..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏ .:: www.bolboljan.net ::.
‫911، مورد اورژانسی‌تون چیه؟
‫آره، ام، میشه لطفاً یه نفر رو ‫به خیابون 425 مریدیث لند بفرستین؟
‫ما اینجا یه جسد داریم.
‫آمبولانس هم می‌خواید؟
‫ام، نه، خانوم.
‫خیلی‌خب، پس از مُردنش اطمینان دارید؟
‫- بله. ‫- جاتون امنه؟
‫آره، ما همسایه‌ی اونیم.
‫صدای چندتا شلیک شنیدیم ‫و اومدیم اینجا...
‫کس دیگه‌ای هم خونه هست؟
‫فقط یه دختر بچه. ‫با همسرم طبقه‌ی بالاست.
‫باشه، همین‌الآن یه نفر به اونجا میاد.
‫ممنون.
نه سال بعد
‫- خودشه. ‫- خودشه.
‫خوبه، دخترا، خوبه.
‫نمی‌دونم، فقط حس می‌کنم...
‫آدمای شکاک در هر زمینه‌ی...
‫مذهبی، معنوی یا مسائل علوم ماورایی...
‫یا هر چیزی که صداش می‌زنید...
‫مایلند که کاملاً این ایده رو ببندند
‫فکر کنم مهمه که این سوال پرسیده بشه، ‫فرق بین...
‫ماده‌ای که اونا در موردش حرف، مطالعه و تفکر دارن...
‫با روحیه که ما در موردش حرف میزنیم
‫مطالعه می‌کنیم و بهش می‌اندیشیم، چیه.
‫واقعاً باهم فرق دارن یا فقط...
‫یک اختلاف نظر یا اختلاف دید‌ـه؟
‫من میگم که اصلاً اختلافی وجود نداره.
‫بهرحال، اینا چندتا ایده هستن...
‫که در رمانم اومدن.
‫خیلی‌خب، حرفام تموم شد.
‫مطمئنم که این حرف واقعیت نداره.
‫اما مسائل زیادی رو برامون روشن کردی.
‫پس می‌خوام از همه‌تون تشکر کنم ‫که به اینجا اومدین.
‫و یه تشکر ویژه از میراندا روث ‫که وقتش رو در اختیار ما گذاشت.
‫خواهش می‌کنم.
‫باید اینو جواب بدم. ‫ببخشید.
‫فقط فکر می‌کنم اگه از اونجا دور بشه ‫براش خوبه
‫در حقیقت برای هر دوی ما خوبه.
‫ما این اواخر زیاد باهم جر و بحث کردیم.
‫و اون به کالج‌های شیکاگو علاقه‌منده، پس...
‫خب، مطمئن نیستم چقدر خوشحال میشم ‫ولی البته که دلم می‌خواد اونو داشته باشم.
‫- ام، واسه چند مدت؟ ‫- نمی‌دونم. دو هفته؟
‫عالی میشه. ام... ‫کی می‌فرستیش؟
‫هر چه زودتر بهتر.
‫خیلی‌خب، آره، آم، آره. ‫می‌تونیم یه کاریش بکنیم، حتماً.
‫چندتا موقعیت شغلی واسه حوزه‌ی ادبیات داشتم...
‫- مسئله‌ی خانوادگی بود. ‫- همچی مرتبه؟
‫بله.
پرنسس سید
‫ممنون.
‫اوه، خدای من!
‫- چقدر بزرگ شدی. ‫- سلام.
‫سلام.
‫اوه، خوش اومدی، عزیزم.
‫- ممنون. ‫- اوهوم. بیا تو.
‫- پروازت چطور بود؟ ‫- یه خورده تکون خورد.
‫- جدی؟ اوه، اونو واست بیارم؟ ‫- اوه، نه، نه، نه، ممنون، خودم میارم.
‫آخرین بار که اینجا بودی خیلی کوچیک بودی.
‫احتمالاً اینجا رو یادت نیاد.
‫چرا، یادم... الآن یادم اومد.
‫من طبقه‌ی بالا زندگی می‌کنم. ‫پس بیا طبقه‌ی بالا تا اتاقت رو بهت نشون بدم.
‫- و اینجاست. ‫- اوه.
‫کوچیکه و دنجه.
‫صبح‌ها نورش عالیه.
‫و اون میزی که اون گوشه‌اس ‫جایی خوبی واسه کتاب خوندنه.
‫اوه، من زیاد کتاب نمی‌خونم.
‫خب، اگه خواستی امتحان کنی ‫کتاب‌های خوبی روی طاقچه هست.
‫شما وای-فای دارین؟
‫دارم. ام، «رالف‌والدو» اسمشه.
‫- باشه. ‫- و پسوردش...
‫تماماً حروف بزرگ... ‫هاوتورن با یه دونه و...
‫و عدد1850.
‫و این همون سالیه که نامه‌ی اسکارلت... ‫برات مهم نیست.
‫گرفتمش. ممنون.
‫این همون سالیه که نامه‌ی اسکارلت منتشر شد؟
‫آره، آره.
‫- خوبه. ‫- گرسنه‌ای؟
‫آه، آره. یکم.
‫ام... خب، یکم مستقر شو
‫و هر موقع آماده بودی ‫بیا پایین تا غذا بخوریم.
‫ممنون.
‫در ضمن، اینجا اتاق مامانت بود.
‫هی، تقریباً آماده‌اش کردم.
‫ام، اگه بخوای می‌تونی بری پشت خونه رو ببینی
‫فکر کنم بهتره اونجا نهار بخوریم.
‫سالاد سیب‌زمینی می‌خوری؟ ‫اوه، لعنتی!
‫- چیه؟ ‫- تو گیاه‌خورای؟
‫- متأسفم. من... ‫- نه، نه، نه، نه...
‫- نیستی؟ ‫- نه، شوخی کردم.
‫تو خیلی بدی.
‫بابات بهم گفت تو فکر اینی که ‫واسه کالج بیای اینجا؟
‫- هیجان انگیزه. ‫- آره، شاید.
‫ام... بستگی داره ‫کجا بتونم کمک هزینه تحصیلی بگیرم.
‫خب، مامانت به کالج دی‌پال رفت ‫و کالج خوبیه... و. ام...
‫یو.اف.سی. دانشگاه شیکاگو. ‫جایی که بعضی‌وقتا توش درس میدم.
‫در ضمن، بچه‌هاش خیلی خنگن. ‫پس بهتره...
‫شاید بخوای از اون دوری کنی.
‫باشه. حتماً اینکارو می‌کنم.
‫خودت چی؟ ام، ... ‫کتابت چطور پیش میره؟
‫کتاب نوشتنم خوبه.
‫واسه این موضوع جدید...
‫فشاری زیادی بهم میاد. ‫و این رمان...
‫- همم. اسمش چیه؟ ‫- در اعماق.
‫- در مورد چیه؟ ‫- اوه، واقعاً؟
‫خب، در مورد...
‫زنی به اسم جاکلین‌ـه
‫و 50مین سالگرد تولدشه...
‫- مطمئنی که می‌خوای اینو بشنوی؟ ‫- البته.
‫ام، مگه چیز دیگه‌ای هم هست ‫که بتونیم در موردش حرف بزنیم؟
‫نکته‌ی خوبیه. ام...
‫خب، توی 50مین سالگرد تولدش
‫به آفتاب حساسیت بیشتری به خرج میده
‫و روی رابطه‌اش تأثیر میذاره
‫دوستیش، سرکارش...
‫ام.. خب، مطمئن نیستم...
‫تا چقدر می‌خوای واست تعریف کنم
‫- اما... ‫- می‌تونی همش رو واسم تعریف کنی.
‫باحال نیست.
‫خب، مگه نباید...
‫داستان‌ها رو خود آدم بازگو کنه؟
‫خب... آره، ولی وقتی...
‫دو سال روش کار می‌کنی که بخوننش...
‫باشه، اما من قرار نیست بخونمش.
‫منصفانه‌اس.
‫خب، فهمیدم که این اواخر...
‫تحقیقات زیادی روی فوبیای عکس انجام داده
‫این واقعیه؟
‫آره، ولی توش یه خورده اجحاف شده.
‫بهرحال، اون...
‫اون این تحقیق رو انجام میده و میفهمه
‫که مربوط به خاندانش در یک قرن پیشه و...
‫اسم واقعیش ‫ایتر اویستژیا بوده
‫راستش از یک خدای یونانی گرفته شده.
‫- پس اون... ‫- اوه، پس داستان فانتزی می‌نویسی.
‫نه، نه، من داستان فانتزی نمی‌نویسم. ‫بیشتر کارام...
‫یه تم علم ماورایی و الهام بخش داره
‫اما اساساً جزو داستان‌های واقع گراست.
‫- ام... درسته. ‫- بنظر داستان فانتزی میاد.
‫نه، نه، نیست.
‫ام، خب... اون
‫تصمیم می‌گیره برای فهمیدنش به یونان سفر کنه
‫و وقتی به اونجا میرسه ‫وارد...
‫خوب میشه که ببینی مادرت از کجا اومده، هان؟
‫- سلام. ‫- سلام، عزیزم!
‫می‌تونستیم دوباره قرار بذاریم. ‫نمی‌خوام دیدار تو و خواهرزاده‌ات رو بهم بزنم.
‫اوه، نه، نه. ‫رفته بدوئه
‫ممکنه اصلاً نبینیمش.
‫از وقتیکه که...
‫باید 8 سالش بوده باشه، ‫دقیقاً بعد از خاسکسپاری.
‫شنیدم وقتی این اتفاق افتاده ‫اونجا بوده.
‫آره، زود خوابش میبره، ولی... ‫آره، اون توی خونه بوده.
‫خدای من!
‫فوتبال بازی می‌کنه.
‫در مورد چی داری حرف میزنی؟
‫یه... ‫موضوع اینه، من می‌ترسم.
‫و اون بامزه‌اس، اون باهوشه.
‫نمی‌دونم، خوشبختانه از من خوشش میاد.
‫حتماً همینطوره.
‫خیلی‌خب، از کجا ولش کردیم؟
‫ام، بخش دو، فصل اول ‫اما واسه یادآوری...
‫می‌تونیم به عقب برگردیم.
‫زمان‌مون چطوره؟ ‫کی می‌خوای چاپش...
‫بهش گفتم آخر تابستون.
‫- اوه! ‫- آره.
‫خب، مشکلی نیست ‫چون واقعاً فکر می‌کنم...
‫نیمه‌ی دوم باید قبل از چاپ شدن...
‫- یه تغییرات... ‫- آره، یه تغییرات اساسی بکنه.
‫اما میگم اگه می‌تونم عقب برگردیم...
‫فکر می‌کردم می‌خوایم...
‫اگه می‌تونیم به آخر بخش یک برگردیم
‫ام... ‫فکر می‌کنم یه جورایی...
‫نه، دوتا مشکل هست ‫که بخش‌های کتاب رو...
‫از راه سوم جدا می‌کنه.
‫در داستان یک کارکترها خیلی زیبان
‫واقعاً هستن. ‫اما هفته گذشته گفتم...
‫که ممکنه توصیف‌هاشون یه خورده...
‫زیاده روی باشه.
‫درسته، و منم باهاش مخالفت کردم.
‫درسته، و بخاطر همینم پیش...
‫رفیق نویسنده‌ی نابغه‌ات، میراندا اومدی.
‫- واسه ایده‌هاش. ‫- درسته.
‫- فقط محض روشن کردن قضیه. ‫- درسته.
‫ام...
‫پس تو با کارکترهای زیبا شروع کردی
‫ته پارت دوم با دی‌آندره و اون روزنامه‌نگار.
‫این نرم‌ترین انرژی گذار تو این کتابه.
‫و بعدش توی بخش 12 ازش استفاده می‌کنی
‫این فضای نفس‌گیر، ‫یه بیمار زیبا هست
‫که ما رو آروم می‌کنه و باهامون حرف میزنه.
‫اما وقتی روزنامه نگار از راه میرسه، ‫نمی‌دونم اسمش چی بود
‫- ارنست. ‫- درسته، وقتی ارنست خودشو از بالا پل پرت می‌کنه پایین
‫و دی‌‍آندره رو تنها میذاره، ‫فکر می‌کنم
‫فکر می‌کنم این همون زمانیه که کتاب بهت میگه ‫باید فراموش کنی.
‫فقط فراموش کنی، فراموش کنی، فراموش کنی.
‫سیر فلسفی توی بخش 2 و سه...
‫احتمالاً بهتره که که حذف بشن. ‫این بهتره نظریه که می‌تونم...
‫می‌دونم... ‫باورم نمیشه دارم این حرفو میزنم.
‫تو کی هستی ‫و با میراندا چیکار کردی؟
‫درسته؟
‫- سلام! ‫- سلام.
‫- فکر کنم گم شدم. ‫- می‌خوای کجا بری؟
‫- ریون، همچین چیزی... ‫- ریون‌وود؟
‫آره، فقط یه چیز دیگه هم هست.
‫گاردنز.
‫آره، آره، خودشه.
‫سمت شرق پل‌ـه. ‫در حقیقت تو الآن سمت راستش هستی.
‫فقط چند خیابون به سمت شرق برو.
‫کم‌کم برات آشنا میشه.
‫باشه، ممنون. ممنون.
‫نه، من نگفتم که...
‫پایان مناسبی داره. ‫فقط گفتم روش کار نشده.
‫بخاطر سیر فلسفی‌ش؟
‫احتمالش هست اما ممکنه ‫روی سیر فلسفی کینه ورزی کار شده باشه.
‫خدای بزرگ.
‫من... ‫سلام!
‫سلام، ببخشید. ‫می‌تونم برگردم بیرون.
‫نه، نه، نه، نه، نه. ‫فقط داشتیم باهم حرف میزدیم.
‫ام، سید، این دوستم آنتونی‌ـه.
‫- سلام. ‫- سلام، سید.
‫آنتونی یکی از دوستای نویسنده‌ی قدیمیمه.
‫"دوست نویسنده‌ی قدیمی" ‫چقدر تحسین برانگیز.
‫رفیق قدیمی نامزد نویسنده‌‎ی برتر سال من. ‫این چطوره؟
‫آنتونی یه روزنامه‌نگار خیلی محترمه
‫نویسنده غیر-تخیلی و الآن داره یه زمان می‌نویسه.
‫بخاطر همین داشتیم باهم حرف میزدیم.
‫حالا باید بخاطر انتخابات ‫بره تو تلوزیون و حرف بزنه.
‫- عالبه! ‫- ترجیح میدم کار دیگه‌ای بکنم.
‫من میرم یه دوش بگیرم. ‫بوی بدی میدم.
‫باشه، حوله‌ها رو بیرون حمام ‫روی طاقچه گذاشتم.
‫- از دیدنت خوشحال شدم، سید. ‫- آره، منم از دیدنت خوشحال شدم.
‫- جمعه می‌بینمت؟ ‫- آه.
‫اوه! مراسم!
‫حتی هنوز بهت نگفتم. ‫بهمون خوش گذشته. آره.
‫من میرم. بابت این ممنونم.
‫خیلی خوبه، آنتونی.
‫بگذریم، حرفای من حرفای منه. ‫این کتاب توئه.
‫می‌دونم.
‫- براندون چطوره؟ ‫- اوه، خوبه. خوبه.
‫این هفته پیش مامانشه.
‫می‌خوام واسه تولد 15 سالگیش ‫به یه مسابقه‌ی بیسبال ببرمش.
‫- اما هنوز نمی‌دونه. ‫- اوه! عاشقش میشه.
‫منم همین فکرو می‌کنم.
‫- جمعه می‌بینمت. ‫- خداحافظ.
‫وای.
‫خب، قضیه دوستت چیه؟
‫قضیه؟
‫آه، خب...
‫من و آنتونی، سال‌ها پیش ‫به دانشگاه شیکاگو می‌رفتیم
‫ما جزو دانشجوهای ارشد بودیم ‫و خیلی زود باهم دوست شدیم.
‫پس عاشق هم نبودین؟
‫چی؟ ‫اوه خدای من! نه، نه.
‫چرا این سوالو پرسیدی؟
‫فقط کنجکاوم. ‫بنظر میومد مرد خوبی باشه.
‫اون یه ذهن فوق‌العاده داره.
‫اون خوشتیپه.
‫درسته. ‫باید پسرشو ببینی.
‫یه پسر خوشگله. ‫اون...
‫دل زنا رو میبره
‫یه روز یا شایدم یه مرد یا شایدم هر دو.
‫بهرحال آنتونی الآن اساساً متأهله.
‫تو چی؟ ‫دوست پسر داری؟
‫- آره، یه جورایی. ‫- یه جورایی؟
‫امم. عالیه.
‫چیز دیگه‌ای لازم دارین براتون بیارم، خانوما؟
‫نه، بنظرم همین کافیه.
‫- ممنون سارا. ‫- خواهش می‌کنم، خانوم روث. لذت ببرید.
‫ممنون.
‫اون عالیه. ‫خیلی مهربونه.
‫- چقدر غذا. ‫- می‌دونم.
‫مطمئنی چیز دیگه‌ای به جز آب نمی‌خوای؟
‫- اوه آره. ممنون. ‫- آفرین.
‫خب قدیما زیاد میومدی اینجا؟
‫اوه آره. ‫حداقل هفته‌ی یه بار به اینجا میومدیم.
‫منو و مادرت حالمون از اینجا بهم میخورد.
‫- اما الآن عاشقشم. ‫- خوبه.
‫- خب،... پسره؟ ‫- چی؟ آره.
‫آره، نمی‌دونم. ‫منظورم اینه که، مدتی هست که باهم میگردیم.
‫- اسمش جاشه. ‫- جاش.
‫بامزه‌اس.
‫- خوشگله؟ ‫- آره، خیلی جذابه.
‫بهمون خوش میگذره.
‫خب، خوبه. ‫این...
‫متأسفم که مزاحم‌تون میشم. ‫اوه، میبینمت که تازه غذاتونو گرفتین.
‫میشه این کتابو امضا کنید؟
‫واسش این همه راه رو از خونه اومدم.
‫- اوه! ‫- ما عاشقتیم.
‫- اوه البته. اسمت چیه؟ ‫- جنیفر.
‫و توی این محله زندگی می‌کنید؟
‫آره، اینجا یکی از رستوران‌های مورد علاقه‌مونه.
‫نمی‌خوام زیاد وقت‌تون رو بگیرم ‫اما می‌خواستم بدونی...
‫که چقدر از کارت خوشم میاد.
‫اوه ممنون. ‫این برام خیلی ارزش داره. ممنون.
‫- بفرمایید. ‫- ممنون.
‫- شب عالی داشته باشید. ‫- شمام همینطور. خیلی ممنون.
‫- این هیچوقت عجیب نمیشه. ‫- فوق‌العاده‌اس.
‫پس دو سوم از مقاله رو تموم کردم.
‫تمومش کردم... ‫واسه بعضی‌هاشون...
‫منظورم اینه که من فقط ویرایش می‌کردم ‫چون اونا توی مجله بودن.
‫اما اگه بخوام راستش رو بگم... ‫همین‌الآنشم دلم واسه داستان‌های تخیلی تنگ شده.
‫فقط خیلی متفاوته.
‫می‌دونی؟ ‫از یک طرف...
‫می‌خوای داستان رو تا جایی که راه داره ‫زیبا بنویسی
‫و از طرف دیگه ‫تو در حقیقت داری...
‫مسئله اینه که... ‫گمون کنم این درست نباشه اما من...
‫سید؟
‫هی. یکی از کتابات رو پیدا کردم.
‫کدومشونه؟
‫دره‌ی سایه‌هایشان!
‫بیارش.
‫- شب بخیر سید. ‫- شب بخیر.
‫- خیلی خوشحالم که اینجایی. ‫- منم همینطور.
‫- من که حوصله‌ت رو سر نمیبرم؟ ‫- نه، مشکلی نیست.
‫- باشه، شب بخیر. ‫- شب بخیر.
‫هلن...
‫کسندرا...
‫مارگارت...
‫آلیس.
‫سید...
‫میراندا...
‫- سلام. ‫- سلام عزیزم.
‫اگه می‌خوای یکم آبمیوه و کلوچه پایین هست
‫و یه خورده قهوه.
‫ممنون. راستش اگه اشکالی نداشته باشه ‫می‌خوام توی حیاط پشتی دراز بکشم.
‫ام... آره، البته.
‫خوبه. ‫میشه یه خورده ضد آفتاب بهم بمالی؟
‫- حتماً، البته. ‫- ممنون.
‫- خوب خوابیدی؟ ‫- آره، تختش خیلی راحته.
‫آره، همینطوره، درسته؟ ‫اون تخت بچگی من بود.
‫- واقعاً؟ ‫- آره.
‫مادرت زیاد از مال خودش راضی نبود ولی...
‫بهرحال اونو با خودش برد.
‫فکر کنم توی خونه‌ی قدیمی‌تون باشه.
‫پس این جاییه که کتاب‌هات رو مینویسی؟
‫آره، همینجاست.
‫خیلی‌خب، فکر کنم تموم شد. ‫خوبه؟
‫- آره. ممنون. ‫- خواهش می‌کنم.
‫تا حالا حسرت خوردی بری یه جای دیگه؟ ‫مثلاً شهرهای دیگه رو امتحان کنی؟
‫نه.
‫ممنون.
‫روزی روزگاری...
‫نمی‌خواد آهنگ گوش دادنت رو قطع کنی...
‫فقط اومدم یه هوایی تازه کنم. ‫مشکلی نداره؟
‫نه. نمی‌خوای پیشم دراز بکشی؟
‫اوه نه، ممنون. ‫فکر کنم اصلاً لباس شنا داشته باشم.
‫- جداً؟ ‫- آره، من...
‫آره، ندارم.
‫یه خورده از کتابت رو خوندم.
‫- جدی؟ ‫- همون داستان کوتاه.
‫اوه خدای من. ‫اون مال خیلی وقت پیشه.
‫- نظرت چیه؟ ‫- خوشم اومد.
‫- بنظر نمیومد قدیمی باشن. ‫- اوه خوبه. این عالیه.
‫یه جورایی بنظر میاد تمام کارکترها گرفتار ‫ذهن‌شون شدن.
‫خب، بخشی از ذات واقعی‌شون ‫اینطور شکل گرفته ولی می‌تونم...
‫و یا مجرد، مطعلقه یا در حال جدا شدن هستن.
‫خب، تس ازدواج موفقی داره.
‫- و جون داره قرار میذاره... ‫- منظورم بیشترشونه.
‫ها.
‫تو زیاد در مورد مذهب مینویسی. ‫آدما مذهبی.
‫آره، آره، فکر کنم همینطوره.
‫مثل اون داستانی که زنه توش یه راحبه‌اس و بعدش...
‫و اون داستانی که در مورد زن واعظه‌گره
‫- و ... ‫- جادوگر رو فراموش کردی.
‫آره، آره. می‌خواستم در مورد اون جادوگر هم بگم.
‫کلیر یه ورزشکاره.
‫- هنوز به داستان کلیر نرسیدم. ‫- آره، اون یه بازیکن تنیسه.
‫و داز یه دانشمنده.
‫اون...
‫اون مسائل مذهبی تو رو اذیت می‌کنه؟
‫منظورم اینه که نمی‌دونم تو و بابات...
‫ما به کلیسا نمیریم.
‫نه، منو اذیت نمیکنه. ‫بنظرم جالبه که همچین آدمای هم وجود دارن.
‫- آدمای مذهبی؟ ‫- آره.
‫آره، کلی آدم مذهبی وجود دارن.
‫- تو مذهبی هستی؟ ‫- آره، هستم.
‫- توی زمان کوچیکی‌مون مذهبی نبودیم. ‫- چه نوع مذهبی؟
‫ام.. خب، من به کلیسای لوتران در خیابون اندرسون‌ویل میرم.
‫پس تو به بهشت و جهنم اعتقاد داری؟
‫نمی‌دونم...
‫من به بهشت اعتقاد دارم. ‫یه جورایی...
‫به وجود معنای همچی ‫اعتقاد ددارم.
‫چیز دیگه‌ای نمیدونم.
‫پس فرق بین تو و یه منکر خدا چیه؟
‫فقط فکر میکنم..
‫من به یه قدرت ناشناخته‌ی در یک جایی ‫اعتقاد دارم.
‫ولی اینو رد نمی‌کنم که...
‫آره، یه قدرت ناشناخته...
‫ولی واقعاً فکر می‌کنی ‫من دوباره مامانم رو میبینم؟
‫واقعاً واقعاً این فکرو میکنی؟
‫اون اینو قبول نداشت... ‫درسته؟
‫- سلام. ‫- سلام.
‫- تازه به این شهر اومدی؟ ‫- همم؟ اوه آره.
‫نه، ام... اومدم به خاله‌م سر بزنم.
‫- اهل کجایی؟ ‫- کارولینای جنوبی.
‫پس لهجه‌ات کو؟
‫ندارم. ‫پدرم اهل نیویورکه
‫و من توی مریلند بدنیا اومدم ‫و بعدش اومدیم به...
‫می‌تونم یه خورده‌اش رو احساس کنم.
‫نه، نمی‌تونی.
‫می‌تونم. ‫واقعاً می‌تونم.
‫اما نمی‌خوام باهات درگیر بشم.
‫- من کیتی هستم. ‫- سید.
‫خوبه. ممنون.
‫هی، من 10 دقیقه دیگه کارم تموم میشه ‫اگه می‌خوای..
‫نمی‌دونم، ‫بریم قدم بزنیم یا همچین چیزی.
‫باشه.
‫- هی ‫- اوه، هی.
‫سلام.
‫- خیلی‌خب. خوشحالم که دوباره می‌بینمت. ‫- منم همینطور.
‫خب مشغول به چی بودی؟
‫ام، فقط توی خونه‌ی خاله‌ام بودم.
‫آه، سعی کردم یه خورده تحقیق کنم ‫و برم بدوئم.
‫- رفتار خاله‌ات خوبه؟ ‫- آره.
‫آره، اون یه نویسنده‌اس.
‫- اسمش چه؟ ‫- میراندا روث.
‫- امکان نداره! ‫- اسمشو شنیدی؟
‫آره، نویسنده‌ی مشهوریه.
‫اوه، عجیبه. خوبه، خوبه.
‫آره، ام... اون توی همونی خونه‌ی زندگی می‌کنه ‫که توش بزرگ شده.
‫که یه جورایی عجیبه.
‫- البته خونه‌ی قشنگیه. ‫- خب؟
‫خب، تو جدا زندگی می‌کنی، ‫اینجوری خیلی باحاله.
‫آره، وقتی 18 سالم شد ‫زدم بیرون.
‫- با برادرم زندگی می‌کنم. ‫- خوبه.
‫- خب، جنوب کارولینا، ها؟ ‫- اوهوم.
‫- شوکه شدی؟ ‫- چی؟ بیخیال اینجا خیلی ضایع‌اس.
‫باشه، حق با توئه. ‫همینطوره. شرمنده.
‫ام، پدرم وقتی مادرم مُرد ‫اونجا یه کار گیر آورد. پس...
‫متأسفم. چند سالت بود؟
‫- حدوداً 8 سال. ‫- بابات چیکار می‌کنه؟
‫واقعاً نمی‌دونم. ‫کارش در مورد مسائل مالیه.
‫- باهم خوبین؟ ‫- نه راستش.
‫راستش بخاطر همینم خواستم از اونجا برم.
‫اون همیشه خونه‌ و شدیداً افسرده‌اس. پس...
‫متوجه‌ام.
‫- فکر کردم رفتی سر کار. ‫- فرستادنم خونه.
‫- چه خبر، کیتی؟ ‫- این تب‌ـه؟
‫چه خبره؟ ‫امروز که پنجشنبه‎‌اس؟
‫- دارم وقت می‌گذرونیم. ‫- سلام، نه!
‫- بذارم زمین. نه! ‫- رفیق، خواهرم رو بذار زمین.
‫- چه خبر؟ ‫- سلام؟
‫ام... این سیده. ‫از جنوب کارولینا اومده.
‫جنوب کارولینا؟ ‫همونی نیست که...
‫میرم لباسم رو عوض کنم. ‫شاید بخوایم بریم روی پشت‌بوم. اتاقم این پشته.
‫- شورت قشنگیه، کیت. ‫- بکش بیرون!
‫اگه می‌خوای می‌تونی روی تخت بشینی.
‫شرمنده، من صندلی ندارم.
‫بابت این پسرا ازت معذرت می‌خوام. ‫خیلی دیوثن.
‫- عیبی نداره. ‫- نگاه نکن.
‫- هان؟ اوه. ‫- شوخی کردم.
‫اگه بخوای می‌تونی نگاه کنی.
‫- وای! ‫- آره.
‫خیلی قشنگه.
‫کات!
‫- دارم فیلم میسازن؟ ‫- فکر کنم.
‫خب، توی کالج هستی؟
‫یا می‌خوای به همون کافی شاپی بچسبی ‫که توش کار می‌کنی؟
‫عمراً. ‫نمی‌خوام اینکارو بکنم.
‫هنوز وارد کالج نشدم. ‫دارم یه خورده استراحت کنم که افکارم رو جمع کنم.
‫خب می‌خوای چیکار کنی؟
‫هنوز نمی‌دونم.
‫نمی‌خوام عجله کنم.
‫می‌خوام اینکارو بکنم.
‫تو چی. چیکار می‌کنی؟
‫ام... من فوتبال بازی می‌کنم...
‫با دوستام میچرخم.
‫- تو فوتبال بازی می‌کنی؟ ‫- آره.
‫خیلی سکسیه.
‫هی!
‫اوه، از جلوتون میریم کنار.
‫اوه، نه، نه، ام...
‫شاید بنظر عجیب بیاد ‫ولی ما نیاز داریم...
‫یه دختر و پسر توی پیش‌زمینه ‫آروم برقصن.
‫میشه این لطف رو در حقمون بکنید؟
‫- راستش... ‫- نه، صبر کن.
‫- اوه، آره. ازمون می‌خوای چیکار کنیم؟ ‫- اوه، وای. ممنون.
‫می‌تونید خودتون رو به وسط پشت بوم برسونید؟
‫آره، اونجا عالیه.
‫و وقتی من گفتم اکشن. ‫بهمدیگه عشق بورزین.
‫حله.
‫اکشن!
‫پس اینکارو کردیم. ‫داریم میرقصیم.
‫و اونا نفمیدن که اون یه دختره؟
‫نه، فکر نکنم.
‫خب، شاید اون یه همجنسگرا باشه.
‫آره، ممکنه.
‫- حدس بزن من امروز چیکار کردم؟ ‫- ام... یه مقاله نوشتی؟
‫خفه‌شو. نه. ‫توی حیاط دراز کشیدم.
‫اوه خدای من. ‫اینکارو کردی؟
‫آره! راستش یه مقاله هم نوشتم ‫ولی توی حیاط دراز کشیدم.
‫تو لباس شنا داری. ‫خودتم می‌دونستی داری.
‫نمی‌دونستم. ‫اصلاً نمی‌دونستم.
‫حتی یادم نمونده بود. مجبور شدم زیاد بگردم. ‫صورتی بود.
‫و توش جا شدم! ‫و این یه معجزه‌ی واقعیه، خانم منکر خدا.
‫امکان نداشت که توش جا بشم.
‫- می‌خوام ببینمش. ‫- ام، فردا بهت نشونش میدم.
‫می‌تونم قبل رفتن به مهمونی ‫یکم خوش بگذرونیم.
‫اوه خدا، فردا باید به رستوران زنگ بزنم.
‫آره، خب، این جشن مال چیه؟
‫اوه درسته. من دومین جمعه از هر ماه رو ‫مهمونی می‌گیرم.
‫فرهنگی، نویسنده‌ها، آدمای مذهبی ‫دوست و آشنا و مدرم عادی رو دعوت می‌کنم
‫غذا می‌خوریم، مست می‌کنیم ‫کتاب می‌خونیم و داستان تعریف می‌کنیم.
‫همم. لباسی ندارم که واسه این مراسم ‫بپوشم.
‫خب، عیبی نداره. ‫جشن زیاد رسمی نیست.
‫می‌تونم تو رو به خرید ببرم...
‫فردا اگه بخوای ‫می‌تونیم یه چیز باحال بخریم.
‫نه، ممنون، نمی‌خوام. میرم به مغازه‌ی دست دوم فروشی ‫یا از کیتی یه لباس می‌گیرم.
‫- اونم می‌تونه بیاد؟ ‫- ام...
‫- البته. ‫- خوبه.
‫آه... از پام متنفرم.
‫اوه، تو که پای خوبی داری. ‫اوه خدای من، مال من رو نگاه کن.
‫بذار ببینم. ‫آره، ولی مال تو خوشگلتره.
‫اوه راست میگی. همینطوره.
‫بیخیال بابا.
‫خب، مهمونی فردا شب ساعت چند برگذار میشه؟
‫ام... معمولاً مردم ساعت 6 پیداشون میشه
‫ولی تا ساعت 7 زیاد گرم نمیشه.
‫- آنتونی هم میاد؟ ‫- همیشه.
‫سکس هم می‌کنی؟
‫چی؟
‫سکس هم می‌کنی؟ ‫اوه، شرمنده...
‫نه، نه، نه، نه، عیبی نداره. ‫فقط... وای.
‫ام، البته که اینکارو کردیم.
‫- واقعاً؟ ‫- آره.
‫کِی؟ با کی؟
‫- من... سکس داشتم. ‫- آره، می‌دونم. اینو بهم گفتیم.
‫فقط دارم فکر می‌کنم.
‫- خاله میراندا. ‫- چیه؟ دارم فکر می‌کنم.
‫خیلی وقته سکس نکردین، مگه نه؟
‫آه... خب...
‫یه مرد بود که توی هتل...
‫- اوهوم. ‫- توی یه گردهمایی بود.
‫سال1992
‫- نه! ببخشید. ببخشید. ‫- آی!
‫آره... نه... ‫5سال ازش گذشته.
‫- چی؟ ‫- لعنتی.
‫من 11 سالم بوده.
‫لعنتی!
‫خدای من!
‫خب، من...
‫من مدت زیادی دوست پسر داشتم
‫و می‌خواستم جلوتر ببرمش...
‫ولی جواب نداد.
‫همین. ‫و کسای دیگه هم بودن...
‫مردهای دیگه هم اینجا بودن ‫ولی بهرحال...
‫پس، علاقه‌ای نداری ‫دوباره اینکارو بکنی؟
‫چیکار کنم؟
‫نمی‌دونم، قرار بذاری؟!
‫نه، نه راستش.
‫ام، سکس چی؟
‫نمی‌دونم. ام...
‫زیاد بهش فکر نکردم، ‫اگه بخوام صادقانه بگم.
‫- می‌تونم یه رازی رو بهت بگم؟ ‫- آره، می‌تونی.
‫یه جورایی دلم می‌خواد با کیتی سکس کنم.
‫- چیه؟ خیلی عجیبه؟ ‫- اصلاً.
‫چطور اینکارو بکنم؟
‫چطور...؟ اینو از من نپرس. ‫باید توی اینترنت سرچش کنی.
‫باشه. اینکارو می‌کنم.
‫و مادرتم یه بار با یه دختر لاس میزد.
‫- واقعاً؟ اینکارو کرده؟ ‫- آره.
‫خوشگل بود.
‫اوه.
‫اوه خدای من. ‫سلام!
‫سلام، ریدلی ‫کاملاً فراموش کرده بودم که داری میای.
‫می‌خوای برم...
‫نه، نه، نه، نه، می‌تاونی کارت رو بکنی. ‫این سید‌ـه.
‫قراره چند هفته پیش من بمونه.
‫- سلام سید. ‫- سلام.
‫این رید‌لیه.
‫اون پسر یکی از دوست‌های عزیزمه ‫که این طرفا زندگی می‌کنه.
‫و بعضی‌اوقات به مهمونی ‫دومین جمعه ماه میاد.
‫امشب میای؟
‫- البته که میام. ‫- خوبه.
‫این وسایل مال کیه؟
‫- تب اومد. ‫- چرا؟
‫- فکر کنم از پس مخارج آپارتمانش بر نیومده. ‫- ممنون.
‫راست من لباس زیادی ندارم.
‫به جز این که واسه کلیسا می‌پوشمش. ‫می‌خوای امتحانش کنی؟
‫بهت برنخوره. ولی یکم...
‫- آره، فکرش رو می‌کردم. ‫- شرمنده.
‫ام... لباس مهمونی دیگه‌ای ندارم.
‫به جز کت و شلواری که واسه مراسم رقص پایان سال پوشیدم. می‌خوای اینو بپوشی؟
‫- حاضری؟ ‫- آره.
‫اوه خدای من1
‫هی، خانووم کوچولو. ‫اسمت چیه؟
‫مطمئنی که نمی‌خوای به مهمونی بیای؟
‫نه. نمی‌خوام.
‫می‌تونم بعدش بهت زنگ بزنم؟
‫خواهش می‌کنم حتماً اینکارو بکن.
‫- اوه... ‫- سلام! سلام!
‫اوه، ممنون که اونو آوردی.
‫آره، خواهش می‌کنم. ‫خیلی خوشگل شدی.
‫اوه! ممنون، فقط یه... ‫ممنون.
‫- کسی بیرون بود؟ ‫- آره، کلی آدم بیرون بودن.
‫- برنزه کردی؟ ‫- چی؟
‫ام، آره... ‫یه خورده
‫روی چمن خونه با سید دراز کشیدم ‫و یه خورده برنزه شدم.
‫همم.
‫- موسیقی بذارم؟ ‫- ام، آره، آره، آره.
‫سید کجاس؟
‫چند ساعت پیش رفت ‫به دوستش سر بزنه.
‫- به همین زودی دوست پیدا کرده؟ ‫- اوهوم.
‫یه دوست حسابی؟
‫اوه، عالیه. ‫و واسه چند وقت اونجا می‌مونی؟
‫یه هفته...
‫مایه آسایشه. ‫زمان زیادی از سال...
‫می‌تونی به دانشگاه پرینستون بری.
‫البته، آره.
‫منظورم اینه که، این عالیه....
‫که این رابطه‌ی ساحل شرقی رو داریم
‫- سلام. ‫- سلام.
‫- این خوبه؟ ‫- عالیه.
‫فوق‌العاده‌اس.
‫- خوش اومدی. ‫- ممنون.
‫بیا، بذار به همه معرفیت کنم.
‫- این خواهر زاده‌ی منه. و اسمش سیدـه. ‫- سلام.
‫سید، ایشون خانوم اوگرین، مادر آنتونی هستن.
‫سلام، از دیدنت خوشحالم.
‫- خوش اومدی. ‫- ممنون.
‫- دوستم تامسون. ‫- حالت چطوره؟ از دینت خوشحالم.
‫- همچنین تو دانشگاه باهامون همکاره. ‫- باشه.
‫- ایشون.. جف. ‫- جف، ببخشید.
‫- سلام. ‫- و البته این خانومشه.
‫- سلام سید. از دیدنت خوشحالم. ‫- سلام.
‫و البته ریدلی رو از...
‫- آره. ‫- آره.
‫- کت شلوار قشنگیه. ‫- ممنون.
‫خیلی‌خب.
‫من یه فکری دارم.
‫به یه خورده رنگ‌آمیزی نیاز داره. ‫نمی‌خوام مردم فکر کنن از پیشخدمت‌ها هستی.
‫عاشقشم.
‫ممنون.
‫- خوشت میاد؟ ‫- ازش خوشم میاد. جذابه.
‫- ممنون! ‫- قبلاً شیکاگو بودین؟
‫نه، این اولین باره.
‫اوه، پس بایدب ریم. ‫یه شهر خیلی قشنگه.
‫ما رقیب همدیگه بودیم. اون یه کاراگاه بود ‫و من پلیس معمولی بودم.
‫خیلی باحاله.
‫اوه، و باید بگم که من ازدواج کرده بودم.
‫بله و می‌دونستیم که در هر صورت...
‫یکی‌مون باید بازنشسته بشه...
‫تا بتونیم اوضاع رو رسمی کنیم.
‫- شما روی یه پرونده باهم کار می‌کردیم. ‫- پرونده‌های زیادی بوده.
‫تحسین برانگیزه.
‫پس شما دوتا با مردا ازدواج کردین؟
‫ام، بله، وقتی باهم آشنا شدیم من یه بیوه بودم، ‫قبلاً از آشنایی‌مون بیوه بودم.
‫بتی ازدواج کرده بود، بعداً طلاق گرفت. ‫اون پسر هم حاصل اون ازدواجه.
‫پس تو خوشت میومد ولی اون خوشت نمیومد؟
‫چی؟ ازدواج کردن با مردا؟
‫ازمون میپرسی که کیر دوست داشیم؟
‫ام...
‫من داشتم. ‫ولی اون نداشت.
‫منم دارم.
‫کیر اونقدرا هم بد نیست، مگه نه؟
‫نه بد نیست ‫دقیقاً برعکس بدـه.
‫تو به چی علاقه داری، عزیزم؟
‫اوه،ام...
‫من از همه‌چی خوشم میاد.
‫و رفت بیرون که به مراسم رقصش برسه
‫و دو دقیقه بعد اومد تو و گفت
‫"مامان، پدر و مادرش رفتن ‫ما به ماشین نیاز داریم."
‫فکر نمی‌کنم این دقیقاً همون چیزی باشه که اتفاق افتاده
‫ولی بیخیال.
‫اوه، خفه‌شو. ‫من تو رو به تمام قرارهات می‌رسوندم.
‫درسته، اینکارو کردی و من دوست دارم، مامان. ‫ممنون.
‫اگه شما دوتا می‌خواین جایی برین ‫می‌تونم برسونم‌تون.
‫وای.
‫جی کجاس؟ ‫فکر کردم داره میاد خونه.
‫- رفت سر قرار. ‫- جداً؟
‫اوهوم.
‫- یه دختر سر کار. ‫- عجیبه.
‫قرار بود باهم بگردیم.
‫تو چطوری؟
‫- خوبم. تو چطوری؟ ‫- منم خوبم.
‫شرمنده که اون روز جلوی دوستت ‫مسخره‌ات کردم.
‫وقتی که برت داشتم و چرخوندمت.
‫- خب، امشب چه کاره‌ای؟ ‫- نمی‌دونم.
‫اگه خواستی بریم بیرون ‫بهم خبر بده.
‫آه... باشه.
‫این داستان در مورد...
‫زنی هست که خانواده‌ی خودش رو می‌کُشه.
‫- حقیقت نداره. ‫- نه آقا، حقیقت داره.
‫- باشه، باشه. ‫- خیلی هم حقیقت داره. 1968.
‫- شهر سینسیناتی در ایالت اوهایو. ‫- ام، نه، گوشی رو بذار کنار.
‫اوه، شرمنده.
‫شهر سینسیناتی عزیز.
‫دلوریس، مادر چهار فرزند ‫که در یه شرکت بیمه ایالت اوهایو کار می‌کنه
‫و شوهرش اونو واسه یه زن دیگه ترک کرده.
‫اونو با چهار بچه توی خونه ول کرده.
‫سه پسر و یه دختر.
‫یه روز، یه نفر در خونه‌شون رو یمزنه
‫در رو باز می‌کنه و یه مرد جوون مهربون اونجا می‌بینه.
‫اون تازه به این شهر اومده، توی روزنامه کار می‌کنه ‫و دنبال یه جایی برای اجاره می‌گرده.
‫پول واسه اون یه چیز حیاتیه. میدونی؟
‫پس میره توی اتاق دخترهاش
‫و اتاق خودش رو به جوون مهربون میده.
‫البته تا زمانی که ‫یه جا برای خودش دست و پا کنه.
‫مرد مذهبی خوبی بود. ‫جایی برای نگرانی وجود نداشت.
‫چند روز بعد میشنوه که یه زن توی کلمبیا به قتل رسیده.
‫- اوه. ‫- توسط یه آدم مذهبی.
‫وای!
‫- و فرار کرده. ‫- وای! اوه خدای من.
‫اوه، نگران نباش. ‫فکر نکنم حقیقت داشته باشه.
‫چی گفتی؟
‫گفتم "می‌دونی چیه؟ ‫فکر کنم یه جا در موردش خوندم."
‫درسته.
‫حالش خوبه؟
‫آره، فقط حامله‌اس. ‫پس واقعاً حساسه.
‫- هی! تبریک میگم! ‫- تبریک میگم!
‫نه! نه...
‫- من گفتم. فقط یهویی از دهنم پرید. ‫- آفرین.
‫تبریک میگم.
‫- بهشون بگیم جنسیتش چیه؟ ‫- نه! دهنت رو ببند!
‫در یه بعدازظهر در فصل زمستان...
‫روزنه‌ی یک نور راسخ...
‫به داخل کلیسای شهر می‌تابد
‫احساس می‌کنیم که در بهشت هستیم
‫نمی‌تونیم دردی حس کنیم ‫حتی در داخل‌مون
‫جایی که ذات آدما هست
‫هیچکس نمی‌تونه اونو شرح بده.
‫درد و رنج‌مون ناپدید میشه
‫و یک قدرت مطلق برایمان ‫از آسمان میآید.
‫وقتی بیاید مردمان زمین گوش فراخواهند داد ‫سایه‌ها نفس‌شان رو حبس میکنن
‫و وقتی میرود هماهنک فاصله‌ی بین مرگ و زندگی است
‫- امیلی دکنسنن. ‫- آره.
‫وقتی این شعر رو می‌خونم یا خاطره‌ی خوب به ذهنم میاد.
‫تا حالا شده وقتی بچه بودین...
‫آخر ماه آگوست دصای یک بچه رو ‫سر صبح بشنوین
‫و بگین "ای بابا، مدرسه شروع شد."
‫تابستون تموم شد.
‫در پشت قضیه تهدید روس‌ها
‫دروغی است که با مسلح کردم آدمای سیاه پوست ‫آرزو می‌کردیم که نمیفهمیدیم.
‫واقعیت، حقیقتی که نشون میده زندگی ‫فاجعه‌بار.
‫رندگی به سادگی فاجعه‌باره ‫چون زمین می‌گرده
‫و خورشید بی‌وقفه طلوع و غروب میکنه
‫و یه روز، واسه همه‌مون
‫واسه آخرین بار خورشید غروب می‌کنه
‫شاید ریشه بدبختی‌مون، بدبختی انسان‌ها
‫اینه که خودمون رو قربانی زیبایی زندگی‌مون می‌کنیم
‫خود را در تتمه ها
‫تابو ها، صلیب ها
‫قربانیان خون، قله ها، مساجد، نژادها،
‫ارتش ها، پرچم ها، ملل
‫زندانی می کنند تا واقعیت مرگ را انکار کنند.
‫تنها حقیقتی که باهاش روبرو هستیم.
‫بنظر من باید از حقیقت مرگ ‫خوشنود شد
‫باید از مُردن یه نفر خوشنود شد
‫و با اشتیاق فراوان باهاش...
‫ما در تمام نقاط کشور غروب خورشید رو دیده‌ایم.
‫گلدان گل‌مون در حال رشد بود
‫درخت درونمون به رنگ قرمز درآمده بود
‫یه لرزه‌ی طلایی در روزخانه براوون بود
‫همون بازتاب نوری که در میان لیوان‌ها میبینیم
‫و همونطور نوری که از میان گل و لای میتابد
‫در حال که جانوران کوچیک ‫در میان آن در جست و خیز هستن
‫زمین ناهموار...
‫"روح او به آرامی شنا می کند، وقتی که شنیده می شود ‫که برف به طرز ناگواری از بین می رود
‫و به طرز شگفت انگیزی مانند فرود آخرت خود بر تمام زندگی
‫و مردگان سقوط می کند."
‫جیمز جویس ‫مردگان
‫همم. ممنون.
‫- سلام. ‫- چه مرگته، پسر.
‫گفتم شاید بخوای با من روی تخت خواب ‫بشینی.
‫اینطور نیست. یه مبله. ‫از اتاقم گمشو بیرون.
‫- مبل. آره. ‫- نه، گمشو بیرون.
‫- بیا روی مبل بشین پیشم... ‫- تاب!
‫ار اتاقم برو بیرون!
‫فکر کردم براتون مطلبی از طبیع از رالف والدو امبرسون...
‫در این روزای زیبای تابستون بخونم.
‫"اگه بخوام راستش رو بگم ‫تعداد کمی از مردم می‌تونن طبیعت رو ببین
‫حداقل اونطور که باید نمیبیننش.
‫نور خورشید می‌تونه داخل چشمای یک مرد رو شنون بده
‫ولی درخشش اون نور ‫باعث نشون دادن چشم و قلب یه کودک میشه
‫دوستدار طبیعت کسی که ‫درون و بیرون احساساتش
‫هنوز باهمدیگه میزان باشن
‫کسی که حتی در بزرگسالی هم ‫خُلق کودکانه خودش رو حفظ کرده باشه.
‫آمیزش با بهشت و زمین ‫تبدیل به غذای هر روزش بشه
‫عبور از شلوغی برافروخته، در گودال های برف، در تاریکی، زیر آسمان ابری
‫بدون اینکه نظری داشته باشم که اینده‌ی خوبی خواهم داشت
‫از این شادی فوقالعاده لذت میبرم
‫خوشحالم که کنار ترس نشسته‌ام
‫و همینطور در جنگل ‫که مردی سال‌های باقیمانده زندگی‌اش ررا میشمارد
‫و همینطور...
‫از مدت زمان زندگی‌اش
‫که بعنوان یک بچه گذرانده.
‫در جنگلی که تا ابد جوان خواهد ماند.
‫باختی.
‫پلک نیست که.
‫- نباید بخندی. ‫- باشه، باشه، باشه، دوباره انجامش میدم.
‫یکم زیادی فرستادمش پایین.
‫- خوشحال شدم که اومدی. ‫- ممنون که ما رو دعوت کردی.
‫- از دیدنت خوشحال شدم. ‫- و همینطور من، ممنون.
‫و تبریک میگم ‫امیدوارم که بتونین ماه بعد هم برگردین
‫- البته. خداحافظ. ‫- بعداً میبینیمت.
‫- ریدلی کجاس؟ ‫- فکر کنم با یه همراه یه دختر رفت.
‫- اوه، خدای من. ‫- خب، اتفاق میوفته.
‫می‌دونی من میرم بیارمشون.
‫متأسفم.
‫- من... ‫- سید؟
‫بله؟
‫ریدلی اونجاس؟ ‫- آره.
‫ریدلی مادرت داره دنبالت می‌گرده.
‫باشه.
‫- سلام. ‫- سلام!
‫- کجا غیبت زد؟ ‫- طبقه‌ی بالا بودم.
‫فکر کنم خاله میراندا از دستم عصبانیه.
‫فراموشش می‌کنه.
‫در مورد پسرت بهم گفت.
‫آره، اون خیلی خوشتیپه.
‫همچنبن گفت که تو قبلاً ازدواج کردی.
‫ته قضیه رو درآوردی، درسته؟
‫ام، درسته. ‫موقت جدا شدیم.
‫البته قضیه از این بیشتره.
‫می‌خواین برگردین به هم؟
‫نه، نه، نه، نه. ‫منظورم اینه که.
‫هیچ پلی باقی نذاشتیم.
‫آره، داریم فراموش می‌کنیم
‫و براندون خیلی خوب باهاش کنار اومده.
‫خب... شاید وقتی همچی تموم شد...
‫منظورم اینه که... ‫تا حالا به قرار گذاشتن با میراندا فکر کردی؟
‫آنتونی، میای تو اون کریم-چیز که...
‫- آره. ‫- واسه تو و برندون کنار گذاشتم، ببری؟
‫آره، میان تو و میبرمشون.
‫خیلی‌خب.
‫و اینم از دومین جمعه ماه.
‫باورنکردنی بود.
‫- بهت خوش گذشت؟ ‫- آره.
‫همه خیلی مهربون بودن.
‫میشه تو تمیز کردن کمکت کنم؟
‫ام، البته، فقط می‌تونیم همه‌چی رو...
‫بذاریم توی این سینک.
‫می‌تونیم فردا بشوریمشون. ‫من خیلی خستم.
‫آره، منم همینطور. ‫میرم نشیمن پشتی رو پک کنم.
‫خیلی باحال باحال بود که همه داستان‌های خودشونو می‌خوندن.
‫- آره، خوشت اومد؟ ‫- آره.
‫از اون داستانی خوشم اومد که اون زنه گفت
‫= ام، کورنلیا؟ ‫- داستانش واقعی بود؟
‫احتمالاً نه.
‫از مال توئم خوشم اومد.
‫- از چی؟ ‫- داستانی که خوندی.
‫اوه، اون یه ذره متنی که شنیدی؟ ‫بازم بود.
‫آره، متأسفم. من...
‫عیبی نداره.
‫مشکلی نیست.
‫نه. نمی‌خوام اون فامیلی باشم که...
‫ولی با مواد کشیدنت کنار نمیام.
‫فقط ازش خوشم نمیاد. ‫و...
‫شرمندم.
‫عیبی نداره.
‫- عیبی نداره ‫- باشه.
‫قبل از اینکه این غذاها رو دور بریزم ‫چیزی می‌خوای برداری؟
‫نه. ممنون. سیرم.
‫- ام، می‌خوام به کیتی زنگ بزنم. ‫- باشه.
‫اوه، ممکنه نصف کیک آنا می رو داشته باشم.
‫مطمئنی که کیک نمی‌خوای؟
‫نه، ممنون.
‫می‌دونی، اگه هر چند وقت یکبار سکس داشته باشی
‫شاید نخوای این همه بخوری
‫متأسفم که این حرف خیلی بد رو زدم.
‫یه چیز رو زود بهم بگو.
‫- واقعاً متأسفم. ‫- نه، نه.
‫عیبی نداره، فقط ازت می‌خوام بهم ‫گوش کنی، باشه؟
‫آره، ای کاش می‌تونستم بگم...
‫چقدر واسم لذت بخشه
‫که سه ساعت از شب شنبه رو ‫مشغول خوندن...
‫امبرسون یا میلو یا ‫ورجینیا والف، کنم
‫یا داستان حال بهم زن تی-اس الیوت ‫یا جیمز بالدوین
‫که اگه جلوشو نگیری تا صبح ادامه میده
‫لذتی که از رفتن به کلیسا میبرم
‫یا از علم خدا شناسی ‫یا خواندن کتاب‌های علمی، یا مذهبی
‫اما نمی‌تونم... ‫چون من خودمم
‫و تو خودتی.
‫من نمی‌تونم لذتی که از این چیزا میبرم رو..
‫به تو بدم. ‫غیرممکنه.
‫می‌دونم.
‫و درک میکنم ‫تو لذت‌های خودتو داری.
‫تو درگیر مسائل خودت هستی ‫و این عایله.
‫بایدم اینجور باشه ‫و این یه چیز خیلی زیباست.
‫اما حرف منو بشنو.
‫این اصلاً ناتوانی نیست
‫که یه چیزو داشته باشی ‫و یه چیز دیگه رو نه.
‫که طوری باشی که دیگران نیستن.
‫ما اشکال و راه‌هامون باهم فرق داره ‫همنطور تعریفمون ازخوبشختی.
‫هیچ قانون مشترکی وجود نداره.
‫- متأسفم... ‫- متأسفم نباش.
‫ولی من 25 سال از تو بزرگترم، سید.
‫پس، بذار ‫از مسائل خودمون لذت ببریم.
‫باشه؟ ‫بذار...
‫از احترام به هم اذت ببریم.
‫باید حرف زدنم رو متوقف کنم.
‫فکر کنم احساس کردم...
‫حرفامون تموم شد؟ ‫چون باید به کارای اینجا برسم.
‫تو شیشه مشروب‌ها رو آوردی؟
‫- آره، همه‌جا رو تمیز کردم. ‫- خیلی‌خب، ممنون که کمکم کردی.
‫- من میرم طبقه‌ی بالا. ‫- باشه..
‫میراندا!
‫لازم نیست بیای. ‫وقتی بیا بیرون بهت زنگ میزنم.
‫نه، منم میام.نه، منم میام.
‫اون ازم می‌خوام بهش پیام بدم ‫و نه زنگ بزنم.
‫باشه.
‫- اوه سلام عزیزم. ‫- حالت خوبه؟
‫شرمندم. نمی‌خواستم...
‫بذار بیایم تو.
‫حالت خوبه؟
‫ام... بالأخره خوابش بُرد.
‫- دماغش چی شد؟ ‫- بهش مشت زدم.
‫شرمندم که مجبورتون کردم بیاین اینجا. ‫احساس حماقت می‌کنم.
‫چرت نگو. حالت خوبه؟
‫- آره. ‫- کیتی؟
‫خوبی یعنی؟
‫- آره. ‫- بهت صدمه زد؟
‫سعی کردم برمب یرون ‫ولی اون نمیذاشت
‫واقعاً عجیب غریب رفتار می‌کرد.
‫نمی‌خواستم بیدارش کنم.
‫می‌تونید برین، چیزی نیست.
‫نه، باید وسایلت رو جمع کنی ‫و باهامون بیای.
‫اینجا چه خبره؟
‫سید...
‫سید! سید!
‫- من میراندا هستم. ‫- کیتی.
‫- اتاق باحالیه. ‫- مال مامانم بوه.
‫خوندم. خوندم.
‫خوندم.
‫- خوندم. ‫- صبر کن ببینم. واقعاً؟
‫آره، چرا؟
‫نمی‌دونم، بنظر میاد ‫اهل کتاب خوندن نباشی.
‫ریدم بهت ‫مگه آدمای کتاب خون چه شکلین؟
‫- آره. ‫- اوه، خدای من.
‫لعنت بر شیطون. اینو خاله‌ات نوشته؟ ‫توی دبیرستان خوندم.
‫چی؟
‫صبر کن ببینم. من اون کتابو میشناسم.
‫صبر کن، خاله میراندا اونو نوشته؟
‫آه، آره.
‫در مورد اون بچه‌ای که توی هتل متولد میشه...
‫و هتل قدیم یه قلعه بوده. آره.
‫و پدر و مادرش مثل یه پرنسس ‫باهاش رفتار میکنن و اون...
‫شروع می‌کنه یه دریافت‌کرد قدرت‌های عجیب
‫آره، اون فکر می‌کنه جادوه ‫و نمی‌دونه که واقعیت داره یا نه.
‫یه جورایی خیلی خفنه.
‫- چیه؟ ‫- اسم من.
‫- عالیه. ‫- یه لحظه وایسا، بذار ببینمش.
‫- سلام. ‫- حالش خوبه؟
‫آره. خوب میشه.
‫- تو خوبی؟ ‫- آره، خوبم.
‫خوبه.
‫اینو پیدا کردم.
‫خب...
‫مامانم قبلاً اینو واسم می‌خوند. درسته؟
‫آره.
‫تو واسه این کتاب خیلی کوچیک بودی.
‫هر دفعه خوابت میبرد.
‫خب، البته هر دفعه تا آخر میخوند. ‫واسه خودش اینکارو می‌کرد.
‫عاشق این کتاب بود.
‫اسمشو از من گرفتی؟
‫تاریخش رو ببین.
‫اشتباه فکر کردی.
‫- کی برمیگردی؟ ‫- پنجشنبه.
‫بدون تو من چیکار کنم؟
‫احتمالاً همون کاری رو بکنی ‫که هفته قبل از سناختن من می‌کردی.
‫تا اون موقع چیکار کنیم؟
‫هر کاری که بخوایم.
‫...داری کاری می‌کنی
‫احساس می‌کنم یه جورایی...
‫حمام...
‫اوه، البته. اوه، هی.
‫اگه بخواین می‌تونین از حموم من استفاده کنین.
‫آره، می‌خوام چندتا ایمیل بدم. ‫اوه و ...
‫امروز توی ساختمون مرکز شهر کیو.ان.ای. مصاحبه دارم ‫و اگه دوست داشته باشین می‌تونین...
‫داری با کی حرف میزنی؟
‫- اوه، پوستم سوخته. مگه نه؟ ‫- بذار ببینم.
‫اوه، لعنت. ‫آره شدی.
‫- باشه، باشه. ‫- من شدم؟
‫- نه تو نشدی. ‫- خوبه.
‫صبرکن.
‫من خیلی بدشکلم.
‫نه.
‫خب... من یه برادر دارم.
‫دوین.
‫اون 12 سال ازم بزرگتر بود.
‫اون مشکلات روحی زیادی داشت
‫یا هر چیزی که بهش میگن ‫ولی خیلی مشکل داشت.
‫و اون و پدر و مادرم عادت داشتن
‫باهم دعوا کنن.
‫اونا فکر کردن که اونو بفرستن به دانشگاه نظامی ولی...
‫هیچوقت اینکارو نکردن.
‫یه هر حال
‫یه آخر هفته که وقتی خیلی کوچیک بودم ‫و پدرم اونجا نبود
‫و بعد از اینکه رفتم بخوابم
‫برادرم و مادرم ‫باهم یه دعوای بزرگ کردن و...
‫ام...
‫برادرم بهش شلیک کرد.
‫خدای من!
‫و بعدشم به خودش.
‫یه جورایی در تمام ماجرا خواب بودم.
‫و همسایه‌ها اونا رو قبل از اینکه بیدار بشم...
‫پیدا کردن.
‫بهرحال، این داستان من بود.
‫می‌تونید تا موقعی که نوبت‌تون بشه ‫اینجا منتظر بمونید.
‫احتمالاً تا 5 دقیقه‌ی دیگه برنامه رو نگه داریم
‫تا تونیم سالن رو پُر کنیم. ‫چند وقت زیادی دارین
‫می‌تونید با اسنک از خودتون پذیرایی کنید
‫و اگه سالی داشتین ‫من توی سالن هستم.
‫ممنون، عزیزم.
‫جاالبه.
‫- یکم می‌خوای؟ ‫- معلومه.
‫عجب خوراکی‌هایی دارن، خاله میراندا ‫تو خیلی معروفی.
‫من اونقدرا هم معروف نیستم.
‫خب، شاید یکم باشم.
‫الو؟ ‫چی؟
‫باشه. مطمئنی؟
‫عیبی نداره.
‫خب، خیلی زود میام خونه.
‫بذار با سوالات ساده شروع کنیم.
‫اصلاً سوال ساده هم داریم؟ ‫فکر نمی‌کنم سوال ساده وجود داشته باشن.
‫ایده‌هات از کجا میان؟
‫فکر می‌کردی این سوال رو...
‫خیلی رک و ساده میگفتم ‫ولی...
‫اینکارو نمیکنم.
‫می‌دونی من می‌خوام جواب‌های ساده‌ی بدم که...
‫از همه‌جا میان. ‫از جاهای مختلفی میان
‫احساس که از بودن با یک فامیل بدارم
‫یه جا، جاهای که کار میکنم ‫نگرانی‌هام
‫چه نگرانی باعث میشه ‫ایده‌ی واسه همچین کتابی بهت بده؟
‫نگرانی‌هایی که روحم داره، فکر کنم
‫یه جور ناآرامی.
‫ولی فکر می‌کنم اگه بخوام کاملاً صادق باشم
‫نمی‌تونم بگم که ماهیت اون کتاب
‫کاملاً از بیرون من میان.
‫اونا از من میان.
‫اوه ایده‌ها‌ خود من هستن.
‫هر کدومش‌شون ‫یه جورایی خود من هستن.
‫که تغییر شکل دادن.
‫و وقتی کتاب داستان کوتاه شما رو پیدا کردم ‫توی کتابخونه کار می‌کردم.
‫فقط اسمش رو از یادم نرفته، متأسفم.
‫- دره‌ای از سایه‌هایشان؟ ‫- خودشه، ممنون.
‫چیز درون اون خانم‌ها بودش ‫که به قدرت میداد.
‫و واقعاً داستان عاقلانه بو.د ‫که با ترس‌شون روبرو میشدن
‫زندگی رو با همچین صبری دنبال کردن...
‫و کنجکاویی...
‫و با تحمل این همه سختی...
‫منو یاد زن زندگی خودم مینداخت ‫کسی که خیلی زیاد دوستش داشتم
‫مادربزرگم اخرین...
‫معلومه که دیگه سوال ازتون ندارم
‫فکر کنم فقط خواستم ازتون تشکر کنم
‫واسه قدر شناختن اونا.
‫خب، ممنون. ‫این حرفتون برام خیلی باارزشه.
‫کس دیگه‌ای نیست؟ ‫واسه یه نفر دیگه هم وقت داریم.
‫ممنون.
‫- سلام! وای! ‫- سلام خانوم جوان.
‫ایشون خاله‌ی منه. ‫خاله میراندا.
‫ام، بهرحال، من...
‫ففقط می‌خواستم ازت بپرسم ‫بزرگترین لذتت توی زندگی چیه؟
‫مثلا از چی لذت میبری؟
‫کیک.
‫اوناهاشونن.
‫- خوش اومدین، خانم‌ها. ‫- ممنون.
‫- سلام. ‫- سلام، حالت چطوره؟
‫- خوبم، تو چطوری؟ ‫- سلام، سید.
‫- سلام ‫- سید رو که میشناسی
‫- و ایشونم دوستش کیتی‌ـه. ‫- سلام، حالت چطوره، کیتی؟
‫ام، خب، از خودتون پذیرایی کنین ‫اینجا غذا...
‫مشروب، مرد خوب، هوای خوب، داریم ‫هی براندون.
‫- چیه؟ ‫- به کی گفتی چیه؟
‫بیا اینجا ببینم ‫این خواهر زاده‌ی میراندا، سید و دوستش کیتی‌ـه.
‫- سلام، عزیزم. تابستونت چطوره؟ ‫- خوبه.
‫اون 14 سالشه. اون 14 سالشه. ‫اون 14 سالشه.
‫هی، بچه‌ها. ‫بذار ازتون عکس بگیرم.
‫آره، آره. بگیر.
‫بچسبین به هم.
‫پنیر!
‫- گرفتم. ‫- ممنون. بیاین بریم یه چیزی بخوریم.
‫ببین، من همبرگر دارم، مرغ دارم
‫سوسی مالیده شده دارم ‫مرغ...
‫هی، همبرگر چطوره؟
‫همبرگری که درست کردم... ‫اوه، تو هات‌داگ گرفتی.
‫خب، دات‌داگ‌ش عالیه ‫دیگه نمی‌تونم سمت همبرگر برم.
‫آره، من می‌تونم. ‫خودم پختمشون.
‫- ام، بیخیالش. ‫- بیخیالش.
‫در ضمن اون روز حق با تو بود.
‫در مورد چی؟
‫قسمت دوم و سوم
‫اون قسمتی که گفتی رو دوباره نوشتم.
‫اوه خوبه.
‫تا زمانی که بخاطر کتاب از اینکارا بکنی و نه من.
‫می‌دونی که تمام اینکارا رو بخاطر تو می‌کنم، مگه نه؟
‫هی، باید برم برادرم رو از سر کار بیارم. ‫میشه به جای من مراقب پرسیلا باشی؟
‫آره، البته. ‫ایسا، میراندا رو میشناسی؟
‫فکر کنم یک یا دو بار ‫همدیگه رو توی جلسات معرفی کتاب دیده باشیم.
‫- اما سلام. از دیدنت خوشحالم، من ایزابل هستم. ‫- میراندا، از دیدنت خوشحالم.
‫راستش من یکی از طرفدارات هستم ‫و عاشق کتاب جدیدت هستم.
‫اوه، خیلی ممنون.
‫خواهش می‌کنم، ممنون.
‫- نذار زیادی تو دردسر بیوفته؟ ‫- دردسر چی هست اصلاً؟
‫اوه، خفه‌شو.
‫خیلی مهربونه.
‫آره، اون طرف خیابون زندگی می‌کنه ‫اون اونم دختر کوچولوشه.
‫طلاق گرفته؟
‫آره.
‫علاقه‌ای بهش نداری؟
‫خواهیم دید.
‫هی، نه، نه، نه، نه. ‫اون بازی نکن. هی!
‫شاید بهتر باشه بعضی اوقات بهم سر بزنی.
‫- جدی میگی؟ ‫- آرهف چرا که نه؟
‫بابات چی فکر می‌کنه؟
‫کی اهمیت میده.
‫کمبیا، کارولینای جنوبی. ‫چطوریه؟
‫خوبه. ‫بیا و خودت ببین.
‫هی! ‫شما دوست دختر همدیگه‌این؟
‫شاید.
‫خوبه.
‫آره، هستن.
‫الو؟
‫- سید؟ ‫- بله، شما؟
‫میراندام.
‫اوه، سلام. ‫بهم زنگ زدین.
‫درسته.
‫فقط خواستم حالت رو بپرسم ‫و ببینم چیکار می‌کنی.
‫الآن لب ساحلم ‫و پاهام توی شن‌ان.
‫اوه، خیلی خوبه.
‫خیلی‌خب، دختر. ‫بیاین شروع کنیم.
‫اوه، وقت بدی بهت زنگ زدم؟
‫نه، عیبی نداره. ‫دارم فوتبال تمرین می‌کنم و قراره شروع بشه.
‫اوه، باشه. ‫پس تو برو و سخت تمرین کن
‫و من فقط زنگ زدم که بهت سلام کنم.
‫- آره، ممنون که زنگ زدین. ‫- البته.
‫دلم واست تنگ شده... دوست دارم.
‫منم دوست دارم.
‫خیلی‌خب، تمرین خوبی داشته باشی.
‫بعداً باهات حر ف میزنم.
‫باشه، بنظر عالی میاد. ‫خداحافظ.
‫- خداحافظ. ‫- یالا، یالا.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.