..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫ بن.
‫بن.
‫بن!
‫چیه؟
‫تو چیه؟ ‫چی شده، هان؟
‫صدامو میشنوی؟
‫- کر شدی؟ ‫- بس کن، رابی.
‫بگیرین بخوابین، پسرا.
‫متأسفم، مامان.
‫متأسفم، عمه جنی.
‫خفه‌شو.
‫هی، حدس بزن چی شده. ‫هدیه‌ها رو یادمون رفت.
‫این چیه؟
‫صورت فلکی.
‫بگیر.
‫بگیـ... اوه...
‫تو واقعاً توی یه موزه زندگی می‌کنی.
‫چرا همیشه افسرده بنظر میرسی، بنجامین ویلسون؟
‫همم. گرگ نیت.
‫مثل همونی که توی کوه دیدیم.
‫ممنون، مامان.
‫حتماً، خوشتیپ.
‫خب؟
‫بله.
‫پدرم یه شتاره‌شناس بود؟
‫شاید بخاطر همین باشه ‫که اینقدر از فضای خارج از زمین خوشم میاد.
‫با عقل جور درمیاد.
‫تولدت مبارک، آقای 12 ساله.
‫زیاد بیدار نمون.
‫مامان؟
‫مامان!
‫خدای من... منو ترسوندی.
‫بیرون از تخت چیکار می‌کنی؟
‫چرا هیچوقت در موردش حرف نمیزنی؟
‫بقیه بچه‌ها پدرشون رو میشناسن.
‫الآن نه، بن. ‫برگرد به رخت‌خواب.
‫آرزوم این بود، می‌دونی؟
‫وقتی که شمع‌ها رو فوت کردم.
‫یه وقت دیگه، باشه؟
‫وقتیه که زمان مناسبش برسه.
‫هیچوقت زمان مناسبش نمیرسه.
‫این چه معنی میده؟
‫چی، بن؟
‫این نوشته.
‫"همه‌ی ما توی یه جوی آبیم
‫اما بعضی از ما به ستاره‌ها نگاه می‌کنند." ‫[داشتن امید]
‫اون شبی که ستاره‌های دنباله‌دار رو دیدیم ‫اینو گفتی
‫الآنم روی دیوار اتاقته.
‫خب، فکر می‌کنی معنیش چیه؟
‫همیشه اینو میگی.
‫"همه‌ی ما توی یه جوی آبیم
‫اما بعضی از ما به ستاره‌ها نگاه می‌کنند." ‫[داشتن امید]
‫مامان.
‫تو اونجا...؟
‫- بن! ‫- جانت؟
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫نه، خودت اینجا چیکار می‌کنی؟
‫اینجا خونه‌ی تو نیست. ‫اونا لباسای تو نیستن.
‫نباید برق رو روشن می‌کردم.
‫- بنجی، من... ‫- تو سیگار میکشی؟!
‫نه، منظورم اینه که...
‫خدای من، خواهش می‌کنم به پدر و مادرم چیزی نگو. ‫اونا منو میکشن.
‫نمفهمم.
‫لباسای مامانم رو پوشیدی!
‫اوه، خدای من. ‫واقعاً متأسفم.
‫من... ‫من یه جایی لازم داشتم.
‫اینجا قرار بود جای مخفی من باشه. ‫من فقط...
‫نمی‌تونم اینجوری بهت نگاه کنم.
‫اوه، خدای من.
‫حالت خوبه؟
‫آره، خوبم.
‫متأسفم.
‫پدر و مادرت می‌خوان این خونه رو بفروشن؟
‫شنیدم در موردش حرف میزدن.
‫چرا نمی‌تونم برگردم توش؟
‫- خونه‌ی خودمه. ‫- می‌دونم.
‫رابی یه جورایی میترسه.
‫اگه می‌دونستم بابام کجاس. ‫می‌تونستم...
‫هنوزم اون کابوس‌ها رو می‌بینی؟
‫کابوس نیسـ...
‫بعضی‌وقتا.
‫یالا، ما باید...
‫احتمالاً باید بریم خونه.
‫- من تو خونه‌م هستم. ‫می‌دونم، اما...
‫تو برو.
‫می‌خوام یه خورده دیگه ‫اینجا بمونم.
‫این فکر خوبی نیست.
‫قراره طوفان بیاد.
‫به پدر و مادرت نمیگم.
‫چی؟
‫که داشتی سیگار میکشیدی.
‫فقط بذار یه خورده بیشتر بمونم.
‫واقعاً نمیگی؟ ‫جداً؟
‫آره. قسم می‌خورم.
‫اوه، خدای من، بدش بهت بدهکار میشم، بنجی.
‫جداً میگم.
‫ما همه دلمون واسش تنگ شده، می‌دونی؟
‫زیاد اینجا نمون. باشه؟
‫اوه. ‫اوه، نه، نه، نه، نه.
‫آه!
‫"شغل کلکسیون‌داری خیلی مهمه
‫"چون اون تصمیم میگیره...
‫چی توی موزه قرار بگیره."
‫"از طرفی ‫هر کسی که توی اتاق شخصی خودش وسیله جمع کنه
‫یه موزه‌دار به حساب میاد."
‫اما اولین موزه‌دار...
‫چطور مجموعه‌های خودش رو جمع کرد؟"
‫"اونا رو توی وسایل خونه‌اش میذارشت.
‫اسمش رو گذاشته بود کِشوی شگفتی‌ها."
‫سرانجام، بعضی از مجموعه‌ها ‫فرا تر از محدوده‌ی...
‫یک کِشو شدن ‫و تمام اتاق رو فرا گرفتن.
‫تصویر شماره‌ی 9 رو ببین."
‫اوه، خدای من.
‫"دنی."
‫دنی.
‫کتاب‌های کینکید.
‫خیابان 81ام غربی ‫نیویورک.
‫ام،کی...
‫اِل...
‫5...
‫0...
‫1...
‫8...
‫9...
‫هیچ علائمی نمی‌بینم.
‫من کجام؟
‫چی شده؟
‫آهای؟
‫نمی‌تونم حرف بزنم!
‫"متأسفم" غیر قابل قبوله.
‫و ازتون می‌خوام همین‌الآن با پلیس تماس بگیرین
‫و اونا باید بیان اینجا!
‫شما نگهبان دارین؟
‫- کسی که بتونه درها رو ببنده؟ ‫- متوجه‌ام.
‫اتوبوس 23 به مقصد دیترویت در حال حرکته.
‫شرکت‌های مسافربری بوفالو و آلبانی ‫در دروازه‌ی شماره‌ی 4 در حال عرضه‌ی بلیط هستن.
‫ساعت 04:20 دقیقه...
‫توجه کنید لطفاً. ‫توجه کنید لطفاً.
‫اتوبوس‌های شمال شرق...
‫هی، بعداً میام پیشت!
‫هی! وایسا!
‫برشگردون!
‫هی، تاکسی!
‫- آره. ‫- ردشو. ردشو. ردشو.
‫به چی زل زدی؟
‫- آه! ‫- حواست رو جمع کن.
‫متأسفم.
‫اگه دنبال اون کتاب‌فروشی میگیردی
‫رفته اون ور خیابون.
‫- چرا نمیای؟ ‫- چندتا خیابون پایین‌تر.
‫- توی خیابون74ام. ‫- یالا بیا، جیمی.
‫دیرم شده.
‫- فقط داشتم باهاش حرف میزدم. ‫- یالا.
‫هی.
‫ صبرکن. صبرکن.
‫باشه.
‫حالا بیا.
‫خیلی‌خب، جیمی...
‫ساعت 3 بیا دفترم، باشه؟
‫- باشه، بابا. ‫- دردسر درست نکنی.
‫- نمیخوام حراست باهام تماس بگیره. ‫- باشه.
‫هی، پسر!
‫هی، اون مال منه.
‫"این شهاب‌سنگ...
‫"هزازان سال پیش ‫به زمین سقوط کرده.
‫"و در سال 1902 به موزه اهدا شده.
‫"تمام شهاب‌سنگ‌های که به عنوان ‫یه ستاره‌ی دنباله‌دار به زمین سقوط می‌کنن
‫از یک انفجار فضایی به وجود اومدن."
‫اوهوم، و ببین.
‫این شبیه فضا میمونه.
‫در طول شب.
‫بگذریم...
‫فکر کردم از این یکی خوشت میاد.
‫این یکی اینجاست.
‫از اونجایی که...
‫بیا اینجا.
‫اوه،...
‫چی شده؟
‫حالت خوبه؟
‫چی شده؟
‫مریض شدی؟
‫چرا اینجا وایسادی؟ ‫جلوی این؟
‫هیس.
‫فکر کردم از گرگا خوشت میاد.
‫توی سالن انداختیش.
‫نمی‌تونم صداتو بشنوم.
‫چرا؟
‫چون کَرم.
‫واقعاً؟
‫اوه.
‫فکر کردم بهم بی‌محلی می‌کنی.
‫وقتی که صدات زدم ‫و تو جواب ندادی.
‫- الآن با عقل جور در میاد. ‫- بیا.
‫اوه.
‫نمی‌دونستم تو کَری.
‫جیمی.
‫من بن ام.
‫هیس.
‫توی مدرسه یاد گرفتم.
‫من زبون اشاره رو بلد نیستم.
‫چرا؟
‫کر بودنم فقط چند وقته که...
‫راستش یهویی اتفاق افتاد.
‫چطور؟
‫- رعد و برق. ‫رعد و برق؟
‫فکر می‌کردم رعد و برق آدمو میکشه.
‫اوه.
‫رعد و برق... آدما رو میکشه.
‫همیشه نه.
‫رعد و برق بهت زد؟
‫نه.
‫اوه. نه...
‫بعضی‌وقتا.
‫بیشتر وقتا صدایی نیست.
‫اون زنه رو اونجا میبینی؟
‫چی؟
‫اون همیشه اینجاست. ‫خیلی عجیبه.
‫تو فرار کردی؟
‫اوهوم.
‫- از کجا؟ ‫- چی؟
‫اهل کجایی؟
‫واقعاً؟
‫هیس.
‫اون بالا.
‫هیس.
‫ها.
‫اینجا کجاس؟
‫اتاق مخفی من.
‫اتاق... مخفیم.
‫- همم. ‫- اوهوم.
‫تو می‌تونی اینجا بمونی.
‫این می‌تونه...
‫مخفی‌گاه تو باشه.
‫ممنون.
‫خب...
‫- چرا... ‫- چرا...
‫- فرار کردی؟ ‫- فرار کردی؟
‫اوه.
‫ام...
‫مامانمه.
‫اوه.
‫آره.
‫متأسفم.
‫بابات چی؟
‫اومدم اینجا که اینو بفهمم.
‫پدر و مادرت طلاق گرفتن؟
‫نه.
‫مال من طلاق گرفتن.
‫امم. اوه.
‫می‌دونی، فکر کردم اینجا باشه ولی...
‫اوه.
‫قبلاً سعی کردم بهت بگم.
‫کینکید...
‫اصلاً...
‫چیه؟
‫الآن بازه.
‫آره، معلومه.
‫هی، نمی‌دونستم تو کَری.
‫نمی‌دونستم دنبال پدرت می‌گردی.
‫در غیر این صورت...
‫چی داری میگی؟ ‫بنویسش.
‫باشه. ‫شرمنده.
‫خب، هنوزم نمیفهمم...
‫چطور تنهایی اومدی اینجا؟
‫دختر عمه‌م جانت کمکم کرد.
‫یه لطف در حقش کردم ‫و اون کیفم رو آورد
‫و یه سری چیزای دیگه...
‫با کمی پول از...
‫پسنداز طوفان مادرم.
‫پس اون میدونه...
‫تو کجایی؟
‫نه.
‫هیشکی نمی‌دونه من کجام.
‫من می‌دونم.
‫اه...
‫دارم از گشنگی میمیرم.
‫اوه.
‫ظاهر شد!
‫بیا.
‫ممنون.
‫- ای. ‫- ای.
‫- بی. ‫- بی.
‫سی.
‫- دی. ‫- دی.
‫ای.
‫اف.
‫- اف. ‫- اوهوم.
‫جی.
‫- جی. ‫- اوهوم.
‫امم... اچ.
‫آی.
‫جی.
‫امم.
‫یو.
‫امم. وی.
‫وی. ‫دبلیو؟
‫دبلیو.
‫ایکس.
‫وای.
‫زد.
‫اوهوم.
‫خوبه.
‫اوه!
‫داشت یادم میرفت.
‫ها.
‫همم. اینو یادته؟
‫امم.
‫مادرم. ‫مادرمه.
‫اون خیلی کار می‌کنه.
‫ما توی...
‫کویینز زندگی می‌کنیم.
‫کویینز؟
‫- اوهوم. ‫- تو نیویورک زندگی نمی‌کنی؟
‫کویینز توی نیویورکه.
‫چی؟
‫- بیخیال. ‫- اوه.
‫و این.
‫وای.
‫توی اتاق مامانم پیداش کردم.
‫مال اینجاست.
‫فقط اینکه مال خیلی وقته پیشه.
‫آدرس کتاب‌فروشی کینکید رو ‫از توی این پیدا کردم.
‫بخاطر این من اینجام.
‫هی، حالت خوبه؟
‫متأسفم، فقط خیلی خستم.
‫خب، یه چرتی بزن.
‫باشه.
‫همم؟
‫اوه.
‫- ام، بعداً برمیگردم. ‫- ممنون، جیمی.
‫ بن!
‫- بن! ‫- اوه.
‫بیدار شو! ‫یالا، به پدرم گفتم
‫- خونه‌ی یکی از رفیقام می‌مونم. ‫- چی؟
‫- پس کل موزه مال خودمونه! ‫- صداتو نمیشنوم.
‫دنبالم بیا، یالا!
‫هیس. ‫بیا.
‫وای.
‫هی، نگاه کن.
‫- میبینی؟ ‫- همم.
‫نور ازش عبور می‌کنه.
‫عالیه.
‫اینو ببین.
‫نگاه کن.
‫خیلی عالیه. ها.
‫وای.
‫- هی. ‫- همم؟
‫اینو ببین.
‫سلام، آقا کوچولو.
‫بن.
‫- هان؟ ‫- بن.
‫یالا.
‫بیا بریم.
‫جیمی، اینا چین؟
‫هیس.
‫یه رازه.
‫بیا.
‫- بازش کن! ‫- چی؟
‫یالا، پرونده رو.
‫- همم؟ ‫- بازش کن.
‫- گرگ‌ها. ‫- وای.
‫خیلی خفنه.
‫فوریه سال 65.
‫سال قبلی که بدنیا اومدم.
‫وای.
‫آره. وای.
‫- گرگ آرورا. ‫- عالیه.
‫همم.
‫این یکی رو نگاه کن.
‫چی؟ چی شده؟
‫این خونه‌ی منه.
‫خانوم الین ویلسون.
‫این مامانمه.
‫"خانوم ولیسون عزیز
‫"من چند ماهی رو در رودخانه‌ی گانفلنت می‌مانم.
‫"و درباره‌ی یک ویترین جدید برای موزه تحقیق می‌کنم.
‫"به عنوان کتابدار شهر...
‫"امیدوارم که به تحقیق من کمک کنید.
‫"خواهش می‌کنم به آدرس بالا ‫باهام در ارتباط باشید.
‫"خیلی ممنون.
‫دنیل لوبل."
‫دنیل لوبل.
‫این باید پدرم باشه.
‫پدرت، شاید اونو یادش باشه.
‫باید فردا صبح ازش بپرسی.
‫آره. آره، میپرسم.
‫من تا حالا...
‫این موزه رو...
‫به کسی نشون ندادم."
‫همم.
‫- همم. ‫- اما اینجا رو دوست دارم.
‫توی‌ خونه‌ی پدرم اتاقی ندارم.
‫اوه، صبر کن.
‫فکر کنم از این خوشت بیاد.
‫اوه.
‫فراموش کردم.
‫عیبی نداره، روشنش بذار.
‫مامانم یکی از اینا داشت.
‫می‌تونم لرزشش رو حس کنم.
‫اف.
‫آر.
‫آی.
‫همم.
‫ای.
‫ان.
‫امم...
‫دی. ‫"دوست." عالیه.
‫آه!
‫بن، بن.
‫بن.
‫بیدار شو!
‫یالا.
‫- چیه؟ ‫- ببین.
‫همونه.
‫ما توی اتاق شگفتی هستیم.
‫چطور این اتفاق افتاد؟
‫چرا پدرم این کتاب رو داره؟
‫چرا یه عکس از خونه‌م...
‫توی این پرونده بود؟
‫چه خبره؟
‫چیه؟
‫کتابفروشی؟ ‫نیستش.
‫"سعی کردم بهت بگم.
‫"از اونجا رفته.
‫"نمی‌دونستم...
‫که تو کَری."
‫منظورت چیه؟
‫تو می‌دونستی من دنبال پدرم میگیردم.
‫بخاطر همین اول دنبال کنیکد رفتم.
‫چرا تا الآن صبر کردی؟
‫چون من هیچی دوستی ندارم.
‫چی؟
‫" می‌خواستم...
‫"چیزامو...
‫بهت نشون بدم."
‫" می‌خواستم چیزامو بهت نشون بدم."؟
‫یعنی چی؟
‫- می‌ترسیدم اگه پدرت رو پیدا کنی. ‫- چی؟
‫- تو رو با خودش میبره. ‫- نمی‌تونم صداتو بشنوم.
‫- و اگه پیداش نکردی... ‫- نمیدونم چی میگی!
‫برمیگردی به رودخونه‌ی گانفلنت.
‫می‌خواستم بهت بگم.
‫می‌خواستی بهم بگی؟
‫آره، قسم می‌خورم.
‫کی می‌خواستی بهم بگی؟
‫معذرت می‌خوام، باشه؟
‫خواهش می‌کنم.
‫فقط...
‫آره.
‫خب، اگه می‌خواستی دوستم باشی
‫کمکم می‌کردی که پدرم رو پیدا کنم.
‫اما... بهت کمک می‌کنم.
‫بهت کمک می‌کنم.
‫الآن بهت کمک می‌کنم!
‫متأسفم...
‫اول صبح یه خورده انرژیش زیاده.
‫آهای؟
‫داری مشتریا رو می‌ترسونی.
‫سلام، کنیکد.
‫بله، بفرمایید.
‫ما کتاب‌های دیکنز رو داریم.
‫بله، حدود چهار یا پنج نسخه ازش داریم.
‫بله.
‫ام، آره. ‫تا ساعت 5 باز هستیم.
‫دنبال من بگرد. والتر.
‫سلام. ‫تو رو ندیدم.
‫تو...
‫تو رو بیدار کردم؟
‫نمی‌تونی بشنوی؟
‫زبون اشاره رو بلد نیستم.
‫- می‌تونی بشنوی؟ ‫- بله.
‫اما اون کَره؟
‫بله.
‫من دچار یه حادثه شدم.
‫این اواخر.
‫بخاطر همین نمی‌تونم بشنوم.
‫تو رو ما رو ترسوندی.
‫حالت خوبه؟
‫- آره. ‫- آره.
‫ممنون.
‫فقط یه لحظه خوابم بُرد.
‫اسم منو از کجا بلدی؟
‫اونو میشناسی؟
‫اومدم اینجا که پدرم رو پیدا کنم.
‫اون دنبال پدرش می‌گرده.
‫تو کی هستی؟
‫اسم منو از کجل می‌دونی؟
‫من تو رو دیدم
‫توی ویترین گرگ‌ها در موزه.
‫چی شده؟
‫بهم بگو!
‫کجا؟
‫بیا.
‫وای.
‫این چیه؟
‫ما کجاییم؟
‫"ازت می‌خوام این متن رو ‫با حوصله و آروم بخونی.
‫"من 15 سال در موزه‌ی هنز کویینز کار کردم.
‫"اما داستانی که می‌خوام برات تعریف کنم
‫"مال خیلی قبل تز از اینه.
‫"سال 1927 که یه دختر بچه بودم
‫"برای اولین بار ‫به نیویوک اومدم.
‫"برادرم والتر بود ‫که بالأخره منو نجات داد.
‫"من اونو توی موزه‌ی تاریخچه طبیعت پیدا کردم.
‫"جایی که کار می‌کرد.
‫"بهش التماس کردم که بهم کمک کنه
‫"تا منو از پدر و مادرم دور کنه.
‫"می‌خواستم توی نیویورک بمونم.
‫می‌خواستم چیز یاد بگیرم."
‫"اولین کاری که والتر کرد
‫پیدا کردن مدرسه‌ی برای کدوکان ناشنوا بود.
‫من اصلاً نمی‌دونستم همچین مدرسه‌ی وجود داره."
‫"وقتی کوچیک بودم پدر و مادرم طلاق گرفتن.
‫برای اون موقع یک رسوایی بزرگ بود ‫چون مادرم حسابی معروف بود."
‫"توی مدرسه بود ‫که با بیل آشنا شدم.
‫"کسی که داشت واسه چاپخونه ‫تمرین میدید.
‫"ما ازدواج کردیم ‫و قبل از اینکه بفهمیم صاحب یه پسر بچه شدیم.
‫"همینطور که زمان می‌گذشت
‫"مردم نگران این بودن ‫که چطور یه بچه‌ی شنوا رو بزرگ می‌کنیم.
‫"اما پسر ما...
‫"از پس فقدان صدا بر اومد.
‫"بعد از ازدواج ‫والتر بهم کمک کرد که یه کار...
‫توی بخش کارگاهی موزه ‫پیدا کنم."
‫"همیشه از مدل سازی خوشم میومد. ‫پس مشکلی باهاش نداشتم."
‫"من سال‌ها در کنار پسرم ‫اونجا کار کردم."
‫"اما خیلی زود...
‫نمایشگاه جهانی سال 1964 به وجود اومد."
‫"مدل یونیسفر...
‫علاوه بر تحمل...
‫نیروی جاذبه‌ی زمین...
‫وزن فوق‌العاده‌ی زیاد خودش رو هم تحمل کرد.
‫"یکی از مدل‌های جذابی...
‫"که قرار بود ساخته بشه.
‫"یه مدل از کل شهر نیویورک بود.
‫"بزرگترین مدل معماری که تا حالا ساخته شده بود.
‫"موقعیتی بود که نمی‌تونستم از دست بدم
‫"پس موزه‌ی طبیعت رو رها کردم
‫"تا روی مدل کویینز کار کنم.
‫"متأسفانه اون موقع بود ‫که بیل فوت کرد.
‫"پس فقط من و پسرم بودیم.
‫"وقتیکه که نمایشگاه جهانی تموم شد ‫اون مدل اونقدر معروف شده بود
‫"که ما تصمیم گرفتیم یه نمایشگاه عمومی باز کنیم.
‫"اما اونا یه نفر رو لازم داشتن ‫که ازش مراقبت کنه
‫ پس منو برای اون کار استخدام کردن."
‫"در اون زمان بود ‫که اونا پسرم رو...
‫ "به عنوان رئیس جدید بخش هنر...
‫ "موزه‌ی طبیعت انتخاب کردن.
‫ "جوان‌ترین کسی که به این افتخار میرسه.
‫ "اما خودت این رو می‌دونی.
‫کارش اونو به دریاچه‌ی گانفلینت کشوند.
‫پسرت...
‫دنی‌ـه؟
‫تو مادربزرگ منی؟
‫اون کجاس؟
‫من این همه راه رو از مینه‌سوتا اومدم ‫تا اونو پیدا کنم.
‫اون کجاس؟
‫کتابداری که برای کمک کردن به تحقیقش ‫باهاش ارتباط برقرار کرده بود
‫"صاحب یه کابین بود
‫ و اونو ازش کرایه کرد."
‫خانوم ویلسون، شمایید؟
‫مکان درستی اومدم؟
‫بله، آقای لوبل.
‫کابین اونجاست.
‫دنی هستم.
‫وای!
‫من از یخ خوشم نمیاد. ‫بهش اعتماد ندارم.
‫بیخیال دنی ‫قرار نیست بشکنه.
‫دو فیت کلفته.
‫- به من اعتماد نداری؟ ‫- الآن زیاد مطمئن نیستم.
‫"مامان عزیزم ‫تحقیقم داره خوب پیش میره.
‫خیلی بهم کمک کرده ‫مخصوصاً این کتابدار.
‫"بالأخره...
‫ "اون ویترین گرگ‌ها رو تموم کرد.
‫"هنوز هر وقت بتونم میرم ‫نگاش می‌کنم.
‫این تنها ویترینیه که تونست بسازه."
‫پدرت مریض بود، بن.
‫اون بیماری قلبی داشت ‫همون بیماری که پدر اون داشته.
‫"اون از میدان جنگ دور بود
‫"اما چند سال بعد ‫که به رودخانه‌ی گانفلینت برگشت
‫قلبش..."
‫"این پارنوما یه مدل از شهر نیویورک نیست.
‫داستان زندگی پدرت هم هست."
‫ "وقتی کار رو قبول کردم
‫ "فکر کردم بهم خوش میگذره
‫که پارنوما رو اینجور که دلم می‌خواد ‫بسازم."
‫ "چندتا خاطره از زندگی پدرت...
‫توی ساختمون‌ها ‫مخفی کردم."
‫ما دلتنگش میشیم.
‫هیچکس مثل اون نیست.
‫پس به سلامتی دنی.
‫- بسلامتی دنی. ‫- بسلامتی.
‫"توی مراسم خاکسپاری دنی ‫همه رو میشناختم
‫"به جز دو نفر
‫"یه خانوم و یه پسر بچه.
‫"اون خودش رو معرفی کرد
‫"و منم اونو از نامه‌های دنی شناختم.
‫"اون گفت قبلاً هم پسرش رو آورده
‫و ویترینی که پدرش ساخته رو ‫بهش نشون داده."
‫هیچکدوم اینا رو یادم نمیاد.
‫بخاطر همین خوابشون رو میدیدم.
‫گرگ‌ها.
‫اونا رو دیدم.
‫چی شد؟
‫- کمک. ‫- بیا.
‫جیمی؟
‫صبرکن، تو چطور اومدی اینجا؟
‫دنبالت کردم.
‫صبرکن.
‫سر در نمیارم.
‫- چی؟ ‫- اون همون زنه...
‫اوه، اون...
‫اینجا شبکه‌ی خبری است.
‫قسمت بزرگی از شهر نیویورک ‫دچار قطعی برق شده
‫و باعث اختلال در کار شهروندان شده.
‫اوه.
‫دوست...
‫من.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.