..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏ .:: www.bolboljan.net ::.
..:: کانال تلگرام بلبل جان ::.. ‏ .:: @bollbolljan ::.
‫بله، بفرمایید.
‫بله خودمم. ‫بله، آقای «پرینس مک کوی».
‫درسته، من و پدرم مالک هتل گوشه ای هستیم.
‫آره.
‫بله، زنگ زدم اجازه ی ورود بگیرم.
‫میشه تمدیدش کرد؟
‫اگه ممکنه 2 ساعت.
‫آره میدونم. میدونم، میدونم.
‫میدونم 2 ساعت وقت داریم.
‫واقعاً کار بزرگیه و ما فقط...
‫بله.
‫آره لطفاً بگید بهم زنگ بزنه.
‫ممنون.
‫سلام.
‫چه خبرا؟
‫داره دیرم میشه. میرم دخترمـو ببینم.
‫سیگار داری؟
‫تو نباید سیگار بکشی.
‫بده دیگه.
‫بیا.
‫این چیه؟
‫وقتی 12 سالم بود، مادرم اینو بهم داد.
‫این بهترین چیزیه که بهت داده؟
‫برام با ارزشه.
‫میبینمت.
‫«جنی» ازم جدا شده.
‫میدونستم داره میاد...
‫فقط یادم نبود امشب میاد.
‫امروز دوباره به بانک زنگ زدم.
‫پیشرفتی نداشته.
‫همونطوره که قبلاً بود. ‫البته این دفعه خوشحال نبود.
‫انگار یکی دیگه بود.
‫اونا بهم توجه نمیکنن.
‫چند سال اونجا بانکدار بودی؟
‫پس وفاداری چی میشه؟
‫از وقتی بچه بودم، اونجا کار میکردی.
‫شاید وقتشه بریم یه بانک دیگه...
‫یا حتی بریم یه شهر دیگه.
‫پدر، این واقعاً مسخرس.
‫میدونی منظورم چیه؟
‫پاشو دیگه.
‫باید دربارش حرف بزنیم.
‫پدر؟
‫ازدواج کردی؟
‫تازه از هم جدا شدیم.
‫عاشقـش بودی؟
‫البته.
‫اینم عکسش.
‫قشنگه.
‫تو هم جَوون تر بودی.
‫این همه سال وظیفه شناسی...
‫و آخرش، تنها چیزی که من و پدرم داشتیم ‫ رو اَزَمون گرفتن.
‫خیلی نامردیه.
‫از اینجور آدما بدم میاد.
‫وقتی بچه بودم، از هیولا میترسیدم.
‫ولی دلقک ها رو دوست داشتم.
‫آره.
‫اون بانک هم یه هیولاست. ‫مثل یه اژدها...
‫خانواده ی منو بلعید.
‫البته زیاد نبود، ولی همه چیز من بود.
‫یه چیزیـو در مورد اژدها میدونی؟
‫هر اژدهایی چی نیاز داره؟
‫یه شوالیه که اژدها رو بکشه.
‫تو هم باید همین کارو بکنی.
‫ماشین قشنگیه.
‫این چرخ ها تو رو به مقصد میرسونن.
‫میدونی، وقتی بچه بودم، همیشه از سیرک خوشـم میومد.
‫سلام.
‫پسرم، چرا این همه خرت و پرت...
‫با خودت حمل میکنی...
‫ولی حتی یه بطری آب خوردن نداری.
‫به خودم مربوطه.
‫میدونی من یه بار مجبور شدم به خاطر...
‫یه کنسرو لوبیا و یه کف دست نون، حتی لباس هامـو بفروشم.
‫که بهترین لوبیای عمرم شد.
‫بهترین نونی بود که تو عمرم خوردم.
‫بله، درسته.
‫سلام مجدد.
‫خب، کجا میری؟
‫منتظر قطار فردا صبح هستم.
‫البته یکم خسته کنندس.
‫خیلی طول میکشه تا به «نوا اسکوشا» برسم.
‫خب چرا با هواپیما نمیری؟
‫دکتر مَنعم کرده.
‫قلبم کم میاره.
‫ترس از ارتفاع؟
‫آره.
‫اوکی.
‫ببین من دارم برمیگردم خونه...
‫یه شهری به نام «اپل سید»، نزدیک مرز «وِرمونت»...
‫که خیلی بیشتر از اینجا به نوا اسکوشا نزدیک تره.
‫در عوض چی میخوای؟
‫من دارم میرم اونجا و تو داری برمیگردی اونجا...
‫ولی مسیرمـون یکیه.
‫ببین... پیشنهاد من...
‫400 دلاره.
‫میشه پول بنزین، 2 شب هتل...
‫پول غذامـون هم که حدود 40 دلار میشه.
‫و در نتیجه، همین امروز تو رو با خودم میبرم.
‫از کدوم جاده میری؟
‫نمیدونم. مگه مهمه؟
‫یه رستوران ویژه رو نقشـس که غذاهای خاصی داره.
‫تقریباً بین اینجا... و اونجا...
‫جایی که پیر و جَوون دور هم جمع میشن...
‫و تمام روز خوش میگذرونـن.
‫خیلی خب، فهمیدم.
‫میدونی چیه؟
‫شرمنده دوست عزیز اما این قطار سریع السیره.
‫موفق باشی.
‫میبینمت.
‫اوکی.
‫من «کارل رابینز» هستم.
‫اسم تو چیه؟ پسرم؟
‫اسمـم پسرم نیست.
‫آقای مک کوی هستم.
‫میگن سرنوشت چیز خیلی خوبیه...
‫ولی اگه میخوای بهش برسی، باید تلاش کنی.
‫پس چطور ممکنه یه شهروند اپل سید...
‫مسیرش به این طرفا بیوفته؟
‫زندگیه دیگه.
‫درهرصورت، الآن یکم سرم درد میکنه.
‫پس نباید زیاد حرف بزنم.
‫میدونی...
‫یکم آفتاب بخوری خوب میشی.
‫باید یکم بری هواخوری.
‫خوبی؟
بلبل جان ‏..:: www.bolboljan.net ::..
‫چی میخورید؟
‫من چیزبرگر میخورم...
‫با نوشابه و سیب زمینی سرخ شده.
‫انتخاب خوبیه.
‫و شما جناب؟
‫یه چیزی مثل...
‫مثل چی؟
‫یه چیزی مثل «بون بوشه». هر مدلی که دارین.
‫بون بوشه؟
‫اگه نمیدونستم یه غذای فرانسویه...
‫فکر میکردم داری مسخرم میکنی.
‫عکس غذاهاتون توی منو انقدر قشنگه...
‫که آدم دلـش میخواد همین ها رو بخوره.
‫اوکی.
‫ممنون.
‫خب، چی میخورین؟
‫خب، «جولین» عزیز، منم...
‫یه چیز برگر میخورم مثل دوست جَوونم...
‫ولی کنارش، کیک شکلاتی رو ترجیح میدم.
‫و سالاد میوه.
‫و «فراگ استیکز».
‫فراگ استیکز؟
‫سیب زمینی سرخ شده فرانسوی.
‫یه لیوان شیر عسل با بیسکوییت...
‫و یه لیوان آب.
‫برای آخرش.
‫هیجان انگیزه.
‫بسار خب.
‫یکم صبر کنید همش آمادس.
‫بله خانم.
‫از اونی که به نظر میاد، خوش مزه تره.
‫و خانم جولین، این کیک...
‫بهترین دِسِریه که تاحالا خوردم.
‫آره.
‫کارل، باید یه نکته ای رو بدونی.
‫میدونی تا حالا چندبار...
‫برای خانواده ام کیک شکلاتی پختم؟
‫چندتا تخم مرغ شکستم؟
‫چندبار مایتابه رو چرب کردم؟
‫خب، منم نظری ندارم.
‫تنها چیزی که میدونم اینه که...
‫شب و روز به این کیک شکلاتی نگاه میکنم...
‫که زیر این شیشه گیر افتاده...
‫و مردم...
‫از صبح تا شب از کنارش رد میشن...
‫بدون اینکه حتی نگاهـش کنن.
‫اما اگه هر روز نَرَم تو تون آشپزخونه...
‫و کیک نپزم...
‫حقوقی هم در کار نیست.
‫من میرم یه چرخی بزنم.
‫تو هم میای؟
‫به نظرم باید بیای.
‫خانم ها و آقایان.
‫این کیک زیبایی که تو دستمه رو ببینید.
‫یه برش از این کیک رو مهمون من باشید.
‫و بعدش مطمئنم...
‫خودتون یه کاملشـو سفارش میدید.
‫حالا کی یه برش کیک میخواد؟
‫سمت راست اون گوشه یه نفر.
‫آه، بله.
‫یکی دیگه اینجا.
‫خارق العادس.
‫فقط یادتون باشه به دوستـاتون هم بگید...
‫که نمیشه از کیک های خوش مزه ی اینجا چشم پوشی کرد.
‫هیچی مثل یه تیکه کیک خوش مزه به آدم نمیچسبه.
‫یوو هووو!
‫پسرم، چیزایی که نمیتونی خیلی بهشون فکر کنی رو...
‫باید انجام بدی.
‫هِی، میخوای دستگیرمـون کنن؟
‫برو لباسـاتو بپوش.
‫من طرفدار کارهای غیر قانونی نیستم...
‫ولی خیلی حال میده ببینی...
‫شعبه دوم رستوران هم باز شده باشه.
‫خیلی خب. گوش کن.
‫آهای با توام.
‫تمومش کن.
‫بسه دیگه.
‫سریع از آب بیا بیرون و لباساتو بپوش. باشه؟
‫بیا باهم یه تلویزیونی چیزی ببینیم.
‫یوو هوو!
‫صبح بخیر.
‫قراره امروز هوا خیلی گرم بشه. درسته؟
‫علاقه ای ندارم.
‫به آب و هوا؟
‫به هرچی که بخوای بگی.
‫فقط یه گپ ساده.
‫کجا میری؟
‫فقط میرم.
‫خوبه. شنیدم جاهای دیدنی زیادی داره.
‫با خانواده اومدی سفر؟
‫نه با دوستامـم.
‫دیگه باید برم.
‫ببینم تو دیوونه ای؟
‫اول باید مقایسه کنم.
‫با چی مقایسه کنی؟
‫با افراد عاقل.
‫بامزه بود.
‫کارل هستم.
‫منم «راکی» هستم.
‫میبینمت.
‫موفق باشی.
‫نمیتونم درمورد همه ی دخترای «اوکلاهما» اینو بگم...
‫ولی درمورد اونایی که میشناسم، دخترای مهربونی داره.
‫خیلی خب. ممنون که گفتی.
‫البته شایدم همـشون مهربون باشن.
‫میدونم چی میخوای بگی.
‫خوبه.
‫میدونی، بعضی وقتـا گاوهاشون رو...
‫از نقاط مختلف جمع میکنند و اینجا نگهداری میکنند.
‫چقدر چوب اینجاست.
‫اوه، آره، آره.
‫اینا قبلاً تکه های ریل قطار بودن.
‫واقعاً؟
‫اوه، آره، آره.
‫اینا همه تکه های ریل قطاره.
‫حصار خوبی باهاش ساختن.
‫آخور خوبی ازش در میاد.
‫«رگان» نمیدونم کی اینو میخونی.
‫شاید هفته ها، یا حتی سال ها طول بکشه.
‫تا اون موقع حتماً درباره ی ‫ این آدم عجیب و غریب شنیدی.
‫ولی اون مثل یه آدم معمولیه.
‫و من دارم اونو به خونَـش میرسونم.
‫نمیشه ازش انتظار داشت آدم احساساتی ای باشه.
‫ولی بعضی وقتـا یکیـو میخوای که به حرف هات گوش کنه.
‫من تو زندگیم، از 2 چیز پشیمونم.
‫اولیش کاریه که میخوام انجام بدم، و دومیش...
‫اینه که هر ثانیه فرصت داشتم تو چشات نگاه کنم...
‫ولی نکردم.
‫صبح بخیر خانم «سایر».
‫سلام.
‫من کارل رابینز هستم.
‫شما از عکسـتون خیلی زیباتر هستید.
‫ببخشید؟ عکسم؟
‫آه، بله. این عکس.
‫مال همسفر جوانم هست.
‫که همیشه و همه جا همراهـشه؛ ‫اما امروز اتفاقی از جیبـش افتاد.
‫و البته عاشق این عکسه.
‫کجا...
‫میتونم از دستشویی استفاده کنم؟
‫بله، البته.
‫اون کجاست؟
‫خب. اون دقیقاً اونجا نشسته.
‫یه جورایی قایم شده.
‫سلام.
‫سلام، رگان.
‫این کاملاً یه چیز منحصر به فرده.
‫من خودم چندسال نقاشی میکردم.
‫اما نقاشی های من حس دوستانه نداشتند.
‫درنتیجه همسرم بهم یاد داد که همیشه...
‫به چیزی که در ظاهر میبینم ، دقیق تر نگاه کنم.
‫همسرتون؟
‫اونم یه نقاشه؟
‫اون دیگه با ما نیست.
‫اما همیشه یادش در خاطر ماست.
‫من...
‫ببخشید که مزاحم شدیم.
‫بیش از این وقتتون رو نمیگیریم.
‫دیگه کم کم باید بریم.
‫مشکلی نیست. امشب رو بمونید.
‫اتاق خالی داریم.
‫درسته، ولی ما نمیخوایم کسیو ناراحت کنیم.
‫یا جای کس دیگه ای رو بگیریم.
‫اما من تنها زندگی میکنم.
‫از اونجایی که پول نداریم...
‫فکر نکنم بتونیم بمونیم.
‫مگه میشه؟
‫یعنی 2 تا آدم بالغ پول ندارن؟
‫میتونم توضیح بدم.
‫کارل، پول داریم دیگه!
‫مشکلی نیست.
‫خب راستش مشکلی نبود...
‫تا قبل از آخرین توقفـمون که...
‫کیف پولـتو گم کردی؟
‫یعنی الآن پول نداریم؟
‫تو هتل جا گذاشتم.
‫فقط پولی که تخفیف گرفتم مونده.
‫آره میدونی چیه؟
‫هه، تخفیف هم گرفته.
‫مشکلی نیست، همه چی خوبه.
‫کارل، ما پول داریم دیگه!
‫ما کلی پول داریم. مشکلی نیست.
‫و در واقع...
‫فکر میکنم اینجا خیلی قشنگه.
‫واقعاً قشنگه.
‫اگه اشکالی نداره، چون اینجا خیلی قشنگه...
‫و ما هم به یکم هوای تازه نیاز داریم...
‫پس میمونیم.
‫به نظرم فکر خوبیه.
‫خوبه.
‫خب، منم تا چند روز دیگه برمیگردم خونه.
‫خب.
‫میری خانوادتـو بیبینی؟
‫همیشه بهشون فکر میکنم.
‫من دارم ازدواج میکنم.
‫چه کار بزرگی.
‫چیزیه که همیشه میخواستم.
‫تبریک.
‫منظورم اینه خیلی وقته درموردش حرف میزنی.
‫آره.
‫هنوز یادمه...
‫یه روز فریاد میزدی...
‫"امیدوارم یه سیل بیاد و...
‫کل کره زمین رو آب ببره."
‫آره قاطی کرده بودم.
‫آدم وقتی قاطی میکنه چرت و پرت میگه.
‫جاستین من دارم ازدواج میکنم.
‫چی بگم.
‫هنوز با هم هستین؟
‫آره.
‫تو کلیسای میدان شهر جشن میگیریم.
‫میدان کوچیکه؟
‫بالاخره تنها میدان شهره.
‫آره خب.
‫چقدر اونجا بستنی خوردیم!
‫آره.
‫اتاق خواب آمادس.
‫قبل از رفتن یکم استراحت کنین.
‫صبح میبینمت.
‫اوکی.
دانلود رايگان جديدترين فيلم ها و سريال ها ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫واقعاً خوشحالم که دوباره صورتـتو میبینم.
‫دوست ندارم فراموش کنم چه شکلیه.
‫خیلی خوب میشد...
‫اگه قبل از رفتن با رگان خداحافظی میکردیم.
‫من تو خداحافظی کردن زیاد خوب نیستم.
‫کارل، یکم پول داری؟
‫همون یه ذره مونده.
‫خیلی خب.
‫ممکنه در زندگی، در چاله ای بیوفتیم...
‫که هرچقدر هم صخره نوردی کنیم...
‫نتونیم بدن خَستَـمون رو از اون بیرون بکشیم.
‫پس در زندگی...
‫هر تغییری...
‫هرچقدر هم که کوچک باشه...
‫در گذر زمان...
‫شما رو به یه مقصد جدید میرسونه.
‫از اینکه به حرفـام گوش دادین سپاسگزارم.
‫ممنون از توجهـتون.
‫ممنون.
‫باعث افختاره...
‫که براتون صحبت کنم.
‫ممنون آقا.
‫ممنون.
‫مچکرم خانوم. ‫منم مچکرم.
‫خیلی ممنون. ‫از آشناییـتون خوشبختم.
‫ممنون خانوم.
‫مچکرم.
‫سخنرانی خوبی بود.
‫خوشحالم که باهاش آشنا شدم.
‫خیلی خوب بود.
‫اوکی.
‫فعلا.
‫به سلامت.
‫روز خوبی داشته باشین.
‫ممنون.
‫داری چیکار میکنی؟
‫درس زندگی میدم.
‫درس زندگی؟
‫آره.
‫پسرم، این دنیا جایی برای عبادته.
‫هر گوشه، هر خیابون، همه جا.
‫باشه قبوله.
‫ولی دفعه بعد که وحی نازل شد...
‫اول به خودم بگو.
‫من این حرفـا رو به خاطر خودم نمیزنم.
‫به خاطر «سارا» این کارو میکنم.
‫سارا؟
‫همسرم.
‫من و اون فکرای زیادی داشتیم.
‫احمقانه بودن.
‫نه اونایی که به ذهنت میرسه.
‫بلکه اونایی که تو قلبـت تشکیل میشه.
‫میدونی...
‫اونا فکرای خوبیـن.
‫و اگه به هر دلیلی...
‫نمیتونی اونا رو به واقعیت تبدیل کنی...
‫نباید از سعی و تلاش دست بکشی.
‫بهت قول میدم میتونی به عشقت برسی.
‫بذار یه چیزیـو بهت بگم.
‫دنیا یه معدن طلا نیست.
‫اما حداقل یه سکه طلا که هست.
‫بیا.
‫اینم یه ذره پولی که خواستی.
‫پسرم، میخوای من بِرونم؟
‫تو که رانندگی بلد نیستی.
‫آره.
‫ولی حال میده.
‫عه، راکی، راکیه. ‫به نظرم مشکلی پیش اومده.
‫اونو میشناسی؟
‫نه، نه.
‫به ما ربطی نداره.
‫پسرم، حتماً که نباید به ما ربط داشته باشه.
‫ببین. دوستانه بگم، ما به حرکتـمون ادامه میدیم.
‫پولـام دست اونه.
‫چی؟
‫مطمئنم تو هتل پولـامو برداشت.
‫آهای دختر، اون پولـا رو رد کن بیاد.
‫چی؟
‫همون کیف پولی که دیروز تو هتل برداشتی.
‫بهتره که همه ی پولـا توش باشه.
‫الآن دیگه نمیتونم.
‫با دوستم دعوام شد و انداختـم پایین.
‫شرمنده.
‫برات متاسفم ولی من اون پولـو میخوام.
‫میگم بهش نیاز دارم.
‫میفهمی؟
‫ببین، یا با زبون خوش اون پولـو میدی به من...
‫یا مجبورم به زور ازت بگیرمـش.
‫انتخاب با خودت.
‫برو بابا.
‫چرا اینکارو کردی؟
‫بهت هشدار دادم.
‫آخه این چه کاریه؟
‫بهت هشدار دادم.
‫هشدار دادم هشدار دادم. ‫بسه دیگه.
‫پیرمرد مهربونی بود.
‫فقط یه نوشابه 3 دلاری خریدم.
‫گرفتمـش. بریم.
‫اما پسرم، اون تنهاست.
‫خب ما هم اینجا تنهاییم.
‫بذار هرجا میخواد بره.
‫اما اون که جایی نداره بره.
‫پس نمیتونیم ولش کنیم.
‫اون فقط یه بچـس.
‫دقیقا 29 بار.
‫خودم شمردم.
‫29 بار منو کتک زد.
‫البته یه چندتاش حقـم بود.
‫خیلی هم نمیشه خودخواهانه فکر کنم.
‫ولی 29 تا نامردیه.
‫خیلی درد داشت.
‫بنابراین، یه شب تصمیم گرفتم فرار کنم.
‫و از شر ناپدریـم خلاص شم.
‫چند سالته؟
‫تقریباً 25.
‫چه خوب.
‫دیگه داره 25 سالـش میشه.
‫ببین، به اولین شهری که برسیم...
‫پیاده میشی و به مادرت زنگ میزنی.
‫هرجا هم که پیاده بشم، عمراً به مادرم زنگ بزنم.
‫اونم مثل من فرار کرده. تازه وضعش از من بدتره.
‫الآن فقط چندتا دخترخاله تو کانادا برام موندن.
‫خدارو شکر.
‫تو چطور کارل؟ برنامت چیه؟
‫دارم میرم یه چند جای ویژه رو بگردم.
‫رفیق هم داری؟
‫یه نفر هست که 40 ساله ندیدمش.
‫ولی همیشه تو قلبمـه.
‫باورم نمیشه.
‫خانواده ی من 2 ساله همدیگه رو ندیدن.
‫ولی تو 40 ساله رفیقـتو ندیدی.
‫خیلی زیاده.
‫آره، بنظرم زیاده.
‫میشه به جای بالا پریدن، بشینی فیلم ببینی؟
‫بیا بریم یه اتاق دیگه.
‫♪تو راه منو روشن میکنی ♪
‫♪ ای دوست عزیزم♪
‫♪ باید به مسیرمون ادامه بدیم ♪
‫♪ هرچند به سختی نفس میکشیم♪
‫♪ خدانگهدار ♪
‫♪ بهم بگو ♪
‫♪ چیـو باید تغییر بدم ♪
‫♪ بهم بگو ♪
‫♪ چیـو باید تغییر بدم ♪
‫♪ با مشکلات کنار میایم ♪
‫♪ و به راهـمون ادامه میدیم ♪
‫عالی بود.
‫ممنون.
‫وظیفـمه.
‫♪ به دنیا آمده در رودخانه ای کوچک ♪
‫موسیقی چیز خوبیه.
‫بذار یه چیزی ازت بپرسم.
‫به نظرت ما موسیقی رو تغییر میدیم ‫ یا موسیقیـه که ما رو تغییر میده؟
‫این سبک ها که رو من اثر نمیزاره.
‫چرا؟ سبک قشنگیه.
‫پدر و مادرم این سبک رو دوست داشتن.
‫البته تو جَوونی.
‫اسمت چیه؟
‫من «دالاس» هستم.
‫پرینس هستم.
‫پرینس؟
‫اسم قشنگیه.
‫میگن کینگ اسم قشنگ تریـه.
‫ولی به نظر من پرینس بهتره.
‫البته دالاس هم اسم قشنگیه.
‫به شرطی که فامیلیت «کندی» نباشه.
‫میخوام اسم آهنگ بعدیم رو بذاریم...
‫"سبکی که پرینس دوست داره."
‫مطمئن باش این کارو میکنم...
‫البته تو سفر بعدیم به شهر های دیگه.
‫حتی اسمتـو رو اتوبوسـم مینویسم.
‫تا حالا اسم خودمم روش ننوشتم.
‫خب، میخوای با هم برقصیم؟
‫از اینکه یه موسیقی خوب رو هدر بدم متنفرم.
‫اونوقت هدر دادن موسیقی هم میره تو لیست کارام.
‫البته وقتی پیر بشیم...
‫مهمترین کارمون میشه هدر دادن وقت.
‫خب، نمیرقصیم؟
‫متاسفم... اصلاً نمیدونستم.
‫معلومه که نمیدونستی.
‫من خانوادمـو تو یه تصادف از دست دادم.
‫و از اونا فقط همین تیشرت برام مونده.
‫هیچ چیز بهتر از این نیست که خانواده داشته باشی.
‫یا 2 تا پای سالم داشته باشی...
‫که بتونی راه بری.
‫البته، من بدون این پاها هم...
‫میتونم یه زندگی خوب داشته باشم.
‫مطمئنم که میتونی.
‫من واقعاً... خیلی متاسفم.
‫تو صدای خوبی داری.
‫خیلی خیلی خوب.
‫جدی؟
‫من برگشتم.
‫یکم برای رقصیدن دیر وقت نیست؟
‫انگار یه نفر هنوز داره از رقصیدن لذت میبره.
‫بله آقا.
‫آهنگ خیلی قشنگیه.
‫آدم نمیتونه بدنـشو کنترل کنه.
‫آره خب.
‫هه.
‫طبیعیه.
‫بعد از تبلیغ های تلویزیون...
‫تو مسخره ترین چیزی هستی که این هفته دیدم.
‫خیلی خوش شانسی که نمیتونم بزنم تو دهنـت.
‫هی، تو.
‫چرا برنمیگردی پیش رفیقـات؟
‫قبل از اینکه اتفاقی برات بیوفته.
‫از تو کتک بخورم؟
‫من هر روز صبح مادرمـو با کتک بیدار میکنم ‫ تا بهم صبحانه بده.
‫میخوای تو هم امتحان کنی؟
‫بیا شروع کنیم.
‫بیخیال!
‫یوو هوو.
‫ووو هووو.
‫هوو هوو هوو.
‫برو با همون پیرمرده دعوا کن.
‫بی خاصیت.
‫ یه ربع پیش رفت بیرون.
‫اگه میخوای بری دنبالش...
‫فقط کافیه بوی گند سیگارشـو دنبال کنی.
‫پس چی شد؟
‫گربه زبونـتو خورده؟
‫من از دعوا با تو پشیمون میشم؟
‫درضمن پدرت هم خیلی مسخرس.
‫هه.
‫اوکی، اوکی.
‫اون قسمت داستان رو برات نگفتم...
‫که یه احمق..
‫با رفیقـاش...
‫اومدن بیلیارد بازی کنن.
‫آره!
‫آره بزنش«امیر».
‫با مشت بزن تو صورتش.
‫اووف!
‫حالا حق با کیه؟
‫به نظرت تو رقصیدن بهترم یا تو مشت زنی؟
‫آره.
‫کارت درسته!
‫پس چرا هیچ کاری نمیکنی؟
‫تسلیم شدی؟
‫شاید باید بزنم با آسفالت یکیت کنم.
‫نظر تو چیه «اندی»؟
‫موافقی؟
‫بزن دخلـشو بیار.
‫همینه.
‫بهش بگو اینجا رئیس کیه.
‫قیافـشو ببین.
‫چیه، چیه؟
‫آره با مشت بزن تو صورتش.
‫ببخشید. ‫بله؟
‫قورباغه ها.
‫یکی اینجاست.
‫یکی دیگم اینجاست.
‫هی، بیخیال پیرمرد، آروم باش.
‫قورباغه های ترسو.
‫همه جا سبزه، همه جا قورباغه میبینم.
‫باشه، هرچی تو بگی.
‫رفتن؟
‫قورباغه ها؟
‫آخه به اینام میگن مرد؟
‫آره رفتن.
‫ضربان قلبم رفته بالا.
‫تو دعوا، قانون اول اینه که...
‫غیرعادی رفتار کنی.
‫بذار طرف مقابلـت فکر کنه دیوونه ای.
‫خیلی حال میده.
‫قانون؟
‫زندانی بودی؟
‫ایالت واشنگتن، انجمن اصلاح و تربیت مجرمان...
‫«سن کوانتین».
‫چرا زندان سن کوانتین؟
‫بیستم جولای 1973.
‫من و دو نفر دیگه وارد یه بانک شدیم.
‫تو «کینگستون» واشنگتن بود.
‫هر کدوم یه هفت تیر و یه کیسه داشتیم.
‫و فقط 2 نفرمـون خارج شدیم.
‫البته مشخصه که نمیخواستیم قدم بزنیم.
‫قورباغه که نمیدیدی؟
‫قورباغه ها تو پارکینگ.
‫خیلی مسخره ای پسرم!
‫خدای من.
‫خانم ها و آقایون، عصرتون بخیر.
‫وقتی فکر کنید سردتونه...
‫اون موقع واقعاً سرما به سراغتون میاد.
‫ممنون خانم.
‫کارل، من خیلی دوست دارم...
‫ با هم به یکی از رستوران های خاصی که میگی بریم.
‫منم دوست دارم راکی جوان.
‫خب، اسمش چیه؟
‫«روث».
‫«روث لاکرمن».
‫کارل، من میدونم که تو ازدواج کرده بودی.
‫پس این زنـو از کجا میشناسی؟
‫خیلی وقت پیش، یه بار دیدمش.
‫وایسا ببینم؟
‫مگه نگفتی همیشه تو قلبمه؟
‫روث، منشی بانکی بود که ازش سرقت کردم.
‫یه روز بیخود دیگه.
‫♪ عصر ها صبحانه میخوریم♪
‫♪ کارتون مورد علاقـمون رو میبینیم♪
‫♪ بازی میکنیم، سرگرمی داریم♪
‫♪ به جوک های مختلف می خندیم♪
‫♪ زندگی خیلی خوبه ♪
‫♪ کار گروهی انجام میدیم♪
‫♪ امروز تموم میشه♪
‫♪ فردا شروع میشه ♪
‫♪ همگی خیلی شادیم ♪
‫صبح بخیر. ‫سلام.
‫خوبی؟
‫ممنون، خوبم.
‫شما خوبی؟ ‫ ممنون ببخشید که بلند نمیشم.
‫تقصیر پامـه.
‫خواهش میکنم.
‫راحت بشین سر جات.
‫میتونم بشینم اینجا؟
‫البته.
‫بفرمائید.
‫چطوری؟
‫خیلی عالی.
‫خب.
‫چه صورت قشنگی داری.
‫ممنون.
‫ببینم، تو اومدی اینجا منو ببینی؟
‫بله، بله.
‫از بیرون اومدی؟ ‫بله.
‫خب، خانم روث. ‫بالاخره دیدمـتون.
‫ممنون. ‫من کارل هستم.
‫اوه، کارل؟ ‫کارل.
‫این اسم پدرم بود.
‫میتونی هِجی کنی؟
‫ ک الف ر ت.
‫اونم همینو میگفت. ‫آره.
‫اوه، باشه. ‫ آره، آره.
‫خب. نگفتی چرا یهویی اومدی اینجا منو ببینی.
‫ببخشید که سرزده اومدم.
‫موبایل ندارم.
‫وگرنه به تلفن اینجا زنگ میزدم...
‫و بهت خبر میدادم.
‫اوکی.
‫در حقیقت اومدم بگم که...
‫خب. من وقتی جَوون بودم...
‫همـمون یه روز جَوون بودیم. مگه نه؟
‫من... من... من آدم بدی بودم.
‫آدم بد؟
‫یه آدم بد. ‫در واقع، یه سارق بانک بودم.
‫و شما هم کارمند بانک بودی...
‫در ایالت واشنگتن، در یک خیابان کوچک.
‫ما اومدیم و به بانک دستبرد زدیم.
‫چیزی یادم نمیاد کارل.
‫اما من با گذشت سال ها به یاد آوردم.
‫و تو منشی بانک بودی.
‫چه تعبیر شاعرانه ای.
‫شاید شاعرانه باشه، ولی برای من حقیقته.
‫میدونی، قسمت جالبش اینه که...
‫میدونم مسئله ی مهمی بوده...
‫آره.
‫ ولی من چیزی یادم نمیاد.
‫من دیگه خیلی پیر شدم.
‫پس به نظرم اشکالی نداره.
‫آره، اما... اما...
‫اما اون مال خیلی وقت پیش بوده.
‫بیشتر از 40 سال گذشته.
‫پس چرا اسم خودتو میزاری سارق بانک؟
‫خب... من...
‫...من فقط ‫داستان جالبی بود.
‫ممنون که برام تعریف کردی. ‫حقیقت بود.
‫یه داستان واقعی بود.
‫کاری که میخوام بکنم، اینه که...
‫یه اشتباه رو جبران کنم.
‫که حداقل بتونم...
‫دوباره نسبت به خودم احساس خوبی داشته باشم.
‫تو هنوز خودت رو نبخشیدی؟
‫نه، نبخشیدم.
‫هنوز نه.
‫خوشحالم که اینو میشنوم.
‫و میدونم که میخوای...
‫از شر بار سنگین این کارت...
‫که زندگی رو برات سخت کرده، خلاص بشی.
‫تو میتونی دوباره شروع کنی.
‫امیدوارم تونسته باشم حسی که ‫ میخوای رو بهت داده باشم.
‫گذشته ها رو فراموش کن.
‫ممنون.
‫ممنون از کمکـت.
‫خوبی؟
‫به نظرم خوبی.
‫من که خوبم، تو هم که خوبی.
‫پس دیگه مشکلی نیست.
‫اما این لحظه رو نمیتونم فراموش کنم.
‫فقط بیخیالـش شو.
‫باشه.
‫درسته اون، جاده اصلی نبود...
‫ولی به شهر قشنگی رسید.
‫آره.
‫یه چیزی تو همین مایه هاست.
‫پرینس، ما همه به خواسته هامـون رسیدیم.
‫امیدوارم تو هم خیلی زود به خواسته ات برسی.
‫ممنون.
‫میدونی، این بی ادبیه که ایستاده دست بدی.
‫بسار خب.
‫عجب جای قشنگیه.
‫خب، این دوست قدیمیت...
‫«سیروم نیوتون».
‫آخرین بار کی دیدیش؟
‫حدود 40 سال پیش.
‫12 هزار دلار ازش دزدیدم و کنار جاده...
‫درحالی که خونریزی داشت ولش کردم.
‫سلام. بفرمائید.
‫سیروم. منم کارل رابینز.
‫ کارل رابینز خونخوار؟
‫هِی مرد.
‫ کارل رابینز خونخوار؟
‫خوشحالم که میبینمت.
‫البته دیگه اونطوری صدام نمیزنن.
‫قیافـتو دیدی؟
‫خیلی پیر شدی.
‫کی آزاد شدی؟
‫4 روز پیش.
‫4 روز؟
‫4 روز.
‫واقعاً؟
‫یعنی فقط 4 روزه که آزاد شدی؟
‫درسته. ‫واقعاً؟
‫فرار کردی؟
‫این راکیه.
‫سلام.
‫چطوری پرینس؟
‫سلام. ممنون.
‫و تو، کلی سوال دارم...
‫که باید ازت بپرسم.
‫ولی بعداً هم وقت هست...
‫درباره ی روز های خوب گذشته حرف بزنیم.
‫حتماً.
‫بسیار خب.
‫چرا نمیاید تو حیاط پشتی؟
‫همه بعد از یه کار سنگین، رفتن تو باغ هواخوری.
‫باغ؟
‫آره.
‫باغ.
‫بیاید بریم اون پشت، همه اونجـان.
‫خوشحالم که میبینمت.
‫میخوای با راکی آشنا بشی؟
‫البته. سلام.
‫خوبی؟ ‫سلام.
‫ممنون.
‫خب. همه توجه کنن.
‫وقتشه سیگار بکشیم.
‫شوخی بی مزه ای بود.
‫هرچی باشه، آدم های سالمی هستیم.
‫قبل از اینکه شروع کنیم...
‫میخوام از یه دوست صمیمی تشکر کنم.
‫و همچنین از این زوج جوان...
‫که این همه راه رو اومدن...
‫تا منو ببینـن.
‫ممنون. به گروه ما خوش اومدین.
‫کاری که گروه ما انجام میده اینه که...
‫کاری که ما اینجا میکنیم خیلی سادس.
‫ما فقط چیزی هایی که غیر واقعیه رو...
‫به چیزی که هست تبدیل میکنیم.
‫و فقط وقتی موفق میشی که از همین الآن شروع کنی.
‫آماده، بریم.
‫دقت کنید.
‫حواستونـو جمع کنید.
‫خب، کی میخواد شروع کنه...
‫و یکم از خودش برامون بگه.
‫تا اونجایی که من میدونم، خجالت نداره.
‫سلام پرینس.
‫سلام. ترجیح میدم فعلاً گوش بدم.
‫خوبه، 68% درصد از کار روزانه ی انسان، گوش دادنه.
‫مطمئنی چیز جالبی نداری که برامون بگی؟
‫یا خجالت میکشی بگی؟
‫ من یه چیزایی برای گفتن دارم.
‫خب، ادامه بده دوست من.
‫من کارل رابینز هستم.
‫حدوداً 80 سالمه.
‫اون سالهای نامطلوب که...
‫ارزش تعریف کردن نداره.
‫اما یادمه یه کار خیلی خوب انجام دادم.
‫ازدواج کردم و بچه دار شدم.
‫خیلی حس خوبی بود.
‫یه روز به یه مرد جوان گفتم...
‫که هیچ کس به دنیا بدهکار نیست.
‫به جای اینکه یه چیزی بهش بدی.
‫باید یه چیزی ازش استخراج کنی.
‫هرچند برای خودم درس عبرت نشد.
‫شاید هیچ کدومـمون...
‫شایسته ی وفاداری نبودیم.
‫اما انسان جایز الخطاست.
‫هرکسی ممکنه فریب بخوره.
‫ به نظر من، اون همه سال، هدر نرفته.
‫منظورم اینه خیلیـامون، کل زندگی رو...
‫صرف رسیدن به روشنایی کردیم.
‫میتونم تصور کنم چقدر براش تلاش کردی.
‫آره.
‫من کلی آشغال بهت فروختم.
‫و تو رو تنها رها کردم.
‫ولی من بیخیال اون قضیه شدم.
‫و تو رو هم بخشیدم.
‫من جَوون بودم.
‫به خاطر منافع خودم، یه شهر رو به آتیش می کشیدم.
‫خیلی ها رو به زانو در آوردم...
‫که به اهداف خودم برسم.
‫اگه تو اون کارو با من نمیکردی...
‫شاید من همون کارو با خودت میکردم.
‫میدونی، به نظرم این خودمون هستیم، ‫ که باید خودمونـو ببخشیم.
‫شایدم حق با توئه.
‫شایدم نیست.
‫معلومه که هست.
‫هنوز زنده اس؟
‫مطمئن نیستم.
‫این دیگه چیه؟
‫شبیه... ‫تو اینجا زندگی میکنی.
‫تو باید بگی چیه.
‫جدید، هیجان انگیز، رنگارنگ و با کیفیت.
‫نمیخوام بگم شاد نیست.
‫باید بگم یه طرح سیاه و سفیده.
‫به نظرت این نقاشی...
‫به نظرت میخواد تضاد رو نشون بده یا پارادوکس؟
‫به نظرم بیشتر شبیه...
‫مثلاً این کیک قشنگه...
‫ولی به نظر نمیاد خوش مزه باشه.
‫فکر کنم قدیمیه.
‫موافقم.
‫شرمنده، نمیتونم اینطوری به عکس ها نگاه کنم.
توجه زیرنویس در بخش هایی از فیلم هماهنگ نبوده و بایستی به صورت دستی در لحظه هماهنگ شود برای تنظیم و هماهنگی دستی زیرنویس روی فیلم به آموزش موجود درسایت بلبل جان مراجع کنید
‫خب، گاوچران.
‫اینجا میمونی. ‫مگه نه؟
‫ببین راکی، تو نمیتونی اینجا بمونی.
‫تو هنوز... میدونی؟
‫یه بچـم؟
‫آره میدونم.
‫به خاطر همین امروز صبح به مادرم زنگ زدم.
‫امشب با یه پرواز میاد.
‫وایسا ببینم، دیروز میخواستی...
‫منـو کنار جاده بندازی پایین.
‫متاسفم.
‫فقط میخواستم... ‫هِی، عیبی نداره.
‫تو شرایط سختی بودی.
‫ببین. من دیشب نتونستم بخوابم.
‫البته خیلی شب ها نتونستم بخوابم...
‫یا از ترس پدرم... یا از ترس زندگیم.
‫ولی دیشب که نتونستم بخوابم...
‫به خاطر ترس از مردن بود.
‫میترسیدم که...
‫نتونم به آرزوهام برسم.
‫خب.
‫پس مراقب خودت باش.
‫فقط همین؟
‫نمیخوای بغلم کنی؟
‫مشکلت چیه؟
‫بغلم کن.
‫زود باش.
‫عجیبه!
‫پرینس. آدم خوبی باش.
‫اسم خوبی برات انتخاب کردن.
‫مثل اسمـت خوب باش.
‫حکیم دربرابر شیطان.
‫خدای من. چقدر بزرگ و وحشتناکه.
‫میگم خوب بلدی برای بقیه...
‫لحظات خوش فراهم کنیا.
‫و تو هم خوب بلدی لحظات به یاد موندنی رو رقم بزنی.
‫آره.
‫کارل، میدونم یه چیزی ازم میخوای.
‫چیزی که یه زخم قدیمی رو درمان میکنه...
‫اما من نمیتونم درمانش کنم.
‫دوست من، چیزی که میخوای رو...
‫باید یه جای دیگه پیدا کنی.
‫من یه کامیون 1.5 تنی قدیمی داشتم.
‫و سعی میکردم باهاش پول در بیارم.
‫در نتیجه تونستم برم دانشگاه.
‫خواهش میکنم الآن نه.
‫زود باش، زود باش پسر.
‫لطفاً، لطفاً.
‫گندش بزنن!
‫قضیه چیه؟
‫چی شده؟
‫مشکل از سوپاپـه.
‫نمیشه درستش کرد.
‫ میتونیم پول جمع کنیم، درستش میکنیم.
‫دیگه پول جمع نمیکنیم.
‫قرار نیست دوباره با پند و موعظه، پول جمع کنی.
‫تمومه.
‫دیگه تمومه.
‫زود میرسه اینجا.
‫کارل، به خاطر این کار...
‫یه ماه میری زندان.
‫جایی که من ازش میام، بهش میگن قرض گرفتن.
‫من وقت ندارم یه ماه برم زندان.
‫تو خونه منتظرم هستن.
‫اگه منتظرن تو برگردی خونه...
‫دارن وقتـشونو تلف میکنن.
‫اوه، واقعاً؟
‫اونا نمیدونن منتظرم هستن، ولی هستن.
‫درضمن چرا پیاده روی نمیکنیم؟
‫چرا باید با قطار بریم؟
‫وااای، بازم اون نقشه ی قدیمی.
‫ببین، ممکنه همسر دیوونه ات دنبالت راه بیوفته...
‫ولی من دیوونه نیستم.
‫وقتی با مرغ ها میری سفر، قد قد میکنی.
‫وقتی با عقاب ها میری سفر، باید اوج بگیری.
‫مزرعه ی ذرت.
‫نگاهـش کن.
‫ببینـش.
‫واقعاً؟
‫آره مثل پوست تمساحه ولی...
‫مثلـشه؟
‫یه خرطوم بزرگ داره.
‫پا نداره.
‫اون... اون...
‫گرازه؟
‫بال داره.
‫اما مثل تمساحه.
‫عجیب ترین چیزیه که شنیدم.
‫داری از خودت در میاری؟
‫نه، واقعیه.
‫من که باور نمیکنم.
‫اگه باورت نمیشه...
‫تو اینترنت سرچ کن گار. گ الف ر.
‫چرت و پرت نگو.
‫حالا کاملاً ببرش زیر آب.
‫قشنگ باید خیس بخوره.
‫و در آخر، این خوشگلا رو...
‫میندازیم تو آتیش.
‫بعد تو بیرونـشو میپزی.
‫و وظیفه ی خودش چیه؟
‫ذرت های کوچولو رو از داخل میپزه.
‫درست مثل رستوران های قدیمی پاریس.
‫ یه چیزی بپرسم؟
‫چرا از همه چیز لذت میبری؟
‫آره.
‫بلال داغ، کنار رودخونه.
‫دیگه چی میخوای؟
‫اون ماشین تنها چیزی بود که برام مونده بود.
‫هِی، تو منو داری.
‫آره.
‫ظاهراً.
‫این آتیشه کم کم داره شعله ور میشه.
‫آره، آره.
‫مراقب باش پر هات نسوزه.
‫البته پر نداری که.
‫لباسـت نسوزه.
‫چرا دارم.
‫ هِی، تا مقصد بعدی چقدر مونده؟
‫خیلی نمونده.
‫تقریباً دیگه رسیدیم.
‫به نظرت از این یارو پول در میاد؟
‫یا مثلاً ماشینـشو قرض بگیریم.
‫شاید.
‫اسمـش چیه؟
‫«هیویی».
‫هیویی؟
‫هیویی.
‫این یکیـو که در حال خونریزی...
‫کنار خیابون رها نکردی؟
‫نه دقیقاً.
‫بسیار خب.
‫بیا بریم.
‫نه.
‫ماشینـش اینجاس. پس احتمالاً همین دور و براس.
‫میشه ببینی خونَـس یا نه؟
‫فقط 1 دقیقه وقت میخوام.
‫خیلی خب.
‫ببخشید!
‫چه خوب.
‫میشه یه کاری بکنی؟
‫لطفاً دمباریک رو از تو جعبه ابزار بده.
‫ابنجا یه مشکل کوچیک دارم.
‫فکر کنم باید شلـش کنم.
‫آره، همینجاست.
‫این کارو خوب بلدم.
‫فکر کنم بتونم درستـش کنم.
‫خیلی ممنون.
‫من ماهیگیری رو خیلی خوب بلدم.
‫میدونی، من اینو از یه ابزارفروشی ‫توی «اوکیناوا» خریدم.
‫وقتی«رونالد رگان» رئیس جمهور بود.
‫البته کنارش، یه کاپشن 500 دلاری هم برنده شدم.
‫و بعد از سال ها، هنوز دارمـش.
‫یه بار با همسرم داشتیم ماهی میگرفتیم...
‫میخواستیم «ماسکی» بگیریم.
‫وقتی یه بزرگـشو گیر انداختم...
‫یه دفعه همسرم شروع کرد به گریه کردن.
‫برگشتم ببینم چی شده و اون شروع به خندیدن کرد.
‫قرقره ماهیگیری رو شکسته بود.
‫2 هفته طول کشید، ولی درستـش کردم.
‫و الآن هم اگه یه چنگال بذارم تو این...
‫مطمئنم درست میشه.
‫هِی، اسمت چیه؟
‫پرینس.
‫شرمنده. صبر کن، صبر کن.
‫یکم گرفتگی عضله دارم.
‫ادامه بده، الآن خوب میشه.
‫ادامه بده.
‫آه، پسر.
‫احساس پیری نمیکنی؟
‫خب...
‫پس هنوز پیر نشدی.
‫چون وقتی پیر میشی...
‫انگار 10 سال آخر زندگیه.
‫میدونی مشکل پیری چیه؟
‫ابنکه آروم آروم نزدیکـت میشه...
‫و عضلاتـت رو ضعیف میکنه، ‫ولی چون جَوونی اهمیت نمیدی.
‫خب، نگفتی چرا اومدی اینجا؟ اومدی حرفامـو گوش بدی؟
‫در حقیقت، از طرف یه دوست اومدم.
‫یه دوست قدیمی.
‫واقعاً؟
‫سلام هیویی.
‫از دیدنت خوشحالم پسر.
‫واضحه که به خاطر یه چیزی اومدی.
‫سریع از دلـش در بیار.
‫میشه بیام تو؟
‫آره. بیا.
‫خونه ی قشنگیه.
‫ممنون.
‫آب میخوری؟
‫بله، لطفا.
‫یخ نداریم.
‫مشکلی نیست.
‫ممنون.
‫امروز زیاد ماهی گرفتی؟
‫نه.
‫فقط یه مشت آشغال.
‫تیکه های قایق شکسته.
‫آشغال های کف رودخونه.
‫ظاهراً که خوب نیست.
‫نه، نیست.
‫ولی هرچی باشه، ماهیگیر خوبی هستی.
‫«جورجیا».
‫جورجیا سه سال و نیمه مرده.
‫خیلی وقته که رفته.
‫تحملـش واقعاً سخته.
‫زن خیلی خوبی بود.
‫آها، پس چیزای زیادی درمورد همسرم میدونی.
‫خب بعضی وقتـا...
‫«کنی استوارت» یه نامه هایی برام می فرستاد.
‫آره.
‫«جورجیا کریستین رابینز».
‫اهل ایالت «دلاوار».
‫فارق التحصیل دانشگاه «کلمبیا».
‫کِنی خیلی تنبل بود.
‫همیشه کارهاشـو به بقیه میگفت.
‫همیشه به بقیه وابسته بود.
‫خب آره.
‫منظره ی پشت پنجره رو خیلی دوست داشت.
‫خیلی هم زیاد.
‫درسته.
‫خب، خوبه یکم بشینم.
‫آره، یکم خستگی در میکنم.
‫مادرت خیلی آب رو دوست داشت.
‫به خاطر همین منـو فرستاد واشنگتن.
‫اون موقع، تو یه بچه بودی.
‫ تو مادرمـو خیلی خوب میشناسی.
‫وقتی زندان بودی، دائم برات نامه می نوشت.
‫میدونی، زندگیـمون مثل جهنم شده بود.
‫کوتاه بود ولی واقعی بود. یه عشق واقعی بود.
‫میدونم زندگی چقدر سریع میگذره.
‫و برات خوشحالم...
‫که یه عشق واقعی رو تجربه کردی.
‫من تو 10 سال گذشته، حتی عکسـتو ندیدم...
‫ولی هرگز این چهره رو فراموش نمیکنم.
‫اما حافظه ی من تحریف شده.
‫چون وقتی بهت نگاه میکردم...
‫فقط ظاهرتو میدیدم...
‫اما باطن تو، پشت ظاهری خندان ‫ و مهربان پنهان شده بود.
‫اما من تغییر کردم.
‫واقعاً؟
‫اما مادرمون که پیر شد و در نبود تو مُرد...
‫هنوز هم مرده و تغییر نکرده.
‫باید یه چیزیـو بدونی.
‫من نمیزارم این اتفاق بیوفته.
‫من نمیخوام بدون عشق پیر بشم.
‫میتونم همین الآن تو رو بغل کنم...
‫و تو چشـات نگاه کنم و بگم چقدر دوست دارم...
‫و بازم با هم بگیم و بخندیم...
‫اما این اتفاق هرگز نمیوفته.
‫و کادو تولد 22 سالگیـم که بهم داده بودی.
‫دقیقاً قبل از اینکه بری زندان.
‫تصمیم گرفتم بفروشمش.
‫اینم پولش.
‫خب دیگه رسیدیم.
‫آره رسیدیم.
‫خیلی راه داری؟
‫نه، تقریباً 10 مایل.
‫«میدوز لین»؟
‫آره، بالاخره یادت اومد.
‫آره.
‫یه اتاقک قدیمی دارم.
‫پشت خونه ی پدر و مادرم.
‫فکر نمیکنم کسی...
‫هیچ کس نمیره اونجا. میتونم اونجا بمونم.
‫حالا چرا نوا اسکوشا؟
‫خب.
‫از اسمـش خوشم میاد.
‫اونجا دنبال چیزی میگردی؟
‫یا میخوای چیزیـو تغییر بدی؟
‫فقط یادت باشه، گذشته برای اینه...
‫که یادت بندازه یه آینده ای هم هست.
‫مراقب خودت باش.
‫از وقتی برگشتم، احساس پوچی میکنم.
‫ظارهاً وقتی آدم از خونه میره، ‫دیگه نمیتونه واقعاً برگرده.
‫کارل کجاست؟
‫چرا باهات نیست؟
‫گفت میره نوا اسکوشا.
‫گفت از اسمـش خوشـش میاد.
‫از وقتی بچه بودیم، همیشه اینجا با هم بازی میکردیم.
‫و ظاهراً هنوزم ادامه داره.
‫امروز صبح دوباره سعی کردم برم اونجا.
‫تو چند بار سعی کردی...
‫بری اون بالا و یادگاری بنویسی؟
‫یه چند بار.
‫دقیقاً 6 بار.
‫بعد پلیس اومد... ‫ خدای من.
‫و دسگیرت کرد.
‫آره.
‫یادم اومد.
‫ولی یادمه اون موقع، وقتی داشتم میرفتم بالا...
‫تو توی بوته ها قایم شده بودی.
‫اگه خانوادم می فهمیدن، پدرمـو در میاوردن.
‫ولی 25 سالت بود.
‫خب من خیلی بابایی ام.
‫آره خب، حق با توئه.
‫آخرین باری که تلاش کردی...
‫دقیقاً قبل از رفتن من بود.
‫چی میخواستی بنویسی؟
‫«پرینس عاشق رگانه».
‫اون موقع خیلی ساده تر بودیم.
‫بیشتر با هم کنار میومدیم.
‫یه روز، یه نفس عمیق کشیدم...
‫و هرچی تو زندگیـمون دوست داشتم رو...
‫دادم تو ریه هام و تا جایی که تونستتم...
‫نگه داشتم، ولی در آخر دادمـش بیرون.
‫بعضی اوقات، لازمه بیشتر صبوری کنیم...
‫و به جای از کوره در رفتن...
‫با هم کنار بیایم.
‫بذار یه چیزی بهت بگم...
‫گذشته ها فقط برای اینه که... گندش بزنن.
‫آه، خدای من!
‫من کجام...
‫همسرم الآن...
‫ببخشید، این یه سرقته.
‫این یه سرقته...
‫نه، نمیدونم دارم چیکار میکنم.
‫ما خوبیم.
‫کارل، ما خوبیم.
‫تو آدم خوبی بودی کارل.
‫منم میخواستم مثل تو باشم.
‫کفش های قشنگی داشتی.
‫از وقتی دیدمت، همش حرف های خوب بهم میزدی.
‫ولی من به حرفات گوش نمیدادم.
‫با این حال تو تکرار میکردی.
‫همیشه حرف های خوبی میزدی.
‫و من گوش نمیدادم.
‫چرا گوش نمیدادم.
‫الآن میخوام به حرفـات گوش کنم.
‫تو همیشه حرفای خوب بهم میزدی.
‫کفش های قشنگی داشتی.
‫واقعاً کفشات قشنگ بودن.
‫زود باش پسرم.
‫باید اژدهای درونـتو بکشی.
‫کارل؟
‫این بانکه، تو شهرمون...
‫اولین حسابمـو اونجا باز کردم.
‫16 دلار توش بود.
‫باهاش آبنبات خریدم.
‫هر اژدهایی چی میخواد؟
‫یه شوالیه که که اژدها رو بکشه.
‫ممنون «وید».
‫راستی یادت نره هفته ی دیگه برام هدیه بخری.
‫خریدم.
‫چی خریدی.
‫حالا بماند.
‫بهت میگم...
‫ولی هفته ی دیگه.
‫بگو دیگه.
‫نمیتونم تا اون موقع صبر کنم.
‫همون پیراهن قرمزه؟
‫که پسندیدم.
‫باشه نگو.
‫خیلی نامردی.
‫صبح بخیر آقا.
‫صبح بخیر خانم.
‫اولاً، لباست خیلی قشنگه.
‫خیلی ممنون.
‫عجیبه که با این سن و سال، از این حرفا بزنی.
‫و سوماً، دوماً.
‫این بانک...
‫امیدوارم تنها بانک شهر اپل سید باشه.
‫همینطوره.
‫سال 1929 تاسیس شد.
‫و از اون موقع تا حالا...
‫تنها بانک فعال این شهره.
‫البته قبلش...
‫در سال 1872، یه ایستگاه قطار تاسیس شد.
‫و کلی خاطرات دیگه...
‫که روی اون تابلو نوشته.
‫حافظه ی خوبی داری.
‫ممنون.
‫زیاد تمرین میکنم.
‫تمرین جزئیات؟
‫نه، نه.
‫تمرین حافظه.
‫درضمن بازیگر هم هستم.
‫پس اطلاعات نمایشنامه رو هم باید تمرین کنم...
‫که بهم کمک کنه دیالوگ خودم رو حفظ کنم.
‫دوست دارم تو یه تئاتر محلی اجرا داشته باشم.
‫ولی جلوی مردم، استرس میگیرم.
‫باید بگم تو در هر صورت یه بازیگری...
‫چه مردم نگاهـت کنن، چه نکنن.
‫خدای من، چقدر شیرین حرف میزنی.
‫خیلی ممنون.
‫خیلی خوشحال شدم.
‫ممنون.
‫در کنار اینا...
‫مورد سوم چیزیه که نه من از گفتنش خوشحال میشم...
‫نه تو از شنیدنش خوشحال میشی.
‫اما بهت قول میدم...
‫که این فقط یه نمایشـه.
‫خب...
‫اسمـتون چیه خانم؟
‫«روبی».
‫«روبی شوگر استوارت».
‫روبی شوگر.
‫نمیدونستم هنوز هم اسم های قشنگ وجود داره.
‫خب روبی، قول میدم این لحظه...
‫همین طور که وحشتناکه...
‫میتونه تبدیل به...
‫یه لحظه ی شگفت انگیز بشه.
‫اوکی.
‫به من اعتماد کن.
‫بله آقا.
‫می فهمم که این یه جنایت بزرگه.
‫اما بهتون اطمینان میدم که هیچ کس...
‫هیچ نوع آسیبی ندیده.
‫میخوای مطمئن بشی؟
‫کسی اینجا هست که آسیبی دیده باشه؟
‫هر نوع آسیبی. البته بجز اینکه وقتـتون رو گرفتم.
‫همه دارن با سر میگن نه.
‫جوابـشون منفیه.
‫آقا ببخشید، دوستم کارم داره.
‫دوباره بهتـون زنگ میزنم.
‫خیلی ممنون.
‫سلام پسرم.
‫میشه بگی داری چیکار میکنی؟
‫ظاهراً که دارم آشوب به پا میکنم.
‫هِی، همه حالـشون خوبه؟
‫من آسیبی ندیدم.
‫هیچکس آسیب ندیده.
‫همه چی خوبه، کارل هم خیلی باحاله.
‫اون حتی بهم اجازه داد زنگ خطر رو بزنم.
‫همیشه آرزو داشتم این کارو بکنم.
‫خب.
‫کارل، گوش کن.
‫لازم نیست دستـتو بلند کنی. حرفـتو بزن.
‫آه، ببخشید.
‫فقط میخواستم بدونم چقدر طول میکشه.
‫چون آقای «ریکارد» ساعت 11:15 نوبت دکتر داره.
‫آقای ریکارد، قول میدم به نوبت دکترت برسی.
‫روبی، یه لیوان آب داری؟
‫کسی آب میخواد؟
‫هرکی میخواد، بگه.
‫آب؟
‫هیچکس؟
‫یک، دو، سه.
‫چهار تا لطفا.
‫آه، یه لحظه.
‫پسرم یه لیوان آب میخوای؟
‫من آب نمیخوام.
‫میشه بگید...
‫بالاخره چندتا شد؟
‫همون چهار تا؟
‫فقط 4 تا.
‫روبی دختر خوبیه.
‫اون میخواد بازیگر تئاتر بشه.
‫بسار خب کارل، گوش کن.
‫پلیسـا باید بفهمن کسی صدمه ندیده.
‫باشه؟
‫شروع میکنیم مردم رو یکی یکی میفرستیم بیرون...
‫تا بفهمن همه سالمـن.
‫پسرم، هنوز نه.
‫پلیسـا اول سعی میکنن بفهمن چی تو سر منه.
‫و بعد سعی میکنن منو متقاعد کنن...
‫که گروگان ها رو آزاد کنم.
‫باید تا اون موقع صبر کنیم.
‫روبی، میشه به پلیسـا بگی...
‫که هیچکس اینجا صدمه ندیده...
‫و یه جوری بهـشون بگو من ترسناک نیستم.
‫یه لحظه وایسا.
‫خودشه.
‫تماشاچی ها اون بیرونن.
‫و این یه فرصت بازیگریه.
‫سلام.
‫ممنون.
‫من روبی شوگر استوارت هستم.
‫ایول! ‫ممنون.
‫همه گوش کنین، اینجا همه سالمن. هیچ کس صدمه ندیده.
‫کارل خیلی باحاله.
‫واقعاً باحاله.
‫اون بهترینه.
‫ممنون.
‫سلام «جو».
‫ممنون.
‫کارل.
‫اسلحه رو بده به من.
‫بهـشون میگم تو یه مسافرت طولانی داشتی.
‫و یکمی هم دیوونه ای.
‫باشه پسرم.
‫برو بیرون و بهـشون بگو.
‫دهنـتو باز کن و همه چیو بگو.
‫این خوب نیست.
‫اصلاً خوب نیست.
‫من نمیخواستم از این بانک سرقت کنم.
‫باشه، شاید میخواستم...
‫اما تنها بودم، ترسیده بودم.
‫و وقتی تو این حالت باشی، ‫ فکر های احمقانه ای به سرت میزنه.
‫پس اون اسلحه رو بده به من.
‫آبنبات.
‫همسرم عاشق آبنبات بود.
‫واقعاً، منو تحت تاثیر قرار دادی؟
‫من؟ چرا؟
‫تو میتونستی بیخیالم بشی.
‫یعنی ولت کنم برم؟
‫کارل، تو داری بانک میزنی.
‫درسته پسرم.
‫مسیر غلطی رو انتخاب کردم.
‫و نباید درحال دزدی از اینجا باشم.
‫اما هستم.
‫اما من نیستم.
‫اون بیرون رو ببین.
‫چی میبینی؟
‫مردمی که ترسیدن.
‫یه جورایی ترسناکه.
‫بایدم باشه.
‫این چیز خوبیه.
‫دیگه ترسیدن بسه. وقتشه یکم بترسونی.
‫باشه کارل.
‫اسلحه رو بده.
‫دوباره نگاه کن.
‫کارل، اسلحه.
‫پسرم اون بیرون رو ببین.
‫چی داره تو رو میبینه؟
‫مردم.
‫ترسیدن، عصبانیـن.
‫دربارش فکر کن.
‫میتونه ترسناک باشه.
‫اون چهره ها، همه ی اون انتظارات...
‫عشقـشون، بدهی هاشون...
‫بیا اینجا.
‫اما اگر از میان...
‫این همه ناامیدی و تاریکی نگاه کنی...
‫همیشه امیدواری و روشنایی رو میبینی.
‫زندگی پر از پستی و بلندیه.
‫با بعضی ها کنار میای، بعضی ها رو پس میزنی.
‫اما هیچ وقت نمیشه...
‫رو مشکلات زندگی، سرپوش بذاری.
‫انتخاب های خوب، حاصل تجربه هستن.
‫و تجربه، گاهی اوقات حاصل انتخاب های بده.
‫اما یه انتخاب بد رو هم...
‫میشه به یه انتخاب خوب تبدیل کرد.
‫کارل؟
‫خیلی عالی بود.
‫ممنون روبی.
‫آقای مک کوی؟ ‫بله.
‫من «مگان» هستم. ‫پرستار کارل.
‫اون آماده ی ملاقاته.
‫فقط باید بگم که...
‫نارسایی قلبیـش داره بدتر میشه...
‫که یعنی قلبـش داره ضعیف تر میشه...
‫و هر بار که می تپه...
‫خون کمتری رو پمپ میکنه.
‫سلام پرینس.
‫چطوری؟
‫یکم خستـم.
‫یه هفتـس.
‫آره.
‫حالت خوبه؟
‫فکر کنم خوبم. ‫آره خوبم.
‫تو چی؟
‫خب.
‫نه.
‫نه، من خوب نیستم.
‫کارل، چی تو سرته؟
‫تو از زندان اومدی بیرون که آزادانه فریاد بکشی...
‫اما واقعاً زندگی کردی.
‫به نظرت 160 سال عمر میکنم؟
‫آره، شاید.
‫تو نمیدونی.
‫منم نمیدونم.
‫این... این... زندگیه دیگه.
‫هیچ کس نمیدونه.
‫میدونی، من فکر میکردم کلی مشکل دارم...
‫حسی بود که دنیا بهم میداد.
‫این حس رو دوست نداشتم، ولی فکر کردم...
‫مجبورم باهاش کنار بیام.
‫همونطور که 1+1 در هر صورت میشه 2.
‫بعد با مردی آشنا شدم، که دفتر ریاضی منو گرفت...
‫و اونو از پنجره پرت کرد بیرون.
‫قلب یه دزد رو دزدید.
‫با اسیر کردنش، آزادش کرد.
‫من با زنی رقصیدم که پا نداشت.
‫زمانی فکر میکردم...
‫هیچ احساسی تو زندگیـم ندارم.
‫اما الآن میبینم همه ی زندگیم پر از احساس بوده.
‫میدونی همیشه آرزوم چی بوده؟
‫که اونقدر زندگی کنم...
‫که جاده ای که تاحالا ندیدم رو ببینم.
‫اون جاده رو دیدی؟
‫بله پرینس.
‫دیدم.
‫میدونی، اشکالی نداره بهم بگی پسرم.
‫پسرم.
‫تقدیم به «رنس».
‫اولین پمپ بنزین نگه دار.
‫یه دوتا نوشابه لایت بخرم.
‫البته نمیدونم نوشابه ی خوبیه یا نه.
‫تا حالا نخوردم.
‫ولی تو رو که سرحال کرد. ‫آره چسبید.
‫باشه.
‫فکر کنم به جای شکر، حواسشون نبوده...
‫موادی چیزی ریختن توش.
‫من که نخوردم.
‫واقعاً همینطوره؟
‫نه بابا.
‫یه چیزایی رو با هم قاطی میکنن...
‫میریزن توش.
‫آخه من شنیدم کوکا کولا یکم مواد میریزه توش.
‫کوکا کولا؟
‫مطمئن نیستم. فقط شنیدم که...
‫به جز شکر، چیز دیگه ای هم...
‫میریزه توش که مردم صفا کنن.
‫آره، صفا کنن.
‫بگذریم. یه روز تو همین پمپ بنزین وایسادیم.
‫میخواستیم نوشابه بخریم.
‫تو فروشگاه بودم که...
‫دیدم یه ماشین وایساد...
‫و این دختر که تو دانشگاه باهاش آشنا شده بودم...
‫از ماشین اومد پایین و اومد تو فروشگاه.
‫من نمیدونستم که...
‫که ازدواج کرده... میدونی چی میگم؟
‫اوه پسر.
‫خودت میدونی چی شد دیگه.
..:: کانال تلگرام بلبل جان ::.. ‏ .:: @bollbolljan ::.
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.