..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫درخت گلابی وحشی
‫سینان. چطوری؟
‫خوبم، ممنون.
‫بفرما چای.
‫الان نه. باید برم خونه.
‫خونه که در نمیره!
‫الان وسایلم همراهمه.
‫کجا بودی؟
‫دانشگاه توی چناق قلعه. فارغ التحصیل شدم.
‫نه بابا! مبارکه!
‫ممنون.
‫اونجا چطوریه؟
‫مزخرفه، اگه فقیر باشی با همه جا فرقی نداره.
‫معلومه. زندگی بدون پول نمیشه.
‫دقیقا.
‫خانوادت حالشون خوبه؟
‫فکر کنم. به زودی میفهمم.
‫سینان.
‫بله؟
‫به بابات
‫سه سکه طلا قرض دادم.
‫چهار ماه پیش، باید فراموش کرده باشه.
‫- میدونستی؟ ‫- نه.
‫- بهت پس نداده؟ ‫- نه. بهش گفتم.
‫فکر کنم دوباره فراموش کرده. ‫میتونی یادش بندازی؟
‫الان طلا ارزونتره و اون ‫پول کمتری میتونه بده.
‫باشه بهش میگم.
‫هیچوقت نتونستم باهاش تلفنی تماس برقرار کنم.
‫حق با توئه، به گوشی ها وارد نیست.
‫تماش باهاش سخته.
‫هنوز اون سگ شکاری رو داره؟
‫مطمئن نیستم. چطور؟
‫میخواستم به جاش اونو بگیرم، اما قبول نکرد.
‫خودتو خسته نکن. در عوض میلیون ‫ها تومن هم اون سگو نمیده.
‫اما هیچوقت شکار نمیره.
‫خیلی به اون سگه وابستست.
‫باشه، روز خوبی داشته باشی.
‫- سلام برسون. ‫- میرسونم.
‫و این که سر بزنه به من.
‫باشه.
‫دستات میلرزه.
‫نگرانم.
‫از اوضاعی که هست خوشم نمیاد.
‫ببخشید نیسان، تو از واقعیت فرار میکنی.
‫مثل کبک سرتو توی برف کردی.
‫چه خبر؟ غذا خوردین؟
‫آره.
‫میدونم.
‫خب، خب!
‫خوش اومدی.
‫ممنون.
‫تازه اومدی؟
‫نه، یه مدت پیش.
‫فارغ التحصیل شدی!
‫آفرین!
‫ممنون.
‫چه خبره؟ مشکلی نداری؟
‫چیز جدیدی نیست.
‫مامان کتابامو برداشته.
‫آره.
‫اون از شلختگی بدش میاد.
‫از کتاب به کجا رسیدی؟
‫نزار شروع کنم.
‫بازگشت درخشش و نرمی فقط در یک ماه.
‫اسپری بازسازی شبانه درمانی ما...
‫کنترل رو بده من.
‫سریالمون میخواد شروع بشه.
‫خب؟
‫وقتی شروع شد میزنم اینجا.
‫کی دلش میخواد چند ساعت تبلیغ ببینه؟
‫سینان، بیا ببین خالت چی برامون فرستاده.
‫خاله داده؟
‫اون بزا رو نگاه کن!
‫این یه بز یه سالست؟ بیشتر شبیه گاومیشه!
‫که توی طویله شکمش رو با آشغال پر کردن!
‫فکر کن شیر و گوشتشون چه مزه ای میده.
‫هیچوقت برای گله ای به این بزرگی ‫علوفه به اندازه کافی نداری.
‫دیوونه شدی؟ زمین قدری سخاوت ‫داره که به همه روزی میده.
‫"به زمین بی اعتنایی نکنید که ‫مخزن بسیاری از گنجینه هاست،
‫آرامگاه قدیسان و هزاران پیامبر است."
‫یونس امره! ‫(شاعر ترک زبان صوفی)
‫آفرین!
‫باید به زودی بازنشسته بشم.
‫با جایزه بازنشستگیم نشونت ‫میدم چطور حیوون پرورش میدن.
‫البته!
‫ما نمیتونیم برای خرج کردنش فکر کنیم.
‫تو با اسبا ولخرجی میکنی،
‫بقیشم میره برای بز و گوسفند.
‫چه خانواده حیوون دوستی!
‫یاسمین! برو کتم رو بیار.
‫پشت سرته. خودت بیارش.
‫چون پشت منه میخوام تو برام بیاریش.
‫پیاز خوردی؟
‫نه اصلا.
‫بوی پیاز میده.
‫به هر حال. آدامس نعنایی بخور بوش بره.
‫وای بابا!
‫ترسوندیم!
‫خوب بود مگه نه؟
‫مردم از خنده.
‫منو خندوند.
‫امروز صبح مصادرش کردم.
‫یه دانش آموز داشتش.
‫چرا نگهش داشتی؟
‫میتونستی پسش بدی.
‫چرا این کارو میکردم؟ اون بازم میوردش.
‫میرم هوا بخورم.
‫سینان!
‫اگه میری بیرون،
‫بنزین بزن، فردا میریم شهر.
‫میتونیم چاه رو تموم کنیم.
‫چه عجله ایه؟ من تازه برگشتم.
‫تنها نمیتونم این کارو بکنم. کمک میخوام.
‫تایرها هم صاف شدن.
‫چکار کنیم؟
‫بنزین زدی اونا هم باد کن یکم.
‫چند روزی کارمونو راه میندازه.
‫به نظیف بگو کمکت کنه.
‫اینو بردار.
‫- کافیه؟ ‫- باید باشه.
‫کافیه. تو سرازیری ماشینو خاموش میکنیم.
‫بلند کن!
‫پام!
‫پات اونجا چکار میکنه؟
‫وقتی گفتم بلند کن.
‫تکون نمیخوره.
‫ته طناب کجاست؟
‫نگه دار.
‫بکش!
‫توی تاریکی چیزی نمیتونی ببینی.
‫این سنگو میبینی؟
‫طناب و سنگ رو بگیر.
‫طنابو بزار زیر سنگ.
‫بالاشو گره بزن
‫و دوباره برش گردون زیر.
‫میخوام کمکت کنم و تو برات مهم نیست.
‫درست نیست.
‫من جا به جاش کردم که پامون روش نره.
‫گوش کن.
‫با کمردرد کمکت میکنم و تو غر میزنی.
‫بابا من از چان این همه راه اومدم. ‫سینان هم همینطور.
‫سریع انجام میشه این کار ‫ولی تو خیلی طولش میدی.
‫بابا نمیتونی یه چاه رو بدون ‫پیدا کردن آب تموم کنی.
‫آب؟
‫اینجا؟
‫خیلی لجبازی!
‫زمینم رو از من بهتر میشناسی؟
‫ای خدا!
‫مردم کرکر به اون نقشه ‫های احمقانه تو میخندن!
‫بر اساس علم و منطقه آره؟
‫عصای آب یابت بهت گفته؟
‫من عمرمو اینجا گذروندم.
‫و تو بهتر از من میدونی اینجا آب هست یا نه؟
‫موافقت کردم کمکت کردم که دهن مردم رو ببندم.
‫و دوباره خراب کاری کردی.
‫چرا اون احمت عقب مونده رو به کار گرفتی؟
‫همه بهت میخندن.
‫چون اون بیکار بود.
‫برعکس بقیه به اونم دستمزد دادم.
‫میتونستی توی این زمان یه ساختمون بسازی.
‫اگه جات بودم ساکت میشدم.
‫عجب فکری!
‫پیدا کردن آب
‫و کشت توی زمین!
‫بابابزرگ صبر کن! کجا میری؟
‫قورباغه هست اما آب نیست؟ عقلت کجا رفته؟
‫ولش کن صداتو نمیشنوه.
‫میدونم. برا همین دارم میگم.
‫چرا اون اومد؟
‫- تو ازش خواستی؟ ‫- نه.
‫اینجوریه دیگه.
‫مثل شمشیر داموکلس آویزون منه. ‫(داستانی اساطیری از یونان باستان)
‫عرپ! ‫(عرب به زبان ترکی)
‫چرا خوابیدی؟
‫دوست ندارم با تو تنهاش بزارم ‫اما الان چاره ای ندارم.
‫همینجا بمون.
‫به زودی بازنشسته میشم.
‫بعدش با هم اینجا میمونیم.
‫الان چکار کنیم؟
‫ها؟
‫الان؟
‫خودمون بهتر انجامش میدیم.
‫فکر میکنن با زور درست میشه.
‫چکار میکنی بابابزرگ؟
‫با کمردردت بلند نکن اینا رو!
‫راسو های لعنتی!
‫هیچوقت از آزار ما دست نمیکشن.
‫قبلا بخاطر پوستشون اونا رو می کشتیم.
‫الان کسی براش مهم نیست.
‫سگه کمکی نمیکنه؟
‫سگ بابات؟ عمرا.
‫این کثافتا مرغا رو خفه ‫میکنن، خونشون رو میخورن
‫و هر چی باقی میمونه رو میبرن.
‫مثل خون آشاما؟
‫چرا گذاشتی رفتی؟ قورباغه نبود.
‫معلومه که نبود.
‫اون عصبانیم کرد.
‫چرا میزاری عصبانیت کنه؟ اهمیت نده بهش.
‫حرص نخوردن سخته.
‫فقط داره سرخودشو گرم میکنه. ‫هیچوقت کارش تموم نمیشه.
‫خب ولش کن بزار کارشو بکنه.
‫سخت نگیر.
‫بزار خوش بگذرونه خودتم خوش باش.
‫وقتی بچه بود ما یادمون رفت ‫ببریمش روی زمین خوابید.
‫پیداش کردیم پر مورچه شده بود.
‫بخاطر اون قضیه این کارا رو میکنه؟
‫نه بابا.
‫اما تا چند روز از دماغش مورچه میومد بیرون.
‫نه، بخاطر تون نیست، اما...
‫اون قفسه قدیمی توی انبار.
‫هنوز اونجاست؟
‫نمیدونم. از مادربزرگت بپرس.
‫مادربزرگ مرده بابابزرگ.
‫قفسه رو میخوای چکار؟
‫پر از روزنامه های قدیمی بود،
‫تبلیغ و آگهی و اینا.
‫اون دو تا بطری پلاستیکی رو بهم بست
‫و وسط شکاف یه درخت گذاشت.
‫برای چی؟ که آفتاب آبش رو گرم کنه.
‫و بعدش بتونه دستاشو با آب گرم بشوره.
‫ببین چه فکرای چرتی داشته!
‫- چطوری؟ ‫- سینان بیا تو.
‫نه؛ ممنون مامانبزرگ. مامان اینو برات داده.
‫ظرفا برای خودته. شیرینی هم هست.
‫بیا تو.
‫نه، کار دارم.
‫گرسته ای؟
‫اونجا نایست. بیا تو.
‫نه بابا بزرگ.
‫پنکیک درست کردم.
‫من میرم.
‫تنها اومدی؟
‫نه، با بابا.
‫اون سر زمینه.
‫- الان میخواد چکار کنه؟ ‫- روی چاه کار میکنه.
‫قضیش تمومی نداره.
‫بابات کجاست؟
‫سر زمین.
‫توی زمین چاه میکنه!
‫تموم نشده؟
بلبل جان ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫هیچوقت تموم نمیشه.
‫البته که نه.
‫بهش گفتم اونجا آبی نیست.
‫چرا روی اون تپه چاه میکنه؟
‫میخواد رو زمین کشت انجام بده.
‫میشناسیش.
‫دوباره خیلی قرض بالا اورده. شنیدی؟
‫آره، مامان گفت.
‫گفت که تو کمک کردی. ممنون.
‫دیگه چه کاری از دستمون بر میاد؟
‫- معلمه رو گفتی؟ ‫- کی؟
‫معلمه. بهت گفته؟
‫آروم باش بابا!
‫قضیه چیه؟
‫اون معلم کچله رو میشناسی؟ دوست قدیمی بابات.
‫چند روز پیش با زنش اومد.
‫محرم. و ؟
‫گفت که یه سال پیش یه ‫مقداری طلا به بابات داده
‫و نمیتونه پسش بگیره.
‫- چرا به تو گفت؟ ‫- نمیدونم.
‫خیلی آدم حرافیه.
‫طلای زنش بود، پسرشون داره ازدواج میکنه...
‫- چیزی بهش ندادی نه؟ ‫- نه.
‫ندی! خیلی کلاهبرداره. ‫اون بود که بابامو کشوند سمت اسبا.
‫این دلیل میشه که طلاش رو پس نده؟
‫هر کاری دلشون بخواد میتونن بکنن. ‫برام مهم نیست.
‫برو.
‫شهردار
‫- نام خانوادگیت چیه؟ ‫- کاراسو.
‫آره. اینجاست.
‫سینان کاراسو.
‫آره.
‫- تو پسر کوموری؟ ‫- نه.
‫اما میشناسمش.
‫ما نام خانوادگیمون یکیه.
‫بابات کیه؟ چکارست؟
‫- اونم یه معلمه. ‫- کجا؟ اینجا؟
‫آره اینجا.
‫اسمش چیه؟
‫ادریس.
‫پس تو پسر ادریسی؟
‫بله.
‫چیزی که نوشتم آمادست.
‫اما همونطور که میدونید، ‫انتشار کتاب آسون نیست.
‫باید سرمایه جور بشه.
‫آسون نیست.
‫فکر کردم برم سراغ شورای منطقه ای
‫اما این که اول شهر خودمو ‫امتحان کنم بنظرم بهتر بود.
‫اینجا آدمای جنگجو میبینم. ‫در موردشون صحبت کردی؟
‫آره.
‫- و گلابی وحشی. ‫- آره.
‫آدمای کمی در موردش میدونن. آفرین.
‫مممنون.
‫برادرم خدمت سربازیش اونجا ‫بوده، برای همین میدونم.
‫و سنگ قبرهای قدیمی.
‫آره.
‫بالای دریاچه ون.
‫اما ببخشید آقای عدنان.
‫من در مورد مکان حرف نمیزنم، ‫موضوع خود درخت گلابی وحشیه.
‫چی؟
‫درختای گلابی وحشی. اون ‫درختای کوتاه و پرپیچ و تاب؟
‫منظورم از گلابی وحشی توی کتاب اینه.
‫درسته.
‫هر کسی در مورد اون هم نمیدونه.
‫با این که اونجا پر از گلابی وحشیه.
‫البته،
‫من اینو کتاب راهنمای گردشگری ‫یا بر اساس واقعیت نمیدونم.
‫البته،
‫اینجا الهام بخش من بوده اما ‫اینا دست نوشته های شخصی هستن
‫که به طور ادبی داستان سرایی شدن.
‫از جهتی، اینا اعترافات خودمونیه
‫که از قید و بند تاثیر هر ‫عقیده و تفکر و قدرتی رهاست.
‫منظورت یه برداشت آزاده شخصیه؟
‫یه جورایی.
‫یه همچین چیزی.
‫خب، خوبه. آفرین.
‫ممنون.
‫انتشار این متون به عنوان ‫کتاب خیلی برای من مهمه.
‫بله، البته. خیلی مهم.
‫شرمنده که بدون وقت قبلی اومدم.
‫ نمیخواستم وقتتون رو بگیرم. ‫- نه، حرفشم نزن.
‫فکرشم نکن.
‫اصلا.
‫متوجه در شدی وقتی اومدی تو؟
‫- اون در؟ ‫- آره.
‫آره.
‫دری نیست.
‫درسته، دری نیست.
‫میدونی چرا نیست؟
‫چون اولین کار من بعد از قبول ‫مسئولیت برداشتن اون در بود.
‫میدونی چرا؟
‫چون در من همیشه بازه. ‫(در اتاق)
‫من چیزی برای پنهان کردن ندارم.
‫فاصله از عموم مردم مال گذشتست.
‫دموکراسی چیزیه که همیشه زندست و رشد میکنه.
‫عقب نشینی پشت دیوار های ضخیم، ‫پاسخگو نبودن به هیچکس،
‫طرح ریزی در خفا،
‫اخلاقی نیست.
‫ما همیشه در مشکلات کنار ‫کارگرا و مردم بودیم.
‫و به این کار ادامه میدیم.
‫بعدش جامونو به شما جوونا میدیم.
‫مثل مسابقه دو تیمی میمونه درسته؟
‫قطعا.
‫خب گفتی که چقدر میخوای؟
‫کلا حدود 2000 لیره.
‫فقط چاپ نیست.
‫توزیع و تبلیغات و مالیات هم هست.
‫مساله مهمی نیست.
‫نه.
‫2000 تا چیزی نیست.
‫موافقم.
‫چیزی نیست.
‫درسته.
‫این برای 500 نسخه هست.
‫اگه بیشتر بخواید قیمت بالاتر میره.
‫یه نفر توی شهر توی چاپخونه کار میکنه،
‫برام یه قیمت خوبی پیدا کرده.
‫همونطوری که میگید پول زیادی نیست.
‫واقعا نیست.
‫البته با این حال...
‫متاسفانه
‫ما نمیتونیم همچین پولی رو ‫از بودجه شورا برداریم.
‫از نظر قانونی نمیتونیم.
‫مستقیما برای یه شخص خرج کنیم.
‫اگه یه کار علمی یا برای گردشگری بود،
‫در مورد قبرستون جنگی یا ‫قلعه کیلیتبحر بود آره.
‫میتونستیم بودجه تبلیغی خودمون ‫رو هر چقدر که بخوای صرف کنیم.
‫بازم اون موقع یه فرایندی داشت.
‫اما اینجا،
‫برای یه یادداشت شخصی با دید کلی.
‫صراحتا میگم که درخواست زیادیه سینان.
‫اما من از شما نمیخوام که
‫کامل ازش حمایت مالی کنید.
‫این میتونه قرض یا دستمزد یه کاری باشه.
‫نه.
‫اصلا راه نداره.
‫حتی آشغال هم براتون جمع میکنم.
‫الان یادم افتاد...
‫ما یه شاعر آشغال جمع کن هم داشتیم. ‫میشناسیش؟
‫نه
‫صبر کن، اگه مونده باشه کتابشو بهت میدم.
‫ما بعدا فهمیدیم که
‫اون یه شیاد بوده.
‫از ما چاپید و بعد غیبش زد.
‫عثمان!
‫کتابای نجاتی کجان؟
‫توی اون قفسه بودن.
‫نمیبینمشون. فقط چیزای انتخابات هست.
‫از غضنفر بپرسم کجاست؟
‫آره، برو ازش بپرس.
‫چطور میتونیم کمکت کنیم؟
‫شاید بهتره با الهامی حرف بزنی.
‫آره، برو الهامی رو ببین. اون راست کارته.
‫الهامی؟
‫توی بخش گردشگری کار میکرد. ‫الان یه معدن شن داره.
‫پشت معدنه.
‫اما این کتاب گردشگری نیست...
‫نه. اینطور نگو.
‫اون خیلی مطالعه میکنه. نسبت به کتاب حریصه. ‫برو ببین. خودش کلی کتاب داره.
‫اگه کسی بتونه پشتیبانیت کنه اونه.
‫برو باهاش حرف بزن.
‫بهش زنگ میزنم میگم که داری میای.
‫باشه، ممنون.
‫داشتم رد میشدم بهش سر میزنم.
‫برو، اون علاقمه منده به این چیزا.
‫شانس اوردی یادم بود.
‫سلام.
‫دوست دارم با آقای الهامی ملاقات کنم.
‫اینجا نیست.
‫- کی برمیگرده؟ ‫- دوشنبه.
‫چکارش داری؟
‫چیز خاصی نیست. ممنون.
‫سینان!
‫منم. نشناختی؟
‫خدیجه؟
‫شناختی بلاخره!
‫اینقدر عوض شدم؟
‫نه، بخاطر شال سرته.
‫- برا اون نشناختم. ‫- آره معلومه.
‫نه واقعا.
‫تو اصلا عوض نشدی. همون موقع شناختمت.
‫سر به زیر، دست توی جیب. همونجوری.
‫ولی عینکت نیست.
‫تو هم عوض نشدی.
‫تو بزرگ شدی.
‫منظورت اینه پیر شدم؟
‫نه! سن تو پیر نیست که.
‫خب آره.
‫منظورم تغییر از جهت خوب بود.
‫باشه، هر چی تو بگی.
‫- اینجا چکار می کنی؟ ‫- میگردم.
‫یه کاری اونجا داشتم.
‫تو چکارا میکنی؟
‫هیچی.
‫از زمین گردو میچیدم. اومدم آب بردارم.
‫این زمین شماست؟
‫نه. ما فقط کمک میکنیم.
‫خوبه.
‫- تو دانشگاهت تموم شد؟ ‫- آره.
‫آفرین. میخوای معلم بشی؟
‫هنوز نمیدونم.
‫باید امتحانای بیشتری بدم.
‫بستگی داره چطور پیش بره.
‫تو درس رو به کجا رسوندی؟
‫بعد دبیرستان نخوندم.
‫فکر کنم شنیدم.
‫چرا؟
‫فشار خونه؟
‫نه. نمیخواستم.
‫چطور؟
‫نمیدونم. نمیخواستم دیگه.
‫از مدرسه خسته شده بودم.
‫تو چرا تعجب کردی؟
‫این خیلی بعید بود؟
‫البته که نه. تعجب نکردم.
‫خب، میخوای اینجا چکار کنی؟
‫خب...
‫اون امتحان رو بدم.
‫بعدش کار پیدا کنم یا ‫سربازی برم، بستگی داره.
‫ولی قصد ندارم اینجا بمونم.
‫چرا نه؟
‫نمیدونم، ازینجا خوشم نمیاد.
‫پر از آدمای
‫کوته فکر و متعصبه.
‫نمیخوام اینجا بپوسم.
‫خوبه. خودتو نجات بده.
‫ما میگذرونیم.
‫منظورت چیه.
‫اینجا میپوسیم دیگه مگه نه؟
‫منظورم این نبود.
‫اینجا از نظر کاری برای مردا سخت تره.
‫البته، دخترا شوهر میکنن و تو خونه میشینن.
‫من اینو گفتم؟ فیمینیست شدی؟
‫نه، نگران نباش. مشکلی نیست.
‫بهرحال این چیزیه که من میخوام. ‫ازدواج و تو خونه نشستن.
‫پس همه چی خوبه.
‫همین.
‫بحث انتخابه.
‫سیگار داری؟
‫آره.
‫یه دونه برام روشن میکنی؟
‫بیا دنبالم.
‫قبلا سیگار میکشیدی؟ یادم نمیاد.
‫نه، تازگی شروع کردم.
بلبل جان ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫شبیه کسایی که 40 ساله معتادن میکشی.
‫خیلی سخت گیر شدی.
‫ممنون.
‫بیا، یه پک بزن.
‫بخاط اینه که به لبای من خورده؟
‫مسخره نشو!
‫سر زمین نگرانت نمیشن؟
‫چیزی نیست.
‫شاید این برات عجیب باشه.
‫اما من نمیفهمم چرا
‫مردم زندگی که نزدیکشونه رو انتخاب میکنن.
‫اونا این کارو نمیکنن.
‫هر کسی که واقعا بخواد
‫میره و هر جوری که بخواد زندگی میکنه.
‫اما چیزای قشنگ زیادی اون بیرونه.
‫مثل چی؟
‫میخوای من بهت بگم؟
‫آره.
‫منظورت از چی چیه؟
‫خیلی چیزا.
‫مثلا؟
‫مثلا...
‫خیابونای شلوغ و پراز نور.
‫تپه های بادی،
‫غذای خوب.
‫همشو دیدم. چیز خاصی نیستن.
‫دیگه چی؟
‫کشتی هایی که به دوردستا میرن،
‫غروب های تابستون،
‫عاشق شدن، مست کردن،
‫زیر بارون خیس شدن.
‫فکر کن یهو الان بارون بگیره و خیس شیم...
‫بعد بهمون رعد و برق بخوره، عالی نیست؟
‫صبر کن، قبلش باید چند تا کار بکنم.
‫همه چی، زندگی...
‫خیلی به نظر نزدیک میان، اما نیستن.
‫چون همه چیز دوره.
‫خدیجه چی شده؟
‫بیا اینجا میبیننت.
‫داری گریه میکنی؟
‫چی شده؟
‫هیچی.
‫راستش منم به زودی میرم.
‫میری؟
‫کجا؟
‫چرا باید همیشه تو بری؟ ‫بزار جاهامون رو عوض کنیم.
‫باشه، ولی...
‫کجا میری؟ کنجکاو شدم.
‫یه جایی پر از طلا و نقره و این چیزا.
‫جزیره گنج!
‫منم میتونم بیام؟
‫شاید جزیره گنج نباشه...
‫اما میتونی بهش بگی تالار گنج.
‫اونجا رو میشناسی که بهش میگن خونه بخت؟
‫من اونجا میرم.
‫پس داری ازدواج میکنی؟
‫شوخیت گرفته؟
‫- چرا باید این کارو بکنم؟ ‫- نمیدونم. عجیب غریب شدی.
‫یه دیقه گریه میکنی، بعدش میخندی.
‫اما اگه جدی هستی مبارکه.
‫برای تو و رضا خوشحالم.
‫چرا رضا؟
‫منظورت چیه؟
‫من نمیخوام با یه بچه ازدواج کنم.
‫پس شماها بهم زدید؟
‫شوکه شدم.
‫پس با کی؟
‫تو نمیشناسیش.
‫یه جواهر ساز.
‫خب بگو ببینم.
‫با توجه به این که این همه کتاب خوندی.
‫زیر اون طلا عقرب هست؟
‫عقرب؟
‫همه جا عقرب هست.
‫پس چرا من باید برم به یه تالار شیک؟
‫به خودت بستگی داره.
‫چطور میتونم برات چنین تصمیمی بگیرم؟
‫محض رضای خدا!
‫فقط نظرت رو پرسیدم. لازم نیست اینقدر بترسی.
‫من نترسیدم.
‫و قلبت،
‫اون چی میگه؟
‫قلبم؟
‫کی بوده که قلبم چیزی بگه؟
‫خدیجه!
‫کجایی؟
‫سلام!
‫چطوری رفیق؟
‫خوبم. تو چطوری؟
‫مثل همیشه. زندم. تو؟
‫خودت میدونی.
‫میای؟
‫- نمیتونم رفیق. ‫- چرا؟
‫پلیس اینجوریه.
‫- یعنی تعطیلات نداره؟ ‫- دقیقا.
‫پس کجایی؟
‫خونه رو تخت. تو برگشتی به چان؟
‫آره، برگشتم به چان لعنتی!
‫اگه یه دیکتاتور بودم...
‫به خدا یه بمب اتم مینداختم ‫رو این شهر لعنتی.
‫عید بهت مرخصی نمیدن؟
‫نه. اگه گرفتم برمیگردم. ‫ما داریم کار میکنیم.
‫من سر پستم.
‫مگه تو پلیس ضد شورش نیستی؟
‫چرا، اما ما رو اعزام کردن نزدیک مرکز.
‫وسط محله کولی ها.
‫ما اونجا هستیم.
‫دو روز در هفته.
‫غیر از اون موقع توی مقر تیپ هستیم.
‫اگه مشکلی پیش بیاد میریم.
‫زیاد مشکل پیش میاد؟
‫کومونیست ها رو میزنی؟
‫هیچ جایی اندازه اینجا عجیب نیست!
‫الان آرومه، اما دو ماه پیش قیامت بود.
‫اگه اتفاقی بیوفته تو رو میفرستن؟
‫آره.
‫خب چکار میکنی؟ گاز اشک ‫آور و شلنگ آب و اینا؟
‫آره اینا.
‫و اگه کسی نبینه یکمی هم میزنیمشون.
‫اینم یه جور تاوان قلدری کردن اوناست.
‫چرا که نه؟ نظریه زندگی همینه.
‫هر کسی خودشو سر کس دیگه خالی میکنه.
‫ما رفتیم به یه دانشگاه.
‫یه آدم قد کوتاه مثل سیدی بود
‫که عضو یه انجمن چرت سوسیالیستی بود.
‫جلو من وایساد، من سپرم رو گرفتم بالا.
‫اون گفت " این دیگه چیه؟" ‫بعدش به سپرم لگد زد.
‫عوضی هی به سپرم لگد میزد!
‫داشتم عصبی میشدم. همه جا هم دوربین بود.
‫وقتی خواست دوباره لگد بزنه ‫با سپرم کوبوندم تو سرش!
‫مثل عن در رفت!
‫عین سیدی قد کوتاه ما بود.
‫این دنیا خیلی عوضیه.
‫فکر میکنی شانس گرفت شفل معلمی داریم؟
‫من از فکرش در اومدم.
‫اما توی فوریه کارت مشخص میشه.
‫اگرم بشه، فکر نکنم توی شرق دووم بیارم.
‫من که میگم برو.
‫اینقدرم بد نیست.
‫برای معلما خوبه.
‫پلیسا و سربازا چیزی گیرشون نمیاد.
‫چه خبر؟
‫سیدی!
‫کی یاد میگیریم که خیلی مهم نیستیم...
‫چرا غریزمون اینه که درد بکشیم؟
‫بهتر نیست اونو به عنوان ‫لحظه کلیدی بصیرت ببینیم؟
‫ما اعتقادات خودمون رو به وجود میاریم.
‫برای همین باید به جدایی باور داشته باشیم
‫به اندازه زیبایی و عشق، و آماده باشیم.
‫چون گسیختگی و جدایی در ‫انتظار هر چیز زیبایی هست.
‫که در این صورت، چرا با این آشفتگی ها
‫مانند فاجعه های سازنده رفتار نکنیم
‫که کمکمون میکنه در ناشناخته ‫های خودمون نفوذ کنیم؟
‫
‫پس الان میتونی برای شادی برقصی.
‫- منظورت چیه؟ ‫- بیخیال.
‫نگو که خوشت نیومد.
‫چطور؟
‫چون تو جدا شدی؟
‫دقیقا.
‫توی هر کلمه ای که میگی واضحه.
‫میتونم ببینمش.
‫شاید حق با تو باشه.
‫اما طبیعیه. برای هر کسی همینطوره.
‫تو به ما حسودی میکردی.
‫فکر کردی من متوجه نشدم؟
‫چرت نگو!
‫تویی که باید حسودی کنی کله خراب.
‫تو روشت اینطور بود.
‫توی دبیرستان رفتی رو مخ دختره.
‫بهش کتاب و این چیزا دادی.
‫اون نقشه های پلیدانت.
‫توی عالم هپروت بودی، امکان ‫جدایی رو نادیده گرفتی.
‫وقتی که زندگی واقعی بهت ضربه زد،
‫بقیه رو مقصر میدونی.
‫خدیجه خیلی سال بود که چشمش دنبال بقیه بود. ‫متوجه نشدی؟
‫دروغ گو!
‫فقط اینا رو میگی چون خدیجه ‫تو رو نادیده گرفت...
‫با وجود همه کتابا و نقشه های پنهانیت.
‫اینقدر مطمئن نباش.
‫اگه نظر منو میخوای.
‫گمشو!
‫گمشو! عوضی!
‫عوضی!
‫میکشمت!
‫به پسر یکم پول بده.
‫با تو حرف میزنم!
‫امتحان داره.
‫شوخیت گرفته؟ کدوم پول؟
‫تو حقوق من و کارت بانکمو داری.
‫فکر میکنی بعد این که ‫قرضات رو دادم چی مونده؟
‫ولم کن آسومان! ‫(اسم ترکی به معنی آسمان)
‫میتونستی به من بگی. ‫من پول رو پیدا کردم.
‫چه فرقی میکرد؟
‫چکار کردی؟
‫روی اسب شرط بستی!
‫خب تمومه دیگه.
‫بس کنید! پیاده میرم.
‫صبر کن، من برمیگردم.
‫پول نداری؟
‫الان یه جوری سر کن برات میفرستم.
‫فراموشش کن.
‫واقعا؟
‫- کارت شناساییت رو داری؟ ‫- آره.
‫من یه بار فراموش کردم برای ‫امتحان معلمی کارت خودمو ببرم.
‫نزاشتن برم تو.
‫با این که ممتحن رفیقم بود.
‫نزاشت برم تو.
‫نمیگم که اون حسود بوده.
‫اون دوست خوبی بود.
‫بیا.
‫- یه جوری باهاش سر کن. ‫- ممنون.
‫موفق باشی.
‫ممنون.
‫وقتی تموم شد بهمون زنگ بزن.
‫موفق باشی!
‫باشه، خداحافظ.
‫وای خدا چقدر تند میری!
‫با این که دویدم نتونستم بهت برسم.
‫اینجا چکار میکنی؟
‫گفتم تا ایستگاه اتوبوس باهات برم.
‫لازم نبود.
‫مهم نیست. من امروز بیکارم.
‫برگرد. راهو بلدم.
‫درسته، اما امروز فرق میکنه.
‫امروز سرنوشت سازه برات! ‫میخوای آزمون مهمی بدی!
‫شاید یه شهر خوب توی ساحل ‫دریای اژه بهت بیوفته...
‫یا یه روستای برفی دور افتاده توی شرق.
‫شرق رو ولش کن.
‫حتی اونجا این روزا زندگی توش آسون نیست.
‫میدونم که نیست.
‫میخوای چکار کنی؟ کاره دیگه!
‫مثل زمان تو نیست.
‫300 هزار معلم منتظر شغل هستن.
‫خب؟
‫تو نمرت خوب میشه و همشون رو شکست میدی.
‫- من؟ ‫- آره، تو.
‫میبینت که اونا رو پشت سر میزاری.
‫خب دیگه.
‫اگه از جواب مطمئن نیستی سفید بزار.
‫مگه این که بین دو تا گزینه شک داشته باشی. ‫(ترفند تست زتی)
‫در غیر این صورت ولش کن حدسی نزن.
‫چرا اینو بمن میگی؟
‫چون از نظر ریاضی ثابت شده.
‫- سیگار داری؟ ‫- نه.
‫پول خورد داری؟ میرم میگیرم.
‫چیه؟
‫باشه با هم میریم میگیریم.
‫باشه پس.
‫حالا نمره قبولی چنده؟
‫لازم نیست که وانمود کنی برات مهمه.
‫من وانمود نمیکنم.
‫چت شده تو؟
‫قبلا نمره قبولی بوده؟
‫نه. برای همین میپرسم.
‫ببین! نجاتی اجاقش رو روشن کرده.
‫ساندویچ گوشت چطوره؟
‫گوشت این موقع روز؟
‫تازه مگه صبحونه نخوردی؟
‫نه. مامانت داشت به من غر میزد.
‫بعد این که رفتی فرار کردم.
‫به هر حال الان دیگه ظهر شده.
‫قراره بری مسافرت. گرسنه نیستی؟
‫مسافرت؟ فقط 90 دقیقه راهه.
‫فکر کنم همینطوره.
‫خب دیگه.
‫پس به من پول یه ساندویچ بده.
‫بوش خیلی خوبه.
‫ول کن نیستی نه؟
‫باشه ولش کن. برو امتحانت رو بده. ‫نگران نباش.
‫موفق باشی! به سلامت!
‫اتوبوس داره میره.
‫باشه فراموشش کن. برو بشین.
‫برو بشین.
‫باشه، اینو بگیر. به خودت برس.
‫خوبه.
‫باشه.
‫مواظب باش.
‫- اونایی که نمیدونی رو جواب نده. ‫- باشه.
‫موفق باشی!
‫ممنون.
‫امتحان تموم شده پسرم؟
‫امتحان تموم شده؟
‫چرا تو داری سرویس میری؟ شاگرده کو؟
‫شاگرده؟
‫اون بیچاره خودشو سوزوند.
‫من امروز صبح یه کیف اینجا گذاشتم.
‫اون برمیگرده.
‫اون بیچاره سرویس دادن براش سخته.
‫هیچکی از بچه های ما اینجا نیست؟
‫اونا دیگه نمیان.
‫اما اون پسره
‫اونی که پلیس شده میتونه دیگه نیاد اصلا.
‫- از پلیسا خوشت نمیاد. ‫- ازون خوشم نمیاد.
‫بزار بره شرق بمب بکنن تو کونش.
‫یه مدت نبودم کلا جمعیت عوض شده!
‫فقرت یه حس پست مدرنی داره نزات.
‫به چی فکر میکنی؟
‫خب 250 لیره مشکلاتمو حل میکنه.
‫چی؟
‫چی چی؟
‫این به نظر محاسبه دقیقی میاد.
‫یه 140 لیره میخوام که برق لعنتی رو وصل کنم.
‫من 120 تا بدهکار بودم اما ‫20 لیره هزینه وصل مجدده.
‫بعدش پسرم از مرخصی اومد،
‫من اندازه 8 لیره موز از ‫فروشنده دوره گرد گرفتم.
‫هر روز جوری نگام میکنه انگار زنشو گاییدم!
‫اگه پولش رو بدم جفتمون راحت میشیم.
‫از بازار پاستا، برنج و بلغور ‫میخوام، 3 کیسه که میشه 10 لیره.
‫دستور رئیس خونست.
‫ مرمره زیتون رو با تخفیف میده.
‫یکم میگیرم.
‫و تعمیر کفش هست قبل این که زمستون بیاد.
‫اما امیدوارم
‫ازم پولی نگیره.
‫و یه پیچ بزرگ دستشویی هم میخوام.
‫هر چی بمونه رو برای پسرم میفرستم.
‫اون توی ارتش بهش نیاز داره.
‫- یه پیچ بزرگ دستشویی؟ ‫- آره.
‫چرا پولشو بدی؟ از یه دستشویی دیگه در بیار.
‫همین کارو کردم، هیچ کدوم بهش نمیخوره!
‫شنیدم بعضی بانکا یه سیستمی دارن...
‫که برای انتقال پول به ارتش پول نمیگیرن.
‫تو در موردش شنیدی؟
‫ممنون.
‫- دارم باهات حرف میزنم! ‫- چی؟
‫گفتم بعضی بانکا این سیستم رو دارن که
‫برای انتقال پول به ارتش کارمزد نمیگیرن.
‫- راجبش میدونی؟ ‫- کر که نیستم!
‫حواسم نبود برا همین نشنیدم.
‫نه در موردش نشنیدم.
‫این یه دست نوشته نیست.
‫چی؟
‫این یه نسخه چاپیه که شبیه ‫یه دست نوشته درست شده.
‫- از کجا میفهمی؟ ‫- از این نقطه های ریز.
‫نقطه های ریز؟
‫اگه دوست داری ببین.
‫- پس ارزشی نداره؟ ‫- خب.
‫خیلی قدیمیه.
‫چیزای قدیمی همیشه با ارزش نیستن.
‫البته، ولی...
‫چقدر می ارزه؟
‫آقای سلیمان؟
‫سلام.
‫منو یادته؟
‫ما توی نشست "ادبیات و ‫مناطق روستایی" همو دیدیم.
‫واقعا؟
‫من توی مخاطبین بودم اما توی ‫وقت استراحت چشم تو چشم شدیم.
‫یادم نمیاد، اما باشه هر چی تو بگی.
‫ببخشید، غافلگیر شدم که شما رو اینجا دیدم.
‫یه لحظه وقت دارید؟ من یه سوال دارم.
بلبل جان ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫بزارید بشینم. مشکلی نیست؟
‫ببخشید اگه وقت ندارید مزاحم نمیشم.
‫نه، وقت دارم مشکلی نیست.
‫من سینان هستم در ضمن.
‫بله، سینان؟
‫اول بزار بگم که من تقریبا ‫همه کتابهاتون رو خوندم.
‫- واقعا؟ ‫- البته.
‫غیرعاقلانست که یه نویسنده جوون مشتاق
‫آثار شناخته شده ترین نویسنده محلی رو نخونه.
‫حداقل از نظر استراتژیکی.
‫چرا میگی "استراتژیکی"؟
‫قضیه رقابت نیست.
‫میخوای بدونی که چطور یه دید متفاوت
‫همون سرزمین رو میبینه،
‫همون مناظر و مردم رو.
‫پس میخوای نویسنده بشی؟
‫خب آره. اگه ارزشی داشته ‫باشه الان نویسندگی میکنم.
‫توی چه سبکی؟
‫نمیدونم. یه چیز تجربی بر ‫اساس فرهنگ زندگی محلی.
‫چیزای تبلیغاتی در مورد منطقه؟
‫- نه هیچوقت. چرا اینطور فکر میکنید؟ ‫- چرا هیچوقت؟
‫"هیچ حقیقتی نیست، فقط تفاسیر هستند."
‫نقل قول استاده. ‫(جمله از فردریش نیچه)
‫من کسی نیستم که توی محل زندگیم فرو برم.
‫اگه قراره نوشته هام دسته بندی بشن...
‫بعضی ها ممکنه بگن مقالاتی ‫از داستان های کوتاهه،
‫اما اینطور هم نیست.
‫به خودی خودشون قطعه ها ‫ممکنه اینطور درک بشن،
‫اما در کل،
‫من میگم که اونا فراداستان های غیرثابت هستن.
‫یه فراداستان؟
‫بله.
‫از این جهت سعی من اینه که ‫همش رو توی یه کتاب جمع کنم.
‫اگه بتونم یه حامی مالی یا ناشر پیدا کنم.
‫که خیلی آسون نیست.
‫میتونی.
‫خب این چیزی که بهش میگی ‫فراداستان غیر ثابت در مورد چیه؟
‫فکر کنم از اون داستان ها نباشه که ‫بشه در یکی دو جمله توصیفش کرد.
‫نگران نباش، یکی دو کلمه از ارزشش کم نمیکنه.
‫اینقدر محتاط نباش.
‫قضیه این نیست، اما...
‫ذهن های ساده یه کار رو در حد ‫یک ایده تک بعدی پایین میارن.
‫منظورم اونا بودن.
‫من شما رو جز اون جماعتی نمیدونم که
‫یه داستان رو شکست خورده فرض میکنن
‫اگه نتونن یه جمله اخلاقی ازش بکشن بیرون.
‫باور کن.
‫باشه.
‫میدونم اولین داستانا چطورن. ‫از دنیا عقب میکشی،
‫فکر میکنی همه منتظر کتابت هستن. اما...
‫اشتباه برداشت نکن.
‫من نمیترسم که ایده های منو بدزدی.
‫ای خدا!
‫چرا باید همچین فکر بکنم؟
‫خیلی مسخرست.
‫فکر کنم حرف اشتباهی زدم. ببخشید.
‫عیبی نداره،
‫اما گفتی که یه سوال داری.
‫من باید زود برم.
‫مهم نیست. جواب رو میدونم.
‫بله؟
‫نویسنده های دیگه ای غیر شما
‫توی اون هم نشست صحبت کردن.
‫مجری بیوگرافی اونا رو خوند.
‫خب؟
‫میخواستم بدونم نویسنده ها
‫خودشون اون بیوگرافی ها رو نوشتن
‫یا کمیته سازماندهی این کارو کرده؟
‫فکر میکنم هر کسی برای خودشو نوشته.
‫چرا؟
‫اینطور فکر میکنم.
‫انتخابایی که مردم میکنن وقتی ‫میخوان خودشون رو تشریح کنن...
‫چیزیایی که اونا مهم میدونن، ‫کلماتی که استفاده میکنن، همشون...
‫جالبه.
‫منظور؟
‫مثل آزمون شخصیتیه.
‫خیلی تلاش میکنی که مخفیش کنی،
‫اما خودش رو یجوری نشون میده.
‫بعدش ناگزیر به این فکر میکنی که لازم نیست
‫تبلیغ یه نویسنده از زبان خودش رو بخونی،
‫مثل یه برده ای که منتظر خریده شدنه.
‫خب اگه میخوای اینطور فکر کن،
‫اما نباید اینطور به قضیه نگاه کنی.
‫کار یه نویسنده رو از روی شخصیتش قضاوت نکن.
‫اینا دوتا قضیه متفاوته.
‫چطور میتونی اینو بگی؟
‫چطور یه نویسنده میتونه معتبر باشه
‫اگه نتونه خود واقعیش رو ببینه؟
‫گوش کن مرد جوون...
‫من از شما تعجب میکنم.
‫- اسمت چی بود؟ ‫- سینان.
‫سینان، اگه اینجایی که منو تحریک کنی ‫راه های زیادی برای انجام این کار هست.
‫نه، البته که نه.
‫- منظورم رو متوجه نشدی. ‫- تو بس نمیکنی.
‫با یه موجود بی جان صحبت نمیکنی که.
‫- چرا باید شما رو تحریک کنم؟ ‫- نه، مشکلی نیست.
‫اصلا اینطور نیست.
‫ببین، من خیلی چیزا دیدم. مهم نیست، ولی...
‫چیزی که میخوام بگم اینه.
‫پنج تا نویسنده اونجا بودیم.
‫بیوگرافی ها اذیتت کردن؟
‫نه، نه دقیقا اذیت،
‫شرمزدگی کلمه دقیق تریه، آقای سلیمان.
‫تو یه دانشجویی آره؟
‫- تازه فارغ التحصیل شدم. ‫- واقعا؟
‫تو چه رشته ای؟
‫معلمی؟
‫خوبه.
‫بد نیست.
‫خب حالا میخوای چکار کنی؟ بری سر کلاس درس؟
‫من باید منتظر نتایج امتحان امروز باشم.
‫- امتحان امروز بود؟ ‫- آره.
‫چطور بود؟
‫خوب نبود. ممکنه مجبور باشم ‫شغل دیگه ای رو انتخاب کنم.
‫مثل؟
‫پلیس مثلا.
‫مثل خیلی از معلمایی که ‫نمیتونن کار پیدا کنن.
‫یه دوستی دارم که فارغ التحصیل ادبیاته.
‫به پلیس ضد شورش ملحق شده
‫وقتی شغلی پیدا نشه حقوقش خوبه.
‫در مورد من، میتونم برای درآمد نویسندگی کنم.
‫میبینیم.
‫- نویسندگی هم آسون نیست. ‫- البته که نیست.
‫اما نزار دلسردت کنم.
‫نه، من نمیترسم
‫که با حقیقت رو به رو بشم.
‫من وقتی کتاب رو می نوشتم با ‫مشکلات زیادی دست و پنجه نرم کردم،
‫نمی تونم انکارش کنم.
‫اما سخت ترین چیز
‫این بود که بفهمم نوشته هام معمولیه،
‫و بعیده توجه کسی رو جلب کنه.
‫یه جورایی چیزهای مشابهی مینویسی.
‫چطور تا آخرش اعتماد به نفست رو حفظ میکنی؟
‫مهم نیست چی مینویسی، چطور مینویسی مهمه.
‫ما برگشتیم به اون کلیشه معروف.
‫آره، اما کلیشه ها
‫بعضی اوقات حقایق اساسی رو در خودشون دارن.
‫وقتی من مینویسم زندگی رو غنی میکنم ولی ‫مسائل پیش پا افتاده هم باهاش میاد.
‫منظورم اینه که
‫هیچ چیز اونطوری که به نظر میاد معمولی نیست.
‫من خمیر رو ورز میدم، میزارم درست شه
‫و پخته شه.
‫بعد ما میخوریمش.
‫خب.
‫- منظورمو گرفتی؟ ‫- البته.
‫همه جا موضوع برای نوشتن هست،
‫اگه فقط بتونی ببینیش.
‫اما اگه بتونی ببینیش ولی ‫نتونی بیانش کنی چی؟
‫باید کار کنی. اما استعداد مساله اصلیه.
‫پس آدمایی مثل ما باید نوشتن رو ول کنن؟
‫منظورت از "ما" چیه؟
‫کسایی که با قدرت های جادویی متولد نشدن.
‫راستش فکر میکنم من شانس اوردم.
‫سریع خودت رو قضاوت نکن.
‫کتاب اولته.
‫و هنوز منتشر نشده.
‫باید مصمم باشی.
‫یا بار و بندیلمو ببندم برم شرق درس بدم.
‫به هر حال این کارو بکن.
‫و یادت باشه آموزش
‫شغلیه که وقت برای نویسندگی میزاره.
‫شاید برای همینه که ‫نویسنده-معلم های زیادی هستن.
‫به هر حال.
‫وقتی بحث نویسندگی در میونه، من ‫هیچ بهونه ای رو قبول نمیکنم.
‫یه نویسنده خوب نق نمیزنه، ‫میشینه مینویسه.
‫توی هر شرایطی.
‫به قیمت نادیده گرفتن خانواده و دوستان
‫یا استفاده از اونا در صورت نیاز؟
‫چرا که نه؟
‫هر چیزی خوبه اگه با عواقبش بتونی کنار بیای.
‫خودتم اینو میدونی.
‫- اگه نتونی چی؟ ‫- پس ازش رنج میبری.
‫نویسنده ها باید بتونن ریسک کنن.
‫آهن بدون این که توی کوره بمونه فولاد نمیشه.
‫پس یه شیئی هست که آماده ای ازش دست بکشی،
‫اکثر مردم اونو مقدس میدونن، ‫اما در نهایت اون یه شی هست.
‫حالا این شی میتونه به ‫قدری به یه نفر کمک کنه که
‫ممکنه کمک بزرگی به پیشرفت بشریت بکنه.
‫خب؟
‫از نظر تو،
‫این کار اشتباهیه که اون ‫شی رو برای خودت بگیری
‫بدون اجازه صاحبش؟
‫شاید نه، اما...
‫اگه صاحبش بزنه تو سر "گیرنده"
‫و جمجمش رو خورد کنه
‫این هم اشتباه نیست.
‫به هرحال من باید برم.
‫یکی ممکنه که فکر کنه داری فرار میکنی.
‫من همین الانشم زیاد موندم.
‫هنوز یه سوال دیگه دارم.
‫به چه هدفی؟
‫یه هدف بزرگ.
‫خب اگه اینطوره بگو.
‫بیشتر نویسنده های روستایی توی هم نشست
‫موافق هستند که ادبیات
‫هیچ مرکزی جز زبان نداره،
‫جایی که قلم به کاغذ میرسه.
‫من دارم میرم!
‫خداحافظ آقای سلیمان!
‫به این باور دارید؟
‫این موضوع گسترده ایه.
‫- بهش عقیده ندارید؟ ‫- نمیدونم.
‫اونا نامه یه نویسنده رو خوندند ‫که از اومدن امتناع کرد.
‫- یادتونه؟ ‫- آره.
‫میخوام بدونم در موردش چه فکری کردید.
‫نویسنده ای که خودش رو یه آدم ‫نابالغ روستایی میدونست.
‫یادم نیست دقیقا چی توی نامه بود.
‫لپ کلام این بود که به طور ظریفی میخواست ‫محکوم کنه یا احساس تحقیر خودشو نشون بده
‫نسبت به کسایی که توی این ‫رویدادها شرکت میکنن.
‫برای همین میپرسم.
‫اگه من یه سخنرانی مثل شما بودم،
‫این منو ناراحت میکرد.
‫چرا؟
‫نمیدونم. اما با توجه به نامه،
‫سخنران ها مثل
‫مبلغین فرهنگی شده بودن
‫که اومدن بگن اگه نتونن بنویسن میمیرن.
‫میدونی چیه؟
‫مثل سمیر تو سریال نجات یافتگانی. ‫چرا همیشه ساز مخالف میزنی؟
‫پس سریال نجات یافتگان هم میبنی!
‫ولی من فکر میکردم هنرمندا
‫قراره با همه چی مخالفت کنن؟
‫نه. اشتباه فکر میکنی.
‫اگه من مسئول بودم نامه رو نمیخوندم.
‫نمیخواستم بخشی از اون نمایش سبک باشم.
‫چیه این بیانیه از راه دور؟
‫نامه اذیتت کرد؟
‫نه، برام مهم نیست.
‫سگ پارس میکنه، کاروان به راهش ادامه میده.
‫راه های زیادی برای تجلیل شدن هست.
‫من احمق نیستم.
‫میبینم که اونا چطور میخوان جلب توجه کنن.
‫اون از اول گفت که
‫نمیخواد توی این رویداد ها شرکت کنه.
‫یه نکته مهم اینه که
‫نوشتن رو مثل یه شغل معمولی شروع نکنی.
‫سبک شمردن این کاره.
‫اما توی این دنیایی که هیچ چیز مقدس نیست،
‫یکی که بخاطر هنر خودش رو منزوی میکنه
‫بهت امید نمیده؟
‫اون از اتحاد های هنری، همکاری و
‫کار تیمی امتناع میکنه.
‫برعکس،
‫اون نامه به نظرم ترس یه جوون سادست
‫که خجالت میکشه جلوی جمعی حرف بزنه
‫که براشون زیادی ارزش قائله،
‫اما با ناچاری سرافکندگیش رو از خودش و دنیا
‫با حجاب فلسفه میپوشونه.
‫اما تو اینو هنوز متوجه نیستی.
‫چرا؟
‫تو خیلی جوونی.
‫وقتی سنت بره بالاتر میبینی که
‫جسارت های خیالپردازنه مثل اون نامه
‫از نچختگی افراطی یه دل جوونه.
‫نپختگی زیاد؟
‫نامه بد نیست.
‫من اونو به عنوان یه فریاد تحریک آمیز میبینم
‫که از عمق روستاها اومده.
‫با این حال...
‫متاسفانه باید بگم که به نظرم خیلی لوسه
‫و به طرز ناخوشآیندی احساسیه.
‫فکر میکنی به محض این که دیدمت نفهمیدم،
‫که تو یه آدم نا امید و غرق در خیال هستی؟
‫من غرق در خیال نیستم...
‫اما با وجود همه چیز،
‫همونطوری که دیدی، من پا نشدم برم.
‫تو رو نفرستادم پی کارت.
‫گذاشتم خودت رو خالی کنی.
‫با وجود تیکه ها و کنایه ‫هات مودب و صبور بودم.
‫- اما وقتش رسیده بزاری برم خونه! ‫- نه، نه! من کنایه نزدم.
‫باشه؟ بزار برم خونه
‫و پامو بزارم توی آب نمک!
‫- میدونی چرا؟ ‫- منظورمو نفهمیدی.
‫چون فقط یه واقعیت هست که تو ‫نیم ساعت گذشته متوجهش شدم.
‫درد سوزاننده پاهام
‫و درد اعصاب خورد کن گردنم
‫که منتظر هست که
‫تبدیل بشه به یه میگرن کشنده.
‫میدونی این یعنی چی دوست جوون من؟
‫مرکز ادبیات بودن زبان و جرت و پرتای دیگه
‫به تخم منم نیست!
‫این چیزیه که مغز ساده تو نمیتونه بفهمه!
‫فقط یه واقعیت وجود داره!
‫یکم تند شد.
‫ادبیات، موفقیت... همش برا خودت!
‫- همش برا خودت! ‫- مردم دارن نگاه میکنن.
‫همین الان به من جایزه نوبل بدن رد میکنم!
‫ازین واضح تر بگم؟
‫پس شرمنده دوست جوون. من میرم!
‫به گور بابات خندیدی که ‫جایزه نوبل رو رد میکنی!
‫آقای سلیمان!
‫میتونید دست نوشته منو بخونید؟
‫خیلی عالی میشه که نظر شما رو بدونم،
‫مخصوصا بعد اون حرفای تند.
‫شرمنده، نمیتونم این کارو بکنم.
‫واقعا؟ چرا؟
‫اگه هر کتابی که ازم میخواستن رو میخوندم،
‫چطور وقت میکردم کتاب خودمو بنویسم؟
‫پس نخون. خیلی ضرری نمی کنم من.
‫خب، ببخشید. شوخی کردم.
‫بازم ممنون.
‫بیدار شو.
‫ما رسیدیم.
‫برو قمارخونه!
‫اون از دیدنت خجالت میکشه.
‫چی شده محرم؟
‫معلما باید الگو باشن.
‫اون چجور الگوییه؟
‫برو شاید تو رو ببینه خجالت بکشه!
‫تو خودت الگویی؟
‫ببینش!
‫کچل!
‫سلام! خوش اومدی.
‫چیه؟ ماهی؟
‫عجب رویی داری.
‫چی شده؟
‫نمیری انجمن معلما،
‫اینجا با این احمقا میشینی.
‫کدوم احمقا؟
‫کی برگشتی؟
‫برو پیش معلما.
‫تو این خراب شده چکار میکنی.
‫روزنامه میخونم. بعدا میرم اونجا.
‫هر بار یکی که طلبکارته جلوم رو میگیره.
‫من خسته شدم!
‫داری منو با خودت داخل باتلاق میکشی.
‫کی بهت گیر داره؟ چطور جرات کردن؟
‫عجب رویی!
‫واقعا عجب رویی.
‫چطور میتونی اینقدر آروم باشی
‫وقتی که ما جور تو رو میکشیم؟
‫جدی میگم، راز موفقیتت چیه؟
‫چی داری میگی؟ ‫چون من دارم روزنامه میخونم؟
‫هنوز فکر میکنی قضیه روزنامه خوندنه!
‫مگه قول ندادی برنگردی اینجا؟
‫من قمار نمیکنم. دارم روزنامه میخونم.
‫روزنامه میخونی چون مجبوری. ‫چون تو...
‫پولی برای قمار کردن نداری!
‫باز شروع شد.
‫دیگه نمیدونم چی بهت بگم.
‫امتحان چطور بود؟
‫بد؟
‫چه انتظاری داشتی؟ مطالعه نکردم.
‫چرا؟
‫نکردم دیگه.
‫عیب نداره. حداقل دانشگاهت تموم شده.
‫مطالعه کن سال بعد امتحان بده.
‫دنبال چی هستی؟
‫یه دفترچه قدیمی.
‫به نظر میاد گم شده.
‫کسی اومده اینجا رو بگرده؟
‫نه. چرا باید این کارو بکنن؟
‫اون آلبوم سبز رو میدی؟
‫اینو ببین.
‫وقتی میبینم با چه آدمای کله ‫گنده ای نشست و برخواست داشت،
‫باور الان برام سخته.
‫اون کله گنده ها کی بودن؟
‫نمیدونم. سر معلم ها،
‫آدمایی که عضو شورای آموزشی ‫بودن، اینجور افراد.
‫به اینا میگی کله گنده؟
‫آره، آدمهای محترم و با شخصیت.
‫نه مثل اون اِکرم که الان باهاش میگرده.
‫ببین چقدر خوار شده.
‫کدوم اکرم؟
‫رفیقتو یادته از پارک صنعتی؟
‫اکرم که کلش بزرگ بود؟
‫مردم رو مسخره نکن. خجالت بکش!
‫عجب آدم عوضییه!
‫با یه نفر همسن باباش دوست شده؟
‫باورنکردنیه.
‫هیچ کسی دیگه سراغ ما رو نمیگیره.
‫آبروش رو خراب کرد.
‫با این که سالهاست قمار میکنه،
‫حداقل میتونست با یه بار ‫بردن ما رو غافلگیر کنه.
‫اگه ببره دوباره قمار میکنه.
‫از کجا میدونی که اون برنده نشده هیچوقت؟
‫برنده بشی به بقیه میگی مگه نه؟
‫حتما...
‫اون حتی یه جایزه شایستگی گرفته بود.
‫البته.
‫قبلا اینجوری نبود. بلندپرواز بود.
‫سخت کار میکرد.
‫الان تصورش سخته.
‫زمان خیلی عجیبه.
‫بدون این که بفهمی میگذره.
‫دیگه چه کار میتونه بکنه؟ ‫صبر کنه تو کاری کنی؟
‫چی؟
‫برای کی صبر کنه که چکار کنه؟
‫هیچی. فقط میگم که زمان میگذره.
‫یه نفر زمان رو به اره ‫بی صدا تشبیه کرده بود.
‫هیچوقت نمیدونی با ما چکار میکنه.
‫ببین روی این عکس چی نوشته.
‫" من در راهی قدم میگذارم،
‫که نمیدانم به کجا ختم می شود."
‫ببین از چه کلماتی استفاده کرده.
‫فکر کرده تولستویه! ‫(لئو تولستوی نویسنده روسی)
‫یه جوری میگه انگار جرات داره راهی بره!
‫اینجوری نگو. اون یه بار گذاشت رفت.
‫بعدش چی شد؟
‫دو روز بعد دست از پا درازتر برگشت.
‫من متوجه شدم چیزی که گفتی رو.
‫کدوم قسمت؟
‫در مورد این که زمان
‫منتظرمون نمیمونه که کاری بکنیم.
‫خب؟
‫ما برات کم گذاشتیم؟
‫من اینو گفتم؟
‫هر چی باشه، اون باباته.
‫بدون اون تو هیچوقت نمیرفتی دانشگاه.
‫اون برات سخت کار کرده.
‫چه فایده ای داشته؟
‫- به هر چی خواستی رسیدی. ‫- منو گذاشته توی خوابگاه مذهبی که پول نده.
‫همه بچه ها به اسباب بازی هات حسودی میکردن.
‫خدارو شکر از این چرت و پرتا فرار کردم.
‫زندگی آسونی داشتی.
‫من اینو انکار کردم؟
‫فکر کن برای اونا چقدر سخت بوده.
‫اگه اینقدر خوبه باهاش بمون.
‫چهل سالته و داری ازش پرستاری میکنی
‫و بازم ازش دفاع میکنی!
‫فرق میکنه. اطرافتو ببین.
‫بقیه پدرا خشن هستن، اونا مشروب میخورن.
‫بابات یه بار تو رو نزد، زد؟
‫خیلی بهتر از این بود که این همه قول بده
‫و بازم بره قمار خونه.
‫نمیخواستم بهت بگم.
‫اما مجبورم کردی.
‫فکر کردم اگه بهت نمیگفتم حقیقت عوض میشد؟
‫من بزرگت نکردم که کار بد کنی.
‫بسه!
‫دیگه نمیتونم تحمل کنم!
‫سینان؟
‫کمکشون کن مبل رو جا به جا کنن.
‫نمیتونم. کمرم داغونه.
‫من مادرتم! حقم نیست که تو رو خوشحال ببینم؟
‫همیشه باید با این فکر ‫زندگی کنم که کشته میشی؟
‫اما مادر!
‫میخوام زنده بمونم، نه این که بمیرم.
‫بچگیمون یادت نیست؟
‫با لباس کهنه بزرگ شدیم، بابا نبود. ‫این همه درد و رنج!
‫طناب داری؟
‫سرایدار سرمون داد میزد.
‫توی خونه طناب داریم؟
‫طناب کلفت داری؟
‫بدون اون نمیتونیم مبل رو تکون بدیم.
‫- طنابمون پاره شده. ‫- میرم نگاه میکنم.
‫نمیخوایم روی این دیوارای ‫تازه رنگ شده خط بندازیم.
‫پدر ما در فقر مرد
‫وقتی که ما زیر نور چراغ ‫خیابون درس میخوندیم.
‫من خطر مرگ رو به جون خریدم که برده نباشم.
‫ چه فرقی کرد؟ کی تو رو دوست داره؟
‫همه از تو میترسن.
‫همه ازت متنفرن.
‫حتی دوستات.
‫حتی من!
‫این چطوره؟
‫کلفت تر داری؟
‫نه. این کافی نیست؟
‫ما میتونیم امتحان کنیم.
‫شیب راه پله خیلی تنده و راهش ‫تنگه نمیشه بدون طناب برد.
‫ممنون.
‫بسه! بسه!
‫من نمیزارم یه غریبه تو رو بکشه! ‫خودم میکشمت!
‫من کسیم که تو رو میکشه! من! من!
‫من به تفنگم تکیه میکنم. زندگیم تهدید شده.
‫توی استانبول میخوان منو بکشن.
‫یه جایزه برای سرم گذاشتن.
‫اگه بیخیالش شی اینطور نیست فیرات.
‫کاش میفهمیدی.
‫کاش.
‫سیگدم
‫تو، من و اسلحم؟
‫- تو، من و اسلحم. ‫- نمیشه ما این کارو بکنیم؟
‫- قبول کن! ‫- نه!
‫قبول کن!
‫نه!
‫کسی از جیبم پول برداشته؟
‫چی؟
‫پول.
‫کسی پول منو برداشته؟
‫300 تا کمه.
‫چی؟ چه پولی؟
‫700 لیره داشتم، 300 تا کمه.
‫اگه شوخیه اصلا بامزه نیست.
‫کی این کارو میکنه؟ پول کجا بوده؟
‫توی جیب بالاییم.
‫چه اتفاقی میتونه براش افتاده باشه؟
بلبل جان ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫توی اینجا نیست؟
‫هر کسی که برش داشته پسش بده!
‫منظورت از "هرکسی" کیه؟
‫کی اینجا پول تو رو برمیداره؟
‫چه خبرته؟
‫آروم باش! بزار فکر کنیم.
‫سر من داد میزنی؟
‫هی! برای چی داد میزنی؟
‫اون پولشو گم کرده ما رو متهم میکنه.
‫چه پولی؟
‫توی خونه گم شده؟ آخرین بار کی دیدیش؟
‫اگه گم شده، بگرد دنبالش پیداش کن.
‫صبر کن.
‫فکر نمیکنی که کارگرا بودن؟
‫در باز بود.
‫شاید وقتی که رفتی کمک کنی، یکی...
‫اما نه، نه. نمیتونه اینجور باشه.
‫منصفانه نیست اونا رو متهم کنیم.
‫اونا تنها داخل بودن؟
‫وقتی رفتن طناب بیارم یارو دم در بود.
‫اما نه به مدت زیاد.
‫طناب اونجاست.
‫چه کارگری بابا؟
‫چرا تو 700 لیره داشتی اصلا؟
‫"چرا تو 700 لیره داشتی اصلا؟"
‫پول کتابم بود!
‫اما تو دانشگاهت تموم شد.
‫خودتونو زدید به اون راه؟
‫نگهش داشته بودم که کتابمو باهاش چاپ کنم!
‫کتابی که نوشتم، نه کتاب درسی.
‫- چه کتابی؟ چه جور کتابی؟ ‫- یه کتاب خوب!
‫تو نوشتیش؟
‫نه، بابابزرگ نوشته!
‫خب، یه کار ضروری پیش اومده و یکی نیاز ‫داشته بهش. این ممکنه اتفاق بیوفته.
‫اما هر کی برش داشته پس بده.
‫بازم داره میگه!
‫ما پولتو برداشتیم آره؟
‫"ما پولتو برداشتیم آره؟"
‫ببین چی میگه!
‫مامان یه چیزی بگو!
‫آروم باش! همسایه ها میشنون!
‫چکار میکنی؟
‫بس کن!
‫- داره منو به دزدی متهم میکنه! ‫- ول کن یاسمین! بیا اینجا.
‫خیلی بانمکی بابا! خیلی.
‫یکم احترام بزار.
‫یه آدم عصبانی بدترین دشمن خودشه.
‫ارزش داره بخاطر پول دل بشکونی؟
‫- گفتم "هر کسی"! ‫- ول کن، مثلا تحصیل کرده ای.
‫بهتره خودت مواظب پول خودت باشی!
‫بسه!
‫بشین
‫و در آرامش فکر کن محض رضای خدا!
‫اگه دوست داشته باشی میتونم ‫نوشته ها رو پیشت بزارم.
‫ممکنه خوندنش یه مدت طول بکشه.
‫نیازی نیست. کارت خوب بود.
‫نمیدونم. شاید بی معنی باشه.
‫نه، این کتاب خوبیه.
‫جدا میگم.
‫از چیزایی مثل این خوشم میاد.
‫جدا احسنت داری!
‫ممنون.
‫شهردار گفت که خیلی مطالعه میکنی.
‫درسته.
‫البته اخیرا خیلی مطالعه نداشتم.
‫اما قبلا آره.
‫راستش تازگی از بورسا برگشتم.
‫- مادرم جراحی نیاز داشت. ‫- واقعا؟
‫جدا از نگرانی که داشت،
‫هزینه زیادی برام داشت.
‫متاسفم که اینو میشنوم.
‫اینجا رو هم میخوام بازسازی کنم.
‫میخوام دفتر رو بزرگ کنم که ‫بیشتر شبیه یه شرکت باشه.
‫فکر خوبیه. اما اینم خوبه.
‫وقتی تموم بشه،
‫میخوام ازش عکس بگیرم.
‫دوربین داری؟
‫نه.
‫اما میتونم یه دونه پیدا کنم.
‫من خودم یه دوربین قدیمی خونه دارم.
‫نمیدونم به کار میاد یا نه. کوچیکه.
‫خب، سینان؟
‫خب...
‫این در مورد زندگی، مردم ‫و "فرهنگ زندگی" اینجاست.
‫آفرین، احسنت.
‫- واقعا خسته نباشی. ‫- ممنون.
‫- من از آدمای سخت کوش خوشم میاد. ‫- ممنون.
‫چقدر نوشتن این طول کشید؟
‫خب این مثل شمردن کامیون های شن نیست...
‫همونه، تو یه چیزی ساختی، منم همینطور.
‫آره فرق میکنه ولی در اصل همونه.
‫موافقم.
‫چون اگه من محاسباتم رو انجام ندم...
‫مثلا اگه شن توی راه باشه...
‫قبل این که بفرستمش بره نمیتونم که ‫منتظر باشه چیزی بهم الهام بشه!
‫درسته. کاملا درست میگی.
‫خب به اینجا رسیدیم دیگه.
‫در واقع.
‫ما میبینیم چی میشه.
‫من اینو نوشتم، اما انتشارش ‫کاملا یه موضوع جداگونه هست.
‫یه کاریش میکنی.
‫اما وقتی چاپ شد یه کپی برای من بیار.
‫من در مورد این قضیه فرهنگ ‫زندگی کنجکاو هستم.
‫چناق قلعه هم توش هست.
‫منظورت اونور آبه؟
‫نه، قبرستون جنگی نه.
‫راستش فکر نمیکنم که درست باشه
‫که سریعا چناق قلعه رو به تروی ‫یا قبرستون جنگی ربط بدیم.
‫چرا که نه.
‫اینجا فرهنگ زندگی خودش رو داره.
‫اما کاملا قبرستون و بقیه ‫چیزا اونو به حاشیه رونده.
‫اما ما بخاطر همین مشهوریم.
‫درسته.
‫حفظ شده ترین میدان نبرد دنیا.
‫اگه دنیا برای این به ما ارزش بده،
‫باید دلیلی براش وجود داشته باشه.
‫درسته، اما من چیزای دیگه هم میبینم.
‫یه پیرمرد با کلاه نمدی هست که
‫میوه میفروشه، آواز میخونه و شراب مینوشه.
‫در مورد این چیزها من نوشتم.
‫توریست ها هم از اون عکس میگیرن.
‫صبر کن!
‫داری وینو رضا رو با شهدای ‫جنگمون مقایسه میکنی؟
‫نه، البته که نه.
‫صبر کن یه لحظه!
‫من متوجه نمیشم.
‫من اینو نگفتم. من فقط...
‫"فرهنگ زندگی" که تو میگی همه جا هست.
‫اما یه میدان نبردی که حفظ ‫شده باشه همه جا هست؟
‫این فرق میکنه. من نمیگم که...
‫چرا به توریست ها اعتماد میکنی؟
‫اون از هر چیزی که میبینی عکس میگیرن.
‫اگه اونا از پیرمرد عکس میگیرن،
‫برای خندست.
‫اگه راستش رو بخوای ما ‫اینجا نظراتمون یکی نیست.
‫اگه جوونترایی مثل تو
‫از شهدا و ارزش های اخلاقیمون دفاع نکنن،
‫کی میکنه؟
‫چطور رسیدیم به اینجا؟
‫تو ما رو رسوندی به اینجا.
‫سازمانها و موسسات مردم نهاد همشون برای ‫حمایت از قبرستون با هم رقابت میکنن.
‫البته. این کارشونه.
‫همشون از این برای پیدا کردن کار، ‫هویت و حتی یه موجودیت استفاده میکنن.
‫متوجه نیستی؟
‫کی مواظب یه پیرمرده که تو 80 ‫سالگی هنوز داره کار میکنه؟
‫- این مهم تر نیست؟ ‫- انگار اون هیچکی رو نداره!
‫به هرحال، اون توی کتاب نیست ‫چون من دلم به حالش سوخته.
‫من فقط دنبال رازهای زندگیش بودم.
‫اون یه پیرمرده که به هرچی هست راضیه
‫که انگار راز خوشبختی رو میدونه.
‫دنیاش ممکنه یه رازی داشته ‫باشه که به همه ما کمک کنه.
‫همینجوریش در مورد تروی و یادمان ‫جنگ خروار خروار کتاب هست.
‫اگه اینقدر علاقه داری اونا رو بگیر بخون.
‫کادریه، اون قراردادای ماشین چی شد؟
‫برام بفرستشون.
‫هنوز نیومدن؟ باشه، یادشون بنداز.
‫ما لازمشون داریم.
‫هر چی کمتر برای از دست دادن داشته باشی،
‫مسئولیت کمتری داری،
‫خوشحال تری.
‫راز بزرگی توی این نمیبینم.
‫تو اینجور قضیه رو میبینی.
‫ببین مرد جوون.
‫من تحصیل کرده نیستم.
‫من بعد دبیرستان ول کردم.
‫اما هیچوقت پشیمون نشدم.
‫میدونی چرا؟
‫چون به احساساتم اعتماد دارم.
‫احساسات و غرایز راهنمای ‫من توی زندگی بودن.
‫تا حالا یادم نمیاد که ‫هیچوقت اشتباه کرده باشم.
‫خوش به حالت.
‫اما...
‫من به دوستام نگاه میکنم که رفتن دانشگاه.
‫همشون الان مثل خر تو گل گیر کردن.
‫بعضیاشون برای من کار میکنن بعضیاشون ‫برای بیسوادای جاهای دیگه کار میکنن.
‫بعضیاشون طلاق گرفتن.
‫یکیشون حتی خودکشی کرده.
‫معلومه که تحصیلات خوبه، ‫اما اینجا ترکیه هست.
‫اگه میخوای توی این کشور دووم بیاری،
‫باید خودت رو مطابقت بدی.
‫تو یه چیزایی توی مدرسه یاد میگیری،
‫اما خیابون فرق میکنه.
‫همیشه رو به جلو حرکت میکنه.
‫چیزی که امروز یاد میگیری فردا بی ارزشه.
‫برای همینه که واقعیت میزنه توی صورتشون.
‫اونا نمیتونن با شرایط کنار بیان.
‫اونا با مردم عادی سرد برخورد ‫میکنن و از اونا کناره گیری میکنن.
‫بازار بیرحمه.
‫برای هیچ کسی دلسوزی نمیکنه.
‫الان اونا کجان؟
‫ناپدید شدن، برای همیشه رفتن.
‫اما من هنوز اینجام!
‫هیچ چیزی برای من حاضرآماده نبوده.
‫هر چیزی که گرفتم،
‫با خون و عرق ریختن و اشک ریختن بدست اوردم.
‫پس من باید کار کنم، پول ذخیره ‫کنم و خودم کتابمو چاپ کنم؟
‫البته که من اینو نمیگم.
‫اما حالا که فکرش رو میکنم، ایده بدی نیست.
‫اگه من اینجام، چون شنیدم که از ‫چنین پروژه هایی حمایت میکنی.
‫همینجوری از روی وهم و خیال پا نشدم بیام.
‫پس برای چی تو از اونا حمایت کردی؟
‫منظورت از اونا چیه؟
‫همه این پروژه ها.
‫لوگوی شرکتت روی کلی از پوستر ها هست.
‫شورا خیلی شن میخرید. برای ‫همین من سخاوتمند بودم.
‫ما یه قرارداد داشتیم.
‫پس برات سود داشته.
‫چی داری میگی؟
‫باید این کارا رو بکنی. ‫ما توی کار شن هستیم.
‫کاری که مجبوریم رو باید انجام بدیم.
‫با مشتریای خوب، خوب رفتار میکنی. ‫فهمیدن این خیلی سخته؟
‫خب اکرم،
‫تو هم شروع کردی به شرط بندی؟
‫نه، فقط نگاه میکنم.
‫من اصلا پولی ندارم.
‫درسته.
‫- کمیل دوتا چای! ‫- الان میاد!
‫خب؟
‫چطوری؟
‫بد نیستم. تو چی؟
‫مثل همیشه.
‫شنیدم با بابام میگردی؟
‫بعضی وقتا میبینمش.
‫شماها کجا میرید؟
‫اینجا کجا میشه رفت؟
‫یه چایخونه ای پیدا میکنیم دیگه.
‫این دیگه چیه؟
‫با آدمای همسن خودت بگرد.
‫مشکلت چیه؟
‫چی گفتی؟
‫شماها مثل دو قبیله میمونید علیه یه فیل.
‫نمیتونی یکی دیگه رو پیدا کنید؟
‫چرت و پرت نگو!
‫سالهاست داریم کون خودمونو ‫پاره میکنیم که ترکش بدیم.
‫با همسن خودت بگرد!
‫گمشو بابا!
‫چی میشه یکی دوبار باهاش اینور اونور برم؟
‫گمشو برو با بابات حرف بزن اگه مشکلی داری.
‫نیمی از معلمانی که تازگی تایید ‫صلاحیت شدند به شرق فرستاده شدند...
‫من دو سال منتظر بودم
‫با خوشحالی هر کجای این کشور باشه میرم.
‫اشک شوق دارم، نه فقط بخاطر این که میرم شرق.
‫کی اومدی؟
‫یه ساعت پیش.
‫چون ماشین رو برده بودی با آرایشگره اومدم.
‫- اونا خونن؟ ‫- آره.
‫در اینجا از لولاش در اومده بود،
‫گفتم درستش کنم.
‫باشه.
‫سینان!
‫بیا نگهش دار بزاریمش سر جاش.
‫یه لحظه.
‫آروم.
‫اول بالاش.
‫اینم ازین.
‫بیا بعضی وقتا بریم اون بالا.
‫من یه سنگ بزرگ دیگه پیدا کردم.
‫اطرافش رو کندم.
‫حداکثر یه ساعت وقت میگیره کار زیادی نیست.
‫چه سنگی؟
‫برگشتم که این کارا رو بکنم؟
‫لازم نیست داد بزنی.
‫عجله داری؟
‫هیچوقت بس نمیکنی.
‫نمیخوام جزئی از نمایشت برای جلب توجه باشم.
‫متوجه نمیشم. چه نمایشِی؟
‫میخوام توجه کیو جلب کنم؟
‫چرا میپرسی وقتی جواب رو میدونی؟
‫درست کردن در احترامی رو که ‫از دست دادی برمیگردونه؟
‫این در نیست که تعمیر میخواد.
‫پس چیه؟
‫نمیدونم.
‫هر چیزی که نداری.
‫یعنی چی؟
‫نمیشه این کارا رو فقط ‫به عنوان خیرخواهی انجام داد؟
‫یکی باید درو درست میکرد.
‫پس نمیشه فقط به عنوان خیرخواهی ‫یه کاری رو انجام داد؟
‫اگه منو تو درست نکنیمش کی میکنه؟
‫فقط نیتت خیرخواهی بوده؟
‫بله.
‫فکر میکنی نمیتونم اینجور باشم؟
‫تفکرت از خیرخواهی چیه؟
‫بگو ببینم.
‫بیا در موردش حرف بزنیم.
‫بشین!
‫چرا موافقت کردی؟
‫مخت تعطیل شده؟
‫گربه زبونتو خورده؟
‫نکش!
‫صبر کن!
‫نمیتونی خودت انجامش بدی. بازوت رو ببر بالا.
‫چی شده مامان بزرگ؟
‫هر کسی یه چیزی میخواد.
‫اونا هیچوقت فکر نمیکنن که ‫برای این کارا پیر شده.
‫کی برای چی پیر شده؟
‫امام جماعت ویسل! میخواد که ‫بابابزرگت امروز دوباره اذان بگه.
‫خب؟
‫عزیزم، برای این کارا پیر شده.
‫میترسم که خراب کنه.
‫اگه خراب کنه،
‫میشیم سوژه خنده مردم!
‫امام جماعت کجا میخواد بره؟
‫چه میدونم؟ عروسی، عزا.
‫ازین امام جماعتای جوون حالم بهم میخوره!
‫همشون مثل همن.
‫خب پدربزرگ میتونه انجام نده این کارو.
‫چرا موافقت کرد؟
‫زودی راضی میشه.
‫اون دو تا سکه طلا قرض گرفته و پس نمیده.
‫- امام جماعت ویسل؟ ‫- آره.
‫این بی انصافیه!
‫فکر نکنم دیگه اون طلا رو ببینیم. ‫اون بهش نمیگه که پس بده.
‫پدربزرگ!
‫بله؟
‫ویسل واقعا طلا رو پس نمیده؟
‫چی گفتی؟
‫ویسل طلا رو پس نمیده؟
‫نه. اون همش میگیره چیزی نمیده.
‫این کارش ایمان رو سست میکنه.
‫تمام سالهایی که امام جماعت ‫بودم، و اون شاهدمه...
‫من فقط نگرانم اذات رو خراب کنه.
‫خدایی نکرده.
‫دیگه روستایی ها هم از خدا خواسته.
‫اونا همیشه دنبال غیبت کردنن.
‫این شلوارو ببین.
‫زیادی بزرگ نیست؟
‫نه. قرار نیست که بهت بچسبه.
‫تنها نگرانیش شلوارشه!
‫اون کمربندو بده.
‫الان شلوار پایین باشه مده بابابزرگ.
‫ای بابا.
‫فکر کنم یهو خوابم برده.
‫کی اومدی؟
‫چرا توی آفتاب خوابیدی؟
‫من نگران شدم.
‫وقتی دراز کشیدم سایه بود.
‫ببین پر مورچه شدی. چطور ‫میتونی اینجوری بخوابی؟
‫اونا منو میشناسن. گاز نمیگیرن.
‫با کار کردن سر چاه و در،
‫خیلی خسته شده بودم.
‫پس از نماز توی مسجد فرار نمیکردی؟
‫خب اینم هست.
‫اما اون سنگه اصل کاریه.
‫من درش اوردم.
‫الان فقط باید هلش بدیم بیرون.
‫برمیگردم به چان. میای؟
‫نه تا وقتی که سنگه رو بندازم بیرون.
‫اگه وسط هفته بارون بیاد توی دردسر میوفتیم.
‫باشه پس.
‫من میرم.
‫چیه؟
‫چرا میخندی؟
‫امروز تعارف نکردی برای رسوندن.
‫چرا الان میکنی؟
‫امروز صبح فکر کردم نمیای.
‫چرا که نه؟ مگه هر آخر هفته اینجا نمیام؟
‫فکر کردم شاید امروز بخوای بری جای دیگه.
‫جای دیگه؟ کجا؟
‫چه بدونم.
‫یه جاهایی هست که دلت براشون تنگ شده.
‫یعنی چی؟ منظورت چیه؟
‫منظوری ندارم.
‫به هر حال، دارم میرم.
‫باشه. برو.
‫بزار من دستمزدشو بدم
‫و احمت دیوونه رو بیارم اینجا.
‫بعدش با تاکسی برمیگردم چان.
‫ببین چطوری ولخرجی میکنم. با کدوم پول؟
‫تا دیروز یه قرون هم نداشتم.
‫و مادرت کارت بانکی منو داشت.
‫این همه پول یهو از کجا اومد؟
‫مشکوکه مگه نه؟
‫چی داری میگی؟
‫جدی میگم.
‫چرا اینقدر دست و دلباز شدم؟
‫ها؟
‫درست همون موقعی که 300 لیره دود شد رفت هوا.
‫- از کجا میدونی 300 لیره بوده؟ ‫- دقیقا! عجیبه که از کجا میدونم.
‫فکر میکنی چطور میدونم؟
‫چطور؟
‫شاید از تو بیشتر در موردش میدونم.
‫در موردش فکر کن.
‫از کجا ممکنه بدونم؟
‫ممکنه بهت گفته باشم.
‫آفرین!
‫فکر کردی که مچمو گرفتی، اما شانسی نداشتی.
‫مدارک بیشتری نیاز داری کاراگاه!
‫چرت و پرت نگو.
‫سرنخ هات رو دنبال کن.
‫از منطق استفاده کن.
‫اگه کارگر برداشته باشه ‫پولتو، اون زیاد برمیداشت.
‫چرا فقط 300 لیره برداشته؟
‫- درسته؟ ‫- خب؟
‫خب شاید همه چی خیلی واضح باشه.
‫چرا خودتو اذیت میکنی؟
‫ببین اگه کار کارگر نباشه، ‫کار کی میتونه باشه؟
‫هنوز نفهمیدی؟
‫چیو؟
‫- داشتی گوش میکردی. ‫- نه نمیکردم.
‫خب، یا داری منو دست میندازی یا...
‫آره، یا؟
‫یا چی؟
‫زود باش، بگو.
‫یا چی؟
‫بگو.
‫یا چی؟
‫یا هیچی.
‫به هر حال من دارم میرم.
‫زود باش بگو یا چی؟
‫تا "یا چی" خوب داشتی پیش میرفتی. چی شد؟
‫زود باش، یا چی؟
‫کاراگاه با تو ام، کاراگاه!
‫کاراگاه!
‫اون پول خوبی در میاره
‫اما اونجا زندگی نمیکنه.
‫میگه که اونجا
‫فساد خیلی زیاده.
‫من اونو پیش مفتی دیدم. ‫(مفتی:عالم اسلامی)
‫توی آلمان کار میکنه و اونجا بهش حقوق میدن،
‫همونجوری که اینجا پول میگیره.
‫قبلا مشکلی نبود،
‫اما الان اذیتم میکنه.
‫توی این سن نگران کنندست.
‫باید منطقی باشی.
‫درسته.
‫بچه ها هیچوقت از بازی خسته نمیشن.
‫چی شده نظمی؟
‫شبیه زمینه.
‫بچه هان فکر کنم.
‫میخوای ما رو هم از رمین تبعید کنن؟ ‫(اشاره به داستان سیب چیدن آدم و حوا)
‫سلام سینان!
‫تو بودی؟
‫حتی تو امام ویسل دنبال میوه ممنوعه هستی؟
‫حرامه!
‫الکی حرف نزن!
‫نزار شیطان وسوسه کنه تو رو
‫حالا که اون بالایی.
‫برای مناره نظمی یه کابل گرفتم.
‫سر راهمون این درخت رو دیدیم...
‫و سیب وسوسه کرد تو رو؟
‫خب، مقاومت در برابرشون سخته. ‫بیا یه گاز بزن.
‫حق با توئه.
‫ترسوندیم سینان.
‫نظمی حلبی رو بیار نزدیک تر.
‫نظمی...
‫سینان نوه امام جماعت بازنشسته ماست.
‫اون امروز اذان ظهر رو گفت.
‫واقعا؟ خیلی خوبه.
‫اونو دستیار خودم کردم.
‫نظمی امام جماعت جدید روستای سفلاره
‫و دوست دوران حوزمه.
‫واقعا؟ سلام.
‫سلام.
‫خب چه میکنی؟
‫درگیرم.
‫دانشگاه تموم شده. الان ‫دنبال امتحانات و شغلم.
‫شنیدم زیاد میای این بالا.
‫همینطوره. هر موقع فرصت پیش بیاد.
‫خوش شانس بودم که دیدمت امام.
‫امروز بازم نبودی. عروسی بود؟
‫خب...
‫مردم دعوت میکنن. نمیشه نه گفت.
‫زن مفتی یا هر کسی دعوت نامه میفرسته.
‫چه میشه کرد؟ من اصلا نمیشناسمش.
‫باید بری دیگه.
‫اما هی اذان رو ننداز گردن پدربزرگم.
‫اونا نگرانن که خراب کنه. هشتاد سالشه و کره.
‫اون خراب نمیکنه.
‫اگه بکنه چی میشه؟
‫مرد زاهدی مثل اون از رحمت خدا مطمئنه.
‫مردم روستا رحمت خدا براشون چه ‫اهمیتی داره؟ سوژه خنده میشه.
‫نگران نباش. پدربزرگت خیلی قویه.
‫خیلی کمکم میکنه، خدا خیرش بده.
‫- یعنی اون ذخیره توئه؟ ‫- دقیقا. شاگردمه.
‫برای اسب جنگی قدیمی خوبه.
بلبل جان ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫امروز کجا بودی؟
‫روستای کارادرو.
‫همیشه اونجا طلا میبری؟
‫البته.
‫فکر کردم یه روستای دیگه فرق میکنه.
‫نه همینجوریه. اونجا پر از طلا خونه هست.
‫اما یه چیزی رو نمیفهمم امام نظمی.
‫نمیدونم من فقط این فکرو میکنم یا نه، ولی...
‫این آدما خجالت نمیکشن که اینقدر طمع دارن؟
‫- اشتباه نمیکنم؟ ‫- راستش...
‫من نمیدونم راجب چی حرف میزنی.
‫قضیه طلا.
‫یه نفر بچه دار میشه بهش طلا میدن.
‫ختنه میکنه بچشو بازم طلا میدن.
‫ازدواج میکنه، طلاق میگیره، طلا، طلا، طلا.
‫چرا اینجوریه؟
‫بخاطر فقر و بدبختیه سینان. ‫دیگه چی میتونه باشه؟
‫جایی که من اهلش هستم فرق میکنه.
‫اما نزار این ناراحتت کنه.
‫اما چرا باید یه فرد کاملا ‫غریبه رو به یه جشن دعوت کنی؟
‫این درخواست صریح پول نیست؟
‫بعضی مردم قرضشون رو نمیدن،
‫اما اصلا فکر طلا نبردن به جشن هم نمیکنن.
‫متاسفانه حق با توئه.
‫- همونطوری که ابوذر میگه... ‫- کی؟
‫ابوذر، از اصحاب پیامبر.
‫یکی از صحابی مورد علاقش.
‫همونی که به صحرا تبعید شد؟ ‫(تبعید ابوذر به دستور عثمان)
‫احسنت! میشناسیش؟
‫- نباید بشناسمش؟ ‫- نه، البته که اینطور نیست!
‫اما هر کسی اونو نمیشناسه.
‫حتی بیشتر اماما هم نمیشناسنش. چرا؟ ‫اونا اصحاب معروف تر رو میشناسن.
‫چی داری میگی؟
‫چه ربطی به معروفیت داره؟
‫اینا اصحاب پیامبر هستن!
‫اما چرا ما همیشه از اونایی که ‫شناخته شده تر هستن نقل قول میکنیم؟
‫مگه عالمان مهم دیگه ای نیستن؟
‫نظمی!
‫بعضی وقتا، وقتی یه نوری خاموش میشه،
‫مردم سعی میکنن شخصیت های ‫ثانویه رو مطرح کنند.
‫این کاریه که تو میکنی.
‫مهمترین شخصیت ها اونایی هستند ‫که بیشتر ازشون نقل قول میشه.
‫طبیعیه.
‫ربطش نده اینو
‫به قضیه شناخت.
‫من نمیگم که باید به آدمای کمتر ‫شناخته شده توجه بیشتر کنیم،
‫منظورم اینه که ببینیم ‫کلام و عقایدشون چی بوده.
‫خب منظورت رو فهمیدم، اما...
‫الان تو امام جماعت روستا هستی،
‫محصل نیستی.
‫باید به تفکراتت سرو سامون بدی.
‫وضعیت مسلمونا خودش گویای همه چیزه.
‫دنیا عوض شده و ما رو پشت سر گذاشته.
‫نه دنیا عوض شده و نه ما عقب موندیم.
‫اگه شروع کنی به تغییر دین، در رو به روی
‫خیالات هر انسانی باز میکنی.
‫چیزی که تو میگی اینه که قرآن
‫از درک دنیای امروز ناتوانه.
‫که حرف غیرمعقولی هست!
‫بعضی از نظراتت به نظر درست میاد،
‫اما اصولت به نظر میاد که
‫در مقابل نظر متفاوت غیرقابل تغییره.
‫پس تو تغییر رو به خاطر ‫خود ذات تغییر میخوای.
‫اما درست نیست که چشم بند بزنیم به خودمون!
‫خدا نکنه. من راجب چیز دیگه ای حرف نمیزنم،
‫اما چطور خدای متعال توی قرآن ‫ما رو مورد خطاب قرار داده؟
‫به عنوان "افرادی که درک میکنن". ‫از ما میپرسه "آیا نمی اندیشید؟"
‫میتونی هر چیزی توی قرآن پیدا کنی. ‫این یه داستان دیگه هست.
‫قرآن یه معجزست.
‫بزار وارد اون بحث نشیم نظمی.
‫به علاوه، سواستفاده از قرآن توی بحث ‫ها برای به کرسی نشوندن حرف خودت
‫خیلی درست نیست.
‫من برای بحث ازش استفاده نمیکنم.
‫تصور کن یه معمار داره یه ساختمون میسازه.
‫کارش پر از جزئیاته.
‫اون به سرکارگر یه طرح میده اما ‫بهش نمیگه که چطور آجر بچینه.
‫برای همین کارگرا از ابتکار ‫عمل خودشون استفاده میکنند
‫و از تفسیر خودشون برای ساخت ‫ساختمان استفاده میکنند.
‫باشه، اما قرآن چی میگه؟
‫آره "افرادی که درک میکنند" ‫هست، اما "غبار" هم هست.
‫اون آیه قرآن یادت بیاد.
‫"و به آن اعمالی که کرده اند می پردازیم ‫و آن را چون غباری پراکنده کنیم" ‫(سوره فرقان آیه 23)
‫در مورد غبار حرف میزنه!
‫ما انسانها چیز زیادی نیستیم.
‫ما واقعا چی هستیم؟
‫ما توسط قرآن و سنت و کلام پیامبر
‫و اجماع عقلا و قیاس هدایت شدیم. ‫چرا دنبال چیز دیگه باشیم؟
‫همش چسبیدیم به همون تعلیمات.
‫اگه هر کسی نسخه خودش رو درست کنه
‫اندازه آدمای دنیا دین به وجود میاد.
‫همونطور که میدونی.
‫اما نسخه ما امضا شده هست.
‫امضا شده توسط یه دکتر.
‫ما میریم داروخونه و درخواست ‫یه داروی مشخص میکنیم.
‫اگه اونا نداشته باشنش یه ‫معادلش رو پیشنهاد میکنن،
‫با همون ترکیبات.
‫این بحث تمومی نداره.
‫همش بستگی به افراد داره.
‫خودمو دارم میگم، جایی که همیشه به اون میرسم
‫اطاعت آرام و بی قید و شرطه.
‫اما بخوای اعتقاد داشته باشی ‫میتونی اعتقاد داشته باشی.
‫اما اگه فکر میکنی که میتونی ‫از رازها پرده برداری
‫و با بینش محدود خودت به ‫دانایی زیاد خدا نفوذ کنی،
‫این دیوونگی انتخاب خودته،
‫اما قطعا انتخاب من نیست.
‫- اینجایی؟ ‫- تموم شد؟
‫تقریبا، اما میخوام قبل این ‫که برم به گوسفندام سر بزنم.
‫- خیلی طول میکشه؟ ‫- نه.
‫- بیارش به چایخونه. ‫- باشه.
‫موتور خودته؟
‫آره، تازه خریدمش.
‫چطوره به نظرت؟
‫خوبه. به قول معروف چرخش برات بچرخه.
‫ما میگیم "ازش استفاده کنی تا فرسوده بشه"
‫اون موتورای قدیمی سمت شرق چی بودن؟
‫ام زد، جاوا...
‫- و اونی که روسا درست میکردن چی بود؟ ‫- مینسک.
‫مینسک آره.
‫با اون صدای ترتر بلندش.
‫مختار هنوز یکی داره که اونجوری صدا میده.
‫
‫مسجد جدید در چه حاله؟
‫نمیدونم.
‫دست مختار و شورای روستا هست.
‫پس پنجره های شیک و گنبد درخشان
‫و در خودکار داره؟
‫نمیدونم. هر کسی یه چیزی میگه.
‫چطور نمیدونی؟
‫من وارد این قضیه نمیشم.
‫وقتی نحوه اجرای کار مقدم بشه ‫به اصل محتوا لطمه میزنه.
‫زمان پیامبر مساجد و مناره ها وجود نداشتن.
‫اونا بدعت هستن بعدا به وجود اومدن.
‫حرف درشتی زدی نظمی!
‫اما موضوع پیچیده ایه. واردش نشو.
‫من نمیخوام انتقاد کنم.
‫اگه انتقاد کنی چی میشه؟ ‫خود عبادت مگه مهم نیست؟
‫دقیقا سینان!
‫توی یه قصر یا یه دخمه،
‫عبادت عبادته. هیچ بحثی توش نیست.
‫اما با یه دید منفی،
‫همیشه میتونی اشتباهات رو پیدا کنی.
‫چیزی که مهمه اینجا نیت و صداقته.
‫صداقت؟
‫چطور میتونی اینو بگی
‫بدون این که خودت رو در نظر بگیری؟
‫این کار راحت تر نیست؟
‫کی نیاز داره خودشو اصلاح کنه؟
‫آدمایی مثل تو راه راحت تر رو انتخاب میکنن.
‫ببین سینان. ما هر شب نماز میخونیم.
‫و با این حال، همه عیب و ‫نقص هامون رو نشون میدیم.
‫چه انتقاد از خودی بهتر از این؟
‫پس هر کاری دلمون بخواد بکنیم،
‫بعدش شب توبه کنیم و آروم بشیم. ‫ همه چی خوبه اینجوری مگه نه؟
‫من اینو نگفتم سینان.
‫کی همچین چیزی میگه؟
‫البته که ما ممکنه ضعیف باشیم.
‫اما یه مومن باید در همه ‫جا عقل سلیم داشته باشه.
‫باید احتیاط کنی و سنجیده عمل کنی.
‫چرا فقط مومن ها؟
‫بقیه به عقل سلیم نیازی ندارن؟
‫نه، اما یه مومن خودش رو با ‫اخلاقیات بالاتری میسنجه.
‫و برای همین احساس مسئولیت بیشتری داره.
‫شاید. اما این کارو میکنه چون بهش گفته شده.
‫چرا من بخوام به انتخاب ‫خودم مسئولیت داشته باشم؟
‫هیچ کسی قابل اعتماد تر از کسی نیست که
‫تنها با هشیاری و اختیار جلو میره.
‫چون اون این مسئولیت رو برای خودش ‫میسازه، اونو دریافت نمیکنه.
‫برای همین بای همه عواقب ‫کارهاش رو برعهده بگیره.
‫کی میگه که اختیار وجود داره؟
‫حتی اگه وجود داشته باشه، ‫چطور میتونی بهش اعتماد کنی؟
‫این برای هر کسی نیست.
‫این چیزی میگی دلیل این نیست که افرادی که ‫شجاعت ندارن بردگی رو به آزادی ترجیح میدن؟
‫همه رودخانه ها متلاطم هستن
‫توی آبشارها اما وقتی که ‫به دریا میرسن آروم میشن.
‫اما رودخانه متلاطمت
‫کلی آت و آشغال هم با خودش میاره.
‫مثل شخصیت های قوی که نوچه و آدمای ‫کم اهمیت هم همراهشون هستن؟
‫دقیقا! هدف ایمان و دین هم همینه!
‫چطور این جمعیت رو کنترل میکنی؟
‫این آدمای معتقد نبودن که توی ‫گذشته کلی کشتار انجام دادن؟
‫که میخواستن نظم ایجاد کنن و ‫از پیشینیانشون بدتر بودن.
‫بشریت از این خلاصی نداره، مثل هاری میمونه.
‫اگه ما کلی گویی کنیم دچار اشتباه میشیم.
‫اکثریت مردم دین دارن مگه نه؟
‫چون پایه و اساس اخلاقیات انسان ایمانه.
‫چطور میتونی اینو بگی؟
‫پس چرا آمار جرم توی کشور های بی خدا کمتره؟
‫این یعنی انصاف و اخلاقیات ‫ربطی به دین نداره.
‫پس چرا مردم توی این دنیای ‫بزرگ احساس تنهایی نمیکنن؟
‫آمار جرم ممکنه توی اون کشورا کمتر باشه،
‫اما آمار خودکشی بالاتره.
‫مردم جرمی انجام نمیدن اما شاد هم نیستن.
‫کدوم رو ترجیح میدی؟
‫یه نفر نوشته بود که اگه ثابت ‫بشه حقیقت چیزی جز اسلامه،
‫اون اسلام رو به حقیقت ترجیح میده.
‫که اون فرضیه مشهور رو ثابت میکنه که ‫ایمان نمیخواد که حقیقت رو بدونه.
‫مگه نه؟
‫سوال دیگه ای ندارم عالیجناب.
‫ایمان باور داشتن به چیزهای غیرقابل درکه؟
‫چی؟
‫باور داشتن به چیزای ناشناخته.
‫سینان ببین، حرف آخرم اینه.
‫میخوای تو دنیایی زندگی کنی که خدا وجود داره
‫یا تو دنیایی باشی که اون وجود نداره؟
‫اگه به من بود،
‫میخواستم تو دنیایی باشم که وجود داره.
‫این چیزی رو تغییر میده؟
‫چیو تغییر میده؟
‫چیزی که من میخوام چیزی رو تغییر میده؟
‫مساله این نیست.
‫خواستنش
‫بهت اجازه میده که حسش کنی.
‫دیگه چی میتونم بگم؟
‫اجازه بیشتر گفتن رو ندارم.
‫اجازه ندارم.
‫چی داری میگی امام نظمی؟
‫یه شعری از یونس امره هست.
‫"در راهی قدم میگذارم،
‫درختی بلندی رو میبینم ،
‫خیلی جذاب و دلنشینه
‫قلبم..."
‫بقیش چی بود؟
‫یونس امره...
‫ابن عربی چی میگه؟ ‫(عارف و فیلسوف مسلمان اندلسی)
‫"خدایی که تو میپرستی زیر پای منه."
‫اونا کشتنش!
‫افراد با ایمان اونو کشتن!
‫مظنورش چی بوده؟
‫با موتورت برگشته.
‫نه، اون رفته جای دیگه.
‫من بهش موتور رو قرض دادم.
‫وانمود کرد که تو رو ندیده!
‫بهش قرض ندادم که از جاده خاکی بره.
‫روش خط افتاده و کثیف شده.
‫وقتی که بارون بیاد،
‫آب میره توی اون خط و خراش ها
‫و زنگ میزنه.
‫مجبور میشی موتور رو ببری پیش تعمیرکار
‫و هیچوقت نمیتونی اونو پسش بگیری.
‫هر هفته اونجایی.
‫داشتم میگفتم...
‫بشین اینجا.
‫- چیه؟ ‫- اون محجبه شده.
‫چی؟
‫جنت جکسون با حجاب شده. ‫(خواهر مایکل جکسون)
‫بیخیال بابا!
‫عجب چیز مسخره ای.
‫فیکرت!
‫سه تا چای!
‫آدم سخت کوشیه! هیچوقت بیکار نیست.
‫کی؟
‫بابات.
‫ادریس آدم بزرگیه. حرف بقیه رو ول کن.
‫ای خدا!
‫اون آدم بزرگیه؟
‫منظورت از "بزرگ" چیه؟
‫خوب، با وجدان،
‫تعارف رو بزار کنار.
‫چرا باید تعارف کنم؟
‫جدی گفتم.
‫تو روزای هفته درس میده،
‫آخر هفته ها توی روستا کار میکنه.
‫برای سرگرمی این کارو میکنه.
‫البته که نه.
‫اما خیلی بده!
‫هیچ کس نمیتونه کمک کنه. این تصمیم خودشه.
‫منظورم اینه...
‫اون آدم محترمی بود،
‫خیلی با شخصیت بود.
‫نمیدونم چطور به این چیزا کشیده شد.
‫فهمیدنش سخت نیست.
‫کارهاش در اساس یه طغیان ‫بر علیه پوچی زندگیه.
‫اما اگه، علیرغم همه مخالفت ها
‫بتونی مثبت فکر کنی،
‫میتونی نفست رو کنترل کنی...
‫ولش کن. خیلی بحث پیچیدست.
‫بعد زندگی اینقدر پوچ نیست.
‫همه ما توی یه لیوان آب شناوریم.
‫بهش بگو سرنوشت و ولش کن.
‫پای سرنوشت رو وسط نکش! ‫رفتی سراغ جوابای ساده!
‫سو استفاده، گناه، جرم... ‫الان بهش میگی سرنوشت؟
‫نا امیدی اشتباه سرنوشته.
‫موفقیت به خودمون بستگی داره.
‫همینطوره سینان. تو خیلی سخت میگیری.
‫بزار مردم راحت باشن هر جوری میخوان.
‫چه مشکلی داره؟
‫به من میگی که
‫دوباره بحث پیچیده شد ولی...
‫میشه ولش کنیم بحثو؟
‫ببین چقدر همه چی خوبه.
‫از وقتی سیگار نمیکشم میتونم ‫دوباره بوی زمین رو حس کنم.
‫کارت تموم شد؟
‫آره. ممنون.
‫- زود برگشتی. ‫- آره. سویچ رو موتوره.
‫باشه.
‫ممنون.
‫کی اون سیمان رو اونجا ریخته؟
‫نمیدونم.
‫سوار شو سینان. بیا باد رو حس کنیم.
‫چی؟
‫میرم میگردونمت.
‫ولمون کن تو رو خدا! ما دیگه بچه نیستیم.
‫چرا؟ ما هر روز سوارش میشیم.
‫سوار شدن یه چیزه، اما "گشتن"...
‫- نیازی بهش ندارم. ‫- اما باد خوردن خیلی حال میده.
‫مثل هواپیما.
‫منظورم همینه!
‫وقتی اینقدر ابزار پیشرفته شدن، ‫چیزهای مقدس دیگه تاثیری ندارن.
‫اما نیاز به معنویت بیشتر از همیشه هست.
‫همونطور که پیامبر میگه، هر ‫روزگاری بدتر از قبل میشه،
‫تا زمانی که روز قیامت برسه.
‫اما با نقشی که فن آوری ‫توی زندگیمون ایفا میکنه،
‫این سخت نیست که بپذیری به ‫عنوان امام از دین دفاع کنی؟
‫منظور دیگه ای داری اینجا؟
‫بشریت تباه میشه چون من سوار موتور میشم؟
‫وضع دنیا رو ببین اون وقت ‫گیر دادی به موتور من!
‫آدمای همسن من سوار ماشینای دنده اتومات میشن
‫من اینجا گیر افتادم...
‫من چند روز پیش راجب یه حاجی توی مکه شنیدم،
‫که توی رمی جمرات اشتباهی به جای ‫سنگ گوشی آیفونش رو پرت کرده بود.
‫افسانه ها با واقعیات در هم آمیخته میشن، ‫انتزاعیات با مسلمات.
‫دین به جوامع کمک کرده که از عادت ‫های بد، فقر و اعتیاد خلاص بشن؟
‫آره. مگه همین مهم نیست؟
‫و واقعیت خود مردم؟
‫آیا دین از دستیابی مردم
‫به حقیقت خودشون جلوگیری نکرده؟
‫با تعریف کردن دنیا برای ‫اونا چنین کاری نکرده؟
‫چطور میتونی مطمئن باشی که مردم چی میخوان؟
‫هیچکس نمیخواد که حقیقت ‫خودش یا چیز دیگه رو بفهمه.
‫این به اصطلاح "انسان" همیشه مشغول
‫دنبال کردن چیزهایی بوده که به نفعش هستن.
‫به طور مداوم!
‫برعکس،
‫مردم سعی میکنن از واقعیتشون فرار کنن.
‫همه میخوان گلیم خودشون رو از آب بکشن بیرون!
‫اما هر کسی به بقیه با نخ ‫های نامرئی متصل نیست؟
‫اسمش رو بزار علیت یا سرنوشت.
‫فرقی نمیکنه.
‫اما هیچ کس نباید خودش رو ‫مثل برف تازه خالص بدونه.
‫بله.
‫اون ممکنه سر اسبا خیلی ‫پول از دست داده باشه.
‫خونش، ماشین، آبرو، غرور،
‫احترام.
‫اما حقوق شما از مال
‫گرفته شده از مسابقه اسبا یا ‫لاتاری پرداخت نمیشه مگه؟
‫ببین، من منظوری راجب بابات نداشتم.
‫اگه راجب اون عصبانی هستی، ‫اشتباه برداشت کردی.
‫نه، اگه ناراحت میشدم میگفتم.
‫اما بازم ترجیح میدم قبل از مطرح ‫شدن بعضی چیزا اونا رو روشن کنم.
‫البته.
‫ماشین معلم برای فروش
‫درخت گلابی وحشی
‫ببین کی داره بهش خوش میگذره!
‫اگه همه مدرسه ها اینقدر آروم بودن خوب بود.
‫مگه نه؟
‫اوضاع اینجا خوبه. دانش آموزای زیادی نیستن.
‫چی شده؟ مشکلی پیش اومده؟
‫- من از چناق قلعه برگشتم. ‫- خب؟
‫مامان زنگ زد.
‫اونا برق رو قطع کردن.
‫گفتش که امروز حقوق اضافه کاریت رو میگیری.
‫اومدم بگیرمش که برق رو وصل کنم.
‫پولی نیست. نیومده.
‫چطور نیومده؟
‫چکار کنیم؟ چی بهش بگم؟
‫از کجا بدونم؟
‫هر چی دوست داری بگو.
‫مرو!
‫میخوای پاشم بیام اونجا؟
‫میخوای؟
‫خیلی خب پس.
‫من میرم.
‫باشه.
‫چرا این موقع میخوابی؟
‫بابات رو دیدی؟
‫آره.
‫درست شد؟
‫نه، به من پول نداد.
‫منظورت چیه؟
‫میگه پول رو نگرفته.
‫حقوق نیومده.
‫قرار بود امروز بگیره.
‫میگه نگرفته.
‫آره، اما داشت ورق شرط ‫بندی پر میکرد توی کلاس.
‫از هر جا که پول گرفته بوده.
‫- داشت ورق شرط بندی پر میکرد؟ ‫- آره. بعد قایمش کرد.
‫انگار که من ندیدم!
‫اگه دیدی چرا جلوش رو نگرفتی؟
‫میتونستی پول رو بگیری.
‫چطور؟ باهاش دعوا کنم؟
‫چرا که نه؟
‫دعوا.
‫مگه مرد نیستی؟
‫باشه حتما. جلو دانش آموزا.
‫اگه تو دعوا نکنی کی بکنه؟ من؟
‫پس تو نازک نارنجی هستی؟
‫مامان بس کن!
‫بهت نگفتم حقوقشو بگیر قبل این که خرجش کنه؟
‫برا خوشگلی فرستادمت؟
‫بهش نگفتی برق رفته و یخچال بو گرفته؟
‫این که خواهرت خونه دوستش درس میخونه؟
‫بس کن مامان!
‫فردا میتونی پول قرض بگیری.
‫آره! گدایی کردن آسونه.
‫تو امتحانش کردی.
‫من بهت گفتم باهاش ازدواج کنی؟
‫باید بد و خوبشو با هم تحمل کنی.
‫با این که همه میخواستن ‫جلوت رو بگیرن اصرار کردی.
‫نمیشه با تو حرف زد.
‫نباید جواب بدم؟
‫هر چی از دهنت در میاد میگی.
‫هیچوقت نمیتونم در مورد ‫راز بهت اعتماد کنم.
‫به هر حال بیا.
‫برا توئه.
‫چیه؟
‫پس کتابت چاپ شد؟
‫- کی اومد بیرون؟ ‫- امروز.
‫برای مادر عزیزم،
‫از تو و فقط از تو به تنهایی تشکر میکنم.
‫سینان.
‫گریه نکن!
‫چرا گریه میکنی؟
‫پس من خیلیم بدرد نخور نیستم.
‫من خیلی خوشحالم.
‫همیشه میدونستم به یه چیزی میرسی.
‫هیچوقت امیدمو به این از دست ندادم. هیچوقت.
‫بعضی وقتا...
‫مردم پشت سرت حرف زدن،
‫اما من هیچوقت گوش نکردم.
‫بعضی ها حتی گفتن که معمولی نیستی و ‫یا حتی کنایه میزدن که دیوونه ای.
‫باورت نمیشه با چی سرو کار داشتم.
‫اگه کسی یه نفر رو نمیفهمه ‫طبیعیه که بهش بگه دیوونه.
‫میتونن برن به جهنم. به ‫هیچکدومشون باور نداشتم.
‫اینو میدونستم چون تو خاص بودی،
‫بعضی از روش هات متفاوت بود.
‫بزار اون عقب مونده ها الان ببیننت.
‫این...
‫فوق العادست.
‫واقعا فوق العادست!
‫یه کتاب عالی گنده.
‫و کلی کلمات ریز.
‫نمیدونم چطور اینو نوشتی.
‫توی خوابگاه، با شکم خالی،
‫نمیدونم چطور تونستی.
‫باشه مامان شلوغش نکن!
‫تنها کاری که کردم چاپ یه کتاب بوده.
‫ما حتی نمیدونیم که این خوبه یا نه.
‫چی خوبه یا نه؟
‫کتاب.
‫نوشته و چاپ شده، اما کسی ازش خوشش میاد؟
‫البته که خوششون میاد! چرا نباید بیاد؟
‫یا مردم رو ناراحت میکنه؟
‫عصبانیت، رنجش، تنفر...
‫حتی شاید کارم به دادگاه بکشه؟
‫دادگاه؟
‫کسی چه میدونه؟ حقیقت همیشه محبوب نیست.
‫چطور پول پیدا کردی راستی؟
‫گفتی که پولی نداری.
‫چونه زدم.
‫و یکمم قرض کردم.
‫اما نه زیاد.
‫بدهی فقط برای آقای بازنده نیست.
‫نوبت منه.
‫و حداقل بدهی من ارزشش رو داره.
‫اینو نگو.
‫چیو؟
‫آقای بازنده؟
‫خیلی خوب توصیفش میکنه.
‫دیگه چی میتونم بهش بگم؟
‫یا اتفاق افتاده که ببره و از ما مخفی کنه؟
‫باید خوش شانس باشه که ‫اینقدر بی دردسر میگذرونه.
‫درسته، اون مشکل ساز بوده.
‫اما دیدنش در این حال منو میکشه.
بلبل جان ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫خب بزار ببینیم تو با کی ازدواج میکنی.
‫خدا نکنه!
‫ما دوست دختری ازت ندیدیم.
‫کسی نیست؟
‫البته که نه.
‫چرا؟
‫چی فکر میکنی؟
‫من یه رعیتم. فقیرم.
‫بیکارم.
‫کافی نیست؟
‫منظورت از رعیت چیه؟
‫من انتظار ندارم که یه شاهزاده باشه طرف.
‫همه اینجا رعیت هستن.
‫اگه ازدواجم بکنم از اینجا زن نمیگیرم.
‫مردم اینجا چشونه؟
‫ولش کن.
‫تو نمیفهمی. گفتنش فایده نداره.
‫تو همه چی میفهمی و ما هیچی نمیفهمیم؟
‫دقیقا، اگه این مرد بهترین ‫چیزی بود که تونستی پیدا کنی.
‫دیگه چی میتونم بگم؟
‫باید چکار میکردم؟
‫اونا یه مرد دیگه پیدا میکردن.
‫اما بابات جوون و خوش تیپ بود،
‫زبونش شیرین بود.
‫- و تحصیل کرده هم بود. ‫- اینم از این!
‫پس نباید شکایت کنی.
‫اون خیلی عجیب زبونش شیرین بود...
‫وقتی حرف میزد دهنت وا میموند.
‫وقتی همه راجب پول و
‫حساب کتاب این که کی چی داره حرف میزدن،
‫اون در مورد بوی زمین، گوسفندا
‫و رنگ مزرعه حرف میزد.
‫این عوض نشده.
‫شاید الان کلافه بشیم وقتی اینطور حرف میزنه،
‫اما اون روزا،
‫ازش سیر نمیشدم.
‫و من فقط 16 سالم بود.
‫هیچ کسی رو مثل اون ندیده بودم.
‫و بعد زنش شدم.
‫اما بازم،
‫اگه زمان به عقب برمیگشت
‫و من اجازه داشتم دوباره انتخاب کنم،
‫با چیزایی که الان میدونم،
‫مطمئنم که دوباره همین کارو میکردم.
‫یعنی دوباره با بابات ازدواج میکردم.
‫آره، عجیبه اما حقیقت داره.
‫عجب چیزی هستی!
‫اون خونمون رو فروخت که پول قمارش ‫رو بده و بازم ازش دفاع می کنی!
‫من سعی نمیکنم از اون دفاع کنم.
‫دارم حس خودم رو میگم.
‫میدونی چیه؟
‫همتون مثل همید.
‫شما زنا همتون دیوونه اید.
‫نه، ما مثل هم نیستیم.
‫چرا هستید. باور کن.
‫بعضی وقتا فکر میکنی این یکی فرق داره،
‫اما وقتی صبر میکنی اینم مثل بقیه هست.
‫همیشه افراط میکنید.
‫همه اون عشق و احساسات حال بهم زن،
‫نمیدونم از کجا اومده.
‫من برای مثال.
‫از مردم خوشم نمیاد.
‫نمیتونم خودمو راضی کنم. چکار میتونم بکنم؟
‫هیچ مخالفتی با حیوانات یا طبیعت ندارم.
‫اما تحمل مردم رو ندارم.
‫نمیتونم تحملشون کنم.
‫عمرا نویسنده ای باشه که
‫از مردم متنفر باشه.
‫ای خدا!
‫چرا یخچال خالیه؟
‫خودت حدس بزن. بردمش خونه همسایه.
‫چرا؟
‫باید بپرسی؟ برق نیست! میخوای غذا فاسد شه؟
‫باشه.
‫به سینان پول ندادی.
‫نه، ندادم.
‫چرا که نه؟
‫نمیدونم چرا.
‫شاید پول بهم نرسیده.
‫چرا نرسیده؟
‫از کجا بدونم آسومان؟
‫محض رضای خدا بس کن دروغو!
‫چه دروغی؟
‫تو این سن بخاطر تو مجبور ‫شدم از بچه پرستاری کنم.
‫فکر میکنی آسونه؟
‫من 25 سال پرستاری بچه کردم. یه لشگر بچه.
‫- مثل هم نیست. ‫- معلومه که هست.
‫نه نیست.
‫چند بار بهت گفتم؟ جلو بچه ها دعوا نکن.
‫بچه ها؟ فکر میکنی اونا کورن؟
‫این دعواها به بچه ها صدمه میزنه. ‫من معلمم میدونم.
‫معلم؟ چه معلمی؟ معلم اسبا؟
‫بس کن!
‫اگه پول نداشتی اون ورقای ‫شرط بندی توی کلاس چی بودن؟
‫چه ورقایی؟ کدوم کلاس؟
‫بس کن! ادا در نیار!
‫من این کارو نکردم آسومان. ‫کی بهت همچین چیزی گفته؟
‫باشه، به قمار ادامه بده.
‫بزار ببینیم به سلامت بازنشسته میشی یا نه.
‫تنها امیدمون اون جایزه بازنشستگی هست. ‫میترسم خرابش کنی.
‫پس ادامه بده، قمار کن.
‫کاری که کردی اصلا خوب نبود.
‫- چی؟ ‫- میدونی چی!
‫بهش میگن خبرچینی.
‫و چرا فکر کردی که
‫من تو مدرسه روی اسبا شرط بندی میکنم؟
‫- من دیدم! ‫- چی دیدی که من ندیدم؟
‫تو یه کاغذ قایم نکردی وقتی اومدم؟
‫- آره. ‫- خب؟
‫چرا اونجا ازم نپرسیدی؟
‫چی بپرسم؟
‫نمیتونی چنین چیزایی بگی
‫بدون این که کاملا مطمئن باشی.
‫تو بدون محاکمه حکم صادر میکنی
‫و بدون درنگ اونو اجرا میکنی.
‫این کارا در شان تو هست؟
‫اینا رو بمن نگو!
‫اگه ورق شرط بندی نبود چرا قایمش کردی؟
‫بیا اینم ورق شرط بندیت!
‫همش بازیه.
‫تنها کاری که میکنم قماره.
‫بیا بگیرش.
‫سگ گم شده!
‫چی انداختش؟
‫هیچی.
‫میگه اون داشته پوستر یه ‫"سگ گمشده" رو میکشیده.
‫فکر میکنم از خودش در اورده.
‫چند شب پیش بیدار شدم دیدم سرجاش نیست.
‫از دور یه ناله عجیبی میومد.
‫من بلند شدم، رفتم هال دیدم اونجاست.
‫توی تاریکی گریه میکرد.
‫چی؟ منظورت چیه؟
‫گریه؟
‫جوری گریه میکرد که من قبلا نشنیده بودم.
‫- ای خدا. ‫- انگار دل درد داشت.
‫چرا گریه میکرد؟
‫سگش گم شده بود.
‫عجیبه.
‫اون واقعا اینقدر براش مهمه؟
‫بدتر از ای.
‫همزمان هم ازش ناراحتی و هم دلت میسوزه.
‫چون میدونم اگه خدایی نکرده ‫اتفاقی برای ما بیوفته،
‫خم به ابروش نمیاره.
‫اما یه سگ معمولی گم میشه چه ‫الم شنگه ای به پا میکنه!
‫روی در و دیوار و تیر پوستر میزنه.
‫شبا کابوس میبینه.
‫ای خدا!
‫اینجوری منو غافلگیر میکنه.
‫اون سگ تنها موجود زنده ایه ‫که اونو قضاوت نمیکنه.
‫خودشم میگه.
‫واقعا اینو گفته؟
‫آره.
‫خیلی بامزس.
‫برف شروع شده.
‫اونا چی شدن؟
‫گفتم. یه دیقه هم صبر نکرد برا پرسیدن.
‫- چی شده؟ ‫- نپرس.
‫جا به جاشون کردیم کنار بحاری که خراب نشن.
‫نگران بودیم که عصبانی بشی.
‫از همونی که میترسیدیم سرمون اومد.
‫بارون از پنجره اومد تو.
‫پاکت هاش خیس شدن اما خیلی بد نشده.
‫چند تاشون رنگشون رفته.
‫هیچ کدومشون چروک نشدن.
‫نه واقعا.
‫خب راستشو بگو، خوندیش؟
‫تو شروعش کردی یاسمین. تمومش کردی؟
‫بعد درس وقت نداشتم.
‫در که نمیره.
‫درسته.
‫اما یخچال رو عوض کردید.
‫یخچال، آبمیوه گیری، لپتابش،
‫گوشیش، قرضامون....
‫همه اینا جایزه بازنشستگی رو تموم کرد.
‫خب چوپان کجاست؟ تو روستا؟
‫چوپان دیگه به ندرت برمیگرده.
‫تعجبی نداره که اینقدر خونه ساکته.
‫مطمئن نیستم که این چیز خوبه باشه.
‫چوپان توی انبار باباش زندگی میکنه.
‫کدوم انبار؟
‫اون آشغالدونی، اتاقی که موش داشت زیر خونه.
‫اینم ازین.
‫جاشو پیدا کرد.
‫پدر و پسر برای خودشون ‫لونه عاشقونه درست کردن.
‫خیلی!
‫سلام.
‫سلام! چطوری؟
‫خوبم. تو چطوری؟
‫بد نیستم. میگذرونم.
‫در مورد فروش کتابم میخواستم بپرسم.
‫چطور پیش رفت؟
‫چی بود؟
‫درخت گلابی وحشی.
‫آه، گلابی وحشی. آره.
‫الان یادم اومد.
‫برای چهار پنج ماه گذاشتیمش ‫تو ویترین اما فروشی نداشت.
‫برای همین از قفسه برش داشتیم.
‫واقعا؟
‫- حتی یه دونش هم فروش نرفت؟ ‫- نه.
‫اگه دوست داشته باشی پسشون میدم،
‫یا میتونیم دوباره توی تابستون ‫فروشش رو امتحان کنیم.
‫نگهشون دار.
‫باشه.
‫دوباره سر میزنم.
‫- روز خوبی داشته باشی. ‫- ممنون.
‫فرزندان گمشده ایدا
‫ادبیات در چناق قلعه - سینان کاراسو
‫قرمساق!
‫آروم باش پسر!
‫خب، خب!
‫خوش اومدی.
‫خوشحالم که برگشتی.
‫ممنون.
‫سربازیت تموم؟
‫آره.
‫خوبه.
‫قصر جدیدم چطوره؟
‫خوبه.
‫دوستای جدیدم چی؟
‫صرفه جویی نکردی!
‫- چطوری؟ ‫- بد نیستم.
‫شانس اوردی که منو اینجا پیدا کردی.
‫داشتم میرفتم کاه بگیرم.
‫یوسل خشکش رو توی مدرسه قدیمی داشت.
‫داشتم میرفتم اونجا.
‫خب، سخت بود؟
‫نه، اما دیر میگذشت.
‫همش یجور بود.
‫خب چطور میخوای کاه بیاری اینجا؟
‫یوسل وانت داره.
‫یه تراکتور هم داره، اما ولش کن.
‫بیا بریم پس.
‫چی؟
‫واقعا؟
‫آره.
‫پس بزار گوسفندا رو ببریم داخل.
‫و این کارو انجام بدیم.
‫خوب از آب در اومد.
‫دیروز برگشتی؟
‫آره.
‫پدربزرگت رو دیدی؟
‫نه. اتاق تو رو چک کردم بعد اومدم اینجا.
‫- بعدا بهش سر میزنم. ‫- دوباره جوش اورده.
‫در مورد این که اتاق مال خودشه.
‫پدربزرگ؟
‫آره.
‫به همه گفته که اگه اذیتش ‫کنم منو میندازه بیرون.
‫برای همین بیشتر اینجا میمونم.
‫از اونجا دور میمونم.
‫- اونا عاشق اینا هستن. ‫- کلی ازشون میخورن.
‫میخوام سال دیگه خودم بکارم.
‫خریدنش
‫خیلی هزینه داره.
‫خسته شدم.
‫چاه چطوره راستی؟
‫- تموم شد؟ ‫- کمتر راجبش حرف بزنم بهتره.
‫روستایی ها این بار حق داشتن.
‫آبی پیدا نکردم.
‫چی؟
‫- مطمئنی؟ ‫- آره.
‫ده متر کندم و بازم چیزی پیدا نکردم.
‫اون همه وقت و زحمت هدر رفت.
‫چاه کندن رو فراموش کن...
‫بیشتر شبیه یه سفر به مرکز زمین بود.
‫داری به شکست اقرار میکنی؟
‫دقیقا.
‫اگه حق با من میبود
‫خیلی خوب میشد.
‫اما خیلی بده که حق با من نیست.
‫اونا دوباره حرفشون درست از آب در اومد.
‫اما مهم نیست.
‫اینم عیبی نداره.
‫"یک عقب نشینی به موقع برد حساب میشه."
‫اینجور به خودم دلداری میدم.
‫خب؟
‫خدمت سربازی تموم شده.
‫میخوای الان چکار کنی؟
‫نمیدونم.
‫یا توی شرق درس میدم و مثل ‫تو جوونیم رو تلف میکنم
‫یا یه شغل بی ربط اینجا میگیرم
‫و اینجوری جوونیم رو تلف میکنم.
‫فکر میکنی باید چکار کنم؟
‫هر کسی انتظارات متفاوتی داره.
‫اگه عاشق کارت باشی، میتونی ‫هر جایی دووم بیاری.
‫مثل بیشتر معلم ها، منم از روستاهای ‫دور افتاده شرق شروع کردم.
‫همونطور که میدونی.
‫اون موقع تروریسم تو اوجش بود.
‫من رویای چیزای دیگه داشتم، اما مهم نیست.
‫رویاهای چه کسی اینجوری به حقیقت پیوسته؟
‫خیلی تجربه کسب کردم. آدم ‫های باورنکردنی رو دیدم.
‫بیشترش رو فراموش کردم، اما حتی ‫فراموش کردن هم خوشاینده برا خودش.
‫مردم باید یکم روی زمان شناور باشن.
‫خاطرات خوب و بد باید با هم ترکیب بشه
‫و از بین بره.
‫خاطراتی هم هستند که باید بمونن.
‫یادگاری نوشتن در زمان.
‫برای مثال توی کتابت قضیه زمان رو گفته بودی.
‫خوش اومد.
‫کتاب رو خوندی؟
‫البته که خوندم.
‫و حتی بعضی قسمت هاش رو دوبار خوندم.
‫واقعا؟
‫جدی میگی؟
‫البته که جدی میگم. چطور؟
‫نمیدونم.
‫اولین باریه که به کسی بر ‫میخورم که اونو خونده.
‫یه جورایی غافلگیر شدم.
‫ایناهاش.
‫بهترین دوست من!
‫و فکر نکن متوجه نشدم کجا ‫در مورد من حرف زدی.
‫چیزای خوبی راجب من نگفتی،
‫اما باید همینطور باشه.
‫جوونا باید از پیرا انتقاد کنند.
‫پیشرفت همینطوری اتفاق میوفته.
‫این واقعا به معنای انتقاد نبود، اما...
‫اون فصل "درخت گلابی وحشی" رو خوندی؟
‫البته.
‫برای گلابی های وحشی!
‫اونو از چیزی که به ما توی ‫مدرسه ابتدایی گفتی نوشتم.
‫خوشحالم که به درد خوردم.
‫اون روزا معلمای مدرسه
‫آزاد تر بودن که از درس اصلی خارج بشن.
‫چیز خوبی هم بود!
‫ما میتونستیم که برنامه تحصیلی رو ‫بر اساس نیاز منطقه تغییر بدیم.
‫بدون این که توازن رو از بین ببریم.
‫پس همچین چیزایی بهت گفتم، آره.
‫یه درخت گلابی وحشی اون طرف مدرسه بود.
‫تو به ما نشونش دادی.
‫حق با توئه.
‫یکی هم اونجا بود.
‫میدونی، بعضی وقتا چیزایی که من توی ‫تو، خودم و یا حتی بابابزرگ میبینم
‫منو یاد یه درخت گلابی وحشی میندازه.
‫هممون منزوی هستیم، به جامعه نمیخوریم،
‫طبیعی نیستیم.
‫هر کسی خلق و خوی خودش رو داره.
‫مساله اینجاست که بتونی ‫قبولش کنی و ازش خوشت بیاد.
‫میوه درخت گلابی وحشی همونطور ‫که میگی غیر طبیعیه.
‫اما من بعضی روزا به عنوان ‫صبحونه میخورمش و خیلی خوبه.
‫منظورم اینه که بله، ذات انسان به ‫عنوان یه حیوان دارای عجایب زیادیه.
‫من اینجا بزرگ شدم برای مثال، اما رد ‫سگ و شغال رو با هم اشتباه گرفتم.
‫بعد فهمیدم که یه برآمدگی ‫کوچیک پشت رد پای شغال هست.
‫هنوز اینجا شغال دارید؟
‫قطعا!
‫صدای زوزه اونا رو میشنویم.
‫چی داشتم میگفتم؟
‫یه بار یه گوسفند گم شد.
‫هیچ نشونه ای ازش نبود.
‫فکر کردم شغالا اونو گرفتن.
‫ناراحت شدم و باهاش کنار اومدم.
‫یه روز عصر برمیگشتم به روستا،
‫صدای ناله توی جنگل شنیدم.
‫رفتم گوشامو تیز کردم، و چی دیدم؟
‫اون توی جنگل زاییده بود. دو قلو.
‫بره هاش نمیتونستن وایسن.
‫برشون داشتم و اوردمشون اینجا.
‫ایناهاش.
‫گوش کن.
‫کنسرت شروع شد.
‫اون یه شغاله؟
‫مطمئنا آره.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.