..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏ .:: www.bolboljan.net ::.
..:: جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و اینستاگرام سايت ::.. .:: @bollbolljan_com ::.
‏واحد چهارم
‏صبر کنین
‏واحد پنجم از منطقه‌ی مائی‌سای
‏یه داوطلب دیگه می‌خوایم
‏دوستم رفت دنبال پسرش بگرده
‏دوچرخه‌اش رو اینجا پیدا کرد
‏پس پسر ما هم حتما تو غاره
...‏برای گرفتن جلوی آب
،‏کیسه ماسه می‌خوایم ...‏و یه ژنراتور هم می‌خوایم
‏تا آب رو بمکه بیرون
‏و باید سریع‌ باشیم
،‏اگه از این طرف رفته باشن، نه ‏از قبل مـُرده‌ان
می‌دونن دیگه باید چیکار کنن، آره؟
‏امدادگران بیش از ۲۰ ساعته که ‏مشغول جست‌وجو هستن
‏ولی هنوز ۱۳ گمشده رو پیدا نکردن
،‏پسرها بین ۱۱ تا ۱۶ سال سن داشتن
‏همه‌ی اونها بازیکنان تیم فوتبال تایلند بودن
‏اونها بعد از اینکه یک بارندگی شدید ‏یکهویی و مداوم تمام خروجی‌ها رو مسدود کرد
‏داخل تونل‌ها گیر کردند
خیلی از امدادگران مشغول جست‌وجوی تیم فوتبال وایلد بور هستن
‏این بارون هی داره بدتر و بدتر می‌شه
،‏حتی ماه‌های آتی بدتر هم می‌شه ‏تا چهار ماه بارش‌های موسمی هست
،‏سیل کل غار رو برمی‌داره ‏اگه خیلی زود بیرون‌شون نیاریم
‏هیچ امیدی برای بیرون اومدن‌شون ‏باقی نمی‌مونه
‏صبح روز شنبه بود که ‏پسرا رفتن فوتبال بازی کنن
‏با دوچرخه رفتن که غار رو ببینن
‏اونا بچه‌های روستایی هستن
‏غار "تام لانگ" زمین بازی‌شونه
‏اواسط ماه ژوئیه ما غار رو ‏به‌خاطر سیل می‌بندیم
‏هنوز ماه ژوئن بود، پس ‏غار هنوز باز بود
،‏قبل از اینکه اونا وارد محوطه‌ی غار بشن
،‏برنامه داشتن یه جشن تولد بگیرن
‏و وقتی پسرا فهمیدن بیرون غار
،‏یهویی بارندگی سنگینی شروع شده ‏مشغول جشن تولد بودن
‏و اون‌موقع بود که سطح آب داخل ‏غار هم شروع کرد بالا اومدن
نجات
روز دوم
"‏کوهستان "ننگ نان ‏از آهک تشکیل شده
‏از همه‌جا آب رو به‌ خودش ‏جذب می‌کنه
،وقتی زمین اشباع بشه آب رسوخ پیدا می‌کنه
یه عالمه آب وارد غار می‌شه
به‌خاطر همینه این‌قدر ترسناکه
‏خب حالا چیکار کنیم؟
،‏اگه پای آب وسط باشه ‏ما نیروی دریایی رو صدا می‌کنیم
‏یگان اول‌مون ۱۷ نفر نیرو داشت
،‏ساعت ۴:۳۰ صبح
‏تیم سروان "آنن سوراوان" وارد غار شد
‏فشار زیادی رو حس کردم
،‏وقتی پای نیروی دریایی وسط باشه ‏همه انتظارات‌شون بالاست
،‏از بین تمامی کسایی که صدا کرده بودن ‏"ورن" غار رو بهتر از همه می‌شناخت
‏اون غارهای زیادی کشف کرده بود
‏و نقشه‌های پارک ملی تایلند رو ‏بروزرسانی کرده بود
‏در اکتشاف غار
،‏من بسیار نقش مهمی داشتم
‏اینطوری بود توی منطقه
‏ معروف شدم به ‏غارنورد خارجی دیوانه
‏انشعاب اینجاست
‏وقتی اولین‌بار شروع کردم به "‏گشت‌وگذار در غار "تام لانگ
‏فقط ۶.۵ کیلومتر طول داشت
‏طی سالها تا ۱۰ کیلومتر ادامه دادیمش
‏و امروز چهارمین سیستم غاری طویل تایلنده
‏غار "تام لانگ" از سه ‏مسیر اصلی تشکیل شده
"‏یکی‌شون از ورودی "سم یک ‏ملقب به انشعاب تی شکل رد می‌شه
‏آب حتما از انشعاب دست راستی اومده
‏و راه‌شون رو بسته
،‏پس بچه‌ها درواقع گم نشده بودن ‏گیر افتاده بودن
‏وقتی به انشعاب تی شکل رسیدم
‏انگار یه وان پر از آب بود
‏فقط می‌تونستیم ‏تا حدود ۲۰۰ متر غواصی کنیم
‏ولی بچه‌ها اونجا نبودن
مجبور شدیم برگردیم
‏این مهم و ضروریه
،‏با احترام به نیروی دریایی
،‏می‌دونین، قوی‌ان، تجهیزات منظمی دارن
‏ولی غواصی در غار تجهیزات و ‏مهارت‌های خاص خودشو می‌خواد
‏باید اعتراف می‌کردیم
‏ما هیچ‌وقت عملیاتی به این ‏شکل انجام نداده بودیم
"‏رفتیم به جایی به اسم "اتاق جنگ
.‏من منتظر فرماندار "نارونگسک" شدم :‏و به‌روش معمولی بی‌تعارف خودم بهش گفتم
‏«قربان، شما برای این عملیات «.‏نجات یک شانس دارین
‏بهش گفتم ما غواص‌های ‏مخصوص غار می‌خوایم اینجا
‏اون به وزیر کشور این ...‏یادداشت رو نشون داد
‏نوشته بود: اینها بهترین ‏غواص‌های غار جهان هستن
انگلستان
‏ریک استنتون ‏آتشنشان بازنشسته / غواص غار
‏جان والنتین ‏مشاور حوزه آی‌تی / غواص غار
‏لبخند بزن، آقای استنتون
‏- آره. چندتا؟ ‏- دوتا لطفا، کلفت‌اش رو بده
‏خودشه، عالیه. چهار پونده
غارهای ووکی هول بریتانیا، سومرست
،‏وقتی یه فضای تاریک توی غار می‌بینم ‏منو به حیرت می‌اندازه
‏با خودم میگم در ‏عجبم که چی اونجاست
.‏برای بیشتر آدم‌ها یه محیط بیگانه ست ‏تاریکه، ممکنه تنگناهراسانه باشه
‏برای بیشتر آدم‌ها این فضا مصیبت‌باره
‏ولی برای من غواصی در غار ‏دنیای عجیبیه که ازش لذت می‌برم
.‏از دو منظر می‌تونی به غار نگاه کنی ،‏یا می‌تونی بگی
‏من صدها متر زیر زمینم ‏و بالاسرم صدها تن سنگه
‏زندگیم در خطره
‏یا می‌تونی بگی دنیام همین ‏محل گذر کوچولوئه، اشکالی نداره
...‏فکر کنم اتفاقا نقشه‌ی هوشمندانه‌ایه
‏دنیای غواصی در غار ‏برای هم‌نسل‌های من
‏ریک و جان یه جورایی حکمِ
‏الگو رو برای ما دارن
‏اولین‌باری که با ریک غواصی کردم ‏داخل یه غار توی نیوزیلند بود
،‏اسم اونجا "پیرز ریسرجنز" بود
‏که یه مکان به‌شدت ترسناکیه
،‏واقعا عمیقه، به‌شدت سرده ‏تاریکه، توی چراغ‌ها آب میره
‏و البته که منم ریک استنتون ‏معروف رو از قبل می‌شناختم
‏ولی وقتی با لباس غواصیش اومد که ‏انگار مال ۵۰ سال پیش بود
‏و از این بندهای سرشونه‌ای داشت ‏که بین تیغه‌های سرشونه‌اش
‏یه سرکی‌ بزرگ داشت که چسبونکی بود
‏یه کپسول اکسیژن پهلو بند دست‌ساز داشت
‏جفت این کلمات وحشتناک بودن
‏صفر تا صد کپسول اکسیژن پهلو بند رو خودم ساختم
‏چون که همچین چیزی وجود نداشت
‏تمام اجزاء رو خودم با ‏دستگاه فرز یا حلبی ساختم
‏خب پس ریک از این تجهیزات به‌خصوصِ ...‏دست‌ساز استفاده می‌کرد
‏می‌پرید تو غار و تفریحی شنا می‌کرد ‏پایین تا رکورد جدید بزنه
،‏و ما همه‌مون می‌گفتیم: «پشمام
‏امکان نداره هیچ‌وقت «.‏بتونم مثل اون یارو بشم
‏من و جان در غارنوردی‌های ‏خیلی مهمی باهم حضور داشتیم
‏که می‌تونست آدم رو تا سر حد مرگ ببره
...‏و فقط به‌خاطر رفتن به اینجاها
‏باهم رابطه عمیقی داشتیم
‏جان از اون آدم‌هاست ،‏که فعالیت‌های زیادی کرده
‏و بسیاری از فعالیت‌هاش رو ‏با موفقیت انجام داده
،‏اولیش ماراتون بود ‏بعدش رفت سراغ فوق ماراتون
.‏کوهنورد شایسته‌ایه ‏توتین ران خیلی خوبیه
‏اینکه اون این‌همه کارهای ،‏خطرناک رو انجام می‌داد
‏باعث می‌شد این رابطه ‏برات سخت باشه؟
...‏خب، نمیگم
‏صرفاً به‌خاطر اینکه یه ‏فعالیتی خطرناک به‌نظر میاد
‏دلیل نمی‌شه که آدم الزاماً ‏به‌طرز خطرناکی انجامش بده
،‏ولی در جواب به سؤالت ‏احتمالا بله
‏اولین‌بارم بود انگلستان می‌رفتم
‏و یک دوستی منو به ریک معرفی کرد
‏ریک گفت: «می‌برمت «.‏قایق پارویی سواری
‏خوش گذشت و به‌یادماندنی بود
،‏وقتی با ریک شهر "کونتری" بودم
‏ریک چندتا از ویدیوهاش رو نشونم داد
«‏گفتم: «زده به سرت؟
‏«توی غارهای تنگ و تاریکی «!‏که نمی‌بینی می‌خزی
«‏«اسم اینو گذاشتی سرگرمی؟
!‏ولی عاشقش بود
!‏به‌نظر می‌رسید آدم غیرمعمولیه
‏دو هفته با ریک موندم
‏خوب باهم کنار می‌اومدیم
نمی‌دونم اینو چطوری توضیح بدم
‏عاشقش شدی؟
بله
‏ریک ازم خواست بمونم
‏ولی باید برمی‌گشتم تایلند
،‏بعد از اینکه خداحافظی کردیم :‏ریک بهم پیام داد
«.‏«ممنون که به زندگیم اومدی
«.‏«امیدوارم بازم هم رو ببینیم
"‏روزی که برگشتم به "چیانگ رای ‏اخبار رو دیدم
‏درود، اخبار شبانگاهی ۲۴ ژوئیه از شبکه‌ی ‏سوم سیما را به سمع و نظر شما می‌رسانیم
‏اخبار را با یک بروزرسانی از وضعیت ‏جست‌وجوی تیم فوتبال "وایلد بور" آغاز می‌کنیم
:‏امپ صدام زد و پرسید «‏«شنیدی چی شده؟
«.‏«یه تیم فوتبال توی یه غار گیر کردن
‏باورم نمی‌شد تو شهر زادگاهم ‏این اتفاق داشت می‌افتاد
‏تصادف خیلی عجیبی بود
این‌قدر عجیب که موهای تنم سیخ شد
‏با خودم فکر کردم این قضیه
‏خوراک ماست
،‏متوجه شدیم اونجا یه رابط داریم
"‏یه مرد بریتانیایی به اسم "ورن آنسورث ‏اون غار رو خیلی خیلی خوب می‌شناخت
‏"ورن" به وزیر گردشگری و ورزش ‏تایلند یه نامه‌ی بحرانی داده بود
:‏ورن بهم زنگ زد و گفت ‏«قراره بیای تایلند
«.‏و پروازت امشب ساعت ۹:۳۰ ئه
،‏برامون پرواز بیزینس کلاس گرفتن
.‏که تجربه‌ی جالبی بود ‏خیلی خوشم اومد
،‏عالی بود، چون که خودمون داوطلب بودیم
‏بهمون دستمزدی نمی‌دادن
"‏رسیدم به فرودگاه "چنگ رای
:‏یه تابلوی بزرگ بود که روش نوشته بود «.‏«بهترین غواص‌های غار خوش آمدید
‏رفتیم به‌سمت این تابلو و ‏مجبور شدیم جلوش عکس بگیریم
‏خیلی خجالت‌آور بود
،‏وقتی به محل غار رفتیم ‏شلم شوربایی به پا بود
،‏من مدت‌ها آتش‌نشان بودم
‏واقعه‌هایی دیده بودم که شلم شوربا ‏به پا کنن، ولی نه به این وسعت
،‏دوربین‌های مطبوعات همه‌جا دنبال‌مون می‌کردن ‏همه‌جا پر امدادگر بود
‏اونایی که قرار بود راهنمایی‌مون کنن کجان؟
‏بألاخره تونستیم ورن رو پیدا کنیم
‏بهمون گفت
‏ طی سه روز گذشته سیل تو غار ‏به‌طور تصاعدی داره بیشتر می‌شه
.‏یه عالمه جریان آب بود ‏دوران سختی بود
،‏بعضی‌ها داشتن فکر می‌کردن
«‏«آیا هنوز بچه‌ها زنده‌ان؟ «‏«یعنی کجا می‌تونن باشن؟
‏تصمیم گرفتیم می‌خوایم تا اونجا که ‏می‌شه بریم جلو و ببینیم چه خبره
‏تا قبل اینکه سیل بیشتر بشه
‏به‌محض اینکه وارد تالار غار شدیم که ،‏خیلی هم تالار بزرگی بود
،‏پر از لامپ‌های برقی نورانی، شلنگ ‏پمپ آب و سیم تلفن بود
‏گرچه که دولت مسئول ‏رسیدگی به مسئله بود
‏تمامی مسئولیت‌های غواصی رو ،‏سپرده بودن به نیروی دریایی
‏و اونا هم خیلی واضح می‌گفتن که نمی‌ذارن ما وارد آب بشیم
‏تخصص‌های ما باهم فرق داره
‏اون‌موقع واقعا داخل رفتن ایمن نبود
.‏با این وجود تیم بریتانیایی اصرار داشت ‏اوضاع حسابی جهنمی شده بود
...‏متوجه هستی که ۱۳ تا بچه هستن که
‏برام مهم نیست، باشه؟
‏جر و بجث‌ها بالا گرفته بود
‏راستش به اون بریتانیایی گفت که
‏«اگه اونجا مـُردین، انتظار نداشته باشین که «.‏ما بیایم جنازه‌تون رو پیدا کنیم
،‏اگه شما هم نیروی دریایی تایلند بودین ،‏و یهو می‌دیدین
،‏دوتا مرد ژولیده‌ی میان‌سال پیداشون شده
‏خودم متوجه هستم که ...این چقدر راه بدی
‏برای شروع یک رابطه ست
.‏وقتی بیرون رفتیم، واقعا داشت بارون می‌بارید ‏یه بارون موسمی تمام‌عیار
‏پشت یه وانت پیکاپ غیرسرپوشیده ما رو برگردوندن هتل
‏اون پشت به‌معنای واقعی دولا شدیم ‏تا سعی کنیم بارون بهمون نخوره
‏من و جان مجبور شدیم باهم ‏روی یه تختخواب دونفره بخوابیم
...‏ما
‏برعکس هم خوابیدیم
‏صبح روز بعد، من و جان از ‏ورودی تالار غار شروع کردیم
‏با تمام تجهیزات‌مون و ‏کپسول‌هامون آویزون به بندمون
‏هیچ‌کس باهامون داخل غار نیومد
‏فقط ۲۰۰ متر بعد از ورودی
،‏آب و سنگ باهم برخورد می‌کردن ‏و آب خیلی کثیف بود
،‏از تالار اولی، حالا تا تالار دومی و سومی
،‏یه رودخونه بود ‏یه رودخونه‌ی خروشان
‏پس عبارتی که من استفاده می‌کنم «‏«غارنوردی در آب خروشانه
‏میدان دید یسیار ضعیف بود
‏خیلی قهوه‌ای بود، قهوه‌ای شکلاتی
.‏یه عالمه خطرات غیرطبیعی هم بود ...‏سیم تلفن
‏کابل. همه‌جور چیزی بود
«‏تو جایی که به اسم «تالار سوم ‏می‌شناختیم، روی سطح آب اومدیم
!‏کمک
!کمک! ما اینجائیم
‏فکر کردیم ۴ نفر از تیم فوتبال رو پیدا کردیم
!گفتم: هی «!یه چیز زیر آبه
‏بعد یه نفر اومد روی سطح آب
!‏اوه، خارجی‌ان
.‏ولی اونا کارگرهای پمپ‌کار بودن ‏روی ساحل شنی خوابیده بودن
‏از تخلیه جا مونده بودن ‏و توی سیل غار گیر کرده بودن
‏و هیچکی نمی‌دونست گم شدن
‏نمی‌دونستیم اون تالار قراره تا چند ساعت یا چند دقیقه‌ی آینده
‏کامل غرق بشه یا نه
‏باید فوراً اینا رو با غواصی خارج می‌کردیم
«!پسرم گفت: «قراره بمیریم
«.فقط یه کپسول دارن»
،‏وحشتزده بودن ‏ولی چاره‌ی دیگه‌ای نداشتن
‏از یکی از کپسول‌هامون ‏بهشون یه رگلاتور اکسیژن دادیم
‏که هنوز بهمون وصل بود
‏خب مجبور بودیم خیلی ‏نزدیک به خودمون نگهشون داریم
‏وگرنه رگلاتور اکسیژن‌شون درمی‌اومد
‏و نمی‌تونستن نفس بکشن
‏خیلی گیج‌کننده ست زیر آب
‏رسماً کور بکشنت این‌ور اون‌ور
،‏خیلی براشون شکنجه‌آور بود ‏وقتی ما این‌ور اون‌ور می‌کشیدمشون
‏تا سوراخ درست رو پیدا کنیم تا ردشون کنیم
‏سرشون می‌خورد به صخره‌ها
،‏تمام کارگران پمپ‌کار یه جور رفتار کردن
‏به‌محض اینکه حس کردن ،‏زیر فضای باز هستن
‏بدون هیچ فکری ‏به‌سمت بالا جهیدن
‏از قبل نیمه‌جون بودم
یه عالمه آب قورت داده بودم
‏من به‌عنوان یه مسابقه‌ی ‏کُشتی زیرآبی توصیفش می‌کنم
‏بعد از اینکه کارگرهای پمپ‌کار رو بیرون آوردیم
‏برنگشتیم دوباره بریم تو غار
‏خیلی خطرناک بود
‏چهارتا کارگر پمپ‌کار
...‏فقط ۳۰ - ۴۰ ثانیه زیرآب بودن
‏ولی با اینکه بچه نبودن ‏بازم وحشت کرده بودن
‏حالا، صحبت از یه گروه از بچه بود
‏فکر کردیم برامون امکان نداره که ‏بچه‌ها با غواص بیرون بیاریم
‏حتی اگه زنده بودن هم شدنی نبود
‏حالا چه غلطی باید بکنیم؟
‏همه‌ی تایلندی‌ها برای
‏موفقیت در مأموریت داشتن دعا می‌کردن
‏اعتقاد داشتن موفقیت تنها در صورتی ممکنه که
‏روح نگهبان اجازه‌اش رو صادر کنه
‏به‌محض اینکه خودم رفتم اونجا ‏فهمیدم که باید به اون معبدها احترام بذارم
این جزء رسوم ماست که به کوهستان ادای احترام کنیم
ما آبنبات و گل خیرات می‌کنیم
‏محلی‌ها اعتقاد دارن که الهه‌ی ‏"ننگ نان" یه رب‌النوع مقدسه
‏که از غار مراقبت می‌کنه
‏افسانه‌ها می‌گن ‏"ننگ نان" شاهدختی بود
‏که عاشق یه پسر اصطبل‌دار شد
‏پدرش نذاشت باهم ‏رابطه داشته باشن
‏و عُشاق باهمدیگه پا به فرار گذاشتن
‏ولی سربازهای ‏پادشاه اونا رو پیدا کردن
‏وقتی شاهدخت جنازه‌ی ،‏معشوقه‌اش رو پیدا کرد
‏با یه سنجاق مو خودش رو کُشت
‏موهاش تبدیل شد به ‏رودخانه‌ی مائی‌سای
‏کوهستان "ننگ نان" نشانگر ‏بدن حامله‌ی شاهدخته
‏۹روز شده است که این تیم ۱۲ پسر تایلندی
‏و مربی فوتبال‌شون در این ‏غار وسیع گم شدن
،‏سطح آب توی غار بالا اومده
‏سطح آب شب‌ها ‏ساعتی ۱۵ سانتی‌متر بالا میاد
‏سطح آب بالا باعث شد جست‌وجو ،‏خیلی چالش برانگیز بشه
‏ولی غواص‌ها از پمپ‌های بزرگی ‏استفاده می‌کردن تا این آب رو کاهش بدن
‏عملیات نجات فقط در داخل غار نبود
‏مأموریت کامل مثل ‏انگشت‌های دست بود
‏باهمدیگه کار می‌کردن
‏نیروی دریایی یه انگشت بود
‏ما ۲.۰۰۰ نفر از ‏ارتش سلطنتی بودیم
،‏غیرنظامی‌ها
،‏دکترها
‏و داوطلب‌ها
‏حالا داوطلبان به شمال تایلند سفر کردن
‏تا به عملیات نجات کمک کنن
‏این قضیه داشت تبدیل می‌شد ‏به عملیات نجات واقعا جهانی
،‏داوطلبان از اروپا، استرالیا ‏آسیا و ایالات متحده هستن
‏بار زدن هواپیما رو تمام کردیم
"‏الان حاضریم که بریم "چیانگ رای
‏سم می‌خواست برای ‏این مأموریت داوطلب بشه
‏اون با فرمانده آپوکورن ملاقات کرد
‏برامون آرزوی موفقیت کنین ‏که پسرها رو برگردونیم خونه
‏سم یه نیروی اسبق دریاییه
،‏علی‌رغم اینکه از نیروی دریایی استفعاء داد
‏داوطلب شد که کمک‌مون کنه
‏امروز من دارم توی ‏پارک ملی "کائو یای" تمرین می‌کنم
‏سم خیلی در رابطه ‏با تمرین‌هاش منضبط بود
بهم اطمینان ‌خاطر داد که چیزی برای نگرانی نیست
‏اون تنها نبود
‏حداقل با یه تیم بود
...‏گازولین می‌خوایم برای
،‏اون شب ‏ما با نظامی‌های آمریکایی آشنا شدیم
‏که از ژاپن اعزام شده بودن
‏ریک و جان خیلی ‏ریلکس بودن، می‌دونین؟
‏ قطعا ‏آدم توی ارتش عادت نداره
.‏از اون‌جور افراد ببینه ‏شلوارک و دمپایی و تی‌شرت
‏ولی به‌محض اینکه شروع ،‏کردم صحبت‌کردن باهاشون
‏فهمیدم خیلی خیلی بامهارت هستن
‏خودم برا چندتا غواصی مختصر ،‏مجبور شدم برم تالار سوم
:‏ولی داشتم با خودم فکر می‌کردم «.‏«مرد، عجب وحشتناکه
،‏یادمه بعدش جان بهم خندید ‏چون می‌دونست سؤال بعدیم اینه که
‏«چرا باید کسی برای «‏خوش‌گذرانی این‌کارو بکنه؟
‏غواصی در غار برای ‏من ریلکس‌کننده ست
...‏هیچ‌کی بهت دستور نمیده
.‏وقتت برای خودته ‏خیلی رهاکننده ست
‏ولی با وجود این، بیشتر اوقات ‏کارت پریدن تو یه سوراخ گِلیه
‏دقیقا درست می‌گم
‏واضحه که غارنوردی ‏بیشتر جنبه‌ی اکتشاف داره
،‏بعضی‌ از غواصی‌هایی که ما می‌کنیم اینطوریه که ،‏ممکنه ساعت‌ها اون‌تو باشیم
‏زندگی‌مون کاملاً بسته باشه به ‏یه نور مصنوعی، یه گرم‌کن مصنوعی
‏انگار توی فضا هستی
‏احتمالاً خالص‌ترین ماجراجوییه که ‏آدم می‌تونه داشته باشه
‏آدم برای اینکه یه سیاح غواصی در غار ‏باشه باید آدم عجیب‌غریبی باشه
‏چی باعث می‌شه یه نفر بخواد سیاح بشه؟
،‏فکر کنم دو بخشش به‌خاطر غرورشه ،‏یه بخشش به‌خاطر کنجکاویشه
...‏یه بخشش هم
،‏کمبود اعتماد به خودشه ‏و بخواد خودش رو اثبات کنه
‏می‌دونین، شاید من توی ،‏کریکت و فوتبال بازیم خوب نبود
‏ولی حداقل می‌تونم ‏خیلی خوب توی غار غواصی کنم
‏فکر کنم ناعادلانه نباشه اگه بگم ‏هیچ‌کدوممون اهل تیم نیستیم
‏هیچ‌کدوممون با توپ مهارت خوبی نداریم
‏من یه بازنده بودم
‏من تو بازی‌های تیمی افتضاحم
‏فکر کنم عبارتی که دنبالشید اینه که «.‏«با بقیه خوب بازی نمی‌کنه
‏خیلی ساکت و خجالتی بودم، و اصلا ‏جر و بحث کردن دوست نداشته باشم
‏زیاد خوش‌مشرب نبودم
،‏آره، توی نوجوونیم یه‌کم بهم زورگویی می‌شد ‏چون یه‌کم متفاوت بودم
‏من چشم چپم تنبلی داره
‏که راستش بچه‌تر ‏که بودم چشمم چپ بود
‏که نگاه کردن به گذشته خیلی خنده‌داره
‏چون بخش خیلی بزرگی از زندگیم بود
...‏خیلی
،‏خیلی خجول بودم به‌خاطرش ‏می‌دونین؟ بچه‌ها مسخره می‌کردن
‏شکی نیست که در سنین جوانیم
‏از لحاظ احساسی با چالش روبرو بودم
.‏آره، زیاد تو مدرسه اجتماعی نبودم ‏یه‌کم تو مدرسه بهم زورگویی می‌شد
‏ولی بدترین‌هاشون رو ‏از ذهنم پاک کردم
،‏ولی به‌محض اینکه میرم زیر زمین ‏همه‌ش ناپدید می‌شه
،‏هیچی نمی‌تونم ببینم ‏فقط حباب‌های خودم
‏تنها
‏اینجا جاییه که یه‌جورایی راحتم
...‏و حس می‌کنم
‏حس امنیت می‌کنم
‏ساکت و آرامش‌بخش
‏از همه‌چیزِ جامعه‌ی معمولی ‏فرار می‌کنیم
‏برمی‌گردیم به دوران انسان‌های غارنشین
‏برمی‌گرده به اون تواناییت که
‏بتونی حاشیه‌ی امن ‏خودت رو گسترش بدی
‏ولی احتمالاً برای ‏بعضی‌ها بدترین کابوس‌شونه
‏مربوط می‌شه به ‏کنترل احساسات و ترس‌ها
‏چون توی غار وحشت‌زدگی مساویه با مرگ
.‏هنوز برای خوش‌بینی یک دلیل هست ‏متخصصان پزشکی می‌گن امکان داره
‏بدون غذا بشه تو این مدت زنده موند
‏ولی در چنین عملیاتی، تک‌تکِ ...‏ساعات حائز اهمیته. تک‌تک ساعات
‏امدادگران می‌گن حتی ‏وقتی بارون هم نمیاد
‏آب همچنان به غار رسوخ می‌کنه
‏امدادگران هم‌اکنون بالای کوه در تلاش ‏برای منحرف‌کردن آب هستن
‏راستش باید پیاده‌روی کنیم و بگردیم دنبالِ
‏جاهایی که آب ناپدید می‌شه
،‏اگه درز پیدا کنیم ‏کیسه‌ی پلاستیکی پهن می‌کنیم
‏و آب رو با استفاده از کیسه‌ی ‏شن و لوله منحرف می‌کنیم
،‏می‌دونین، درست پشت‌سر ما ‏ماشین‌های سنگینی
‏به اینجا اومدن تا آب رو ‏از غار به بیرون پمپ کنن
‏و هاوارد، دیروز درباره‌ی
‏غواص‌های بریتانیایی که ‏اونجا رفتن صحبت کردیم
‏ازشون خبر جدید خواستم، ولی با چهره‌های ‏عبوسی خیلی سریع از کنارم رد شدن
‏اونا خیلی جلوی ‏دوربین رسانه‌ها خجول هستن
‏راستش، سرشون رو پایین انداختن
‏و کارشون رو انجام میدن
‏صبح روز بعد تصمیم گرفتیم ببینیم ‏می‌تونیم پیش‌روی کنیم یا نه
،‏حالا یک مرد دیگه هم وارد ماجرا شده بود "‏یه مرد بلژیکی به اسم "بن ریمنتز
‏وقتی بن داشت از غواصیش بیرون ‏می‌اومد باهاش آشنا شدیم
‏هر سه تامون تو این آبگیر ‏کوچیک تا سینه زیر آب بودیم
‏و اون گفت پیش‌روی کردن غیرممکنه
‏جریان آب بسیار شدید بود
‏طوری که اگر سرم رو برمی‌گردوندم ‏ماسکم کَنده می‌شد
‏ساعتم در برخورد با صخره‌ها شکسته بود
.‏لباس غواصیم داشت چکه می‌کرد ‏درست نمی‌تونستم نفس بکشم
«‏«این‌کار خودکشیه. دارم چیکار می‌کنم؟
‏نهایتاً توافق کردیم که شرایط غار
‏کار رو غیرممکن می‌کرد
‏باران موسمی زود هنگام اومده بود
‏و تا ماه‌ها بعد از شدتش کاسته نمی‌شد
‏حس خیلی قوی‌ای بود که ‏بچه‌ها امکان نداره هنوز زنده باشن
‏واقعاً محتمل به‌نظر نمی‌رسید
‏امیدمون رو از دست دادیم
‏پسرم، منتظرتم که ببرمت خونه
‏
.‏خواهش می‌کنم بیا بیرون ‏بیا باهم بریم خونه
!‏پسرم
‏
!‏بیا خونه
‏گروه اعزامی آمریکایی هم ‏حس کردن بی‌فایده ست
‏ما راستش فقط نشسته بودیم ‏و منتظر بودیم بدن‌مون جون بگیره
‏دیروز تک‌تک دقایق ارزشمند بود
‏امروز تک‌تک ثانیه‌ها ارزشمنده
‏...بلژیک با تنها تیم آسیایی
...‏باقی‌مونده توی مسابقه روبرو شد
‏مردم با گوشی‌هاشون ‏جام جهانی رو نگاه می‌کردن
.‏ما فقط نشسته بودیم با فکر اون بچه‌ها
‏توی سرمون ‏خیلی غمگین بودیم
:‏کم‌کم برامون سؤال پیش اومد «‏«واقعا حضورمون اینجا نیازه؟
:‏با کنسول‌گری بریتانیا تماس گرفتیم و پرسیدیم «‏«می‌تونه برامون هواپیما بگیره بریم؟
‏و خیلی خوب پیش نرفت
،‏بچه‌ها ورزشکار هستن ‏قوی هستن
‏نباید تسلیم بشین
‏سطح آب مدام بالا می‌اومد
‏ولی ما به نصب‌کردن ‏طناب غواصی ادامه دادیم
‏داریم بهترین تلاش‌مون رو می‌کنیم
‏تا بچه‌ها رو پیدا نکنیم ‏دست نمی‌کشیم
‏ممنون
‏طی جریان جست‌وجو ‏تعدادی اتفاق افتاد
‏محلی‌ها باور داشتن ‏اتفاقات ماوراءالطبیعه بود
‏خیلی از والدین ازم خواستن ‏تا با "کروبا بونچوم" تماس بگیرم
‏"کروبا بونچوم" یه راهب اهل میانماره
‏مردم شمال تایلند ‏شدیداً بهش احترام قائلن
"‏بعضی‌ها معتقدن "کروبا ‏جسم تناسخ‌یافته‌ی پدر شاهدخته
‏شاهدخت و پادشاه هنوز ‏باید همدیگه رو ببخشن
‏منتظرن تا صلح برقرار بشه
‏بهمون گفت نگران نباشین
‏بچه‌ها هنوز زنده‌ان
‏تا چند روز دیگه میان بیرون
‏ولی بهمون هشدار داد
‏زندگی دو نفر ممکنه قربانی بشه
‏هر روز در غار باران می‌بارید
،‏روزی که اون رسید
‏بارون یهویی متوقف شد
‏هر کاری در توان‌شونه انجام میدن
‏تا جریان آب به غار رو بند بیارن
‏کل رودخانه رو به دور از ‏درزهای غار منحرف کردیم
‏اگه ۴ روز پیش اینجا ایستاده ‏بودم تا زانو توی آب بودم
‏واقعا مهندس‌ها کار بزرگی کردن
‏وقتی تونستیم آب رو ،‏از طرف غار منحرف کنیم
‏به غواص‌ها کمک کرد
‏تا مأموریت رو ادامه بدن
‏من و ریک رفتیم سراغ ،‏آمریکایی‌ها و گفتیم: «ببینین
.‏«می‌خوایم برگردیم به بازی «‏می‌تونی کمک‌مون کنی؟
‏نهایتاً تایلندی‌ها اجازه دادن برگردیم به غار
‏اون صبح یکشنبه
‏بن پی‌روی نیروی دریایی ‏زحمات زیادی کشید
‏بن و نیروی دریایی رو ‏به‌خاطر پشتکارشون تحسین می‌کنم
‏وقتی حس می‌کردیم کاملاً غیرممکنه
...‏خیلی از خودم ناامید هستم که
.‏اون‌موقع یه جورایی تسلیم شدیم ‏اون اتفاق نباید می‌افتاد
‏یکشنبه یک طناب پهن کردیم
‏روز بعد، من و جان دو کیسه ‏طناب دیگه برداشتیم تا ادامه بدیم
‏یکی از قوانین طلایی غواصی در غار ‏داشتن یک طناب متوالی
‏بین غواص و مکان امنه
‏بعد از دو تا سه ساعت رسیدیم به انشعاب
‏که حدود ۸۰۰ متر بعد از تالار سومه
‏غار "تام لانگ" یکی ‏از طویل‌ترین غارها در تایلنده
‏غار زیر محدوده‌ی ‏کوهستان "دوی ننگ نان" قرار گرفته
‏از ورودی، ۸۰۰ متر تا تالار سوم فاصله ست
‏تالار سوم اون‌قدری خشکی داشت ‏که نیروی دریایی بتونه اونجا سکونت کنه
‏و بعد از اون عمدتاً کل مسیر زیر آبه
‏محل بعدی انشعاب تی شکله
‏دو رودخانه‌ی زیرزمینی در ‏انشعاب تی شکل بهم وصل می‌شن
‏و بعد تا ورودی شریان پیدا می‌کنه
‏ما فکر کردیم مکان‌های احتمالی که ‏بچه‌ها ممکنه اونجا پناه برده باشن
‏مکانی به‌نام "پتایا بیچ" باشه
‏"پتایا بیچ" راحت‌ترین ناحیه بود
‏همینطور مرتفع‌ترین ناحیه هم بود
‏روی حساب حس و ناوبری برآوردی ‏پیش‌روی می‌کردیم
‏روح‌مون خبر نداشت قراره چی پیدا کنیم
‏پس فقط داشتم توی ‏ظلمات اطراف رو لمس می‌کردم
‏روح‌مون هم خبر نداشت که ‏قراره به جنازه بربخوریم یا نه
‏خودمون رو از چنین ‏پایانی بر حذر می‌داشتیم
‏می‌دونستم داشتم آماده می‌شدم به چی بربخورم
‏چون که خیلی خیلی ‏محتاطانه تجسمش می‌کردم
‏من خیلی به تجسم‌کردن اعتقاد دارم. ‏تلاشم رو کردم و احساساتم رو ریختم تو یه جعبه
،‏می‌تونم یه قفسه تجسم کنم
‏و جعبه رو بذارم بالای ‏قفسه و اونجا ولش کنم
‏و کاری که لازمه رو بکنم
،‏به هر فضای بازی که می‌رسیدیم ‏ماسکم رو درمی‌آوردم و بو می‌کشیدم
‏غارها بوی خیلی خنثایی دارن
‏به‌راحتی می‌شه بوی آدم‌هایی ،‏که ۱۰ روزه اونجان رو حس کرد
‏بوی مدفوع، بوی کهنگی
‏من و ریک از قبل صحبت کرده بودیم
‏که طناب‌ ضخیم‌مون رو ‏تا جایی که ممکنه پهن کنیم
‏و من یه قرقره‌ی ۲۰۰متری نازک‌تر هم داشتم
‏ازش استفاده می‌کردیم تا حداکثر ‏دسترسی ممکن به غار رو بهمون بده
‏همه امید داشتن که بچه‌ها تو مکانی
‏به اسم "پتایا بیچ" باشن
‏از برآوردمون فهمیدیم که ‏اونجا تنها جایی از غاره که
‏به‌سمت شرق می‌شه رفت
‏پس وقتی قطبنماهامون ...‏شروع کردن به نشون دادن شرق
‏ما در "پتایا بیچ" افسانه‌ای بودیم
‏همه‌چیز زیر آب بود
‏راستش چندبار دیگه ‏مسیرمون رو چک کنم
‏ولی مطلقاً امکان نداشت یک گروه ‏از آدم بتونن جون سالم به‌در ببرن
‏واقعاً تحریک شده بودم که برگردم
‏چون که مخزن کپسول اکسیژنم ‏خیلی کم مونده بود
،‏قانون شماره یک ،‏یک سوم اکسیژنت رو موقع وارد شدن
،‏و یک سوم هم موقع خارج شدن ‏و یک سوم هم یدکی نگه دار
...‏ولی یه حس قوی‌ای داشتم که
.‏وقتشه ریسک کنم ‏زمان درستیه که ریسک کنم
‏پس مسیر مخالف جریان آب رو ادامه دادیم
‏سعی کردیم که جریان آب رو دنبال کنیم
‏یه بوی زننده
‏آنی بود
‏سکوت
‏جفت‌مون گمان کردیم این بوی ‏جسد درحال تجزیه‌ ست که داریم استنشاق می‌کنیم
‏یه چیز ناخوش‌آیندی اینجا بود
‏و یهو یه تلألو چراغ دیدم
‏جان فوراً دوربین رو درآورد
‏جان، روشنش کن. آره، بهترین کاره
‏چند نفرین؟
‏- ۱۳نفر ‏- ۱۳نفر؟
‏- آره، ۱۳نفر ‏- عالیه
‏آره، آره
‏باور کن. باور کن
«‏توی صدا ضبط شده که دارم می‌گم: «باور کن
‏اونجا خودم داشتم به .‏خودم می‌گفتم که «این واقعیه
«.‏«واقعا پیداشون کردیم
‏نه. امروز نه
‏می‌شه بریم بیرون؟
‏- خواهش می‌کنیم؟ ‏- امروز نه
‏باید غواصی کنیم
‏داریم میایم. چیزی نیست
‏- چیزی نیست ‏- خیلی‌ها دارن میان
.‏خیلی خیلی آدم ‏ما اولین‌هائیم. خیلی‌ها میان
‏فردا. نه، نه، نه. الان چه روزیه؟
گفت کِی می‌تونیم بریم؟
...‏- نمی‌دونم ‏- دوشنبه، دوشنبه
.‏باشه ولی یک هفته و دوشنبه ‏شما ۱۰ روزه اینجائین
‏ده روز. شما خیلی قوی هستین
‏خیلی قوی هستین
کسی انگلیسی متوجه می‌شه؟ !یه مترجم می‌خوام
.‏نمی‌دونم ‏خیلی‌خب، برگرد. میایم. میایم
ما گرسنه‌ایم
‏می‌دونم. می‌دونم. می‌فهمم
‏میایم. خیلی‌خب. میایم
‏بهشون بگو گرسنه‌ایم
‏دوبار بهشون گفتم
‏گفتن خودشون می‌دونن
‏تجهیزات‌مون رو اون‌طرفِ
‏گذرگاه گذاشتیم زمین و رفتیم کنار اونا
.‏جان یه پسر داره ‏و من بچه ندارم
‏زندگیم رو طوری بنا کردم تا جای ‏ممکن از بچه‌‌ها دوری کنم
‏ولی جان متخصص بچه‌هاست
‏عادت داره با گروه بچه‌ها سروکله بزنه
«!‏شست‌ها بالا. بگین: «ایول
!‏- ایول !‏- ایول
‏مجبورشون کرد یه تمرین انگیزشی بکنن
«!‏همگی بگین: «ایول
!‏- ایول !‏- ایول
«.‏عالیه. بگین: «سلام، آمریکایی‌ها
‏- سلام، آمریکایی‌ها ‏- سلام، آمریکایی‌ها
‏سلام، نیروی دریایی تایلند
‏- سلام، نیروی دریایی تایلند ‏- سلام، نیروی دریایی تایلند
«.‏بگین: «سلام، استرالیایی‌ها
‏- سلام، استرالیایی‌ها ‏- سلام، استرالیایی‌ها
‏سلام، چینی‌ها
‏- ‏سلام، چینی‌ها ‏- ‏سلام، چینی‌ها
‏و ممنون از بقیه
‏- و ممنون از همگی ‏- و ممنون از همگی
‏خیلی‌خب. به‌زودی می‌بینمـتون
‏وقتی داشتیم می‌رفتیم، تقریبا ‏همگی تک‌تک اومدن بغل‌مون کردن
‏بهشون قول دادم که برمی‌گردم
‏خیلی خوشحالم که اینجائین
‏ما هم خوشحالیم
‏- بله. خیلی ممنون ‏- خیلی ممنون
‏- خیلی‌خب ‏- خب، شما اهل کجائین؟
‏- انگلستان، بریتانیایی ‏- اوه
‏به‌محض اینکه رفتیم گوشه و ،‏تجهیزات‌مون رو بر تن کردیم
،‏بین من و جان سکوت مطلق بود ...‏فقط
‏...به صورت‌های همدیگه ،‏نگاه می‌کردیم و فکر می‌کردیم
‏«ما ممکنه تنها کسایی «.‏باشیم که اونا رو دیده
‏اینم یه احتمال بود
‏توی مسیر برگشت‌مون، ‏تنها چیزی که :بهش فکر می‌کردم این بود که
«‏«حالا قراره چیکار کنیم؟
‏من در تالار سوم، جایی که نیروی دریایی تایلند ‏پایگاه تشکیل داده بودن زودتر روی سطح آب اومدم
‏سیزده نفر زنده‌ان
‏حالشون خوبه. آره
‏نزدیک شدین
!‏کارتون خوب بود
...‏یه پیغام داریم. این
!ببینین! یه یادداشت برامون نوشتن
‏کارت خوب بود، مرد
‏درحال حاضر واقعا به غذا احتیاج داریم
‏هیچی نداشتیم ‏بخوریم بجز آب از غار
‏اینم دوربین
‏نیروی دریایی فی‌الفور ‏خبر رو
‏به دنیای بیرون داد
،‏مدت کمی بعد از اینکه خارج شدیم
‏فیلم در سراسر جهان پخش شده بود
‏تصاویر زنده از تایلند بیرون اومدن
‏خبر فوری دراماتیک
‏خیلی قوی هستین
‏یک معجزه‌ی حقیقی
‏لحظه‌اش
هر ۱۳ نفرشون صحیح و سالم پیدا شدن
‏دعای تایلندی‌ها مستجاب شد
‏- ممنون ‏- خیلی ممنون
‏نیروهاتون کارشون عالیه
‏شما هم همین‌طور
‏عجب چرخش روزگار به‌یادماندنی‌ای
،‏شبی که "نایت" گیر کرد
‏مامان و بابا یه کیک خریدن
‏به‌عنوان سورپرایز
،‏باید برگرده ‏غافلگیرش می‌کنیم
‏می‌خواستم از همگی تشکر کنم
‏- ما تیم هستیم ‏- خانواده
‏بله، تیم، بله
‏اون شب توی اردوگاه آمریکا با نیروی ‏دریایی تایلند یه جلسه‌ی جنگی بود
‏این یه جلسه‌ی رسمی ‏با دریاسالار اپکورن بود
‏ریک و جان به تایلندی‌ها گفتن ،‏پیدا کردن بچه‌ها بخش آسونش بود
‏و هیچ راه‌کاری نداشتن که ‏چطور بچه‌ها رو بیرون بیارن
‏دریاسالار اپکورن بابت اینکه مسیر رو ‏شناسایی کردیم ازمون تشکر کرد
‏و بعد گفت: «نیروی دریایی تایلندی ‏سلسله‌مراتب رو به‌دست می‌گیره
‏«و شما دیگه فقط «.‏نقش مشاوره رو ایفا کنین
‏ریک خیالش راحت شده بود
‏حالا فشار روی نیروی دریایی بود
‏یهویی، انگار نیروی دریایی ‏داشت به جنگ می‌رفت
مشکل اصلی عمق آبه
‏می‌تونه خیلی خطرناک باشه
،‏از اینجا
‏باید حدود ۲۰ متر غواصی ‏کنیم تا بریم اون طرف
‏سم بهم گفت جریان آب قوی و سرده
،‏نگران بود ‏ولی تمرکزش روی بچه‌ها بود
‏نیروی دریایی تایلند حجم زیادی ،از تجهیزات رو با خودشون آوردن
‏یه عالمه کپسول‌های غواصی
‏مأموریت بسیار عظیم و سخت بود
‏یه عالمه تجیهزات و آدم اونجا داشتن
‏ولی کم‌کم به گوشمون خورد ‏اولین دسته‌ی غواص‌هاشون
‏به مشکل برخوردن
‏قدم بعدی مراقبت از بچه‌ها بود
‏پس چند نفر از نیروی دریایی ‏فرستادیم تا باهاشون باشن
‏تا روحیه‌شون بالا بره
‏سروان "آنن" ۴ غواص ‏نیروی دریایی فرستاد
‏نقشه‌اش این بود که ۲ نفر ‏پیش بچه‌ها بمونن
‏ده ساعت گذشت. هنوز برنگشتن
‏پس یه تیم دیگه فرستادیم
‏دکتر بک اینجاست
،‏اولین تیم مکمل غذایی ‏شکلات انرژی‌زا و پتوهای آلمینیومی آوردن
‏خوشمزه ست؟
‏آره، خوشمزه ست
‏خوردی؟
‏شما دوتا اون پشت غذا گرفتین؟
‏نه، من نگرفتم
‏هنوز نگرفتی؟ باشه
‏هفت نیروی دریایی بودن
‏برنامه این بود من و یه بهیار ‏نیروی دریایی پیش بچه‌ها بمونن
‏ولی شرایط غواصی افتضاح بود
‏و من تاحالا غواصی در غار نکرده بودم
‏بیشتر هوای مخزن‌هامون رو مصرف کردیم
‏فقط اون‌قدری هوا داشتیم که ‏سه نفرمون غواصی کنن و برن
‏چهارنفرشون که رفته بودن
‏رسماً با بچه‌ها گیر افتاده بودن
،‏اگه مشکلی پیش می‌اومد
ما تا پایان تلخش پیش بچه‌ها می‌موندیم
،‏در همین حین
‏تیم‌های زیادی سعی داشتن ‏راهی پیدا کنن تا نجات‌شون بدن
،‏مقامات دارن تمام گزینه‌ها رو بررسی می‌کنن
‏هیچ‌کدام آنها آسان نیست
‏درحال حاضر، گزینه‌ی قابل اجرا ‏اینه که اونا رو همونجا نگه دارن
‏ممکنه ماه‌ها طول بکشه تا اون ‏بچه‌ها رو صحیح و سالم بیرون بیارن
‏فرستادن آذوغه براشون و منتظر موندن
،‏برای پایان فصل باران‌های موسمی و سیل ‏که می‌گن ممکنه تا اکتبر طول بکشه
‏جست‌وجو همین‌طور در تپه‌ها و ‏جنگل‌های
.‏ بالای سر غار هم ادامه داره ‏کارگرها دنبال راهی‌ان
‏تا بشه بعد از قسمت‌های ‏سیل گرفته‌شده وارد غار بشن
‏یک گزینه‌ی دیگه که دارن بررسی می‌کنن
‏اینه که ورودی‌های جدید حفر کنن ‏تا بتونن بکشن‌شون بیرون
‏ساختن یک استوانه به اون‌ بزرگی
‏می‌تونه به‌شدت پیچیده باشه ‏و می‌تونه مدت‌ها طول بکشه
‏یه گزینه‌ی واقعی اینه که ‏آب رو پمپ کنن بیرون
‏دارن چیزی در حدود ۱.۶ میلیون لیتر آب رو به بیرون پمپ می‌کنن
‏و فقط ۱ سانتی‌متر از سطح آب کم شده
‏ما تضمین می‌کنیم
‏راهی که بچه‌ها ازش ‏میان بیرون ۱۰۰٪ ایمن باشه
‏قطعا یک شانس یک در میلیارد هست که
‏هرکدوم از این کارا جواب بدن
‏و برای همین آمریکایی‌ها ‏داشتن نگران می‌شدن
:‏و ازمون پرسیدن «‏«کاری هست بتونیم انجام بدیم؟
‏ما گفتیم ما فکر کردیم امکان نداره که ‏بتونیم بچه‌ها رو با غواصی خارج کنیم
‏تجربه‌ی بیرون آوردن کارگرهای پمپ‌کار
،‏به همین امر دلالت داشت ‏اونا حتی نتونستن ۳۰ ثانیه دووم بیارن
‏چه برسه به ‏دو ساعت و نیم ساعت غواصی
‏گفتیم شدنی نیست
:‏من با خودم گفتم «‏«خب، اگه شدنی بود چی؟
‏مگه می‌شه غیرممکن باشه؟
،‏وقتی اون شب به اقامتگاه‌مون برگشتیم
‏به فکرکردن درباره‌اش ادامه دادیم
،‏به یکی از دوستان قدیمیم پیام دادم ‏دکتر ریچارد هریس از استرالیا
‏پنجم جولای روز پنج‌شنبه بود
‏وقتی شروع به تبادل‌نظر با ریک کردم
‏پرسیدم: «آیا ممکنه که «‏بچه‌ها رو بیهوش کنیم؟
‏پاسخ آنی‌ام به ریک «‏این بود که: «به هیچ‌وجه نه. امکان نداره
،‏یه روز صبح گوشی هری
،‏تمام شب داشت زنگ می‌خورد، و مجبور شدم نگاه کنم ،‏و یه پیام از ریک دیدم که نوشته
‏«نظرت چیه به بچه‌ها مُسکن بدیم «‏و با غواصی بکشیم‌شون بیرون؟
.‏و راستش من خنده‌ام افتاد ‏خندیدم. خنده‌دار به‌نظر می‌اومد
‏۱۰۰راه به‌نظرم می‌رسه که ‏یه بچه‌ می‌تونه فوری بمیره
‏برای مثال، برای تداوم هوارسی ‏باید چونه‌ات رو بالا بگیری
‏هر زمانی حین غواصی ‏ممکن بود راه هوارسی بچه مسدود بشه
‏خفه می‌شدن. ‏سینوس‌هاشون مممکن بود پر خون بشه
‏ممکن بود از بزاق‌شون خفه بشن
‏جدی می‌تونم یه ساعت راه‌هایی که
‏این بچه‌ها می‌تونن بمیرن رو بگم
،‏پس صبح روز بعد ،‏یه مکالمه‌ی صوتی مناسب داشتیم
‏و گفت راجع‌بهش فکر می‌کنه
‏در همون حین متوجه شدیم ‏دو روز شده که پیداشون کردیم
‏و هیچ غذای مناسبی بهشون نرسیده
‏برعهده‌ی خودمون می‌دونستیم که براشون ‏چندتا بسته‌های جیره‌ی غذایی آمریکایی ببریم
،‏حین اینکه ریک و جان داشتن آماده می‌شدن ‏یه نفر اومد پرسید
‏می‌شه به اون بچه‌ها دست‌بندهایی که توسط ‏"کروبا بونچوم" متبرک شده بدن
:‏ریک گفت
«.‏«عجب کسشعری
،‏گفتم: «اینا که سنگین نیستن «!‏خواهش می‌کنم ببرشون
‏ولی انداخت‌شون زمین
‏براش مهم نبود
!‏من شوکه شده بودم
‏به‌نظرم مقداری خنده‌دار می‌اومد
‏که دلمون به دست‌بند خوش باشه
‏من گفتم: «ریک، اون بچه‌ها ‏واقعا به ارواح اعتقاد دارن
.‏«روحیه‌شون رو بالا می‌بره «.‏واقعا مهمه
:‏بعد آروم شد. گفت
‏«باشه بابا... بذارشون «.‏اونجا. می‌برمشون
‏واقعا جون کّندیم تا
‏این دوتا کیسه‌ی بزرگ غذا رو ‏خلاف جریان آب حمل کنیم
‏سخت‌ترین غواصیم تابه‌حال
‏وقتی به بچه‌ها رسیدیم از ‏دیدن‌مون خیلی ذوق کردن
‏روحیه‌شون خوب بود
‏دست‌بند‌ها رو یکی‌یکی ‏بین پسرا پخش کردیم
،‏و اونا که می‌دونستن اونا چیه ‏دست‌شونو دراز می‌کردن تا بگیرنش
‏دکتر بک دو پسرها رو ‏مسئول کرد تا غذاها رو
،‏مرتب و منظم نگه دارن ‏بسته‌ها رو پاره‌پوره نکردن
‏تماشای غذا خوردن بچه‌ها ‏مایه‌ی تسلی‌خاطر بود
‏خیلی با اشتهاء می‌خوردن
.‏ما شوکه شده بودیم ‏پک‌های جیره غذایی زیاد خوشمزه نیستن
،‏مادامی که درحال خوردن بودن
‏من و جان جفت‌مون حس کردیم ‏هوا کم‌کم داره بوی نا می‌گیره
‏فکر کنم داره ضبط می‌شه
‏تلاشی که برای سربالایی رفتن کردم ‏نفس‌نفس‌هایی که زدم
‏بذار یه شمارش معکوس بگیریم. وایسا
‏پس مانتور اکسیژن رو روشن کردم ...‏و فوراً زنگ هشدار زد
‏و نوشت ۱۵ درصد مانده
‏برای اکسیژن، زیر ۱۸ درصد
‏برای طولانی مدت قابل‌تحمل نیست
‏نمی‌تونستم به چشم‌های بچه‌ها نگاه کنم
‏هم‌اکنون خبر فوری از تایلند
‏هم‌اکنون خبردار شدیم یکی از افراد ‏نیروی دریایی تایلند که برای
‏نجات جون پسرها توی اون ‏غار عمیق و تاریک کار می‌کرد فوت شده
،‏مردی که فوت کرد، جوان بود، تندرست بود ‏یه نیروی اسبق دریایی بود
‏مقامات می‌گویند: «سامان گونن، ۳۸ ساله که صرفاً برای کمک در جست‌وجو
‏ دوباره ‏به خدمت برگشته بود «.‏‏به‌علت کمبود اکسیژن فوت کرد
‏سم و دوستش ‏لباس غواصی برده بودن
‏تا نیروی دریایی بتونه به ‏پسرها یاد بده چطور غواصی کنن
‏بافت لباس غواصی جنس نئوپرینی
‏واقعا سبک بود
‏و پوشیدنش ‏اضافه وزن خیلی زیادی بود
‏در راه برگشتش که خیلی به تالار سوم ‏نزدیک بود اکسیژنش تموم شد
‏سامان جواب نمی‌داد
همکار غواصی‌اش اونو تا تالار سوم کِشید
،‏جایی که سعی کردیم احیاش کنیم
‏ولی فوت شده بود
‏سخاوت آغاز همه‌چیزه
‏بدون سخاوت آدم نمیره داوطلب بشه
‏افتخار می‌کنم که
‏همسر یه قهرمان هستم
‏ما افتخار می‌کنیم
‏ما به برادرمون افتخار می‌کنیم
‏برادرمون خودش رو ‏برای مأموریت فدا کرد
!‏مأموریت باید به انجام برسه
‏نذارید از دست رفتن ‏جون برادرمون بیهوده بشه
‏متأسفانه، این‌دفعه سامان بود
‏می‌تونست قبل از اون هم ‏کس دیگه‌ای باشه
‏سامان توی نیروی دریایی بود
‏داشتن در محیطی عملیات ‏اجرا می‌کردن که عادت نداشتن
‏هیچ‌کدومشون توی غار غواصی نکرده بودن
‏و تجیهزات که داشتن کاملا نامناسب بود
‏به‌طرز باورنکردنی‌ای شجاع بودن
،‏لحظه‌ای که سامان گونن فوت کرد :‏دریاسالار گفت
‏«دیگه به‌طرف بچه‌ها «.‏غواصی نمی‌کنیم
‏و از اون زمان به‌بعد نیروی دریایی تایلند دیگه
‏ به فراتر از تالار سوم غواصی نکرد
‏نیروی دریایی تایلند هرآنچه ‏در توان داشتن گذاشتن
،‏جون‌شون رو به خطر انداختن ‏من که میگم حتی بیشتر از بریتانیایی‌ها
،‏ولی مهارت‌های لازم رو نداشتن ‏و نمی‌تونستن بفهمن که چرا
‏این پیرمردها خیلی بهتر ‏از اونا این‌کارو انجام میدن
‏ولی هیچ نیروی ویژه‌ای تو جهان ‏این مهارت‌ها رو نداره
‏فقط یه گروه کوچیک هستن که به‌عنوان ‏تفریح آخرهفته انجامش میدن
،‏لحظه‌ای که پسرها رو پیدا کردم ‏امپ گفت کلاً تغییر کردم
‏علی‌رغم اینکه از لحاظ قانونی ‏هیچ مسئولیتی بر دوشم نبود
‏از لحاظ اخلاقی بر دوشم بود
‏کار کارِ خودمون بود
،‏صبح، با هری یه گپی زدم ‏راستش رو بهش گفتم
‏گفتم آرام‌بخش‌دادن بهشون تنها راهه
،‏گفت میاد کمک‌مون می‌کنه ‏ولی نه برای آرام‌بخش‌دادن
‏شاید از نگاه ریک اینطور ‏به‌نظر رسیدم که
.‏فکر می‌کنم این تفریح جالبیه ...‏چون پای تلفن بهم گفت
،‏«اگه بیای اینجا ،‏و با بچه‌ها غواصی کنی
،‏و آماده نباشی که بهشون آرام‌بخش بدی
‏«بچه‌ها رو می‌بینی «.‏و بعد می‌میرن
.‏این نقشه هنوز نامعقول به‌نظر می‌رسید ‏مطمئناً جواب نمی‌ده
‏و فکرِ اینکه فقط جسد ‏بچه‌ها رو از اونجا بیرون بیاریم
‏برام خیلی سنگین بود
...‏تاحالا چندبار جسد جابجا کردی
‏که توی غارها مونده باشه؟
،‏تعدادش زیاد دو رقمی نیست ‏ولی فکر کنم حدود ۹ بار
‏سال ۱۹۹۴ رفتم مکزیک
،‏توی یه غار خیلی عمیق ‏غار به عمق ۱.۰۰۰ متری
‏دوست صمیمیم به‌عنوان یه غواص ‏توی اون پروژه عملیات داشت
‏و یه تصادفی پیش اومد و فوت کرد
‏ضربه‌ی سنگینی بود، چون دوست ‏خیلی نزدیکم بود، و خیلی تجربه‌ی مستقیمی بود
،‏روی برانکارد نبود ‏و کفن‌پوش هم نبود
‏علی‌رغم تردیدهای هری، من بیشتر و ‏بیشتر متقاعد می‌شدم که این تنها راهه
‏پس روز بعد، طرحم رو ‏به درک توضیح دادم
.‏من گفتم ایده‌ی افتضاحیه :‏و ریک گفت
«‏«اگه تنها راه همین باشه چی؟
‏من خیلی تردید داشتم
‏ولی به استعدادها و ‏توانایی‌هاشون باور داشتم
‏ریک گفت
‏یه تیم از غواص‌های حرفه‌ای ‏از سراسر دنیا می‌خواد
،‏پرسیدم
‏«اگر بتونی بهترین تیم ‏در جهان رو تشکیل بدی
،‏که بتونی این‌کارو کنی «‏کیا رو انتخاب می‌کنی؟
:‏از جان یه پیام گرفتم که نوشته بود
‏«فکر می‌کنیم زمان برای تخلیه بتونه حیاتی باشه
«.‏«یعنی به تو و جیسون نیاز داریم
‏داشتم از سازه‌های داخلی ،‏یه ساختمان بالا می‌رفتم که
:‏گوشیم رو چک کردم و دیدم کریس نوشته «.‏«امشب پرواز داریم
،‏تا پایان تعطیلاتم یکی دو روز مونده بود
‏تا بالا رفتن از یه کوه توی ایتالیا رو شروع کنم
:‏یه پیام گرفتم که نوشته بود «چقدر فوری می‌تونی حاضر شی؟»
‏داشتم به رئیسم زنگ ‏می‌زدم تا مرخصی بگیرم
‏راستش می‌خواستم شنبه‌اش ‏برم مهمونی دوستم
،‏وقتی متوجه شدم قراره برم تایلند
‏رفتم ملاقات پدرم تو خانه‌ سالمندان
‏باباش، غواصی در غار ‏رو درک نمی‌کرد
،‏قطعاً کمتر از من ‏و اونا یه جوک بین خودشون داشتن
‏مدام ازم می‌پرسید ،‏کِی بی‌خیال غواصی در غار می‌شم
‏چون که مشخصه که نگرانش می‌کرد. و منم همیشه :‏باهاش شوخی می‌کردم می‌گفتم
،‏«اوه، راستش این آخرین غواصیم بود «.‏دیگه تموم کردم
:‏و می‌گفت «.‏«چقدر عالی، خیالم راحت شد
‏و بعد به من نگاه می‌کرد و وقتی می‌فهمید
‏دارم سرکارش می‌ذارم ‏خنده سر می‌داد
،‏پس یه گپی باهم زدیم ‏و روز بعد رفتم
،‏وقتی به غار رسیدیم
‏از ون که پیاده شدیم جلوی دریایی از ‏دوربین‌ها که به ما خیره بودن سبز شدیم
‏یه مقدار برام ترسناک بود راستش
،‏جان و ریک رو پیدا کردیم ‏و اونا یه‌کم ژولیده بودن
:‏اولین چیزی که گفتم این بود
‏«ببینین، اول باید توی غار غواصی ،‏کنم و تا تهش برم، خودم بچه‌ها رو ببینم
‏«خودم رو متقاعد کنم که هیچ راه دیگه‌ای «.‏برای بیرون کشیدن‌شون نیست
‏من و همکارم کریگ ‏به‌سمت بچه‌ها شنا کردیم
‏راستش فقط یه سوراخ گِل‌آلود بود
،‏به‌محض اینکه روی سطح آب اومدم ‏کثافت‌ها روی آب شناور بودن
‏یعنی در آخرین تالار بودیم ‏جایی که بچه‌ها بودن
‏وقتی متوجه شدم که قراره واقعا ،‏این بچه‌ها رو ملاقات کنم
‏البته که به بچه‌های خودم فکر کردم
،‏از اینکه چقدر لاغر بودن ‏یه‌کم ترسیدم
،‏و شنیدم چندتاشون سرفه می‌کردن ‏سرفه‌های خیلی خیس
،‏به‌نظرم ضعیف می‌اومدن ‏ولی برام باورنکردنی بود که هنوز
،‏هیچ‌کدومشون اثری از ترس ‏گریه و نگرانی توشون دیده نمی‌شد
‏مربی ایک به بچه‌ها می‌گفت مراقبه کنن
‏گفت: «بیاین تنفس‌مون رو زیرنظر بگیریم «.‏و ذهن‌مون رو آروم کنیم
‏پس می‌تونستن انرژی‌شون رو ذخیره کنن
‏تمام مدت که شنا ‏می‌کردم
‏فکر می‌کردم قراره چیکار کنیم
،‏و گمونم همون‌موقع بود که تصمیم گرفتم
‏«آره، مجبورم با همین «.‏نقشه موافقت کنم
،‏در اون مقطع، نیرو لازم داشتیم ‏کسایی که بتونن
‏یه مقدار از کار رو از ‏دوش جان و ریک کم کنن
‏ما یه جورایی تیمی بودیم که از ‏قبل توی تایلند زندگی می‌کردیم
.‏یه جورایی مربی‌ غواصی بودیم ‏بیشترمون از اروپا بودیم
‏فوراً توی تیم‌مون آوردیمشون
،‏تیم آماده بود ‏ولی مقامات تایلندی
‏هنوز تمایلی نداشتن این ‏تصمیم رو بگیرن و اجازه رو صادر کنن
،اگه کامل آماده نباشیم، یا ریسکی توی کار باشه اونا رو جابجا نمی‌کنیم
،‏وضعیت درحال بدتر شدنه ‏ذخایر هوا داره تموم می‌شه
‏و مشکل دیگه‌ای که داره به‌وجود ‏میاد پیش‌بینی باران‌های موسمیه
،‏حالا دوتا ثانیه‌شمار داشتیم ‏یکی اکسیژن یکی آب‌وهوا
‏...بعد از ظهر باران همراه با ،‏رعدوبرق داره شکل می‌گیره
‏این نشانه‌ شروع باران‌های موسمیه
‏نیروهای دریایی تایلند می‌خوان ریسک‌شون ‏صفر باشه. چنین چیزی شدنی نیست
‏ولی ظاهراً چیزی که ورق رو برگردوند ‏آقایی به‌نام "جاش موریس" بود
:‏وقتی من رسیدم، گفتم ،‏«من یه آموزشگاه صخره‌نوردی و غارنوردی دارم
«.‏«و زبان تایلندی هم بلدم ‏من و تنیت با همدیگه کار می‌کردیم
‏بعدش به ورن برخوردم، که بهم خبر داد ‏اوضاع آنچنان هم «هلو برو تو گلو» نیستن
...‏من به [بوق] دسترسی دارم... پس
‏- پس الان به حرف‌مون گوش می‌دن ‏- همین امروز صبح بهش برخوردم
.‏و خوشحال می‌شم به‌خاطر شما صحبت کنم ‏باید یادداشت‌برداری کنم؟
.‏جان به‌طرز آشکاری مضطرب بود ،‏و گفت: «اگه بارون بباره
،‏«و آب بالا بیاد ‏هیچ‌کی نباید بره تو اون غار
.‏«وضعیت اونجا افتضاحه
‏«بهشون پتو دادیم ،‏و همه‌شون خوشحال به‌نظر میان
،‏ولی محوطه بوی گند میده
،‏غذا ندارن، بدن‌شون زخمه «.‏به‌زودی مریض می‌شن
‏گفتم: «چی داری میگی؟ .‏هیچ‌کدوم اینا رو نشنیده بودم
«‏«چقدر غذا دارن؟ :‏و گفت
«.‏«حدود ۱۰۰ وعده دارن
‏- اکسیژن در چه سطیه؟ خبر داریم؟ ‏- اندازه گرفتیم ۱۵ درصده
‏ولی... می‌تونه ‍۱۶ درصد هم باشه
‏می‌دونی که ما با ایمنی کار می‌کنیم
‏غواصی چطور؟ ‏حس‌تون درباره‌ی اون چیه؟
.‏بی‌نهایت، بی‌نهایت ریسک داره ‏ولی هیچ شانس دیگه‌ای نداریم
‏فکر می‌کنی هیچ شانسی نیست؟
...‏- اگه غواصی نکنن ‏- داری ضبط می‌کنی؟
‏نهایتاً، اون شب حضاری که ‏می‌خواستیم رو گیر آوردیم
،‏وزیر کشور اومد ‏و باهمدیگه اومدن
،‏توی اتاق ‏و من در ترجمه کمک کردم
‏ما نقشه رو قدم‌به‌قدم ‏براشون توضیح دادیم
‏فکر کنم بزرگ‌ترین سؤالی ‏که هنوز مردم داشتن
‏این بود که چقدر ریسک داره؟ و «.‏منم گفتم: «بی‌نهایت ریسک داره
‏ولی اگه بتونیم یه بچه رو زنده ،‏برگردونیم پیش پدرمادرش
«.‏«این برای من موفقیت محسوب می‌شه
‏یه عالمه سؤال پرسیدن
‏«چرا این دارو رو انتخاب کردم؟ «‏چرا این دوز رو انتخاب کردم؟
‏و همه‌ش مجبور بودم براشون تأکید کنم که ،‏«ببینید، این بهترین حدس منه
،‏«هیچ‌کس قبلاً تاحالا این‌کارو نکرده «.‏کاملاً پذیرای پیشنهادات بهتر هستم
‏حس یه دلال ‏ماشین دست دوم بهم دست داده بود
‏که سعی داره یه بمب قدیمی رو ....‏به چندتا آدم از همه‌جا بی‌خبر بفروشه
‏و فقط... فقط حس کردم یه دروغگوئم
:‏همه‌ش می‌پرسیدن «‏«نمی‌شه همون‌جا ولشون کنیم؟
‏هی این گزینه می‌اومد روی میز
‏و گفتم: «خب، اونجا «.‏اکسیژن داره تموم می‌شه
‏و محاسبه کردم ‏باید ۲.۰۰۰ وعده غذا اونجا ببریم
‏و به‌محض اینکه بارون دوباره شروع بشه ‏نمی‌شه از اون جریان‌های آب شنا کرد
‏و بعد من و تنیت برگشتیم سر یه جلسه‌ی دیگه
،‏و یه جا به وزیر کشور گفتم
‏تنها ضمانتی که می‌تونم بهتون بدم ‏اینه که اگه غواصی نکنن
،‏«همه می‌میرن
.‏«بهتون حق میدم، قربان ،‏جفت گزینه‌ها افتضاح هستن ‏
«.‏«ولی یکیش بدتر از اون یکیه
‏صبح روز بعدش، هنوز ،‏بهمون اجازه نداده بودن
‏ولی یه نقشه‌ی واقعی و ،‏راهبردی چیده بودیم
‏همراه ریز به ریز جزئیات ‏که چطوری کار می‌کنه
،‏از اینکه چطور حمل‌شون می‌کنیم ‏تا اینکه بسته‌بندی‌شون می‌کنیم
‏کپسول هوا قرار بود بیاد ‏جلوی بچه‌، نه پشتش
،‏پس وقتی با صورت رو به پایین شناور هستن ‏اون مخزن براشون حکم قایق رو داره
‏فهمیدیم که ماسک‌های ...‏فشار مثبت لازم هست
،‏این‌طوری اگه نشت می‌کرد ‏به‌طرف بیرون می‌رفت نه داخل
‏و برحسب اتفاق آمریکایی‌ها ‏ چهارتا از این ماسک‌ها داشتن
.‏پس این یعنی حالا باید چندین‌بار می‌رفتیم ‏باید ظرف سه روز هر روز می‌رفتیم اون‌تو
‏یه مانوری صورت گرفته بود
‏آمریکایی‌ها بهش می‌گفتن مانور سنگ
‏برای تمرین یه ایده ‏یه مانور بزرگ لازمه
‏یه‌جورایی تخلیه رو به بهترین شکلی که ‏می‌تونستیم شبیه‌سازی کردیم
‏
...‏اگه آب بالا اومد
‏مفید بود، ولی بیشتر ‏برای مقامات مفید بود
،‏یهویی متوجه شدن ‏ایده‌مون اون‌قدر هم هردمبیل نیست
‏و شاید می‌تونستیم اجرایی‌اش کنیم
‏یکی از مسئولین روابط خارجه :‏از استرالیا اومد پیشم و گفت
،‏«ببین، برای شفاف‌سازی کامل
‏«باید بهت بگم اگه مشکلی پیش بیاد
‏در طی عملیات نجات، بعید نیست که
‏عاقبتت به سیستم قضایی «.‏تایلند سپرده بشه
«‏و گفتم: «چی؟ یعنی زندانیم می‌کنن؟
‏و گفت: «آره، این یه جورایی ،‏بدترین سناریوئه
«.‏«و قوانین اینجا زیادی خشن هستن
،‏اگه مشکلی پیش می‌اومد
‏نظرات عموم خیلی سریع ‏بر ضدّشون می‌شدن
‏یه نقشه‌ی تخلیه چیده شده بود
،‏ما رو سوار ون کنن ‏ما رو از راه‌های فرعی ببرن
.‏به ساختمان سفارت ‏خیلی جیمز باندطور
‏یک پرده‌ی سبز برای
،‏حفظ حریم خصوصی کشیدن ورودی غار رو سد می‌کنه
‏این شاید یه نشانه‌ی دیگه باشه که نشون میده این ‏عملیات نجات می‌تونه به‌طرز باورنکردنی‌ای خطیر باشه
:‏حوالی ۲ صبح بود که وزیر کشور گفت
‏«خیلی‌خب، فرض رو بر این بگیرین که ،‏فردا نقشه عملی می‌شه
«.‏«و صبح بهتون چراغ سبز می‌دیم
،‏هرشب باهم صحبت می‌کردیم
،‏و شب قبل از اولین روز نجات
...‏که تصادفاً ۲۸اُمین سالگرد ازدواج‌مون بود
،‏ولی اون شب باهاش صحبت کردم ‏و گفت که می‌خوان چیکار بکنن
،‏گفت‌و‌گوی افتضاحی بود ،‏چون که گفت: «ببین
...‏«فکر نمی‌کنم
‏جواب بده، فکر می‌کنم احتمالا «.‏تحت‌تأثیر داروی بیهوشی غرق بشن
.‏اون شب خیلی بد خوابیدم ،‏دراز کشیده بودم و فکر می‌کردم
‏«من کی باشم که ریسک کنم و «‏بچه‌ها رو به این شکل بکِشونم بیرون؟
‏ولی اینکه برم پی کارم و اونا رو ول کنم ‏غیرممکن بود، نمی‌تونستم انجام بدم
‏یه چیز دیگه هم که بهم ‏جرأت داد این‌کارو بکنم
‏پدرم بود
،‏پدرم دکتر بود ‏متخصص عروق بود
‏چیزی که بیشتر از هرچی از پدرم یاد گرفتم
‏طرز رفتار کردن با بقیه بود
‏می‌دونین، مرد خیلی دست‌ودل‌بازیه
‏برای من درس خوبی بود که سعی کنم ‏همون شکلی که اون با دیگران رفتار می‌کرد رفتار کنم
‏لطفا نزدیک محوطه نشوید
‏پخش زنده نکنید
‏لطفا همه‌چی رو جابجا کنید
‏خبرنگاران اذعان دارند به آنها ‏دستور داده شده عقب بیایستند
‏شایعاتی در اردوگاه دهان‌به‌دهان می‌شن
‏مبنی براینکه عملیات نجات قراره امروز اجرا بشه
‏بستگان بچه‌ها فقط می‌تونن نگاه ‏کنن و با اضطراب صبر کنن
،‏برای عملیات نجات نهایی ‏تیم‌های پزشکی تایلند
...‏مشغول اجرای مانورهای نجات هستن
‏طی شب تونستم به پزشک‌های تایلندی بگم که
‏داروها رو در سرنگ‌های ‏از قبل پرشده آماده کنن
‏اساساً مجبور شدم به ‏بقیه‌ غواص‌ها یاد بدم
‏به بچه‌ها یه بار دیگه تزریق کنن
‏قراره در تالار نهایی به ،‏بچه‌ها آرامبخش داده بشه
‏ولی بیشتر از ۲ ساعت طول می‌کشه ‏تا با غواصی بیاریمشون بیرون
‏بنابراین اون آرامبخش اثرش می‌رفت
‏برای ما [غواص‌ها] ضروری بود ‏تا دوباره آرامبخش تزریق کنیم
‏پس یه کلاس نکات ابتدایی بیهوشی داشتیم
:‏اساساً فقط گفتم ،‏«فرو کنین توی پاشون
،‏ترجیحاً بیرون ران‌شون ‏یهو فرو کنین به لباس غواصی‌شون
‏«و مهم نیست اگه ‏به استخوان بزنین
«.‏«هیچی مشکلی ممکن نیست پیش بیاد ‏یه بار دیگه، بهشون دروغ گفتم
‏واقعا فقط بهشون جرأت ‏دادم که این‌کارو بکنن
‏دیروز ما
‏نقش همه افراد و پروتکل‌ها رو بررسی کردیم
‏امروز راجع‌به رفتن ‏به داخل صحبت می‌کنیم
‏تا ۳۰ دقیقه‌ی آینده ‏ده غواص دارم که آماده‌ی رفتنن
،‏تیم طناب‌ شامل شش آمریکایی‌
‏پنج استرالیایی، پنج چینی، و شش ‏غیرنظامی متخصص طنابه
‏تالار سوم، محل هماهنگی
‏بین‌المللی تایلند خواهد بود
‏قسمت‌مون توی تالار سوم رو ،‏حصارکشی کردیم
‏ما ۱۵ تا کفن آوردیم محض ‏احتیاط اگه اوضاع خراب شد
،‏من مستقیم رفتم انتهای غار ‏همراه جیسون و جان و هری
‏همه‌مون موقعیت‌مون رو توی غار می‌دونستیم ‏و تقریباً به همون ترتیب رفتیم
‏با کمک نیروی دریایی من ‏اولین پسر رو آماده کردم
،‏باید کلاه مخصوص رو سرش می‌کردیم ...‏این جلیقه شناوری رو تنش می‌کردیم
‏این طناب‌ها رو وصل می‌کردیم و آماده‌ی ‏کپسول اکسیژن می‌شدیم
‏یه ترکیب خیلی ساده از ‏داروها رو پیشنهاد داده بودم
‏قرص زنکس، که یه تأثیر ‏ضد اضطراب خیلی قوی داره
‏دکتر بک اولین قرص رو به اولین بچه داد
‏پسرا تصمیم گرفتن کسایی که ‏مکان دورتری زندگی می‌کنن اول برن
‏تا بتونن خبر رو
‏بین والدین بقیه‌ی بچه‌ها ‏پخش کنن که اونا هم تو راهـن
‏پس اول آتروپین رو به ‏یه پاش تزریق کردم
،‏که یه عوارض جانبی ضد ایجاد بزاق داره
‏چون که به‌طور بالقوه‌ای می‌تونن ‏توسط بزاق‌شون خفه بشن
‏و بعد، تقریبا فوراً
‏پشت‌بندش ‏به اون یکی ‏پاش کتامین تزریق کردیم
‏که داروی بیهوشی اصلی بود
،‏سرنگ رو جلوشون نگه داشتم ‏و پاشون رو مالش دادم تا بگم که
‏قراره بهشون تزریق کنم
‏بچه‌ها حس راحتی کردن
‏حس کردن انگار
مثل خانواده‌شون به دکتر هریس اعتماد دارن
‏به‌محض اینکه بیهوش شدن
‏مثل این بود که ماسک رو ‏به یه عروسک بزنی
‏درباره‌ی ظاهر و باطن کارمون به‌ هیچ‌وجه ‏احساس خوشایندی نداشتم
‏منظورم اینه، دو چیز بودن ،‏که خیلی قدرتمند بودن
‏و‏ اون هل دادن یکی که بیهوشه
‏زیر آبه
‏و بعدش بستن ‏دست‌هاشون پشت‌شونه
‏جفت این چیزا حس ‏خیلی خیلی بدی می‌دادن
‏حس می‌کردم دارم ‏خلاص‌شون می‌کنم
،‏تو اولین سفرمون :‏جیسون سرم داد زد و گفت
«.‏«اوه، هری، زیاد نفس نمی‌کشه
:‏و من به بچه‌ها گفتم ،‏«این یه راه یه طرفه ست
‏«به‌محض اینکه شروع کردی ‏دیگه نمی‌تونی دست نگه داری
،‏«نمی‌تونی برگردی سراغ من ‏هیچ‌کاری از دستم برنمیاد
‏اگر سرِ آخر یه جنازه ‏رو از غار بیرون آوردی
«.‏«دیگه نمی‌شه کاریش کرد
‏توی تالار هشتم، من حس ‏کردم زمان داره تا ابد طول می‌کشه
‏یهویی طناب پیچ خورد
...‏و جیسون با یه بچه اومد بالا
‏نفس‌هاش رو چک کرد
‏فقط می‌تونم بگم ‏تنش خیلی زیادی توی محیط بود
،‏اینکه هنوز زنده بود ‏مثل این بود که
‏یه وزنه از روی دوشم برداشته شده
،‏ولی هنوز ۳۰۰ متر بود
‏هنوز باید ۱.۵ کیلومتر دیگه می‌رفتم ‏تا از غار دربیام
‏و بعد یهو شروع کرد خم کردن ‏و تکون دادن انگشت‌هاش
.‏شبیه زامبی شده بود ‏چشم‌مون ترسید
‏اونجا بهش یه تزریق دیگه کردیم ‏و منتقلش کردیم
‏به تالار خشک تا ببریمش ‏قسمت بعدی زیر سیل
‏جان بچه‌ی دوم رو برداشت
‏یادمه، جان نگاهم کرد «‏و پرسید: «اسمش چیه؟
«.‏«نمی‌دونم، جان
.‏عصبی بودم ‏اگه بخوام بی‌ادبانه بگم
‏میگم داشتم به خودم می‌ریدم
،‏درحالی‌که توی آب می‌کشوندمش بیرون ‏فقط یادمه حس مالکیت و تعیین تکلیف دارم
‏که خاطرجمع می‌شم که ‏بچه‌ی من زنده بمونه
‏کریس بچه‌ی سوم رو برداشت
‏نمی‌تونستی دستت ‏جلوی صورتت رو ببینی
‏گهگاهی، می‌شد یه چیزی رو ‏توی تاریکی دید زد
‏یادمه سعی می‌کردم توی ‏سوراخ‌هایی که رد نمی‌شم رد بشم
،‏یه فضای بزرگ‌تر پیدا می‌کردم ‏و دوباره و دوباره همین تکرار می‌شد
،‏بعد از اولین قسمت زیر آب ‏من با پسربچه‌ای که داشتم ادامه دادم
،‏توی یه کانال عمیق آب روی سطح آب اومدم ‏و هیچ خشکی‌ای نبود
‏و پسرک دوباره شروع کرد ‏تکون‌دادن انگشت‌هاش
‏پس من ویال‌های ‏کتامین رو بیرون آوردم
،‏دست‌هام داشت می‌لرزید ‏چون تاحالا تزریق نکرده بودم
،‏تونستم یکی ویال‌ها رو بیرون بیارم ،‏یه سوزن اضافی برداشتم
،‏از محفظه‌اش بیرونش آوردم اشتباهاً] ‏زدم توی انگشتم]
‏خوش‌شانس بودم ‏به ویال کتامین وصل نبود
‏وگرنه دوتا جنازه روی سطح آب می‌بود
‏بهش تزریق کردم
‏دیگه انگشت‌هاش رو خم نکرد
،‏جان به تالار رسید ‏و به‌نظر رسید بچه
‏درست تنفس نمی‌کنه
‏مجبور شدم کپسول‌های ‏اکسیژن بچه‌ها رو عوض کنم
‏و دیگه نمی‌تونست ‏با ماسک نفس بکشه
‏ماسک رو بردار
،‏ماسک رو برداشتیم ‏و حالش بهتر شد
‏و دوباره ماسک رو سرش گذاشتیم ‏و دوباره حالش بد شد
‏و این چندبار تکرار شد
‏جان واقعا نگران بود
‏می‌خواستم سریع به‌سمت خروجی برم ‏و اونطوری کار تموم می‌شد
‏ماسک مشکلی نداره
‏واقعا حس یه اراده‌ی محض داشت
‏چون‌که تک‌تک بافت‌های ‏بدنم می‌خواستن برن بیرون
‏ولی می‌دونستم نمی‌تونم این‌کارو بکنم
‏چون می‌دونستم اینطوری سرِ آخر ‏بجای بچه با یه جنازه می‌رفتم بیرون
،‏تا وقتی جان با بچه رفت ‏به‌نظر می‌اومد درستش کردیم
‏وقتی برمی‌گردیم ‏به بخش نهایی زیر سیل
‏اونجا همیشه ‏سخت‌ترین چاه برای رد شدن بود
‏با بچه از هیچ‌ طرفی جا نمی‌شدیم
‏باید اول اونو هل می‌دادیم تو ‏و بعد خودمون بعدش می‌رفتیم
،‏و بعد درحالی‌که به تالار سوم نزدیک می‌شدیم ‏صدای وزوز پمپ‌ها رو می‌شنیدیم
‏با بچه روی سطح آب اومدم
‏دوجین دست آماده بودن تا ‏بچه رو از دستم بگیرن
‏مستقیم بذارنش روی برانکارد
‏- سی کیلو ‏- سی کیلو
.‏بچه‌ی شماره یک زنده بود، نفس می‌کشید ...‏فکر کنم این
‏مشوق بزرگ روحیه‌مون بود
‏یک، دو، سه
‏ما مسئول بردنِ
‏بچه‌ها از تالار سوم به ورودی غار بودیم
‏دویست نفر نیرو می‌خواستیم
‏من در تالار سوم با بچه‌ام ‏روی سطح آب اومدم
‏خیالم راحت شد
!‏یک، دو، سه، بکشین
!‏بکشین
‏گزارش‌هایی هست که ‏باید بگم تأییدنشده هستن
‏مبنی بر اینکه الان ۲ پسر ‏از غار بیرون آورده شدن
‏لحظاتی پیش دیدم که ‏یه آمبولانس دیگه داره میره داخل
‏شاید پسر سوم هم ‏داره بیرون میاد
...‏منم با پسرم رسیدم
‏این محموله‌ی ارزشمند رو تقدیم کردم
‏یادمه جان بهم گفت؛ .‏«هر سه‌ تاشون رو بیرون آوردیم
«.‏«فوق‌العاده ست، سه از سه
:‏بعد بهم نگاه کرد و گفت
.‏«بجنب، استنتون، گند نزن توش «.‏باید چهارمی هم بیاریم
‏ریک آخرین بچه رو برداشت ‏و رفت بیرون غار
.‏به دکتر بک گفتم: «خودشه «.‏بیا فردا چهارتا بیرون بیاریم
‏نیروهای دریایی پیش ‏من همه‌شون نگران بودن
‏امیدوار بودیم اون بچه‌ها
‏جان سالم بدر ببرن ‏و برگردن پیش والدین‌شون
‏فقط می‌تونستیم دعا کنیم
‏درحالی‌که به‌سمت ،‏تالار هشتم شنا می‌کردم
‏میدان دیدم صفر بود
...‏دست‌هام روی طناب می‌کشیدم
‏یهویی دستم به یه چیز خورد ‏که حس کردم یه ماهی مُرده ست
،‏کریگ و ریک به‌شدت مضطرب به‌نظر می‌رسیدن «.‏و داشتن می‌گفتن: «زودباش، بیا بیرون
‏بجنب، نفس نمی‌کشه
«.‏«فکر می‌کنیم این بچه نفس نمی‌کشه ‏فوراً تجهیزاتم رو درآوردم
،‏فکر کردم: «خب، می‌دونین «.‏خودشه، اولی‌شون مُرد
‏خیلی آبی به‌نظر می‌رسید
‏خیلی سرد و عاری از زندگی
‏و منم نتونستم خودم رو ‏متقاعد کنم که نفس می‌کشیده
،‏کم‌کم می‌خواستم دهان‌به‌دهان رو شروع کنم
‏ولی درست قبل اینکه شروع کنم ‏آرواره‌اش رو محکم فشار دادم
‏تا راه هوا رو باز کنم، و با همین ‏شروع کرد به نفس کشیدن
‏ولی من هنوز خیلی نگران بودم
‏هنوز نمی‌تونستم خودم رو ‏متقاعد کنم این بچه بتونه زنده بمونه
،‏کل مسیر همین همین شکلی بود ‏بین ۲.۵ تا ۳ ساعت
،‏فقط برای رفع نگرانی خودم ‏روش رو برگردوندم
‏تا بتونم صورتش رو ببینم
‏خواب به‌نظر می‌رسید
‏منتها بر حسب اتفاق ‏زیر آب خوابیده بود
‏به‌محض اینکه روی سطح آب می‌اومدیم
‏یه حس پیروزی و شادی ‏فوق‌العاده به آدم دست می‌داد
‏عملیات امروز موفقیت باورنکردنی‌ای بود
‏و پس از ۱۶ روز انتظار
‏حالا می‌تونیم چهره‌ی ‏وایلد بور رو ببینیم
‏یه حس بی‌ایمانی بود که ‏این تکنیک جواب بده یا نه
‏چهار نفر از بازیکنان فوتبالی که توی اون غار ‏در تایلند گیر افتاده بودن بیرون اومدن
‏پس ۸ پسر و مربی‌شون ‏همچنان گیر کرده‌اند
.‏جان‌شون هنوز در خطره ‏ماجرا تمام نشده
‏کاری رو انجام داده بودیم ‏که فکر می‌کردیم باورنکردنی و نشدنیه
‏حالا باید ۲ بار دیگه هم ‏انجامش می‌دادیم
‏خبر فوری از تایلند
‏یه پسر دیده شد که روی ...‏برانکارد منتقل شد
...‏پسر پنجم باید نجات پیدا کنه
‏امروز صبح یک پسر ...‏از غار بیرون آورده شد
‏اونجا آمبولانسی رو می‌بینیم که ‏اعتقاد داریم حامل ۶اُمین پسره
‏این عملیات بی‌نهایت ‏بدون مشکل اجرا شد
‏و اون به‌نظر میاد حامل ۷امین پسر باشه
‏بچه‌ها دارن بیرون میان
،‏بچه‌ی هفتمی نیست ‏بلکه بچه‌ی هشتمیه
‏هشتمین وایلد بوری بیرون اومد
.‏از لحاظ آب‌وهوایی یه روز دیگه فرصت هست ،‏چندین روز گذشته
‏خوش‌شانسی بزرگی داشتن
‏این باران‌های موسمی ‏به‌نظر میاد متوقف شدن
‏ولی پیش‌بینی‌ای که مدام می‌شنیدیم ‏این بود که قراره حتما بارون بیاد
‏و اومد
‏بارون سنگینی بود
‏و بند نمی‌اومد
‏این بارون خیلی سریع ‏غار رو زیر سیل می‌بره
‏ما شب رو با گوش‌دادن ‏به بارون گذروندیم
،‏خیلی خیلی شدید بود
‏در عجب بودیم توی غار ‏چی قراره بشه
‏تنها موقعی بود که ،‏ریک و جان رو مضطرب دیدم
‏که کم‌کم داشت من و ‏کریگ هم نگران می‌کرد
‏صبح از خواب بیدار شدیم
‏و دیدیم کل اونجا لبریز آبه
‏نگران بودیم که سدهایی که ‏آب رو منحرف می‌کردن
‏کنار رفته باشن
‏تا ابد نمی‌تونستن نگهش دارن
‏سدهای آب دوومی ندارن
‏این همه‌چی رو نابود می‌کنه
‏صبح وقتی به‌ جلسه‌ی ،‏قبل غواصی‌مون رفتیم
،‏بعضی از بچه‌ها می‌گفتن ،‏می‌دونین
‏«با این اوضاع باید بریم تو غار؟ «‏باید جون‌مون رو به‌خطر بندازیم؟
:‏و بعضی‌هامون هم می‌گفتن
،‏«اگه امروز نریم
«‏و فردا دیگه هیچ فرصتی نباشه چی؟
‏و من حس کردم باید فوراً ‏عملیات رو تموم کنیم
‏پا شدیم و مستقیم ‏رفتیم تو غار
.‏و بقیه هم دنبال‌مون اومدن ‏پس این تصمیم رو گرفتیم
‏پس متوجه شدیم در روز آخر ‏قراره ۵ نفر رو بیرون بیاریم
،‏قبل از اینکه بریم تو غار ‏تصمیمی که گرفته شد
‏این بود که من اولین ...‏بچه رو بیرون بیارم
‏درحالی‌که شنا می‌کردم ‏ذهنم مغشوش بود
‏«یا خدا، یعنی به اندازه‌ی ‏کافی مهارت دارم؟
‏«پدر مادرا چی؟ «‏دوستان توی غار چی؟
‏بار سنگینی بود بر دوشم
.‏«اگه بمیرن، نابود می‌شم «‏قراره دائم‌الخمر بشم؟
«‏می‌دونین، «عقلم رو از دست می‌دم؟
‏مربی رو به من سپردن
،‏به‌محض اینکه نگهش داشتم ‏رفتم روی حالت انجام دادن کارم
‏همه‌چی داشت خوب پیش می‌رفت
،‏اون دقایق پایانی رو یادمه
.‏با خودم فکر می‌کردم: «تقریبا رسیدم «‏قراره چیکار کنم؟
‏چون خیلی اشکم دم مشکم بود
«‏«وقتی رسوندمش قراره گریه‌ام بگیره؟
،‏جان بعد از من رسید ‏بعدش ریک رسید
‏و بعدی نوبت کریس بود که برسه
،‏مدام منتظر موندم و منتظر موندم ‏ولی اون نیومد
،‏من تمام راه تا بخش نهایی رو رفتم
.‏سخت‌ترین بخش ،‏بچه رو با خودم تا اینجا آورده بودم
‏می‌دونین، محموله‌ی ارزشمندم
‏جایی معمولی‌ای نیست که اونجا طناب به اون شکل بالاسرت باشه
،‏باید یه دستت اینطوری باشه ‏بچه هم اون یکی دستت
.‏طناب هم بالا سرت ‏خیلی موقعیت سختیه
،‏و بعد یه چیزی تو اون روز آخر تغییر کرد
‏و همه‌مون تو اون بخش مشکل داشتیم
‏درست لحظه‌ای که داشتم از ،‏یکی از گوشه‌ها رد می‌شدم
‏باید طناب رو از این دستم به ‏اون یکی دستم می‌دادم
‏ولی از دستم پرید اون‌ور
‏این طناب عزیز
‏اطمینان می‌داد که صحیح و سالم ،‏از آب بیرون می‌آیم
،‏چیزی که آدم نمی‌خواد گمش کنه ،‏چیزی که آدم هیچ‌وقت نمی‌خواد ولش کنه
‏من ولش کردم
‏و نمی‌دونستم اکسیژن بچه ،‏ممکنه تموم بشه یا نه
‏فقط من و دکتر هریس ‏توی تالار نهم بودیم
‏همه تاالان باید بیرون رفته باشن
،‏فکر می‌کردم کوچک‌ترین بچه از قبل رفته
‏ولی آخرین بچه که پایین اومد ‏پسری به اسم مارک بود که ۲۹ کیلو بود
‏مارک با اختلاف‌ترین ‏ریز اندام‌ترین بچه از بین‌شون بود
:‏به همدیگه نگاه کردیم و فکر کردیم .‏«اون ماسک اندازه‌اش نمی‌شه
‏«نمی‌تونیم اینجا ولش کنیم و ‏فردا برگردیم
‏«چون فکر نمی‌کنم «.‏فردا فرصتی باشه
‏ما ماسک رو امتحان کردیم
،‏سعی کردیم دور و برش چیزمیز بچپونیم ‏سعی کردیم زیرش کلاه بذاریم
‏سعی کردیم تا جایی که ‏می‌شه تنگش کنیم
‏پس به معنای واقعی داشتیم ‏دماغ بچه رو له می‌کردیم
‏ولی هیچ راهی نبود بشه ‏جلوی ورود آب رو گرفت
‏بنا به دلایلی ما ‏یه یدکی آورده بودیم
‏همینطور یه ماسک صورت کامل
‏درمقایسه با اون‌یکی ماسک‌ها، این‌یکی ‏شبیه یه اسباب‌بازی صورتی کوچیک بود
‏و وقتی سعی کردیم تا بندهای ‏این ماسک یدکی رو محکم کنیم
‏ضامنش شکست
‏و آب وارد شد
،‏پس عقب بردیمش، یه بار دیگه امتحان کردیم ‏بعد دوباره شکست
‏فقط روی صورتش بود و می‌دونستیم ،‏اگه یه طرفش جایی بخوره
‏کار بچه تمومه
‏می‌تونستم ببینم که ‏جیسون خیلی ناراضی بود
،‏آخرین بچه بود و فکر می‌کردم
‏«بیچاره جیسون،» می‌دونین؟ «آخرین بچه «.‏قراره اونی باشه که غرق می‌شه
‏«و جیسون مجبوره «.‏باهاش سروکار داشته باشه
‏باید خیلی آهسته و آروم می‌رفتم
‏منتظر موندیم و منتظر موندیم
،‏و کریس نیومد ‏پس خیلی دلواپس شدیم
‏علی‌رغم وول خوردن توی آب ،‏سعی می‌کردم طناب رو پیدا کنم
.‏نمی‌تونستم پیداش کنم ‏مدام کابل برق پیدا می‌کردم
‏اون کابل برق احتمالا ‏برمی‌گشت به تالار سوم
‏پس شروع کردم دنبال کردنش
،‏بعداز فکر کنم ۱۰ دقیقه ‏از یه تالاری سر درآوردم
‏گیج شده بودم
‏انتظار داشتم سر از ،‏تالار سوم دربیارم
‏جایی که امدادگرها بودن. توی تالاری ‏روی سطح آب اومدم که خالی بود
!‏آهای
‏اگه تونستم یه تالارِ ،‏ناشناخته پیدا کنم
،‏کاملاً خارج از مسیر اصلی
‏هیچ‌کسی پیدامون نمی‌کنه
‏من با بچه توی آخرین تالار هوادار ،‏روی سطح آب اومدم
‏و فوراً جلوم هیئت کریس
‏و یه بچه روی پاهاش بود
:‏و فوراً فکر کردم «.‏«یکی‌شون رو از دست دادیم
،‏وقتی جیسون رو دیدم ‏متوجه شدم توی غار برعکس رفتم
‏فهمیدم برگشتم تالار چهارم
،‏جیسون رفت به‌سمت تالار نهایی ‏و بعد هری پیداش شد
،‏گفتم: «ببین، رفیق ،‏تو فقط اینجا بمون، ذهنت رو آروم کن
.‏«من بچه رو آخرسر می‌برم بیرون «.‏تو هروقت آماده بودی بیا
‏وقتی صدای وزوز پمپ رو ‏شنیدم، فهمیدم
.‏نزدیک تالار سوم هستم ،‏درست قبل از اینکه بچه رو تحویل بدم
،‏بغض کردم ‏چون می‌دونستم زنده میره بیرون
‏خیلی‌خب، سه، دو، یک
‏وقتی شنیدیم هری داره ،‏بچه‌ی کریس رو میاره
‏برای هری دلگرم شدم
‏و خوشحال شدم که ‏اونم تونسته اینو تجربه کنه
‏آدم‌های درشت‌اندامی از ،‏نیروی هوایی آمریکا اونجا بودن
‏بچه رو ازم گرفتن
‏بردنش روی یه برانکارد ‏و از تپه بالا بردنش
‏و دیگه رفت
‏یهویی حس‌وحال فوق‌العاده شد
...‏یه بطری جک دنیلز باز کردیم
‏راستش کار مجازی نبود
،‏از پسش بر اومدیم ‏باورم نمی‌شه
‏می‌دونستم نیروهای دریایی تایلند ‏و دکتر بک هنوز باید بیرون می‌اومدن
‏و هنوز براشون نگران بودیم. آخه هنوز ‏ یه غواصی چالش‌برانگیز پیش‌رو داشتن
‏و یهویی یه ناله شروع شد که ‏یه مشکلی پیش اومده
‏یکی از پمپ‌های اصلی تالار سوم ترکید
‏و شروع کرد آب پاشیدن
‏اوه، خدای من، سطح آب ‏خیلی سریع داره بالا میاد
،‏و رگولاتور اکسیژن نداریم ‏باید از اینجا بزنیم به چاک
‏منتظر دوتا نیروی دریایی دیگه بودیم
‏و در همین حین که آب شروع کرد پر شدن
.‏- اون دوتا نیروی دریایی پیداشون شد ‏- بعد کل تالار رفت زیر سیل
‏ما با زور با نگه داشتم ‏نفس‌مون بیرون اومدیم
‏با خودمون می‌گفتیم حتما این‌کار :‏کارِ بانوی غاره که میگه
،‏«به چیزی که می‌خواستین رسیدین «.‏حالا وقت رفتنه
!‏ممنون
‏و بعد نیروهای دریایی ‏آخرین نفر بیرون می‌اومدن
،‏به‌محض اینکه اومدم بیرون ‏پسرم رو صدا زدم
«‏گفت: «بابا، کجا بودی؟
«‏«مأموریت غیرممکن
«‏شد «مأموریت ممکن
‏قلب آدم باید از سنگ ‏باشه که احساساتی نشه
‏گرچه که تو این عملیات
‏ما پیشگام بودیم
‏ولی صدها و صدها ‏نفر آدم تو اون غار بود
‏مردم اومدن کمک
،‏از کشورهای مختلف، زبان‌های مختلف ‏فرهنگ‌های مختلف
‏باهم جمع شده بودن
‏ممکنه سوءتعبیر باشه ولی
‏تنها چیزی که لازمه سخاوته
،‏و یک تلاش متحد
‏و حتما موفق می‌شید
‏به‌نظر می‌اومد خانمی که جلوم اومد
...‏مادر تایتان بود
‏کم‌سن‌ترین پسری که ‏تو اون روز آخر با خودم آوردم
:‏مامان تایتان گفت ،‏«از طرف همه‌ی والدین
‏می‌خوایم از همه‌ی شما به‌خاطر .‏کاری که کردین تشکر کنیم
‏«انگار که بچه‌هامون مُردن و بهشون ...‏یه زندگی دیگه بخشیده شد. و
‏«می‌دونین، نمی‌دونیم به «.‏چه زبونی تشکر کنیم
‏همه داشتن گریه می‌کردن
‏خیلی لذت‌بخش بود
‏با خودمون این خاطرات ‏رو خونه آوردیم
‏پدر و مادر و خانواده داشتن
:‏ریک زیاد نموند گفت «.‏«نمی‌خوام گریه کنم
‏احتمالاً از احساساتی شدن می‌ترسه
.‏فراموش نکنین ‏تایلند خونه‌ی دوم شماست
‏حس فوق‌العاده‌ی خلاص‌شدن ‏و سرخوشی و شادی
:‏یه پیام معمولی گرفتم که نوشته بود
‏«بیرون اومدم، وقتی برگشتم «.‏هتل بهت زنگ می‌زنم
‏پس نهایتاً زنگ زد
،‏و فقط داشتم ور ور می‌کردم، می‌دونین
‏اون‌موقع بدنم پر آدرنالین بود
‏و حتما باید حداقل ،‏ده دقیقه حرف زده باشم
‏و آخرسر بألاخره یه نفسی چاق کردم و ‏همسرم یهویی اشکش سرازیر شد
،‏و آره، بهم گفت بابام فوت شده ‏همین چند ساعت پیش
،‏پس نمی‌دونستم چه حسی داشته باشم. می‌دونین ،‏یه نوسان تمام‌عیار احساسات بود
...‏از اینجا بودن یهویی رسیدم به
‏چی... «آخه چطوری امروز این اتفاق «‏افتاد، می‌دونین، از بین این‌همه روز؟
‏همه باهام همدردی کردن ‏و همه فرض کردن
،‏که مستقیم برمی‌گردم خونه ‏که بهش فکر کردم
:‏ولی فکر کردم «.‏«راستش این کمکی به حالم نمی‌کنه
‏و حتی بعد از پایان ،همون اولین روز
‏یه جورایی حس کردم از ،‏همین حالا حالم بهتر شده
،‏چون بابام زندگی فوق‌العاده‌ای داشت ‏و می‌دونین، به همین راحتی فوت کرد
‏و فکر کردم: «خب، از این بهتر «.‏نمی‌شد از صحنه‌ی روزگار بره
‏و یه‌جورایی کم‌کم شروع ‏کردم دیدن نیمه‌ی پر لیوان
:‏و کم‌کم فکر کردم ‏«خب، این یه دلیل دیگه
«‏« جشن‌گرفتنه
‏می‌دونین، داشتم به‌خاطر این بچه‌‌ها ‏جشن می‌گرفتم و همینطور پدرم
‏خیلی ممنون
‏معجزه پشت معجزه
‏یه وقتی تو آینده، می‌بینمشون
‏خب، فکر کنم خیلی افتخار می‌کنم
‏به کاری که کردیم
‏می‌تونین بگین داره تعهدش به یه ورزش مسخره‌ی اقلیتی که
‏هیچ‌وقت هیچکی جدی ‏نمی‌گیره‌اش رو داره توجیح می‌کنه
‏بله، قطعا زندگیم رو عوض کرد
‏و منو آدم پراعتماد به‌نفس‌تری کرد
،‏آخرین نفری بودم که برای تیم کریکت انتخابش کردن ‏اولین نفری بودم که برای عملیات نجات غار انتخابش کردن
:‏من قدیم‌ها نگران بودم ‏«آیا زیادی بی‌عاطفه‌ام؟
«‏«آیا زیادی بی‌احساسم؟
‏برای این سطح از وابستگی یه کارایی و یه هدف پیدا کردم
‏می‌تونی برای کارهای ‏خوب ازش استفاده کنی
"‏"وایلد بور
‏ازش پرسیدم: «با شاهزاده ویلیام «‏درباره‌ی چی صحبت کردین؟
:‏ریک گفت
«.‏گفت: «باید با امپ ازدواج کنی
‏تقریبا ۵.۰۰۰ نفر تایلندی در عملیات نجات همکاری کردند
‏همین‌طور صدها نفر از سراسر جهان شرکت کردند
‏چند روز بعد از نجات غار کاملاً زیر آب فرو رفت
‏چند هفته بعد شهرهای همسایه زیر سیل رفتن
‏هشت ماه طول کشید تا غار دوباره قابل‌دسترسی شود
..:: جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و اینستاگرام سايت ::.. .:: @bollbolljan_com ::.
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.