..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫چند فقره قتل در "مونمارتر" ‫پلیس چه‌کار میکند پس؟
‫اینجا‌رو نگاه کن!
‫ما همیشه خونه‌به‌خونه رفتیم...
‫مگره ساکت باقی می‌ماند
‫پرونده هنوز حل نشده ‌است
‫[مگره تله می‌گذارد]
‫بر‌اساس رمان "جورج سیمِنون"
‫تاکسی!
‫حالش چطوره؟
‫هنوزم تب داره
‫تا وقتی یه چیزی بهش ندم، نمی‌خوابه
‫- من میرم ‫- نه، من میدونم چی بگیرم
‫وقتی بچه‌رو گذاشتم تو تخت، میرم داروخونه
‫خوبه.
‫دفتر رئیس بازرس مگره...
‫هنوز سه‌تا خیابون دورتر از اینجائه.
‫ژانویه‌م
‫بیاین داخل
‫کی پیداش کرد لونیون؟
‫یه دختر بازیگر. بنام میشل... ‫یا یه همچین چیزی
‫سر راهش به کلاب دیده‌ش
‫کسی رو ندیده
‫اینم مثل قبلیـه؟
‫بله رئیس. دزدی نشده
‫تجاوز جنسی هم نشده؟
‫نه مگره. کار همون آدمیه که دنبالشی
‫دو تا زخم چاقو هست. یکی پشت ‫گردنشه، یکی هم روی سینه
‫اما زخم گردن به‌تنهایی میتونست اونو بکشه
‫انگار قبلا لباسشو پاره کرده بوده
‫مگره من نمی‌فهمم این مرد چرا از کارد،
‫یا چاقوی قصابی استفاده نمی‌کنه
‫شکل و عمق این زخمایی که ‫دیدیم انگار چاقوی جیبی،
‫یا همچین چیزیه
‫به خانوادش اطلاع داده شده؟
‫نه اما بهشون اطلاع میدم. ‫اینجا حوزه‌ی منه مگره
‫نه من باید اطلاع بدم
‫بهش گفتم بخاطر حمله ها بذار من برم
‫- چرا نمیشینی؟ ‫- نمی‎‌خوام بشینم!
‫چیزی نیست، چیزی نیست
‫می‌تونم ببینمش؟
‫کسی هست که بتونه از بچه‌ها مراقبت کنه؟
‫شما کجا بودین؟
‫اگر این تحقیقات تو خیابون 18ام انجام شده بود،
‫خیلی بیشتر از این پیشرفت کرده بودیم.
‫خب رئیس الان اینجاست. ‫چرا خودت بهش نمیگی؟
‫ژانویه منو ببر پیش دختر بازیگری ‫ که جسدو پیدا کرد.
‫ما معمولا راه کلابـو با‌هم می‌رفتیم
‫همه‌ی دخترا دارن درمورد این قتل‌ها حرف می‌زنن
‫ولی امشب تنها بودم
‫همیشه از اون راه میری خونه؟
‫میشل... میدونم سخته
‫چی دیدی؟ جی شنیدی وقتی از ‫اون خیابون داشتی رد میشدی؟
‫همه چیزو بهم بگو
‫بویی مثل بوی افترشیو یا ‫همچین چیزی حس نکردی؟
‫اگه زودتر رسیده بودم ممکن بود منو بکشه، نه؟
‫وقتی کارت تموم شد با تاکسی برو خونه
‫ولی این فقط برای یه شب کافیه. نه؟
‫شبای دیگه چیکار کنم؟
‫بقیه دخترا چیکار کنن؟
‫میخواین کرایه اونارو هم پرداخت کنین؟
‫یه قربانی دیگه هست، مگره؟
‫اسمشون چیه؟
‫کار همون قاتل قبلی بود؟
‫چه حرفی برای گفتن دارین؟
‫قربانی کیه مگره؟
‫اسم قربانی "ژورژت لوکوان" بود
‫او خانوم خانه‌داری در منطقه‌ی مونمارتر بود
‫شوهر و چهار فرزند او تنها شدند.
‫اینجا‌رو ببین رئیس بازرس! ‫کار همون آدمیه که دنبالـش هستین؟
‫فکر می‌کنیم همون قاتلیـه ‫که قتل قبلی رو انجام داره
‫پس شد پنج ‌تا مگره!
‫بله
‫اظهارات شهود رو تا نیم ساعت دیگه میخوایم. ‫کی هنوز اونجاست؟
‫- لوکاس، تورانس ‫- به چیزی رسیدیم؟
‫خب بیاین یه چیزی پیدا کنیم
‫رئیس پیامی از کاملیو رسیده
‫فردا در ساعت 9 با وزیر امور داخلی ملاقات دارین
‫دوم فوریه، یه فاحشه‌، "آرلت دوتوار"
‫هفدهم آوریل، در ساعت 8:15 غروب،
‫یه مامای 43ساله که به تازگی در منطقه‌ی "بات" نوزادی را به‌دنیا آورده بود،
‫20ام ژوئن، "مونیک ژوتو"، 24 ساله، خیاط،
‫26ام جولای، کارمند اداره پست، ‫زخم‌های مشابه در پشت
‫لباس‌های پاره شده‌ی مشابه
‫و حالا هم دیشب
‫کاملیو، به‌عنوان دادرسِ رئیس کلانتری، ‫میخوام بهم توضیح بدی...
‫برخلاف منابعی که در دست دارین،
‫چرا زنان پاریسی هنوز باید با ‫ترس از این مرد زندگی کنن؟
‫و چرا پلیس جنایی از دوم فوریه تا امروز
‫به جایی نرسیده؟
‫وزیر مورل، تمام افراد مگره تمام وقت دارن ‫ کار میکنن
‫- روش‌های اون بسیار دقیقن و من اطمینان کامل دارم که... ‫- روش شما چیه رئیس بازرس؟!
‫من الان باید بفهمم چی این مردو به این زن‌ها می‌کشونه؟
‫کل پاریس الان راجع به اینکه چی این ‫مردو به این زن‌ها می‌کشونه نظر دارن!
‫و کابینه نظریه‌های زیادی درمورد ‫کاری که باید انجام بشه داره
‫از یرقراری حکومت نظامی گرفته تا جمع‌آوری ‫همه‌ی مهاجران و افراد ناخوانده‌ی مونمارتر برای
‫بازجویی بدون مجازات اونا تا ‫یکیشون اونو لو بده
‫تو عمرم تو شهر به اندازه کافی روش‌های ‫گشتاپویی (پلیس مخفی آلمان) اجرا شده
‫من حتی دوباره نمی‌خوام شاهدش باشم، ‫چه برسه به اینکه مجوزشـو بدم
‫قتل‌های مکرر نشون میده که قاتل معمولا به ‫نوع مشابهی از قربانی‌ها علاقه نشون میده
‫اما این زنان سن یا کار مشابه ندارن
‫و از طریق کلیسا یا موقعیت دیگه‌ای هم ‫ بهم ارتباطی ندارن
‫تنها نقطه مشترک اونا اینه که بعد از ‫تاریکی هوا تو مونمارتر قدم میزدن
‫و اینکه موهای تیره داشتن
‫اون هیچ نشونه‌ای از خودش به جا نمی‌ذاره
‫هیچ اشتباهی نمی‌کنه
‫مگره، بهم بگو من به همکارام تو کابینه چی بگم...
‫درمورد اینکه چرا کاملیو بعد از پنج ماه کار ‫تو این پرونده کسی دیگه رو جایگزین تو نکرده؟
‫کار پلیس به زمان احتیاج داره قربان
‫این زمان داره به قیمت جون آدما تموم میشه رئیس بازرس
‫کاملا به این موضوع مطلعـم
‫داره آبرومون رو می‌بره
‫آبروی منو می‌بره
‫و آبروی تورو هم داره می‌بره
‫ببخشید مزاحمتون شدم ولی بنظرم ‫اینو باید برمی‌گردوندم
‫ممنونم
‫خبری ازش نشد؟
‫نه خبری نیست
‫میشه لطفا نگهـش دارین؟ ممنونم
‫میخواین بشینین؟ میتونین برای غذا با ما بمونین
‫نه، متشکرم
‫میدونین مامانـمون کی برمی‌گرده خونه؟
‫میشه درمورد مامانـت بهم بگی؟
‫نام پنجمین قربانی قاتلی که از ژوئن گذشته ‫باعث وحشت اهالی بخش دوازدهم شده
‫"ژورژت لوکوآ"، توسط پلیس اعلام شد
‫قربانی مادر چهار کودک بود
‫شوهر سی ساله اون، "دنیس لوکوآ" نیز تنها شد
‫براساس گفته‌های همسایگان مقتول، وی ‫برای تهیه دارو برای فرزند بیمارش
‫از داروخانه‌ای در نزدیکی آنجا از منزل خارج شده بود،
‫و در راه برگشت به خانه در خیابان مونمارتر به قتل رسید.
بلبل جان ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫- سلام ‫- یکم سیب برای خونه خریدم
‫عه منم امروز خریده بودم
‫حالا که به اندازه کافی سیب داریم ‫میتونیم شربت سیب درست کنیم
‫نگران نباش. من همیشه ‫میتونم یه چیزی درست کنم
‫دیروز غروب کسی در خیابان "لپیک" شاهد ماجرا نبوده است
‫تا بتواند به بازرس‌های اداره پلیس اطلاع بدهد
‫بنا به گفته پلیس، مگره هیچ پیشرفت ‫جدیدی در پرونده نداشته‌است
‫امروز عصر که رفته بودم خواروبار فروشی ‫شنیدم درموردِ ...
‫هیچ روش جدیدی بکار گرفته نشده...
‫حتما پیداش می‌کنی.
‫قرار نیست غذا بخوریم؟
‫امشب شام دعوتیم. یادت ‫رفته؟ منزل دکتر پاردون؟
‫مجبوریم بریم؟
‫خب زنگ زدن مطمئن بشن که میریم...
‫یکی از همکارارو دعوت کرده که تو رو ببینه... ‫پروفسور "تیسوت" از موسسه "سنت آن"
‫اوه
‫یه آبجو برات میارم
‫حالش چطوره لوئیز؟
‫خب تا حالا هیچوقت اینجوری ندیده بودمش
‫موقع‌هایی که خوابه میبینم ‫که صورتش تیره‌ میشه
‫درمورد اینکه امسال تو تعطیلات کجا میریم ‫و این چیزا اصلا حرف نمی‌زنه
‫انگار تا وقتی اون قاتل رو گیر نندازه ‫نمی‌تونه به زندگی عادیش ادامه بده
‫امیدوارم که بتونه. تا وقتی که نگرفتش ما ‫هیچ‌کدومـمون نمی‌تونیم زندگی عادیـمونو ادامه بدیم
‫بفرمایید نوشیدنی خانوم‌ها
‫متشکرم
‫رئیس بازرس امیدوارم این رو حمل بر گستاخی ندونین
‫اما امروز صبح با چنتا از دوستان ‫بودم و صحبت از این بود که چرا
‫پلیس کارش رو درست انجام نمی‌ده؟
‫ما داریم تمام تلاشـمون رو می‌کنیم
‫پس چرا دستگیرش نکردین؟
‫- چون گاهی‌اوقات به این سادگی‌ها هم نیست ‫- چرا نیست؟
‫چندتا زن دیگه باید کشته شن تا بتونن دستگیرش کنن؟
‫سیمون، حرف ما این بود که چرا مردی که
20-30 سال زندگی کرده و هیچ جرمی مرتکب نشده
‫یه روز تصمیم می‌گیره به این زنان حمله کنه؟
‫از کجا میدونین که قبلا جرمی مرتکب نشده؟
‫چون ما تاریخچه‌ی 20 سال قبل پاریس و حومه رو بررسی کردیم
‫تمام زندانی‌ها و بیماران مؤسسات روانی رو بررسی کردیم
‫با موسسه‌ی شما در "سنت ان" هم ‫تماس گرفته شد، درسته پروفسور؟
‫درسته
‫اما نتونستیم کسی رو پیدا کنیم که ‫با مورد مونمارتر تطابق داشته باشه
‫پس یعنی یه فرد جدیده، نه؟
‫فروید احتمالا میگه این آدم مشکلات جنسی داره
‫اون حتما اینو به عقده‌ها و ‫کارای دوران کودکیش ربط میده
‫خب خداروشکر فروید تو این ‫پرونده نیست با اون مزخرفاتش
‫من با دیوانه‌های جنایتکار زیاد سر و کار دارم مگره
‫- بنظرم نقطه مشترک اونا... ‫- میشه دیگه لطفا راجع به این موضوع صحبت نکنیم؟
‫چیزی که اون‌ها رو بهم مرتبط می‌کنه ‫ نیاز به اثبات کردن خودشونه
‫اونا یه جاهایی تو زندگیـشون تحقیر شدن که ‫دیگه نمی‌تونن تحملش کنن
‫موافقم
‫بنظرم اکثر جنایت‌هایی که انگیزه‌ای براشون ‫وجود نداره، به ویژه جنایت‌های مکرر
‫از یه غرور زخمی سرچشمه می‌گیرن
‫- اعتیاد قوی دارن ‫- راستی
‫در حقیقت بعضی از بیمارام اصلا ‫نمی‌تونن از جنایت‌هاشون حرف نزنن
‫اگه بچه داشتیم الان 24سالش شده بود
‫هر روز و هرلحظه بهش فکر می‌کنم
‫بنظرت بارون میاد؟ ‫بوی خاک حس می‌کنم
‫چی شده؟
‫تیسوت یه چیزی گفت
‫قاتل‌ها دوست دارن به یه روشی ‫از جنایت‌هاشون حرف بزنن
‫ما اینو می‌دونیم
‫اونا دوست دارن دنیا بفهمه...
‫اونا چقدر خارق‌العاده هستن...
‫نقطه ضعف اونا غروره
‫آره
‫پس قاتل چه عکس‌العملی نشون میده...
‫اگه بفهمه یه نفر دیگه ‫بخاطر کارش اعتبار گرفته؟
‫از من می‌پرسی؟
‫بله
‫عصبانی میشه
‫نا‌امید میشه
‫بَرن!
‫بازرس!
‫- این کیه؟ ‫- از سر راهم برو کنار
‫اجازه بدین رد شم
‫بجنبین، از سر راه برید کنار ‫بذارین رد شیم
‫لونیون، کیـو گرفتین؟
‫- لونیون... ‫- این همون قاتل خودتونه؟
‫می‌بریدش پیش مگره؟ ‫کجا دارین می‌بریدش؟
‫لونیون اون متهمه؟
‫اسمشو بهمون بگو فقط
‫- عکس خوبی گرفتی ازش؟ ‫- کلاهش صورتشو پوشونده بود
‫سریع برو به دفتر روزنامه، ‫بعدش هم برگرد همینجا
‫اون لونیون پیر ترشرو یه نفرو از ‫مونمارتر آورده به اداره پلیس
‫و اون یه نفر داره در مقابل ما صورتشو می‌پوشونه، ‫پس این کارا یه معنی داره، اونا قاتلو گرفتن
‫- نه اگه اون قاتل بود بهش دستبند میزدن ‫- نه، بنظرم گرفتنش
‫افسر مازه، به اداره‌ی ما خوش اومدی
‫آبجو می‌خوری؟
‫ممنونم قربان
‫حالا قراره چیکار کنیم؟
‫صبر می‌کنیم ببینیم مطبوعات تو تله میفتن یا نه
‫امیدواریم که بیفتن مگره
‫امیدواریم بیفتن
‫ببینین داره میاد
‫- کیو گرفتین رئیس بازرس؟ ‫- اون مرد متهمه مگره؟
‫با کی داشتی صحبت میکردی مگره؟
‫با کسی که داشتم باهاش گفتگو می‌کردم
‫- شاهد بود؟ ‫- حرفی برای گفتن به شما ندارم. ‫- اونو دستگیر کردین؟
‫آقایون! من هیچ خبر جدیدی ندارم
‫- اون کیه مگره؟ ‫- قاتل کیه مگره؟ ‫- تا کی می‌خواین اونو تو زندان نگه‌دارین؟
‫- سیگار می‌خوای؟ ‫- نه
‫اینا برای مگره‌ست؟
‫هرچی اونجا دیدی بهم بگو
‫یه مرد جوون اونجاست، ببین چه شکلیه
‫بهمون بگو چی اونجا دیدی
‫یه بار دیگه تاریخ‌ها رو مرور می‌کنیم
‫فوریه...
‫سریع بذارش روی میز
‫کارت تمومه. ممنون
‫دوم فوریه...
‫چی دیدی اونجا؟ کی اونجا بود؟ ‫ژانویه بود؟ مگره چی؟
‫در این مرحله حرف دیگه‌ای برای گفتن نیست
‫آیا او همان قاتل مونمارتر است؟
‫این جریان لعنتی چیه مگره؟
‫چرا برای این موضوع باهام تماس نگرفتی؟
‫اون هم دستگیری به این مهمی!
‫هیچ دستگیری‌ای صورت نگرفته
‫پس روزنامه‌نگار‌ها اینو از خودشون درآوردن؟
‫اونا رفت و آمدهای معینی رو دیدن و ‫برای خودشون فرضیه‌هایی ساختن
‫بهتره درست توضیح بدی مگره
‫چون اولین کاری که وزیر داخلی انجام ‫داد، این بود که به دفتر من زنگ زد
‫قربان من 200 مأمور لباس شخصی دارم
‫که با وضعیت‌های متفاوت در ‫خیابان‌های مونمارتر گماشته شدن
‫و تحت نام‌های مستعار هتل‌ها رو بررسی می‌کنن ‫و در رستوران‌ها و بار‌ها نشستن
‫چرا؟
‫چون فکر می‌کنم که قاتل نمی‌تونه بشینه و
‫ببینه که کس دیگه‌ای دستگیر شده ‫و اعتبار جرایمـشو گرفته
‫به‌نظرم اون دوباره حمله می‌کنه و ‫به‌نظرم همین امشب حمله می‌کنه.
‫- تمام این عملیات رو بدون اطلاع دادن به من شروع کردین؟ ‫- بله، قربان
‫اما مسئولیت کاملش رو به عهده می‌گیرم.
‫از این وضع خوشم نمیاد مگره.
‫منم همینطور
‫ولی باید سعی کنم قبل از اینکه یه ‫قتل دیگه انجام بده گیرش بندازم.
‫به وزیر چی بگم؟
‫هیچی نگو.
‫اگه عملیات درست پیش نره...
‫من حمایتت نمی‌کنم...
‫نظر من اینه که قاتل سعی می‌کنه ‫نشون بده که اون بیرونه هنوز
‫لاپوئنت، 12 داوطلب از بخش خانوم‌ها لازم دارم
‫تا امشب به‌تنهایی در مونمارتر قدم بزنن.
‫- تنهایی؟ ‫- می‌خوام که در دفاع شخصی مهارت داشته باشن،
‫و مثل قربانیان، قد متوسط رو با بالا، ‫و موهای قهوه‌ای داشته باشن.
‫متشکرم
‫می‌خواین قاتل به اونا حمله کنه؟
‫اون تابحال هیچ اشتباهی نکرده رئیس.
‫اگر ما کارمون رو درست انجام بدیم، ‫ اونا سالم می‌مونن
‫پلیس جنایی؟
‫این شماره‌ی شماست. ‫مسیرتون هم اینجا مشخص شده.
‫خیلی جدی برخورد نکنید. عادی باشین.
‫موهای شماره 4 زیادی روشنه.
‫- برید توی مغازه... ‫- عوضش می‌کنم
‫نوشیدنی بخورید، گفتگویی داشته باشید...
‫افراد با لباس شخصی در خیابون‌ها خواهند بود
‫قرار نیست اونا رو بشناسین، ‫اما مسلح هستن
‫و ازتون محافظت می‌کنن
‫سوالی نیست؟
‫اجازه نمی‌دیم کسی به شما آسیب بزنه.
‫مراقب باشین.
‫مسیرهاتونو ببینین... و ‫موفق باشید.
بلبل جان ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫تا الان پنج قتل اتفاق افتاده، سردبیرم ازم می‌خواد ‫مقاله‌ای درمورد "جک قاتل" بنویسم. ‫(قاتل ناشناسی در سال 1888 که 5 فاحشه را در لندن کشت)
‫- بایدم بخواد ‫- شباهت‌های بین
‫مونمارتر و وایت‌چپل رو می‌خواد
‫جک 5 نفرو کشت، قاتل شما هم 5 نفر.
‫اگه بخوام بازرس آبرلین از اسکاتلند‌یارد رو با شما مقایسه کنم
‫آبرلین تمام عمرش مثل جن‌زده‌ها بود ‫چون نتونست از زن‌ها محافظت کنه
‫وقتی که پیر شده بود، به روزنامه‌ها ‫نامه می‌نوشت و نظریه‌های جدید می‌داد.
‫قتل‌هایی که اون باهاشون مواجه شده ‫بود، با مورد ما خیلی فرق دارن
‫من که فرقی نمی‌بینم
‫چیزی که من می‌بینم همون داستان قدیمیِ ‫مردیه که از زن‌ها می‌ترسه
‫همون تنفر رو می‌بینم. مردی که نمی‌تونه ‫زن‌ها رو به‌عنوان انسان قبول کنه.
‫هنوز نگرفتیش، درسته مگره؟
‫هیچ حرفی برای گفتن به تو ندارم
‫خیابون‌ها امشب متفاوت بنظر می‌رسن
‫چون یه نفرو دستگیر کردیم، الان ‫ همه احساس امنیت می‌کنن
‫امشب اتفاق نمیفته، نه رئیس؟
‫مطمئنم الان اون بیرونه. ‫بریم یه دور دیگه بزنیم
‫کمک!
‫ایست!
‫آسیب دیده؟
‫کسی اونو دید؟
‫نه، فکر کنم لونیون رفته دنبالش
‫چی شد؟
‫فرار کرد رئیس
‫- به افرادت بگو مراقب باشن ‫- بله، رئیس
‫- من برمی‌گردم اداره، همه‌چی رو بهم اطلاع بدین ‫- بله رئیس
‫- مگره! ‫- مگره!
‫مگره!
‫لونیون... مطبوعات!
‫کافیه دیگه... برگردین لطفا
‫برگردین!
‫اسمت چیه؟
‫مارت یوزراند
‫افسر پلیس مارت یوزراند... قربان
‫تونستی خوب ببینیش مارت؟
‫یه ثانیه قربان
‫یه ثانیه صورتش نزدیک صورتم بود، اما...
‫فکر نمی‌کنم بتونم بشناسمش قربان
‫چاقوشو دیدی؟
‫یه چاقوی کوچیک بود
‫چی پوشیده بود؟
‫کت‌و‌شلوار مشکی و ...
‫فکر کنم موهای قهوه‌ای داشت
‫نمی‌دونم، من... متاسفم. ‫فقط یه هاله‌ای ازش یادمه
‫درک می‌کنم
‫اون چیه؟
‫اوه بله
‫این از کت اون کنده شده؟
‫بله قربان
‫تو فرصت مناسبی با ‫مطبوعات مصاحبه می‌کنیم
‫ممنونم
‫مارت، قدش بلند بود؟
‫از من بلندتر نبود
‫چند سالش بود؟ 20؟ 30؟
‫جوون بود
‫تعریف جوون از نظر من با تو ‫ممکنه فرق داشته باشه مارت.
‫بنظرم حدود 30 سالش بود
‫آدم مرتبی بود
‫و تو دستش هم حلقه بود
‫حلقه ازدواج؟ یا انگشتر خاتم‌دار؟
‫دستش رو گذاشت روی دهنم
‫انگشتر خاتم‌دار، ضخیمـه و سطح روش هم صافه
‫حلقه ازدواج بود
‫یه جای ساکت برات فراهم می‌کنم
‫ازت می‌خوام که خوب فکر کنی و ‫هر اتفاقی که افتاد رو بنویسی
‫بله قربان
‫قبل از حمله تو رو با یه نفر دیدم
‫اون دوس‌پسرمـه قربان
‫بهمون دستور داده بودن طبیعی باشیم و...
‫و از زمانی که قاتل معمولا حمله می‌کنه ‫گذشته بود، و من گفتم یه کاری کنم.
‫فکر می‌کنی اینکه یه مرد تو ‫رو بوسیده و بعد تنهات گذاشته
‫قاتل رو تحریک کرده؟
‫بله قربان
‫کار اشتباهی انجام دادم؟
‫نه.
‫ژانویه یه جای ساکت برای خانوم پیدا ‫کن تا بتونه گزارشش رو بنویسه
‫متشکرم
‫از این طرف
‫فقط همین رو دارین؟
‫امکان داره بفهمیم این کجا ساخته شده، مورس؟
‫هر چیزی ممکنه مگره
‫میدونی که میشه با نگاه کردن به ‫کوچکترین چیز یه تصویر کلی از جهان ساخت
‫معمولی بنظر می‌رسه
‫اما در واقع یه دکمه‌ی خیلی مرغوبـه
‫از اونایی نیست که برای کت‌و‌شلوارهای ‫سری‌دوزی‌ استفاده میشه
‫این پارچه منو خیلی به خودش جذب می‌کنه
‫نخ‌های آبی روشن توش بافته شده
‫که خیلی خاصش می‌کنه
‫مطمئنم که فرانسوی نیست، انگلیسیه
‫مردی که دنبالشین خیلی خوش‌سلیقه‌س
‫- اینجا چیکار می‌کنی؟ ‫- زندانی مگره فرار کرده؟ ‫- کسی فرار نکرده
‫- میشه بری بیرون لطفا؟ ‫- اما دوباره قاتل تو مونمارتر به یکی حمله کرده، درسته؟
‫- مگره زندانی رو آزاد کرد؟ ‫- به یه زن جوون حمله شد ولی تونست جون سالم به در ببره
‫- کسی آزاد نشده، کسی هم فرار نکرده ‫- اسم اون زن چیه؟ ‫- مهم نیست
‫چرا؟ متاهل بود؟ اونجا داشت چیکار می‌کرد؟
‫از پلیس‌های زن به‌عنوان طعمه تو خیابون استفاده کردی؟
هیچ نظری ندارم که ‫با خودت چه فکری کردی
‫- اونا خودشون برای انجام وظیفه داوطلب شدن ‫- خب، البته که بخاطر حرف تو داوطلب شدن
‫من باید برم
‫قاتل از تله‌ی پلیس گریخت
‫جناب وزیر
‫کاری که تو اداره‌ی اونا انجام شد، قانونی بوده؟
‫مگره بهتون میگه که عملیات رو مستقلا انجام داده
‫اما تو هم می‌دونستی
‫بله.
‫به دادستان گفتم که تو این تحقیقات به ‫کارآگاه دیگه‌ای احتیاج داریم
‫جناب وزیر، اون سعی کرد قاتل رو فریب ‫بده و اون رو وادار به اشتباه کنه
‫خب دیشب چه اشتباهی کرد؟ مگره چه ‫مدرکی به‌دست آورد؟ توضیحی داره؟
‫بهت دستور میدم عوضش کنی کاملیو
‫وگرنه خودت هم عوض میشی
‫مگره؟
‫رئیس، اسم تولیدکننده‌ی دکمه، "مولرباخ" هست
‫مولرباخ میگه که اونارو ‫مستقیم به خیاط‌ها می‌فروشه
‫و 40تا از این مدل رو فروخته. ‫چنتاشو تو "لیون" و "کن" و چند جای دیگه
‫ولی تو پاریس فقط 28تا فروخته
‫- همه‌ی اونا رو امروز بررسی کنید ‫- بله، قربان
‫چند نفر براتون می‌فرستم. ‫کجایین؟
‫تو یه کافه، جنب خیابون "میشل باووان". ‫اما کل ماجرا این نیست قربان
‫اون پارچه‌ی انگلیسی به دردمون خورد
‫خلاصه میگم، ژانویه از طریق تولیدکننده فهمید
‫که اونا فقط 10 سفارش از اون پارچه ‫با نخ‌های آبی از پاریس داشتن
‫- امروز صبح هرکدوممون پنج تا رو بررسی می‌کنیم ‫- خوبه
‫- رئیس. ‫- خوبه
‫من از رئیس پلیس "لفور" از دایره‌ی ‫جنایی "بوردو" خواستم بیاد اینجا
‫تمام موارد تحقیق رو بهش تحویل میدی.
‫متاسفم مگره
‫کی میرسه اینجا؟
‫فردا صبح
‫- از اون طرف ‫- بله قربان
‫امری داشتین بازرس؟
‫این پارچه رو می‌شناسید؟
‫معلومه
‫چرا؟ کت‌و‌شلوار می‌خواین؟
‫- نه اسم مشتری‌ای رو می‌خوام که براش از این پارچه لباس دوختین ‫- حتما
‫مونسن! ‫ ممنونم.
‫"مارسل مونسن"
‫مونسن؟
‫درموردش چی میدونی؟
‫اون جوون محترمیه
‫سال‌هاست از من لباس می‌خره. ‫بفرمایید
‫چقدر جوون؟
‫حدود 30
‫همسر خیلی خوبی داره
‫همیشه همراهش میاد و ‫تو انتخاب کمکش می‌کنه
‫آدرسش رو دارین؟
‫بله. بذارید ببینم
‫- بله، خونه‌ش تو بلوار "سنت-ژرمن" هست ‫- پلاک چند؟
‫- 228 ‫- متشکرم
‫رئیس
‫تا الان صاحب سه تا از ‫کت‌و‌شلوارها رو شناسایی کردیم
‫این تنها مشتری‌ایه که با مشخصاتی ‫که مارت داده مطابقت داره
‫- مسلح هستی؟ ‫- بله قربان
‫مطمئنی داخله؟
‫خب 20 دقیقه‌س من اینجا مراقبم، ‫کسی وارد یا خارج نشده
‫با دربان صحبت کردم و گفت اونا داخلن
‫آقا
‫آقای مونسن منزل هستن؟
‫میشه ببینیمشون لطفا؟
‫میرم از خانوم بپرسم
‫چی شده اودیل؟
‫دو تا آقا می‌خوان با آقای مونسن صحبت کنن
‫چی می‌خواین؟
‫شوهرتون اینجاست؟
‫آره ولی اون خوابه
‫ازتون می‌خوام بیدارش کنین
‫میشه بپرسم شما کی...؟
‫پلیس جنایی
‫گمان می‌کنم دیشب دیر اومده باشن خونه درسته؟
‫منظورتون چیه؟
‫خب، همیشه ایشون تا 11 صبح می‌خوابن؟
‫بله. اون دوست داره غروب کار کنه
‫گاهی وقت‌ها هم شب‌ کار میکنه
‫اون... هنرمنده
‫دیشب بیرون رفت؟
‫تا جایی که من میدونم نه
‫تو اتاق نقاشی منتظر بمونین تا بیدارش کنم
‫متاسفم که معطل شدین آقایون
‫داشتم...
‫خب تا دیروقت داشتم کار می‌کردم،
‫روی دکوراسیون داخلی یه خونه‌ی بزرگ،
‫که دوستم داره تو ساحل "نورماندی" اونو می‌سازه
‫خب، بابت مزاحمت معذرت میخوام. ولی می‌خوام ‫کت‌و‌شلواری که دیشب پوشیده بودین رو ببینم
‫بله، بله حتما
‫ببخشید
‫خب بفرمایین
‫اینو دیروز غروب به تن داشتین؟
‫بله تا بعد شام، تا اینکه با ‫اینی که الان پوشیدم عوضش کردم
‫درست قبل از اینکه کارو شروع کردم.
‫بعد ساعت 8 بیرون نرفتین؟
‫نه، نه، تو دفترم بودم تا ساعتِ...
‫سه و نیم صبح یا شایدم چهار
‫میشه کل کمد لباستونو ببینم؟
‫بله، بله
‫پاییز سال گذشته، خیاط شما کت‌و‌شلواری ‫با این پارچه برای شما دوخته
‫یادتون میاد؟
‫بله یادمه، بله
‫اون کجاست؟
‫یقه‌ی کت با سیگار یه نفر تو ایستگاه اتوبوس سوخت
‫خب... رفوش کردین؟
‫نه، نه، نه. من از چیزایی که آسیب ‫دیدن متنفرم. فرق نمی‌کنه چی باشه
‫کت‌و‌شلوار رو دور انداختین؟
‫نه، دادمش به کسی
‫طبق عادت، یه روز غروب که داشتم کنار ‫رودخانه‌ی "سن" قدم می‌زدم با خودم بردمش
‫و دادمش به یه فقیر
‫کی؟
‫تقریبا یه هفته پیش
‫دقیق بگو لطفا
‫هفته‌ی پیش
‫میشه خدمتکارتونو صدا بزنید لطفا؟
‫بله. اودیل؟
‫یه دقیقه بیا اینجا
‫لطفا به سوال‌های بازرس جواب بده
‫تو این آپارتمان می‌خوابی؟
‫نه من طبقه‌ی ششم هستم
‫با بقیه‌ی خدمتکارای خونه، قربان
‫دیشب که رفتی بالا دیروقت بود؟
‫ساعت 9 بود
‫این آقا کجا بود؟
‫در اتاق مطالعه‌شون
‫از آخرین باری که کت‌و‌شلوار توسی با ‫نخ‌های آبی‌ش رو دیدی چقدر می‌گذره؟
‫راستش من به لباساشون دقت نمی‌کنم.
‫ایشون خیلی خاص هستن
‫- اون خودش اونارو اتو می‌کنه؟ ‫- بله
‫وقتی سر میز منتظر بودی یا وقت دیگه‌ای
‫صحبتی درمورد یقه‌ی اون کت نشنیدی؟
‫نه.
‫من به مکالمات اونا گوش نمیدم
‫متشکرم
‫ممنونم، اودیل
‫از شما می‌خوام که آماده شین و ‫با ما به اداره‌ی پلیس بیاین
‫تا وقتی آماده شین، بازرس اینجا می‌مونه
‫میشه ازتون بپرسم چرا؟
تازه ‫الان می‌پرسی چرا اینجاییم؟!
‫اسمش مارسل مونسن هست.
‫اون رو از کدوم اداره پلیس آوردین؟
‫چند نفرو ببر و تمام گرم‌خونه‌ها ‫و خونه‌های فقرا رو بررسی کن
‫اون میگه کت‌و‌شلوارش رو داده به یکی از اونا
‫از دفتر کاملیو می‌خوان بدونن شما کجایین
‫رئیس مطمئنین این خودشه؟
‫بله.
‫برو ژانویه
‫چند وقته ازدواج کردین ایون؟
‫12 سال
‫شوهرت معماره؟
‫طراح دکوراسیونـه
‫طراح دکوراسیون؟
‫یعنی چیکار می‌کنه؟
‫خب اون مجوز نقشه‌کشی ساختمون نداره
‫چون مدرک رسمی معماری نداره
‫پس لابد اون معمار قابلی نیست
‫تا جایی که من میدونم، هرکسی ‫میتونه اسم خودشو دکوراتور بذاره
‫اون ناتوان نیست، بازرس
‫مشتری‌های زیادی برای دکوراسیونـش داره؟
ترجیح میده زیاد کار نکنه. ‫مشتری‌هاشو خودش انتخاب می‌کنه
‫تو پاریس به‌دنیا اومدی؟
‫بله.
‫کجا؟
‫در مونمارتر
‫نبش خیابون "کولن‌کورت" و خیابون "مستر".
‫چند‌وقت اونجا زندگی کردی؟
‫تا وقتی که ازدواج کردم
‫پدر و مادرت هنوز زنده‌ن؟
‫مادرم. هنوز اونجا زندگی می‌کنه.
‫- دیشب اونو ملاقات کردی؟ ‫- من دیشب داشتم کار می‌کردم
‫یا دوم فوریه؟
‫هفدهم آوریل چی؟
‫- بیستم ژوئن ‫- من دیشب داشتم کار می‌کردم
‫رابطه‌ت با مادرت خوبه؟
‫بله، اون رابطه‌ش با مادرش خیلی خوبه
‫ماهی یه بار به دیدنش میره
‫تنها؟
‫پدرش چه‌کاره‌ست؟
‫وقتی 14 سالش بوده، پدرش فوت کرده
‫خب شغلش چی بود؟
‫اون قصاب بود
‫ببینین...
‫من کی می‌تونم شوهرمو ببینم؟
‫چرا اونو بازداشت کردین؟
‫چه‌جوری اجاره‌ی این آپارتمان و
‫و خدمتکار رو میدین، شما که کار نمی‌کنین ‫و شوهرتون هم درآمد کمی داره؟
‫از خانواده‌‌م پول می‌گیرم
‫مونسن رو شناسایی کردی؟ ‫تابحال تو خیابون 18‌م دیدیش؟
‫نه رئیس
‫همون مردیه که دیشب تعقیبش کردی؟
‫خب قد و اندامش شبیهه. ‫همین رو می‌تونم بگم فقط
‫اون گفت هفته پیش کت‌و‌شلوارش رو به ‫یه فقیر داده. اینو باور می‌کنی؟
‫شاید قاتل یه فقیره. فقیری ‫در لباس یه آدم متشخص
‫لطفا... بفرمایین داخل
‫ببخشید آقایون، داشتم یکمی به خونه رسیدگی می‌کردم
‫مطمئنین می‌خواین با من ‫صحبت کنین بازرس مگره؟
‫مطمئنم
‫دیروز غروب پسرتون رو ملاقات کردین؟
‫پلیس با پسر من چیکار داره؟
‫لطفا پاسخ سوال رو بدین
‫چرا باید اونو دیده باشم؟
‫بنظرم ممکنه الان هر‌لحظه بیاد اینجا
‫بله
‫با همسرش؟
‫اون چه ارتباطی به ماجرا داره بازرس؟
‫پسرتون دیروز غروب به اینجا اومد؟
‫کی اینو به شما گفته؟
‫- اون اومد؟ ‫- نه
‫شب هم نیومد؟
‫پسر من عادت نداره شب‌ها به دیدن من بیاد
‫به‌نظرم شما باید سوالاتون ‫رو توضیح بدین بازرس
‫وگرنه دیگه هیچ سوالی رو جواب نمیدم.
‫متاسفم اما پسرتون مظنون به ارتکاب ‫پنج فقره قتل در شش ماه گذشته‌ست.
‫چی گفتین؟!
‫- ما دلایلی داریم که ... ‫- چطور جرئت می‌کنی مارسل منو متهم به...
‫حمله به اون زن‌ها کنی؟؟
‫مطمئنم خانومی که دیشب بهش حمله شد،
‫امروز اون رو شناسایی می‌کنه.
‫فقط...
‫این عکسا رو ببینین...
‫ببینینشون... ببینینشون
‫یه نگاه به صورتش بندازین
‫و حالا چطور جرئت می‌کنین
‫اون حدسیات چندش‌آور رو تکرار کنین؟
‫آخرین بار کی دیدینش؟
‫نمی‌دونم
‫- ملاقات‌هاشو یادتون نمی‌مونه؟ ‫- نه.
‫شما موافق ازدواج اون در 18 سالگی بودین؟
‫این چه سوالی بود؟
‫دارین میگین که اون دیوونه شده؟
‫کدوم جوونی بدون کمک مادرش ازدواج نمی‌کنه؟
‫اون کجاست؟
‫اداره‌ی پلیس
‫من... می‌خوام ببینمش
‫و اگه احساس می‌کنین که بردن ‫من با خودتون مایه خجالته،
بلبل جان ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫بازرس اینجا می‌مونه تا ‫خونه‌تون رو بررسی کنه
‫آدم شما هرکاری دلش می‌خواد بکنه، ‫من دارم میرم پسرمو ببینم
‫می‌خواین از من عکس بگیرین؟! ‫اگه جرئت دارین بگیرین!
‫مارسل نترس. من اینجام
‫چه بلایی سرت آوردن؟
‫خوبه کتکت نزدن
‫نه مادر، نه
‫بهترین وکیل پاریس رو برات می‌گیرم
‫اون از اینجا میارت بیرون. ‫هزینه‌ش برام مهم نیست
‫هرچی باشه پرداخت می‌کنم
‫- خونه رو می‌فروشم، ... رو می‌فروشم ‫- ساکت شو مادر!
‫اون زنت می‌دونه تو اینجایی؟
‫اینجاست؟
‫نه اینجا نیست، نه
‫چی میگه؟
‫آخرین بار کی دیدینش؟
‫این خانواده رو از هم نپاش بازرس!
‫می‌خوام که به سوالاتم جواب بدین
‫من هیچی رو جواب نمیدم
‫و مارسل هم هیچ سوالی رو جواب نمیده
‫اجازه نده این مردها بترسوننت
‫فردا صبح گرون‌ترین وکیل پاریس می‌آد سراغتون
‫اینجا به خطشون کن لطفا
‫بیاین جلو
‫مارت؟
‫اینجا همون محل و همون شرایط دیشبه
‫می‌خوام که خوب فکر کنی
‫و ببینی کدوم یکی از این آقایون رو می‌شناسی؟
‫حس می‌کنم خودشه
‫همتون بچرخین به چپ لطفا
‫حالا رو به جلو
‫مارت؟
‫نمی‌دونم. با اطمینان نمی‌تونم بگم که این خودشه
‫- اونارو برگردون به اداره ‫- بجنب
‫این آدمیه که به نظر مگره دو شب پیش تو مونمارتر بوده
‫یا روز 16م، که خانوم لوکوآن به قتل رسید
‫حدود یک متر و هشتاد، موهای ‫بور، با کت‌و‌شلوار تیره.
‫- مگره کجاست لونیون؟ ‫- نمی‌دونم قربان
‫از این لحظه به بعد، رئیس بازرس لفور ‫هدایت این پرونده رو به‌عهده دارن
‫ایشون از بوردو برگشتن، از این به ‫بعد مستقیم به ایشون گزارش میدین
‫این مظنون اصلیه؟
‫بله قربان
‫درموردش توضیح بده
‫اسمش مارسل مونسن هست.
‫رئیس معتقده کت‌و‌شلواری که قاتل ‫پوشیده بوده، متعلق به ایشونه
‫شاهدی داره که اونو تو مونمارتر دیده باشه؟
‫نه، قربان
‫از مردم اون بخش درموردش تحقیق کردین؟
‫خب...
‫- از تحقیقات خونه به خونه چیزی دستگیرتون شده؟ ‫- هنوز نه قربان
‫رئیس کجاست؟
‫تو سلول مونسنـه
‫کاملیو یکی دیگه رو جایگزینش کرده
‫این کت‌و‌شلوار رو تن یکی از فقیرا ‫تو خونه‌ش پیدا کردم. دکمه‌ش نیست.
‫- جای سوختگی روش هست؟ ‫- همون‌شکلیه که مونسن گفت
‫فکر کنم رئیس آدم اشتباهی رو دستگیر کرده
‫مادرتو دوست داری؟
‫مادرم منو دوست داره. ‫اون خیلی زیاد دوسم داره
‫جوری رفتار می‌کنه که احساس کنی خیلی خاصی؟
‫همیشه همینجوری بوده
‫اگرچه که تو نیستی
‫هستی؟
‫من خاصـم!
‫پدر قصابت درموردت چه فکری می‌کرد؟
‫اون هیچ‌وقت با من حرف نمی‌زد.
‫گرون‌ترین وکیلای پاریس...
‫میان سراغت... امروز...
‫مادرت از پس هزینه‌ی وکیل گرون برنمیاد.
‫همسرت هم همینطور
‫برمیاد؟
‫از سرایدارتون خبر گرفتیم که هفت ‫ماهه اون اجاره خونه رو پرداخت نکرده
‫پولش تموم شده، نه؟
‫تو یه بازنده‌ای مونسن
‫نقاشیاتو کسی نمی‌خره
‫به عنوان معمار هم که نمی‌تونی کار کنی.
‫به همین زودی کارم می‌گیره، پس...
‫این زن‌ها تو رو گرفتار زندگی‌ای ‫کردن که تو اصلا تحملش رو نداری
‫من... من... من تمام وقت دارم کار می‌کنم
‫بخاطر اینه که تو راه طولانی بین خونه‌هاشون
‫- به انجام دادن کاری فکر می‌کنی که قدرتتو نشون بده؟ ‫- من تو دو روز گذشته به مونمارتر نرفتم
‫اون زن هم که نتونست منو شناسایی کنه
‫رئیس کاملیو لفور رو آورده
‫- میدونن من کجام؟ ‫- نه
‫تاریخ‌ قتل‌ها رو دوباره باهاش مرور کنین، ‫ببینین اون موقع تو مونمارتر بوده یا نه.
‫فقیر، کت رو امروز صبح پیدا کرده
‫نمی‌دونه چندوقت اونجا بوده؟
‫- کجا پیدا شده؟ ‫- کنار رودخونه
‫شلوار رو هم رفیقش برداشته
‫شاید مونسن راست گفته باشه رئیس
‫اگه یه هفته پیش لباس رو داده باشه، ‫یعنی دو روز پیش اون تنش نبوده
‫ببرش پیش مورس، ببین می‌تونه ‫بگه سوختگی مال چند روز پیشه؟
‫اگه سوختگی مال کمتر از دو روز پیش ‫باشه، اون‌وقت مونسن به ما دروغ گفته
‫بعد با ماشین بیا دنبال من
‫ایشون رئیس بازرس لفور هستن
‫از الان به بعد ایشون مسئول این ماموریت هستن
‫مطمئنم که ما داریم به... انتظار داریم در ‫آینده‌ی نزدیک به نتیجه‌ی خیلی خوبی برسیم
‫دیگه حرفی برای گفتن ندارم
‫همه‌جا رو بگرد. مطمئنم ‫چاقو یه جایی همونجاست.
‫تا اونجایی که من یادم میاد، همه ‫غروب‌های این تاریخ‌ها خونه بوده.
‫یه روز متوجه میشین که سخت ‫در اشتباه بودین رئیس بازرس
‫و بخاطر تمام آسیب‌هایی ‫که بهش زدین شرمنده میشین
‫تابحال ازش نترسیدین؟
‫من از شوهرم نمی‌ترسم.
‫دوسش دارین؟
‫البته. اون عشق منه.
‫رئیس، کاملیو و لفور تو دفترتون هستن.
‫مورس کجاست؟
‫پیغام گذاشته
‫همین الان با کت بیارش اینجا
‫لفور، متاسفم چون سفرت به اینجا بیهوده بوده
‫پیشرفت‌های ساعت گذشته من رو مطمئن کردن ‫که مدارک کافی برای متهم کردن مظنون دارم.
‫شاهد داری مگره؟
‫ما چاقوهایی داریم ‫متشکرم ‫که از خونه‌ی مونسن پیدا کردیم
‫که معتقدم با زخم‌های غیرعادی ‫قربانی‌ها مطابقت دارن.
‫و کتی که مهاجم به تن داشته رو پیدا کردیم. ‫بیا داخل مورس.
‫مظنون به ما گفت که اون کتش رو ‫هفته‌ی پیش به یه فقیر داده
‫چون روی یقه‌ش سوختگی ایجاد شده بود
‫ما کت رو امروز صبح پیدا کردیم و
‫و آزمایشات ما نشون میدن که ‫از سوختگی بیشتر از 24ساعت نگذشته
‫و اگه دوست داری توضیح بدم، من پارچه رو خیس کردم...
‫بله، متشکرم مورس. تو مطمئنی؟
‫کاملا
‫من دو سوختگی دیگه روی ‫قسمت پشتی ایجاد کردم
‫که اگه پرونده به دادگاه بره میشه ازش استفاده کرد
‫این چی رو ثابت می‌کنه؟
‫این ثابت می‌کنه که مظنون این کت ‫رو به تن داشته هنگام حمله به
‫مارت یوزراند
‫متهمش کن مگره.
‫ممنون
‫تموم شد؟
‫بله.
‫فردا میتونیم راجع به اینکه ‫کجا بریم صحبت کنیم؟
‫آره خیلی خوبه
‫مگره هستم
‫یه قتل دیگه انجام شده قربان
‫- اون کی بود؟ ‫- اسمش جنین لوران بود
‫یه دختر خدمتکار بود که برای خانواده‌ی ‫"دوراندو" در خیابان "کلینیان‌کورت" کار می‌کرد
‫- چند سالش بود؟ ‫- نوزده
‫دست‌کم شش جای زخم روی بدنش دیدم
‫- روی کمرش نیستن؟ ‫- نه، چهارتا روی سینه، دوتا روی گلو
‫که بنظر می‌رسه بهش دونه دونه چاقو زده شده
‫احتمالا وقتی که روی زمین افتاده بوده. ‫به تمیزی قبلی‌ها نیست.
‫ساعد و دستش زخمی شده و ‫لباسش تقریبا پاره شده.
‫اما آلت قتل همون قبلی بوده
‫من زیاد از این چیزا دیدم
‫خانوم مونسن منزل هستن؟
‫جنین لوران
‫حدود ساعت 1:15 از یه سالن رقص ‫نزدیک میدان "ترت" بیرون اومده
‫- این آخرین باری بوده که کسی دیدش ‫- تنها بوده؟
‫افراد اینطور میگن ولی مطمئن نیستن
‫- دوس‌پسر نداشته؟ ‫- نه یه معمولیش هم نداشته، به‌نظرشون دختر خوبی بوده
‫- این چاپ اوله؟ ‫- بله
‫بشینین
‫وکیلم اینجاست؟
‫نه، اما همسر و مادرت هستن.
‫می‌خوای ببینیشون؟
‫مادر و همسرت از کی از هم متنفر شدن؟
‫فکر کنم مادرت از طرف همسرت ‫خیلی احساس خطر می‌کرد
‫چون اون هم می‌خواست برای عروسک ‫کوچولوی نازش مادری کنه.
‫فکر می‌کنم اولش سعی ‫کرده بر حسادتش غلبه کنه
‫و اون رو کنترل کنه، همون‌طور ‫که تو رو کنترل می‌کرده
‫مادر ترتیب ازدواج ما رو داد
‫بعدش مدتی پیش اون زندگی کردیم
‫تا چند وقت؟
‫تا وقتی که ایوون یه خونه ‫تو "سنت ژرمن" پیدا کرد.
‫یه شب وقتی مادر خواب بود، ‫اسباب‌کشی کردیم
‫اونجا راحت بودی؟
‫نه!
‫متشکرم
‫اونا هر دوشون می‌دونستن ‫تو قاتلی، درسته؟
‫شاید بعد از اولین قتل نفهمیده بودن ‫ اما بعد از دومی یا سومی فهمیدن
‫و ازت حمایت کردن
‫چون این کارو همیشه میکنن
‫و یکی از اونا سعی کرد ‫دیشب هم ازت محافظت کنه...
‫تا بتونه تو رو برای خودش نگه‌داره
‫برای همیشه...
‫اونی که دیشب مرتکب قتل ‫شده، میدونست چیکار کنه.
‫اون یکی حسودی می‌کنه که ‫چرا زودتر به فکر این کار نیفتاده
‫رئیس...
‫شوهر من کجاست؟
‫کی آزادش می‌کنید؟
‫بازرس اگه قاتل هنوز اون بیرون داره می‌چرخه،
‫فکر می‌کنم که وقتش باشه ‫به اشتباهتون اعتراف کنید
‫کی آزادش می‌کنید؟
‫فورا می‌خوام ببینمش
‫متشکرم
‫مارسل! اینا چه بلایی سرت آوردن؟
‫پسر کوچولوی خوشگل من... ‫مارسل من!
‫آزادش کنید... باید آزادش کنید
‫ایشون آزاد نمی‌شه چون ‫پنج فقره قتل مرتکب شده
‫و یکی از شماها یه قتل دیگه‌رو مرتکب شده
‫تا بتونین پسش بگیرین...
‫و از دنیا مخفیـش کنین...
‫دوباره اونو مطیع خودتون کنین
‫- ازش هیچ بسازین ‫- من هیچ نیستم!
‫دلم می‌خواد بمیری
‫دلم می‌خواد جفتتون بمیرین
‫من اونا رو کشتم...
‫چون از شما متنفر بودم
‫آه ... پسر بیچاره‌ی من! تو به مادرت احتیاج داری ‫اون داره اذیت می‌شه... پسر کوچولوی من داره اذیت می‌شه.
‫بخاطر تو هرکاری می‌کنم... ‫حتی برات می‌میرم
‫زندگیـمو میدم
‫شما جنین لوران رو در ساعات ‫اولیه‌ی امروز به قتل رسوندین؟
‫اون بچه‌ی منه...
‫برام مهم نیست اون چیکار ‫کرده یا چه بلایی سر اون...
‫جنده‌های لعنتی که شبا تو خیابون‌های ‫مونمارتر قدم می‌زنن میاد.
‫شما جنین لوران رو در ساعات ‫اولیه‌ی امروز به قتل رسوندین؟
‫بله من کشتمش
‫بله! من کشتمش!
‫چون بخاطر اون هرکاری می‌کنم
‫میتونین رنگ لباس اونو بهم بگین؟
‫هوا تاریک بود، اون، اون...
‫خیلی تاریک بود نمی‌تونستم ببینم
‫اون در پنچ متری چراغ خیابون به قتل رسیده بود
‫رنگ لباسش چه رنگی بود؟
‫آبی بود.
‫بازرس ایشون رو ببرید طبقه‌ی بالا ‫و ازش اعتراف کتبی بگیرید
‫همراه من بیاین خانوم
‫اونا رو کشتم...
‫چون از تو متنفرم
‫متنفرم ازت
‫چون... چون من از تو متنفرم!
‫همش تقصیر تو بود. تقصیر توئه!
‫چون... چون ازت متنفرم
‫الو مگره؟!
‫خودم هستم
‫همه‌چی خوبه؟
‫آره خوبه
‫امشب می‌تونیم جایی بریم؟
‫می‌تونیم بریم سینما یا ‫می‌تونیم بریم قدم بزنیم
‫نه، بمونیم خونه
‫دوست دارم خونه بمونیم
‫بسیار‌خب
‫بزودی می‌بینمت
‫باشه
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.