول نيست
که ببينم ثروت عده کمي
به فقر و بدبختي
عده زيادي بستگي داره
اين غير قابل قبوله
رهبرهاي دنيا !
کمکمون کنيد زندگي آبرومندانه اي داشته باشيم
وگرنه همه ما از گرسنگي ميميريم
اين تقصير دولت و
سياست مدارانه
که ما چيزي براي پوشيدن نداريم
جايي براي خواب نداريم چيزي براي پخت و پز نداريم
ما داريم ميميريم
کي ميدونه که ما تا فردا زنده بمونيم؟
کي ميتونه بگه ما فردا غذايي داريم که بخوريم؟
بجه هام دارن ميميرن
ما جايي براي زندگي نداريم
نه حتي يه سقفي يا يه تيکه زمين
من از اين روستا به اون روستا ميرم
تا زمين هاي مردم رو شخم بزنم
و همه اينها براي چي؟
امروز ميخوريم ، فرداش بايد گرسنگي بکشيم
ولي هيشکي به ما گوش نميده
مشکلات ما براي دولت مهم نيست
اونها اصلا به فکر ما گرسنه ها نيستند
فقط به فکر خودشونند
بلبل جان ‏.:: www.bolboljan.net ::.
من از پاکستان رفتم
به خاطر شرايط زندگي که داشتم
براي همسرم کاملا مشخص شده بود
که درآمد من نميتونست
هزينه درمان و مدرسه رفتن رو تأمين کنه
همسرم خودش رو به خاطر من و خانوادم
فدا کرد
من هم خودم و خانوادم رو قرباني کردم
با قبول کردن مهاجرت خودم
تا حداقل بتونم
هزينه تحصيل و درمان
بچه هام رو بدم
و مايحتاج اوليشون رو فراهم کنم
هيچوقت روزي که رفتم رو فراموش نميکنم
من با چندتا از دوستام بودم
مادم اومد و روي پله هاي جلوي در
پسرم توي بغلش بود
من توي ماشين نشسته بودم
اون پسرم رو گذاشت روي پام
"بهش خوب نگاه کن"
"کي ميدونه دوباره کي ببينيش؟"
اون صحنه رو هيچوقت فراموش نميکنم
هنوز هم ميتونم بچم رو ببينم
که انگار رو به رومه
من از سودان رفتم ، بخاطر اينکه
حکومت دست از سر ما بر نميداشت
همه خانواده ها کشته ميشدند
همه فکر ميکردند
ما هم کشته ميشيم
مهم اين بود که من زنده موندم
خدا به من رحم کرد
من رسيدم فرانسه
خدارو شکر توي سودان ، ما کشاورز بوديم
و همين برامون کافي بود
ما گاو و گوسفند داشتيم
ما هيچوقت پول کم نمي آورديم
يا غذا
خدا رو شکر ما خوب زندگي کرديم
ولي حکومت دست از سر ما بر نميداشت
جلوي چشمم به خواهرم تجاوز کردند
وقتي همسرم رسيد
شلاقش زدند
جلوي من بهش تجاوز کردند
چجوري ميتونستم
توي اون کشور زندگي کنم؟
وقتي توي قايق بودم
خيلي ترسيده بودم
براي اينکه چيزي پيدا نبود فقط آب
و قايق هم ، قايق درست و حسابي نبود
ما توي قايق 110 نفر بوديم و هيچکس راحت نبود
نه غذايي بود که بخوريم و نه آبي
تو قسمت سوخت نشسته بودم
بدنم رو داغون کرد
خيلي داشت بهم سخت ميگذشت
بنابر اين ، وقتي من ايتاليايي ها رو ديدم
که اومدند و نجاتمون دادند
خدا رو شکر کردم
حالا ميدونم که جام امنه
اروپايي ها دلايل خودشون رو
براي محدود کردن مهاجرين دارند
ما اينجا مونديم ولي هيچ شغلي نبود تا انجام بديم
خانواده هاي زيادي هستند که
که هيچکدومشون کار ندارند
اگه نتوني ماهي بگبري
هيچ کاري نيست که انجام بدي
هزاران آفريقايي
در راه مهاجرت به اروپا ، توي دريا ميميرند
ولي ارزشش رو داره من که دوباره ميرم
ميخوام برم ايتاليا يا اسپانيا
فکرام رو کردم
رفتن تو وجودمه
با بلم ميرم (قايق کوچک)
من گريه ميکنم و ميرم داد ميزنم و ميرم
الان من دارم در جنگل کاله زندگي ميکنم (کاله : شهر ساحلي در شمال فرانسه) (جنگل کاله : جنگلي در کنار شهر کاله - محل اقامت مهاجرين غير قانوني)
پليس مياد و مزاحممون ميشه
"بايد از جنگل بريد"
من ميگم : "کجا رو دارم برم؟"
"يه جا رو نشون بدين. ما ميخوايم بريم همونجا"
اون هم ميگه : "شما بايد به کشورتون برگرديد"
"کشور من کجاست؟"
"بابا ! ، من کشوري ندارم"
"قتلگاهه"
"قتلگاه مردمه"
"ميدان نبرده"
"کشور نيست که"
"افغانستان که ديگه کشور نيست"
"قتلگاهه"
از 37 کشور اومدند تا اون کشور رو کنترل کنند
ولي اين مردم رو نميتونند کنترل کنند
سازمان ملل هم نميتونه اين مردم رو کنترل کنه
چجوري ميتوني منو برگردوني اونجا؟
من خانوادم رو توي اون کشور از دست دادم
چجوري ميتونم به اون کشور برگردم؟
من تو پاکستان پناهنده بودم
تو ايران پناهنده بودم
تو دبي پناهنده بودم
توي ترکيه پناهنده بودم
توي بلغارستان پناهنده بودم
تو کشورهاي اروپايي هم پناهنده بودم ، توي يونان
حالا هم توي فرانسه پناهنده شدم
ولي اجازه بده زندگي کنم
از شما هيچي نميخوام
از شما غذا نميخوام
از شما هيچي نميخوام
به کمک احتياج ندارم
ولي بذار بمونم
بابا ، اين منم ، تو ايتاليا
نميدونم حالت چطوره
نميدونم منو ميبيني يا نه
ولي من تو ايتاليام
هميشه نگرانتونم
نگران تو و ديگران همه برادرام و خواهرام
و همه دوستام که اونجا هستند
اگه تونستم به اينجا برسم
اصلش بخاطر شماست
تا آخرين نفسم
بهت فکر ميکنم
من هنوز هيچ دارايي ندارم
پس برام دعا کن
به همتون سلام ميکنم
Immigration By Armand Amar Gulay Hacer Toruk
Toil By Armand Amar Gregoire Korniluk, featuring Sara-Marielle Gaup
من يه کارگر بنگلادشيم که تو توليدي پوشاک کار ميکنم
وقتي يه خريدار مياد تا با صاحب توليدي
يا تيم بازاريابي درباره قيمت چيزايي که خريده
چونه بزنه خيلي عصباني ميشم
يا وقتي که کشورها قيمت ها رو ميشکنند
يا وقتي که مشتري دنبال بهترين قيمته
اون با خودش فکر ميکنه :
"اگه بنگلادش ميتونه به من"
"پوشاک با کيفيت بالا بده"
"پس چرا با قيمت منصفانه نخرم؟"
ولي ما هميشه تحقير ميشيم
نه فقط يه عده خاص
بلکه توسط همه
اين مصرف کننده نهاييه که ازما دزدي ميکنه
من چيکار ميتونم بکنم؟
آخه چجوري ...
ما چطوري شاد باشيم؟
چطوري؟
تو کارخونه خيلي چيزا ممنوعه:
حرف زدن
به تلفن جواب دادن
دستشويي رفتن
بايد از سرکارگر
اجازه بگيريم
و هر بار فقط 1 نفر
براي بهره وري کار هم خيلي سخت گيره
توي هر ساعت بايد يه مقدار مشخصي توليدي داشته باشيم
مياد بررسي ميکنه
اگه اونقدر توليد نکرده باشيم
سرزنش ميشيم
و بعضي وقت هام توهين ميکنه
غير قابل تحمله
هميشه تحت فشاريم
دارم از پا در ميام
ديگه نميتونم تحمل کنم
ولي چاره ديگه اي ندارم
کارگري که راستگو باشه ، پولدار نميشه
دارم درباره کسي حرف ميزنم که توي يه شرکت کار ميکنه
نه کسي که وارث يه کسب و کار خانوادگي شده
اونها فقط چند ميليون پول رو
جابه جا ميکنند
اينها که کار نميکنند
پشت يه ميز نشستند و يه تيکه کاغذ رو امضا ميکنند
اونهام مثل من دزدند
من مطمئنم
ولي اگه درباره کارگرا حرف ميزني
اونها آدمهايي هستند که هر روز صبح بيدار ميشند
و واقعا کار ميکنند
من کارگر پولداري نميشناسم
ولي مادر منو در نظر بگير
هر روز صبح بيدار ميشه
تازه 40 سال رو رد کرده
اون پولدار نيست
کل عمرش داشته کار ميکرده
بيکار شدنم ضربه بزرگي بود
و پيدا نکردن کار
از اون هم ضربه بزرگتري بود
ميدوني ، من 27 سال کار کردم
وقتي مجبور شدم که
برگردم و با مادرم زندگي کنم
بيشتر از هميشه
احساس حقارت داشتم
يه حس ...
ويراني
افسردگي شديدي گرفتم
حالم هر روز بدتر ميشد
به خودم گفتم:
"من 47 سالمه و به اين زودي زندگيم تموم شد؟"
"کار ديگه اي نميتونم بکنم؟"
"هيچي؟"
و اين افکار
نميذاره بري بيرون و با مردم حرف بزني
توي آيينه به خودت نگاه ميکني و ميگي:
"تو کي هستي ؟ احمق"
"اين چه بازيه داري در مياري"
"تو اين زندگي داري چيکار ميکني؟"
"براي چي نفس ميکشي؟"
"چرا داري خورشيد رو ميبيني؟"
"چي باعث ميشه تو ..."
"از اين گندي که بالا آوردي سود کني؟"
"چرا توي 47 سالگيت"
"برگشتي که پيش مادرت زندگي کني؟"
"از اينکه تو خيابون بموني ميترسي؟"
آره ، من از اينکه تو خيابون بمونم ميترسم
و اين حقارت تبديل به طغيان شد
طغيان، براي اينکه ميخواي يه جوري خودت رو خالي کني
ولي نميدوني چجوري
من فقيرم
من الان معني فقر رو ميگم
از نظر من فقر يعني اين :
وقتي بايد برم مدرسه
ولي نتونم برم
وقتي بايد بخورم ، ولي نميتونم
وقتي بايد بخوابم ، ولي نتونم
وقتي که زن و بچه هام دارن زجر ميکشن
من عقلم قد نميده که چجوري
خودم و خانوادم رو از اين شرايط خارج کنم
خودم يا خانوادم رو
من واقعا احساس فقر ميکنم
فقر فيزيکي فقر ذهني
و شما آدم پولدارها که دارين به من گوش ميدين
درباره ثروتتون
چي دارين بگين؟
من ميدونم که
من با پول زياد ، کمتر خوشحالم
و همينو ميدونم که بازم بيشتر ميخوام
از اين چيزا خوشم مياد و دنبالشون ميرم
ولي اين چيزا فقط منو
براي يه مدت کوتاهي خوشحال ميکنه
بعدش ، من برميگردم توي خونه و اونجا يسري مشکلات دارم
و من نميدونم که چجوري ميشه
که يه آدم افسرده رو خوشحال کنم
تو نميتوني يه چيزي بهش بدي و خوشحالش کني
براي اينکه ذهنشون خوشحال نيست
براي همين ، من درمونده موندم که
چرا هيچ راه درماني وجود نداره
و من نميتونم چوب جادو رو تکون بدم و حال
پسرم رو
بهتر کنم
من جايي زندگي ميکردم که دور تا دورش پر بود از ويلا
ولي من خودم تو يه بيغوله زندگي ميکردم
من ميدونستم که مردم
گاهي وقتها غذاشون رو دور ميريزنن
و ما ، مخصوصا من
گرسنه ميمونديم
ما فقط يکم غذا ميخواستيم
براي من ، فقر
غمگينم ميکنه
براي بي عدالتيش
براي اينکه اگه همه غذا داشتند
حداقل شکمشون پر بود
توي خونه فکرمون کار ميکرد
دليلش هم هوشه
بنابر اين ما ميتونيم فقير باشيم
توي بيغوله زندگي کنيم
ولي اين هوش رو هم داشته باشيم
که بتونيم زندگي رو پيش ببريم
خدا رو شکر
من تونستم از اون وضع خارج بشم
ولي چند نفر هستند که نميتونند؟
خيلي ها به خاطر همين مردند
و اين خيلي ناراحت کنندس
به نظر من اين بي عدالتي محضه
خيابون مدرسه خيلي سختيه
فقر
يه حالتيه
که من الان
توش هستم
وقتي براي يه مدت زيادي فقير باشي
اينجوري نيست که ازش لذت ببري
ولي يه جورايي بهش عادت ميکني
خيلي راحت
فقر يه وضعيته
وضعيتيه که
که طول ميکشه
خيلي زياد
بيشتر از خيلي زياد
چي دوست دارم بپرسم؟
من اينجا چه غلطي ميکنم؟
چرا من نميتونم جاي تو باشم
که ببينم اونجا چه خبر کوفتيه؟
بيا يه دقيقه جامون رو عوض کنيم
بيا عوض کنيم تو بيا اينجا و بشو من
و منم ميرم اونجا و ميشم تو
بعدش همديگه رو روي خط استوا ميبينيم
و گلف بازي ميکنيم
مهم نيست که من رئيس جمهورم (خوزه موخيکا : رئيس جمهور اروگوئه در سالهاي 2010 الي 2015) (ملقب به فقيرترين رئيس جمهوري جهان)
درباره اين چيزا زياد فکر کردم
من بيش از 10 سال از عمرم رو
در زندان انفرادي گذروندم
من وقت هايي بود ...
من 7 سال رو بدون اينکه کتابي باز کنم گذروندم
اين باعث شد من زمان کافي براي فکر کردن رو داشته باشم
اين چيزيه که من فهميدم
يا تو با همين چيزاي کوچيک خوشحالي
بدون اينکه به خودت سخت بگيري
براي اينکه از درون احساس خوشبختي ميکني
يا اينکه به مقصدت نميرسي
من طرفداري فقر رو نميکنم
من طرفدار اعتدالم
ولي ما
يه جامعه مصرف کننده اي رو درست کرديم
که همواره در حال رشده
جايي که رشد نباشه ، غم انگيزه
ما يه کوهي از
احتياجات غير ضروري درست کرديم
بايد بخري و بريزي دور
اين عمرمونه که داره هدر ميره
وقتي که من يه چيزي ميخرم
يا وقتي که شما ميخريش
هزينش رو با پولمون نميديم
اون رو داريم با زمان عمرمون
که براي پول در آوردن از دست داديم
ميخريم
فرقش اينه
که تو نميتوني زندگي رو بخري
زندگي راه خودش رو ميره
و اين وحشتناکه
که زندگيت رو تلف کني
تا آزاديت رو از دست بدي
The Hidden Church By Armand Amar Youssou NDour
من از مردن نميترسم
بچه هام ميخوان منو خوشحال کنند
تا با آرامش از اين دنيا برم
اگه من قبل از مرگ خوشحال باشم
بعدش هم خوشحال خواهم بود
من ديگه نميتونم کار کنم
اينقدر پيرم که نميدونم
وقتي ميخوام بخوابم
از اين طرف بخوابم يا از اون طرف
من بد خوابم ميبره
براي همين روي تختم منتظر ميمونم
بعضي وقتها به خودم ميگم
بميرم راحت ترم
حداقل آرامش دارم
به نظر من
بعد از مرگ چيز ديگه اي نيست
بعدش ، ما ميخنديم که
داريم ميريم بهشت
ولي ما مسير درستي رو نرفتيم
وقتي تو ميري زير خاک
به بهشت نميري
ما مسير درستي رو نرفتيم
من به زندگي پس از مرگ اعتقاد ندارم
هيچکدومش رو قبول ندارم
وقتي به مادربزرگم فکر ميکنم کسي که خيلي دوستش داشتم
و خيلي وقت پيش مرده
به خودم ميگم خاطرات چقدر زود محو ميشن
تصاوير مات ميشن
بعضي وقتها ، صداي آدم ها از بين ميره
از خودمون چي بجا ميذاريم؟ چي ميمونه
اين منو ميترسونه
اين ترسيه کاملا بي معني
که بر اساس يه چيزيه
کاملا قديمي و قبيله اي
اين چيزهاي زيادي رو درون من تحريک ميکنه
اين چيزي نيست که
به غرور بستگي داشته باشه
يا يه چنين چيزايي
اين يه چيز ديگس
اين به معناي زندگي ارتباط داره
با زندگيمون چيکار کرديم
چرا من اينجام
نميدونم
من دوست دارم بعد از خودم يه چيزي بجا بذارم
من دوست دارم بعد از خودم رد من باقي بمونه
معناي زندگي ...
نميدونم شايد اين بخاطر اين حقيقته که
من احساس مهم بودن نميکنم
ما مهم نيستيم
من زندگي رو...
من به زندگي اينجوري نگاه نميکنم
تو فقط مجبوري که زندگي کني
همه ما بوديم ، هستيم
و يک روزي نخواهيم بود
من فکر ميکنم به دنيا اومدم که
يکي دوتا بچه رو
به دنيا بيارم
که از بچگي
بهشون غذاشون بدم
که بعدش ، وقتي که من پير شدم
اونها در عوض از من مراقبت ميکنند
بزرگترين ترس من اينه که
آدم بي اهميتي بشم
بي ارزش بشم
ندونستن اينکه
چرا اينجام ، هدف چيه
اگه اصلا هدفي وجود داشته باشه
براي اينکه واقعا آدم بي هدفي نباشم
من
فقط يه مرديم از بين مرد هاي ديگه
عقيده من اينه که
يه حرکت سراسري وجود دره
و اگه من بخشي از اون نباشم
منو نابود ميکنه
من ميخوام بخشي از
تاريخ بشريت باشم
من 15 سالمه ، بايه حکم حبس ابد
زندگيم چه معنايي ميتونه داشته باشه
سوال سختيه
من فکر کنم معناي زندگيم ميتونه
خوشبختي باشه اينکه هر چيزي رو درست انجام بدم
به پير و جوون کمک کنم
فقط کمک به ديگران
پاي يه نفر وايسادن
فقط دور و بر دردسر نگردي نيوفتي زندان
که اينجا زندگي اصلا معنايي نداره
اينجا جاي هيچ کسي نيست
نميدونم هر کسي هدف خودش رو داره
نميدونم هدف من چيه
جواب اين سوال رو نميدونم
بعضي وقت ها به جمله اي که
توي بچگي هام شنيده بودم فکر ميکنم
يه دوستي که ميگفت
"زندگي مثل اينه که تو داري يه پيغامي رو حمل ميکني"
"از بچگي که بودي"
"تا وقتي که پير مرد ميشي"
"تو بايد مطمئن بشي که اين پيغام"
"وسط راه گم نشه"
من معمولا به اين فکر ميکنم
براي اينکه وقتي کوچيک بودم
عادت داشتم چيزاي خوبي تصور کنم
به روياي جهاني بدون گدا
که همه توش خوشحالن
ساده ، چيزاي لطيف
ولي در طول زندگي همه اون چيزها رو از دست ميديم
فقط کار ميکني
تا بتوني يه چيزايي بخري
و تو ديگه گداها رو نميبيني
ديگه نگران نيستي
پس اون پيامي که از بچگي باهام بود کو؟
شايد معناي زندگي
اينه که مطمئن بشيم اين پيام
نابود نشه
من قبلا از خودم پرسيده بودم
من قبلا از خودم برسيده بودم
که چرا روي زمينم
من اينجام
تا هر کاري که خدا برام در نظر گرفته
رو انجام بدم
براي اينکه روي زمين
هر کسي به ماموريتي داره
منم يکي دارم
ولي هنوز نميدونم چيه
Jerusalem By Armand Amar from Vivaldi, featuring Divna
اين فيلم تقديم ميشود به هزاران نفري که
با صداقت ، شجاعت و مهرباني به سوالات ما پاسخ دادند
يک تشکر ويژه از شما
همچنين يک تشکر ويژه از
the Bettencourt Schueller Foundation و تيمش
که ساخت اين پروژه را ممکن کردند
مامان و بابا ، شما بايد به من گوش بديد
اگه ميتونيد ، ديگه مواد مصرف نکنيد
قبلا هم خيلي به شما گفته بودم
و باز هم ميگم
مواد مصرف نکنيد ، براتون ضرر داره
از نظر جسمي نابودتون ميکنه
اگه يادتون باشه
من دخترتونم ، بس کنيد
به خاطر من ترک کنيد
من يه داداش کوچيکتر دارم
من يه داداش کوچيکتر دارم که مرده
از خودش يه دختر 4 ساله به جا گذاشته
متاسفانه
مادر اين دختر هم مرده
بنابراين ، من دوست دارم به داداشم بگم که
نبايد نگران باشه
من ميدونم اين داداشم چقدر دخترش رو دوست داشت
بايد بدونه اون دست خوب کسي افتاده
و من حسابي ازش مراقبت ميکنم
من يه فاحشم
و يه پيغام براي پدر مادرم دارم
ديگه نگران نباشيد
الان وضعيت خوبه
ميتونم ماموريتم رو انجام بدم
ميتونم مراقب برادرا و خواهرام باشم
اونها توي خونه هستند و درس ميخونند
اونها درسشون رو تموم خواهند کرد
قول ميدم
من نميخوام اونها زندگي سختي داشته باشند
اونها بايد حالا حالا ها درس بخونند
اين منو خوشحال ميکنه
براي اينکه من زياد شانس نداشتم
اونها درسشون رو تموم ميکنند
من ازشون ميخوام تا اونجايي که ممکنه
تحصيلاتشون رو ادامه بدند
من هوشش رو نداشتم
تا کار ديگه اي انجام بدم
ولي از برادرا و خواهرام ميخوام که
درسشون رو تموم کنند
دوتا چيزه
که دوست دارم بهتون بگم
يادتون نره کي هستين
و هميشه لبخند بزنيد
خنديدن تنها زبونيه که
همه متوجه ميشن
بلبل جان ‏.:: www.bolboljan.net ::.
شما امروز خيلي چيز ها رو
برام زنده کرديد
باعث شديد احساس کنم که مهمم
باعث شديد احساس کنم که
يه چيزي براي ارائه دارم
که يه جايي براي رفتن دارم
باعث شديد احساس کنم
مثل داستانهام ، از من استقبال شد
و شما باعث شديد من احساس خوشحالي کنم
من فکر ميکنم مردم
احتياج دارند که حس کنند توي زندگيشون
يه کاري رو انجام دادند
احتياج دارند که حس کنند
توي کاري شراکت داشتند
و امروز
شما باعث شديد که حس کنم منم شراکت داشتم
و براي اين از شما بسيار سپاسگزارم
ممنون
پيغام من اينه که
به خونه من خوش اومديد
بيايد به خونه من
همتون رو دعوت ميکنم
همه قبايل
اواتا ، اواهيمبا
اوامبو ، اوان گانجيرو
قدم همتون سر چشم
امروزه ، تو اين دنيا
درباره آدمهايي ميشنويم
که فيلم ميسازن
ما اين داستانها رو ميشنويم
ولي الان
که اولا و امانوئل اينجان
و دارن فيلم ميسازن
همه ميبينند که ما کجا زندگي ميکنيم
توي روستامون
من خيلي خوشحالم
ديدن اينکه فيلم سازهاي بيشتري بيان اينجا
منو خيلي خوشحال ميکنه
دنيا ما رو ميشناسه
نميدونم اونها منو ميبينند يانه
ولي من خيلي خوشحالم
که الان صحبت ميکنم
و با اونها که بعدا ميان
بهشون بگيد
چيزي براي اضافه کردن نمونده
درباره صلح حرف زديم
درباره همه چيز حرف زديم
ما کارمون رو انجام داديم ، تموم شد
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.