..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏ .:: www.bolboljan.net ::.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: telegram: @bollbolljan ::. .:: instagram: @bollbolljan_Com ::.
روشنایی ستاره، ستارۀ روشن
.‫اولین ستاره‌ای که امشب می‌بینم
‫آرزو می‌کنم بشه،
‫آرزوی امشبـم برآورده.
[...این یک داستان افسانه ای است]
‫روزی روزگاری ‫ستارۀ آرزو از آسمان افتاد.
‫و جنگل به شدت تاریکی را سوزاند.
‫جنگل تاریک باز متولد شد
‫ستاره آرزو‌ها که در مرکز این ‫جنگل پنهان شده است
‫به جنگل جان تازه‌ای داده
‫و افسانۀ تک آرزو در این ستاره مبحوس شده
‫و منتظر است تا آرزویی را برآورده کند.
«گـربـه چـکـمـه پـوش: آخـریـن آرزو»
‫گربۀ چکمه‌پوش!
‫به جشن من خوش آمدید!
‫اینجا رو خونه‌ی خودتون بدونید، آره.
‫یالا، بخورید.
‫بنوشید.
‫هی! ‫سلام رفقا.
‫خوشحالـم که باز می‌بینمتـون.
‫بابا، پا گذاشت روی صورتـم!
‫و دیگه هرگز نمی‌شوریمش.
‫آهای مردم کوردوا...
‫اینجا دل‌ماره!
‫آهای مردم دل‌مار...
‫این پیشکش طلایی رو از ‫گربه چکمه پوش بپذیرید.
‫یه آهنگ اجرا کن!
‫نه، نه، نه. ‫نمی‌تونم.
‫بخون گربه، بخون!
‫نه، نمی‌تونم...
‫♪ قهرمان نترس مورد علاقه شما کیست؟ ♪
‫♪ قهرمان نترس مورد علاقه شما... ♪
‫♪ کیست؟ ♪
‫♪ کیـه که شجاع و آمادۀ دردسره؟ ♪
‫♪ تویی، تویی ♪
‫♪ اون کیـه که بدجوری خاکیـه؟ ♪
‫♪ تویی، تویی ♪
‫♪ قهرمان نترس مورد علاقه شما کیست؟ ♪
‫♪ قهرمان نترس مورد علاقه شما... ♪
‫♪ کیست؟ ♪
‫♪ اون گربه که همیشه دلـش رو به دریا می‌زنه ♪
‫♪ و روی زندگیـش قمار می‌کنـه کیـه؟ ♪
‫♪ کسی که تاحالا حتی یه خراش هم روش نیوفتاده؟ ♪
‫♪ گربه چکمه پوش هرگز نمی‌ترسه ♪
‫♪ قهرمان نترس مورد علاقه شما کیست؟ ♪
‫♪ قهرمان نترس مورد علاقه شما... ♪
‫♪ کیست؟ ♪
‫آی، آی، آی آی!
‫آره!
‫لباس‌هام!
‫کلاه گیسـم!
‫نقاشیـم!
‫اوه.
‫سلام حاکم!
‫یه لحظه وایسا.
‫گربه چکمه پوشِ قانون شکن!
[گربه چکمه پوش - تحت تعقیب] [مُرده یا زنده فرق نمی‌کند]
‫خوش آمدید! ‫فکر کنید خونۀ خودتونـه.
‫نه، خودت فکر کن خونـه خودتونـه.
‫این دهاتی‌های کثیف رو دستگیر کنید
‫و سر گربه چکمه پوش رو برام بیارید!
‫هی! ناسلامتیـه مهمونیـه.
‫پس موزیک کو؟
‫♪ او توی عدالت نامداره، ‫در مقابل پلیدی ایستاده ♪
‫♪ به خاطر مردم مبارزه می‌کنـه ♪
‫♪ و خیلی هم خوشتیپـه ♪
‫♪ قهرمان نترس موردعلاقه‌ شما کیست؟ ♪
‫♪ قهرمان نترس مورد علاقه شما.. ♪
‫♪ کیست؟ ♪
‫♪ گربه چشکه پوش ♪
‫هرگز هیچ تیغی بر بدن گربه چکمه پوش ‫هیچ خطی ننداخته.
‫- ♪ هرگز خط ننداخته ♪ ‫- اما تو؟
‫پوست اون گربه رو بکنید!
‫حاکم، سخت نگیر بابا.
‫اوهو.
‫نگهبان‌های ابله، این ترفندها ‫روی گربه‌ها جواب نمیده.
‫یا لوبیای مقدس.
‫تو غول خفتۀ دل‌مار رو بیدار کردی!
‫بدو!
‫دارم پرواز می‌کنم!
‫نه، داری پرواز نمی‌کنی.
‫نجاتـت خواهم داد!
‫منم نجات بده بی زحمت!
‫اگه شد چشم.
‫تو، پرتابـم کن.
‫بقیه‌تون برای بار دوم اجراش کنید.
‫♪ قهرمان نترس مورد علاقه شما کیست؟ ♪
‫♪ قهرمان نترس مورد علاقه شما... ♪
‫♪ کیست؟ ♪
‫♪ قهرمان نترس مورد علاقه شما کیست؟ ♪
‫♪ قهرمان نترس مورد علاقه شما... ♪
‫♪ کیست؟ ♪
‫خراش فرانسوی.
‫گراسیاس.
‫اگه جرات باعث ترسـم شو.
‫یوهو!
‫آره!
‫هی غول!
‫دعا کن که توسط گربه چکمه پوش...
‫بخشیده بشی!
‫هی، می‌خوای یه چیز خفن ببینی؟
‫گراسیاس، دل‌مار.
‫معرکه بودید!
‫به سلامت به خونه برسید.
‫- شب خوش. ‫- گربه چکمه پوش!
‫گربه چکمه پوش! گربه چکمه پوش! ‫گربه چکمه پوش...
‫هنوزم اینجایید؟
‫باشه، باشه.
‫یکی دیگه‌ام اجرا می‌کنم.
‫اسم این یکی هست: ‫"افسانه هرگز نمی‌میرد..."
‫گربه چکمه پوش!
‫گربه؟ گربه.
‫گربه چکمه پوش.
‫من کجام؟
‫جای نگرانی نیست. ‫توی دست‌های خوبی افتادی.
‫دست‌های من!
‫من دکتر دهکده هستم.
‫همینطور آرایشگر، دامپزشک
‫دندانپزشک و جادو گر یاب دهکده هم هستم.
‫با توجه به تشخیص حرفه‌ای من ‫تو نیاز به یه شستشو
‫یه سشوار و یکم آرایش قسمت پشت داری.
‫آه...
‫این تشخیص حرفه‌ای آرایشگریـم بود.
‫اما وقتی کلاه پزشکیـم رو بزارم
‫فکر می‌کنم باید چندتا تست بگیریم.
‫خیلی خب. ‫واکنش‌ها.
‫گربه‌وار.
‫دما.
‫حالا دمت رو بده بالا و آروم باش.
‫باور کن که ریدیفـم. ‫آره.
‫پس نظرت درمورد مدرن ترین ‫تکنولوژی پزشکی چیـه؟
‫زالو!
‫برای بیرون کشیدن پلیدی‌های بدن.
‫هرطور راحتی. ‫خودم می‌ندازمـش.
‫ببین دکتر.
‫بابت همه‌چی ممنون، می‌دونی، ‫اما من خیلی هم خوبـم.
‫نیرومند، چون گاوی نر! ‫می‌دونی؟
‫جایی خوبی برای سوپ گاسپاچو خوردن می‌شناسی؟
‫خواهش می‌کنم. ‫مسئله جدیـه.
‫چی شده؟
‫گربه چکمه پوش، ‫چطوری بگم؟
‫تو مُردی.
‫دکتر، خواهش می‌کنم.
‫بیخیال بابا! ‫ناسلامتی گربه چکمه پوشـم.
‫من به مرگ می‌خندم.
‫می‌بینی؟
‫گذشته‌ از اینـا، من یه گربه‌ام.
‫من نه ‌تا جون دارم.
‫و تاحالا چند دفعه مُردی؟
‫نمی‌دونم.
‫هیچ‌وقت نشمردم.
‫زیاد ریاضی و اینـام خوب نیست، می‌دونی؟
‫- گربه. ‫- سخت نگیر دکتر.
‫بزار ببینم...
‫یه بارش توی شهر پامپلونا بود، ‫وقتی که داشتم از دست گاوا فرار می‌کردم.
‫سلام بانو.
‫سوپ گاسپاچو دوست داری؟
‫فکر می‌کنم شب شما نیست، رفقا.
‫دارم بهت میگم
‫یه گربه همیشه روی پاهاش فرود میاد.
‫ببین.
‫نه، گربه چکمه پوش به کمک نیاز نداره.
‫ببین.
‫نیاز نیست توی بندر بزنید کنار.
‫نمی‌خوام برنامه سفرتون تغییر کنـه.
‫ببینید.
‫عذر می‌خوام. ‫حلزون داخل این هست؟
‫بله قربان.
‫آه.
‫گربه، فکر می‌کنم درجه تنور رو زیادی بالا بردی.
‫من استاد پخش و پزم. ‫ببین.
‫و آخریشم که قضیه غول امروز بود.
‫خب چندتا شد؟ ‫طرفای چهار و اینا؟
‫این کردش هشت‌تا، گربه.
‫این آخرین جونتـه.
‫تجویز من اینـه؛ دوران ماجراجوییـت تموم شده.
‫باید بازنشسته بشی.
‫من؟ بازنشسته؟
‫نکنه کمدین دهکده هم هستی؟
‫گربه، جای امنی هست که بتونی بری؟
‫شخص ویژه‌ای که بتونی توی این لحظه نیاز
‫بهش اتکا کنی؟
‫من گربه چکمه پوشـم، ‫همگان من رو دوست دارن.
‫شخص خاصی هم هست؟
‫انقد زیادن سخته انتخاب کنم.
‫اوهم.
‫این آدرس مامان لوناست.
‫اون یه شخص گربه دوستـه،
‫همیشه منتظر اینـه که بتونـه ‫یک گربه جدید رو در آغوش بگیره.
‫- اونجا جات امن خواهد بود. ‫- در آغوش بگیره؟
‫من از این گربه بغلی‌ها نیستم، دکتر.
‫من گربه چکمه پوشـم!
‫دیگه نیستی.
‫این تشخیص آرایشگره.
‫یعنی همون تشخیص پزشکـه.
‫و یادت باشه گربه، مرگ به سراغ ‫همۀ ما میاد.
‫آبنبات؟
‫حتماً باید روی روش‌های درمانت کار کنـی.
‫من گربه چکمه پوشـم.
‫من گربه بغلی هیچکس نیستم.
‫اون دکتره یه آدم شارلاتان و دیوونه‌ست.
‫باید بچسبه به همون مو کوتاه کردنـش.
‫آخرین سفارش‌تون رو بدید ‫جناب چکمه پوش.
‫یه گیلاس دیگه سرشیر. ‫از اون سنگین‌هاش.
‫اوه، چیزای سنگین رو اون پشت نگه می‌دارم.
‫بازنشسته.
‫تو برای بازنشسته شدن زیادی خوشتیپی.
‫به به.
‫این واقعاً خود گربه چکمه پوشـه.
‫حی و حاضر.
‫آه، سلام.
‫اینـم از کلاه معروفـش و پرش
‫و البته، بوت‌هاش.
‫عجب کفش ساز خفنی داشتی.
‫ممنون.
‫منم از آشنایی با شما خوشحالـم.
‫هی، من هیچ‌وقت از این کارا نمی‌کنم ‫اما میشه امضاتون رو داشته باشم؟
‫مدت‌ها دنبال شما بودم.
‫درست اینجا رو امضا کنید.
[مُرده]
‫گربه چکمه پوش به مرگ می‌خنده.
‫جایزه بگیر.
‫درست همونطوری هستی که شنیدم.
‫خواهی فهمید که قرار نیست به این آسونیا ‫بخاطر من جایزه‌ای گیرت بیاد.
‫اینـو از من بشنو.
‫همه فکر می‌کنن قرار من رو شکست بدن
‫اما تاحالا هیچکس از دست من قسر در نرفته.
‫خیلی خب.
‫دیگه دورانـت به سر رسیده.
‫اگه جرات داری باعث ترسم...
‫خیلی خب، دیگه مسخره بازی بسه.
‫کند. شلخته. ‫اندوگین.
‫تو شبیه به یه افسانه نیستی، گربه.
‫عاشق بوی ترسـم.
‫چی شده؟
‫زندگیـت داره از مقابل چشات عبور می‌کنه؟
‫برش دار.
‫فرار کن، فرار کن گربه.
[برو به اینجا] [مامان لونا، ناجیِ گربه‌ها]
‫من دیگه با ارزش نیستم.
‫متاسفم.
‫امروز در اینجا گرد هم آمده‌ایم
‫تا با گربه چکمه پوش وداع کنیم.
‫کلمات قادر به بیان این فقدان نیستند.
‫ممنونـم.
‫اما تلاش نکردن گناهـه.
‫او در سرتاسر زمین به نام‌های زیادی شناخته میشد.
‫گربۀ فرز.
‫گربه خوشتیپ.
‫نجوای شیر.
‫برای برخی، قانون شکن بود.
‫برای بیشتری، یک قهرمان.
‫برای همه، یک افسانه.
‫حق با من بود.
‫کلمات کافی نیستند.
‫اما شاید یه آواز کافی باشه.
‫♪ قهرمان نترس مورد علاقه شما کیست؟ ♪
‫♪ قهرمان نترس مورد علاقه شما... ♪
‫♪ کیست؟ ♪
‫تو بودی، تو بودی.
‫بهتون که گفتم مامورهای بهداشت
‫ما اینجا گربه نداریم!
‫آه...
‫میو؟
‫اوه!
‫از طرف اداره بهداشت نیومدی، نه؟
‫نه، نیومدی. ‫بهتره بریم داخل عزیزم
‫چون اونا همیشه اینجا رو می‌پان.
‫من مامان لونا هستم ‫و اینجا خونۀ منـه.
‫و حالا خونۀ توام هست.
‫خونۀ همیشگیـت.
‫اوه!
‫♪ گربه جونی حموم می‌کنـه ♪
‫♪ هی‌هو.. ♪
‫شرط می‌بندم هیچ‌وقت اسمی نداشتی.
‫اما می‌دونی، یه اسم معرکه برات پیدا کردم.
‫صدات می‌کنم...
‫خیارشور!
‫برادر گربه‌ها، خواهر گربه‌ها...
‫به هم اتاقی جدیدتون سلام کنید.
‫سلام کن خیارشور.
‫میو؟
‫اوه.
‫چیـه؟ ‫چیز بدی گفتم؟
‫زبان دومم هست خب.
‫دستکش‌های احمق.
‫برید ببینم.
‫♪ این ته خطـه ♪
‫♪ رفیق، آره، تهشـه ♪
‫اوه نه.
‫♪ این ته خطـه ♪
‫♪ رفیق، آره، تهشـه ♪
‫این مستراح آدم‌هاست خیارشور.
‫مستراح شما‌ها اونـه.
‫پس کرامک اینطوری از بین میره.
‫♪ پایان همه‌چیز ♪
‫نه، عمراً.
‫♪ پایان ♪
‫میو.
‫♪ شدیداً نیاز دارم... ♪
‫♪ به کمک یک غریبه ♪
‫♪ در سرزمین تهی از امید ♪
‫♪ این ته خطـه ♪
‫بویی فهمیدی؟
‫اینا زیادی کوچیکـن
‫اینا هم که زیادی بزرگـن.
‫اما اینا...
‫دقیقاً اندازه‌ان.
[گیسو طلا و سه خرس - تحقت تعقیب] [خانواده جنایتکار]
[بابا - مامان - بچه‌خرس]
‫بچه‌خرس! ‫رد اون گربه رو بگیر.
‫میشه ول کنـی؟
‫دارم سعی می‌کنم غذا بخورم.
‫منظورم اینـه میو. ‫بیخیال اصلاً.
‫اوه شرمنده.
‫تو یه گربه سخن گویی؟
‫من یه گربه سخن گوئم.
‫بیا حرف بزنیم.
‫ترجیح می‌دم غذا بخورم.
‫مشکلی نیست.
‫میشه همزمان هم بخوریم ‫هم حرف بزنیم.
.من انگلیسی بلد نیستم
‫اسپانیایی هم بلد نیستم.
‫تو بانمکی.
‫- صحبت خوبی بود. ‫- وایسا.
‫خیارشور؟ ‫این اسمتـه؟
‫من اسمی یا خونه‌ای ندارم.
[تحت تعقیب نیست] [نیاز به خونه داره]
‫من زیاد این تو کارا ماهر نیستما، ‫اما تو اصلاً شبیه خیارشور نیستی.
‫خب توام شبیه به یه گربه نیستی.
‫باشه، باشه، باشه.
‫بی پرده بگم، من یه گربه نیستم.
‫- من یه سگـم. ‫- سلام بان بان.
‫میو.
‫اوه، خیارشور یه دوست دختر جدید پیدا کرده؟ ‫خیلی هم خوب.
‫من زیر ایوان زندگی می‌کنم.
‫یه خورده اون پایین تنهام فقط.
‫تقریباً کنترلـش دست موش‌ها ‫و هزارپا هاست
‫اما من کوشه کوچیک خودم رو دارم.
‫تبریک می‌گم.
‫فقط برای غذا خوردن و دوست‌هام میام بالا.
‫بیشتر... بیشتر بخاطر غذا.
‫لطفاً به کسی نگو. ‫من به این احتاج دارم.
‫نمی‌گم. ‫برام مهم نیست.
‫پس رازم رو پیش خودت نگه می‌داری؟
‫یه راز بین دوتا دوست؟
‫فقط راز.
‫جالبـه... با این که انقد با همدیگه جوریم
‫هنوز برام مرموزی خیارشور.
‫داستانـت چیـه؟
‫داستانـم...
‫داری به چی نگاه می‌کنی؟
‫تموم شده.
‫اوه، نه.
‫می‌خوای شکمـم رو ناز کنـی؟
‫هان؟
‫یعنی چی؟
‫- ناز. ‫- به هیچ وجه.
‫یالا دیگه، ناز کن. ‫نیاز به تمرین دارم.
‫می‌خوام یه روز بشم سگ همدم.
‫داری چی میگی؟
‫خوشحالـم که پرسیدی.
‫وقتی مردم حالـشون خوب نیست ‫می‌تونن شکمـم رو ناز کنن.
‫اینطوری حالـشون بهتر میشه. ‫شکمـم رو ناز کن.
‫- نه. نه. ‫- زود باش دیگه. ناز کن.
‫- عمراً. نه. ‫- ناز کن.
‫بزار رُک بهت بگم.
‫من نمی‌خوام به شکمـت دست بزنم، باشه؟
‫باشه. ‫پس چی می‌خوای؟
‫می‌خوام تنهام بزاری.
‫اَه، برگشتی.
‫اوه، اصلاً نرفتم.
‫گرگـه. پیدام کرد.
‫سلام خانم.
‫ما داریم دنبال یه گربه می‌گردیم.
‫این گربه.
‫براش یه پیشنهاد داریم.
‫چی ممکنـه بخوان به گربه چکمه پوش ‫پیشنهاد بدن؟
‫- گربه چکمه پوش دیگه چیـه؟ ‫- ناموساً؟
‫به سازمان بهداشت که گفتم
‫ما اینجا گربه نداریم.
‫به حرفـش بیار.
‫ببخشید عزیزم.
‫ما دنبال گربه چکمه پوش افسانه‌ای می‌گردیم.
‫احیاناً ندیدیش؟
‫زیادی ملایمـه.
‫اعتراف کن زنیکۀ کلفت
‫وگرنه روده‌هات رو تبدیل ‫به کش جوراب می‌کنم.
‫زیادی خشن بود. ‫درست انجام ندادی.
‫هی بچه‌خرس، بو بکش پیداش کن.
‫بهم دستور نده.
‫به حرف خواهرت گوش کن، بچه‌خرس.
‫اوه خواهر من نیست!
‫اون یه یتیم فراریـه.
‫خواهرتـه.
‫هرکار می‌گه بکن.
‫باشه، اما تنها بویی که احساس می‌کنم ‫ادرار گربه ست.
‫همگی!
‫برید به اتاق امن، همونطور ‫که تمرین کرده بودیم!
‫داره فرار می‌کنه.
‫دنبالـم بیایید بچه‌ها.
‫حرکت پیانویی رو روش ‫انجام بده بابا.
‫فکر کردی این اولین باریـه که
‫توی یه پیانو میوفتم؟
‫برو که رفتیم!
‫♪ در بشکه آبجو رو باز کن... ♪
‫مامان، لطفاً تمرکز کن.
‫هی! ‫همه‌جا پر گربه‌ست!
‫یه عالمه گربـه!
‫تازه‌کارها.
‫من بیرون منتظر می‌مونم.
‫حتی گربه‌هام هم بهتر از تو پیانو می‌زنن.
‫♪ وقتشـه که در بشکه آبجو رو باز کنـی... ♪
‫گیسوطلا، همینـه؟
‫اون یه سگه که لباس گربه پوشیده.
‫اوه آره.
‫ای کصافط حقه‌باز.
‫این یکی چی؟ ‫رنگـش حناییه.
‫شوخیـت گرفتـه؟
‫به نظرت این ژولیده پولیده ‫پیر سگِ لاغر مردنی
‫شبیه یه افسانه‌ست؟
‫قطعاً نه...
‫گربه چکمه پوش! ‫پیداش کردم!
‫گربه چکمه پوش، مُرده و دفن شده.
‫مُرده؟ نه، نه، نه. ‫نمی‌تونه مُرده باشه.
‫بله. ‫بینی هیچ‌وقت دروغ نمیگه.
‫خب اینـم از این.
‫چطوره بریم به خواب زمستونی‌مون برسیم، هان؟
‫نه.
‫نقشه امشب تحویل داده میشه
‫و فقط یک شانش برای دزدیدنـش داریم.
‫بدون اون هیچ وقت نمی‌تونیم ‫ستاره آرزو رو پیدا کنیم.
‫ستاره آرزو.
‫پس وجود داره.
‫اون ستاره یه آرزو رو برآورده می‌کنـه.
‫یه آرزو؟
‫فکر کن چه معنی‌ای می‌تونه ‫برامون داشته باشه.
‫نه جونـم. ‫آره!
‫خب از همون اولـش هم نمی‌دونستم ‫چرا لازم داشتیم
‫گربه چکمه پوش رو استخدام کنیم.
‫چون هیچکس از جک هورنر گندهـه ‫چیزی نمی‌دزده.
‫نه! ‫جک هورنر نه.
‫نگران نباش عزیزم؛ یه جوری ‫اون آرزو رو بدست میاریم.
‫ممنون مامان.
‫آره، چون من یه نقشه دارم.
‫من می‌تونم بهتر از هر گربه پیری ‫این نقشه رو بدزدم.
‫تو یه نقشه داری؟
‫چی؟ من باهوشـم، مگه نه؟ ‫نیستم بابا؟
‫نه زیادی رو مخی.
‫سرقت از جک هورنر گندهـه... ‫خیلی ریسکیـه.
‫اما اون آرزو می‌تونه جون‌هام رو برگردونـه.
‫بعد میشم عین قبل.
‫خدانگهدار خیارشور!
‫اوه نه خیارشور، داری میری؟
‫سگـه، شروع کن به کندن.
‫باشه.
‫اما اگه گربه چکمه پوش ‫انقد آدم بزرگیـه
‫شاید نباید به قبرش بی احترامی کنیم.
‫نه، فکر نمی‌کنم از نظرش اشکالی داشته باشه ‫چون اون..
‫خودمـم!
‫باشه.
‫اوه آره.
‫معمولاً یه شمشیر هم دارم.
‫کلی وسیله و اینا، می‌دونی؟
‫خیارشور، تو گربه چکمه پوشـی؟
‫هنوز نه؛ اما خواهم بود.
‫منم میام...
‫- منم باهات میام. ‫- شرمنده سگـه.
‫گربه چکمه پوش تنها پیش میره!
‫دروازه‌ها رو باز کنید!
‫واو، واو، واو.
‫دستت به این نخوره. ‫خودم‌مون می‌بریم.
‫خیلی خب. ‫میرم داخل، میام بیرون.
‫- به همین راحتی. ‫- والا بخدا.
‫تو اینجا چیکار می‌کنی؟
‫شمشیرت رو آوردم.
‫این که شمشیر نیست. ‫یه تیکه چوبـه.
‫- یه شمشیر چوبیـه. ‫- برو خونـه.
‫خونۀ من جاییـه که دوستام هستن.
‫بازم میگم، ما دوست نیستیم.
‫ناز خوش شانسی میاره‌ها.
‫برای همچین چیزی نیاز به شانس ندارم.
‫من یه گربۀ دزد ماهر و چیره دستم.
‫ببین.
‫حلـه.
.هوم - ‫- اعلام می‌کنم که این... لذیذه.
[جک هورنر گندهـه - تحت تعقیب]
‫ببریدشون.
‫آقای هورنر.
‫خواهران افعی کالا رو آوردن.
‫خودشـه؟ نقشه ستاره آرزوه؟
‫همه‌چی رو متوقف کنید. ‫شما دوتا هم باهام بیایید.
‫باید ببریمش توی اتاق غنائم.
‫می‌دونی، برای بدست آوردن این نقشه ‫کلی آدم کشتیم.
‫شروعـش...
‫بیاریدش توی اتاق غنائم.
‫این دیگه...
‫این چیز میزای جادویی رو ببین.
‫آره، من اشیای جادویی جمع می‌کنم
‫تندیس های جادویی، ...فلانـو
‫و از اینجور چیزا.
‫این رو ببین. ‫دارم روی یه فرش جادویی راه میرم.
‫ایول.
‫کشتی کوچیک لیلی‌پوتی‌ها.
‫خفه شو! ‫اونا شاخ‌های تک شاخـن؟
‫شاخ‌های بچه تک شاخ.
‫سبک‌تر اما تیزتر هستن.
‫- چه خفن. ‫- اونا که چیزی نیستن.
‫در مقایسه با قدرت ستاره آرزوهای جادویی اونا هیچـن.
‫بحث جادو شد، بریم سراغ جعبه.
‫حله رئیس.
‫همونطور که داشتم می‌گفتم
‫کلی آدم کشتیم تا...
‫بریم سراغ جعبه!
‫بعد از کلی سال جستجو
‫این لحظه مال خودمـه.
‫با این آرزو من بلاخره تبدیل میشم به
‫ارباب تمام جادو‌ها.
‫جک کوچیکـه.
‫ببخشید؟
‫- میشه از این کارای انگشتی بکنی؟ ‫- هیس.
‫مثه توی اون داستان های افسانه‌ای؟
‫اون یه داستان افسانه‌ای نبود.
‫فقط یه شعر کودکانه بود.
‫اوه آره، از اون خوبا.
‫جک هورنر کوچیکـه ‫نشسته بود یه گوشه
‫داشت یه کیک هورنر می‌خورد...
‫♪ انگشتـم رو کردم داخلـش ‫وقتی کشیدمـش بیرون آلو بهش بود ♪
‫♪ و گفتم عجب بچۀ خوبیـم من ♪
‫ببین! ‫یه عروسک جادویی.
‫♪ چون من یه بچۀ واقعی هستم ♪
‫♪ بی کم و کاست ♪
‫ممنونـم. ‫ممنونـم.
‫اون کجاش جالبـه؟
‫من که خودم از اولـش یه آدم واقعی بودم.
‫جک هونر کوچیـکه هیچ جادویی نداشت.
‫اون یه پسر نانوای رقت انگیز بود.
‫جک کوچیکـه مُرده.
‫من جک هورنر گندهـه هستم.
‫آقای جک هورنر گندهـه، جناب...
‫- به زور می‌شناسمـش. ‫- منظورت چیـه؟
‫ما خواهریم احمق.
‫رو صورت‌هامون یه تتوی مشترک داریم.
‫به همین راحتی اومد توی دستم.
‫- گربـه؟ ‫- پیشی؟
‫- گربـه... ‫- پیشی!
[پیشی پنجه‌نرمه - تحت تعقیب]
‫این کار منـه.
‫نه، کار منـه. ‫من به خرس‌ها نارو زدم.
‫نه، من به خرس‌ها نارو زدم.
‫اوایل امروز سعی کردن من رو استخدام کنن.
‫خب، من رو دو هفته پیش تلاش کردن ‫که استخدام کنن.
‫که این یعنی تو نقشه دوم بودی.
‫آها!
‫اینـم از این.
‫خب، بریم سراغ دست مزدتون.
‫وایسا ببینم. تو قول دادی هم وزنـمون ‫بهمون طلا بدی.
‫همینطوره، مگه نه؟
‫تاحالا شنیدی که میگن دست به هرچی ‫که بزنـه طلا میشه؟
‫ایول. مال خودمـه.
‫وای نه. منظور رو بد گرفتم.
‫واسه همینـه که نباید به ‫جک هورنر نارو بزنی.
‫این چیـه؟
‫- حالا دیگه دزد دریایی شدی؟ ‫- هیس.
‫انگار یه موش رو صورتـت مُرده.
‫از شرم.
‫خواهش می‌کنم آروم مسخره‌ام کن.
‫ازش متنفرم. ‫حال بهم زنـه.
‫خب، من که عاشقشـم. ‫متمایزه.
‫چه نقشه خفنی بچه‌خرس. ‫واقعاً بی سر و صدا بود.
‫میشه برم؟
‫هرطور راحتی...
‫- گربه چکمه پوش؟ ‫- گیسوطلا. خرس‌ها.
‫- سلام جک. ‫- پیشی پنجه‌نرمـه.
‫خیلی جرات داری که برگشتی به اینجا.
‫بیخیال. من بهترین دزدی بودم ‫که تاحالا استخدام کردی.
‫- تو ازم دزدی کردی. ‫- تو واسم پاپوش دوختی.
‫تو که گفتی زدی تو خط ‫ازلت گزیدن و اینا.
‫نماسته.
‫و توام قرار بود مُرده باشی.
‫حالـم بهتر شده.
‫فقط نقشه رو بدید به من.
‫کیک و اینا هم رد کنید بیاد.
‫کیک‌های خوش طعمی دارید؟
‫- چی؟ نه. ‫- آره، چه طعم هایی دارید؟
‫میشه بسته بندی کنید ببریم؟
‫میشه انقد درمورد کیک‌های کوفتی ‫حرف نزنید؟ تمرکز کنید!
‫نقشه رو رد کنید بیاد
‫وگرنه سوراخ سوراخـتون می‌کنم.
‫مراقب باشید. ‫داره میاد رومون!
‫ها!
‫از حرف زدن درمورد حیوون‌های ‫افسانه‌ای متنفرم!
‫چی؟ ‫برگرد اینجا!
‫بهترین دزد برنده شد.
‫حق با توئه.
‫برد.
‫بیخیال بابا.
‫اونجا. ‫دارن فرار می‌کنن.
‫اوه.
‫نه، نه، نه، نه ‫نه، نه، نه، نه!
‫از آشنایی باهات خوشحال شدم، گربه.
‫باید برم.
‫بیا اینجا پیش پیشی.
‫این یه تیکه چوبـه؟ می‌خوای باهاش ‫چیکار کنـی...
‫انگشت‌هام!
‫نباید این کار رو می‌کردی رفیق.
‫این احمقـو.
‫هی گربه. ‫یه ساندویچ اینجا پیدا کردم.
‫فکر کنم ساندویچ ماهی تنـه.
‫- برو سگـه! ‫- باشه.
‫ایول. یکی دیگه به گروه اضافه شد.
‫ما گروه نیستیم.
‫حواسـت به جاده باشه!
‫این کیـه؟
‫- من بهترین دوست گربه‌ام. ‫- نه، نیست.
‫و سگ همدمش.
‫قطعاً نه.
‫بلاخره. ‫واقعاً هم به همدم نیاز داری.
‫نقشه رو بده بهم. ‫بهم اعتماد کن.
‫به تو اعتماد کنم؟ ‫همونطور که توی سانتا کولوما اعتماد کردم؟
‫جدی؟ سانتا کولوما؟
‫آره، سانتا کولوما.
‫- مال منـه! ‫- مال منـه!
‫یوها!
‫مردم خوب، این هدیه طلایی رو
‫از گربه چکمه پوش بپذیرید!
‫سریع‌تر! ‫برو، برو، برو!
‫بچه‌های گروه بیکرز دازن رو دور هم جمع کن.
‫حواست به این باشه.
‫این و اون رو برمی‌دارم.
‫و اینا. ‫یکی از اونا.
‫و اینـم باید بردارم. ‫آره. آره.
‫نه. آره! ‫اوه آره!
‫همه اینا!
‫این خودشـه.
‫پیشی‌های من، شما و اون ‫سگ کوچیک رو می‌گیرم.
‫چی؟ این که خالیـه.
‫سرمون رو کلاه گذاشتن. ‫کجاست پس...
‫اوه. آره. می‌دونستم اینطوریـه.
‫"جنگل تاریک عمیق و دور است.
‫در محدوده این جنگل، ‫ستاره را پیدا خواهید کرد."
‫جنگل تاریک؟
‫هیچکس وارد اون جنگل نمیشه.
‫تازه خارج هم نمیشه.
‫"یه آرزو براورده خواهد شد
‫این نقشه کلید است ‫پس حواستون بهش باشه."
‫ولـش کن.
‫- خودت ولـش کن. ‫- یه چوب؟
‫پس سر شمشیرت چی اومده؟
‫از شرش خلاص شدم.
‫کارا رو زیادی آسون می‌کرد.
‫نیاز به یه چالـش داشتم.
‫آره، اونجا که به نظر زیادی ‫به چالش کشیده شده بودی.
‫عمراً بزارم تو نقشه رو نگه داری.
‫هیچ راهی هم نیست که من بزارم ‫تو نقشه رو نگه داری.
‫من می‌تونم نگهـش دارم.
‫آره، درسته. ‫اصلاً قضیه تو چیـه؟
‫با دار و دستۀ چیهواهوا کار می‌کنی؟
‫فکر نمی‌کنم.
‫- حرفـت رو باور نمی کنم. ‫- اشکالی نداره.
‫نه تا زمانی که به خودت باور داشته باشی.
‫چی...
‫اسکلی چیزیـه؟
‫- بلی. ‫- اسمـت چیـه؟
‫تاحالا کلی اسم داشتم.
‫سگ، سگ بد، سگ احمق.
‫هی تو! آهای تو! برو بیرون! ‫ولـش کن! بندازش!
‫موش گنده، خوش کوچولو، صورت موشی
‫تپه پی‌پی، مغز...
‫می‌دونی، اینطور چیزا.
‫اما می‌دونی، هیچ وقت اسمی نداشتم ‫که ثابت باشه.
‫که مال خودم باشه.
‫- حرفـش تموم شد. ‫- و شما؟
‫پنجه‌نرمه.
‫پیشی پنجه‌نرمه.
‫واو. آره. ‫عجب اسم خوبیـه.
‫مثـه این اسم‌هاش که براش ‫آهنگ می‌خونن.
‫پیشی پنجه‌نرمه.
‫تلاش خوبی بود. ‫همون حیلۀ همیشگی.
‫نه هیچکس اونقد احمقـه ‫نه اونقد خوب.
‫بهت اعتماد ندارم.
‫منم ندارم. ‫نمیشه بهش اعتماد کرد.
‫اما به اون بیشتر از تو اعتماد دارم.
‫این سفر قراره کلی خوش بگذره.
‫این باید جنگل تاریک باشه.
‫وای خدای من!
‫رفت.
‫برگشت.
‫چقدر ترسناک.
‫جای نگرانی نیست.
‫همزمان می‌ریم داخل.
‫آماده‌اید؟
‫یک، دو، اول شما.
‫وایسا، چی؟
‫سگـه؟ هنوز زنده‌ای؟
‫- بیا بریم بفهمیم. ‫- وایسا!
‫آم...
‫- واو. ‫- واو.
‫به عنوان یه جنگل تاریک ‫زیادی رنگ و وارنگـه.
‫کاش جشن بلوغـم اینجا بود.
‫ستاره آرزو یجایی همینجاست.
‫پیشی، میشه لطفاً نقشه رو ببینم؟
‫- نه. ‫- واقعا!؟
‫اجازه نمیدی حتی یک دقیقه نگهـش دارم؟
‫نخیر. ‫یک ثانیـه هم نمیدم.
‫بیخیال پیشی. ‫باید بهم اعتماد کنـی.
‫وایسا... چـی؟ ‫چشاش چرا داره اینطوری میشه؟
‫دارن بزرگتر میشن.
‫اوه پیشی!
‫باید بهش اعتماد کنـی. ‫آخه چشاش رو ببین.
‫جدی؟ ‫به این میگی ناز؟
‫اونـو ببین!
‫چشاش حتی از مال تو هم بزرگترن.
‫هرکار می‌خواد رو بکن گربـه.
‫یه لحظه وایسا. ‫عجب پفی کرد!
‫نه. ‫با پنجه‌ها؟
‫بیخیال.
‫با اون کلاه؟
‫همه‌اش نازه!
‫اضافه بار نازی!
‫حالا میشه نقشه رو ببینیم؟
‫"نگاره جادویی رو دنبال کنید.
‫اون از مسیر و قلبـتون خبر داره."
‫این ما هستیم؟
‫این میگه مسیره عبور ما اینـه که ‫از تپه‌های سوزان
‫به سمت سلسله‌ کوه‌های مرده شور،
‫از میان غاز ارواح گمشده؟
‫- جدی؟ ‫- بزار من یه نگاه بندازم.
‫چی؟
‫مرداب غم بیکران؟
‫کوه‌های بیچارگی؟
‫پرتگاه تنهایی ابدی؟
‫این نقشه یه مرگـش هست.
‫فک کنـم همه یه مسیر ‫وحشتناک دارن.
‫به نظر می‌رسه که جنگل
‫دلـش نمی‌خواد کسی یه آرزو بکنـه.
‫خب من که آرزو ندارم ‫اما میشه امتحان کنـم؟
‫مال من میگه...
‫ما از منطقه پر از گل عبور می کنیم.
‫چی؟
‫بعد از طریق رودخانه آرامش ادامه می‌دیم.
‫- چقد باحال. ‫- منصفانه نیست.
‫چرا واسه اون یه راه خوب اومد؟
‫بعد از مزرعه‌های راه حل‌های ‫سریع و آسان عبور می کنیم
‫و می رسیم به ستاره.
‫چقد خوب.
‫اوه، اما نه. ‫این جستجوی شماست.
‫نمی خوام خودم رو تحمیل کنم.
‫- تو نقشه رو نگه دار. ‫- جداً؟
‫اما به من نارو نزن
‫وگرنـه کاری می‌کنم که اسمـت ‫بشه سگ مرده.
‫باشه ماشه.
‫وایسا. اون..
‫ریزش خرسـه. ‫وقتـشه بریم.
‫بزار بهتون بگم.
‫وقتی آرزومون برآورده بشه
‫اوضاع همه‌مون درست میشه.
‫پولدارمون می‌کنـه؟
‫انقد پولدار که کل سال رو ‫بریم تو خواب زمستونی؟
‫پولدارترین.
‫تبدیل به دزدهای سطح بالایی می‌شیم؟
‫بزرگترین.
‫اون کت و شلوار که جک هورنر گندهـه ‫می‌پوشه رو دیدی؟
‫- آره. ‫- می‌خوام یکی مثه اون رو داشته باشم.
‫- جدی؟ ‫- فقط می‌خوام مال من بنفش‌تر باشه.
‫- دوبرابر بنفش تر. ‫- بنفش‌ترین.
‫چه خوب.
‫دزد‌های سطح بالا دارن میان!
‫- باهات مسابقه میدم. ‫- نمی‌تونی من رو شکست بدی پیرمرد.
‫چه آرزویی می‌تونه همه این ‫کار ها رو بکنـه گیسوطلا؟
‫نمی‌تونم بهت بگم.
‫اگه آرزوت رو به زبون بیاری ‫تبدیل به واقعیت نمیشه.
‫شرمنده. ‫از قوانین آرزوی تولده دیگه.
‫بگو دیگه. میشه یه راز مادر دختری.
‫مامان بیخیال دیگه لطفاً.
‫اوه. باشه.
‫هی بیخیال.
‫چندتا گربه هستن که باید بگیریمـشون.
‫قوانین آرزوی تولد؟ ‫این دیگه یعنی چی؟
‫یعنی آرزوم رو بهت نمیگم.
‫نمی‌خواد بهمون بگه چون یه چیز ‫احمقانه ست.
‫مثلاً نرم‌کننده برای این چیزه ‫که روی صورتـشـه.
‫یه چیز متمایزه.
‫تو چی پیشی؟ ‫تو می‌خوای چه آرزویی بکنی؟
‫نمی‌تونم بهتون بگم.
‫قوانین آرزوی تولد و ایناست دیگه.
‫شرط می‌بندم یه چیز احمقانه‌ست مثل...
‫عجب احمـ...
‫این باید منطقه پر از گل باشه.
‫از سر راهم برو کنار گل اهریمنی.
‫وقت هرس کردنـه!
‫ممنون.
‫واسه این وقت نداریم.
‫سگـه، فکر می‌کردم مسیر تو ‫قراره آسون باشه.
‫می‌دونید، فکر می‌کنید تنها کاری که باید بکنید
‫اینـه که وایسید و گل‌ها رو بو کنید.
‫ناموساً؟
‫این احمقانه‌ست.
‫- فقط بوی عـ... ‫- هیس.
‫ببین.
‫عجله نکنید.
‫آروم باشید و واقعاً از چیزی که
‫جلوتونـه لذت ببرید.
‫مسیر اون خیلی نُنُره.
‫- گراسیاس. ‫- و قشنگ.
‫- و رو مخ. ‫- و عجیب مثل خودش.
‫آره. تو چرا انقد مضحکـی سگـه؟
‫داستان تو چیـه؟
‫داستان من؟
‫راستـش یه داستان واقعاً با نمکـه.
‫اون موقع‌ها که توله بودم
‫من و هم‌ توله‌هام با یه خانواده زندگی می‌کردیم.
‫یه خانواده پر از آدم شوخ که دوست داشتن ‫قایم با شک بازی کنن
‫و من همیشه اونی بودم که باید چشم می‌ذاشت.
‫همیشه کوچیکه رو انتخاب می‌کنن، نه؟
‫هی من رو می‌ذاشتن توی جعبه چوبی ‫و پاکت زبالـه.
‫مهم نبود چقد تلاش می‌کردن ‫من همیشه پیداشون می‌کردم.
‫واسه همین یه روز خیلی خلاقیت به خرج دادن
‫و با یه سنگ کردنـم تو یه جوراب.
‫بعد پرتـم کردن توی رودخونـه.
‫بعد جوراب رو سوراخ کردم
‫و اومدم روی سطح آب.
‫هیچ وقت اونا یا هم توله‌هام رو پیدا نکردم.
‫پس فکر کنـم هنوز هم دارم می‌گردم.
‫واو.
‫این غمگین‌ترین داستانیـه ‫که تاحالا شیندم.
‫خیلی خیط شدن.
‫و توی همون جورابی که من رو ‫گذاشتن توش بزرگ شدم
‫واسه همین از این قضیه یه داستان معرکه ‫و یه پلیوور مجانی گیرم اومده.
‫برد برد.
‫رفیق، تو نبردی.
‫بیشتر از هرکس دیگه‌ای ‫باید یه آرزو داشته باشی.
‫الانـش هم یه ژاکت راحت ‫و دوتا بهترین دوست دارم.
‫هرچی که می‌تونستم آرزوش رو بکنم رو دارم.
‫نیازی به جادو نیست.
‫اوهم؟
‫اوه قشنگه.
‫داریم خیلی نزدیک می‌شیم.
‫بوی دوتا گربه رو حس می‌کنم و یه سگ ‫و... کیک؟
‫اینا همون احمق‌هایی هستن ‫که سعی کردن ازم دزدی کنن.
‫هی، اون ما رو یادشـه.
‫بریم که داشته باشیم اکسکا...
‫اکسکا...
‫اکسکالیبور! [نام شمشیر افسانه‌ای شاه آرتور؛ معروف به شمشیر در سنگ]
‫آره، نتونستم این سنگه رو ازش جدا کنـم
‫اما بازم باحالـه، نه؟
‫داره بهمون می‌رسه!
‫باشه، یکم چپ.
‫ - خودشـه! .سریع‌تر برو -
‫- سریع‌تر برین! ‫- وای، داره بهم می‌رسه.
‫گیسوطلا!
‫وای، مواظب باشین!
‫خب، قطعشون کنین دیگه!
‫چشم! رو چشمم.
‫این انجیر ربابی رو جوری قطع می‌کنم کـ...
‫جری، نه!
‫انتقامم رو بگیر جک!
‫بمیر، بمیر، بمیر!
‫نچ.
‫وقتشه سلاح‌‌های خفنم رو به کار بگیرم.
‫گمون کنم بیش از حد وسیله برداشتم.
‫- تنقلات جادویی دارم. ‫- [من رو بخور. من رو بنوش.]
‫این‌ها باشه واسه بعد.
‫آها! موفق شدم.
‫خیلی‌خب آفت ملخ جادویی، ‫شاخ و برگشون رو بریز.
‫پرواز کن و نوش جان کن.
‫اون گل‌ها رو بخور.
‫من که آفت ملخ جادویی نیستم.
‫من اصلا آفت ملخ نیستم.
‫پس چی هستی؟ ‫ملخ اهریمنی هستی؟
‫پری مرگباری هستی؟
‫پس جنگله رو طلسم کن.
‫من طلسم اجرا نمی‌کنم.
‫- خب، پس چیکار می‌کنی؟ ‫- خب، قضاوتت می‌کنم.
‫رو شونه‌ات می‌شینم ‫و اعمالت و کیفیت...
‫شخصیتت رو قضاوت می‌کنم.
‫من وجدانتم.
‫واقعا بیش از حد وسیله برداشتم.
‫وای!
‫کمکم کن جک! کمکم کن!
‫نمی‌خوای کمکش کنی جک؟
‫داری کلی از افرادت رو ‫از دست می‌دی.
‫من نگران تعداد افرادم نیستم.
‫ساکی پر از بی‌نهایت سلاح جادویی دارم.
‫حتی بعد از مردن کل اعضای گروهم،
‫با همین عزیزان دلم ‫به آرزوئه می‌رسم.
‫ببین، ببین جک، من وجدانتم و...
‫وای خدا!
‫ققنوس شریفه.
‫نماد تجدید حیات و ابدیتی...
‫وای!
‫شعله‌افکن خیلی خفنیه، مگه نه؟
‫واقعا این دفعه کارم در اومده.
‫نزدیک محدوده شعله‌افکنی من نشین.
‫[دسته‌گل‌های فراوان]
‫کارتون رو بکنین گل‌های اهریمنی.
‫به زودی...
‫خیلی‌خب پیشی، ‫فکر کنم دیگه یاد گرفتم.
‫- یهم اعتماد کن! ‫- آروم باش، آروم باش.
‫این‌جوری باد فتق می‌گیری‌ها.
‫بیا، دوباره نشونت می‌دم. ‫این شکلیه.
‫بهم اعتماد کن.
‫آخی. ولی معلومه ‫که به خودت و گربه...
‫بدون این شکلی کردن ‫چشمتون هم اعتماد دارم.
‫واقعا؟ اشتباه بزرگی می‌کنی.
‫منظورت چیه؟ ‫شما رفقامین دیگه.
‫می‌دونی آخر و عاقبت اعتماد چیه؟
‫جوراب، سنگ و شنا تو رودخونه است.
‫بالاخره آدم باید به یکی ‫اعتماد کنه دیگه، مگه نه؟
‫من که نباید بکنم. نه‌خیر.
‫هر بار با کسی صمیمی شدم،
‫بهم نارو زد، پنجه‌ام رو چید، ‫به بازیم گرفت و بهم خیانت کرد.
‫دیگه تکرار نمی‌کنم.
‫من تنهایی پیش می‌رم.
‫اسرارم رو به کسی نمی‌گم ‫و نمی‌ذارم کسی ازشون بو ببره.
‫این‌جوری احتمال پیروزی آدم بالا می‌ره.
‫از من بشنو.
‫هیچ‌وقت به کسی اعتماد نکن.
‫وایستا ببینم.
‫شگفت‌انگیز بود.
‫کارت درسته.
‫پیشی، چند وقته فکری ‫ذهنم رو درگیر کرده.
‫آخ، چه فکری؟
‫به ریش قشنگم فکر می‌کردم.
‫درسته، خیلی فاخره،
‫ولی مردم دنیا این‌جوری نمی‌تونن ‫چهره‌ام رو درست و حسابی ببینن.
‫خلاصه، اگه خوشحال می‌شی، ‫ممکنه قانع بشم که...
‫- دیگه بهش عادت کردم. ‫- وایستا ببینم، چی؟
‫ریشت رو می‌گم... نزنش.
‫اِم، خب، آخه...
‫پیشی، خواهش می‌کنم ‫این ریش پرخارش رو بزن!
‫انگار کل صورتم تب کرده!
‫وایستا ببینم. گربه چکمه‌پوش کبیر ‫داره درخواست کمک می‌کنه؟
‫کمکم کن. درست می‌گفتی.
‫- ریشم حال‌به‌هم‌زنه. ‫- دیگه چی؟
‫انگار صاریغی رو صورتم نشسته.
‫دیگه چی؟
‫بعدش هم از خجالت مرده.
‫باشه، باشه صورت صاریغی.
‫مجبورت نمی‌کنم التماسم کنی.
‫آخ!
‫عه، آروم‌تر بزن. آخ!
‫به سمت خواب ریشم بزن.
‫باید به سمت خواب ریشم بزنی.
‫- خودم کارم رو بلدم. ‫- عه!
‫- خودم استاد کار با چاقوئم. ‫- مگه نه توله سگ؟
‫چیه؟ چیه؟ چرا می‌خنده؟
‫- اصلا نباید بخنده. ‫- هیس.
‫آها، حالا عین قدیم خوش‌تیپ شدی.
‫این چهره‌ات رو از...
‫- عه! ‫- وقایع سانتا کلما ندیده بودم.
‫وای، آره. سانتا کلما.
‫حقت بود.
‫بیا. چاقوی گربه‌ایم مال تو.
‫ممنون.
‫از چوب بهتره.
‫خداحافظ شمشیر چوبی.
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫اون سگ دیوانه کجا رفت؟
‫به نظرم ازش خوشت میاد.
‫نه. نه‌خیر، نمیاد.
‫به نظرم آماده‌ای ‫براش اسم بذاری.
‫نه، صرفا باید من رو راحت‌تر ‫به آرزوم برسونه.
‫منظورت آرزوی منه دیگه.
‫منظورتون آرزوی خودمه!
‫شرمنده.
‫- «دوازده شیرینی‌پز» اومدن. ‫- ولش کن.
‫وای، چه بدونم. ‫شاید نگهش دارم.
‫خوشمزه می‌خوری؟
‫چه ساک مامان‌بزرگی قشنگی داری جک کوچولو.
‫ساک مامان‌بزرگی نیست.
‫ساک پرستاری جادوییه.
‫حالا نقشه رو رد کنین بیاد،
‫وگرنه می‌بینیم شاخ تک‌شاخ ‫واقعا چه تأثیری داره.
‫تو که نمی‌خوای به یه توله‌سگ ‫شلیک کنی، مگه نه جک؟
‫چرا، تو صورتش شلیک می‌کنم. ‫چطور مگه؟
‫چی شـ...
‫نقشه رو بده به ما، وگرنه...
‫- به خدمت شیرینی‌پزه می‌رسیم. ‫- آره!
‫نقشه که اصلا دست من نیست ‫ترسناک خانم.
‫این‌قدر افرادم رو سمتم پرت نکنین!
‫بیا اینجا ببینم!
‫نقشه دست گربه چکمه‌پوشه!
‫بریم بگیریمش!
‫نقشه‌ای ریختم.
‫هر کی اول سگه رو نجات بده، ‫می‌تونه آرزو کنه!
‫چی؟
‫وای، اذیتم نکن دیگه!
‫تکون نخور.
‫وای!
‫چی؟
‫پس چنین تأثیری داره. ایول.
‫نه‌خیر! ایول نداره.
‫آخ، بهم شلیک کردی.
‫وای، دیدم کور شد.
‫- گرفتمش آقای هورنر! ‫- ببخشید.
‫وای نه.
‫گربه، وایستا!
‫مرسی که نقشه رو دادی پنجه‌نرمه.
‫[نخلستان خاطره‌انگیز]
‫- نه، نه، نه! ‫- نه!
‫آهای! قربانی خلاف ‫خانواده خلافکار سه خرس شدین.
‫- ایول! ‫- به سلامت خنگول‌‌ها!
‫گربه، کجایی؟
‫گربه؟ گربه؟
‫گربه!
‫گربه.
‫چی شده؟
‫ممنون...
‫چت شده گربه؟
‫بـ...
‫به آخرین جونم رسیدم.
‫اِم، می...
‫می‌ترسم.
‫خب، ترسیدن اشکالی نداره.
‫نه‌خیر، واسه گربه چکمه‌پوش اشکال داره.
‫خیر سرم باید قهرمانی بی‌باک باشم.
‫باید افسانه باشم.
‫ولی اگه جون اضافه نداشته باشم، ‫هیچی نیستم.
‫باید جون‌هام رو ‫با اون آرزو پس بگیرم.
‫بهتره به پیشی بگی.
‫- درکت می‌کنـ... ‫- نه، نه، نه، نه.
‫نباید خبردار بشه.
‫باشه.
‫پیشی دیگه اصلا بهم اعتماد نمی‌کنه.
‫بعد از ماجرای سانتا کلما ‫بهم اعتماد نمی‌کنه.
‫ولی سرقتتون یه بار خراب شد دیگه.
‫جریان سانتا کلما سرقت نبود...
‫پای کلیسایی با کشیش ‫و کلی مهمون دخیل بود.
‫پیشی هم بود.
‫همه جز من بودن.
‫اون موقع هم فرار کردم.
‫آها. آها.
‫آها!
‫دم محراب تنهاش گذاشتی؟
‫کارم اشتباه بود. خودم می‌دونم.
‫شرمگینم.
‫فقط کاش این‌قدر اذیتش نکرده بودم.
‫بابت اون روز پشیمونم.
‫خب، شاید بهتر باشه ‫همین رو به پیشی بگی.
‫شاید حال خودت بهتر بشه.
‫شاید حال خودش هم بهتر بشه.
‫گربه! سگه!
‫عه، پیداتون کردم.
‫اونجا چی شده بود؟
‫پیشی. نقشه رو از دست دادم.
‫گند زدم.
‫خب، پسش بگیر.
‫از این بدتر رو هم پشت سر گذاشتیم.
‫پشت سر کی گذاشتیم؟
‫چی می‌گی؟
‫اِم، هیچی.
‫باید تا خرس‌ها ستاره رو پیدا نکردن، ‫پیداشون کنیم.
‫[نخلستان خاطره‌انگیز]
‫وای! دیگه داریم می‌رسیم.
‫بالاخره داره عملی می‌شه.
‫دیگه طعم آرزوئه رو حس می‌کنم.
‫می‌دونین چه طعمی داره؟
‫- طعم پای می‌ده؟ ‫- ♪ پای. ♪
‫♪ کی کل پای‌ها رو خورده؟ ‫کی کل پای‌ها رو خورده؟ ♪
‫♪ ما خوردیم، ما خوردیم، ‫ما خوردیم، ما خوردیم، ♪
‫♪ ما کل پای‌ها رو خوردیم. ♪
‫وای، خیلی خفن می‌شه.
‫آره. تصور کنین سندیکای خلاف موفقی بشیم.
‫سندیکای خلاف موفقی نمی‌شیم عشقم.
‫خاندان خلافکار موفقی می‌شیم.
‫مگه نه گیسوطلا؟
‫- گیسوطلا؟ ‫- چی شده؟
‫[نخلستان خاطره‌انگیز]
‫وای! اینجا رو، تصویر نقشه ‫داره محو می‌شه.
‫چیکار کردی؟
‫- بدش به من. نه، نه، نه، نه. ‫- آهای!
‫گیسوطلا، گاز نگیر!
‫شما می‌دزدین، ‫من محافظت می‌کنم.
‫نقشه دست خودم می‌مونه.
‫- فهمیدی؟ ‫- خیلی‌خب!
‫«دیدگاهت را تغییر ده ‫تا به آرزویت برسی.»
‫«هدفت جلوی چشمانت است.»
‫خب، چه حرف چرتی می‌زنه. ‫آخه یعنی چی؟
‫جلوی چشممونه.
‫شبیه کلبه خودمون می‌مونه.
‫واقعا به نظرتون کلبه‌مون...
‫وسط جنگل تاریکه؟
‫بچه، بوسنجی کن ببینم.
‫دارن غذا می‌پزن.
‫نه.
‫درش رو باز نکنین.
‫رسیدیم خونه! ‫سلام در.
‫وای، نه، نرین تو...
‫شاید بهتر باشه ‫یه سری بزنیم.
‫- سلام صندلی‌ها. ‫- نظرتون چیه به خواب زمستونی بریم؟
‫سلام عسل.
‫سلام دوست قدیمی عزیزم.
‫دلم خیلی برات تنگ شـ...
‫اینجا رو گیسوطلا. ‫هلیم فرنگیه.
‫از همون مدلیه که دوست داری.
‫هر مدلی هم باشه، ‫خوشش نمیاد.
‫همگی بس کنین.
‫شاید به آرزوهامون رسیده باشیم.
‫بس کنین دیگه. ‫به آرزومون نرسیدیم.
‫مانعی سد راهمونه.
‫جنگله داره گولمون می‌زنه.
‫اینجا واقعی نیست. ‫هیچی واقعی نیسـ...
‫[مجموعه افسانه‌ها] ‫[جلد یکم]
‫[قرض‌گیرندگان: گیسوطلا، گیسوطلا، ‫هانسل، گرتل، گیسوطلا]
‫[گیسوطلا]
‫آخی. کتاب محبوبت بود.
‫چندین ساعت بهش زل می‌زدی.
‫[گیسوطلا]
‫خیلی سفته.
‫یوهو!
‫خیلی نرمه.
‫خیلی خوبه.
‫وای، همین موقع بود.
‫کدوم موقع بود مامان؟
‫همون روزی بود ‫که دخترکی یتیم...
‫دزدکی وارد خونه‌مون شد ‫و دلمون رو برد.
‫همون روز دنیامون سر و سامون گرفت.
‫اوضاع چطوره؟ ‫از اون بالا چیزی معلوم نیست؟
‫هنوز معلوم نیست...
‫- حالت خوبه؟ ‫- آره، خوبم.
‫خوبِ خوبم.
‫اگه می‌خواستی دستم رو بگیری، ‫کافی بود به خودم می‌گفتی.
‫اِم، احیانا اگه فرصت کردی،
‫من رو بکش بالا.
‫وای، تازه یاد آخرین باری...
‫که دستم رو سمتت دراز کرده بودم افتادم.
‫ولی گمون کنم اون موقع دودل شده بودی.
‫پیشی...
‫حالا که حرف اون روز رو پیش کشیدی.
‫گربه چکمه‌پوش نباید بترسه.
‫ولی وقتی کنار اون کلیسا ‫تو سانتا کلما وایستاده بودم،
‫برای اولین بار به عمرم ‫احساس ترس کردم.
‫واسه همین فرار کردم.
‫اشتباه کرده بودم پیشی.
‫اشکالی نداره.
‫- نه، نه. کارم بزدلانه بود. ‫- اشکالی نداره.
‫- تک و تنها دم محراب بودی. ‫- گربه.
‫لباس عروس زیبات رو هم پوشیده بودی.
‫گربه! اشکالی نداره.
‫من هم نیومده بودم.
‫وایستا ببینم، چی؟
‫منظورت چیه که نیومده بودی؟
‫خب، می‌دونستم ‫که اصلا نمی‌تونم...
‫با تنها عشق حقیقیت رقابت کنم.
‫- کی رو می‌گی؟ ‫- خودت رو می‌گم.
‫افسانه معروف رو می‌گم.
‫اِم...
‫نمی‌خواستم واسه اون آدم بیام کلیسا.
‫ولی انگار دیگه اون آدم نیستی.
‫اون بالا همه‌چی مرتبه؟
‫جهت اطلاعتون بگم ‫که دارم لایک نشون می‌دم.
‫گربه!
‫اونجا رو.
‫نظرت چیه حشره؟
‫صبر کنم گربه‌ها نقشه رو بدزدن ‫و بعدش بکشمشون،
‫یا همه رو یه‌جا بکشم؟
‫راستش، کم‌کم دارم گمون می‌کنم...
‫واسه جون ملت ارزش قائل نیستی.
‫چی؟ نه بابا.
‫این‌ها رو که خیلی دوست دارم.
‫ماهیچه‌های سرینی رو سفت می‌کنم. ‫باید رو سطح محکم راه برم.
‫هر آدمی خوبی‌هایی داره. ‫هر آدمی خوبی‌هایی داره.
‫می‌دونی چیه جک؟ شاید بهتر باشه ‫اعماق وجودت رو در نظر بگیریم.
‫از بچگیت برام تعریف کن.
‫راستش، وقتی بچه بودم، ‫چیز خاصی نداشتم.
‫فقط والدینی مهربون، ثبات، یه عمارت...
‫و شرکت شیرینی‌پزی موفقی داشتیم ‫که بهم به ارث رسید.
‫چنین چیزهای به‌دردنخوری داشتم.
‫ولی وقتی به آرزوم برسم،
‫بالاخره به تنها چیزی ‫که خوشحالم می‌کنه می‌رسم.
‫آها، خب، به چی می‌رسی؟
‫به کل جادوهای دنیا می‌رسم.
‫فقط مال خودم باشه.
‫به هیچ‌کس دیگه‌ای نرسه.
‫- خواسته زیادیه؟ ‫- آره!
‫مخالفم، ولی اشکال نداره.
‫خیلی‌خب، رد بشین.
‫کمکم کنین!
‫یا خود خدا جک!
‫خب، از قدیم گفتن...
‫باید ده دوازده نفر رو به کشتن بدی ‫تا پای درست کنی.
‫وای. وای!
‫کارت وحشتناک بود.
‫آرزوت وحشتناکه.
‫خودت وحشتناکی!
‫تو هیولایی تغییرناپذیری!
‫وای، وای. ‫چرا این‌قدر دیر فهمیدی احمق؟
‫تو که حراف نیستی، مگه نه؟
‫نه‌خیر.
‫خیلی‌خب، تو از پنجره برو، ‫من از دودکش می‌رم.
‫من از کجا برم؟
‫وای، تو به خودت سخت نگیر توله‌سگ.
‫باید همین‌جا بمونی و...
‫- اِم، هوامون رو داشته باشی. ‫- آره. آره.
‫پشتتون می‌مونم. هواتون رو دارم.
‫بزنین قدش بچه‌ها.
‫آماده‌این؟
‫«گروه رفاقت» شیره!
‫«گروه رفاقت»؟
‫من با این اسم موافقت نکرده بودم.
‫آره، اسم بهتری بذار. ‫بیشتر تلاش کن.
‫خب، اسم موقتیه دیگه.
‫صحبت می‌کنیم، خب؟
‫- برو به خدمتشون برس خفن خان. ‫- آهای!
‫آروم باش.
‫آماده‌ای آرزومون رو پس بگیریم؟
‫«آرزومون»؟
‫خب، تو فکرش بودم ‫که شاید اگه درست پیش بری،
‫بتونیم با هم آرزو کنیم.
‫با هم آرزو کنیم.
‫نیست!
‫بلند شین.
‫یکی نقشه رو قاپیده.
‫جریان چیه؟ ‫چرا این‌قدر سروصدا می‌کنین؟
‫آهای! مگه نشنیدی چی گفت؟
‫نقشه گم شده.
‫یکی دزدیدتش.
‫آهای! وقتی تازه قربانی خلافمون شدین، ‫خودمون رو قربانی خلاف می‌کنین؟
‫نه‌خیر، ضدخلاف نداریم.
‫وای، کارت تمومه گربه.
‫خیلی‌خب، خیلی‌خب، خیلی‌خب.
‫مال خودتون!
‫نمی‌تونی جایی بری پنجه‌نرمه.
‫واقعا؟ بذار ببینم تو نقشه چی نوشته.
‫[نخلستان خاطره‌انگیز]
‫[کوهستان فلاکت]
‫نه!
‫- کلبه‌مون! ‫- عسلم!
‫یهو چی شد؟
‫نه‌خیر، نمی‌شه.
‫[کوهستان فلاکت]
‫وای نه.
‫- داریم میایم گیسوطلـ... ‫- می‌گیرمش. می‌گیرمش.
‫- برو کنار گنده‌بک. ‫- تکون نخور.
‫طاقت بیارین! دارم میام گروه...
‫ببخشید. ببخشید. ببخشید. ‫ببخشید، ببخشید!
‫ای وای.
‫- برقصیم؟ پابه‌پام بیا. ‫- چی؟ چـ...
‫آخ! خیلی داغه!
‫آخ! خیلی سرده! ‫یخ کردم.
‫وای، خیلی خوبه.
‫چی؟ این دیگه چه...
‫[کوهستان فلاکت]
‫نه!
‫آهای! چیزی جا نذاشتین؟
‫توله‌سگ رو گرفتن!
‫نگران نباش، می‌تونیم با این پیداشون کنیم.
‫[کوهستان فلاکت]
‫وایستا، دست نگه دار!
‫[غار ارواح گم‌گشته]
‫گربه، مواظب باش!
‫پیشی!
‫گربه!
‫اینجا رو!
‫[غار ارواح گم‌گشته]
‫اوناهاش، اونجان. ‫همون بیرونن.
‫تو برو توله‌سگ رو نجات بده. ‫من از اینجا فرار می‌کنم.
‫گربه.
‫سلام خوش‌تیپ خان.
‫صدای چی بود؟
‫چرا این‌قدر می‌ترسی رفیق؟
‫وای، جریان چیه؟
‫سلام گربه. گازپاچو می‌خوری؟
‫چه خبر از این‌طرف‌ها؟
‫همیشه از دیدن خودم خوشحال می‌شم.
‫♪ سلام شماره نه. ♪
‫حالا که هر نه‌تامون جمع شدیم، ‫جمعمون جمعه.
‫- ایول! ‫- جشن بگیریم!
‫می‌دونین چیه؟
‫خیلی دوستتون دارم بچه‌ها.
‫یعنی شما جون‌های قبلیم هستین؟
‫تصاویر دوران خوش گذشته‌ایم.
‫خیلی‌خب.
‫اون موقع خیلی مشهور بودیم.
‫- افسانه بودیم. ‫- می‌رقصیدیم.
‫♪ آواز می‌خوندیم. ♪
‫- خیلی قوی هستیم. ‫- عین گاو زور داریم.
‫این یکی رو یادته؟
‫♪ قهرمان بی‌باک محبوبتون کیه؟ ♪
‫♪ قهرمان بی‌باک... ♪
‫♪ محبوبتون کیه؟ ♪
‫خب، تموم شد، شکست خوردیم، مگه نه؟
‫اون گربه‌ها نقشه‌ای رو ‫که دزدیده بودیم، دزدیدن...
‫و تهش هیچی دستمون رو نگرفت.
‫یا شاید بدون آرزو هم ‫بتونیم خوشحال باشمی.
‫چیکار می‌کنی؟ ‫دیگه برنمی‌گردن.
‫دیگه از شلوار ارغوانی خبری نیست.
‫به خاطر این برمی‌گردن بابا.
‫کاملا درست می‌گی.
‫گربه و پیشی همیشه وقتی ‫من رو می‌دزدن، نجاتم می‌دن...
‫من رو زیاد می‌دزدن...
‫آخه عضو یه گروهیم.
‫- آخی، چه قشنگ. ‫- آره.
‫«گروه رفاقت»ـیم.
‫ایشه. نه! اسم خیلی داغونیه.
‫خب، هنوز داریم صحبت می‌کنیم.
‫وای، اون گربه‌ها ‫جونشون رو به خاطر...
‫این هاپو کوچولوی خنگ ‫به خطر نمی‌اندازن.
‫صرفا چون می‌خوای بخوریش، ‫این‌جوری می‌گی.
‫نمی‌خوام. فقط می‌خوام ‫با دندونم نازش کنم.
‫این‌قدر به فکر شکمت نباش بچه.
‫در واقع، اصلا کلا به فکر نباش.
‫اگه فکر کنی، بلایی سر خودت میاری خنگول.
‫«خنگول.»
‫خب، واسه چی باید به حرف...
‫تو که یتیمی و هلیم فرنگی می‌دزدی ‫گوش بدم؟
‫- تو که اصلا خرس هم نیستی. ‫- به‌به!
‫از تو که خرس‌ترم.
‫دماغت سوخت.
‫تو سیندرلایی سطح پایین بیش نیستی.
‫وای!
‫خب، کی به کی چنین حرفی می‌زنه،
‫می‌دونی خودت چی هستی بچه؟
‫الان می‌گه.
‫خرس خنگول، کک‌گرفته،
‫بیماری لایم‌دار، بی‌سواد، کندذهن،
‫چاق و احمقی هستی.
‫وای!
‫من خنگول نیستم.
‫نه، هستی. واقعا هستی.
‫خنگول!
‫آهای! تو خفه شو سگ،
‫وگرنه از وسط نصفت می‌کنم!
‫دیگه من هم بازی‌ام.
‫خیلی‌خب! خیلی‌خب، الان می‌گم.
‫همه‌تون یه مشت عقب‌افتاده،
‫عشقِ عسل، حشره‌صفت،
‫«بوق»خور، ‫«بوق»ـی،
‫جرب‌دار...
‫و «بوق» هستین،
‫تو هم خیلی رو اعصابی!
‫با شخصیتش حال کردم.
‫وای، خیلی حال می‌ده.
‫مسخره می‌کنیم، ریشخند می‌زنیم، ‫استهزا می‌کنیم و به سخره می‌گیریم.
‫وای، کاش من هم چنین خانواده‌ای داشتم.
‫گیسوطلا، جفتمون یتیمیم،
‫از من بشنو، بهترین سرپرستان دنیا نصیبت شدن.
‫من هم با شخصیتش حال کردم.
‫- بیاین نگهش داریم. ‫- چی؟
‫چی؟ کجا رفت؟
‫- نه‌خیر! گفته بودی ضدخلاف نداریم. ‫- نه بچه، وایستا!
‫آخ! زنبور دیگه نه!
‫♪ افسانه‌اش اصلا از بین نمی‌ره... ♪
‫- ♪ لالالالای. ♪ ‫- احسنت!
‫یه آهنگ دیگه هم بزنیم.
‫نه، نه، شرمنده بچه‌ها.
‫خوش گذشت، مگه نه؟
‫آره، ولی می‌شه بهم بگین ‫چطوری از اینجا خارج بشم؟
‫باید برگردم پیش سگه و پیشی.
‫عه! خیال می‌کردم می‌خوای ‫بری سراغ آرزوت.
‫نقشه که دستته. ‫بهشون نیازی نداری.
‫آره، جون‌هات رو پس بگیر.
‫دوباره افسانه بشو ‫و شهر به شهر سفر کن.
‫تو کل جشن‌ها شرکت کن.
‫گربه چکمه‌پوش تنها پیش می‌ره.
‫آره، گربه چکمه‌پوش تنها پیش می‌ره.
‫یعنی افسانه‌ام اون‌قدر بزرگ بود ‫که واسه کس دیگه‌‌ای جا نداشتم؟
‫افسانه‌ات که هنوز بزرگه...
‫خودت کوچک شدی.
‫آره، عوض شدی پسر.
‫شنیدم الان با یه سگ رفیق جینگ شده.
‫تازه، شمشیر هم نداره.
‫چه قهرمانی.
‫گربه ترسویی شدی.
‫بهتره بزدل چکمه‌پوش خطابش کنیم.
‫وای نه، نه، نه.
‫مگه نشنیدین؟ ‫اسم جدیدش خیارشوره.
‫خیلی مسخره است.
‫لگن خاکت کجاست خیارشور؟
‫می‌دونین چیه؟ ‫شما خیلی بی‌ادبین.
‫به نظرم خیلی متناقضه.
‫خودم می‌رم بیرون. به سلامت.
‫وای، خیال کردی از ما بهتری؟
‫اگه ما نباشیم، ‫زندگیت تا ابد مملو...
‫از ترسه.
‫تویی.
‫واقعا عاشق بوی ترسم.
‫آدم کیف می‌کنه.
‫واقعا؟
‫شرمنده که وسط مهمونی ‫با جون‌های قبلیت پریدم.
‫البته خودم ترجیح می‌دم...
‫مرگ‌های قبلیت خطابشون کنم.
‫خودم شاهد تک‌تکشون بودم.
‫شاهد تک‌تک مرگ‌های بیهوده‌ات بودم.
‫ولی تو اصلا متوجه حضورم نشده بودی،
‫آخه گربه چکمه‌پوش با خنده ‫با مرگ چشم تو چشم می‌شه، مگه نه؟
‫ولی الان نمی‌خندی.
‫تو جایزه‌بگیر نیستی.
‫تو خودِ...
‫مرگم.
‫ضمنا، استعاری،
‫بلاغی، شاعرانه، فنی...
‫یا طور دیگه‌ای بیان نمی‌کنم.
‫من خودِ خودِ مرگم.
‫الان هم اومدم سراغت گربه چکمه‌پوش.
‫ولی من که هنوز زنده‌ام.
‫راستش...
‫من از گربه‌ها خوشم نمیاد.
‫به نظرم نه جون داشتن خیلی مضحکه.
‫ولی هیچ‌کدومشون برات ارزش نداشت.
‫پس نظرت چیه لطفی ‫در حق جفتمون بکنم...
‫و همین الان آخرین جونت رو بگیرم؟
‫چنین کاری تقلبه!
‫هیس. به کسی نگین.
‫فرار کن گربه چکمه‌پوش!
‫آرزوت رو بکن!
‫راحت باش، فرار کن.
‫این‌جوری بیشتر بهم حال می‌ده.
‫فرار کن.
‫آهای گربه.
‫فرار کن.
‫گربه! گربه، ما اینجاییم!
‫داره کجا می‌ره؟
‫سومین باره که از کنار...
‫همین سنگ رد شدیم بچه.
‫وای، باز هم رد شدیم.
‫می‌خواین چیکار کنم؟
‫بوش رو گم کردم.
‫تو که یه کار بیشتر نداری.
‫تنها چیزت که کمی به‌دردبخوره، دماغته،
‫ولی ظاهرا همون هم به دردت نمی‌خوره.
‫- گیسوطلا. ‫- کم‌کم دارم گمون می‌کنم...
‫این آرزو با وعده‌ات فرق داره.
‫- ولش کن بچه. ‫- خب، جریان چیه، ها؟
‫«همه‌چی درست بشه» یعنی چی؟ ‫چی این‌قدر مهمه...
‫که ما رو وسط این جنگل تسخیرشده ‫سرگردان کردی؟
‫قراره خانواده‌دار بشم! ‫جریان از همین قراره.
‫خانواده درست و حسابی پیدا می‌کنم.
‫بعدش همه‌چی درست می‌شه.
‫«همه‌چی درست می‌شه» ‫یعنی از دست ما خلاص بشی؟
‫خب، گمون کنم بعضی‌ها ‫فقط تا وقتی آدم...
‫هلیم فرنگی داشته باشه، پیشش می‌مونن، ‫مگه نه گیسوطلا؟
‫اذیت نکنین دیگه.
‫شما که خیال نمی‌کردین واقعا بمونم.
‫من که خرس نیستم.
‫همیشه می‌ترسیدم ‫چنین اتفاق خوبی موندگار نباشه.
‫چه به نظرت خانواده‌ات باشیم، چه نه،
‫اگه این‌جوری خوشحال می‌شی،
‫آرزوت رو برات جور می‌کنیم.
‫بیاین بچه‌ها.
‫وای، چه پسر خوبی هستم.
‫«روشنایی ستاره، ستاره روشن،»
‫«اولین ستاره‌ای که امشب می‌بینم،»
‫«آرزو می‌کنم...»
‫باورم نمی‌شه باز هم گولت رو خوردم.
‫پیشی، متوجه نیستی.
‫چی رو متوجه نیستم؟
‫که از اولش به بازیم گرفته بودی؟
‫من به این آرزو نیاز دارم.
‫عه، جدی؟ می‌خوای بدونی آرزوی خودم چی بود؟
‫می‌خواستم بتونم ‫به یکی اعتماد کنم.
‫عه!
‫کل عمرم چنین کسی رو نداشتم.
‫ولی خیال می‌کردم ‫بالاخره طرف رو...
‫بدون آرزو پیدا کردم.
‫خیال می‌کردم تو ‫همون شخص باشی.
‫ولی هنوز داری فرار می‌کنی.
‫هنوز همون گربه چکمه‌پوش قدیمی.
‫ولی نیستم! ‫من گربه چکمه‌پوش نیستم.
‫بـ...
‫به آخرین جونم رسیدم.
‫باید جون‌هام رو پس بگیرم.
‫بدون جون‌هام دیگه... ‫دیگه...
‫دیگه چی؟ افسانه نیستی؟
‫هنوز هم نمی‌تونم با تنها ‫عشق حقیقیت رقابت کنم.
‫راحت باش، جون‌هات رو پس بگیر.
‫فقط با زندگی من کاری نداشته باش.
‫پیشی، مرگ دنبالمه!
‫چی؟
‫من رو با اسامی متعددی ‫خطاب کردن،
‫ولی تا حالا مرگ خطاب نکرده بودن.
‫خوشم اومد.
‫- آرزوی خودمه! ‫- آهای!
‫آرزوی گیسوطلاست.
‫بگیرینش!
‫تکون بخورین! برین کنار!
‫گرفتمش! گرفتمش! ‫نگرفتمش!
‫مال خودمه.
‫بنگ، بنگ، بنگ!
‫وای، بی‌خیال. ‫تقصیر خودت بود.
‫آقای هورنر، باید کمکم کنین!
‫متوجه شدم، ولی الان ‫سرم کمی شلوغه.
‫بنگ، بنگ!
‫آقای هورنر!
‫وای.
‫هه‌هه! فصل شکار خرسه.
‫ببین چاقالو خان، ‫به خدمتت می‌رسم،
‫بعدش هم لباست رو می‌پوشم.
‫چه حرف عجیبی زدی.
‫نه، نه، نه...
‫بچه!
‫- مامان، کمکم کن! ‫- نجاتت می‌دم!
‫- بابا! ‫- پسرم، اومدم!
‫- گرفتمتون. ‫- کمک کنین!
‫- طاقت بیار! ‫- داره اتفاقی می‌افته!
‫کمکم کنین!
‫کمک کنین! نه، نه، نه!
‫طاقت بیار پسرم!
‫نمی‌تونم جلوش رو بگیرم.
‫مامان، دستم داره سر می‌خوره!
‫دستم داره سر می‌خوره...
‫همون‌طور که گفته بودم، ‫تو می‌دزدی و من محافظت می‌کنم بچه.
‫ایول! ایول!
‫نه!
‫آهای پنجه‌نرمه، ‫از این سیب‌ها خوشت میاد یا نه؟
‫بمیر! منفجر شو دیگه.
‫پنجه‌نرمه.
‫خیلی‌خب.
‫خیلی‌خب، راستش، شاید بهتر باشه ‫دیگه کدورت‌هامون رو کنار بذاریم!
‫وای، کاش بهشون نمی‌فهموندم!
‫آها، من که نمی‌دونم چیکارش کنم،
‫ولی اگه به نظرت ‫به اون جون‌ها نیاز داری...
‫ممنون توله‌سگ.
‫راستش، من یه جون بیشتر نداشتم،
‫ولی همراهی با تو و پیشی...
‫موجب شد زندگیم خیلی خاص بشه.
‫شاید یه جون کافی باشه.
‫- ها؟ ‫- صدای چیه؟
‫اون کیه؟
‫با من کار داره.
‫گربه!
‫از تعقیبت لذت بردم گربه،
‫ولی به نظرم دیگه ‫به آخر خط رسیدیم.
‫می‌خوای بزدلانه نجات پیدا کنی؟
‫با جون بیشتر از دستم فرار کنی؟
‫یا می‌خوای مبارزه کنی؟
‫بردارش.
‫زود باش، بردارش.
‫چی شده؟
‫داری زندگی‌هات رو مرور می‌کنی؟
‫نه.
‫فقط یکیشون رو مرور می‌کنم.
‫دیگه فرار نمی‌کنم.
‫اگه جرئت داری، باعث ترسم شو.
‫خوش می‌گذره.
‫واقعا بهتره این‌قدر از دستش ندی.
‫با چاقوی گربه‌ایم سلام کن.
‫بیا ببینم!
‫بردارش.
‫خودم می‌دونم اصلا نمی‌تونم ‫شکستت بدم گرگ،
‫ولی اصلا از مبارزه ‫پای این جونم دست نمی‌کشم.
‫داری خرابش می‌کنی.
‫من اومده بودم سراغ ‫افسانه کوچولوی مغروری...
‫که خیال می‌کرد نامیراست.
‫ولی دیگه چنین شخصی نمی‌بینم.
‫زندگیت رو بکن گربه چکمه‌پوش.
‫خوب زندگی کن.
‫خودت که می‌دونی ‫باز هم همدیگه رو می‌بینیم، مگه نه؟
‫راستش،
‫وقتی گفته بودی مرگ دنبالته،
‫خیال کرده بودم داری الکی بزرگش می‌کنی.
‫آرزوی خودته.
‫حق داری کسی رو پیدا کنی ‫که بهش اعتماد کنی.
‫لازمش ندارم.
‫به آرزوم رسیدم.
‫جادو لازم نبود.
‫- عه، تنقلات جادویی. ‫- [من رو بخور]
‫یا...
‫یه لحظه نگران بودم ‫برهنه بشم،
‫ولی لباس‌هام هم بزرگ شدن. ایول.
‫ممنون.
‫گرفتمتون.
‫آخرین آرزو...
‫مال خودمه.
‫«روشنایی ستاره، ستاره روشن،»
‫«اولین ستاره‌ای که امشب می‌بینم...»
‫«آرزو می‌کنم بشه...»
‫- «آرزویم برآورده...» چی؟ ‫- آقای هورنر!
‫لطفا چنین آرزویی نکنین. ‫خواهش می‌کنم.
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫خواهش می‌کنم...
‫جدی می‌گم، نکنه باد فتق گرفتی؟
‫خواهش می‌کنم دیگه...
‫چه چشم‌های ژرف و بی‌دفاعی.
‫خیلی نازه...
‫که خیال کردی چنین کاری ‫روم تأثیر می‌ذاره.
‫مگه نمی‌دونی قلبم از سنگه؟
‫راستی، دماغت خون اومده.
‫عه.
‫صرفا داشتم واسه «گروه رفاقت« ‫فرصت جور می‌کردم.
‫واسه گروه چی؟
‫تراشه اسپانیایی!
‫آخ!
‫آهای!
‫چیکار کردین؟ نه!
‫نقشه، آرزوم.
‫بدوین، بدوین، بدوین!
‫وای!
‫مال خودمه.
‫چی؟
‫دنبال چیزی می‌گردی؟
‫به همین ترتیب استعفا می‌دم جناب.
‫چی؟
‫مگه چیکار کردم ‫که چنین بلایی سرم اومد؟
‫یعنی دقیقا به خاطر کدوم کارمه...؟
‫خیلی قشنگه.
‫اصلا از این حرف خوشم نمیاد، ‫ولی بهتر نیست آرزو کنیم؟
‫پیشی، من آرزویی جز...
‫یه بار زندگی کردن با خودت ندارم.
‫جونم رو نجات دادی خواهر.
‫می‌خواستی آرزو کنی، ‫ولی آرزو نکردی،
‫آخه می‌خواستی خانواده‌ات رو نجات بدی.
‫من هم خیلی ترسیده بودم.
‫بعدش...
‫وای، این‌قدر گریه نکن.
‫در غیر اون صورت، ‫می‌خواستم هلیم فرنگی کی رو بخورم؟
‫متأسفم که به آرزوت نرسیدی گیسوطلای عزیزم.
‫ولی رسیدم مامان.
‫به آرزوم رسیدم.
‫همه‌چی...
‫درسته.
‫وای.
‫وای، دیگه اشکم رو درآوردی.
‫آخی.
‫خب، نظرتون چیه بریم خونه ‫و خواب زمستونی کنیم؟
‫ببین گیسوطلا، واقعا به خودمون رفتی‌ها.
‫خب، چی بگم؟
‫بهترین سرپرستان دنیا نصیبم شدن.
‫خداحافظ پنجه‌نرمه، ‫خداحافظ چکمه‌پوش.
‫- خداحافظ گیسوطلا. ‫- خداحافظ خرس‌ها.
‫راستی، نظری نداری ‫که کار بعدیمون چی باشه بچه؟
‫آها! اون کارخونه پای رو یادتونه؟
‫گمون کنم الان کمبود...
‫رهبر پیدا کرده باشن.
‫وای، کسب و کار خانوادگی راه می‌اندازیم.
‫وای، چه هیجان‌انگیز.
‫الان وقتشه راجع به اخلاقیات ‫در کسب و کار صحبت کنیم.
‫یه سوسک سخنگو رو دماغمه!
‫- بردارینش! بردارینش! ‫- تکون نخور.
‫وای نه، نه، یه لحظه وایستین.
‫آخ! آهای! طاقت بیار!
‫راستی، توله‌سگ،
‫بیا برات اسم انتخاب کنیم.
‫آره. آها، نظرتون چیه...
‫- هوم... ‫- آها. «جونده.»
‫نظرت چیه توله‌‎سگ؟
‫«جونده» خوبه، مگه نه؟
‫فهمیدم، فهمیدم.
‫«جف» چطوره؟
‫- جف؟ ‫- آره.
‫قیافه‌اش به جف‌ها نمی‌خوره.
‫راستش، اگه واسه شما فرقی نمی‌کنه،
‫گمون کنم همون «توله‌سگ» خوب باشه.
‫ازش خوشم میاد،
‫آخه دوستانم همین‌جوری صدام می‌کنن.
‫پس اسمت رو می‌ذاریم «توله‌سگ».
‫راستش، «جونده» هم اسم خیلی خوبیه.
‫آره، ولی نه.
‫خب، باز هم صحبت می‌کنیم.
‫«گربه چکمه‌پوش: آخرین آرزو»
‫می‌خوام این تعطیلات بی‌نقص باشه!
‫یادت بود کلاه ناخداییم رو برداری؟
‫بله فرماندار.
‫کفش، لباس و لباس خواب...
‫ناخداییتون رو هم برداشتم.
‫پس...
‫کشتیم!
‫گربه چکمه‌پوش!
‫[تحت تعقیب] ‫[گروه رفاقت]
‫توله‌سگ!
‫گروه رفاقت؟
‫ما که به توافق نرسیده بودیم.
‫آره، اسم مسخره‌ایه.
‫دیگه کار از کار گذشته. ‫اسممون ثبت شده.
‫وای! مرغ دریایی بود! وای.
‫آروم حرکت کن توله‌سگ.
‫چشم.
‫اصلا داریم کجا می‌ریم؟
‫می‌ریم سراغ ماجراجویی‌های جدید...
‫و دیدار دوستان قدیمی.
‫«سرزمین خیلی خیلی دور»
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: telegram: @bollbolljan ::. .:: instagram: @bollbolljan_Com ::.
• هماهنگ سازی توسط: Arco • • @Sync_itt •