..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
وقتی به مردم قصه ام رو میگم
اونا باورش نمیکنن
فکر میکنم خودم هم باورش ندارم
اگه که کس دیگه ای میگفتش، اما خودم دارم میگم
و کاملا هم درسته، کلمه به کلمه ش
وقتی هم شروع میشه که به دنیا اومدم 56سال پیش
اما قصه واقعی وقتی شروع میشه که من 19 سالم بود
و رفتم به کالج
"از وقتی که تو رفتی"
سه غریبه یکسان
سال 1980بود روز اول مدرسه بود
تو کالج عمومی شهرستان سالیوان بالای کت اسکیلز
حدود 110 مایل با جایی که بزرگ شده بودم فاصله داشت
پس، من اونجا تنها میموندم
من قبلا این ماشین خیلی قدیمی رو داشتم یه ولوو بود
و ولوو 1970 بود
باهاش 130 هزار مایل هم رفته بودم
ماشین یه جورایی صورتی مانند بود و سقفش سبز بود
راستش اون ماشین به اسم فاحشه پیر شناخته می شد
اما یه فاحشه پیر منو به اینجا رسوند
سالیوان یه کالج عمومی بود
اونجا خبری از تحصیلات عالی طولانی مدت نبود
تو این ایستگاه بچه ها رو پیاده میکردن
من عصبی بودم من فقط به مدرسه رفته بودم
هیشکی رو نمیشناختم سال اولی بودم
من هیچوقت کاپیتان تیم فوتبال دبیرستان نبودم
پس من واقعا مشهور و محبوب نبودم
بعد من رفتم و سعی کردم اتاقم رو پیدا کنم
در همون لحظه همه این آدما اومدن سمت من
"و گفتن "سلام حالت چطوره؟
"تابستون چطور بود؟"
"برا من خوب بود برای تو چی؟" "عالی"
برای چی اونا از من درباره تابستونم میپرسیدن؟ من نمیدونم
همه خیلی خیلی با من دوستانه بودن
و اونا دیگه بیش از حد اینکارو میکردن
من منظورم فقط یه سلام ساده نیست
منظورم زدن پشت هم دیگه و بزن قدش و ایناس
و من بخاطر این یه کم سردرگم بودم
بخاطر اینکه هیچکس همچین استقبال گرمی رو
تو روز اول مدرسش نمیبینه
و دخترا منو میبوسیدن
اونم بوسه خیلی کامل و بهم میگفتن "خوشحالیم که برگشتی"
و منم میگفتم "ممنونم" و یا منم سلام میکردم
اما من اصلا قبلا اونجا نبودم و اونا رو نمیشناختم
این عجیب بود
و چیز دیگه ای که شنیدم دقیقا از پشت سرم بود
"خوش اومدی ادی"
"ادی حالت چطوره ادی خوبی؟"
من اینجوری بودم "اسم من ادی نیست" من نمیدونم
شما ها دارید از چی حرف میزنید من تازه اومدم اینجا
"معلومه ادی، تو خیلی شوخی"
تو خیلی خیلی خنده داری خیلی خنده دار
"من میگفتم "من ادی نیستم نمیدونم کی رو میگید
"خوش اومدی ادی" همه اینو میگفتن
و من بالاخره تونستم به اون اتاق لعنتی خودم برسم
هنوز یه دقیقه نگذشته بود که گفتم
"الان کی؟ دیگه کی میخواد بیاد ادی رو پیدا کنه؟"
من توی کالج بودم
سال قبل با ادی و میدونم
که اون به مدرسه برنگشته بود
همین که این یارو برگشت
من، من واقعا داشتم میلرزیدم
من.. خب رنگ از صورتم پریده بود
بخاطر اینکه من میدونستم اون دقیقا کپی اونه
همون پوزخند رو داشت، همون موها حتی همون رفتارها رو
اون دقیقا کپی اون بود
و من قیافه اون رو دیدم و گفتم
همینجور ایستاده بود
اولین چیزی که گفتم این بود "تورو به فرزند خوندگی گرفتن؟"
"هممم... و من گفتم "آره
من گفتم "تولد تو 12 جولایه؟" و اون گفت آره
"بعد گفتم "12 جولای 1961؟
"گفتم "خدای من "تو نمیتونی اینو باور کنی"
"گفتم که "تو یه برادر دوقلو داری. دوقلو
"خدای من"
"گفتم که "بامن بیا
و ما دوتا خودمون رو به زور توی این باجه تلفن جا کردیم
شونه به شونه و میدونی، مجبور بودیم
در باجه تلفن رو ببندیم
و من سعی میکردم که سکه رو بندازم تو
و اونا هم هی میوفتادن روی زمین
و بابی هم سکه ها رو برمیداشت
و اون به این یارو زنگ زد و گفت
"هی ادی نمیتونی اینو باور کنی"
"تو نمیتونی اینو باور کنی"
"ادی ادی تو اینو باور نمیکنی"
این یارو خیلی دیوونه تر از من شده بود
"ادی تو اینو باور نمیکنی"
بعد من گفتم "گوشی رو بده به من"
"بعد من گفتم "سلام ادی "بله"
"اما اون صدای من بود که گفت "بله
"بعد من گفتم "سلام ادی اسم من رابرت شافرانه
"و من این آدما رو دیدم و میدونی"
"که میگم من تو ام"
"و اون گفت "آره منم یه سری تماس ها داشتم
"گفتم "تو به فرزند خواندگی گرفته شدی؟ "گفت که "آره
و گفتم که تاریخ تولد تو کیه؟
"12جولای"
"و من گفتم "میدونی اسم کارگزاری چی بوده؟
"و اون گفت "نه صبر کن
"و شنیدم که گفت "مامان
و بعد برگشت و گفت "خدمات لوییز وایز"
بعضی وقتا که شما رویا میبنید
میگید که این نمیتونه واقعی باشه این نمیتونه واقعی باشه
اما میدونی هیچی نیست که بتونی جلوش رو بگیری
،شروعش کنی، جلوشو بگیری فقط مجبوری باهاش بری
و این کاری بود که من کردم
من فقط میخواستم ببینم بعدش چی میشه
بعد من گفتم بزن بریم، بزن بریم ال آی
بعد ما رفتیم توی فاحشه پیر
و حدودای 9 شب بود
و حدودا دوساعت رانندگی داشت
و ما داشتیم توی جاده شماره 17 میرفتیم
ما حدودا 100 مایل در ساعت میرفتیم یا حتی بیشتر
ما داشتیم با سرعت میرفتیم
ما داشتیم با حداکثر سرعت ماشین میرفتیم
ماشین داشت میلرزید
و پلیس راه نیویورک ما رو به کنار کشید
و بعد که من شیشه رو پایین آوردم یه پلیس خیلی گنده بود
با یه عینک آفتابی حتی تو اون وقت شب
و یه کلاه بزرگ
اون گفت "من تو رو تو محدوده 50 تا با سرعت 88 "گرفتم
"پسرم بهتره دلیل خوبی داشته باشی"
و من اینجوری بودم
"جناب سروان جدا اینو باور نمیکنی"
ما دوتا داشتیم سر اون فریاد میکشیدیم
"تو، تو نمیدونی که"
"این، این یه برادر دو قلو داره"
"اونو به فرزندخواندگی گرفته شده و داریم میریم "..لانگ آیلند تا به ملاقات
و، و ،و اونم میگفت "آره میدونی"
"بیا، بیا اینم جریمه شما، سفر خوبی داشته باشید"
و ما رفتیم سمت لانگ آیلند
خب ما به آنجا رسیدیم
اما نصفه شب بود
و اونجا خیلی منطقه ساکتی بود
خب ما از ماشین اومدیم بیرون
و از یه راه کوچیک رفتیم سمت خونه
و چراغا تو خونه روشن بود
و من رسیدم و در زدم
و وقتی رسیدم تا در بزنم در باز شد
و من اون ور بودم
چشمای اون عین من بود و چشمای من عین اون
و این درست بود
اونا دقیقا شبیه هم بودن
اونا دقیقا کپی همدیگه بودن
و دیگه هیچ شکی نداشتم که اونا دوقلو هستن
"اون گفت "خدای من "من گفتم "خدای من
"اون گفت "جل‌الخالق "منم گفتم "جل‌الخالق
...اونا بهم نگاه کردن و بعد هم یهو
هربار که بابی سرشو تکون میداد ادی هم همینکارو میکرد
و هربار که ادی تکون میداد بابی هم تکون میداد
مثل، مثل اینکه اونا دوتا عین آینه بودن
این واقعا یه چیز عجیب بود
مثل این بود که دنیا جلوی چشمام تار شده بود
و فقط من و ادی بودیم
و من تو اتاق خبر بودم، وسط یه روز شلوغ کاری
ما یه تماس از یه نفر دریافت کردیم
که میگفت یه قصه شگفت انگیز برای ما داره
و ما نمیتونیم اینو باور کنیم
اولین واکنش من این بود "این یه شوخیه"
بعد من به خبرنگارمون گفتم من میخوام یه هواپیما اجاره کنم
تو اون روزها ما پول کافی برای این کار داشتیم
"میخوام یه هواپیما اجازه کنم و اون دوتا بچه "رو از نزدیک ببینم
"یا اینکه باورش نمیکنم"
ما خبرنگار را با پرواز به کالج عمومی سالیوان فرستادیم
و اون به من زنگ زد و گفت "هویی، این واقعا درسته"
"و یادم میاد که گفتم "خدای من این یه قصه عالیه
"این یه قصه به یاد موندنی و دلگرم کننده س"
و قصه به مرور از جالب به عالی تبدیل شد، خب
از جالب به عالی و شگفت انگیز
من تو مترو نیویورک بودم
تازه شب شده بود
یه مطلب میخوندم درباره اینکه دوتا پسر همدیگه رو پیدا کرده بودن
اونا یه دوقلو بودن که تو بدو تولد از هم جدا شده بودن
و همدیگه رو پیدا کرده بودن
تو کالج عمومی سالیوان
هیچ عکسی نبود ولی قصه خیلی قشنگی بود
من اومدم خونه و خوابیدم
مامانم اومد تو اتاق
"و گفت "پاشو پاشو باید یه چیزی رو نشونت بدم
و به من یه روزنامه رو نشون داد
با یه تصویر از دوتا پسر
و من واقعا تمرکز کردم و به عکس دقت کردم
"و گفتم "این دیوید عه؟
"و اون گفت "نه ولی به دستاش نگاه کن
"و من گفتم "یا خدا این خیلی شگفت انگیزه
یه تصویر تو روزنامه بود از دوتا پسر
تو صفحه اول و برداشتم و نگاهش کردم
و وقتی بهش نگاه کردم
و واقعا جا خوردم
بخاطر اینکه اون دو نفر تو عکس دقیقا، دقیقا
مثل، مثل رفیق من دیوید بودن دقیقتر بهش نگاه کردم
و حتی این شباهت فقط از لحاظ ظاهری نبود
دقیقا حتی گرفتن دست هاشون هم مثل هم بود
اونا دستای بزرگ و گوشتی داشتن که دیوید هم دقیقا همینطور بود
اون دستا شبیه دستای بازیکنای بیسبال بودن
و وقتی که من دستا رو دیدم مطمئن بودم که اون دیویده
یه روز عادی بود
رفتم مدرسه و اتفاق دوستم آلن رو دیدم
"اون گفت "دیوید به این یه نگاهی بنداز
و اون یه کپی از روزنامه نیویورک پست بهم داد
و... اونو باز کرد
و گفت " اینو ببین
"ببین، شبیه نه؟" واقعا عجیب بود
"و گفتم که "آره آره خیلی شبیه
اما بعد یکم با دقت تر نگاه کردم
یه مطلب بود که میگفت
"دوقلو ها بعد از 19 سال به همدیگر رسیدند"
و تصویری از اون دوتا بود که دقیقا شبیه من بودن
یهو اصلا رفتم تو فکر
"جل‌الخالق، خدای من"
" این تویی؟ این.. این اصلا باور کردنی نیست"
"این باور کردنی نیست، باور کردنی نیست"
"این دیگه خیلی عجیبه، خیلی جدیه"
"این فقط یه شباهت مسخره ساده نیست"
"این دیگه یه مسئله کوچیک نیست"
این واقعیه، این جدا یه موضوع مهمه
این واقعا واقعا مسئله جدیه
من کلاسا رو پیچوندم و رفتم خونه
مامانم کنار میز آشپزخونه منتظر بود
با یه فنجون قهوه
"و من گفتم " مامان اینو دیدی؟
"اون گفت " تو اینو دیدی؟ و بعد ما روزنامه ها رو جابجا کردیم
اون نوشته بود "متولد "شده در بیمارستان لانگ آیلند
"12جولای، 1961"
و تحت نظر موسسه لوییز وایز
خب من همیشه میدونستم که به فرزندخواندگی گرفته شدم
خانواده ام همیشه دربارش باهام صحبت کرده بودن
اما اون میگفت ادی گالاند از نیو هاید پارک، لانگ آیلند
رابرت شافرن از اسکراسدال نیویورک
یادم میاد که نوشته بود
"فرزند فیزیکدان برجسته اسکرسدال مورت شایمن"
و... اولین فکر من این بود که
"اون یه خانواده ثروتمند داره"
"اون لعنتی یه بنز زیر پاشه و یه دکتر هم داره"
و من یادم میاد که با دیوید تو آشپزخونه بودم
ما واقعا، خیلی عصبی بودیم
یعنی ما خب، میدونی، همیشه باهم بودیم
میدونی ماها 19 سالمون بود و این واقعا فراتر از واقعیت بود
و دیوید تلفن رو برداشت و اطلاعات رو گرفت
و با مادر ادی تماس گرفت
"و گفتم که "سلام ادی خونس؟
"اون گفت "نه شما کی هستید؟
و من فکر کردم که خب
"حالا من باید کل قصه رو پشت تلفن بگم"
"گفتم " خب اسم من دیوید کالمن عه
و من تو 12 جولای 1961 به دنیا اومدم
و من به روزنامه نگاه کردم
و خب یه جورایی حس میکنم دارم به دوتا از خودم نگاه میکنم
فکر میکنم که من باید سومی باشم
و فکر میکنم که اون جدا تلفن از دستش افتاد
یادم میاد که صداش رو از اونور تلفن میشنیدم که
"خدای من اونا دارن از همه جا پیدا شون میشه"
این یه معجزه بود
اولین باری که پسرا همدیگه رو دیدن
سه تاشون باهم اومدن خونه من
و هرسه تاشون باهم
عین سه تا گربه باهم کشتی میگرفتن
این شگفت انگیز ترین چیز بود
این شگفت انگیز ترین اتفاق ممکن بود
اونا بهم تعلق داشتن
اونا همدیگه رو میشناختن. بدون هیچگونه معرفی چیزی
یعنی، خب وقتی شما برای اولین بار کسی رو میبنید
شما هیچوقت نمی‌افتید کف اتاق باهم کشتی بگیرید
این واقعا چیز باورنکردنی ای بود
حتی با اینکه اتفاق افتاده بود بازم غیرواقعی بود
فکر میکردید که دارید خواب میبینید
"شما میدید و میگفتید "خدای من
"به اون یکی نگاه میکردید و میگفتید "خدای من
و بعد میفهمیدی که دارن به تو نگاه میکنن
یا اینکه همه دارن به تو نگاه میکنن
به اون سه تا همه همزمان داشتن نگاه میکردن هرکی که توی خونه بود
این..این واقعا دیوونه کننده بود
احساسم جا خورده بود خیلی خیلی هم جا خورده بود
یعنی، خب نمیتونم توضیحش بدم
من که مدرک تخصصی کلمه شناسی ندارم
یکی از خبرنگارامون اومد پیش من و گفت
اینو دیگه نمیتونی باور کنی
"نمیتونی تماسی که الان باهامون گرفتن رو باور "کنی
"اون دوتا بچه ی روی صفحه اول امروز رو یادته؟"
"خب یه سومی هم هست"
آن‌ها حتی مثل هم حرکت می‌کنند
همه ما نشسته بودیم و
شاهد این بودیم که سه تا زندگی جداگانه در حال یکی شدن بودند
خب من طوری بودم که
بیشتر شبیه ادی بودم تا دیوید
و بیشتر شبیه دیوید بودم تا ادی
و خیلی بیشتر از اون دوتا شبیه شون بودم
متوجه میشی؟
و ما شروع کردیم به مقایسه بعضی چیزا
خب 19ساله ها چی رو مقایسه میکنن؟
مشروب، سیگار، غذا زن ها، موسیقی، ماشین ها
من یه مرکوری کارپی جدید که دوست داشتم رو آوردم
و بابی هم این ولوو قرمز درب داغون رو داشت
که صندلی های چرمیش ترک خورده بود و من فکر میکردم
پسر معروف فیزیکدان اسکارسدال؟
فکر میکنم ادی بود که
همون اول گفت
"من نمیدونم که آخرش خوب میشه یا بد"
خب همیشه یه علامت سوال هست یه علامت سوال بزرگ
درباره اینکه قصه چجوری اینجوری شد
ما نمیدونستیم که از این به بعد
چقدر اوضاع میتونه تغییر کنه
یکی از به یاد موندنی ترین قصه هایی که تا حالا شنیدم
یه قصه س درباره یه سه قلو
ادی، رابرت و دیوید بعد از 19 سال پیش هم برگشتن
ما یه قصه درباره سه قلو ها داشتیم که معنی جدیدی
به جمله برادران از راه دور میداد
ما درباره همه چیز حرف زدیم همه چیز
شما یه دوقلو رو نمیبینید
شما شاید دارید یه سه قلو رو میبینید
من نمیدونم اینجا کی کیه؟
برید بیرون آقایون، زودباشید برید بیرون
شما باید کاری که میکنید رو نگه دارید
و اونا رو توی برنامه های مختلف ببینید
تبدیل به یه سیرک شده یه سیرک رسانه ای
خیلی گسترده شده یعنی میخوام بگم گسترده تر از همیشه شده
شما بچه ها روی صفحه اول همه روزنامه ها هستید
توی کل دنیا- درسته-
"مجله مردم، مجله تایمز"
"حتی توی "نیویورک تایمز" و "خانه داران خوب
دیوید با تو شروع کنیم
کدومتون دیویده من یادم رفته؟
تو ادواردی؟- درسته-
خب تو کی هستی؟ تو دیویدی؟
من بابی ام- تو... اوه ببخشید-
تو رابرتی، خیلی خب رابرت و ادوارد
زودباش
مثل یک قصه خیالی بود
مردم نیاز دارند چیزهای شگفت‌انگیز بشنوند
این سه مرد جوان
همشون تو جای یکسانی نشستن
این یکم عجیبه اونا کاملا باهم غریبه بودن
اونا کاملا مثل همدیگه ان
اما اونا غریبه ان درسته؟
میدونی اونا دقیقا همدیگه رو نمیشناختن
اما رفتارهاشون یکسان و شبیه بود
زندگی های ما کاملا موازی همدیگه بود
این، این مسخرس
ماها کاملا یکی بودیم
درست موقعی که شروع کردیم درباره شخصیتمون صحبت کنیم
شخصیت هامون یکی بود رفتارهامون یکی بود
ماها تو یه زمان صحبت میکردیم
من یه جمله رو شروع میکردم و اون تمومش میکرد
ما همه غذای چینی دوست داریم
شماها همتون یه بار کشتی‌گیر بودین؟
بله
همتون یه برند سیگار رو میکشید؟
بله
یه نوع سیگاری میکشی؟
مارلبرو
تو هم همون برند رو میکشی؟
بله
شما ها یه رنگ یکسان رو دوست دارید؟- آره-
آره منم مشتاقم بدونم سلیقه شون تو خانم ها چیه
شبیه ؟- کاملا شبیه-
به نظر میاد که همشون خانمای سن دار رو دوست دارن
یکی گفت که شما از خانم های سن دار خوشتون میاد
...خب
یه شباهت شگفت انگیز دیگه
هر برادر با یه خواهر ناتنی بزرگ شده؟
همه دخترا الان 21 سالشونه
من نمیتونم ازش بگذرم بهتون میگم
یه رشته از شباهت های شگفت انگیز دیگه
شماها همتون موافقید درسته؟
این واقعا زیباست
شما میگید که همدیگرو دوست دارید
اما شماها مدت کمی هست که همدیگرو میشناسید
فرقی نمیکنه. من اونا رو تو تمام زندگیم میشناختم
چقدر طول کشید تا این حس رو داشته باشی؟
مثل این
اونا بیشتر شبیه کپی هستن
تا اینکه بخوان برادر باشن
این کاملا گیج کننده بود که اونا بزرگ شدن
اونم توی خونه هایی کاملا متفاوت
ما توسط یه خانواده کارگری به فرزندخواندگی گرفته شدیم
یه خانواده متوسط و یه خانواده ثروتمند
خانواده بابی، پدر بابی یه پزشک هست
و مادرش وکیل دادگستریه
خب اونا تحصیلات عالیه داشتن و محل زندگیشون هم
تو یکی از بهترین بخش های کشوره
پدر ادی یه معلم بود که تحصیلات دانشگاهی داشت
و جایی زندگی میکردن که به نظر
یه منطقه متوسط بود
خانواده من روی کاغذ کم سواد ترین بود
اونا مهاجر بودن و زبان انگلیسی براشون زبان دوم بوده
اونا یه مغازه کوچیک داشتن
اونا یه خانواده کارگری‌تری بودن
اما پدرم
یه مرد به شدت خونگرم و بخشنده بود
پدر دیوید، ریچارد بزرگ‌تر از زندگی‌اش بود
میتونید این آدم رو تصور کنید که که خیلی گنده ست
با یه سیگار بزرگ که همیشه گوشه لبش بوده
ما اونو همیشه بابولا صدا میکردیم
اون بوبالا بود
اگه زبان عبری بدونید، بوبالا یعنی عشق
بغل کردن و بوسیدن
ما تو خونه دیوید بیشتر از
بیشتر از هرجای دیگه ای وقت می‌گذراندیم
بوبالا جوری ما را تحویل می‌گرفت که هیچ کس دیگری این کار را نکرده بود
"اون میگفت "من دوتا پسر دیگه هم دارم
وقتی که پسر ها همدیگه رو پیدا کردن
یه سری اتفاق ها افتاد
بعدا و اینجا
این هم یه قصه شگفت انگیز
و همینه
هیچ کس نپرسید که چه خبره
به جز خانواده ها البته
وقتی که خانواده ها اولین بار همدیگه رو ملاقات کردن
یه خشم عالی تو همشون بود
و این حقیقت که هیچوقت بهشون نگفته بودن که
دوتا بچه دیگه هم هست
اونا موقع به فرزندخواندگی گرفتن کلمه ای هم نگفتن
ما هیچی درباره اون دوتای دیگه نمیدونستیم
تا وقتی که بچه ها تو مدرسه همدیگر رو دیدن
20سال بعد بود
اولین چیزی که منو تحت تاثیر قرار داد این بود که چی رو از دست دادن
من مطمئنم که اونا وقتی شش ماهشون بوده از هم جدا شدن
میتونید تصور کنید که سه تا بچه که کنار هم خوابیدن رو
و یهو تو تختخواب تک و تنها موندن
یه فقدان افتضاحه
من یادم میاد که مادرم بهم گفت
وقتی که من یه بچه بودم سرم رو به دیوار کوبیدم
من به سادگی داشتم خودمو به کشتن میدادم
مادرم میگفت که سرم رو محکم کوبیدم
به داخل تخت خواب
و من نفسم رو نگه میداشتم تا بمیرم
من مطئنم که این از روی عصبانیت حاصل از جدایی بوده
همه ما از خدمات لوییز وایز به فرزندخواندگی گرفته شدیم
خدمات لوییز وایز
مرکز نیویورک تو سال 1915 ایجاد شد
تحت نظارت یه هیئت از
پیر از شهر نیویورک
اجتماعی، مالی، سیاستمداران
اونا پایه گذاران این مرکز فرزندخواندگی بودن
توی ساحل شرقی و مخصوصا برای بچه های یهودی
اونجا مقصد برای رفتن بود
چیزی که ما حس کردیم
توی مرکز لوییز وایز
جایی که من فعالیت میکردم
برای یه مدت زمان طولانی
این بود که خانواده های گیرنده باید بهشون گفته میشد
منظورم درباره گذشته بچه س تا اونا قانع میشدن و راضی
خانواده های ما اونا، اونا، اونا جواب میخوان اونا خیلی عصبانی ان
اونا یه جلسه تشکیل دادن و... شش نفرشون
به مرکز لوییز وایز رفتن تا جواب بگیرن
تا بخاطر باهم بودن بفهمن چه اتفاقی افتاده
یه جلسه بود با تمام مقامات اصلی اون مرکز
و از اونا پرسیده شد که
"این درسته که شما بچه ها رو از بدو تولد جدا کردید؟"
"و اونا گفتن که "بله ما اینکارو کردیم
چرا؟
چطور تونستین به ما چیزی نگید؟
چیکار میکردید؟
چرا و چطوری؟
اونا گفتن که دلیلشون این بوده که
جا دادن سه تا بچه تو یه خونه خیلی سخت بوده
خانواده ها گفتن که
این بهترین انگیزه بوده که اونا رو جدا کردن
چون هر خانواده ای راضی نیست سه تا بچه رو ببره
و خیلی سخت بوده تا سه قلو ها رو به یه خونه بفرستن
که فکر میکنم که اون موقع بود که پدرم دیگه کاملا منفجر شد
و گفت که "ما می تونستیم هر سه تارو ببریم"
"هیچ سوالی نیست" و اون واقعا خشمگین بود
خب، جلسه تموم شد
همه اونا رفتن
اونا حس میکردن که هیچی به دست نیاوردن
و بعد پدرم متوجه شد که چترش رو اونجا جا گذاشته
و برگشت که چترش رو برداره
و وارد اتاق شد
و دید که اونا یه بطری شامپاین باز کردن
و به سلامتی هم میزنن که تونستن از این قضیه قسر در برن
اوان به نظر میاد یادشون رفته یا
حواسشون نیست که چه غلطی کردن
اون.. واقعا به یاد موندنی بود
خانواده های ما همشون از اون جلسه عصبانی اومدن بیرون
خانواده ها به یه موسسه حقوقی معروف تو نیویورک رفتن
اولش اونا خیلی شور و هیجان نشون دادن
و همیشه از گفتن زمان درست فرار میکردن
که بگن و گفتن که این یه اعلام جنگه
و اونا پرونده رو قبول نمیکنن
اونا گفتن که "ما موارد زیادی داریم که
دارن تلاش میکنن از لوییز وایز بچه ای رو به فرزندی قبول کنن
و ما نمیخوایم که شانس اونها رو خراب کنیم
پس اقدام قانونی دیگه نتیجه ای نداشت
ماها خیلی خوشحال بودیم که همه باهم اونقدر عصبانی بودیم
ما متوجه نبودیم و تا یه حدی هم اصلا توجهی نمیکردیم
ماها تو ابر ها بودیم
میدونستیم که خانوادهامون اعصابشون خورده
ولی میگفتیم "خب این دیگه به خانواده هامون مربوطه
در حالی که مامیرفتیم بیرون و جشن میگرفتیم
اون موقع نیویورک 1980 بود
مواد ها مختلف بودن مردم مختلف بودن
سکس فرق داشت موسیقی فرق داشت
ما فقط، فقط میخواستیم از همشون بهره ببریم
سکس، مواد، راک اند رول
من که میگن تو نیویورک جنون رواج داشت
استودیو 54 کار میکرد نورافکن ها. کوپاکابانا (ساحلی در ریودوژانیرو)
اونا به همشون سر میزدن
نیویورک ما رو دوست داشت نیویورک ما رو دوست داشت
همه روزنامه ها پسرها رو همه جا دنبال میکردن
فرقی نمیکرد که کجا بریم
یادم میاد یه روز صبح که داشتم میرفتم
مادرم یه نسخه از "نیویورک تایمز" رو انداخت سمت من
و بهم گفت که بهتره یه نگاهی بهش بندازم
تا بفهمم که دیشب کجا بودم
پسر ها فکر میکردن که قراره ستاره بشن
و راستش اونا تو یه فیلم هم ستاره شدن
از خیابون رد میشدیم که یهو شنیدیم
"شماها، شماها، شماها همونایید"
"میشه توی فیلم من باشید؟"
"لطفا توی فیلم من باشید"
ما نمیدونستیم که اون کیه و اون کسی نبود جز مدونا
اونا کنار وایستادن و به اون نگاه میکردن
خیلی زود یه آپارتمان باهم گرفتیم
آپارتمان سه قلو ها
مثل این میموند که شما مجردی ترین آپارتمان رو
سه بار داشته باشی
مشروب فروشی سرویس تحویل در منزل داشت
و یه بار که ادی آپاندیس گرفت
اون هیچ بیمه ای نداشت
پس اون توی بیمارستان با اسم بابی بستری شد
و آپاندیسش به اسم بابی جراحی شد
امیدوارم که تا الان آپاندیس بابی سالم مونده باشه
بین بازی کار کردن باهم بازی کردن باهم
بیرون رفتن باهم قرارهای عاشقانه رفتن باهم
زندگی کردن با هم
از زمانی که همدیگرو دیدیم تا موقعی که
دیگه هیچی هیچی نبود که بتونه ما رو از هم جدا کنه
فکر میکنم که من اولین دوست دختر جدی بودم
اوایل نمیتونستم از هم تشخیصشون بدم
و باهم اشتباه میگرفتمشون
و من خیلی مطمئن نبودم که
دقیقا با کدومشون دارم میرم بیرون
باب اون هوش طبیعی خودش رو داشت و یکم سرد بود
و به خاطر همین من جذبش شدم
همیشه فکر میکردم که دیوید بهترین باشه، درسته
بهترین بین سه تاشون
من، قبلا هم اینو گفتم، میدونی
"من خوب خوبه رو برداشتم"
بدون شک ادی جذاب ترینشون بود
میدونی بین هرسه تای سه قلو ها
معلومه که طرفدارشم
اما میدونی من دوستش داشتم
وقتی که دیدمش اون آخری بود
عاشقترین بین اون سه تا بود و من گفتم
"پسر این یارو یه مجرد واقعیه مثل یه بازیکن"
اما لبخند خیلی گرمی داشت
و دست های زیبای باورنکردنی ای داشت دست های نرم
و وقتی که دستش رو فشار دادم. یعنی
میدونی، عاشقش شدم
من از یه خانواده بزرگ و رنگارنگ کاتولیک ایرلندی ام
و اون یهودی بود
وقتی که اولین بارو اومد خونمون
به پدرم نگاه کرد و گفت
" من نمیدونم شما این رو میدونید یا نه آقای استنلی"
"من هرشب برندا رو میبینم"
"از همون روز اولی که دیدمش"
و فکر کردم که خدای من
"پدرم میدونست، میدونی، ما هرشب باهم بودیم"
و پدرم هم میدونی مشکلی نداشت و بهم نگاه "کرد و گفت "باشه
و اون ادی بود
انجامش میدم- انجامش میدم-
ما دوست داریم
همه اونو دوست دارن
اگه یه درجه بندی بود، بابی تو ذخیره ها بود
دیوید وسط بود
و ادی دوست داشتنی و احساساتی
بغل کردنی و با مزه
میدونی، اون منبع گرما و عشق بود
اولین عید پاک جمی با پدر
سلام ببین کی اینجاس- آره بابا-
بابا تصمیم گرفته خودشو نشون بده
و یه مهمون خاص رو معرفی کنه
تولد مبارک جمی عزیز
تولدت مبارک
اون عاشق دورهمی های خانوادگیه
میدونی ادی خیلی خیلی دوست داره
تا نزدیک بابی و دیوید باشه
به نظر میاد که ادی از همه بیشتر مشتاق دیدن اوناست
به هر دلیلی حالا
اون میخواست که خودش و برادراش زندگی قشنگی داشته باشن
و همه به خوبی زندگی کنن
و میخواست که همه یه خانواده بزرگ داشته باشن
ادی واقعا اون نیروی محرکی بود که
که افتاد دنبال تحقیق برای پیدا کردن مادر اصلیمون
اون تب داشت ولی باز میخواست ادامه بده
و آلن هم خیلی تقویتش میکرد
بخاطر اینکه این یه کار هیجان انگیز بود
ما به دنبال این بودیم که شانس
به دنیا اومدن یه سه قلو تو نیویورک
تو 12 جولای 1961 چقدره
ما تونستیم از کتابخونه عمومی نیویورک
اطلاعات تولد ها رو بگیریم
ما هرکدوم یه کتاب برداشتیم
و صفحه به صفحه رو گشتیم. صفحه به صفحه
"و بعد از چند ساعت تلاش بالاخره "بینگو
مرد، مرد، مرد سه تا تو یه ردیف
همشون متولد 12 جولای 1961
درست کنارشون نام مادر زائو
اولین ملاقات توی یه کافه تو خیابون 47 بود
مثل اینکه محل زندگی و کار اون بود
توی بخش شرقی بود و خیلی هم افتضاح بود
اون گفت که چه اتفاقی افتاده
متاسفانه یه قصه خیلی زمانتیک نبود
اون یه دختر جوون بود
خب همه چی از شب جشن پروم شروع شده بود
فکر نمیکنم اون حتی به ذهنش هم میرسید که
اون یه سه قلو بارداره و باید اونا رو بزرگ کنه
میدونی برای همه ما تو سن 19 سالگی
تو مثل ماهی مینوشی فکر میکنی که شکست ناپذیری
اما ما یکم نگران بودیم
که اون بخواد با ما بمونه میدونی
خب سیب خیلی دورتر از درخت نمیوفته
و این درخت بود من یکم هیجان کمی داشتم
ما خانواده های خودمون رو داشتیم و اون رو که دیدیم مشکلی نداشت
اما اون مشخصا بخش نزدیکی به زندگی ما نبود
ماها جوون بودیم و تازه زندگی مشترک و کاری خودمون رو شروع کرده بودیم
سلام، به سه قلو ها خوش اومدین
دیوید کلمان، ادی گالاند و رابرت شافران
سه قلو های یکسان
اونا الان یه رستوران تو نیویورک دارن به اسم
یه چی دیگه حدس بزنید سه قلو ها
خوش اومدید، سلام خوش اومدید خوش اومدید
خیلی از مشتری ها بخاطر دیدن ما میان
اونا میان تا سه قلو ها رو ببینن
اونا میخواستن تا تک تک سه قلو ها سر میزشون بیان
ما ودکا سرو میکنیم روی تکه های یخ
و ما کلا میگردیم و با بقیه میرقصیم
مثل این میمونه که یه مهمونی بزرگ در جریانه
مثل یه جشن (میزواهه) بزرگ میمونه
سه قلو ها به طرو گسترده ای موفق شدند
تا رستورانی رو به دست بیارن
تو مسیر سوهو تو شهر نیویورک
ما بیش از یک میلیون دلار تو سال اول درآوردیم
وقتی بود که همه چیز بوی بدی داشت میگرفت
اواسط دهه 90 من شروع کردم به کار کردن روی یه قصه
"برای مجله "نیویورکی ها
درباره دوقلو های همسانی که جدا شدن
همیشه فکر میکردم
چی میشه اگه شما برگردید
و یه گوشه، خودتون رو ببینید؟
تو جریان تحقیقاتم
من به این مطلب عجیب و مشکوک علمی رسیدم
که به یه مطالعه محرمانه اشاره داشت
که توش دوقلو های همسان از هم جدا شدن
من خیلی جا خوردم
اونا بچه های یکسان رو از بدو تولد جدا میکردن
برای اهداف این آزمایش علمی
و همه این بچه ها
از یه مرکز پرورشگاهی تو نیویورک میومدن
اولین چیزی که از دهنم بیرون اومد
"این بود "تو به فرزند خواندگی گرفته شدی؟
من که آره این نمیتونه واقعی باشه
دوقلو های جدا شده از بدو تولد
ادی رابرت و دیدید بعد از 19 سال بهم رسیدن
این زیباست
خانواده کارگری خانواده متوسط
و یک خانواده متمول
خانواده های پذیرنده باید در حد لازم مطلع باشن
یه سری چیزا درست نبود
اونا داشتن یه بطری شامپاین باز میکردن
مثل اینکه از یه گلوله جا خالی داده باشن
همه ما از موسسه لوییز وایز به فرزندخواندگی گرفته شدیم
لوییز وایز
همه این بچه ها از موسسه لوییز وایز اومدن
لاورنس رایت منو خبر کرد
و به من درباره آزمایشات گفت
"و من گفتم "این مثل کارای نازی هاست
این مثل این بود که واقعیت دچار جذر و مد شده باشه
ماها یه آزمایش علمی بودیم
اینا ما رو جدا کردن و مثل موشای آزمایشگاهی رومون آزمایش کردن
ما این چیزا رو نمیشناختیم تا اینکه اونا رو با چشمای خودمون دیدیم
تا اینکه بالاخره چاپ شدن
اما نشانه هایی تو گذشته بود
من یه خاطره از سالهای اولیم دارم
مردم به خونه میومدن
"معمولا یه آقا و خانوم جوان"
و از من آزمون هایی میگرفتن
اونا از من تست آی کیو گرفتن تست های شناخت شخصیتی
اونا آزمون چشم به دنبال حرکات دست رو انجام دادن
یادم میاد که مردم میومدن خونه و آزمون ها رو میگرفتن
سوالات تستی و جوهر های پخش شده
"این چیزا برات چه معنی داشتن؟"
ادی وقتی جوون تر بود به من گفت
اون یادشه که مردم نگاهش میکردن و برگه هایی رو پر میکردن
و از اون سوالهایی رو میپرسیدن
و اون از سوالا خسته میشده
و یادشه که از نوار ویدیویی تهیه میکردن
من فیل گرفتن رو بیشتر از هر چیز دیگه ای یادمه
یادمه که از من فیلم های سوپر8میلی تهیه میکردن (منظورش همون وی اچ اس هستش)
وقتی که آویزون بودم یا کنار بودم
هربار که میومدن، فیلم میگرفتن
دوچرخه ام رو میروندم توپ رو پرت میکردم
اونا میخواستن ببین که چندین بار
میدونی، میرم روی تخته پرشم روی اسکیت هام
یه فریزبی رو پرت میکنم یا با تیرکمون تیر میندازم
میدونی اونا توجه منو جلب کرده بودن
من داشتم اجرا میکردم
کارهای اونا وقتی سن من بالاتر میرفت پیچیده تر میشد
خیلی عجیب بودن من واقعا نمیفهمیدم
اونا اصلا برای چی همچین چیزایی رو میخواستن
برای چی از م این سوالا رو میپرسیدن
اونم تو سن حوالی نه یا ده
من کم کم داشتم احساس ناراحتی میکردم
"و میگفتم که "مامان بازم باید اینکار ها رو بکنم؟
"بازم باید اینکار ها رو بکنم؟"
وقتی که خانواده هامون ما رو قبول کردن
بهشون گفته بودن که ماها جزئی از یه
تحقیق معمولی هستیم
درباره بچه های به فرزندخواندگی گرفته شده
اونا اصلا فکرشم نمیکردن که ماها جدا شده باشیم
مرکز گفته بود که بچه هایی که تو این دوره به دنیا اومدن
همشون تحت پوشش یه تحقیق ساده برای بچه های به فرزندخواندگی گرفته شده هستن
و تا جایی که ما میدونیم همینطور هم بود
این یه کار جدید بود که اونا میخواستن دنبال کنن
با همه بچه ها و اون موقع ما قبول کردیم
شما دارید درباره یه گروه از مردم صحبت میکنید
که یه بچه رو گرفتن و بردن
و تست های روانشناسی رو روی بچه های شش ماهه انجام میدن
و میرن به یه خونه ی دیگه برادرش رو ببین
و به یه خونه ی دیگه میرن تا اون یکی برادر رو ببین
و اونا برای سالهای پی در پی اینکار رو میکردن
با آگاهی کامل
که ماها تو شعاع 100 مایلی هم هستیم
و همدیگرو نمیشناسیم
این واقعا غیرخودآگاهانه بود
کی فکرش رو میکرد که یه هچین آدمای شیطان صفتی
به یه همچین چیزی برسن؟
تو مراحل تحقیقاتم
یاد گرفتم که کسی که واقعا در جریان تحقیقات بوده
دکتر پیتر نیوباوئر بوده
یه روانپزشک مشهور توی نیویورک
رئیس مرکز بایگانی فراوئد
اون یه اتریشی فراری از هولوکاسته
اون یه فروشگاه تو نیویورک باز کرد و به مرور میدونی
یکی از بزرگترین روانپزشک ها تو آمریکا شد
چیزی یاد گرفتم این بود که مردم تو موسسه لوییز وایز
بچه های همسان رو از هم جدا میکردن
و یه تیم علمی تحت نظر نیوباوئر
اونا رو دنبال میکرد
اما فقط اون سه قلو ها بودن
بقیه ای هم وجود داشت
بعد از اینکه مقاله من اومد بیرون
یه دو قلو دیگه هم، همدیگرو پیدا کردند
و اونا الان با هم هستن
خیلی خوشحالم که به برنامه امروز اومدین
باعث افتخاره- پائولا و الیسه-
این داستان باورنکردنیه اینجوری میشه اسمش رو گزاشت؟
بامزه ست، ما میگیم اگه این اتفاق برای ما نمی افتاد
ما باورش نمیکردیم- این یه فیلم دیزنیه-
یکم از فیلم های دیزنی خشن تره
من تو خونم که یه آپارتمان تو بروکلینه بودم
با دختر دو سالم
و تلفن زنگ خورد و جواب دادمش
و از طرف مرکز پرورشگاهی بود
"ما خبری براتون داریم، شما یه خواهر دوقلو دارید"
"و اون دنبال شما میگرده"
شما دوتا هردوتون طراح صفحه نشریه مدرسه هاتون بودید
شما هردوتون به مدرسه فیلم رفتید
خب این بامزه س نمیدونم که شماهم فهمیدید یا نه که
اخلاق های شخصی ما ارثیه
من با پرورشگاه تماس گرفتم
"و پرسیدم که "خب ما چرا جدا شدیم؟
این سوال یک میلیون دلاریه این داستانه
و اونا گفتن "برای مطالعه بر روی دوقلو ها"
ما حس میکردیم زندگی هامون هماهنگ شده
توسط دانشمندان محقق
کسایی که موارد مورد تحقیقشون بودیم
خواسته یا موارد تحقیقاتی نقطه عطف کار اونا
قبل از نیازشون به ما قبل از علاقه شون به ما
و بقیه دوقلو ها و سه قلو هایی که جدا شدن
هیچکس مطمئن نبود که چه تعداد فرزندان همسان دیگه
تو این مطالعه درگیر بوده
من فکر میکردم بین 6 تا 8 تا باشه اما واقعا نمیدونیم
وقتی که شما یه مطالعاتی مثل این دارید
معمولا شما نتیجه ای که به دست اومده
و شما نشون میدین که نمونه چقدر بزرگ بوده و
کلا یه سری از این چیزا
اما این مطالعه هیچوقت منتشر نشد
که همه این کار ها رو خیلی مرموز میکرد
ما یه وکیل داشتیم
که سعی کرد برای ما مقداری از تاریخچه رو به دست بیاره
ما مقدار کمی اطلاعات به دست آوردیم
خیلی سطحی بود، همشون یکسان بودن
اونا جدا هیچ جرقه ای رو ایجاد نمیکردن
که هدف از تحقیق چی بوده اونا عملا آشغال بودن
من نمیدونم که نتایج چی بوده
یا اینکه اصلا نتایجی هست چون من که هیچوقت ندیدمشون
اونا سعی میکردن کاری که کردن رو مخفی کنن
از مردمی که باهاشون این کار رو کردن
چرا؟
یعنی خب هدفشون چی بوده؟
تحقیق اونا هیچوقت منتشر نشد چرا؟
ام من ناتاشا جوزفویتز هستش
و من دستیار تحقیق پیتر نیوباوئر بودم
خب بفرما تو یه فنجون قهوه میخوای؟
اینم چند تا از دوستای من
من و میشل اوباما اون خیلی قد بلنده
من بغل دستش حس حقارت میکنم یه جورایی
من درست تا اینجاش بودم
این اوباما ی سه سال پیشه
و اینجا هم اون آخرین کتاب من رو گرفته
باید بهتون بگم که بهش گفتم "باراک من دوست دارم"
"و اونم گفت "منم دوست دارم و یه بوسه روی گونه ی من زد
آره این رابرت ردفورده و اینم ال گور
و این هم ارول فلین و من وقتی من 18 سالم بود
فکر میکردم شبیه جغده
کارای پیکاسو
کی میخوایم درباره تحقیق روی دوقلو ها حرف بزنیم؟
لازمه بدونید که من جزوی از اون تیم نبودم
من یه آدم خارجی بودم فقط گزارش ها رو رد میکردم
اولین باری که درباره تحقیق دوقلو ها شنیدم
اون فقط یه رویا تو کله پیتر بود
اون چه شکلی بود؟
سکسی، خوش اندام، جالب انگیز
دانش اون خیلی واسته به فروید بود
آنا فروید، دختر فروید
بعضی وقتا به دیدن اون میومد
اون همیشه خیلی متمرکز بود که میخواد یه تغییری رو ایجاد کنه
تو زندگی بچه ها
پیتر فکر میکرد که ممکنه جالب به نظر نیاد
تا مطالعه ای روی مادر ها داشته باشه
که میخوان بچه هاشون رو بزارن سر راه
اونایی که دوقلو های همسان داشتن
و بعد اونا رو از بدو تولد جدا کنن؟
اگه ما میتونستیم اونا رو توی دو محیط کاملا متفاوت قرار بدیم
ما بقیه رو تو دوراهی قرار میدادیم
طبیعی یا تربیت، برای همیشه
شاید الان فکر کنید که این افتضاحه میدونی
"چطوری میتونین اینکار رو بکنین؟"
شما باید خودتون رو بزارید تو دهه 50 و 60
این چیزی نبود که به نظر بد بیاد
"هیشکی نمیگفت "بچه ها رو جدا میکنید، اوه چه بد
این تو فکر هیچکسی نبود
اون موقع یه زمان هیجان انگیز بود
روانشناسی تازه داشت جدی گرفته میشد
و همه دربارش صحبت مبکردن
همه اینا بر اساس تحقیقات بود. یه فرصت
یکی از بزرگترین سوالاتی که علم بهشون جواب داده
"اینه که "ماچطوری میشیم آدمی که هستیم؟
"چقدر از طبیعت در برابر چقدر از تربیت"
"ما رو تبدیل به آدی که الان هستیم میکنه؟"
من نرفتم تا تحقیق بکنم
اما دربراش میشنیدم چون توی دفتر بودم
چیزی که اونا پیدا کرده بودن باورنکردنی بود
زندگی ما به طرز شگفت آوری موازی بود
این، این مسخره س
همه ماها یکسانیم
به محض اینکه شروع کردیم درباره شخصیت هامون صحبت کنیم
شخصیت ها یکسان بودن حرکات یکسان بودن
ما همیشه تو یه زمان صحبت میکردیم
شماها تو خونه های مختلف بزرگ شدید؟
درسته
نمیتونم باور کنم که در این حد ارثی باشه
این خیلی بیشتر از چیزیه که ما فکرش رو میکنیم
من یه جمله رو شروع میکنم و اون تمومش میکنه
ماها مثل غذاهای چینی میمونیم
شماها همتون تو یه زمان کشتی میگرفتید؟
بله
شما همتون سیگار میکشید؟- بله-
یه برند سیگار رو؟
بله
یه رنگ یکسان رو دوست دارید؟- بله-
ذائقه تون توی خانما چطوریه؟ یکسانه؟
بله کاملا
ما رفتیم سمت رفتارها
که کاملا ازشون بی اطلاع بودیم
شماها جفتتون طراح های نشریه مدرسه تون بودید؟
شماها جفتتون به مدرسه فیلم رفتید
...نمیدونم که متوجه شدید یا نه
همه رفتارهای ما ارثیه
این اعصاب خوردکنه ما دوستش نداریم
مردم نمیخوان بشنون "اونا میگن "ما اختیار خودمون رو داریم
ما هم ترجیح میدیم زندیگ هامون اون شکلی باشه
نمیخواید اونو بدونید دیگه؟
که شما میتونید کنترل داشته باشد
و بفهمید که، بیخیال، فرقی نمیکنه که چیکار میکنید
خب من فکر میکنم این مردم رو آشفته میکنه
تا ببین که تاثیرات کوچیک اونا
چه کنترل بزرگی داره
ما اینو دوست نداریم، باهاش میجنگیم
اگر که نتایج تحقیقات خیلی شوکه کننده بود
و خیلی انقلابی
برای چی هیچوقت اونو منتشر نکردید؟
خیلی چیزا بود که ما نمیدونستیم
ماها تجریبات شخصی رو داشتیم که خیلی محرک بودن
اما ما نمیدونستیم، ما اون اطلاعات رو نداشیتم
نمیدونم برای تحقیق چه اتفاقی افتاد
من سال 1965 رفتم سوئیس
و آخرین خبری بود که داشتم
که همه اون تحقیقات باید مشاهده بشه
این اولین و خب آخرین مطالعه بود
دیگه هیچوقت تکرار نمیشه دیگه هیچوقت جایگزین نمیشه
تاریخی بود یه تحقیق تاریخی
بر اساس اشتیاقی که اونا براش گذاشتن
تا کاری که کرده بودن رو تبرئه کنن
من اصلا اهمیتی نمیدم چونکه
کاری که کردن قابل تبرئه کردن نبود
میدونید چیه؟
از یه هولوکاست جون سالم به در بردن
خانواده ما یه عقیده ای داشت
که وقتی که شما با انسان ها بازی میکنید
شما دارید کار خیلی اشتباهی رو انجام میدید
و من خیلی بهش اعتقاد دارم چون که این تحقیقات
اون سه تا پسر آخر داستان خوشی نداشتن
چه شباهت هایی بودن که
که شما هنگام بزرگ شدنتون متوجهشون شدید
تو خانواده های نسبی خودتون؟
ماها یه نوع سیگار میکشیدیم وقتی که همدیگرو دیدیم
ما همه مون توی دبیرستان و مدرسه میگرفتیم
ماها یه نوع غذا رو دوست داشتیم
یه جور خانم رو دوست داشتیم
چه چیزهای عجیبی بود که
شما فهمیدید به طور عادی دارید؟
یکم دیگه از کشفیات خارق العاده تون؟
خب بعضی وقتا که شما فکر میکنید
یه فکر ناب و خاص دارید
و میرید تا با یکی دیگه هم اونو به اشتراک بزارید
"و اونا میگن "برادرت به من گفت
یکم اعصاب خورد کنه- بامزه س-
یکم اعضاب خوردکنه دلسرد کننده س
توی یه کار بودن با برادرهام
به رابطه ما آسیب زد
عقیده های کاری ما باهم فرق میکرد
و پدر من فوت کرد
اون خیلی به ما به عنوان یه گروه واسته بود
و خیلی با آرامش باهمون حرف میزد
اونا مثل بچه کوچولو ها دعوا میکردن، میدونی
و اونا این فرصت رو نداشتن تا
تا برای 18 سال برادر باشن باهم
وقتی که شما تو یه خانواده پر از بچه زندگی میکنید
یاد میگیرید تا چطوری خودتون رو تطبیق بدید
اگه من راه انجام تو رو دوست ندارم، حق دارم عصبانی بشم
یا میتونم یاد بگیرم تا توافق کنم
اما اون وقتی بزرگسال بودن همدیگرو دیدن
و هیچوقت یاد نگرفته بودن تا چطوری باهم زندگی کنن
همینطور که همه چی جلو میرفت، اوضاع پیچیده تر میشد
و هرچی اوضاع پیچیده تر میشد
این شد که من جدا شدم
وقتی بابی کار رو ترک کرد
ادی و من حس کردیم بهمون خیانت شده
بابی حس کرد داره از کار بیکار میشه
و از یه طرف دیگه آسیب جدی به رابطه وارد کرد
فکر میکنم برای ادی یه سقوط خیلی بزرگ بود
خیلی بیشتر از چیزی که من درباره دیوید و بابی فرض میکردم
ادی همیشه اونی بود که
میخواست همه تو آرامش باشن
و ادی در این باره خیلی خیلی آشفته بود
اون یه جورایی ضربه بدی خورده بود داشت از تو میخوردش
اون واقعا اون ها رو دوست داشت
و میخواست که برادراش باهم باشن
اون مطمئن نبود که چطوری باید با این قضیه کنار بیاد
شما همیشه رفتارهای بالا پایین زیادی رو میبینید
رفتارهای غیرقابل پیشبینی
ادی ریش گزاشته بود
صورتش پر شده بود، اون منم
خدایا، بچه رو بیدار کن
جمی، بابات ریش دار شده
شما همیشه بالا پایین های غیرطبیعی رو میبینید
اون به بقیه خبر میداد.. معمولا تو ساعات عجیبی از بعد از ظهر
و بعد اونا میگفتن
"من ده ساله که از ادی خبری ندارم"
"چرا اون تلفن رو برداشته و به من زنگ زده"
"اونم تو ساعت دو صبح؟"
میدونی اونا، اونا نشونه بودن
اینا فقط اینا بیشتر از
این بودن که یکی به مشاوره نیاز داشته باشه
این واقعا مثل یه، یه موضوع جدی بود
اون میتونست به طرز باورنکردنی ای جذاب باشه
سلام؟
اما رکورد بازار باعث خشم زیادی شد
اونجا دیگه فقط تاریکی مطلق بود
افسردگی دیوانه وار
فکر میکنم این چیزی بود که معمولا میگفت
این کمک میکنه به درک کاری که شده
من از راهرو پایین نمیرفتم
فکر میکردم، میدونی
"من یکی رو دارم که از افسردگی شدیدی رنج میبره"
مردم میگفتن "تو چطور نمیدونی که" میدونی
اون خیلی تک بود و همچین عجیب و خاص
شما فقط... اون ادی بود میدونی
به من توصیه شد که اون نیاز داره به به یه محل استراحت
یعنی خب حس بدی داشتم که بخوام اونو وسط مشکل روحیش
ول کنم تا به حالت حاد روحیش برسه
بخاطر اینکه میدونم که حالت حاد چطوریه و میدونم که چقدر سخته
وقتی که بچه بودم تولد 16 سالگیم رو تو حالت حاد مریضی گذروندم
ماها هممون بچه های آشفته ای بودیم
همه ما تحت مراقبت های روانشناسی بودیم وقتی که نوجوون بودیم
ماها هممون دچار چالش بودیم
و سالهای نوجوانی سخت و غیرعادی ای داشتیم
میتونیم درباره مسائل شخصی بپرسیم؟
یکی از شماها تو یه قتل مشارکت داشته
این درسته؟
این به شما مربوطه بچه ها
نه. نه
...مجله مردم
یکی که متهم بود مشارکت تو یه قتل
و اون من بودم
که اصلا کسی که کشته شده بود رو ندیده بودم
هیچ وقت هم تو کار نبودم و از این چیزا
اون یه فشار سخت بود
دوستام منو مجبور میکردن تا از اونا حفاظت کنم
برای اونا به پلیس یه قصه بگم
و بعد منو مستقیم وارد اون ماجرا کردن
من تو زندگیم تاحالا به هیچکس آسیب نزدم
ما اینو میدونیم. ما حسش میکنیم
ما میتونیم حسش کنیم
خیلی از آدمایی که تو این تحقیق بودن دوران بچگی خیلی سخت و غیرعادی داشتن
و برخی مشکلات جسمی
و این سوال برانگیز بوده، میدونی
اگه شما کسی بودین که زندگیتون رو فدا کردین
مثل دکتر نیوباوئر که روی بیماری های جسمی وقت گزاشته بود
خب یعنی این دلیل شما برای این تحقیقات بود؟
این قصه باورنکردنیه عین فیلم های دیزنیه
یکم خشن تر از فیلم های دیزنیه
وقتی اولین بار همدیگرو دیدیم فهمیدیم که ویژگی های مشترکی داریم
ما اخلاق مشترکی داریم
ما جفتمون درس فیلم رو خوندیم
و بعد هم فهمیدیم که
ما جفتمون از افسردگی رنج میبردیم
خب، این اون نامه س
که من از موسسه لوییز وایز دریافت کردم
"تو ساعت 12:51 روز 9 اکتبر 1961 به دنیا اومدی"
"از یه مادر مجرد یهودی 29 ساله"
"اون خیلی باهوش با آیکیو بالا بود"
"اون با سهمیه شایستگی وارد کالج شد"
"اما مشکلات احساسی تمرکز اونو منحرف کرد"
"اون سابقه بستری شدن داوطلبانه رو داره"
"به علت مشکلات احساسی"
"اگرچه من موفق نشدم که محل"
"گزارشات دارویی اصلی رو پیدا کنم دومین یادداشت منبع
"این بود که مادرت از اسکیزوفرنی رنج میبرده"
این خیلی اعصاب خورد کنه که این رو درباره مادر اصلیم بخونم
که اونم بیرون از موسسه بوده
من بیشتر میفهمیدم
درباره دوقلو ها و سه قلوهای دیگه ای که تو تحقیق بودن
و معلوم شد که نه تنها خیلی از اونا
با مشکلات سلامتی جسمی درگیر بودن
بلکه خانواده های حقیقیشون هم مشکلات جسمی داشتن
و به خانواده های پذیرنده هم هیچ چیزی گفته نشده
این چطور ممکنه
که مادر شما مشکلات جسمی داشته؟
فکر نمیکنم که اونا سختگیر بوده باشن
فکر میکنم که اون
اون شاید مشکلات کمی داشته، مشکلات کم
اون شاید یکم بیشتر از مشکلات کم، مشکل داشته
دانشمندان بچه ها رو هدفمند انتخاب میکردن
اونایی که خانواده هاشون مشکلات جسمی داشتن
و اونارو توی خونه های مختلف میفرستادن
تا ببینن که مشکلات جسمی ارثی هستن یا نه
ادی توی بیمارستان بود
فکر میکنم که برای سه هفته بود
و بعد فکر میکنم که برگشت رستوران و به کارش ادامه داد
من اونجا نبودم. دیوید همیشه پیشش بود
فکر میکنم که اون میتونه اطلاعات بیشتری به شما بده
من آشپزخونه رو اداره میکردم
ادی داخل نبود. من آشپزخونه رو میگردوندم
اون بخش جلویی رو اداره میکرد
اوضاع اینجوری پیش میرفت
من نمیدونستم اون کجاست و اون تو همون خیابون زندگی میکرد
خب دیوید از رستوران به من زنگ زد
و خواست که از پنجره بیرون رو نگاه کنم
تا ببینم ماشین ادی تو خیابون هست یا نه
بخاطر اینکه اگه توی جاده میبود
ما میفهمیدیم که اون خونس
خب ماشینش تو خیابون بود
و من به دیوید گفتم که
"میخوای برم اونجا یه سرکی بکشم؟"
"و دیوید گفت که "آره
و اون بعد از چند دقیقه به من زنگ زد
و صداش لرزان و شوکه شده بود
اون گفت که "تو باید بیای خونه"
"و من گفتم " چرا؟
"و اون گفت "لطفا فقط زود بیا خونه
...عه
و من... خب من رفتم خونمون که کنار خیابون بود
وقتی رفتم دیدم که ماشین های پلیس اونجاست
و من یه جورایی متعجب شدم میدونی
نصف خیابون رو بسته بودن در رو باز ول کرده بودن
و شروع کردم به دویدن توی خونه
و پلیسا منو گرفتن و نزاشتن که برم تو خونه
"اون گفتن "تو نمیخوای اینو ببینی
تو نمیتونی اینو ببینی" "تو نمیخوای اینو ببینی
"تو نمیخوای اینو ببینی"
و این موقعی بود که فهمیدم اون رفته
به بابی گفتم که لازمه باهات حرف بزنم
و اونم انگار یه جورایی میدونست
اون میدونست حتی بدون اینکه کلمه ای از دهن من بیرون بیاد
ادی خودکشی کرده بود
ادی به خودش شلیک کرده بود
اون زندگی خودش رو گرفته بود
یادم نمیاد کی بهمون گفت فقط تاریکی یادم میاد
تو روز پدر دفنش کردیم من براش مداحی کردم
و یادم نمیاد که چی گفتم
اما یادم میاد که گفتم برادرم ادی
میتونست با لبخندش اتاق رو نورانی کنه
چرا ادی؟ چرا ادی؟ چرا من نه؟
من از خودم صدها بار میپرسیدم
من ترجیح میدادم که من به جای ادی باشم
من، من نمیدونم که چرا من نه، چرا ادی
...شاید فقط بخاطر اینکه
نمیدونم، واقعا نمیدونم
من، من، نمیتونم جواب بدم
مرسی بابی
خواهش میکنم
دوست دارم حقیقت پشت آزمایش رو بدونم
دانسته های من از این گروه های کوچیک دوقلوها
که جدا شدن و روشون مطالعه شد
این بود که بیشتر از یک خودکشی وجود داره
این تقریبا غیرممکن بود که این یه نشونه باشه
بیماری جسمی ادی
کی میدونست تو دی ان ای اونا چی هست
اگه اونا چیز قطعی داشتن
که میتونست شاید چیزی رو در آینده شما پیشبینی کنه
که لازمه من دربارش بدونم، من میخوام که بدونمش
هنوز خیلی چیزا هست که ما نمیدونیم
من خیلی بیشتر از جواب ها سوال دارم
یکی از چیز ها درباره روزنام نگار بودن
اینه که شما نمیدونید قراره چی پیدا کنید
بعضی وقتا میدونید که چی رو پیدا نکردید
که واقعا خسته کننده س مثل این قصه
خب من به تهش نرسیدم
بخاطر اینکه من تحقیق رو ندیدم
و هیچکس هم ندیده، میدونی
این میتونست آخرش باشه
بخاطر اینه که این خیلی آزار میده
این تحقیقی هستش که من نگهش داشتم
از وقتی که داشتم درباره دوقلو ها مینوشتم
خیلی وقت میشه که به این جعبه نگاه نکردم
این خیلی جالبه
نوار کاست های کوچولو
قبل از اینکه فوت کنه من تونستم با دکتر نیوباوئر صحبت کنم
اون بی میل بود
اون هیچوقت در سطح داشن من صحبت نکرد
خیلی خب ببینیم چی برای گفتن داره
خیلی خب من الان آماده ام
این تحقیق چطوری از آب دراومد؟
من بهت میگم
من ترجیح میدم که دربارش صحبتی نکنم
جدا؟ چرا؟
تا وقتی که ما منتشرش کردیم
برنامه تون برای انتشارش چه زمانیه؟
خب شاید انتشار اون
یه سال یا یه سال و نیم دیگه از الان باشه
اون مشخصا فراری بود
اون از چیزی مخافظت میکرد
خب یکم درباره اندازه این تحقیق به من بگو
اینکه چه تعداد آدم تو این آزمایش درگیر بودن؟
تحقیق بر اساس تعداد کمی از
دوقلوهای همسان جدا شده از بدو تولده
برای خیلی دلایل
نمیخوام الان دربارش حرف بزنم
ما باید جلوش رو بگیریم چون خیلی داره گرون میشه
حامی مالی اصلی شما کیه؟
یه موسسه خانوادگی خصوصی
ما مقداری پول رو از واشنگتن دریافت کردیم
باشه
خیریه های خصوصی و واشنگتن این چه معنی میده؟
و من نمیدونم که این چول ها از کجا میان
باشه، خیلی ممنونم بخاطر وقتی که گزاشتین
خدانگهدار
فکر میکنم یه نوعی از حساسیت ایجاد شده
درباره این داستان
خیلی از آدمای قدرتمند هستن که
دوست دارن قصه هاشون مسکوت بمونه
چه اتفاقی برای تحقیق افتاد
بعد از اینکه شما اومدین بیرون؟
قبل از اینکه نیوباوئر تو سال 2008 بمیره
اون همه مواد آزمایش رو توی
یه بایگانی تو دانشگاه "یال" باقی گزاشت
نیوباوئر اونو مخفی نگه داشت برای ده ها سال
و تا جایی که من میدونم کسی بهشون دسترسی نداشت
خب اینجا چی داریم؟
واو
این وبسایت دانشگاه یال عه و به نظر میاد که
یه راهنمایی به سمت نتایج تحقیق فرزندخواندگی
توی مرکز پرورش کودکه
تعداد 66 جعبه پر از اطلاعات
جدول ها، فیلم ها و نوار ها و یافته های نحقیقاتی
بازدید خانگی، این بزرگترینشونه
این نشون دهنده تاریخ های بازدید ها از سال 1960 تا 1980 عه
فکر میکنم که این تجدید دیدار ما این تحقیق رو میبنده
اطلاعاتی درباره دسترسی
اطلاعات تا سال 2066 باید محرماه بمونن
این محرمانس
پس اونا همه این کار ها رو کردن
تا این لیست رو از چشم همه دور نگه دارن
یه جایی تو یه کتابخونه قدیمی تا دست هیچکس بهش نرسه
محققان دوست دارند تا از این نتایج
قبل از تاریخ امن استفاده کنن
نوشته شده توسط هیئت یهودی
از یه سرویس حمایتی از کودکان و خانواده
هیئت یهودی عضو اصلی بود
توی مرکز پرورش کودکان که توسط پیتر نیوباوئر اداره میشد
فهم من اینه که
اونا یه سازمان خیلی خیلی خیلی قوی ان
با ارتباطات خیلی خیلی عمیق
ممنون از تماستون
هیئت یهودی موسسه کودکان و خانواده
سلام
بله سلام، اسم من دیوید کلمانه
و به نظر میاد که من یکی از موارد اون تحقیق هستم که
سالها قبل توسط موسسه کودکان و خانواده راه اندازی شده بود
و توی داشنگاه یال نگه داری میشده
بله؟- و توی وبسایت گفته شده که-
من نیاز به اجازه از هیئت دارم تا
به اون اطلاعات دسترسی پیدا کنم
و مسئول پذیرش منو به سمت شما راهنمایی کرد
خیلی خب
من درجریان این آزمایش و این چیزا نیستم
اما میتونم
چندین روزنامه نگار بودن که
و تا جایی که میدونم تعدادی از دوقلو ها
که توی تحقیق درگیر بودن
تلاش کردن تا به این موارد دسترسی پیدا کنن
و تا جایی که میدونم نتونستن به اینا دسترسی پیدا کنن
که ببینن نتایج این تحقیق چی بوده
راهی هست تا من مستقیما بتونم
این راه جلوگیری از دسترسی رو دور بزنم
که ببینم من یکی از این موادر بودم یا نه؟
اگه کسی باشه که اجازه داشته باشه تمام اینا رو ببینه
آدمایی هستن که در حقیقت
موارد اون تحقیق بودن
اونا باید بدونن که چیا یاد گرفتن
یعنی،خب من هیچ فکری ندارم
که کی الان فرد ردست برای پرسیدنه
من لازمه که بهش نگاه بندازم
خب پس شما خط دفاعی اول هستید که باید باهاش حرف زد
فکر میکنم بله
خب پس من یه ایمیل بهتون میزنم و تو بخش موضوع مینویسم
تحقیق دوقلوها
گرفتم
موسسه لوییز وایز خیلی وقته که بسته شده
پیتر نیوباوئر فوت شده
و ما هنوز دقیق نمیدونیم که
اونا دنبال چی میگردن و یا چی پیدا کردن
من یه روانشناس بالینی ام
و من یه دستیار تو تحقیق پیتر نیوباوئر بودم
باور دارم که اولین نفر هستم که
روی این تحقیق کار میکرد
که آرزو میکرد
معروف بشه
بخاطر کاری که کرده
من 24 سالم بود
این دقیقا اولین شغل من بود
میدونی باید خیلی دقت کنی تا اجازه ندی که میدونی
"جی، تو دقیقا، دقیقا عین برادر دوقلوت هستی"
من از ان کار میتونستم اخراج بشم درسته؟
آره یکم وسوسه انگیز بود
یکم هوس انگیز بودم
مثل این بود "هی من قل دومت رو میشناسم"
"هفته ی قبل یکی رو دیدم که دقیقا شبیه تو بود"
سوالی که بخاطرش احساس گناه میکنم جالبه
بخاطر اینکه هیچوقت حس مسئولیت پذیری نکردم
من بعد از طراحی این اومدم
اگرچه من فقط یه همکار بودم
پس تو میخوای بگی که من به طور جدی تحت خطر بودم
با نگاه به گذشته فکر میکنم که بدون شک از لحاظ اخلاقی اشتباه بود
من یه سری نوشته اینجا دارم. باشه
باشه
این نوشته های اصلی من هستن
کپی هایی از مطالب رونشناسی که من نوشتم
و کی تو این پرونده ها کاملا مشترک و دخیله؟
خب من سه قلو ها رو دارم
بزن بریم
من، من از اسم ها استفاده نمیکنم اما
"اون صداش بلنده، خیلی پر انرژیه"
اون نیاز داره تا خودمختار باشه"
نوعی از خودشیفتگی رو داره"
هم هوش و هم قدرتش"
کاملا خانواده و دیگران رو عاصی کرده"
بله ای اشتیاقش برای دیدن دوچرخه جدیدشه
و همه ملزومات ورزشیش که ما ازش فیلم گرفتیم
اون خیلی توی بازی سریع بود
و یکم هم.. سختگیر
این بچه مشکلاتی داشت
خشونت بیش از اندازه
خب پس واضحه که
خانوادش باخبر نیستن
از مشکلاتش و نمیتونن حتی بهش کمک کنن
تا نقاط ضعفش رو متوجه بشه
و بتونه روی رفتارهای خودش کنترل مناسبی داشته باشه
پس من فکر نمیکنم که خانوادش بتونن با
مشکلاتی که این مرد جوان داره کنار بیان
تحقیق چه یافته هایی داشت؟
نمیدونم چون تحقیق رو بعد از 10 ماه ول کردم
و نتایج هم هیچوقت منتشر نشد
تمام چیزی که دارم همین تیکه های کوچیکه
این یه معما ست، یه شکست بزرگ
همه این اطلاعات علمی مهم
توی این بایگانی دفن شدن
خب بعضیا انتظار داشتن
که نتایج این تحقیق نتیجه نهاییش
درباره مشاهدات نسبت به مشکلات جسمی باشه
من.. خب هیچوقت حرفی از مشکلات جسمی نبود
اونم از طرف خانواده های اصلی البته تا وقتی که من توی تحقیق بودم
ما مشتاق تحقیق رو مشکلات جسمی نبودیم
این چیزی نبود که ما دنبالش بودیم
ما دنبال تفاوت در تربیت خانوادگی بودیم
ما میخواستیم متوجه تفاوت هایی در تربیت های خانواده های مختلف بشیم
و ببینیم که تغییرش چه تاثیری داره
پس شما میگید که علاقه شما یبشتر روی
فعالیت های خانوادگی بوده؟
اما اونو نمیدونستن. اونا نمیدونستن
که خانواده ها چطور میخوان برخورد کنن
با این روش جدید پذیرش فرزند
تنها راه ممکن که احتمال داشت اونا متوجه بشن
درباره فعالیت های خانوادگی
این بود که اونا یه بچه داشته باشن که توی این کار باشه
یه نشانه شگفت انگیز دیگه این بود که
تو این قصه هر برادر
تو خانواده ای بزرگ میشد که یه خواهر ناتنی داشته
همه دخترا الان 21 سالشونه
سه قلو ها، یه خواهر یا برادر بزرگتر داشتن
اونا تو خانواده هایی قرار گرفته بودن که
یه فرزند ناتنی بزرگتر بود
که توسط موسسه لوییز وایز اینکار انجام شده بود
این هم بخشی از طراحی بود
خوبه که میبینمت
فقط میخواستم یه کلیپ بهتون نشون بدم
این لاورنس پرلمانه که یه محقق توی اون تحقیقات بوده
یافته های تحقیق کجاست؟
من اصلا درجریان نیستم چون اونا هیچوقت منتشر نشدن
ما دنبال تفاوت ها تو تربیت خانوادگی بودیم
ما میخواستیم تمرینات خانواده ها رو بررسی کنیم
و اینکه چطوری روی بزرگ شدن تاثیر میزاره
سه قلو ها توی خانواده ای قرار گرفتن
که یه فرزند ناتنی بزرگتر هم بود
که اونا هم توسط موسسه لوییز وایز انجام شده بود
اینم بخشی از طراحی بود
چه حسی نسبت به تماشای این دارید؟
مثل یه موش آزمایشگاهی
این فقط اونو بیشتر... میدونی فقط
فقط چیز میکنه
بدترش میکنه- دورویی رو نشون میده-
...عه
اونا فقط روی بچه ها تحقیق نمیکردن
بلکه اونا خانواده ها رو هم بررسی میکردن
پس در حقیقت اونا سبک تربیتی هر خانواده رو هم میدونستن
پس این فقط میدونی
این مشخصا خیلی فراتر از انتخاب های تصادفی بوده
اونا دقیقا میدونستن که کیو باید انتخاب کنن
تا ما رو پیششون بفرستن وقتی میگفتن گالاند
و کلمان و شفران
بر اساس اینکه خانواده ها بچه هاشون رو چطوری تربیت میکردن
سه خانواده
که خیلی خیلی متفاوت بودن
پدر دیوید ایستاده بود
تو دنیا هیچکسی مثل پسرش نبود
اون به پسرش افتخار میکرد هرکاری که کرده بود اون شگفت انگیز بود
پدر بابی به عنوان یه دکتر خیلی سرش شلوغ بود
و وقت کافی نداشت تا با بابی باشه
و پدر دیوید این وقت رو داشت
اما تا جای ممکن بهش حق انتخاب میداد
سنتی ترینشون پدر ادی بود
که خیلی جدی بود اون یه رئیس بود
اون قانون میساخت و ادی باید اطاعت میکرد
رابطه ادی با پدرش
زیاد خوب نبود
و این مهم بود
و چرا میگی که خوب نبود؟
بخاطر اینکه با انکه من اونو میشناختم
ما اونو میدیدیم
ادی درباره اون صحبت میکرد
این آخرین عکسیه که ما از ادوارد داریم
اون خیلی گروه دوست بود
اون کارایی که آدمای جوون میکردن رو میکرد
اون یه ماشین رو داغون کرد
و یه سری چیزا مثل این
یعنی معمولا من اونو تربیت میکردم
ادی و پدرش به عنوان آدم خیلی باهم فرق داشتن
ادی خیلی هنری بود. بچه بود خب میدونی علاقه ای به ورزش نداشت
الیوت روحیه سربازگونه ایداشت
که خیلی وابسته به زندگی بود سنتی بود
اون یه معلم بود و کلا دنیال جزئیات و نظم
من خیلی سخت روی نظم تاکید داشتم
و بچه های من متاسفانه
مجبور بودن منو به عنوان یه ناظم سخت تحمل کنن
ادی میگفت که هیچقت حس نمیکنه
که عضوی از این خانواده باشه
ان همیهش میگفت که حس میکنه تو جای درستی نیست
چقدر شما این حس رو داشتید که
ادوارد خوشحال نیست؟
اون درباره مشکلش با من حرف نمیزد
ما یه خانواده ساکت بودیم
ما مشکلاتمون رو به همدیگه نمیگفتیم
ما از هم محافظت میکردیم خانواده خوبی بود
بعضی آدما وصله ی جور نیستن
این تقضیر پدر اون نبود
الیوت کاری رو میکرد که فکر میکرد باید به عنوان خانواده باید انجام بده
اونا فقط آدمای متفاوتی بودن
من یه تماس داشتم مطمئن بودم که بابیه
و اون به من گفت که بشینم
و من گفتم که نیازی نیست
و اون در این باره بهم گفت
و دقیقا همینجا وایستاد
و من رفتم سمت همسرم
و بهش گفتم که ادوارد خودکشی کرده
و اون یکمی اینجا وایستاد، گریه کرد
و.. همش همین بود
بعضی وقتا میموندم که انگار هیچی بهش یاد نداده بودم
بخاطر طوری که اون ما رو ترک کرد
نمیدونم
شاید بهش چیزی یاد نداده بودم
که چطور زندگی کنه و اینا
این اغلب اوقات منو اذیت میکنه
برای چی پسر ها کاملا متفاوت زندگی میکردن؟
لازم ندارم تا کتاب بخونم
نیاز نیست تحقیقی رو بخونم
من اولین بار اونو تو دست اون سه تا پسر دیدم
همش درمورد تربیت بود
اون سه مرد جوان
همشون با یه حالت نشسته بودن
ما شباهت های زیادی پیدا کردیم
بخاطر اینکه چیزی بود که مردم دنبالش بودن
اونا یه نوع سیگار رو میکشیدن
"شما میگید "خدای من
اونا مارلبرو میکشن چقدر شگفت انگیز
چیزی که شما دنبالش نیستین تفاوت های اونهاست
من نمیتونم ازش بگذرم بهتون میگم
شماها همتون تو یه زمان کشتی میگرفتید؟
بله
ما راه هایی رو پیدا کردیم که توشون شباهت داشتیم
و روی اونا تاکید کردیم تا بیشتر شبیه هم بیشیم
ما ها عاشق همدیگه بودیم
فکر میکنم که اینا ظاهری بودن
اونا چیزای یکسان داشتن و علاقه هایی یکسان
اما توی عمق وجودشون اونا متفاوت بودن
این یه پرونده زیست شناسی نیست که آخرش معلوم باشه
من معتقدم که ژن ها و محیط رشد اونها
معیارهای نزدیکی هستن
شما میگید که ما داریم تو مسیری میریم که
زن هامون به ما میگن بریم
اما این به این معنی نیست که شما مقصد مشخصی دارید
تا یه شخص خاص یا دیگه ای بشید
من معتقدم که من هنوزم امروز اینجام
بخاطر اون موسسه ای که من رو به خانوادم داد
معتقدم که این واقعا یه تفاوت رو ایجاد کرد
بر اساس درگیری ها و
هر چیزی که من باهاشون سر جنگ داشتم
من معتقدم که طبیعت و تربیت هردوشون مهم هستن
اما فکر میکنم که تربیت بر بقیه اونا برتری داره
بخاطر اینکه تحقیق هیچوقت منتشر نشد
ما به سادگی نمیدونیم که دقیقا
چه تعداد آدم تو این مدل زندگی جداگونه بودن
هنوزم ممکنه دوقلوهایی اون بیرون باشن
که نمیدونن دوقلو هستن
احتملا حداقل چهار نفر بودن که
موضوع این تحقیق بودن
که نمیدونن که دوقلو هستن
اگه اونا بدونن که اون بیرون هنوزم دوقلوهایی هستن که
تو زندگیا گم شدن این واقعا ذهن رو آزار میده
دو راه برای فکر کردن بهش هست
این آدما واقعا باید بدونن که دوقلو هستن
یا "خدای من" اونا نباید بدونن
"اونا از این راه استفاده کردن که خیلی ناراحت کنندس"
شاید به همین خاطر باشه که تحقیق تا الان منتشر نشده
تا وقتی که اونا مردن
من واقعا این امکان رو میدم که
هر آدمی میتونه بیاد یه گوشه ای و
بفهمه که شما یه قل دوم دیگه هم دارید
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و اینستاگرام سايت .:: @bollbolljan_com ::.