..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏ .:: www.bolboljan.net ::.
‫- بطری می‌خواید؟ ‫- من دارم.
‫کس دیگه‌ای... شما می‌خواید؟
‫چه ساعتی؟ چهار و ربع؟
‫زمان‌سنج‌ها خودشون علامت می‌دن.
‫خیلی‌خب.
‫همه بطری‌هاشون رو دارن؟ ‫خیلی‌خب.
‫- حاضرید بریم داخل؟ ‫- بریم.
‫[مجموعه‌ی سکلر]
‫[موزه متروپولیتن هنر ‫دهم مارس ۲۰۱۸، ساعت ۴:۰۷]
‫یکی از نگهبان‌ها داره این اطراف می‌چرخه.
‫گمونم می‌خواد جمعیت رو بشماره.
‫واقعا اضطراب دارم.
‫- بیاید شروع کنیم. ‫- آره، شروع کنیم.
‫- همه یک‌صدا. ‫- همه یک‌صدا!
‫- صد هزار نفر مردن. ‫- صد هزار نفر مردن!
‫صد هزار نفر مردن!
‫- صد هزار نفر مردن! ‫- کاری نکنید.
‫اجازه ندارید...
‫- معبد مرگ. ‫- معبد مرگ!
‫- معبد ثروت‌اندوزی. ‫- معبد ثروت‌اندوزی!
‫- معبد طمع. ‫- معبد طمع!
‫- معبد اکسی. ‫- معبد اکسی!
‫- سکلر دروغ می‌گه. ‫- سکلر دروغ می‌گه!
‫- هزاران نفر می‌میرن. ‫- هزاران نفر می‌میرن!
‫- سکلر می‌دونست... ‫- سکلر می‌دونست...
‫- داروهاش کشنده‌ست. ‫- داروهاش کشنده‌ست!
‫این شعبه رو ساختن!
‫- اینجا آدم کشتن... ‫- این‌ها رو ببرید بیرون.
‫معذرت می‌خوام، نه.
‫- سکلر دروغ می‌گه! ‫- ملت می‌میره!
‫«تمام زیبایی و خون‌ریزی»
‫تبدیل داستان زندگی آدم ‫به قصه کار آسونیه.
‫ولی سخته که آدم بخواد... ‫خاطرات واقعی رو حفظ کنه.
‫منظورت چیه؟
‫چون تفاوتی بین قصه‌ها ‫و خاطرات واقعی آدم هست.
‫تجربه‌ی واقعی عطر و بوی خاصی داره، ‫و به شدت زننده‌ست،
‫و نمی‌شه با پایان‌بندی ساده‌ای ‫انتهای ماجرا رو نشون داد.
‫خاطرات واقعی هستن که ‫در حال حاضر روی من تاثیر می‌ذارن.
‫ممکنه آدم توی خاطراتش ‫چیزهایی ببینه که نخواد ببینه،
‫اونم در حالتی که احساس امنیت نداره.
‫و حتی اگه آدم نخواد ‫این خاطرات رو رها کنه،
‫تاثیرش همچنان وجود داره. ‫توی بدن آدمه.
‫خیلی‌خب.
‫[تصنیف وابستگی جنسی، ۱۹۸۳ - ۲۰۲۲ ‫گزیده تصاویر ۳۵ میلی‌متری]
‫حومه‌ی شهرِ به شدت کوچیکی بود. ‫«نذار همسایه‌ها بفهمن».
‫مادرم همیشه بهمون این رو می‌گفت. ‫و حتی بهش عمل می‌کرد.
‫البته سالیان بعد متوجه شدیم، ‫که همسایه‌ها خبر داشتن.
‫از بس که از توی خونه ‫صدای جیغ و داد می‌رفت بیرون.
‫کمی از خواهرت بگو.
‫[بخش یکم: منطق بی‌رحم]
‫مادرم اصرار داشت باربارا توی یک سالگی ‫با جملات کامل صحبت کنه.
‫و باربارا حداقل یک سال و نیم، ‫دیگه نخواست صحبت کنه.
‫آره، اولین اقدام سرکشانه‌ی خواهرم این بود.
‫می‌اومد موهام رو می‌شست، ‫یا بغلم می‌کرد،
‫خلاصه از این قبیل کارهایی که ‫باید برای بچه‌ها انجام داد.
‫از قضا خیلی خوب کارش رو بلد بود،
‫هرچند که خودش رنگ ‫مادری کردن رو ندیده بود.
‫از سنین کم چشمم رو به روی...
‫سختی‌های حومه‌نشینی باز کرد.
‫روحیات سرکشانه‌ای داشت.
‫همیشه سرش گرم پیانو زدن بود.
‫آثار شوپن، راخمانینف، چایکوفسکی...
‫و از نحوه‌ی نواختنش می‌شد ‫احساساتی که داره رو حس کرد.
‫در حالی که اجرا می‌کرد، ‫طوطی‌ها روی شونه‌ش می‌نشستن.
‫من رو محرم تمام اسرارش می‌دونست.
‫شب‌های شنبه می‌رفت سینما ‫تا با پسرهای دیگه بپره.
‫توی همون سن بود که قد علم کرد ‫و نظراتش رو فریاد می‌زد.
‫و پیش من از احساساتش ‫به دخترهای دیگه می‌گفت.
‫اون دوره سرکوب جنسی بیداد می‌کرد، ‫و انتظار داشتن با طبیعت جنسیتش غریبه باشه.
‫و می‌خواست طبیعتش رو بپذیره.
‫همیشه ضرب‌المثلی استفاده می‌کرد: ‫«گربه‌ی لاغر مردنی، گربه‌ی سرکش».
‫باهاش حس صمیمیت زیادی داشتم،
‫ولی بیشتر اوقات همیشه یک پاش ‫توی موسسات مختلف بود.
‫بعد اینکه شروع کردن فرستادنش جای دیگه، ‫مدام می‌فرستادنش جاهای دیگه.
‫پدر و مادرم براش اعتباری قائل نشدن،
‫و با جمله‌ی «بیمار روانی» ‫مدام سرکوبش می‌کردن.
‫پلیس اومد توی خونه‌مون.
‫پدرم روی چمن جلوی خونه‌مون ‫شروع کرد آه و ناله. خیلی شدید بود.
‫پلیس‌ها با مادرم صحبت می‌کردن، ‫بهش می‌گفتن...
‫«دخترتون رو پیدا کردیم، ‫اقدام به خودکشی کرده.»
‫و شنیدم که مادرم بهشون گفت: ‫«به بچه‌هام بگو تصادف کرده.»
‫در اون لحظه تنها واکنش من... ‫انکار اتفاقات بود.
‫مادرم نمی‌خواست واقعیت رو بفهمیم.
‫اونجا بود که دوهزاریم افتاد.
‫[لندن، گالری ماریان گودمن]
‫خیلی‌خب، امتحانی بذاریمش سمت چپ.
‫- خوبه. ‫- می‌خوای بذاریم وسط؟
‫نمی‌دونم. می‌شه ببریدش سمت راست؟
‫بیشتر ببر، خوبه.
‫جلوش وایستادی، نمی‌تونم ببینم. ‫مرسی.
‫عجب.
‫خوشت اومد؟
‫خب، تغییر کوچیک دیگه‌ای اعمال کنیم. ‫می‌شه جای این دو تا رو عوض کنید؟
‫خب، نظر دیگه‌ای هم دارم. ‫البته چند نظر دیگه دارم.
‫نظراتم تا صبح تمومی نداره. ‫حواستون باشه خلاصه.
‫خوبه...
‫دیشب داشتم به این مسئله فکر می‌کردم.
‫مردم درمورد انواع روابط صحبت می‌کنن. ‫رابطه با شریک زندگی،
‫با کودکان، با والدین...
‫ولی گمونم ارزشمندترین روابط برای من،
‫رابطه‌ام با دوستانم بوده.
‫اگه دوستانم نبودن، ‫منم راه فراری نداشتم.
‫درسته.
‫آره، بهتر شد. عالی شد.
‫[دردِ سکلر]
‫[ژانویه‌ی ۲۰۱۸، انجمن هنری]
‫[از بحران افیونی نجات پیدا کردم.]
‫«از بحران افیونی نجات پیدا کردم.»
‫«به سختی ازش گریختم.»
‫«شروع مصرف اکسی‌کانتین من، ‫به چندین سال قبل در برلین برمی‌گرده.»
‫«ابتدا برای عمل جراحی‌ام تجویز شده بود.»
‫«هرچند که برام تجویز شده بود، ‫ولی یک‌شبه معتادش شدم.»
‫«اون اوایل، چهل میلی‌گرمش خیلی قوی بود.»
‫«ولی با بیشتر شدن اعتیادم، ‫مدام دوزش بیشتر می‌شد.»
‫«من از روزانه سه قرص تجویزشده، ‫به هجده قرص رسیدم.»
‫«اون دوا، مثل باقی دواهای دیگه، ‫تاثیرش رو از دست داد.»
‫«برای همین بیشتر مصرف کردم.»
‫«زندگی من دیگه حول محور تهیه ‫و مصرف اکسی می‌چرخید.»
‫«کار شب و روزم شده بود مصرف دارو. ‫چه خوردن قرص، چه با بینی مصرف کردنش.»
‫«وقتی دوران نقاهتم تموم شد، ‫متوجه شدم که خانواده‌ی سکلر،»
‫«که اسمشون رو اطراف موزه‌ها ‫و گالری‌ها دیده بودم،»
‫«مسبب اصلی همه‌گیری دارو بودن.»
‫«خانواده‌ی سکلر و شرکت خصوصی‌شون ‫به اسم پردو فارما،»
‫«با مطلع بودن از خطرات این دارو، ‫به توزیع و پخشش پرداخته بودن.»
‫«برای مقصر شناختن اون‌ها، ‫گروهی به نام پِین رو تاسیس کردم.»
‫«برای رسوندن صدای خودمون، ‫تبلیغات بشردوستانه‌شون رو هدف می‌گیریم.»
‫«از طریق تالارهای موزه و دانشگاه‌ها...»
‫«...در سراسر دنیا، ‫پول‌شویی جنایاتشون رو می‌کردن.»
‫اصلا خبر نداشتم قراره ‫چنین کشش و انقباضی داشته باشه.
‫به جرئت می‌گم یکی از ‫غرورآفرین‌ترین لحظات عمرم،
‫[سردبیر انجمن هنری، دیوید ولاسکو]
‫در حرفه‌ی سردبیری خودم بوده.
‫بلد بود قدرتش رو به کار بگیره.
‫شخصیتش جوریه که تمام موزه‌ها ‫می‌خواستن باهاش کار کنن.
‫می‌خواستن از آثارش نگه‌داری کنن. ‫اسمش توی جهان هنری خیلی بزرگه.
‫وقتی نمونه‌ی اولیه رو منتشر کرد،
‫بیشترین اثرگذاریش از جانب ‫اقدامات خودش بود.
‫البته منم خبر داشتم با چنین کاری ‫حسابی سر زبون‌ها میفته،
‫نگران امنیتش بودم. ‫نگران این بودم که...
‫از جهان هنری طرد می‌شه یا نه.
‫چون به نظرم...
‫داشت با خانواده‌ی قدرتمندی می‌جنگید. ‫به جرئت یکی از قدرتمندترین‌ها.
‫اگه زندان برای مجرمان ساخته شده باشه، ‫این افراد جاشون اونجاست.
‫مادامی که توی جهان زندان باشه، ‫این‌ها باید زندانی باشن.
‫[جلسه‌ی اعضای پِین]
‫تا زمانی که قانون زندانی شدن ‫مجرمان از بین بره.
‫حتی اون‌موقع باید آخرین نفر آزاد بشن.
‫- برق‌ها رو پشت سرشون خاموش کنن. ‫- آخرین نفر باشن.
‫بعد اینکه با نان آشنا شدم، ‫و با همدیگه از جهت...
‫[مگان کپلر، عضو پِین]
‫...تجربه‌ی اعتیاد و مسائل ‫از این قبیل صحبت کردیم،
‫ازم پرسید «دوست داری بیای ‫یکی از جلسات پِین ما؟»
‫اکثر اعضای پِین تجربه‌ی مستقیم ‫با اعتیاد داشتن،
‫یا حتی از دست دادن عزیزی.
‫اعضایی داریم که بچه‌شون رو از دست دادن،
‫یا حتی اوردوز کردن، ‫و اعضای خانواده‌شون اعتیاد دارن،
‫یا حتی خودشون زمانی اعتیاد داشتن.
‫آره، ولی تهش به مرگ ختم می‌شه.
‫باید این مسئله رو خاطر نشان کنیم، ‫باید تظاهرات مرگ کنیم.
‫لازمه افراد زیادی رو جور کنیم؟
‫- بعد مسئولیتش پای همه‌مونه که... ‫- افراد معتمد...
‫در خصوص تمرکز روی خانواده،
‫از نظر من همه‌مون کمی ترس داشتیم ‫که بخوایم مستقیما...
‫[مارینا بریو، هنرمند و عضو پِین]
‫علیه‌شون اعلام موضع کنیم، ‫هرچند از نظرمون کار درستی بود.
‫آره، رویکرد قاطعی می‌شه.
‫در واقع نان پرسید: ‫به نظرت حرفه‌ی کاریم نابود می‌شه؟
‫منم گفتم احتمالا بشه.
‫[نوئمی بوناتزی، ویراستار و عضو پِین]
‫گفتم آره، این افراد خیلی ترسناک و بانفوذن.
‫ولی مگه جز این چاره‌ی دیگه‌ای داریم؟
‫اونم گفت «به نظرم باید ‫دخل این خانواده رو بیاریم.»
‫منم گفتم «خب، منم که کنارتم.»
‫بعد جلسه‌ای برگزار کردیم و ‫توی خونه‌ی نان نشستیم،
‫و درمورد برنامه‌مون رویابافی کردیم.
‫خیلی دوست‌داشتنیه.
‫با الکس دوست‌داشتنیه بابا.
‫برو دیگه.
‫بذار ببینیم قضیه از کجا شروع شد.
‫آخه انقدر اینجا برگه داریم، ‫که خیلی سخته پیداش کنم...
‫آها، این مال سپتامبر ۲۰۱۹ بود. ‫برام اعلامیه‌ی توفق اومد.
‫«آقای کیف عزیز، این اعلامیه رو ‫از جانب موکلانم...»
‫«یعنی اعضای خانواده‌ی ‫ریموند سکلر می‌نویسم.»
‫«بدین وسیله شما مکلف هستید ‫تمام اسناد، مدارک و ارتباطاتی،»
‫«که مرتبط با خانواده‌ی سکلر می‌شود،»
‫«و در اختیار شماست را حفظ، مخفی...»
‫«و یا تغییر ندهید. اعم از مقالات، ‫پرود فارما، اکسی‌کانتین...»
‫غیره و غیره.
‫یکی از نکات جالب درمورد ‫خانواده‌ی سکلر اینه که...
‫[پاتریک رادن کیف، محقق و خبرنگار]
‫هر چند ما به اسم ‫یک خانواده صداشون می‌زنیم،
‫ولی در واقع سه خانواده هستن...
‫که متشکل از سه برادر مختلف هستن: ‫آرتور، مورتیمو و ریموند سکلر.
‫اسم این شخص آرتور سکلره.
‫چهل سال برای جهان هنر از انرژی، ‫حسن‌نیت و هوش خودش مایه گذاشته.
‫مالک هزاران اثر هنریه،
‫که در حال حاضر نه تنها در ‫موزه‌ی متروپولیتن،
‫بلکه در کلکسیون دانشگاه‌ها نگهداری می‌شه.
‫[موزه‌ی متروپولیتن، مجموعه‌ی سکلر]
‫با اطلاع از اینکه صلح‌طلبی ‫در دل‌های شما نهادینه شده،
‫من و خانم سکلر این بخش رو ‫به معرض دید شما می‌ذاریم...
‫آرتور قبل معرفی اکسی‌کانتین فوت کرد.
‫ولی با این حال بخش بزرگی از اتفاقات، ‫جزوی از میراث آرتوره.
‫افراد هم‌دوره‌اش از آرتور به عنوان یک ‫کلسکیونر و بشردوست بزرگ یاد می‌کنن.
‫و راز کثیف این داستان اینه که...
‫به واسطه‌ی تجارت این دارویی ‫که از قضا اعتیادآور بود،
‫موفق شد به این میزان از ثروت ‫و برجستگی در جامعه برسه.
‫[کاهش تنش فیزیکی]
‫ایشون ابزار کامل فروش والیوم رو ‫با هدف قرار دادن پزشکان شروع کرد.
‫طرحی برای جبران خسارت ارائه داد...
‫بر اساس والیوم‌هایی که به فروش می‌رسید،
‫پاداش‌های فزاینده دریافت می‌کرد.
‫[آیا استفاده‌ی جامع از والیوم ‫موجب اضطراب می‌شه؟]
‫که بعد والیوم تبدیل به پرفروش‌ترین دارو...
‫توی تاریخ صنعت داروسازی شد.
‫[والیوم؛ بیشترین داروی تجویز شده در دنیا]
‫سکلر از مجموعه‌ی شخصی خودش،
‫به اسمیتسونیان اجازه داد ‫آثار دل‌خواهش رو انتخاب کنه،
‫اونم از بهترین مجموعه‌ی عمرش.
‫کل شرکت سکلر حول محور ‫بازاریابی می‌چرخید،
‫نه فقط بازار اکسی‌کانتین، ‫بلکه بازار گسترس نام خانوادگی‌شون.
‫از طرفی خانواده‌ی جهان هنری، ‫جهان موزه و بشردوستی داشتن.
‫طرف دیگه بخش کثیف و ناخوشایند بود...
‫که کارش توزیع داروهای ‫اعتیادآور و کشنده بود.
‫از دارویی که براتون تجویز می‌شه نترسید.
‫_
‫اغلب قراره براتون داروهای افیونی تجویز بشه.
‫[پزشک شما ممکن است ‫داروی افیونی تجویز کند.]
‫برخی بیماران می‌ترسن ‫که داروهای افیونی مصرف کنن،
‫چون به نظرشون زیادی قویه، ‫یا حتی اعتیادآوره،
‫ولی چنین مسئله‌ای حقیقت نداره.
‫[شرکت پرودو حامی این برنامه بوده است.]
‫خانواده‌ی سکلر مالکان پرودو بودن، ‫شرکتی که تعمدا سعی کرد...
‫تغییراتی در تجویز داروهای ‫افیونی اجیاد کنه،
‫و جوری قلمداد می‌کرد که ‫این داروها اعتیادآورد نبودن.
‫یک هفته بعد انتشار مقاله‌ام،
‫[امپراتوری درد]
‫برام ایمیلی فرستاده شد. ‫ایمیلی مرموز...
‫از استودیوی نان گلدین. ‫که توش نوشته بود:
‫«نان گلدین عکاس مایل هستن ‫با شما دیداری داشته باشن.»
‫منم کمی گیج شده بودم، ‫نمی‌دونستم قضیه چیه.
‫ولی قراری با همدیگه گذاشتیم.
‫بهم می‌گفت «آستین بالا بزن،»
‫«باید اقدامی صورت بدیم، ‫باید سازماندهی کنیم»
‫«باید حرکتی انجام بدیم». ‫منم لابد اون لحظه...
‫خجالت می‌کشم چنین حرفی بزنم، ‫ولی با لحن تحقیرآمیزی گفتم:
‫«آفرین، خیلی پیشنهاد خوبی دادی. ‫حتما من رو در جریان بذار.»
‫عاشق کار با موادی‌ام که خوب می‌شناسمش.
‫بطری‌های والیوم آبی.
‫خصومت من با خانواده‌ی سکلر شخصیه.
‫بهشون حس انزجار دارم، ‫مسئله اعتیاد خودم نیست.
‫آدم وقتی به تجارت کسی ‫از درد ملت فکر می‌کنه،
‫تنها حسی که داره فقط خشمه.
‫[موزه‌ی آرتور م. سکلر]
‫سکلر دروغ می‌گه، ملت می‌میره! ‫جیب آسیب‌زنندگان باید تخلیه بشه!
‫[دانشگاه هاروارد]
‫سکلر دروغ می‌گه، ملت می‌میره! ‫جیب آسیب‌زنندگان باید تخلیه بشه!
‫[سود براشون مهمه، نه سلامت مردم]
‫آگاهانه درمورد اقدام کردن و ‫بعد اقداممون صحبت می‌کردیم.
‫و اینکه می‌خواستیم این اقدامات ‫دقیقا چه تاثیری بذارن.
‫این ایده‌ی بطری‌ها اولین ‫هدفی بود که برای خودمون ساختیم.
‫هیچ موزه و موسسه‌ای نباید ‫از این افراد فاسد و کثیف،
‫کوچکترین پولی دریافت کنه.
‫[بخش دوم: ارزشمند]
‫از هر مدرسه و خونه‌ای که توش ‫زندگی می‌کردم بیرون شدم.
‫از خونه‌ی والدین اصلیم بیرون شدم. ‫از خونه‌ی والدین ناتنی‌ام بیرون شدم.
‫از خوابگاهی که توش بودم بیرون شدم.
‫- جدی؟ ‫- آره.
‫حتی یک مورد نبود که توش بمونم...
‫آره، حسابی توش وارد شده بودم.
‫خیلی‌خب، ولی چرا پیش خانواده‌ی ناتنی بودی؟
‫روان‌پزشکی به پدرم گفته بود ‫که اگه توی خونه‌مون بمونم،
‫باربارا هم به عاقبت من دچار می‌شه.
‫برای همین خانواده‌ام من رو ‫فرستادن آژانس پرورشی.
‫در واقع آژانس فرزندخواندگی ‫توی بیکون هیل بود.
‫آره. گمونم چهارده ساله بودم.
‫خانم اون خونه موهام رو صاف می‌کرد.
‫عملا می‌خواست عین دخترهای ‫اروپایی رده بالا باشم.
‫یادمه اولین باری که رفتم اونجا ‫توی کل اتاقم بالا آوردم.
‫گمونم حسابی ترسیده بودم.
‫همین الان یاد اون خاطره افتادم.
‫به مدرسه‌ی هیپی‌هایی رفتم ‫که توش اخراجم نمی‌کردن.
‫مدرسه‌ی ساتیا زندگیم رو نجات داد.
‫به شدت دچار اضطراب اجتماعی بودم. ‫اضطراب فلج‌کننده‌ای داشتم.
‫تقریبا شش ماه تمام با کسی حرف نزده بودم.
‫گمونم خودکشی خواهرم ‫باعث شده بود نتونم صحبت کنم.
‫تا اینکه با دیوید آشنا شدم.
‫می‌گفت کماکان موقع حرف زدن ‫فقط زمزمه می‌کردم.
‫من پونزده سالم بود، ‫اونم چهارده سالش بود.
‫[دیوید آرمسترانگ، عکاس]
‫اون آدم برای من مثل رویایی بود.
‫در حال دزدیدن استیک بودیم ‫که با همدیگه آشنا شدیم.
‫از مغازه‌ها دزدی می‌کردیم.
‫جفتمون توی حیطه‌ی ‫دزدیدن استیک فعالیت می‌کردیم.
‫- جدی می‌گید؟ ‫- بله.
‫به جرئت می‌تونم بگم بیشتر عمرم ‫دزد مغازه‌ی زبردستی بودم.
‫البته نمی‌دونم الان چقدر تیز و بزم، ‫ولی اون‌جوری بود با همدیگه دوست شدیم.
‫دیوید خیلی آدم باهوشی بود، ‫شوخ‌طبع بود، دقیق بود.
‫و همینش باعث می‌شد ارزشمند بشه.
‫بهم یاد داد که چطوری شوخ‌طبعی ‫می‌تونه مکانیسم بقا باشه.
‫شخصیتش ظرافت خاصی داشت، ‫و اصلا حالت مردانه نداشت.
‫که منم جذب همین خصوصیاتش شدم.
‫و یک شب با ماشین مفتکی که گرفته بودیم ‫رفتیم تا خوابگاه برادرم،
‫چون اون زمان خانه به دوش بود.
‫بعد روی تخت دراز کشیدم، ‫اونم کنار من دراز کشیده بود.
‫بعد بلند شد رفت روی زمین دراز کشید.
‫منم ازش پرسیدم: «همجنس‌گرایی؟»
‫که با سوالم چیزی درونش شعله‌ور شد.
‫بهم گفت اولین باریه که کسی ‫خود واقعیش رو شناخته.
‫بعد اسم «نان» رو روی من گذاشت.
‫من باعث شدم خودش رو قبول کنه، ‫و اونم بهم اسم «نان» رو داد.
‫انگار که همدیگه رو از باری آزاد کرده بودیم.
‫دیوید برام مثل ‫نقطه‌ی آروم طوفان زندگی بود.
‫یکی از اولین عکس‌هایی که گرفتم ‫از دیوید و تامی توی گودال شنی بود.
‫همه‌مون از پولاروید دوربین گرفته بودیم.
‫من بیشتر از هرکسی توی اون مدرسه ‫به دوربینم وابسته شده بودم.
‫اون زمان تنها زبان ارتباطی‌ام ‫از طریق دوربینم بود.
‫ناگهان شخصیتی توی خودم ساختم ‫که باعث شد بتونم صحبت کنم.
‫عکاسی همیشه راهی بوده که ‫بتونم از ترس‌هام عبور کنم.
‫عکس‌برداری کردن به گونه‌ای ‫احساس امنیت داره.
‫دلیلی برای ادامه دادنم بود.
‫دیوید با زیباترین ملکه‌ای که ‫توی کمبریج بود زندگی می‌کرد.
‫کمی بعد منم رفتم تا باهاشون زندگی کنم.
‫♪ دلبند عزیزم... ♪
‫♪ آخ عزیزکم ♪
‫تقریبا هر روز می‌رفتیم گودویل.
‫تمام خانم‌های ثروتمند لباس‌هاشون رو ‫به گودویل می‌بخشیدن،
‫و عجب لباس‌های محشری هم بودن.
‫♪ دوستت دارم ♪
‫مثل لباس‌هایی با پارچه‌ی فورتونی.
‫♪ دلبند عزیزم... ♪
‫و هر شب با همدیگه می‌رفتیم به «اون دنیا».
‫به محض اینکه واردش شدم ‫حس کردم برام مثل خونه‌ست.
‫یادمه اون زمان خیلی ذوق داشتم ‫که از همه‌چیز عکس‌برداری کنم.
‫برام مثل جرقه‌ای از سرخوشی بود. ‫می‌دونستم چه تصویری قشنگ و خوبه.
‫براش صبر نداشتم.
‫قرار بود فیلمی توی داروخانه بسازم، ‫و هر کدوم از فیلم‌ها...
‫انبوهی از عکس‌ها رو تشکیل می‌داد. ‫و قرار بود ببینیم کی بیشترین عکس رو داره.
‫اگه از عکسی خوششون نمی‌اومد، ‫در جا پاره‌اش می‌کردن.
‫منم با این مسئله مشکلی نداشتم.
‫همیشه می‌خواستم سوژه‌ی عکس‌هام ‫از اینکه توی عکسم هستن مفتخر باشن.
‫مردم بهم می‌گفتن: «وای، ‫نمی‌دونستم انقدر خوشگلم.»
‫و این دقیقا... همون حسی بود ‫که می‌خواستم بهشون بدم.
‫هم‌اتاقی‌هام از آمریکا فراری بودن،
‫و موفق شدن همدیگه رو پیدا کنن.
‫با خودشون نمی‌گفتن «ما نسل پیشگامیم، ‫ما سرکشیم». فقط می‌خواستن باشن.
‫فقط می‌خواستن علی‌رغم واکنشی ‫که دنیا نشون می‌داد،
‫طبیعت واقعی خودشون رو ابراز کنن.
‫[«اون دنیا»، ۱۹۹۲ تا ۲۰۲۱ ‫تصاویر گلچین شده]
‫♪ همیشه کسانی با عیب‌جویی و متلک انداختن ‫جمع ما رو خراب می‌کردن ♪
‫♪ مدام دنبال مقصر بودن ♪
‫♪ ما عاشق همدیگه‌ایم، ولی ظاهرا... ♪
‫♪ که عشق فقط توی تصورات منه ♪
‫♪ عشقی که یک‌طرفه‌ست ♪
‫♪ ولی باید اعتراف کنم در این زندگی ♪
‫♪ به دنبال عشق و خوشبختی گشتن ♪
‫♪ هیچ نتیجه‌ای نداره ♪
‫♪ از خودم می‌پرسم به چی رسیدی؟ ♪
‫♪ به چی تبدیل شدی و نشدی؟ ♪
‫♪ از چه چیزهایی گذشتی؟ ♪
‫♪ جوابش از جانب قانون‌گذارانی داده شد، ♪
‫♪ که صرفا برای زندگی کردن ♪
‫♪ باید قوانینشون رو می‌شکستیم ♪
‫♪ می‌دونم زنده بودن من جرم نیست ♪
‫♪ من صرفا قربانی زمانه‌ای هستم ‫که توش به دنیا اومدم ♪
‫♪ همچنان بی‌دفاعم ♪
‫♪ هیچ‌کس حق نداره مشخص کنه، ♪
‫♪ که چه چیزی به صلاح منه ♪
‫♪ اگه جوابش رو بلدی، ♪
‫♪ بگو ببینم مرد بودن یعنی چی؟ ♪
‫موقعی که با دخترها می‌موندم،
‫شروع کردم تحصیل توی حیطه‌ی عکاسی.
‫می‌خواستم دخترها رو تا روی ‫جلد مجله‌ی ووگ ببرم.
‫ولی برای اون زمان ‫خیلی هدف دوردستی بود.
‫اون دوران خیلی براشون ترسناک بود.
‫آدم ممکن بود موقع پیاده‌روی ‫توی بوستون دستگیر بشه.
‫هم‌اتاقی‌های من خونه می‌موندن، ‫و شب که می‌شد بیرون می‌رفتن.
‫و اینکه... زنده موندن مثل هنر شده بود.
‫[ماساچوست، پراوینس‌تاون]
‫من و دیوید از سال ۱۹۷۵ ‫می‌رفتیم سمت پراوینس‌تاون.
‫اون شهر مثل مکه‌ی همجنس‌گرایان بود.
‫من توی غرفه‌ی هات‌داگ پرتغالی کار می‌کردم.
‫و بعدا شدم متصدی بار «پاید پایپر»، ‫که بار همجنس‌گرایان بود.
‫بین جامعه‌ی لزبین‌های ‫جدایی‌طلب زندگی می‌کردم.
‫که جامعه‌شون متشکل از ‫پیرهن‌های فلانل و چای خوردن می‌شد.
‫منم اهل پوشیدن لباس‌های تافته ‫و متاکوالن بودم.
‫برای همین بینشون عجیب بودم،
‫چون لب ساحل که می‌رفتیم ‫گردنبند مروارید داشتم و رژ می‌زدم.
‫عاشق خانم خوشگلی شده بودم. ‫مدت کمی معشوقه‌ی همدیگه بودیم.
‫اونم سابقا کلی معشوقه داشت.
‫بدجوری شیفته‌اش شده بودم.
‫برای همین مدام ازش عکس می‌گرفتم.
‫عکاسی اغلب برای من مثل ‫سکس معنوی بود.
‫حتی معمولا از خود سکس بهتره.
‫دستگاه پیکسل‌ساز داشتم.
‫که باهاش عکس‌ها رو روی ‫پیکسل چاپ می‌کردم.
‫- دستگاه پیکسل داشتی؟ ‫- آره...
‫خرجم رو با همون در می‌آوردم.
‫با کفش پاشنه‌بلندم می‌رفتم خیابون کامرشال، ‫و دستگاه پیکسلم رو با خودم می‌بردم.
‫کوکی و شارون و دیواین و جان واترز،
‫با پیکسل‌های آماده می‌اومدن اونجا.
‫کوکی رو از فیلم‌های جان واتر شناخته بودم، ‫و بدجوری شیفته‌اش بودم.
‫♪ من کلی مشکلات دارم ♪
‫[خانم دردسرساز]
‫[با هنرنمایی دیواین]
‫♪ خانم دردسرساز ♪
‫[به همراه کوکی میولر، سوزان والش، ‫مایکل پاتر، اد پرانیو و...]
‫♪ شاید منم که گیج شدم ♪
‫دلم می‌خواد این خراب‌شده رو آتیش بزنم.
‫صرفا چون خوشگلیم ‫همه بهمون حسودی می‌کنن.
‫اینجا با زندان فرقی نداره. ‫حتی کریسمس هم بشه همچنان زندانه.
‫♪ صبح یک‌شنبه ♪
‫♪ خورشید طلوع می‌کنه ♪
‫[کوکی میولر، بازیگر و نویسنده]
‫کوکی توی زندگی مدام دنبال ‫جنبه‌های باحال بود.
‫♪ کنار من... ♪
‫کوکی و شارون سال‌های زیادی ‫با همدیگه بودن.
‫شارون توی پیتزافروشی کار می‌کردن ‫که یک شب کوکی رفت پیشش،
‫با دوچرخه و پسرش مکس.
‫مکس موهای بلندی داشت و همیشه ‫توی دهنش آدامس و آب‌نبات بود.
‫و کوکی صندل‌های پاشنه‌بلندی داشت،
‫که با سنجاق بسته بودشون.
‫و شارون با خودش گفت: ‫«می‌خوام این افراد توی زندگیم باشن.»
‫♪ صبح یک‌شنبه ♪
‫بعد کوکی گفت «به نظر من ‫هر اتفاقی توی زمان درستش میفته.»
‫♪ حس عجیبی دارم ♪
‫کوکی از بین مردابی با بیدهای مشکی ‫شارون رو با خودش برد خونه‌اش.
‫و رابطه‌ی کوکی و شارون ‫اونجا شروع شد.
‫اون زمان دوره‌ی آزادی و امکانات بود.
‫اون موقع بود که اولین ‫نمایش عکس‌هام رو درست کردم.
‫حاضرید؟ همه شعارهاشون رو دارن؟
‫[درد]
‫«داروتون مزخرفه، ما رو ول کنید. ‫برای سودتون ما رو معتاد می‌کنید.»
‫دیروز خیلی خوب شروع کردیم!
‫آماده بودیم تا تظاهرات دیگه‌ای ‫توی نیویورک انجام بدیم.
‫و موزه‌های مِت و گوگنهایم برای ما...
‫مهم‌ترین موزه‌های شهر هستن.
‫و می‌دونستم که مرکز آموزشی سکلر ‫توی موزه‌ی گوگنهایمه.
‫یعنی برامون اهداف مهمی بودن.
‫و بخش مهمی ‫که از موزه انتخاب می‌کنیم...
‫نان که طبق معمول توی ‫بخش دائمی موزه‌ست.
‫پیغام اعتراض ما اگه از داخل اونجا باشه، ‫خیلی قدرت و تاثیرش بیشتر می‌شه.
‫من که نگران نیستم. ‫اگه من رو شناسایی کنن چی؟
‫موقعی که می‌خواستیم بریم گوگنهایم، ‫اسممون حسابی پیچیده بود.
‫به بقیه موزه‌ها هشدار داده بودن ‫که ممکنه اونجا اعتراض کنیم.
‫می‌خواستم این رو بپوشم ‫که کسی متوجه نشه من کی‌ام.
‫- اصلا هم جلب توجه نمی‌کنه! ‫- عجب لباس مبدلی ساختی.
‫واقعا کمی جلب توجه می‌کنه، نه؟ ‫خیلی ناجوره.
‫اون زمان دادستان کل ماساچوست ‫ایمیل‌هایی منتشر کرده بود،
‫که شامل اسناد گسترده‌ای از سکلر بود، ‫و جملات نفرت‌انگیزی توش بود.
‫یکی از جملات از ریچارد سکلر بود ‫که درست بعد از...
‫[هری کولن، عضو پِین]
‫راه‌اندازی داروی اکسی‌کانتین ‫توی سال ۱۹۹۶،
‫گفته بود قراره «کولاکی از تجویز» ‫برای اکسی‌کانتین راه بیفته.
‫منم گفتم نظرتون چیه کلی ‫برگه‌ی تجویز درست کنیم...
‫که بکوبیم توی صورت خودشون؟
‫یعنی می‌خوایم بنرهامون رو...
‫پایین فواره‌ی مارپیچ بذاریم؟
‫- آره. ‫- خیلی‌خب.
‫- خب، «سکلر بی‌شرف» بود؟ ‫- آره.
‫هدفمون این بود که اسمشون ‫روی سر در موزه‌ها نباشه.
‫مادامی که اسمشون قاب شده باشه،
‫همچنان می‌تونن شهرت و ‫آوازه‌ی خودشون رو نگه دارن.
‫همچنان آبروی خودشون رو نگه داشتن.
‫و موزه‌ها همچنان باهاشون همکاری می‌کردن.
‫وارد که شدیم فهمیدیم ‫جای درستی برای تظاهراته.
‫قبل اینکه وارد بشیم ‫موزه کاملا پر شده بود.
‫از اون یک‌شنبه‌های شلوغ بود.
‫- نان، حاضری؟ ‫- نه، بقیه کجان؟
‫علامتی درست کرده بودیم، ‫که این‌جوری بود...
‫«سر ساعت برید اونجا، به محض اینکه برگه‌های ‫تجویز رو دیدید، یعنی شروع شده.»
‫- همه حاضرن؟ ‫- آره.
‫من طبقه‌ی همکف ایستاده بودم ‫و داشتم به بالا نگاه می‌کردم.
‫چون داشتم به برگه‌های تجویز ‫نگاه می‌کردم و...
‫محو هیبت بصری اون لحظه شده بودم.
‫«بلند بگید، فریاد بزنید: ‫ما اسم سکلر رو نمی‌خوایم!»
‫«بلند بگید، فریاد بزنید: ‫با اکسی‌کانتین به اینجا رسیدن!»
‫[چهارصد هزار کشته!]
‫من یکی از بنرها رو گرفته بودم.
‫[سکلر بی‌شرف!]
‫انگار ما صدها فعال مدنی بودیم.
‫ولی در واقع تعدادمون صدها نفر نبود.
‫مردم همراهمون فریاد می‌زدن. ‫با شعارهامون موافق بودن.
‫- دیگه بسه! ‫- دیگه بسه!
‫[رابرت سوارز، اتحادیه‌ی بازماندگان شهری]
‫- خانواده‌ی سکلر باید گم بشن! ‫- خانواده‌ی سکلر باید گم بشن!
‫- خانواده‌ی سکلر باید تقاص بدن! ‫- خانواده‌ی سکلر باید تقاص بدن!
‫- ملت می‌میره! ‫- سکلر دروغ می‌گه!
‫[سکلر دروغ می‌گه، ملت می‌میره]
‫[اسمشون رو حذف کنید]
‫[برگه‌ی تجویز اکسی‌کانتین]
‫«بلند بگید، فریاد بزنید: ‫ما اسم سکلر رو نمی‌خوایم!»
‫ما مسیرمون رو از موزه‌ی گوگنهایم ‫تا موزه‌ی مِت سپری کردیم.
‫که پیغامی رو برسونیم. ‫پیغامی مبنی بر مرگ و زندگی.
‫برای عمل زانوی پسر من توی دبیرستان ‫اکسی‌کانتین تجویز کردن.
‫پزشک‌ها بهش گفته بودن: ‫«هر چهار ساعت یکی باید بخوری.»
‫[الکسیس پلیوس، اتحادیه‌ی حقیقت دارویی]
‫«قبل اینکه دردت شروع بشه بخور، ‫سر ساعت باید قرصت رو بخوری.»
‫وقتی پسرم می‌گفت درد داره، ‫ازش می‌پرسیدم «داروت رو خوردی؟»
‫من توی مرگ پسرم شریک شدم!
‫- این شرایط درست نیست. ‫- اصلا درست نیست!
‫پسرم به اکسی‌کانتین معتاد شد. ‫تا اعتیاد به هروئین پیش رفت.
‫یازده سال طول کشید، ‫ولی بالاخره موجب مرگش شد!
‫موجب مرگش شد، جونش رو گرفت. ‫توی دستشویی افتاد و مرد.
‫من انتظار ندارم خانواده‌ی سکلر ‫به زندگی پسرم اهمیت بده.
‫ما اهمیت می‌دیم!
‫ولی چهارصد هزار جان دیگه گرفته شده، نه؟ ‫یکی باید به اون افراد اهمیت بده.
‫همینه!
‫گوگنهایم به این اعتراضات چه پاسخی داد؟
‫هیچی نگفتن.
‫موزه‌ها سکوت کرده بودن.
‫سال اول ۲۵ موزه حامی سکلر بودن.
‫[مجموعه‌ی سکلر]
‫هیچ‌کدومشون حرفی نزدن ‫و حمایتی نکردن.
‫[مجموعه‌ی سکلر]
‫می‌دونستن که از جنبه‌ی روابط عمومی،
‫[گالری دکتر مورتیمر د. سکلر ‫و ترسا سکلر]
‫- اسم سکلر براشون مضره. ‫- درسته.
‫ولی می‌ترسیدن که چه جنایتی ‫از جانب اون خانواده رو بشه.
‫خانواده‌های ثروتمند وحشت کرده بودن ‫که ما داشتیم پیگیر...
‫کسب درآمد شرورانه‌شون می‌شدیم.
‫[بخش سوم: تصنیف]
‫♪ امیدوارم خودت هم درگیرش بشی ♪
‫[کلیپی نایاب از فیلم «دلبر دیو می‌شود» ‫به کارگردانی ویویان دیک، سال ۱۹۷۹]
‫♪ عشق مثل سیلی کوبنده‌ای به صورتم خورد ♪
‫♪ با یک بوسه به خودم اومدم، ♪
‫♪ و فهمیدم چه بلایی داره سر دنیا میاد ♪
‫♪ اوضاع دیگه مثل سابق نیست ♪
‫♪ هر لحظه ممکنه شکارچی... ♪
‫♪ توسط طعمه‌اش شکار بشه ♪
‫سال ۱۹۷۸ بود که رفتم باوِری.
‫اونجا لیاقت این رو داشت ‫که موزه‌ای برای خودش بشه.
‫کلی آدم اونجا مستقر بودن، ‫و اون زمان یکی از معروف‌ترین...
‫نقاط پایین‌شهر نیویورک بود.
‫عملا می‌شه گفت انباری آشغالدونی بود. ‫چون هیچ نوری نداشت.
‫تا مدتی حتی دیواری هم نداشت.
‫می‌شه گفت ناکارآمد بود، ‫ولی کار آدم رو راه می‌نداخت.
‫عادت داشتیم توی آسانسور سکس کنیم. ‫کلی مواد اونجا بود.
‫همیشه پر از مواد مخدر بود. ‫از کوکائین بگیر تا شیشه.
‫باوِری خود تصنیف بود.
‫باوِری خود مقر گلدین بود.
‫و سهم من از گوشه و کناری در این جهان، ‫همون جا توی باوِری بود.
‫وقتی رسیدم نیویورک، آقایی بهم ‫اسم چند گالری رو داد.
‫اون زمان آدم باید با نمونه کارهاش ‫می‌رفت به گالری‌های مختلف.
‫منم به چند گالری زنگ زدم، ‫ولی تمایل به همکاری نداشتن.
‫بعدش رفتم دیدن ماروین.
‫رفتم پیشش و عکس‌هایی نشونش دادم ‫که تا اون زمان کسی ندیده بود.
‫چاپشون خیلی بد بود، ‫پاره و پوره شده بودن.
‫و همون لحظه، در جا همدیگه رو درک کردیم.
‫یک روز با جعبه‌ای عکس اومد پیشم،
‫[ماروین هیفرمن، سرپرست گالری و نویسنده]
‫با لباس مهمونی که تنش بود ‫و روش نقطه‌های پولکی بود،
‫با دامن پفی و آرایش عجیب و غریبش،
‫اومد توی سالن باکلاس گالری... ‫و جعبه‌ای پر از عکس دستش بود.
‫منم جعبه‌ای که دستش بود رو باز کردم، ‫تقریبا بیست عکس داخلش بود،
‫و به عمرم چنین عکس‌هایی ندیده بودم.
‫پرتره‌ها و عکس‌هایی از ملت بود ‫که کارهای روزمره می‌کردن.
‫عملا می‌شه گفت با تمام ‫عکاسی‌های دیگه وجه تمایز داشت.
‫ازم خواست بازم براش عکس ببرم، ‫منم صندوقی رو براش پر کردم.
‫برای رفتن به اونجا تاکسی گرفتم، ‫و در ازای پولش براش ساک زدم.
‫خلاصه این‌جوری وارد جهان هنری شدم.
‫اینی که می‌گم مال سال ۱۹۷۹ بود.
‫[تکه‌ای از فیلم چمدان‌های خالی ‫به کارگردانی بت گوردون، ۱۹۸۰]
‫هفته‌ی اولی که اونجا بودیم، ‫کلوپ ماد افتتاح شد.
‫اونجا بود که با ویویان دیک آشنا شدم.
‫ویویان سر هر چیزی کنجکاو بود،
‫هر مراسمی برگزار می‌شد، ‫من رو با خودش می‌برد.
‫♪ حرف بزن، حرف بزن، حرف بزن ♪
‫♪ هرچند دیوارها نازک‌ان ♪
‫یعنی دنیاهای متفاوتی توی نیویورک بود ‫که من توش گشت و گذار می‌کردم.
‫و لزوما هر دنیایی شبیه اون‌یکی نبود.
‫دنیای ویویان، و خانمی که باهاش ‫زندگی می‌کردم به اسم سوزان...
‫[سوزان فلچر، هنرمند و اجراکننده]
‫♪ چشم‌هات کم‌عمق و نگاهت سرده ♪
‫و گریر...
‫[گریر لنکتون، هنرمند]
‫اونم همیشه‌ی خدا عروسک درست می‌کرد. ‫مدام مشغول کار بود.
‫♪ اگه روحیات خرابی نداری، ‫اگه روحیات خرابی نداری، ♪
‫♪ اگه روحیات خرابی نداری، ‫امکان نداره بتونی شیک باشی! ♪
‫و بروس هم برای خودش دنیایی داشت.
‫[بروس بالبونی، بازیگر]
‫همین‌طور دیوید.
‫♪ و هر موقع که بخوای بری جایی، ‫محکم‌تر سر جات می‌بندمت ♪
‫همین‌طور کوکی.
‫می‌شه گفت کوکی قلب ‫زندگی مرکزشهری نیویورک بود.
‫♪ آتیش ♪
‫♪ پیشنهاد می‌کنم بسوزی ♪
‫♪ آتیش ♪
‫ملت زیاد بهمون می‌گفتن ‫ما جامعه‌ی مطرودان هستیم.
‫البته برامون مهم نبود.
‫ما هم افراد طبیعی رو طرد می‌کردیم.
‫♪ حسابی جنگیدی و مواظبت کردی ♪
‫♪ ولی همه‌اش با خاک یکی می‌شه ♪
‫[متروسواران ‫به کارگردانی آموس پو، ۱۹۸۱]
‫کوکی فیلم بازی می‌کرد، ‫نمایش تئاتر بازی می‌کرد.
‫و بعد منتقد هنری شده بود.
‫[هنر و مشتقات]
‫کوکی همیشه می‌گفت «نمی‌دونم چرا ‫ملت می‌گن من سرکشم، چون نیستم.»
‫«صرفا مجبورم توی مسیری که ‫قدم برمی‌دارم باهاش روبه‌رو بشم.»
‫فقط کافیه صداش رو بشنوید، ‫که دقیقا بفهمید چه آدمیه.
‫توی صداش کنایه و طنز خاصی هست.
‫«صبر کن تا چارلی از مغازه برگرده،»
‫«باید با خودش حرف بزنی.»
‫«اونجا داره برامون پرتقال می‌خره.»
‫«بعد به میوه‌فروشی چینی ‫خیابان هایت اشاره کرد.»
‫«ولی من بسنده کردم و بعد تشکر کردن ‫رفتم پی کار خودم.»
‫«این دخترهایی که گفتم سوزان اتکینز، ‫اسکویکی فرام و مری برانر بودن.»
‫«و من فقط پنج دقیقه برای ‫دیدن چارلی منسون دیر کردم.»
‫کوکی به عنوان رقاص گوگو مشغول بود.
‫من توی بارهای نیوجرسی می‌رقصیدم،
‫چون اونجا لازم نبود آدم ‫لباسش رو در بیاره.
‫نیویورک پر برهنگی بود، ‫نیوجرسی از این خبرها نبود.
‫[باسن آزادی ‫به کارگردانی ویویان دیک، ۱۹۸۰]
‫خلاصه با اتوبوس تا پترسون می‌رفتیم،
‫تا بریم توی این بارهای بدنام ‫تا کونمون رو تکون بدیم.
‫بعد دوباره اتوبوس می‌گرفتیم ‫و برمی‌گشتیم نیویورک.
‫♪ اگه خیال کردی خیلی باحالی ♪
‫با رقصیدنم پول جور می‌کردم ‫تا نوار فیلم بخرم.
‫♪ پسرجون، خبرهایی برات دارم ♪
‫بعد کارم رو توی فاحشه‌خونه شروع کردم.
‫آره، اوضاعم خیلی ناجور شده بود.
‫من توی زندگیم رازهای ‫زیادی رو مخفی نگه نداشتم.
‫ولی پیش نیومده بود بخوام ‫درموردشون صحبت کنم.
‫ولی حس می‌کنم در این مقطع از زندگیم، ‫باید درموردشون صحبت کنم.
‫به دلیل خفت بزرگی که برای ‫کارگر جنسی بودن قائل می‌شن.
‫ویویان خیلی براش جالب بود ‫که کارگر جنسی شده بودم،
‫و تصمیم گرفت درموردش فیلمی بسازه.
‫[باسن آزادی]
‫[ویویان]
‫داستان فیلم خیالی بود.
‫[دورین، نان، جانت]
‫من نقش خانمی که اونجا کار می‌کرد رو ‫بازی می‌کردم... که از قضا هیولایی بود.
‫[مارگارت، جینکسی]
‫[انجل، مایکل، ویکی]
‫سلام، حالتون چطوره؟ ‫قبلا بهتون سرویس دادیم؟
‫[باسن آزادی ‫به کارگردانی ویویان دیک، ۱۹۸۰]
‫بهمون می‌گفت کل روز ‫باید به پشت دراز بکشیم،
‫بعد از بلومینگدیل برمی‌گشت و لباس‌زیرهایی ‫که خریده بود رو نشونمون می‌داد.
‫درسته ذات کارگری جنسی منفی نیست، ‫ولی اصلا هم جالب نیست.
‫یکی از پرمشقت‌ترین راه‌های امرار و معاشه.
‫این‌جوری بود که تین پن الی رو پیدا کردیم.
‫[میدان تایمز، تین پن الی]
‫یکی بهم گفت: ‫«بهتره بری پیش مگی.»
‫[مگی اسمیت، صاحب تین پن الی]
‫خانم‌هایی رو اونجا استخدام می‌کرد ‫که سابقا کارگر جنسی بودن.
‫و کمکشون می‌کرد ‫گلیم خودشون رو بیرون بکشن.
‫شدیدا پرانرژی بود. ‫گروه‌ها رو سازماندهی می‌کرد.
‫آشپز خیلی خوبی بود. ‫طرفدار اصلاحات اساسی بود.
‫همچنین رقاص باله بود.
‫خلاصه خیلی زود استخدامم کرد. ‫به محض اینکه من رو دید.
‫اون بار مثل محل امنی ‫برای فاحشه‌ها بود که...
‫[صدای مگی اسمیت]
‫اگه دلشون می‌خواست از خارج بشن، ‫مسیر شغلی براشون فراهم کنه.
‫و مرکزی برای چپ‌گرایان بود.
‫برای جنبش کوخ‌نشینان، ‫برای جنبش دولت‌ستیزان،
‫برای جنبش سیاه‌پوستان،
‫افرادی که مایل به حمایت از ‫زندانیان سیاسی چپ لاتین بودن.
‫یعنی جایی بود برای مردمی ‫با زبان‌های مختلف.
‫اونجا کلاه‌بردار می‌اومد، هنرمند می‌اومد، ‫روزنامه‌نگاران رویترز می‌اومدن.
‫افرادی که از ان‌بی‌سی اعتصاب کرده بودن ‫اونجا می‌اومدن. و همچنین ماموران مالیاتی.
‫وقتی بعد از ظهر می‌شد و ‫ماموران مالیاتی اونجا مست می‌کردن،
‫کنترل کردنشون به سختی ‫کنترل کردن لات‌های موتوری بود.
‫ولی بار توسط زنان کنترل می‌شد.
‫خیلی برامون مهم بود که ‫اونجا بادی‌گارد نداشته باشیم،
‫و برای نگه داشتن آرامش بار ‫از نیروهای مرد استفاده کنیم.
‫و اگه نان یا افرادی از پشت بار،
‫تصمیم می‌گرفتن کسی بیرون بشه، ‫اون شخص باید بیرون می‌شد.
‫- به حساب خودمون. ‫- عه، مرسی نان.
‫[گوناگون ‫به کارگردانی بت گوردون، ۱۹۸۳]
‫تین پن فضای متحدی داشت.
‫بر خلاف «نیو ویو» که اصلا ‫فضای یکپارچه‌ای نداشت.
‫و همچنین مختص به طبقه‌ی خاصی نبود، ‫که «نیو ویو» دقیقا خلاف این مسئله بود.
‫[دریل پینکنی، نویسنده و نمایش‌نامه‌نویس]
‫من خیلی توی تین پن وقت می‌گذروندم، ‫ولی نمی‌تونم درمورد...
‫شب‌های مکرری که اونجا بودم صحبت کنم.
‫دو سال اولی که اونجا شروع به کار کردم، ‫عاشق اون فضا بودم.
‫به درد دل مردم گوش می‌دادم. ‫با جون و دل گوش می‌دادم.
‫البته اون‌ها براشون عادی نبود.
‫من به نوعی بار رو تحت سلطه داشتم، ‫و همه بهم انعام می‌دادن.
‫چون دلشون می‌خواد تحت تاثیر ‫قرارم بدن، دلم رو به دست بیارن...
‫و تا ساعت چهار صبح اونجا کار می‌کردم، ‫بعدش با همدیگه می‌رفتیم خوش‌گذرونی.
‫در حالی که مردم داشتن برای ‫نمایش میدان تایمز حاضر می‌شدن،
‫نقش تین پن الی برای ‫وقت گذرونی مردم پررنگ‌تر شد.
‫[نمایش میدان تایمز ‫منهتن، خیابان هفتم]
‫[نمایش میدان تایمز ‫یکم ژوئن سال ۱۹۸۰]
‫محل چند طبقه‌ای بود. ‫همه توش مشارکت داشتن.
‫[نمایش میدان تایمز]
‫داخلش از گرافیتی گرفته، تا مجسمه‌سازی، ‫نقاشی و کلی آثار ویدیویی بود.
‫[بدترین نوع ترس‌های آدم، ‫ترس‌های قدیمی‌اش هست.]
‫همچنین اجراهای موسیقی...
‫اکثر اجراکنندگان طبقه‌ی اول بودن.
‫خلاصه نان همه رو دعوت کرد توی بار.
‫آره، منم خیلی اضطراب داشتم ‫تا نمایشش رو ببینم...
‫منم نشسته بودم روی زمین، ‫بعد موسیقی و عکس‌هاش پخش شد.
‫[تصنیف وابستگی جنسی، ۱۹۸۳ - ۲۰۲۲ ‫گزیده تصاویر ۳۵ میلی‌متری]
‫♪ من تو رو شیفته‌ی خودم کردم ♪
‫♪ چون که مال منی ♪
‫♪ این کارهات رو تمومش کن ♪
‫♪ حواست باشه! ♪
‫♪ دروغ تو کارم نیست ♪
‫♪ آره! ♪
‫♪ تحمل ندارم ♪
‫♪ آها! ♪
‫♪ طفره رفتن نداریم ♪
‫♪ تحمل ندارم ♪
‫به شدت کار سیاسی‌ای بود.
‫حول محور قدرت بود،
‫به خصوص قدرتی که مردان ‫نسبت به زنان دارن،
‫و اینکه این قدرت چطور در جامعه تفسیر می‌شه.
‫اولین باری که نمایش عکاسی نان رو دیدم، ‫به شدت حالت ناهنجاری داشت.
‫بیشترین چیزی که ازش یادمه ‫سر و صدای اونجا بود،
‫نه فقط صدای موسیقی و ابزار پخش،
‫بلکه صدای مردمی که صحبت می‌کردن... ‫درموردش نظر می‌دادن.
‫اون اوایل تماشاچی‌های نمایش فقط...
‫منحصرا افرادی بودن که ‫حضور به عمل آورده بودن،
‫یعنی اگه از چیزی خوششون نمی‌اومد، ‫به سمت من فریاد می‌کشیدن.
‫و اگه از چیزی خوششون می‌اومد هم ‫به سمتم فریاد می‌کشیدن.
‫برای همین تا حدودی ‫بر همین اساس ویرایشش کردم.
‫بعد عکس‌هایی از دوستم داشتم ‫که با دوست‌پسرش سکس می‌کرد،
‫و ازم خواسته بود در مقطعی نشونش بدم.
‫اون‌موقع بود که شروع کردم ‫از سکس خودم عکس گرفتم.
‫با خودم گفتم اگه قراره سکس اون رو نشون بدم، ‫باید تصاویر سکس خودم هم نشون بدم.
‫♪ عشقت من رو از پا در آورده ♪
‫اون زمان توی کلوپ‌های زیرزمینی ‫نمایشم رو نشون می‌دادم.
‫و دوست‌پسر اون‌موقعم ‫توی مهمونی‌ها دی‌جی بود.
‫این‌جوری بود که موسیقی رو بهش اضافه کردیم.
‫من با آهنگ‌هایی که می‌شناختم ‫کار رو شروع کردم،
‫به بعدش بقیه برام آهنگ فرستادن.
‫ولی هر سری فهرست ‫پخش آهنگ رو عوض می‌کردم.
‫خوش می‌گذشت، واقعا خوش می‌گذشت. ‫ملت مدام می‌رقصیدن.
‫[قطعه‌ای از باسن آزادی ‫به کارگردانی ویویان دیک، ۱۹۸۰]
‫صحنه‌ی محشری بود.
‫♪ فریاد بزنید، بگید آها! ♪
‫♪ اصلا کم نیار ♪
‫برای هر کاری دیر می‌کردم. ‫خواب درست و حسابین داشتم.
‫چون همه‌اش بیدار بودم ‫و مشغول تدوین نمایش.
‫امکان نداشت کارش تکراری باشه.
‫همیشه موسیقی رو عوض می‌کرد، ‫تصاویر رو عوض می‌کرد،
‫ترتیبشون رو عوض می‌کرد.
‫گاهی اوقات تغییرات احساس خودش، ‫مفهوم اثرش رو عوض می‌کرد،
‫چون تصاویری که گرفته بود ‫صرفا یک معنای واحد نداشتن.
‫چون خیلی معانی مختلفی ‫در تصاویر نان گلدین وجود داشت.
‫و گمونم برای همین به نظر خیلی‌ها ‫تصاویرش سینمایی بودن،
‫چون برای اکثر مخاطبان، ‫تصاویرش حاوی شخصیت بودن،
‫و سوژه‌هایی که توی عکس بودن، ‫انگار تمثیلی از خود تماشاچی بودن.
‫از چشم مخاطبش عکاسی می‌کرد.
‫بیشترین میزان نزدیکی و صمیمیتم با کوکی ‫مال اواسط دهه‌ی هشتاد بود.
‫اوضاعش ناجور بود. یکی از دوستانش بهش گفت ‫ماکتی از کره‌ی زمین رو بچرخون،
‫هر جا که انگشتت اتفاقی ‫بهش بخوره، باید بری اونجا.
‫این‌جوری بود که رفت ایتالی، ‫و با ویتوریو آشنا شد.
‫عاشق‌ترین فرد زندگیش رو پیدا کرده بود.
‫مرام عروسی مفصلی گرفته بودن. ‫تمام ساکنان پایین نیویورک اونجا بودن.
‫رنه ریکارد، گریر، دیوید آرمسترانگ،
‫فرانچسکو کلمنته، تری توی...
‫پیتر هوجار اونجا بود.
‫ما هم موقع عکس گرفتن ‫کنار همدیگه وایستاده بودیم.
‫مراسم خیلی قشنگی بود،
‫مهمونی‌اش حتی خفن‌تر بود.
‫آره.
‫[تصنیف وابستگی جنسی، ‫گزیده تصاویر]
‫همین که شروع کردم کارم به اشتراک گذاشتم، ‫کلی کس‌شعر از این و اون شنیدم.
‫اواسط دهه‌ی هشتاد کسی بهم گفته بود ‫«هیچ هنرمند زن خوبی وجود نداره.»
‫واقعا دوران پرمشتقی بود...
‫مخصوصا از جانب آقایون مالک گالری ‫که بهم می‌گفتن:
‫«این کاری که می‌کنی عکاسی نیست. ‫کسی از زندگی خودش عکس نمی‌گیره.»
‫اون زمان چنین کاری هنوز... ‫عمل دور از ذهنی بود.
‫اون زمان همچنان دوره‌ی تصاویر ‫سیاه و سفید و عمودی بود.
‫پس سخته که چنین سنتی ‫بتونه دست‌خوش تغییرات اساسی بشه.
‫به نظرم جهان هنری کس‌شعر بود ‫و میدان تایمز اصل زندگی بود.
‫اونجا بود که با برایان آشنا شدم.
‫اولین قرارمون کمی اون‌طرف بار، ‫رفتیم اجرای گروه «کلش» رو دیدیم.
‫بعد رفتیم سمت محله‌ی هارلم.
‫بعد دیگه از پیشم نرفت. ‫از سال ۱۹۸۱ تا ۱۹۸۴ پیشم موند.
‫اون زمان خیلی مرد جذابی بود، ‫منم عاشقش شده بودم.
‫روحیات لطیفی داشت.
‫از چشم‌هاش مشخص بود آدم لطیفیه.
‫سکسمون حرف نداشت. و همین مسئله ‫باعث می‌شه دو نفر مدت‌ها با همدیگه بمونن.
‫بعدش دعواهای مکررمون شروع شد.
‫منم کارم توی دعوا کردن خوب بود.
‫می‌خواست از همدیگه جدا بشیم، ‫ولی من نمی‌خواستم.
‫خیلی هم این بحث رو پیش می‌کشید، ‫که از همدیگه جدا بشیم.
‫بعد که من رفتم برلین، ‫از همدیگه جدا شدیم.
‫بعد خودش اومد برلین و... ‫داستانی پیش اومد.
‫توی انباری عکس‌هام رو نمایش دادم، ‫بعد با برایان رفتیم بار.
‫اونجا متوجه شد من با دختری آشنا شدم، ‫که بابتش حسودی می‌کرد.
‫و این بود شروع ماجرا.
‫انقدر با همدیگه خو گرفته بودیم ‫که نمی‌دونستیم چطور جدا بشیم.
‫خلاصه راه حلش برای جدایی این بود.
‫مشت‌های پشت سر هم به صورتم زد. ‫یعنی بوم، بوم، بوم.
‫بعد رفت سراغ چشمم.
‫داشتم خونریزی می‌کردم. ‫و دختری از پاریس اونجا بود به اسم سیلوی.
‫سیلوی اومد من رو از اونجا برد. ‫زندگیم رو نجات داد.
‫برایان کل اتاق رو بهم ریخت، ‫با رژ لب روی دیوار نوشته بود:
‫«جنده»، «هرزه»...
‫دفتر خاطراتم رو سوزوند.
‫خیلی شانس آوردم که نمایش ‫تصاویرم رو اونجا که پخش کردم...
‫یعنی توی همون انبار ول کردم...
‫- وگرنه اونم نابود می‌کرد. ‫- وگرنه اونم نابود می‌کرد.
‫آره.
‫تمام استخوان‌های اطراف چشمم شکسته بود.
‫- و... ‫- چشمت رو زده بود.
‫مگی گفت می‌خواست کورم کنه.
‫تصاویری که از صورت کتک‌خورده‌ام داشتم، ‫باعث می‌شد به گذشته برنگردم.
‫زنانی که تجربه‌ی ضرب و شتم داشتن ‫می‌اومدن و بهم می‌گفتن،
‫که به خاطر عکس‌هایی که من گرفتم ‫می‌تونستن درمورد اون اتفاقات صحبت کنن.
‫مبارزه بین استقلال و وابستگی...
‫هسته‌ی اصلی «تصنیف وابستگی جنسی»ئه.
‫[ماکت اصلی کتاب از سال ۱۹۸۶]
‫[تصنیف وابستگی جنسی، ‫به قلم نان گلدین]
‫پدرم سعی داشت کاری کنه ‫تا این کتاب منتشر نشه.
‫تصاویر داخلش به کنار، ‫بیشتر از بابت متن کتاب نگران بودن،
‫چون می‌گفت من می‌خوام ثابت کنم ‫که اون‌ها خواهرم رو کشتن.
‫خودش این‌جوری بیانش کرد.
‫برایان هم سعی کرد که منتشر نشه.
‫ولی اینکه کلی مرد خواستن جلوش رو بگیرن، ‫به نظرم باعث شد اثر ریشه‌ای‌تری بشه.
‫وقتی برگشتم نیویورک، ‫رفتم بار تین پن.
‫حسابی ترسیده بودم، ‫چون اونجا پر مرد بود.
‫تحمل جمع پر از آقایون رو نداشتم.
‫مگی فکر می‌کرد هروئین می‌زنم، ‫ولی تزریق نمی‌کردم، با بینی می‌کشیدم.
‫و یادم اومد وقتی از تین پن اومدم بیرون ‫با خودم گفتم که...
‫«الان دیگه حسابی درگیر مواد می‌شم، ‫چون دیگه چیزی جلودارم نیست.»
‫و همین‌طور هم شد.
‫اینجاش کمی ترسناک می‌شه.
‫گزارشگری از نیویورک پست بدون معرفی خودش ‫با لحن سردی پای تلفن باهام حرف زد.
‫[یک سال پس از اولین اقدام]
‫به تلفن شخصی‌ام زنگ زد. ‫گفت شماره‌ام رو از اینترنت پیدا کرده.
‫اگه قراره علیه این خانواده بلند بشیم،
‫باید با مدارک موثق بریم جلو.
‫می‌تونن ازمون شکایت کنن، نه؟
‫بعد چند اقدامی که انجام دادیم، ‫پرودو فارما تبلیغات دائمی توی...
‫نیویورک تایمز انجام می‌داد و می‌گفت: ‫«معلومه که این بحران برای ما مهمه.»
‫«بازار داروهای افیونی مال خودمونه.»
‫[بازار داروی افیونی مال ماست، ‫چطور ممکنه با قاچاق این دارو نجنگیم؟]
‫مردم همچنان اهداییه‌های ‫سکلر رو قبول می‌کردن.
‫قضیه‌ی گالری پرتره‌ی ملی چیه؟
‫نمی‌دونم چه اتفاقی میفته که ‫کارم نمایش داده بشه یا نشه.
‫مردم چه فکری می‌کنن؟
‫اینکه نان گلدین به خاطر حمایت مالی سکلر ‫حاضر نشه اثرش رو اونجا نمایش بده،
‫- خیلی اقدام جدی‌ای می‌شه. ‫- خب...
‫قرار بود نان در گالری ‫پرتره‌ی ملی توی بریتانیا،
‫نمایش گذشته‌نگری داشته باشه،
‫ولی اون گالری قرار بود ۱.۳ میلیون ‫از پول اهدایی سکلر رو قبول کنه.
‫برای همین نان بهشون گفت اگه قراره ‫این پول رو قبول کنن،
‫نمایش گذشته‌نگرش رو اونجا انجام نمی‌ده.
‫باورم نمی‌شه!
‫وای. داره جواب می‌ده، نه؟ ‫داره جواب می‌ده.
‫[گالری پرتره‌ی ملی پیشنهاد ‫یک میلیون یورویی سکلر را رد کرد.]
‫باورم نمی‌شه!
‫وقتی گالری پرتره‌ی ملی پول اهدایی ‫خانواده‌ی سکلر رو رد کرد،
‫با خودم گفتم صحنه‌ی سرنوشت‌سازمون همینه.
‫واقعا پیشرفت بزرگی بود که فهمیدیم...
‫[سردبیر انجمن هنری، دیوید ولاسکو]
‫مردم واقعا قراره درمورد ‫نحوه‌ی کار ما تجدید نظر کنن.
‫بریم نگاهی بندازیم که در یک هفته ‫چه دستاوردهایی داشتیم.
‫که گمون نکنم گروه فعالان معمولا ‫به چنین دستاوردهایی برسن.
‫روز سه‌شنبه، گالری پرتره‌ی ملی ‫اولین جایی بود که پولشون رو رد کرد.
‫ایول!
‫روز پنج‌شنبه، قرارداد تِیت ملغا شد.
‫و روز جمعه در کمال تعجب ‫نوبت موزه‌ی گوگنهایم شد.
‫- ایول! ‫- که خیلی جای تعجب داشت.
‫خب، بعد اون منابع تامین‌کننده‌ی کثیفشون،
‫دیگه پول سکلر رو قبول نکردن، ‫که در بی‌سابقه بود.
‫تاثیر دومینویی‌اش خیلی گسترده بود.
‫اینکه چنین اتفاقی در تمام موزه‌های ‫بزرگ افتاد باورنکردنی بود،
‫و همچنین نان که توی تک تک ‫این موزه‌ها دستی داشته،
‫از جمله موزه‌ی تِیت، خیلی مهم بود. ‫و در نهایت موزه‌ی مِت همکاری کرد.
‫[به علت ارتباط سکلر با داروی افیونی، ‫موزه‌ی تیت پول این خانواده را رد کرد.]
‫[در خلال بحران افیونی، موزه‌ی مِت ‫پول خانواده‌ی سکلر را رد کرد.]
‫ولی ما هنوز راضی نشده بودیم.
‫البته مطالبه‌مون مشخص بود: ‫اینکه پول سکلر رو قبول نکنید.
‫بخش بعدیش مسلما این بود ‫که اسمشون رو پایین بکشیم.
‫[به طرف موزه]
‫در ادامه گزارش پیغاماتی ‫از واتس‌آپ منتشر شد،
‫که مرتبط بود با پیغام‌های ‫خانواده‌ی مورتیمر سکلر.
‫و به وضوح توی پیغام‌هاشون ‫از نان گلدین صحبت کرده بودن،
‫و در مورد بحران صرفا گفته بودن ‫که این مشکل روابط عمومی رو حل کنیم.
‫حتی یک نفر نبود که بگه: ‫«صبر کنید ببینم...»
‫«شاید این انتقادشون دلیلی داره.»
‫«بهتره خودمون بررسی انجام بدیم. ‫یا اصلا جوری می‌تونیم جبرانش کنیم؟»
‫«یا نکنه باید سوالاتی بپرسیم؟»
‫بلکه فقط و فقط گفته شد که ‫چطور این مشکل روابط عمومی رو حل کنیم.
‫کی متوجه شدید که تعقیب می‌شید؟
‫یادمه جمعه‌شبی بود که تنهایی ‫داشتم از خونه‌ی نان برمی‌گشتم.
‫که بعد...
‫متوجه ماشینی شدم.
‫متوجه شدم کسی که داخلش نشسته، ‫صورت خودش رو مخفی کرده.
‫و دقیقا لحظه‌ای که از جلوش رد شدم، ‫برگشت نگاهم کرد.
‫هفته‌ی بعد که دارم از ‫خیابون مستقیم رد می‌شم،
‫تا به علامت توقف برسم، ‫ماشینی کنارم زد کنار.
‫و منم برگشتم بهش نگاه کردم.
‫بعدش فقط راهم رو کشیدم.
‫نزدیک چهار متری ازش دور شدم، ‫و وقتی برگشتم نگاهش کردم،
‫داشت از داخل ماشین ازم عکس می‌گرفت.
‫و چنین خاطره‌ای توی ذهنم موند ‫چون گمونم...
‫گمون نکنم...
‫تا به اون لحظه تجربه‌ی ترسی ‫به این بزرگی رو داشتم.
‫چون نمی‌دونستم اون مرتیکه کیه.
‫ولی مطمئنم همونی بود که ‫هفته‌ی قبلش دنبالم بود.
‫اگه درست یادم باشه حتی سرش داد زدم، ‫ولی گمون نکنم حتی فهمیده باشه.
‫راهش رو کشید و رفت. ‫منم وحشت کرده بودم.
‫تصور کنید چقدر تعجب کردم،
‫که هفته‌ی بعدش... ‫یعنی دقیقا یک هفته بعدش...
‫اون یارو رو جلوی خونه‌ی نان دیدم.
‫الان از خونه‌ی نان خارج شدیم.
‫همون ماشین سری قبلی ‫دوباره جلوی خونه‌ست.
‫و طرف...
‫...اونجاست. ‫که داره می‌بینه ازش فیلم می‌گیرم.
‫داره حرکت می‌کنه که بره.
‫با خانم و بچه‌هام رفته بودیم بیرون. ‫با دو تا پسرم.
‫برای کاری از خونه خارج شده بودیم، ‫و داشتیم سوار ماشین می‌شدم،
‫که همسایه‌ای اومد و بهمون گفت:
‫«نمی‌خوام بترسونمتون، ‫ولی ته این خیابون...»
‫یکی از صبح ماشین شاسی‌بلندش رو...»
‫«جلوی خونه‌ام پارک کرده،»
‫«و گمونم داره خونه‌ی شما رو می‌پاد.»
‫مسلما اولین چیزی که به ذهنم رسید،
‫این بود که نان چنین تجربه‌ای داشته،
‫و مگان مسلما چنین تجربه‌ای داشته.
‫برای همین دقیقا متوجه شدم ‫که اون جریان داره تکرار می‌شه.
‫وقتی داشتم برای کتابم تحقیق می‌کردم، ‫از پرودو پرسیدم اطلاعی دارن یا نه.
‫که این افراد دارن نان و ‫مگان و من رو تعقیب می‌کنن.
‫پرودو هم جواب داد که...
‫«معلومه که اطلاعی نداریم. ‫چرا باید چنین کاری کنیم؟»
‫«خیلی سوال زشتی کردید.» ‫به شدت منکرش شدن...
‫و توی پرس‌جوهایی که داشتم ‫از خود سکلرها پرسیدم و...
‫مواردی بود که در این خصوص پرسیدم، ‫و همه‌شون رو منکر شدن.
‫ولی این مسئله فرق می‌کرد.
‫[نیویورک وکال]
‫باب یکی از اعضای هیئت‌مدیره‌ی ماست.
‫- سلام، حالتون چطوره؟ ‫- البته قبول دارم...
‫اینجا شرایط کمی خرابه.
‫[نیویورک وکال]
‫برای شما پیش اومده کیت نارکان داشته باشید، ‫یا دوره‌ی نارکان گذرونده باشید؟
‫_
‫آره، من چند هفته‌ی پیش ‫کیت نارکان گرفتم.
‫من کیتش رو توی خونه‌ام دارم، ‫ولی دوره‌اش رو نگذروندم.
‫خب، منم صرفا موارد کلیدی رو مطرح می‌کنم،
‫در خصوص علائم اوردوز مواد افیونی ‫و اینکه چطور با استفاده از نارکان،
‫این علائم اوردوز رو معکوس کنیم، خب؟
‫پس وقتی کسی رو دیدی که از نظرتون ‫دچار اوردوز مواد افیونی شده،
‫ازش می‌پرسید «حالت خوبه؟» ‫ولی جواب نمی‌دن.
‫کمی جناغشون رو مالش می‌دید، ‫ولی همچنان جوابی نمی‌دن.
‫می‌تونید تکونشون بدید.
‫و اگه همچنان جواب ندادن، ‫اونجا باید از نارکان استفاده کنید.
‫بعد استفاده از نارکان باید ‫با اورژانس تماس بگیرید.
‫به هر ترتیبی خواستید انجام بدید، ‫ولی حتما جفتش رو انجام بدید.
‫بازش کنید، نگهش دارید. ‫روی بینی‌شون اسپری کنید، خب؟
‫اگه اوردوز نکرده باشن تاثیری نداره ‫و ضرری به شخص وارد نمی‌کنه.
‫ولی اگه اوردوز کرده باشه، ‫نارکان زندگیش رو نجات می‌ده.
‫متوجه شدید؟
‫تمرکز روی کاهش آسیب منجر می‌شه ‫که مردم از این بحران خارج بشن.
‫هدف درازمدت اینه که فضای امنی براشون ‫درست کنیم، تابوهای غیرضروری رو بشکنیم،
‫و به مصرف کنندگان کمک کنیم، ‫در همین جهت...
‫[سالن جلسه]
‫خب، جلسه رو شروع می‌کنیم. ‫اِم، صبحتون بخیر.
‫به جلسه‌ی امروز خوش اومدید،
‫موضوع جلسه‌ی امروز در خصوص ‫تامین مالی اعتیاد جامعه‌ست.
‫شاهد بعدی ما نان گلدینه.
‫بنیانگذار مداخله اعتیاد به داروی عصر امروز. ‫(مخفف: پِین)
‫من به طور کلی از تجربیات ‫شخصی خودم صحبت می‌کنم.
‫که شاید بهتون کمک کنه در خصوص...
‫تاثیر لوایحی که می‌خواید تصویب کنید رو...
‫روی زندگی افراد متوجه بشید.
‫اگه بوپرنورفین نبود من نمی‌تونستم ‫اکسی‌کانتین رو ترک کنم.
‫مقدار کمی از بوپردورفین، ‫میل به افیون رو کاهش می‌ده.
‫در مقادیر بیشتر حتی اگر بخواید ‫دیگه نمی‌تونید تاثیر افیون رو حس کنید.
‫من از اون دسته افراد خوش‌شانس بودم ‫که تحت درمان فوری پزشکی قرار گرفتم،
‫و به خوبی پشت سر گذاشتمش.
‫طبق قانون پزشکان باید ‫برای تجویز بوپرنورفین،
‫مجوزی در اختیار داشته باشن،
‫که چنین شرایطی برای تجویز ‫اکسی‌کانتین صدق نمی‌کنه.
‫و چنین سیاستی در پزشکی موجب می‌شه ‫درمان افرادی که اعتیاد به مواد دارن،
‫در جامعه تبدیل به یک تابو بشه.
‫محافظت از هیچ جانی نباید تابو بشه.
‫مسئله‌ی اعتیاد نه اخلاقیه و نه کیفری.
‫کاهش آسیبات صرفا به معنی...
‫بازیابی آسیبات وارده ‫از سوی اعتیاد به دارویی نیست،
‫بلکه حتی آسیبات هجوم جامعه ‫و اخلاق‌مداری نسبت به افرادی...
‫که مشکل اعتیاد دارن رو شامل می‌شه.
‫خیلی لطف کردید.
‫خیلی مهمه که نظر شخصی شما ‫از تجربه‌ی کمک‌های پزشکی فوری بوده.
‫- ولی از این موضوع خجالت نمی‌کشم. ‫- درسته.
‫و برای من راهی برای بهبودی نیست.
‫- بلکه خود بهبودیه. ‫- خیلی مهمه که چنین نظری رو بیان کنید.
‫اغلب مردم فکر می‌کنن برای بهبود ‫باید همه‌چیز رو کنار بذارن،
‫که مسلما دیدگاه درستی نیست.
‫- آره، به شدت تابوسازی شده. ‫- بسیارخب. خیلی لطف کردید.
‫دست‌هامون رو قفل کنیم؟
‫[کادر مسکن و تجمع اعتراضی «صدای نیویورک»]
‫[جناب فرماندار، با دست روی دست گذاشتن، ‫اهالی نیویورک دارن جان می‌دن.]
‫عضو کادر مسکن و صدای نیویورک شدیم،
‫که می‌خواستن اقدامی صورت بدن...
‫- به اینجا اومدیم... ‫- به اینجا اومدیم...
‫[اوردوزها را خاتمه دهید!]
‫- تا توجه شما رو... ‫- تا توجه شما رو...
‫- به روز آگاهی از اوردوز جلب کنیم! ‫- به روز آگاهی از اوردوز جلب کنیم!
‫- تابو بسه! ‫- خجالت بسه!
‫در جهت کاهش آسیبات اعتیاد،
‫افراد به فضای امنی دعوت می‌شن ‫و بهشون گفته می‌شه:
‫«ببینید، الان اصلا اهمیتی نداره ‫که اعتیاد شما به چه داروییه.»
‫[آناتینا میشر، روان‌پزشک و عضو پِین]
‫«صرفا می‌خوایم به شکل ایمنی ‫پشت سر بذاریدش.»
‫«و کسی به خطر نیفته.»
‫«این‌شکلی می‌تونید با رعایت بهداشت ‫موادتون رو مصرف کنید.»
‫«اگه نمی‌دونید موادتون چیه، ‫ما می‌تونیم براتون آزمایشش کنیم.»
‫- فرماندار کومو، جوابت چیه؟ ‫- امروز چند نفر مردن؟
‫مرگ و میر رو تموم کنید! ‫مرگ و میر رو تموم کنید!
‫[بخش چهارم: علیه بر باد رفتن ما]
‫اولین بار سال ۱۹۸۸ ‫رفتم کمپ بازپروری.
‫می‌شه گفت جمع دوستانم رو ‫از خودم طرد می‌کردم.
‫خیال می‌کردم قراره برگردم ‫به جامعه‌ای که توش بودم...
‫که بعدش متوجه شدم بیشترشون ‫یا مرده بودن یا رو به موت بودن.
‫سکوت بس است، قیام کنید!
‫[قیام اعتراضی]
‫قیام کنید! بجنگید! ‫با ایدز مبارزه کنید!
‫شده بود عین جنگ جهانی دوم.
‫جلوی چشممون ملت می‌مردن، ‫ولی نمی‌تونستیم کاری کنیم.
‫از گالری «فضای هنرمندان» باهام تماس گرفتن ‫و ازم خواستن نمایشی رو سرپرستی کنم.
‫می‌خواستم موضوع نمایش ایدز باشه.
‫و شنیده بودم که هیچ نمایشی ‫درمورد ایدز درست نکرده بودن.
‫از تمام دوستانم خواستم تا ‫به نوعی مشارکت داشته باشن،
‫چون می‌خواستم مثل جامعه باشه.
‫اولین نمایشی بود که سرپرستی می‌کنم.
‫مرگ و میر دیگه تفکری انتزاعی نیست...
‫که بخوایم تا زمان هشتاد ‫یا نود سالگی به عقب بندازیمش...
‫دیگه هیچ جنبه‌ی مجللی برای ‫عقب انداختن مرگ و میر نیست.
‫دیوید وینارویچ راهنمای معنوی من بود. ‫همچنین راهنمای سیاسی من.
‫[دیوید وینارویچ، هنرمند]
‫فرماندار تگزاس توی رادیو گفت:
‫«اگه می‌خواید ایدز تموم بشه، ‫همجنسگرایان رو بکشید.»
‫و سرپرست رسانه‌ای ایشون گفت ‫که فرماندار داشتن شوخی می‌کردن،
‫و خبر نداشتن که میکروفونشون روشنه.
‫و از طرفی فکر نمی‌کردن به نتایج ‫انتخابات لطمه‌ای وارد کنه.
‫و هر روز اینجا چشم باز می‌کنم.
‫هر روز توی دستگاه قتل و عامی ‫به نام آمریکا چشم باز می‌کنم،
‫در حالی که خونم به شدت جوش اومده.
‫و خط باریکی بین داخل و خارج وجود داره،
‫خط باریکی بین حرف تا عمل،
‫خط باریکی که از خون و ‫بازو و استخوان تشکیل شده.
‫و تمام عمرم به علامت‌هایی ‫که اطرافمون بوده نگاه کردم،
‫که چطور توی رسانه، ‫یا از دهان خود مردم،
‫یا مذهبیون چطور ‫خارج از کلیسای سن‌پاتریک،
‫به سمت مردان و زنان همجنسگرای ‫در حال رژه فریاد زد:
‫«هه هه، سال دیگه همه‌تون می‌میرید! ‫چون همه ایدز می‌گیرید!»
‫[گالری به دلیل نصب و راه‌اندازی تعطیل است.]
‫نان گلدین نمایشی مد نظر داشت که...
‫درمورد انتخاب افراد آشنای خودش بود ‫که مبتلا به ایدز بودن،
‫که با ایدز زندگی کردن.
‫[دیوید آرمسترانگ ‫در خیابان «ب»، ۱۹۸۳]
‫می‌خواست این مفهوم ‫قربانی ایدز رو از بین ببره.
‫[دیوید آرمسترانگ ‫استیون در خانه، ۱۹۸۳]
‫اگه می‌تونم مقاومت کنم ‫پس نمی‌تونم قربانی باشم.
‫از دیدگاه من مسئله جهل نهادینه‌شده‌ی ‫مرتبط با این همه‌گیریه.
‫[دیوید وینارویچ ‫خانه‌ای از «مجموعه‌ی سکس»، ۱۹۸۸ تا ۸۹]
‫[دیوید وینارویچ ‫بخشی از «مجموعه‌ی سکس»، ۱۹۸۸ تا ۸۹]
‫نان همچنان می‌خواست ‫در بحبوحه‌ی این همه‌گیری،
‫[دیوید وینارویچ ‫بخشی از «مجموعه‌ی سکس»، ۱۹۸۸ تا ۸۹]
‫به مسائل جنسی اشاره کنه.
‫[مارک موریسرو ‫جان و جاناتان، ۱۹۸۵]
‫که تمایلات جنسی همیشه بوده، ‫رابطه جنسی ایمن همیشه بوده،
‫[دیوید آرمسترانگ ‫گنارو و کاستاس، ۱۹۸۰]
‫و علی‌رغم اینکه دولت و تاسیسات مذهبی ‫هرچقدر بخواد...
‫روی این اطلاعات سرپوش بذاره، ‫چنین اتفاقاتی تکرار خواهد شد.
‫[پیتر هوجار ‫خودنگاره، ۱۹۷۲]
‫آثار خیلی مهمی رو توی نمایش لحاظ کردیم.
‫[دیوید وینارویچ ‫از پیتر هوجار، ۱۹۸۹]
‫مثل کارهای دیوید، یا پیتر هوجار.
‫[دیوید آرمسترانگ ‫کوکی، ۱۹۷۷]
‫[فیلیپ‌لورکا دی‌کورسیا ‫مکس، ۱۹۸۳]
‫کارهای فیلیپ‌لورکا دی‌کورسیا.
‫[مارک موریسرو ‫خودنگاره‌ای برای برنت، ۱۹۸۰]
‫کارهای مارک موریسرو.
‫[گریر لنکتون ‫رویاهای کثیف، ۱۹۸۹]
‫گریر لنکتون.
‫دریل الیس.
‫[دریل الیس ‫خودنگاره‌ای پز از رابرت ماپلتورپ، ۱۹۸۹]
‫متشکل از آثار هنرمندان ‫شاخص و ناشناس بود.
‫[ویتوریو اسکارپاتی ‫ریه‌هایم چه شد؟ ۱۹۸۹]
‫کل اون نمایش درمورد ‫از دست دادن جامعه‌ای بود.
‫[فیلیپ‌لورکا دی‌کورسیا ‫ویتوریو، ۱۹۸۹]
‫و تلاشی بود برای ‫زنده نگه داشتن میراث افراد.
‫زنگ زدم به دیوید و ازش خواستم ‫که نویسنده‌ی کاتالوگم باشه.
‫چند تا از عکس‌هایی که توی ‫نمایش بود رو براش فرستادم،
‫و گفتم «هر چیزی که دوست داری ‫می‌تونی بنویسی.»
‫«شک نکن از قلمت حمایت می‌کنم.»
‫ازم خواست مقاله‌ی کاتالوگی براش بنویسم،
‫که در خصوص دست و پنجه نرم کردن ‫با ایدز و جوامع مختلف بود.
‫منم شروع کردم به گفتن از ‫تجربیاتی که توی زندگیم داشتم،
‫و پرداختن به تصویر و بازنمایی ‫تمام چیزهایی که توی چارچوب...
‫مبتلا بودن به یک بیماری تابو دیده می‌شه.
‫[شاهدان: علیه بر باد رفتن ما]
‫این رو دوست داشتم که چنین ‫کاتالوگ ریز و کوچیکی،
‫[سازماندهی شده توسط نان گلدین ‫از ۱۶ نوامبر ۱۹۸۹ تا ۶ ژوئیه ۱۹۹۰]
‫با عکس‌های سیاه و سفید کوچیکش،
‫می‌تونست دگرگونی سیاسی بزرگی رو رقم بزنه.
‫در گالری «فضای هنرمندان» ترایبکا،
‫آماده‌سازی‌های نمایش هفته‌ی آینده ‫همچنان ادامه دارد.
‫اما سازمان موقوفه‌ی ملی هنرها ‫کمک مالی خود را لغو کرده است.
‫سازمان موقوفه‌ی ملی هنرها ‫حمایت مالی خود را...
‫از نمایشی هنری در شهر نیویورک،
‫به علت ارتباطش با ایدز و همجنسگرایی،
‫و توهین به حساسیت‌های سیاسی، ‫لغو کرده است.
‫حرف من اینه که این نمایش توسط ‫هنرمندان سازماندهی شده.
‫[سوزان وایت، مدیر گالری «فضای هنرمندان»]
‫توسط عکاسی به نام ‫نان گلدین سازماندهی شده...
‫سوزان وایت که مدیر گالری بود، ‫از بابت قلم دیوید نگران بود،
‫برای همین به سازمان م‌م‌ه اطلاع داد.
‫[شاهدان: علیه بر باد رفتن ما]
‫طبق گزارشات این کاتالوگ جسی هلمز، ‫عضو مجلس سنا رو از بابت...
‫موضع ایشون نسبت به همجنسگرایی ‫مورد انتقاد قرار داده،
‫و کاردینال اوکانر نیویورک را ‫«آدم‌خواری چاق در دامنی مشکی» خطاب کرده.
‫- به نظرت بازم باهات تماس می‌گیرن؟ ‫- هر لحظه ممکنه بگیرن.
‫در چه مورد؟ به نظرت علتش چیه؟
‫لابد کاردینال اوکانر می‌خواد تماس بگیره،
‫و حمایت مستقیمش از اظهاراتم رو ابراز کنه.
‫و اذعان کنه که با خوردن نان بدن مسیح، ‫عملا آدم‌خوار محسوب می‌شه.
‫و آره، تمایل زیادی به پوشیدن ‫دامن مشکی داره.
‫و آدم چاق، دورو... و بی‌اخلاقیه.
‫[م‌م‌ه از حمایت مالی ‫نمایش سیاسی کناره‌گیری می‌کند.]
‫بعد اینکه اولین اخبارش چاپ شد، ‫دیوید با ناراحتی بهم زنگ زد،
‫و بهم گفت که می‌خوان ‫بخشی از متنش رو حذف کنن.
‫بخش «آدم‌خوار چاق در دامنی مشکی».
‫به نظرم خیلی اقدام خطرناک و ترسناکیه.
‫به نظرم اگه چنین اتفاقاتی ‫تداوم پیدا کنه، موجب شیوع شدید...
‫مک‌کارتیسم و کنار گذاشتن هنرمندان می‌شه.
‫ماجرا از این قراره که وجه هنری ‫این نمایش از بین رفته بود.
‫و مشخص شد رنگ و بویی که ‫این نمایش در حال حاضر گرفته،
‫[جان فرانمایر، رئیس هیئت مدیره‌ی ‫موقوفه‌ی ملی هنرها]
‫به هیچ عنوان هنری نیست.
‫حتی لئونارد برنستاین آهنگساز ‫درگیر حواشی این نمایش شد.
‫درست پس از رد کردن ‫جایزه‌ی نشان ملی هنر،
‫به علت کناره‌گیری م‌م‌ه ‫از حمایت مالی از این نمایش.
‫بخش خنده‌دارش برای من اینه که ‫اگه در این دوره و زمونه،
‫تصاویر و کلماتی از جانب کسانی ‫که قدرت بالایی توی جامعه دارن،
‫بتونه انقدر حاشیه درست کنه... ‫پس قبول دارید خیلی جالبه؟
‫چون یعنی کنترل اطلاعات دولتی ‫شکافی توی دیواره‌اش داره.
‫الو. بله.
‫سلام...
‫اوضاع بدجور قمر در عقرب شده.
‫آلفونس داماتو در مجلس سنا، ‫کاتالوگ هنری را پاره کرد...
‫چطوری می‌خوان وجه سیاسی ‫ایدز رو منکر بشن؟
‫اینکه من ممکنه سال ۱۹۸۹ بر اثر ‫ابتلا به ایدز بمیرم، سیاسی نیست؟
‫اینکه من بیمه‌ی سلامت ندارم،
‫و نمی‌تونم به مراکز سلامت ‫دسترسی داشته باشم،
‫اون‌وقت این سیاسی نیست؟
‫به ویتوریو گفته بودن سه ماه زنده می‌مونه. ‫اونم شروع کرد به نقاشی کردن.
‫تا یک سال و نیم بعدش همچنان زنده موند.
‫این عکس مراسم یادبود ویتوریوئه.
‫کوکی دیگه نمی‌تونست صحبت کنه.
‫مدام باید حرف‌هاش رو می‌نوشت. ‫که بقیه بفهمن چی می‌خواد یا لازم داره.
‫بعد شارون برگشت تا از کوکی مواظبت کنه.
‫برای من عکس شارون که داره ‫از کوکی مواظبت می‌کنه...
‫تصویر عشق واقعیه.
‫خونم به جوش اومده بود.
‫«فلان پزشک، بیسار پزشک رو بگیر. ‫بالاخره یکی می‌تونه کمکش کنه.»
‫«بالاخره که باید بشه درستش کرد. ‫شک ندارم درمانی براش هست.»
‫که بعدش متوجه شدیم ‫به هیچ پزشکی نمی‌شه زنگ زد.
‫صرفا برام... اصلا منطقی نبود.
‫[کوکی میولر، بازیگر و نویسنده، ‫در سن چهل سالگی فوت کرد.]
‫[دوروثی میولر (ملقب به کوکی) چهل ساله، ‫در مرکز سلامت کابرینی از دنیا رفت.]
‫مراسم یادبود کوکی رو توی ‫کلیسای سن‌مارک گرفتیم.
‫و درست روز بعدش، ‫افتتاحیه‌ی کتاب «شاهدان» بود.
‫اسم من دیوید وینارویچه.
‫این متن رو به یاد پیتر هوجار،
‫کیث دیویس، بیبی اسمیت، ‫کوکی میولر و ویتوریو می‌خونم.
‫یکی از اولین قدم‌های ‫به اشتراک گذاشتن عزای شخصی،
‫[روزی که جهان بی‌هنر بود ‫گزیده تصویر «در یادبود»، ۱۹۸۹]
‫از طریق آیین یادبود ماست.
‫در طی پنج سال اخیر من توی ‫مراسمات یادبود زیادی شرکت کردم،
‫و توی آخرین مراسمی که بودم،
‫متوجه شدم احساسی مثل خشم درونم بود.
‫و علت این خشم...
‫علت خشمم این بود که این مراسم ‫خارج از اتاقی که درش اجرا می‌شد،
‫به اون شدت طنین‌انداز نبود.
‫در عین حال نگران بودم که دوستان،
‫تبدیل به تابوت‌بران حرفه‌ای بشن،
‫و حین بازنویسی متن یادبودشان، ‫انتظار مرگ عاشقان،
‫دوستان، و همسایگان خودشون رو بکشن،
‫تا کم و کاستی برای مراسم کسی نذارن، ‫به جای اینکه مراسم ساده‌ای از این زندگی...
‫مثل فریاد زدن در خیابان‌ها رو اجرا کنن.
‫ما باید بگیم چه هنری ارزشمنده! ‫نه کلیسا، نه دولت!
‫[شاهدان: علیه بر باد رفتن ما ‫شب افتتاحیه]
‫برید توی پیاده‌رو. ‫نمی‌تونید توی خیابون باشید.
‫با خودم تصور می‌کنم چی می‌شد اگه ‫وقتی عزیزی یا غریبه‌ای بر اثر ایدز می‌میره،
‫مردم به جای یادبود، تظاهرات کنن.
‫تصور می‌کنم چی می‌شد اگه...
‫وقتی عزیزی یا غریبه‌ای بر اثر ایدز می‌میره،
‫یا از این بیماری،
‫دوستان و عاشقان و همسایه‌هاشون ‫جنازه‌ی اون‌ها رو توی ماشین بذارن،
‫با سرعت صدها کیلومتر در ساعت ‫به واشینگتن دی‌سی ببرن،
‫از دروازه‌های کاخ سفید رد بشن،
‫و قبل از ورودی اصلی بایستن،
‫و جنازه‌ی بی‌جان عزیزشون رو ‫روی پله‌ها رها کنن.
‫لب کلام اینکه حتی یک اقدام کوچیک...
‫در جهت مقصر دونستن کسی ‫برای این همه‌گیری مرگبار،
‫اگه در عموم انجام بشه، ‫برای من یک دنیا ارزش داره.
‫لب کلام اینکه باید روش خودمون ‫برای ارتباط و اعتراض رو پیدا کنیم.
‫نمی‌شه برای بازتاب نیازها و احساسات ما،
‫به رسانه‌ها اعتماد کرد.
‫م‌م‌ه، بلیت‌هات رو نفروش! ‫هنر یعنی سکس و سیاست!
‫کمی بعد از شب افتتاحیه، ‫مارک موریسرو فوت کرد.
‫دیوید وینارویچ سال ۱۹۹۲ فوت کرد.
‫راستش مردم زیاد خشم و خستگی...
‫اون سال‌ها رو درک نمی‌کنن.
‫درک نمی‌کنن چه دورانی رو پشت سر گذاشتیم.
‫و همچنان این درد ریشه‌کن نشه.
‫هیچ‌وقت دست از سرمون برنمی‌داره.
‫دیوید آرمسترانگ سال ۲۰۱۴ از دنیا رفت.
‫راستش ما مدت زیادی از ‫عمرمون رو کنار همدیگه گذروندیم.
‫ده‌ها سال رفاقت داشتیم.
‫خیلی‌ها کمک مالی خانواده‌ی ‫سکلر رو رد کردن،
‫از جمله موزه‌ی گوگنهایم، مِت، تِیت،
‫و گالری پرتره‌ی ملی، ‫در کنار موسسه‌های پزشکی در سراسر جهان.
‫باید درخواست کنیم که موزه‌ی لوور ‫کنار ما باشه و صدامون رو بشنوه،
‫و اولین موزه‌ای باشه که ‫اسم این افراد رو حذف می‌کنه.
‫[دو هفته بعد، لوور اولین موزه‌ای شد ‫که اسم سکلر رو حذف می‌کنه.]
‫[هیچ موزه‌ی دیگه‌ای چنین اقدامی انجام نداد.]
‫[موزه‌ی ویکتوریا و آلبرت]
‫[حیاط بخش مجموعه‌ی سکلر]
‫[نام سکلر را حذف کنید]
‫[بخش پنجم: راه گریز]
‫- می‌شه سوالی ازتون بپرسم؟ ‫- بپرس.
‫- وقتی اوردوز کردید تنها بودید؟ ‫- آره.
‫کاملا تنها.
‫فکر می‌کردم هروئینه، برای همین ‫با دماغ کشیدمش. ولی فنتانیل بود.
‫خیلی‌ها فنتانیل مصرف می‌کنن. ‫ولی من براش آماده نبودم.
‫بعد در جا بی‌هوش شدم. ‫هیچی نمی‌دیدم.
‫دوباره هوشیار شدم، ‫و بعد دوباره بی‌هوش شدم.
‫کسی کمک نکرد به هوش بیام، ‫خود به خود برگشتم.
‫واقعا خیلی شانس آوردم ‫که بدون کمک کسی به هوش اومدم.
‫یعنی تمام قضاوت‌های مردم ‫درمورد افرادی که اعتیاد دارن،
‫فارغ از درک اینه که...
‫بدون اون مواد چه بلایی سر فرد معتاد میاد.
‫فارغ از درک اینکه ترک کردن چطوریه.
‫گیرنده‌های مغز آدم از مواد ‫افیونی محروم می‌شه،
‫جوریه که انگار مغز هیچ محافظتی ‫در مقابل هیچ دردی انجام نمی‌ده.
‫فقط جنبه‌ی جسمی‌اش نیست.
‫انگار تاریک‌ترین جاییه...
‫...که آدم ممکنه بره. ‫مثل تاریکی روح می‌مونه.
‫غیر قابل تحمله.
‫[حافظه‌ی از دست رفته، ۲۰۱۹ تا ۲۰۲۱] ‫[گزیده تصاویر دیجیتال - آهنگساز: میکا لوی]
‫خیلی‌خب. حالا رسیدم.
‫هر موقع خواستی می‌تونی بیای اینجا.
‫- الو. ‫- سلام.
‫- چی گفتی؟ ‫- گفتم توی رستورانم.
‫هر موقع خواستی می‌تونی بیای.
‫- خوبه. چقدر تونستی گیر بیاری؟ ‫- همون‌قدر که خواستی.
‫- بله؟ ‫- سلام.
‫- شما؟ ‫- هنوز دراز کشیدی؟
‫نه، من اصلا نرفتم بخوابم.
‫می‌دونی چی برام خیلی عجیبه؟
‫کل امروز داشتم بهش فکر می‌کردم.
‫آدم بدبخت نیازی به همراه نداره. ‫در این مورد... آدم بدبخت فقط توجه می‌خواد.
‫[پِین ۳۵ هزار دلار به اتحادیه‌ی ‫بازماندگان شهری داد،]
‫[تا دستگاهی تهیه کنند که کارش ‫تحلیل مواد مصرفی افراد است.]
‫بازار به شدت کثیف شده بود. ‫حتی می‌شه گفت کشنده.
‫فنتانیل به تمام موادها رسیده بود.
‫توی این فنتینال نداره؟
‫فنتینال یک نقطه‌ی اوج داره، ‫کوکائین دو تا داره.
‫و اعدادشون کمی با همدیگه فرق داره.
‫- خیلی‌خب. ‫- اینجا حتی انحرافی توی خطش داره.
‫می‌خوای پول‌های خونی که ‫درست کردی رو نشونشون بدی؟
‫نه، اینکه خون داره خوبه. ‫وگرنه ضایع می‌شه که پول تقلبیه.
‫[پرودو فارما برای جلوگیری از تقریبا ‫سه هزار طرح دعوی حقوقی مدنی،]
‫[اعلام به ورشکستگی می‌کند.]
‫- مطالبه‌مون چیه؟ ‫- مطالبه‌ی ما اینه که...
‫«پرودو ورشکست شده، ‫ولی سکلرها ورکشست نشدن.»
‫«ثروت شخصی‌شون کاملا ‫با اکسی‌کانتین به دست اومده،»
‫«و باید این ثروت ازشون گرفته بشه.»
‫گمونم مطالبه‌مون اینه که نذاریم ‫سکلرها از زیر قتل‌هاشون فرار کنن.
‫می‌خوایم پولشون گرفته بشه ‫و اینکه می‌خوایم کجا خرج بشه.
‫شرکت پرودو در نهایت ‫اعلام به ورشکستگی کرد.
‫می‌شه گفت این اقدام پرودو ‫راه گریز خوبی براشون ساخته،
‫چون شرکت پرودو عملا برگشته گفته:
‫«ببینید، متوجهیم کلی طرح دعوی مطرح شده،»
‫«ولی منابع کافی برای دفاع از خودمون ‫علیه این شکایت‌ها نداریم،»
‫«برای همین اعلام ورشکستگی می‌کنیم.»
‫«چون جیبمون دیگه خالی شده.»
‫ولی بعدها متوجه شدیم که ‫علت خالی شدن جیب شرکت،
‫که منجر شد به اعلام ورشکستگی پرودو، ‫این بود که از ده سال پیش،
‫خانواده‌ی سکلر بی سر و صدا ‫داشتن پول‌هاشون رو از شرکت خارج می‌کردن.
‫خلاصه قبل از اعلام ورشکستگی ‫ده میلیارد دلار از شرکت خارج کردن.
‫- این پول‌ها مال کیه؟ ‫- پول‌های ماست!
‫- خون کی روشه؟ ‫- خون ماست!
‫- به نظرت می‌تونن از زیرش فرار کنن؟ ‫- معلومه. می‌تونن.
‫من هیچ‌وقت انتظار نداشتم ‫بابت اعمالشون محاکمه بشن.
‫گمون نکنم این مقدار پول رو بشه ‫از خانواده‌ی میلیاردری گرفت.
‫مسخره اینه که دادگاه حقوقی داره درمورد ‫بحران اجتماعی تصمیم‌گیری می‌کنه.
‫مشکل همین‌جاست.
‫خلاصه من از اولش حضور داشتم.
‫بعد فکری به ذهنم رسید و گفتم:
‫«بیاید این کنش‌گری رو وارد ‫فضای دادگاهی کنیم.»
‫[مایک کوئین، وکیل و عضو پِین ‫کمیته‌ی ویژه‌ی پاسخگویی]
‫و از اون‌موقع توی دادگاه ‫با همدیگه درگیر بودیم.
‫و دفعه‌ی اول زیاد با روی خوشی ‫ازمون پذیرایی نشد.
‫ما مثل قاتل‌های حرفه‌ای هستیم که ‫سریع می‌ریم داخل کار رو تموم می‌کنیم.
‫به وکیل پرودو گفته بودم که ‫دارم رایگان فعالیت می‌کنم.
‫برگشت گفت «جان؟».
‫می‌گفت «جان؟ چی گفتی؟»
‫چون خودشون برای این پرونده،
‫ماهیانه سی میلیون هزینه‌ی ‫قانونی و حرفه‌ای دارن.
‫تقریبا هشتاد وکیل و شنونده ‫توی این تماس حضور داره.
‫که خیلی زیاده.
‫صبح بخیر، قاضی درین هستم. ‫این جلسه کاملا تلفنی برگزار می‌شه.
‫[دادگاه ورشکستگی پرودو فارما ‫جلسه‌ی آنلاین]
‫این جلسه در خصوص رسیدگی ‫به پرونده‌ی پرودو فارماست.
‫جناب قاضی، به نظر ما ‫مشکل بزرگی این وسط وجود داره.
‫به نظرمون فرآیند مد نظر ‫وزارت دادگستری اشتباه بوده.
‫و نتیجه‌اش که به برای من و موکلانم ‫به شدت گیج‌کننده بوده،
‫نتیجه‌ی اشتباهی بوده.
‫وزارت دادگستری نه از ‫قربانیان پرودو دعوت کرد،
‫نه مردم، و ظاهرا نه از هیچ‌یک ‫اعضای مجلس و سنا دعوت نکرده.
‫مذاکره بین دو طرف وزارت دادگستری ‫و شرکت پرودو یا خانواده‌ی سکلر،
‫به تنهایی برای اتخاذ ‫چنین تصمیمی کافی نیست.
‫عملا موکلان من نقش ‫روح کریسمس گذشته رو دارن،
‫و می‌خوان به گوش شما برسونن که در سال ۲۰۰۷،
‫متوجه مشکلی شدن، ‫و این مشکل شدتش بیشتر شد،
‫و الان لحظه‌ی ماست... ‫یعنی لحظه‌ی اون‌هاست،
‫تا به شما بگن که باید از ‫امنیت آینده اطمینان حاصل کرد.
‫بسیارخب... ممنون.
‫صبح بخیر جناب قاضی، ‫همچنین صبح تمام شنوندگان جلسه بخیر.
‫[صدای مارشال هوبنر، وکیل پرودو]
‫جناب قاضی، آقای کوئین به کرات...
‫از عبارت «پرودو یا سکلر» استفاده کرده.
‫و این تصور رو القا می‌کنه که ‫پرودو و سکلر با همدیگه همکاری می‌کنن،
‫و نه تنها که موثر نیست،
‫بلکه اصلا عادلانه نیست.
‫واقعا حالمون رو گرفت.
‫دستت درد نکنه مایک. دستت درد نکنه ‫که رفتی و برامون جنگیدی.
‫از این بابت شدیدا مفتخرم که... ‫دست به کار شدیم.
‫این مسئله که گروه ما داره...
‫توی دادگاه ورشکستگی با تمام زورش می‌جنگه،
‫- خیلی برام جالبه. ‫- آره، خیلی بامزه‌ست.
‫واقعا خفنه.
‫احتمالش هست که اتهامات کیفری وارد بشه؟
‫نه.
‫ساختار این طرح دعوی جوریه ‫که اگه دادگستری بخواد...
‫اتهامات کیفری علیه سکلرها مطرح کنه،
‫کل قضیه‌ی ورشکستگی رو بدتر می‌کنه.
‫یعنی به طرز موثری از مسئولیت کیفری گریختن.
‫«خانواده‌ی سکلر برای حل اختلافات ‫مایل به پرداخت شش میلیارد دلار،
‫[در ازای مصونیت مدنی خود، وارثان، ‫همکاران و شرکت خصوصی‌شان، شدند.]
‫[خسارت بحران اوردوز در آمریکا ‫یک تریلیون دلار است.]
‫ما تا دادگاه ورشکستگی پیگیر این افراد شدیم،
‫_
‫و به وضوح می‌بینیم که چطور ‫از سیستم قضائی سو استفاده می‌کنن.
‫عدالت فقط و فقط برای میلیاردها وجود داره.
‫برای همین فقط می‌شه امیدوار بود ‫که مبلغ این توافق طرفین،
‫که قراره به دست دولت برسه، ‫خرج جاهای درستی بشه.
‫که خرج مراکز کاهش آسیبات بشه، ‫نه مراکز پلیسی.
‫که خرج گروه‌هایی مثل شما بشه ‫که جان مردم رو نجات می‌دید.
‫روند دادگاه فدرالی به این شکله.
‫هرچند دادگاه آنلاین برگزار می‌شه،
‫اما قوانین دادگاه فدرالی ‫همچنان اعمال می‌شه.
‫[به دستور دادگاه در دادگاه ورشکستگی، ‫شهادت قربانیان سکلر الزامی است.]
‫بله.
‫اجازه بدید تایید کنم، ‫دیوید سکلر رو روی صفحه می‌بینیم.
‫[دیوید سکلر، عضو سابق هیئت مدیره‌ی پرودو]
‫و ترسا سکل رو اینجا می‌بینیم.
‫[ترسا سکلر، عضو سابق هیئت مدیره‌ی پرودو]
‫همچنین ریچارد سکلر...
‫پشت خط هستن و تا پایان جلسه ‫پشت خط می‌مونن.
‫دکتر سکلر، می‌شه تایید کنید؟
‫بله جناب قاضی، بنده پشت خط هستم ‫و صدای شما رو می‌شنوم.
‫[صدای ریچارد سکلر، رئیس سابق پرودو]
‫قبل اینکه شروع کنیم، ‫می‌خواستم مسئله‌ای رو روشن کنم.
‫گمونم ریچارد گفت که داره گوش می‌ده.
‫گمونم ایشون باید بگه که ‫داره تماشا می‌کنه،
‫ایشون قراره ویدیو رو ببینه ولی ندیده.
‫می‌شه لطفا تایید کنید؟
‫تایید می‌کنم، من... تا تهش رو دیدم.
‫بسیارخب، خیلی مهم بود. ‫مرسی که اشاره کردید آقای پرایس.
‫خب، اولین استشهادیه رو ‫تیفانی اسکات ارائه می‌ده.
‫ریچارد، دیوید، ترسا.
‫ما هیچ‌وقت همدیگه رو ندیدیم،
‫ولی حس می‌کنم به واسطه‌ی اکسی‌کانتین ‫سابقا با همدیگه آشنایی پیدا کردیم.
‫تا حالا برای یکی از بچه‌هاتون ‫کیت نارکان تهیه کردید؟
‫تا حالا بچه‌تون رو از اوردوز نجات دادید؟
‫من دادم.
‫با هیچ کلمه‌ای نمی‌تونم دردم رو بیان کنم.
‫ماه مه سال ۲۰۲۰، دخترم رو در حالی که ‫واکنشی نشون نمی‌داد،
‫بی‌جان کنار تختم پیدا کردم. ‫کنار تخت مادرش.
‫بابت این فریب و وحشتی که ‫مرتکب شدید باید خجالت بکشید.
‫روزی که ترنت بهم گفت ‫به اکسی‌کانتین معتاد شده رو یادمه.
‫از محوطه‌ی دانشگاه آلاباما باهام تماس گرفت.
‫توی صداش ترس شدیدی حس می‌کردم.
‫سه ساعت راه رو تا اونجا رفتم، ‫و توی بغل همدیگه گریه کردیم.
‫«بابا، نمی‌تونم از اکسی دست بکشم. ‫بابا، گمونم قراره بمیرم.»
‫- و در نهایت مرد. ‫- واقعا دلخراشه.
‫کمی بعد اینکه اکسی‌کانتین رو منتشر کردید، ‫با مواد افیونی شما سر و کار داشتم.
‫و من یکی از بازماندگان ‫طمع شرم‌آور شما هستم.
‫امیدوارم تمام چهره‌هایی...
‫تمام چهره‌های قربانیانتون ‫هر لحظه جلوی چشمتون باشه...
‫- عمرا. ‫- ...و به سراغ رفتگانتون بره.
‫ممنون.
‫نفر بعدی نان گلدینه.
‫خوشحالم که بالاخره رو در رو ‫با خانواده‌ی سکلر حرف می‌زنم.
‫اون «مثلا» عذرخواهی خانواده‌ی سکلر، ‫که توسط دادگاه مقرر شده بود،
‫به شدت برای ما که از این افراد ‫زخم خوردیم، توهین‌آمیز بود.
‫اونم از جانب خانواده‌ای ‫که مسبب اصلی این بحرانه،
‫که منجر به مرگ بیش از ‫نیم میلیون آمریکایی شده،
‫و صدمات جبران‌ناپذیری به نسل‌های آینده زده.
‫با این حال به واسطه‌ی قرار دادگاه، ‫نه فقط برای خودشون،
‫بلکه برای سکلرهای نسل آینده ‫مصونیتی شامل حالشون شده.
‫پرودو توی دادگاه فدرالی محکوم شد،
‫ولی مالکان خصوصی این شرکت ‫تحت پیگرد قرار نگرفتن.
‫امیدواریم وزارت دادگستری ‫پیگیر اتهامات کیفری باشه.
‫ممنونم.
‫بسیارخب، ممنون.
‫[تماس ضبط‌شده اورژانس]
‫دارن میان سمت شما. ‫بهشون گزارش داده شده.
‫چیزی مصرف کرده؟
‫نمی‌دونم. قبلا مصرف می‌کرد.
‫وای خدا.
‫- گفتید بیست سالشه؟ ‫- بله.
‫- اسمش چیه؟ ‫- چی گفتید؟
‫- اسمش چیه؟ ‫- برایان...
‫- توی راهیم، خب؟ ‫- ممنون جناب.
‫مدت ۴،۸۰۴ روز.
‫ریچارد، اگه هنوز داری گوش می‌دی،
‫از اون تماس وحشتناک انقدر می‌گذره.
‫این مدت رو با دردی گذروندم...
‫که ناشی از مرگ بچه‌ی خودم بود. ‫دردی که هیچ‌وقت درکش نمی‌کنی.
‫من صرفا می‌تونم بیشتر روی...
‫درد و رنج کریستی تاکید کنم. ‫دردی که مسلما همه‌مون حسش می‌کنیم.
‫می‌خواستم به خانواده‌ی سکلر بگم ‫بعد اتمام این جلسه‌ی دو ساعته،
‫می‌تونید شونزده نفر دیگه ‫به فهرست کشته‌هاتون اضافه کنید.
‫[بخش ششم: خواهران]
‫از پدرم خواستم سوابق بیمارستانی ‫خواهرم رو بهم بده.
‫و بدون اینکه حتی بخونشون ‫سوابق رو بهم داد.
‫[سوابق خانم باربارا گلدین]
‫خلاصه جعبه‌ای پیدا شد...
‫که من بهش می‌گفتم «جعبه‌ی مدارک مهم».
‫[بعد کار کردن با این دختر جوان، ‫متوجه شدم که به شدت ترسیده.]
‫تاریخچه‌ی بیمارستانی باربارا بود که ‫می‌تونستم بخونم. ولی خیلی ترسیده بودم.
‫می‌خواستم ازش باخبر بشم، ‫ولی دلم نمی‌خواست بفهمم.
‫[...تست رورشاک...]
‫[...آینده رو با تمام زیبایی ‫و خون‌ریزی‌هاش می‌بینه...]
‫نمی‌دونستم اولین جایی که ‫فرستاده بودنش یتیم‌خانه بود.
‫که بعد پرده‌های اونجا رو ‫آتیش زد و فرار کرد.
‫[پرده‌های اتاقش را آتش زد.]
‫باربارا رو «نوجوان سرکش» خطاب کرده بودن.
‫[رفتارهای خانم گلدین هیجانی، ‫سرکشانه و پر از غیض است.]
‫گفته شده در مصاحبه‌ای ‫یک روان‌پزشک گفته بود...
‫که همسر آقای گلدین باید بستری بشه، ‫نه دختر ایشون.
‫که این توی سوابق بیمارستان هم نوشته شده.
‫[مدارک زیادی دال بر این است که بستری نشدن ‫خانم گلدین برای باربارا مضر است.]
‫چندین سال یکی از اعضای خانواده‌ی مادرم ‫ازش سو استفاده‌ی جنسی می‌کرد.
‫[ایشون می‌خواد با حذف دخترش از زندگی خودش، ‫به مشکلات ریشه‌ای خودش رسیدگی کنه.]
‫و بعد اینکه خواهرم به بلوغ رسید، ‫مادرم نتونست باهاش کنار بیاد.
‫[رفتار بیمار، رفتار یک نوجوان عادی است. ‫والدین به درستی با او برخورد نمی‌کنند.]
‫خواهرم نمی‌دونست چطور خودش رو بروز بده. ‫هیچ درکی از بلوغ نداشت.
‫بیماری روانی نداشت.
‫متوجه شدم چقدر براش سخت بوده ‫که زنده بمونه.
‫خیلی دلش می‌خواست خونه‌ای داشته باشه.
‫اگه کسایی رو پیدا می‌کرد ‫که بتونن بهش عشق بورزن،
‫الان زنده بود.
‫[خواهران، قدیسان و سیبل‌ها ‫گزیده تصاویر سه‌قطعه‌ای، ۲۰۰۴ تا ۲۰۲۱]
‫افراد حاضر به پلیس گفتن که کمی قبل حادثه،
‫خانم گلدین رو دیده بودن...
‫که می‌پرسید قطار بعد ساعت چند می‌رسه.
‫کمی قبل از ساعت ۵:۳۰: عصر، ‫خانم گلدین دفترچه جیبی‌اش رو...
‫کنار ریل گذاشت، و در حالی که ‫قطار کپیتول لیمیتد نزدیک می‌شد،
‫روی ریل دراز کشید.
‫مهندس قطار به پلیس گفت که ایشون رو دیدن ‫و بلافاصله ترمزها رو کشیدن،
‫ولی موفق نشدن قطار رو متوقف کنن.
‫متخصص آسیب‌شناسی مرگ ایشون رو ‫با عنوان خودکشی ثبت کرد.
‫سایر شرایطی که در مرگ ایشون نقش داشته: ‫افسردگی روانی شدید.
‫آخه مشکل از اینجاست. ‫آدم با این حرف‌ها بزرگ می‌شه که...
‫«چنین اتفاقی نیفاد. چنین چیزی ندیدی.»
‫«چنین چیزی نشنیدی». ‫اون‌وقت آدم چی کار کنه؟
‫اون‌وقت چطور به خودش باور داشته باشه؟ ‫چطور به خودش اعتماد کنه؟
‫چطور همچنان به خودش اعتماد کنه؟
‫و چطور به دنیا نشون بده...
‫که چنن تجربیاتی داشته؟ ‫یا چنین چیزهایی شنیده؟
‫برای همینه که من عکس می‌گیرم.
‫- نان، چی کار می... ‫- خوشگل شدی. خیلی ناز شدی.
‫- نان، صدا رو هم ضبط می‌کنه؟ ‫- معلومه.
‫[تصاویری از مستند ناتمام]
‫خاک عالم!
‫بیا عزیزم.
‫مامانم عشق رقصه.
‫می‌خواد به شوهر پیرش یاد بده ‫چطوری قر کمرش رو خالی کنه.
‫از این رقص خوشم میاد...
‫- بیا وسط مامان! ‫- بیا وسط دیگه.
‫پدر و مادرم صلاحیت فرزنددار شدن نداشتن.
‫بچه‌دار شدن چون ازشون ‫انتظار داشتن که بچه بیارن،
‫نه اینکه خودشون انسان دیگه‌ای رو پرورش بدن.
‫چه خوب می‌رقصید!
‫- آره، ولی بالاتر نگهش دار. ‫- اینجا خوبه؟
‫- آره، قشنگ شد. ‫- می‌بینی؟
‫باربارا نان رو خیلی دوست داشت. ‫خیلی با همدیگه صمیمی بودن.
‫وقتی مرد با خودش دفترچه‌ی جیبی داشت. ‫کتار کوچولویی از سرودهای مذهبی.
‫و توش کلی نقل قول‌های قشنگ از...
‫- کنراد داشت. ‫- کتاب قلب تاریکی داشت.
‫از جوزف کنراد. اونم عین نان بود. ‫حسابی اهل کتاب.
‫نقل‌قول‌هاش رو طبقه‌ی بالا دارم، ‫ولی توشون...
‫- می‌شه نگهش داری؟ ‫- آره.
‫- تو برو نقل‌قول‌ها رو بیار. ‫- نگهش دار.
‫- نقل‌قولی درمورد حسرت بود. ‫- آره، حسرت بی‌پایان.
‫الان روشنه؟
‫نقل قولی از قلب تاریکی...
‫و روی تکه کاغذی نوشته شده بود؟
‫«بس مضحک این زندگی ‫که گویی چیدمانی‌ست...»
‫«از منطقی بی‌رحمانه به سوی هدفی بیهوده.»
‫«بیشترین امید انسان به یافتن ‫دانش خودشناسی است،»
‫«...که دیر آن را فرا می‌گیرد.»
‫«و پیشمانی‌هایی بی‌پایان را ‫با خود به همراه می‌آورد.»
‫[بس مضحک این زندگی ‫که گویی چیدمانی‌ست...]
‫[از منطقی بی‌رحمانه به سوی هدفی بیهوده.]
‫[بیشترین امید انسان به یافتن ‫دانش خودشناسی است،]
‫[...که دیر آن را فرا می‌گیرد.]
‫[و پیشمانی‌هایی بی‌پایان را ‫با خود به همراه می‌آورد.]
‫گمونم این داستان حائز اهمیت باشه. ‫نه فقط برای من، بلکه برای جامعه...
‫داستانی درمورد انطباق و انکار.
‫و همچنین درمورد تابو.
‫مسائل اشتباهی برای انسان مثل راز می‌شه. ‫و همین موجب نابودی‌شون می‌شه.
‫خواهرم یکی از قربانیان این تابو بود، ‫ولی می‌دونست چطور باید باهاش بجنگه.
‫سرکشی خواهرم... نقطه‌ی شروع ‫سرکشی من شد.
‫راه زندگیم رو نشونم داد.
‫- یک دقیقه دوربین رو خاموش کنیم. ‫- باشه.
‫عه، عجب.
‫[چهار سال پس از اولین اقدامات پِین،]
‫[موزه‌ی مِت تابلویی که نام ‫سکلر رویش بود را پایین آورد.]
‫وای.
‫موفق شدیم جیگر.
‫چهار سال زحمت کشیدیم. ‫کنگره که هیچ زحمتی نکشید.
‫وزارت دادگستری هنوزم کاری نکرده.
‫دادگاه ورشکستگی که... ‫حتی کوچکترین پیگردی انجام نداد.
‫دادگاه کاملا ازشون حمایت کرد.
‫و فقط اینجا بود که محکومشون کرد، ‫فقط اینجا.
‫که یعنی موفق شدیم.
‫وای...
‫وای خدایا. چه حس خوبی داره.
‫- محشره. ‫- حرف نداره.
‫- سکلرها الان «منابع خصوصی» هستن. ‫- تکون نخور.
‫ولی ننوشته چه «منابع خصوصی»ای.
‫خیلی قشنگه!
‫- وای پسر. ‫- خیلی باحاله!
‫حتی باورش سخته.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: telegram: @bollbolljan ::. .:: instagram: @bollbolljan_Com ::.
‫[پس از این اقدام موزه‌ی مِت، ‫اسم سکلر از موزه‌هایی از جمله...]
‫[گوگنهایم، بریتانیا، گالری سرپنتین،]
‫[و دانشگاه‌ها و موزه‌های مختلفی حذف شد.]
‫[سکلرها به فیلمسازان گفتند اطلاعاتی...]
‫[از اعضای پِین و مطبوعات ‫جاسوسی کرده‌اند، «نادرست» است.]
‫[همچنین گفتند از ۱۰.۴ میلیاردی ‫که پیش از ورشکستگی پرودو،]
‫[بین اعضای خانواده تقسیم شده بود، ‫بیش از نیمی از آن...]
‫[صرف مالیات و سرمایه‌گذاری ‫در شرکت‌های دیگر شد.]
‫[بحران اوردوز در آمریکا بیش از ‫نیم میلیون تلفات به بار آورد.]
‫[مارس ۲۰۲۲ بیشترین میزان مرگ سالانه را ‫با بیش از ۱۰۹ هزار مرگ ثبت کرد.]
‫[موسسه‌های کنشگران، از جمله پِین، ‫همچنان برای مراکز جلوگیری از اوردوز،]
‫[و مراکز کاهش آسیبات، تلاش می‌کنند.]
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.