..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
یه جایی هست که خیلی وقته از رفتن به اونجا اجتناب کرده ام
و بیش از 40 سال هست که در فکرمه
اینکه مدت ها قبل چه اتفاقی در آنجا افتاده مرا راهی این سفر کرد
هنوز سوالات بی جواب بسیاری وجود داره
و مطمئن نیستم که به دنبال چیزی که هستم خواهم رسید
و این سفر، با داستان زندگی پدرم شروع شد
ما یک تعهد ملی داریم
پدرم یک خلبان بود
و هواپیماش در جنگ ویتنام سقوط کرد
ما بعنوان نگهبانان دروازه انتخاب نشدیم
کمونیسم تهدیدی است که نمیتونیم نادیده بگیریمش
گسترش کمونیسم قریب الوقوع است
من 3 ساله بودم و هرگز او را نشناختم
و در طی یک عملیات مفقود الاثر شد
ما نمیخوایم منازعه و عواقبش را گسترش بدیم
مادرم به تنهایی من و خواهرم را بزرگ کرد
این جنگ عواقب بسیاری برای این کشور به همراه خواهد داشت
و ما اصلا نمیدونستیم که آیا او زنده است
یا اسیر شده
یا کشته شده
همه اسرای جنگی آمریکا آزاد خواهند شد
آنها به زودی فراموش خواهند شد
بیش از 30 سال بعد
یک هیئت جستجو، محل سقوط هواپیما و بقایای بدن پدرم را یافتند
و اکنون میخوام به دنبال یافتن جواب هایی بگردم
که در تمام طول زندگی ام مثل یه راز بوده اند
در بیشتر طول زندگیم یه ورزشکار حرفه ای بوده ام
همیشه تمرینات مداوم داشتم و آماده هر نوع مسابقه یا ماجراجویی بودم
همیشه آماده مرحله بعدی بودم
ربه کا در بچگی هم به دنبال چالش ها بود
... و بیرون از خانه کارهایی مثل
دوچرخه سواری ، اسکیت
اسکیت روی یخ و اسب سواری میکرد
ما همیشه کمپ می زدیم
و از همون شروع بچگی
این عشق به انجام کارهای هیجان انگیز در او بیدار شد
هر کسی که ورزش هایی مثل
صخره نوردی و دوچرخه سواری در کوهستان
و از این نوع انجام میده
آستانه درد بالایی داره
در نتیجه، برای شرکت در این جور مسابقات
باید اشتیاق و ایثار فراوانی داشته باشید
مهم نیست چقدر خوب هستید
افرادی که این ورزش ها را انجام میدن یه شغل دیگه هم دارن
چون ازش پولی در نمیارن
برگردم به شغل دیگرم دوچرخه سواری در کوهستان
ربه کا راش Leadville قهرمان 4 دوره مسابقات
ربه کا تبدیل به ورزشکاری برتر شده
با اینکه من به نیروی هوایی ارتش پیوستم
اما هنوز شباهت هایی با هم داریم
هر دو خیلی خیلی مصمم بودیم
و بسیار پر انرژی تر از دیگران
هر دو در مسیر جستجوی پدرمان بودیم
در زندگی ام یاد گرفتم که اگر به خوبی آماده باشم
تقریبا به هر چیزی که بخوام، میرسم
اما این چالش
کاملا متفاوت است
هواپیمای پدرم در مسیر شهر هوشی مینه سقوط کرد
مسیری بسیار پر پیچ و خم
که از میان ویتنام لائوس و کامبوج می گذرد
من به کمک افراد بسیاری نیاز دارم
و یک تیم ، منو همراهی خواهند کرد
و یک رکابزن که همراه من است
داشتن کسی که منطقه را بشناسه و زبان بلد باشه خیلی خوبه
من بیش از 10 ساله که ربکا را می شناسم
او موفقیت های بسیاری
در ورزش های چندگانه بدست آورده
این سفر ، متفاوت از کارهایی است که او قبلا انجام داده است
و امیدوارم به چیزی که دنبالش هست برسه
تدارکات برای این سفر بسیار پیچیده است
مدت زمان دوچرخه سواری
مسافت ، گرمای جنگل
یکی از سخت ترین کارهایی است که ربکا تا بحال انجام داده
هواپیمای پدرم در تاریخ هفتم مارچ 1972 سقوط کرد
هدف من یافتن محل سقوط
و حاضر بودن در آنجا در روز سالگرد مرگش است
تا یاد او را گرامی بدارم
با دوچرخه سواری در آنجا چیزهای بیشتری می بینم
چیزهای بیشتری کشف می کنم
کاملا غرق در آنجا میشم
و یه جورایی باهاش ارتباط برقرار می کنم
می رونی ؟
آره
این سفر ، مهم ترین ماموریت
و بزرگترین جاه طلبی است که تا بحال داشته ام
و امیدوارم بتونم محل سقوط هواپیما را پیدا کنم
پنجم ژوئن 1971
جودی ، شارون و بکی عزیز"
من سه شنبه کالیفرنیا را ترک کردم
و 18 ساعت در مسیر رسیدن به فیلیپین از طریق آلاسکا و ژاپن بودم
فکر نکنم دوباره همچین سفری را امتحان کنم
تقریبا یک هفته است که در کلاس آموزش بقا هستیم
و بعد برای حدودا یک سال به "دا نانگ" اعزام میشم
دوست دارم از شما و بچه ها خبر داشته باشم
که میتونه در این روزهای سخت بهم کمک کنه
"مراقب خودتون باشید . استیو
برای رسیدن به محل سقوط و در روز سالگرد فوت پدرم
در روزهای سال نوی ویتنامی ها به هانوی رسیدیم
من نگران ملاقات با هم تیمی های جدیدم
و همراهی با افراد غریبه در طول این سفر بزرگ بودم
اما میدونستم همراهی با افرادی از این منطقه
منو با فرهنگ اینجا آشنا می کنه و میتونم بفهمم اینجا چی میگذره
وقتی راجع به این پروژه شنیدم
هیجان زده شدم
چون برای ملت و مردم ویتنام
جاده هو شی مینه مسیری تاریخی
برای رسیدن به استقلال
و آزادی برای تمام ملت است
و خون بسیاری از مردم ویتنام
در این جاده ریخته شده است
در واقع معتقدم که این سفر
هیجان انگیز و پرمفهوم خواهد بود
سلام
از 16 سالگی شروع به دوچرخه سواری کردم
و مصمم شدم که بهترین دوچرخه سوار ویتنام شوم
هیوئن یک ورزشکاره
و یک سمبل در دوچرخه سواری ویتنام
چون 4 بار مدال طلای بازی های جنوب شرق آسیا
در 4 دوره پیاپی را کسب کرده
در ویتنام هیچ ورزشکاری به چنین رکوردی دست نیافته
بعد از پایان دوران حرفه ای ام
یک مربی شدم
از بچگی چیزهای زیادی راجع به جاده هوشی مینه شنیده بودم
و اکنون رویای دوچرخه سواری
در جاده هو شی مینه برایم به حقیقت پیوست
احساس نگرانی و البته هیجان دارم
سلام ربه کا
خیلی وقته دارم دنبالت می گردم
سلام ، سلام
ممنون که اومدی ممنون که همراه من هستی
این برای توئه
خیلی ممنونم
خیلی عذر میخوام چون انگلیسی ام زیاد خوب نیست
خب. ویتنامی منم افتضاحه بازم انگلیسی تو بهتره
از دیدنت خیلی خوشحالم
منم همینطور
ربه کا این پدرم هست
ربه کا هستن
از ملاقاتتون خوشوقتم
پدرم و عموم تجربه جنگ در مقابل آمریکا را دارن
در اون زمان، آمریکا دشمن ما بود
یه مشکل بزرگ اینه که
چگونه موانع را برداریم و به قلب و روح آدم ها متصل بشیم
اینجوری میتونیم همدیگه را درک کنیم
سال نو مبارک
ممنون بخاطر این غذاهای خوشمزه و زیبا
پدر هیوئن و پدر من
مستقیما علیه هم جنگیده اند
و این فوق العاده است که بیش از 40 سال بعد
همگی دور میز غذا نشسته ایم
و با هم غذا میخوریم
به سلامتی . سال نو مبارک
به سلامتی یک سفر خوب
آخرین چالش ما قبل از شروع کار
مسیریابی و درک مناسب از موقعیت این جاده پیچیده است
دان دوال" یک آمریکایی است" که در لائوس زندگی می کنه
او بیشتر عمرش را صرف کاوش و نقشه برداری از جاده هوشی مینه کرده
او جزئی حیاتی در سفر ماست چون
مسیر دقیق و تاریخی جاده را به خوبی می شناسه
من در گذشته و در حدود 15 سال با قایق های تفریحی به دور دنیا مسافرت می کردم
و بعد به لائوس اومدم
و با موتورسیکلت مشغول ارزیابی و نقشه برداری از جاده هو شی مینه کردم
اینجا نقش من در تیم ربه کا
کمک به هدایت آنها ، تهیه نقشه های جی پی اس و اطلاعات و شناخت محلی است
کجا میتونیم کمپ بزنیم
از چه رودخانه ای میتونیم عبور کنیم
من بعنوان یه هدایت گر و راهنما بهشون کمک خواهم کرد
خیلی درازه
آره.برای توضیح دادن مسیر به خانم ها
راستش کمی دو به شک بودم
جاهای دشواری داره
هرگز کسی نتونسته با دوچرخه از این مسیر بطور کامل عبور کنه
اول اینکه طول مسافت زیاد است
ما باید مسافتی بالغ بر 1200مایل را رکاب بزنیم
که حدود 3 هفته زمان می برد
ما داریم تلاش می کنیم
تا محل سقوطی که 40 سال پیش رخ داده را در دل جنگلی انبوه پیدا کنیم
محل سقوط قبلا حفاری شده
منطقه بزرگی را در جنگل باید جستجو کرد
احتمالا شواهد بسیار کوچکی از سقوط در آنجا موجود خواهد بود
برنامه ما اینه که
این افراد را در نقاط معینی در طول راه ملاقات کنیم
باید برنامه ریزی کنیم
... باید بشینیم و
جاهایی هست که دوچرخه میتونه بره اما اونها نمی تونند
در میان اون قسمت ها باید کاملا مراقب دوچرخه ها باشیم
... چون در اونجا پستی و بلندی زیادی هست
باید مسیر انتخابی تو را نگاه کنیم
و برای هفته پیش رو یک برنامه کامل بریزیم
آره . راحت تره
میتونیم بیارمش پایین تر
الان صفره
خوبه الان صفر شد
حالا نقشه را روی صفحه دارم
تجربه ام بعنوان یه ورزشکار حرفه ای میگه
با سرعت زیاد از نقطه آ به نقطه ب برم
اما این بار کمی فرق داره
پس در این سفر ما یک تیم هستیم
آره تیم هستیم
همیشه کنارت خواهم بود
با عکسی از پدرم که در کوله پشتی گذاشتم رکاب می زنم
و قبل از شروع سفر
این را به هیوئن گفتم که من بخاطر او (پدرم) اینجا هستم
واقعا به خاطر خودم نیست فقط میخوام یادش را گرامی بدارم
پس از او خواستم که بیاد و بهش بفهمونم که چرا من اینجا هستم
آماده ای؟
در گذشته تصورم از یه سرباز آمریکایی
این بود که هموطنانم را بمباران می کنه
اما در عکسی که از پدرش دیدم چنین چیزی دیده نمیشد
فکر کردم که او هم یکی از قربانیان جنگ است
درست مثل خانواده ربه کا
بعد از سالها آماده سازی
نگران هستم
نمیدونم اونجا چی پیدا خواهیم کرد
یا اینکه اصلا محل سقوط را پیدا می کنیم یا نه
جاده هو شی مینه شبکه ای 10000 مایلی از راه ها و مسیرهای بهم متصل است
که در دل جنگل ها و کوه های ویتنام ، لائوس و کامبوج قرار گرفته
"و نام رهبر کمونیست ویتنام "هو شی مینه را بر روی جاده گذاشتند
و اصولا برای جابجایی مخفیانه سربازان و پشتیبانی از نیروها از آن استفاده میشد
و در جنگ با امریکا بین سال های 1964تا 1975 نقش برجسته ای داشت
در آن زمان ، یک معاهده موقتی ویتنام را به دو کشور تقسیم کرد
ویتنام شمالی و جنوبی
کمونیست های شمالی به دنبال به هم پیوستن مجدد با جنوب بودند
اما دولت آمریکا می ترسید که کنترل منطقه به شکل دومینو وار
به دست کمونیست ها بیفتد
برای کمک به ویتنام جنوبی در جنگ با شمالی ها و جلوگیری از گسترش کمونیسم
آمریکا، سلاح، کمک و در نهایت نیرو اعزام کرد
ویتنامی های شمالی میدانستند که آمریکایی ها قدرت هوایی بالایی دارند
پس تاکتیک جنگ چریکی را بکار گرفتند
و بطور مخفیانه تجهیزات را از جاده هو شی مینه منتقل میکردند
در ابتدا ، ویتنامی های شمالی
از دوچرخه ، سربازها و حتی فیل ها برای جابجایی تجهیزات در جاده استفاده میکردند
اما با شدت گرفتن جنگ
آنها دریافتند که باید جاده را توسعه دهند
پدرم و عموم درباره جنگ برام صحبت کردند
1972 بمبی که در سال فرود آمد Kham Thien در خیابان
اون موقع ، پدرم هر روز
به اون خیابان می رفت
و اجساد مردم بسیاری را جمع میکرد که همه جا دیده میشد
و در باغچه ما
یه گودال بزرگ بود
هنوزم هست ؟
گودالی ناشی از بمب
چرا توش خاک نریخت تا پرش کنه؟
چون پر از ماهی بود
ماهی توی اون گودال بود؟
آره
میدونی در همون سال 1972 پدرم کشته شد
آره پدرت کشته شد
1972
میخوای غذای بیشتری برداری؟
نه. نه کافیه
اوکی . پس کافیه
این سر را پایین تر نگه میداره
آره
این یه گیاهه
خیلی برای سلامتی مفیده
خیلی خوبه
حدود یک سانتی متر آوردمش عقب
خیلی ممنون بچه ها
اوکی . بیا بریم
... چطوری باید بگم
حدس میزنم 40 کیلومتر دیگه بهشون میرسیم
و بعد یه 864 ساعت دوباره
کله را ببین اوه این سرشه
آیا چشمهاش را هم میخورن؟
آره واقعا ؟
اینجاست؟
می بخشید؟
سلام
می بخشید؟
خب اومدش
چرا به صف نمی ایستن
پاسپورت من کو ؟
پاسپورتت کجاست ؟
ببین کسی برش نداشته
ببخشید پاسپورت من کجاست ؟
ممنونم
به محض اینکه از مرز رد شدیم و به لائوس رسیدیم احساس متفاوتی دارم
نگاه کردن به اطراف و مجذوب آن شدن خیلی جالب بود
و حس اینکه دارم به هدفم نزدیک میشم خیلی خوب بود
به جای اینکه همش بهش فکر کنم و در خیالم باشه
در واقع دارم انجامش میدم و به جلو میرم
تا اینجا، بزرگترین چالش برای من میزان استقامتم هست
و چیزی که بیشتر نگرانشم
و خیلی بهش فکر می کنم
اینه که چطوری یه دوست واقعی برای ربه کا باشم
جودی، شارون و بکی عزیز"
من اپراتور سیستم های تسلیحاتی
F-4E در صندلی عقب یک هواپیمای هستم که یه فانتوم جنگی هست
GIB به کسی که عقب میشینه میگن
بغیر از مسئولیت ناوبری
تقریبا همه کارهای یه خلبان را انجام میدیم
میتونیم همه نوع سلاحی را حمل کنیم
اما بطور معمول سه تُن بمب یا ماده آتش زا حمل می کنیم
و در سرعت 700 تا 1100 کیلومتر بر ساعت آنها را رها می کنیم
زمین به سرعت از جلوی چشم مان میگذره
من معمولا 2 بار در روز پرواز می کنم
که خیلی خسته کننده است
ما چیزی به اسم مرخصی نداریم
تمام 7 روز هفته در کل سال را کار می کنیم
که البته باعث میشه زمان زودتر بگذره
مراقب خودتون باشید "استیو
استفان مرد فوق العاده ای بود
نمیتونم بهش بگم استفان بهش استیو می گفتم
استیو مرد فوق العاده ای بود
او به ویتنام رفت
او نمیخواست به ویتنام بره
هیچکس نمیخواست به جنگ بره
اما این وظیفه اش بود
و با تمام توانش در جنگ شرکت کرد
ربه کا خصوصیات زیادی از پدرش را داشت
از جنبه های مختلف خصوصیات استیو را داشت
او عاشق حیوانات بود
پدرش هم همینجور بود. عاشق حیوانات
او هم مثل پدرش عاشق سفر و گشت و گذار بود
همیشه میخواست کارهایی بیرون از خونه بکنه نه داخل خونه
می دیدم که چقدر با اشتیاق این کار را می کنه
استیو آدم جدی بود و تنبل نبود
و ربه کا هم در کارش جدیت داره
پدرش هم همینجور بود
یه بلندی بزرگ و بعد این رودخانه
اینجا باید کمی آب و غذا بخریم
باید این را محکم تر کنیم
به اندازه کافی باید محکم بشه
دیدار با تیم پشتیبانی
بیشتر از چیزی که فکر میکردم طول می کشید
باید یه میان بر
برای پایان دوچرخه سواری و سوار قایق شدن پیدا کنیم
طبق برنامه و هدف تعیین شده مان
باید با ریتم بهتری به پیش می رفتیم
تا در روز سالگرد به محل سقوط برسیم
اگه میان بر نمیزدیم
روز بعد عقب می افتادیم
و همینطور روزهای بعد
!زمان داره میگذره
بالاخره احساس کردیم که این جاده هوشی مینه است
سادگی خاصی و نوع زمین متفاوتی داره
این جاییه که میخواستم باشم
نه . از این طرف
باید طبق نقشه بریم
♪ In the month of August ♪
♪ Mary loves Sally the most ♪
خدای من. یه دریاچه س
♪ Maybe Buddha is the true Son of God's kiss ♪
♪ Maybe you'll never know ♪
♪ Whoo-hoo they sang As they crossed the river ♪
♪ Whoo-hoo ♪
♪ As they prayed to Jesus ♪
♪ Whoo-hoo The walls fell on Jericho ♪
♪ Well, who knows Yeah, who knows ♪
♪ which birds will be left ♪
♪ Yeah, who knows which birds Will be left ♪
لعنتی
یه تیکه چوب رفت توی گردنم
که دوچرخه را متوقف کرد لعنتی
این جنگل واقعی منو گاز گرفت
انگاری منو ... خفتم کرد
داشتم خودم را خفه میکردم
اما آره. یه شماره گذاشت روی گردن و صورتم
Nam Theun دخترها برای عبور از دریاچه از یک قایق استفاده کردند
که آب انباری است در جاده هوشی مینه
از این طرف؟
اینجا یه قایق آلومینیومی است
این آلومینیوم از روزهای جنگ اومده
این مخزن های سوخت توسط هواپیماهای جنگی روی جاده هوشی مینه انداخته شده
همه این قطعات فلزی جنگی مورد استفاده قرار گرفته حتی بمب ها
هر چیز به دردبخوری توسط روستاییان مورد استفاده قرار گرفته
جاده از اینجا عبور کرده
پس یا باید راه زیادی را با دوچرخه دور میزدیم
یا اینکه با قایق به آنطرف دریاچه می رفتیم
برای اولین بار در جاده با جسمی برخورد کردم
که در جنگ بکار رفته بود
ساخته شده بود F-4 اون قایق از بدنه هواپیمای همون هواپیمایی که پدرم باهاش پرواز میکرد
مردم در زمان جنگ بسیار شگفت انگیز بودند
هر وقت یه سربازی از امریکا
اسیر می شد
... فقط ازش
فقط ازش سوال و تحقیق میکردن
مردم ویتنام خیلی مهربانند
صحبت کردن در مورد جنگ خیلی جالب بود
ما بهش می گیم جنگ ویتنام اونها بهش میگن جنگ آمریکایی ها
و من مطمئنم که در کتاب های تاریخ او چیزی نوشته شده که
بر خلاف نوشته های کتاب های تاریخ آمریکا است
و مطمئنم که تحریف شده است و کی میدونه حقیقت چیست؟
شاید یه چیزی بینابین اینها
یکی از بزرگترین ترس هام در مورد اینکه چه اتفاقی برای پدرم افتاده
این بود که او یک اسیر جنگی بود
همیشه کابوسش را می دیدم
گزارش هایی از رفتار بسیار بد هر دو طرف
با اسرای جنگی ویتنامی و آمریکایی وجود دارد
و من حتی تصورش را هم نمیتونم بکنم که آن سربازها در چه شرایط سختی بوده اند
گذشته از این مسائل
او و من در مورد این موضوع یک حس مشترک داریم
هیچ دشمنی بین فرهنگ ها وجود ندارد
مردم اینجا بسیار خوب و خوش رفتار هستند
او نیز نسبت به آمریکایی ها همین احساس را داره
هیچ دشمنی وجود نداره
به نظرم همه آمریکایی ها
چه در جنگ شرکت کرده یا نکرده باشند
جنگ تمام شده و مربوط به گذشته است
اگر امکانش باشه هر کاری خواهم کرد
تا رنج های جنگ را التیام بخشم
با شدت گرفتن جنگ، ویتنام شمالی به گسترش جاده هوشی مینه ادامه دادند
این جاده به زودی توانست
کامیون هایی که حامل آذوقه و سلاح بودند را از خود عبور دهد
سلاح هایی که توسط شوروی و چین تهیه شده بود
با آگاه شدن از این جاده مخفی
نیروهای آمریکا تلاش کردند با استراتژی ایجاد موانع، انتقال تجهیزات را متوقف کنند
اما شمالی ها به آسانی و با انحراف جاده از موقعیت امریکایی ها
آنرا به سوی مرز لائوس و کامبوج منتقل کردند
آمریکایی ها میدانستند که جاده به طرف کشورهای همسایه منحرف شده
اما در ارسال نیروی زمینی به کامبوج و لائوس تردید داشتند
زیرا نگران بودند که چین و شوروی مداخله شان در جنگ را شدت ببخشند
بنابراین نیروهای آمریکایی تصمیم به بمباران هوایی جاده گرفتند
اگرچه ویتنام شمالی
هزاران سلاح ضد هوایی برای دفاع از جاده کار گذاشته بودند
بمباران های اولیه خسارات عمده ای را وارد آورد
مهندسان ویتنام شمالی مجبور به داشتن عکس العمل فوری و مهارت زیاد شدند
هر موقع که جاده آسیب می دید بطور خستگی ناپذیر مشغول تعمیر آن میشدند
و در صورت نیاز آن را به اعماق جنگل منحرف میکردند
حالت خوبه هیوئن؟
آره
چه برگ های چسبناکی
امشب باید خودمو تمیز کنم
اگه جاده را دیدی به من خبر بده هیوئن
بله
چه قارچ بزرگی
خیلی قشنگه
اگه امشب اینجا گیر افتادیم برای شام میخوریمش
معملا باید در جنوب بمونیم ... پس ما
یه جورایی در جنوب می مونیم و منتظر اتفاقات خوب میشیم
اوه صبر کن باید از اینجا بریم
خستگی جسمانی ناشی از جنگل
انجام هر کاری را سخت تر می کنه
برای ما که این طوریه
حالت خوبه ؟ - بله خوبم -
می بینی
به یک منطقه محافظت شده در جلگه رفتیم
داشتم موتور را تست میکردم
یه اشتباه کوچکی کردم
... چرخ جلو در اومد و وقتی
یکی از شایع ترین جراحت های ناشی از دوچرخه و موتور سیکلت
شکستگی کتف است و میدونستم وقتی زمین بخورم
کارم تمومه
روز خوبی برای دان نبود
میدونی تا وقتی صدمه ندیده بودم چند کیلومتر را طی کردم؟
فکر میکردم اون دیگه کار هدایت و ترجمه
بین من و ربه کا و کل گروه را ادامه نمیده
دان آسیب شدیدی دیده بود
و رسیدن به نزدیک ترین بیمارستان تقریبا یک روز زمان می برد
او نیاز به عمل جراحی داشت
و این، او را از همراهی گروه به کلی خارج میکرد
بنابراین او قبول نکرد
او تصمیم گرفت به سفر ادامه بده و جراحتش را تحمل کنه
اوه. یه گودال خیلی بزرگ
آره
یه بمب بزرگ
در طول این جاده خیلی از اینها وجود داره
اولین گودال ناشی از بمب را که دیدم
باورم نمیشد که اینجوری باشه
این اولین باری بود که
زخم های بجا مانده از جنگ بر روی زمین را به وضوح می بینم
و مردمی که در میان آنها زندگی میکنند
و درست در اطراف و کنار این جای بمب ها زندگی می کنند
جای بمب های پشت سرهم
و در واقع من نمیتونستم وسعت ویرانی ها و تعدادش را درک کنم
هر جایی را نگاه میکردی یکی بود
پشت سر هم
:و از هیوئن پرسیدم
چرا این گودال ها هنوز وجود دارن؟
شما فکر می کنید که زمین پر میشه
اما به نظرم اینطور نیست زیرا در فصل باران
اونها پر از آب میشن
و به حوض های کوچک آب و یه جور اکوسیستم تبدیل میشن
در طول جاده ، جای بمب های زیادی بود
در واقع نشانگر میزان شدت جنگ بودند
دیدن اونها ناراحت کننده بود
برای مردمی که اینجا زندگی میکردند احساس تاسف کردم
برای پدرم و دیگر خلبان ها که در درونشان چه کشیده اند احساس تاسف کردم
قطعا می دونستیم که این چقدر دردناک بوده
و بنظرم جنگ بیرحم ترین چیز در دنیاست
و هنوز نمی فهمم برای چه بوده
دره فانوپ" مهم ترین محل مانع گذاری بوده"
زیرا محل بزرگترین تجمع کامیون ها بوده
B-52 و سالها بطور مداوم توسط بمب افکن های مورد هدف قرار می گرفته
شهری در دره فانوپ نزدیک مرز ویتنام وجود داره
"که من بهش میگم "شهر بمب
... و کاری که ما آنجا کردیم
... وای ... یعنی
نمیتونم توضیحش بدم
چیزی که باید بهش توجه کنی
تعداد دندانه هایی هست که اون بالا از بین رفته
چون که مورد هدف قرار گرفته
آره
جودی ، شارون و بکی عزیز"
ضدهوایی هایی که آدم بدهای اینجا می زنند واقعا چشم آدم را پر از آب می کنه
اونها از ردیاب گلوله استفاده می کنند و میتونی ببینی که داره بطرفت میاد
بیشتر اوقات ما فقط سلاح های کوچک گرفتیم
اما بدون اونها هم میتونم کارم را انجام بدم
وقتی می بینی این آدم ها میخوان سرنگونت کنند
نمیشه از بمباران کردنشون دست برداشت
باید خلاصه تر بگم
خیلی دوستتون دارم شارون و بکی را برام ببوس
یه عکس 8 در 10 رنگی از اونها روی میزم دارم
و با نگاه کردن بهش واقعا آروم می گیرم
"مراقب خودتون باشید . استیو
در این دایره تجهیزات شان را ذخیره می کرده اند
و به احتمال زیاد باید انبار جاده هوشی مینه باشه
به نظرم خیلی از بچه های آمریکا
اگه می فهمیدن چه اتفاقی اینجا افتاده
بنظرم نمیخواستن که به اینجا بیان
آماده ای
برو
آنها از اینجا دور زدن
شبیه این جاده س
به نظرم مردم اینجا خیلی ثروتمندند
خانه های بزرگی دارن آره
اگه این خمره های چوبی را بگردی
همه جور صنایع دستی جالبی پیدا می کنی
شاید کلنگ دو سر کوچک
این شبیه فنر کامیون هاست
این انگار دستورالعمل انگلیسی آتش زنه است
آره.. این یه منور چتر دار هست
اینو نگاه
چه جالبه
با دیدن هر خونه ای گیج و مبهوت می شدم
چطوری در خونه این کارها را میکردن
میتونی به خیلی از روستاها بری و هنوز بشقاب ها و ظروف آشپزی را پیدا کنی
تقریبا در هر روستای در امتداد جاده هو شی مینه
از بدنه بمب های خوشه ای یه چیزی درست کرده اند
هنوز شواهد زیادی وجود داره
که برای سالها باقی خواهند ماند
اوه یه بُتکده
چه جای قشنگی . پر از گل های زیبا
اون طبل رو نگاه کن
بال هواپیما
Wow...
یه نفر اینو جمع کرده و گذاشته اینجا
وقتی بچه بودم
یادمه وقتی مردم داستان پدرم را می شنیدند
: بهم می گفتن "اوه متاسفم"
"بزرگ شدن بدون پدر خیلی سخته
و من واقعا اینو درک نمیکردم
چون من 3 سالم بود وقتی او سقوط کرد
برای فهمیدن این چیزها خیلی بچه بودم
و تا به امروز دنبال این هستم که
کمی عمیق تر بهش نگاه کنم و چیزهای بیشتری بدونم
میتونیم بریم؟
آره می فهمم درکت می کنم
بیا بریم
در مورد پدرم
آنها سال ها پس از سقوط او خاکبرداری هایی کردند
و از روی دندان هایش هویت او را شناسایی کردند
من رفتم داخل و آنها در کیسه را باز کردند
و دو تکه دندان در آوردند
و بهم نشان دادند که این دندان ها به عکس رادیولوژی او شبیه است
شکی وجود نداشت میدونستم دندان های او بود
و چشم هام پر اشک شد
... و فکر میکردم که
اومده خونه
چون تا نبینید نمیتونید باور کنید
با خودم گفتم: "چقدر فرق داره ... اگه از اول میدونستیم چه اتفاقی افتاده
"یا شاید هم تفاوتی نداشت
اما این را می دونم که روزی نبوده که دلم براش تنگ نشده باشه
روزی نبوده که
مطمئن نباشم که باعث افتخارش میشم
بزرگ می شدم و نمیدونستم چه اتفاقی برای پدرم افتاده
رویای این را داشتم که شاید زنده باشه
و با یه خانواده دیگه در اینجا داره زندگی می کنه
در یه کافی شاپ قرار میزاشتیم
و من همه زندگی ام را براش تعریف میکردم
وقتی اونها بقایایش را پیدا کردند
و من فهمیدم که هنگام سقوط کشته شده
اشتیاق زیادی برای اومدن به اینجا داشتم
تا چگونگی کشته شدنش را بفهمم
آره
نمی فهمم
برای ارتباط بهتر با مردم محلی
از پان کمک گرفتیم
من یکی از هماهنگ کننده هایی هستم که
مسیرها را هدایت کرده با مردم محلی صحبت می کنم
و صحبت های تیم او با مردم محلی را ترجمه می کنم
هر روستا، بسته به زمینه قومی خود
مناطقی مقدس دارد که باید مورد احترام قرار گیرد
پس او باید این مورد را بررسی کند و به ما اطلاع دهد
درست وقتی میخواستم بریم
پان گفت که یه راهب ما را نگاه می کرده
و میخواست که چیزی را نشون ما بده
از اینجا آروم عبور کنید چون توی زمین بمب هست
چند تا بمب زیر زمین هست
پشت قدم های او حرکت کنید در این امتداد
من اولین قدمش را ندیدم
باشه
این چیه؟
یه بمب
تکه ای از بمب نزدیک نشو
اگه روش بری، منفجر میشه
مراقب باشید
مراقب باش
یه هواپیما این بمب را روی زمین انداخت
چند تای دیگه هم اونجا انداختند
او یک ماه پیش پیداش کرده
یه ماه پیش؟ بله
در ویتنام هم از اینها زیاد هست
مرسی که نشونمون دادی
امروز یه مهمات منفجر نشده در زمین بود
که راهب هر روز از کنارش می گذشته
حتی نمیتونم تصورشو بکنم
اولین بار توی زندگیم بود که یه بمب خوشه ای می دیدم
و میدونستم هر زمانی ممکنه منفجر بشه
جان مردم همچنان در خطره
با اینکه 40 یا 50 سال از جنگ میگذره
نمیتونستم احساسات ربه کا را کاملا درک کنم
او احساساتش را به من نمی گفت
اما حس میکردم که از درونش ناراحته
از سال 1964 تا 1973
آمریکا بمباران جاده هوشی مینه بویژه در لائوس را شدت بخشید
برای متوقف کردن جابه جایی سربازان سلاح و تجهیزات در جاده
آمریکا بیش از نیم میلیون عملیات هوایی توام با بمباران
در طول جنگ انجام داد
بطور متوسط هر هشت دقیقه یک عملیات
تقریبا 8 تُن بمب بر جنوب شرقی آسیا ریخته شد
که 3 میلیون بمب مستقیما روی لائوس فرود آمد
لائوس کشوری است که بیشترین میزان بمب را دریافت کرده
نزدیک به یک سوم این بمب ها در برخورد به زمین منفجر نشده اند
و تقریبا 25 درصد منطقه حاوی سلاح های منفجر نشده است
می گویند UXOs که به آنها اصطلاحا
از پایان جنگ ویتنام در سال 1975
تخمین زده میشود که در ویتنام و لائوس
بیش از 600 هزار نفر بوسیله این بمب های عمل نکرده کشته یا مجروح شده اند
بوسیله این بمب های بجا مانده از جنگ چشمم را از دست دادم
دستم را از دست دادم
از تمیز کردن زمین هایمان وحشت داریم
می ترسم، اما اگه این کار را نکنیم چگونه غذا بدست بیاریم؟
در بیش از 40 سال گذشته
گروه های پاکسازی زمین ها از بمب
یکی یکی بمب ها را خارج کرده
و آنها را بطور کنترل شده منفجر می کنند
علاوه بر پاکسازی بمب ها
دولت ها، مردم محلی را در رابطه با این سلاح های عمل نکرده آموزش می دهد
روستاییانی بیشتر در معرض خطرند که از جمع آوری ضایعات فلزی امرار معاش می کنند
و بچه هایی که فکر می کنند بمب ها اسباب بازی یا توپ است
شاید یه بمبه بیارش بیرون
آروم . آروم
UXO با سرعت فعلی پاکسازی
صد سال طول خواهد کشید تا تمامی بمب ها در منطقه پاک سازی شود
در یکی از روستاها پیرزنی را دیدیم
که در زمان جنگ اینجا زندگی میکرده
عصر بخیر خانم
این دخترها خارجی هستند
به ما میگید مردم در زمان جنگ کجا زندگی می کردند؟
میتونی بهشون بگی؟
ما توی غار و جنگل زندگی میکردیم
توی کوهستان
در زمان جنگ
چه مدت توی غار بودید؟
خیلی زیاد - چه مدت؟ روزها یا ماه ها ؟ -
پنج، شش سال
اون هم دخترته؟
توی غار به دنیا اومد؟
هم او و هم برادرش در غار به دنیا اومدن
ازش پرسیدم
پس چرا برگشتید به اینجایی" "که کاملا نابود شده بود؟
آخه روستاشون الان بازسازی شده و اطرافش پر از گودال های جای بمب است
:و او خیلی ساده گفت
خب ، این خونه منه" کجا باید می رفتم؟
"اومدم خونه چون اینجا زندگی می کنم
این واقعا برای من پرمعنا بود
به ویژه اینکه
من توی ماشینم زندگی کردم
همه جایی زندگی کردم
و مدت ها در زندگی ام حسی به خانه داشتن، نداشته ام
غارها برای بقا در دوران جنگ بسیار حیاتی بوده اند
آنها بعنوان پناهگاه در برابر بمباران استفاده می شدند
محلی برای ذخیره غذا و مهمات بوده
مکان برنامه ریزی برای جنگ
و حتی راه میان بری در جنگل بوده اند
دان، غاری را پیدا کرد که با گذر از آن میتوانستیم به آن طرف جاده برسیم
اما تا زمانیکه در اینجا مهمان هستیم
باید طبق رسوم اینجا عمل کرده
و با اجازه ساکنین از غار عبور می کردیم
اونها همه چیز می نوشند ؟
ویسکی
باشه
خوب بود
ممنونم
این خوش شانسی میاره
چکار باید بکنم؟
بهش دست بزنم؟ نه . نه
بخورمش؟ - آره -
باشه. یه تیکه کوچیک
یه تیکه کوچیکشو بده
موفق باشی
... بزرگ بود
نه همون کوچیکه خوبه .. ممنون
آره به یه سری چیزها پایبندم
بلافاصله پس از مهمانی من و هیوئن دوچرخه ها را برداشتیم
جون میخواستم قبل از تاریکی هوا از غار عبور کنیم
آها
خوبه
پارو را میارم
قطعا این بزرگترین غاری بود که تا حالا دیده بودم
در این منطقه از جهان هزاران غار وجود داره
و مردم زیادی در آنها پناه گرفته اند
:حس کنجکاوی ام می گفت
داخلش چی میتونه باشه؟" "حتما باید خیلی هیجان انگیز باشه
لغزنده س . مراقب باش
حالت خوبه؟ آره -
واقعا لغزنده س قایق را بگیر
احتمالا باید دو سه بار بریم و بیایم تا لوازم را یکی یکی ببریم
در اون جریان آب بسیار تند حمل و نقل وسایل خیلی دشوار بود
و قایق و دوچرخه ها به سختی عبور میکردند
هر دومون خیلی اذیت شدیم
من خیلی قوی نبودم
و ربه کا همیشه هوامو داشت
اگر دوچرخه ها سالم بمونن حتما شوکه میشم
تا ساعت 2 نیمه شب اینجاییم
صبر کن. پدال
!اعصابم داغونه
گذر از غار خیلی طول کشید و زمان زیادی را تلف کرد
خیلی زمان برد
در حالیکه ربه کا میخواست در اسرع وقت به محل سقوط پدرش برسه
و من خیلی براش ناراحت بودم
ما تقریبا 9 ساعت در غار بودیم
خیلی خسته کننده بود و حسابی عقبمون انداخت
بالاخره هیوئن یه درخت اون بیرون دید
:اونجا بود که گفتم
اوه. بالاخره اومدیم بیرون
من و ربه کا در دو فرهنگ بسیار متفاوت به دنیا اومدیم
تو تمام طول سفر این را همراهت داشتی؟
آره
به هرحال، خیلی زود یه چیز مشترکی با او پیدا کردم
او وقتی بچه بود پدرش را از دست داد و من مادرم را در 8 سالگی از دست دادم
ما هر دو خانواده داریم و احساس فقدان پدر و مادر را داریم
برای اولین بار درباره رابطه نزدیکش با مادرش حرف زد
و من درباره شوهرش که اخیرا فوت شده بود ازش پرسیدم
این براش فرصتی شد تا کمی داستان زندگی اش را بازگو کنه
زندگی ام با دو تا بچه سختی های خاص خودش را داره
هر چند این بچه ها به من قدرت و انگیزه زندگی بخشیده اند
بعد از نشستن و صحبت با هیوئن
فهمیدم که دخترش داره مثل بچگی من بزرگ میشه
هر دو در کودکی پدرامون را از دست دادیم
این باعث شد که سرگذشت هیوئن را بهتر درک کنم
به خصوص که میدونستم مادرم با چه سختی ما دو تا را بزرگ کرد
تو خیلی قوی هستی
ممنون
تو هم هستی تو هم کارهای زیادی کردی
چه روزهای پیچیده ای بود
همه جا مثل همه
همراهم نیست GPS
این مسیر اصلا خوبی نیست
خیلی بده
در اون لحظه، خیلی احساس خستگی و درماندگی می کردم
بعد از 2 روز فعالیت شدید
خسته بودم و احساس تسلیم شدن داشتم
باید بیشتر بریم
به نظرم تا یه مدت کارمون سخته
و بعد جیسون و گِرگ را می بینیم
بعدش 70 کیلیومتر با دوچرخه باید بریم تا به محل کمپ برسیم
نهایت تلاشم را می کنم تا دنبالت بیام
فکر می کردم آسون تر از اینا باشه اما اینجور نیست
سلام
شماها شب را توی غار بودید
از غار عبور کردیم و شب را در ساحل گذروندیم
و صبح شروع به پیاده رفتن کردیم
پیاه روی طولانی
همه روز را در حرکت بودین؟
پیاده روی در حالیکه ... دوچرخه ها را حمل میکردیم
هیوئن، تو چطوری؟
شونه ام ، دست ها و پاهام
بخاطر کوله پشتی ؟
بدن هیوئن قطعا نیاز به استراحت و بازسازی داشت
به نظر مدت زیادی را پر از عرق و خیس بودند
ربه کا پر از زخم و خراش بود و خیلی خسته به نظر می رسید
ساعت 3:30 هست . درسته؟
نباید بیشتر از 20 -30 دقیقه اینجا بمونیم و باید بریم
تو که مشکلی نداری؟ نه -
عالیه
پارتی دوست دارم
وقتی میخواستیم به جاده برگردیم روستاییانی را دیدیم که می خندیدن و آواز میخوندن
و مهمانی بزرگی گرفته بودند
و این گویا همان چیزی بود که بهش نیاز داشتیم
تا روحیه مان را قبل از سفری طولانی تقویت کنیم
ما میتونیم . مگه نه؟ آره
میخواستم با گروه تماس بگیرم
همه خسته و عرق سوز هستن
روزهای طولانی و سختی را پشت سر گذاشتیم
میخواستم از فرصت استفاده کنم
و بهتون یاداوری کنم که من برای چی اینجام و از شماها تشکر کنم
پدرم یه موسیقیدان بود نمیدونم میدونستید یا نه
یکی از آهنگ های محبوبش اینه که انگار با من صحبت می کنه
و چگونگی زندگی منو شرح میده
زندگی سرگردان منو
این صدای پدرم هست
و صداشو فقط اینجوری شنیدم
چون بچه بودم و چیزی یادم نمیومد
♪ It's a long and dusty road ♪
♪ And a hot and heavy load ♪
♪ The folks I meet Ain't always kind ♪
♪ Some are bad Some are good ♪
♪ Some have done The best they could ♪
♪ Some have tried To ease my troubling mind ♪
♪ And I can't help but wonder ♪
♪ Where I'm bound Where I'm bound ♪
♪ Can't help but wonder Where I'm bound ♪
چه جمعیتی
بزن بریم
بریم
♪ Well I've been All around this land ♪
♪ Just doing the best I can ♪
♪ Trying to find out What I was meant to do ♪
♪ And the faces that I see ♪
♪ They're as worried As can be ♪
♪ And it looks like They're wondering too ♪
♪ And I can't help but wonder ♪
♪ Where I'm bound Where I'm bound ♪
♪ Can't help but wonder Where I'm bound ♪
نمیدونم از کجا اشتباهی رفتن هیچ ردی نمی بینم
اگه ردشون را نمی بینی فقط از اون راه میتونن رفته باشن
خیلی خب بریم
♪ So now I had a buddy from home ♪
♪ Till he started out to roam ♪
♪ Last I heard he was out By the Frisco Bay ♪
♪ And sometimes When I've had a few ♪
♪ His old voice Comes singin' through ♪
♪ And I'm going out to see him Some old day ♪
♪ And I can't help But wonder ♪
♪ Where I'm bound Where I'm bound ♪
♪ Can't help but wonder Where I'm bound ♪
وقتی هواپیماها میومدن مردم میرفتن داخل
این یه خونه و آشپزخونه بوده
♪ So if you see me passing by ♪
♪ And you sit And you wonder why ♪
♪ You wish that You were a rambler too ♪
♪ Nail your shoes To the kitchen floor ♪
♪ Lace them up And bar the door ♪
♪ Thank your stars for the roof That's over you ♪
♪ And I can't help but wonder ♪
♪ Where I'm bound Where I'm bound ♪
♪ Can't help but wonder Where I'm bound ♪
♪ And I can't help But wonder ♪
♪ Where I'm bound Where I'm bound ♪
♪ Can't help but wonder Where I'm bound ♪
خیلی ممنون
این چیه دان ؟
این صندلی یه ضدهوایی است
واقعا؟ که بالای تپه ها پیداش کردن
همه ش را آوردن اینجا؟
چه میگه دان ؟
میگه این را از ضدهوایی که بالای تپه ها پیدا کردن آوردن
اونها صندلی را آوردن
اما بقیه فلزاتش را به ویتنام فروختن
این مکان، یک تاریخ زنده است
و یک زندگی دیگر را جلوی چشمان شما به تصویر می کشد
اینجا کاربرد بهتری داره
برای شادی زیر این درخت
در تمام طول جنگ
جاده هوشی مینه
اولویت اول آمریکا در جنگ با ویتنام شمالی بود
تا سال 1969
آمریکا 540 هزار سرباز در خاک ویتنام داشت
اما آنها نتوانستند مانع از انتقال تجهیزات در جاده شوند
بنابراین آمریکا به بمباران شدید منطقه ادامه داد
همچنین با پاشیدن "عامل نارنجی" در جنگل
برگ های درختان را از بین برد تا دید بهتری از آسمان داشته باشند
با طولانی شدن جنگ
هر دو طرف تلفات شدیدی می دادند
تا سال 1972 میزان کشته ها تکان دهنده بود
تقریبا 58,000 آمریکایی کشته شدند
صدها هزار نفر لائوسی و کامبوجی کشته شدند
و 3 میلیون ویتنامی از بین رفتند
در این بین ، در ایالات متحده
تظاهرات ضد جنگ آغاز شد
در اعتراض به آمار کشته ها بسیاری از آمریکایی ها
به دخالت کشورشان در جنگ معترض شدند
هیوئن و من دو آدم بسیار متفاوت هستیم
او بسیار پرحرف و کنجکاو است
من تمایل دارم بیشتر سرم تو لاک خودم باشه
شاید هم این خوب باشه چون او باعث میشه که
چیزهایی که توی سرم هست را به زبون بیارم
مردم زیادی
بچه ها، آمریکایی ، ویتنامی و لائوسی کشته شدند
وقتی بهش فکر می کنم غمگین میشم
و خیلی خوش شانسم که الان در صلح زندگی می کنم
از وقتی به این منطقه اومدیم
کمی می ترسم که مکان کشته شدن پدرم را ببینم
نمیدونم چه احساسی خواهم داشت
بله
میدونستم که این سفر غیر قابل پیش بینی است و چیزهای زیادی یاد می گیرم
... همانطور که گفتی انتظار نداشتم
به نظرم بیشتر دارم در مورد خودم یاد می گیرم
شاید بخش گمشده من اینجا است
جودی، شارون و بکی عزیز"
من مشتاق آمدن سال بعد نیستم
من عاشق پرواز و هواپیما هستم اما این شغل را دوست ندارم
صرفنظر از عقایدی که راجع به این جنگ یا هر جنگ دیگری دارم
فکر کردن به کشتاری که قراره انجام بدم سخته
سعی کردم که بطور عقلانی خودم را متقاعد کنم
اما هیچ دلیل مناسبی براش نمی بینم
اگه اتفاقی برای من افتاد لطفا نزار شارون و بگی باخبر بشن
این برام خیلی مهمه
دیگه تمامش می کنم به اندازه کافی حرف بی ربط زدم
"مراقب خودتون باشید. استیو
طبق برنامه اصلی مان باید در سالگرد مرگ پدرم
به محل سقوط هواپیما می رسیدیم
مسیر طولانی را در پیش رو داشتیم
دیر کرده بودیم و زمان می گذشت
اما بالاخره به "تائوی" رسیدیم
روستای کوچکی که به محل سقوط بسیار نزدیک بود
برای مکان یابی محل سقوط
مدارکی عینی از ستاد کشته شدگان جنگ داریم
که مکان را شناسایی آن را دارند GPS و مختصات
و میتونیم آن را با نقشه به روز شده مطابقت دهیم
و محل سقوط را با کمک اهالی محلی که در آن زمان آنجا بوده اند پیدا کنیم
اگه بخواید به محل سقوط یا روستای تائوی برید
باید از کدخدای روستا لیبان" اجازه بگیریم"
کدخدای روستا
این زمین اوست جاییکه هواپیما سقوط کرد
و ما باید از معاهدات پیروی کنیم
فقط اینجوری میتونیم اقدام کنیم
اینجوری نیست که سند را فاکس کنی و اونها امضا کنن و کار تمام شه
باید با اونها روی زمین بشینی یه نوشیدنی الکلی مرموز بخوری
یه جورایی در احاطه آنها قرار می گیری
تدارکات و دشواری های تماس با کدخدا
به این معنی است که ما در آن روز به محل سقوط نمی رسیم
نا امید شده بودم
ما خیلی به محل سقوط نزدیک بودیم
اما حالا روشنه که در روز سالگرد به آنجا نخواهیم رسید
اسم من دان راکشترا است
من در صبح روز 7 مارچ 1972 در هواپیمای دیگه ای بودم
و دیدم که هواپیمای استیو مورد حمله قرار گرفت
این توضیحات من از آنچه دقیقا اتفاق افتاد است
در روز 7 مارچ 1972
هواپیماهای 60 و 61 پایگاه هوایی "دا نانگ" را
برای جستجوی کامیون ها در جاده منتهی به جنوب لائوس ترک کردند
ما دو کامیون را دیدیم و به هواپیمای استفان گزارش دادیم
که او نیز کامیون ها را دیده بود
او اعلام کرد که به سمت کامیون ها یورش برده است
چند ثانیه بعد متوجه نور آتش توپ در زمین شدیم
رد گلوله ها درست در مسیر پرواز هواپیمای استفان بود
بعد یک انفجار بمب را دیدم و درست پس از آن
هواپیمای استفان را دیدم که به زمین برخورد کرد
پیش بینی من این است
هواپیمای استفان با ضدهوایی مورد هدف قرار می گیرد
خدمه پرواز قادر به انجام کاری نمیشوند و همراه هواپیما سقوط می کنند
شاید برای اولین بار ما متوقف شدیم
و زمانی به من داد تا افکارم را سر و سامان دهم
این کشور تفاوت های بسیاری با
آمریکا داره
کاری از دستم بر نمی اومد
را GPS دان نقشه ها و مختصات با مدارک نظامی چک میکرد و مطابقت میداد
دو نقطه مختلف اینجاست
GPS یکی از مختصات های اینجا را نشون میده
و دیگری محل سقوط را این نقطه میدونه که حدودا 500 متر با هم فاصله دارن
این منطقه بزرگیه و خیلی نباید انتظار زیادی داشت
پان برگشت و خبر داد که
بالاخره کدخدای روستا میتونه با ما ملاقات کنه
ایشون رییس روستا آقای اِره هستند
این رسمشونه
اگه مهمون اومد باید ویسکی لائوسی بخوره
اول بخوریم به سلامتی صفای خونه
و برای سلامتی گروه مان
مزش چطور بود؟
قوی
... او از بزرگترهای روستا
راجع به سقوط هواپیما در سال 1972 شنیده
در سال 2003 او به گروهی پیوسته که در جستجوی لاشه هواپیما بوده اند
او در اون گروه بوده؟
... بله عضو گروه بوده و در جستجوی
وقتی داشتند کاوش میکردند به اونها پیوستم
من بعنوان کارگر رفتم
وقتی به جسم سختی برخوردیم آمریکایی ها اومدن که ببرنش
بعد به ما گفتن که این بمب هست یا تکه ای از هواپیما
خوشحالم کسی را می بینم که در جستجوی یافتم پدرم کمک کرده
این برای من و خانواده ام خیلی اهمیت داره
آقای اِره به ما گفت چه اتفاقی افتاده
آنها به دنبال بقایایی چون استخوان ها ،دندان و این جور چیزها رفته اند
آنها دو دندان را یافته
و به آمریکا آورده اند
از شانس خوب، متعلق به پدر ربه کا بوده اند
یه خلبان دیگه هم بوده اما او خوش شانس نبوده
او با پدر ربه کا پرواز کرده
اما بقایایش هرگز پیدا نشد
آنها هواپیما را از مسافت دور هدف قرار دادند
بعد از اینکه هواپیما سقوط می کنه دو سرباز ویتنامی
که یکی شون در اون زمان رییس روستا و پدر او بوده
میره تا بررسی کنه و کشته ها را ببینه
و آنها را زیر درخت دفن می کنند
او در محل سقوط نشانتان خواهد داد
پدر او ، پدر من را دفن کرده؟
بله. پدرش
ناراحت نباشید
اون درخت هنوز اونجاست؟
آره همونجاست
هنوز همان جاست
او درخت را نشانتان خواهد داد
باشه
چطور او و این روستا را پیدا کردم
هیچ جور دیگه ای نمیتونم توضیحش بدم
هیچ جور دیگه ای
:من اینجا توی شوک هستم و میگم
خب، من آماده ام باید الان بریم
باید بریم به محل سقوط
چقدر او ( ربه کا ) سعادتمند بود
دختری که از 3 سالگی پدرش را از دست میده
در تمام این سالها و تا الان که 46 سالش هست
همیشه آرزوی برگشتن و پیوستن به پدرش را داشته
میگه ... درخت اونجاست. می بینید؟
اون گوشه را نشون داد
و اون همون درختی بود که
دربارش حرف میزد
چقدر راه اومدیم تا برسیم اینجا
و چند سال بود که منتظر این لحظه بودم
و این لحظه درست جلوی من قرار داشت
اون درخت خیلی عجیبی بود خیلی کهن سال
میتونستم احساسات شدید ربه کا را حس کنم
و به نظرم جوری به درخت نگاه میکرد گویا منتظر بود که
پدرش از درون درخت بیاد بیرون
این سفر به جاده هو شی مینه
منو آورد اینجا تا تو را ملاقات کنم
و جایی بایستم که تو مرده بودی
جایی که تو برای من و کشورت کشته شدی
تو با من از طریق آهنگ هات ،نامه هات
و روش زندگی ات حرف زده ای
تو به من هدیه زندگی بخشیده ای
و ابزاری بخشیدی تا زندگی ام را با مهربانی ، شادی و کنجکاوی بسازم
الان میدونم که این یک پایان نیست بلکه یک شروع است
شروع رابطه ما
دلم برات تنگ شده پدر
اما حالا میدونم که تو همیشه با من هستی
"با عشق ، ربه کا
سبک شدم
.. حس کردم
برای اولین بار در زندگیم حس کردم بهش نزدیک شدم
احساس کردم واقعا اینجا بود
.. و براش
نامه ام را خوندم و باهاش حرف زدم
و برای اولین بار در زندگیم کلمه "بابا" را به زبون آوردم
"و چه حس خوبی داشت گفتن: "سلام بابا
نامه ام را گذاشتم اونجا
همینطور دستبند هویتش را که مادرم بهم داده بود
چون او دیگه برای من یه گمشده نیست
بالاخره پیداش کردم
من یه ورزشکار قوی را ندیدم
دختری را دیدم که پیش پدرش برگشت
:انگار داشت می گفت "بابا داری منو می بینی؟ منم
بیاید بچه ها
وقتی ربه کا را پیش پدرش بردم
جایی که هواپیما سقوط کرده بود
از حالتش فهمیدم که هم غمگینه و هم خوشحال
بعد به ربه کا مسیری را نشون داد
که هواپیما از بالای تپه سُر خورده و سرانجام در این نقطه متوقف شده
اوه آره
این یه چاله بزرگه
که وقتی هواپیما سُر خورده ایجاد شده
آره
چه مسیر درازی
اون مسیر، واقعیت را برامون مجسم کرد یه چیز جادویی بود
چون میدونستید این واقعیت داشته
غیر ممکنه
ببین او چی پیدا کرد
... دو تا چیز پیدا کرد
اون برشون داشت
شرط میبندم اینجا پر از این چیزهاس
محل برخورد، بالای تپه بوده
و هواپیما به سمت درخت سُر خورده
و این اثر را بروی زمین بجا گذاشته که همچنان وجود داره
با توجه به اتفاقاتی که در ملاقات با ربه کا افتاد
براش احساس تاسف کردم
من هم میرم و پدرم را پیدا می کنم
البته اگر پدرم باشه
او به اینجا اومد چون دختر خوبیه
لائوس یا هر ملیت دیگه ما همه انسان هستیم
ما احساس داریم
خیلی خوشحالم که تونستیم کمکش کنیم
خوشحالم که اومدم اینجا
قطعا
تا زمانی که زنده ام
به بچه هام میگم که این درخت را قطع نکنند
میخوام برگردم پیش اون درخت
باشه
از وقتی ربه کا سفر به محل کشته شدن پدرش را شروع کرد
بسیار مُصر و مشتاق بود که فورا به آنجا برسه
روز به روز ، بی تابی اش بیشتر می شد
این آرزوش بود
من معتقدم داشتن امید بسیار زیاد
باعث شد چنین سفری را آغاز کنه
سفری برای یافتن عشق
عشقی که در بچگی از دستش داده بود
ملاقات با او و آن مکان
شبیه سوگواری مرگ نبود
یه جورایی حس دوباره متولد شدن او را داشت
دارم می فهمم که او چه مردی بود
که وقتی جوانتر بودم هرگز سوالی در موردش نپرسیدم
اما حالا که درها باز شده
همه اطلاعاتش ، همه آهنگ هاش را
به محض اینکه برسوم خونه
با ولع تمام مطالعه و تفحص می کنم
یه مهمانی خوش آمدگویی داریم
در این چند هفته ، اتفاقات زیادی افتاد
و حالا روحیه و انگیزه ما به کلی تغییر کرده
و شهر هو شی مینه
واقعا در دسترس است
اگر چه بدنم داره از هم وا میره
و اثرات جاده همچنان در وجودم هست اما خیلی نزدیکش هستیم
اینجا مال خیلی وقت پیش هست
الان ما اینجا هستیم
و داریم به خط پایان می رسیم
برای پیمودن ادامه راه از کامبوج و ویتنام
انگار کمی تیره و تار بود
باری از روی دوشم برداشته شده بود و احساس آزادی و شادی میکردم
انتظار چنین حسی را نداشتم
بعد از اینکه گودال های جای بمب ها را دید
زندگی سخت و فقیرانه مردم در امتداد جاده هو شی مینه را دید
فهمیدم محبتش داره بیشتر و بیشتر میشه
احساس کردم که تغییر بسیار زیادی کرده
در تمام طول جاده راجع به جنگ حرف زدیم
و در صحبت هامون هیچ بحثی از انتقاد های سیاسی و اینجور چیزها نشد
هر دو این احساس تاسف را داشتیم که مردم زیادی
بخاطر جنگی که هیچکس نفهمید برای چه بوده و من هنوز هم نمیدانم کشته شدند
پس از سفری طولانی در جاده هو شی مینه
خشونت جنگ را با چشمانم دیدم
و نظرم نسبت به جنگ روشن تر شد
فهمیدم بزرگترین رنج بشریت جنگ است
سرانجام، دوباره رجوع کردم به نامه ای که پدرم درباره جنگ نوشته بود
و می گفت که چقدر ریختن بمب روی مردم سخت است
و اینکه او هرگز نفهمید دلیلش چیست
بعد از اینکه هر روز و به مدت یک ماه رکاب زدیم
و بیش از 1200 مایل طی کردیم
از رسیدن به خط پایان بسیار احساس آسودگی میکردم
هیوئن از بازگشت به خونه بسیار هیجان زده بود
احساس شادی و سرخوشی داشتم
در آخرین روز سفر
هرگز تصور نمیکردم که بتونم اینقدر قوی باشم
ما به سمت مرکز شهر رفتیم
همه جا پر از چمن های سرسبز بود بین سیمان ها و ساختمان های بلند
و این زمین های "کاخ استقلال" بود
دو سال پس از خروج نیروهای آمریکا از ویتنام
نیروهای شمالی ، جنوب را تصرف کردند جنگ خاتمه یافت
و کشور تحت نظر یک دولت کمونیست اداره شد
همه اعضای گروه برای خوشامدگویی به ما آمده بودند
گِرگ ، جیسون ، دان
خانواده هیوئن و حتی خواهرم شارون
بچه های هیوئن دویدند سمتش
اونها واقعا هیجان زده بودند
آنها هفته ها مادرشان را ندیده بودند
این سفر به من فهموند رابطه ام با آدم های اطرافم را
قبل از اینکه دیر بشه و آنها دیگه نباشند محکم تر کنم
خیلی خوشحالم که تو اینجایی
خیلی خوشحالم که اینجایی
کارت عالی بود
ما موفق شدیم . ممنونم
او با توان جسمانی بالا تونست این کار را با موفقیت انجام بده
از نظر احساسی، به نظرم به چیزی بیشتر از اونی که انتظار داشت رسید
به نظرم خوش شانسم که با چنین زنی در زندگی ام آشنا شدم
نمیدونم کی دوباره همدیگه را می بینیم
خیلی غمگینم که باید با یک خواهر خداحافظی کنم
و با یه دوست که سختی های زیادی را در کنار هم پشت سر گذاشتیم
آقای دان برای همه چیز ممنون
سفر عالی بود
روی موتور سیکلت ، نمیتونم بگم کارم شبیه اونها بوده
تجربه ای عظیم برای من بود
شاید بزرگترین کاری که تو زندگیم کردم
من فهمیدم که جنگ تمام شده و هنوز در اونجا وجود داره
وقتی ربه کا پدرش را پیدا کرد
خوشحالی عظیمی در صورتش پدیدار شد
این احساسات مرهمی بر رنج های جنگ است
مرسی که مراقب خواهرم بودی
ما باید رنچ های جنگ را التیام ببخشیم
کارت عالی بود
و مرسی که بهم یاد دادی کمی آروم تر باشم
آنها به جاده هو شی مینه میگن "جاده خونین"
چون مردم بسیاری در آنجا جانشان را از دست دادند
و در حالیکه پاک کردن کامل زخم های به جا مانده از جنگ غیر ممکنه
میتونیم یاد آنهایی که اینجا مردند را
با یادگیری از ایثارشان و یادگرفتن بخشش گرامی بداریم
اگر یاد نگیریم که ببخشیم
ما هم مرتکب همان اشتباهات خواهیم شد
در قرن گذشته
هر دو ملت ما ، جنگ ، همکاری
جدایی غم انگیز و صلحی پایدار را شناخته اند
اگر توجه کنید که قبلا کجا بوده ایم و الان کجا هستیم
می بینید که چه تغییرات قابل توجهی در روابط دو کشور بوجود آمده است
میتونید با آهنگ همراهی کنید
اگه بخونید میدونم که حداقل یه کم خوشتون میاد
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
♪ Can't help but wonder Where I'm bound ♪
♪ where I'm bound ♪
♪ Can't help but wonder Where I'm bound ♪
Try it.
♪ Can't help but wonder Where I'm bound ♪
♪ where I'm bound ♪
♪ Can't help but wonder Where I'm bound ♪
♪ It's a long and dusty road ♪
♪ And a hot and heavy load ♪
♪ The folks I meet Ain't always kind ♪
♪ Some are bad Some are good ♪
♪ Some have done The best they could ♪
♪ Some have tried To ease my troubling mind ♪
♪ And I can't help But wonder ♪
♪ Where I'm bound Where I'm bound ♪
♪ Can't help but wonder Where I'm bound ♪
♪ well I've been All around this land ♪
♪ Just doing the best I can ♪
♪ Trying to find out What I was meant to do ♪
♪ And the faces that I see ♪
♪ They're as worried As can be ♪
♪ And it looks like They're wondering too ♪
♪ And I can't help But wonder ♪
♪ Where I'm bound Where I'm bound ♪
♪ Can't help but wonder Where I'm bound ♪
♪ So now I had A buddy from home ♪
♪ Till he started out To roam ♪
♪ Last I heard he was out By the Frisco Bay ♪
♪ And sometimes When I've had a few ♪
♪ His old voice Comes singin' through ♪
♪ And I'm going out to see him Some old day ♪
♪ And I can't help But wonder ♪
♪ Where I'm bound Where I'm bound ♪
♪ Can't help but wonder where I'm bound ♪
♪ So if you see me Passing by ♪
♪ And you sit And you wonder why ♪
♪ You wish that You were a rambler too ♪
♪ Nail your shoes To the kitchen floor ♪
♪ Lace them up And bar the door ♪
♪ Thank your stars for the roof That's over you ♪
♪ And I can't help But wonder ♪
♪ Where I'm bound Where I'm bound ♪
♪ Can't help but wonder Where I'm bound ♪
Once again.
♪ And I can't help But wonder ♪
♪ Where I'm bound Where I'm bound ♪
♪ Can't help but wonder Where I'm bound ♪
STEPHEN: Thank you.
(AUDIENCE APPLAUDING) Thank you.