..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫چرا؟
‫تا بتونیم ضبطش کنیم،
‫و به بابا نشونش بدیم.
‫کمکش می‌کنه بخاطر بیاره.
‫حالا، آماده‌ای؟
‫همونجوری که تمرین کردیم، باشه؟
‫اینجوری؟
‫آره، دقیقاً همینجوری.
‫بزن، باشه، اَنی؟
‫این برداشت 11مه.
‫من اَنا کارتر، شهروند ایالات متحده هستم،
‫و دارم مدرک مستندی برای دریافت ویزای دانشجوییم ضبط می‌کنم.
‫رشته‌ی مهندسی شیمی مقطع دکترا ‫در دانشگاه آکسفورد.
‫الان دارم الکترولیت رو روی باتری‌هایی
‫با پالس مغناطیسی متغیر، آزمایش می‌کنم.
‫آزمایش 7.13، پالس الکترومغناطیسی که توسط الگوریتم 13
‫بدست اومده، و مقدارش 13 هست.
‫فرضیه درسته، اتم دوباره با تغییر پالس ‫دست‌نخورده باقی موند.
‫الکترولیت پایداره، آزمایش 7.13 با موفقیت انجام شد.
‫آزمایش 7.14، پالس الکترومغناطیسی توسط الگوریتم 14 بدست اومد.
‫و پالس 14 رو اعمال می‌کنیم.
‫خب، فرضیه درسته.
‫اتم با تغییر پالس دست‌نخورده باقی موند، الکترولیت هم پایداره.
‫آزمایش 7.14 موفقیت‌آمیز بود.
‫آزمایش 7.15.
‫پالس توسط الگوریتم 15 بدست اومده.
‫مقدار پالس 15 رو اعمال می‌کنیم.
‫فرضیه درسته، اتم با تغییر پالس دست‌نخورده باقی موند.
‫الکترولیت پایداره، ‫آزمایش 7.15 با موفقیت‌آمیز بود.
‫در حال آزمایش 7.16، پالس الکترومغناطیسی توسط
‫الگوریتم دیجیتالی 16 بدست میاد.
‫مقدار 16 رو اعمال می‌کنیم.
‫فرضیه درسته، اتم با تغییر پالس دست‌نخورده باقی موند.
‫الکترولیت پایداره، ‫پالس 16 موفقیت‌آمیز بود.
‫آزمایش 7.17، پالس توسط الگوریتم دیجیتالی 17 بدست میاد.
‫پالس 17 رو اعمال می‌کنیم.
‫چی شد؟
‫هی، من می‌خوام هم‌دانشگاهی‌هام رو به آبجو دعوت کنم.
‫می‌خوای بیای؟
‫آره، دوباره اتفاق افتاد.
‫ناپدید شد.
‫- با عقل جور درنمیاد. ‫- قهوه می‌خوای؟
‫قهوه‌ی خوب آوردم.
‫تا الان 6 دفعه شده، ‫همیشه همینطوره.
‫خب؟
‫خب، این یه خطا نیست.
‫داریم عملیش می‌کنیم.
‫ساختارشکنیه.
‫- یه اتم ناپدید شد... ‫- فقط یه الکترون.
‫ناپدید شد، پس ساختارشکنی کردیم.
‫یه الکترون همینجوری ناپدید نمیشه.
‫فرضاً، اگه نابود شده، یا جابجا یا قایم شده، میشه.
‫ما چیزی نابود نکردیم.
‫اگه نابود کرده بودی ‫ممکن بود...
‫خب، حالا نابودش کردی یا قایم شده.
‫ولی اگه الکترون پنهان میشد،
‫- کربن تشکیل نمیشد. ‫- پس نابودش کردی.
‫خیلی‌خب.
‫آخه قبلاً ندیدم همچین چیزی پیش بیاد.
‫کجا و چطوری داره میره؟
‫این جواب میده؟
‫محاسبات برای مقدار مورد آزمایش نسبی هستن.
‫این واسه یه اتم باید کافی باشه.
‫از کجا آوردیش؟ ‫الگوریتم رو میگم.
‫می‌خواستم نشون بدم که واریانس ِ پالس ‫تاثیری روی الکترولیت نداره.
‫وایسا، یه لحظه صبر کن.
‫- این یکی از کدوم آزمایشه؟ ‫- انجام آزمایش 17
‫برای تاثیرگذاری روی اتم.
‫فرضیه‌ای در کار نیست.
‫بدون فرضیه، پالس 17 رو اعمال می‌کنیم.
‫به یه ظرف بزرگ‌تری نیاز داریم.
‫خب، اینا رو از دوران دانشگاه یادمه.
‫این هندسه‌ی دبیرستانه.
‫ولی آزمایش 17، نظریه‌ی کوانتومه.
‫البته تو یخورده باهاش ور رفتی.
‫چرا تو این معادله عدد پی رو گذاشتی؟
‫یه رشته‌ی بی‌پایان و بدون تکرار لازم داشتم.
‫آره، ولی نمی‌تونی عدد پی رو اینجا استفاده کنی.
‫منطقی نیست.
‫- می‌خوام یه مولکول رو امتحان کنم. ‫- سرور هنگ می‌کنه.
‫کمک لازم داریم.
‫مولکول رو من می‌تونم ردیابی کنم،
‫ولی واسه رمزنویسی کمک لازم داریم ‫تا بتونیم برق کمتری استفاده کنیم.
‫اگه راجع‌به اون حرف می‌زنی...
‫می‌تونی ازش بخوای؟
‫اصلاً، اون آدم...
‫جدی میگم، نه.
‫محاسبات توزیع‌شده، اکثراً نهادها ازش استفاده می‌کنن.
‫با این کارت، کاری می‌کنی که کامپیوترت ‫تو اوقات فراغتش سرطان رو درمان کنه،
‫و موقع خوابت پردازشگر اعداد و ارقام نشون بده.
‫- تو این کافه زن و مرد هم راه میدن؟ ‫- جدی؟
‫جدی.
‫می‌تونیم ازشون استفاده کنیم؟
‫موهات رو کوتاه کردی، نیثن.
‫آره، پروژه‌ات رو ثبت کن، یه سال صبر می‌کنی،
‫و امیدوار می‌مونی که مردم وارد سیستم بشن.
‫من که خوشم میاد.
‫یکم کمتر شبیه هم‌جنس‌بازا شدی.
‫- محاسبات توزیع‌شده--- ‫- داوطلب می‌خواد.
‫زیاد هم می‌خوایم.
‫- چند نفر؟ ‫- آزمایش‌مون سرور رو داغون کرد.
‫آره شنیدم، آفرین!
‫از دست شما هکرا!
‫باید تو محدوده‌ی پتافلاپ کار کنیم. ‫(واحد سنجش عملکرد کامپیوتر)
‫- مگه اون بالا چیکار می‌کنی؟ ‫- این می‌تونه آزمایش رو عملی کنه؟
‫قانونی نیست، ‫اینجوری درست نمیشه.
‫ولی ممکنه؟
‫نفوذ به دانشکده آسونه، ‫چون الان از دیوار آتش گذشتیم.
‫یه کرم هم که می‌تونه مردم رو بدون اطلاع‌شون ‫(کرم: برنامه‌اى كه خودش را در سيستم پخش كرده و آن قدر تكثير پيدا مى‌كند كه سيستم را از كار بازمى دارد)
‫به شبکه وصل کنه، به همین راحتی.
‫ولی چجوری کرم پخش میشه.
‫یا میشه نصف دنیا رو
‫مجبور کنی تا 3شنبه مازاد درآمدشون رو بهتون بدن.
‫چه خوب!
‫بگیر.
‫- سلام. ‫- کالبدشکافی یه موجود زنده مثل قتله.
‫باشه، عوضی.
‫- می‌تونی این کارو انجام بدی؟ ‫- آره.
‫بگین دارین چیکار می‌کنین.
‫منم می‌خوام باشم.
‫اَنا، پیشنهادش غیر قانونیه.
‫هک کردن و دزدیدن سرورها.
‫خب، بیاین انجامش بدیم.
‫- دارن وسایل‌شون رو جمع می‌کنن، همه‌اش... ‫- مشکلی پیش نمیاد.
‫فقط، منو ناراحت می‌کنه.
‫می‌خوای بیام خونه؟ ‫فکر کنم بتونم. می‌تونم یه پرواز پیدا کنم.
‫نه، به کلاس‌هات برس.
‫تو تعطیلات بیا، موقعی که به آپارتمان جدیدم رفتم.
‫راست میگی، همون موقع میام. ‫تو اثاث‌کشی هم کمکت می‌کنم.
‫تنهائی؟
‫الان؟ آره. ‫البته دارم کار می‌کنم.
‫نثین کمکم می‌کنه.
‫نیثن رو یادته؟ ‫وقتی اومدی...
‫همون پسره خوش‌قیافه؟
‫پس بالاخره یه دوست‌پسر پیدا کردی؟
‫چند وقت گذشته؟
‫7 سال؟
‫نه مامان! ‫نه، اون دوست‌پسرم نیست.
‫نوه‌دار نشدم هنوز؟
‫ببین، باید برم. ‫غذا آماده‌ست.
‫چی پختی؟
‫آره، راستش مرغ کباب‌شده‌س که توی ژامبون پارما پیچیده شده
‫و داخلش پنیر ماتسارلا و ریحان هست.
‫آره، می‌دونم.
‫از برنامه‌ی آشپزیش.
‫می‌دونم.
‫نیثن، خیلی آدم ضعیفی هستی.
‫اصلاً هم معلوم نیست.
‫از طریق کتاب آدرس ایمیلم به کتاب آدرس‌های دیگه پخش میشه
‫و به ما قدرت میده و خود کرم هم تدریجی رشد می‌کنه.
‫دارم آنتی‌ویروس‌های نورتون و مک‌آفی رو چک می‌کنم، ‫تا حالا که کرم رو پیدا نکردن.
‫خدا، این لعنتی خیلی سنگینه.
‫بیا ببین.
‫سه، دو، یک.
‫خب.
‫از لحاظ فنی، چیزی جابجا نمی‌کنیم، درسته؟
‫جابجایی لازمه‌ی تغییر مکانه.
‫- ما می‌دونیم که قرار نیست چیزی رو نابود... ‫- یا بازسازی کنیم.
‫پسمانده یا ردی از ذره وجود نداره.
‫یعنی اینکه داریم به یه جایی می‌فرستیمش.
‫آره، ولی کجا؟
‫- معادله‌ی میدان نشون میده که ما داریم یه چارچوب درست می‌کنیم. ‫و ما سنگ مرمر 42 رو داریم.
‫دوباره، دارم می‌بینم که چیکار می‌کنیم.
‫- فقط نمی‌دونم چجوری. ‫- و این متغیرا... ‫- انا، این قسمتی از معادله هست؟
‫و خداحافظ، سنگ مرمر.
‫آره، فیدبک الکترودها مثل همیشه‌ست.
‫باید مطمئن می‌بودم که جواب میده.
‫یعنی یه عدد از بیرون
‫وارد معادله میشه؟
‫یه نوسان الکتریکی، آره.
‫خب، الکترودها اینان؟
‫- و ماربل 44. ‫- یه طرفش می‌تونه---
‫منفی باشه.
‫و الکترودهای تو، زاویه‌ی قائمه دارن.
‫خداحافظ، ماربل 44.
‫آره، خب که چی؟
‫الکترودهای تو 3تا محور تشکیل دادن.
‫توی 3تا بُعد.
‫قبلاً متوجه‌ش نشده بودم ‫چون بسمت بالا گذاشته بودی‌شون.
‫ولی در عوض اینجوری،
‫اینجوری تعریف‌شون می‌کنی.
‫که بهت محورهای x، y و z میدن.
‫بالا و پایین، جلو و عقب، چپ و راست.
‫- متناسب با---- ‫- می‌تونیم هرجایی یه نقطه مشخص کنیم.
‫- به معنی واقعی کلمه، هرجایی که خواستیم. ‫- با استفاده از ابعاد اشیاء می‌تونیم واحدش رو تعریف کنیم.
‫آزمایش 17.108 برای کنترل گره بیرونی.
‫در حال اجرای عیب‌شناسی.
‫پس، اگه بخوایم---
‫می‌تونیم سر یه چیزی توافق کنیم ‫که بشه باهاش خودنمایی کرد؟
‫فاز، تله‌پورت، حذف یه جسم؟
‫قدرت تصورت ضعیفه.
‫خب، می‌خوایم مکانش رو به اینجا تغییر بدیم.
‫چقدره؟
‫40 سانتی‌متر در راستای محور x؟
‫آره، یکم بسمت خلاف جهت محور yها ببرش،
‫تا ببینیم اینا کار می‌کنن یا نه.
‫پس مختصات xش 40 هست، میشه 8 واحد.
‫یک واحد خلاف جهت محور y، ‫دو واحد خلاف جهت وحور z.
‫فرضیه میگه که شیء به مکانی که 40 سانتی‌متر فاصله داره
‫حرکت می‌کنه و تغییر مکان میده.
‫و با یه ضربه فرود میاد.
‫آزمایش 17.108.
‫شوخیت گرفته؟
‫- وای خدای من، موفق شدیم. ‫- هنوز نه.
‫هنوز باید محدوده‌ی بیشتری رو آزمایش کنیم،
‫- ولی می‌دونین که چه کاری انجام دادیم. ‫- سرمایه‌گذاری.
‫سرمایه‌گذاری، سرمایه‌گذاری، ‫ما باید مبلغ---
‫کرم داره ظرفیت مالی رو برامون جور می‌کنه.
‫همه‌چی تغییر می‌کنه.
‫همه‌چی.
‫به اشاره‌ها نگاه کن، فکر کن.
‫ببین، عموی من مدیر صندوقه، می‌تونم بهش زنگ بزنم.
‫همه‌چی، یعنی، معلومه دیگه.
‫می‌تونیم پایدارش کنیم؟
‫به پرواز درنمیاد، ولی طبیعیه؟
‫- باز نمی‌مونه. ‫- دائم باز نمی‌مونه.
‫پردازنده نمی‌تونه از پسش بربیاد.
‫یعنی میگی یه فضا ایجاد کنیم؟
‫- یه کُره. ‫- باید کره باشه،
‫راه دیگه‌ای نداره.
‫همه‌چی عوض میشه، ‫اول از همه چیزای بدیهی عوض میشه.
‫با یه گره بیرونی از پیش تعیین‌شده.
‫نظریه‌ی کرم‌چاله‌ست، ما...
‫یه کرم‌چاله درست کردیم.
‫یه کرم‌چاله.
‫داریم تله‌پورت می‌کنیم؟
‫رفقا، ما قراره تبدیل به خدا بشیم.
‫جی‌پی‌اس فردا کار می‌کنه.
‫بابا، می‌تونی به لورنس زنگ بزنی؟
‫وکیل می‌خوایم. ‫اول با چیزای بدیهی شروع می‌کنیم.
‫حق اختراع، حق اختراع، حق‌الامتیاز.
‫ما به چندتا حرفه‌ای نیاز داریم، آره.
‫ولی زود باید پیداشون کنیم.
‫و عمو اسکات، بهشون بگو یه نمونه‌ی نمایشی داریم.
‫- یه ماه؟ ‫- یه هفته؟
‫تا جمعه آماده‌ست. ‫ببین بابا، من باید برم.
‫ولی این، کشف بزرگیه.
‫مثل دارو.
‫مثل خارج‌کردن تومور از بدن، یه همچین چیزی.
‫فکرشو بکن که کشاورزی چقدر تغییر می‌کنه.
‫از یه کرم‌چاله در زمین زراعی، تو سه سوت، داخل فریزرت.
‫روش غذا رسوندن به مردم دنیا رو عوض می‌کنیم.
‫کرم‌چاله‌های دشت‌های سیلابی در بنگلادش و صحرا
‫اگه این جواب بده و واقعیت رو نابود نکنه.
‫ما کرم‌چاله رو به هسته‌ی زمین باز می‌کنیم،
‫به انرژی زمین‌گرمایی می‌رسیم،
‫از داخل کرم‌چاله‌ها کابل رد می‌کنیم و ‫به پنل‌های خورشیدی نزدیک خورشید وصل‌شون می‌کنیم.
‫باید جهش سلولی یا واپاشی مولکولی
‫رو چک کنیم.
‫باید در مورد ساختارش هم بحث کنیم.
‫باید یه شرکت راه بندازیم، ‫پول لازم داریم.
‫مواد معدنی، می‌تونیم از هرجایی که خواستیم ‫مواد معدنی بیاریم،
‫و به هر جایی محصولات‌مون رو بفرستیم.
‫لیو، این یکی کجا میره؟
‫ای خدایان، ما قراره دنیا رو عوض کنیم.
‫سلام، خوشکله.
‫خدای من! ‫خدای من!
‫قیافه‌اشو.
‫چی، به من چه آخه؟
‫ممنونم.
‫داری خلال‌دندون می‌جوی.
‫آدم‌های باحال این کارو می‌کنن.
‫اوه، الان باحال شدی یعنی؟
‫آره، راستش باحال شدم.
‫می‌خوای یه شعبده‌بازی ببینی؟
‫آره.
‫من می‌تونم اجسام رو ناپدید کنم.
‫اوه، جداً؟
‫آماده‌ای؟
‫خیلی‌خب.
‫نگاه می‌کنی؟
‫- آره. ‫- خوبه.
‫آه.
‫خب. ‫یه بار دیگه، باشه؟
‫- خوبه. ‫- دارم نگات می‌کنم.
‫می‌دونم.
‫لعنت!
‫- قبلاً می‌تونستم این کارو بکنم. ‫- گمونم باید بچسبی به پیانو زدنت.
‫ممنون.
‫ها!
‫- خیلی خوبه. ‫- آره.
‫ولی کجا رفت؟
‫داخل آستینت.
‫جداً؟
‫از عمد دو بار اول رو خراب کردی، نه؟
‫چون بار سوم حواسم نبود
‫و تو با اون یکی دستت برداشتیش.
‫نشونم بده.
بلبل جان ‏.:: www.bolboljan.net ::. 297 00:15:18,450 --> 00:15:20,218 ‫آره، من نابغه‌ام.
‫6 سال از هم‌دانشگاهی بودن‌مون می‌گذره.
‫سال دوم فیزیک.
‫خیلی وقته.
‫همینطوره.
‫نِیت؟
‫آزمایش‌ها عالی بودن.
‫دی‌ان‌ای و اسيد ریبونوکلئيک یکی بودن.
‫هی!
‫خوبه.
‫آره، بهت که گفتم. ‫من آدم باحالی‌ام.
‫بیا ببین، لیو یه کره‌ی پایدار درست کرد.
‫محیطش کلاً 30 سانتی‌متره.
‫فعلاً نمی‌تونیم جسم بزرگی رو ناپدید کنیم.
‫وسوسه‌انگیزه، نه؟
‫خیلی جالبه.
‫مثل اون چیزی که فکر می‌کردم نیست.
‫نه، داره...
‫مقادیر رو اونجا می‌بینی.
‫داره یه کارایی با نور می‌کنه که...
‫در هرحال، اونجا بایست.
‫آره.
‫حمله‌ی فازی! ‫موفقیت‌آمیز بود.
‫ولی عجب چیزیه.
‫پتانسیل داره.
‫کسی به کسی حمله نمی‌کنه، بی‌سواد.
‫انتقام کار آسونیه.
‫- مثل بمب اتم؟ ‫- آفرین.
‫به این فکر کن که این وسیله چقدر به حمل و نقل کمک خواهد کرد.
‫اگه بتونیم حیوونای زنده رو هم باهاش تله‌پورت کنیم.
‫فکر کن. شهرها تغییر می‌کنن.
‫مردم بیرون شهر زندگی می‌کنن، ‫و به دفتر کارشون تله‌پورت می‌کنن.
‫تمام مشکلات اجتماعی که شهرها پدید آوردن...
‫عوض میشه. نحوه‌ی سفر کردن عوض میشه.
‫به کوهها تله‌پورت می‌کنیم.
‫به ساحل، پیش مامان برای نوشیدن چای.
‫به ماه.
‫به گاوصندوق بانک، هرجا.
‫حالا شد.
‫نیثن.
‫خیلی آدم باهوشی هستی.
‫داریم زیاده‌روی می‌کنیم.
‫- بنظرت ما باید--- ‫- نه.
‫نه، باید یه آزمایش انجام بدیم
‫قبل از اینکه دانشگاه وارد قضیه بشه.
‫اگه بخوایم تمام سخت‌افزارها رو بخریم و آزمایش رو قانونی انجام بدیم
‫معنیش اینه که اول باید یه دلیل محکم بیاریم.
‫خب، حیوون بدبو.
‫آماده‌ی تاریخ‌سازی باش.
‫مادربزرگ؟
‫سلام، مادربزرگ، لیو هستم.
‫اُلیویا.
‫بله.
‫یه سوال، تینکلز چطوره؟
‫آره، حق اختراع‌ها.
‫باید انجام بشن.
‫باید دیروز انجام می‌شدن
‫و باید به اسم انا ثبت بشن، باشه؟
‫همه‌ی اونها، همه می‌خوان اینو ببینن.
‫بابا، این اختراع خیلی بزرگیه.
‫گربه‌ی مادربزرگت، جداً؟
‫- وای خدای من! ‫- خیلی بزرگتره.
‫بابا، مثل اختراع الکتریسیته‌ست.
‫بنظر علمی میاد.
‫مادربزرگ هر چیز عجیب و غریبی رو می‌بینه.
‫نیت، می‌تونی کمک‌مون کنی؟
‫شدنیه، مگه نه؟
‫این بزرگ‌ترین اختراعیه که
‫- انسان‌ها--- ‫- یه کمک کوچولو بکن.
‫- انجام دادن. ‫- قرمز بهت میاد، و فرم موهات؟
‫نه، جدی میگم، من خوشم اومد.
‫خالکوبی اژدها یا عکس یه هکر که نیست.
‫حرکت قشنگیه.
‫نام مستعار.
‫الیویا، عزیزم.
‫بیا داخل، بیا داخل!
‫اوه، بیرون سرده.
‫بیاین داخل، بیاین.
‫قشنگ شدی.
‫اون چیز زشت آبی رو از موهات درآوردی.
‫دوباره واسه گربه اومدی؟
‫علیک سلام، مادربزرگ.
‫فقط می‌خواستیم ببینیم حالش چطوره.
‫خب، حالش خیلی خوبه.
‫سلام، من برندا هستم.
‫من مادربزرگ الیویا هستم، شما؟
‫من انا هستم، سلام.
‫ایشون نیثن هست.
‫من نیثن هستم.
‫اینها دستیارهام هستن.
‫البته انا یه مهاجره،
‫پس می‌تونی با خیال راحت به گشت مرزی زنگ بزنی.
‫- تینکلز خوبه؟ ‫- اصلاً مشکوک نمی‌زنی.
‫دلیلی داره که حالش خوب نباشه؟
‫اوه، اون جاگاه رو شکسته،
‫- و وارد بعد چهارم شده. ‫- واقعاً؟
‫چای میل دارین؟
‫اینجا یجوریه.
‫موافقم.
‫می‌دونم که خاندانش پولدار بودن، ولی این؟
‫بنظر آدم باهوشی میای.
‫خب، می‌دونی چیه؟
‫دارم مادربزرگ درونیم رو شکوفا می‌کنم.
‫آره، شنیدم پدربزرگش اسمش اِرل نمی‌دونم چی بود.
‫11مین انتخاب برای شاه‌شدن بود.
‫جدی؟
‫اینو ببین.
‫انا؟
‫چی شده؟
‫می‌خوای امشب بریم سینما؟
‫حتماً.
‫همه‌مون می‌تونیم یه استراحتی کنیم، نه؟
‫منظورم از اون فیلم تماشا کردنا ست.
‫تو چی...؟
‫لعنت، گندش بزنن!
‫ای وای، الیویا.
‫باورم نمیشه.
‫تو باورت میشه؟
‫من که باورم نمیشه.
‫منم باورم نمیشه.
‫بازم چای میل دارین؟
‫مایکروسافت یه وصله‌ی امنیتی منتشر کرده.
‫وصله‌ی امنیتی؟
‫دارن کرم رو از کار می‌اندازن.
‫خب، پس در این صورت چقدر فرصت داریم؟
‫نهایتاً یک روز.
‫قرار ملاقات برای نمونه‌ی نمایشی جمعه‌ست.
‫اون موقع بهمون پول میدن.
‫نه به اندازه‌ای که بشه همچین تحقیقاتی انجام داد.
‫خب؟
‫باید یه آزمایش نهایی انجام بدیم، ‫یه آزمایش سرگرم‌کننده.
‫نظرت این نیست که...
‫همینطوره.
‫ما باید از همون اول یه انقلابی راه بندازیم.
‫راست میگه.
‫واسه اینکه بتونیم تضمین کنیم که تو همچین مقیاسی ‫سرمایه‌گذاری کنن،
‫- باید یه--- ‫- و همین الان باید انجامش بدیم.
‫همین حالا.
‫خیلی‌خب، من انجامش میدم.
‫آه.
‫همچین چیزی شدنی نیست، لنسلات. ‫(اشاره به یه شوالیه‌ی فداکار از یاران شاه آرتور)
‫خیلی‌خب.
‫خب پس.
‫تمامی سیستم‌ها کار می‌کنن.
‫دما داره میاد پایین، ثابت موند.
‫هیدرولیک یک، فعاله.
‫هیدرولیک دو، فعاله.
‫هیدرولیک سه، لیو، بالاتر، بالاتر.
‫فعال شد.
‫خوانش عیب‌شناسی کار می‌کنه.
‫هنوز منتظرم که مقادیر ثابت بشن.
‫دویست و هفتاد و دو صدم، نود و نه صدم.
‫لیو، مقادیر نمایش داده شده متناقض هستن.
‫کابل یک خیلی گرم شده.
‫به کابل دو و سه سوئیچ کن.
‫با علامت من، فاز دو رو شروع کنید.
‫انا، وایسا.
‫این آزمایش بیشتر از این می‌تونه بدیُمن باشه؟
‫ابداً؟
‫مجبور نیستی این کارو بکنی، می‌دونی؟
‫چرا، مجبوره.
‫حالا آروم بگیر، بازدم کن.
‫داری مقادیر رو خراب می‌کنی.
‫نیت؟
‫محض اطلاع، من خیلی خیلی ترسیدم.
‫نترس.
‫- همه‌اش به تو بستگی داره. ‫- جایزه‌ی نوبل رو تصور کن.
‫- یه چیز دیگه. ‫- اگه شاخ دربیارم چی؟ ‫- یا خایه‌ی اضافی.
‫- یه جفت خایه‌ی بزرگ و پر مو و--- ‫- ما اجسام رو تله‌پورت می‌کنیم.
‫یه جسم رو برمی‌داریم و از داخل یه کرم‌چاله ردش می‌کنیم.
‫دست‌نخورده، ‫دست‌نخورده ردش می‌کنیم.
‫منظور؟ ‫مقادیر دارن کاهش پیدا می‌کنن.
‫- باید شروع کنیم. ‫- فقط اجسام.
‫اگه ما...
‫چی؟
‫هیچی.
‫موفق باشی.
‫نیت؟
‫یه سینما رفتن بهم بدهکاری، آقای باحال.
‫موفق باشی.
‫خب، و 3، 2، 1.
‫- سلام، من جیمز هستم. یه لحظه وقت داری؟ ‫- شرمنده.
‫دشمنت.
‫نه، شوخی کردم.
‫دارن واسه آزمایش حیوانات ازش استفاده می‌کنن، می‌دونستی؟
‫- امروز نه، باشه؟ ‫- باشه، نگران نباش، باشه واسه دفعه‌ی بعد.
‫- اسمت چیه؟ ‫- انا، بله.
‫انا، اسم قشنگیه.
‫من یه خرگوش خونگی به اسم انا داشتم.
‫انا، تو علوم کار می‌کنی، درسته؟
‫ما از حیوانات استفاده نمی‌کنیم.
‫البته، البته.
‫- ولی می‌دونی که--- ‫- ببخشید، نگاه کن.
‫من از کارتون حمایت می‌کنم، جدی میگم.
‫فقط امروز نه.
‫سلام.
‫حالت چطوره؟
‫من نباید زیاد مشروب بخورم.
‫هیچی یادم نمیاد.
‫امیدوارم که...
‫خوبه.
‫خب، ما تقریباً تمام ظرفیت‌مون رو از دست دادیم.
‫فعلاً برگشتیم سر اتم‌ها.
‫همه‌چی؟
‫- چه سریع بود. ‫- جدی سریع بود؟
‫آره، پس اساساً این فعلاً
‫ناکارآمده.
‫- ما مدل‌های کامپیوتری داریم. ‫- همینطوره.
‫ببخشید.
‫ما مدل‌سازیش کردیم، آره.
‫پس می‌تونیم آزمایش‌های تحلیلی روی سرور انجام بدیم.
‫تا موقعی که بهمون سرمایه بدن.
‫آره، تا اون موقع.
‫ولی همه‌چی خوب پیش رفت، درسته؟
‫نیت؟
‫آره، البته.
‫چطور مگه؟
‫خب، حالا چیکار کنیم؟
‫چیکار کنیم؟
‫خب. ‫اول، اون آزمایش‌ها چطور بودن؟
‫- آزمایش‌ها؟ ‫- شیمیدان‌مون توئی.
‫گفتی چندتا نمونه واسه آزمایش‌کردن لازم داری.
‫خاطرات، خاطرات زیاد و خیلی خوب.
‫ویدیوئی که از عکس‌های شهر لوردو
‫درست کردیم، یادته؟
‫بالا پیداش کردم.
‫- اونو هم تو وسایل میذارم. ‫- نه، مامان.
‫بذار بذارمش تو وسایل!
‫هرچیزی که لازم نداری رو می‌تونی بندازی دور.
‫با عقل جور درنمیاد، ‫اینجوری کار هردومون دو برابر میشه.
‫بندازش دور، یا به خیریه بدش.
‫کتاب‌های کامیک چی؟
‫بذارشون تو صندوق.
‫صندوق؟
‫بهت که گفتم، همه‌ی وسایل باید تو صندوق کوچیک جا بشن.
‫ولی وسایل زیادی اینجا هست!
‫خب، خوبی صندوق کوچیک همینه دیگه.
‫- نگه‌اش داشتی، مامان. ‫- آره.
‫آروم بگیر.
‫عصبانی نشو.
‫اوضاع چطوره؟
‫اوضاع...
‫اوضاع روبراهه.
‫یکم سرما خوردم، ولی درکل خوبم.
‫زیاد کار نکن.
‫و بهم زنگ بزن.
‫دلم برات تنگ میشه.
‫کسی اینجاست؟
‫باشه پس.
‫لطفاً فقط وسایلم رو بذار و برو.
‫لطفاً وسایل کارم رو بذار!
‫محض رضای خدا!
‫هی!
بلبل جان ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫لازم نیست به پلیس زنگ بزنم،
‫فقط وسایلم رو می‌خوام.
‫آخه کارام هستن.
‫ارزشی برات نداره.
‫خواهش می‌کنم.
‫خوبه.
‫انا، خوبی؟
‫پیغام صوتیت نگرانم کرد.
‫حتماً اونجا دیروقته.
‫پیغام صوتیم؟
‫من...
‫یکی بزور وارد اتاقم شده.
‫لپتاپ و یه سری وسایل دیگه رو بردن.
‫چیزیت که نشده؟
‫کارای زیادی از دست دادی؟
‫خب، بکاپ‌شون توی آزمایشگاهه.
‫چندتا عکس و حافظه هم هست.
‫به پلیس زنگ بزن، خب--
‫پلیس باید از این قضایا باخبر بشه.
‫دیشب یه چیزی پیدا کردم که برات می‌فرستم.
‫خوشحالت می‌کنه.
‫باشه.
‫دوست دارم، عزیزم.
‫همچین اتفاقاتی پیش میاد.
‫خدا رو شکر کن چیزیت نشده.
‫ولی به پلیس زنگ بزن!
‫نباید بذاری یه آدم فاسد عکسات رو ببینه!
‫نگران نباش، مامان، بهشون زنگ می‌زنم.
‫منم دوست دارم.
‫یعنی نمی‌تونم گزارش بدم که کارتم دزدیده شده، ‫خیلی مسخره‌ست!
‫نمی‌دونم! فقط...
‫آره.
‫باشه.
‫پاسپورتم.
‫اسم و شماره‌ی مرجع‌تون رو میشه بگین؟
‫خیلی‌خب، جیم.
‫فردا انجامش میدم.
‫آره.
‫نه.
‫ممنون.
‫چرا این قضیه رو جدی نمی‌گیرین؟
‫یکی کارامون رو دزدیده.
‫ببین، اونا چیزی از کارامون سر در نمیارن.
‫و تو چیزی یادت نمیاد--
‫نه، من همین رو میگم!
‫بعد از آزمایش، هیچی!
‫چیزی یادم نمیاد!
‫تو راه برگشت به خونه کسی بهم حمله کرد؟
‫چون اتاقم زیر و رو شده، ‫سرم همیشه درد داره،
‫- و من-- ‫- هی، هی.
‫نگران نباش.
‫نگران نیستم.
‫فقط می‌خوام بفهمم چه اتفاقی افتاد.
‫نه، یجای آزمایش مشکل پیدا کرد.
‫هیچ مشکلی پیش نیومد.
‫تا فردا همه‌چی یادت رفته.
‫گوش کن، همچینم مهم نیست.
‫نیت، می‌فهمی چی میگی؟
‫رفتارت عجیب شده.
‫پاسپورتم، کارت‌های بانکیم، تمام کارام.
‫یه جای کار می‌لنگه.
‫آه، مزخرفه.
‫- اینم از این. ‫- خب، چی شده؟
‫ایمیلت رو چک کن، واسه همه‌مون فرستاده شده.
‫یعنی قبل اینکه با ما حرف بزنی؟
‫ایمیلت رو چک کن. ‫یکی کامپیوترم رو دزدیده.
‫خب بدزدن!
‫آره.
‫"شدیداً غیر قابل ردگیری" ‫این دقیقاً حرف تو بود.
‫ردشون رو پیدا کردن و به دانشگاه رسیدن.
‫اینجا مکان بزرگیه.
‫- لیو، ما-- ‫- اینجا مکان بزرگیه.
‫ببین، یکی میاد و چندتا سوال می‌پرسه.
‫بنظرت این سوال‌کردن‌ها چطور پیش میره، الیویا؟
‫من بودم که گذاشتم بره.
‫- کلاً میگم. ‫- راستی، ساد چیه؟
‫چت شده تو؟
‫ستاد ارتباطات دولتی.
‫کارشون مبارزه با تروریسم فضای سایبریه.
‫- باید نگران باشیم؟ ‫- تروریسم سایبری؟
‫من دلیلی نمی‌بینم که تو ردیابی‌هاشون به ما برسن،
‫مگر اینکه کار احمقانه‌ای انجام بدیم.
‫نیت، چند روز گذشته؟
‫از روز آزمایش؟
‫سوال ساده‌ایه، خودم می‌تونم برم چک کنم.
‫بس می‌کنی یا نه؟ ‫داری رو اعصابم راه میری.
‫- 2 هفته، فکر کنم. ‫- فکر می‌کنی!
‫خب، ممنون بابت کمکت.
‫چیه؟
‫یه دفترچه‌ست.
‫بهت گفتم که چیزی یادم نمیاد؟
‫خفتت کردن.
‫ممنون، الان می‌نویسمش.
‫خوبه که دوتاتون نگران هستین.
‫همینطوره. من خیلی نگرانم.
‫بنظرت چرا داریم سخت کار می‌کنیم؟
‫- چیکار می‌کنین؟ چرا نمیذارین کمک کنم؟ ‫- کمک؟
‫آره، اینجوری عالی میشه.
‫خب، آزمایش‌ها چطور بودن؟
‫کدوم آزمایش‌ها؟
‫دیدی، منظور منم همین بود.
‫یادم نمیاد.
‫تو باید چندتا نمونه می‌گرفتی تا ببینی
‫- که کرم‌چاله-- ‫- بی‌خیال.
‫یعنی میگی هنوز این کارو انجام ندادم؟
‫این چرا قفله؟
‫- کلیداش رو نداری؟ ‫- کدوم کلیدا؟
‫من کل ترم رو توی این اتاق بودم.
‫- کلیدی وجود نداره. ‫- باشه، آروم باش.
‫از واحد تاسیسات می‌پرسم.
‫می‌دونین، دیشب خواب این اتاق رو دیدم.
‫یکی حتماً قفلش کرده، الان چک می‌کنم.
‫دیگه کی وارد این اتاق شده؟
‫لپ‌تاپم دستشونه.
‫شاید اونا دنبال پروژه هستن--
‫ما همیشه اینجائیم.
‫کسی دنبال پروژه‌مون نیست، ‫خیال بَرت نداره.
‫پروژه‌ام.
‫آره، انا، پروژه‌ات.
‫حالت خوبه؟
‫ناهار نخوردی.
‫یکم استراحت کن.
‫من آزمایش‌ها رو انجام میدم ‫و فردا صبح چکشون می‌کنیم، باشه؟
‫نیت.
‫باهاش بد رفتاری نکن، باشه؟
‫اذیتم می‌کنه.
‫اون آسیب‌پذیره، ولی هنوزم باهوشه.
‫نمی‌خوایم کارو خراب کنه، درسته؟
‫هی، اینو از کجا آوردی؟
‫اون ماسک رو از کجا آوردی؟
‫- از کجا خریدیش؟ ‫- ولم کن، قاتل.
‫اوه، سلام.
‫- شرمنده. ‫- دشمنت.
‫امروز به ما ملحق شدی؟
‫باید برم خونه.
‫- راستش، اون ماسک‌های شکل میمون... ‫- انا.
‫انا، می‌دونیم.
‫اسمم رو از کجا می‌دونی؟
‫می‌دونیم اونجا چیکار می‌کنی، ‫راجع‌به آزمایشت.
‫دو راه داری.
‫- کار درست رو انجام میدی-- ‫- یا چی؟
‫ببخشید، داری تهدیدم می‌کنی؟
‫می‌خوای به پلیس زنگ بزنم؟
‫بزن.
‫هی، هی!
‫گریه‌کنان دارم با خونه خداحافظی می‌کنم. ‫خاطرات زیادی داشتم. می‌دونم که فقط یه خونه‌ست. ‫دوست دارم. از طرف مامان.
‫اونا دارن از پنجره‌ی پشتی فرار می‌کنن، ‫سه نفرن!
‫خبری ازشون نیست؟
‫نه، خالیه.
‫من میرم طبقه‌ی بالا.
‫آهای؟
‫انا، سلام.
‫حالت چطوره؟
‫- از کجا می‌دونی من کجام؟ ‫- باشه.
‫من از کجا بدونم کجایی؟
‫خونه نیستی؟
‫بیرونم، حالم زیاد خوب نیست.
‫سرت هنوز درد داره؟
‫سرم؟
‫خوبه.
‫- نیت، باید باهات حرف بزنم. یه جای کار-- ‫- می‌دونم، واسه همین زنگ زدم.
‫گوش کن، من فردا با گروه میام لندن.
‫وقتی برگشتم می‌خوای بریم شام بخوریم؟
‫- با لیو؟ ‫- نه، فردا تو رستوران سوشی، فقط من و تو.
‫ساعت 9.
‫- انا، حالت-- ‫- آره، گفتم خوبم.
‫بنویسش، باشه؟
‫کنار قفس موش یه خودکار هست.
‫باید غذا بخوری.
‫داغون شدی.
‫داغون ِ داغون نه، ولی...
‫نمی‌دونم چرا غذا نمی‌خوری.
‫چه اتفاقی افتاده؟
‫منظورت چیه؟
‫می‌دونی منظورم چیه، نیت.
‫چی شده؟
‫تو بگو.
‫این کارو نکن.
‫اوضاع رو برام سخت نکن.
‫عجیب رفتار نکن.
‫ببین، من نمی‌خوام چیزی رو واسه کسی سخت کنم.
‫پس چی شده؟
‫و می‌خوام تو بهم بگی.
‫چی شده؟
‫از چی ترسیدی؟
‫ترس نیست، نیت.
‫حافظه‌ام مشکل پیدا کرده.
‫ضربه به سرت وارد شده.
‫پس باید برم دکتر.
‫نه.
‫حتماً یه ربطی به کرم‌چاله داره.
‫رفتی پیش دکتر.
‫2 هفته دیگه نوبت ام‌آر‌آی داری.
‫جداً؟
‫ببین، منظورم همینه.
‫من با به یاد آوردن اتفاقات اخیر مشکل دارم.
‫خب، ما اینو هم سر موش آزمایش کردیم و هم سر گربه.
‫نمی‌دونم چیه.
‫و شما بچه‌ها.
‫- کمکم نمی‌کنین. ‫- انا.
‫چیه؟
‫قبلاً کل این حرفا رو بهمون زدی.
‫بهمون گفتی.
‫ببین، انا، ازت می‌خوام که دست از تحقیق‌کردن برداری.
‫این کاراگاه بازیا منظورمه، ‫خطرناکه.
‫یعنی، سازمان دولتی و کرم‌چاله و...
‫دارن یکی رو واسه تحقیقات می‌فرستن.
‫انا، ازت می‌خوام که در این مورد بهم اعتماد کنی.
‫تابستون دو سال پیش رو یادته،
‫وقتی با طناب و بند و بساط به معدن سنگ رفتیم؟
‫یادته چجوری گیر افتادم؟
‫وقتی گیر افتادم؟
‫و من ترسیده بودم.
‫فکر کنم یخورده هم گریه کردم.
‫خیلی گریه کردی، نیت.
‫نمی‌دونستم مردای بالغ هم می‌تونن اینجوری گریه کنن.
‫ترسیده بودم.
‫ولی تو متقاعدم کردی، ‫کاری کردی بیام پایین.
‫بهت اعتماد کردم.
‫و منم بهت اعتماد کردم که به کسی نگی.
‫نگفتم.
‫بجز مامانم.
‫- به مامانت گفتی؟ ‫- آره.
‫آخه اون مامانمه.
‫اون فکر می‌کنه که تو بانمکی.
‫پس ازت می‌خوام که بهم اعتماد کنی.
‫دست از تحقیقات بردار.
‫باشه، خوبه.
‫ولی ازت می‌خوام یادداشتش کنی.
‫بنویسش.
‫دست از تحقیقات بردار، به نیت اعتماد کن، به لیو اعتماد کن.
‫انا، خواهش می‌کنم.
‫اگه ازت بخوام همین الان منو ببوسی،
‫چیکار می‌کنی؟
‫واسه چی غذا نمی‌خوری؟
‫باید بخوری.
‫- خیلی خسته‌ام. ‫- آره.
‫آره، منم خسته‌ام.
‫هی، ببین، کرم ابریشمت هنوز زنده‌ست.
‫گمونم می‌خواد یه لونه درست کنه.
‫اسمش پیله‌ست، نیثن.
‫تنها دوستت توی کل دنیا.
‫روبراهی؟
‫دنبال چیزی می‌گردی؟
‫نمی‌دونی این چه معنی‌ای میده؟
‫نمی‌دونم.
‫- معنی‌اش چیه؟ ‫- خودت نوشتیش، خواهر.
‫اگه کمکی بکنه، می‌تونم بگم که یه عدد اوله.
‫دوربینم کجاست؟
‫تو خونه‌امه.
‫بردمش تا از آزمایش‌ها فیلم بگیرم.
‫آره، خودت گفتی که باید ببرش.
‫واقعاً؟
‫می‌تونی برگردونیش؟
‫کمک می‌کنه که بفهمیم چیکارا می‌کردیم.
‫حتماً.
‫رو چی کار می‌کنی؟
‫دارم سعی می‌کنم کدش رو ساده‌سازی کنم، انا.
‫که چی بشه؟
‫تا بتونیم دوباره بدون پردازنده‌های غیر قانونی
‫ژنراتور رو کار بندازیم.
‫راضی شدی؟
‫چرا به مامانت زنگ نمی‌زنی؟
‫راستی، حالش چطوره؟
‫- اثاث‌کشیش چطور پیش رفت؟ ‫- مامانم؟
‫چطور مگه؟ ‫اونم تو این قضیه سهیمه؟
‫وای خدای من.
‫ببین، تو می‌خوای که از اینجا برم.
‫می‌فهمم.
‫چرا بحث مادرم رو می‌کشی وسط؟
‫چی شده؟
‫من خواب این در رو دیدم، ‫خوابش رو دیدم!
‫هی، شماها بهتره بیاین پیش ما.
‫معاون رئیس دانشگاه اومده.
‫خب، داشتم می‌گفتم،
‫میلیون‌ها، شاید صدها میلیون کامپیوتر رو آلوده کرد.
‫ظاهراً.
‫و رد کرم رو به دانشگاه ما ردیابیش کردن،
‫به این آپارتمان، ‫خانم‌ها و آقایون،
‫از یه آدرس آی‌پی تو این ساختمون.
‫آفرین.
‫کار بزرگی انجام دادین.
‫ایشون آقای استووینگتُن از ساد هستن.
‫ایشون از همه‌ی کسایی که تو این آپارتمان هستن ‫بازجویی می‌کنه.
‫باهاش همکاری کنید.
‫و می‌تونید درخواست کنید که یکی از اعضاء دانشکده حین بازجویی ‫کنارتون باشه،
‫هرطور خودتون مایل هستین.
‫انا!
‫انا.
‫خدای من، حواست کجاست؟
‫خب، این یارو کاراگاهه،
‫دوباره بگو که چرا زندان نرفتیم.
‫انا در مقابل بازجویی لومون میده.
‫مشکلی براش پیش نمیاد. ‫درسته، انا؟
‫حق اختراع‌ها کجان؟
‫چیا کجان؟
‫حق اختراع‌ها.
‫شما پروژه‌ی منو دزدیدین.
‫ببخشید؟
‫اسناد ثبتی کجان؟
‫- به اسم چه کسی هستن؟ ‫- به اسم تو.
‫- پس کجان؟ ‫- پیش وکیل پدرم هستن.
‫- چه بلایی سرم آوردین؟ ‫- دیدی گفتم.
‫انا، من و لیو می‌خوایم کمک کنیم.
‫نه!
‫- چیکارش کردیم مگه؟ ‫- آره.
‫- انا. ‫- تو یه چیزی
‫راجع‌به جسم گفتی، در مورد اینکه چطور ‫کرم‌چاله جسم رو رد می‌کنه.
‫معنی‌اش چی بود؟
‫- یادم نمیاد. ‫- چرا، یادت میاد.
‫گفتی: کرم‌چاله جسم رو منتقل می‌کنه.
‫- آره، ولی... ‫- برو خونه، آروم بگیر.
‫ولی اگه چیز دیگه‌ای باشه چی؟
‫اگه ما چیزی فراتر از یه جسم باشیم چی؟
‫اگه یه قسمتی از وجودم باشه که جرمی نداشته باشه چی؟
‫اگه رد شدم ولی...
‫ولی روحم رد نشد و جا موند.
‫آه، فکر نکنم بتونم از پسش بربیام.
‫خب، ببین، یه لحظه به حرفی که می‌زنی فکر کن.
‫تو تازه ما رو متهم به دزدی پروژه‌ات کردی،
‫و الانم داری راجع‌به روحت حرف می‌زنی.
‫- پاک دیوونه شدی. ‫- لیو، ساکت شو.
‫باشه.
‫ببین، انا، ما می‌خوایم کمک کنیم.
‫ما دوست داریم.
‫انا، انا!
بلبل جان ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫انا!
‫امروز دو بار بهم زنگ زدی، خوش بحالم.
‫- همه‌چی روبراهه؟ ‫- هی.
‫مامان، نگاه کن.
‫- من-- ‫- رفتارت عجیب و غریب شده؟
‫آره، شده.
‫حالت خوبه؟
‫امروز صبح چی داشتی راجع‌به رمز می‌گفتی؟
‫چی گفتی؟
‫نمی‌دونم. شاید دارم مثل پدرت میشم...
‫نه، امروز صبح.
‫امروز حرف هم زدیم؟
‫- انا، مطمئنی که-- ‫- کدوم رمز؟
‫نمی‌دونم. ‫گفتی درصورتیکه اسم رمز رو بگی می‌تونم باهات حرف بزنم.
‫رمز چی بود؟
‫- انا. ‫- مامان.
‫- واقعاً توئی؟ ‫- البته.
‫مامان، هی.
‫گفتی یه کلمه‌ای میگی،
‫درصورتیکه بگیش می‌تونم بهت اعتماد کنم--
‫تو مادر منی.
‫رمزی بهت نمیگم که بخوام باهات حرف بزنم.
‫فقط به حرفام گوش نکن اگه راجع‌به--
‫انا.
‫باید برم.
‫یکی داره در می‌زنه.
‫هروقت حالت خوب شد باهام حرف بزن.
‫نیت، ببین، واقعاً متاسفم.
‫خدای من، متاسفم.
‫- فکر کردم یکی دیگه‌ست. ‫- نه، چیزی نیست.
‫- نگران نباش. ‫- ببخشید.
‫تو چی...؟
‫آسیب عصبی، ‫دارم تحقیق می‌کنم.
‫- خب، موفق باشی. ‫- ممنون.
‫ببخشید، می‌تونم یه سوال ازت بپرسم؟
‫آره، دوست‌پسر دارم.
‫نه بابا، نگران نباش.
‫فقط می‌خوام از یه چیزی سر در بیارم.
‫حافظه‌ی انسان جرم خاصی داره؟
‫یعنی اگه بشه حافظه‌ی یه آدم رو پاک کرد،
‫وزن مغزش کمتر میشه؟
‫سوال عجیبیه، می‌دونم.
‫- فقط-- ‫- نه، نه.
‫سوال جالبیه.
‫راستش نمی‌دونم.
‫تو گوگل جستجو کردی؟
‫فقط تبلیغات فروش فلش برام میاره.
‫خب، فلش‌ها چطور؟
‫وقتی پر باشن، وزن‌شون بیشتر میشه؟
‫نه، فکر نمی‌کنم.
‫- اونا فقط مجموعه‌ای از صفر و یک هستن. ‫- گمونم حافظه‌ی انسان هم اینجوری باشه.
‫الکتریسیته‌ست، روشن و خاموش میشه.
‫مثل یه باطری خالی که--
‫که وزنش با باطری پر یکیه.
‫منم اطلاعاتی راجع‌به باطری دارم.
‫پس حافظه الکتریسیته‌ست، ‫ولی الکتریسیته از الکترون تشکیل شده
‫و الکترون هم یه جرمی داره.
‫ممنونم.
‫یه چیز دیگه.
‫بنظرت ما چیزی فراتر از حافظه‌هامون هستیم؟
‫آخه ما بدون هیچ حافظه‌ای بدنیا میایم
‫و با یک عمر حافظه از دنیا میریم.
‫پس وقتی راجع‌به روح حرف می‌زنیم،
‫شاید فقط در مورد...
‫ببخشید، سرت شلوغه.
‫در کل ممنونم.
‫با کارات موفق باشی.
‫ممنون.
‫کسی که کلید داشته؟
‫آره، گوشی دستمه.
‫آره. ‫دارن از همه می‌پرسن.
‫یکی بزور وارد آزمایشگاه شیمی شده.
‫پس احتمالاً یه سری مواد هم دزدیده.
‫این معترضین خیلی ترسناک هستن.
‫نباید اجازه بدن مردم رو اینجوری اذیت کنن.
‫واقعاً همینطوره. ‫ناسلامتی اینجا آکسفورده.
‫تریسی گفت که وکیلش گفته امروز قراره یکی رو بخاطر اون ماجرای اینترنت
‫دستگیر کنن.
‫- انا، سلام. تو... ‫- نگو.
‫من بهت اعتماد ندارم.
‫باورت هم نمی‌کنم، ‫پس حرف نزن، باشه؟
‫راجع‌به ورود به آزمایشگاه شنیدی؟
‫آره، شنیدم.
‫فکر می‌کنن کار یکی از معترضاست، حدود 1 هفته قبل.
‫تو دوربین مدار بسته دیدن، ولی نمی‌تونن صورتش رو تشخیص بدن.
‫- نمی‌تونن؟ ‫- عوضی.
‫آخه واسه چی داری--
‫من یه مشکل جدی دارم، خودتون هم می‌دونین.
‫آره، یه مشکلی داری.
‫دلیلش هم اون دستگاهه.
‫پیچیده‌ست.
‫مطمئنم همینطوره.
‫اون چیزی که فکر می‌کنی نیست.
‫من به چی فکر می‌کنم، نیت؟
‫بهم بگو.
‫ببینین، من آدم دیوونه‌ایم.
‫پس هر بلایی که سرم آوردین، خوب کردین.
‫- جواب هم داد. ‫- آره.
‫انا، تو یه مشکلی داری،
‫- ولی نمی‌دونیم چجوری-- ‫- دروغ میگی.
‫تو پروژه رو می‌خوای، ‫ولی این پروژه‌ی منه.
‫مال منه، و می‌خوام تعطیلش کنم.
‫انا، چیکار کردی؟
‫سلام، کسی به واحد تعمیرات زنگ زده؟
‫آره، ما کلید انبار رو می‌خوایم.
‫می‌تونی بازش کنی؟
‫انا.
‫نیثن.
‫من قبلاً کلیدش رو بهت دادم.
‫گفتی زود برمی‌گردونیش.
‫نه، فکر نکنم کلید--
‫چرا، عزیزم.
‫ما همینجا ایستاده بودیم.
‫- ببین، می‌تونی در رو باز کنی یا نه؟ ‫- بدون کلید نمی‌تونم ‫و اگه تنها کلیدش رو گم کرده باشی،
‫مجبورم یکی از اعضاء دانشکده رو خبر کنم.
‫لازم نیست.
‫پیداش می‌کنیم.
‫چه غلطی داری می‌کنی؟
‫زده به سرت؟
‫ما قانون رو زیر پا گذاشتیم!
‫همه‌جا پلیس ریخته، ‫اونوقت تو می‌خوای یه کارگر بی‌ارزش رو
‫بیاری اینجا.
‫و اگه پیش معاون رئیس دانشگاه بره چی؟
‫بعدش معاون ‌رئیس دانشگاه هم ‫میگه: وای خدای من.
‫می‌دونی، همه‌ی این کارای عجیب ِ دولت
‫که دارن از ما بازجویی می‌کنن، ‫اونم بخاطر چندتا ویروس کوفتی--
‫- لیو! ‫- گم‌شو بابا،
‫خودت می‌دونی که مغزم آسیب دیده
‫و هیچکی از شما کاری برام نکرده!
‫- مغزت آسیب ندیده، انا. ‫- مگه بهت نگفتم که خفه شی؟
‫گور بابای هردوتون.
‫قربان، دختره اینجاست.
‫سلام، خانم کارتر.
‫نباید وکیل داشته باشم؟
‫بازداشتم؟
‫نه، به هیچ وجه.
‫نه، فقط چندتا سوال ازتون داریم.
‫البته، شما کاملاً حق اینو دارید که وکیل‌تون اینجا باشه.
‫ولی در اونصورت، خب،
‫باید تا اون سر شهر بریم
‫و کلی کاغذبازی و فرم پرکردن می‌خواد و
‫از اینجور مسائل.
‫آخه خیلی کار خسته‌کننده‌ایه.
‫بیاین.
‫خواهش می‌کنم.
‫بادام‌زمینی میل دارین؟
‫یه ذهنیتی دارم که شما همیشه می‌تونین ‫تشخیص بدین که یه مرد--
‫اوه، البته در مورد شما باید بگم زن،
‫وقتی که افسر بازجویی بهش بادام‌زمینی تعارف کنه،
‫براساس عکس‌العملش گناهکاره یا نه.
‫نه، ممنون.
‫نمی‌خواین؟
‫مطمئنی؟
‫هرجور راحتی.
‫خب.
‫خب؟
‫نظرت چیه؟
‫راجع‌به چی؟
‫خب، بنظرت از آزمون تشخیص گناهکار بودن
‫بوسیله‌ی تعارف بادام‌زمینی قبول شدی یا نه؟
‫سر به سرت گذاشتم.
‫معذرت می‌خوام.
‫اگرچه، باورت نمیشه که چندتا مرد رو پیدا کردم
‫که با تعارف بادام‌زمینی بهشون، ‫تشخیص دادم که
‫گناهکار به قتل والدین‌شون بودن.
‫بادام‌زمینی میل داری؟
‫"اوه، من مادرم رو کشتم!"
‫منظورم اینه که، این...
‫این یه حقه‌ی شعبده‌بازیه.
‫بگذریم.
‫بریم سر اصل مطلب.
‫ببین، آقا.
‫متاسفم، من خیلی سرم شلوغه.
‫آره، می‌دونم.
‫سخت میشه از زیر زبونت حرف کشید، ‫منو متعجب می‌کنی.
‫چون اکثر دانشجوها اینجورین، ولی تو--
‫میشه اینو به یه وقت دیگه موکول کنیم؟
‫- من خیلی-- ‫- یه نگاهی به این بنداز.
‫بگو می‌شناسیش یا نه.
‫- چیه؟ ‫- باهات روراست میشم.
‫ما دنبال سازنده‌ی کرم نیستیم.
‫می‌دونیم که تو نوشتیش،
‫ولی نمی‌دونیم که کارش چیه.
‫نگران نباش.
‫چیه؟ ‫فکر کردی 800 میلیون نفر رو مجبور می‌کنی
‫که کارات رو انجام بدن و کسی نفهمه؟
‫ببین، من چند وقته حالم خوب نیست، خب؟
‫ولی نمی‌دونم این چیه.
‫می‌دونی که من شیمیدانم، ‫نه برنامه‌نویس.
‫ما فقط می‌خوایم بدونیم که
‫این همون چیزیه که هست، خانم کارتر.
‫می‌خوای هرج و مرج راه بندازی؟
‫می‌خوای جلوی سیستم رو بگیری؟
‫- تو هم جزوی از این اعتراض‌هایی؟ ‫- نمی‌دونم.
‫- هرج و مرج؟ ‫- خب، دوستات--
‫اونا دوستام نیستن، خب؟
‫چرا از خودشون نمی‌پرسی.
‫ما واسه یه دلیلی امروز اینجا جمع شدیم،
‫بیشتر از 18 درصد دانشجوها دانشمند هستن.
‫اگه بذاریم این قضایا ادامه پیدا کنن ‫قتل صورت می‌گیره.
‫انا!
‫این همون انایی هست که در موردش حرف می‌زدیم.
‫- آمریکائیه. ‫- واقعاً؟
‫- آره. ‫- خب، پس با عقل جور درمیاد.
‫آخرسر تصمیم گرفتی به ما ملحق نشی؟
‫اصلاً، ولی فرصتش رو بهت دادیم.
‫- چرا، سعی کردیم. ‫- این چیه؟
‫خب، اینجا چی داریم؟
‫6 تا موش آزمایشگاهی؟
‫- موش آزمایشگاهی هستن فقط. ‫- موش آزمایشگاهی هستن فقط.
‫بعدشم خرگوش.
‫ولی اینجا رو پر نکردی، انا.
‫چیکار باهاشون می‌کردی؟
‫اونجا چیکار باهاشون می‌کنی، انا؟
‫شاهدین میگن دیدنت که یه گربه آوردی داخل.
‫ولی فرم‌های اداریش کجان، انا؟
‫- واقعاً کجا می‌تونن باشن؟ ‫- یه حیوون خونگی.
‫این کار قانونی نیست، انا.
‫اصلاً هم قانونی نیست.
‫باید ببنید که اونجا چی ساختن.
‫- گوش کنید. ‫- باید به حرفاش گوش بدیم؟
‫باید آزمایشگاهش رو ببینیم؟
‫نه!
‫ما همه‌ی ملزومات‌مون رو داریم، انا!
‫می‌خوایم کارت رو تعطیل کنیم.
‫کارش رو تعطیل کنید! ‫کارش رو تعطیل کنید!
‫داریم شوخی می‌کنیم، انا!
‫یادداشت‌هام.
‫چم شده؟
‫سلام، فکر کنم دفعه‌ی قبلی که اینجا بودم ‫یه چیزی جا گذاشتم.
‫اوه، بیا تو، بیا.
‫چای میل داری؟
‫ممنون میشم بیارید.
‫انا!
‫- هی، ببین، حالت خوبه؟ ‫- خوبم.
‫کجائی؟
‫می‌تونی برگردی آزمایشگاه؟
‫من فقط می‌خواستم بهم بگی ‫که قضیه از چه قراره.
‫چند بار برات توضیح دادیم.
‫انا، مدام فراموش می‌کنی.
‫ببین، ببین، معذرت می‌خوام.
‫میشه فقط برگردی آزمایشگاه؟
‫- انا؟ ‫- خداحافظ، نیثن.
‫انا؟
‫آره، همینطوره!
‫حالا آروم باش، نفس بکش.
‫داری مقادیر رو خراب می‌کنی.
‫- نیت. ‫- ما جسم تله‌پورت می‌کنیم.
‫یه جسم رو برمی‌داریم و ردش--
‫دست‌نخورده، دست‌نخورده ردش می‌کنید.
‫منظور؟
‫مقادیر دارن کم میشن، ‫باید شروع کنیم!
‫فقط اجسام، درسته؟
‫- ما... ‫- چی؟
‫هیچی.
‫نیت؟
‫تو یه سینما رفتن بهم بدهکاری، آقای باحال.
‫خیلی‌خب.
‫سه، دو، یک.
‫271 ظاهراً با موفقیت بود.
‫مقادیر متغیر هستن، ‫نتونستم زیرمجموعه‌ها رو بنویسم.
‫کرم‌چاله مدت زیادی باز می‌مونه.
‫تحریف گرانشی پدید میاره، ‫باید فوراً بسته بشه
‫تا یه کرم‌چاله تشکیل بده.
‫بچه‌ها، یه مشکلی پیش اومد.
‫دو، یک.
‫انا، اینجا چیکار می‌کنی؟
‫من... ‫خودت اینجا چیکار می‌کنی؟
‫اتاق منه.
‫از کجا فهمیدی اینجام؟
‫اتاقمه، منم داشتم می‌اومدم خونه.
‫تو توی آزمایشگاه بودی.
‫توی آزمایشگاه بودی، از کجا فهمیدی اینجام؟
‫انا، گوش بده--
‫از کجا فهمیدی اینجام؟!
‫خدا. ‫ببین، خودت بهم گفتی.
‫خودت بهم گفتی که اینجائی.
‫تو با لیو رابطه داری،
‫که البته برام هیچ مهم نیست.
‫ولی نیت، تو احمق نیستی.
‫حتماً می‌دونی که این چقدر اذیتم می‌کنه.
‫فکر کردم من و تو، یه رابطه--
‫لیو رو فراموش کن، خواهش می‌کنم!
‫ببین، تو هستی که داری لباس زیرهام رو می‌گردی.
‫پس، دیگه بسه.
‫هرگز نفهمیدیم که این قضیه چه تاثیر بدی روت داره.
‫تاثیر، نیت؟ ‫تاثیر؟
‫من دارم دیوونه میشم!
‫نه غذا می‌خورم، نه آب.
‫رویاهام دیوونه‌کننده‌ست.
‫نه حافظه‌ای دارم، ‫مجبورم مدام یادداشت کنم.
‫این-- ‫میشه حافظه‌ات رو برگردوند.
‫نمی‌خوام برگرده.
‫دیوونه شدم؟ ‫من بدون اینکه بدونم یه سری کارا انجام میدم و--
‫اونو بذار زمین، لطفاً.
‫بیا آزمایشگاه.
‫- اونجا می‌تونیم توضیح بدیم. ‫- همین الان توضیح بده.
‫نه.
‫نه، یادت نمی‌مونه.
‫بیا آزمایشگاه.
‫لیو الگوریتم رو از نو نوشته.
‫چه بلایی داره سرم میاد، نیت؟
‫اون چیه؟
‫اون چیه؟!
‫چرا غذا نمی‌خورم؟
‫چرا چیزی یادم نمیاد؟
‫جواب بده.
‫تهدیدم نکن.
‫دارم کمکت می‌کنم.
‫گوشی رو بردار.
‫می‌خوای بهت اعتماد کنم؟
‫باشه.
‫الو.
‫نه، نه، الان پیششم.
‫کیه؟
‫- کیه؟ کیه؟ ‫- می‌خوام قطع بکنم.
‫انا کارتر هستم، شهروند آمریکایی.
‫انا کارتر، انا کارتر، انا کارتر...
‫یه جای کار می‌لنگه.
‫همه‌چی نغییر می‌کنه.
‫بچه‌ها، ما قراره تبدیل به خدا بشیم.
‫اونجوری که فکر می‌کردم نشد.
‫واقعاً توئی؟
‫چرا به مادرت زنگ نمی‌زنی؟
‫راستی، حالش چطوره؟
‫اثاث‌کشیش چطور پیش رفت؟
‫می‌خوای یه شعبده‌بازی ببینی؟
‫فکر کردی می‌تونی 800 میلیون نفر رو مجبور کنی که
‫کارات رو انجام بدن و
‫هیچکی نفهمه؟
‫دارم دیوونه میشم!
‫دیوونه میشم!
‫می‌خوای امشب بریم سینما؟
‫میریم سینما.
‫گفتی واسه آزمایش چندتا نمونه می‌خوای.
‫دیشب یه چیزی پیدا کردم،
‫با دیدنش خوشحال میشی.
‫کسی دنبال پروژه‌مون نیست.
‫بسمت ماه، بسمت ماه.
‫به گاوصندوق بانک.
‫هرجا.
‫انا، خدا رو شکر. ‫نیت کجاست؟
‫- بیا داخل. ‫- بهش شلیک کردم.
‫- من کمک می‌خوام. ‫- چیکار می‌کنی؟
‫تو به کسی شلیک نکردی.
‫باید کمکم کنی، باشه؟
‫روحم رو از دست دادم.
‫من شما رو...
‫من روش بادام‌زمینی رو روت انجام دادم، درسته؟
‫شرمنده.
‫- کارتر هستین، خانم کارتر. ‫- بله، بله.
‫ببین، نمی‌دونم چرا این کارو می‌کنم، ولی،
‫بیا تمیزت کنم.
‫- نئشه‌ست. ‫- نه، یه کرم‌چاله‌ست.
‫و اونا با هم سکس کردن!
‫- مشکلی براتون پیش اومده؟ ‫- مشکلی پیش نیومده، افسر.
‫- حالش خوبه، مگه نه؟ ‫- من روحم رو از دست دادم.
‫- تو ویدیو دیدمش. ‫- باشه.
‫بیا، بیا داخل.
‫نه!
‫کار تو بود!
‫- تو این بلا رو سرم آوردی! ‫- ابله.
‫- بیا. ‫- نه!
‫انا، می‌خوام کمکت کنم.
‫باشه؟
‫لعنت.
‫سطح قدردانیت خیلی کمتر از
‫حد مطلوبه.
‫نیت، میون جمعیت پیداش کردم.
‫خدای من، چه بلایی سرت آورده؟
‫دیوونه شدم.
‫نشدی.
‫نیت، شدم.
‫شدم.
‫یه چیزای غیر واقعی دارم می‌بینم.
‫به خودم صدمه زدم. ‫به تو هم صدمه زدم.
‫- می‌دونیم چه اتفاقی افتاده. ‫- ویدیو رو دیدی؟
‫چی بود؟
‫- اون روحم بود؟ ‫- این حرف رو نزن، باشه؟
‫این علمی نیست، ‫و کمکی هم به اوضاع نمی‌کنه.
‫آزمایش رو یادته.
‫آره، آزمایش رو یادمه.
‫ما به مقادیر نیاز داشتیم.
‫واسه همینم می‌تونستیم بعنوان یه مدل کامپیوتری انجامش بدیم.
‫ولی کرم‌چاله زیادی باز موند، ‫و یه خلاء تشکیل داد.
‫ژنراتور تو کرم‌چاله درست می‌کنه.
‫نظریه‌ی کرم‌چاله، فضا و زمان رو در هم می‌پیچه
‫و تو این قسمت یه مسیر درست می‌کنه.
‫ما، دستگاه تو، الگوریتم،
‫باعث ایجاد افق رویداد در گره خارجی میشه. ‫(افق رویداد: منطقه‌اي از فضازمان است که در آنجا تمام مرزهاي فضا به شدت تحت تأثير سياه‌چاله است و اگر جسمي وارد اين ناحيه شود، سرانجام بروي تکينگي سياه‌چاله سقوط مي‌کند)
‫یه سیاه‌چاله‌ی ریاضی که جسم رو درون خودش می‌کشه.
‫پس زیادی باز موند و...؟
‫و میدان گرانش مقادیر رو تحریف کرد.
‫اعدادمون شدیداً افزایش پیدا کردن.
‫بار اولی که از کرم‌چاله رد شدی رو یادته.
‫بعدش، همه‌مون تصمیم گرفتیم،
‫که اون اعداد رو پیدا کنیم.
‫- بار اول؟ ‫- باید یه راهی پیدا می‌کردیم
‫که کرم‌چاله رو بمحض اینکه ازش رد شدی خاموش کنیم.
‫ما باید..
‫آره، مقادیر کرم داشتن کم می‌شدن.
‫واسه همین باید مطمئن می‌شدیم بمحض اینکه ‫جسمم رد می‌شد
‫کرم‌چاله از کار می‌افتاد.
‫تو از سنسور وزن استفاده کردی ‫تا بمحض اینکه وزنی به
‫کرم‌چاله اعمال بشه، ژنراتور قطع بشه.
‫ایده‌ی خودت بود.
‫پس ما هم دوباره راهش انداختیم.
‫من واسه دومین بار رد شدم.
‫ولی اونوقت...
‫بعد از اون رو یادم نمیاد...
‫چه اتفاقی افتاد؟
‫سه، دو، یک.
‫- 271 ظاهراً موفقیت‌آمیز بود. ‫- چی؟
‫نگاه کن.
‫کرم‌چاله زیادی باز می‌مونه.
‫بچه‌ها، یه مشکلی پیش اومده.
‫خب، اینم از گره خارجی ِ بدون سنسور وزن.
‫خب، آماده‌این؟
‫- یکم سریع داریم پیش نمیریم؟ ‫- چیزی نیست، چیزی نیست، قبلاً هم انجامش دادیم.
‫آره، دَوران‌ها دارن کم میشن.
‫ما فقط در حد چند دقیقه و ثانیه وقت داریم.
‫یا الان یا هیچوقت.
‫بی‌خیال، لازمش داریم.
‫چیزی نیست.
‫خب، سه، دو، یک.
‫- لیو! ‫- لعنت.
‫خوبی؟
‫چی شد؟
‫نه، نه، نه، نه، نه.
‫من چی هستم؟
‫- انا. ‫- من یه شبیه‌سازی شده‌ هستم؟
‫- بگو این چیه؟ ‫- خواهش می‌کنم، دوباره این کارو نکن.
‫- می‌تونیم نشونت بدیم. ‫- چه اتفاقی افتاد؟
‫آروم باش، انا!
‫- فقط به ما گوش بده، لطفاً! ‫- بگو!
‫همیشه این کارو می‌کنی!
‫همیشه.
‫- ای خدا، تو شبیه‌سازی شده نیستی! ‫- چرا، هستم، خودم دیدم!
‫دوتا ازشون بود!
‫تو یه شیمیدانی، احمق!
‫همه‌ی اون نمونه‌هایی که برداشتی!
‫- لیو، یادش نمیاد. ‫- نه.
‫خب، میکروسکوپ اونجاست.
‫نشونش بده.
‫به دوست‌دخترت بگو این دفعه بنویسش!
‫خدا، نزدیک بود بهم شلیک کنی.
‫نکن. ‫لازم نیست.
‫- خب؟ ‫- وضوح رو افزایش بده.
‫- درست کار نمی‌کنه. ‫- چرا، درسته.
‫اینجا چیزی نیست، ‫اینجا هیچ...
‫- پیچیده‌ست. ‫- وای، تو غیر عادی هستی.
‫یه اشتباه کوانتومی.
‫لیو، وضع رو از اینی که هست سخت‌تر نکن.
‫نکنم؟
‫خسته شدم از بس فکر کرد من آدم بده هستم.
‫تو یه ماه اخیر از بس بهش فکر کردم ‫بندرت خوابیدم!
‫و از این خسته شدم که روزی چند بار این عقب‌افتاده می‌اومد
‫و بهم شلیک می‌کرد!
‫حالا از کجا اسلحه گیر آورده؟
‫تو نوری، انا.
‫وقتی فضا رو در هم پیچیدیم و تو رو از افق رویداد کشیدیم،
‫با سرعت بیشتر از سرعت نور تو رو کشیدیم.
‫طرز کار کرم‌چاله اینجوریه.
‫تو نوری هستی که جا موندی.
‫این امکان نداره.
‫من چیزی بیشتر از یه بدل هستم.
‫من فکر می‌کنم.
‫الان دارم فکر می‌کنم.
‫من احساس دارم.
‫من وجود دارم.
‫ما هم درکش نمی‌کنیم.
‫تو نور هستی.
‫تو وزن فوتونی داری.
‫یه اثر تابشی داری.
‫تو وجود داری.
‫فقط واقعی نیستم.
‫نه به معنای عادی.
‫واسه همینه که حافظه‌ای نداری، ‫غذا یا آب نمی‌خوری.
‫- واسه همینه رویاهات خیلی-- ‫- رویاهام.
‫رویاهام واضح هستن. ‫انگار دارم از دید یکی دیگه نگاه می‌کنم...
‫بهم بگو.
‫می‌دونم قراره چه اتفاقی بیفته.
‫هی.
‫ببخشید که توی کوچه هلت دادم.
‫اون روز کلاً...
‫خیلی ترسیده بودم.
‫ولی یادت نمیاد، نه؟
‫اون چی؟
‫خب، اون جرم داره.
‫اون...
‫اون وجود داره.
‫اون انا ِ واقعیه.
‫نه.
‫مزخرفه، این حرف رو نزن!
‫چطور نمی‌تونم واقعی باشم؟
‫این واسه منم سخته.
‫احساس می‌کنم خالی‌ام، ‫انگار یه چیزیم سر جاش نیست.
‫آره، مثل روح؟
‫هی، من غذا می‌خورم، هر روز پیاده‌روی می‌کنم.
‫یادمه چیکار می‌کنم.
‫یادمه تو چیکار می‌کنی.
‫ولی منم از کرم‌چاله رد شدم.
‫من واقعی‌ام.
‫مشکلی پیش نمیاد، ‫و ما هم اونجا خواهیم بود.
‫می‌دونم.
‫فقط ناراحت نباش، باشه؟
‫این جواب میده.
‫الگوریتم از نو نوشته شده، ‫خودم هم باهاش حرف می‌زنم.
‫منظورت اینه که با من حرف می‌زنی.
‫فقط واسه یه لحظه، میشه...
‫خب، چی شد؟
‫شما دوتا؟
‫به همین سادگی؟
‫انا، من دوست دارم.
‫خیلی وقته دوست دارم.
‫- پس چرا اونو انتخاب کردی؟ چرا من نه؟ ‫- چون تو واقعی نیستی.
‫می‌تونیم درستش کنیم.
‫دوباره کرم‌چاله رو باز می‌کنیم.
‫من کد رو از نو نوشتم، پس دیگه حجم براش تعریف نشده
‫بلکه جرم براش تعریف شده.
‫تو جرمی نداری، می‌تونیم ردت کنیم.
‫منو کجا بفرستین؟
‫جایی نمیری.
‫اصلاً جایی نمیری.
‫مثل...
‫مثل شکستن یه آینه‌ست.
‫انعکاست سر جاش می‌مونه،
‫فقط...
‫از بین میره.
‫می‌خواین منو بکشین.
‫تو زنده نیستی که بخوایم بکشیمت.
‫تو انعکاس منی.
‫چشمات رو که باز کنی ‫می‌بینی همینجائی.
‫من واقعی‌ام، من وجود دارم!
‫خدای من!
‫من وجود دارم، نمی‌خوام بمیرم!
‫- مامان؟ ‫- سلام، منم.
‫- من تازه-- ‫- مامان، خیلی دوست دارم.
‫فقط این حرف رو زیاد بهت نمیگم.
‫عزیزم، این حرف رو نزن.
‫منم دوست دارم.
‫حالت خوبه؟
‫مامان، کلی خاطره یادم اومده.
‫خونه رو یادمه...
‫و موقعی که بابا توی خونه بود.
‫بوی روغن چوبی که روی وسایل دفترش بود رو یادمه.
‫یادت میاد؟
‫البته.
‫یادم میاد.
‫خاطرات عالی هستن.
‫بسته‌ام به دستت رسید؟
‫یادته با من پیانو می‌زدی؟
‫آره.
‫وقتی اینا رو یادمه، چطور نمی‌تونم واقعی باشم؟
‫چرا؟
‫تا بتونیم ضبطش کنیم،
‫تا به بابا نشونش بدیم.
‫کمکش می‌کنه که یادش بیاد.
‫حالا، آماده‌ای؟
‫همونجوری که تمرین کردیم، باشه؟
‫اینجوری؟
‫آره، دقیقاً همینجوری.
‫به زدن ادامه بده، باشه، انی؟
‫مامان، ببخشید.
‫الان دارم بهش گوش میدم.
‫فردا بهت زنگ می‌زنم، باشه؟
‫دوست دارم.
‫مامان!
‫مامان، دوست دارم!
‫خیلی دوست دارم!
‫مامان!
‫کارایی که کردم چی؟
‫خاطراتم چی، اون چیزایی که من رو ساختن چی؟
‫اونا مال من هستن، نه تو.
‫تمام اون کارایی که کردی، ‫همینجا هستن.
‫میشه همینجا بمونم؟
‫خواهش می‌کنم، همینجا می‌خوابم.
‫فقط یه--
‫اینو یادت نمی‌مونه.
‫- قبلاً انجامش دادیم. ‫- اولش تو رو اینجا نگه‌داشتیم. ‫- بنظر امن می‌اومد.
‫ولی تو همه‌چی یادت میره.
‫همه‌چی.
‫وحشتناک بود.
‫بخودت صدمه زدی.
‫به ما هم آسیب رسوندی.
‫نتونستیم کاری انجام بدیم.
‫موقعی که اون بیرون بودی راحت‌تر بود.
‫- فقط... ‫- واستون بد بود، می‌دونم.
‫من هر روز این احساس رو داشتم.
‫خوبی؟
‫نه، نیستم.
‫می‌دونم.
‫آره، احتمالاً می‌دونی.
‫ترسیدم.
‫چیه؟
‫خب.
‫آره.
‫نگامون کن،
‫مثل دوتا آدم عادی نشستیم.
‫احساس می‌کنم باید حرف سنگینی بزنم.
‫می‌دونی، اگه من جات بودم...
‫اگه تو بودم،
‫نمی‌دونم که از پسش برمی‌اومدم یا نه.
‫گمونم نمی‌تونستم.
‫چرا، می‌تونستی.
‫ممنون.
‫تو یه عوضی هستی، و اگه من نظرم این باشه، ‫صد در صد نظر اونم همینه.
‫یالا پس.
‫انجامش بده.
‫سه، دو، یک.
‫- بسلامتی. ‫- پروژه چی شد؟ ‫- تعطیلش کردیم.
‫- نه، چرا؟ ‫- با انا موافقم، یعنی--
‫چطور می‌تونیم دست از پیشرفت برداریم؟
‫حالا همه راجع‌بهش باخبر شدن، ‫می‌دونیم که شدنیه.
‫یکی دیگه کشفش می‌کنه.
‫- حتی بعد از کارایی که-- ‫- خب، اتفاقاً بخاطر همون کارا، آره!
‫چون مردم تصادف می‌کنن، باید ماشین‌ها رو توقیف کنیم؟
‫یا الکتریسیته رو قطع کنیم چون بعضی‌ها باهاش می‌میرن؟
‫نوبت ام‌آر‌آی ام روز پنج‌شنبه‌ست، ‫این می‌تونه برامون یه فرصت باشه.
‫بعدش ادامه میدیم.
‫اسمش پیشرفته.
‫یعنی واقعاً فکر کردیم قرار نیست
‫اول راه به مشکل بربخوریم؟
‫کرم چی؟
‫- تحقیقات؟ ‫- می‌تونم تقصیر رو بندازم گردن هر کسی،
‫فقط یکی می‌خوام که انگیزه‌ی جرم رو داشته باشه.
‫درسته، هنوز کلی آزمایش هست که باید انجام بدیم.
‫ولی باید ادامه بدیم.
‫و برای ادامه‌دادن، ‫به پول و سرمایه‌گذاری نیاز داریم.
‫حالا گفتی که قرار ملاقات‌ها دوباره سر موعدشون برگشتن.
‫- آره، ولی-- ‫- خوبه، خوبه.
‫خب حالا.
‫اون همه کارای باحالی که گفتیم انجام میدیم رو یادته؟
‫نگاه کن.
‫همه‌چی تغییر می‌کنه.
‫بچه‌ها، توجه کنید.
‫بریم غذا بخوریم؟
‫مردم از گرسنگی.
‫آره؟
‫بیا.
‫عالی بود.
‫مگه نه؟
‫چه آدم‌ باهوشی هستی.
‫کارم خوب بود؟
‫عالی بودی.
‫حالا، این بهترین قسمتشه.
‫اگه بخوایم می‌تونیم برگردیم و مدام دوباره گوشش بدیم.
‫میشه به بابایی بدمش؟
‫البته که می‌تونی.
‫هروقت برگشت، می‌تونی هر کاری خواستی بکنی.
‫حالا، اون دکمه رو بزن تا خاموش بشه.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.