..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏ .:: www.bolboljan.net ::.
‫جنگ هیوک
‫کیم هیون سو، جو تسلیم
‫جئونگ من سیک، لی نا کیونگ
‫لی مین هیوک، چویی جین هو
‫جی سئونگ هیون، جی گون وو، گونگ سنگ آه
‫با حضور: جانگ هیون سونگ
‫نوشته شده و کارگردانی ‫شده توسط چویی جائه هون
‫سال قمری ۱۶۲۳، ۱۲ مارس
‫پادشاه پانزدهم چوسان، گوانگ هی قصرش ‫رو ترک کرد تا از دشمناش فرار کنه.
‫صاحب مقام‌های دیگه از ‫قبل عضو شورش شده بودند!
‫اگه تا بامداد طاقت بیارین،
‫با لشکر ذخیره قصر رو پس می‌گیریم.
‫قصر تنها چیزی نیست که از دست دادم.
‫ممکنه لباس گارد سلطنتی تنت باشه،
‫اما باز هم سرباز چوسانی‌.
‫پادشاهت بچه‌هاش رو به قتل رسوند، ‫و دستور مرگ ژنرال‌هاش رو داده.
‫هنوز دلیلی واسه تردید هست؟
‫سرباز بودن یعنی این؟
‫برو کنار‌.
‫شمشیرزن
‫با آسامووی، آسوده تماشا کن ‫www.Asamovie.ir
‫گرفتمت!
‫خب، پدر؟ الان کارم بهتر نشد؟
‫یه خرگوش نسبتا بزرگه.
‫پول خوبی واسمون جور می‌کنه.
‫خیلی با نمکه!
‫دوباره اینجوری شد؟
‫چیزی نیست، حالم خوبه.
‫بیا راه بیفتیم‌.
‫چشمات کدره، انگار زخم شده‌.
‫احتمال داره خون داخلش جمع شده باشه‌.
‫بدتر شده؟
‫زیاد نگران نباش.
‫وقتی به بازار روستا رفتی،
‫باید بتونی گیاه دارویی ‫مخصوص چشم‌ گیر بیاری‌.
‫صاحب اون جا مدیون منه.
‫بهش می‌گم هواتو داشته باشه.
‫بهت اعتماد دارم.
‫حتما.
‫اگه خیلی دیر شه حتی ‫بهترین گیاه‌ها هم فایده‌ای ندارن،
‫پس قبل از این که دیر شه برو اون جا.
‫برات آرزوی شادی حقیقی می‌کنم.
‫راه‌هایی واسه درمانت هست.
‫چطور می‌تونم به عنوان ‫بچت اینو نادیده بگیرم؟
‫از چی انقدر می‌ترسی که هیچوقت ‫از این کوهستان بیرون نمی‌ریم؟
‫ازش خسته نشدی؟
‫فکر می‌کنی دنیای پایین خیلی آسونه؟
‫اصل مطلب اینه که،
‫اگه جات امن باشه، بقیه چیزا مهم نیست.
‫اگه نمی‌خوای بیای، پس همین جا بمون!
‫اگه لازم باشه تنهایی می‌رم.
‫برای پس دادن مردممون، به ‫ازای هر زن ۲۵ پول نقره...
‫خواسته‌هاشون وحشتناکه. ‫باید چی‌کار کنیم؟
‫اعلی حضرت‌.
‫پول دادن برای همه اسیرها غیر ممکنه،
‫پس خونواده‌هاشون ‫باید اونو به گردن بگیرن‌‌.
‫راست می‌گه.
‫ما باید اموال کشورمون ‫رو برای آینده حفظ کنیم.
‫اما نباید خواسته‌هاشونو ‫به کل نادیده بگیریم.
‫چی میشه اگه...
‫پس،
‫حاضرین از وفاداریمون ‫به مینگ صرف نظر کنین،
‫و زیر سلطه اون اجنبی‌‌ها برین؟
‫اعلی حضرت، لطفا به من ‫اجازه بدین شخصا ملاقاتشون کنم
‫و بفهمم چی تو ذهنشونه.
‫هر طور راحتی.
‫با این وضعیت دخترهامون رو ‫برای قدردانی به چینگ می‌فرستیم.
‫به عنوان یه کشور خراج گزار،
‫ما چیزی غیر از یه ‫نظام کم اهمیت نیستیم‌.
‫برنامتون چیه، قربان؟
‫این که به خونه برمی‌گردین صحت داره؟
‫آره، بیش از حد مهمون بودم‌‌.
‫ما هنوز به دانش ‫شما نیاز داریم، قربان.
‫واقعا قصد داری تسلیم شی؟
‫راجع به هوانگ بنگ چی می‌دونی؟
‫شنیدم اونا تاجر برده هستن و ‫اسیرهای جنگ رو می‌فروشن.
‫به ظاهر این جوریه‌. اونا جلادن‌.
‫میگن رئیسشون
‫سردسته تاجرهاس.
‫در حال کشیدن چه نقشه‌ای می‌تونن باشن؟
‫نصف درباریان ما از چینگ نفرت دارن، ‫در حالی که نصف دیگه از مینگ بیزارن.
‫باید این موضوع رو تو جلسه‌ی ‫انجمن به بحث بذارین، سرورم.
‫نمی‌تونم بفهمم تو فکرش چیه
‫احتمالا داره خودش رو واسه ‫وضعیت کشورمون سرزنش می‌کنه.
‫ولی بی‌نتیجه نیست؟
‫درگیر این جریان میشه.
‫جوهره‌ی یه سرباز
‫خواستن جنگ تن به تن ‫با کسیه که ازش قوی‌تره.
‫بیا اینجا!
‫حس خوبی می‌ده، مگه نه؟
‫یه انگشتر بخر. سنجاق سر هم داریم!
‫بعد از جنگ، خیلی ‫آدمای خارجی اینجان.
‫بیا این ور بازار. چه روز گرمیه.
‫به عنوان یه هم نوع ‫چوسانی، لطفا بهمون رحم کن.
‫من هم یه ذره رحم و‌ مروت می‌خوام!
‫باید دوباره از هوانگ بنگ ‫بخرمشون، سوار کشتی کنمشون،
‫بهشون غذا بدم و بخوابونمشون.
‫می‌دونم، می‌دونم.
‫اما نمی‌تونی یهویی ‫قیمت رو زیاد کنی‌...
‫مامان!
‫چیزی نیست، عزیزم.
‫- پیش بابا بمون. ‫- مامان...
‫ما کسایی نبودیم که قیمتو زیاد کردیم،
‫پس برو و پول بیشتری بیار.
‫این اراذل با گرفتن دستمزد ‫دلالی دارن سود می‌کنن.
‫شاید همسرت رو آزاد کنیم،
‫اگه بچت رو بهمون بدی.
‫لطفا! التماست می‌کنم...
‫رئیس منتظره.
‫دلت می‌خواد بمیری؟
‫معذرت می‌خوام‌.
‫اگه یه بار دیگه مشکل به وجود بیاری،
‫اول سر تو رو می‌برم.
‫بریم!
‫خواهش می‌کنم، قربان.
‫لطفا اجازه بده...
‫پدر!
‫با چه جرئتی بهم دست می‌زنه.
‫احمقای خبیث!
‫نیازی نیست دخالت کنی‌.
‫این همهمه واسه چیه؟
‫از اسب‌هاتون پایین بیاین ‫و خودتون رو معرفی کنین.
‫ما مامورهای چینگ کبیریم.
‫فکر کردی پادشاهت ‫می‌تونه دستگیرمون کنه؟
‫اگه در این حد مطمئنی، یه امتحانی بکن.
‫بریم.
‫پدر!
‫بیا برگردیم.
‫من اشراف چوسان رو درک نمی‌کنم،
‫به شدت به مینگ متکی‌ان،
‫وقتی دارن منقرض میشن.
‫رفتار اشراف رو درک نمی‌کنه.
‫وقتی والدی بیماره،
‫برای فرزند ناسپاسیه که ترکش کنه.
‫وابسته بودن به والدین بیمار
‫می‌تونه فرزندان رو به ‫مرگ‌ زودرس بکشونه.
‫اگه فرزند زودتر بمیره،
‫این هم ناسپاسیه.
‫اون پسرعموی امپراطوره،
‫رئیس هوانگ بنگ، ارباب کوروتای.
‫اون رئیس هوانگ بنگه.
‫شهرتتون از قبل به گوشمون رسید.
‫مهارتتون در زبان چوسان ‫موهبتی برای همه ماست.
‫قابلی نداره. مادر یکی ‫از افرادم اهل چوسانه.
‫شنیدم یه کودنی مثل اون ‫اینجا بهش بی‌احترامی‌ میشه.
‫از این به بعد، با خودت مترجم نیار.
‫باید زبون چینگی رو یاد بگیری.
‫به هر حال زیاد همدیگه رو می‌بینیم.
‫چایی رو درست دم کنین!
‫درست طوری که ما ‫داریم چوسان رو دم می‌کنیم.
‫تربیت کردن سگ‌های وحشی رو بلدی؟
‫ما سگ‌های وحشی مزاحم رو ‫خونه نمیاریم تا تربیتشون کنیم.
‫به هر حال بهت می‌گم.
‫سگ پیشوا رو حبس کن،
‫و توله‌هاشو یکی یکی بکش.
‫مثل دیوونه‌ها واق واق می‌کنه، ‫اما بالاخره دمشو تکون می‌ده.
‫حتی با وجود اشراف نابود شده،
‫یکی باید باشه که نجابت ‫بشری رو حفظ کنه!
‫این باید اون شمشیرزنه باشه...
‫حتی تو چینگ دربارش شنیدم.
‫لطفا گستاخی منو ببخشید.
‫برای عوض شدن حس و‌ حال،
‫نظرتون راجع به یه نبرد چیه؟
‫باهاش بجنگ، اما کوتاه بیا.
‫افرادم دارن می‌بینن.
‫می‌گن غیر قابل کنترله‌. ‫کاری که بهت گفتمو بکن.
‫شمشیرت تزئینی به نظر میاد.
‫کافیه!
‫الحق که ارباب شمشیری.
‫بابت نمایش عالی ممنونم.
‫بهترین شمشیرزن چوسان؟
‫اگه می‌ذاشتی ادامه بدم، ‫می‌تونستم سرشو هدف بگیرم.
‫واقعا این طور فکر می‌کنی؟
‫یعنی ممکن بود ببازم؟
‫جالبه.
‫دنبالم بیا.
‫به نظر می‌رسه بی‌اطلاع بوده باشین.
‫این مونکه که بهم مدیونه، نه من.
‫ببخشید؟
‫ولی اون بهم گفت...
‫اون مونک احمق...
‫حتی اگه بهش مدیون باشم،
‫شما نمی‌تونین همچین گیاه دارویی رو
‫بدون نسبت اشرافی ‫رده بالا دریافت کنین.
‫قیمتش هم خیلی زیاده.
‫خیلی خوب.
‫بیا بریم.
‫ما دنبال صدقه نیستیم.
‫خز درجه یک جدا کردم.
‫ارزشش خیلی زیاده.
‫مسئله چند تا خز نیست.
‫بذارش. یکم بیشتر بابتش می‌دیم.
‫هیچی، ولش کن!
‫ما رو گدا فرض نکن.
‫پدر همیشه می‌گه،
‫خوش نیتی هیچوقت بی‌ارزش نیست.
‫بیا بریم، پدر!
‫اونا رسیدن.
‫پدر.
‫اونا اراذل توی روستا نیستن؟
‫راه بیوفت.
‫باعث افتخاره که این کلبه ‫حقیرانه رو مزین کردین.
‫سیاست واسه مامورهای دولتیه.
‫من فقط یه تاجرم که از هنر لذت می‌بره.
‫چوسان برای این منظور جای مناسبیه.
‫چه بوی خوبی.
‫نظرت راجع به کار کردن با من چیه؟
‫اگه برده‌های منو بگیری، ‫و اونا رو دوباره بفروشی،
‫سود خیلی زیادی می‌کنی.
‫بابت پیشنهاد ‫سخاوتمندانتون سپاس گزارم،
‫ولی من برای خرید و فروش ‫مردم به اندازه کافی بی‌باک نیستم.
‫خودفروشی هم یه فرم دیگه ‫از خرید و فروش نیست؟
‫اینجا...
‫یه بازاره، نه محل فحشا.
‫دخترها بهتر از مردهان.
‫شنیدم تو یه خنجرکش قهاری
‫که شمشیرزن محلی رو نشونده سر جاش.
‫می‌تونم به صورت عملی ببینمش؟
‫این فقط یه ترفنده
‫تا تو این دنیای خشن زنده بمونی.
‫لطفا با آرامش استراحت کنین.
‫از دیدنتون خوشحال شدم.
‫درست مثل یه دیوونه شمشیر.
‫در این حد ماهره؟
‫حواست باشه باهاشون قاطی نشی.
‫خیلی احمقم که حرف مونک رو باور کردم.
‫کی اینو گرفتی؟
‫نوش جونتون.
‫چقدر شد؟
‫دارین می‌رین؟ ۴ سکه، لطفا.
‫بفرمایید.
‫مادامه!
‫تائه اوک! تو تائه اوک نیستی؟
‫حالت خوبه؟
‫همیشه به سختی طاقت میارم.
‫راستی، وای، وای، وای!
‫ببین چقدر بزرگ شدی.
‫شاید به من رفتی چون من بهت شیر دادم.
‫می‌تونم ببینم که قلب ‫مردهای زیادی رو می‌شکنی.
‫خیلی وقته ندیدمت.
‫این بی‌تفاوتی تو حتی ‫یه ذره هم تغییر نکرد.
‫خیلی بی‌احساسه. چرا ‫انقدر ازش خوشت میاد؟
‫مردای وراج فقط از زبونشون ‫استفاده می‌کنن تا دخترا رو تور کنن.
‫یه مرد فقط زبون و ‫بازوش باید قوی باشه...
‫چی؟
‫هیچی.
‫حتما خسته‌ای. برم یکم غذا برات بیارم.
‫باشه.
‫خیلی خوبه!
‫یه دختر جوون؟
‫برای این که از مادر ‫بیمارم مراقبت کنه،
‫پس اشتباه برداشت نکن.
‫در این صورت، جدیدا ‫یه گزینه ی خوب دیدم.
‫درایت بیشترین اهمیت رو داره‌.
‫قطعا، سرورم.
‫- بفرمایید. ‫- ممنون.
‫بیا، اینو بده به مادرت...
‫ممنونم، ممنونم!
‫یه شمشیرزن نباید...
‫از یه سطل پر از برنج نگهداری کنه.
‫چرا با من کار نمی‌کنی
‫با به دست آوردن یه ‫مقام تو دربار چینگ؟
‫یه شمشیرزن واقعا می‌درخشه
‫وقتی به رئیسی خدمت کنه،
‫که ارزشش رو می‌دونه،
‫این طور نیست؟
‫من پست دولتی رو کنار گذاشتم،
‫پس قصد ندارم برگردم.
‫من همیشه چیزی که ‫بخوام رو به دست میارم.
‫کافیه لب تر کنم
‫تا اسیرهای چینگو آزاد کنم.
‫شنیدم شمشیرت رو روی پادشاه سابقت
‫از غلاف بیرون آوردی.
‫اگه اون شمشیرو سمت من بگیری،
‫تصور کن چه اتفاقی واسه چوسان می‌افته.
‫لازمه دستور بدم که برش گردونن؟
‫نه.
‫دریانوردی وقتی خوش می‌گذره
‫که باد وجود داشته باشه.
‫تائه اوک، بیدار شدی.
‫پدرم جایی رفته؟
‫اول صبح بعد بیدار شدن رفت بیرون.
‫حتی مسیر این اطراف رو بلد نیست.
‫بدون تو جای دوری نمی‌ره.
‫زود برمی‌گرده، پس یکم صبر کن.
‫پس اینجا جاییه که اقامت داری.
‫چه طور می‌دونستی من اینجام؟
‫دیروز منو بیرون کردی.
‫نیازی به این رفتار نیست.
‫امروز قراره مثل بودا ‫به من احترام بذاری.
‫جدا؟
‫اگه ازش مراقبت کنم،
‫واقعا می‌تونم گیاه رو از تاجر بگیرم؟
‫بهت قول می‌دم.
‫می‌تونی انجامش بدی؟
‫اگه بتونم گیاه دارویی رو بگیرم،
‫هر کاری انجام می‌دم.
‫اما پدرم...
‫تا وقتی که چشماش درمان شه،
‫همین اطراف بهش ‫سرپناه می‌دم. نگران نباش‌.
‫ممنونم، خیلی ممنونم!
‫ممنون!
‫پس پدرم کجا می‌مونه؟
‫یه خونه جدیده؟
‫واقعا انقدر خوشحالی؟
‫تو کوهستان با پدر تقریبا ‫نابیناش زندگی می‌کنه.
‫دوست دارم به فرزندی قبولش کنم
‫و کمکش کنم.
‫انگار دارم به یه روح نگاه می‌کنم.
‫وقتی ناپدید شدی این قیافه رو داشتی،
‫و وقتی دوباره پیدات شد هنوزم داریش.
‫اون بچه باید حسابی بزرگ شده باشه.
‫بچه فوق‌العاده‌ایه.
‫بی سر و صدا زندگی‌ می‌کنیم.
‫درست مثل الان.
‫خیلی هم عالی.
‫ولی حتی اگه از دنیا فرار هم کنی،
‫فکر کردی تو رو به حال خودت می‌ذاره؟
‫فریاد این دنیا به گوشت می‌رسه.
‫ببخشید.
‫تائه اوک‌ کجا رفت؟
‫خانوم بازاریه بردتش.
‫اتفاق خوبی قراره بیفته؟
‫چه‌طور به پدرت اطلاع میدی؟
‫چشماش خوب میشه،
‫و‌ منم واسه مدتی ‫فرزندخونده یه اشرافی می‌شم.
‫چرا نباید اجازه بده؟
‫هیچ پدر یا مادری از
‫دل کندن از بچش خوشحال نمی‌شه.
‫پدرمادرها همینطور یه علاقه ‫خاصی به بچه‌هاشون دارن.
‫نگران نباش!
‫اوه، خدایا...
‫خیلی ترسیدم...
‫فورا لباساتونو در بیارین!
‫کی بهتون گفت برین؟
‫همه، بیرون.
‫اینجا چه خبره؟
‫همون طور که گفتی داریم ‫با آرامش استراحت می‌کنیم.
‫این وحشیگری چیزیه ‫که رئیستون می‌خواست؟
‫داری به رئیسم می‌گی وحشی؟
‫هنرهای رزمی چوسانی مسخره‌س.
‫بهت نشون می‌دم یه مرد چینگی چطوریه.
‫نباید با یه زن اینجوری رفتار کنی!
‫حالت خوبه؟
‫چطور جرئت می‌کنی.
‫تو دیگه کی هستی؟
‫این بچه اومد تا واسه ‫پدرش گیاه دارویی بگیره.
‫اون فقط یه بچه گستاخه.
‫لطفا اونو ببخش.
‫نظرت چیه؟
‫که زانو بزنی و چهار دست و ‫پا شی تا التماس بخشش کنی.
‫اون وقت می‌بخشمش.
‫- با چه جرئتی! ‫- عقب وایسا.
‫- خیلی خب. ‫- پدر...
‫اجازه می‌دم بری.
‫اما واسه بچه بی‌ادبت،
‫بعد از تنبیه کردن می‌فرستمش خونه.
‫اون می‌دونه چطور یه شمشیرو مهار کنه.
‫هواسام!
‫ولم کن!
‫دخالت نکن!
‫کافیه!
‫بسه.
‫بدون دردسر اینجا رو ترک می‌کنم،
‫پس شمشیرتو غلاف کن.
‫لطفا حواست بهش باشه.
‫متاسفم.
‫واسم مهم نیست چه‌طور به دنیا اومدم،
‫و چرا مخفیانه زندگی می‌کنیم.
‫تو پدر منی، که بهم غذا ‫دادی و بزرگم کردی.
‫مشکلی نیست، پس نگران نباش.
‫ولی خوشحالم که یه راه واسه ‫گرفتن گیاه دارویی پیدا کردیم.
‫منظورت چیه؟
‫فقط باید به عنوان ‫فرزندخونده یه اشرافی
‫از یه خانوم مراقبت کنم.
‫درمان چشمام با فروختن تو؟
‫اون موقع چیو ببینم؟
‫بیا امروز استراحت کنیم و ‫فردا راه بیفتیم سمت خونه.
‫تا حالا به این فکر نکردی که
‫من دلم می‌خواد لباسای خوب بپوشم ‫و تو یه خونه‌ی خوب زندگی کنم؟
‫حتی اگه پرنسس نباشم،
‫دوست دارم مثل فرزندخونده ‫یه اشرافی راحت زندگی کنم.
‫من تصمیممو گرفتم.
‫تو می‌تونی تنها بری خونه.
‫می‌گن ارباب جانگ برای ‫زندگی بهتر اینجا رو ترک کرد.
‫ما هم نباید برنامه‌ای بریزیم؟
‫اگه پادشاه دستور پیشکشی ‫دخترهامون رو بده چی؟
‫من یه تقاضانامه واسه پادشاه فرستادم.
‫پس بیاین منتظر بمونیم.
‫بهتره دنبال یه دخترخونده باشم.
‫این خیلی نگران کننده‌س.
‫باید حواست به زبونت باشه.
‫شاید این طوفان خیلی دووم‌ نیاره.
‫چوسان عوض نمی‌شه،
‫حتی اگه بقیه دنیا عوض شه.
‫این حقیقت داره که شما به ژنرال‌های
‫میدون جنگ دستور دادین ‫که تسلیم دشمن شن؟
‫داری به عنوان یه سرباز می‌پرسی؟
‫دارم به عنوان بنده شما ‫می‌پرسم، اعلی حضرت.
‫هیچ آرمانی مهمتر از ‫زندگی مردم من نیست.
‫حتی اگه آرمان پادشاه باشه.
‫مادامه.
‫لطفا حواست به پدرم باشه.
‫حتما، نگران ما نباش.
‫زندگی خوبی داشته باش‌.
‫فهمیدی؟
‫«حقارتی که تحمل کردیم ‫رو به خاطر بیارین،»
‫«و به فریادهای مردمتون گوش کنین.»
‫«مهاجم‌ها رو گردن بزنین،»
‫«و اشتباهات رو درست...»
‫بسه.
‫اون فقط چوب دستی داشت؟
‫بله، قربان.
‫شما هم فقط تماشا کردین؟
‫ولی اون...
‫هیچ عذری ندارم، رئیس.
‫جالبه‌.
‫خیلی جالبه.
‫تو نمی‌تونی تا ابد بچتو ‫تو کوهستان بزرگ کنی.
‫خیلی براش بهتره که
‫دخترخونده‌ی یه اشرافی شد.
‫باز بهت سر می‌زنم.
‫چرا به بازار نمیری ‫تا تائه اوک رو ببینی؟
‫حالت بهتر میشه!
‫خیلی خوشحال بودن که ‫دخترهاشونو پس گرفتن.
‫ولی مردم دختره رو با انگشت ‫نشون دادن، و بهش لقب هرزه دادن.
‫آخرش اون و مادرش خودشونو دار زدن.
‫اون بچه‌های بیچاره که طرد شدن...
‫هر جایی که برن مثل ‫آشغال باهاشون رفتار می‌شه.
‫تائه اوک.
‫هر وقت لباس عوض کردی و ‫حاضر شدی، برو خونه ییلاقیمون.
‫بله، پدر‌.
‫همه وسایل سوک یی رو جمع کردی؟
‫بله، سرورم.
‫به زودی حرکت می‌کنیم...
‫کی این کارو کرد؟
‫«مهاجم‌ها رو گردن بزنین.»
‫تقاضانامت به پادشاه رو خوب خوندم.
‫سرورم!
‫لطفا کمک کنین، سرورم!
‫فکر کردی اینجوری ‫می‌تونی نظرمو عوض کنی؟
‫ببینیم چقدر دووم میاری.
‫به لطف پدرت اول از همه کشته می‌شی.
‫اون دختر مرد عصاییه.
‫یه مرد اشرافی فقط ‫دختر خودشو نجات می‌ده؟
‫این خیلی بی‌رحمیه.
‫تو یه سگ وحشی نبودی، یه موش بودی.
‫دست نگه دار!
‫خوبه که اینجایی!
‫دارن دسیسه می‌کنن ‫تا به خونوادم آسیب برسونن!
‫لطفا جلوی این آدما رو بگیر!
‫از شما دلخور نمی‌شم، سرورم.
‫من با عقیده پوچم کور شده بودم.
‫چی داری میگی؟
‫من به خاطر چیزی که گفتی ‫شورش رو رهبری نکردم.
‫تو خیلی خوب می‌دونی که ‫اقداماتم برای این ملت بود!
‫اون کارها فقط به نفع شماها بود.
‫بیا بیرون!
‫اون...
‫کجاست؟
‫عوضی.
‫بمیر!
‫چطور...
‫جرئت می‌کنی.
‫دخترم کجاست؟
‫من پیش ارباب لی بردمش ‫چون یه دخترخونده می‌خواست.
‫گفتی...
‫ارباب لی؟
‫اینا همش به خاطر بی‌فکری منه.
‫اجازه بده کمکت کنم.
‫دخالت نکن و دنبال پناهگاه باش.
‫تو این محله پاتوق شمشیرزن‌ها کجاست؟
‫معمولا تو چایخونه جمع می‌شن.
‫تو نباید انقدر بی‌پروا به ‫مامورهای چینگ آسیب بزنی.
‫این می‌تونه باعث...
‫دخترم دزدیده شد! تنها بچم!
‫باید گاردهای سلطنتی رو ‫بفرستم و‌ فورا دستگیرشون کنم!
‫اعلی حضرت، ارباب لی و مشاورش اینجان.
‫راهنماییشون کن داخل.
‫خوش اومدی، ارباب لی.
‫همین الان داشتیم راجع به ارتش ‫چینگ در مرز صحبت می‌کردیم.
‫لطفا بهمون ملحق شو.
‫تاجرهای برده دنبال کی‌ می‌گردن؟
‫بهتره دنبال کشاورزی باشی ‫که سواد خوندن داشته باشه.
‫چطور کسی رو پیدا کنیم که از چوب ‫دستی مثل یه شمشیر استفاده می‌کنه؟
‫می‌دونم.
‫بیا بهشون بگیم نمی‌تونیم پیداش ‫کنیم، و بریم یه نوشیدنی بخوریم.
‫اون چیه؟
‫هی!
‫تو کی هستی؟
‫جریان چیه؟
‫عجله کن. بیاین بریم بیرون.
‫من فقط به دستور تاجر برده گوش کردم،
‫و به غذاخوری رفتم ولی تو اونجا نبودی،
‫پس فقط صاحب غذاخوری رو‌ براشون بردم.
‫کجا؟
‫وقتی از پل رد شی،
‫یه اردوگاه اسیری می‌بینی.
‫متاسفم، لطفا منو نکش.
‫اگه پول نیاز داری، می‌تونم بهت بدم...
‫با دقت ببینین!
‫هر کسی که حتی تلاش کنه نجاتتون بده،
‫تضمین می‌کنم که عاقبتش اینجوری شه.
‫بنوش، بنوش.
‫کمک! لطفا به شوهرم کمک کنین!
‫لطفا، لطفا کمک کنین!
‫اون با من.
‫به یه گوشمالی حسابی نیاز دارن.
‫بهت گفتم که ساکت باشی...
‫اومدی اینجا که یکیشونو‌ نجات بدی؟
‫امروز باید یکی از اون روزا باشه.
‫از شرش خلاص شو و برگرد!
‫راحت باش و‌ بخور، من همینجام!
‫وقتی ازت سوال می‌پرسم جواب بده!
‫ولم کنین! پست فطرتا!
‫قربان!
‫چی می‌خوای؟
‫اون تا دو ساعت پیش اینجا بود،
‫ولی یکم پیش دخترهای جوون رو بردن.
‫خیلی ضعیف به نظر می‌رسید...
‫عزیزم، چشماتو باز کن!
‫دخترمون تو‌ خونه منتظره!
‫لطفا چشماتو باز کن، عزیزم!
‫بیا برگردیم خونه پیش دخترمون!
‫تو فقط باید بی‌سر و صدا ‫دختر ارباب رو پس بگیری‌.
‫معذرت می‌خوام.
‫ما دستور داریم از هر ‫مواجهه‌ای با چینگ خودداری کنیم.
‫اگه مشکلی پیش بیاد...
‫اگه با احتیاط عمل ‫کنین، مشکلی پیش نمیاد.
‫الان کمکم کن، و من تضمین می‌کنم
‫که آیندت روشن باشه.
‫افرادمون رو آماده کن.
‫بله، قربان!
‫بیش از حد تحت فشار گذاشتنشون
‫می‌تونه مشکل ساز شه.
‫داری تو‌ کارهام دخالت می‌کنی؟
‫این طور نیست...
‫خودم شخصا اومدم
‫چون تو مثل بچه‌ها اجرای سیاست می‌کنی.
‫معذرت می‌خوام.
‫موقع پا گذاشتن روی یه کرم،
‫درست لگدش کن،
‫که وول نخوره.
‫فراموش نمی‌کنم.
‫هواسام کجاست؟
‫از بازار برنگشت.
‫حتما داره مثل یه گزار که تو ‫گل می‌غلطه خوش می‌گذرونه.
‫فردا وقتی همه برگشتن حرکت می‌کنیم،
‫پس دخترا رو ببر توی کشتی‌.
‫بله، قربان.
‫اول سعی می‌کنم مذاکره کنم،
‫اما گاردتون رو پایین نیارین، مفهومه؟
‫بله، سرورم.
‫عجولانه شمشیرتونو از غلاف در نیارین
‫چون با فرستاده چینگ خواهیم بود.
‫بله، قربان!
‫ما سربازهای چوسانیم!
‫اگه تکون نخورین مشکلی ‫پیش نمیاد، پس عقب‌نشینی کنین.
‫صدای خرخر چوسان
‫حتی قبل جنگ هم بی‌رمقه.
‫حمله!
‫اگه اهلی شده بودی،
‫می‌تونستی جونتو نجات بدی.
‫اومدین تا مامورهای مسلح ‫امپراطور رو ملاقات کنین،
‫پس پادشاهتون نمی‌تونه اینو تکذیب کنه.
‫خواهش می‌کنم، بچمو...
‫آزاد کنین.
‫تفنگ‌هاتونو بردارین!
‫شلیک کنین!
‫آتش!
‫چطور امکان داره؟
‫تو کسی بودی که از پادشاه ‫گوانگ هی محافطت کرد.
‫لطفا کمک کن، بچم دزدیده شد!
‫لطفا کمک کن!
‫از این مهلکه جون سالم به در ببر.
‫و از ملتی که عوضش کردی
‫محافظت کن.
‫من هر کاری می‌کنم، پس لطفا نجاتش بده!
‫لطفا بچمو‌ نجات بده!
‫اون یه بچه بیچارس که ‫بدون مادر بزرگ شده.
‫خواهش می‌کنم...
‫پدر...
‫تائه اوک...
‫تو یه ثابت قدمشونی.
‫تو آخرین نفری.
‫چوب دستی دوباره بهمون حمله کرد!
‫اونو یادته؟ بچه‌ای که فرار کرد.
‫به جای ریلکس کردن، باید حاضر شی.
‫به امون خدا ول کردن گاردت می‌تونه...
‫خب؟
‫متاسفم، منظورم این بود که...
‫پس، این زبونته
‫که سرتو‌ به باد میده.
‫اول باید اونو بگیرم.
‫دخترشو برام بیارین!
‫هر چی شما بگین.
‫نیازی نیست.
‫خودش میاد دنبالت.
‫می‌شناسیش؟
‫کاری کردم که کور نشی،
‫ولی باز هم نیازه که مراقب باشی.
‫محبتت رو جبران می‌کنم.
‫هنوز احتمال داره کاملا کور شی!
‫سرباز بودن یعنی این؟
‫اگه اون شمشیرو بگیری سمت من،
‫تصور کن چه اتفاقی واسه چوسان می‌افته.
‫به ساحل برو.
‫اونجا کشتی هوانگ بنگ رو پیدا می‌کنی.
‫بیخیال شو.
‫این آرمانی بود که ازش حرف می‌زدی؟
‫من فقط سعی کردم کشور ‫رو از مشقت حفظ کنم.
‫به نظر من، اون بچه کشور منه.
‫فکر می‌کنی می‌تونی با اون ‫چشم‌ها منو شکست بدی؟
‫یه شمشیر به سادگی ‫ضربه می‌زنه و‌ قطع می‌کنه.
‫بسیار خوب.
‫پادشاهت طرز شمشیرزنیت ‫رو تحسین می‌کرد.
‫جالبه.
‫حتی با چشم معیوب...
‫اگه ببازی، باید مرگ رو بپذیری.
‫باهام‌ بیا.
‫اگه برنده شی، بچتو آزاد می‌کنم.
‫پدر!
‫بهم حمله کن!
‫پدر...
‫ای بزدل!
‫تو واسه جنگیدن اصرار کردی.
‫واسه مرگت از من متنفر نشو.
‫تو...
‫واقعا...
‫دست نگه دارین!
‫پدر...
‫تائه اوک، تائه اوک...
‫پدر.
‫تائه اوک.
‫چیزی نیست.
‫همه چی‌ رو به راهه.
‫بیا بریم.
‫بیا بریم خونه.
‫با اون پسر چی‌کار می‌کنی؟
‫ممکنه سریع باشه،
‫ولی بدون ماهیت، بی‌ملاحظه‌س.
‫بدون ماهیت، آزاد به نظر نمیاد؟
‫اینو یادت باشه.
‫از الان به بعد، تو شمشیر علیا حضرتی.
‫تائه اوک.
‫داریم مسیرو درست می‌ریم؟
‫معلومه، فقط دنبالم‌ بیا.
‫من با زندگی‌ کردن این ‫بالا تو جنگل مشکلی ندارم.
‫چرا می‌خوای بری پایین؟
‫حالا دوست دارم جهانو ببینم.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: telegram: @bollbolljan ::. .:: instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.