..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏ .:: www.bolboljan.net ::.
‫آپریل سال 1990 ‫در اوکلاهاما سیتی آخر شب است.
‫دو سه نفر سوار بر وانتی ‫در جاده رانندگی می کنند.
.‫و نوعی زباله را می بینند
‫و سپس در کنار جاده جسدی ‫را می بینند.
‫و به نظر می رسد یک ‫زن جوان، یک زن مو بلوند باشد.
.‫و با آمبولانس تماس می گیرند
،‫او به سرعت به بیمارستان منتقل می شود
،‫و در نهایت سر و کله شوهرش ‫کلارنس پیدا می شود.
‫او می گوید که نام این زن تونیا هیوز .‫است، و او یک رقصنده در شهر تولساست
‫و اینکه آنها یک پسر ‫کوچک به نام مایکل دارند.
‫این مرد از همسرش بسیار بزرگتر است
.‫و رفتاری عجیب و غریب دارد
‫بنابراین، پزشکان، در حالی ،‫که به معاینه او ادامه می دهند
،‫آنها کبودی های قدیمی را .‫روی بدن این زن می بینند
.‫آسیب های قدیمی را می بینند
.‫این عکس ایرادی دارد
.‫در نهایت، او فوت می کند
‫دخترانی که تونیا با آنها می رقصید .‫می خواهند خانواده اش را پیدا کنند
‫پس با این زن تماس می گیرند و به .‫او می گویند که دخترش مرده است
‫و او می گوید: "در مورد ‫چه چیزی صحبت می کنید؟"
‫دخترم 20 سال پیش فوت ‫کرد، او فقط 18 ماهش بود.
‫آنها متوجه می شوند که کسی که به .‫تازگی دفن کرده اند تونیا هیوز نبوده است
‫اکنون سوالی که از خودشان ،‫می پرسند این است که
‫"چه اتفاقی افتاد؟"
‫"او واقعا کیست؟"
‫من تونیا رو در کلوب Passions ‫در پاییز سال 1989 ملاقات کردم.
‫ما با هم دوست شدیم ‫چون توی گروه از همه جوون تر بودیم.
‫و بنابراین به نوعی باهم عجین شده بودیم.
‫ما مثل دخترای ‫موتورسوار نبودیم. ‫(هرزه نبودیم)
‫ما از اون دسته دخترهایی بودیم که به ‫مدرسه رفتند و فارغ التحصیل شدند.
‫من در اون مقطع داشتم به دانشگاه می رفتم.
‫و بنابراین اشتراکات زیادی با هم داشتیم.
‫می تونم بگم که اون باهوش بود.
‫می دونی، همیشه در حال خوندن بود. ‫همیشه می خواست اطلاعاتش بیشتر بشه.
‫ما تمام مدت صحبت می کردیم.
‫تونیا بهترین دوست من بود.
‫وقتی با تونیا آشنا شدم، با ‫شوهرش کلارنس هم آشنا شدم.
‫اون یک مرد مسن بود،
‫و اونها یک پسر دو ساله به نام مایکل داشتند.
‫پسرش همه چیزش بود.
‫دنیاش بود.
‫همیشه خندان و خوشحال بود. ‫یعنی خیلی دوستش داشت.
‫هر بار که اون ها رو با هم می دیدم، ‫مایکل درست در کنار مادرش بود.
‫هیچوقت با کلارنس ارتباط نداشت.
‫ازش پرسیدم: «چرا مایکل ‫رو به باغ وحش نبریم؟»
‫و اون اینجوری بود که "نه، نه، نه، نه."
‫اون و مایکل نمی تونستن
‫تنهایی جایی برن.
‫وقتی از رختکن استفاده می ‫کنیم، شما همدیگر رو می بینید.
‫اون کبودی هایی داشت
‫که روی کل کمرش بودن.
‫میگفت که لیز خورده و افتاده، ‫ اما من میدونستم یه چیز دیگه س.
‫و بد بود.
‫و بدتر شد.
‫مدام بدتر می شد.
‫یک روز، تونیا اومد و به من گفت که
‫کلارنس بیمه عمرش رو قطع کرده.
‫ترسیده بود.
‫واقعا می خواست فرار کنه، ‫اما درگیر مایکل بود.
‫اون و مایکل مثل قفل و کلید بودن.
‫دقیقا قفل و کلید.
‫فکر می کنم می ترسید ‫که کلارنس اون و پسرش رو اذیت کنه.
‫و من فکر می کنم نمی تونست ‫مایکل رو از کلارنس دور کنه.
‫وسط این ماجرا گیر کرده بود
‫و نمیدونست چجوری ازش خلاص بشه.
‫کلارنس در 25 آوریل ‫1990 با من تماس گرفت و،
‫به من گفت که تونیا در یک حادثه
‫با اتومبیل در شهر اوکلاهاما درگیر بوده.
‫تونیا هیچوقت به من نگفته بود که آونها ‫به خارج از شهر میرن.
‫چرا نباید این رو به من می گفت؟
‫هیچکدوم از رفتاراش حس درستی نداشت.
‫تونیا هیوز رو بعد از نیمه شب آوردن.
‫او از ناحیه سر با شدت متوسط ‫آسیب دیده بود.
‫او باید به ICU می رفت ‫و به بهترین شکل ممکن با
‫داروهایی وریدی برای ‫کنترل فشار خون درمان می‌ شد.
‫و داروهایی برای کنترل تورم مغزش ‫باید استفاده می شد.
‫کلارنس به من گفت که اون ‫داخل ICU هست،
‫و اجازه ملاقات نداره.
‫قرار نبود من برم دیدنش، ‫هیچکس قرار نبود به دیدنش بره.
‫اما بلاخره خودم رو به اونجا رسوندم.
‫و اون موقع بود که پرستار ها اومدن،
‫و به من گفتن که احساس می کنن ‫بازی خوردن.
‫پرستار ها بهم گفتند که ‫این ماجرا یه تصادف نبوده.
‫اما چیزی که توجه من رو به خودش ‫جلب کرد، خراش هایی در اینجا بود.
‫انگار که یک نفر با دست خراشش داده.
‫به نظر من، اون درگیر یک دعوا شده بود.
‫وضعیت بدنش با توجه به تصادف ‫به عنوان عابر پیاده، بسیار خوب بود.
‫علائم حیاتیش ثابت بود.
‫اما به نظر می رسید ‫که اون مشکل کاهش موقتی سلامت داشته.
‫و این قضیه برای من مثل یک راز بود.
‫به خونه رسیده بودم و تلفن ‫زنگ خورده بود. از بیمارستان بود.
‫بهم گفتن که فوت شده.
‫اون 20 سالش بود که از دنیا رفت.
‫و اینطوری بود که فهمیدیم ‫اسمش اسم واقعیش نیست.
‫در واقع اسمش تونیا هیوز نبود
‫در اون لحظه نمی دونستیم که واقعا کیه.
‫به همین دلیل فقط اسم "تونیا" ‫ر. روی سنگ قبرش نوشتیم
‫و فکر نمی کنم مایکل کنار کلارنس ‫احساس امنیت داشته باشه، به هیچ وجه.
‫بیمارستان از من در مورد وضعیت
‫مایکل پرسید و گفتن ‫که اون صحبت نمیکنه.
‫و من گفتم "اون همچین بچه ای" نیست.
‫اینجا بود که به من اطلاعاتِ ‫DHS رو دادند. ‫(سازمان امنیت ملی)
‫DHS اومد و مایکل رو به پرورشگاه سپرد.
‫- اینجاست. ‫- خودشخ.
‫- آهان. باشگاه میکی موس ‫ - آره.
‫اون روز باید کلاه میکی ‫موس سر می کردیم.
‫مایکل رو در یکم می سال 1990 تحویل گرفتیم.
‫مادر مایکل روز قبلش فوت کرده بود،
‫و تازه تولد دو سالگیش ‫رو جشن گرفته بود.
‫ما از مسئول پرونده ‫راهنمایی گرفتیم که بهمون گفت اون هنوز
‫از شیشه شیر می خوره و فقط ‫شیشه باید طرح پپسی داشته باشه.
‫اگر زمانی بهش نه میگفتی،
‫تشنج می کرد.
‫روی زمین دراز می کشید،
‫دقیقا همون بیرون روی سرامیک ها.
‫و سرش رو به زمین می ‌کوبید.
‫سرش را اونقدر بالا می گرفت...
‫آره، تا جایی که ما می ترسیدیم ‫که نکنه به خودش آسیبی برسونه.
‫یه جورایی بهم ریخته ‫بود ولی بچه خوبی بود.
‫همون شب اول من ازش ‫شیشه پپسی رو گرفتم.
‫اون روز از شیر خوردن تو شیشه گرفتم.
‫و بهش یک فنجون شیر دادم.
‫و می دونید، با خودم فکر کردم، ‫"پسر، دارم چیکار می کنم؟"
‫میدونی، ‫وقتی یه بچه رو از شیشه شیر می گیری،
‫چند شب اول ‫اونا خوشحال نیستن.
‫خب، بلاخره تا آخر همون هفته...
‫با این قضیه کنار اومد.
‫-... اون بچه متفاوته. ‫-... اون بچه متفاوته.
‫هرگز فکر نمی کردم روزی رو ‫ببینم که او این کار رو انجام میده.
‫مایکل چهار سال با ما بود.
‫درست در طول دو ‫سال اول، او در واقع
‫شروع به رشد عاطفی، ‫جسمی و ذهنی کرد.
‫تمام مدتی که مایکل با ما بود
‫پدرش سعی کرده بود ‫مایکل رو پیش خودش برگردونه.
‫پسرم به خاطر اینکه می خواد ‫ پدرش رو ببینه تنبیه شده.
‫توی اتاقش زندانی شده، ‫اسباب بازی هاش رو ازش گرفتن،
‫و گفته که... ‫اون گفته که پدرش آدم بدجنسیه.
‫نمی تونیم به خاطر خیس بودن پوشکش ‫یا احساس عدم محبتی که،
‫در اون دوران به خاطر مرگ فجیع همسرم ‫قادر به انجامش نبودم
‫من رو از بیرون آوردن پسرم از ‫اون خونه با آدمای ظالم
‫منع کنیم.
‫حالا اون حق ملاقات داشت.
‫مایکل مجبور بود به ملاقاتش بره.
‫مایکل این کار رو دوست نداشت.
‫ما به مایکل می‌گفتیم که ‫باید به دیدن پدرش بره.
‫به زیر صندلی پیانو می خزید ‫و مدام با خودش می گفت:
‫"اون مرد بدجنس. ‫اون مرد بدجنس. اون مرد بدجنس."
‫هیچوقت برای مایکل روز خوبی نبود.
‫بزارید این فکر رو ‫با شما در میون بزارم.
‫خونه های داغون و اعمال ‫ظالمانه ای که روی کودکان
‫انجام میشه باعث به دنیا ‫اومدن یک جنایتکار میشه.
‫همه فکر می کردن که
‫- اون پدرش بود. ‫-... اون باباش بود.
‫DHS با من تماس گرفت و گفت، اوم،
‫ما باید مایکل رو برای تست ‫پدر و پسری ببریم.
‫تست پدر بودن انجام شد و ثابت شد
‫که کلارنس به هیچ وجه پدر بچه نبوده.
‫نه... هیچ رابطه بیولوژیکی نداشتن.
‫و همین باعث شد که ‫حق و حقوق والد بودنش قطع بشه.
‫بنابراین ملاقات ها متوقف شد.
‫درست در همون هفته،
‫سر و کله یه وانت بار پیدا شد
‫و این مرد با سرعت ‫5 یا 10 مایل در ساعت
‫رانندگی می کرد و ‫تمام مدت به من نگاه می کرد.
‫دارم فکر می کنم، ‫"اون مرد به چه چیزی نگاه می کنه؟"
‫همچین حسی داشتم. ‫نمیدونم.
‫و من با DHS تماس گرفتم و گفتم:
‫"می تونید به من ‫بگید کلارنس هیوز با
‫چه وسیله ای رانندگی ‫می کنه یا ماشینش چه شکلیه؟"
‫وقتی برام توصیفش کردن، گفتم ‫"اون مرد جلوی در خونه م بود."
‫بهم گفتن "تو توهم زدی." ‫و من گفتم،
‫"نه، من واقعا احساس می ‫کنم یه کاسه ای زیر نیم کاسه ـس."
‫در 12 سپتامبر سال 1994،
‫با ما تماس گرفتن و گفتن که ‫یک مرد رو به درختی در جنگل بستن،
‫دست بند زده شده، ‫با نوار چسب پوشیده شده.
‫مظنون به طور اتفاقی وارد مدرسه شده. ‫و خواسته که مدیر مدرسه رو ببینه.
‫گفته که برای بردن پسرش به اونجا اومده.
‫مظنون یک اسلحه رو ‫تا حدودی از جیبش بیرون آورده.
‫و گفته که: "من می خوام مایکل را ببرم، و تو ‫به من کمک می کنی تا این کار رو انجام بدم."
‫به من گفت که آماده مرگم.
‫اگر بهش کمک نمی کردم، ‫منم زنده نمی موندم.
‫و سپس وارد کلاس شد، در حالی
‫که اسلحه رو به سمت ‫مدیر مدرسه نشونه گرفته بود
‫و مایکل رو به همراه مدیر ‫مدرسه از اونجا ربود.
‫گفت که: "ما از اینجا بیرون میریم، ‫".وانت شما رو هم می بریم
‫"و من ازت می خوام که کمی ‫تا داخل جاده خاکی رانندگی کنی."
‫اونها در نهایت ماشین رو نگه داشتن.
‫مدیر مدرسه وارد جنگل شده بود
‫جایی که اون رو به درختی دستبند زده بود
‫و بعد دور صورت و دهانش رو ‫با چسب نواری چسبونده بود.
‫درنهایت، بعد از یک مدت،
‫یک نفر اون رو پیدا کرده و با مسئولین ‫تماس گرفته بود.
‫پس از پاکسازی صحنه، تصمیم گرفتیم ‫با FBI تماس بگیریم.
‫روز بعد، مامور جو فیتزپاتریک به ‫دفتر من اومد و خودش رو معرفی کرد.
‫شما در مسیر بازگشت به ‫خانه در شهر نیویورک بیشتر از
‫اینجا در اوکلاهاما سیتی با ‫جرم و جنایت مبارزه می کنید.
‫ما موارد آدم ربایی زیادی در ‫اوکلاهاما نداریم،
‫اما اگر داشتیم هم، ‫می دونستم که به سراغ من میان.
‫در موارد آدم ربایی، لازمه که شما ‫در 48 ساعت اول بهبود پیدا کنید.
‫اگر این کار رو نکنید، ‫شانستون به شدت پایین میاد.
‫اولین کاری که ما انجام دادیم این بود ‫که یک اعلامیه رسمی منتشر کردیم.
‫همه آژانس ها در ‫اوکلاهاما به دنبال
‫پسر جوانی به نام ‫مایکل هیوز بودند.
‫که توسط فردی که ادعا می ‫کرد پدر بچه است دزدیده شده بود،
‫کلارنس هیوز.
‫پرونده اش رو بیرون آوردیم ‫و دیدیم که در سال 1990
‫اقدام به وصول بیمه نامه ‫عمر همسرش کرده.
‫اما شماره تامین اجتماعی که داده ‫بود برای مردی به نام فرانکلین فلوید بود.
‫بنابراین اسم واقعی کلارنس ‫هیوز فرانکلین دلانو فلوید بود.
‫فرانکلین فلوید اسم های مستعار زیادی داشت.
‫ترنتون دیویس، وارن ‫مارشال و کلارنس هیوز.
‫ما همچنین متوجه شدیم که ‫فرانکلین فلوید در halfway house بوده. ‫(اقامتگاهی برای افراد پس از رهایی از بستری شدن)
‫اینکه او در halfway house بوده به این ‫معنی ـه که از زندان آزاد شده بوده.
‫بنابراین بلافاصله به دنبال سابقه ‫کیفریش رفتیم.
‫در سال 1962 دختری رو دزدیده.
‫در سال 1963 از یک بانک سرقت کرده.
‫در سال 1972 از یک اقامتگاه ترخیص شده.
‫سپس در سال 1973 به یک زن حمله کرده.
‫دستگیر شده، وثیقه ‫گذاشته،
‫از بعد از اون در دادگاه برای ‫محاکمه حاضر نشده.
‫از اون زمان تا الان در حال فرار ‫بوده و تقریبا دو دهه ست که فراریه.
‫نتیجه گیری از ‫همه این اطلاعات با هم،
‫نشون داد که ما یک مشکل جدی داشتیم.
‫فرانکلین فلوید ده سال را ‫در دهه 60 در زندان گذرانده.
‫پس از آزاد شدن، به افسر ‫آزادی مشروط خود گزارش نداده
‫و برای 17 سال آینده ناپدید شده.
‫او در متواری بودن متخصص بوده
‫و می دانسته چگونه هویت خود را پنهان کند.
‫و سوالات واقعی ‫در مورد مادر پسر بچه که
‫چهار سال قبل فوت ‫کرده بود وجود داشت.
‫وقتی همکاران تونیا، در کلوپ رقص لختی ‫در تولسا به نام Passions،
‫با داستان خود به پلیس مراجعه کردند،
‫انگشت اتهام به سمت ‫فرانکلین دلانو فلوید نشانه رفت.
‫وقتی برای اولین بار فهمیدم که تونیا بر اساس ‫تصادف با ماشین کشته شده و راننده فرار کرده،
‫بیشتر مطمئن شدم که فرانکلین ‫فلوید مرتکب این جرم شده بود.
‫منظورم اینه که این مرد قرارِ خشن باشه. ‫ گرفتن همچین آدمی باید مشکل باشه.
‫بخش علوم رفتاری FBI ‫به من گفت یک هفته فرصت دارم.
‫گفتن بعد از یک هفته ‫فلوید از پسر خسته میشه،
‫نمی تونه مسئولیتش رو بر عهده بگیره، ‫و میکشتش.
‫گمان می رود فلوید و پسر ‫جوان در حال رانندگی هستند
‫آن هم در یک پیکاپ فورد 1994.
‫شماره برچسب، ‫QCN305، پلاک اوکلاهما.
‫تونیا هیوز مادر این پسر بود
‫ربوده شده از مدرسه Choctaw،
‫اما او در سال 1990 توسط یک ‫ماشین در اوکلاهاما سیتی زیر گرفته شد.
‫سرنخ های مربوط به مایکل هیوز
‫باید به FBI به شماره 842-7471 هدایت شود.
‫در سال 1994، یک گزارش خبری ‫بزرگ در مورد آدم ربایی وجود داشت.
‫مامانم داشت اخبار رو نگاه میکرد و گفت:
‫"جنی، اونها اسمش رو چیز دیگه ای گذاشتن. ‫بهش میگن تونیا."
‫"ولی این شارونه.دارم بهت میگم، ‫شارون تو اخبارِ."
‫و من اینطوری بودم: "چی شده؟" ‫می دونید، "شارون تو اخبارِ؟"
‫"دارن باهاش مصاحبه می کنن؟ ‫چه خبر شده؟"
‫و مامانم گفت: نه.
‫"اون... شارون مرده."
‫با اف بی آی تماس گرفتم. ‫با خط ویژه تماس گرفتم و گفتم، می دونید،
‫«یک گزارش خبری بود که در مورد
‫دختری به نام تونیا بود."
‫"من می دونم اون کیه."
‫"اسم اون شارون مارشالِ."
‫"اون بهترین دوست ‫دوران دبیرستان من بود."
‫من شارون رو در سال 1984 در ‫اردوی شورای دانش آموزی ملاقات کردم.
‫من با شارون مارشال همکلاسی بودم.
‫ما در برنامه استعدادهای درخشان ‫با هم در پارک جنگلی دبیرستان بودیم.
‫شارون کلاس 86 بود. ‫من کلاس 87 بودم.
‫من دو سال کامل با او که ‫بهترین دوستم بود زندگی کردم.
‫اونجا یه دبیرستان معمولی بود.
‫راهروهای وحشتناک، بچه های دیوونه.
‫مردم برای سیگار کشیدن ‫مخفیانه می رفتن پارکینگ پشتی.
‫ما برای دید زدن پسرا ‫میرفتیم فروشگاه خرید.
‫همه مون موهای بلند ‫و لباس های احمقانه داشتیم.
‫این حال و هوای عادی دوران ‫دبیرستان شما در دهه 1980 بود.
‫همه چیز از زمانی شروع شد که من ‫شارون رو توی اون کمپ تابستانی ملاقات کردم.
‫اون سریعا تبدیل به دوست صمیمی من شد.
‫من از روز اول احساس می کردم ‫که اون را در تمام زندگیم می شناسم.
‫روز اولی که وارد کلاس شد رو یادم میاد
‫چون همه پسر ها اینجوری بودن، ‫"واو!"
‫اون فقط فوق العاده باهوش بود. عضو ROTC بود. ‫(سپاه آموزش افسران ذخیره)
‫اون عضو باشگاه علمی بود. ‫عضو برنامه تیزهوشان بود.
‫اتفاقات زیادی در موردش وجود داشت.
‫به دوستان شارون رانده شدگان می گفتن.
‫ما واقعاً اونقدر محبوب نبودیم. ‫ما بچه های با استعداد بودیم.
‫می دونید، بچه های با استعداد ‫لزوماً محبوب نیستن.
‫شری، سالنامه تو به اندازه سالنامه ‫من برای امضا شدن بدِ.
‫"تو واقعا دختر شیرین و عجیبی هستی."
‫"همینطوری بمون."
‫"استایل منحصر به فرد خودت ‫رو حفظ کن و خودت باش."
‫"دوستت دارم، شارون مارشال."
‫همیشه دنبال آدمی تو سری خور می‌رفت.
‫خودش هم همینجوری بود.
‫دبیرستان برای من کمی سخت بود.
‫من از بقیه بچه ها کوچکتر بودم.
‫من درگیر هنر بودم.
‫تقریبا همیشه کتک می خوردم، ‫بهم می گفتن کونی.
‫این طبیعی بود.
‫و فقط سال دوم دبیرستان بود که
‫خاطر وجود چند نفر خوشحال بودم.
‫و یکی از این افراد ‫شارون مارشال بود.
‫در دوران مدرسه، همیشه ‫یک یادداشت برای من کنار گذاشت بود
‫که روش نوشته ‫شده بود: "هی، ری عزیزم."
‫"امیدوارم روز خوبی داشته باشی. ‫دوستت دارم شارون."
‫اوم نسبت به سن خودش بسیار بالغ بود.
‫از همون روز اول خیلی ‫اصرار داشت که می خواد
‫به جورجیا تک بره و ‫می خواست مهندس هوافضا بشه.
‫یادم میاد که تلفن زنگ می خورد ‫و داشت پشت تلفن جیغ می‌زد.
‫"موفق شدم. انجامش دادم."
‫"من توی جورجیا تک پذیرفته شدم
‫و بورسیه تحصیلی کامل گرفتم،
‫من توی بخش مهندسی ‫هوافضا خواهم بود."
‫خیلی هیجان زده بود. ‫بهترین روز زندگیش بود.
‫خیلی خوشحال بود. این تمام چیزی ‫بود که در موردش صحبت می کرد.
‫پدرش یک آگهی تمام ‫صفحه در سالنامه خرید
‫تا بهش برای بورسیه تحصیلی ‫در جورجیا تک تبریک بگه.
‫باباش نوشته بود: "مراقب باش جورجیا تک!"
‫"سلام، ژنرال آینده نیروی هوایی ‫و مهندس هوانوردی. از طرف بابایی."
‫پدر و مادرهایی بودند که ‫تبلیغات تمام صفحه می گرفتند
‫اما همه اون ها از عکسای ‫بچه ها استفاده می کردند و می دونید...
‫چرا یک پدر باید یه چیزی سکسی ‫برای دخترش انتخاب کنه؟
‫این هیچ معنایی نمیده.
‫ما فقط فکر می کردیم پدرش ‫واقعاً سختگیر و واقعاً عجیبه.
‫اولین باری که پدرش رو دیدم زمانی ‫بود که شارون رو به خونه من آورد.
‫پدرم رو کنار کشید و ازش پول قرضی خواست.
‫و پدرم گفت: "به هیچ وجه."
‫می دونید، "نه."
‫و این قضیه یه حس بدی ‫به پدر و مادرم منتقل کرد.
‫و اون تازه روز اول بود.
‫به من گفت که ‫مادرش با ماشین روی پل برخورد کرده
‫و وقتی اون ‫کلاس دوم بوده فوت کرده.
‫اون هر شب مسئول درست کردن شام بود.
‫اوم... واقعاً اجازه ‫نداشت با تلفن صحبت کنه.
‫می گفت که: "زیاد به اینجا زنگ نزن مگر ‫اینکه از قبل بدونم که قراره تماس بگیری."
‫اما من می تونم به تو زنگ بزنم.
‫به محض اینکه پدرش میومد خونه،
‫منظورم اینه که ‫واقعاً تو صداش اضطراب بود
‫و اینجوری بود که میگفت، ‫"باشه، باشه، باید برم."
‫میدونی؟ تلفن رو قطع می کرد.
‫و من یادم میاد یک بار ‫بهم زنگ زد
‫چشماش از حدقه اومده بود بیرون،
‫و گفت که حامله س.
‫و من یادم میاد که، اوم، شوکه شده بودم.
‫میدونی وقتی به من ‫گفت حامله ام گریه میکرد.
‫و ادامه دادم "اوه خدای ‫من، میخوای چیکار کنی؟"
‫اینجوری بود که: "خب، نگهش می دارم. ‫اون رو برای فرزندخوندگی نگه میدارم."
‫اما بابا اجازه نمیده که ‫من الان به دانشگاه برم.
‫"باید بری، بورس تحصیلی گرفتی. ‫داری میری بخش فنی. خیلی باهوشی."
‫"تو می خوای یک مهندس هوافضا بشی. ‫همه این کارها را انجام میدی."
‫اون گفت: یکی باید مراقب بابا باشه.
‫فکر می‌کنم در واقع این قضیه ‫اون رو له کرد که نتونست به
‫جورجیا تک بره، چون تمام ‫تلاشش برای همین بود.
‫منظورم اینه که، ‫ برای همیچین موقعیت همه کار می کرد.
‫شارون یک روز زنگ زد و گفت:
‫"ما چند روز دیگه ‫به آریزونا میریم."
‫و گفت که: "من بچه رو ‫اونجا بدنیا میارم."
‫و به من گفت که اون رو به ‫فرزندخوندگی میدم.
‫گفت بابا نمیذاره نگهش دارم.
‫پلیس می گوید فرانکلین ‫فلوید 51 ساله
‫وارد نصف النهار هند شده...
‫تحت تعقیب ترین آمریکایی ‫برای بار دوم
‫به خاطر ربوده شدن مایکل هیوز ‫اطلاعاتش وارد این برنامه شده
‫بعد از قسمت شنبه گذشته، برنامه ‫نزدیک به 20 تماس از سمت بینندگان داشت
‫که ادعا می کردند چیزی در ‫مورد محل اختفای پسر می دانند.
‫یکی از این نکات، نکته ای هست که ‫ما را به مایکل هیوز می رساند.
‫وقتی مایکل ناپدید شد، ‫این قضیه در همه شبکه های خبری بود.
‫و من معتقدم که این زمانی بود ‫که با جو فیتزپاتریک آشنا شدم.
‫و اوم، من ساعت ها باهاش ‫نشستم و صحبت کردم.
‫و اون گفت: "جنی، نه تنها اون مرده، ‫بلکه اون کسی نیست که فکر می کنی."
‫ما عکس های تونیا هیوز ‫رو به اون نشون دادیم.
‫و اون گفت که این کسیه که ‫به عنوان شارون مارشال می شناسه.
‫و اوه، این مردی که ما به اسم ‫کلارنس هیوز می شناختیم،
‫کسی بود که اون به عنوان پدر ‫شارون، وارن مارشال می شناخت.
‫اون ها فکر می کردند این همسرشه.
‫گفتند: با هم ازدواج کردند.
‫و من اینجوری بودم که: "نه، این پدرشه. ‫اونها ازدواج نکردند."
‫و گفتند: نه عزیزم، ‫اونها باهم ازدواج کردند.
‫و من اینجوری بودم که "نه. پدرش بود."
‫ما تصویری از افراد بسیار متفاوتی ‫داشتیم که شارون واقعا چه کسی بود.
‫بعد از صحبت با جنی فیشر متوجه شدیم،
‫که تونیا هم اسم مستعار داره.
‫ما متوجه شدیم که در ‫سال 1989، یک سال قبل از مرگش،
‫اونها اسم خودشون رو عوض کردند.
‫شارون مارشال تونیا شد و
‫وارن مارشال کلارنس هیوز شد.
‫و اسم هایی که استفاده کردند از ‫روی سنگ قبرهایی در آلاباما برداشته شده.
‫و سپس با نام های جدید ‫در نیواورلئان ازدواج کردند.
‫یعنی این مرد با دختر ‫خودش ازدواج کرده.
‫باور نکردنی بود.
‫یک سوال منجر به سوال دیگه ای شد.
‫و بلاخره پلیس متوجه شد که ‫واقعا با چه کسی سر و کار دارد.
‫بررسی‌ ها نشان داده که او ‫نام های زیادی داشته است،
‫مثل تونیا د. هیوز ‫و تونیا داون تدلاک.
‫اما این زن که بود و چه کسی او را کشت؟
‫اینجا یک سوال بزرگ وجود داره.
‫در این دوره زمانی بین دبیرستان ‫تا زمانی که اون رو مرده کنار جاده پیدا کردن،
‫چه اتفاقی برای شارون مارشال افتاده؟
‫مرگش مشکوک بود.
‫اما هیچ مدرکی دالِ بر ‫کشته شدنش توسط فلوید وجود نداشت.
‫چه اتفاقی برای شارون مارشال افتاد؟
‫من یک بار ازش شنیدم.
‫که به من گفت، می‌ دونی، ‫"ما داریم یه کمی جابجا میشیم،
‫می‌خوایم بریم به غرب. ‫ما این کارو می‌ کنیم..."
‫بلاخره اونها ‫سر از تامپا در آوردن. ‫(شهری در فلوریدا)
‫اون توی یکی از کلوب های اونجا به ‫عنوان رقصنده مشغول به کار شد.
‫ در اواخر دهه 1980، ‫Mons Venus،
‫تنها جایی بود که بزرگسالان ‫ برای سرگرمی می رفتن.
‫اینجا به عنوان ‫مکانی شناخته می شد
‫که زیباترین دختران جهان رو داشت.
‫ما فقط لباس زیر نپوشیده بودیم.
‫ما لباس زیر زنانه فرانسوی ‫شگفت انگیزی تنمون می کردیم.
‫ما بهترینِ همه چیز بودیم.
‫همه رو مجبور می کردیم بیان اینجا.
‫زنها.
‫ورزشکارا.
‫نوازندها.
‫بازرگانا.
‫هر شب، برامون مثل یک پارتی بود.
‫روزی رو به یاد دارم که ‫شارون مارشال از در اومد تو.
‫اون شبیه یک بچه عروسک زنده به نظر می رسید.
‫خیلی بی گناه لباس پوشیده بود.
‫یک لباس توری کامل داشت.
‫بنابراین مثل بقیه ‫کاملا لخت نبود.
‫اون واقعاً شبیه یک دختر بچه بود.
‫بسیار خجالتی بود.
‫هیچوقت راجع به گذشته ‫خودش صحبت نکرد.
‫و در مورد خودش هم صحبت نکرد.
‫ولی من و اون باهم دوست شده بودیم.
‫و این زمانی بود که ‫دخترای توی کلوپ شروع به
‫حرف زدن درباره پدرش و ‫رابطه عجیبشون کردند.
‫پدر شارون بهش گفته بود ‫که باید در مورد پارتی هایی که
‫که من جور می کردم ‫پرس و جو کنه.
‫می خواستم بهم بگه که تو ‫این پارتی ها می تونه حضور داشته باشه.
‫یه باشگاه برای میلیونر ها بود
‫و پارتی گرفتن ساده ترین کاری بود ‫که می کردی.
‫تو با سه تا آهنگ می رقصی و خبری از ‫لپ دنسینگ هم نبود.
‫کسی بهت دست نمیزد.
‫و با 500 تا 1000 ‫دلار از اونجا میومدی بیرون.
‫و این اولین مهمونی بود ‫که شارون رو هم با خودم بردم اونجا.
‫یکی از مردها به من گفت،
‫"بهتره بری شارون رو بیاری ‫و من می خوام که همین الان از اینجا بره."
‫"اون جلوی دستشویی زنانه س."
‫بیرون، دم در وایستاده بود،
‫و در ازای 50 دلار به این ‫مردها خدمات جنسی ارائه می کرد.
‫گفت که: "خب، پدرم به من گفت این ‫کار رو انجام بدم و برای من کاندوم خرید."
‫این منزجر کننده بود.
‫باورم نمی شد
‫که یک مرد
‫دخترش رو در چنین ‫موقعیتی قرار بده.
‫شارون هرگز به من نگفت که حامله است،
‫اما کم کم مشخص شد.
‫رابطه شارون با ‫پسرش مایکل زیبا بود.
‫اون یه مادر فوق العاده بود.
‫خیلی باهاش ​​درگیر بود
‫و فقط جوری که بهش نگاه می کرد.
‫فکر کنم همین بود...
‫این بهترین اتفاقی ‫بود که برای اون افتاد.
‫وقتی 15 ساله بودم، شروع ‫به نگهداری از مایکل کردم.
‫اون رفیق من بود.
‫سر هامون رو بهم می چسبوندیم. ‫پیشانی به پیشانی.
‫به هم خیره می شدیم. ‫داوو!
‫آه واه واه واه.
‫دهنش رو میزاشت روی گونه ام. ‫آه واه واه واه.
‫خیلی نازنین بود.
‫من اینجا در پارک خانه موبایل گلدن لنترن ‫در فلوریدا زندگی می کردم.
‫و تقریباً در فاصله یک بلوک از ‫شارون و وارن مارشال زندگی می کردم.
‫تریلر شارون و وارن عادی بود.
‫دو خوابه، یک حمام. ‫تریلر با اندازه متوسط.
‫وارن روی تخت خواب، ‫در اتاق نشیمن می خوابید.
‫شارون اتاق پشتی رو داشت.
‫و سپس اتاق جلوی ‫وسط خونه مالِ مایکل بود.
‫او گهواره نداشت. ‫من همیشه فکر می کردم این عجیبه.
‫اون یه چیزی شبیه به تخت پشه بند داشت.
‫جالب اینجاست که اونها فامیل نداشتند. ‫و فقط یک یا دو رفیق داشتند.
‫شارون دوستی به نام شریل داشت.
‫اون هفته ای یک تا سه بار به ‫خانه شارون و وارن می اومد.
‫و همیشه خوب لباس می پوشید ‫و ناخن هاش رو مرتب می کرد.
‫دختر خیلی خوبی بود.
‫واقعا دختر خوبی بود. ‫با ماشین کوروت خودش میومد وارد پارک میشد.
‫ماشین زیبایی بود.
‫من رو توی استخر می دید ‫و برام دست تکون می داد.
‫و به عنوان یک نوجوون 15 ساله، ‫فردی به زیبایی اون،
‫بهتون احساس خوبی می داد،
‫که کسی با اون سطح کلاس و ظاهر، ‫بهتون سلام می کرد.
‫شریل زیبا بود.
‫ایتالیایی بود.
‫اون موهای بلند، زیبا، ‫پرپشت و مشکی داشت.
‫قیافه ای وحشی داشت، اما ‫واقعاً وحشی نبود. خیلی ساده لوح بود.
‫اون برنده مسابقه زیبایی شده بود.
‫و کلوپ pack 'n play رو ‫به عنوان یک پله ترقی می دید.
‫امیدوار بود که یک مدل بشه.
‫می خواست روی کاور پلی بوی باشه.
‫اما بعد متوجه شدم که ‫شریل با شارون و پدرش،
‫رفت و آمد داشت و ‫من نگران امنیتش بودم.
‫یک شب داشتیم ‫کشتی کج تماشا می کردیم.
‫و وارن رفت تا یک ویدیو ‫بذاره تا بتونیم ضبطش کنیم.
‫و اون موقع بود که دیدم
‫شارون و شریل توی ساحل هستن.
‫بدون تاپ،
‫و داشتن میرقصیدن.
‫فقط یادم میاد که اونجا نشستم ‫و گفتم: "این شارونه."
‫"داره از دختر خودش بدون لباس فیلم میگیره؟"
‫و بعد وارن متوجه شد، "اوه ‫لعنتی! من باید..." می دونید؟
‫"هیچوقت درباره این فیلم با کسی صحبت نکن. ‫این چیزی نیست..."
‫"این فقط برای سرگرمی بود." ‫من اینجوری بودم که "باشه."
‫"آره، من... باید برم. بیشتر از این نباید بیرون باشم."
‫یکی از دخترها در ‫مورد ویدیو به من گفت.
‫وقتی شریل اومد، از دستش عصبانی شدم.
‫و اون بهم گفت که پدر شارون ‫بهش گفته: "بزار ازت عکس بگیرم."
‫"من این فیلم رو ازت ‫می ‌گیرم اون رو برای
‫پلی‌بوی ارسال می‌کنم و ‫تو یک ستاره میشی."
‫و گفت: "اون سعی می کرد با ‫من رابطه جنسی داشته باشه."
‫"و من نمی خواستم باهاش رابطه جنسی داشته باشم."
‫"من داشتم باهاش مبارزه می کردم."
‫"و یهو عوض شد
‫و بسیار خشمگین شد."
‫من فقط بهش گفتم: "من نمی تونم ‫از تو در برابر اونها محافظت کنم."
‫"باید از اونها دوری کنی."
‫اما ناگهان شارون ‫و پدرش ناپدید شدند.
‫دیگه سر کار حاضر نشد. ‫و هرگز چیزی در اینباره نگفت.
‫من فکر می کردم اونها باید از این شهر رفته باشند ‫چون حرفای زیاده پشت سرشون زده می شد.
‫و ما سعی می کردیم ‫اون از دستش خلاص کنیم.
‫اما بچه هیچوقت ‫از جلوی چشم مادرش دور نشد.
‫و از این بابت براش می ترسید.
‫امکان نداشت مایکل رو ول کنه.
‫جنیفر فیشر در تمام اون سالها نمی دونست ‫ چه اتفاقی برای شارون افتاده.
‫من بهش گفتم، در اون زمان ما هیچ ‫سرنخی نداشتیم، که بدونیم چه خبره.
‫ما فکر می کردیم پدرش فقط یک آدم عجیب و غریبه.
‫اما یادم میاد یک روز شارون از من ‫خواست که شب رو تو خونه اونها باشم.
‫پدرم خارج از شهر بود.
‫مامانم گفت: "فقط ‫همین یک بار بهت اجازه
‫میدم بری اونجا و شب ‫رو باهاش باشی."
‫"و به پدرت چیزی در اینباره نگو".
‫مامانم منو رسوند جلوی خونشون.
‫داشتیم لباس عوض می کردیم ‫تا برای خواب آماده بشیم.
‫یکی از کشوهاش رو ‫باز کرد و تمام این لباس های
‫زیر زنانه خیلی خیلی جذاب رو بیرون آورد.
‫و گفت: "اوه، بابا این چیزها رو برای من می ‫خره و به من اجازه میده اونها رو داشته باشم."
‫گفتم: وای خدای من اینا خوشگلن. ‫ولی اوه چرا اینارو نگه میداری؟
‫بهم گفتم "من نگهشون میدارم چون قشنگن."
‫و اوم...
‫اون با یه اسلحه وارد شد.
‫تو خونشون در نداشتن. پرده داشتن. ‫هیچ دری وجود نداشت.
‫و با یه اسلحه وارد شد.
‫و به ما اشاره کرد و ‫گفت: شماها دارید چیکار می کنید؟
‫منظورم اینکه سرمون داد کشید.
‫من جیغ زدم.
‫اوم، ما فقط لباس زیر داشتیم. ‫ما... تازه داشتیم لباس عوض می کردیم.
‫لباس تنم نبود. ‫هر چی داشتم جلوی بدنم گرفتم.
‫و اون شروع به خندیدن کرد. ‫خنده های دیوانه وار، شیطانی.
‫و بعد گفت: "من برمی گردم." ‫و رفت بیرون.
‫و من به شارون نگاه ‫کردم و اون... اون فقط خندید.
‫"اوه، بابا فقط احمق بازی در میاره."
‫بعد ما لباسامون رو عوض کردیم ‫و اون برگشت.
‫و هنوز اسلحه رو همراهش داشت.
‫و به من دستور داد ‫که روی کیسه خواب
‫روی زمین دراز بکشم و ‫بالشی روی سرم بزارم.
‫و من این کارو کردم.
‫و با سر اسلحه بهش تجاوز کرد.
‫و منم توی اتاق بودم.
‫بعد از اون صحبت نکردیم. ‫بلند شد و رفت.
‫من همینجوری... اونجا دراز کشیده بودم.
‫صبح روز بعد اومد و ‫منم حسابی بغل کرد،
‫و بهم گفت،
‫"بابا همینطوریه."
‫گفت: "من خوبم تو خوبی."
‫بهش گفت: "فقط ولش کن."
‫من هیچ وقت به کسی ‫حرفی نزدم چون ترسیده بودم.
‫سخته چون در طول این سال ها،
‫دردناک ترین چیز در زندگی من همین بوده.
‫این قضیه شخصیت من رو تغییر داد.
‫نگاه من به دنیا رو تغییر داد.
‫همه چیز رو در مورد من تغییر داد.
‫من کسی رو نمی شناسم که به
‫اندازه اون زندگی بدی داشته باشه.
‫از این واقعیت متنفر بودم که
‫اون در کودکی مورد آزار جنسی قرار گرفته.
‫و بعد، به کلوپ های رقص لختی فرستاده شده
‫تا برقصه و براش امرار معاش کنه.
‫و این باعث شد که من براش دلسوزی کنم.
‫دردم گرفته بود... خیلی براش درد کشیدم.
‫من نمی تونم تصور کنم کسی برای
‫مدت طولانی تحت چنین شرایطی بوده باشه.
‫ما می دونستیم که فلوید علیه شارون ‫مرتکب جنایات جنسی شده.
‫و ما می دونیم که اون سابقه آدم ربایی، ‫تجاوز و خشونت رو داشته.
‫مثل همیشه این یک الگو بود.
‫اون در سال 1962 محکوم شده بود
‫به ربودن یک دختر چهار ساله و تجاوز بهش.
‫محکوم به پدوفیلی بود،
‫در دهه 1990 دوباره به یک زن حمله کرده بود.
‫بنابراین ما شروع به دیدن الگوی ‫خشونت و سوء استفاده کردیم.
‫اما مروری بر گذشته فلوید،
‫واضح بود که یه چیزی مشکل داشت.
‫یک مامور با یکی از همسایه ها اومد
‫که فرانکلین فلوید رو در دهه ‫1970 در اوکلاهما سیتی می شناخت.
‫و همسایه یک عکس داشت
‫از فلوید با شارون زمانی که ‫او تقریباً 5 یا 6 ساله بود.
‫بخش علوم رفتاری به من گفت ‫این یک تصویر معمولی از یک
‫کودک آزار دیده ست، چرا که دختر ‫غمگین به نظر میرسه و نمی‌خندخ.
‫بنابراین ما به جدول زمانی نگاه کردیم.
‫و ما متوجه شدیم که شارون در ‫سال 1990 زمانی که 20 ساله بود فوت شده بود.
‫به این معنی که او در حدود سال های ‫1969 یا 1970 به دنیا آمده بود.
‫فلوید از سال 1963 تا 1972 در زندان بود.
‫هیچ راهی وجود نداشت که اون ‫پدر بیولوژیکی شارون باشه.
‫منظورم اینه که اون بچه دار نمی شد...
‫منطقی نبود که دختر مال اون باشه.
‫فلوید سابقه آدم ربایی داشت.
‫پس وقتی عکس رو دیدم گفتم: وای خدای ‫من احتمالا اون رو هم ربوده بود.
‫ما نگران بودیم که اون در ‫کودکی ربوده شده باشه و
‫در تمام این دوره زمانی،
‫در بازداشت فرانکلین ‫فلوید نگه داشته شده باشه.
‫اون دختر رو بیش از 15 سال نگه داشته بود.
‫من می دوستم، در این مرحله، نام واقعی ‫او شارون مارشال یا تونیا هیوز نبود.
‫اما نمی دونستم که واقعاً کیه،
‫والدینش چه کسانی هستن،
‫از کجا اومده،
‫اسم واقعیش چی بوده.
‫هیچی نمی دونستیم.
‫با دونستن این چیزا در معده تون ‫احساس اذیت می کنید
‫چرا که این مورد وحشتناک بدتر شده.
‫بنابراین فکر کردیم که مایکل ‫حتما در خطر قرار داره.
‫می دونستیم که باید عمل کنیم، ‫و سریعا وارد عمل بشیم.
‫فرانکلین فلوید به مدت 17 ‫سال یک فراری فدرال بود.
‫بنابراین می دونستیم که پیدا کردن اون سخته
‫اون جایی در اون بیرون بود.
‫و خداوند اون مأموران FBI رو ‫رحمت کنه که پرونده ش رو به دست گرفتن،
‫و تصمیم گرفتند، "ما ‫باید این کار رو انجام بدیم."
‫جو فیتزپاتریک نقشه ای ارائه کرد.
‫در هر پرونده جنایی مانند ‫این، بهترین نشونه شما
‫اینه که این شخص در آینده ‫کاری رو انجام میده
‫که در گذشته هم اون رو انجام داده.
‫این مرد نام های مستعار زیادی ‫داشت و افرادی مثل اون،
‫تمایل دارن همون کار رو ‫بارها و بارها تکرار کنند.
‫اونها معمولاً یک الگو دارند.
‫من فکر کردم که اون از همون ‫نام مستعار استفاده میکنه.
‫فکر کردم به جاهایی ‫که قبلا رفته بود میره.
‫فینیکس، فلوریدا، ‫جورجیا و... و کنتاکی.
‫بنابراین من تمام ‫اسم های مستعارش رو توقیف کردم.
‫اونها به تمام ایالت های ‫مختلف که اون در اونجا
‫گواهینامه رانندگی را با نام های مختلف ‫دریافت کرده بود، هشدار دادن.
‫با این فکر که ممکنه سعی ‫کنه گواهینامه رانندگیش رو تمدید کنه.
‫مطمئناً
‫گواهینامه رانندگیش رو ‫تحت اسم وارن مارشال
‫در لوئیزویل، کنتاکی تمدید کرد.
‫و من به کنتاکی پرواز کردم،
‫و ما یک نماینده در لوئیزویل داشتیم ‫که لباس UPS رو به تن کرده بود. ‫(شرکت پست آمریکایی)
‫روند دستگیری ‫باید تحویل گواهینامه
‫رانندگی به اون و دستگیریش ‫در اون زمان باشه.
‫ما گواهینامه رانندگی رو تحویل دادیم.
‫و ماموران اون رو محاصره کردند
‫و بازداشتش کردن.
‫بلافاصله پس از دستگیری، ‫ماموران به محل سکونت
‫او رفتند و با همه ‫همسایه ها صحبت کردن.
‫فلوید حدود شش هفته ‫در این ساختمان آپارتمانی
‫فرسوده، درست در شرق ‫مرکز شهر لویزویل زندگی کرده بود.
‫اوقندری زمان نبرده که همسایه هاش ‫چیزی درباره اون بدونن.
‫تا اونجا که من می دونم، او ‫حتی با کسی صحبت نمی کرد.
‫فقط میومد و میرفت.
‫با کسی در مورد خانواده یا ‫این چیزها صحبت نکرده بود، پس...
‫هیچ کس مایکل رو ندیده بود.
‫من با همکاراش در شغل های ‫قبلیش صحبت کردم
‫قبلا به عنوان یک نقاش کار می کرده.
‫هیچ کس مایکل رو ندیده بود.
‫او یک بلیط اتوبوس از آتلانتا،
‫جورجیا به لوئیزویل، کنتاکی داشت
‫که فقط برای یک نفر بود.
‫او پسر منه، من اون رو خیلی دوست دارم.
‫امیدوارم پیداش کنند.
‫روز بعد، اون رو نشوندم و... ‫و پرسیدم که آیا مایکل هنوز زنده ست؟
‫و ادعا کرد که هست.
‫بهم گفت که اون رو به یک ‫آدم ثروتمند داده.
‫هیچ فرد ثروتمندی وجود نداره که ‫با فرانکلین فلوید کاری داشته باشه.
‫اینها همه اظهارات مضحکی بودند. ‫این حرف ها یکی دیگه از دروغ هاش بود.
‫در این مرحله، من مطمئن ‫شدم که مایکل مرده.
‫اما اون.. بچه است و تو... ‫امیدواری که اشتباه کرده باشی.
‫دلمون برای مایکل تنگ شده.
‫اون برای ما مثل یک پسرِ.
‫مایکل، ما تو رو دوست داریم.
‫اوه، اگه می دونستیم کجا می تونیم ‫پیدات کنیم، میومدیم و می بردیمت.
‫اما نمی دونیم کجایی.
‫خیلی وقت‌ ها پیش می اومد که ‫توی جاده رانندگی می‌کردیم و
‫بچه‌ای رو توی ماشین می‌ دیدم ‫که موهاش همرنگ مایکل بود،
‫و سعی می کردم برم کنارش ‫و می دیدم که مایکل نیست.
‫اما... اما همیشه این تصور هست،
‫تا زمانی که به قاطعیت برسی،
‫همیشه این تصور وجود داره ‫که شاید اون هنوزم اون بیرون باشه.
‫یه چیزی در مورد مایکل وجود داره.
‫طرز نگاهش، چشمای درشت قهوه ایش ‫که نشون دهنده عشقیه که اون به ما داره.
‫ما هم عاشقش هستیم و ‫فقط می‌ خوایم که اون رو برگردونیم پیش خودمون.
‫وقتی این پرونده برای ‫محاکمه تنظیم شد،
‫متوجه شدیم که متهم کردن قتل مایکل ‫بدست فلوید ضعیفه.
‫چون جسدی نداشتیم.
‫مورد سختی برای برنده شدن تو دادگاه بود.
‫شما می تونید پرونده قتل ‫رو بدون جسد تشکیل بدید.
‫اما می دونستیم که اگر قرارِ ‫محکومیتی براش ببریم،
‫بدون شک باید قاتل بودنش رو ثابت کنیم.
‫و در این مرحله،
‫این کار ریسک بود.
‫بنابراین، چیزی که به نظر می رسید ‫یک مورد کاملاً ساده و آسون برای اثبات باشه
‫واقعاً کیس آسونی نبود. ‫موانعی داشتیم که بر اونها غلبه کرده بودیم.
‫پس ما اون رو به ربودن ‫مایکل هیوز، سرقت خودرو،
‫و استفاده از سلاح گرم در ‫حین سرقت خودرو متهم کردیم.
‫که حداقل پنج سال حبس ‫اجباری به محکومیتش اضافه می کرد.
‫ما همچنین اون رو به ‫دلیل استفاده از سلاح گرم
‫در حین ارتکاب به آدم ربایی ‫به جرم دوم متهم کردیم.
‫که این کار 25 سال ‫زندانی اضافی براش برید.
‫اولین باری که اون رو دیدم زمانی بود که ‫اون رو به دادگاه فدرال اسکورت می کردن.
‫اون یه نگاه خالی و مرگبار داشت.
‫اون نگاه خیره مثل نگاه چارلی منسون بود. ‫(تبهکار آمریکایی که به عنوان رهبر فرقه خانوادهٔ منسون در دههٔ ۱۹۶۰ میلادی در کالیفرنیا فعال بود)
‫نگاهش برام ترسناک بود.
‫آیا عدالت براتون اجرا ‫میشه، آقای فلوید؟
‫فلوید شروع به دفاع از ‫خودش کرد و... بسیار پرخاشگر بود،
‫و سؤالات احمقانه ای می پرسید.
‫اون می‌ دونست که این قاضی ممکنه ‫بهش اجازه بده تا در مورد پرونده‌ اش
‫بحث کنه و چیزی که ما اون رو به اسم ‫نمایندگی ترکیبی می شناسیم داشته باشه.
‫می خواست بلند بشه و ماجرا رو تعریف کنه. ‫می خواست حرف بزنه.
‫و تنها راهی که می تونست ‫بدون حضور در جایگاه شاهد
‫این کار رو انجام بده این بود ‫که بتونه با قاضی بحث کنه.
‫تند تند حرفاش رو عوض می کرد.
‫این فقط منیت، غرور، شخصیت
‫خودشیفته، یک آدم جامعه ستیز بود.
‫من توی دادگاه آدم ربایی ‫مایکل شهادت دادم.
‫سخت ترین چیز، وحشتناک ترین چیز، ‫روبرو شدن با اون توی دادگاه بود.
‫اونم شهادت دادن راجع بهش ‫وقتی که اونجا نشسته بود.
‫و یادم میاد که روی جایگاه،
‫ نگاه می کردم و درست توی ‫چشمانش خیره میشدم.
‫و اینجوری بودم که "گیرت انداختم. گیرت انداختم، لعنتی."
‫فلوید بلند شد تا ازش سوالی بپرسه.
‫تو نظرت رو راجع به من دادی
‫اون هم بر اساس اطلاعاتی که ‫FBI به خوردت داده، درسته؟
‫و اون گفت: «نه، وقتی دیدم که ‫برای دخترت چه لباس زیرهایی میخری
‫و چطور لباس تنش می کنی.
‫اون موقع بود که راجع بهت نظر دادم.
‫و درست به صورتش نگاه ‫کردم و گفتم: "تو باباش بودی."
‫او تو رو بابا صدا می کرد. ‫تو پدرش بودی."
‫و وکیلش اون موقع ‫برگه هاشو پرت کرد هوا.
‫کاری از دستشون بر نمی اومد.
‫ببین، مورد آسانی نبود.
‫این... همش اتفاقی بود.
‫منظورم اینه که منو می رنجوند.
‫من هیچوقت پرونده ای رو توی دادگاه نباختم. هیچوقت.
‫اما هر دفعه، آخرای دادگاه، ‫شکم درد می گیرید.
‫قاضی دستور رو صادر کرد ‫و ما در همه بخش ها پیروز بودیم.
‫پس از دو دهه فرار از ‫قانون، او به دلیل ربودن مایکل هیوز،
‫به ۵۲ سال زندان بدون ‫آزادی مشروط محکوم شد.
‫- آقای فلوید، نظرتون چیه؟ ‫- لعنت به تو و اوکلاهاما، حرومزاده.
‫- خفه شو، مادر به خطا! ‫- پسرِ کجاست؟
‫گاییدمت!
‫بعدش از سمت یک نماینده با من تماس گرفتن.
‫اون ها وانت مدیر مدرسه رو پیدا کردند ‫که فلوید در جریان آدم ربایی دزدیده بودش.
‫و اون ها عکس هایی رو پیدا کردند ‫که زیر کامیون چسبونده شده بود.
‫همه اون عکس ها، تقریبا همشون
‫ناپسند بودن.
‫پورنوگرافی بودن.
‫واضح بود که این عکس ها متعلق ‫به فلوید بود، چون توی این عکس ها
‫تعدادی عکس از شارون اونم وقتی ‫که کوچیک بود به چشم می خورد.
‫همچنین توی این عکس ها زن ‫جو.نی بود که قبلا ندیده بودیمش.
‫اون در حالت های مختلف ‫کتک خورده و بدون لباس بود.
‫و من گفتم: نمی تونسته اون رو ‫این همه زده باشه و نکشته باشتنش.
‫مجبور بوده بکشتش.
‫یه معمای دیگه رو دستمون بود.
‫اون زن کی بود؟
‫با نگاه کردنش بهش... ‫می شد خطوط برنزه ش رو دید.
‫من گفتم که، "خب، اون ها می تونستند زمانی رو ‫در فلوریدا، جورجیا و کنتاکی گذرونده باشن."
‫بنابراین من عکس ها رو ‫به اون دفاتر فرستادم و از
‫اونها خواستم پرونده های ‫حل نشده خودشون رو بررسی کنن.
‫به این میگن تیری در تاریکی.
‫یک خدمه بزرگراه ‫کشف وحشتناکی کردند.
‫جمجمه به شدت تجیز شده یک انسان.
‫چهار روز حفاری باعث پیدا شدن ‫90 درصد اسکلت یک انسان شده،
‫به همراه ایمپلنت سینه و ‫مقداری لباس و جواهرات.
‫وقتی جمجمه رو بررسی کردیم، ‫دو سوراخ گلوله در پشت جمجمه
‫پیدا کردیم و استخوان مداری ‫زیر یکی از چشم‌ ها شکسته بود.
‫قطعا به مرگ طبیعی نمرده بود.
‫قطعا خشونت و قتل ‫تو این موضوع درگیر بود.
‫بنابراین، بله، به سرعت در ‫طبقه قتل ها دسته بندی شد.
‫ما تمام آژانس های محلی رو بررسی کردیم.
‫اما نتونستیم هویت جسد رو شناسایی کنیم.
‫حدود یک سال بعد، ‫FBI به ما اطلاع داد
‫که عکس هایی از یک مورد دیگه از ‫زن جوونی دارند که کتک خورده.
‫و همانطور که به ‫اون ها نگاه می کنیم،
‫پیراهن دختر کتک خورده ‫که دور گردنش پیچیده شده
‫با پیراهنی که جسد رو ‫باهاش بستن مطابقت داره.
‫ما ادامه دادیم و سوابق دندونپزشکی رو ‫از اونها و جین دو I-275 دریافت کردیم، ‫(در زمینه اجرای قانون در ایالات متحده، چنین نام هایی اغلب برای اشاره به جسدی استفاده می شود که هویت آن ناشناخته یا تایید نشده است.)
‫چرا که این زن به نوع دندون هاش معروف بود.
‫بعد بلاخره تونستیم شناساییش کنیم.
‫اسکلت پیدا شده در کنار بزرگراه،
‫مربوط به خانم شریل کومسو بود.
‫و در طول تحقیقات ما، ‫متوجه شدیم که شریل به عنوان
‫یک رقصنده خارجی در ‫Mons Venus کار می کرده.
‫اکنون، پلیس می خواهد با هر کسی که
‫شریل کومسو را در سال 1989 می شناخته صحبت کند.
‫بعد از نوار ویدئویی ضبط شده ‫از شریل و شارون،
‫شایعات زیادی در جریان بود.
‫همه توی کلوپ در موردش صحبت می کردن.
‫و بعدش شریل اومد توی کلوپ.
‫و روی گونه اش کبودی ‫داشت، چشمش سیاه شده بود.
‫اون آثاری روی گردنش داشت که
‫می تونستید ببینید در حال خفه شدن بوده.
‫و اون موقع بود که فهمیدم ‫این کار وارنِ منحرفه
‫که باهاش برخورد فیزیکی داشته.
‫و در موردش وسواسی شده بود.
‫اون بارها به کلوپ زنگ زد
‫و از من سوالات زیادی ‫در مورد شریل می پرسید.
‫می خواست فامیلیش رو بدونه.
‫می خواست بدونه پدرش کجا زندگی میکنه.
‫هر بار که زنگ می زد و از شریل می پرسید،
‫من بهش می گفتم که اون اینجا ‫نیست و بعد تلفن رو قطع می کردم.
‫ما تمام تلاشمون رو کردیم
‫که بین این دو نفر جدایی بندازیم.
‫یه مدت بعد که داشتم از ‫کلوپ خارج می شدم.
‫پدر شارون توی پارکینگ بود.
‫و شریل کنار ماشینش وایستاده ‫بود و بحث شدیدی با هم داشتن.
‫اون سر شریل داد می کشید.
‫و گفت که می خواد بکشتش.
‫پس من دویدم سمتش. و دخالت کردم.
‫بعد از دست من ‫عصبانی شد و ماشینش رو
‫به سمت من روشن کرد.
‫طوری رفتار می کرد که ‫انگار قرارِ با ماشین بزنه به من.
‫بغلش کردم و از اونجا دورش کردم.
‫بردمش سمت ماشینش.
‫فکر میکردم بره خونه پیش پدرش.
‫و این آخرین باری بود که شریل رو دیدم.
‫ناگهان شارون و وارن مجبور ‫شدند از شهر خارج بشند.
‫و ازم پرسیدن که می تونم حواسم ‫به نامه ها و تریلرشون باشه.
‫و یک شب، همسایه روبروی خیابون
‫رفت بیرون تا روی بارخوابش سیگار بکشه،
‫و یه مردی توی وانت بود.
‫اون از کامیون پیاده شد و به ‫دور خونه شارون و وارن رفت.
‫حدود 5 دقیقه بعد اومد بیرون، ‫سوار ماشینش شد، روشنش کرد.
‫سیگارش رو پرت کرد، ‫اومد داخل و گفت...
‫یکدفعه این صدای بوم رو شنیدم!
‫اون از پنجره به بیرون نگاه کرد ‫و یک افنجار بزرگ بود...
‫درست از وسط خونه، اجاق گاز ‫منفجر شد...
‫دقیقا همینجوری...
‫میدونید مردمی حرفایی می زدن،
‫می دونید، کنار استخر، کنار صندوق پستی...
‫وارن کسی رو استخدام کرده بود ‫یا کسی رو مجبور کرده بود، اوه
‫که تریلرش رو بسوزونه.
‫ما بالاخره فهمیدیم که چرا ‫فلوید فلوریدا رو با عجله ترک کرده.
‫اون در حال فرار بوده چونکه ‫شریل کومسو رو کشته بود.
‫فلوید می دونست ‫که مجریان قانون به دنبال
‫یک مرد، دختر ‫و فرزندش میوفتن.
‫اون ها قرار نیست دنبال یه مرد، ‫همسر و فرزندشون بگردن.
‫و به همین دلیل نگه داشتن ‫و باهم ازدواج کردند.
‫داستان زندگی جنایتکارانه فلوید ‫نیمی از ملت را درگیر خود کرده،
‫از اوکلاهاما، جایی ‫که همسرش مرده پیدا شد،
‫او پسرش را به همراه ‫مدیر مدرسه ش ربود
‫تا این جنگل، نزدیک جاده 275،
‫جایی که بقایای اسکلتی ‫شریل کومسو پیدا شد.
‫کارآگاه سابق مارک دیسارو می گوید
‫اگر فلوید از زندان خارج ‫شود دوباره مرتکب قتل خواهد شد.
‫او یک... او یک جامعه ستیز و یک شکارچی است.
‫فلوید به قتل درجه یک ‫برای شریل کومسو متهم شد.
‫وقتی به همه شواهد نگاه می کنید،
‫احساس می کردم مورد خوبی داشتیم،
‫حتی اگه اکثریت اتهامات ‫شرایطی بودن.
‫واقعاً غافلگیر کننده بود، این واقعیت ‫که ما می تونستیم مورد اون زن رو بزاریم وسط،
‫می تونستیم مورد این مرد رو بزاریم وسط. ‫و بهم ربطشون بدیم.
‫آدمایی رو داشتیم که احتمال درگیری ‫بین این دو نفر رو دیده بودن.
‫فرانکلین فلوید به دلیل قتل یک رقصنده ‫برهنه در تامپا با تزریق با آمپول مرگبار مواجه شد.
‫کارآگاها از من خواستند ‫چندتا عکس رو شناسایی کنم.
‫عکسی از جسد شریل که ‫روی اون تشک افتاده بود.
‫دقیقا همون تشک کثیف و بد
‫روی اون تختخواب توی اتاق نشیمنش بود.
‫من حداقل هفت بار در ‫هفته تو خونه اون مرد بودم.
‫و از اون هفت بار،
‫هر روز اون کاناپه باز بود. ‫(کاناپه باز تخت خواب شو)
‫هیچ...هیچ تعبیر نادرستی وجود نداشت.
‫اون همون تشک بود.
‫می دونستم. من می دونستم همون بود.
‫آره.
‫ما فلوید رو با حجم 52 سال زندان داشتیم.
‫ولی حالا این فرصت رو داشتیم که ‫فلوید رو در تحقیقات به قتل محکوم کنیم.
‫جنایتی که به خاطرش ممکنه حکم اعدام بگیره.
‫فرانکلین مجرم به قتل درجه یک شناخته شد.
‫اون به مرگ محکوم شد.
‫شنیدن این حکم حس بسیار خوبی داشت.
‫از اینکه بدونی فلوید ‫تو جایگاهیه که
‫دیگه نمی تونه به کسی آسیب برسونه ‫احساس رضایت می کردم.
‫حالا جنبه بد این پرونده ‫حتی بعد از محاکمه این بود که
‫نمی دونستم جسد مایکل...
‫کجاست.
‫اینکه اون تصاویر پیدا شدن ‫یک اتفاق تصادفی بود،
‫تصاویر پیدا شد و اون رو به قتل محکوم کرد.
‫اوه، این اتفاق چیزی نبود که آرزوش رو داشتم.
‫اما فکر می کنم توی حرفه هر افسر ‫پلیسی یه اتفاقی وجود داره که با تاخیر انجام میشه.
‫من یکی از عکس های ‫مایکل آنتونی هیوز رو گرفتم
‫و دقیقا اون رو بالای کامپیوترم چسبوندم.
‫جایی که باید هر روز بهش نگاه می کردم.
‫این چیزی بود که به من امید میداد. ‫کارش همین بود.
‫همین باعث میشد هر روز ‫به اداره برم، درست مثل...
‫اینکه باید انجامش بدیم. ‫و این اتفاق یک روزی،
‫میوفته.
‫وقتی از اونجا رفتم ‫اون عکس هنوز همونجا بود.
‫و همونطور که دفترم رو تمیز می کردم ‫تا از اداره برم، عکس رو هم کندم.
‫و بازنشسته شدم.
‫در 27 سالی که برای FBI کار کردم،
‫من به شدت به بستن ‫هر پرونده ای نزدیک شده بودم.
‫دو تا از این پرونده ها رو که در زمان ‫بازنشستگی نتونستم ببندم
‫پیدا کردن مایکل ‫و شناسایی کردن شارون بود.
‫در سال 2002، یکی از ‫دوستان عکسی برای من فرستاد،
‫و گفت که ‫باید این عکس رو ببینی.
‫این یک عکس در وب سایتی بود ‫که به آن Doe Network می گفتند.
‫یک وب سایت برای افراد گمشده بود.
‫و عکسی از یک دختر بچه بود
‫که روی پای مردی نشسته بود ‫که به نظر پدرش می اومد.
‫و زیرش عنوان شده بود ‫که او دزدیده شده،
‫به عنوان دخترش بزرگ ‫شده، باهم ازدواج کردند و کشته شده.
‫و من گفتم: "اوه خدای من."
‫اما بعد هر چی بیشتر به اون عکس ‫و اون بچه نگاه می کردید،
‫می دیدید که چیزی به طرزی ‫وحشتناک تو این عکس اشتباهه.
‫و من فقط به عکس نگاه کردم و ‫گفتم: "باید به این موضوع بپردازم."
‫اولین کسی که فکر می کنم باهاش ‫صحبت کردم جو فیتزپاتریک بود.
‫
‫اون گفت که دو معما وجود داره ‫که امیدوارِ ائنها رو حل کنه.
‫شارون مارشال کیست،
‫و چه اتفاقی برای مایکل هیوز افتاد؟
‫و حتی با وجود اینکه اون به ‫نوعی با من صحبت می کرد،
‫می تونستم بگم که اینجا ‫یک کار نا تموم وجود داشت.
‫این پرونده برای جو ارزش داشت.
‫و اون واقعاً تحت تأثیر دختری ‫که در تصویر وجود داشت قرار گرفته بود.
‫خودش بود.
‫شارون بود.
‫اون بود
‫خوبی هاش بود.
‫همون بود
‫اینکه مردم چطور درباره ش حرف می زدن.
‫این دستاوردش بود،
‫و همش درباره همین ‫زن جوون و زیبا بود.
‫که در دام شر گرفتار شده بود.
‫و اون فراموش شده بود.
‫من فقط گفتم: "می دونید، این چیزی ‫بیشتر از یک داستان جناییه."
‫می ‌خواستم هر کاری که می تونم ‫انجام بدم تا هویت شارون رو کشف کنم.
‫فکر می کردم که واقعاً مهمه و ‫احساس می کردم، "می دونی چیه؟"
‫"بیا این کتاب رو بنویسم."
‫و تنها کسی که هویت واقعی اون ‫رو می دونست فرانکلین فلوید بود.
‫گفتم: "یه فرصت بهم بده
‫تا ببینم آیا می تونم با ‫فرانکلین فلوید مصاحبه کنم."
‫و من رفتم اونجا و اونا ‫من رو به زندان ایالتی بردن.
‫اونها فلوید رو به اتاق مصاحبه به من آوردن.
‫و همه پرونده هاش رو ‫هم با خودش آورده بودند.
‫و چند نفر از نماینده هاش ‫هم کنارش وایستاده بودن.
‫و بعد رفتن.
‫و الان فقط من و او در اتاق هستیم.
‫و شروع به صحبت می کنیم.
‫در واقع، باید حرفم رو اصلاح کنم. ‫اون شروع کرد به حرف زدن و ساکت هم نمی شد.
‫فکر می کرد که شاید بتونم کمکش کنم.
‫من می تونم کاری رو بکنم که ‫وکلاش نمی تونستن.
‫اون داستانش رو تعریف کنه ‫و به نوعی این قضیه آزادش کنه.
‫با ادامه دادنت، چیزای زیادی ‫در مورد من یاد می گیری.
‫برام مهم نیست چی مینویسی
‫من به تو کمک می کنم که حقیقت رو بگی.
‫اینجا جاییه که ‫به عنوان خونه رفتم داخلش،
‫جایی که مادرم منو ول کرد.
‫بنابراین فرانکلین فلوید در سال 1943 بدنیا اومد.
‫پدرش فوت کرد. ‫اون برادر و خواهر داشت.
‫مادرش نتونست ازش مراقبت کنه، اون رو ‫به خونه باپتیست کودکان جورجیا فرستاد.
‫و می دونید، اونجا زندگی ‫پر دردسری داشت.
‫عذاب آورترین مکان...
‫مثل آن پیرزنی که، دستام رو می سوزوند.
‫و بعد سرم رو فشار می داد توی کمد.
‫می زدن تو پاهام. ‫نمی تونستم راه برم. ورم کردن.
‫من دیدم که چطور شخصیتش خلق شده.
‫من دیدم که چطور به وجود اومده.
‫پسرها به من تجاوز کردن، کتکم زدن،
‫منو برده خودشون کردن.
‫وقتی می شستنم
‫چندتا از اون پسرا،
‫دوتا از انگشت هاشونو فرو میکردن تو من.
‫و از زیر این قضیه در می رفتن ‫چون کوچیک بودم.
‫زمانی که 18 سالش میشه، ‫مشکلات روحی جدی پیدا میکنه.
‫وقتی فرار کردم، عضو ارتش شدم، ‫به سر تا سر کشور پام باز شد،
‫و مجبور شدم هر جا می رفتم دزدی کنم.
‫و بعد به یک جرم متهم شدم، ‫و اونجا بود که رفتم زندان.
‫ازم سوء استفاده شد
‫من مطمئنم به اتهام آزار و اذیت، ‫تجاوز، آدم ربایی محکوم شدم.
‫و اونا هیچ مدرکی درباره ش نداشتن ‫تو اینو میدونی، نمی دونی؟
‫هر زمان که جرم واقعی رو ‫مرتکب شده بود، انکارش می کرد.
‫هیچ مدرک، شاهد یا ‫چیزی که ثابت کنه... ندارن.
‫اون ها من رو دیدن که ‫از یکی که پاهاش باز بوده عکس گرفتم.
‫متوجه نشدی چی میگم؟
‫من ازش در مورد شارون می پرسیدم ‫و اون نمی خواست نزدیکش بشه.
‫ازش در مورد مایکل می پرسیدم، ‫و اون نمی خواست حرفی بزنه.
‫ نمی خواست به چیزی اعتراف کنخ.
‫بهش گفتم شارون ‫رو از کجا آوردی؟
‫گفت که: "من اونو از جایی نیاوردم. ‫اون فقط با من اومد."
‫گوش کن...
‫اون زیبا بود.
‫و خیلی باهوش بود و...
‫گوش کن، هر چی بود اون منو دوست داشت.
‫اون فقط... همه چیز رو انکار کرد. ‫کشتن شارون رو تکذیب کرد.
‫ربودنش. کشتن مایکل رو انکار کرد.
‫کشتن شریل کومسو رو انکار کرد.
‫چیزی از فلوید دستگیرم نشد ‫جز اینکه اون به وضوح روانی بود.
‫می دونید، به عنوان یه روزنامه نگار محقق، ‫سعی می کنید به حقیقت برسید.
‫واقعا خسته کننده بود،
‫تا تموم شدن کتاب، ‫نفهمیدم اون کیه.
‫در اون مقطع زمانی،
‫می دونید... کتاب به پایان رسید.
‫و منتشر شد.
‫مت بیرکبک با مردی که اکنون به نام فرانکلین ‫فلوید در زندان شناخته می شود مصاحبه کرده.
‫فلوید نه تنها شارون ‫رو به عنوان یک دختر کوچک ربوده بود،
‫بلکه در حال حاضر محکوم به اعدام است.
‫مت بیرکبک کتاب یک کودک زیبا را نوشت
‫که توضیح می دهد که چگونه ‫بر خلاف تمام انتظارات،
‫دختری به نام شارون ‫در مدرسه شکوفا شد.
‫وقتی کتاب منتشر شد،
‫توجه چند وب سایت رو به خودش جلب کرد.
‫شبکه Doe و Websleuths.
‫اینها مثل کارآگاهان آماتور هستن.
‫و کتاب به صورت اورگانیک رشد کرد.
‫شما می تونستید تاپیک های مختلف رو ببینید. ‫اونها در موردش صحبت می کردن.
‫شارون مارشال کیه؟ ممکنه که اون ‫همون دختری باشه تو یوتا ناپدید شد؟
‫آیا ممکنه اون همون دختری ‫باشه که توی تورنتو گم شد؟
‫و فقط به ساختن این ایده ها ادامه دادن.
‫در طول ماه ها، ایمیل های بیشتری گرفتم.
‫مردم توی ایالات متحده، توی کانادا، ‫مردم خارج از کشور.
‫در عرض شش ماه تا یک سال،
‫مردم از سراسر دنیا ‫دنبال این بودن که بفهمن این دختر کیه.
‫خیلی از مردم ناامید شدن. ‫اینجوری بود که "مت، بیخیال!"
‫"میدونی، من دارم اینو میخونم ‫و فکر میکردیم متوجه شدی،"
‫و من متوجه نشدم.
‫و من فقط... میدونی، جواب میدادم. ‫من به همه این ایمیل ها جواب می دادم.
‫فقط می گفتم: "هی، می‌دونی، ‫من این کارو انجام دادم به این امید که
‫می‌خوایم... می‌دونی، ‫می‌ تونیم هویتش رو پیدا کنیم."
‫ما در واقع چندتا سرنخ خوب ‫از توش در آوردیم،
‫اما واقعاً راهی برای آزمایششون نداشتیم.
‫اما بعد از اون و در سال 2005، ‫تقریبا یک سال بعد از انتشار کتاب،
‫یه اتفاقی افتاد.
‫من یک ایمیل ناشناس دریافت کردم.
‫که گفته بود،
‫آیا DNA دختر شارون ‫به شما کمک می کنه؟
‫من مگان هستم،
‫من دختر شارونم.
‫من همیشه می دونستم که ‫من رو به فرزندی قبول کردن،
‫اما تا وقتی که کتاب مت رو کشف نکردم، ‫هیچوقت همچین حس عجیبی نداشتم.
‫و قضیه خیلی بیشتر از فرزند خوندگی بود.
‫هر چی بیشتر می فهمیدم،
‫درباره همه چیز عصبانی تر ‫و ناراحت تر می شدم.
‫منظورم اینه که به نوعی... ‫این قضیه برام شروع پیشرفت احساساتم بود.
‫همه چیز این قضیه... ‫از زمانی که درباره ش فهمیدم و...
‫خشم و اندوهم رو بیشتر کرده بود.
‫و درباره احساسی که باید می داشتم ‫سردرگم بودم.
‫نمی دونم چه احساسی دارم. ‫میدونم عصبانی ام...
‫اما نمی دونم چرا یا درباره چی.
‫انگار در تلاشم بفهمم. ‫همه چیز رو بفهمم و پردازش کنم.
‫چیزای زیادی در مورد زندگیش می دونم ‫که دوست ندارم بهشون فکر کنم.
‫هیچ دختری نباید همچین شرایطی داشته باشه.
‫از غریبه گرفته تا کسی که ‫قرار بود پدرت باشه.
‫یا به جای پدر ‫یا هر کوفتی که بوده.
‫آره، اینا چیزایی که ‫دوست ندارم درباره ش فکر کنم.
‫تو دبیرستان بودم که ‫عمه ام کتاب مت رو پیدا کرد.
‫و به مامانم در موردش گفت.
‫یادم میاد که از جایگاه اسنوبال ‫به سمت خونه رانندگی می کردیم،
‫که مادرم بهم گفت داستان بیشتر از
‫اینکه مادر واقعیم تو یه ‫تصادف رانندگی کشته شده.
‫زن و شوهری وارد ‫دفتر وکالت شده بودن
‫و گفته بودن که نمی تونن ‫از پس هزینه های یه بچه دیگه بر بیان.
‫"آیا می تونید براش یه خونواده پیدا کنید؟"
‫و ما وارد شدیم و کلارنس و تونیا ‫رو دیدیم که پشت میز نشسته بودن.
‫اون فقط می خواست این موضوع تموم بشه. ‫فقط می خواست انجامش بده. پول می خواست.
‫کل مکالمه با زنش رو اون کنترل می کرد.
‫پس آره، من یکم نگران بودم.
‫اما فقط احساس می کردم که خدا ‫مدام به من میگه: "خودشه."
‫شش هفته بعد مگان به دنیا اومد.
‫بنابراین به بیمارستان رفتیم.
‫و اون قبلا زایمان کرده بود.
‫اون روی تخت بود
‫و من به صورت خصوصی به اونجا رفتم، ‫فقط من و اون.
‫و گفتم: "میخوای ببینیش؟" ‫اون گفت: "نه، نمی تونم."
‫و من به اون روز فکر می کنم.
‫مثلا چرا اون روز نتونست ‫بیشتر به من بگه؟
‫چرا نمی تونست بگه "من به کمک نیاز دارم."
‫چرا وقتی تنها بودیم
‫و فرصت داشتیم، نگفتی
‫"کمکم کنید."
‫هیچکسی از اون قضیه خبر نداشت. ‫فقط من و او توی اتاق بودیم.
‫چون لحظه ای که فلوید ‫وارد شد، همه چیز متوقف شد.
‫کل گفتگو متوقف شد.
‫من عادت داشتم، اوم...
‫هنوزم بعضی وقتا این کارو انجام میدم.
‫من عکس هایی از بچگی خودم و ‫عکس های مایکل و عکس های شارون،
‫رو توی اینترنت میزارم و ‫همه اونها رو با هم مقایسه می کنم.
‫و می بینم که، گونه ها و ‫بینیم مطمئناً شبیه اونه.
‫و رنگ موی طبیعی منم مثل اونه.
‫بنابراین، آره.. ‫صد در صد خودم رو در اون می بینم.
‫وقتی بزرگ میشی ‫می خوای ببینی شبیه کی میشی.
‫قراره چجوری به نظر برسی.
‫تاریخ خونواده ت.
‫و بعد به عنوان یه دختر ‫وارد دوران نوجوونی میشی.
‫من فقط میخوام بدونم از کجا اومدم.
‫در سال 2010 یا 11، تصمیم گرفتم DNA خودم رو بدم.
‫اینجوری بود که
‫امیدوار بودیم اون زمان ‫خانواده دیگم رو پیدا کنم.
‫هیجان انگیز بود.
‫پتانسیل پیدا کردن آدمای دیگه وجود داشت.
‫شارون سه بار باردار شده بود.
‫یک بار در دبیرستان، ‫که قرار بود بچه رو به کسی بده.
‫بعدش مایکل بود،
‫و این سومین کسی بود که برای فرزندخوندگی ‫تو نیواورلئان واگذار شد.
‫که اونم مگانِ.
‫داشتن اون دی‌ان‌ای و دونستن ‫اینکه که تطابقشون مثبته،
‫به این معناست که دنیایی از ‫احتمالات رو به رومون باز کرده.
‫و بعد از اون بود که ‫مرکز ملی کودکان گشمده و آزار دیده
‫وارد عمل شد.
‫در سال 2011، من یک ‫پرونده خیلی کوچیک در مورد
‫این دختر به نام شارون ‫مارشال بهم رسید.
‫من چیز زیادی برای ادامه دادن نداشتم.
‫میدونید، بعد از خوندن کتاب،
‫و پرونده کوچیکی که داشتم، ‫جایی برای مراجعه نداشتم.
‫من به آزانس وکلای حقوقی دسترسی نداشتم
‫اما جو فیتزپاتریک به وضوح در همه ‫این موارد یه بازیکن بزرگ بود.
‫اون به من گفت که چجوری این ‫پرونده دستِ FBI غیرفعال بوده،
‫و اینکه واقعاً هیچ پرونده ای در ‫مورد شارون مارشال باز نشده.
‫اون فقط تونسته بود تا روی این پرونده
‫و ارتباطش با ربوده شدن ‫مایکل هیوز تحقیق کنه.
‫وقتی جلو گفت که بهم کمک میکنه،
‫می دونید، من... من به وجد اومده بودم.
‫وقتی از مرکز ملی کودکان
‫گمشده و آزار دیده تماسی دریافت کردم
‫من از این واقعیت که می تونم دوباره ‫به این پرونده برگردم هیجان زده شدم.
‫این یه کار ناتموم بود.
‫این چیزی بود که توش پیشرفت ‫زیادی کرده بودم
‫اما به دلیل بازنشسته شدن ‫هیچوقت فرصتی نداشتم که به نتیجه برسم.
‫این قضیه به من کمکی امید داد.
‫اما ما به یک فرصت دیگه ‫با فرانکلین فلوید احتیاج داشتیم.
‫اون منتظر اعدامش بود. ‫و به وضوح همه پاسخ ها رو داشت.
‫پس به مصاحبه دیگه ای ‫باهاش نیاز داشتیم.
‫از اشلی رودریگز
‫ از مرکز ملی کودکان گمشده تماسی داشتم.
‫شروع کردم به کند و کاو توی اون فایل ‫و واقعاً سعی کردم بفهمم فلوید کیه.
‫اون... اون هدف منه و من ‫می خوام هر چیزی رو که می تونم درباره ش بدونم.
‫من بهش گفتم: "اون به شما دروغ میگه. ‫اون به طرز احمقانه ای به شما دروغ میگه."
‫"اگر حقیقتی رو ازش دربیاری، ‫خوش شانسی."
‫من اصلا خوشبین نبودم.
‫صادقانه بگم، به نوعی ‫شبیه آخرین راه حل ما بود.
‫بنابراین FBI برای مصاحبه با ‫فرانکلین فلوید به فلوریدا اعزام شد.
‫سه تا سوال داشتم ‫که میخواستم جواب بگیرم.
‫یکی این بود که: "شارون مارشال کیه؟"
‫"چه اتفاقی برای مایکل افتاد؟"
‫و "آیا تو مسئول مرگ شارون بودی؟"
‫و بعد خلاص ش کنم ‫به اینکه اون زن کیه.
‫چون جواب این سوال آسونه.
‫شاید نخواد جواب بده، ‫اما نمی خوادم به قتل اعتراف کنه.
‫و در این مورد صبحت نمی کرد.
‫اون تازه ساکت شده بود، ‫و شروع کرد به غر زدن.
‫ما حتی قبل از اینکه شروع به فحاشی کنه ‫خودمون رو به عنوان مامورای FBI معرفی نکردیم.
‫اون فکر می کرد ما وکیلش هستیم.
‫اون رو نشونده بودیم.
‫ما وایستاده بودیم در حالی که اون ‫به مدت 45 دقیقه فحاشی می کرد.
‫و در نهایت بهش گفتم: ‫ما وکیل تو نیستیم.
‫و گفت، "خب، تو کدوم خری هستی؟"
‫و من گفتم: "ما مامور FBI هستیم."
‫و اون سرش رو برد عقب و گفت، ‫"چی میخوای؟"
‫"خب، من تحقیقات درباره پرونده مایکل ‫هیوز رو دوباره باز می کنم."
‫اون ادامه داد: "ممنون میشم اگر اون رو ببندی."
‫گفتم: "خب قرار نیست این کارو بکنم."
‫گفتم: "تو می خواستی ‫او شارون جدیدت باشه."
‫"شارون از دست رفته، این شارون جدیدته.
‫مایکل... مایکل کسیه که ‫قرارِ جایگزین اون بشه."
‫و من به صحبت کردن با اون ‫ادامه دادم و اون شروع کرد به گریه کردن.
‫اون احساسی شد و این ‫یه فرصت برای من بود.
‫و اسکات اونقد روی میز زد ‫تا توجهش رو جلب کنه.
‫"چطور اون رو کشتی، فلوید؟" ‫و اشک تمساحش سرازیر شد.
‫و صدام رو بلند کردم: ‫"چطوری اونو کشتی؟"
‫اون به من نگاه کرد و گفت: "این کار رو نکن."
‫و من بالاخره با مشت روی میز زدم،
‫"چطوری اونو کشتی، فلوید؟"
‫اشکاش بند اومد.
‫"من دوبار به پشت سرش شلیک کردم ‫تا سریع کارش تموم بشه."
‫هیچ ربطی به شما نداره که اون کجاست.
‫برای بیش از 20 سال
‫ هیچ کس نمی دانست ‫چه اتفاقی برای پسرک افتاده،
‫اما اکنون FBI معتقد است ‫که آنها پاسخ هایی دارند.
‫اشک و اندوه از خانواده ای که به ‫طور ناگهانی فرزندی را از دست دادند.
‫و پدر، لطفاً به او سلام کن، او ‫را در آغوش بگیر و سپس ببوس.
‫و یک روز او را خواهیم دید.
‫از دست دادن یک بچه،
‫دردناکه.
‫اون تقریبا بچه ما بود.
‫مدارک فرزند خوندگی ‫تقریباً تکمیل شده بود.
‫اوه، و قبل از اینکه بتونیم ‫اونها رو کامل کنیم، دزدیده شد.
‫همه بچه ها اون رو ‫برادرشون به حساب می آوردن.
‫بنابراین همه اون رو ‫جزوی از خانواده ما می دونستن.
‫
‫اف‌ بی ‌آی می‌گوید مظنون ‫این پرونده 20 ساله
‫به قتل اعتراف کرده است.
‫فلوید می گوید که پسر را در نزدیکی ‫مرز اوکلاهما تگزاس دفن کرده است.
‫دو روز کامل بیرون بودیم.
‫دو روز کندن، دو روز الک کردن.
‫و اوه، هیچی.
‫می دونی ما... 110 درصد مطمئن بودیم.
‫ولی هیچی پیدا نکردیم.
‫اما هنوز می خواستم بدونم ‫شارون مارشال کیه.
‫و اون گفت.
‫تا حدودی به این دلیل که فلوید دوست ‫داشت در مورد خودش صحبت کنه.
‫بامزه بود. بالا پایین می پرید، ‫خیلی قصه می گفت.
‫و ناگهان شروع کرد به صحبت ‫کردن در مورد اینکه چطوری،
‫چقدر خوش قیافه بود ‫و لباس راننده اتوبوس پوشیده بود
‫توی چری ویل، کارولینای شمالی و...
‫می دونید، اینکه اون ‫بهترین راننده اتوبوس دنیا بود.
‫اون به ما گفت که با ‫دختری به نام سندی آشنا شده.
‫که به تازگی سه فرزند خودش رو ‫به دست دولت از دست داده بود.
‫و اسکات احتمالاً یکی از ‫هوشمند ترین سؤالات رو پرسید.
‫گفت اسمت اون موقع چی بود؟
‫براندون کلیو ویلیامز ‫اسمی بود که اون به ما داد.
‫و این چیزی بود ‫که قبلاً نشنیده بودیم.
‫و وقتی... وقتی این اسم ‫رو گفت، یه چیزی به ما داد.
‫و او نه تنها این اسم ‫را به ما داد، بلکه ما رو خیلی جلوتر برد
‫و شخصی ‫ر که ملاقات کرده بود به ما داد.
‫چجوری ازدواج کردن.
‫تاریخش رو به ما داد.
‫اسم دختراش رو تونست ‫به ما بده.
‫محل تولد دخترا رو به ما بده.
‫پس گفتم: "بزرگ ترینشون کدومه؟"
‫ادامه داد: "خب، این همون چیزیه ‫که شما اینجا درباره ش می پرسید."
‫"اون کجا متولد شده؟" "لیوونیا، میشیگان."
‫"چطوری اینو می دونی؟" ‫"من شناسنامه ش رو دیدم."
‫ادامه داد: "این همون دختریه که شما دنبالش هستین. ‫این هموم دختریه که به خاطرش اینجا هستین."
‫من ازش پرسیدم،
‫"اسم بزرگ ترین دخترش چی بود؟"
‫و اون گفت: "خوب، سوزان سواکیس بود."
‫اونا به من گفتن که هویتش چیه، ‫نشسته بودم و ...
‫من تو خلسه نبودم. من فقط...
‫خیلی خوشحالم.
‫... وقتی این را به او گفتم.
‫میدونی نزدیک بود گریه کنم...
‫اوه لعنتی!
‫اون گفت: "ما هویتش رو می دونیم."
‫و به من گفت که اسمش ‫سوزان سواکیسِ.
‫من اینطوری بودم،
‫"لعنتی!"
‫فکر نمی‌کنم تسکین کلمه درستی باشه، اما ‫این همون چیزی بود که من احساس کردم.
‫درست مثل این بود که تموم شده باشه. ‫مثل اینکه الان می دونیم اون کیه.
‫روز بعد شناسنامه رو پس گرفتیم.
‫و توی شناسنامه نام پدر و ‫مادرش روی اون نوشته شده بود.
‫ساندرا براندنبورگ و کلیفورد سواکیس
‫اوه، اتفاقاً هر دو هنوز زنده هستن.
‫اف بی آی جلوی در ظاهر شد.
‫و بعد اونها عکس سوزی رو به من ‫نشون دادن و من گفتم: "این دختر منه."
‫"تو میدونی اون کجاست؟"
‫اون خیلی باهوش بود.
‫خیلی احمق بود.
‫و خیلی زودباور.
‫من 18 ساله بودم که باردار شدم ‫و 19 ساله بودم که اون به دنیا اومد.
‫17 سالم بود که شروع کردم به قرار گذاشتن.
‫من و کلیف با هم توی دبیرستان بودیم.
‫اون حدود دو سال از من کوچکتر بود.
‫اما اون باهوش و بامزه بود،
‫و من خیلی متاثر شدم ازش.
‫تو کل دبیرستان نمونه بودیم.
‫درست در پایان ‫دبیرستان ازدواج کردیم.
‫من چند ماه بعد از ‫ازدواجمون باردار شدم.
‫من هیجان زده بودم.
‫خوشحال بودم.
‫و من... نمی تونستم صبر کنم ‫تا بچه به دنیا بیاد.
‫او در زمان تولدش توی ویتنام بود.
‫سخت بود.
‫من یک هفته R&R داشتم، ‫(مرخصی استراحت و تفریح)
‫و اولین بار سوزان رو دیدم.
‫اون شش ماهه بود.
‫یه فرشته کوچولوی قشنگ بود.
‫افتخار می کردم.
‫وقتی بچه دار میشی ‫قلبت بزرگتر میشه.
‫اما، وقتی به ویتنام رفتم،
‫شما بقیه دنیا رو پشت سر ‫میزارید و این تمام دنیای شماست.
‫وقتی برگشتم آدم دیگه بودم و ‫ون داشت با یکی دیگه قرار میذاشت.
‫و اون موقع بود که سندی به من ‫گفت که می خواد طلاق بگیره.
‫من با یه مرد دیگه قرار می ذاشتم،
‫و آلیسون و امی رو باردار بودم.
‫ولی ما طلاق گرفتیم.
‫و من و دخترها به یک تریلر ‫از پیش ساخته شده نقل مکان کردیم.
‫تریلر روی یه جای تپه مانند بود.
‫گردباد به طور ناگهانی اومد و ‫تریلر من رو پرت کرد اونطرف.
‫بعد از گردباد، فکر کنم بهش میگن PTSD. ‫(اختلال پس از حادثه)
‫یادم میاد که،
‫در یک نقطه، در گوشه اتاق ‫نشیمن، روی زمین نشسته بودم.
‫ودخترا که میگفتن "مامانی! مامانی! مامانی!"
‫و من نمی تونستم حرکت کنم.
‫به خدمات اجتماعی رفتم چون فکر کردم این همون ‫کاریه که شما برای کمک گرفتن انجام میدید.
‫اونها بچه ها رو بردن.
‫یادمه بهش گفتم و گریه می کردم،
‫"براشون امن نیست. ‫من نمی تونم از اونها مراقبت کنم."
‫خانم جلوی دفتر ‫خدمات اجتماعی گفت:
‫"عزیزم، به کلیسا برو. حالت بهتر میشه."
‫اداره خدمات اجتماعی با من ‫تلفنی تماس گرفت و گفت:
‫"ما می خوایم هر سه دختر رو به یک خانواده بدیم."
‫اونها به همدیگه وابسته ان ‫و ما نمی خوایم از هم جداشون کنیم."
‫اونها به من یک حق انتخاب دادن، ‫یا با فرزند خوندگی هر سه تا موافقت کنم، ‫یا ولشون کنم.
‫خیلی برام دردناک بود.
‫تعطیلات رو گذرونده بودم
‫کلی نوشیدنی خوردم ‫کلی بهش فکر کردم.
‫و در اون زمان با ‫پدر و مادرم زندگی می کردم،
‫من بیکار بودم.
‫فکر می کنم 23 سالم بود.
‫و فکر نمی ‌کردم در اون ‫لحظه پدر خوبی براشون باشم.
‫من هنوز یک جورایی ‫از ویتنام بهم ریخته بودم.
‫وقتی به اون کلیسا رفتم، ‫می دونم که گریه می کردم،
‫چون مدام گریه می کردم و ‫نمی تونستم جلوی گریه ام رو بگیرم.
‫و اونجا بود که با اون آشنا شدم.
‫فقط اومد و نشست و با صدایی آروم،
‫شروع کرد به صحبت کردن با من.
‫میدونی، "چی شده؟"
‫"خدا من رو به اینجا فرستاده تا کمکت کنم."
‫اون گفت: "ما میریم بچه هات رو میاریم."
‫"ما ازدواج می کنیم، ‫و من از تو و بچه ها مراقب می کنم،
‫و همه چیز درست میشه."
‫بعد از اینکه با هم بودیم ‫کارهای ترسناکی انجام می داد.
‫وقتی فهمیدم با اون تو چه وضعیتی ‫هستم، نمی دونستم باید چیکار کنم.
‫و اون چاقویی داشت ‫که همیشه با خودش همراهش بود.
‫و خم می شد سمت جایی که چاقو بود،
‫و می ‌گفت: "فکر می ‌کنی میخوای ولم کنی؟"
‫همچین اتفاقی نمیوفته.
‫یک بار باید پوشک دخترانه می خریدم.
‫در 7-Eleven چک بی محل کشیده بودم.
‫و 30 روز زندانی شدم.
‫و اون موقع بود که بچه هام رو برد.
‫بلافاصله به کلانتری رفتم
‫و به پلیس گفتم که ‫بچه هام رو برده.
‫پلیس گفت: "باهم ازدواج کرده اید؟"
‫و من گفتم: "بله."
‫و پلیس گفت: "این قضیه مدنیه. ‫خودت باید پیگیرش باشی."
‫و من فقط صدام بلندتر و بلندتر می شد،
‫و اونا منو از کلانتری ‫به بیرون راهنمایی کردن.
‫یه روزی که دقیق یادم نیست،
‫آلیسون و امی رو توی یتیم خونه گذاشته بود،
‫و سوزی رو گرفته بود با خودش برده بود.
‫میدونی نمیتونی برگردی و بگی،
‫"اگر اینکارو نمی کردم..."
‫"اگر راهی برای کمک پیدا کرده بودم."
‫"برای دور شدن از این شرایط، ‫دیگه هیچوقت این اتفاق نمیوفتاد."
‫و من قرار بود مادرش باشم و ازش ‫ در برابر اون هیولا محافظت کنم.
‫و این کارو نکردم.
‫من در واقع ‫از دست مادر شارون خیلی عصبانی ام.
‫من حتی یک لحظه هم باور ‫نمی کنم که چون اون روز،
‫گذشته بود، دیگه نتوسته بچه ش رو پیدا کنه.
‫من تو سال 1976 دزدیده شدم.
‫و تقریباً پنج سال، ‫مادرم با همه تماس گرفته بود.
‫با سناتور،
‫شهردار، ‫رفته بود تلویزیون.
‫هر کاری از دستش بر می اومد انجام داده بود.
‫اون آدم ثروتمندی نبود،
‫اما همه پولی که داشت ‫رو برای برگردوندن من خرج کرد.
‫مادرم همه کار کرد.
‫و من فقط می خوام بدونم چرا.
‫چرا اون بیشتر تلاش نکرد؟
‫می خوام صادق باشم. ‫من رفتم پیش مادربزرگش.
‫که خوب پیش نرفت.
‫نگرشش اینجوری بود که ‫"به من ربطی نداره."
‫وقتی به سراغ کسی میری ‫و اون هیچ علاقه ای بهت نداره،
‫برای من...
‫اهمیتی نمیدی؟
‫نمیخوای بدونی؟ ‫تو دیگه چه جور آدمی هستی؟
‫من با این قضیه مشکل دارم.
‫در سال 2003، زمانی که توی تولسا ‫بودم و برای بازدید از قبرستون رفتم،
‫فکر می کردم که ‫"خوب نیست که یک روز
‫به اینجا برگردم و این سنگ قبر رو عوض کنم؟"
‫فقط یک اسم روش بود، تونیا. ‫و این منو آزار می داد.
‫پس بعد از فهمیدن هویت واقعیش،
‫تصمیم گرفتیم، ‫من با مگان صحبت کردم.
‫و گفتم: "هی، میدونی، بیا این کار رو بکنیم."
‫مت نظر من رو درباره چیزی که ‫میخواست روی سنگ قبر بنویسه می خواست.
‫و من ‌گفتم: "عحب. مسئولیتش زیاده."
‫اون با آدم های زیادی در زندگیش ‫در ارتباط بود و می خواستم مطئن بشم
‫اون برای بقیه همه چیز بود.
‫خدایا، من از تو برای ‫این فرصت تشکر می کنم.
‫و من دعا می کنم که ‫آسایش، قدرت و قلب
‫رو به زندگی کسانی ‫که اینجا هستند بیاری.
‫نه تنها امروز اینجا، ‫بلکه هر کجا که باشند.
‫اینجاست.
‫اون اینجاست.
‫در سال 1990 ‫وقتی که فوت کرد تنها 20 سال سن داشت.
‫و تا ژوئن 2017 نتونستیم ‫سنگ قبرش رو عوض کنیم.
‫و در نهایت اسم واقعیش رو اونجا نوشتیم.
‫اون تعریف یک دوست برای همه بود.
‫صدای پشتیبان برای مردم،
‫و این دیوانه کننده ست. ‫چون هیچ پشتیبانی توی خونه نداشت.
‫و اون همه این کارها رو با چنین متانتی انجام داد.
‫او بالاخره مراسم یادبودی رو ‫که لیاقتش رو داشت دریافت کرد.
‫این یه نقطه ویرگوله برام.
‫و در نهایت اون به آرامش رسید.
‫اما اون هنوز تو قلب من زنده س.
‫و وقتی که من بمیرم ‫شاید اونجا دیگه تموم بشه.
‫قشنگ بود.
‫خیلی خوب بود که فهمیدم اون کیه.
‫فقط یادم میاد که،
‫"دختر، من پشتش بودم" می دونی؟
‫یکی از چیزای که من رو درگیر می کرد ‫این بود که هیچوقت نفهمید واقعا کیه.
‫شناخت افرادی که بخشی از ‫زندگی اون بودن واقعا به من کمک کرد.
‫چون اونا خاطرات مثبتی از اون ندارن.
‫شما این احساس رو دارین ‫که، گاهی اوقات،
‫اون نهایت استفاده رو از زندگیش کرد.
‫من هیجان زده بودم... هیجان زده بودم که...
‫اسمش رو روی سنگ ‫قبری گذاشتیم و مال خودش بود.
‫برای همه ما مهم بود...
‫این خود واقعیش بود. ‫این پدر واقعیش بود.
‫این دختر اونهاست، می دونید؟
‫اون اینجاست. ‫اینجا آرامیده.
‫و اسم واقعیش اینجاست.
‫ممنونم کلانتر.
‫من روابط جدید و خانواده بیشتری ‫از آنچه نیاز داشتم به دست آوردم.
‫و امیدوارم بتونم نیمی از مادری ‫باشم که او بود یا می خواست باشه.
‫مادر شدنم باعث شد ‫احترام بیشتری برای مادر واقعیم قائل بشم
‫چون اون قید دوتا از بچه هاش رو زد،
‫اگر که بیشتر نبودن،
‫چون می دونست که این برای بچه ها بهتره.
‫اسم پسرم مایکله. ‫که از اسم برادرم برداشتمش.
‫مایکل نتونست با این اسم زندگی کنه ‫من می خواستم این اسم ادامه پیدا کنه.
‫کاری که می تونم انجام بدم اینه که نمی تونم ‫با سوزان صحبت کنم، اما می تونم با مگان حرف بزنم.
‫و همین کافیه.
‫سعی کردم خودم بفهممش،
‫اما می دونم که این داستان ‫به یکی کمک میکنه.
‫من باید تمام بخش ها رو سر جاش بزارم ‫و اینکه این قضیه چطور من رو شکل داد،
‫و بعدش می دونم که می تونم ‫اون رو به اشتراک بزارم.
‫فقط می دونم که اون یه فرصت داشت.
‫اون یکی از افرادی بود که می تونست
‫به اون چیزی که ‫براش اتفاق افتاده غلبه کنه.
‫اگر می تونست ازش دور بشه،
‫می تونست یک نجات یافته شگفت انگیز بشه.
‫پتانسیل زیادی داشت.
‫اون چیزی برای ارائه به جهان داشت.
‫او واقعاً استعداد داشت، و ...
‫من همیشه اینطوری اون رو به یاد میارم.
..:: جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و اینستاگرام سايت ::.. .:: @bollbolljan_com ::.
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.