..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏ .:: www.bolboljan.net ::.
بعد از آخرین قسمت، شش بازیگر اصلی تنها یک بار همگی در یک اتاق حضور داشتند
...تا امروز
پس این آخرشه
آره
فکر کنم
میخواین همین الان برید خونه‌ی جدیدتون
یا هنوز وقت دارید؟
وقت داریم
پس بریم یکم قهوه بخوریم؟
حتما
کجا؟
واقعا زیباست
زیباست. نگاش کن
پسر
قسمت‌های خیلی زیادی اینجا بودیم
وقتی لیسا اونجا گیتار میزد
وقتی من و جن برای بار اول همدیگه رو بوسیدیم
یا قسمت اول سریال و باز کردن چتر
بیخیال
آره
بقیه کجان؟
میخوام بقیه رو ببینم
خدای من
!اوه
!از اون اوه های خودت بود
فقط همین یکی کافیه
سلام - سلام -
خدای من
سلام. چه بوی خوبی میدی
آره. تو هم همینطور
اینجا رو ببین
مگه تصمیم نگرفتن این رو بردارن؟
چرا. فکر کردم برداشتنش
...اون اوایل اینجا بود و
...یه جورایی - سر راه بود -
سر راه بود
جلوی دوربین رو می‌گرفت
درست مثل الان
...نمیدونم
بعضی مواقع انتخاب خودته - درست شد -
واقعا باورنکردنیه
صدای یکی رو شنیدم
گریه‌م گرفت
!فلوش
!جو
معرکه‌ست
سلام - چطوری؟ -
خدای من
چه عجیب
جعبه دستمال کاغذی کجاست؟
شما اینجا چکار می‌کنید؟
منتظر تو بودیم
خدای من. چطوری؟
نگاش کن
تو رو ببین - سلام گنده‌بک -
معرکه‌ست
واقعا عجیبه
اینجا رو ببین
یادتون میاد یه زمانی همه‌مون می‌تونستیم از اون در رد بشیم؟
مو به تنم سیخ شد
.واقعا عجیبه اونجا رو ببین
اینو
دیالوگ‌های کورتنی هنوز روی میزه؟
میدونین چه فرقی کرده؟
میدونین چی عجیبه؟ جدی گفتی؟
خودمم نمی‌دونستم ولی بعد دیدم
پرسیدم این چیه؟ اونم گفت
به تو ربطی نداره
منم اون شب قبل فیلمبرداری هرچی نوشته بود رو پاک کردم
نه - خیلی از دستم عصبانی شد -
یا مثلا فیلمنامه رو میذاشت توی ظرفشویی
این رو یادم میاد - منم همینطور -
توی ظرفشویی همیشه یه فیلمنامه بود
دلیلش رو نمی‌دونستم - فیلمنامه‌ی کورتنی بود -
!خوشبحالش
خدای من
واقعا؟ - !سی سی -
تو هم گریه کردی؟ - آره -
خیالم راحت شد
معلومه که گریه کردم
چطوری تو؟
میدونم. بدتر از چیزیه که فکرش رو می‌کردی
نگاش کن - چه بوی خوبی میدی کورت -
سلام - خدای من. باورنکردنیه -
اون شب رو یادت میاد؟ - چی؟ -
یادم نمیاد کدوم قسمت بود
ولی تو یه مونولوگ طولانی داشتی
و یک هفته روش کار کردی
و جمله‌ها رو روی میز نوشتی
و منم نمی‌دونستم تو همچین کاری می‌کنی
وقتی دیدمش ازت پرسیدم
و تو هم گفتی بهم ربط نداره
منم وقتی که حواست نبود قبل فیلمبرداری اونا رو پاک کردم
!چقدر بدجنس - حسابی از دستم عصبانی شدی -
نمی‌دونستم کار تو بود
چرا پاکش کردی؟
تا سر به سرت بذارم
...خدای من
خیلی از دیالوگ‌هام رو بین این سیب‌ها میذاشتم
من نمی‌دونستم
حافظه‌م قوی نیست
متیو پری اومد
سلام
سلام مت - !متی -
لوشی. سلام
دیرتر از این نمی‌شد
سلام - چطوری برادر؟ -
سلام
چطوری رفیق؟ - خوبم -
ما رو ببین
خدای من - باورنکردنیه -
به نظرتون نمیاد کوچیک‌تر شده؟
از اینجا تا اونجا
بنظر نمیاد کوچیکتر باشه - نه -
مثل قبل می‌مونه
اون دیوار از اول بنفش بود؟
آره بابا - خدای من -
دیگه رد دادی
واقعا خارق‌العاده‌ست
جدا همینطوریه. همه‌چیزش
...یه چیزی که نیست
جعبه شیرینی اصلی تو خونه‌ی لیسا کودرو هستش
شما چیزی از ست فیلمبرداری برداشتید؟
من یه لیوان قهوه‌ی نئونی برداشتم
من توپ میز فوتبال دستی رو دارم
الان دیگه یه توپ فرسوده و قدیمی شده
باید کل میز رو برمی‌داشتی
شکوندیمش دیگه. یادت میاد؟
آخرش شکست
آره توی داستان بود - جدا؟ پس اون چیه؟ -
مال قبل زمانیه که شکست
یکم قبل‌تر از اون زمانه
باید سریال رو نگاه کنم
سریال خوبی بود - توپ اون میز دست منه -
آره آره - لحظه‌های خوبی داشت -
همه همین رو میگن
..:: جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و اینستاگرام سايت ::.. ‏ .:: @bollbolljan_com ::.
بسه. ممنون
خیلی لطف دارید
خب ممنون از همگی که امشب اومدید اینجا
صادقانه میشه گفت هیچکدومتون برنامه‌ی بهتری نداشتین
خوش بگذره رفیق
بزن که رفتیم
هیجان زده‌ایم؟ - می‌ترکونیم -
خوش می‌گذره
تمامی ستارگان بعد از چندین سال برای بار اول درکنارهم روی صحنه قرار می‌گیرند
،خانم‌ها و آقایان ،لطفا خوشامد بگید به جنیفر آنیستون
،کورتنی کاکس، لیسا کودرو، دیوید شوویمر
،متیو پری و مک لبلانک !"ستارگان سریال "دوستان
باید یکم مهربون بشینین
بفرمایید
.اینجا رو ببینید اینا رو ببینید
سلام
سلام جیمز کوردن
نمی‌تونم بگم چقدر معرکه‌ست
که اینجا پیش شما باشم
و بذارید اینجوری بگم که ما الان داریم
جلوی این فواره‌ی نمادین فیلمبرداری می‌کنیم
جایی که شما تیتراژ آغازین سریال رو گرفتید
زیبا و دوست‌داشتنیه
...اما سروصدای زیادی داره
آره - ...و سخته که -
اینطوری مصاحبه کنیم
پس لطفا یک لحظه اینجا رو نگاه کنید
ببینید چه قدرتی دارم
تمام
عجب ابرقدرتی
آره. میدونم - بهش میگن ابرقدرت -
هنوزم کارت درسته
میدونم - فقط ای کاش -
چند سال پیش خبردار می‌شدیم
خب حالتون چطوره؟
روز احساساتی‌ای برای همه‌تون بوده
اینی که الان هر6 نفرتون اینجا باهم هستید چه حسی داره؟
واقعا خارق‌العاده و هیجان‌انگیز بوده
و به معنای واقعی کلمه دوباره باهم یکی شدیم
درست مثل اغلب مواقع
دیوید، تو چه حسی نسبت به امروز داری؟
خیلی احساساتی ولی خیلی هم بهم خوش میگذره
بعد از اینکه شوک اولیه‌ام
بعد از بودن تو یک اتاق رو داشتم
حس می‌کنم خیلی راحت دوباره تونستیم باهم خو بگیریم
.و باهم شوخی می‌کردیم انگار یک خانواده‌ایم
...و واقعا هم - به حالت قبل برگشتیم -
به حالت قبلی برگشتیم، درسته
چقدر باهم در ارتباطید؟
البته که باهم در ارتباطیم
شاید هر روز نباشه - صحیح -
ولی از اونجایی که توی این سریال بودیم خیلی باهم جفت و جور شدیم
و یک رابطه‌ی خیلی صمیمی رو بوجود آوردیم
که کافیه هروقت خواستی به یکیشون پیام بدی
یا بهشون زنگ بزنی و اونا هم جواب میدن
پشتت هستن - کی جوابت رو نمیده، متیو؟ -
هیچکسی از من خبر نمی‌گیره
میخوام بهتون یکمقدار آمار بدم. باشه؟
خب شما در 236 قسمت سریال "دوستان" بازی کردید
در بیش از 220 کشور پخش شد
دوستان" برترین سریال تلویزیونی" برای 6 فصل پیاپی بود
و بطور میانگین، هفته‌ای 25 میلیون بیننده داشت
52میلیون نفر قسمت آخر رو نگاه کردند
سریال بیش از 100 میلیارد بار دیده شده
در بین تمام پلتفرم‌ها
...و امشب - خیلی زیاده -
واقعا زیاده
جشن این افتخاره
و خالقین سریال امشب
در بین تماشاچی‌ها هستن
مارتا کافمن، دیوید کرین و کوین برایت اونجا نشستن
اونها سریال رو خلق کردن
من تهیه‌کننده‌ی اجرایی
و بعضی مواقع کارگردان "دوستان" هستم
اسمم کوین برایته
من خالق مشترک، تهیه‌کننده‌ی اجرایی
و نویسنده، مارتا کافمن هستم
من خالق مشترک و تهیه‌کننده‌ی اجرایی سریال "دوستان" هستم
دیوید کرین هستم
من و مارتا دهه‌ی بیست زندگیمون رو توی نیویورک بودیم
دوستان صمیمی محدودی داشتیم
ما تو دهه‌ی بیست زندگیمون توی نیویورک بودیم
و دنبال خرجی درآوردن و پیدا کردن عشق بودیم
و با خودمون گفتیم این می‌تونه داستان یک سریال باشه
ما از اقوام و دوستامون الهام گرفتیم
...و اسم‌هاشون
مثلا اسم چندلر رو از روی یکی از دوستام انتخاب کردیم
قطعا از زندگی خودمون الهام گرفتیم
واقعا دنبال این ایده بودیم
که یک گروه دوست واقعی درست کنیم
نه اینکه یه نقش اصلی باشه و اون دوست‌های خودش رو داشته باشه
نه. راجع به همه‌ی دوستاست
داستان همه‌شون رو به طور مساوی دنبال می‌کنیم
چیزی که حس می‌کردیم قبلا وجود نداشت
:ما با این تک‌جمله سریال رو معرفی می‌کردیم "دوره‌ای از زندگی که دوستانت تبدیل به خانواده‌ت میشن"
میخوای اینجا رو ببینی؟ - آره -
می‌دونستم اینکارو می‌کنی
تو مگه کی در میزدی؟
فقط توی تجدید دیدار
این ستون برگشته
یه عالمه خاطرات برگشت
از زمانی که از توی دستشویی جوک می‌گفتین
آره. دستشویی - ...وقتی بوی بد میومد -
و کارای احمقانه‌ای که تو می‌کردی
رفتی اتاق بغلی؟
نه - پس بیا -
این پشت چیه؟
.صندلی‌ها رو ببین صندلی‌ها هم اینجان
اوه آره. آره
بنظرم فقط یک نفر می‌تونه از پس این دوربینا بر بیاد
ولی اون زمان به ازای هر دوربین سه نفر بودن
گروه خیلی بزرگی بود
چهارتا دوربین بود و هماهنگی بینشون خارق‌العاده بود
اون قسمت رو یادت میاد
که یکبارم از روی صندلی بلند نشدیم؟
آره
پیتزا تو راهه
بهت گفتم لازم نیست از جامون بلند بشیم
ولی یادت میاد هفته‌ی اول
وقتی داشتیم فیلمنامه رو می‌خوندیم اومدی سراغم و گفتی
!چقدر مسخره‌ست
منم گفتم ولی جذابیتش به همینه
و تو گفتی پس شاید بهمون خوش بگذره
و فوق‌العاده در اومد
اگه جیشمون گرفت چی؟
میگم نوشابه نیارن
روی صندلی‌هاشون نشستن
نخیر. جدا؟
اوه متی... خوشحالم می‌بینمت
واقعا عالیه
شوویمر، اون قسمتی رو یادت میاد که داشتین توپ پرت می‌کردین
و تمام مدت نباید میذاشتین توپ بیوفته زمین؟
یادم نمیاد
بذار از پسرا بپرسم - چه توپی بود؟ -
یه توپ پلاستیکی کوچیک بود
پسرا، اون قسمتی رو یادتون میاد
که برای همدیگه توپ رو پرتاب می‌کردین
و نباید میذاشتین بیوفته رو زمین؟ - نباید میوفتاد. آره -
آره - پس شما دوتا بودین -
آخرش همه اومدن بازی
شوومیر هم بود - یادش نمیاد -
میخوای بریم یه غذایی بگیریم؟
یا میخوای ببینی
چقدر می‌تونیم این توپ رو برای همدیگه پرت کنیم؟
توپ بهتره - آره؟ -
.ما انقدر پیریم اون موقع لپ‌تاپ‌ها اینطوری بودن
این رو یادم میاد
چقدر سنگینه
بریم تو رختکن
این اتاق جنیفره - اتاق من -
این پارکت چوبی خودمه
شما هر روز باهم ناهار می‌خوردین
آره همینطوره - یکی دو سال اول -
تمام وعده‌های غذایی رو باهم می‌خوردیم
درسته
حتی آخرهفته‌ها - تمام قسمت‌ها رو باهم نگاه می‌کردیم -
جدانشدنی بودیم
این وسط یک میز بزرگ بود ...و انگر هم آشپزی می‌کرد
کل استیج بنظرم کوچیکتر میاد
ولی محاله
چون گنده‌تر نشدیم
از طرف من حرف نزن - !خفه شو -
بیاید راجع به قسمت‌های موردعلاقه‌تون صحبت کنیم
هرکسی یه قسمت موردعلاقه داره
دوست دارم انتخاب‌های شما رو بدونم
عاشق قسمت‌های عیدشکرگزاری بودم
و همینطورم اون قسمتی که آپارتمانمون رو باختیم
همینطورم قسمت‌های مسابقه و جنین‌ها
آره. اونی که جنین داشت
ولی اون مسابقه‌ی سوالی یک حس جالب و درعین حال ویران‌کننده داشت
آره
باورم نمیشه فکر می‌کنی
تو و چندلر، من و ریچل رو بهتر می‌شناسین
تا ما شما رو
خب... همینطوریه
بیشتر از همه چه چیزی روی اعصاب مونیکا میره؟
حیوان‌هایی که لباس انسان پوشیدن - درسته -
چه اسمی روی صندوق پستیشه؟
!چندلر بینگه - !نه -
درستش "خانم چناندلر باند" هستش
،اگه ما بردیم اونا از شر خروس خلاص میشن
خیلی جالب شد - ...ولی اگه ما بردیم -
آپارتمانتون مال ماست
شغل چندلر بینگ چیه؟
!یک ترنپست... یک ترنسپستره
!همچین کلمه‌ای اصلا وجود نداره
!نــه - خدای من -
!آره - !ایول -
خب، مسابقه شروع میشه
هر تیم باید یک سری سوال توی مسابقه‌ی پرسش و پاسخ جواب بده
:دسته‌بندی‌ها این‌ها هستند "ترس‌ها و چیزهای اعصاب‌خوردکن"
..."اتفاقات قدیمی" - !اوه نه -
..."ادبیات" - !اخ -
"و "همه‌چیز نسبیه - این بد نیست -
حالا سکه میندازم تا ببینیم کی اول شروع می‌کنه
باشه
خب اینبار یکی حدس بزنه
ببخشید - خب دوباره -
باشه
شیر
.ببخشید خط افتاد پس پسرها شروع می‌کنن
ایول
خب دسته‌بندی رو انتخاب کنید
اتفاقات قدیمی - باشه -
ریچل برای راس یه نامه نوشت و ازش خواست" قبل اینکه برگردن باهم، اون رو بخونه
"این نامه چند صفحه داشت؟
هجده صفحه
لعنتی
هجده صفحه چی...؟ - !پشت و رو -
!پشت و رو درسته
!بابا ایول
این همون نامه‌ست؟ - خودشه؟ -
همون نامه‌ست
کی امتیاز این دور رو می‌گیره؟
چی؟ - من -
خب خانوما، انتخاب کنید
همه‌چیز نسبیه - همه‌چیز نسبیه -
باشه
"خانم‌ها، می‌تونید اسم این صدا رو بگید؟"
اون میمون منه
اوه! آقای... آقای هنکل
آقای وینکل؟ - هینکل -
نه، نه این نبود - نه؟ اسمش چی بود؟ -
نه صبر کن، یه بار دیگه بذارش
میشه دوباره بشنویمش؟
ما میدونیم. ما میدونیم
"گفت "این میمون منه
همونیه که طبقه پایینی زندگی می‌کرد
و اسمش چیه؟ - آقای ریکلز -
نه - من میدونم -
!من میدونم
!نوبت تو نیست
میشه این صدای مرموز خودش رو نشون بده؟
لری هنکین هستن که دوباره در نقش آقای هکلز ظاهر شدن
!هکلز
من گفتم لری هنکین
همه‌تون یه گربه و یه کلوچه بهم بدهکارین
!به افتخار لری هنکین
من که اسمش رو درست گفتم چرا امتیازش رو نمی‌گیرم؟
خب پسرا نوبت شماست
ادبیات - ادبیات -
انتخاب خوبیه آقایون
ممنون - ادبیات -
طبق گفته‌ی مونیکا، تعداد نقاط حساس
بدن زن چقدر است؟ - هفت‌تا -
کورتنی، کورتنی، درست گفت؟
درسته. هفت‌تا
خیلی‌خب. خانوما
اتفاقات قدیمی - اتفاقات قدیمی -
میدونین چیه؟
برای این سوال
یکم کمک لازم دارم - اوه خدا -
آقایون
،این گروه آواز کُر به شکل معروفی
یک پیام از راس به ریچل منتقل کردن
شما می‌تونید متن ترانه رو تکمیل کنید؟
یک، دو، سه
تبریک بابت اولین هفته ♪
توی شغل جدیدت ♪
چیزی طول نمیکشه تا رئیس بشی ♪
و میدونی یکی هست که همیشه هوات رو داره ♪
♪ ...دوست پسر تو ♪
...دوست پسر تو - راس -
راس نیست؟ - صبرکن -
بنظر خودتون درست میاد؟
...صبرکن. میگه دوست پسر خودت
آقایون؟
دوست پسر خودت راس؟
درست بود آقایون؟
خوبه آدم دوست‌پسر داشته باشه ♪
♪ دوست‌پسر وفادار و عاشقت راس ♪
راس
ممنون آقایون
ممنون - مرسی -
بنظرم جذابیت "دوستان" از اونجایی میاد
که هر شخصیت کاملا منحصربفردن
و هرکدوم تنهایی می‌تونن یک سریال رو بچرخونن
بله؟
سلام. ریچل اینجاست؟ من خواهرشم
وقتی نماینده‌م باهام تماس گرفت و گفت
میخوای نقش خواهر ریچل گرین" "رو توی "دوستان" بازی کنی؟
من فکر کردم جایزه قرعه‌کشی بردم
کدوم خواهرش بود؟
اونی که لوس بود یا اونی که گازش گرفت؟
بابا دیگه بهم پول نمیده - بیخیال خودم فهمیدم -
یکی از هیجان‌انگیزترین قسمت‌هایی ،که توش حضور داشتم
جایی بود که من توی آپارتمان بودم
...و جویی میاد سمتم و میگه
سلام، چطوری؟
نکن
این دیالوگ افسانه‌ای رو گفت و من کلی ذوق کردم
اینی که ببینی یه شخصیت معروف !دیالوگ معروفش رو بهت میگه... بیخیال
بیا فیبی اومد
می‌تونیم با فیبی حرف بزنیم
اگه مونیکا، فیبی یا ریچل رو نگاه کنید
می‌بینید همه‌شون نقش اصلی هستن
ولی وقتی باهمن، شوخ‌طبعی به اوج خودش میرسه و بازیگرها
همه در اوج دوران کاریشون هستن و باهم خوب هماهنگ شدن
بسه دیگه
نه! جویی ما قسم خوردیم !که چیزی نگیم
امکان نداره درک کنن
باید یه چیزی بگیم
.باید خودمون رو خالی کنیم داره دیوونه‌م می‌کنه
بامزه و متعهد بودن
کاملا روی نقش‌هاشون تسلط داشتن
ولی باهمدیگه هم خوب کار می‌کردن
آدم حس می‌کرد واقعا همدیگه رو دوست دارن
...مونیکا - بزرگتر، بلندتر -
یه ستاره‌دریایی نیشش زد
به به
نیشم زد
بدم زد
.نمی‌تونستم سرپا باشم نمی‌تونستم... راه برم
چهارکیلومتر تا خونه راه بود
ترسیده و تنها بودیم
فکر نمی‌کردیم زنده بمونیم
بدجوری درد داشتم
منم بعد حفر کردن اون چاله خیلی خسته شده بودم
...و بعد یه چیزی یاد جویی اومد
یه چیزی توی کانال دیسکاوری دیدم
آره بابا منم توی کانال دیسکاوری دیدمش
...آره. اینی که اگه ستاره‌دریایی نیشت زد
تو... روی خودت جیش کردی؟
!اینجوری نکنین نمیدونین تو چه حالی بودم
فکر می‌کردم از شدت درد بیهوش میشم
بعدشم سعی کردم
ولی نتونستم
...نتونستم به سمتش خم بشم
مونیکا به جویی نگاه میکنه
درسته. من پا پیش گذاشتم
اون دوست منه و نیاز به کمک داشت
،اگه مجبور میشدم روی همه‌تون می‌شاشیدم
ولی نتونستم
شاش‌بند شدم
می‌خواستم کمک کنم
ولی فشار زیادی روم بود ...و خلاصه دیگه
چندلر وارد ماجرا شد
جویی مدام سرم داد میزد !یالا فورا! زود انجامش بده
هنوز بعضی شب‌ها صدای دادکشیدنش رو می‌شنوم
چون بعضی مواقع از پشت دیوار داد میزنم
تا تو رو بترسونم
و کات
من توی اون صحنه خنده‌م گرفته بود
اولین باری که باهم فیلمنامه رو خوندیم یادته؟
اولین باری بود که همه‌تون رو می‌دیدم
...ولی چیز زیادی یادم نمیاد - من یادم میاد چی پوشیده بودین -
فقط همین - باورنکردنیه -
اینم یادم نمیاد پسرا چی پوشیده بودن
ولی یادم میاد تو و کورتنی چی پوشیده بودین
فقط همین - چی پوشیده بودم؟ -
یک بلوز سفید تورمانند هیپی طور - داشتم سعی می‌کردم مثل فیبی باشم -
.شبیه فیبی بودی جین پوشیده بودی
و کورتنی یه تیشرت صورتی
برند فرد سیگال با یه سوزن‌دوزی سفید داشت
آره و یادم میاد همونجا بار اول همدیگه رو دیدیم
یا حداقل برای من اینطوری بود
تو یادت نمیاد من چی پوشیده بودم؟
اون رو یادم نمیاد
ولی یادم میاد تو اولین کسی بودی که دیدم
و همونجا بود که فهمیدم چرا توی این سال ها
انقدر نقش از دست دادم
بخاطر همچین بازیگرای خوشتیپه
معلومه که اون جویی هستش
و وقتی برای بار اول صداتون رو شنیدم
واقعا تحت‌تاثیر قرار گرفتم - منم همین رو یادم میاد -
بنظرم همه فوق‌العاده به نقششون میومدن
آره. درسته - من این رو یادم میاد -
پیدا کردن بازیگرهای سریال خیلی سخت بود
خیلی بیشتر از چیزی که انتظارش رو داشتیم
ما از بینهایت بازیگر تست گرفتیم
سناریوهای مختلف زیادی وجود داشت
که ممکن بود تعدادشون 6 نفر نباشه
و اونطوری سریال کاملا متفاوت میشد
ما دیوید رو توی یک نقش دیگه دیدیم
در قسمت اول سریالی که پارسالش انجام داده بودیم
قیافه‌ی شرمگین و مظلومش توی ذهنمون موند
،پس وقتی نقش راس رو می‌نوشتیم اون توی ذهنمون بود
،رفتیم سراغ دیوید دیدیم کلا دیگه از تلویزیون اومده بیرون
توی یک سریال دیگه تجربه‌ی تلخی داشته
و برگشته بود شیکاگو تا فقط توی تئاتر بازی کنه
خلاصه ما مجبور شدیم ازش التماس کنیم
و بگیم این نقش رو برات نوشتیم
فکر کنم یه بسته هدیه براش فرستادیم
اصلا یادم نمیاد براش هدیه‌ای فرستاده باشیم
فکر کنم فقط فیلمنامه رو فرستادیم
بهش اطمینان دادیم ،برخلاف تجربه‌ی قبلیش
این یکی فرق می‌کنه
و اونم به ما ملحق شد
خب اولیشون رو گرفتیم
از یک عالمه دخترهایی که نقش فیبی رو خوندن تست گرفتیم
و چیزی در نیومد
و در این بین، شوهرم جفری داشت یک سریال دیگه رو
تهیه و نویسندگی می‌کرد به اسم "از دستت عصبانیم" و اون گفت
که فیبی توی این سریاله و داره نقش اورسلای پیشخدمت رو بازی می‌کنه
بفرمایید
چیز دیگه‌ای بیارم خدمتتون؟ - نه ممنون -
خب پس میرم صورتحساب رو بیارم
همینجاست - خب پس خوبه -
میشد آغاز فیبی رو اونجا دید
"ولی توی سریال "از دستت عصبانیم یکم منفی‌گراتر بود
و فیبی چهره‌ی مثبت‌تری داشت
لیسا همونی بود که اومد و تست فوق‌العاده‌ای داد
نه تنها همونجوری بود که ،امیدش رو داشتیم
بلکه بهترش هم کرد
لیسا کودرو دومین بازیگر
سریال "دوستان" بعد از دیوید بود
و این تازه اولش بود، برای همین فکر کردیم که رو غلطک افتادیم
و بعدش دو ماه و نیم گذشت
و حتی یک نفرم پیدا نکردیم
اگه درست یادم باشه مت لبلانک
وقتی تست داد فقط 11 دلار تو جیبش داشت
.شایدم 9 دلار بود ولی زیاد نبود
پسرهای زیادی رو دیدیم که بازیگری بهشون میومد
،و دختربازی می‌کردن ولی بامزه نبودن
بعدش مت اومد و ناگهان وقتی دیالوگ‌ها رو می‌گفت خنده‌دار میشدن
سابقه کاری زیادی نداشت
،یه سریال دیگه بازی کرده بود ولی سابقه زیادی نداشت
پس مت در لحظه آخر
توی شبکه ان‌بی‌سی با یک بازیگر دیگه تست داد
و ترکوند و نقش جویی رو گرفت
ولی نکته‌ی جالب اینجاست
که اون بازیگر دیگه هم توی سریال اومد
توی قسمت اوناگی
و نقش جویی تقلبی رو بازی کرد
حالت چطوره؟
نه، نه، نه، نه
حالت چطوره؟
گند زدی کارل
برو تو راهرو منتظر باش
از پروسه‌ی تست دادن چی به خاطر میارین؟
یادم میاد یه چند باری رفتم
فکر می‌کنم آخرین لحظات تست گرفتن بود
با یکی از دوستام رفته بودم تا دیالوگ‌ها رو تمرین کنم
و اونم گفت
سریال راجع به چندتا دوسته" که باهم خوش می‌گذرونن
"و کلا یه گروه دوسته؟
منم گفتم آره تقریبا
اونم گفت پس باید بریم شراب بخوریم
منم گفتم آره فکر خوبیه
خب خلاصه بگم که
نصف شب تو آپارتمانش بیدار شدم
،و باید میرفتم دستشویی ولی خیلی سریع بلند شدم
و باورم نمیشه دارم این رو میگم
،ولی یه جورایی بیهوش شدم که طبیعیه
و با صورت افتادم تو توالت
و دماغم به توالت خورد
و یه تیکه گوشت بزرگ از دماغم کنده شد
توی آینه رو نگاه کردم دیدم خونریزی کرده
و با خودم گفتم خدای من
چون باید میرفتم تست میدادم
و دماغم توی بد وضعیتی بود
و مارتا کافمن پرسید "چه بلایی سر صورتت اومده؟"
و منم حقیقت رو گفتم ...و نقش رو گرفتم
عالی بود - مگه نه؟ همینطوری بود -
و دیوید، فکر کنم تو اون زمان
توی تئاتر مشغول بودی
چی شد که به "دوستان" جذب شدی؟
مارتا و دیوید خیلی واضح به من گفتن
که وقتی نقش راس رو نوشتن صدای من تو ذهنشون بوده
و منم درکشون نمی‌کردم
وای یه حشره‌ست
رفت؟ - نه اینجاست -
نه این پرزه. پرزه
مشکلی نداره
واقعی بود؟
رفت؟ - آره رفت -
...فقط میشه بگم
نکته مهم اینجاست که خیلی خونسرد باهاش برخورد کردیم
درسته
اصلا مثل فیبی واکنش نشون دادی
عالی بود
خیلی جالب‌تر از داستان من بود
واقعا همینطوری بود
پیدا کردن مونیکا سخت بود
و اون زمان کورتنی رو بیشتر توی نقش ریچل می‌دیدیم
با کورتنی کاکس جلسه گذاشتیم و اون برامون توضیح داد
که چرا به نظرش به نقش ریچل نمیاد
و خودش ذاتا بیشتر شبیه مونیکا بود
و حق با اون بود
کورتنی شادی فوق‌العاده‌ای رو به شخصیت اضافه کرد
توی ویدیو بروس اسپرینگستین بود
و با مایکل جی. فاکس توی روابط خانوادگی" بازی کرد"
پس مردم کورتنی رو می‌شناختن
ولی اونقدری معروف نبود که سریال روی محور کورتنی کاکس بچرخه
که همیشه هم ازش برحذر بودیم
ما دنبال ستاره نبودیم
ولی هرچیزی که کورتنی به نقشش آورد
مونیکا رو فوق‌العاده عمیق‌تر کرد
خیلی بیشتر از قصد اولیه‌ی خودمون
من فکر می‌کردم پیدا کردن بازیگر برای نقش چندلر آسون‌ترین قسمت باشه
چون لازم نیست شخصیت خاصی داشته باشه
چون جوک میگه. جوک واقعی و خنده‌دار
پس با خودم میگفتم کار آسونی در پیشه
و از بازیگر پشت بازیگر تست گرفتیم و هیچکدوم بامزه نبودن
"ما توی "به رویایت ادامه بده با متیو پری کار کرده بودیم
،و وقتی متیو دیالوگ رو می‌خونه می‌درخشه
و زنده میشه
و برای اولین بار ،در پروسه‌ی تست بازیگری
می‌دونستیم شخصیتی رو داریم
که فقط این آدم می‌تونه نقشش رو بازی کنه
فقط یه مشکل کوچیک بود
با یک سیتکام دیگه قرارداد بسته بود
راجع به دربان‌ها در فرودگاه لس‌آنجلس آینده بود
که بنظر واقعا بیخود میومد
از لس‌آنجلس لذت ببرید
راستی پارک گریفیث جای خوبی برای پیک‌نیکه
ممنون. بین بی‌ارزش‌ها خوبی
و بعد یکی از استودیو برادران وارنر در حین فیلمبرداری
سریال 2194 حضور داشت
و با خودش گفت "این سریال هیچ آینده‌ای نداره"
."بذاریدش توی "دوستان مشکلی پیش نمیاد
و ما چندلر خودمون رو پیدا کرده بودیم
و منم الان یک میلیون دلار برنده شدم
بطور منحصربه‌فردی دیالوگ‌ها رو میگه
واقعا استعداد کمدی بالایی داره
پیدا کردن بازیگر برای نقش ریچل از همه سخت‌تر بود
و آخرین نقشی بود که براش بازیگر گرفتیم
می‌تونه یک شخصیت کاملا نچسب و دوست‌نداشتنی باشه
،یک شخصیت فوق‌العاده خودخواه ،خودپرست
و لوسه... اگه بازیگرش خوب نباشه ریچل هم دوست‌داشتنی نمیشه
از خانم‌های زیادی تست گرفتیم
!یه سری از خانم‌ها با لباس عروس میومدن
...و هیچکدومشون
واقعا باید عاشقشون میشدیم و نشدیم
چون مخاطب باید حس راس رو تجربه می‌کرد
و بعد جنیفر اومد
جنیفر هم مشکل مشابه متیو رو داشت
با یک سریال دیگه
"به اسم "به سر بردن
میخوای استیک رو بخوری یا باهاش دعوا کنی؟
مدلین، این استیک قرار بود خام باشه
گیدنی، یه چیزی بهم بگو
هرچندوقت یک بار توی منو استیک داریم؟
خیلی کم
درسته
پس تو اونجا یک استیک کمیاب داری (که به هر دو معنی خام و کمیاب است Rare بازی با کلمه)
و 6 قسمت از این سریال رو هم گرفته بودن
پس بیشتر از صرفا قسمت اول بود
و ما با قرارداد بستن باهاش ریسک بزرگی کردیم
تا با این سریال دیگه
سر بدست آوردنش رقابت کنیم
،و ما نه تنها قسمت اول رو گرفتیم
بلکه احتمالا سه قسمت دیگه از "دوستان" رو هم فیلمبرداری کردیم
وقتی که اون یکی سریال هنوز تو تلویزیون پخش میشد
...و اگه سی‌بی‌اس متوجه میشد
مجبور میشدیم سه قسمت اول
دوستان" رو دوباره فیلمبرداری کنیم"
جنیفر گرما و صمیمیت خاصی داشت
و باعث میشد که مخاطب احساس خوبی
نسبت به تمام کارهای دیگه‌ی ریچل
که لزوما خوب نبودن داشته باشه
امیدوار بودم مشکل خاصی نباشه
ممنون
کات. ایول
درسته
خب متیو و جن، شما توی یک سریال دیگه بودین
،جنیفر، اولین باری که بقیه بازیگرها رو دیدی
اولین باری که بالاخره تونستی
باهاشون آشنا بشی
و میدونستی قراره باهم بازی کنین چه حسی داشتی؟
خب اول از همه، من توی پایلوت‌های زیادی بازی کردم در امریکا، برای ساخت کامل یک سریال عموما ابتدا باید قسمت اول) معروف به "پایلوت" ساخته شود و سپس بعد از اطمینان از موفقیتش می‌تواند بودجه‌ی کامل (برای ساخت یک فصل را بگیرد
سالی توی یک پایلوت بازی می‌کردم و فکر می‌کردم
کار بازیگر همینه
سالی یک بار توی یک پایلوت بازی می‌کنی و یکم پول در میاری
و بعدش میری تو پایلوت بعدی بازی می‌کنی
و بعد یادم میاد کنار این 5 نفر نشسته بودم
و فکر می‌کردم
این بهترین گروه آدم‌ها
و بهترین فیلمنامه‌ست
باید توش بازی کنم
و با یک قیافه مظلوم
و شرمنده و خجالت زده رفتم سراغ تهیه‌کننده‌ی سریالی که توش بودم
چون اول با اون‌ها قرارداد داشتم
و بهشون گفتم لطفا بذارید از این سریال برم
عاشق این سریالم که دارم توش بازی می‌کنم
مشکلی با سریال شما ندارم
فقط عاشق این آدمام و خیلی داره بهم خوش می‌گذره
:و اونم گفت من اون سریال رو دیدم
یه چیزی بهت میگم
اون سریال تو رو تبدیل به ستاره نمی‌کنه
این سریال تو رو ستاره می‌کنه
همینقدر کافیه - خب اونم امشب اینجاست -
اون تهیه‌کننده امشب اینجاست - !نه -
خب پسرا، نوبت شماست
خب، همه چیز نسبیه
وقتی توی لاس‌وگاس بودن"
جویی دوقلوی یکسان دستش رو پیدا می‌کنه
حاضر نیستی پول خوبی بدی تا این دست‌های شبیه به هم رو
ببینی که در حال انجام سرگرمی هستن؟
،اگه الان بری خودم دستم رو قطع می‌کنم
و میدمش بهت
...از این صف
لطفا دوقلوی یکسان دست جویی رو پیدا کنید
دو یا سه
فکر کنم دو باشه - فکر می‌کنی دو باشه؟ -
فکر می‌کنم دو باشه
همینه. شماره دو
بله درسته
همگی به افتخار توماس لنون
خوشحال شدم دیدمتون
خوشحالم می‌بینمت
خیلی خب
خب خانوما، نوبت شماست
ترس‌ها و چیزهای اعصاب خردکن - ترس‌ها و چیزهای اعصاب خردکن -
بلندتر، کورت -
خانوم‌ها، توی دستگاه پیامگیر" .یک پیام صوتی هست
"صدا به چه کسی تعلق داره؟
مت، می‌تونی اون دکمه رو بزنی؟
سلام رفقا. من بالاخره دارم" از چشم‌پزشکی بازنشسته میشم
و دوست دارم همه‌تون
هفته‌ی آینده به مهمونی ".بازنشستگیم بیاید
تام... ببخشید - اگه می‌تونید بیاید بهم خبر بدید -
تام سلک - تام سلک -
.خدای من من این رو نگفتم
یه جوری شدی انگار اشتباه گفتم - عیبی نداره -
میشه صدای مرموز خودش رو نشون بده؟
چطور ممکنه اون نباشه؟
ببین کی اینجاست
به افتخار تام سلک
سلام
میخوای یه لحظه بشینی؟
چطوری؟ - خوشحالم می‌بینمت رفیق -
خب تام، تو می‌تونی یک سوال بپرسی
باشه - خدای من -
مونیکا به طرز معروفی چندلر رو به ریچارد ترجیح داد
شغل چندلر چی بود؟
خدای من
.خوب بهش فکر کن خوب فکر کن
من گفتم ترنسپانستر
!بخاطر این کلمه آپارتمان رو باختیم
ولی فکر می‌کردم بعدش فهمیدیم
به نظر من که ترنسپانستر درسته - آره -
ترنسپانستر درست نیست
.منم همین رو گفتم اصلا همچین کلمه‌ای وجود نداره
و بعدشم باختیم
...خب اینم جواب درستشه و
تام جوابش رو داره - آره -
هیچکس واقعا نمیدونه
جوابش همینه - منم همین رو گفتم -
جوابش همینه
آره جوابش اینه
خب پس به نظرم امتیازش باید به دخترا برسه
منم همینطور
اونا که جواب ندادن... نه نه نه
چرا بابا، ما گفتیم هیچکی نمیدونه
و دخترها برنده شدن
خب سریال اومد بیرون
و بلافاصله مردم باهاش ارتباط برقرار کردن
از کی اون تغییراتی که گفتید
...رو احساس کردید کی فهمیدین
دنیا داره براتون عوض میشه؟
تابستون - آره -
،وقتی برای فصل دوم برگشتیم
اوضاع کاملا عوض شده بود
مثلا مردم وسط خیابون بهت سلام می‌کردن
ما هم... ما هم ترسیده بودیم
"میگفتیم "چی میخوای؟ اولش شوکه‌کننده بود
هیچکس آدم رو برای این شرایط آماده نمی‌کنه
یادم میاد یه بار وسط هفته بود
یادم نمیاد چه روزی از هفته بود
مهم نیست
:ترتیبش اینطوریه دوشنبه، سه‌شنبه، چهارشنبه
.آره این رو میدونم ...ولی
زده بودم کانال اخبار و تو تلویزیون
صفحه رو به شیش قسمت تقسیم کرده بودن
و تصویر هوایی بصورت زنده از خونه‌ی همه‌مون پخش میشد
اوه خدا
و یادم میاد خیلی تعجب کردم
چون می‌تونستم صدای هلیکوپتر بالای خونه‌م رو بشنوم
با خودم گفتم این دیگه چیه
و از نزدیکتر به تلویزیون نگاه کردم و دیدم سقفم خیلی بهم‌ریخته‌ست
پس وقتی هلیکوپتر رفت
نردبون رو آوردم رفتم رو سقف
و دیدم واقعا نشت کرده
مجبور شدم بگم یکی بیاد درستش کنه
نکته اینجاست که هیچکس جز خودمون نمی‌تونست درک کنه ما تو چه وضعیتی هستیم
...و فکر می‌کنم بهمین خاطرم بود
هیچکس جز همین گروه نبود
که بتونه ما رو درک کنه
و فکر می‌کنم همین باعث شد
توی سیستم‌های عصبیمون حک بشه
که ما عملا یک خانواده‌ایم
آره، چون خانواده‌امون نمی‌تونست ما رو درک کنه
حتی صمیمی‌ترین دوستامون هم نمی‌تونستن درک کنن
ازمون حمایت می‌کردن - ...خانواده هم -
خانواده‌ی من بیشتر از خودم از این شهرت غافلگیر شده بودن
اما تنها کسایی که واقعا می‌تونستن وضعیت من رو درک کنن
این پنج نفر دیگه بودن
ما داشتیم روی سریال کار می‌کردیم و سخت تلاش می‌کردیم
...ولی فقط وقتی که تو فرودگاه بودم
...یادم نمیاد کجا می‌رفتم
ولی دیدم روی جلد تمام مجله‌ها هستن
"و با خودم گفتم "وای، این باورنکردنیه
آهنگ تیتراژ تبدیل به پرطرفدارترین آهنگ رادیو شد
وقتی یه روز توی ماشینم شنیدمش
با خودم گفتم این دیگه یک سریال معمولی نیست
"رفتن روی جلد "رولینگ استون
!رولینگ استون !آخه ما فقط یه سریال بودیم
یه جورایی وارد فرهنگ‌عامه شدن
نمیدونم کی همچین اتفاقی افتاد
.جنیفر خیلی زیباست چرا انقدر خاصه؟
.خیلی بهش میاد دیدنیه
بهترین خاطره‌ام اینجا بود که بچه‌هام رو می‌بردم مدرسه
و خاخامم اومد و ازم راجع به راس و ریچل پرسید
و پرسید کی بهمدیگه می‌رسن
و چطوری این اتفاق میوفته
هرجایی که می‌رفتیم
یهو هزاران نفر جمع میشدن
!انگار گروه بیتلز اومده بود
همه جیغ می‌کشیدن
و پشت فنس داد می‌زدن
!باورنکردنی بود - !خدافظ -
،وقتی "دوستان" جهانی شد
فکر کنم به 18 تا زبان مختلف پخش می‌شدیم
،عملا هرجایی رفتم
،از اردن تا هند دوستان" رو می‌شناختن"
مامانم دی‌وی‌دی‌های کل سریال خرید
وقتی توی ابتدایی بودم
دوستان" کمک زیادی توی" یادگیری زبان انگلیسی به من کرد
و سریال چیزهای زیادی در رابطه با
زندگی و دوستی به من یاد داد
ما عاشق دوستانیم
میشه بیشتر از این لباس بپوشم؟
!چشمام! چشمام
!منحرف! منحرف
!خفه‌شو! خفه‌شو
گربه‌ی بدبو، گربه‌ی بدبو ♪
چی به خوردت میدن؟ ♪
ببخشید. ببخشید
پسرای پر سروصدا
وقتی طرفدار "دوستان" شدیم
که سال اول دانشگاهمون بود
و خجالت می‌کشیدیم با دخترها حرف بزنیم
برای همین "دوستان" بهمون توی بهتر شدن روحیه
و اعتماد به‌نفسمون کمک کرد
.و باعث شد دوست‌های جدیدی پیدا کنیم بخصوص دوست دختر
ای جان
"قسمت موردعلاقه‌ی من توی "دوستان
وقتیه که مونیکا از چندلر تقاضای ازدواج می‌کنه
بعد اینکه دیدمش
می‌دونستم دقیقا میخوام همینطوری از نیمه‌ی گمشده و شوهرم
تقاضای ازدواج بکنم و دقیقا هم همینکارو کردم
من یک مادر مجردم و جامعه به ما فشار میاره
تا با اولین کسی که بهمون درخواست ازدواج میده جواب مثبت بدیم
ولی بعنوان یک زن آدم باید بتونه کنترل زندگی خودش رو داشته باشه
پس بعد دیدن اون قسمت به این فکر افتادم
که من خودم می‌تونم برای رابطه‌م تصمیم بگیرم
!ما نامزد کردیم
یک سال پیش وقتی پدرم
از اینکه نمی‌تونه با دست چپش کیفش رو برداره شکایت کرد
فردای اون روز
دکترها گفتن به یک بیماری کشنده به اسم ام‌ان‌دی مبتلا شده
من افسردگی داشتم
و در وضعیت نابسامانی بودم
برای یک هفته اصلا بیرون نمی‌رفتم
خیلی کم اشتها بودم
غذا نمی‌خوردم
اتفاقی که بعدش برای من افتاد یک نبرد بود
نبردی که در اون می‌دیدم تنها کسی که واقعا دوستش دارم هر روز به مرگ نزدیکتر میشه
یادم میاد خودم رو توی یه اتاق محبوس می‌کردم و برای ساعت‌ها به دیوار خیره می‌شدم
حتی به خودکشی فکر کرده بودم
من یک گی بودم و می‌خواستم موهام مثل جنیفر آنیستون باشه
پس می‌تونید تصور کنید بعضی وقت‌ها چقدر احساس تنهایی می‌کردم
و من به هدف دیدن "دوستان" میرفتم خونه
..."دوستان"
،دوستان من بودن چون دوست دیگه‌ای نداشتم
و... امم... نمی‌تونم
هر روز باعث میشد تا بیدار بشم
چون احساس می‌کردم دوستانم اطرافم هستن
مهم نیست آدم تا چه اندازه در درد و اضطراب و دردسر باشه
اگه سریال "دوستان" رو نگاه کنه به خنده میوفته
،مثل هر چندلری
مونیکای خودم رو پیدا کردم
الان گریه‌م می‌گیره
چه خوب
حتی روحشون هم خبر نداره
که چه تاثیری روی این دنیا گذاشتن
پس باید با خیال راحت بخوابن
و بدونن که جون خیلی‌ها رو نجات دادن
.حتی اگه از نزدیک نمی‌شناسنشون من یکیشونم
و به اونایی که سریال ...رو دوست ندارن فقط میگم
بنظرم تو صددرصد شبیه جویی هستی
چون همینطوری میای تو اتاقم
و یه سری جوک میگی که اصلا منطقی نیستن
ولی بامزه‌ان - تو از خنده ریسه میری -
جوری که اشکت در میاد
همیشه بامزه‌ان
آره بنظرم شبیه جویی هستی
و یکم شبیه فیبی
وی عاشق دوستانه
و من میدونم معتاد یک سریال شدن
چه حسی داره
باهم نگاه کردیمش - و بعد تو مجذوبش شدی -
آره. و این پرافتخارترین لحظه‌ی زندگیم بود
وقتی باعث شدم از سریال خوشش بیاد
فهمیدم ماموریتم انجام شده
و بعد تمام شب بیدار موندیم و باهم نگاه کردیمش
میدونی، دوستان، دوستان رو بهم نزدیک کرد
خب همگی جمع بشید
یکی از قسمت‌های موردعلاقه‌ام توی "دوستان"، اون رقص روتینه
و برنامه‌ای که راس و مونیکا
رقص موردعلاقه‌شون رو اجرا می‌کنن
میدونم چطوری میتونیم بریم رو استیج
چطوری؟ - با روتین -
روتین
پنج، شیش، هفت، هشت
این آخرشه
خب در طول امشب
حضار می‌تونن سوال بپرسن
اینجا طرفدارهای زیادی هستن
امشب کسی سوالی
از بازیگران دوستان داره؟
بله، این خانومی که اینجاست
بله. سوالتون رو بپرسید
‫خب، "دوستان" براتون همیشه ،یه تجربه‌ی شگفت‌انگیز بوده
‫ولی چیزی هم بوده که ازش خوشتون نیاد؟
‫مرسی، انرژی مثبت!
‫تو سال‌های تولید سریال، چیزی بوده که
‫به مذاقتون خوش نیاد؟
‫- مِیمونه ‫- بله مِیمونه
‫- وای از میمونه ‫- مارسل؟ واقعا؟
‫- میمونه منو میترسوند ‫- من عاشق میمونه بودم
‫دیوید دوستش نداشت
‫آره خب. چون مجبور نبودی بهش دست بزنی!
‫- کی گفته؟ دست زدم ‫- آره. دست زد. دست زد
‫هِه! ببین...
‫اولا بگم! من عاشق حیوونام
‫عاشق میمون‌سانانم
‫هیچ ضدیتی با حیوانات ندارم
‫دوستدار حیواناتم
‫اما خب...
‫بگم مشکلم چی بود
‫ببینید، اون میمون،
‫خب، تعلیم‌دیده بود و باید کاری که می‌بایست رو
‫دقیقا در زمان مناسب، بدون مشکل انجام میداد دیگه!
‫ولی اتفاق دیگه‌ای میوفتاد
‫ما صحنه رو برنامه‌ریزی می‌کردیم،
‫با زمان‌بندی درست اجراش می‌کردیم، اما خراب میشد
‫چون میمونه کارشو درست انجام نمیداد
‫مجبور میشدیم... دوباره از اول بگیریم
‫دوباره از اول بازی می‌کردیم، چون میمونه...
‫- نقششو خوب بازی نمی‌کرد ‫- دیوید هنوز شاکیه
‫هی این اتفاق میوفتاد. هر دفعه که
‫میومدیم یه کار خیلی بامزه بکنیم
‫میمونه خراب می‌کرد
‫و مجبور میشدیم از نو بگیریم
‫به نظرم جا داره قضیه رو جدی‌تر بگیری!
‫از اونور... تو که جای من نبودی!
‫از اونور، قبل از شروع فیلمبرداری،
‫میمونه میومد مینشست رو دوش من،
‫مینشست رو دوشم و مربیش میومد
‫جک و جونور زنده میداد بهش بخوره
‫میمونه همون جور که رو دوش من نشسته بود
‫اونا رو میگرفت، خوراکی‌ها رو میگرفت...
‫اون موجودات زنده‌ رو از وسط نصف می‌کرد،
‫میخوردشون، بعد جفت دستاشو میذاشت اینجا...
‫دستاشو میمالید به سر و صورتم
‫واقعا اصلا... دیگه وقتش بود که مارسل...
‫...بره به درک. خب؟!
‫خودمونیم: سوال محشری بود
‫جواب‌های خوبی هم دریافت کردیم
‫خیلی‌خب. باشه. بریم...
‫فکر کنم یه سوال دیگه داریم
‫بله. یه زوج محترم بین تماشاچی‌ها هستن
‫سوالی دارین؟
‫بله. سوال دارم
‫خانم‌ها و آقایان! آقا و خانم گلر
‫کریستینا پیکلز و الیوت گولد، دوستان!
‫هورا!
‫الیوت، کریستینا، دوست دارم بدونم
‫از اون دوره چی یادتون مونده؟
‫یادمه باهامون خیلی مهربون بودن
‫آدمای خاکی و فروتن
‫دوستش داشتیم، چون دوستمون داشتن
‫روز اولی که رفتیم سر ضبط، داد میزدن:
‫"والدین اومدن. والدین اومدن!"
‫سر وجد اومدیم
‫واقعا احساس می‌کردیم والدینشونیم
‫اتفاقا زیاد نگرانشون میشدیم
‫الیوت بهم میگفت:
‫"رسما عین پدر و مادرشون رفتار می‌کنیم،"
‫واقعا هم همین بود. از بس دوست‌داشتنی بودن
‫- عاشقتونیم ‫- چقدر زیبا گفتین
‫خیلی ممنون که امشب اومدین
‫عالی بود
‫باید اعتراف کنم که بیشتر شبیه مانیکام،
‫چون خیلی وسواسی‌ام
‫[دیوید بکهام] ‫[ستاره سابق جهان در ورزش فوتبال]
‫من زیاد سفر می‌کنم
‫از این هتل به اون هتل
‫یه وقتایی حالم گرفته میشه
‫هر وقت دلم برای بچه‌ها و خونواده‌ام تنگ میشه،
‫"دوستان" می‌بینم. چون لبخند به لبم میاره
‫آب پرتقال، با یه چی که شبیه شراب سیبه
‫قسمت مورد علاقه من، اونه که
‫تو آپارتمان جمعن و دارن حاضر میشن
‫چربیه. چربی خوردم!
‫راس هی به همه فشار میاره
‫چون یه سخنرانی مهم داره، و واقعا نگرانه
‫- پس چرا حاضر نیستین؟ ‫- نیم ساعت وقت داریم
‫چندلر که میره دستشویی،
‫جویی میاد میشینه سر جاش
‫و وقتی چندلر میاد، دعواشون میشه
‫- نشستی جای من! ‫- این چرا جای توئه؟
‫- چون الان روش نشسته بودم ‫- ولی بعد پا شدی
‫پا نشدم برم اسپانیا که!
‫جویی در نهایت بلند میشه،
‫اما کوسن‌های مبلو با خودش میبره
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫شما صندلیتو می‌خواستی
‫از کوسن‌هاش حرفی نزدی
‫کوسن، اصل کاری مبله!
‫آره داداش. اصل کاریشو بردم!
‫از اون قسمتهاش که وقتی در سفرم
‫و احساس غم دارم،
‫اونو میذارم
‫و انقدر میخندم تا اشکم جاری شه
‫لباس منو قایم کردی. من هم هر چی داری پوشیدم!
‫- خدای من! ‫- منو نیگا! منم چندلر!
‫میشد بیشتر از این لباس پوشیده باشم؟!
‫شاید اگه کون‌لخت نبودم...
‫"اونجا که هیچکس حاضر نیست" اولین قسمتی بود
‫که عین تئاتر، زنده ضبط کردیم
‫خدایی با این همه لباس پختم
‫بهتره حرکت نزنم. مثلا، لانج!
‫گاهی لازمه برنامه رو با هزینه کم تولید کنی
‫یه جوری که مخارجش نجومی نشه
‫برای این کار، باید به صحنه‌های موجود اکتفا کرد،
‫امکان ساخت صحنه‌های جدید وجود نداره
‫باید قصه‌ای خلق می‌کردیم که همه ‫شخصیتها رو تو یه اتاق قرار بده
‫چیکار داشتی می‌کردی که دستت در رفت؟
‫- اوه ‫- یعنی شونَت
‫اونجا که سرِ صندلی با هم دعوا می‌کردیم
‫یکی از بهترین اپیزودهایی بود که ساختیم
‫- اوه. اوه. یادم اومد ‫- خب تو تعریف کن
‫- آتش‌نشان ‫- آره
‫تو اون قسمت، آتیشنشان هم بود
‫- نه ‫- نه؟ ببخشید
‫آتیشنشان اومده بود سر صحنه
‫نه، واحد آتشنشانی برادران وارنر اومد
‫که به جویی کمک کنه
‫ببخشید. حرفمو پس میگیرم
‫ولی یه بار دیگه با همون اشتیاق اعلام کن!
‫بهترین لحظه‌ای بود که تو این چند ماه داشتم
‫چندلر و جویی سر یه مبل دعواشون میشه
‫و جویی میدوئه میپره رو مبل
‫سه بار فیلمبرداری کردیم. و همش عالی بود
‫خدا می‌دونه چرا دفعه چهارمو ضبط کردیم
‫می‌خواین بشینم رو پای مت، اون هم بگیرین؟!
‫اومدم از رو میز پذیرایی بپرم
‫- که خوردم زمین ‫- وای خدا
‫پاهام رفت رو هوا،
‫و شونم در رفت
‫نشستیم چی ببینیم؟ در رفتن شونه‌ی مت؟!
‫- آره. ایناها ‫- لعنتی
‫صحنه‌ی دردناک دوست ندارم
‫اصلا معلوم نیست. تا وقتی پا میشم
‫اوکی. اوکی
‫اکشن
‫وای نه!
‫آخ آخ آخ. همینجاش بود. نه؟
‫- آره ‫- یعنی الان در رفت؟!
‫- آره ‫- لعنتی!
‫آخ
‫آی! داری میکشیش؟ دستی که در رفته؟!
‫- نه، اون دستشه ‫- اون یکیه
‫نه نه نه نه. بسه دیگه.
‫لعنتی
‫باشه گرچن؟ یه لحظه اجازه بده
‫- کات بدیم؟ ‫- آخ!
‫- اِه! ‫- واه!
‫- جدی گفتی آخ؟ ‫- آره
‫- آره دیگه. شونش در رفته بود ‫- خب دردم میومد!
‫وای فکر کردم گرفتن کشیدنش
‫خدایا
‫کات
‫خلاصه، دکتر و پرستار و اینا اومدن،
‫مجبور شدن ببرنش بیمارستان
‫مجبور شدیم فیلمبرداری رو قطع کنیم،
‫چون از اون اپیزودها نبود که
‫بگیم "خب، صحنه‌های دیگه رو میگیریم."
‫نه. برای اون اپیزود لازم بود
‫هر 6تاشون حضور داشته باشن
‫همشون هستن. پس فیلمبرداری رو قطع کردیم
‫یادتونه که اون قضیه فنر...
‫به سریال اضافه شد؟
‫- نه ‫- آی!
‫وای!
‫دیدی جو؟ برای همین ننه بابات گفتن
‫روی تخت نپر!
‫اونو به سریال اضافه کردیم،
‫و بعد صبر کردیم تا حالش خوب بشه
‫و بعد، پایان "اونجا که هیچکس حاضر نیست" رو ضبط کردیم
‫به دکتر گفتی موقع بالا پایین پریدن
‫- رو تختت اینجوری شدی؟ ‫- نه
‫پس، چیزی که قرار بود ،ساده‌ترین قسمت "دوستان" باشه
‫بیشترین وقت رو برای فیلمبرداری برد
‫یه کاری بود که قبل از هر اجرا می‌کردیم،
‫ولی اون شب انجامش ندادیم
‫- حلقه زدن ‫- اوهمم
‫- اون شب اون کارو نکردیم ‫- حلقه نکردیم
‫واقعا؟
‫فقط همون یه بار انجامش ندادیم
‫- چرا انجامش ندادیم؟ ‫- نمی‌دونم
‫درسته. چون عجله داشتیم. گفتیم:
‫"داره دیر میشه."
‫"مردم منتظرن. فقط بریم"
‫فکر کنم برای همین انجامش ندادیم
‫- واقعا؟ ‫- خب، اون اولای کار بود
‫- اون قدرا... ‫- واقعا اوایل بود
‫ولی بعد از اون،
‫گفتیم "لازمه حلقه بزنیم؟"
‫- و اون گفت آره ‫- بله که لازمه
‫"چون نمی‌خوام دیگه چیزی از دست بدم"
‫- آره ‫- حلقه رو باید بزنیم
‫بعد از اون، هر دفعه انجامش دادیم
‫بریم اونجا که حلقه میزدیم
‫اینجاست. بیاین
‫درست دم این در بنفش
‫اینجا حلقه میزدیم
‫- آره ‫- همین گوشه
‫بیاین. بیا حلقه بزنیم. زود باشین
‫وایسا. یعنی ما...
‫شب‌های فیلمبرداری، جوّ شادی برقرار بود
‫انرژی موج میزد
‫هیجان‌انگیز بود. یه برنامه حسابی اجرا می‌کردیم
‫شب مفرحی بود
‫ولی خب، به شدت هم زحمت میکشیدیم
‫حواسمون به نظر بیننده هم بود
‫ممکن بود یه جوک اثر نذاره ‫شاید عاشق اون جوک بودیم
‫ولی اونا بهمون میفهموندن که خوب نیست
‫پس با مشورت هم سعی می‌کردیم درستش کنیم
‫این یه بوفَست. تو دردسر افتاده
‫تو دردسر افتاده. میرم همشو میخورم
‫این چطوره؟ "برم پولمو از حلقومشون بکشم بیرون!"
‫خوشم اومد. عالیه
‫کوین، تغیرات زیادی در راهه
‫- عالیه ‫- آماده‌این؟
‫گارسون کجاست؟ ضعف کردم
‫این یه بوفَست مرد!
‫اوف! برم پولمو از حلقمشون بکشم بیرون!
‫واقعا از انرژی بیننده‌ها لذت میبردم
‫- از اجرای زنده... ‫- موافقم
‫- واقعا... ‫- من هم همین طور
‫انگار هر هفته، یه تئاتر تک‌پرده‌ای بازی می‌کردیم
‫هر وقت میخندیدن،
‫توی دلم میگفتم:
‫"اگه به نظرتون این بامزه‌ست،
‫صبر کنین تا جمله بعدی رو بشنوین!"
‫خنده‌هاشون باعث میشد بیشتر تلاش کنم
‫یه حسّ رضایت به آدم میداد
‫- گاهی هم نه. گاهی هیچی! ‫- من بیام اینجا بشینم
‫- حس می‌کنم تنها افتادم ‫- بشین اینجا
‫ولی خب من،
‫حس می‌کردم اگه نخندن، دق می‌کنم
‫و این حسّ سلامتی نیست
‫گاهی یه خطو میگفتم،
‫و کسی نمیخندید. عرق می‌کردم
‫و دچار تشنج میشدم
‫اگه نمی‌تونستم بخندونمشون...
‫- خل میشدم ‫- از پا درت میاورد
‫- به ما نگفته بودی ‫- نه؟
‫نه. یادم نمیاد اینو به ما گفته باشی
‫آره بابا. هر شب اینجوری بودم.
‫یکی از دفعاتی که خیلی به نظر بیننده‌ها توجه کردیم
‫اونجا بود که تو لندن فیلمبرداری می‌کردیم،
‫و مانیکا و چندلر با هم تو تخت بودن.
‫اکشن.
‫امروز داماد میشم!
‫صبح بخیر، راس.
‫دارم داماد میشم!
‫- آه، ووهو! ‫- ووهو!
‫به نظرت فهمید من اینجام؟
‫تماشاچیا خل شدن.
‫خشکمون زده بود. باورمون نمیشد
‫گذاشتیم کیفشونو بکنن
‫خیلی‌خب. حالا تو!
‫نه. شوخی کردم
‫- کات! ‫- این گفت بگم
‫واقعا میگم!
‫فکر کنم از اون لحظه بود که
‫تو رابطه مانیکا و چندلر بازنگری کردیم،
‫چون برنامه این بود که
‫فقط تو لندن همبستر بشن
‫یه رابطه کوتاه،
‫که بعدا باهاش حسابی شوخی کنیم
‫که مثلا "باورمون نمیشه این کارو کردیم"!
‫ولی با واکنشی که از تماشاچیا گرفتیم،
‫فهمیدیم این رابطه پتانسیل زیادی داره
‫و بهتره حواسمونو جمع کنیم
‫تا حالا با تو این کارو نکرده بودم
‫آخر فصل بود
‫بعدش فرصت داشتیم حسابی بهش فکر کنیم،
‫ولی انقدر لحظه اثرگذاری بود
‫که می‌دونستیم باید بیشتر بهش بپردازیم
‫از یه رابطه "یک‌شبه در لندن" تبدیل شد به
‫"این می‌تونه آغاز یه رابطه باشه"
‫ساعت من هنوز رو لندن تنظیمه. حسابه؟
‫- آره که حسابه ‫- آخ جون!
‫در اون مقطع، هنوز،
‫نمی‌دونستیم ممکنه تا کجا پیش بره
‫هنوز تو این وادی بودیم که مخفیانه شیطنت کنن
‫و پنهونکاری کنن و با همینا جوک بنویسیم
‫هی. منم. دارم میام تو
‫روز کاری سختی داشتم
‫من عاشق اون قسمتیَم که از لندن برگشتن،
‫و مانیکا و چندلر، سعی دارن
‫رابطه‌ای که بینشون هست رو پنهون کنن
[‫]میندی کِیلینگ [‫]بازیگر / نویسنده / تهیه‌کننده
‫مرسی از دعوتت
‫بازیگرها، می‌دونستن که
‫قراره چه صحنه‌های بامزه‌ای رقم بخوره،
‫اما بعدش گفتن بامزه‌تر از حد تصورشون بود
‫ریچ!
‫فیبز!
‫به سلامت!
‫یکی از قشنگی‌های "دوستان"، اینه که
‫- تو تظاهر، عالی عمل می‌کنن ‫- این کارا چیه؟!
‫وقتی یه رازی هست، مثل رابطه‌ی مانیکا و چندلر،
‫خیلی بامزه میشه، چون ما بیننده‌ها باخبریم،
‫اما بقیه شخصیت‌ها خبر ندارن
‫خب. قسمت: "اونجا که همه میفهمن!"
‫آپارتمان آ‌قای زشت لخت!
‫فیبی و ریچل، راس را همراهی می‌کنند.
‫با این که خانه خالیست، خیلی چشمگیر ظاهر میشود
‫خدای من!
‫عاشق این آپارتمانم. عالی نیست؟
‫باورم نمیشه هیچ وقت نفهمیدم چقدر خوبه
‫خب، واسه این که چشم آدم یه ضرب
‫- میره رو اون مرد لخت گنده ‫- محشره!
‫بدو برو درخواست بده،
‫برو تا خودم نرفتم!
‫اوه
‫- دقیقا همینجوری کرد ‫- آره؟!
‫فکر نمی‌کردم هرگز اینو بگم...
‫ولی برم از دستشوییِ آقای زشت لخت استفاده کنم!
‫خارج میشود. فیبی از پنجره به بیرون نگاه می‌کند
‫اِه! نگاه! چندلر و مانیکا!
‫هی. هی بچه‌ها! هی!
‫چندلر و مانیکا روبروی هم ایستاده‌اند.
‫شروع می‌کنند به لخت کردن همدیگر
‫فیبی از کوره در میرود
‫واه! واه!
‫وای! وای!
‫چندلر و مانیکا! چندلر و مانیکا!
‫ریچل هم این صحنه را می‌بیند
‫وای خدا. وای خدا!
‫- چندلر و مانیکا! ‫- خدای من. خدای من
‫- وای. چشمم! چشمم! ‫- می‌دونم
‫فیبی، فیبی، فیبی، فیبی، فیبی، فیبز
‫- وای! ‫- چیزی نیست. چیزی نیست
‫- نگران نباش ‫- دارن می‌کنن!
‫می‌دونم. می‌دونم. من با خبرم
‫- من می‌دونم ‫- تو می‌دونی؟!
‫من می‌دونم. جویی هم می‌دونه
‫ولی راس نمی‌دونه. پس جیغ جیغ نکن
‫چه خبر شده؟
‫- هان؟ چی؟ ‫- هیچی
‫وای خدا. از این هیجان‌زده‌ایم
‫که ممکنه این آپارتمانو بگیری
‫خدایی آپارتمان خوبیه.
‫بیا اینجا. بدو. بیا اینجا. بیا بغل بده!
‫بیا بغل! بیا بغل!
‫وای خدا. باشه
‫خیلی هیجان‌زده نشین
‫خیلی وقته این کارو نکردم
‫باید برای این فیبی بشم
‫خیلی‌خب
‫♪ گربه بوگندو، گربه بوگندو ♪
‫♪ چی بهت میدن میخوری؟ ♪
‫♪ گربه بوگندو، گربه بوگندو ♪
‫♪ تقصیر تو نیست ♪
‫♪ نمیبرنت دامپزشکی ♪
‫♪ معلومه پِت محبوبشون نیستی ♪
‫♪ شاید یه بستر رُز نباشی ♪
‫♪ دوست اونایی که دماغ دارن نباشی ♪
‫سلام
‫چه عجیب. داشتم گذری رد میشدم،
‫- و این هم باهام بود... ‫- گیتارت!
‫- آره ‫- خدای من
‫- کمک نمی‌خوای؟ ‫- آره. یعنی فکر کنم
‫عاشق "گربه بوگندو"ئم. از آهنگ‌های محبوبمه
‫- خدای من ‫- اجازه هست؟
‫- خواهش می‌کنم! ‫- میشه به گربه بوگندو
‫ناخونک بزنم؟
‫- آره. خیلی هم عالی ‫- خوبه
‫♪ گربه بوگندو، گربه بوگندو ♪
‫♪ چی بهت میدن میخوری؟ ♪
‫♪ گربه بوگندو، گربه بوگندو ♪
‫♪ تقصیر تو نیست ♪
‫بدک نبود
‫عه؟ بدک نبود؟
‫آم، آره. خدایی خیلی خوب بود
‫خیلی ممنون
‫♪ نمیبرنت دامپزشکی ♪
‫♪ معلومه پِت محبوبشون نیستی ♪
‫♪ شاید یه بستر رُز نباشی ♪
‫♪ دوست اونایی که دماغ دارن نباشی ♪
‫♪ گربه بوگندو، گربه بوگندو ♪
‫♪ چی بهت میدن میخوری؟ ♪
‫♪ گربه بوگندو، گربه بوگندو ♪
‫♪ تقصیر تو نیست ♪
‫♪ گربه بو بو بو بو بوگندو ♪
‫♪ تقصیر تو نیست ♪
‫♪ گربه بو بو بو بو بوگندو ♪
‫♪ تقصیر تو نیست ♪
‫♪ گربه بوگندو، گربه بوگندو ♪
‫♪ چی بهت میدن میخوری؟ ♪
‫♪ گربه بوگندو، گربه بوگندو ♪
‫♪ تقصیر تو نیست ♪
‫♪ گربه بوگندو، گربه بوگندو ♪
‫♪ چی بهت میدن میخوری؟ ♪
‫♪ گربه بوگندو، گربه بوگندو ♪
‫♪ تقصیر تو نیست ♪
‫آره. عالی
‫واقعا ممنون. ممنون
‫خیلی خوب بود
‫ولی هنوز میگم اجرای خودم بهتره
‫همین طوره
‫عه! پس شنیدی!
‫میشه یه چیزی بگم؟
‫خیلی ممنون که تو "دوستان"،
‫نماینده همه ما بودی
‫همه مایی که... ...نمی‌دونم درسته اینجوری بگم یا نه
‫مایی که متفاوتیم. مایی که خودمون هستیم
‫ممنون. و ممنون از تو که این راهو ادامه دادی!
‫- گریم گرفت ‫- من هم
‫بعضی فصلها رو اصلا ندیدم
‫- من هم ‫- واقعا؟
‫- آره ‫- من همشو دیدم
‫همه قسمتها رو دیدم
‫من هم فکر کنم همه رو دیدم
‫میشل و من نشستیم پای فصل چهار،
‫فکر می‌کردم قبلا دیدمش
‫ولی انگار ندیدم
‫وقتی تماشا می‌کنی لذت میبری؟
‫اون بیشتر از من لذت میبره
‫چون من از خودم خیلی بدم میاد
‫- چرا؟ ‫- نمی‌دونم
‫- تو که خیلی خوبی ‫- نمی‌دونم!
‫من هم مثل لیسا، یه 17 ‫سالی بود که ننشسته بودم ببینم
‫تا این که دخترم از پارسال شروع کرد به دیدنش
‫من هم یجورایی تشویق شدم ببینم
‫خودم که میشینم پاش، برام
‫تماشای خودم سخته
‫ولی خب این حسو به همه کارام دارم،
‫چون بازی خودمو باور نمی‌کنم،
‫چون می‌دونم حقیقت نداره،
‫چون خودم بازی می‌کنم
‫این شغل شماست‌ها!
‫نه می‌دونم. ولی تماشای خودم حس غریبی داره
‫اصلا هیچیش برام باورپذیر نیست
‫یجوریه
‫ولی شما رو که می‌بینم، احساس غرور ‫می‌کنم که تو اون سریال نقش داشتم
‫یه سری صحنه‌هاش فوق‌العادست
‫آره. من هم وقتی تماشا می‌کنم،
‫تو هر صحنه یه بار قهقه میزنم،
‫شما بدجوری منو میخندونین
‫اون قسمت که شلوار چرم پاته
‫آخ آخ. هنوز... چند روز پیش تو آشپزخونه بودم،
‫با مارین نشسته بودیم داشتیم...
‫شام میخوردیم. "دوستان" میداد
‫گفتم: "عه! اینجا رو. ببینیم کدوم قسمته!"
‫همونی بود که شلوار چرم می‌پوشی
‫به دخترم گفتم: "اینو ببین!"
‫"کِر خنده‌ست. دیوید رو ببین"
‫واقعا خیلی خیلی بامزه بود
‫جزء به جزئش. مثلا اونجا که شلوار رو میکشی بالا،
‫که دستت در میره میخوره تو سرت
‫و من میشناسمت. همش حساب‌شده بود
‫هیچ کاریو اتفاقی انجام نمیدی
‫دیدم چجوری ایده‌پردازی می‌کنی. ازش نبوغ می‌بارید
‫نمی‌تونم دقیق بگم کدومشون،
‫ولی می‌دونم به خانواده‌ی گلر تعلق دارم
‫خیلی گیر میدم، بشدت عصبی‌ام،
‫و شلوار بیش از حد تنگ میپوشم
‫[کیت هرینگتون گلر] [‫]بازیگر موفق
‫وای
‫به نظرم یکی از دلایل موفقیت "دوستان"،
‫اینه که این شش‌تا بازیگر ‫استاد کمدی فیزیکی هستن
‫- آخ! ‫- آخ!
‫دیوید شوویمر یه سکانس داره...
‫راس یه مبل خریده، اما زیر بار
‫هزینه حملش نمیره
‫با همدیگه میان از پله ببرنش بالا
‫و خیلی سریع، همه تو دردسر میوفتن
‫مبله رو نمیشه از پله برد بالا
‫بچرخ
‫بیشتر از این نمی‌تونم بچرخم
‫و دیوید شوویمر هی داد میزنه "بچرخون!"
‫خیلی‌خب. بچرخون!
‫بچرخون
‫بچرخون!
‫مرض. مرض. مرض!
‫سکانس خیلی ساده‌ایه
‫مثلا اگه متنش باشه،
‫می‌بینید سه‌تا نقش نوشته ‫که یه مبل از پله میبرن بالا
‫شاید یه صفحه دیالوگ باشه،
‫و تو اون دیالوگ هیچی نیست که نشون بده
‫قراره از خنده روده‌بر بشین
‫ولی کاری که تو اون صحنه می‌کنن
‫با بالا بردن اون مبل از پله‌ها
‫یکی از بامزه‌ترین صحنه‌های تاریخ تلویزیونه
‫خیلی‌خب. بیاین
‫بچرخون!
‫خیلی‌خب. کات
‫علامتامونو یادتونه؟
‫یادتونه رنگتون چی بود؟
‫- زرد ‫- آبی
‫- تو آبی بودی؟ ‫- من هیچ وقت، زیر پامو نگاه نکردم
‫همیشه به گوشه نگاه می‌کردم...
‫- نگاه می‌کردی ‫- با گوشه...
‫هر دفعه میخوردی زمین. نگاه نمی‌کردی
‫چی؟ چی شد؟ یادم نمیاد خورده باشی زمین
‫اون علامت... آره
‫دوئید تو، نگاه کرد به علامتش...
‫- نه. پام گرفت بهش ‫- خورد زمین
‫- یهو افتاد... ‫- عین هر دفعه
‫- و دوئیدم ‫- با نهایت سرعت دوئیدی
‫ولی بار دوم که اومدم، نگاه کردم. اینجوری!
‫بار دوم اینجوری اومدم. دوئیدم...
‫فیبز! نیگا نیگا نیگا نیگا!
‫فیز. نیگا!
‫بار سوم، اومدم صندلی رو بکشم
‫و صندلی افتاد
‫فیبز! نیگا نیگا نیگا نیگا!
‫وای خدا.
‫ببخشید
‫و بار آخر، تو اومدی تو
‫آخه دیدم "دارن به یکی میخندن"،
‫از خود بیخود شدم
‫گفتم "من هم باید یه خنده بگیرم"
‫فیبز. فیبز
‫نیگا نیگا نیگا نیگا
‫اوه. سوپ اوپرا دایجست
‫وای نه
‫اون یتیه، خیلی خوش‌زبونه
‫یتی‌ها کلا خوش زبونن
‫برای همینه که آم...
‫اوه. اینا سوتیه؟
‫اون یتی خیلی خوش‌زبونه
‫یتی‌ها کلا خوش‌زبونن
‫برای همین هیچ عکسی نمی‌بینی که...
‫نباید تو عروسیمون ساز بزنه
‫همه رو فراری میده
‫میشه حکایت رپ کردنش تو "بات" میتزوای من! ‫[باسن]
‫"بات" میتزوات؟
‫ممنون
‫چی؟
‫نمیشه نخندید
‫چیزی گرفتین که به درد بخوره؟
‫- هیچی ‫- هیچی؟ باشه
‫باورم نمیشه... شما رو نگاه کردم
‫ببخشید
‫اکشن
‫باورم نمیشه اما هنوز خوابه
‫می‌دونم. حالا چیکار کنیم؟
‫هاها. من بردم
‫این داشاق چیه؟
‫آماده؟
‫هاها! من بردم!
‫این چیه؟
‫این داشاق، آتیشه، احمق!
‫بازی تمومه
‫حوله‌اتو درآر
‫باشه. ردیفه...
‫- نه! ‫- نه!
‫نه در نیار
‫فکر اون بود
‫متی. فکر تو بود. یادته؟
‫این سینی رو میبره واسه دکتر
‫چون اگه نبره، بیمار میمیره
‫اوه نه
‫لیسا. خنده‌هات. خدای من
‫واقعا بی‌نظیره خنده‌هات
‫مسری‌ترین خنده دنیاست
‫- خیلی بامزست ‫- مسری‌ترین صدای ممکنه
‫سوتی‌ها خیلی باحال بودن
‫به نظرتون صدای خنده کی از همه بلندتر بود؟
‫صدای خنده کی... اوه واقعا؟
‫- لیسا ‫- واقعا؟ لیسا کودرو؟
‫- بلندترین صدای خنده رو داشتی؟ ‫- آره. آره. آره.
‫- بهترین خنده ‫- دست خودم نیست
‫- لذتبخشترین خنده دنیا ‫- اصلا وقتی لیسا میخنده...
‫اوه مای گاد!
‫بورم نمیشه منو نگفتین!
‫مگی ویلر دوستان! جنیس!
‫حالت چطوره؟
‫مگی ویلر
‫مگی، لطفا بیا اینجا بشین،
‫جن، شما باش. بقیه جمع‌تر بشینن
‫مگی، لطفا بشین اینجا
‫ممنون که اومدی مگی
‫واقعا که چه هیجانی
‫یکم راجع به جنیس صحبت کنیم
‫از... از کجا...
‫جنیس از کجا اومد؟
‫یه سری فراخوان بازیگر دمِ دستگاه فکسم پهن بود،
‫رو یکیش نوشته بود "نیویورکرِ زبون‌باز"
‫پیش خودم گفتم: "من اینو میشناسم"
‫من اونجا بزرگ شدم
‫اصلا اون نقش... تو وجودمه
‫تو عاشق منی چندلر بینگ
‫نخیر. نیستم!
‫تو دنبالمی
‫یه چیز در درونت، عین شیپور، منو فرا میخونه
‫جنیس، جنیس
‫منو می‌خوای، بهم نیاز داری،
‫بدون من نمی‌تونی زندگی کنی
‫متیو پری خیلی بامزه‌ست
‫به محض این که دیدمش و دهن باز کرد،
‫تو دلم گفتم: "وای خدا. گند میزنم"
‫غش می‌کنم از خنده
‫این شخصیت یه خنده لازم داره
‫چون عمرا بتونم با این آدم، جدی بازی کنم"
‫و نگاه‌اش کردم و یه اینجوری اومدم:
‫و شد!
‫تو همون لحظه خلق شد
‫مرسی، متیو، که باعث خلق این خنده شدی
‫بگذریم. بچه‌ها "اوه مای گاد"
‫دورهمی "دوستانه"!
‫- و من هم افتخار داشتم که باشم ‫- مگی ویلر، دوستان
‫خیلی ممنون
‫زنده باشی. مگی ویلر، دوستان
‫عالی بود. لذت بردیم
‫اوه، عاشقشم
‫خب. حالا، یه دوست خیلی مهم هست
‫که تو این سریال نقش داشته
‫ولی نمی‌تونست امشب بیاد
‫اما انقدر دوست داشت تو این برنامه باشه،
‫که الان با "زوم" بهمون ملحق میشه
‫آقایون و خانم‌ها، لطفا خوشامد ‫بگین به جیمز مایکل تایلر
‫اون اینجاست. گانتر
‫گانتر بزرگ، دوستان!
‫اون اینجاست
‫سلام. حال همگی خوبه؟
‫چطورین؟
‫خوشحالم می‌بینمتون. تماشایی شدین
‫از تجربت در تولید سریال برامون بگو
‫و این که شخصیت گانتر، طی اون فصل‌ها
‫چطوری شکل گرفت؟
‫اون ده سال، به‌یادموندنی‌ترین سال‌های عمرم بود
‫نمی‌تونم هیچ تجربه‌ای بهتر از اون تصور کنم
‫بچه‌ها همشون محشر بودن
‫کار باهاشون واقعا لذتبخش بود
‫احساس خیلی خیلی خاصی داشتم
‫- ریچل؟ ‫- بله؟
‫تولدت کیه؟
‫پنج می. چطور؟
‫دارم تولد همه رو فهرست می‌کنم
‫- مال من، دسامبره... ‫- برو بابا
‫خانم‌ها و آقایون، جیمز مایکل تایلر،
‫گانتر بزرگ!
‫مرسی
‫اجازه بدین یه سوال بکنم
‫که شاید به نظر شیطنت‌آمیز بیاد
‫نمیشه منکر این شد که شما چندتا بازیگر جوون
‫جذاب و موفق بودین
‫و قابل باور نیست که
‫پشت صحنه رابطه‌ای شکل نگرفته باشه
‫خب. چی بگم. دیوید؟
‫آره
‫- چطور بگم. تو... ‫- فصل اول
‫آره. فصل اول، ما...
‫به جن علاقمند شده بودم
‫- آ... ‫- علاقه، دوطرفه بود
‫تو یه مقطعی،
‫جفتمون به هم علاقمند بودیم،
‫ولی خیلی گذرا...
‫چون همیشه یکیمون تو رابطه بود
‫و... هرگز حرمت‌شکنی نکردیم
‫به رابطه هم احترام میذاشتیم
‫- آ... ولی هردومون... ‫- چرت میگه!
‫نه، نه
‫نه
‫شوخی کردم. شوخی کردم
‫حقیقته. حقیقته
‫رک و روراست، یادمه یه بار به دیوید گفتم
‫"خیلی ضد حال میشه اگه اولین بوسه ما
‫تو برنامه تلویزیون ملی باشه."
‫و در نهایت، اولین بوسه ما
‫- تو همون کافی شاپ انجام شد. ‫- وایسا. یعنی...
‫ولی اون علاقه و عشقمون به همدیگه رو
‫از طریق راس و ریچل ابراز کردیم.
‫فقط کف من برید؟!
‫وایسا. صبر کن.
‫اون صحنه تو کافی‌شاپ، ...که اولین‌بار همو می‌بوسن
‫بی‌نظیره... همین چند روز پیش نگاه می‌کردم
‫زار زار گریه می‌کردم.
‫قشنگ میشد اون تنش رو حس کرد
‫واقعا... بی‌نقص بود
‫خوشحالم زودتر همو نبوسیدین. چون...
‫البته که هردوتون بازیگرهای عالی‌ای هستین
‫- ولی اون صحنه، یه چیزی شده‌ها... ‫- نه دیگه. خدایی بازیگرهای
‫عالی نیستیم
‫داخلی، قهوه‌خانه. دیروقت
‫ریچل صندلی‌ها را جمع می‌کند
‫راس با کلافگی وارد میشود
‫- سلام ‫- گربه نگرفتم
‫اوه. چقدر جالب
‫نه نه. جالب نیست. خب؟
‫اصلا و ابدا جالب نیست
‫اتفاقا صد در صد متضاد جالبه
‫خیلی‌خب. خیلی‌خب. فهمیدم راس
‫تو حق نداشتی بگی به من احساس داری
‫- چی؟ ‫- داشتم با جولی خوب پیش میرفتم
‫تا این که فهمیدم چه حسی داری
‫هی. من هم خوب بودم. تا این که حس تورو فهمیدم
‫فکر کردی برام راحته تورو با جولی ببینم؟
‫خب، قبل از دوستیم باهاش، حرفتو میزدی
‫اون موقع نمی‌دونستم
‫چرا خودت حستو به من نگفتی؟
‫هیچ وقت فرصت نشد
‫آره. چون فقط یه سال وقت داشتی
‫و فقط هر شب پیش هم بودیم
‫نه... نه که هر شب
‫خب؟ و تازه،
‫من سعی کردم، ریچل. اما هی مسئله پیش اومد،
‫مثلا... مردهای ایتالیایی،
‫یا نامزد سابق، یا، یا... مردهای ایتالیایی...
‫کلا یه مرد ایتالیایی بود. خب؟!
‫الان حرفت چیه؟!
‫حرفم اینه که الان ظرفیتشو ندارم. خب؟
‫دیر شده. با یکی دیگم
‫خب؟ خوشبختم. این مرغ از قفس پرید
‫الان دقیقا یعنی چی؟
‫به همین راحتی می‌تونی رو علاقت
‫یا هر کوفتی که به من داشتی پا بذاری؟
‫هی! این کارو از کلاس نهم کردم
‫حسابی تو این کار ماهر شدم
‫خیلی‌خب. باشه. همین کارو بشکن
‫باشه راس؟
‫مرغ مسخرت هم باشه واسه خودت!
‫- باشه ‫- باشه
‫و می‌دونی چیه؟
‫دیگه خیالم راحته
‫راس با ناراحتی میرود
‫ریچل، با عصبانیت، سه قفل در را میبندد
‫سپس روی میز دولا شده و سرش را پایین می‌ندازد
‫سپس سر را بلند کرده، از دیدن راس غافلگیر میشود
‫که پشت در ایستاده و نگاهش می‌کند
‫نگاهشان گره میخورد
‫ریچل به آرامی، و سپس به تندی به سمت دَر میرود
‫قفل اول و دوم و سوم را باز می‌کند
‫و سپس دَر را میکشد
‫اون... پایینیه رو باز کن
‫دَر باز شده، راس به داخل شتافته، ،و او را در آغوش میگیرد
‫و یکدیگر را میبوسند
‫هورا!
‫- اوه ‫- خیلی خوب بود
‫به اون یکی دو سال اول فکر می‌کردم
‫یادمه موقع تمرین استراحت می‌کردیم
‫یه وقتایی پیش هم رو کاناپه
‫لم میدادیم
‫و همو بغل می‌کردیم و خوابمون میبرد
‫برام سواله،
‫"مگه میشه همه
‫نفهمیده باشن که همو دوست داریم؟"
‫فهمیده بودیم. معلوم بود.
‫آره. همه می‌دونستیم.
‫دمتون گرم. الان میگین؟ مرسی
‫وضعیت پیچیده‌ای بود...
‫نمی‌تونستیم هیچ کاریش بکنیم.
‫بهتر که نکردین،
‫وگرنه اگه بعدا به هم میخورد،
‫الان انقدر با هم خوب نبودیم
‫یه سوال می‌کنم، همه جواب بدین
‫یه سوال ساده، که جوابش بله یا خیره
‫- باشه ‫- باشه؟
‫راس و ریچل، به هم زده بودن؟
‫- صد البته. آره ‫- آره
‫- آره
‫آره. به هم زده بودیم
‫آره
‫بازیگرهای مهمون محشری داشتیم
‫باورم نمیشد. این همه آدمایی که
‫شیفته و هوادارشون بودیم
‫- آره ‫- مثلا دنی دویتو
‫کسی دستِ دراز قانون رو فرا خونده؟
‫- وای خدا. خیلی بامزه بود ‫- خیلی باحال بود
‫- یادمه... وای خدا ‫- بن استیلر
‫بن. تعدادی از بهترین صحنه‌ها رو داشت
‫یادته وقتی رفتیم اون خونه؟
‫چی هی کوآک کوآک می‌کنی؟
‫اوه کواک کواک. دونالد دودو!
‫"تو جوجویی. من جوجویم!"
‫خیلی بامزه بود
‫نمی‌دونم چرا انقدر خنده‌دار بود
‫- چون بامزست ‫- چون بن استیلره
‫- و جولیا رابرتس ‫- جولیا رابرتس
‫- دقیقا ‫- و کی حال جولیا رابرتسو برد؟
‫بیا
‫- دوست شما، برد ‫- برد پیت هم بود
‫ریچل گرین
‫آخ که ازش متنفرم راس. ازش متنفرم
‫و همین طور یکی از اسطوره‌های من، شان پن
‫یه لب به ما نمیدی؟
‫آره. میدم
‫منتها اول بگو اصلا کی هستی!
‫بعد، متن اپیزود رسید دستم
‫و دیدم "بله. سیب‌زمینی هستم"
‫- سلام ‫- سلام
‫آهان. چون اپیزود هالووین بود
‫پس رسما هیچی...
‫دیالوگ خاصی باهاش نداشتم
‫اما حرص میخوردم که "جلوی بهترین بازیگر دنیا
‫باید به شکل یه
‫سیب‌زمینی عن باشم!"
‫خدای من. تو اسپوتنیکی!
‫آره
‫بگیرش!
‫طی ده فصل "دوستان"، شاهد
‫لباسهای خیلی جالبی بودیم
‫گفتیم امشب، یه نگاهی به
‫چند تا از اون لباسها داشته باشیم
‫در برنامه فشن شوی دورهمی "دوستان"!
‫موزیک بذارید
‫خانم‌ها و آقایان، خوشامد بگید به
کارا دلوین
‫کارا امشب لباس ساقدوشی ریچل رو به تن داره
‫از عروسی بری و میندی در فصل دوم
‫- نظاره کنید! ‫- آره!
‫واقعا بین البسه ساقدوشهای عروس
‫به این لباس کم‌لطفی شده
‫ملبس به شلوار چرمی راس از فصل پنج،
‫سیندی کرافورد
‫آره!
‫شلواری که به طرزی باورنکردنی تنگه،
‫اما وقتی پاتون کنید، عمرا بتونید از پا درش بیارید
‫فکر کنم همه تجربشو داریم
‫نوبت اسپوتنیکه،
‫می‌دونم وقتی به اسپوتنیک فکر می‌کنید
‫میوفتین به یاد جاستین بیبر!
‫- چی؟ ‫- چی؟
‫نیمی ماهواره روسی، نیمی سیب‌زمینی
‫سیاحت کنید. جاستین بیبر، خانم‌ها و آقایان!
‫شگفت‌انگیزه که حتی این رو هم باحال جلوه میده
‫و بعدی، شاید معروفترین ظاهر سریال
‫دوست نیمه-یهودی بابا نوئل،
‫آرمادیلوی عید
‫کارا دلوین، خانم‌ها و آقایان،
‫به عنوان آرمادیلوی شب عید
‫خدای من. محشره. وای
‫این قطعا از لحظات اوج مدلینگ ایشون به حساب میاد
‫- آره عزیزم ‫- با ناز. با ناز!
‫حرف نداره
‫و خانم‌ها و آقایان،
‫ملبس به همه لباس‌های چندلر
‫مت لبلانک!
‫کی رفتی پوشیدی؟
‫چجوری رفتی پوشیدی؟
‫خیلی بامزه شدی
‫خدای من
‫می‌تونه بیش از این لباس به تن داشته باشه؟
‫آره. متی!
‫قسمت آخر و مهمونی خداحافظی "دوستان"
‫امشب، آخرین قسمت این سیتکام تاریخ‌ساز
‫رو ضبط خواهند کرد
‫اینجا سر صحنه "دوستان" هستم،
‫در آپارتمان مانیکا و چندلر،
‫جایی که چند ساعت دیگه، سریالی که ‫تلویزیون رو تماشایی کرد، به پایان میرسه
‫موضوع سریال، اون برهه از زندگیه که
‫دوستان آدم، خانواده آدم‌ان
‫وقتی یکی خانواده‌ی خودشو تشکیل میده،
‫اون دوران به پایان میرسه
‫پس به نظرم سریال، طبیعی به پایان رسید
‫برامون خیلی مهم بود که قصه همه خوب ختم بشه
‫می‌خواستیم ببینیم که مانیکا و چندلر
‫به بچه‌هاشون میرسن
‫سلام
‫- سلام ‫- سلام
‫می‌خواستیم ببینیم فیبی سر و سامون میگیره و خوشبخته
‫دلم یکی می‌خواد
‫جدی؟
‫بگو کدومش. یواشکی میزنم زیر بغل
‫تو اتاقِ نویسنده‌ها، با هم بحث کردیم
‫که آیا واقعا راس و ریچل به هم برسن یا نه؟
‫- ریچل؟ ‫- ببخشید
‫حتی به فکر پایان‌های مبهم افتادیم
‫که حال و هوای "آخر راه" رو القا کنه...
‫ولی بعد گفتیم "نه. این دوستانه"
‫مردم ده ساله منتظرن
‫که ببینن این دو تا به هم میرسن
‫باید چیزی که می‌خوان رو بهشون بدیم
‫و باید جوری انجامش میدادیم
‫که غیرمنتظره باشه
‫اصلا راه نداره من پیاده شم؟
‫نه! نه!
‫وای خدا. پیاده شد؟
‫پیاده شد یا نه؟
‫پیاده شدم
‫کات!
‫اون شب واقعا سخت گذشت
‫می‌خواستم لحظه لحظشو حس کنیم
‫می‌دونستم داره تموم میشه. و نمی‌خواستم تموم شه
‫آدیوس، آریودرچی، او رقوار...
‫برداشت اول. پنج دوربین
‫خیلی‌خب. بریم قهوه بخوریم؟
‫بریم
‫باشه
‫کجا؟!
‫و کات
‫لحظه‌ای که تموم شد...
‫مارتا و من همو نگاه کردیم...
‫و اصلا ریختم پایین
‫اون شب چقدر گریه‌زاری کردیم
‫نمی‌دونم چطوری سکانس‌ها رو گرفتیم
‫اون لحظه رو یادمه، هممون
‫ته راهرو جمع شدیم
‫لحظه قشنگی بود. صمیمی بود
‫آره
‫الان که بهش فکر می‌کنم منقلب میشم
‫اون فقط پایان یه مجموعه نبود
‫پایان ده سال رابطه و دوستی بود
‫واقعا به چیزی که ساختیم افتخار می‌کردیم
‫ولی مثل هر چیز خوب دیگه‌ای، آخرش غم‌انگیز بود
‫اون شب، وقتی پایان کارو اعلام کردم...
‫کات
‫شروع کردن به جمع کردن صحنه
‫چون فرداش قرار بود اونجا، قسمت اول یه
‫سریال دیگه رو ضبط کنن
‫اون روز آخر، دیدن جمع شدن صحنه
‫انگار داشتیم خونه بچگیمونو ترک می‌کردیم
‫تموم!
‫آخرش به یه مهمونی یهویی ختم شد
‫همه موندن سر صحنه و نشستن
‫پیتزا و آبجو سفارش دادیم، ‫همه در و دیوارو امضا کردن
‫شب بسیار بسیار قشنگ و متاثرکننده‌ای بود
‫آخرش همه اینو امضا کردیم؟
‫- آره. همه امضا کردیم ‫- وندی
‫- اوه ‫- کارلوس!
‫عه. این امضای منه
‫- چی؟ ‫- چی نوشتی؟
‫"من اینجا ریدم." آره
‫می‌دونستم!
‫معلومه کار توئه!
‫"بهترین ده سال عمرم
‫- عاشق همتونم." ‫- امضای منه
‫- آخی ‫- قشنگ نوشتی
‫واقعا قشنگه
‫- ماریکا! ‫- نه به قشنگی مال من
‫نه
‫حالا که جمعمون جمعه، هر شیش تاتون هستین،
‫لیسا، تا حالا شده فکر کنی
‫مثلا بیایم یه اپیزود دیگه بسازیم،
‫یا اصلا یه فیلم سینمایی؟
‫اصلا به این فکر می‌کنی؟
‫نه، نه
‫ببخشید. ولی هیچ وقت
‫نه. چون تصمیمش با مارتا و دیویده
‫و یه بار یه حرفی زدن
‫که کاملا موافقم باهاش،
‫که سریالو خیلی خوب به پایان بردن
‫همه سر و سامون گرفتن. و برای ‫این که قصه‌های جدید روایت کنن
‫مجبورن همه این قشنگی‌ها رو خراب کنن
‫من نمی‌خوام پایان خوش هیچکس خراب بشه
‫آره. از اونور، من تو این سن و سال، دیگه ‫وا رفتم. بیخیال!
‫- آدم باید بزرگ شه ‫- خب یه سوال!
‫به نظرتون شخصیتهاتون اگه ‫واقعی بودن، الان کجا بودن؟
‫ریچل الان کجاست؟
‫ریچل. ریچل؟ آ... فکر کنم... ما عروسی کردیم؟
‫- فرض کنیم عروسی کردیم ‫- البته!
‫خیلی‌خب
‫به نظرم ازدواج کردیم. صاحب چند تا بچه شدیم
‫- آره. بچه ‫- و تو هنوز داری با استخون
‫- بازی می‌کنی ‫- با استخون بازی می‌کنم
‫با استخون بازی می‌کنی...
‫منظورش فسیل‌شناسیه!
‫فسیل‌شناسی. هنوز فسیل‌شناسی!
‫همیشه جویی رو به خنده میندازه. نمی‌دونم چرا
‫استخون‌بازی!
‫پس با همین. خوشبختین
‫- بچه‌دار شدین ‫- آره
‫مانیکا و چندلر کجان؟
‫به نظرم شخصیت من، مانیکا، هنوز بشدت رقابت‌طلبه،
‫بچه‌هاش به احتمال زیاد، الان...
‫حتما فارغ‌التحصیل شدن
‫ولی خودش هنوز اداره‌ی غذافروشی خیریه
‫مثلا دبستانو به عهده داره
‫کلا نمی‌تونه از این چیزا درست بکشه
‫همش تو جلسات اولیا مربیانه
‫و تو هر روز آزگار منو میخندونی
‫زورمو زدم که من هم آدم حساب کنی
‫فیبی چیکار می‌کنه؟
‫فیبی هم با مایک زندگی می‌کنه. احتمالا رفتن کانتیکِت
‫بچه‌دار شدن
‫و احتمال زیاد، شده مدافع بچه‌های خودش
‫و بچه‌های دیگه‌ای که با بقیه
‫یکم متفاوتن. خب؟
‫کلاس موسیقی و هنر و این چیزا برگزار می‌کنه
‫آره
‫جویی کجاست؟
‫فکر کنم الان تو ساحل ونیز، ساندویچی زده
‫اوه!
‫ای کاش، به خدا!
‫ای کاش. چرا که نه؟
‫واقعا ای کاش
‫این کورتنی کاکسه
‫خواهرم تو سریال
‫الان اشکم در میاد،
‫ولی این آخرین باریه که کسی از ما می‌خواد
‫به عنوان یه گروه بیایم دور هم جمع شیم
‫تا پونزده شونزده سال دیگه این تکرار نمیشه
‫ولی یه چیزی بگم!
‫برای این که با هم شام بخوریم، این همه صبر نمی‌کنیم
‫نه به هیچ وجه. برای دور هم بودن انقدر صبر نمی‌کنیم
‫امروز خیلی خوش گذشت. واقعا میگم
‫وقتی میومدم نمی‌دونستم قراره چی بشه
‫می‌دونستم که دیدن این پنج نفر
‫واقعا خوشحالم می‌کنه
‫اما فکر اینش نبودم که قراره ‫برگردیم سر این صحنه...
‫- نه ‫- ...توی این محیط
‫واقعا... واقعا...
‫خیلی مزه داد
‫آره
‫لطفا این هم بگو که وقتی ‫برای شام دور هم جمع میشیم
‫اینجوری گریه نمی‌کنم
‫نه بابا. جن که گریه نمی‌کنه
‫نه. عه...
‫واقعا دوره شگفت‌انگیزی بود
‫در و تخته به هم جور بود
‫شدیم بهترین دوستای هم...
‫یه کیمیای خاصی در کار بود
‫تحولی تو زندگیمون بود، و تا ابد هست...
‫نه فقط برای ما. که برای هر کی تماشاش کرده
‫یه احساس بی‌نظیر که تا ابد تو دل ما نشسته
‫واقعا قدردانم. عاشق تک تکتونم
‫خیلی دوستتون دارم
‫- حرفای خود کورتنی بود دیگه؟ ‫- حرفای خود کورتنی بود
‫بهترین توصیفی که می‌تونم ازش داشته باشم، اینه که
‫بعد از پایان مجموعه، تو مهمونی‌ها
‫و دورهمی‌ها، کافی بود یکیمون، اون یکی رو ببینه
‫تموم بود. مهمونی برامون تموم میشد
‫- فقط... ‫- مینشستیم پیش اون یه نفر.
‫...تموم شب باهاش مینشستیم
‫آره. یادمه
‫همین
‫پیش هر کی بودیم، ازش معذرت می‌خواستیم
‫و باید درک می‌کردن، ،که یکی از عزیزترین کساتو دیدی
‫و می‌خواستی بقیه شبت رو
‫با اون هم‌صحبت بشی
‫- همیشه همینه... ‫- نمیخندما. گریه‌ام گرفت...
‫- آخه راست میگه ‫- همیشه اینجوریه
‫رابطه‌ی بین همه ما اینجوریه
‫کاریش هم نمیشه کرد
‫اوهمم
‫اشک من هم در اومد
‫خوبه
‫من دستمال دارم
‫مرسی. بده
‫کرونا نداره
‫ممنون. بده. کرونا نداره؟
‫کرونا نداره
‫خانم‌ها و آقایان، بازیگران "دوستان"!
‫♪ پس هیچکی بهت نگفته بود زندگی اینه ♪
‫♪ شغلت یه جوکه، آس و پاسی ♪
‫♪ عشق و عاشقی، هیچی به هیچی ♪
‫♪ انگار همیشه قفلی رو دنده دو ♪
‫♪ نه روز توئه، نه هفته تو ♪
‫♪ نه ماهت و سالت، اما ♪
‫♪ من هواتو دارم ♪
‫♪ چون تو هم هوامو داری ♪
..:: جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و اینستاگرام سايت ::.. ‏ .:: @bollbolljan_com ::.
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.