..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
ضبط بشه لطفا
...يک ، دو
"بنکسی" (هنرمند گرافيتي (نقاشی روی دیوار
خوبه؟ - آره -
براي شروع؛ اين چه جور فيلميه؟
خب، این فیلم داستان اتفاقاتی هست
که باعث شد این طرف درباره من یک مستند بسازه
خيلي آدماي جالب تر از من هم هستند
خب درواقع, فیلم یه جورایی درباره اونه
این فیلم مثله "بربادرفته" نیست
ولی فکر کنم حرفی واسه گفتن داشته باشه
اين يارو، کيه؟
اين يارو اسمش "تری گوئتا" هست
يک فرانسوي که از همون زمان که به آمريکا اومده در لس آنجلس زندگي مي کنه
از اوايل دهه 90
پدر خانواده بوده
تری" لباس هاي "وينتاژ"رو مي فروخت"
در اکثر فروشگاه هاي "بوهمین" کار مي کرد
...او زندگي خودشو به لطف عاشقان دنياي مد در لس آنجلس
به خوبي مي گذروند
من مدلهاي قديمي آديداس رو مي خريدم
چيزايي که اينجا پيدا نمي شن ...کفش، کيف
دسته هاي بزرگي از لباس هاي دسته دوم رو انبار مي کردم
که 50 دلار بيشتر نمي خريدم
روي اونها طرح هايي مي دادم که مثله بقيه نبود
روي اونها ميزدم: لباس طراح و 400 دلار ميفروختم
چيزي که حد اکثر 50 دلار بود
گاهي اوقات تا 5000 دلار به جيب مي زدم
اما "تری" ویژگی منحصر به فرد دیگه ای هم داشت
بدون دوربين فيلم برداري
هيچ وقت هیچ جا نمي رفت
نمي دونم چه جوري با دوربين آشنا شدم
فقط مي دونم از زماني که اونو تو دستم مي گرفتم
ديگه نمي تونستم رهاش کنم
هيچ وقت
از مواد مخدر هم قوي تر بود
يک دغدغه بود
وقتي دوربين رو بر مي داشتم ديگه هيچ کاري بدون فيلم برداري ازش نمي تونستم انجام بدم
...فيلم مي گرفتم، فيلم مي گرفتم، فيلم مي گرفتم
از خودم در حال فيلم گرفتن هم فيلم مي گرفتم
!بدون توقف
بدون توقف
حتي تو خونه,
وقتي بچه ها بزرگ شدند همه جا دوربين ميذاشتم
کاملا منو ديوونه کرده بود
"دبورا" "همسر "تري
حتي موقع عکاسي ...اون
از دستگاه به عنوان دوربين فيلم برداري استفاده مي کرد
کاملا ديوونش شده بود
اون مدام فيلم مي گرفت کاست پشت کاست
بعد از مدتي از اونجا که همه جا دوربین گذاشته بود
اطرافيان "تری" دیگه توجهی بهش نشون نمی دادند
اما خیلی زود فهمیدند که "تری" چقدر در کارش مصمم هست
فقط ازتون یک شات می گیرم و می رم پی کارم نه
خیلی خب، بگیر
سلام، خوبي؟
به مردم فرانسه سلام کن- سلام مردم فرانسه...خب کافيه-
از بقيه فيلم بگير- همين کارو مي کنم-
اگه منم این کارو کنم خوشت می آد؟- آره، آره-
حالا چراالان داری این کارو می کنی ؟- خب من که هر روز این چیزا رو نمی بینم-
تری” از فروش لباس و فیلم گرفتن“
از هرچیزی که جم بخوره به نظر راضی میومد
تا اینکه در سال 1999 هنگام تعطیلات با خانواده در فرانسه
کشف حقیقتی کل وجودش را دگرگون کرد
اون موقع، پسر عموم تو کارهای هنری بود
طراحی موزائیک می کرد
در حال طراحی کارکتر های بازی مهاجمان فضایی) بود) "Space Invaders"
کارکتر های اونو باز سازی می کرد
و خوب، من هم ازش فیلم می گرفتم
خیلی با مزه بود: همه چیزو از مربع های خیلی کوچیک درست می کرد
تا اونا رو، رو دیوار ساختمون ها بچسبونه
به نظرم خیلی قشنگ اومد که چیزی بسازی که عاشقش باشی
چیزی که بتونی باهاش احساسات خودت رو ابراز کنی و در معرض نمایش بگذاری
تا همه بتونن اونو ببینن
پسر عموی “تری”، معروف به (نام بازی کامپیوتری) “Space Invader”
یکی از پیشرو ها در رخدادی انفجاری بود که
که کمی بعد
هنر خیلبانی) نام گرفت) "Street Art"
این شکل از گرافیتی (نقاشی خیابانی)چند بنیادی از نسلی جدید اومده بود
...که از برچسب ها ، استنسیل ها،پوسترها، مجسمه ها و
استفاده می کرد تا بتونه قلمرو خودشو مشخص کنه
با ورود اینترنت به صحنه
کارهای روزانشون توسط میلیون ها نفر دیده می شد
در شرف “Street Art”
تبدیل شدن به پر چالش ترین جنبش بعد از "پانک ها" بود
"و “تری
درست در مرکز این حادثه قرار داشت
وقتی “تری” رو دیدم دوربینش همراش بود
و مدام از من فیلم می گرفت
:وقتی ازم میپرسیدند چی کار می کنه؟
من جواب می دادم :اون از فامیل های منه
به طور کلی می گفتند باحاله
بزار فیلمشو بگیره
از طریق این دوست فامیلی با “آندره” آشنا شدم
آندره این کارکتر رو طراحی می کرد:
صورتی که می خندید و چشمک می زد
با پاهایی بلند که قدم زنان همه جا می رفت
مثله یکی از کارکترهای کتابهای کمیک استریپ
من “زئوس” رو ملاقات کردم
می گن اون سایه های اشیا ء مختلف رو روی آسفالت کشیده
من عاشق این آدما بودم از کاراشون خیلی خوشم می اومد
اونا باورش داشتند و واقعا عاشقش بودند
کم کم اون ها رو مثله یک گالری رو باز می دیدم
من عاشق فیلمبرداری از خیابان در شب بودم
اینکه از چیزی فیلم بگیری که هیچکس نمی بینه
یک ترکیبی از ترس بود و لذت
و غیر قانونی!ا ممکن بود دستگیر بشی
همین که خطر داشت حسه خوبی به آدم دست می داد
و من عاشقش بودم!ا حس ترس
برام لذت بخش بود
به طور اتفاقی تری” سوژه خودشو پیدا کرده بود"
مردی که از همه چیز فیلم می گرفت
قدم به دنیای غیر قانونی گذاشته بود
و حال که پیدایش کرده بود
قصد نداشت که رهایش کند
فکر کنم “تری” درست به موقع در همونجایی قرار داشت که باید می بود
هنر عادی صد ها سال ماندگار می مونه
مثه یه مجسمه برنزی یا یه نقاشی رنگ روغن
در مدت زمان محدودی وجود داره “Street Art” اما
واسه همین نیاز داره که مستندسازی بشه
ما به یه نفر احتیاج داشتیم که ازمون فیلم بگیره
چند ماه بعد از لس آنجلس برای نخستین بار دیدار کرد “Invader”
که به “تری” این شانس رو داد که به دنبال اشتیاق جدیدش در محل زندگیش بره
این کار ممنوعه - ما فقط عکس می گیریم-
اینجا نه...از اینا نه اینها گرافیتی هستند
اینها گرافیتی نیستن
نه اینها گرافیتی نیستن
پس جمعشون کن- این یه هنره-
شماها باید راه بیوفتید
هست “Space Invader” اما این مثله
میشناسیشون؟ - آره..ولی اینجا جاش نیس، نه -
رو میشناسید؟“Space Invader" پس شما واقعا - راه بیوفت-
فیلم می گرفتم “Space Invader”من از
اما باز هم چیزای بیشتری می خواستم
می دونی، اون همیشه دم دستم بود من یه کسی و می خواستم که دست نیافتنی باشه
موقعیت ملاقات شخصیتی که
بتونه اونو مدام دچار ترس و وحشت بکنه چند روز بعد پیش آمد
هنگامی که اینویدر ترتیب ملاقات با یک
هنرمند خیابانی دیگر که از غرب شهر بود رو داد
اسمش “شپرد فری” بود
روزی “شپرد” به خاطر تغییر چهره یک سناتور نا شناخته
به یک شخصیت بین المللی مشهور می شد
اما، حتی در همان سال 2000 هم
او یکی از پرکارترین هنرمندان خیابانی بود
تجربه او در کار و اعتبارش
بر میگشت به سال 1989
و تصویری که از کشتی گیر دهه 70
"André The giant"(آندره غول پیکر) کشید
با در آمیختن چهره او با فرمان 152 00:14:07,218 --> 00:14:08,344) (اطاعت کن)"Obey"
شپرد” میلیون ها پلاکارد"
از اون رو در سراسر دنیا پخش کرد
با اینکه هنوز نمی دونست که دنیای اون
می رفت که با دنیای “تری” گره بخوره
“شپرد فری” در خانه "کینکو" در خیابان "واین" کار فوتوکوپی انجام می داد
اونجا به مشکلی برخورد کرده بود “Space Invader”
که نمی تونست اون موقع به این کار رسیدگی کنه
اما من
اما من می خواستم این طرف رو ببینم
پس کاری که کردم این بود: رفتم به دیدنش
اینویدر" ؟"- نه، “تری” هستم-
هیچی نپرسیدم، فقط فیلم گرفتم
این کار من بود هیچی ازش نپرسیدم
من یه دوربین داشتم و ازش فیلم گرفتم
چرا تو اونو انتخاب کردی؟ می دونی؟
میشناسیش؟- قیافه مسخره ای داره-
تو اونو نمیشناسی؟- نه-
به نظرت مرده؟- آره، مرده-
تو یه همکار داری
چطوری "آماندا"؟ من “تری” هستم- خوشبختم-
خب، چند وقته این کارو می کنی؟
ده سال و نیم
!کلی کاغذ مصرف شده
تو چیکار میکنی؟- من فیلم می گیرم-
اون شب، که بلاخره “شپرد” تونست رو ببینه “Space Invader”
اونو به دیدار از شهر برد
تری” فیلم می گرفت"
انجام می داد “Space Invader”از هرکاری که
که خب البته، اون موقع که من هم باهاشون بودم همین کارو می کردم
“Space Invader” باید یه پوستر تو بولوار هالیوود بچسبونیم
نظر تو چیه “تری”؟
هنگامی که اعضای "اینویدر" به فرانسه برگشتند
تری” به کارش ادامه داد"
هروقت “شپرد” به بیرون می رفت اون هم ازش آویزون بود
اگر “شپرد” خواست بعد از ساعت دو شب بیرون بمونه
باید به من زنگ بزنه
باشه
در غیر این صورت کتک می خوره و باید روی کاناپه بخوابه
آماندا" فکر می کرد “تری” یه جورایی" عجیبه
اما من می گفتم این عالیه که
همه چیزو به صورت فیلم داشته باشیم
شخصا فکر می کنم این که یه نفر همیشه مراقبت باشه
خیلی خوبه
نگاه کن ببین پلیس می بینی؟
بلاخره تونستم بهش یاد بدم که وقتی من رو بیلبورد بودم
چراغ ها رو شن نکنه
در غیر این صورت گیر می اوفتادم
نه نه...بزارش کنار
"بعد از ده ماه حظور بی وقفۀ “تری
سوالی که بلاخره باید پاسخ داده می شد این بود
که “تری” برای چی فیلم می گیره؟
و در این لحظه بود که تری” ایده ای به ذهنش رسید"
که هشت سال زندگی پیش رویش را به خود اختصاص داد
اول میگی : این طرف یک بار یا دوبار
5بار 10بار 12بار... از من فیلم می گیره
بعد از یه مدت تو می پرسی آخه برای چی؟
چون مردم معمولا یک یا دو روز فیلم میگیرن
و بعد یه چیزی می سازند
اما من مدام فیلم می گرفتم
و وقتی می پرسیدن برای چی؟ می گفتم
من می خوام یک مستند بسازم “Street Art” راجع به
برداشت دوم
در نقش جدیدش به عنوان "مستندساز"
تری” شرو ع به سفر کردن" دور دنیا همراه با “شپرد” کرد
با ضبط کردن تمام جزئیات زندگی هنرمند
می دونستم خیلی نمی تونی دور باشی
می دونی، اون تصویر "آندره بزرک"یه جور
جوک شخصی بود، که من تفریحی کار کرده بودم
من از این ایده خوشم می آد که
هرچی تصویر بیشتر ازش دیده بشه به نظر مهم تر می رسه
و هرچه به نظر مهم تر بیاد
عده بیشتری دوست دارند بدونند چی هست واز هم راجع بهش سوال می کنن
و این طوری قدرت انتزاعی اون بهش قدرت واقعی می ده
می تونم یه لحظه باهاتون صحبت کنم؟
افسر پلیس.من نمی خوام دستگیرت کنم می خوام باهات حرف بزنم
از این فیلم نگیر، از اون سمت فیلم بگیر
تو می دونی چرا ؟درسته؟
چون اینطوری جلب توجه می کنی
یه جورایی ماجراجویانه بود هر شب
ما می رفتیم به بالای ساختمان ها از همه جا بالا می رفتیم
و این فقط ممنوع نبود خطرناک هم بود
من همراش می رفتم
تا نشون بدم که تواناییش رو دارم
این جوری نبود که اون
اون بالا باشه و من هم از پایین
ازش فیلم بگیرم
من بالا می رفتم
وحتی از اون هم بالاتر
تا از زاویه ای عالی فیلم بگیرم
اون می خواست همه جا دنبال من راه بیوفته
و همیشه خیلی واسه بالا اومدن
جابه جا کردن وسائل ونقشه ها و... اصرار می کرد
اون فقط فیلم بردار نبود
اون یه جورایی شریکم بود
دقیقا نمیدونم فقط از اشتیاقش به این کار بود
یا از اشتیاق و دیوانگیش بود
ولی من به اشتیاقش احترام می ذارم
اما “شپرد” تنها کسی نبود که
از ماجراجویی “تری” خوشش اومده بود
تری” مدام هنرمندان جدیدی رو ملاقات می کرد"
“Street Art” من می خواستم یه فیلم بسازم راجع به
پس می خواستم هر جه بیشتر به هنرمندان دسترسی پیدا کنم
حتی اون هایی که بهم می گفتن نه من نمی خوام ازم فیلم گرفته بشه
یه راهی پیدا می کردم
که نه رو به آره تبدیل کنم
عالیه، عاشقشم
طرحش رو می گم
پس شما طراحی می کنید؟ شما بلدید طراحی کنید؟
این یه نقاشیه
من شروع کردم به آشنا شدن با اونا هرکدوم یکی دیگرو بهم معرفی میکردند
مکانش خیلی مهمه؟
این که کجا نشونشون بدی؟
من معمولا دیوار رو انتخاب می کنم
چون خوشم می آد ازش
از حالتی که روش نمایان می شه خوشم می آد، از نوع بافتش
وقتی یه هنرمند رو دنبال می کنم ، باهاش زندگی می کنم
میدونی، من یه روحم
وقتی با اون هام
یه جورایی به روح تبدیل می شم
دوست داشتی به کم قدت بلند تر بود؟ - !خفه شو-
تو چه اسمی واسه خودت انتخاب کردی؟
بورف
این اسمه بهترین دوستم بود
که وقتی 16 سالمون بود خودشو کشت
شاید به این خاطر این اسمو انتخاب کردم
تا یادشو زنده نگه دارم
تو می خوای از این ور بری- هردومون همین کارو می کنیم-
آره، خوبه اگه تو هم باهامون بالا بیای
ببخشید آقا
می تونم باهانون صحبت کنم؟- بله؟-
می تونم باهاتون صحبت کنم؟
ممکنه دیگه فیلم نگیرید؟ بله
شما انگلیسی بلدید؟-
کاملا- خوبه-
پس احتمالا می دونید که کشیدن گرافیتی یه جرمه
مستند “تری” داشت به یک
روایت قابل اعتماد
پیرامون پیدایش یک جنبش بدل می شد
“Street Art” با درخشش بزرگترین ستاره های دنیای
تنها یک استثناء وجود داشت
،گالری "تیت" بریتانیا "پس از آنکه هنرمند گرافیتی معروف به “بنکسی
اثر خود را در تالار نمایش تابلو های مناظر آویزان کرد از اظهار نظر راجع به
سیستم امنیتی خود، خود داری کرد
شنیده بودم که از این باکسی صحبت می شه
بنکسی” کیه؟"
به خودم گفتم واقعا از این یارو خوشم میاد
من می خوام باهاش مصاحبه کنم
تری” تنها کسی نبود که فریفته شده بود"
آوازه این هنرمند مرموز
و ماجراجویی های بلند پروازانه اش
را در نوردیده بود “Street Art” مرزهای دنیای
“Street Art” بنکسی” کار خود را با" در شهرش شروع کرده بود
اما خیلی زود کارهای او در همه جای بریتانیای کبیر
به نمایش در آمدند
با نمایشگاه هایی که او بر پا می کرد
وندالیسم (تخریب کنترل نشده اشیای و آثار فرهنگی باارزش)
را به سمت جدیدی هدایت می کرد
پرسیدم “Space Invader” از
از هرکی که بگید سوال کردم
"چه طور می تونم با این آدم تماس داشته باشم"
همه بهم می گفتن: غیر ممکنه
اما چیزی که همیشه تو کله ام بود، این بود که
"چه طور می تونم این کارو بکنم"
غیر ممکنه ولی چه طور می خوام انجامش بدم؟
در حالی که “تری” در حال ردیابی ستاره گم شدش بود
بقیه سوژه هاش به کارشون ادامه می دادند
که به “تری” این فرصت رو می داد تا تمام مراحل کارشون رو ضبط کنه
در حالی که هیچ کدومشون فکرشم نمی کردند
“Street Art” که مستند اون راجع به
در حقیقت، وجود خارجی نداره
تمام اون کاست هایی که فیلم گرفتم حتی اون هایی که خوب بودند
به هیچ جا نمی رفتند
همشون راهی یک جعبه می شدند
گاهی اوقات هیچی روشون نمی نوشتم یا فقط سال فیلمبرداری رو روش می نوشتم
و بعضی اوقات هیچی
ولی هیچ وقت نگاشون نمی کردم
هرگز ، هرگز
وقتی فیلمو می گرفتم دیگه از نظر من کارم تموم شده بود
دیگه مهم نبود چه طور ساخته شده
چیزی که مهم بود این بود که چی بود؟
مهم ضبط کردن بود
عادت فوق العاده “تری” در ضبط همه چیز و رها کردن فیلم های دیده نشده
در جعبه های قفل شده
ریشه در کودکی او در فرانسه داشت
من وقتی 11 سالم بود مادرم رو از دست دادم
وقتی فهمیدم مرده تو مدرسه بودم
یادمه تو محوطه بازی بودم
یکی بهم نزدیک شد و گفت
داری می خندی ، آره؟
از اون طرف در گفت "مادرت مرده"
و بعدش ...من مثله
و حقیقت رو نمی دونستم برگشتم به کلاس
فقط گریه می کردم دیگه چیزی نمی فهمیدم
و از اون موقع بود که
دیگه به خونه بر نگشتم
رفتم خونه یکی از اقوامم تا از وقایع دور باشم
دیگه نمی خواستم چیزی ببینم
من و از همه اتفاقاتی که افتاده بود دور کردند
از آنجا که “تری” جوان ترین عضو خانواده بود
بیماری مادرش را از او پنهان کرده بودند
و بعد از مرگش، حس اینکه این چنین واقعه مهمی رو از دست داده
همواره با او باقی موند
بعدها وقتی بزرگ شد و خودش پدر خانواده شد
نیاز عجیبی به فیلم گرفتن
از تمام وقایع و اطرافیانش احساس می کرد
احساس می کردم که مجبورم همه چیز رو ثبت کنم
چون به خودم می گفتم تمام اون چیزی که در این لحظه ازش فیلم می گیرم
درتمام لحظات زندگیم
برای آخرین بار به وقوع پیوست و دیگه تکرار نمی شه
ثبت کردن لحظه ها برام مثله یک نیاز بود
من لحظه ها رو برای همیشه جاودانه می کردم
برای همیشه و تا ابد
ساختن یک مستند
مثله وسیله ای بود برای حفاظت از تمام این آدما
به همین دلیل همیشه دنبالشون بودم
و از اونجایی که تا حالا فیلمی نساخته بودم
نمی دونستم چجوری باید تمومش کنم
پس ادامه می دادم
وقتی “تری” داشت تلاش می کرد رو “Street Art” تا دنیای
تمام و کمال ثبت کنه
تنها یک هنرمند بود که هنوز به چنگش نیاورده بود
می رفت که همه چیز رو دگرگون کنه
آنها اسرائیل رو با جدیدترین همکارشون به مبارزه دعوت می کنند
"هنرمند و گرافیست معروف به “بنکسی
با انتخاب معروف ترین دیوار جهان
حرکتی وندالیسمی و مرموز در عرصه
موضوعی داغ و بین المللی انجام داده بود
حالا دیگر به نظر می آمد، همه می خواستند پاسخ این سوال را بدانند
بنکسی” که بود؟"
آثار او همه جا حضور داشتند
اما خود هنرمند
همچنان ناشناخته باقی مانده بود
اون تنها کسی بود گیرش نیاورده بودم
بودند “Street Art” و کسانی که در کار
همگی به من می گفتند
"او تلفنی نداره"
اما حتی اگه واقعا شمارش رو هم داشتند
اونو به من نمی دادند
نمی دونستم چه طور می تونم اونو به چنگ بیارم
چه مسیری من رو به اون می رسونه؟
از آنجا که هیچ سرنخی نبود، “تری” مجبور بود قبول کنه که هیچ گاه قادر نخواهد بود
این مرد مرموز انگلیسی را پیدا کند
...و بعد، به طور معجزه آسایی
من در بهار 2006 به لس آنجلس رفتم
وقتی به اونجا رسیدم، دستیارم هنوز در فرودگاه بود
به تنها کسی که اونجا می شناختم زنگ زدم تا به کمکم بیاد
بهم گفت که یه مرد فرانسوی ،که “Space Invader”از اقوام
تمام دیوار های به درد بخور اینجا رو می شناسه سراغ داره و میتونه کمکم کنه
من یه روز در مرکز شهر لس آنجلس بودم
تلفنم زنگ زد
"الو، من “شپرد فری” هستم"
چطوری “تری”؟
"دیوار خوب سراغ نداری؟"
"چون “بنکسی” الان کنارم نشسته و می خواد"
من گفتم:"چی؟ کی اونجاست؟
“بنکسی” این جاست""
منم گفتم:"فقط بگو کجایی!"ا
از چراغ قرمز رد می شدم
مثله دیوونه ها رانندگی می کردم
اون روز شانس آوردم که پلیس منو نگرفت
طرف پیداش شد
مثه اینکه از قرن نوزدهم به سمت بزرگترین علاقش اومده باشه سرتا پا عرق بود
می گفت هر کاری بخوام می تونه انجام بده همه جا رو نشونم میده
هرچی بخوام می تونه گیر بیاره می تونه همه کارها رو راست و ریست کنه
بهش گفتم
"چی می خوای؟ فقط لب تر کن"
ازم پرسید که تلفن دارم یا نه؟ گفتم نه
جلوی روم رفت و یکی واسم خرید
با اعتبار صددلاریش شمارشو واردش کرد
"این شماره منه"
"بهم زنگ بزن، من همه چیزایی که لازم داری رو دارم"
"هرجا بخوای می برمت"
"مراقبت هستم. هرکاری بخوای انجام می دم"
"رانندت می شم"
"من کاملا بیکارم"
"همیشه وقتم آزاده"
قبول کردم که اون به من در نقاشی کمک کنه
و همون بعد از ظهر زدیم بیرون
زندگی این موقعیت رو به “تری” داده بود
تا بتونه رو در رو یک هنرمند غیر قابل دست رس و مخفی رو ملاقات کنه
و سرنوشت نیز به کام او بود وقتی دوربینش رو بدست گرفت
قبلا هیچ وقت به هیچ کس اجازه فیلم گرفتن از کارمو نداده بودم
بهش گفتم که میتونه ازم فیلم بگیره
اما فقط از دست هام و اون هم از پشت سر
و به این شرط که بعد تمام اونها رو خودم ببینم
این یه معجزه بود که بهم اجازه فیلم گرفتن داده بود
من حالا قطعه ای که پازل رو
تکمیل می کرد در اختیار داشتم
مثله این بود که به چیزی که فقط شب ها ظهور می کرد
روشنایی روز رو بتابانی
اون عجیب تر از چیزی بود که فکرشو می کردم
کاملا باور نکردنی
با حال بود
انسانی بود
...اون واقعا مثه
چیزی بود که به نمایش می گذاشت
واقعا ازش خوشم اومد
حضور “تری” تا پایان آن روز برای “بنکسی” ضروری بود
او با نشون دادن بهترین نقاط شهر برای گرافیتی هنرمند رو راهنمایی می کرد
برای یه گرافیتی کار خارجی تری” بهترین گزینه برای میزبانی بود"
از هیچ چیز ترس نداشت
تمام شب من رو همراهی می کرد
و یک نردبون فوق العاده داشت
"من خارج از تخت خواب و لخت هستم"
"دیگه چی می خوای؟"
چند هفته بعد از آشناییشون
بنکسی” اون رو به انگلستان دعوت کرد"
من همیشه از دوربین دوری می کردم چون کارم
یه جورایی چندان قانونی نبود
اما اونو به لندن دعوت کردم چون به نظرم ایده خوبی اومد که
که از آثارم فیلم بگیرم
کار خوبی بود، چون کارام معمولا روز بعد ناپدید می شدند
"اما حلقه دوستان وفادار “بنکسی
از حضور این فرانسویِ دوربین به دستِ خوشحال
می ترسیدند
وقتی “تری” شروع کرد به فیلم گرفتن گفتم : چه غلطی داری می کنی؟
هیچ کس حق نداره همچین کاری بکنه
به نظرم این یک حفره امنیتی بزرگ بود
که همزمان یک شخصیت مرموز و ناشناخته باشی و ازت فیلم هم بگیرند
یه جورایی متناقض بود !و خطرناک
همه اونهایی که باهاش کار می کردند متوجه نمی شدند جریان از چه قراره
:به من زل می زدند
"این دیگه کیه؟"
"چه بلایی قراره سرمون بیاره؟"
ولی اون اصلا براش مهم نبود
فکر کنم “تری” دقیقا اون زمانی پیداش شد که
من به این نتیجه رسیدم که واکنش مردم به آثارم یکی از جالب ترین قسمت های کارم هست
یکی از قسمت های حیاتی کار من اینه که بعد از تموم شدن بزنم به چاک
اما حضور “تری” باعث می شد که یکی باشه بعد از تموم شدن کار بمونه و فیلم بگیره
اونجا بود که فهمیدم “بنکسی” واقعا
یک اسطورست
یه جورایی مثله رابین هود بود
شما “بنکسی” رو می شناسید
نه ، نمیشناسمش
گرافیتی های فوق العاده ای رو می کشه
شبیه کارای “بنکسی” هست اما این بیشتر یه جور اینستالیشن(هنر چیدمان) به حساب می آد
خوشم می آد ازش
شما درباره اون چی فکر می کنید؟
کسی که از باجه تلفن کینه به دل داره
همه مون مرده بودیم از خنده
بعد از اینکه فیلماشو دیدیم
آره...اون با فیلمای فوق العادش، خودش رو
به ما ثابت کرد
"تا وقتی که “تری” لندن بود، “بنکسی اونو همه جا با خودش می برد
حتی به اون اجازه داد تا در استودیوش در حالی که داشت برای
اولین نمایشگاه آمریکاییش آماده می شد ازش فیلم بگیره
اون در روی من گشوده بود
و این معجزه بود
:از خودت می پرسیدی
"چرا من؟", یعنی واقعا، چرا؟
تری” شاید واسه من یه جور" آسایش خاطر بود
سالهای زیادی تلاش کرده بودم
که همه چیز رو مخفی نگه دارم
شاید نیاز داشتم به یکی اعتماد کنم
فکر کنم ویژگی “تری” در این بود که
خیلی نا محتمل بود
اون به یک دوست واسه من تبدیل شده بود
همش پوله
اینا واقعیه؟
جای ملکه عکس پرنسس دایانا رو زدم
باحاله
تقریبا اندازه یه میلیون یورو ازش رو ساختم می خواستم همشو از بالای یه ساختمون پخش کنم پایین
اما به جاش تو یک فستیوال تقسیمش کردم بین مردم
و همه خرجش کردن مثلا می گفتن:ا
"عالیه! دو تا آبجو بده بیاد"
و آبجو ها رو می گرفتن و هیچ کس هم متوجه نمی شد
وقتی این جوری پولو بدی خیلی راحت می تونی خرجش کنی
و ما می گفتیم "لعنتی"
"یک میلیون پولِ جعلی چاپ کردیم"
ممکنه واسه هم چین کاری ده سال بیوفتی زندون
این ها رو اینجا نگه داشتم نمی دونم چی کارشون کنم
تو اینارو اینجا پیدا کردی؟
!من ساختمشون - تو؟-
احمق؛ بهت گفتم که خودم چاپشون کردم
پس از بازگشت به لس آنجلس، “تری” سعی کرد
خودش رو بعد از تجربه رضایت بخشِ بودن با بنکسی” سرگرم کنه"
من مثله یک پرنده بودم همیشه بهش فکر می کردم
نمی خواستم هیچ وقت تو قفس باشم
دوست دارم از یک هنرمند به دیگری پرواز کنم
این شیوه زندگی منه
از یک زندگی به زندگی دیگر
دوست دارم رها باشم
زنم نگرانه چون
به هر حال خرج زندگی هست.
اما من به تنها چیزی که فکر می کنم اینه که یه چند تا کاست بگیرم
و برم یه جایی
من نگران نبودم
اما مطمئنم همسرم حتی گاهی
نمی تونست بخوابه
اون دنبال هنرمندان بود
به همه جا سرک می کشید
و من نگران بودم نگران بچه ها، نگران همه
اون اصلا اهمیت نمی داد اون به کار خودش می رسید
اصلا به کل فراموش کرده بود که خانواده ای هم داره
ما بهش احتیاج داشتیم
خداحافظ
دوستتون دارم
بعد از 5 سال خانوادش یاد گرفتند چه گونه با سفرهای بی پایان او کنار بیان
اما حالا، وقتشو به کار دیگه ای اختصاص می داد
من با پرتره هایی از خودم در حال فیلم گرفتن
شروع کردم
و از یکی خواستم که اونها رو واسم بکشه
و خوشم اومد ازشون...واسه همین ازشون برچسب ساختم
و مدل شفافش رو انتخاب کردم
چون هیچ وقت تاحالا مدل شفافشو ندیده بودم
اینطوری یه جور هایی شبیه شابلون می شد
و خوشم اومد ازش، واسه همین "رفتم پیش "کینکو
ازش یه چیزایی یاد گرفته بودم "Obey" چون تو پروژه
پیشش فوتوکوپی هایی در ابعاد 10-12 متر ساختم
حدود ساعت 10 شب زدم بیرون
و 8 صبح برگشتم
و یه همچین تصویر بزرگی از خودم و دوربین رو ساختم
!یه همچین تصویر بزرگی
به نظرم باحال اومد
شروع کردم "obey" و تقریبا مثله همون جریان
“Street Art” به دنبال را ه جنبش
شروع کردم به کپی کردن
در ابعادی بزرگتر، و همه جای شهر نصبشون کردم
لذت چسب زدن
و آماده کردن و رفتن بیرون
منو کاملا مجذوب خودش کرده بود
مثله یک گرداب بود که من توش افتاده بودم
"افتاده بودم تو گرداب "خلق هنر
"چند ماه پس از اینکه “بنکسی تری” رو به لندن دعوت کرده بود"
به لس آنجلس برگشت
همراه با تیم همکاراش، اومده بود تا یک انبار متروکه رو
به اولین نماشگاهش در آمریکا تبدیل کنه
"که به سختی می شد بگی "قانونیه
خدای من
!این واقعا بزرگه
!بزرگه، و سه بعدی
بزرگترین فیلی هست که به عمرم دیدم
نگاش کن
واقعا بزرگه
اما “بنکسی” فکر دیگه ای
برای مهمانانِ متعجبِ دعوت شده به این نمایشگاه در سر داشت
ما داشتیم برای نمایشگاه آماده می شدیم که
این ایده به ذهنم اومد که بحث "زندان "گوانتانامو
و متهمان مظنون به تروریسم رو پیش بکشیم
تری” رو در جریان گذاشتم"
و دربارش به هیچ کس هیچی نگفتیم
صبح روز نمایش بود
فقط خودمون دوتا رفتیم که بیاریمشون
خیلی هیجان زده بودم داشتیم می رفتیم به دیزنی لند!ا
نزدیک های سالگرد 11 سپتامبر بود واسه همین
خیلی فضا پر التهاب بود
دو تا بلیط برای دیزنی لند لطفا
بفر مائید: این دو دلارتون
و این هم دو تا بلیط برای دیزنی لند
امروز میکی ماوس هم هست؟
بله ، میکی اونجاست !و در "تون تاون" منتظرتونه
یه کم همین طور پیاده چرخیدیم
:تا اینکه رسیدیم به این علامت
"مکانی ایده آل برای عکس های یادگاری"
واضحه که بهترین مکان برای مستقر شدن بود
بهم گفت : اینجا می خوام انجامش بدم
منم گفتم : باشه
رفت یه گوشه و شروع کرد به باد کردنِ
یک عروسک
و بلند شد و از حصارها عبور کرد
اونا رو به حصارهای فلزی
وصل کرد
و این کار وقت می برد
یه جورایی پا در هوا بود
آخه ما تو دیزنی لند بودیم مردم جلب می شدند
و بعد من ول کردم رفتم و گذاشتم “تری” فیلمشو بگیره
و من فیلم میگرفتم...عکس می گرفتم
چون می دونی ، من واسه همین لحظه ها هست که اونجام
یه لحظه قطار رو متوقف کردند
از شما به خاطر این اتفاق عذر خواهی می کنیم
خانم ها و آقایان لطفا توجه کنید تمام قطار ها متوقف شده اند
من دیدم یه سری آدم دارن میان
نگهبان ها
یعنی آدم هایی که شبیه حراستی ها لباس نپوشیده بودن
ولی تابلو بود حراستن
آدم هایی که مشخص بود نیومدن پارک تا بازی کنن
کم کم احساس ترس کردم
من راه افتادم که در برم
یک نفر منو تعقیب می کرد بعد شدن دو نفر
...سه نفر، چهار نفر
در یک چشم به هم زدن
از همه طرف منو گرفتن
من رفتم دستشویی کلاه و لباسم رو عوض کردم
بعدش رفتم به قسمت اسباب بازی "ایندیانا جونز"
بعد سعی کردم با "تری" تماس بگیرم ولی بر نمی داشت
پس رفتم به قسمت اسباب بازی "دزدان دریایی کارائیب"
در حالی که "بنکسی" سوار اسباب بازی ها می شد
تری" با قسمت دیگه این امپراتوری جادویی" آشنا می شد
منو نشوندن رو یه صندلی
یه نفر این ور بود و یکی اون ور
:و گفتن
"توی دردسر خیلی خیلی خیلی بزرگی افتادی"
بعد شروع کردن به تعطیل کردن قسمت های مختلف پارک
همه جا پر از آدم های بی سیم به دست بود
و یه دفعه قضیه داشت خیلی خیلی جدی می شد
درون اتاق بازپرسی
تری" داشت توسط حراست پارک" و یه نفر که ادعا می کرد
اومدهF.B.I که از بازجویی می شد
:من می گفتم "من نمی دونم شما از جون من چی می خواین"
"من فقط اونجا بودم"
"و شما می گین من با اون یارو ارتباطی دارم"
"من هیچ کاری با اون ندارم"
"من فقط در زمانی اشتباه در مکانی اشتباه حضور داشتم"
"و اینکه فقط عکس می گرفتم"
"و اون گفت: "عکس های زیادی گرفتی؟
:گفتم "...نه، فقط یک عکس گرفتم و
و حتی اونم پاک کردم
وقتی شما دنبالم افتادین"
این ها در حالی بود که دوربین روی میز بود و کلی هم عکس توش بود
و من داشتم اون حرف ها رو تحویل یارو می دادم دروغ های اساسی
تنها کاری که باید می کردن این بود که دوربین رو روشن کنن
دوباره به "تری" زنگ زدم و این دفعه جواب داد
"گفتم: "کجایی؟
گفت:" سلام خوشگلم حالت چه طوره عزیزم؟"
"بچه ها چه طورن؟"
اون جا بود که
فهمیدم باید دادم پارک رو ترک کنم
اونا گفتن: "باشه، عکس ها رو بده ببینیم"
من دوربین رو برداشتم
"گرفتمش و گفتم "ببین
روشنش کردم
رفتم توی منو
رو زدم"delete" دکمه
...و اون چیزه اینجوری رفت
گذاشتمش جلوشون و گفتم
"من هیچ عکسی روی این ندارم و هیچ مدرکی هم نیست"
"با شما هم هیچ کاری ندارم با اون یارو هم هیچ کاری ندارم"
"چون نمی دونم اون کیه"
"خلاصه پاک پاکم"
بعد از 4 ساعت بازجویی
بدون مدرکی برای بازداشتش
تری" آزاد شد"
بعد از اینکه "تری" از دست حراست میکی ماوس آزاد شد
اصلا شکی به خودش راه نداد
شانه هم خالی نکرد
طی یک حرکت زیبا نوارها رو داخل جورابش جاسازی کرد
به نظرم "تری" توی همه چی قابل اعتماد می اومد
از اون به بعد رفیق شفیقم بود
روز بعد از اتفاق "دیزنی لند"
تری" به همراه نصف هالیوود"
"در جشن افتتاحیه نمایشگاه "بنکسی شرکت کردند
ولی حضور یک ستاره بزرگ تر نظر همه را جلب کرده بود
بنکسی" فیل کرایه ای خودش رو با" با 12 لیتر
رنگ صورت کودکان تزیین کرده بود
که نشون بده بعضی وقها چه قدر راحت چیزهایی که جلو چشمامون هست رو نمی بینیم
ولی مطبوعات آمریکا
فقط اون چیزی که جلو چشمانشان بود را میدیدند
و مدام از فیل وسط اتاق گزارش تهیه می کردند
با شماهستیم با خبر 17:30
......حیوان دوستان شک زده شدن وقتی یک فیل زنده
یک فیل اینجاست که از ازش صحبتی نکرده بودیم
این کارت سفیدی که ...به بازدیدکننده ها داده شده
چیه؟
با شما قبلا مصاحبه شده ....پس ممکنه
مجادله جادویی که در مورد
آدم های معروف
و فیل رنگ شده بود
نمایش رو به یک رویداد عجیب
تبدیل کرد
ما بازدیدکننده های زیادی رو در موزه هنرهای مدرنمون داشتیم
که فقط حدود 3 روز بر پا بود
برای همین فکر می کنم جامعه هنری یه مقدار گیج شده بود
!که چه جوری این امکان پذیره
اگه راستشو بخواین خودمون هم متعجب بودیم
که به طور "Street Art"
غیرقانونی رشد کرد ناگهان در مرکز توجه جامعه هنری
و موسسات هنری قرار گرفت
طی ما های بعد
کارهای ساخته شده توسط این هنرمندان قیمتی شد
و توجه کلکسیونرها به سرعت به این صنعت جدید جلب شد
"اثر شماره 33 از "بنکسی
"باجه تلفن خراب شده"
با 100000$ شروع می کنم
110 000, 120 000,
130 000, 140 000
به یک کالای جدید داغ تبدیل شده بود "Street Art"
"کلکسیون هیچ کس بدون یک اثر از "بنکسی
کامل نمی شد
$ فروخته شد به قیمت 550000
اون خرگوش های کوچولو اثر "وارهول" هست
"اون ماله "لیکتنستاین
"Keith Haring" که خیلی هم طرفدارش نیستم
"Andy Warhol" مائوی
اولین چیزی بود که من خریدم
اون موقع 20 سالم بود
اون یک مائوی کوچیک بود
خیلی زیباست
...ولی الان تو کمده
WENDY ASHER کلکسیونر آثار هنری
این هم یک "بنکسی" بزرگ که
از یک نمایش لس آنجلس خریدم
وقتی کاراش رو دیدم فهمیدم که یک نابغست
و همه این روزها یک کاری از اون خریدن
"همون کسایی که "پیکاسو" و "ماندرین و "پل کلی" دارن
یعنی کسایی که کلکسیون های خیلی حرفه ای دارن
کمپانی های مشهور حراج
رو آوردن"Street Art" به یک دفعه
و باعث شدن که از این کار پول های هنگفتی به دست بیاد
ولی این کارها هیچ وقت برای پول نبوده
برای همین به "تری" گفتم
"تو فیلم های زیادی از این کار ضبط کردی
و می تونی حقیقت رو در مورد این هنر نمایش بدی
بگی به خاطر خودنمایی نیست به خاطر پول نیست
"الان وقتشه که فیلمتو بسازی
بنکسی"راه درست را"
به "تری" نشان داد
حالا "تری" موظف بود به نحوی برنامه ریزی کند
تا از هزاران ساعت فیلم هایی ندیده شده
فیلم مستندی که مدت ها پیش قولش را داده بود را تهیه کند
پس در اتاق پشتی خانه من کار کردن رو شروع کردیم
تدوین می کردیم
درست مثل همون چیزهایی که دیده بودم
و روش کار این جوری بود
که
مثل وقتی که
یه سطل بزرگ داری و
تعداد زیادی قرعه توش هست
دست می کنی و یکی رو بر می داری و :باز می کنی و می گی
"شماره 12"
روشم یه چیزی شبیه این بود
یه جفت نوار این طرف می ذاشتم یه جفت اون طرف
یه تکه از این بر می داشتم یه تکه از اون
و این جوری فیلم رو ساختم
یک کم بزن عقب
همون جوری که گفتم داشتم شطرنج بازی می کردم
من بلد نیستم شطرنج بازی کنم
ولی زندگی برای من یک نوع بازی شطرنجه
شش ماه بعد
"تابستان بعد "تری به انگلستان بر گشت
می خوام ملق بزنم
تمام این سال ها و تمام تصاویر تهیه شده
تبدیل شده بود به یک فیلم 90 دقیقه ای :با عنوان
"کنترل از راه دور زندگی"
اون به لندن برگشت و تقریبا فیلمش تمام شده بود
اومد به ملاقات من و :یک دی وی دی بهم داد و گفت
"تقریبا تمام شده"
"LIFE REMOTE CONTROL" کارگردان : Thierry Guetta
اون لحظه بود که متوجه شدم شاید "تری" واقعا نمی تونه یه فیلمساز باشه
شاید اون فقط یه آدم با مشکلات روانیه که با خودش دوربین حمل می کنه
"LIFE REMOTE CONTROL" کارگردان : Thierry Guetta
فیلم فقط همین جوری پیش می رفت
یک ساعت و نیم
...کابوس غیر قابل تماشا
مثل این بود که یه روانی
کنترل بگیره دستش و
بین 900 تا شبکه مدام بالا و پایین بره
!!!صلح برای همه جهان
باید حواست به همه چی باشه
"من بهش گفتم: "تا حالا هیچ چیزی مثل این ندیده بودم خب دروغم نگفتم
مثل یه موقعیت بدی که یه نفر کارش رو بهت نشون می ده
و هیچ چیزی نیست جز یه آشغال
و تو نمی دونی چی باید بگی
..."اون گفت: "خوبه
تری" یه سری تصاویر فوق العاده داشت"
که لحظات مهمی برای دنیای به حساب می آمد، "Street Art"
لحظاتی که دیگه تکرار نمی شد
و باید چیزی ازش درست می شد که بشه نگاهش کرد
پس من شانسم رو امتحان کردم
واضحه که من بلد نبودم فیلم بسازم ولی خب "تری" هم بلد نبود
مشکل این بود که نمی دونستم از کجا شروع کنم
برای همین بهش گفتم:"چرا پوسترهایت رو نمی آری و یه کار هنری کنی"
یه نمایش راه بندازیم یه سری آدم دعوت کنیم
"دو سه تا بطری شراب بخوریم"
اونم به لس آنجلس برگشت و نوارها رو برای من گذاشت
تری" به لس آنجلس برگشت"
در حالیکه بسیار هیجان زده بود برای کاری که می خواست انجام بده
:بنکسی" یه دستور محکم بهش داده بود"
دوربین رو رها کن
و خودت به یک هنرمند خیابانی تبدیل شو
فکر کی کنم من رو به این سمت آورد چون کاری که می کرد رو دوست داشتم
من براش احترام قائلم
اونم منو به این سمت هل داد
و منم با سر قبول کردم
حتی نمی شه گفت فشار آورد خودم از این فشار لذت بردم
سپس "تری" با فرمول هایی که قبلا توسط
هنرمندهای پیشرو اثبات شده بود
پیش رفت و به سبک و سیاق ویژه خودش
آنها را تغییر داد
من به این ایده رسیدم
که کل جنبش های هنری
در مورد شست و شوی مغزی بوده
در مورد شست و شوی مغزیه "Obey"
بنکسی" هم همین طور"
استفاده کردم "M.B.W." پس من از
"Mr. Brainwash" و شدم (آقای شست وشوی مغزی)
یه کمی عقب بود "Mr.Brainwash" ولی
خیلی از هنرمندهای خیابانی مطرح نمایشگاه هایی بر پا کرده بودند
پس "تری" تصمیم گرفت به مرحله جدیدی از فعالیت های هنریش پا بذاره
شش ماه بعد
وقتی "بنکسی" به "تری" پیشنهاد داد
که هی سری کارهای هنری کنه
تصورش را هم نمی کرد که کار به کجاها می کشه
"یک ما و نیمه دیگه"
تری" خانش رو به رهن گذاشته بود و" هر چی داشت رو فروخته بود
و خرج یک استودیوی بزرگ و دستگاه های چاپ
و کارمندهای تمام وقت کرده بود رو بتونن "M.B.W" تا آثار
در مقیاس تجاری تولید کنند.
یه لحظه صبر کن، باشه؟
Damien Hirst وقتی
یکی از گرانترین هنرمندهای حاضر رو
داشته باشی
و 100 نفر آدم براش کار کنن
فکر می کنی فقط بلدن کاغذها رو ببرن
و بعد چسب بزنن نه
دیگه من قرار نیست درستش کنم
:من فقط ایده رو می دم و می گم "این چیزیه که من می خوام"
"من این رو می خوام و تمام"
DAVID HEALY "طراح "تری
چهار پنج تا یادداشت رنگی وسط صفحه ها
یعنی چهار پنچ بار این کتاب رو می خونه و به عکسهاش نگاه می کنه
یادداشت بر می داره
با انگلیسی دست و پا شکستش
تری" عکسهایی که دوست داره" رو از کتابها انتخاب می کنه
ایده های جدید به ذهنش می آن اون ها رو تغییر می ده
ما عکس ها رو اسکن می کنیم
...و بعد فتو شاپ
این یکی الویسه تو این اثری که درست کردم
من الویس رو عوض کردم
درواقع گیتارش رو .عوض کردم Fisher-Priceبا اسباب بازی های
اسباب بازی
Fisher-Price اسباب بازی های کمپانی
و اسمش رو گذاشتم
"سنگدل نباش"
تو این یکی که خلق کردم
از خطوط استفاده کردم
وقتی بهش نزدیک میشی وقتی خیلی بهش نزدیک میشی
تنها چیزی که می بینی خط هاست
آدم های مختلفی که به فروشگاه ها می رن
همگی یک چیز رو می بینن: بارکد ها
این قضیه کاملا مشهوده
درواقع این ها فرو میره تو مغزشون "Mr. Brainwash"واسه همین من اسممو گذاشتم
چون هر کاری که من می کنم
یه جوری بالاخره تو مغزتون نفوذ می کنه
این یکی رو خیلی دوست دارم
:که می گه
"Bat-Papy"
!1893
Batman این قبل از Bat-Papy این
به معنی پدربزرگ Papy در واقع یعنی پدربزرگ بتمن
در حالیکه اکثر هنرمندان کارشان را با تواضع و فروتنی شروع می کنند
تری" کارش را"
Mr.Brainwash به عنوان با سر و صدای زیادی شروع کرد
CBS استودیوی سابق
4500 m2 با مساحتی بالغ بر در قلب هالیوود قدیم
تقریبا به مدت یک سال بدون استفاده بود
تا اینکه "تری" آنجا را انتخاب کرد :برای یرگزاری اولین نمایشگاهش
"زندگی زیباست"
من نمی خواستم "بنکسی" رو نا امید کنم
من می خواستم یک کار بزرگ ارائه بدم
در نهایت باید شبیه به یک فضای بزرگ پر از عکس می شد
من می خواستم بیشتر شبیه یک نمایش باشه
"یه چیزی مثل "پارک شادی "منتها می خوام بکنمش "هنر شادی
"تری" می خواست کاری شبیه نمایشگاه "بنکسی" درست کنه
"Street Art" با این تفاوت که مقدار زیادی به کار اضافه کند
یعنی علاوه بر نقاشی از مجسمه و هم استفاده کند Installation
و اگر در بعضی موارد مهارت لازم را در اختیار نداشت
کسانی را استخدام می کرد که در آن زمینه تبحر داشتن
من آکهی رو می خوندم که گفته بود دنبال
مجسمه سازی می گردن
DEREK WALBORN مجسمه ساز
که بتونه با سازه های کاغذی کار کنه
ADAM LAWRENCE تولید کننده
اون گفت که می خواد یه چیزی بسازه یه اسپری به ارتفاع 3 متر
منم گفتم:حتما
:بعد گفت "می تونی از چتد تا تلویزیون یک غول بسازی؟"
منم گفتم: حتما
بعد اون ما رو به اینجا آورد و شروع کردیم به کار کردن
JUSTIN MURPHY تولید کننده
و در تمام مدت به کارها نظارت داشت و ایده هاش رو پیاده می کرد
با گروهی که روزانه به تعدادشون اضافه می شد و ایده های جدیدی که مطرح می شد
حجم و اندازه کار
به سرعت از یک نمایش کوچک که "بنکسی" پیشنهاد کرده بود
فاصله می گرفت
تمام فکر و ذکرم روی کار بود
طوریکه تمام پول و چیزی رو که داشتم خرج این کار کردم
خونم رو رهن گذاشته بودم
...من زندیگم رو
در خطر از دست دادن تمام زندیگیم بودم
و درست در زمانیکه فشارها به بالاترین حد خود رسیده بود
و فقط 3 هفته به افتتاح نمایش مانده بود
فاجعه رخ داد
این استخوان متاتارس هست
انگشت 5ام کنار پا
از این قسمت شکسته شده و
یه مقدار به غقب برگشته
می بینی؟
در حالیکه منتظر عمل جراحی بود قرار شد "تری" با ملایمت بیشتری کار کنه
و حالا
تحت تاثیر داروهای مسکن
به حجم کاری که شروع کرده بود پی برد
خیلی کار هست که باید انجام بشه هزینه ها
متل اینه که یک شبه بخوای هنرمند شی
این اتفاقیه که واسه من افتاده
من هیچ کی نیسم
من هیچوقت گالری یا نمایشگاهی رو بر پا نکردم
هیچوقت هیچ اثری رو جایی نشون ندادم
و حالا دارم این نمایش بزرگ رو راه میندازم یه جورایی
بزرگتر از دهنم برداشتم
دیگه داشت میزد به سرش
توی وضعیت بدی افتاده بود
یه انبار بزرگ داشت پاش شکسته بود
همه چیز کمی پیچیده شده بود
به نظر می رسید به کمک احتیاج داره
من با کسایی که می تونستن کمک کنن تماس گرفتم
این اتاقه باحال شده
تقریبا دیگه آماده شده
اگه خودش تنها بود
حیلی خوب بود
ولی به بقیه اتاق ها نمی آد
من و دوست دخترم "سونیا" اومجا بودیم
ROGER GASTMAN کارگردان فنی
و بررسی می کردیم که به چی احتیاج داره
و ملزومات رو لیست می کردیم
حجم اینجا چقدره؟- نمیدونم-
یه چیزی بین
750-800
خیلی کنجماو بودم که چه جوری می خواد نمایش رو تمومش کنه
و فهمیدم که هیچ سیر منطقی برای این کار پیش بینی نکرده
"تو نمایشگاه "بنکسی
اکثر آدمایی که اومدن
روزهای بعد هم دوباره برگشتن
او به نمایشگاه های بزرگی
در سراسر دنیا رفته بود
و می خواست خودش هم چیزی به همون خوبی اجرا کنه
با بر عهده گرفتن کارهای عملی به وسیله "راجر" و تیمش
تری" می توانست" وقتش را صرف انتخاب آثارش برای نمایش کند
اما در عوض مشغله جدیدی برای او به وجود آمده بود
خودنمایی
اون ازم خواست که برای نمایش تبلیغ کنم
که یه شعار تبلیغاتی برای مجلات براش ترتیب بدم
و وب سایتم تبلیغ کنم Mailing list در
تا به کارش اعتبار بدم
و باوجودیکه قلبا راضی نبودم این کارها رو کردم
یک معماست MR. BRAINWASH
"یه تماس داشتم از "تری
Mr. Brainwash یا همون که اخیرا خودش رو به این اسم صدا می زد
ازم یک جمله می خواست برای تاییدیه نمایشش
منم ایرادی توی این کار ندیدم
پس یه جمله براش نوشتم و براش میل کردم
ولی "بنکسی" هیچ وقت فکرش را هم نمی کرد
که در سر"تری" در این رابطه چه می گذرد
MR. BRAINWASH یک پدیده است
اینجا قراره مثل یه زندان باشه
...اینجا رو می خوام چند تا جعبه
این فعالیت ها به سرعت توجه مطبوعات را به خود جلب کرد
و چیزی نگذشت که سردبیر یکی از معتبرترین مجلات شهر
با "تری" مصاحبه ای ترتیب داد
"L.A. Weekly"مجله
تنها کاری که من در لس آنجلس می خوام بکنم
اینه که نشون بدم که
لس آنجلس هم می تونه نمایش های فوق العاده ای داشته باشه
مثل یه نوع انقلاب می مونه
:جند روز بعد مجله لس آنجلس نوشت یک ستاره جدید در شهر است
روی صفحه اول بود (Mr.BrainWash)M.B.W.
زندگی زیبا است
در مورد ایده تبلیغاتی"L.A. Weekly" همچنین "نوشته بود: "تری
200 نفر اولی که به نمایش بیایند
یک اثر هنری رایگان دریافت می کنند
به نظر تو این ایده 200 نفر اول نظر مردم رو به خودش جلب می کنه؟
حالا "تری" باید راه حلی برای تولید
200 اثر هنری یونیک
باشد M.B.W که مشخصه پیدا می کرد
با کار کردن 20 نفر به صورت شیفت های 24 ساعته
نهایتا ساختمان داشت شباهتی به یک نمایشگاه پیدا می کرد
ولی دیوارها همچنان لخت بودند
چون "تری" هنوز نصمیم نگرفته بود که کدام تابلو را روی کدام دیوار بیاویزد
چیه؟ "L.A. Weekly" خوب، نظرت در مورد
بعد از تبلیغات مطبوعاتی کلکسیونرها می خواستند
قبل از افتتاحیه، به آثار دسترسی پیدا کنند "M.B.W"
این باعث شد "تری" برای اولین بار اعتماد به نفس لازم را به دست آورد
Campbell جعبه
از همه رنگهاش
این یکی خیلی زیباست
....$به نظرم 24000
صورت زخمی" بزرگ رو می گی؟"
باشه، 30000$
همه نقاشی ها رو آماده کنید
!گوش کنید یه شکل خوبی اونها رو درست کنید
هیچ کاری نمی شه کرد؟ هیچ کاری؟
مثل طلا می مونه
به خاطر اسپری قیمتش چه قدره؟
!18 000
!12 000
روز افتتاح
با شروع روز موعود
هنوز کارهای ناتمام بساری داشت Mr. Brainwash
فقط 8 ساعت به باز شدن درها مانده
و نقاشی ها تازه از راه رسیده
قاب شده و آماده آویخته شدن
حدود 200 اثر هنری در فرم ها و قالب های مختلف
من در تمام زندگیم
هیچ وقت کسی رو ندیدم که این همه اثر در یک نمایشگاه داشته باشه
حتی در نمایش های گروهی هم این حجم کار رو ندیدم
هر جوری فکرش می کنم کار خارق العاده ای انجام داده
بیرون ساختمان، اولین گروه طرفداران در حال صف کشیدن هستند
رو ببینیم Mr.Brainwash ما اومدیم
توی لس آنجلس همه جا حرف اونه
یالا بچه ها بیاید نمایش رو راه بندازیم
اما درون ساختمان فشارها رو به فزونی بود
....فقط یه نکته
از حالا به بعد
همه به من گوش می دن
من نمایش رو اداره می کنم
شما به هیچ کی دستور نمی دین
من نیماش رو اداره می کنم شما یه من گوش می دین
پس همه فقط به من گوش می دن
!مفهومه شما دنبالم بیاین
این نقاشی رنگ روغن
اون دو تا رو اونجا می بینین
اون دوتا اسپری ها؟
اونها رو بر می دارین اینها رو می ذازین
!این دیوار
تو نشونم بده بعضی کاها جاش خوبه بعضی هاش نیست
این خوبه
این یکی مطمئن نیستم وسط
این یکی خوبه
در اواسط بعد از ظهر قریب به 2000 نفر در بیرون صف کشیده اند
همگی منتظر چیزی لحظه ای هستند که بی شک مهمترین رویداد هنری سال مجسوب می شود
چه طوری از این ماجرا با خبر شدین؟- "L.A. Weekly".-
به نظرتون این شانس رو دارین که یک تابلو نصیبتون بشه؟
من انتظار ترکیبی از رو دارم "Street Art" و "Pop Art"
کارهای بسیار جالب و مدرن
هیچ کس تا به حال اینجوری کار نکرده بوده
این یکی از اون چیزهاست که مطمئن نیستم چرا اومدم ولی هیجان دارم
ولی "تری" همچنان حواسش به چیزهای بی مورد پرت می شد
تو کی هستی و چه کار می کنی؟
هستم Mr. Brainwash من
من یک فیلمساز بودم یعنی هنوزم هستم
و من شروع به فیلمبرداری کردم چون عاشق هنرم
بعضی اوقات تو زندگی شما باید رو به جلو
نمی تونن نقاشی ها رو روی هم بدارن؟
من ازت می خوام که روغنی ها رو جمع کنی و بذاری تو اتاق کوچیکه
مشکلی نیست می تونم 3 دقیقه دیگه باشم
در نهایت، درحالیکه فقط 3 ساعت به آغاز برنامه مانده
کارکنان خودشان تصمیم به آویختن تابلوها می کنند
من 3 تا از کارمندام رو جمع کردم
از ساعت 3:30 ،4 داریم کار میکنیم
آویختن تابلوها،حمل و نقلشون
داریم مثل خر جون میکنیم وراستش رو بخواین ... تری" یه جورایی خنگ و عقب افتادست"
در واقع الان دیگه مطمئنم این آخرین M.B.W کارمه با
نهایتا درهای تالار بر روی مشتاقان وچشم انتظاران دیدن
کارهای خارق العاده و چشمگیر گشوده شد Mr.Brainwash
چیه؟ "American Gothic" نظرت در مورد
.....واقعا گوتیکه
این یک پیروزیه این در تاریخ ثبت می شه
واقعا خوشحالم که دوستام منو به اینجا اوردن
لس آنجلس کارهای این شکلی بیشتری تیاز داره
!اونا می گن که هنر مرده ولی نمونه زندش همین جا هست !عالیه! آفرین
کارهاش در نگاه اول به نظر
محدود و تکراری می رسن ولی اگر به عمقش با دقت نگاه کنی
می تونی دیدگاه جالبش رو در مورد
آدم های معروف ببینی
من تا به حال همچین چیزی ندیده بودم ولی خیلی داره بهم حال می ده
با بیش از 4000 بازدیدکننده
تری" کلید دروازه دنیای هنری رو"
از آن خود کرد
هنردوستان مشتناق
شاهد زاییده شدن یک ستاره جدید بودند
پس اون بیچاره هایی که این رخداد فرهنگی رو از دست داده بودند
پشت در بسته گیر کرده بودند شروع به هجوم آوردن به در کردند
بیشتر هنرمندها سالها وقت می گذارن که هنرشون رو تکمیل کنن
تا سبکشون رو پیدا کنن
تری" به نظر می رسه که همه رو یک جا طی کرده"
تری" واقعا منحصر به فرده"
حتی اگر کارهاش منحصر به فرد نباشه
متوجه شدم که این تابلوه بارها و بارها در اشکال مختلف
تکرار شده
دلیلش چیه؟
فکر می کنم این قسمتی از فرهنگ پاپ هست
که "اندی وارهول" آغازش کرد
و حالا نوبت منه
لطفا فرم ها رو ببرید اون سمت پر کنید
اما معیار سنچش موفقیت دلارها و سنت ها شده بود
در عرض یک هفته افتتاحیه
تری" حدود یک ملیون دلار آثار هنری فروخته بود"
ظهور کرده. Mr. Brainwash
واقعا فراتر از انتظارات من بود
هیچ وقت فکرشم نمی کردم این همه آدم بیاد
و مسئله تعدادشون نیست مسئله اینه که همگی خوشحال بودند
همگی از چیزهایی که دیده بودن راضی بودن
وتحت تأثیر قرار گرفته بودن
منو با "بنکسی" مقایسه می کردن یعنی به اون خوبی
منظورم اینه که
!من خیلی لذت بردم، فوق العادست
ولی از نظر مردم هم من قابل قبول بودم
به این نتیجه رسیدم که منو قبول کردن
در حالیکه قرار بود 5 روز نمایشگاه برقرار باشه
"زندگی زیباست" دو هفته به طول انجامید
رو به فزونی بود M.B.W شهرت
و نمایشگاه هاش رو در سراسر دنیا برگزار می کرد
از میامی گرفته یا نیویورک
تا لاندن و پاریس وحتی پکن
هستش"Andy Warhol" اون وارث شایسته
که چهره های آدم های معروف رو جوری دست کاری می کرد
که بی معنی جلوه کنند
ولی با این کارش خودشم به یک چهره تبدیل می شد
درعوض "تری" با این کاراش واقعا بی معنی می شد
من چه حسی دارم که در شکل گیری !سهیم بودم Mr.Brainwash
من حس می کنم
که نیتم خوب بوده
...ولی
بهترین نیت ها هم مانع از این نمی شه که کارها اشتباه پیش نرن
برای یه همچین حجم کاری
که این همه تصویر رو به هم وصل کنی
و نمایش های بین المللی بذاری
هنوز در حد "تری" نبودو یک کم زود بود
حس خوبی دارم
به عنوان یه هنرمند معتبر حس خوبی دارم
هنرمند کسی نیست که
بعد از ارائه یک نمایش :بتونیم اونو ارزیابی کنیم و بگیم
"از "بنکسی" تقلید می کنه
..."و یا از "شپرد فری
مسئله زمانه
با گذشت زمانه که شما خواهید دید که من چه کسی می شم
چون با گذشت زمان
شما خلاقیت منو خواهید دید
و اینکه من یه هنرمند واقعی هستم یا نه
من مطمئنم که تمام این اتفاقا
،"Street Art" علاقه "تری" به
شد و "Street Artist" اینکه خودش
اینکه این همه احمق به نمایشگاهش رفتن
و اون بتونه کلی از آثارش رو خیلی سریع با قیمت بالا بفروشه
از لحاظ جامعه شناسی و مردم شناسی
خیلیل قابل بحثه
و شایر بشه ازش یه چیرایی یاد گرفت
من نمی فهمم "تری" چه طوری به این موفقیت عظیم در عرصه هنر، در جهان رسید
واقعا شاید از همون اول یه نابغه بود
شاید یه مقدار خوش شانس بود
...شاید همش یه شوخی باشه
اکر "تری" موفق شه !عالی میشه
خیلی خنده داره ...راستش،نمی دونم کجاش خنده داره
حتی شاید خنده دارم نباشه
تری" طبق قانون جلو نمی رفت"
...ولی خب
اصلا قرار نیست قانونی داشته یاشیم
آخه من همه رو به هنر تشویق می کردم
تشویق می کردم که خلق کنن
به نظرم همه باید کار می کردن
اما اخیرا دیگه زیاد کسی رو تشویق نمی کنم
بعضی آدمها فکر می کنن که من یه خرگوشم
سر به هوا هستم
بی انضباطم
ولی من می گم:
"جوجه رو آخر پاییز می شمارن"
"اون وقته که می فهمید من خرگوش بودم"
"یا لاک پشت"
هنوز در پاریس مشغول به کار و زندگی است "Invader"
هنوز با سرامیک های مربعی قدیمی کار هنری می کند
صحبت کنه "Mr.Brainwash" اون دوست نداره در مورد
"همچنان به چسباندن "شپرد فری در سراسر دنیا مشغول است "obey"
اسوشیتد پرس" از او به خاطر زیر پا گذاشتن"
قانون کپی رایت در مورد
پوستر "اوباما" شکایت کرده
"با خوشحالی به زندگی با "تری "Debora Guetta" ادامه داد و
بچه هایش را پرورش داد
"به تازگی با دوربین رها شده "تری
شروع به فیلمبرداری کرده است
به موفقیت هایش ادامه می دهد Mr. Brainwash تری" هنوز تحت نام"
او جدیدا طراحی جلد آلبوم
را انجام داده است "Madonna" بهترین های
بنکسی" دیگر به هیچ کسی برای ساختن مستند" "Street Art"درباره
.کمک نخواهد کرد
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
they got nothing in their souls
And they make our TV’s blind us
From our vision and our goals
Oh the trigger of time it tricks you
So you have no way to grow
But do you know that tonight
the streets are ours