..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏ .:: www.bolboljan.net ::.
‫پاس بده اینور! ‫بگیر! بدو!
‫شوتش کن!
‫دروازه‌بان از دست داد. ‫سلام.
‫چرنیح، چرا توپو شوت نمیکنی؟ ‫خب...
‫خیلی خب، گرفتمش... ‫هی، بگیرش.
‫برای تنیس بازی کردن میری؟ ‫بدمینتون.
‫ما هم میتونیم بازی کنیم؟ ‫شما سه تا؟
‫ما بازی هات پوتیتو رو بازی میکردیم. ( نوعی بازی که چند نفر به سمت هم توپ یا سیب زمینی پرت میکنن ) ‫بزن بریم!
‫اجازه هست...؟
‫اون چیه؟
‫خوب خوابیدی؟
‫وقت پا شدنه.
‫مامان، من میرم. ‫نه، ماشا. اول صبحونتو بخور.
‫نه، اصلا حسش نیست. ‫ماشا، پنکیک پنیری خوشمزه‌ای درست کردم ها!
‫گشنم نیست. ‫اما ماشا...
‫الان نمیخوام بخورم. ‫ساندویچ چی؟
‫نه.
‫یه دقه واستا، ماتیوی هم باهات میاد. ‫خودم تنهایی میرم.
‫اون خودش میتونه تنها بره.
‫من خودم میتونم تنها برم! ‫خب، امروز باهم میرین!
‫ماتیوی، برای چی انقدر طولش میدی؟ ‫چونکه.
‫ماتیوی. ‫زود باش دیگه، لطفا.
‫لعنتی! ‫لعنت بهت، ماتیوی.
‫وایسا-زملیا! ( نام بازی)
‫نینا!
‫چه خبر؟ ‫امروز، ندیده بودمت.
‫بعد تو، بعد تو...
‫نه نه نه!
‫وانیا، میتونستی محکم تر ضربه بزنی... ‫منظورت چیه، محکم تر؟
‫درد داشت! ‫نه برای سولیا!
‫سولیا خودش میخواد کتک بخوره!
‫من فقط خوشم میاد همه چیزو حس کنم. ‫این همیشه بهتر از هیچی حس نکردنه.
‫خب. پس، اول... پاسخ استرس همیشه ناشناخته ها رو تحریک میکنه.
‫دوم، شما معمولا اومدن واکنش استرس رو نمیبینین.
‫بسته به مدت زمان اندام های انسان در معرض استرس قرار میگیرن،
‫استرس میتونه حاد باشه، زمانی که عامل تحریک کننده حداکثر تا چند ساعت فعال باشه،
‫یا میتونه مزمن باشه...
‫صبح بخیر!
‫وقتی که یکی همیشه دیر میاد سر کلاس.
‫و عامل استرس برای معلم میشه.
‫بهت گفتم اون دیروز خونه نبود.
‫مشخص بود دیروز خونه نمیره...
‫- ببخشید. ‫- تازه امروز زود اومدی.
‫اولین کاری که بعد از فارغ التحصیلی انجام میدین چیه؟
‫اولین کار...؟ ‫نمیدونم!
‫با رفیقام میرم دور میزنم.
‫بسکتبال بازی میکنم!
‫و به همه میگم از مدرسه فارغ التحصیل شدم.
‫من احتمالا مست کنم یا...
‫چیزی بکشم. نمیدونم. یه عالمه کار هست برای انجام دادن. هر کاری میشه انجام داد.
‫شاید با دوستام برم بیرون.
‫خب... غیرممکنه بدونی بعد از فارغ التحصیلی چه کاری انجام میدی تو زندگیت.
‫اصلا غیر ممکنه درس بخونی فقط برای اینکه یاد بگیری...
‫برای من، بی معنیه.
‫نمیدونم. من سعی میکنم برم دانشگاه، ‫یه جورایی...
‫اگه قبول نشی چی؟ ‫اونوقت دیگه نمیدونم.
‫عاشق شدن عامل استرس‌زا محسوب میشه؟
‫سوال خوبیه.
‫اگر یه نگاهی به پروسه های مغز یک شخص عاشق بندازیم.
‫علم مدرن میگه که این میتونه با یه واکنش استرس‌زا قابل مقایسه باشه.
‫ولی فقط اوایلش.
‫سنیا : حداقل هیچی نگو
‫در این مورد، بزرگترین تغییر ها در ساختار زیر نخاعی رخ داده.
‫که به عنوان 'سیستم پاداش ' نامیده میشه. ( سیستمی که بدن را از بر طرف شدن نیاز هایش آگاه میکند )
‫پس. ساعت ۶ محل شما. حله؟ ‫یه چیزی بیار بخوریم.
‫اره، پیتزا! ‫لعنت به پیتزا، رامن بیار! ( نوعی غذای چینی شبیه نودل )
‫باشگاه بازه!
‫زود باش.
‫بازم از این سیگارها؟ ‫میشه یکی بردارم؟
‫لعنت بهش، چه قدر سرده! ‫یک سیگار بده من، لطفا.
‫پس چرا اومدی بیرون؟
‫داداش، تو حتی سیگار نمیکشی ولی به همه آتیش میدی.
‫همه یه سیگار دارن به جز من. ‫دوستا برای همینن دیگ.
‫دیسکو به زودی شروع میشه! کسی چیزی میدونه؟ ‫کی اجرا میکنه؟
‫یه بازنده. ‫مربیمون.
‫دیجی امتحان!
‫انگار میخواد اینو اجرا کنه "هیچکس قرار نیست امتحانو قبول شه، همتون به درد نخورین"
‫- کی میره؟ ‫- من!
‫- نمیدونم میرم یا نه. ‫- چرا؟
‫دیسکو.
‫جای جالبی به نظر نمیاد.
‫- ترجیح میدم برم ابجو بخورم. ‫- دیسکوی مدرسه برای شروع خوبه.
‫- بزن بریم... ‫- من دیسکوی مدل دهه ۸۰ ای رو ترجیح میدم...
‫- کسی ادامس داره؟ ‫- اره.
‫میدونستم اینکارو میکنی!
‫بازنده!
‫- اون چیزی بود که بهش نیاز داشتیم! ‫- اوکی، من برمیگردم!
‫اره، برو دهنتو بشور!
‫سلام، مربی!
‫- اصلا خنده دار نیست. ‫مارگو داره میخنده.
‫اینجا، زوم کن.
‫حالا کیف از ایستگاه موش ۱ به ایستگاه موش ۲ میره!
‫- چه غلطی میکنی؟ ‫موش ۲؟ تو موش ۲‌ای!
‫ای خدا! ‫شما دو تا، اروم بگیرین!
‫یه کوتوله دزد!
‫- لعنتتتت بهت! ‫- حواست باشه کجا میندازی!
‫نینا، خیلی دریافت کننده بدی هستی.
‫فقط کیف لعنتیمو پس بده!
‫نینا، بس کن!
‫بنداز اینور!
‫این لحظه بزرگیه...
‫- تشویق کنین، لطفا! ‫- نینا!
‫تمومش کن، نینا!
‫کیفمو بده!
‫- خواهش کن. ‫- خودت بگیرش.
‫پسش بده!
‫یا خواهش کن یا خودت بگیرش.
‫- تقصیر خودش بود! ‫- از پنجره افتاد بیرون.
‫- بیخیال! ‫- شرمنده...
‫لطفا، ببخش منو...
‫همین الان برو و کیفمو بیار.
‫بیخیال داداش. ‫خودت انداختیش!
‫- عجب بازنده‌ای! ‫- کاملا.
‫کسی ادامس داره برای جویدن؟
‫الو، ادامس؟ ‫هیچکس؟
‫- ممنون، چرنیح. ‫- میدونی، من اسم دارم.
‫ماشا.
‫وقتی عاشقی بدنت چه حسی داره؟
‫واقعا بد! ‫مزخرف!
‫وقتی طرفو میبینی تو معده یه دردی حس میکنی.
‫وقتی میبینیش چرت و پرت میگی. حداقل من که اینجوریم. ‫واقعا کنترلمو از دست میدم.
‫وقتی میبینیشون شبیه یه... ‫'اوه لعنتی'.
‫بسه، لطفا، بس کن. ‫کاش اصلا وجود نداشتی.
‫همینطور عرق میریزی. ‫انگار تب داری.
‫لذت بخش نیست.
‫ولی با این حال، به این حس نیاز داری؟
‫بله.
‫اوکی، برگردیم سر موضوع خودمون.
‫از داستان عشق، برگردیم به واقعیت.
‫وقتشه درباره عارضه شیمیایی درون سلول‌هامون صحبت کنیم.
‫کاربر گروم۷۴ عکس شما را لایک کرده است
‫سلول های ما به یه منبع انرژی دائمی نیاز دارن.
‫اون انرژی عمدتا از گلوکز به اندام ها میره.
‫گلوکز میتونه به صورت گلیکوژن ذخیره بشه.
‫گروم۷۴: چه طور متوجه شدی؟
‫پس وقتی زیاد شیرینی میخوریم، ‫گلوکز تحت تاثیر هورمون انسولین
‫به صورت پلی‌ساکاریدی به نام گلیکوژن ذخیره میشه.
‫ماشا: وقتی دیدم مورمور شدم
‫و هیچ عامل استرس‌زایی وجود ندارد.
‫وقتی یکی استرس داره، ‫بدن با ازاد کردن انرژی واکنش نشون میده
‫گروم۷۴: میگن که وقتی مورمور میشی، روحت بدنتو نوازش میکنه. ‫( منظور از مورمور شدن حالت مو به تن سیخ شدنه )
‫تا یه جایی از این انرژی استفاده بشه، مثلا شاید در دعوا کردن، یا فرار کردن...
‫این زمانیه که گلوکز ذخیره شده وارد میشه. ‫پس گلیکوژن کبد میشکنه
‫و تبدیل به گلوکز میشه...
‫بالاخره رفتم سر قرار ‫دیروز با اون یارو...
‫- پس بعد از همه این حرفا رفتی؟ ‫- بهم یه گل رز پیچیده شده با پلاستیک داد.
‫پلاستیک، اخه به چه دلیل!
‫یانا، تو غرق شدی. مثل اینکه یه کیسه پلاستیکی قراره سیاره رو نجات بده.
‫اره، ولی اون اگر بهش یه کیف پلاستیک هم بده متوجه نمیشه.
‫یه تتوی باشکوه هم روی گردنش داشت.
‫ازش پرسیدم معنیش چیه و اون انگار ‫"مولکول عشقه".
‫- عجب ‫- یادم اومد کجا دیدمش قبلا.
‫سر کلاس زیست. ‫خنده دار بود.
‫- قرار نیست بهش بازم پیام بدم. ‫- اها، لعنت...
‫- یانا، چرا بهش یه شانس نمیدی؟ ‫- بی‌فایدس.
‫تو به اندازه ای باهاش صحبت نکردی که بخوای تصمیم بگیری ادم بدیه.
‫شاید یکم ناجور باشه یا تتوهای مزخرفی داشته باشه
‫ولی به این معنی نیست ادم بدیه.
‫من فهمیدم که تصور دخترا درباره قضاوت پسرا کاملا سطحیه.
‫- و پسرا اینطور نیستن، درسته؟ ‫- من همیچن عقیده‌ای ندارم.
‫من قبل اینکه به یکی بگم ادم بدیه، بیشتر از یه قرار باهاش وقت میگذرونم.
‫یعنی تو میگی پسرا اینجوری نیستن؟ ‫جداً، اگه یه پسر دختری رو که ازش خوشش میاد ببینه
‫شروع میکنه به بی‌اعتنایی کردن بهش.
‫فقط زمانی اینطوری میکنه که از ادن دختر خوشش نیاد.
‫چرا باید برای یه دختری که واقعا خوشش میاد اینجوری کنه؟
‫با عقل جور در نمیاد.
‫برای من که دقیقا برعکسش اتفاق افتاد، ‫برای همین نمیتونم اینو بگم.
‫من قرار نیست بیشتر از این برم سر قرار!
‫نمیدونم کدوم بدتره - اینکه از یکی خوشت نیاد، ‫یا رابطه‌ای که یک طرفه باشه.
‫قطعا عشق یک‌طرفه بدتره.
‫راکت‌هاتون رو بالا نگه دارین.
‫دست چپ برگشت. ‫بعد جهش.
‫تا اخر گوش کن.
‫به همه اون نت های طولانی گوش کن.
‫ادامه بده، ادامه بده.
‫علامت سوال. ‫تا اخر گوش کن.
‫- بفرمایید. ‫- ببخشید.
‫- کتاب موسیقی رو میزارم اینجا. ‫- ممنون، نیکا.
‫از اینجا شروع کن، ‫از نت سه چهارم.
‫- و بعد ادامه بده. ‫- از کدوم نت؟
‫اره، شروع کن.
‫از جایی شروع کن که برایت راحت تره.
‫تا اخر گوش کن.
‫پایین.
‫گروم۷۴: به نظرت برف اب دریا نمکیه؟
‫هیچوقت برف اب دریا رو مزه نکردم
‫- سلام. ‫- سلام، ماشا.
‫ای خدا، ماتیوی!
‫یه عالمه غذا توی اشپزخونس. ‫چرا میای غذای ما رو برمیداری؟
‫نمیخوام تنهایی بخورم.
‫- چند سالشه؟ ‫- کلاس شیشمه، درسته؟
‫- اره. ‫- شیشم.
‫معلم فیزیک معلم خصوصیشه، درسته؟
‫ماتیوی، گمشو!
‫- ماتیوی، گمشو. دارم جدی میگم. ‫- خیلی بامزس.
‫لعنت بهش، ماتیوی، داری چی کار میکنی؟
‫اون...
‫حالا چی، ماتیوی!
‫اره، خودشه.
‫- ماتیوی! ‫- چی؟
‫همینجا بمون!
‫لعنتی! ‫اره، این اتمام حجته.
‫بگو ک.ی.ر اونوقت میتونی از این اتاق بری.
‫باشه؟ قبوله؟ ‫زودباش، بگو!
‫میشنوی، ماتیوی؟ ک.ی.ر! ‫- من میرم بخوابم.
‫بخوابی یا خودارضایی کنی ‫برایم مهم نیست.
‫تو کلاه منو بر‌میداری و به دوستام توهین میکنی اینجا، لعنت بهت!
‫بنابراین چیزی که لیاقتته رو میگیری، حله؟
‫- ک.ی.ر! ‫- حالا شد. حالا برو گمشو!
‫عجب دیوثیه، واقعا درد داشت.
‫ماشا، شلوارمو کجا بزارم؟
‫هر جا گذاشتی. ‫اینجا یا اونجا.
‫اوکی.
‫- عجب. ‫- نخند.
‫خیلی بامزس. جدی میگم.
‫میخوای اینجوری بخوابی؟
‫- خب، اره. ‫با لباس بیرونیت؟
‫تو برو دندوناتو مسواک بزن بعد بیا از این سوالا بپرس!
‫نه!
‫- پس چرت و پرت نگو. ‫- دستاتو ببینم.
‫- چیز جدیدی نیست؟ ‫- معلومه، نه.
‫- اوکی، پس تو قبولی. ‫- قبول.
‫سنیا، من میخوام پیش ماشا بخوابم. ‫میشه یکم بری اونور تر، لطفا.
‫- اوکی. ‫- خیلی مصممه.
‫اخ، گوشیمو یادم رفت. ‫یه لحظه.
‫واستا.
‫ساشا.
‫لایک!
‫- چی کار میکنی؟ ‫- صفحه رو میبرم بالا.
‫- برو بریم، لایک. ‫- چرا؟
‫برای اینکه ساشایه. ‫برای اینکه فقط یه لایکه.
‫نیوسیا، بیا بخور.
‫ساشا!
‫- بله؟ ‫- به چی میخوای اویزونش کنی؟
‫- به حلقه. ‫- این یکی پایین تره.
‫اینجا حلقه اوله ‫و اینجا هم حلقه دوم.
‫قلاب هم که اونجاست.
‫- حالا تا نصفه تا بزن. ‫- مراقب باش.
‫نه، بشمر، ‫باید دوطرف مساوی باشه.
‫فهمیدی؟
‫برایت یه وقت ملاقات چشم پزشک گرفتم ‫فردا ساعت ۲ بعد از ظهر.
‫برای ساعت ۲؟ ‫من فردا هفت‌تا درس دارم.
‫- اخرین کلاست چیه؟ ‫- باید برنامه رو ببینم.
‫حتی نمیدونی چه کلاسایی داری؟
‫حالا مثل قبلی تا نصفه تا بزن
‫و وسط اویزونش کن.
‫عینک لازم داری.
‫همسایه‌هامون از اینکه هیچوقت بهشون سلام نمیکنی نالیدن.
‫اگه اصلا نخوام سلام کنم بهشون چی؟
‫اگه منم نخوام چی؟ ‫ولی بازم انجام میدم. تو حتی نگاشون هم نمیکنی.
‫اینم تا نصفه تا کن مثل قبلی ‫و اویزونش کن.
‫دیروز با داییت صحبت کردم. قول داد کمکت کنه بتونی بری دانشگاه.
‫اویزونش کن.
‫دیگه چه تصمیمی برای من گرفتین با دایی؟
‫- هیچی. ‫- اگه اصلا نخوام برم دانشگاه چی؟
‫خیلی چیزا هست که نمیخوای انجام بدی. ‫تو باید سپاسگزار باشی.
‫عزیزم... ‫نکنه میخوای بری تو ارتش یا همچین چیزی؟
‫شاید برم!
‫اویزونش کن.
‫تو برای خدمات جنگی مناسب نیستی.
‫چرا؟ ‫این روزا هر کسی رو قبول میکنن.
‫- ولی قبولت نمیکنن. ‫- چرا؟
‫چون برای دوام اوردن مناسب نیستی.
‫یه مشکلی وجود داره، نمیتونی ببینی؟
‫- چه مشکلی؟ ‫- ساشا، شوخیت گرفته؟
‫ممنون.
‫- صبح بخیر. ‫- صبح بخیر.
‫خانم چرنیح.
‫سنیا، برش بزن...اینا صدام کن . ‫املت دوس داری؟
‫اره، معلومه.
‫سلام، یانا.
‫شماها چه طور اونجا جای شدین؟
‫سنیا کل شب رو خروپف کرد!
‫منظورت چیه من خروپف میکردم؟ ‫بهشون بگو من نبودم. زودباش ازم دفاع کن!
‫- نمیتونم دفاع کنم، اخه تو خروپف کردی! ‫- نکردم. این حقیقت نداره!
‫این اولین باری نیست که من بغل کسی خوابیدم، میدونی.
‫و همیشه هم بهم گفتن من خیلی ساکت میخوابم.
‫- من حتی تو خواب حرفم نمیزنم. ‫- خب پس تو تصمیم گرفته بودی برای ما استثنا قائل شی.
‫- نهههه. ‫اررره.
‫- اه، شما همه اینجایین. چرا منو صدا نزدین؟ ‫- بشین، اولگ.
‫- سلام ماشا. ‫- سلام.
‫سلام. ‫اوه، سنیا...
‫طبق معمول کلاه گذاشتی.
‫- میخوای مسیر مخابره پیام های کیهانی رو ببندی؟ ‫- البته.
‫خدافظ!
‫- چایی؟ قهوه؟ کدومو میخوای؟ ‫- چایی.
‫چه حسی داری وقتی همیشه با دوتا دختر میری بیرون؟
‫اوکیه. انگار شبیه اینه که من طرفدار دو اتیشه فمنیسمم. ‫( فمنیسم یعنی مدافعان حقوق زنان )
‫انگار...
‫من فقط دوست های خانم دارم.
‫ولی خب، نمیدونم، اوکیه.
‫مردم معمولا در جایگاه من فکر میکنن که من وقتی مامان بابام سر کارن تو خونه پارتی میگیرم.
‫نمیدونم. سنیا به من یه حس عجیبی میده. ‫تو این مورد بهش خیلی حسودیم میشه.
‫اخه هر اتفاقی برایش بیفته، ‫تو یه سطح میمونه.
‫انگار اصلا برایش مهم نیست، یا یه همچین حالتی.
‫میشه بگی با کدومشون صمیمی تری؟
‫ماشا، فکر کنم.
‫منظورم اینه، با اینکه ممکنه به نظر برسه حرفم تبعیض جنسیتیه، ولی خب اون یه دختره به هر حال،
‫برای همین درک میکنه و باهام بیشتر ازادانه صحبت میکنه.
‫من حس میکنم با من راحت تره.
‫ولی من سنیا رو هم خیلی دوس دارم.
‫مهم نیس چی پیش میاد.
‫خب، چه طوری شروع کنیم؟
‫یکم دهانه دستکش رو باز کنین اینجوری...
‫توش یکم هوا بکنین.
‫دستکشو ببندین.
‫فهمیدین؟
‫توجه کنین!
‫حالا طبق معمول بپوشین.
‫مامانم برای اینکه بغل شما دوتا خوابیدم ازم ناراحته.
‫تو که بهش نگفتی؟
‫چرا گفتم. ‫ولی دقیقه اخر گفتم...
‫پس، از اینکه کنارمون خوابیدی ناراحت نیست. ‫از اینکه بهش نگفتی ناراحته.
‫- معمولا اینجوری میکنه... ‫- من فکر کردم اوکیه. ما قبلا...
‫تو یه رابطه بزرگسالی بودیم.
‫- خب... ‫- چی؟
‫عقاید ها متفاوته تو این موضوع.
‫راستی، واسه دوس پسر مامانت چه اتفاقی افتاد؟
‫نمیدونم. ‫یه مدتی میشه ندیدمش.
‫خب برای در اوردن لبه دستکش رو بدین رو انگشتاتون‌. ‫الان انجام ندین!
‫و بعد پشت و رو کنین که بخش الوده داخل بمونه.
‫- بخش دوم چی بود؟ ‫- نشونت میدم حالا.
‫مچالش میکنین که فضای کمتری بگیره ‫و با انگشت تمیز زیر لبه دستکش
‫دستکشو در میارین و بعد ‫پشت رو میکنین.
‫این عکسو تو پیاما دیده بودین؟
‫اون توکایه!
‫مثل اینکه یکی تو فتوشاپ خیلی خوبه!
‫اقای میکولا، ما میتونیم بریم کلاس تمرینی قبل سربازی
‫و با پسرا تیر اندازی کنیم؟
‫برو اونور! ‫ببین.
‫- شبیه معلم ریاضی شد! ‫- سیبیلش یکم باریک تره، فکر کنم.
‫به هیچ وجه، ‫سیبیلش واقعا باریکه.
‫این چیزیه ک میگم: سیبیلش باریک تره.
‫لعنت بهت!
‫خب ما با یه تفنگ چی کار میکنیم؟
‫پرش میکنیم.
‫اوکی. ‫حالت تیراندازی میگیرین.
‫میرین داخل جایگاهتون،
‫اسلحتون رو روی یه تکیه گاه تکیه بدین.
‫باید ثابت بمونه.
‫بعد فقط کافیه ماشه رو بکشین. ‫بعد چی میشه؟ بوووم!
‫این کاریه که انجام میدیم الان. ‫ساکت!
‫خب سرتون رو بزارین مقابل قنداق تفنگ، هدف گیری،
‫انگشتتون رو بزارین روی ماشه،
‫و خیلی اروم فشار بدین.
‫همه ترسیدین، نه؟
‫اوکی، کی میخواد تیر بزنه؟ ‫داوطلب نیس؟
‫- من میام. ‫- تو؟ اوکی، ایوان، تلاشتو بکن.
‫و اروم ماشه رو بکش.
‫ما همه منتظریم هدفو بزنی.
‫ایول!
‫حالا نوبت تویه. ‫صبرکن، اول اون تیرشو بزنه.
‫افرین. ‫خوب بود!
‫بزارش، هدف گیری کن
‫و شروع کن به فشار دادن ماشه.
‫طولانی مدت هدف گیری نکن،
‫سعی کن سریع تیر بزنی.
‫- میشه از اینجا بریم. ‫- اره.
‫زمانی که اونجا بودی این صدا رو میشنیدی؟
‫خب... ‫اره.
‫در واقع، این خیلی صداش شبیه تیر اندازی واقعی نبود.
‫یه بار تو خیابون اونجا گلوله بارون شد، ولی...
‫ولی من بهش... ‫من بهش نمیگم جنگ.
‫انتظار نداشتم اینجوری واکنش نشون بدم.
‫درک میکنم...
‫من حتی نمیتونم تصور کنم ‫اونجا چی بهت گذشته.
‫سردت نیست؟
‫چرا.
‫س...
‫ک...
‫ب؟
‫ن.
‫درسته.
‫حالا برای چشم چپ مثل قبلی انجام میدیم.
‫لطفا حروف رو دونه به دونه از بالا به پایین بگو.
‫س.
‫م.
‫سی.
‫- دورتر از اینو نمیتونم بخونم. ‫- سخته، نه؟
‫الان چی؟ ‫بهتر شد یا بدتر شد یا تغییری نکرد؟
‫اممم، یه ذره بهتر شد.
‫- پرونده پزشکیت. ‫- ممنون.
‫چرا گوشیتو در اوردی؟
‫- ببخشید. ‫- دکتر فقط بهت قطره چشم داد.
‫ببخشید.
‫چیز مهم دیگه‌ای هم هست؟
‫- شخصیه. ‫- یعنی چی شخصیه؟
‫شخصی یعنی نمیخوام با کسی درمیون بزارم.
‫نمیخوای هیچی دربارش بگی.
‫هرگز.
‫مامان...
‫بله؟
‫چونکه همیشه اینجوری واکنش نشون میدی.
‫من از کجا باید بدونم چه واکنشی نشون بدم ‫وقتی به من هیچی نمیگی؟
‫من حتی نمیدونم تو دوس دختر داری یا نه؟
‫حس خیلی بدیه که اخرین نفر باشی که میفهمه.
‫- بگیرش. ‫- ممنون.
‫امروز یه مهمونی خونه دوستمه.
‫- بعد از ظهر؟ ‫-اره.
‫شاید بهتر باشه خونه بمونی، به هر حال وضعیت چشمات خوب نیست.
‫ببینم چی میشه...
‫یه چیز خوشمزه میپزم. ‫شاید بتونیم صحبت کنیم...
‫شاید.
‫نمیدونم. ‫شاید مشکل از منه.
‫منظورت چیه؟
‫اخه تو هیچوقت هیچی به من نمیگی،من...
‫مامان...
‫متوجه نیستی چه قدر سخته؟
‫تو دقیقا شبیه پدرتی.
‫در واقع، پسر ها از لحاظ ژنتیکی به مادرشون میرن.
‫اینم از این.
‫اوکیه.
‫زمانی که خودت بچه دار شی میفهمی.
‫شاید من اصلا نخوام بچه دار شم.
‫- شاید من کسی بشم که از بچه بدش میاد. ‫- چی؟
‫بی بچگی. این یه لفظ جامعه شناسیه برای کسایی که ‫نمیخوان بچه دار بشن.
‫پس بابات باید یکی از همین طرفدارای بی بچگی بوده باشه.
‫گوش کن...
‫شاید تو همجنسبازی؟
‫نه، فکر نمیکنم.
‫من فقط دوس دختر ندارم.
‫سنیا: اینجا رو نگا ‫ماشا: تو دیوانه ای
‫چرا؟
‫- بزن بریم کافه. ‫- من فقط میخوام دور بزنم.
‫- اندری. ‫- بله؟
‫خیلی ازت خوشم میاد.
‫منم خیلی ازت خوشم میاد.
‫شاید بتونیم...؟
‫بچه ها! ‫دارین میاین؟
‫یه لحظه!
‫- ادامه بده. ‫- یه ذره میخوای؟
‫میخوام، میخوام.
‫موشه داره میکشه. ‫(موش اسم پسرس)
‫چه خبر؟
‫حالا یه پوک بزرگ بده من.
‫- لعنتی. ‫- برو بازش کن، این پنالتیه.
‫- چرا من؟ ‫- ببین چی کار کردی.
‫چه خبر؟
‫مردمک های چشمات بزرگ شدن.
‫واقعا، ‫من حتی نمیتونم رنگ چشمای تو رو ببینم.
‫دکترا بهم این قطره رو دادن برای همین میتونن ته چشمامو ببینن.
‫- ته چشمات؟ ‫- بله!
‫- نخورش. ‫- بیا، اینو بخور!
‫خیلی حریصی.
‫از این یکی خوشم میاد.
‫- من... ‫- تو...
‫ساکت، دخترا!
‫عاشقتونم بچه ها!
‫قبلا هم اینو شنیدم!
‫لعنتی!
‫گندش بزنن.
‫- اخ اخ، لعنتی! ‫- وانیا، ببخشید!
‫- لعنت بهش، وای... ‫- درد داشت
‫- اوکیه. ‫- چی چی اوکیه؟
‫تی‌شرتتو بده من.
‫فردا میدم خشکشویی برایت.
‫- بیشور اصراف کار! ‫- به خودت یه نگا بنداز!
‫- تیوما یه بوس از لب میخواد! ‫- چرا هیچکس منو از لب بوس نمیکنه؟
‫تو هپاتیت داری.
‫نوبت منه؟
‫- خب، این یه چیز جدیده. ‫- ساشا.
‫بزار ببینیم اینا چه جوری لب میگیرین!
‫ببوس، فرزندم!
‫- وسط بوسیدن حرف میزنه! ‫- داره دعا میکنه!
‫خدایا، منو ببخش!
‫بزار من اینجا بشینم!
‫برای من فایده نداره اینجا.
‫یه کسی... مثل من، تا حالا تجربه نکرده بودم. ‫میخواستم عقب بکشم...
‫مگه من چند سالمه؟ ‫من فقط ۱۷ سالمه.
‫من تا حالا تجربه نکرده بودم، ‫با اینکه میتونستم، ولی انجام ندادم.
‫ولی سعی میکردم... ‫از اون چیزی که هست...
‫بیشتر حس نکنم.
‫نمیدونم... ‫با این وجود، من میخواستم که...
‫بر اساس احساسات پیش بره. ‫من نمیتونستم فقط همینجوری انجام بدم.
‫وقتی بهش فکر میکنم، ‫واقعا نمیفهمم چرا،
‫یه نفر باید به رابطه نیاز داشته باشه
‫هیچ راهی به پیش نمیبره ‫و بالاخره تموم میشه.
‫و اون موقع حالت حتی بدتر از قبل میشه... ‫نمیدونم.
‫احساس تنهایی میکنی؟
‫خب...
‫اره، شاید، اما...
‫شاید تنها باشم ‫ولی این منو اذیت نمیکنه.
‫البته که خب، منم دلم میخواد...
‫مثل بقیه پسرا برم بیرون...
‫ولی...
‫بدون اینم اوکیم.
‫من خودمو ادم تنها نمیبینم.
‫من دوستامو دارم، مامانمو دارم.
‫من همیشه تنها نیستم که.
‫ولی با این حال، گاهی اوقات...
‫من این حسو دارم...
‫که دلم میخواد...
‫یکی رو تو زندگیم داشته باشم که همیشه ‫کنارم باشه.
‫کاتیا، همه چی مرتبه؟
‫کی اونجاست؟
‫- هی، موش. ‫- ژاکتش اینجاست.
‫- عجیبه. ‫- وانیا، تو خونتون موش زیاد دارین.
‫- موش! ‫- باهاش تماس بگیر.
‫بهش زنگ بزن.
‫وسایلش اینجاس؟
‫برایش یکم پنیر بزار بیرون.
‫- ساشا! ‫- یه تله موش بزار!
‫- شاید بهتر باشه بری یکم استراحت کنی؟ ‫- اره، برو یه چرتی بزن.
‫- من خوبم. ‫- اوکی.
‫موش!
‫- داداش، میخوایم در رو بشکنیم. ‫- عقلتو از دست دادی؟
‫- اگه اونجا برایش اتفاقی افتاده باشه چی؟ ‫- مثلا چی؟ بیدار میشه دیگه!
‫- اونوقت باید چی‌کار کنیم، وانیا؟ ‫- خودش بیدار میشه! نیازی نیشت درو بشکنی!
‫این فقط یه دره. ‫موضوع مهم موشه!
‫قبول، موضوع مهم موشه. ‫ولی این در گرون قیمته!
‫- اگه تو دردسر باشه چی؟ ‫- بزار فقط زنگ بزنیم!
‫- تو فقط دهنتو ببند! ‫- شاید ما باید فقط وسایلو جمع کنیم و...
‫برین کنار.
‫- شاید پشت در خوابیده. ‫- اونوقت باید چی کار کنیم؟
‫درو بشکن!
‫ساشا! ‫تمومش کن!
‫- حالش خوبه؟ ‫- صبح بخیر، موش کوچولو!
‫- آرتم، میتونی از اینجا بیاریش بیرون؟ ‫- باید اول بهش کمک کنیم.
‫- بعد من باید برم دسشویی! ‫- ساشا! بس کن!
‫از سر راه برو کنار!
‫لعنتی، برو بخواب!
‫بزار کتیا راحت بره دسشویی!
‫حالش خوبه؟
‫من درستش میکنم، وانیا!
‫- مامان، برو بیرون. ‫- برایت سخت بود بهم پیام بدی؟
‫یا من اصلا مهم نیستم؟
‫- مامان... ‫- منم دوست دارم استراحت کنم.
‫من همش دارم کار میکنم.
‫من ازت خواستم برای یه شب بیرون نری، ‫یا حداقل زودتر بیای خونه.
‫مامان. ‫برو بیرون، لطفا.
‫من میخواستم باهم شام بخوریم تا حرف بزنیم.
‫چرا هیچی نمیگی؟
‫مامان. ‫برو بیرون، لطفا.
‫مست کردی؟
‫مامان...
‫به من نگا کن! ‫بزار یه نگاه بهت بندازم!
‫- برو بیرون! ‫- چرا؟ مست کردی؟
‫حوله رو بگیر بیا بیرون!
‫- بیا بیرون! ‫- مامان!
‫حوله رو بگیر و بیا بیرون!
‫مامان، برو گمشو بیرون دیگه!
‫دستتو مراقب باش!
‫- ممنون. ‫- نوش جون.
‫- یانا کدوم دانشگاه میره؟ ‫- اون تصمیم داره یه مرخصی یه ساله بگیره.
‫- بهش اجازه دادن؟ ‫- اره، چرا ندن؟
‫- سنیا چی؟ ‫- سنیا میخواد بره زیست‌شناسی.
‫تعجبی هم نداشت.
‫من یه ذره نگران خودمم، به هر حال.
‫اخه. ‫خب...
‫من دارم به این پی میبرم که این ازمونای ورودی ‫شبیه قرعه کشیه.
‫احتمالا نتونم قبول شم.
‫خب...اگه قبول شی، خوبه. ‫و اگرم قبول نشی بازم خوبه.
‫- در هر صورت، میریم دریاکنار. ‫- دریاکنار؟
‫همه باهم، همراه مامانت و ماتیوی.
‫سال هاست که نرفتیم دریا. ‫شاید پنج سال یا بیشتر.
‫اوهوم، حدود پنج سال میشه.
‫میدونستی مامانت بار اول دانشگاه قبول نشد؟
‫واقعا؟
‫یا بار دوم.
‫- و بار سوم؟ ‫- اره، بار سوم تونست قبول شه.
‫از طرف دیگه، ما هنوز باهم اشنا نشده بودیم.
‫من احساس گناه نمیکنم چونکه...
‫یه عالمه موقعیت وجود داشت که اون به من اسیب زده و...
‫اون میگه که میخواد همه اون درد و رنج ها رو فراموش کنه...
‫که میخواد اون دلخوری ها رو جبراین کنه...
‫اساسا، اون به من یه لیستی داده...
‫از چیزایی که فکر‌ میکنه من...
‫باید بابتش شرمنده باشم...
‫و من به خاطر این همه چیزی که اون میگه احساس مسئولیت نداشتم.
‫این واقعا منو خیلی اذیت میکنه...
‫برای اولین بار تو عمرم...
‫انگار عصبی بودم و باعث حالت تهوع شد.
‫اما برای اینکه اون منو بپذیره...
‫صادقانه بگم، ‫من مشکلی ندارم با مدارا کردن.
‫شهاب سنگ کندرایت ‫( سنگ اسمانی دارای کاندرول باشد)
‫کسی درباره ستاره دنباله دار چوریوموف-گراسیمنکو چیزی شنیده؟
‫- اکسانا، شابد تو چیزی بدونی؟ ‫- خب، من امروز دربارش شنیدم.
‫در واقع، اون به این خاطر که بیشترین تحقیق روش انجام شده خیلی مشهوره
‫به لطف کاوشگری که شرکت فضایی رزت
‫در سال ۲۰۱۴ فرستاد.
‫و این خیلی چشمگیره چونکه توسط هموطنامون
‫کلیم چوریوموف و سوتلانا گراسیمنکو در سال ۱۹۶۹ کشف شد.
‫این ستاره برای پژوهش از طرف شرکت فضایی رزت انتخاب شد
‫کاوشگر در سال ۲۰۱۴ برای کاوش این ستاره فرستاده شد.
‫برو داخل، سریع!
‫منم بعد تو میام.
‫- اوکی؟ ‫- اره.
‫دنجه؟
‫- تیوما، چی کار میکنی؟ ‫- عههه...
‫- تیوما، چی کار میکنی؟ ‫- همه چی مرتبه.
‫- لعنت، تیوما، بازش کن! ‫- لبخند بزن!
‫خفه شو!
‫- پنج دقیقه، موش. ‫- لعنت بهت!
‫کثافت!
‫اسکل!
‫- چرا درو از روم بستی؟ ‫- منم میتونم برم تو.
‫بیخیال!
‫- چه مرضی داشتی اون کارو کردی؟ ‫- فقط یه شوخی بود.
‫خیلی بامزه بود!
‫تصور کن اگه اندازه سگ میبودن!
‫- با یه قلاده! ‫- اره!
‫میتونی باهاش تو پارک راه بری...
‫میتونه باهات بیاد و میتونی نوازشش کنی...
‫- بد نیست. ‫- یکم شبیه جارو برقیه.
‫- با این حال، بامزس. ‫- نه، ببین، این یه نوع تاردیگارید قدیمیه. ‫(تاردیگارید نوعی جانور ابزی)
‫- این یکی درمونده یه بغله... ‫- اخیییییی!
‫- خنده داره. ‫- عصبانیه.
‫- عصبانی و خنده داره. ‫- لعنتی...
‫از اخر ما همه میمیریم و اونا زنده میمونن.
‫جدی میگم.
‫موجودات فناناپذیر.
‫- اون"چیژیک-پیژیکه"؟ ‫- اره
‫ماشا: بیشتر از اونی که فکر‌ میکردم جالبه
‫گروم۷۴: سوراخ روی جوراب من به اندازه این سیاره بزرگه.
‫گروم۷۴: و هیچکس نمیدونه ‫ماشا: من میدونم
‫ماشا: منم سوراخ شستم از قبل تو کل جوراب شلواریم رفته.
‫وایسا-زملیا!
‫ماشا!
‫خوبی؟
‫پاشو. ‫دستات خوبن؟
‫- تقصیر ما بود. ‫- همه چی روبه‌راهه.
‫صدمه دیدی؟
‫چرا اومدیم اینجا؟
‫یکم دیگه میریم، ‫یه ذره دیگه بمونیم.
‫ما هیچوقت نمیایم. ‫خب حالا چی؟
‫بچه ها، بیاین بازی کنیم.
‫- من نمیخوام بازی کنم. ‫- منم همینطور.
‫- پس برای چی اومدیم؟ ‫- نمیدونم.
‫بیاین دیگه، حال میده.
‫من به اون تعارف کردم، نه تو.
‫- هیچکس اهمیت نمیده. ‫- بزن بریم.
‫پنج. ‫شیش.
‫هفت.
‫هشت. ‫نه.
‫ده.
‫نیکا!
‫نیکا! نیکا!
‫- نیکا! ‫- مراقب باش، یه چاله اونجاس!
‫- نیکا نیکا نیکا! ‫- چاله سرنوشتته!
‫جهت اشتباه!
‫اون تو پیدا کردن مسیر گمشده حرفه ایه.
‫موش! موش!
‫- برو، بپر! ‫- بیا-بیا، تقریبا رسیدی!
‫- اینجا قلمرو منه. ‫- ایول!
‫- کجایی؟ ‫- اینجا.
‫آرتم، این وجدان تویه!
‫یک! ‫دو! سه!
‫چهار! ‫پنج!
‫شیش!
‫هفت!
‫ساکت!
‫ابجو رو از دست دادی.
‫- برو! برو! ‫- چی؟
‫وایسا-زملیا!
‫نوبت تویه.
‫یک! دو!
‫سه! ‫چهار!
‫پنج! ‫شیش!
‫- پشتت! ‫- ماشا!
‫ابجو! ‫به ابجو دست نزن!
‫وایسا-زملیا!
‫هیچکس اونجا نیست!
‫موشک، ماشا!
‫مااااشاا!
‫- خودکشیه! ‫- تقریبا!
‫فقط یه نفرو لمس کن!
‫من هیچکسو لمس نمیکنم اخه!
‫برو جلو، ماشا!
‫ماشا، برو بشین، ‫خیلی طولش دادی.
‫- چه بازی عجیبی. ‫- یک.
‫دو.
‫- خدا، جل‌الخالق! ‫سه.
‫زمانی متوجهش شدم که قادر نبودم از تختم بیام بیرون
‫و با یه حس اظطراب و درد تو بدنم بیدار میشدم.
‫و من انگار اینجوری بودم، ‫"لعنت بهش، این خوب نیست."
‫اما به عقب نگا کردم، ‫و فهمیدم که تو پاییز شروع شد،
‫مدت ها قبل تر از اون صبح ‫زمانی که متوجه شدم اوضاع داره بد میشه.
‫نمیتونستم به خودم بگم افسرده ام
‫چون میدونستم که نیستم. ادمایی بودن که افسرده بودن، و این به شدت ترسناک بود.
‫و زمانی که باخودم گفتم افسردگی دارم، ‫من...
‫برای من سخت بود که دربارش به بقیه بگم، چونکه من فکر میکردم که افسردگی خیلی سخته.
‫فکر میکردم گفتنش بد تر از حسی بود که داشتم.
‫مامانم نمیتونست اینو برای مدت طولانی قبول کنه.
‫من میفهمم چرا. ‫خب ترسناکه
‫اینکه ببینی دخترت داره از افسردگی رنج میکشه و تو از دستت هیچ کاری بر نمیاد.
‫- چندتا میخوای؟ ‫- دوتا.
‫لطفا.
‫ماشا، پدر و مادرت امروز کی میان خونه؟
‫نمیدونم. ‫دیر میان.
‫اونا خیلی قانعن و این خیلی باحاله. ‫میدونی منظورم چیه.
‫اره، اونا عالین. ‫فقط موضوع اینه که اونا هیچوقت خونه نیستن.
‫نمیدونم، ‫کاش پدر و مادر منم اینجوری بودن...
‫بابای من اصلا کار نمیکنه
‫برای همین همیشه خونه است.
‫هر دفعه که من میام خونه،
‫اون انگار: ‫"کجا بودی؟ چی کار میکردی؟"
‫تو همجنسبازی؟" ‫اون واقعا از این موضوع میترسه.
‫- و تو نمیترسی؟ ‫- نه.
‫من نمیترسم.
‫- منظورم اینه، همجنسباز نیستی؟ ‫- نه.
‫فکر کنم تراجنسیت باشم. ‫(تراجنسیت: افرادی که هم به جنس خود و هم جنس مخالف علاقه دارند)
‫حدس میزنم.
‫خب پس شاید از پسرا خوشت بیاد.
‫چه فرقی داره اخه؟ ‫اره...
‫- تو شبیه کسی‌ای که از همجنسگراها میترسه. ‫- نه! خدا، نه!
‫نمیدونم. ‫شایعاتی دربارت تو مدرسه پخش شده...
‫تو این شایعاتو باور میکنی؟
‫نه! ‫ولی خب وجود دارن.
‫- چه قدر کره زدی! ‫- اره خودمم فکر میکردم زیاد باشه.
‫وقتی بابام میخواد یه چیز کوچیک بگه برایم سخنرانی میکنه.
‫دیروز یه ساعت داشت برایم درباره جلوگیری از بارداری سخنرانی میکرد.
‫کابوس!
‫اره! ‫معلوم شد خودم بیشتر دربارش میدونستم.
‫با تجربیات زیاد تو! ‫تعجبی هم نداره.
‫من خیلی تجربه ها دارم! ‫من با تجربه ترین هرزه مذکرم!
‫اگه ازت جدی پرسیده باشم چی؟
‫- چی؟ ‫- خب...
‫- چیو میخوای جدی بپرسی؟ ‫- درباره تجربه، نه هرزگی!
‫- و الان؟ ‫- الان؟ الان من عاشقم.
‫عجب! ‫اون شخص کیه؟
‫- یه دختره. ‫- وااااو.
‫هیچ ایده‌ای ندارم... ‫خود دختره میدونه؟
‫نه.
‫میخوای کاری انجام بدی دربارش؟
‫نه،چرا؟
‫اخه منی که یه ادم بی‌عاطفه بی‌نظمم چه کاری میتونم بکنم تو این موقعیت؟
‫- نمیخوای بهم بگی اون شخص کیه؟ ‫- نه.
‫باشه...
‫میدونی، اینجوریه که یه روز از خواب بیدار میشی و متوجه میشی که عاشق این شخص شدی.
‫- انگار که... ‫- مثال بدیه، اما هنوز...
‫انگار که وقتی مواد میکشی، ‫و اینجوری میشی که...
‫وقتی فاز بر میداری رو متوجه نمیشی، پنج دقیقه یه جا میشینی و شبیه اینه که،
‫"لعنتی، من فاز گرفتم!" ‫عاشق بودن هم شبیه همینه.
‫شاید متوجه نشی.
‫ما هنوز هم دوستای همدیگه‌ایم، ‫اما الان خیلی نزدیک شدیم،
‫شاید یکیمون حس کنه که این عشقه.
‫اما من حتی همونم دوست دارم! ‫میدونی، حسش شبیه اینه...
‫'پیشگیری' رو به اوکراینی چی میگن؟
‫بعضی وقتا حس میکنم یه اکواریوم داخلم دارم، با یه ماهی بزرگ، شبیه یه سوپرمارکت.
‫کنجکاو نیستی بدونی کیه؟
‫هستم. ولی نمیپرسم، ‫چونکه اگه بپرسم اونوقت دیگه پیام نمیده.
‫- من تمومش میکنم. ‫- و منم میپرسم.
‫- بدون من شروع کردین نوشیدن؟ ‫- الان یکی دیگه میاریم.
‫من مال خودمو تموم نکردم.
‫- یه دونه کامل برای خودت میخوای؟ ‫- اره.
‫درباره این گریوم چی؟
‫نفهمیدی یکم چندشه؟
‫به نظرت اینطور نیس؟
‫اگه ازت خواست باهاش قرار بزاری، ‫به یه نفر بگو کجا میری، لطفا.
‫مخصوصا اگه ازت خواست که باهاش بری تو جنگل قدم بزنی.
‫- ماشا احتمالا اینجوریه که"اوکی، حتما!" ‫- مشکلی نیست.
‫- صبر کن! ‫- به سلامتی چی بنوشیم؟
‫به سلامتی چی بنوشیم؟ ‫سلامتی روابط خارج از زناشویی!
‫ماشا: بقیه مردم پروانه های درون شکم صداش میکنن
‫ببخشید.
‫زیادی بهم چسبیدیم.
‫مثل چسبیدن چاقو ها...
‫خاک حاصلخیزیه.
‫گل شد.
‫چه طوری تونستی از عهده ماشا بر بیای؟
‫خراب شد.
‫خجالت اوره.
‫تازه...
‫متوجه شدی چه جوری بهت نگا میکنه؟
‫نه.
‫هر کسی میتونه ببینه.
‫- جوری که یه موش به پنیر نگا میکنه. ‫- منظورت چیه؟
‫داداش، ماشا روت کراش زده.
‫- و تو انگار... ‫- چی باعث شده اینجوری فکر کنی؟
‫- بهش بگو، موش! ‫- ما همه چیزو دیدیم، ساشا.
‫- جدی. ‫- چی دیدین؟
‫- هر چی که لازم بود ببینیم. ‫- اوکی، خوبه.
‫- من یه شیشه دیگه دارم، بیاین بخوریم. ‫- نه، من نمیخوام.
‫چرا نه؟
‫- دیدی؟ ‫- تو مست نیستی!
‫- پرید... ‫- گل شد، دمت گرم!
‫- سنیا، تو بنداز! ‫- من به فروشگاه نمیرم!
‫منم همینطور.
‫برو بریم.
‫پدر و مادرت بیشتر از اونی که فکر میکردم بیخیالن!
‫- عجب بوی خوبی داره! ‫- خیلی ازش خوشم میاد!
‫ضمنا، این گیاه داروییه.
‫- بهش دست نزن! ‫- نکن!
‫- بهتره بو کنی. ‫- این یکی اسکلده، اون یکی دیگه رامسس. ‫( اسکلد پادشه وایکینگ ها بوده و رامسس پادشه مصری)
‫این یکی اسمی نداره. ‫تو برایش یکی انتخاب کن.
‫مامانم از این برای فشار دادن استفاده میکنه.
‫- ودکا. ‫- هوریلکا.
‫هوریلکا... ‫اینا نوشته 'ودکا'
‫شاید...
‫- میتونیم 'بلادی مری' درست کنیم. ‫- ما که اب گوجه نداریم. ‫( بلادی مری: مشروبی که از اب گوجه و ودکا میسازن)
‫وقتی خودمون مَری داریم چه نیازی به اب گوجه داریم؟
‫- چی؟ ‫- منظورم، خون تو رگاته.
‫- وای خدای من! ‫برای تو اولین بار نیست.
‫- تو یه هرزه با تجربه ای ‫تو این جمله، منظورم شخصه با تجربه بود.
‫لعنت.
‫نه.
‫واقعا میخوایم این کارو بکنیم؟
‫انجامش بده.
‫با شماره سه؟
‫- خیلی بچه‌گانس. ‫- اگه الان نمیکنی، پس بعدا کی انجام میدی؟
‫- برش زدنو شروع کنیم. ‫- اوکی، بحث خوبی بود. بیاین انجام بدیم.
‫کی شمارش میکنه؟
‫- تا سه؟ ‫- من.
‫- سومین بار جادو میکنه. ‫- انجام بده.
‫یک. دو. ‫سه!
‫حالا چی؟
‫چی کار کنیم؟
‫اصلا برای چی این کارو کردیم؟
‫مبارکت باشه!
‫حقیقت داره. ‫حالا مخلوط کنیم.
‫اچ‌آی‌وی، هرپس. ‫(اچ‌آی‌وی ویروس بیماری ایدز و هرپس هرگونه تبخال را میگویند.)
‫- لعنتی. ‫- رو من تف کردی.
‫- خوشمزه بود؟ ببخشید. ‫- نه، هیچوقت نمیبخشمت.
‫چند وقته این کارو انجام میدی؟
‫میبینم که خیلی عمیق بریدی.
‫من انجام ندادم.
‫- به نظرت باید باند ببندم؟ ‫- اره، خونش بند نمیاد.
‫- داره باز میشه. ‫- ببخشید.
‫خوشم اومد، اره. ‫ولی نه از جایی که بریدم.
‫پیمان رفاقت.
‫حتی محل برش رو پوشش نمیده.
‫به چخ رفت، دوباره ببند.
‫تکونش نده.
‫اروم باش.
‫باشه، گرفتم. ‫خدا، فقط میخوام ببندمش.
‫یه لحظه.
‫من میدونم ما فقط دوستای مدرسه‌ای نیستیم. ‫این به خاطر اینکه تو یه کلاس هستیم نیست
‫و ما نیاز داریم یکی رو پیدا کنیم که بشه روش حساب باز کرد. برای ما اینطور نیست.
‫از طرف دیگه، ‫این حس پایداری بین ما هست.
‫این نوع از...
‫اعتماد که من حس میکنم. ‫و واقعی هم هست.
‫اما هنوز، من میترسم یه چیزی رو از دست بدم. ‫مثلا، دوستامو.
‫یا بیشتر از این که چه اتفاقی میفته اگه تنها بمونم میترسم.
‫سنیا، بهم یه سیگار بده.
‫نوبت تویه.
‫اوکی، این اخریشه.
‫ما خیلی هماهنگیم.
‫من داشتم گوش میکردم و واقعا هماهنگ بود.
‫هماهنگ.
‫با ریتم بود، مثلا یک-دو-سه،
‫چهار.
‫ماتیوی، برو ماشا رو بیدار کن، لطفا.
‫بیدار شو!
‫ماتیوی، برو حاضر شو.
‫برای دستت چه اتفاقی افتاده، ماشا؟
‫ماشا، من نگرانم.
‫خوبم.
‫شاید بهتره دوباره درمان رو شروع کنی؟
‫- نه. ‫- میتونم باهات بیام.
‫- نمیخوام. ‫- یا میتونی خودت بری.
‫- نمیخوام. ‫- ماشا!
‫ماشا!
‫- فقط یدونه. ‫- یکی بر میدارم.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫دخترونس.
‫سولیا سولیا سولیا.
‫اینو گوش کن، به من یه خط خوب بده بعد جایزه بگیر، نور افتاب.
‫امروز روز اهنگه، ‫ وقتی بهت نگا میکنم، حس میکنم شیرینی
‫وقتی نگام میکنی قلبم تند میزنه ‫وقتی بر میگردم عقب میبینم که از خجالت سرخ شدی.
‫لعنتی! ‫صبر کن!
‫تو هر کاری میکنی منو خجالتم بدی، ‫صرفا جهت اطلاع من از قبل شیرین بودم!
‫داداش، مال ما جفته!
‫جفت!
‫عادلانه نیست
‫کی ۴۷ داره؟
‫چه رسم احمقانه‌ای. ‫چرا فقط پسرا با دخترا جفت میشن؟
‫اگه من از یه دختر خوشم بیاد چی؟
‫- صبح بخیر! ‫- سلام!
‫- چیزی نمیخوری؟ ‫- نه.
‫سوسیس پیچیده لطفا.
‫- تو یه وراج کوچولوای! ‫- چی شده؟
‫- تو امروز صبح با مامان صحبت کردی؟ ‫- اره.
‫- و چی بهش گفتی؟ ‫- هیچی.
‫- چرا اول با خودم صحبت نکردی؟ ‫- خودت نمی‌پذیرفتی.
‫پس فقط رفتی زیر اب زدی، درسته؟ ‫الان من تو دردسر افتادم!
‫- برای چی دست خودتو بریدی؟ ‫- به تو ربط نداره!
‫اگه یه بار دیگه تو اتاقم فضولی کنی خودم مث سگ میکشمت!
‫ضر نزن!
‫موفق باشی!
‫ماشا، باریکلا!
‫من معتقدم ماشا و دانیا زوج خوبی میشن.
‫- ماشا و دانیا؟ نه بابا. ‫- چرا نه؟
‫ماشا عادیه.
‫اوه، گرفتم! ‫اوکی!
‫- چیو گرفتی؟ ‫- خب، گرفتم منظورت چیه؟
‫اوکی... ‫خب این تنظیم دما نامیده میشه.
‫این یه فرایند خیلی مهمه که دمای بدنو حدود...
‫- سی و هفت درجه نگه میداره! ‫- سی و هفت درجه!
‫اره، اما این دمای یه جای گرم و نرم به نام...
‫- زیربغله! ‫- زیربغل.
‫اما در واقع، این مغز مایه که دمای بدنو ۳۷ درجه نگه میداره.
‫کیا میرن دیسکو؟ ساشا، تو؟
‫و این یه معیار ثابت و دقیقه که خیلی خوب دما رو حفظ میکنه.
‫چرا که تغییر در دما میتونه خیلی از فرایند های بدن رو تحت تاثیر قرار بده.
‫فکر میکنین چرا انقدر مهمه؟
‫وقتی دما بره بالا، فیبر های پروتئین شروع میکنن به تغییر کردن.
‫کمک ‫زمانی که به ۴۰ درجه برسه غیر قابل بازگشت میشن.
‫وقتی سوت زدم، در جهت مخالف بدوید.
‫برگردین.
‫خوب گوش کنین.
‫بچرخ! ‫بزن!
‫محکم! ‫حالا بچرخ و بزن!
‫عالیه. بیا جلو! ‫بچرخ.
‫بزن!
‫یه بار دیگه. ‫برو. یه بار دیگه.
‫مجددا، محکم!
‫خوبه. ‫به جلو.
‫هیچی تغییر نکرده! سنیا به ما میگه کی بیایم اونوقت خودش حاضر نشده! کدوم قبریه؟
‫دیر کرده طبق معمول.
‫- حداقل امروز خیلی سرد نیست. صبر کنیم برایش. ‫- این زمستون فقط سه بار برف اومد.
‫یخچال های نزدیک قطب جنوب تو ۹ روز ذوب شدن.
‫- ما همه به زودی میمیریم. ‫- همه به هر حال میمیرین.
‫- سلام! ‫- سلام!
‫یه سیگار به من میدی؟
‫- بیست دقیقه، سنیا! ‫- شرمنده.
‫مرسی.
‫- همین الانم دیر کردیم. ‫- پس، بزن بریم!
‫من وقتی قدم میزنم سیگار نمیکشم.
‫نگا کن، میخوام از اینا بزنم.
‫اوه، اینا باحالن. ‫و اینایم خوبه!
‫اینو میزنم.
‫- این یکی؟ ‫- اها بیا سنیا!
‫حالا میتونی ببینیشون.
‫دانیا! کمکم کن بعد دیسکو گلا رو اب بدیم.
‫تو نماینده کلاسی، خودت انجامش بده.
‫- چرا انقدر گستاخ؟ ‫- بی دلیل.
‫- اوکی. ‫- اوکی...
‫زودباش!
‫سنیا، برو-برو-برو، سنیا!
‫- بیا به هم بکوبیم! ‫- نه نه نه!
‫رقص اروم!
‫هر کسی یه شریک پیدا کنه.
‫- چی شده؟ حالت بده؟ ‫- شوخیت گرفته؟
‫برو!
‫- رومبا! ( نوعی رقص کوبایی) ‫- ماهی کولی. ( نوعی ماهی خوراکی)
‫گوشت گراز سرد!
‫.گروم۷۴: هرچیز طبیعی‌ای سخته
‫ماشا: اگه من یه چیزی بخوام ولی بترسم چی؟
‫گروم۷۴: اگه شجاعتشو داشته باشی بعضی چیزا رو درباره خودت یاد میگیری.
‫ماشا، حالت خوبه؟
‫نمیخوای بهش پیشنهاد رقصیدن بدی بالاخره؟
‫نمیدونم.
‫به نظرم باید امتحان کنی.
‫شک دارم بگه نه.
‫باشه؟ ‫بهش پیشنهاد میدی؟
‫باشه. به خاطر تو میگم.
‫من جذابیتمو میدم بهت.
‫ولی خیلی خوب کار نمیکنه.
‫الان کار میکنه، کم و بیش. ‫الان سمت راست ابرومه.
‫- خدا، من تنفسشون کردم. ‫- اتفاقه دیگه.
‫این اخرین اهنگ امروزه. ‫شانستون رو از دست ندین.
‫- با من میرقصی؟ ‫- ببخشید.
‫- با من میرقصی؟ ‫- البته.
‫ممنون، همگی! ‫عالی بودین.
‫میشه بریم؟
‫اره، بیاین مسیر خودمون رو بریم.
‫- اول باید وانیا رو پیدا کنیم. ‫- اوهوم.
‫کسی شمارشو داره؟
‫- خب قراره چی‌کار کنیم؟ میخوایم بریم یا نه؟ ‫- میریم ولی اول باید وانیا رو پیدا کنیم.
‫فکر نکنم اگه بدون دوست پسرش بریم جلو وانیا بهمون خوش امد بگه.
‫- بریم یه جایی؟ ‫- مثلا تئاتر سبز؟
‫- من که میرم خونه. ‫- ماهم باهات میایم.
‫میخوام تنها برم.
‫خدافظ.
‫رسیدی خونه بهم پیام بده، باشه؟
‫سنیا، بیا بریم.
‫تو کوری.
‫ماشا: ساشا، تویی؟
‫گروم۷۴: نه.
‫ممنون.
‫میدونی فقط... ‫فکر کنم از کمتر چیزی بترسم.
‫چون قبلا...
‫منظورم اینه، هنوزم چیزایی هست که ازشون بترسم ولی خب فرق دارن.
‫چیزایی که قبلا منو میترسوندن الان دیگه اون تاثیرو رو من ندارن.
‫به نظرم تنها راه رها شدن از تنش اینه که مشغول یه کاری بشی.
‫هر کاری میخواد باشه. ‫فقط انجام بده.
‫چیزی که مربوط به اون استرس باشه.
‫فقط دست از تو فکر فرو رفتن بردار...
‫از اینکه تلاش کنی بفهمی کی بوده یا کی میتونسته باشه.
‫این بهت اجازه میده که این راه درستیه یا نه، و خلاص.
‫وقتی عمیقا میرم تو فکر گذشته یا اینده...
‫و چیزایی که نمیتونم بفهمم...
‫اون موقع متوجه میشم که من...
‫دارم داشته های الانمو از دست میدم.
‫همین لحظه حال.
‫به نظرم باید فقط برای خودت یه دلیلی پیدا کنی.
‫و برای من، فقط لحظه حال برایم حقیقت داره.
‫من دیگه در گذشته نیستم. ‫و من هنوز تو اینده هم نرفتم.
‫من الان اینجام و باید از زمان حال استفاده کنم.
‫این تنها کاریه که میتونم بکنم.
‫تازه، من دیگه کاری نمیتونم بکنم برای گذشته، یا برای اینده.
‫چیزی هست که دلت بخواد از من بپرسی؟
‫تا حالا این حسو داشتی...
‫حس اینکه...
‫وقتی تو سن من بودی حس کردی که به یه موقعیت احساسی وصل باشی؟
‫این حسو داری که انگار همش برای گذشتس؟ ‫یا...
‫بتونی دوباره زندگی کنی...
‫با این حال که تجربیاتت بمونن؟ ‫نمیدونم چه طوری منظورمو بگم.
‫بیا اینجا‌.
‫وایستید.
‫فکر‌کنم، کافیه.
‫اون وسط یکم نزدیک تر شین.
‫دانیا، برو اونطرف واستا.
‫و حاضر!
‫یک! ‫دو!
‫سه!
‫میشه یکی دیگه بگیرین؟
‫اوکی، یکی دیگه!
‫خب، تمرکز کنین!
‫یک... ‫دو...
‫یکی دیگه! ‫اخریش!
‫یک...
‫دو...
‫سه!
‫ممنون.
‫- خب یه ساعت دیگه؟ ‫- یه ساعت و نیم دیگه بهتر نیس؟
‫قرار خونه من.
‫- دیر نکنی! ‫- خودت دیر نکنی!
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: telegram: @bollbolljan ::. .:: instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.