..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏ .:: www.bolboljan.net ::.
‫هیچوقت فکر نمیکردم برگردم اینجا.
‫- وای باورم نمیشه! ‫- آره.
‫تو اینجایی.
‫با اون ریشات شبیه گرگینه شدی.
‫- آره ‫- خدا به تو خوشگلی
‫بابا رو نداده که با اون همه پشم
‫قایمش کنی.
‫منم از دیدنت خوشحالم مادر.
‫خیلی سرو صدا نکن. بابات خوابه.
‫تو هم مثل همیشه زیبایی.
‫سبک سفر میکنی.
‫ما بیشتر وسائلمون رو توی انبار اوکلند گذاشتیم.
‫باید همه چی رو منتقل کنید اینجا.
‫اونجاها خیلی گرون در میان.
‫ببخشید بخاطر شلوغی.
‫اخیرا خیلی برام سخت شده پله بالا پایین کنم.
‫اما کل طبقه دوم مال خودته.
‫و حتی یه قهوه ساز هم گذاشتم.
‫مامان، ما اینجاییم که کمکت کنیم، ‫نه این که برات کار بتراشیم.
‫خب، تخت آمادست.
‫مایکل چطوره حالش؟
‫خیلی بهتره.
‫و خیلی هیجان زدست که مایک برگشته خونه.
‫آره، اونقدری هیجان ‫زدست که نتونست بخوابه.
‫این هدیه ازدواج از طرف فامیلامه.
‫آره، خیلی...
‫عزیزم، اگه چیز دیگه خواستی بپوشی،
‫توی این کمد ها رو نگاه کن.
‫باشه مایک؟
‫ببخشید، چی شده؟
‫کلیدای مطب
‫ربکا ساعت 9 فردا اونجاست.
‫خوبه.
‫خیلی خوشحالم که خونه ای.
‫یه حسی بهم دست داده انگار مامانت ‫فکر میکنه ما به طور دائمی برگشتیم.
‫آره، ما باهاش ده دفه بحث کردم.
‫فقط چیزی که دوست داره میشنوه.
‫خب، حداقل وضع پدرت بهتره.
‫این خبر خوبیه، مگه نه؟
‫
‫هی.
‫ممنون که این کارو میکنی.
‫البته.
‫بیا اینجا.
‫خب، مامانم چیا بهت راجب تخت گفت؟
‫خیلی ترسناکه
‫نه، برای یه گرگینه عالیه.
‫
‫ببخشید.
‫به خونه خوش اومدی رفیق.
‫بزار ببینیم چی داریم.
‫ممنون ربکا.
‫خب. چشماتو باز کن.
‫چند تا انگشت میبینی؟
‫دو تا.
‫دختر خوب.
‫مامان میتونم ببینمت.
‫میبینم که به بابات رفتی.
‫این شماره دکتر اریکسونه. باید ازش یه ویزیت بگیری.
‫داری دوباره ما رو ترک میکنی؟
‫من فقط تابستون اینجام.
‫فقط جای پدرم میمونم تا بتونیم بفروشیم اینجا رو.
‫واقعا متاسفم مایک.
‫ما دلمون براش تنگ میشه. اون دکتر خیلی حاذقیه.
‫آدم خیلی خوبیه.
‫باید خیلی به تو افتخار کنه.
‫- ها؟ ‫- پدرت.
‫دستات به اون رفته.
‫لنزای رومن اومدن.
‫ممنون.
‫- شب خوبی داشته باشی. ‫- تو هم همینطور.
‫سلام عزیزم.
‫گوش کن من یه جراحی فوری برام پیش اومد.
‫اره، تا ساعت 9 نمیام خونه.
‫
‫باشه.
‫دوستت دارم.
‫اینقدر بده آره؟
‫متاسفم مایک.
‫متاسفانه نتایج ام آر آی قطعیه.
‫نه. بیخیال.
‫صداهایی که میشنوی، دستای لرزونت...
‫همون جهشی که پدرت داشت رو داری.
‫به نظر میاد که داری زودتر بروزش میدی.
‫چقدر طول میکشه تا مثل اون شم؟
‫گفتنش سخته.
‫اما اینجا ملاقات کردن برای قایم کردنش کافی نیست.
‫علائمش به زودی آشکار میشه.
‫سردرگمی، از دست دادن حافظه.
‫توهمات بصری.
‫نمیتونی از خودت مراقبت کنی.
‫باید... باید یه کاری باشه که بتونیم انجام بدیم.
‫فقط... برو خونه.
‫و به خانوادت بگو.
‫لازم نیست تنهایی با این سر کنی.
‫عصر بخیر پدر.
‫تانیا کوچولو رو یادته؟
‫جراحیش
‫عالی پیش رفت.
‫مامان، به کمکت نیاز دارم!
‫بیا پسر.
‫ولم کن!
‫بس کن، بس کن!
‫چکار داری میکنی؟
‫مامان! مامان!
‫دور شو! دور شو!
‫مایک...
‫اینجا چکار میکنی؟
‫ها؟
‫چی؟
‫ها.
‫هنوز خوبه.
‫وقتی بچه بودم مادرم همیشه مینواخت اینو.
‫آره، امروز صبح کوکش کردم و به ‫آموزش دادن پیانو فکر میکردم
‫برای چند تا از همسایه ها اگه ‫والدینت مشکلی نداشته باشم.
‫خب، فکر کنم بستگی داشته ‫باشه صداشو میشنون یا نه.
‫عوضی.
‫این برای توئه.
‫به چه مناسبت؟
‫نیاز به دلیل دارم تا بهت بگم چقدر عاشقتم؟
‫دوست داشتنیه.
‫- کمکم میکنی بندازمش؟ ‫- آره.
‫دوست دارم گردنم هم قطع نشه.
‫ببخشید.
‫به عنوان کسی که کل روز رو تیغ جراحی دستشه،
‫خیلی تو این چیزا دست و پا چلفتی هستی.
‫گیره سوتینت رو که خوب باز کردم مگه نه؟
‫آخرش.
‫خیلی قشنگه.
‫بیا جشن بگیریم. یه بطری خوب بردو از جفری گرفتم. ‫(شراب فرانسوی)
‫حالت خوبه؟
‫چرا نمیشینی؟
‫به نظر میاد خسته شدی.
‫چی؟ نه. میتونم تمیزش کنم. ‫فقط به من دستمال کاغذی بده.
‫باید سریع انجامش بدی قبل این که جذب فرش بشه.
‫من بچه نیستم! خودم انجامش میدم!
‫داری به من صدمه میزنی.
‫عزیزم خیلی متاسفم.
‫اصلا نمیدونم...
‫متاسفم.
‫اونا عاشقتن.
‫تو قیافش رو ندیده بودی.
‫اون از من میترسید.
‫نمیتونم این کارو باهاش بکنم.
‫میخوام قبل از این که...
‫قبل از این که تصمیمش برای ‫من دیر شه انجامش بدم.
‫تو قلبش رو میشکنی.
‫نه. نه.
‫اون نمیفهمه. من شبیه یه تصادف جلوه میدمش.
‫این هیچوقت تصادفی نیستی مایک. مردم همیشه میفهمن.
‫از کجا میدونی؟
‫من راجب دخترم فهمیدم.
‫اونم درد میکشید.
‫همه فکر میکردم من زن سنگدلی هستم ‫که خواستم به رنج دخترم پایان بدم.
‫اون رو روی ریل قطار پیدا کردن.
‫متاسفم.
‫پروندت ملزومات قانونی کالیفرنیا رو نداره.
‫باید دائمی رفع بشه مشکلت.
‫یه جایی توی مرکز شهر لوس آنجلس هست،
‫یکی از دوستام مسئولشه.
‫اسمش ویلماست.
‫همه مشتری هاش احساسات شبیه تو دارن.
‫فکر میکنم باید با آدمایی که ‫شرایط یکسانی دارن حرف بزنی.
‫گروه درمانی.
‫بعضی وقتا مهربانی غریبه ها بهترین درمانه.
‫به چی زل زدی رفیق؟
‫اوه مایک، ترسوندیم.
‫هیچوقت نفهمیدم توی اون چی دیدی؟
‫داری راجب چی حرف میزنی؟
‫لازم نیست دیگه وانمود کنیم.
‫من همه چی رو بین تو و پدرم میدونم.
‫اگه بهتر شه چی؟
‫چرا هیچ کدومتون نمیتونید قبول ‫کنید که اون برنمیگرده ربکا!
‫اون رفته! عقلش رو از دست داده!
‫کاری از دست ما بر نمیاد.
‫هیچ درمانی نیست.
‫- فکر کنم من... ‫- ما منتظرت بودیم مایک.
‫من پیداد هستم.
‫بیا تو اونا جلسه رو شروع کردن.
‫از میخوایم برای ملحق شدن به گروه ‫یه قرارداد محرمانه امضا کنی.
‫ما خیلی مراقبیم.
‫باعث میشه اونجا آزاد باشی.
‫وقتی آماده باشی میتونی درش بیاری.
‫برندون.
‫بلاخره به دخترم گفتم.
‫هفته پیش رفتیم که بازی رو ببینیم.
‫و من دوباره تشنج کردم
‫و یادمه که یه جایی به قیافش نگاه کردم،
‫و فکر کردم، میدونم این دخترمه،
‫اما نمیتونم اسمش رو بگم.
‫فکر میکنم اون میفهمه.
‫یا نمیفهمه. کسی چه میدونه؟
‫حداقل میدونم فرصتم برای خداحافظی رو داشتم.
‫برندون، ما دلمون برات تنگ میشه.
‫تو بلاخره آماده شدی.
‫ما یه مهمون جدید داریم امشب.
‫خوش اومدی مایک.
‫چی باعث شده بیای اینجا؟
‫حس میکنم هر روزی که میگذره مریض تر میشم.
‫و من نمیخوام توی اون خونه با پدرم بپوسم
‫برای... نمیدونم چقدر.
‫نمیتونم به سرنوشت اون دچار شم.
‫نمیزارم با من این کارو بکنه.
‫و زنم...
‫اون حقش نیست اینو تحمل کنه.
‫حقش این نیست که مثل مادرم زجر بکشه.
‫مایک، تو به سرنوشت پدرت دچار نمیشی.
‫چون
‫شما دو تا کاملا فرق دارید.
‫کاش یکی بهش خیلی وقت پیش
‫اینو میگفت، چون من نمیخواستم دکتر بشم.
‫نمیخواستم توی مطبش کار کنم.
‫نمیخواستم زندگیمو متوقف کنم که ‫بتونم تیکه های زندگی اون رو بردارم.
‫و حالا اینجام.
‫تو همه اون کارا رو کردی چون میخواستی.
‫فکر نمیکنم که مسئولیت زندگی ‫خودت رو قبول کرده باشی.
‫و تا زمانی که این کارو بکنی،
‫آماده نیستی.
‫مایک.
‫فکر میکنم بتونم کمکت کنم.
‫بیا دنبالم.
‫جلد روزنامه وانیته، ژوئن سال 96.
‫احتمالا یادت میاد. من همه جا بودم.
‫وای، تو خوشگل بودی.
‫یعنی... هنوزم هستی.
‫لطف داری.
‫دروغگوی بدی هستی، اما لطف داری.
‫نه، نگهش دار. میخوام اینجوری منو به یاد بیارن.
‫خب، گفتی که میتونی کمکم کنی.
‫بعد از عکس برای وانیته،
‫برای یه مدت برگشتم به اسپانیا.
‫من منبع الهام همه طراحای بزرگ اروپایی بودم،
‫اما وقتی به آمریکا برگشتم،
‫به من گفتن که خیلی پیرم.
‫یه تهیه کننده اومد سراغم و ‫پیشنهاد یه نقش رو به من داد،
‫اگه میتونستم از لکه هام خلاص شم.
‫اون فیلم هیچ وقت ساخته نشد.
‫اما با اون حرومزاده ازدواج کردم.
‫اون همش از من میخواست که وزن ‫کم کنم و قیافم رو دستکاری کنم،
‫و جراحی پشت جراحی، تا یه روزی
‫اون شخصی که توی آینه به من ‫داشت نگاه می کرد رو نشناختم.
‫و اون منو طلاق داد.
‫چند بار سعی کردم خودم رو بکشم.
‫اما جرات انجامش رو نداشتم.
‫ویلما بهم گفت که من...
‫من برای جلب توجه اون ‫حرومزاده این کارا رو کردم.
‫شاید.
‫شاید این طور بوده. اما دیگه نه.
‫میخوام با وقار بمیرم.
‫برای همین به "زنجیر" ملحق شدم.
‫زنجیر؟
‫یه گروه افرادی که مخیانه ‫عمل می کنن تا بهم کمک کنن...
‫با مرگ.
‫اونا دارن کمکم میکنن بمیرم.
‫میتونیم به تو هم کمک کنیم مایک.
‫متوجه نمیشم.
‫تو راجبش فکر کردی.
‫خودکشی.
‫اما نگرانی هایی داری.
‫"به اندازه کافی قوی هستم؟ درست انجامش میدم؟
‫اونایی که دوستشون دارم روشون چه تاثیری میزاره؟"
‫توی زنجیر، ما در همه این زمینه ها کمک میکنیم.
‫همه اونجوری که دلشون میخواد میمیرن.
‫اما قبل از این که کمک بگیری، باید به یکی کمک کنی.
‫این... این...
‫این خودکشی نیست. این قتله.
‫نه.
‫نه اگه با رضایت باشه.
‫و نه اگر تنها راه مردن باشه.
‫کسی که به من سپرده شده میتونه به تو سپرده بشه،
‫اگه بخوای کمکم کنی.
‫داری ازم میخوای که کمکت کنم؟
‫ازت میخوام که کمکم کنی.
‫
‫ببین، ممنون که میخوای کمکم کنی.
‫اما... من..
‫من آدمت نیستم. نه.
‫بهش فکر کن مایک.
‫بهش فکر کن.
‫اگه اومدی پیش ویلما،
‫یعنی برای تو هم فقط یه راه مونده.
‫کجا بودی؟
‫یه میلیون بار بهت زنگ زدیم.
‫مامان چی شد؟
‫توی آشپزخونه خوردم زمین.
‫حرومزاده.
‫نه، نه، فقط یه تصادف بوده.
‫مامان، ما باید ببریمت بیمارستان، ‫باید بخیه بخوره صورتت.
‫ربکا اینجا با بابام بمون
‫تا وقتی که زنم بیاد خونه، باشه؟
‫نه! تو با پدرت بمون.
‫ربکا میتونه منو ببره. باشه عزیزم؟
‫البته.
‫هی.
‫چطور پاشدی اومدی اینجا؟
‫دارم بهتر میشم.
‫طولی نمیکشه که برمیگردم به مطب.
‫دکتر رایان گفت که...
‫اگه خیلی مریض نمی شدم نمیتونستم که ببینمت دوباره.
‫درسته؟
‫همه این مسخره بازیا رو از خودت در اوردی؟
‫خب میتونی مطمئن بشی که اگه نتونی از پس مطب بر بیای
‫من میفروشمش.
‫وقتی مامان راجب این قضیه بفهمه،
‫تو رو میفرسته به یه خونه سالمندان.
‫اخلاقت به من رفته.
‫من هیچیم به تو نرفته!
‫هر دومون میدونیم این حقیقت نداره پسرم.
‫من هنوز توی بیمارستان دوستای خوبی دارم.
‫به زنت گفتی؟ آره؟
‫همین فکرو می کردم.
‫چرا ما رو ول کردی؟
‫خودت میدونی چرا.
‫همیشه من بهت علاقه داشتم مایک.
‫حتی با این که جوری که
‫بقیه پدرا بروز میدادن
‫علاقم رو به تو بروز ندادم.
‫اما به این خاطره که نمیتونم وانمود کنم
‫مثل جوری که بقیه میکنن.
‫مراقب باش، مراقب باش.
‫داری خرابش میکنی.
‫و کی باید درستش کنه ها؟
‫درش اوردم.
‫این راز کوچیک ما میمونه.
‫تو راز منو نگه دار.
‫منم راز تو رو.
‫آروم باش. ‫2 سی سی دارو بی حسی.
‫میتونم انبرک رو برات بزارم کنار دکتر.
‫نمیتونی انبر رو از تیغ جراحی تشخیص بدی؟
‫خجالت آوره.
‫اینو میدونی.
‫متاسفم اما اونا شکایت میکنن مایک.
‫شرکت بیمه گفته که تحقیقات انجام میده،
‫و تو احتمالا گواهی دکتریت رو از دست میدی.
‫باشه، ببین...
‫چیزی به والدینم نگو اما، درستش میکنم.
‫ربکا، اسم من ربکا هست.
‫درسته. ببخشید.
‫چه مرگت شده مایک؟
‫چیه؟ مواد مصرف میکنی؟
‫عالی شد.
‫تونستی هر چیزی رو نابود کنی
‫که پدرت برای ساختش سخت تلاش کرده بود.
‫نمیتونم دیگه اینجور ادامه بدم.
‫بعد از آخرین عمل پوستم عفونت کرد.
‫دکتر گفت کاری ازش بر نمیاد.
‫آنتی بیوتیک ها دیگه جواب نمیدن.
‫مطمئنم که میتونی بر این لحظه دشوار پیروز شی پیداد.
‫تو زن قویی هستی.
‫اما بزار راجب این حرف بزنیم که ‫چرا این جراحی جدید رو میخواستی.
‫و واقعا برای کی انجامش میدی.
‫منو ببین ویلما، باید حرفم رو باور کنی.
‫من دیگه این کارو برای شوهر سابقم انجام نمیدم.
‫این کارو برای خودم انجام میدم.
‫سالگرد عکاسی دو هفته دیگه میرسه.
‫و دوست دارم اون روز بمیرم.
‫متوجهم که چه حسی داری پیداد عزیز.
‫اما ما قبلا بارهای زیادی اینجا بودیم.
‫قضیه ظاهر فیزیکی تو نیست.
‫چرته!
‫من قبل برندون اومدم پیشت.
‫و من قبل لیندا اینجا بودم.
‫دیوید، سامانتا.
‫من صبور بودم! صبر کردم!
‫الان نوبت منه.
‫- من شایسته کمکت هستم. ‫- کافیه!
‫تو آماده نیستی، بشین!
‫پیداد.
‫پیداد صبر کن.
‫هی.
‫فکر میکنم بتونیم به هم کمک کنیم.
‫اگه این کارو بکنم...
‫- بله. ‫- نباید هیچ کسی مشکوک بشه.
‫تنها راه برای اجتناب از هر ‫درد بی مورد برای زن و مادرمه.
‫همون طور که گفتم، زندگی خودته، قانوناش هم با خودت.
‫زنجیر این طور کار میکنه.
‫و تو و کسی که بهش سپرده میشی ‫میتونید جزئیات رو خودتون درست کنید.
‫این اطلاعاتیه که نیاز داری.
‫نه نه. من این اطلاعات رو نمیخوام.
‫نباید هیچ ردی از ارتباط باقی بمونه.
‫ما باید شدیدا با احتیاط عمل کنیم.
‫دارن منو بخاطر معالجه غلط بازجویی میکنن.
‫و نمیتونم حساب مامان و زنم روی ‫بیمه عمرم رو به خطر بندازم.
‫پس رابط زنجیر چطور قراره پیدات کنه؟
‫آسونه. من هر روز توی مطب پدرم هستم و ‫بعد ساعت 6 تنهام. این آدرسشه.
‫زندگی منه، قانونشم من میزارم مگه نه.
‫باشه.
‫فقط یه هفته به من فرصت بده. بهشون بگو بعد ‫این که کمکم کردن یه هفته به من وقت بدن، چون
‫باید به چند تا کار برسم قبل این که
‫این کارو بکنم.
‫برات یه آگهی درگذشت مینویسم.
‫این برنامه هست که توی بیمارستان ازش ‫استفاده میکنیم به اسم "آگهی جستجو"
‫باشه؟ به رابط من بگو دانلودش کنه و روزانه چکش کنه.
‫یه آگهی درگذشت؟
‫باید شعار من باشه.
‫میتونه هر چیزی باشه. میخوای چی بنویسه؟
‫گرفتم.
‫یک دختر عاقل، که میبوسه ولی عاشق نمیشه.
‫گوش میده اما باور نمیکنه.
‫و قبل این که ولش کنن میره.
‫بهت میاد.
‫مرلین گفته.
‫خب، آماده ای که نقشه منو مرور کنی؟
‫آره.
‫این ورودی اصلی به سمت آسانسوره.
‫من کلید اتاق 1011 رو
‫داخل گلدون بزرگ میزارم،
‫توی سمت چپ لابی.
‫منتظرت هستم
‫توی اتاق 1010.
‫هر دوشون مرتبط هستن.
‫خیلی خوبه.
‫تامی این نوت رو باید طولانی تر بزنی.
‫اما توی مراسم آنا رو تحت تاثیر قرار میدی.
‫خداحافظ. به مامانت سلام برسون.
‫- خوبی؟ ‫- آره.
‫فقط داشتم فکر می کردم...
‫تو یه روزی مامان فوق العاده ای میشی.
‫مطمئنی فقط همین فکرو می کردی؟
‫شاید یه چیز دیگه هست.
‫بله؟
‫
‫فکر نکنم تامی کسی رو
‫توی مراسم تحت تاثیر قرار بده.
‫تو یه آدم افتضاح و داغونی.
‫پیانو زدنش مثل اینه که گربه آتیش گرفته باشه
‫و بندازیش روی اون پیانو.
‫خب، بعضیا با دو تا دست چپ به دنیا میان.
‫
‫ولی تو نه.
‫دیدنش که از ماشینت بیرون میومد.
‫آروم میگیری اما؟
‫چرا باید منو جلوی همه تحقیر کنی؟
‫نمیدونم چی داری میگی.
‫اما اگه جات بودم صدامو بالا نمیبردم.
‫که اینطور؟
‫حرومزاده.
‫من دیگه خسته شدم.
‫یکی از این روزا میای خونه
‫و من و مایک رفتیم.
‫حالت خوبه مامان؟
‫اونقدر با کلیر زیاد خندیدم که یه بخیه باز شد.
‫من یکی با چند تا از دوستام میرم بیرون.
‫بعدا برمیگردم.
‫باشه. خوش بگذره.
‫ببخشید. بزار برش دارم.
‫نه نه نه نه.
‫- ممنون. ‫- حالت خوبه آقا؟
‫- سلام. ‫- سلام.
‫میشه برام 10 رو فشار بدید؟
‫البته. باعث افتخارمه.
‫هنوز اینجاست. هنوز اینجاست.
‫من اینو به کپسول زمانم اضافه میکنم.
‫یه نفر یه روزی اینو پیدا میکنه.
‫و همه میفهمن که اون حرومزاده واقعا کی بوده.
‫فکر میکردم این کارو برای خودت میکنی نه اون.
‫نشونم بده چی داری؟
‫بهش میگن دیجی تاکسین.
‫اگه نصف بطری رو بخوری بهت حمله قلبی دست میده.
‫بدون درده.
‫اگه کمتر بخوری توی یه دوره زمانی،
‫نمیشه فهمید چی بوده، اما فکر ‫میکنم تو نگران این نیستی.
‫این سلاح قتل بوده
‫توی کتاب ملاقات با مرگ آگاتا کریستی ‫(نویسنده کتاب های جنائی از جمله پوارو)
‫و توی یه قسمت از ستوان کلمبو. ‫(سریال جنایی)
‫
‫با شکوهه،
‫اما خیلی کلیشه ای نیست.
‫فقط...
‫همونیه که میخواستی.
‫- این مال توئه... ‫- شاید.
‫آسپرین.
‫شوخیت گرفته.
‫لعنتی!
‫آروم باش. آروم باش.
‫آروم باش.
‫بیا نقشه اصلی منو ادامه بدیم.
‫این...
‫این فراموش نشدنی میشه.
‫تو زیبا شدی.
‫دروغگوی مهربون.
‫چیزی نیست. من اینجام.
‫منو میبوسی؟
‫ممنون.
‫من دیگه نمیخوام اینو مایک.
‫نه نه نه! منظورت چیه؟
‫میخوام برم بیمارستان.
‫خواهش میکنم، کمکم کن.
‫من نمیخوام بمیرم مایک.
‫کمکم کن! کمکم کن!
‫همه چی اونجا رو به راهه؟
‫- خانوم؟ ‫- پیداد.
‫یه نفر از لابی داره میاد.
‫لعنتی! پیداد ببین، اگه این زخم ها رو نپوشونیم،
‫به بیمارستان نمیرسی، باشه؟
‫- آروم باش دیوونه شدی؟ ‫- یه نفر اونجاست.
‫- به پلیس زنگ بزن. ‫- این فکر خودت بود. این چیزی بود که میخواستی.
‫حفظ وقار و این چرت و پرتا چی شدن پس؟!
‫صبر کن! نه نه نه نه.
‫نه نه نه دختر. پاشو.
‫پاشو.
‫من دربان هستم خانوم، ما داریم میایم داخل.
‫توی زیست نمره 18 گرفتی؟
‫میدونی که چی میشه.
‫اما بابا، مربی هریس گفت که شانس اینو دارم که
‫بورسیه ورزشی راگبی بگیرم برای دانشگاه.
‫راگبی؟
‫پسر من بازیکن راگبی نمیشه.
‫تو خیلی کوچیکی.
‫اما، مربی هریس گفت که من اندامم مناسبه.
‫سریع میدوم و ریه هام بزرگه.
‫فکر میکنی ریه هات قوین آره؟
‫مامان؟
‫میدونی، اگه میتونی سیگار بکشی، ‫میتونی شلوارتم خودت عوض کنی.
‫من کل زندگیم به سختی کار کردم.
‫و همه چیز رو بخاطر تو فدا کردم.
‫و تو هم هیچ دلیلی برای هیچ نگرانی نداشتی.
‫و با این حال، من ازت نخواستم تشکر کنی.
‫فقط تعهدت رو میخوام.
‫فقط یکم همدردی
‫برای یه پیرمرد.
‫اما کل زندگیت همیشه از من فرار میکردی.
‫و حالا این.
‫ربکا به من گفت چکار کردی.
‫هیچوقت نمیخواستم توی مطب لعنتیت کار کنم.
‫تو هیچ وقت موفق نمیشدی مایک.
‫تو به اندازه کافی خوب نبودی.
‫و خودتم میدونی.
‫نزدیک ترین فاصله ای که میتونستی ‫با لیگ حرفه ای داشته باشی
‫پیش خدمت بودن توی یه بار ورزشی بود.
‫باید ممنون باشی که به مدرسه پزشکی فرستادمت.
‫باید ممنون باشی.
‫دکتر کلمن.
‫- سلام. ‫- بله.
‫کاراگاه دارسی از پلیس لوس آنجلس. وقت صحبت دارید؟
‫امیدوارم وقت مناسبی باشه. ‫مادرت گفت که مشکلی نداره.
‫آره، البته.
‫میخوام با شما راجب خانوم پیداد لوپز حرف بزنم.
‫کی؟
‫پیداد لوپز.
‫اینطور متوجه شدم که هر دوی شما به ‫یه گروه درمانی توی لوس آنجلس میرید.
‫و اینطور به نظر میاد که شما با ‫اون توی بار شترد گلس بودی چند بار،
‫یه پیش خدمت اینطور میگفت.
‫ببخشید، آره.
‫اون دختره از گروه درمانی.
‫ببخشید. اونو فقط یکی دوبار دیدم، پس..
‫اسمش رو یادم نمیاد...
‫عیبی نداره که بریم توی دفترم؟
‫زنم نمیدونه که من به گروه میرم.
‫دنبال شما میام.
‫حالت خوبه دکتر کلمن؟
‫بله. بله.
‫خب، جسد خانوم لوپز دیروز پیدا شد.
‫من فقط دارم هر کسی که اطلاعات مرتبطی ‫با اون ممکنه داشته باشه رو چک میکنم.
‫خب من .. من.. نمیدونم چرا ‫باید اون سعی کنه خودش رو بکشه.
‫من نگفتم خودکشی بده.
‫پس چی بوده؟
‫یه نشونه هایی از درگیری دیده شده.
‫و دو سری مختلف اثر انگشت توی اتاق هست.
‫واحد جنایی داره تست دی ان ای رو انجام میده.
‫این قتل بوده.
‫خب، من فقط دو بار پیداد رو ملاقات کردم.
‫واقعا اونو نمیشناسم.
‫مایک، اینجایی؟
‫سلام عزیزم. من اینجام.
‫چکار میکنی؟
‫دارم چند تا ایمیل رو تموم میکنم.
‫برو بالا صبحونه رو شروع کن
‫من یکم دیگه میام.
‫باشه پس بیا، چون مامان تام 20 دقیقه دیگه میارتش.
‫باشه.
‫گوش کن کاراگاه، کاش میتونستم بیشتر کمک کنم اما...
‫اگه چیزی یادت اومد زنگ بزن به من.
‫خداحافظ.
‫روز خوبی داشته باشی دکتر کلمن.
‫تامی، زود اومدی.
‫- صبح بخیر مایک. ‫- صبح بخیر بیا تو.
‫من چند تا کار داشتم و امیدوار بودم که تو
‫یکم بیشتر با تامی باشی.
‫البته لیندا.
‫آفرین. آفرین.
‫آره.
‫فقط یه هفته تا تمرین مونده.
‫وای خدا.
‫حق با مادرت بود.
‫به بابات رفتی.
‫حرف ترسناکیه.
‫ببخشید.
‫
‫راستش یه...
‫- یه چیزی هست که میخوام باهات در موردش حرف بزنم. ‫- بلاخره!
‫از وقتی اومدیم اینجا رفتارت عجیب شده، قضیه چیه
‫مایک کولمن؟
‫
‫این فقط یه چیز احتیاطیه، فقط...
‫اگه اتفاقی برای من افتاد.
‫بیمه عمر.
‫کافیه که
‫راحت بتونی زندگیتو بکنی
‫
‫فقط میخوام توی زندگی برنامه ریزی داشته باشم.
‫آدم بالغی باشم. آدمای بالغ چنین کاری نمیکنن؟
‫- مریضی؟ ‫- نه.
‫اصلا.
‫پس من وانمود میکنم این اصلا عجیب نیست.
‫عزیزم،
‫بابام از قبل برنامه ریزی نکرد.
‫و حالا،
‫میبینی که درگیر چه وضعی هستیم.
‫باشه.
‫عزیزم، میدونم برات سخت بوده...
‫که والدینت رو اینجوری ببینی.
‫اما ما چیزیمون نمیشه، باشه؟
‫ما...
‫آخر تابستون با ماشین برمیگردیم به سانفرانسیسکو،
‫و یه خونه جدید میگیریم و یه ‫زندگی جدید رو شروع میکنیم.
‫بیشتر شبیه اینه که،
‫هر شب با شراب مست میکنیم و هر روز عشق بازی میکنیم.
‫آره.
‫جز این که تو نیستی که ساقی میشه.
‫و ما قراره دو تا بچه داشته باشیم.
‫و اونا قراره بچه های خیلی شادی باشن.
‫آره؟
‫آره. دو بچه واقعا شاد.
‫و میدونی چرا اونا اینقدر شادن؟
‫چون قرار نیست ما اون اشتباهی که ‫والدینمون با ما کردن رو با اونا بکنیم
‫و ما ازشون پشتیبانی میکنیم هر ‫کاری که خواستن تو زندگیشون بکنن
‫آره.
‫و ما قراره اونا رو همونجوری که هستن قبول کنیم.
‫و بعد زمان حرف زدن راجب اینه.
‫- آره. ‫- اما...
‫نه تا اون موقع، باشه؟
‫- باشه. باش. ‫- باشه؟
‫- آره. ‫- باشه.
‫من برای 3 ماه اول پول دادم. خیلی خوبه.
‫اونا خیلی خوب ازت مراقبت میکنن.
‫اونا یه باغ بزرگ با آلاچیق چوبی دارن
‫و کتابخونه دارن،
‫که بتونی روزنامه بخونی. ‫یه اتاق تلوزیون با شومینه بزرگ.
‫و مامان میتونه هر روز بهت سر بزنه.
‫تلاش خوبی بود.
‫حالا بزار واضح بگم.
‫من این خونه رو ترک نمیکنم.
‫و اگه نمیخوای مادرت و سارا راز کوچیک ما رو بفهمن،
‫خودتو وارد این قضیه نکن.
‫پدر.
‫وقتی منو سارا چند هفته دیگه اینجا رو ترک کنیم،
‫مامان نمیتونه تنهایی از پس تو بر بیاد.
‫بس کن، بس کن.
‫پسر، ما هر دومون اینجا یه چیز رو میخوایم.
‫تو با این وضعیتت جایی نمیتونی بری.
‫آره، خب زودتر از چیزی که فکرش رو بکنی رفتنی ام.
‫اما دیگه اینجا تو رو با مادر ‫تنها نمیزارم، شنیدی چی گفتم؟
‫میدونم که منو دوست داری.
‫به روش مریضانه و عجیب خودت.
‫منم ته دلم دوستت دارم.
‫پدر، فقط به ما یه لطفی بکن.
‫به هر دوی ما یه لطفی بکن و درخواست رو امضا کن.
‫از خونم برو بیرون حرومزاده!
‫- برو بیرون! ‫- حرومزاده!
‫الو.
‫نتایج آزمایش ها باورنکردنی بودن.
‫این درمان هنوز تجربیه البته،
‫اما ما اینجا واقعا یه فرصتی داریم.
‫به گرفتن مجوز از سازمان دارو نزدیک شده؟
‫فرایند تایید هنوز شروع نشده.
‫ممکنه ماه ها یا سال ها طول بکشه.
‫اما من یه رابط توی "سنترواچ" ‫دارم که به درمان دسترسی داره.
‫میتونم برات جورش کنم.
‫اما باید کاملا محرمانه باشه.
‫کاری که ما اینجا میکنیم غیر قانونیه.
‫نمیتونی به هیچ کسی بگی، متوجهی؟
‫آره، متوجهم.
‫و عوارض جانبیش برای قلب ضرر دارن.
‫پس باید دو هفته ای به خودت آرامش بدی، میتونی؟
‫آره. کاملا.
‫کی میتونیم شروع کنیم؟
‫میتونم فردا منتقلش کنم.
‫ممنون انجی.
‫
‫میتونیم توی دفترم ملاقات کنیم. ‫اونجا حریم خصوصی داریم.
‫از این روزها با خانوادت لذت ببر مایک.
‫خیلی پخش شده.
‫ما باید جلوش رو بگیریم تا آبا از آسیاب بیوفته.
‫این مشکل ما نیست. اصلا اون برام مهم نیست.
‫خب بهتره سریعتر انجامش بدی.
‫چون...
‫بعدا بهت زنگ میزنم.
‫مایک، اینجا چکار میکنی؟
‫ببخشید اگه بد موقع اومدم.
‫به نظر میاد که من ممکنه بلاخره یه امیدی برام باشه.
‫من یه درمان تجربی رو
‫برای بیماریم شروع میکنم.
‫یه احتمال زیادی هست که شبیه پدرم نشم.
‫مایک امیدوارم فکر نکنی من بی عاطفه هستم،
‫این خبر خوبیه. من خیلی برات خوشحالم.
‫اما باید برای دیدن من قرار ملاقات بگیری.
‫آره، ببخشید. داری جا به جا میشی؟
‫باید الان بری.
‫ببین، ببخشید.
‫نمیدونم اینجا چه خبره، اما...
‫من دیگه نمیخوام بمیرم.
‫این عالیه.
‫گفتم بهت که آماده نیستی.
‫درسته. و حق با تو بود کاملا
‫میتونی به بقیه توی گروه هم اینو بگی.
‫باشه میگم.
‫چون من خوب میشم، متوجهی که و...
‫من دیگه نیازی به "کمک" ندارم.
‫چیزی نیست مایک، لازم نیست دیگه برگردی اگه نخوای.
‫حالا روز خوبی داشته باشی.
‫نه نه نه، من راجب گروه درمانی حرف نمیزنم.
‫من راجب زنجیر حرف میزنم.
‫منظورت رو متوجه نمیشم.
‫فکر کنم میدونی. پیداد همه چی رو به من گفت.
‫اون به من گفت که رابط ها اینجا هم رو ملاقات میکنن.
‫مایک، حرفات با عقل جور در نمیاد.
‫دیدم که به برندون جوازش رو دادی.
‫میدونیم که تو پشت این قضیه ای. ‫فقط میخوام جلوش رو بگیری.
‫بزار بهت یه نصیحتی بکنم مایک.
‫نباید اینجوری اینقدر بلند حرف بزنی.
‫کسی ممکنه فکر کنه تو یه ربطی ‫به مرگ پیداد داشته باشی.
‫اون نمیخواسته خودش رو بکشه، پس شاید از ‫یه نفر دیگه خواسته که این کارو براش بکنه.
‫پلیسا اینجا اومدن.
‫و دنبال افرادی بودن، اسامی رو جستجو میکردن.
‫و تو به نظر خیلی شبیه یه مظنون میومدی.
‫فقط میخوام از زنجیر بیام بیرون.
‫اگه دوباره نزدیک من بشی،
‫مجبور میشم به پلیس و خانوادت اطلاع بدم.
‫میفهمی؟
‫ویلما، خواهش میکنم. التماست میکنم.
‫خداحافظ مایک!
‫هی.
‫هی صبر کن! کی هستی؟
‫صبر کن! صبر کن!
‫صبر کن ما باید حرف بزنیم.
‫من دیگه نمیخوام بمیرم!
‫شنیدی چی گفتم؟
‫هر مرگی یک حادثه غم انگیزه هاوارد.
‫و کار من اینه که به آدمایی که افسردگی دارن کمک کنم
‫که سختی ها رو پشت سر بزارن.
‫خودکشی در سراسر آمریکا رخ میده.
‫در ازای هر قتلی چهار خودکشی انجام میشه.
‫ممکنه با من یا کارهای برندون موافق نباشی،
‫اما حقیر جلوه دادن خودکشی فقط بدترش میکنه.
‫چه غلطی کردی؟
‫ببخشید؟
‫ما یه قراری داشتیم.
‫بهت گفتم که درمان باید محرمانه باشه.
‫صبر کن ببینم، چی؟
‫ویلما دیشب زنگ زد به من و ‫راجب درمان تجربی تو پرسید.
‫داری شغل منو به خطر میندازی.
‫ببین، من باید بهش یه دلیلی میدادم
‫که به جلسات بر نمیگردم، اون ولم نمیکرد
‫مجبور بودم.
‫قول میدم دیگه اتفاق نمیوفته.
‫مایک این فکر بدی بود.
‫دیگه نمیتونم بهت اعتماد کنم.
‫نه نه نه نه، خواهش میکنم انجی.
‫باید کمکم کنی. تو آخرین شانس من برای زنده موندنی.
‫من حاضرم خطرا رو قبول کنم.
‫بعد از این که بیماری بابام تشخیص ‫داده شد اونو پیش ویلما فرستادی؟
‫من بهش پیشنهادش رو دادم، ‫اما میدونی که چقدر مغروره.
‫حالت خوبه؟
‫
‫گفتم که درمان عوارض جانبی داره.
‫امیدوارم مشکلی نداشته باشه. ‫یکی از مال تو رو برداشتم.
‫نمیدونستم که بعد از تشخیص ‫بیماریت رفتی روان درمانی.
‫روانشناسا برای دیوونه ها هستن.
‫تو به گروه درمانی ویلما رفتی مگه نه؟
‫
‫فکر نکنم بشناسمش.
‫پیداد لوپز رو میشناختی؟
‫اونی که جراحی پلاستیک کرده بود.
‫بهت راجب زنجیر گفتن؟
‫راجبش چی بهت گفتن؟
‫مایکل عزیزم، حدس بزن چی شده.
‫برات یه پیرهن دیگه پیدا کردم.
‫نمیدونم چطور اون یکی غیب شد.
‫مثل جوراب توی ماشین لباسشویی فکر کنم.
‫نمیدونستم که تو هم سیگار میکشی.
‫به هر حال، یه دونه برای تو هم گرفتم. حراج شده بود.
‫چرا نمیپوشیش؟
‫فکر میکنم خیلی بهت میاد.
‫همونطوری که گفتم، زندگی خودته، ‫قانون هاش رو خودت میزاری.
‫زنجیر اینطوری جواب میده.
‫تو و رابط تعیین شده میتونید ‫همه جزئیات رو مشخص کنید.
‫این اطلاعات تماسیه که احتیاج داری.
‫بله. صبح بخیر خانم. ‫میخوام سوئیت 1010 رو برای امشب رزرو کنم.
‫ممنون.
‫آروم باش. باید آروم باشی.
‫- مایک، اینجایی؟ ‫- وای اون زنمه.
‫سلام عزیزم. چیزی نیاز داشتی؟
‫ببخشید مزاحم شدم.
‫این دکتر رایان پزشک پدرمه، ‫و دکتر رایان این سارا همسرمه.
‫از دیدنت خوشحالم.
‫- حالش چطوره؟ ‫- پایداره.
‫اما کار دیگه ای نیست ک بتونیم براش انجام بدیم.
‫اگه چیز دیگه ای لازم داشتی بهم زنگ بزن.
‫منم از دیدنت خوشحال شدم.
‫
‫عیبی نداره خونه حرف بزنیم؟
‫یکم سرم شلوغه.
‫من به ربکا زنگ زدم.
‫مطب چند هفتس که بسته شده.
‫همه اون جراحی های شبانه، همه اون...
‫کارای اداری که باید تموم می کردی...
‫دروغ بودن.
‫من گند زدم عزیزم.
‫به من خیانت میکردی؟
‫نه نه. قطعا نه.
‫خواهش میکنم با من رو راست باش.
‫پدرم...
‫اون وانمود میکنه که مریضه.
‫از اول داشت به ما دروغ میگفت.
‫خودش به من گفت. فقط میخواست برگردم اینجا.
‫من مریض بودم.
‫اما دارم بهتر میشم.
‫برای همین دکتر رایان اینجا بود.
‫اما نمیخواستم بهت بگم، چون نمیخواستم نگران بشی.
‫باشه؟
‫اما یه نفر اگه جلوش رو نگیرم منو میکشه.
‫و من مطمئنم که پدرم راجب زنجیر اطلاعات داره. ‫ولی به من نمیگه.
‫مایک.
‫باید بری روانشناس، داری دیوونه میشی.
‫هیچوقت دیگه اینو نگو.
‫ولم کن!
‫ببخشید. من رزرو کرده بودم یه اتاق.
‫بله، دفعه اولتونه که پیش ما میاید قربان؟
‫بله.
‫با ریش خیلی فرق میکردی.
‫الان بهتر شدی.
‫خوش اومدید آقای کولمن. اینم سوئیت 1010.
‫از اقامتتون لذت ببرید.
‫کمکم کن.
‫مایک کمکم کن.
‫پیداد کاری نمیتونم برات بکنم.
‫تو مردی.
‫خب خب خب، ببین کی اومده اینجا.
‫داری به صحنه جرم بر میگردی دکتر کلمن.
‫
‫- میشه بریم جای دیگه؟ ‫- البته.
‫یه بار این نزدیکی هست. فکر میکنم میشناسیش.
‫زنجیر؟
‫میدونم به نظر دیوونگی میاد، اما حقیقت داره.
‫باید جلوشون رو بگیری.
‫سلام غریبه. چی میتونم برات بیارم؟
‫یه نوشابه لطفا.
‫- منم همینو میخورم. ‫- دو تا نوشابه.
‫دوستت امروز بهت ملحق میشه؟
‫ببخشید؟
‫زنی که همیشه باهاش میومدی.
‫نه، اون امروز نمیاد.
‫آها، بر میگردم.
‫خب...
‫میدونی کسی که خانم رو لوپز ‫رو کشته چطور پیدا کنیم.
‫آره. ویلما. باید از ویلما بازجویی کنید. روانشناسه.
‫هر کسی که...
‫من برگشتم به هتل که دفترچه پیداد رو پیدا کنم.
‫اون همه چیز رو نوشته بود. ‫باید چند تا اسم اونجا باشه.
‫ما اتاق رو گشتیم. خالی بود.
‫باشه. معلومه.
‫ببین مایک. میخوام صبح بیای ‫ایستگاه پلیس اظهاریه بدی.
‫اگه هر چیزی که بگی حقیقت ‫داشته باشه، ما کمکت میکنیم.
‫اما باید همه چیز رو به ما بگی.
‫و کاراگاه بازی در نیاری.
‫وای خدا، خودشه.
‫هی وایسا!
‫من دیگه نمیخوام بمیرم!
‫اینو دیدی آره؟
‫دیدی که تقصیر من نبود. اون یهویی پیداش شد.
‫برگرد توی ماشینت.
‫- میدونم اما تقصیر من نبود. ‫- من یه دکترم.
‫آمبولانس خبر کن!
‫باشه.
‫لازم نیست که وانمود کنی پدر.
‫میدونم که تو رابط منی.
‫روزت چطور بود پسر؟
‫امیدوارم که گرسنه باشی.
‫خیلی. امروز خیلی سرم شلوغ بود.
‫خب، سارا خیلی کمک کرده.
‫اون رفت بازار یه اردک بزرگ خرید. ‫کل روز رو داره آشپزی میکنه.
‫
‫متاسفم.
‫برای همه چی.
‫من اخیرا خودم نبودم. و تمومش میکنم.
‫عاشقتم.
‫بهتره خودتو جمع و جور کنی مایک.
‫حتی نمیدونم داری چی میشی.
‫به تو ثابت میکنم که پدرم ادا در میاره.
‫اون میخواد منو بکشه.
‫بس کن.
‫میبینی.
‫این سیب زمینیا انگار از یه دنیای دیگه اومدن. ‫آویشن زدی آره؟
‫آره.
‫اما نکته اساسیش این بود که ‫بزارمشون توی ماکروویو قبل از اجاق.
‫واقعا؟ هیچ وقت به فکر من نمی رسید.
‫مامان، بزار خودش انجامش بده.
‫بابات نمیتونه درست دستاش رو تکون بده.
‫مامان، اگه بتونه تو رو بزنه، ‫میتونه به خودش غذا بده.
‫مایک!
‫میتونی به خودت غذا بدی، مگه نه بابا؟
‫نشونشون بده.
‫پسرم، بیا یه شام خانوادگی خوب و آروم بخوریم.
‫مایک بس کن.
‫چکار داری میکنی؟
‫ما کمکش نمیکنیم که بهتر شه مامان.
‫بخور.
‫خودش نمیتونه.
‫چرا میتونه. من دیدمش.
‫زود باش، فقط یه لقمه کوچیک.
‫سارا کل روز رو صرف کرده این غذا رو برات آماده کنه.
‫زود باش. هر دومون میدونیم که میتونی.
‫بخور!
‫بعضی وقتا به نفعشه که یکم بهش سخت گرفته بشه.
‫مگه نه مامان؟
‫خودش همیشه همینو میگفت.
‫
‫سارا فردا حدود ساعت 4 مراقب مایکل هستی؟
‫من واقعا دلم میخواد برم جشن سیسمونی دختر کلر.
‫میتونم انجامش بدم مامان.
‫سارا تمرین داره.
‫بچه ها جمعه مراسم دارن.
‫من فردا هیچ بیماری ندارم.
‫واقعا برام مساله ای نیست.
‫اگه گرسنت بود توی فریزر پودینگ هست.
‫ممنون مامان، خوش بگذره نگران نباش.
‫بابا.
‫بابا کجایی؟
‫بابا چکار میکنی؟
‫دستورات تو رو دنبال میکنم.
‫به نظر میاد که سرت خورد لبه وان.
‫یه تصادف بود.
‫من دیگه نمیخوام بمیرم. یه درمان برای من هست.
‫هیچ درمانی نیست ای احمق.
‫بیا.
‫حالا مساوی شدیم! تو دیگه من یا مامان
‫یا اون پرستار لعنتیت رو نمیبینی، شنیدی چی میگم؟
‫
‫حالت چطوره؟
‫- پدرم.. ‫- مایک.
‫سخته، اما باید آروم بمونی، باشه.
‫پدرت مرد.
‫اون افتاد و سرش خورد لبه وان و توش غرق شد.
‫وقتی میخواستی کمکش کنی، بهت حمله قلبی دست داد.
‫ما داشتیم تو رو از دست میدادیم.
‫دکتر رایان دیشب اومد تو رو ببینه.
‫گفت که باید استراحت کنی. دیگه فشاری بهت وارد نشه.
‫چند روز توی تخت باشی و تحت ‫هر شرایطی از استرس دوری کنی.
‫فهمیدی؟
‫
‫سارا من دیگه نمیخوام اینجا باشم.
‫میخوام از این خونه برم بیرون برم سانفرانسیسکو.
‫بهتر میشی.
‫چند روز استراحت کن و ما هر جایی که بخوایم میریم.
‫الان باید برم.
‫مادرت توی مراسم ختم تنهاست. من بر میگردم.
‫بله کاراگاه دارسی.
‫بله، میخوام اظهاریه بدم.
‫اون اینجا چکار میکنه؟
‫مایک لطفا بشین.
‫این دیگه چه کوفتیه؟
‫مشخص نیست؟ دقیقا اون چیزی که میخواستی.
‫اون داره میکشه تو رو، و ‫اونو شبیه یه مرگ طبیعی میکنه.
‫دیجی تاکسین توی جریان خون ردی ‫به جا نمیزاره. اینو میدونی.
‫"زندگی خودت، قانون خودت"
‫مایک.
‫مایک، پیداد ازت سو استفاده کرد.
‫اون تو رو به زنجیر دعوت کرد چون ‫ویلما نمیزاشت که رابطش بهش کمک کنه.
‫پس تصمیم گرفت بدون اطلاع ما همه چیز رو عوض کنه.
‫برای این که توسط زنجیر بهت کمک بشه، ‫باید اجازه من و ویلما رو داشته باشی.
‫من مطمئن میشم که شرایط پزشکی ‫بیمارا غیر قابل برگشت باشه.
‫و اون مطمئن میشه که اونا برای قدم آخر آماده باشن.
‫کاملا مشخص بود که اون هیچ کدوم از شرایط رو نداره.
‫پس درمان یه دروغ بود.
‫باید از دکتر رایان ممنون باشی.
‫بعد از این که تو و پیداد گند ‫زدید من زنجیر رو متوقف کردم.
‫اما اون هنوز میخواد کمکت کنه.
‫باید تا زمانی که آبا از ‫آسیاب بیوفته جلوش رو بگیریم.
‫خبرش پخش شده.
‫الان نمیتونم ولش کنم،
‫من اونو وارد این قضایا کردم. ‫منتظر یه رابطه که کمکش کنه بمیره.
‫اون برام مهم نیست. اون مشکل ما نیست.
‫این تنها راهی بود که میتونستم قوانینت رو اجرا کنم.
‫حقیقت اینه که هیچ درمانی نیست.
‫قلبت همینجوریش خیلی ضعیفه. ‫با یه دوز دیگه از حمله قلبی میمیری.
‫هیچ کسی هیچوقت نمیفهمه.
‫همش رو ضبط کردی؟
‫این یه اعتراف کامله. دستگیرشون کن.
‫مایکل، با کی حرف میزنی؟
‫این کاراگاه دارسی از پلیس نیویورکه.
‫هیچ کسی اونجا نیست مایک.
‫شرکتای بیمه منو بازجویی کردن.
‫عکس هست...
‫فیلم هست.
‫باید ویلما روانشناسه رو بازجویی کنی.
‫ممنون.
‫ببین، من برگشتم به هتل و سعی ‫کردم دفترچه پیداد رو پیدا کنم.
‫اون همه چیز رو نوشت...
‫صبر کن، چی...
‫پدرم چی؟
‫اون چی؟
‫اون به من گفت که رابط منه.
‫اون رفت به گروه درمانی شما.
‫من هیچوقت پدرت رو ملاقات نکردم مایک.
‫تو اونو فرستادی.
‫اون اینجوری جزئی از زنجیر شد.
‫زود باش.
‫پیداد.
‫اون اسمش رو توی دفترچش نوشت.
‫پدرت به سختی میتونست راه بره یا حرف بزنه.
‫فکر میکردم میخواد بمیره.
‫من فقط میخواستم کمکش کنم.
‫اگه مامان بفهمه،
‫اون موافقت میکنه که تو رو ‫به یه خونه سالمندان بفرسته.
‫من هیچوقت نمیخواستم مطب کوفتی تو رو.
‫من هیچیم شبیه تو نیست!
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.