..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏ .:: www.bolboljan.net ::.
‫پاشو، پاشو، کنت دراکولا!
‫وقتشه از رختخواب بیای بیرون.
‫داغه! داغه! داغه! داغه!
‫چطور جرئت می کنی بدون اجازه وارد قلعه ام بشی.
‫سلام به همگی. من مکس هستم.
‫آهای، دهن بو گندو!
‫دوربین رو برعکس گرفتی.
‫بگیرش سمت من.
‫نه! سمت شکمم نه!
‫قطعاً سمت پشتم هم نباید بگیری.
‫امروز می خوایم آزمایشمون رو با...
‫با این انجام بدیم.
‫حرزِ جادوییِ «بابا یاگا».
‫به کسی که بگیرتش قدرت های جادویی می ده.
‫من اصلاً نباید اینو داشته باشم.
‫وقتی حواسش نبود کِش رفتم. ‫ولی اشکالی نداره.
‫اون الان جادوگر خوبیه. ‫با همدیگه رفت و آمد داریم.
‫آره خب، یه زمان ما رو به هیولا تبدیل کرده بود.
‫و ما با کنت دراکولا جنگیدیم.
‫نگران نباشید، به این زودی ها برنمی گرده.
‫توی قلعه ـش زندانیش کردیم تا نتونه فرار کنه.
‫و راستش خیلی باحال بود که...
‫یه گرگینۀ فوقِ قوی بودم.
‫خیلی دوستش داشتم.
‫ولی... طلسم فقط وقتی کار می کنه ‫که افراد خانواده ام شاد نباشن.
‫و ما الان ظاهراً همه ـمون شادیم.
‫خب... برمی گردیم سراغ حرزِ جادویی.
‫لطفاً تصور کنید...
‫که ترکیبی از جادو و علم چی می شه.
‫می تونم وضع دنیا رو بهتر کنم.
‫دقیقاً مثل قهرمان هام: خانوادۀ «استار».
‫ما وضع دنیا رو بهتر می کنیم.
‫هاها!
‫خیلی حرکت زشتی کردی! کی هستی؟
‫اسم من میلاست. میلا استار!
‫و یه سری تست باید انجام بدیم.
‫تست؟
‫هممم.
‫- خیلی خب، چیه که بوی حال به هم زنی می ده؟ ‫- چیکار می کنی؟
‫فکرش رو می کردم. کرم خوردگی داری.
‫دندون عقل، بالا سمت راست. ‫یعنی سمت چپ!
‫می دونستم! ده ها ساله که دارم درد می کشم.
‫آخرین باری که نخ دندون زدی کِی بوده؟
‫سال 1307. ‫(میلادی)
‫بهداشت دندان ها، کافی نیست!
‫چطور جرئت می کنی به کنت دراکولا توهین کنی؟ ‫به شاهزادۀ تاریکی!
‫تقاص سختی براش پس می دی.
‫بعید می دونم اعلیحضرت!
‫فقط بشین...
‫و استراحت کن.
‫هممم، این یکی هنوز سالم بود.
‫خیلی خب. آزمایش شمارۀ یک.
‫این بوی چیه؟
‫نمی تونه بوی من باشه، ‫همین سه روز پیش دوش گرفتم.
‫نقشه عوض شد. ‫آزمایش شمارۀ یکِ جدید!
‫ضد بوی جادوییِ همیشگی!
‫قسم به شب، قسم به روز ‫بوهای بد رو بکن دور!
‫آخ!
‫آره، آره، آره! نه، نه، نه!
‫مامان، بابا. دراکولا رو گرفتم.
‫برام تعجبی نداره! تو بهترین دختر دنیا هستی، میلا.
‫بهترینِ بهترینی!
‫خب، مأموریت بعدیم چیه؟
‫این جادوگر رو بگیر.
‫آزمایش شمارۀ 27
‫یه خفاش رو به یه شاهزادۀ خوشتیپ تبدیل می کنم.
‫قسم به روز، قسم به شب، ‫شکوه سلطنتی می کنیم طلب!
‫داره کار می کنه! آره، داره کار می کنه!
‫داره... عه!
‫ببخشید! ‫عه، یه پیام اومد.
‫گروه مدرسه ـست.
‫یه نفر اکانتم رو هک کرده و ‫ویدئوم رو آپلود کرده.
‫اشکالی نداره. شاید هیچکس اینو...
‫نبینه! ‫(بازدیدکنندگان 115 نفر)
‫خوشگذرونی؟ توی مدرسه؟ ‫نباید انقدر بهونه بدی دست دیگران.
‫- داشتم تمرین می کردم. ‫- برای چی؟
‫برای برنامه با خنگ ها؟
‫باورم نمی شه اینجوری آبروم رو بُردی.
‫فردا روم نمی شه خودمو توی مدرسه نشون بدم.
‫تو چرا برات مهمه؟ ‫مگه نمی خواستی ترک تحصیل کنی؟
‫اون قرار بود راز باشه. ‫تازه هنوز تصمیم نگرفتم.
‫خب، فکر می کنم بهتر باشه بکنی.
‫باید یه سری نمرات جدید بسازن...
‫تا نمره های تو از اینی که هست پایین بره.
‫توی هنرهای خانه داری 12 گرفتم.
‫بچه ها، ببخشید که مزاحم بحثتون می شم...
‫ولی اینجوری به عروسی نمی رسیما!
‫اینو به مکس بگو. ‫هنوز حتی حاضر نشده.
‫عروسی امروزه؟ ‫دو دقیقه دیگه حاضرم.
‫اون موقع رو یادته که موقع جنگیدن با ‫اون خون آشام شرور، نزدیک بود بمیریم؟
‫هممم... آره.
‫بعضی وقتا دلم برای همچین لحظاتی تنگ می شه.
‫هممم. چرا انقدر دارن طولش می دن؟
‫توی جای عمومی بغلم نکنید.
‫چی؟
‫یالا، مکس!
‫مکس ویشبون، همین الان سوار ماشین...
‫زود باش، بابا، دیرمون شده. ‫منتظر چی هستی؟
‫من عاشق عروسی ام، شماها هم همینطور؟
‫فِی، امروز دو کلمه به زور حرف زدی، حالت خوبه؟
‫آره بابا! بجز این موضوع که...
‫واقعاً هیچ آینده ای ندااااارم!
‫چرا همچین حرفی می زنی عزیزم؟
‫واقعاً نمی دونی، نه؟
‫- فِی داره ترک تحصیل می کنه. ‫- چی؟ -چی؟
‫- مکس! ‫- فِی؟
‫نمی خوام بکنم. ‫حداقلش فکر کنم نمی خوام بکنم.
‫مدرسه رو ول نمی کنی!
‫از سر راه برید کنار! دارم رانندگی می کنما!
‫خیلی خب، بریم!
‫توی هیچ کاری خوب نیستم.
‫دارم گند می زنم به همۀ نمراتم و...
‫اگه یه کم بهم توجه کرده بودین الان می دونستین.
‫ولی ما بهت توجه می کنـ...
‫همۀ بچه های کلاس توی یه چیزی خوبن.
‫اشلی دونده ست. ‫جِنی جایزۀ روزنامه نگارِ سال رو برنده شد.
‫این تیلوره، 16 سالشه و ‫قراره به دانشکدۀ پزشکی بره.
‫- اونوقت می دونید چرا؟ ‫- چون توی کارهای علمی خیلی خوبه؟
‫پدر و مادرش ازش حمایت می کنن. ‫همۀ پدر و مادرهای دوستام ازشون حمایت می کنن.
‫- ما هم ازت حمایت می کنیم. ‫- عه، واقعاً؟
‫هفتۀ پیش توی تئاتر بودم...
‫ولی هیچکدومتون نیومدید ببینیدش.
‫- توی کتابفروشی دستم گیر شد. ‫- یه جلسه داشتم.
‫داشتی نقش گوسفند رو بازی می کردی.
‫تازه حتی گوسفند اصلی نبودی!
‫ما همیشه کنارتیم، فِی.
‫فقط احساس نمی کنیم لازم باشه ‫مثل اون پدر و مادرهایی باشیم...
‫که همۀ حرکات بچه هاشون رو زیر نظر دارن. ‫بهت اعتماد می کنیم تا تصمیم های خودتو بگیری.
‫- تازه یه چیزی هست که واقعاً توش خوبی. ‫- جدی؟
‫- چی؟ ‫- زُل زدن به گوشیت!
‫آخ!
‫می دونستی گوشی های هوشمند...
‫- 18 برابر صندلی توالت میکروب دارن؟ ‫- پس بیا گوشی رو بخور!
‫چی داری برام می فرستی، فِی؟
‫شرمنده، شرمنده. ولی خیلی خنده دار شدی.
‫وقتی گرگینه بودم هیچکس بهم نخندید.
‫گفته بودم به موقع می رسیم.
‫بیا بریم، پادشاه
‫هممم... تو قبلاً قورباغه نبودی؟
‫- چی شده؟ ‫- اونا دخترای مدرسه ام هستن.
‫- خب؟ برو سلام کن. ‫- نمی خوام منو ببینن.
‫- مشکل چیه؟ خیلی خوشتیپ شدی. ‫- آره واقعاً، مگه نه؟
‫هان؟
‫- اون مکس ـه؟ ‫- وای!
‫عه... اوه...
‫و... به اشتراک گذاشته شد.
‫نمی تونی یه روز رو...
‫بدونِ ضایع کردنِ خودت بگذرونی؟
‫این زورگویی ـه!
‫با پدر و مادرشون صحبت می کنم.
‫با معلم هاشون هم همینطور. ‫با پدر و مادرهای معلم هاشون هم همینطور.
‫- لطفاً بیخیال شو، مامان. ‫- ولی دارن مسخره ـت می کنن.
‫فقط بدترش می کنی.
‫مکس، چیزی نمی شه.
‫وای، شما دوتا خیلی ناز شدین.
‫این شادترین روزِ زندگی ـمه.
‫ببخشید که دیر کردیم.
‫دیر نکردین. به موقع اومدین.
‫- فِی، گوشیت رو بذار کنار. ‫- داد نزن، فرانک. توی کلیساییم!
‫- رفتی روی پام! ‫- این عروسی منه.
‫هر چی سریعتر باید شاد بشید!
‫وگرنه تبدیلتون می کنم به...
‫ببخشید، پدر روحانی.
‫الان وقت طلسم کردن نیست، ‫الان وقت دوست داشتنه!
‫اِما، فرانک... شماها شاهد می شید.
‫- فِی، تو عکس می گیری. ‫- باشه.
‫مکس، لطفاً سعی کن شلوارت نیاد زیر پات و بیفتی.
‫حالا، کی می خواد ازدواج کنه؟ ‫ما می خوایم!
‫شما آقای رینفیلد، این زن...
‫یعنی بابا یاگا رو... ‫هان؟
‫به عنوان همسر خود قبول می کنید؟ ‫تا دوستش داشته باشید،
‫بهش دلداری بدید، بهش احترام بذارید و در...
‫در سلامت و بیماری، نگهش دارید.
‫خیلی خب، ‫به گمونم توی عکاسی هم هیچ سررشته ای ندارم.
‫صبر کن ببینم، این چیه؟
‫...تا لحظۀ مرگ؟
‫من...
‫هان؟
‫سلام!
‫تو توی عروسی ما چی می خوای؟
‫تو رو!
‫فکر کنم نمی دونی با چی طرفی.
‫حرزِ من!
‫آخ اخ!
‫می دونم یه جایی همینجاها...
‫گذاشتمش.
‫با بابا یاگا کاری نداشته باش!
‫شلوار باحالیه! ‫سایز خودت درستش کردن؟
‫اصلاً تو کی...
‫هستی؟
‫چرا باید بهت بگم کی هستم؟
‫حالا اگه اجازه بدی، باید به کارم برسم.
‫بابا یاگای منو نبر!
‫بابا یاگا!
‫جلوی پهپادها رو بگیرید.
‫باید کنترل رو از اون دختره که ‫نمی دونم کی هست بگیریم.
‫من می گیرمش.
‫خیلی خب، شایدم نه!
‫بابا یاگااااا!
‫بابا! قند عسلم!
‫بده ـش به من دیگه.
‫جلوی من هیچ شانسی نداری.
‫یه سری مهارت ها دارم.
‫چی؟ مهارتِ پیتزا سفارش دادن؟
‫هیچوقت با پیتزا شوخی نکن.
‫ولش کن، پسر پیتزایی!
‫منو پسرِ پیتزایی صدا نزن!
‫- پسش بده! ‫- نه، عمراً!
‫بچه ها؟ فکر نمی کنم خوب باشه اونجوری ‫اینور و اونور پرتش کنید.
‫- چرا؟ ‫- به خاطر اون!
‫بابا یاگا، دووم بیار.
‫بابااااا!
‫بابااا!
‫من اینجام، پسر پیتزایی!
‫بابا یاگا، قند عسلم!
‫خودم نجاتت می دم.
‫جایی می ری؟
‫چیکار می کنی؟ سقوط می کنیم! ‫خیلی سنگینی!
‫خیلی خب، حالا یه چند کیلو کم می کنم.
‫لازم نیست مسئله رو شخصی کنی. ‫حالا دوستام رو ول کن.
‫- بابا یاگااااااااا! ‫- برید دنبالشون.
‫مکس؟
‫دستت رو ول کن، من می گیرمت.
‫نه، نه، نه! دوباره نه!
‫دارم چیکار می کنم؟
‫- مراقب باش! ‫- هیچی نمی بینم.
‫راست! برو راست. ‫نه، اون چپ ـه.
‫اون یکی طرف! ‫چرا نرفتی راست؟
‫راست بود دیگه.
‫آخیش، نزدیک بود ها، پسر پیتزایی!
‫دیوونه ای؟
‫نزدیک بود کُشته بشیم.
‫حتی چپ و راستت رو تشخیص نمی دی.
‫خداحافظ، پسر پیتزایی!
‫بابا یاگا و رینفیلد رو بهمون پس بده.
‫چرا همه ـتون دارید اینجوری می چرخید؟
‫پایان دنیا نزدیکه.
‫حتی نمی تونه چپ و راستش رو تشخیص بده.
‫دخترۀ احمق! ‫اگه هنوز گرگینه بودم...
‫چپ و راست رو بهش نشون می دادم!
‫- نتونستم نجاتشون بدم. ‫- تو نهایت تلاشت رو کردی، عزیزم.
‫- ولی کافی نبود. ‫- حالا ببین من همیشه چی می کِشم.
‫جلوی اون دختره هیچ شانسی ندارم.
‫ولی...
‫مکسِ گرگینه داره!
‫مکس، نه!
‫فقط یه طلسم کوچولو.
‫مامان! می خواد دوباره همه ـمون رو هیولا کنه.
‫مکس، در مورد طلسم کردنِ خانواده چی گفتیم؟
‫- ولی همه ـمون رو که تغییر نمی دم. فقط خودمو! ‫- مکس...
‫جادو بهتره به دست آدمای حرفه ای سپرده بشه.
‫پس...
‫گوش کنید، من این مدت داشتم تمرین می کردم.
‫عملاً خودم الان یه جادوگرم.
‫هممم.
‫قسم به آتش، قسم به نور...
‫قسم به همۀ چیزهای روشن...
‫فرانک، یه کاری بکن!
‫منو برای جنگیدن آماده کن...
‫باشه! دقیقاً چیکار کنم؟
‫...در این شبِ جادوییِ هیولایی!
‫- وای! بهتون گفته بودم. ‫- تمومش کن!
‫هاها! آخ جون!
‫مکس گرگینه برگشته!
‫گل کاشتی، مکس!
‫اذیت نکن، تلویزیونِ چشمک زنِ قدیمی!
‫با پخش زنده از مرکز فرماندهی استارها...
‫به همراه مخترعینِ مورد علاقه ـمون، ‫مارلین و مدکس استار در خدمتتون هستیم.
‫اونا می خوان تکنولوژی شگفت انگیزشون رو ‫برای بهتر کردنِ وضع دنیا معرفی کنن.
‫خوش اومدید دوستان. بیاید یه نگاه به ‫موشک گردشگریِ جدید استار بندازیم.
‫احتراق سریع داره، ‫سه تا تقویت کنندۀ ابرصوتی داره.
‫50 تُن بار حمل می کنه، ‫اصلاً چیز خاصی نیست!
‫بیاید تمرکزمون رو حفظ کنیم... ‫چون بالاتر از همه، کنترل از راه دور داره.
‫فقط دکمۀ این کنترل رو بزنید ‫تا محفظه های احتراق...
‫در عرض پنج ثانیه گرم بشن.
‫بعد از اون، همه چیز برای پرش آماده ـست.
‫خوش اومدی، عزیز دلم.
‫- سلام مامان. ‫- چرا برام سه تا موجود آوردی؟
‫شوهره ول کن نبود!
‫اتفاق دیگه ای هم افتاد؟
‫خب، مهمون های عروسی یه کم مقاومت کردن.
‫- ولی خیلی سریع تونستم مشکل رو حل کنم. ‫- هممم.
‫اونقدرا هم سریع نبودی. ‫14 دقیقه از برنامه ریزی عقبی.
‫میلا دفعۀ بعدی جبران می کنه، مگه نه؟
‫- معلومه که آره. ‫- خیلی خب. بیاید یه نگاه به این بندازیم.
‫به این زودی؟
‫نمی شه قبل از اینکه دوباره مجبور بشم برم، ‫یه کم با هم باشیم؟
‫میلا، پروژۀ ما اینه که بشریت رو نجات بدیم.
‫چیزی مهم تر از این نیست.
‫راست می گی. ببخشید.
‫خب! هدف های جدیدت:
‫نسی، هیولای دریاچۀ «لخنس».
‫و یتی، هیولای برفیِ هیمالیا!
‫باشه ولی اون دوتا هیولا هیچ جوره...
‫توی هلی کوپتر استار جا نمی شن.
‫پس خوبه که اینو اختراع کردیم.
‫هممم.
‫حالا چی هست؟
‫تفنگ اشعه ایِ کوچیک کننده!
‫یه روز، همۀ ضایعات پلاستیکیِ دنیا...
‫به اندازۀ یه اتم کوچیک می شن.
‫به به. عالی بود، مامان و بابا.
‫کاری می کنم پشیمون بشید که چرا امروز...
‫با ویلبرفورس رینفیلد در افتادید.
‫ببخشیدا! ما آدم خوباییم.
‫بهش آسیب نمی زنه که؟
‫این پروسه کاملاً بدون درده.
‫بهتون هشدار می دم، ‫یه کُت سفید توی کاراته دارم!
‫بوووم!
‫شماها نابغه اید.
‫وقتی بزرگ شدم، می خوام دقیقاً مثل شما بشم.
‫جای تعجبی نداره. ‫تو هم یه استاری!
‫و ما استارها...
‫وضع دنیا رو بهتر می کنیم.
‫طولش نمی دم.
‫مثلاً قرار بود امروز...
‫شادترین روز زندگیم باشه.
‫حالا دوباره شبیه میت لوفِ سه هزار ساله شدم. ‫(میت لوف: نوعی غذا)
‫همۀ عکس های خجالت آورت رو پخش می کنم.
‫بهت گفتم با حرزِ بابا یاگا بازی نکنی.
‫واقعاً نمی شه تحملت کرد.
‫همین الان برمون گردون!
‫- هممم؟ ‫- شرمنده. نمی تونم.
‫یعنی چی نمی تونی؟
‫هان؟
‫یادتون نمیاد؟
‫اولین باری که بابا یاگا طلسم رو اجرا کرد،
‫فقط می خواست مامان رو هیولا کنه.
‫ولی طلسم همه ـمون رو عوض کرد، چون...
‫چون شاد نبودیم.
‫و ما فقط در صورتیکه دوباره شاد باشیم برمی گردیم.
‫- عالیه، پس تا ابد قراره هیولا بمونیم. ‫- پس به گمونم حقیقت داره.
‫- دوباره یه خانوادۀ ناراحت شدیم. ‫- واقعاً لازم بود جادو اینو بهت بگه؟
‫شرمنده، همه ـش تقصیر منه.
‫نه، مامان. تقصیر تو نیست.
‫تقصیر بابا هم هست.
‫بوم بوم!
‫چی؟
‫خیلی خب، فکر کنم دوباره محدود به ‫یه مادرِ مسئولیت پذیر شدیم.
‫آهای! به نیمۀ پر لیوان نگاه کنید. ‫حالا که هیولا شدیم...
‫احتمال اینکه بابا یاگا و رینفیلد رو نجات بدیم ‫به طرز تصاعدی ای زیاد شده.
‫- بدم میاد وقتی مثل خرخون ها حرف می زنی. ‫- ما رو ببین!
‫سریعتر و قوی تر شدیم.
‫مامان خون آشام ـه. تو جادوی مومیایی ای داری. ‫قشنگ می تونیم پسشون بگیریم.
‫خیلی خب، به گمونم داری درست می گی.
‫ولی وقتی نمی دونیم کجان، ‫چطور می تونیم نجاتشون بدیم؟
‫- با این! ‫- عزیزم...
‫بهت برنخوره ولی هنوز خیلی قلق اون دستت نیومده.
‫فرانک! نه!
‫- ببخشید! ‫- بهم اعتماد کنید.
‫هر کسی رو بخوام می تونم پیدا کنم.
‫فقط باید قشنگ به اون فرد فکر کنم.
‫قسم به روز، قسم به شب، ‫بهم غیب گویی بده!
‫تو قراره بابا یاگا و رینفیلد رو پیدا کنی،
‫نه دختر جدیدی که خاطرخواهش شدی.
‫خاطرخواهش نشدم.
‫فقط یه دختر معمولیه...
‫که اصلاً نمی تونم از فکرش در بیام.
‫- حتی چپ و راستش رو تشخیص نمی ده. ‫- داره کجا می ره؟
‫اسکاتلند. لخنس!
‫اون دختره تنها سرنخمونه.
‫می تونی ببریمون اونجا؟
‫آره. طلسم دورنوردیِ بابا یاگاه رو بلدم.
‫- نمی شه یه هواپیما رزرو کنیم؟ ‫- وقت نداریم!
‫فوراً غیب شو!
‫بعضی ها ادعا می کنن که رئیس جمهور سابق ‫در حقیقت یه مریخی ـه.
‫شماها کی هستید؟
‫- طرفدارهاتون! ‫- فوراً غیب شو!
‫خب... برگشتیم سر خونۀ اولمون.
‫به نظرم به اندازۀ کافی جادو کردی، قبول داری؟
‫باشه. ولی حالا چطوری بریم لخنس؟
‫خت جفاشی!
‫فقط من اینطور فکر می کنم ‫یا بابا حرفاش از همیشه غیرمنطقی تر شده؟
‫خت جفاشی!
‫- آها، منظورش جت خفاشی ـه. ‫- خت جفاشی!
‫جت خفاشیِ دراکولا؟
‫توی طویلۀ شایان ـه.
‫بابات نظرش این بود که ‫شاید یه روز به کار بیاد.
‫اصلاً پرواز کردن باهاش رو بلدیم؟
‫خب، مگه چقدر سخت می تونه باشه؟
‫- خیلی! ‫- زود باشید.
‫داریم وقت هدر می دیم.
‫- احساس عجیبی دارم. ‫- خت جفاشی! -مامان...
‫- چی شده؟ ‫- احساس می کنم... گرسنه ـمه!
‫شایان هنوز هندوستان ـه. ‫پس بیاید مستقیم بریم طویله.
‫- خون! منو بذار زمین. ‫- مامان...
‫باورم نمی شه این همه وقت ‫جت خفاشیِ دراکولا رو داشتید ولی بهمون نگفتید.
‫آره!
‫- خب، فکر نمی کنم مامان و بابا... ‫- گرسنه ـمه!
‫- الان برای جواب دادن به سؤال ها آماده باشن. ‫- اوفتا! (صدایی که باباهه در میاره)
‫- جت خفاشی! ‫- می دونستم!
‫اون که چمن زن نیست.
‫برای اون یه گواهینامۀ خلبانی می خواید.
‫عه، تو باید همسایۀ اعصاب خرد کنِ شایان باشی.
‫وقتی همۀ خونِش رو بخورم، ‫دیگه اعصاب خرد کن نمی شه.
‫دیگه بسه! زنگ می زنم پلیس.
‫به اعماق چشم هام نگاه کن.
‫تو رقاص خوشـــگلی هستی.
‫و الان «قوِ در حال مرگ» می چرخی
‫یادم رفته بود این کار چقدر حال می داد.
‫منو بذار زمین!
‫خیلی گرسنه ـمه! بذار برم.
‫اینطوری که نه.
‫چرا داری اینجوری به من نگاه می کنی؟
‫گرسنـمه.
‫خیلی خب. اوضاع خیته.
‫یه فکری دارم.
‫- مشغول نگهش دار. ‫- فکر نمی کنم لازم باشه!
‫- خون! گرسنه ـمه! ‫- مامان، می دونم داری به چی فکر می کنی.
‫ولی بهم اعتماد کن، ‫الان مزۀ یه ساندویچ کپک زده می دم.
‫دراکولا توی قفسۀ غذاهاش ‫یه جای مخصوص برای قرص های پلاسما داشت.
‫فِی، خیلی شرمنده ام.
‫می خواستی خون بدنم رو خشک کنی. ‫عجب مادری هستی، مامان!
‫کسی می دونه چطوری باید با این پرواز کنیم؟
‫رینفیلد می دونه ‫ولی اون یه جورایی الان اسیر شده.
‫شاید توی داشبورد، دفترچه راهنما داشته باشه.
‫فکر نمی کنم دفترچه راهنما یا داشبور داشته باشه.
‫فقط باید واسط کاربری رو پیدا کنم.
‫احتمالاً حسی باشه، ‫پس... اگه من خلبان باشم...
‫و بخوام موتورش رو روشن کنم، ‫فقط این دکمه رو...
‫می زنم!
‫اه!
‫یه کاری کن روشن بشه دیگه!
‫ها؟
‫خواستۀ شما، دستور منه!
‫من خلبان اتوماتیکِ شما هستم که با صوت فعال شدم. ‫و بله...
‫...واقعاً انقدر خوشتیپ ام.
‫- دراکولا؟ ‫- همسرم!
‫چیزی نیست، فقط یه هولوگرام ـه.
‫جت خفاشی با صوت کنترل می شه.
‫برای مواقعی که کارهای مهمتری از...
‫فشار دادن دکمه ها دارید!
‫- پس فقط بهش بگیم کجا می خوای بریم؟ ‫- به گمونم!
‫دراکولا. ما رو ببر لخنس.
‫در این منطقه، سه ورودی برای لخنس پیدا کردم.
‫رستوران ماهی لخنس، 2.3 کیلومتر فاصله ـشه.
‫ولی از اون طرف، کارخونۀ پارچۀ تارتانِ لخنس ‫3.1 کیلومتر فاصله ـشه.
‫لخنسِ اسکاتلند!
‫با تمام سرعتت!
‫- بابا، من توی موقعیتم. ‫- عالیه، میلا.
‫هیولای لخنس هدف بعدیت ‫برای پروژۀ نجات بشریت ـه.
‫هزاران ساله که ته دریاچه قایم شده.
‫یه جورایی به نظر بی آزار میاد.
‫نه، اون یه هیولاست، میلا.
‫- و مطمئناً بی آزار نیست. ‫- درسته.
‫ببخشید مامان. من...
‫- بعداً بهتون زنگ می زنم. ‫- حق نداری...
‫...ارتباطمون رو قطع کنی.
‫هر روز داره خودسرتر می شه.
‫نگران نباش، فقط باید ‫آخرین نمونه ها رو برامون بیاره.
‫بعدش کلکسیونمون کامل می شه،
‫و مأموریت اون به پایان می رسه.
‫دختره اینجا چیکار می کنه؟
‫اونجوری که بابا یاگا رو گرفت، ‫به نظرم یه جور شکارچی باشه.
‫شرط می بندم برای هیولای لخنس اومده اینجا.
‫مسخره ـست. ‫نسی وجود نداره!
‫یه خون آشام داره این حرف رو به یه گرگینه می زنه.
‫- مطمئنم حق با منه. ‫- این خُل و چِل ها دیگه کی هستن؟
‫- شاید وجود داشته باشه. ‫- بیشتر از هزاران ساله که...
‫خبرهای دیده شدنِ نسی داده شده.
‫و یه نکتۀ باحال: از سال 1934 به بعد...
‫نسی یه گونۀ جانوریِ محافظت شده بوده.
‫اینجور نکته ها هیچ چیزشون باحال نیست.
‫هلی کوپترش اینجاست ‫ولی خودشو نمی بینم.
‫آهای! بهش دست نزن.
‫کی هستی؟
‫دوست هامون کجان؟
‫- پسر پیتزایی؟ ‫- آره.
‫یعنی... نه! من مکس گرگینه ام.
‫پس الان گرگینه ای؟
‫دقیقاً!
‫حداقل دیگه اون شلوار مسخره رو نپوشیدی.
‫- دقیقاً!
‫دقیـ...قاً!
‫دیگه کافیه!
‫حالا گوش کن چی می گم، خانم جوان!
‫شرمنده، خیلی وقت ندارم گوش کنم، خانم پیر!
‫اوفتا؟! ‫(صدایی که در میاره)
‫اوفتا!
‫کدوم رو بیشتر دوست داری؟
‫بسکتبال؟ یا...
‫فوتبال؟
‫فرانک، بیدار شو. بیدار شو!
‫آهای، اَبَردختر!
‫وقت یه هیپنوتیزم ِ کوچولوئه.
‫به اعماق چشم هام نگاه کن.
‫قراره مثل «ام سی همر» باشی
‫- برای دورِ دوم حاضری؟ ‫- ببخشید، پسر پیتزایی!
‫باید برم به کارم برسم.
‫انقدر منو پسر پیتزایی صدا نزن.
‫میلا؟ خوبی؟
‫سلام بابا، ببخشید که اونموقع وسط تماس ‫کار پیش اومد.
‫- بریم سراغ کارمون. ‫- خیلی خب. باشه. کجا بودم؟ آهان!
‫یه به روز رسانیِ کوچولو به لباست اضافه کردیم ‫تا کمکت کنه هیولا رو پیدا کنی.
‫آخرین تلاش برای پیدا کردنش در سال 2003 بود ‫که با 600 ردیاب صوتی انجام شد.
‫که ما هکش کردیم. نتایجشون رو دستکاری کردیم...
‫تا نتونن هیولا رو پیدا کنن.
‫ولی تو سریع پیداش می کنی.
‫فقط دنبال پهپاد برو.
‫وای! چه گیاه های خوشگلی.
‫هممم؟
‫چی شده؟
‫دوباره تو اومدی؟
‫زود باش، زود باش!
‫چی... چی شد؟
‫- تقریباً حرکت شجاعانه ای بود. ‫- شجاعانه؟
‫من؟
‫و خیلی هم احمقانه بود!
‫- نمی ذارم نسی رو ببری. ‫- انقدر سعی نکن جلوم رو بگیری.
‫اینجوری یه چیزیت می شه.
‫منو نجات دادی!
‫معلومه که نجاتت دادم. ‫من یکی از آدم خوبا هستم.
‫عالی شد! به خاطر تو، ‫دوباره کلی از برنامه عقب افتادم.
‫مرسی پسر پیتزایی!
‫- اسم من مکس ـه. اسم تو چیه؟ ‫- هممم...
‫بگو دیگه. ‫اگه قراره دشمن قسم خورده باشیم...
‫- حداقل باید اسم همدیگه رو بدونیم. ‫- میلا!
‫- میلا استار. ‫- استار؟
‫همون مارلین و مدکس استار؟ ‫جادوگرهای تکنولوژی؟
‫- خب، من مامان و بابا صداشون می زنم. ‫- وای!
‫- آره، اونا خیلی «وای» دارن، مگه نه؟ ‫- اونا نابغه ان.
‫با اختراع هاشون میلیاردر شدن.
‫و همۀ پولشون رو به خیریه می دن.
‫1111 یتیم خونه در سرتاسر جهان رو ‫حمایت مالی کردن.
‫چطوریه که همه چیزای خانوادۀ استار رو می دونم...
‫ولی نمی دونستم دختر دارن؟
‫- خب، نمی خوان به کسی بگن. ‫- چرا؟
‫اونا نابغه ان! ‫اگه بهم می گفتن هم احتمالاً نمی فهمیدم.
‫مطمئنی به خاطر این نیست که ‫داری دور تا دورِ دنیا پرواز می کنی...
‫و جادوگرها و موجودات دریاییِ بیگناه رو ‫زندانی می کنی؟
‫این یه جونورِ وحشی ـه.
‫اون وحشی نیست.
‫فقط یه نگاه بهش بکن.
‫فقط نمی خواد کسی بهش توهین کنه.
‫یا اینکه چون فرق می کنه، مسخره ـش کنن.
‫و به هیچ وجه ..
‫نباید ازش عکس یا فیلم بگیری.
‫و پخششون کنی توی... ‫آخ!
‫و پخششون کنی توی اینترنت تا همه بهشون بخندن.
‫دیگه در مورد هیولا صحبت نمی کردی، درسته؟
‫آدمای خوب، کاری که تو می کنی رو نمی کنن.
‫همه ـش... همه ـش دلیل داره.
‫اونوقت چه دلیلی داره؟
‫نباید بگم.
‫صبر کن!
‫- فرانک، بیدار شو. بیدار شو! ‫- من خیلی خوبم.
‫مامان، بابا، فِی! ‫باید جلوش رو بگیریم.
‫نه، فعلاً که از این خبرا نیست.
‫بیدار شو! یالا!
‫- بیدار...شو! ‫- آخ! اوخ!
‫وای! چه عجب!
‫باید سوار جت بشیم.
‫من خیلی خوبم.
‫باید دنبال اون هیولا بریم.
‫اون هیولا نیست.
‫فقط یه سری تصمیم های بد گرفته.
‫داشتی نسی رو می گفتی، نه؟
‫پس به اون دختر عجیبی که ‫هیولاها رو می گیره، علاقه مند شدی!
‫نه، فقط یه جای کارش می لنگه.
‫- آره، اون آدمرُباست! ‫- نه، یه مشکل دیگه ای داره.
‫چی؟
‫نمی دونم، ولی می خوام بفهمم.
‫دراکولا، نذار اون هلی کوپتر استار فرار کنه.
‫خواستۀ شما، دستور منه!
‫ممنون که شرکت هواپیماییِ دراکولا رو انتخاب کردید.
‫امیدواریم پرواز خوبی داشته باشید.
‫لطفاً وسایلتون رو در معرض دید نذارید،
‫و آماده باشید تا روحتون رو ‫به شاهزادۀ تاریکی تسلیم کنید.
‫خودمو می گم!
‫لطفاً در زمان پرواز از جای خود بلند نشید...
‫و کمربندتون دائماً محکم بسته شده باشه.
‫در صورت وقوع غیر محتملِ افت فشار کابین،
‫یه ماسک اکسیژن از دریچۀ بالای سرتون میاد پایین.
‫عه!
‫پس توپ بولینگم رو اونجا گذاشته بودم.
‫وایستا! وایستا! وایستا!
‫جت، خیلی آروم فرود بیا.
‫به هیمالیا خوش اومدید.
‫همینطور که پیاده می شید، ‫لطفاً وسایلتون رو یادتون نره،
‫و فراموش نکنید به خلبانتون بگید ‫که لامصب چقدر خوشتیپه!
‫یوهو!
‫پسر پیتزایی، دست بردار نیستی، نه؟
‫برای برف، به اندازۀ کافی بانداژ نپوشیدم!
‫نگاه کنید! رد پا!
‫این پاها به اندازۀ پاهای تو هستن، بابا!
‫- اوفتا! ‫- اینا شاید ما رو به میلا برسونن.
‫عه، پس حالا دیگه شد میلا!
‫اوفتا!
‫یتی!
‫و انگار ناراحته!
‫مطمئنم اگه مؤدبانه توضیح بدیم...
‫- که چرا اومدیم اینجا، اون نمی خورتمون. ‫- خیلی خب.
‫- اول خودت بگو. ‫- سلام، ما دنبالِ...
‫دنبال شر نیستیم.
‫اوفتا؟
‫- اوفتا! ‫- اوفتا.
‫- اوفتا! ‫- اوفتا!
‫خیلی خوشحالم که اینجا کسی منو نمی شناسه.
‫اوفتا! اوفتا. اوفتا!
‫- ممنون که برای من حواسش رو پرت کردید. ‫- اوفتا!
‫- میلا! ‫- شرمنده، پسر پیتزایی. باید برم.
‫اینو بسپار به من، بابا. ‫شاید وقتی انسان بودم توی هیچ کاری خوب نبودم...
‫ولی الان که مومیایی ام، ‫همه کاری می تونم بکنم.
‫فِی! انقدر نچرخ!
‫داری بهمن درست می کنی. ‫میلا، مراقب باش!
‫- باید کمکش کنیم. ‫- همه ـش تقصیر منه.
‫مراقب باشید، بچه ها!
‫نگران نباش، دارمت!
‫اونوقت کی تو رو داره؟
‫اوفتا!
‫میلا کجاست؟
‫میلا؟
‫آهای؟
‫- میلا! ‫- آهای؟
‫من اینجام.
‫میلا!
‫- پسر پیتزایی! ‫- دووم بیار.
‫قصد نداشتم دستمو ول کنم.
‫کوله پشتیم رو می بینی؟ ‫یه طناب توش ـه.
‫- میارمش. جایی نرو!! ‫- ایناهاش، پسر پیتزایی!
‫پیداش نمی کنم.
‫جیب چپ!
‫طناب قرمز.
‫- جیب راستی رو می گفتی! ‫- نمی خواد بهم درس بدی.
‫- فقط یه طناب بده. ‫- وایستا.
‫یه موقع تو هم می افتی پایین.
‫فرانک، کمکمون کن!
‫فرانک؟
‫فرانک!
فک کنم باید بلند شیم
همینطوره
الان- الان-
‫- مکس خوبی؟ ‫- چیزیم نشده.
‫خب، الان جونت رو نجات دادیم.
‫فکر می کنم به اندازۀ چند تا جواب مدیونمون باشی.
‫- دوست هامون چی شدن؟ ‫- اونا...
‫- پیش پدر و مادرم هستن. ‫- دارن باهاشون چیکار می کنن؟
‫- نمی دونم. فقط می دونم بهشون نیاز دارن. ‫- برای چه کاری؟
‫- برای نجات بشریت! ‫- ولی... چطور؟
‫نمی دونم.
‫فقط چیزایی که برای انجام کارم ‫لازم دارم رو بهم می گن.
‫یعنی دوست هامون رو می دزدی، ‫موجودات رو از خونه هاشون می کشی بیرون،
‫- ولی حتی دلیلش رو نمی دونی؟ ‫- پدر و مادرم دلایل خودشون رو دارن.
‫اگه به معنی به زور بُردنِ بقیه باشه ‫پس نمی تونه دلایل خوبی باشه.
‫پدر و مادرم خانوادۀ استار هستن!
‫بهترین و نجیب ترین آدمای روی زمین!
‫پدر و مادر من هیچوقت ازم نمی خوان همچین کاری بکنم.
‫و اونا اصلاً نجیب نیستن.
‫اوفتا!
‫میلا، بهش فکر کن.
‫- یه جای کار می لنگه. ‫- باید برم.
‫بمون! بیشتر صحبت می کنیم.
‫شرمنده، باید کارم رو بکنم.
‫میلا! ‫چیه؟
‫از پدر و مادرت بپرس نقشه ـشون چیه.
‫می شه یه نفر بخاری رو روشن کنه؟
‫میلا، 73 دقیقه از برنامه عقبی.
‫تازه حتی هیولای آخر رو نگرفتی.
‫- نه! و نمی خوام بگیرم. ‫- چی؟
‫حداقل تا وقتی که بهم بگید ‫دقیقاً برای چه کاری می خوایدشون.
‫- لزومی نداره اینش رو بدونی. ‫- چرا؟
‫چرا کلی چیز هست که بهم نمی گید؟
‫چرا مردم نباید بفهمن که دخترتونم؟
‫میلا استار، داری ریسک بزرگی می کنی.
‫به نظرم بهتره بهش نشون بدیم ‫که چه اتفاقی برای هیولاها می افته.
‫جایزۀ این گستاخی هاشه؟
‫مارلین، دیگه وقتشه!
‫اون خودشو ثابت کرده.
‫همراهمون بیا.
‫چه عجب!
‫بالاخره می تونم ببینم توی طبقۀ «ایکس» چیه.
‫آره واقعاً.
‫این لحظۀ هیجان انگیزی برای ماست، میلا.
‫من و مادرت بالاخره یه راه ‫برای نجات بشریت پیدا کردیم.
‫چطور؟
‫دستگاهی درست کردیم که بهمون ‫این امکان رو می ده که تا ابد زندگی کنیم.
‫یعنی، هیچوقت کسی نمی میره؟
‫بیماری بی بیماری، مریضی بی مریضی!
‫- همۀ اینا رو از بین می بریم. ‫- این فوق العاده ـست.
‫ولی هیولاها رو برای چی لازم دارید؟
‫نشونت می دیم، میلا.
‫ولی هیچوقت نباید کس دیگه ای بفهمه.
‫وای، خیلی بالاییم!
‫اونقدری بالا هستیم که هیچکس ما رو نبینه.
‫چرا اونا اونجان؟
‫دراکولا، بابا یاگا، نسی و یتی ‫چه وجه اشتراکی با هم دارن؟
‫مطمئناً بوی بدِ دهن!
‫ولی به گمونم جواب این نباشه.
‫اونا چندین قرنه که زنده ان.
‫و ما راهی پیدا کردیم ‫که از اون انرژی جاودانه استفاده کنیم.
‫- تا هیچوقت کسی مریض نشه و نَمیره. ‫- ولی اونا چی می شن؟
‫خب، اونش چرا باید مهم باشه؟
‫یه جورایی مطمئنم برای اونا مهمه!
‫اونا موجودات پلیدی هستن.
‫نه، نیستن!
‫میلا، اشکالی نداره. ‫هیچ اتفاق بدی براشون نمی افته.
‫- واقعاً؟ ‫- تا حالا بهت دروغ گفتیم؟
‫- نه. ‫- ما خانوادۀ استار هستیم!
‫- هر سه تامون! ‫- و ما استارها...
‫وضع دنیا رو بهتر می کنیم؟
‫گفتش؟ من که نشنیدم.
‫وضع دنیا رو بهتر می کنیم!
‫- یه بار دیگه. ‫- ما وضع دنیا رو بهتر می کنیم.
‫خب... نظرت چیه؟
‫- آخرین هیولامون رو می گیری؟ ‫- تموم شده بدونیدش!
‫چرا اینا رو بهش نشون دادی؟
‫تا دیگه انقدر سؤال نپرسه.
‫- سوژۀ آزمایش آماده ـست؟ ‫- البته!
‫خیلی خب، حالا اینجاییم.
‫- بعدش کجا بریم؟ ‫- اگه مامان حرز رو بهم پس بده...
‫می تونم بفهمم بابا یاگا و رینفیلد کجان.
‫مطمئن نیستم استفاده از جادو ‫فکر خوبی باشه، مکس.
‫فقط یه طلسم مکان یابی ـه.
‫قبلش به هیولا تبدیلمون کردم.
‫دیگه بدتر از این چه اتفاقی می تونه بیفته؟
‫- وای، نگو که این حرف رو زدی! ‫- مامان؟
‫باشه، ولی مراقب باش.
‫قسم به روز، قسم به شب، ‫بهم غیب گویی بده!
‫عه، به به! ‫ قله های دوگانۀ آشکارِ...
‫جزیرۀ افسانه ایِ تورا تورا!
‫دوباره میلا رو پیدا کردی.
‫می شه 10 ثانیه از فکرش در بیای؟
‫دارم سعیم رو می کنم.
‫ازش خوشت میاد، مگه نه؟
‫نه! اون خیلی ادعاش می شه.
‫و خودنمایی می کنه! ‫تازه حتی چپ و راست رو تشخیص نمی ده.
‫عجب! واقعاً ازش خوشش میاد.
‫اوفتا!
‫من یه استارم.
‫من یه استارم! ‫من یه استارم!
‫پسر پیتزایی!
‫اینطور که حرز می گه، ‫خیلی ازمون دور نیست.
‫نمی تونی ازم دور بمونی، نه؟
‫- از پدر و مادرت پرسیدی نقشه ـشون چیه؟ ‫- آره.
‫دقیقاً می دونم چیه.
‫ولی متأسفانه فوق محرمانه ـست. ‫پس بهت نمی گم.
‫دوستامون رو آزاد می کنن؟
‫نه، شرمنده.
‫- اونا خیلی مهمن. ‫- برای چی؟
‫نمی تونم بهت بگم.
‫- حداقل بهمون بگو کجان. ‫- نه.
‫ولی اونا دوستامون هستن.
‫شرمنده، نمی تونم.
‫خب، منم شرمنده ام.
‫خب، هر جور مایلید!
‫وای!
‫وای نه!
‫میلا، هنوزم وقت داری نظرت رو عوض کنی.
‫ها؟
‫آخ!
‫اوه اوه!
‫از سر راهم برید کنار. کوچیکش می کنم.
‫دنبال این می گردی؟
‫- بده ـش من! ‫- نه.
‫عه جدی؟ ‫ترجیح می دی لِه بشی؟
‫راستش... وقتی از این زاویه بهش فکر می کنم...
‫اینو بسپارید به من.
‫- تو؟ ‫- آره.
‫اون فقط یه گوریلِ بزرگِ بی آزاره که ‫درست درکش نکردن!
‫به اعماق چشم هام نگاه کن.
‫وای، گندش بزنن.
‫تو در برابر حرف های من قدرتی نداری.
‫تسلیمِ من...
‫آی خدا!
‫هممم؟
‫پس موسیقی دوست داری!!
‫چیه؟ از حرکاتم خوشت نمیاد؟
- ابجی تو دیوونس انگار - بعضی وقتا حس میکنم فقط من معمولیم
تو خانوادمون
شرمنده ، گوله مو بود
‫♪ این ریتم جزیره ایه ♪
‫♪ عین شکر شیرین و بامزس ♪
‫♪ اگه می خوای حرکات هیولایی بزنی ♪
‫♪ باید به ضرب آهنگ گوش کنی ♪
‫به گمونم به خاطر همین بهش می گن کینگ کنگ.
اوفقا?
تو از این لحظه لذت نمیبری، میبری؟
- شاید. - هی.
یچیزی پیدا کردیم که تو توش خوب نباشی
نمیتونی این کار رو بهتر انجام بدی؟ پسر پیتزایی ؟
- تو بمن بگو. - تو خیلی خلی!
♪ همگی یجا دور هم جمع بشین ♪
♪ بزارین بدنتون این حرارتو حس کنه
♪ نترسین اگه رقصیدن بلد نیستین
♪ بزارین اهنگ پاهایی هیولاییتونو تکون بده
‫♪ این ریتم جزیره ایه ♪
‫♪ عین شکر شیرین و بامزس ♪
- فِی. - بله?
تو اون لحظه خیلی عالی بودی
من فقط رقصیدم مامان ، همه میتونن این کارو کنن.
تو فهمیدی چطوری با گوریل ارتباط برقرار کنی
- همه نمیتونن این کارو کنن. - حدس میزدم.
حس کردم میدونم اون تو اون لحظه چه حسی داشت
و تو به من و بابات نیازی نداشتی که بگیم چیکار کنی.
به همین خاطره که ما همه حرکاتت رو زیر نظر نمیگیریم
ما اعتماد داریم بهت و میدونیم که راه خودت رو پیدا میکنی
شما میدونین که من وقتی با حیوانات ارتباط برقرار میکنم لذت میبرم
شاید من بتونم یه دامپزشک بشم ، یا یه دانشمند و یااا
- یا کاوشگر جاهای ناشناخته مثل خونه کینگ کونگ
دانشمند شدن نظر بهتریه فک کنم
- برای دانشمند شدن ، باید به مدرسه بری، اینو میدونی دیگه نه؟ - میدونین چیه؟
شاید این کارو بکنم
‫چی شده؟
‫هیچوقت انقدر بهم خوش نگذشته بود.
‫می دونی که خوشی برای اینه که ‫آدمو خوشحال کنه، آره؟
‫خانواده های دیگه هم با هم خوش می گذرونن؟
‫آره، خانواده همینه دیگه.
‫یه گروه از آدمایی که اعصابت رو خُرد می کنن...
‫ولی به همون اندازه می خندونَنِت!
‫الان خیس شدم!
‫تقریباً مطمئنم پدر و مادرم هیچوقت منو نخندوندن.
‫پس چیکار می کنن؟
‫بهم درس می دن. ‫شیمی، فیزیک، ورزش...
‫موسیقی، هنر، رایانه،
‫چینی، عربی، کلینگان! ‫(نوعی زبان)
‫- کلینگان؟ ‫- خب... محض احتیاط!
‫اونوقت تو می خوای اون چیزا رو یاد بگیری؟
‫باید بی نقص باشم تا بهم افتخار کنن.
‫تو نمی خوای پدر و مادرت بهت افتخار کنن؟
‫ولی می کنن! ‫حتی وقتی گند می زنم.
‫خب، شاید وقتی شلوارم رو گُم می کنم ‫خیلی بهم افتخار نکنن.
‫ولی بیشتر وقتا، آره.
‫پدر و مادر من می خوان عملکردم کاملاً بی نقص باشه.
‫و حتی اونموقع هم مطمئن نیستم ‫به اندازه ای هست که باعث افتخارشون بشم یا نه.
‫تا الان 5 ساعت و 23 دقیقه و 46 ثانیه ‫از برنامه عقبه!
‫- 49، 50، 51 ‫- بیا ببینیم کجاست.
‫پهپاد، میلا رو پیدا کن.
‫دست یکی رو گرفته!
‫دست یه هیولا رو؟!!
‫من که می گم یه پسرِ به شدت پشمالوئه!
‫چند بار بهش گفتم وقتش رو ‫با بچه های دیگه تلف نکنه؟
‫مطمئنم چیز خاصی نیست.
‫چطور می تونه چیزی نباشه؟
‫با یه پسره ـست! یه پسرِ پشمالو!
‫خدا می دونه چه فکر و خیال هایی توی سرش کرده.
‫نگران نباش، درستش می کنم.
‫میلا، چه عجب!
‫چون دیر کردم از دستم ناراحتی، آره؟ ببخشید!
‫- می تونم توضیح بدم. ‫- نه، یه اتفاقی افتاده.
‫- یه اتفاق وحشتناک! ‫- چی شده؟
‫- مامان کجاست؟ ‫- میلا، مامان مریضه. خیلی مریضه.
‫- الان راه می افتم. ‫- صبر کن! فقط تو می تونی نجاتش بدی.
‫- منظورت چیه؟ ‫- اون دستگاه تنها امیدمون برای نجات مادرته.
‫ولی برای راه انداختنش به هر پنج هیولا نیاز داریم.
‫باید فوراً بوزینۀ غول پیکر رو برگردونی.
‫زود باش، میلا. ‫هر لحظه ممکنه دیر بشه.
‫مامان، خواهش می کنم خوب شو!
‫بابا، آوردمش.
‫عالیه، میلا. ‫بذارش اونجا.
‫شرمنده.
‫مامان؟
‫فقط امیدوارم خیلی دیر نکرده باشی.
‫ما خانوادۀ استار هستیم. ‫ما خانوادۀ استار هستیم.
‫ما خانوادۀ استار هستیم. ما خانوادۀ استار...
‫هستیم؟
‫ما وضع دنیا رو بهتر می کنیم.
‫اوفتا، اوفتا، اوفتا!
‫- کینگ کنگ نیستش. ‫- اون دوستت هم همینطور!
‫فکر می کردم می شناسمش.
‫فکر می کردم می تونم بهش اعتماد کنم.
‫- فکر می کردم... ‫- ...که واقعاً ازت خوشش میاد؟
‫به نوجوونیت خوش اومدی، بچه جون.
‫باید برای همیشه جلوشون رو بگیریم.
‫مامان! حالت خوبه که!
‫معلومه که خوبم.
‫پس... اون کیه؟
‫اون میلاست.
‫ولی میلا که منم.
‫تو نسخۀ اولیۀ میلا هستی. ‫این جایگزینِ تو، نسخۀ ثانویۀ میلاست.
‫نمی فهمم.
‫- تو دیگه قدیمی شدی. ‫- قدیمی؟
‫- ما خیلی هم باهات روراست نبودیم، میلا. ‫- هممم، من...
‫تحقیقاتمون موفقیت آمیز نبود. ‫انرژی حیات موجودات جاودانه...
‫نمی تونه طول عمر انسان ها رو افزایش بده.
‫ما اینو خیلی وقت پیش فهمیدیم.
‫امیدوار بودیم بتونیم خودمون رو جاودانه کنیم.
‫هر چی نباشه، انصاف نیست که ‫دنیا رو از نبوغ خودمون محروم کنیم.
‫برای همین، نقشۀ بعدی ـمون این بود که ‫هوش سرشارمون...
‫در زاده ـمون ادامه پیدا کنه.
‫زاده؟ منظورت منه؟
‫می خواستیم از تو، بچه ای بی نقص بسازیم.
‫متأسفانه ثابت کردی که ‫اونطور که باید و شاید، رضایت بخش نیستی.
‫ولی ما استارها هیچوقت تسلیم نمی شیم.
‫کشف کردیم که انرژی جاودانه...
‫می تونه برای زنده کردنِ اشیاء استفاده بشه.
‫یه ربات درست کردین و زنده ـش کردین؟
‫به خواهرت نگو ربات!
‫اون تمام چیزاییه که آرزوش رو داشتیم.
‫اون بی نقص ـه.
‫- ولی من چی؟ ‫- منظورت چیه؟
‫من دخترتونم!
‫خیلی خب، اینم یه دروغ خیلی کوچولوی دیگه ـست.
‫تو واقعاً دخترمون نیستی.
‫تو یتیمی! ‫به خاطر ظرفیتِ عصبی بالات انتخاب شدی.
‫ما خریدیمت!
‫شماها پدر و مادر واقعیم نیستین؟
‫ما خانوادۀ استار هستیم.
‫ولی تو نیستی.
‫از شرش خلاص شو.
‫باشه مادر. با کمال میل!
‫ببخشید، ولی فقط ابر می بینم.
‫یالا مکس، تمرکز کن.
‫- تمرکز کردم. ‫- یعنی تنها باری که باید میلا رو پیدا کنی،
‫- واقعاً نمی تونی بهش فکر کنی؟ ‫- می تونم بهش فکر کنم.
‫دارم به این فکر می کنم که چطور بهم دروغ گفت ‫و کاری کرد دلم براش بسوزه.
‫و کاری کرد بهش علاقه مند بشم ‫تا بتونه گولم بزنه.
‫فِی، باور کن. ‫الان فقط دارم به اون فکر می کنم.
‫- خب، به نظرت می تونی طلسم دورنوردی رو اجرا کنی؟ ‫- مامان!
‫- اوفتا؟ ‫- تنها شانسمون برای پیدا کردنِ میلاست.
‫ولی آخرین باری که کردم...
‫نزدیک بود همه ـمون رو غرق کنم.
‫اونو می ذاریم پای تمرین کردن!
‫مکس، تو از پسش بر میای.
‫باید از پسش بر بیای!
‫الان کجاییم؟
‫- دقیقاً همونجایی که باید باشیم. ‫- باید بهم کمک کنید.
‫بیخیال شو، میلا. ‫دوباره گول این حرفا رو نمی خورم.
‫- استارها دیوونه ان! ‫- تازه الان داری می فهمی؟
‫خانواده ـت روانی ـه.
‫اونا خانوادۀ من نیستن.
‫هیچوقت خانواده نبودیم.
‫منو خریدن تا به یه چیز بی نقص تبدیلم کنن.
‫- چی؟ ‫- ولی نتونستم به اندازۀ کافی بی نقص باشم.
‫یعنی برگشتیم سراغ باور کردنِ حرفای دخترۀ روانی؟
‫فقط من با این قضیه مشکل دارم؟
‫می دونم لیاقتش رو ندارم ولی ‫باید حرفم رو باور کنید.
‫و باید همین الان از اینجا بریم.
‫وگرنه چی می شه؟
‫اون می شه!
‫سلام.
‫حالا دیگه دوتا شدین؟
‫اون اصلاً مثل من نیست.
‫- اون کی بود؟ ‫- یه گونۀ زندۀ مصنوعی!
‫پدر و مادرم، یعنی اونایی که ‫فکر می کردم پدر و مادرم هستن...
‫با انرژی هیولایی اونو زنده کردن.
‫فکر می کردم دارم به دنیا کمک می کنم. ‫ولی معلوم شد که...
‫جایگزین خودمو می سازم.
‫ببخشید مزاحم می شم. ‫دیگه نمی تونستم منتظر بمونم.
‫نمی ذارم به دوستام آسیب برسونی.
‫حالا می بینیم کی بهتره.
‫چی شد؟
‫کجایی؟
‫سمت چپتم!
‫مراقب باش، دارم از راستت میام.
‫اندفعه شوخی کردم.
‫نـــــــــــــــــــــه!
‫نـــــــه!
‫مکس! آسانسور رو متوقف کن.
‫مکس؟ چیکار می کنی؟
‫می خوام نجاتت بدم! گرفتمت.
‫نمی خوام نمک نشناس به نظر بیام ‫ولی فکر می کنم بازم می میریم.
‫- گوش کن. ‫- خیلی خیلی شرمنده ام.
‫نباید دوست هات رو می دزدیدم. ‫باید به حرفت گوش می کردم.
‫- میلا! ‫- دیگه هیچوقتِ هیچوقت، پسر پیتزایی صدات نمی کنم.
‫- واسه این نمی گم که الان قراره لِه بشیم! ‫- میلا!
‫- بله؟ ‫- قرار نیست بمیریم.
‫فوراً غیب شو!
‫خیلی خب، اونقدرا هم طبق نقشه پیش نرفت.
‫- می تونی جادو کنی؟ ‫- نه به اون خوبی ای که امیدوار بودم بتونم!
‫شماها دوباره اومدین؟
‫فوراً غیب شو!
‫ها؟
‫فوراً غیب شو!
‫وای نه!
‫فوراً غیب شو!
‫انرژی حرز داره تموم می شه.
‫- مکس، چشم هات رو ببند. ‫- هان؟
‫لطفاً این کار رو بکن.
‫به خانواده ـت فکر کن.
‫به چیزایی که برای از دست دادن داری فکر کن ‫و تصور کن برگشتی پیششون.
‫فوراً غیب شو!
‫میلا، کار کرد!
‫مکس، خدا رو شکر.
‫بالاخره دوباره پیش همیم.
‫اوفتا!
‫طلسم داره از بین می ره.
‫کس دیگه ای هم هنوز هیولاست؟
‫نمی فهمم. چرا کار نکرد؟
‫شاید یکی ـمون شاد نیست.
‫مکس، چیه؟
‫شرمنده.
‫وقتی میلا کسی رو نداره، ‫چطور می تونم شاد باشم؟
‫شرمنده نباش. ‫این نشون می ده چقدر آدم دلسوزی هستی.
‫اوفتا.
‫پس مرغای عشقمون اینجان!
‫نمی فهمی داری چی می گی. ‫تو فقط یه دستگاهی!
‫تو منسوخ شدی، نسخۀ اولیۀ میلا!
‫اسمش میلاست.
‫- میای با ما زندگی می کنی. ‫- با وجود کارهایی که باهاتون کردم؟
‫به چشم هام نگاه کن.
‫این روی من کار نمی کنه.
‫من بی نقصم!
‫و درد رو حس نمی کنم.
‫باید هیولاها رو ببرم پیش سازنده هام.
‫من از اون قوی ترم.
‫اوفتا!
‫اینی که گفت یعنی می بخشتت. ‫همه ـمون می بخشیمت.
‫اوفتا!
‫خب، یه عروسی رو خراب کردی ‫و یه عروس و داماد رو دزدیدی،
‫ولی... اشکالی نداره. ‫همه اشتباه می کنن.
‫بجز استار کوچولوی ما!
‫نمی تونی منو شکست بدی. ‫من بی نقصم!
‫فِی، بس کن!
‫عه، بازم هیولا آوردی. ‫چه کادوی هوشمندانه ای!
‫واقعاً شرمنده ام.
‫باورم نمی شه انقدر سخت در اشتباه بودم.
‫اشتباه کردن ایرادی نداره.
‫- حتی اشتباهاتِ بزرگِ من؟ ‫- هیچکس بی نقص نیست.
‫شماها واقعاً بهترین خانوادۀ دنیایید.
‫الان نه! به گرگینه نیاز دارم.
‫الان وقت خوبی برای شاد بودن نیست.
‫من ناراحتم. من ناراحتم. من...
‫دروغ چرا؟
‫«بهترین خانوادۀ دنیا»... مسخره ـست!
‫این انسان های بدبخت بیچاره رو ببین.
‫چطور می شه همچین آدمایی رو تحمل کرد؟
‫راست می گید. مکس بی نقص نیست.
‫- و من دقیقاً از همینش خوشم میاد. ‫- چه عالی!
‫شرط می بندم هیچ کدومشون ‫حتی کوچیکترین درکی از مکانیک کوانتومی ندارن.
‫اشعۀ کوچیک کننده دستشونه. ‫باید از این فرصت استفاده کنیم.
‫نسخۀ ثانویۀ میلا، از شرشون خلاص شو.
‫وقت رفتنه.
‫صبر کنید!
‫هممم...
‫هیچکس بی نقص نیست و هر چی زودتر ‫اینو بفهمیم، شادتر می شیم.
‫لازم نیست مثل یکی دیگه لباس بپوشیم ‫تا ملت ازمون خوششون بیاد.
‫دقیقاً همونطوری که هستیم خوبه، ‫و همین زندگی رو جالب می کنه.
‫بی نقصی... کسل کننده ـست!
‫چه چرت و پرتی!
‫دیگران فقط اونایی که بی نقصن رو دوست دارن.
‫- من بی نقصم. ‫- من اصلاً نمی خوام بی نقص باشم.
‫درسته. هیچوقت هم نمی شی.
‫کلی عیب و نقص داری.
‫و همین نشون می ده که انسانم!
‫بیشتر وقت می خوام.
‫من... من...
‫- من یه انسان ساده ام... ‫- هان؟
‫و از گوشت و خون درست شدم.
‫♪ اووووه ♪
‫♪ من یه انسان ساده ام ♪
‫♪ و از گوشت و خون درست شدم ♪
‫♪ من یه انسان ساده ام ♪
‫♪ به دنیا اومدم تا اشتباه کنم ♪
‫♪ و از گوشت و خون درست شدم ♪
‫♪ من یه انسان ساده ام ♪
‫♪ و از گوشت و خون درست شدم ♪
‫♪ من یه انسان ساده ام ♪
- داری چیکار میکنی؟ - بالاخره دارم ازین لحظه لذت میبرم.
- این وحشتناکه - اوق.نه این از بد تر از وحشتناکه
خوش میگذره ؟ این خیلی خیلی ...
♪ به دنیا میایم تا اشتباه کنیم...
- ..یه انسان معمولی. - اوق ، انسان.
‫♪ من یه انسان ساده ام ♪
‫♪ و از گوشت و خون درست شدم ♪
‫♪ من یه انسان ساده ام ♪
♪ به دنیا میایم تا اشتباه کنیم...
بالاخره تونستی
‫♪من فقط یه انسان سادم ‫♪ ‫زود باشید، بندازیدش بیاد.
‫♪ از گوشت و خون درست شدم ♪
‫♪ من یه انسان ساده ام ♪
‫عزیزم!
‫- دوستامون رو آزاد کنید. ‫- عمراً!
‫ولم کن!
‫بس کن! چیکار می کنی؟
‫همه ـتون رو کوچیک می کنم.
‫پدر و مادرمم رو کوچیک کردی.
‫الانم نوبت خودته!
‫صاف وایستا!
‫باید هیولاها رو آزاد کنیم.
‫- زود باشید. ‫- مکس چی؟
‫ما بهش اعتماد داریم. ‫اون یه جوری موفق می شه.
‫نمی تونی منو بزنی!
‫من بی نقصم!
‫- باید در قفس ها رو باز کنیم. ‫- آره! ولی چطور؟
‫- فقط... همۀ دکمه ها رو بزن. ‫- ولی اگه دکمۀ اشتباهی بزنیم چی؟
‫دکمه های خود-تخریبی فقط مال فیلم هاست.
‫امیدوارم اینا آخرین حرفای عمرمون نباشن!
‫باز شو دیگه لامصب!
‫کار کرد!
‫منم، فِی! دوستت!
‫هممم.
‫- اوفتا! ‫- اوفتا!
‫زود باش، بیا سوار هلی کوپتر استار بشیم.
‫باید جلوشون رو بگیرم.
‫کجا با این عجله؟ خانم منسوخ!
‫- دستت رو بده من! ‫- نه، اول من.
‫باید عجله کنیم.
‫بابا یاگا؟ رینفیلد؟ حالتون خوبه؟
‫به نظرم دراکولا جاش همینجا خوب باشه.
‫من کجام؟
‫وایستا!
‫- بهش شلیک کن! ‫- بهش شلیک کن!
‫- به کدوم؟ ‫- اون! من میلای واقعی ام.
‫اون داره دروغ می گه. نه، اون داره دروغ می گه! ‫کوچیکش کن!
‫- یالا، مکس! ‫- یالا، پسر پیتزایی!
‫مکس، نه. منم. میلا! میلای خودت!
‫ظاهراً اونی که قدیمی شده تویی!
‫تو پسر پیتزایی صدام نمی کنی.
‫من حسابت رو...
‫تو هیچ...
‫کاری نمی کنی!
‫بالاخره!
‫بالاخره چی؟
‫بالاخره انتقامم رو ازتون می گیرم.
‫ببخشید که پرسیدم.
‫همۀ شما انسان ها، ‫جلوی شاهزادۀ تاریکی زانو می زنید.
‫کنت خفاش ها! ‫کابوسِ کابوس ها!
‫- زیباترینِ زیباها! ‫- زیبا؟
‫خداییش؟
‫آره، زیبا!
‫به گمونم «زیبایی را کسی مشخص می کند ‫که دیگری را نظاره می کند». ‫(ضرب المثلی انگلیسی)
‫حالا هر چی، آبجی! ‫زیباترین موجود شب.
‫- فرمانروای ترنسیلوانیا. ‫- پادشاه دنیا!
‫ارباب جهان!
‫چِتون شد؟
‫چرا انقدر بزرگ شدین؟
‫گوش کنید چی می گم. ‫از فرمانروا اطاعت کنید.
‫دیگه کافیه!
‫قهرمان بزرگِ من!
‫- دیگه در امانی. ‫- اوفتا!
‫آره، منم می خواستم همینو بگم.
‫کنترلش رو بده من!
‫نه! نــــــــه!
‫باید بریم!
‫آزمایشگاه داره از هم می پاشه.
‫باید فرار کنیم!
‫همه سوار آسانسور بشن.
‫مکس، بیا تو.
‫میلا، باید...
‫میلا؟
‫- شماها برید. ‫- بدونِ تو نمی ریم!
‫- باید نجاتش بدم. ‫- می دونم.
‫بیا، کمکت می کنم از اینجا بری بیرون.
‫اَه، از دست انسان ها!
‫- میلااااا! ‫- نه!
‫- پسر پیتزایی جون سالم به در نمی بره. ‫- نمی ذارم بمیره!
‫اوه!
‫آخ آخ! نه، نه، نه، نه.
‫مکس، دستم رو بگیر.
‫گرفتمت!
‫چیکار می کنی؟
‫زندگی ناقصت رو به پایان می رسونم.
‫مکس، باید راهنماییم کنی تا از اینجا بریم بیرون.
‫خیلی خب، مستقیم برو.
‫سرعت رو زیاد کن!
‫الان کدوم طرف؟
‫می دونی که بعضی وقتا با چپ و راست مشکل داری؟
‫مکس، از پسش بر میام. چپ یا راست؟
‫چپ... یا اون یکی چپ!
‫- به راست؟ ‫- به چپ!
‫راست! چپ!
‫راست!
‫دوباره به راست!
‫اون بچه های دیوونۀ ناقص...
‫الان می خورن بهمون!
‫سرتو بدزد!
‫آخ جون!
‫هورا، هورا، هورا!
‫به گمونم دیگه چپ و راستم رو بلدم.
‫از کجا می دونستی اندفعه درست انجامش می دم؟
‫خانوادۀ استار هیچوقت بهت اعتماد نداشتن ‫واسه همین به خودت شک کردی.
‫به خاطر همینه که همیشه اشتباه می کردی.
‫ولی تو بهم اعتماد داری.
‫با تمام وجود.
‫کاملاً!
چه زمان بندی ای .
‫ویلبرفورس رینفیلد، آیا شما...
‫این خانم، بابا یاگا رو...
‫به عنوان همسرتون قبول می کنید؟
‫تا دوستش داشته باشید،
‫دلداریش بدید،
‫بهش احترام بذارید و...
‫در سلامت و بیماری نگهش دارید؟
‫بله.
‫بابا یاگا آیا شما این مرد رو ‫به عنوان شوهرتون قبول می کنید؟
‫تا دوستش داشته باشید، ‫دلداریش بدید،
‫و در سلامت و مریضی نگهش دارید؟
‫آره که قبول می کنم!
‫اوفتا!
‫احمق های فانی!
‫اونا رقیبی برای حیله های من نیستن!
‫فعلاً وقت می خرم و بعدش موقعی که ‫اصلاً انتظارش رو ندارن...
‫شاهزادۀ تاریکی، دوباره برمی خیزه!
‫رینی، عزیز دلم!
‫یادت بود به دراکولا غذا بدی؟
‫دوباره داره صداهای عجیبی در میاره.
‫ببخشید قند عسلم.
‫نزدیک بود یادم بره.
‫سوسیس سیاه! ‫غذای مورد علاقه ام! هممم.
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.