‫«جین»، برو اطراف رو نگاه بنداز. ‫من پشت میز حواسم هست.
‫دارم میرم.
‫کارآگاه «وید رالینز» هستم ‫از واحد پلیس پورتلند.
‫شماره و اسم خودتون رو بذارید، ‫در اسرع وقت تماس می‌گیرم.
‫کارآگاه... بازم «آندریا بوون» هستم.
‫ببخشید...
‫می‌دونم دیر وقته، ولی می‌شه ‫هر چه زودتر باهام تماس بگیرید؟
‫واقعا...
‫واقعا ممنون می‌شم.
‫من فقط ترسیدم و...
‫حس می‌کنم هنوز داره تعقیبم می‌کنه.
‫[تماس ناشناس]
‫کارآگاه؟
‫«آندریا»، دنیا اینطوری تموم می‌شه.
‫نه.
‫نه!
‫نه، نه، نه!
‫نه!
‫کمک!
‫نه! نه...
‫کمک!
‫کمک! کسی نیست؟ نه!
‫نه! کمک!
‫[هیپنوتیک]
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫سلام، ببخشید.
‫یه بطری شراب همراهم بود، ‫ولی خودم خوردمش،
‫واسه همین این گیاه رو آوردم، ‫که الآن متوجه شدم مُرده.
‫- نزدیک پنج بار بهت زنگ زدم. ‫- چی شده؟
‫«جن»، «برایان» اینجاست.
‫می‌دونم، ببخشید...
‫در اصل تو نمی‌خواستی بیای، ‫بعد «اسکات» دعوتش کرد،
‫و منم خبر نداشتم. واسه همین...
‫آره، می‌تونم فقط...
‫به همه بگم که حالت ‫زیاد خوش نیست، خب؟
‫فکر کنم یه لیوان شراب می‌خوام.
‫سلام، «جن»!
‫سلام، «اسکاتی».
‫واقعا شرمنده‌ام.
‫آره، کاملا شرمنده‌ست.
‫- مجبور نیستی عذرخواهی کنی. ‫- چرا مجبوره.
‫نزدیک یه هفته پیش بهم گفت ‫که قرار نیست بیای.
‫- تقصیر اونه. ‫- خیلی‌خب، تمومش کن.
‫نمی‌دونی شرایط چطوریه، ‫پس فقط برو.
‫- باشه، خیلی قشنگ بود. ‫- دوستت دارم.
‫اون دکتر «مید»ـه.
‫سلام. دکتر «مید».
‫سلام.
‫ایشون «جن» هستن. ‫"همون جن".
‫- آره. من "همون جن" هستم. ‫- آها!
‫- «کالین مید». از آشنایی خوش‌وقتم. ‫- ایشون جادوگره. زندگی منو عوض کرد.
‫تقریبا یه ماه از همکاری ما گذشت ‫که من ترفیع گرفتم؟
‫و این خونه رو. ‫حتما باید یه سر بری پیشش.
‫عجب.
‫چیه؟ همه به مشاور نیاز دارن.
‫- خودتون اینو گفتید، نه؟ ‫- می‌دونی انبر یخ کجاست؟
‫- باید کنار سطل یخ باشه، «اسکات». ‫- خب اونجا نبود.
‫عزیزم، باز شروع کردی؟ ‫خودم گذاشتمش کنار سطل.
‫باز شروع کردی یعنی چی؟
‫نمی‌دونستم مشاور ها می‌تونن ‫با مشتری هاشون بپرن.
‫منم 99 درصد اوقات ‫از قوانین پیروی می‌کنم.
‫شاید 95 درصد.
‫از آشنایی خوشحال شدم.
‫- به سلامتی خونه جدیدت. ‫- خونه جدیدم!
‫«برایان»، اوضاع "فاگهورن" چطوره؟
‫"فاگهورن" چیه؟
‫- چیز خاصی نیست، یه اسم احمقانه‌ست. ‫- یعنی خودش چیه؟
‫بچه ها یه نرم افزار جدید برای ‫مهندسی صدا درست کردن.
‫من فقط کمک کردم ‫چند تا از کد هارو بنویسن.
‫خودت چی، «جنیفر»؟
‫ببخشید، چی؟
‫نه، منظورم...
‫کارت چیه؟
‫من در حال حاضر... ‫بین چند تا کار موندم.
‫شکسته نفسی می‌کنه. راستش «جنی» ‫یه مهندس نرم‌افزار خیلی خفنه.
‫جالبه.
‫- پس تا حالا با هم کار کردین؟ ‫- «برایان»!
‫توش کنجد داره؟
‫خدایا! «برایان»، معذرت می‌خوام.
‫چیزی نیست. ‫چیزی نیست.
‫واقعا ناجور می‌شد اگه ‫تو خونه جدید ما می‌مُردی.
‫می‌دونی چیه؟ فقط ‫محض احتیاط...
‫اینو می‌ذارم اینجا.
‫- حالت خوبه؟ ‫- آره، خوبم.
‫- «جنیفر»؟ ‫- بله؟
‫من دارم میرم، ولی می‌خواستم ‫اینو واست بذارم.
‫- محض اینکه نظرت عوض بشه. ‫- خیلی‌خب.
‫شب بخیر.
‫همچنین.
‫"اوبر"؟ ‫(شرکت تاکسی‌رانی)
‫آره. «وایولا» تا ‫نُه دقیقه دیگه می‌رسه.
‫مرسی که جونمو نجات دادی.
‫قابلی نداشت.
‫شب بخیر، «جنی».
‫شب بخیر.
‫«جنی»؟
‫بله؟
‫خیلی سعی کردم ‫مزاحمت نشم، ولی...
‫دائم بهت فکر می‌کنم ‫و فقط...
‫دلم واست تنگ شده.
‫چون مزاحمم بودی ‫نخواستم ازم دور بمونی.
‫آره. می‌دونم...
‫پس همچین حرفی نزن.
‫وقتی همچین حرفی می‌زنی، ‫باعث می‌شی حس کنم آدم بدی بودم،
‫و من آدم بدی نیستم، فقط...
‫تو هم آدم بدی نیستی. ‫نمیگم آدم بده تویی.
‫من فقط... خدایا، چی دارم میگم؟ ‫نمی‌فهمم چی دارم میگم.
‫می‌شه تا خونه برسونمت؟
‫- فکر نکنم فکر خوبی... ‫- فقط می‌خوام برسونمت، «جنی».
‫[نمی‌خواستم بیدارت کنم] ‫[بعدا حرف می‌زنیم. "بی".]
‫دیشب سکس کردین؟
‫- می‌خواین برگردین پیش هم؟ ‫- نه.
‫من احمقم. خدایا... ‫من خیلی احمقم.
‫اینطوری نگو. تو احمق نیستی. ‫تو فقط... تو...
‫- خوشحال نیستی. ‫- آره، هیچ‌کس نیست.
‫نه. من خوشحالم. ‫«اسکات» خوشحاله.
‫و متنفرم که اینو بهت بگم،
‫ولی «برایان» هم خوشحاله.
‫الآن باید چه جوابی بدم؟
‫بنظرم باید دکتر «مید» رو ببینی.
‫- دکتر «مید» کیه؟ ‫- همون مشاوره.
‫- «جینا»، عمرا اگه برم پیشش. ‫- خودت دیدیش. قدبلند، جذاب.
‫- نه. ‫- بی‌خیال.
‫گوش کن چی میگم، باشه؟ ‫از همه دور شدی، بی‌کار شدی.
‫ادا درنیار که نشدی.
‫و دیشب با نامزد سابقت خوابیدی.
‫- الآن وضع زندگیت خیلی داغونه. ‫- واقعا جالبه.
‫می‌شه لطفا بخاطر من بری؟
‫- باشه، فقط یه بار. ‫- عالیه!
‫چون برای جمعه ‫واست قرار گرفتم.
‫باید وقتی تازه شروع کرده بودم ‫منو می‌دیدی.
‫جانم؟
‫من موهامو می‌کشیدم.
‫اختلال وسواس.
‫اینجا اومدنت هر علتی داره، ‫دکتر «مید» درستش می‌کنه.
‫آره.
‫منتظرته.
‫خیلی‌خب، باشه.
‫چه جای دنجیه.
‫«جنیفر».
‫داشتم به کوچولو غذا می‌دادم.
‫می‌دونستی ماهی داشتن استرس ‫و فشار خون رو کم می‌کنه؟
‫نه، نمی‌دونستم.
‫منم اینطوری شنیدم. ‫خدا می‌دونه راسته یا نه.
‫ولی بنظرم آرامش بخشه.
‫خیلی خوشحالم که ‫تصمیم گرفتی بیای.
‫منم اومدم!
‫بفرما.
‫هیچ میلی به انجام ‫هیچ‌کاری ندارم.
‫یا باید کمتر مشروب بخورم. ‫یا باید بیشتر ورزش کنم.
‫باید هشت ساعت ‫در شب بخوابم.
‫«جنیفر»...
‫عادت‌های بد، علت‌های عمیق‌تری دارن.
‫همیشه یه علت ریشه‌ای هست.
‫برای تو اون ریشه ممکنه چی باشه؟
‫نمی‌دونم؟
‫سوالی بود؟
‫آره؟
‫درمورد خودت و «برایان» بهم بگو.
‫مهربونه، بامزه‌ست، باهوشه. ‫«برایان»ـه دیگه. نمی‌دونم.
‫خیلی‌خب. باشه.
‫توی دانشکده آشنا شدیم.
‫با هم زندگی می‌کردیم، کار می‌کردیم. ‫همه چیزمون با هم بود.
‫سابقه سقط داشتم.
‫راستش شیش ماه گذشته بود، ‫پس عملا مرده‌زایی بود.
‫اسمش «دنیل» بود.
‫تونستم 33 دقیقه پیشش باشم.
‫من و «برایان» نامزد کردیم و...
‫می‌دونی، دیگه بعدش رو ‫نتونستیم کنار بیاییم.
‫حرفی که می‌خواستی بزنی ادامه داره؟
‫نه.
‫تا حالا هیپنوتیزم‌درمانی رو امتحان کردی؟
‫نه. نه، نکردم.
‫چرا می‌خندی؟
‫فقط آدمی نیستم که ‫اختیار خودمو بدم دست کسی.
‫پس باید رد کنم.
‫باشه. ولی یه چیز محشری درمورد ‫هیپنوتیزم‌درمانی هست. خب؟
‫فقط خودت می‌تونی ‫ناخودآگاهت رو کنترل کنی.
‫پس تمام مدت کنترل دست خودته.
‫و یه ابزار عالی برای ‫کساییه که دچار...
‫...تراما شدن. ‫(ضربه روانی)
‫در بدترین حالت کاری می‌کنه که دیگه ‫انگشت‌های بیچاره‌ات رو نابود نکنی.
‫نمی‌دونم.
‫من یه استادی داشتم،
‫اسمش... دکتر «زیویر سالیوان» بود.
‫واقعا نابغه بود. ‫اون می‌گفت؛
‫"روش‌های کسل‌کننده برای ‫افراد بی‌خیال است.
‫برای نتایج ماندگار، ‫بایستی ذهن را باز کرد."
‫«جنیفر»؟
‫خودت چی می‌خوای؟
‫فقط می‌خوام دوباره ‫خوشحال باشم، می‌دونی؟
‫پس بذار کمکت کنم.
‫ازت می‌خوام روی نور تمرکز کنی.
‫احساس کن که جسمت، ‫با مبل داره یکی می‌شه.
‫عضله به عضله.
‫از انگشت‌های پا،
‫قوس کف‌پا.
‫ساق‌پا. ران‌ها.
‫همینطور تا بالا.
‫تا اینکه می‌رسی ‫به بالای سرت.
‫حالا...
‫می‌خوام خودت رو توی...
‫یه جنگل قشنگ ببینی.
‫یه ساعت گذشت؟
‫انگار سه دقیقه بود.
‫حالت چطوره؟
‫نمی‌دونم. واقعا چیز زیادی یادم نیست.
‫چطور بود؟
‫بنظرم بیشتر از اون چیزی که فکر می‌کنی،
‫پیشنهاد پذیر باشی.
‫[سه ماه بعد]
‫[برایان]
‫واقعا عجیب بود.
‫همین که از در رفتم بیرون زنگ زدن. ‫دو هفته دیگه شروع می‌کنم.
‫قراره باهام یوگا کار کنی، ‫یا می‌خوای دراز بکشی؟
‫به این میگن شاواسانا. ‫یه مدل یوگاـه.
‫چند جلسه با دکتر «مید» داشتی؟
‫نمی‌دونم، احتمالا توی سه ماه ‫هفته‌ای یک بار بوده.
‫دو بار ازش خواستم ‫هیپنوتیزم رو انجام بده.
‫منصفانه نیست، منم می‌خوام ‫به ترس‌هام غلبه کنم.
‫این چیز خوبیه. یعنی همین الآنش هم ‫به ترس‌هات غلبه کردی.
‫ببخشیدا، ندیدی چقدر از عنکبوت می‌ترسم؟
‫ولی خیلی بهت افتخار می‌کنم.
‫خیلی خوبی.
‫«جنیفر»؟
‫- سلام. ‫- سلام.
‫- مثل همیشه خوشگل شدی. ‫- مرسی. تو هم همینطور.
‫چند هفته‌ای هست ندیدمت. ‫تو که... ازم دوری نمی‌کنی؟
‫نه، نه، نه. فقط داشتم برنامه ریزی می‌کردم. ‫خیلی سرم شلوغ بود...
‫- آره. ‫- اوه...
‫کار رو گرفتم.
‫- چی؟ جدی میگی؟ ‫- آره، جدی.
‫- البته من که شک نداشتم. ‫- فکر نمی‌کردی بتونم؟
‫نه، من اصلا بهت شک نداشتم.
‫می‌شه به عنوان تبریک ‫یه قهوه مهمونت کنم؟
‫آره، باشه.
‫- آره؟ ‫- آره.
‫با «جینا» یوگا انجام دادم، ‫و دیشب مدیتیشن انجام دادم.
‫عالیه.
‫فقط سه دقیقه بود، و تمام مدت به ‫گیاه‌های مُرده‌ام فکر کردم. ولی تونستم.
‫- پیش‌رفت پذیر باش، نه کمال‌گرا. ‫- تو دیگه نباید اینو بگی.
‫تو از اون آدمایی هستی که ‫ساعت 5 صبح بیدار می‌شه.
‫- همه چیزت بی‌نقصه. ‫- به ندرت.
‫و از اون آدم‌هایی هستی که ‫توی خلوتت با مشتری‌هات می‌پری.
‫خیلی‌خب.
‫میگم.
‫من 46 سالمه. ‫تک فرزندم.
‫یه بار ازدواج کردم با... ‫عشق زندگیم، «ایمی».
‫خوشحال بودیم، ولی فوت کرد.
‫خیلی متأسفم.
‫یه مَثَلی هست که میگه...
‫"اگه می‌خوای خدا رو بخندونی، ‫درمورد برنامه‌هات بهش بگو."
‫ولی «جنیفر»، مهم‌ترین ‫چیزی که باید یادمون باشه...
‫اینه که قربانی بودن انتخاب ما نیست،
‫و ما می‌تونیم بذاریم مشکلاتمون ‫ما رو تعریف کنن،
‫ما رو تصرف کنن، ‫یا می‌تونیم قبول کنیم...
‫که ما توی این زندگی ‫توانایی های خارق‌العاده‌ای داریم...
‫که می‌تونیم باهاش به هر ‫نتیجه‌ای که خواستیم برسیم.
‫برای آینده خودمون. ‫اجازه هست؟
‫مُژه بود.
‫ممنون.
‫خیلی‌خب، من زیاد از خودم گفتم...
‫خب، آخرین باری که حرف زدیم، ‫تو با «برایان» درگیر بودی.
‫اوضاع چطور شده؟
‫نمی‌دونم. ازش دوری می‌کنم.
‫وقتی «برایان» رو می‌بینی...
‫واست سخته؟
‫آره.
‫تا حالا خواستی بهش بگی؟
‫و بهش گفتی؟
‫ممکنه اذیت بشه، چون ما هنوز ‫به همدیگه اهمیت می‌دیم.
‫بذار یه پیشنهادی بدم، ‫می‌تونی قبول کنی یا نکنی،
‫ولی بنظرم قبولش کردنش ‫کار عاقلانه‌ایه.
‫خیلی‌خب.
‫امشب «برایان» رو ‫واسه شام دعوت کن.
‫- نه. ‫- چرا نه؟
‫هزار تا دلیل دارم که چرا نه.
‫باور کن. توی زمین خودت بازی می‌کنی. ‫می‌تونی یه غذای خوب درست کنی.
‫بهش بگی یه سری مسائلی هست ‫که باید سرش صحبت کنید.
‫از نظر من تصمیم خیلی خوبیه.
‫البته آسون نیست. ‫حرف منم این نیست. ولی...
‫ولی خوبه.
‫چون، «جنیفر»...
‫دیگه لازم نیست قربانی تو باشی.
‫سلام، «برایان»ام. ‫پیامت رو خوندم.
‫آره... میام.
‫اگه خواستی چیزی بیارم ‫بهم بگو. می‌بینمت.
‫[تماس ناشناس]
‫الو؟
‫هی، هی، هی!
‫داروـت کجاست؟
‫داروـت...
‫سلام.
‫یه اتفاق بود، «جن».
‫منم نزدیک بود شب مهمونی بکشمش.
‫تو بودی که متوجه شدی.
‫چیزی ازش یادم نیست.
‫- شاید توی شوک‌ای. ‫- نه، توی شوک نیستم.
‫جدی میگم، من...
‫یادمه توی مغازه بودم.
‫و بعدش توی خونه، پشت میز بودم.
‫بیا. من... من می‌رسونمت خونه.
‫«برایان» چطوره؟
‫ببخشید؟
‫«برایان» رو میگم. ‫حالش چطوره؟
‫مثل همیشه.
‫- الآن چند وقت شده؟ ‫- هشت روز.
‫چیز دیگه‌ای از اون شب یادت میاد؟
‫حالتی وجود داره که ‫من مقصر اتفاقی باشم
‫که اون شب افتاد؟
‫چرا اینو می‌پرسی؟
‫چون نمی‌تونم بهش فکر نکنم.
‫اون احساسی که داشت،
‫گذر زمانی که حس نشد.
‫مثل وقت‌هایی که اینجاـم.
‫یادته وقتی اولین بار هیپنوتیزم‌درمانی رو ‫بهت پیشنهاد کردم چی گفتم؟
‫که فقط تو قدرت اینو داری ‫که ناخودآگاهت رو کنترل کنی؟
‫- آره، ولی... ‫- «جنیفر»، گوش کن.
‫همه ما این زخم‌ها رو داریم،
‫هرموقع بذاریم دنیا مارو هدایت کنه، ‫اون زخم‌ها چرک می‌کنن.
‫ولی این یه انتخاب بر اساس ‫بعضی تصورات از پیش تعیین شده‌ست،
‫که دنیا حتی می‌تونه ‫از همون اولش ما رو هدایت کنه.
‫بهش میگن منیّت.
‫منیّتی که از ترس میاد.
‫متوجهی؟
‫پس کاری که ما می‌کنیم ‫برای نابودی اون ترسه.
‫ولی به محض اینکه ‫به کاری که می‌کنیم شک کنی،
‫ترس برنده می‌شه.
‫همینو می‌خوای؟
‫که ترست برنده بشه؟
‫نه.
‫پس باید بهم اعتماد کنی...
‫و این کارو ادامه بدی.
‫[فهرست خرید:] ‫[روغن کنجد 1]
‫الو؟
‫«جنیفر»،
‫طاقت بیار.
‫البته، واقعا اتفاق ناگواریه،
‫همینطور که این خانواده ‫بعد از دست دادن دخترشان گیج هستند.
‫و همچنان اطلاعاتی ‫از پلیس به آنها داده نشده.
‫و در پورتلند... ‫تحقیقاتی درمورد...
‫مرگ دخترشان است.
‫او اخیرا گزارشی مبنی ‫بر سوء استفاده روان‌پزشکش داده بود.
‫که البته همین باعث می‌شه ‫کل پرونده تغییر کنه،
‫همانطور که پلیس درحال حاضر ‫به دنبال اطلاعات بیشتر مبنی بر این است...
‫این مبحث جنایت های تحت هیپنوتیزم
‫برای دادگاه کیفری هم جدید است.
‫درحال حاضر روان‌پزشکان...
‫نمی‌دونم، «جن». فقط... ‫البته نگرانیت رو درک می‌کنم.
‫چون خبر های خوشی رو هم نیاوردی، ‫ولی من... نمی‌فهمم ربطش چیه.
‫نه، ببین. توی این مقاله نوشته شده،
‫"آندریا بوون به خانواده‌اش گفت ‫که احساس می‌کنه گذر زمان حس نشده."
‫برای منم دقیقا همین بود. ‫بعد زمانی که با دکتر «مید» ناهار خوردم،
‫که خودش پیشنهاد داد ‫«برایان» رو واسه شام دعوت کنم.
‫- چون انگار تو بزرگش کردی. ‫- به بررسی سابقه‌اش نگاه کن.
‫سابقه‌های طرف رو نوشتی؟
‫آره، ببین. تنها نشونی که داده ‫فقط دفتر خودشه.
‫هیچ اقامتگاه خصوصی نداره، یا کارفرما، ‫یا بلیط‌های پرداخت نشده پارکینگ.
‫طرف عملا یه روحه، ‫تا اینکه شیش ماه پیش...
‫درست زمانی که مریض خودش، ‫گزارش سوء استفاده علیهش میده.
‫و داشته شکنجه‌اش می‌کرده، ‫تعقیبش می‌کرده.
‫سوء استفاده فیزیکی، احساسی.
‫شاید زنه خُل بوده.
‫این زن واسه زندگیش نگران بود،
‫و سه روز بعد اینکه ‫گزارش رو صادر می‌کنه،
‫میفته می‌میره.
‫که علتش حمله قلبیه.
‫اگه ماجرا فقط این نباشه چی؟
‫- اگه کار اون باشه چی؟ ‫- خیلی‌خب. دیگه اینش رو نیستم.
‫مشاورها از هیپنوتیزم‌درمانی استفاده می‌کنن ‫که به مریض‌هاشون توی ترک سیگار کمک کنن.
‫نه که وارد مغزشون بشن ‫و قلبشون رو خاموش کنن.
‫- همچین چیزی وجود نداره. ‫- آره... ببین، منم همینو می‌گفتم.
‫توی سوئد، یه گروه از نوجوون‌ها ‫برای فروش مواد هیپنوتیزم شدن.
‫و تجربه همشون بی‌هوشی بوده.
‫توی آلمان، «زبدای کنتور» هیپنوتیزم شد ‫تا سرقت انجام بده، و اونم گذر زمان رو...
‫باشه، فهمیدم.
‫و اینم مال شبیه ‫که با «برایان» بودم.
‫بهم زنگ زد، «جینا».
‫قبل اینکه بی‌هوش بشم.
‫دکتر «مید»؟
‫الآن همه چیز یادمه.
‫من عمدا انجامش دادم، «جینا».
‫ولی... ولی من نبودم. ‫کار...
‫فقط کار من نبود.
‫و فقط نشستم و نگاهش کردم.
‫هیچ کاری نکردم.
‫کمک خبر نکردم.
‫حتی تکون نخوردم، ‫تا اینکه از اون حالت خارج شدم.
‫من دیوونه نیستم.
‫پس باید چی کار کنیم؟
‫سلام.
‫خیلی ممنون که توی این مدت کوتاه ‫تونستید ما رو ببینید، کارآگاه.
‫- واقعا لطف کردین. ‫- چه کمکی از دستم برمیاد؟
‫می‌خواستیم چند تا سوال درمورد ‫خانمی به اسم «آندریا بوون» بپرسیم.
‫آها؟
‫شیش ماه پیش، یه گزارش صادر کرد ‫علیه روان‌پزشکش، «کالین مید».
‫خودم می‌دونم. ‫سوالتون چیه؟
‫خانواده‌اش گفتن که ‫مرگش ناشی از حمله قلبی بود.
‫ولی بعدش خواستن ‫تحقیق گسترده‌تر صورت بگیره.
‫اصلا اون تحقیقات پیگیری شد؟
‫واسه چی می‌پرسی؟
‫چون دکتر «مید» مشاور ماـست.
‫یه اتفاق عجیبی داره میفته.
‫عجیب مثل چی؟
‫من یه سری...
‫خواب های عجیب دارم.
‫ولی انگار خواب نیست.
‫خانم «تامپسون»، شما با دکتر «مید» ‫جلسات هیپنوتیزم دارین؟
‫یک هفته بعد مرگ «بوون» ‫«کالین مید» رو آوردیم
‫تا ازش بازجویی کنیم.
‫به هیچ‌جا نرسیدیم.
‫من می‌خواستم بیشتر بگردم.
‫یه حکم گرفتم. ‫سوابق بیمار هاش رو درآوردم.
‫مهم نبود.
‫تحقیقات همون روز لغو شد.
‫گفتن حتی نمی‌تونن چیزی که ‫داشتیم رو ادامه بدیم.
‫چرا؟
‫«مید» هیپنوتیزم رو با ‫«آندریا» هم انجام می‌داد.
‫جالبه. پلیس‌ها گاهی اوقات ‫شاهد های قدیمی رو میارن.
‫تلاش می‌کنن چیزی رو ‫یادشون بیارن که قبلا دیدن.
‫اگه کارساز باشه،
‫توی دادگاه مدرک محسوب می‌شه،
‫ولی اگه تو قربانی باشی، ‫بگی یه نفر با نیّت ناجور...
‫داره روت هیپنوتیزم انجام میده، ‫همشون بهت می‌خندن.
‫پس فکر نمی‌کنی علت مرگش ‫حمله قلبی باشه؟
‫وای خدا!
‫و اینم هست.
‫تماس دریافتی از ‫یه شماره مسدود شده بود.
‫- وقتی جوابش رو داد رفتارش عوض شد. ‫- سر منم همین اومد.
‫داره چی کار می‌کنه؟
‫تا حالا اسم "خاموشی" رو شنیدید؟
‫نه.
‫واکنش بدن انسان به ‫یک ترس شدیده.
‫بدن فلج می‌شه، ‫تپش قلب بیشتر می‌شه،
‫تنفس شدید تر می‌شه.
‫ولی اگه زیادی ادامه پیدا کنه، می‌میرید.
‫آره، شاید علت مرگش ‫حمله قلبی بوده باشه،
‫ولی ناشی از چیزی بوده که ‫توی اون آسانسور دیده.
‫حالا نظر منو می‌خوایید؟
‫بنظرم باید یه مشاور جدید پیدا کنید.
‫بعدا حرف می‌زنیم، خب؟
‫باشه.
‫«جن»؟
‫اون هیپنوتیزمم کرد.
‫چی؟
‫کِی؟
‫همین هفته.
‫درمورد تو حرف زدیم، من...
‫فقط... تو خیلی نگران بودی ‫که بلایی سر «برایان» نیاد،
‫و بهم گفت...
‫گفت که اشتباه می‌کرد و ‫ممکنه بنظرش کمکم کنه.
‫اشکال نداره، چیزی نیست.
‫کاری که کارآگاه «رالینز» گفت رو می‌کنیم. ‫ازش دور می‌مونیم.
‫یه راهی پیدا می‌کنیم، باشه؟
‫سلام، دکتر «مید»، «جنیفر تامپسون»ام. ‫می‌دونم تازه همدیگه رو دیدیم،
‫ولی واسم سوال بود یه ‫قرار لحظه‌آخری می‌تونید واسم جور کنید؟
‫وقتی تونستید باهام تماس بگیرید. ممنون.
‫«جنیفر». بفرما داخل.
‫- خوشحال شدم دیدم زنگ زدی. ‫- آره، ممنون که واسم یه جا پیدا کردین.
‫مسئله خاصی بود که ‫بخوای درموردش حرف بزنی؟
‫نه. نه... چیزی نبود، راستش. ‫فقط...
‫اضطراب عمومی بود.
‫«برایان» هنوز به‌هوش نیومده، ‫واسه همین سخت می‌گذره.
‫آره.
‫با خودم گفتم شاید ‫یکم هیپنوتیزم کمکم کنه؟
‫البته.
‫خیلی‌خب.
‫[مدارک اداره پلیس]
‫«لیلیان دورسی».
‫تاریخ مرگ، 27 نوامبر 2019.
‫دنبال «آدرین دورسی» می‌گردم.
‫کارآگاه «وید رالینز» هستم ‫از واحد پلیس پورتلند.
‫مایلم اگه وقت دارید چند تا سوال ‫درمورد خواهرتون بپرسم.
‫تاریخ مرگ، 15 ژوئن 2018. هیپنوتیزم.
‫«آندریا بوون». هیپنوتیزم.
‫مسئله خاصی بود که
‫بخوای درموردش حرف بزنی؟
‫با خودم گفتم شاید ‫یکم هیپنوتیزم کمکم کنه؟
‫البته.
‫«جنیفر»؟
‫- بله؟ ‫- توی ناخودآگاهتی؟
‫- بله. ‫- خوبه.
‫ازت چند تا سوال می‌پرسم، ‫و تو هم واقعیتش رو بهم میگی.
‫امروز واقعا واسه چی اومدی منو ببینی؟
‫که صدات رو ضبط کنم.
‫الآن هم داری ضبط می‌کنی؟
‫آره.
‫و چرا داری صدامو ضبط می‌کنی؟
‫چون می‌خواستم بشنوم ‫حین جلسات ما چه اتفاقی میفته.
‫- مگه بهم اعتماد نداری؟ ‫- نه.
‫چرا نداری؟
‫چون درمورد «آندریا بوون» می‌دونم.
‫واسه همین امروز صبح ‫رفته بودی اداره پلیس؟
‫بله.
‫با «جینا» بودی.
‫پس گمونم اون هم ‫همین چیز هارو می‌دونه.
‫- بله. ‫- خب.
‫ممنون که باهام روراست بودی، عزیزدلم.
‫- داداش، ساعت چندو میگی؟ ‫- بهش بگو که...
‫نه، تا ساعت هفت نمی‌شه، داداش!
‫- جدی میگم. قطع کن. ‫- قبل اینکه منو بکشه قطع می‌کنم.
‫- دیدی؟ ‫- نه، «جن»ـه!
‫بگو سلام رسوندم! خبرشو بده. ‫آره، باشه، دمت گرم.
‫سلام، بعدا بهت زنگ می‌زنم، ‫خریدار هر لحظه ممکنه زنگ بزنه.
‫- «جینا». «جینا»، کجایی؟ ‫- تو ماشین با «اسکات»ام.
‫- سلام، «جنی». ‫- کجایی؟
‫از خونه اومدیم بیرون.
‫دور بزن برگرد تو خونه.
‫- دارم میام پیشت. ‫- چی؟ چرا؟
‫می‌شه فقط برگردی تو خونه؟ ‫باید برگردی، گوش کن.
‫- «جینا»... ‫- ببخشید، صدات قطع و وصل می‌شه.
‫بفرما، زنگ زدن. ‫دوباره زنگ می‌زنم.
‫نه، «جینا»! اون می‌دونه ما ‫رفتیم اداره پلیس. می‌دونه!
‫«جینا»؟
‫لعنت بهش!
‫«جینا» هستم.
‫«جینا»، دکتر «مید»ام.
‫ببخشید مزاحم شدم، ‫ولی وقت داری حرف بزنیم؟
‫من با «اسکات» توی ماشینم.
‫حتی بهتر. ‫«جینا»، دنیا اینطوری تموم می‌شه.
‫یعنی چی؟
‫از روی من برش‌دار.
‫چی؟
‫«اسکات».
‫«جینا».
‫- چی رو بردارم؟ ‫- برش‌دار، لطفا!
‫چیو؟ چیزی که نیست. ‫چیو بردارم؟
‫- برش‌دار! تروخدا! ‫- «جینا»، آروم باش، «جینا»!
‫برش‌دار!
‫«جینا»، آروم!
‫برش‌دار! برش‌دار!
‫نه!
‫کارآگاه «رالینز»، ‫خوشحالم می‌بینمتون.
‫ویسکی میل دارید؟
‫«جینا کالمن» امشب توی ‫تصادف ماشین مُرد.
‫چی؟
‫- شوهرش هم مُرد. ‫- شوخیتون گرفته.
‫وای خدا.
‫چند وقت بود مریض شما بود؟
‫نمی‌دونم، شاید...
‫...هشت ماه؟
‫- واسه چی میومد پیش شما؟ ‫- بخاطر یه سری...
‫مشکلات اضطراب اومده بود.
‫شما روی «جینا» ‫هیپنوتیزم انجام دادین؟
‫آره، اولین جلسه ما ‫هفته پیش بود.
‫آروم شروع کردیم، می‌دونید؟
‫- فوبیایی که داره رو کشف کردیم. ‫- کلاستروفوبیا؟ ‫(ترس از مکان‌های تنگ)
‫آراکنوفوبیا. ‫(ترس از عنکبوت)
‫آخرین بیمار من که ‫کلاستروفوبیا داشت...
‫خب، راستش «آندریا بوون» بود.
‫می‌دونی وقتی بچه بودم ‫چی رو دوست داشتم؟
‫پازل‌ها رو.
‫مطمئنم یه ربطی به این داره ‫که چرا یه کارآگاه شدم.
‫تیکه هارو می‌ذارم کنار هم، ‫یه الگو پیدا می‌کنم.
‫کلیدش همیشه همین بود.
‫الگو ها.
‫امروز به پرونده چند تا ‫از مریض‌هاش شما نگاه انداختم.
‫اون‌هایی که بعد مرگ «آندریا» ‫به دست آوردیم.
‫با خانواده اونا حرف زدم، ‫و یه چیزی رو فهمیدم.
‫یه الگو.
‫شما روی همه بیمار هاتون ‫هیپنوتیزم انجام نمی‌دید.
‫فقط روی چند تا از اونها.
‫«آندریا بوون».
‫«لیلیان دورسی».
‫«مونا زور».
‫اونا چند تا خصوصیات ‫فیزیکی مشترک دارن.
‫و همه اونها از دنیا رفتن.
‫متوجهش شده بودین؟
‫متوجه این الگو؟
‫«جینا کالمن» زیاد ‫با شیوه عمل شما کارساز نبود.
‫بنظرم وقتی پای اون باز شد ‫یه چیز دیگه مد نظرت بود.
‫مسئله بخصوصی هست که بخوای ‫امشب درموردش حرف بزنیم، «وید»؟
‫چون اگه نیست، من دیگه باید برم. ‫دیروقت شده.
‫کارآگاه «رالینز» هستم.
‫- بابت ویسکی ممنون. ‫- اوه، «وید».
‫هیپنوتیزم‌درمانی خیلی خوب ‫واسه بی‌خوابی جواب میده.
‫می‌خوای امتحانش کنی؟ ‫یه جلسه مجانی انجامش می‌دیم.
‫فکر می‌کردم فقط ‫روی خانم ها انجامش میدی.
‫این بار رو چشم‌پوشی می‌کنم.
‫گوشیم خاموش شد، ‫وگرنه زنگ می‌زدم.
‫درمورد دوستت شنیدم.
‫فکر کردم می‌تونم مچش رو بگیرم. ‫که یه چیزی بگه، یا یه کاری بکنه.
‫اونم توی ایستگاه بود. ‫داشت مارو تعقیب می‌کرد.
‫باهوشه.
‫همیشه یه قدم جلوتره.
‫یه دلیلی داره که تا تو سوال نپرسیده بودی ‫هیپنوتیزم رو روی «جینا» انجام نداده بود.
‫می‌دونست میری پیش اون. ‫اون خودش جزوی ازش بود.
‫نباید خودتو سرزنش کنی، «جن».
‫ولی چرا من؟
‫اینش رو نمی‌دونم.
‫ولی از زمانی که «آندریا» ‫سوال پرسید و بعدش مُرد،
‫خیلی فاصله زمانی داشت.
‫کارش با تو هنوز تموم نشده، ‫وگرنه تو هم مُرده بودی.
‫اثر انگشتش رو گرفتم، ‫ببینم چیزی گیرم میاد یا نه.
‫فردا چیز های بیشتری دستم میاد.
‫ولی الآن...
‫استراحت کن.
‫کارآگاه.
‫ممنون.
‫یکم استراحت کن.
‫صبح بهت زنگ می‌زنم.
‫چیزی یادتون رفت؟
‫سلام، «جنیفر».
‫«جنیفر»، بس کن!
‫لازم نیست از من بترسی. ‫فقط می‌خوام حرف بزنیم.
‫مگه باهات چی کار کردم ‫که بهم اعتماد نداری؟
‫ها؟
‫بهش فکر کن.
‫دعوتت کردم، ‫به حرفت گوش دادم.
‫واقعا، باید دستم هم ببوسی.
‫ازت پرسیدم که چی می‌خوای، ‫و سخت تلاش می‌کنم که بهت بدمش.
‫اول «برایان» و «جینا» سد راه ‫رویا هات شدن.
‫حالا هم «رالینز»؟
‫نگران نباش. ‫ترتیبش رو میدم.
‫هرکاری که می‌کنم، واسه خودته، «جنیفر».
‫حالا می‌دونم کلی...
‫...انتظار و پیش‌زمینه داره، ولی...
‫رمانتیک بودن منم همینطوریه.
‫تقریبا تموم شده.
‫خیلی نزدیک شدی.
‫زود می‌بینمت، خب؟
‫اوه، «جنیفر»...
‫آروم باش.
‫بردار. بردار.
‫کارآگاه «وید رالینز» هستم...
‫بجنب، بجنب.
‫وقتی پلیس اثر انگشتش رو گرفت،
‫هویت واقعیش مشخص شد. ‫اسمش رو عوض کرده بود.
‫و واقعا کی بود؟
‫یه قاتل. که توی ‫سه ایالت تحت تعقیب بود.
‫امشب، در برنامه "پرونده‌های جنایی"،
‫در پائیز سال 2014،
‫«ویکتوریا ویلسون» هفده ساله، ‫در خانه‌ای حومه شهر...
‫در میتاچن، نیوجرسی ناپدید شد.
‫که باعث شد والدین، ‫و چهار خواهر و برادر کوچکترش،
‫ناراحت و نگران شوند.
‫سه روز بعد، جنازه‌اش در جنگلی ‫ در 300 مایلی خانه‌ـشان پیدا شد.
‫چه بلایی سر «ویکتوریا ویلسون» افتاد؟
‫«بیلی ادلر»، از مدرسه بازگشت
‫و دید که مادرش پشت ‫میز ناهارخوری مُرده،
‫به سرش شلیک شده.
‫پلیس اذعان کرده که خودکشی بوده، ‫ولی «بیلی» می‌‌دونست که مادرش...
‫نمی‌تونم بهشون بگم فکر می‌کنم ‫کار «مید» بوده.
‫نمی‌دونن من دوباره ‫برگشتم سر این پرونده.
‫واقعا عذر می‌خوام، «رالینز».
‫خوندیش؟
‫خب؟
‫یه فکری دارم.
‫وقتی من و «جینا» اومدیم پیشت، ‫یه چیزی درمورد این گفتی...
‫که پلیس چطوری از ‫هیپنوتیزم استفاده می‌کنه.
‫منظورت چی بود؟
‫یکی با ماشین رد می‌شه، ‫شلیک می‌کنه و زود دور می‌شه.
‫یه شاهد عینی ماشین رو دیده، ‫ولی پلاکش رو یادش نیست.
‫خب، شاید توی خاطرشون هست.
‫ولی خودآگاه نیست.
‫اونارو می‌فرستیم پیش یه هیپنوتیست ‫که یه کاری کنه یادشون بیاد.
‫و این می‌تونه مدرک باشه؟
‫- گاهی اوقات. ‫- اگه اینکارو بکنیم چی؟
‫چی می‌شه اگه منو بفرستی ‫پیش کسی که این کارو می‌کنه؟
‫و بعد منو هیپنوتیزم کنه،
‫و کاری کنه که جلساتم ‫با «مید» رو یادم بیاد.
‫- هنوز ممکنه کافی نباشه. ‫- ولی گفتی...
‫گفتم "بعضی وقتا".
‫می‌دونی چقدر سخته که ‫به یه نفر اتهام قتل بزنی،
‫و اونا محکومش کنن؟
‫ولی دیشب پیش من اعتراف کرد ‫که مسئول مرگ «برایان» و «جینا»ـست.
‫- این حرفش رو ضبط کردی؟ ‫- و گفت که قراره بیاد دنبال تو...
‫«جن».
‫با تمام چیز هایی که داریم، ‫بقیه قربانی‌ها، این الگو...
‫یه نقشه‌ای داره. ‫می‌دونم داره.
‫نمی‌دونم نقشه‌اش چیه، ‫ولی از حرف‌هایی که دیشب می‌زد...
‫لطفا.
‫فقط می‌خوام امتحانش کنم.
‫لطفا به هوش بیا.
‫با «جینا» بودی.
‫پس گمونم اون هم ‫همین چیز هارو می‌دونه.
‫- بله. ‫- خب.
‫ممنون که باهام روراست بودی، عزیزدلم.
‫تمام نگرانی‌هات رو درنظر می‌گیرم.
‫و همینجا قطعش می‌کنه.
‫«جن».
‫واقعا چقدر درمورد ‫هیپنوتیزم‌درمانی می‌دونی؟
‫زیاد نمی‌دونم.
‫خب، این ابزار شدیدا قدرتمندیه.
‫وقتی با دقت و صداقت انجام بشه،
‫می‌تونه پیامد های خوبی داشته باشه.
‫ولی دست آدم اشتباه، ‫هیپنوتیزم می‌تونه خطرناک باشه.
‫چه احساسی داری؟
‫من درحال حاضر...
‫مشکل اعتماد به حرفه شما رو دارم.
‫«جن»، درک می‌کنم حرفم ‫ارزش زیادی نداره،
‫ولی می‌تونی بهم اعتماد کنی.
‫من از اون خوباش هستم.
‫و فقط قراره یه نگاهی بندازم.
‫که فقط ببینم ناخودآگاهت چه چیزی ‫از جلساتت با دکتر «مید» حفظ کرده.
‫روی صدای میزانه‌شمار تمرکز کن.
‫توی ذهنت تکرارش کن.
‫و احساس کن که بدنت داره...
‫جزوی از مبل می‌شه.
‫می‌خوام همه چیز رو رها کنی.
‫که دنیای اطرافت ‫سرعتش کم می‌شه.
‫«جن»، صدامو می‌شنوی؟
‫بله.
‫حالا می‌خوام هرچیزی که ‫از جلساتت با «کالین مید»...
‫به خاطر داری، بهم بگی.
‫«جن»؟
‫«جن»، بیدار شو.
‫«جنیفر»!
‫می‌خوام به صدای من گوش بدی،
‫و فورا برگردی به این اتاق!
‫استاد من یه روان‌پزشک بود.
‫دکتر «زیویر سالیوان».
‫«جنیفر»، بیدار شو!
‫چی شد؟
‫دکتر «گراهام»، چی شد؟
‫تا حالا همچین چیزی ندیده بودم.
‫حتما داخل روانت یه جور...
‫ایمن سازی کرده.
‫ایمن سازی چیه؟
‫محض اینکه کسی نخواد ‫کاری که ما کردیم رو بکنه.
‫و امکان نداره که من بفهمم
‫چند تا تأثیر پساهیپنوتیزمی ‫جای‌گذاری کرده.
‫و هر لحظه احتمال داره که فعال بشن.
‫یه چیزی یادم اومد.
‫یه خونه‌ای بود.
‫[زیویر سالیوان] ‫[1010 "هون"]
‫امروز چندمه؟
‫ششمه.
‫- باید برم. ‫- نه، صبر کن.
‫یه چیز دیگه هست ‫که می‌تونم امتحان کنم.
‫ببین، نمی‌تونم تمام اونها رو حذف کنم،
‫ولی شاید بتونم چند تا ‫از مال خودم جای‌گذاری کنم.
‫مثل یه ضربت متقابل؟
‫دقیقا.
‫به خدا قسم، این بار آخریه ‫که اینکارو می‌کنم.
‫[1010 "هون" پورتلند]
‫[زیویر سالیوان]
‫[چرا دکتر زیویر سالیوان] ‫[قصد نداره بازنشست بشه.]
‫[هیپنوتیزم‌درمانی]
‫[سی.آی.ای]
‫[پروژه ام.کی آلترا]
‫[جای‌گذاری خاطرات اشتباه]
‫[کنترل ذهن]
‫«رالینز»، کارساز نبود.
‫ولی متوجه شدم که «مید» یه استاد ‫به اسم «زیویر سالیوان» داشته.
‫خیلی‌خب.
‫تاحالا اسم پروژه ‫"ام.کی آلترا" به گوشت خورده؟
‫آره، یه پروژه سی.آی.ای ‫تو دهه 60 بوده.
‫خب، «سالیوان» یه هیپنوتیسته. ‫و سی.آی.ای استخدامش کرد
‫تا از طریق هیپنوتیزم خاطرات ‫غیرواقعی تو سر مردم بذاره.
‫نشونی‌اش رو گیر آوردم. ‫دارم میرم ببینمش.
‫نه، «جن». ‫فکر خوبی نیست.
‫ببین، بنظرم یه چیزی درمورد ‫«مید» می‌دونه که به کار ما میاد.
‫- فقط صبر کن بیام. ‫- وقت نداریم.
‫«جن»! «جن»!
‫آقای «سالیوان»؟
‫آهای؟
‫کسی خونه نیست؟
‫آقای «سالیوان»؟
‫خدایا.
‫انگار خیالاته، مگه نه؟
‫زنم خیلی خانم خوشگلی بود،
‫ولی تو هم هستی، «جنیفر».
‫- متوجه نمی‌شم. ‫- «زیویر» پدر من بود.
‫وقتی مُرد اینجا رو گذاشت برای من.
‫«جنیفر».
‫- نه، صبر کن. ‫- بخواب.
‫«رالینز»ام.
‫سلام، «رالینز»، نتیجه اثر انگشتی ‫که روی قاشق بود رو درآوردیم.
‫متعلق به مردی هستن ‫به اسم «جولیان سالیوان».
‫اطلاعاتش رو واست گذاشتم.
‫با «جن تامپسون» تماس گرفتید. ‫لطفا پیام بذارید.
‫حرومزاده!
‫- «جن»، کجایی؟ ‫- «رالینز»، خونه «مید» بود.
‫- اسم واقعیش «سالیوان»ـه. ‫- «جن»، بگو کجایی.
‫منو آورده توی دفترش.
‫- خودش کجاست. ‫- در قفله! نمی‌دونم!
‫چند تا واحد می‌فرستم اونجا! تاکسی!
‫برو کنار! برو!
‫حالت چطوره؟
‫«جنیفر»، بیا بشین.
‫می‌دونی...
‫هیچ‌وقت اولین باری که ‫دیدمت رو یادم نمیره.
‫- منو در جریان بذار. ‫- وارد ساختمون شدیم، قربان.
‫تو شبیهش‌ای،
‫مثل اون راه میری،
‫حتی بوی اونو میدی.
‫هیچی مثل بوی یک زن نیست.
‫همین که می‌گیریش، فقط...
‫اینطوری می‌شی.
‫خاطرات.
‫یالا.
‫به طرف سوئیت.
‫چند نفر دیگه هم بودن،
‫اول بنظر می‌اومد خودشون باشن،
‫ولی درنهایت،
‫اونی که باید نبودن.
‫رسیدیم پشت در.
‫منتظر چی هستین؟ برید داخل!
‫البته دلیلش رو الآن می‌فهمن.
‫اونا نزدیک به بی‌نقص بودن.
‫ولی تو خود بی‌نقصی.
‫برو! برو!
‫و الآن تورو برای خودم دارم.
‫با شمارش من.
‫«جنیفر».
‫دیگه می‌تونی بیدار شی.
‫من کجام؟
‫توی خونه‌ای.
‫- قربان، هیچ‌کس اینجا نیست. ‫- یعنی چی هیچ‌کس اونجا نیست؟
‫دفتر خالیه، قربان.
‫خودش می‌خواست بهم زنگ بزنه.
‫کارآگاه «وید رالینز» به مخابر.
‫برای من نشونی اقامتگاه ‫«زیویر سالیوان» رو دربیار.
‫دریافت شد.
‫نمی‌تونم تکون بخورم.
‫می‌دونم.
‫خوشم نیومد دوباره ‫شروع کردی ناخن می‌خوری.
‫باید روش کار کنیم.
‫این اتاق رو می‌شناسم.
‫امیدوار بودم بشناسیش.
‫خواب نمی‌دیدم.
‫اونا خاطرات تو با اون بودن.
‫خاطرات مورد علاقه‌ام.
‫اونا رو گذاشتی تو سر من.
‫چون می‌خواستی جایگزینش کنی.
‫قدرت هیپنوتیزم.
‫خاطره‌ای که توی ذهن گذاشته شده،
‫اگه با دقت و ظرافت انجام داده بشه،
‫تبدیل به یک واقعیت جدید می‌شه.
‫یه زندگی جدید.
‫یکی رو وادار کنی فکر کنه ‫کسیه که نیست، یا...
‫می‌دونی، یه نفر رو ‫از سر تا پا فلج کنی.
‫همه‌اش با یه پیشنهاد ساده.
‫استادم بهم یاد داد وقتی...
‫- خدایا، چقدر جوون بودم. ‫- پدرت؟
‫"پدر"، "استاد"، برای یه ‫پسر جوون فرقی نداره.
‫تو دیوونه‌ای.
‫من دیوونه نیستم.
‫جفتمون یه چیز رو می‌خواییم.
‫ما زخم‌های مشترک داریم.
‫تو «برایان» و «دنیل» رو از دست دادی.
‫من «ایمی» رو از دست دادم.
‫و زندگی‌ای که فکر می‌کردم با هم داشتیم.
‫ما این جا های خالی رو پر می‌کنیم.
‫اینطوری کن.
‫و حالا، مورد بزرگ پایانی...
‫تکون نخور.
‫احیانا یادت نیست ‫امروز چندمه، نه؟
‫حالا می‌دونی چرا ‫انقدر منتظر بودم.
‫سالگرد ازدواجمون.
‫گفته بودم که...
‫آدم رمانتیکی‌ام.
‫خود خودشی.
‫عروس قشنگ من.
‫تو بی‌نقصی.
‫- نه. ‫- «جنیفر»، ول نکن.
‫«رالینز»!
‫«جن»!
‫«رالینز»! «رالینز»، من اینجام.
‫- اون کجاست؟ ‫- از در پشتی رفت.
‫من گیر کردم. باید کمکم کنی. ‫- در قفله.
‫«جن»، گوش کن.
‫باید برم پیداش کنم، ‫تو چیزیت نمی‌شه.
‫چی؟ نه، نه، نه! ‫«رالینز»، نرو!
‫تروخدا نرو! نباید بری! ‫تروخدا نرو!
‫خیلی‌خب، بجنب! ‫تمرکز کن. تمرکز.
‫چیزیم نیست. من خوبم.
‫«رالینز»!
‫«جن»، اسلحه!
‫«جنیفر»، بخواب!
‫«جن»؟ «جن»؟
‫«رالینز»ام. بیدار شو، «جن».
‫آفرین، بیدار شو. نه.
‫- حالت خوبه. ‫- نه.
‫- اون کجاست؟ کجاست؟ ‫- رفته.
‫تموم شد. حالت خوبه.
‫پشتیبانی رو خبر کردم. ‫زود می‌رسن اینجا.
‫حالت خوبه.
‫تو...
‫خوشگل شدی.
‫- شرمنده. ‫- عیب نداره.
‫- بیا. ‫- ممنون.
‫بیا. بخواب.
‫حالت خوب می‌شه.
‫قول میدم، عزیزدلم.
‫«جن».
‫توی صدایی که واسم پخش کردی،
‫دکتر «مید» صدات زد "عزیزدلم".
‫ممنون که باهام روراست بودی، عزیزدلم.
‫اگه تحت هر حالتی از ‫پساهیپنوتیزم...
‫توسط دکتر «کالین مید» بودی، ‫و بهت گفت "عزیزدلم"،
‫تمام گیرنده‌هایی...
‫که توی سرت گذاشته رو نادیده بگیر.
‫و بعد جهان اطرافت رو...
‫به شکلی که هست ببین.
‫«مید»؟
‫من عزیزدلت نیستم.
‫- نه! ‫- نه، نه، نه.
‫«رالینز».
‫خدایا! خدایا.
‫هی، هی! بیدار شو! ‫لطفا بیدار شو.
‫- بجنب. ‫- قوزک.
‫چی؟
‫«جنیفر»!
‫قوزک.
‫بیا اینجا!
‫هی.
‫نه، نه، نه! هی!
‫اینجا. منو ببین، منو ببین.
‫منو ببین. منو ببین.
‫آفرین، همینه. ‫حالت خوبه.
‫- بهم شلیک کردی. ‫- عذر می‌خوام.
‫بیدار بمون، آره، همینه. ‫چیزیت نیست. حالت خوب می‌شه.
‫فقط بیدار بمون، باشه؟
‫شنیدم. صدای آژیر شنیدم. ‫دارن میان. چیزی نیست.
‫حالت خوب می‌شه. ‫حالت خوب می‌شه.
‫[یک ماه بعد]
‫بنظرم عالیه. دوشنبه موقع جلسه گروه ‫به نمایش می‌ذاریمش.
‫ولی من عجیب عاشقش شدم.
‫آها. عالی بود، «تیف».
‫آره، اونجا می‌بینمت.
‫این بار دیگه اسباب کشی می‌کنم.
‫از خونه جدیدم خوشت میاد. ‫مجبور نیستی، درک می‌کنم.
‫توی موارد خودت ‫خیلی خاص انتخاب می‌کنی.
‫ببخشید.
‫ببخشید که رفتم.
‫ببخشید که کنار تو ناراحت نبودم.
‫ببخشید که فکر کردم ‫از دست دادن «دنیل»،
‫برای من از تو سخت‌تر بود.
‫و می‌دونم اتفاقی که افتاد ‫تقصیر من نیست.
‫حالا هرچقدر هم خودمو مقصر بدونم.
‫ولی اتفاقی که بین ما افتاد، تقصیر خودمه.
‫و برای همین واقعا معذرت می‌خوام.
‫دکتر ها میگن نتایج ‫آزمایش‌هات امیدبخش بوده.
‫واقعا خبر خوبیه.
‫و وقتی هم که بیدار بشی، ‫من همینجا منتظر می‌مونم.
‫ترفیع شما رو تسلیت میگم.
‫هیچی نشده پشیمون شدم.
‫من تنهات گذاشتم، ولی... ‫می‌خواستم ازت تشکر کنم.
‫بابت همه چیز.
‫فکر نمی‌کردم دوباره ببینمت، ولی...
‫فکر می‌کردم بالأخره ‫سر و کله‌ات پیدا بشه.
‫نشونه قدردانی من.
‫مراقب خودت باش، خب؟
‫قشنگ بود.
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و اینستاگرام سايت .:: @bollbolljan_com ::.