‫‏[فیلمی که در ادامه می‌بینید ممکن است برای افرادی با سابقۀ ‫خودکشی مناسب نباشد. مخاطب برای تماشا مختار است.‏]‏
پسر
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫سلام
‫سلام، جسیکا ‫می‌تونی پرونده‌ی جکسون رو برام بفرستی؟
‫ظاهراً توی ای‌میل‌هام نیست
‫باید امشب یه نگاهی بهش بندازم
‫خیلی‌خب، خوبه ‫ممنون، فردا می‌‌بینمت
‫- اینجا چیکار می‌کنی؟ ‫- باید صحبت کنیم
‫نمی‌تونی یهویی بی‌خبر بیای اینجا
‫زنگ زدم، خدا می‌دونه چند بار ‫ولی گوشیت رو برنمی‌داری
‫قضیه چیه؟
‫- بخاطر نیکولاس اومدم ‫- چیزی شده؟
‫آره
‫خب، بگو دیگه
‫امروز بعدازظهر، بهم گفتن برم مدرسه ‫همین یخورده قبل
‫که با مدیر حرف بزنم ‫تا بتونه بهم بگه چی شده
‫و اون‌موقع فهمیدم که، نیکولاس
‫حدوداً یک ماهه مدرسه نرفته
‫چی؟
‫جدی میگم، هفته‌هاست ‫هر روز صبح داشته تظاهر می‌کرده
‫- منظورت چیه؟ ‫- دارم برات توضیح میدم دیگه
‫برگرد عقب‌تر ببینم، یک ماهه نرفته مدرسه ‫و تو اصلاً متوجه نشدی؟
‫با کیف و هرچیزی که برای ‫اون روز لازم داشت از خونه می‌رفت
‫انگار که هیچ مشکلی نیست ‫ولی مدرسه نمی‌رفته
‫و مدرسه، هیچوقت...
‫گفتن برام یه مشت ای‌میل فرستادن ‫ ولی به دستم نرسیده
‫تمام روز چیکار می‌کرده؟ ‫کجا می‌رفته؟
‫نمی‌دونم. روحمم خبر نداره
‫و دیگه به زحمت به سوال‌هام جواب میده
‫بث. شرمنده، کیت اومده ‫در مورد نیکولاس باهام صحبت کنه
‫الان فهمیدیم یک ماهه مدرسه نمی‌رفته
‫قضیه فقط این نیست، پیتر
‫حالش خوب نیست
‫باید باهاش صحبت کنی ‫دیگه نمی‌دونم چیکار کنم
‫بهت احتیاج داره، پیتر ‫نمی‌تونی همینطوری ولش کنی
‫من ولش نکردم ‫چرا مدام از این حرفا می‌زنی؟
‫خیلی‌خب
‫ببین، چند روز پیش...
‫ازش خواستم...
‫اصلاً یادم نمیاد چی بود ‫که بشقابش رو ببره آشپزخونه یا هرچی
‫و بهم خیره شد...
‫با...
‫چنان نفرتی
‫فکر می‌کردم می‌خواد...
‫چی؟
‫ازش می‌ترسم، خب؟
‫باشه، فردا...
‫فردا میرم دیدنش
‫بعد از کارم یه سر میام
‫ممنون
‫سیاست‌های پایایی ‫زیستی‌شون رو بررسی کردیم
‫و بنظرمون خرید این شرکت ‫با خط‌ مشی سبز ما همخوانی داره
‫راهبرد‌های زیست‌محیطی ‫اجتماعی و ابرشرکتی فوق‌العاده‌ای دارن
‫که می‌تونه به سودمون باشه
‫و بنظرمون ادغام با اون‌ها
‫می‌تونه برای اعتبار اون‌ها و ما مفید باشه
‫عالیه. بنظرم تمام اطلاعاتی ‫که نیاز دارم رو بدست آوردم
‫فعلاً با جفری تماس می‌گیرم ‫ببینم می‌تونیم شروع کنیم یا نه
‫- عالیه ‫- ممنون
‫بفرمایید
‫به محض اینکه انجام شد ‫باهاتون تماس می‌گیرم، باشه؟
‫- ممنون ‫- عالیه
‫ممنون
‫سلام
‫- اینجا چیکار می‌کنی؟ ‫- اشکالی نداره؟ مزاحمت نیستم؟
‫- حالت چطوره؟ ‫- خوبم
‫اومدم اینجا چون می‌خواستم
‫می‌خواستم باهات حرف بزنم ‫دو دقیقه وقت داری؟
‫آره
‫مامانت بهم گفت مدرسه نمی‌رفتی
‫قضیه چیه؟
‫هیچی
‫ببین، می‌دونم این مدت ‫بهت سخت گذشته
‫و می‌دونم از دستم عصبانی هستی
‫ولی دلیل نمیشه ‫با همدیگه صحبت نکنیم
‫- چرا دیگه مدرسه نرفتی؟ ‫- نمی‌دونم
‫نمی‌دونی؟
‫نمی‌تونی همینطوری تصمیم بگیری ‫ مدرسه نری. همچین انتخابی نداری
‫توی مدرسه مشکلی داری؟
‫چرا آه می‌کشی؟
‫- همینطوری ‫- باید یه دلیلی باشه
‫بهم بگو
‫نمی‌خوام در موردش حرف بزنم
‫نیکولاس، اگر بهم چیزی نگی ‫نمی‌تونم بهت کمک کنم
‫اون روزا چیکار می‌کردی؟ ‫کجا می‌رفتی؟
‫قدم می‌زدم
‫قدم می‌زدی؟ تنهایی؟
‫آره
‫ولی آخه چرا، نیکولاس؟
‫فکر می‌کنی این قابل قبوله؟ ‫اونم وقتی کنکورت نزدیکه؟
‫می‌فهمی دارن ‫حرف از اخراج کردنت می‌زنن
‫مادرت دیگه نمی‌دونه چیکار کنه، متوجهی؟
‫می‌خواد بفرستت مدرسه شبانه‌روزی
‫- این چیزیه که می‌خوای؟ ‫- نه
‫پس باید یه کاری بکنی ‫نمی‌تونی بذاری اوضاع اینطوری بمونه
‫دیگه توان تحمل این چیزا رو ندارم
‫چرا همچین حرفی می‌زنی؟ ‫توی مدرسه اتفاقی افتاده؟
‫نه
‫یا بیرون از مدرسه؟
‫بگو دیگه، می‌تونیم با همدیگه صحبت کنیم
‫قضیه این نیست
‫آخه...
‫خب؟
‫نمی‌دونم چطور توصیفش کنم
‫به روش خودت توصیفش کن
‫مشکل زندگیه
‫بارش رو شونه‌هام سنگینی می‌کنه
با چه چیز زندگی مشکل داری؟
‫نمی‌دونم
‫می‌خوام چیزی عوض بشه ‫ولی نمی‌دونم چی
‫برای همین گاهی به خودم میگم که شاید...
‫بهم بگو
‫می‌خوام با تو زندگی کنم
‫- با من؟ ‫- من و مامان...
‫با هم کنار نمیایم
‫دیگه توان تحمل منو نداره ‫می‌دونم که نداره
‫و وقتی اینجام...
‫فکرای تاریک زیادی به سرم می‌زنه
‫و می‌خوام با برادر کوچیکم زندگی کنم
‫باشه...
‫اگر منو بفرستین ‫مدرسه‌ی شبانه‌روزی، دیوونه میشم
‫- نه بابا نمیشی ‫- چرا، میشم. جدی میگم
‫حس می‌کنم سرم داره منفجر میشه
‫بیا بغلم
‫گاهی اوقات حس می‌کنم ‫دارم دیوونه میشم، بابا
‫- منظورت چیه؟ ‫- جدی میگم
‫نمی‌دونم مشکلم چیه
‫نگران نباش، عزیزم ‫حلش می‌کنیم
‫بهم اعتماد کن
‫سلام، با کیت تماس گرفتید ‫پیغام بگذارید
‫سلام، منم ‫باهاش صحبت کردم
‫وقتی این پیام رو شنیدی ‫بهم زنگ می‌زنی؟ ممنون
‫چرا داری همچین واکنشی نشون میدی؟
‫- چه واکنشی؟ ‫- می‌تونه توی اتاق پشتی بمونه
‫و مدرسه چی؟
‫یه فکری براش می‌کنیم
‫حتماً یه مدرسه‌ای هست ‫که از وسط ترم ثبت‌نامش کنه، مگه نه؟
‫آره، حتماً. مطمئنم هست
‫تو فقط دو ساله می‌شناسیش
‫و متوجهم که...
‫می‌دونم که بعد از تمام اتفاقات
‫نظر خوبی در موردش نداری ‫ولی همیشه این شکلی نبوده
‫وقتی کوچیک‌تر بود، خیلی...
‫الان وقتی رفتم دیدنش، چند تا...
‫نمی‌دونم، جای خراش داشت
‫- جای خراش؟ یعنی... ‫- جای زخم. روی دستش
‫خیلی ناراحت شدم. آخه...
‫پسر کوچولوی خودمه
‫هی
‫راست میگی. حق با توئه
‫احساس گناه می‌کنم
‫نمی‌تونم تظاهر کنم ‫ این شرایط تقصیر من نیست
‫ولشون کردم، بث ‫ من ولشون کردم
‫می‌دونم، ولی اگر حالش خوب نیست ‫تقصیر تو نیست
‫داره دوران سختی رو تجربه می‌کنه
‫درکل فکر نکنم چاره‌ی‌ دیگه‌ای داشته باشم
‫نمی‌تونم ازش قطع امید کنم
‫باشه، درک می‌کنم
‫نگران نباش. درکت می‌کنم
‫و باید در مورد زخم‌هاش ‫با یه دکتر صحبت کنی
‫می‌دونم
هی
‫- آماده‌ای؟ ‫- آره
‫- نمی‌خوای... ‫- نه، ممنون
‫- خب... ‫- آره
‫و یادت نره، می‌دونی ‫که همیشه می‌تونی...
‫- می‌دونم. ممنون، مامان ‫- هرموقع خواستی
‫- ولی فکر نکن دلیلش... ‫- می‌دونم
‫می‌دونم منظورت چیه ‫نگران نباش
‫خیلی‌خب
هی
‫بهم زنگ بزن
‫اوه، صبر کن
‫- داشت یادم می‌رفت ‫- چیه؟
‫نون موزی
‫ممنون، مامان
‫دوستت دارم
‫- هی، چیزی کم نداری؟ ‫- نه، همه چیز هست
‫حوله‌ای که بث برات گذاشته رو پیدا کردی؟
‫آره
‫خیلی‌خب، خوبه ‫می‌ذارم راحت باشی
‫دارم میرم بخوابم
‫خیلی خوشحالم که اینجایی ‫دلم برای بودن کنارت تنگ شده بود
‫بث چطور؟ واقعاً مشکلی نداره ‫که من اومدم اینجا؟
‫معلومه که نه، نیکولاس ‫خیلی خوشحالیم اومدی. جفت‌مون
‫می‌دونی که، اینجا خونه‌ی توام هست
‫باشه؟ بجنب ‫دیگه باید بخوابی. دیروقته
‫شب بخیر
‫شب بخیر، بابا
‫دکتر کالینز، پیتر میلر هستم ‫شرمنده که به موبایل‌تون زنگ زدم
‫می‌خواستم باهاتون در مورد ‫پسرم نیکولاس صحبت کنم
‫بنظرم نیاز به دیدن روان‌پزشک داره
‫و گفتم شاید یه روان‌پزشک خوب بشناسین ‫برای همین...
‫اگر میشه باهام تماس بگیرین. ممنون
‫- مزاحمت شدم؟ ‫- نه، نه، نه، بفرما داخل
‫بهم بگو
‫درسته که تو فکری ‫بزودی بری واشنگتن؟
‫خبرا زود می‌پیچه
‫میگن توی انتخابات نام‌نویسی کرده ‫ راست میگن؟
‫چه پیشنهادی بهت داده
‫که عضو تیم انتخاباتی‌ش باشی؟
‫چیز بخصوصی نگفته، ولی...
‫خیلی‌خب، می‌ذارم به کارات برسی
‫ولی وقتی خبری شد بهم بگو
‫معلومه. معلومه
‫- اوضاع خونه‌ت مرتبه؟ ‫- چی؟
‫اوه، آره، آره
‫عالیه
‫ممنون، اندرو
‫رسیدیم
‫سلام، یک لحظه مزاحم‌تون شدم ‫تا نیکولاس رو معرفی کنم
‫که از امروز بهمون ملحق میشه
‫می‌دونم همه‌تون به گرمی ‫ازش استقبال می‌کنین
‫سلام، نیکولاس. آقای یاما هستم ‫بهتون تاریخ یاد میدم
‫خوش اومدی
‫بفرما بشین ‫ و وقتی کلاس تموم شد بیا پیشم
‫تا بتونم بهت بگم ‫تا الان چیا درس دادیم، باشه؟
‫عالیه. دیگه مزاحم‌تون نمیشم
‫خب، همونطور که داشتم می‌گفتم ‫یادداشت این خالی از لطف نیست
‫تقسیم قدرت بین
‫دولت‌های ملی و ایالتی
‫خب، در سال 1776 ‫وقتی بیانیه‌ی استقلال امضا شد
‫اون 13 ایالت تازه استقلال‌یافته ‫بیشتر مثل برادر خواهرهای ناسازگار رفتار می‌کردن
‫و هرکدوم حق حاکمیت می‌خواستن ‫کسی می‌تونه حق حاکمیت چیه؟
‫یعنی قدرت مطلق
‫این نقشه‌ی اصلیه؟
‫- سلام، پسر. اوضاع احوالت چطوره؟ ‫- سلام. خوبم. تو چی؟
‫چی بگم والا ‫قراره بری دیدن رئیس؟
‫- آره ‫- شانس آوردی. امروز خوش‌اخلاقه
‫- هنوز ساکن نیویورکی؟ ‫- آره، هنوز نیویورکم
‫خیلی‌خب. میگما، بابات چطوره؟
‫شنیدم مشکل قلبی پیدا کرده بود؟
‫آها، آره. نه چندان ‫همه چی مرتبه. ممنون
‫خوبه. آخه خیلی وقته ندیدیمش
‫- سلامم رو بهش برسون، باشه؟ ‫- حتماً
‫- می‌بینمت ‫- می‌بینمت
‫می‌تونین تشریف بیارید
‫از این طرف
‫- ممنون ‫- پیتر، حالت چطوره؟
‫خوشحالم‌ اومدی، بذار دو تا از...
‫نیکولاس، سلام، منم
‫می‌خواستم بدونم امروز چطور پیش رفت؟
‫بهم زنگ بزن. دوستت دارم
‫بابا
‫نیکولاس، آماده‌ای؟
‫دیگه وقت رفتنه
‫نیکولاس، برات قهوه درست کردم ‫وقت کافی برای خوردنش داری. باشه؟
‫نیکولاس، دیرت میشه‌ها
‫نیکولاس، حداقل ده بار صدات زدم
‫نمی‌تونی هر روز صبح این‌جوری رفتار کنی ‫ می‌شنوی چی میگم؟
‫نیکولاس
‫- چرا جوابمو نمیدی؟ ‫- من که جوابتو میدم
‫- وقتشه. باید راه بیفتی ‫- می‌دونم
‫- تئو دیشب بیدارت نکرد؟ ‫- نه
‫خیلی خوش‌شانسی
‫بابات هم همینطوره ‫هیچی بیدارش نمی‌کنه
‫به جای اصطلاح "مثل نوزاد خوابیده"
‫باید بگن "مثل یه مرد خوابیده"
‫کجاست؟
‫زودتر رفت، امروز صبح زود جلسه داشت
‫بفرما قهوه‌ت ‫حدوداً پنج دقیقه‌ای وقت داری
‫- چی شده؟ ‫- هیچی
‫درد داری؟
‫مشکل این نیست
‫ناراحتی؟
‫- چرا ناراحتی؟ ‫- نمی‌دونم
‫نمی‌دونی
‫زیاد پیش میاد؟
‫که اینطوری بی‌دلیل بزنی زیر گریه؟
‫من گریه نمی‌کنم
‫خب دیگه باید برم
‫میشه یه سوالی ازت بپرسم
‫آره، معلومه
‫وقتی با بابام آشنا شدی ‫می‌دونستی متاهله؟
‫می‌دونستی؟
‫آره
‫- ولی همون‌موقع بهم گفت که... ‫- که چی؟
‫شاید بهتر باشه ‫با خودش صحبت کنی
‫می‌دونی...
‫وقتی رفت ‫برای مامانم خیلی سخت بود
‫واقعاً زجر کشید
‫مدام حرفای وحشتناکی درموردش می‌زد
‫و تمام مدت هنوزم بابام رو می‌پرستیدم
‫انگار داشتم از وسط نصف می‌شدم
‫درکت می‌کنم
‫این وضعیت آسونی نیست
‫با این‌حال جلوی خودتو نگرفتی
‫چی؟
‫وقتی باهاش آشنا شدی ‫با اینکه می‌دونستی متاهله
‫و یه پسر داره، جلوی خودتو نگرفتی؟
‫انتظار داری چی بگم، نیکولاس؟
‫هیچی. حق با توئه ‫نمی‌دونم چرا دارم اینو می‌پرسم، احمقانه‌ست...
‫- نه، احمقانه نیست ‫- بگذریم، باید برم. بعداً می‌بینمت
‫بعداً می‌بینمت
‫سلام، نیکولاس، منم
‫فقط دلم خواست بغلت کنم
‫امیدوارم اوضاعت خوب باشه
‫گفتم شاید یه روز بتونیم همدیگه رو ببینیم
‫با هم وقت بگذرونیم
‫بهم زنگ بزن ‫دلم برات تنگ شده. خداحافظ
‫اگر بتونیم بهشون ثابت کنیم
‫که هیچوقت نباید پا پیش می‌ذاشتن (کیت)
‫می‌تونه امکان‌پذیر بشه
‫مهم‌ترین چیز موازنه‌ی قدرته
‫- بله؟ ‫- عذر می‌خوام
‫این چیزیه که دنبالش می‌گشتین؟
‫عالیه. توی بایگانی پیداش کردی؟
‫کارت عالی بود
‫- چیز دیگه‌ای لازم ندارین؟ ‫- خیلی ممنون
‫این خیلی به کارمون میاد
‫- اون کیه؟ ‫- کی؟
‫کارآموز جدیده. فرانسویه ‫خیلی باهوشه
‫- چطور مگه؟ ‫- همینطوری
‫خیلی‌خب، فردا می‌بینمت
‫سلام
‫سلام، پیتر. منم
‫ببین، نمی‌خوام مزاحمت بشم
‫ولی اصلاً خبری از نیکولاس نشنیدم
‫و مدام براش پیام صوتی می‌ذارم ‫ولی بهم زنگ نمی‌زنه
‫خب
‫میشه صحبت کنیم؟
‫ممنون
‫- کت قشنگیه ‫- ممنون
‫بفرما
‫توی مدرسه‌ی جدیدت ‫همه‌چی خوب پیش میره؟
‫بدک نیست
‫گفتی به بچه‌های همسن خودت ‫ چندان احساس نزدیکی نمی‌کنی؟
‫نه
‫- چرا؟ ‫- بنظرم احمق هستن
‫فقط به جشن و خوش‌گذرونی اهمیت میدن
‫من علاقه‌ای به این چیزا ندارم
‫خب، به چی علاقه داری؟
‫- چیه؟ ‫- نه، هیچی
‫بگذریم. اوضاع الان بهتر شده
‫از این سن و سال خوشت نمیاد؟
‫منظورم این...
‫- سلام ‫- سلام، جناب
‫سلام. اوناهاش. ممنون
‫- ببخشید دیر کردم ‫- اشکال نداره
‫می‌دونم چقدر سرت شلوغه ‫بخصوص الان، بر اساس چیزایی که می‌شنوم
‫- آره ‫- هیجان‌انگیزه
‫- چی میل دارین؟ ‫- نمی‌دونم، تو چطور؟
‫آب گازدار، لطفاً
‫من مارتینی می‌خورم
‫- خب پس، دو تا مارتینی بیار ‫- دو تا مارتینی میارم خدمتتون
‫- خب، اوضاع چطوره؟ ‫- اوضاع خوبه
‫مدرسه‌ی جدیدش رو شروع کرده ‫و میگه ازش راضیه
‫- عالیه ‫- آره
‫اولش مجبور شدم یکم بهش فشار بیارم، ولی...
‫بنظرم الان حالش بهتره ‫و حقیقتش فکر می‌کنم بزودی خوب میشه
‫تونسته بهت بگه توی مدرسه‌ی قبلی چی شده؟
‫نه، چیز چندانی نمیگه
‫نمی‌فهمم ریشه‌ی ‫این همه غم و غصه‌ش چیه
‫خب نوجوونه
‫تابحال دیدی ‫یه نوجوون مظهر شادی باشه؟
‫قضیه فقط این نیست
‫با بقیه فرق می‌کنه
‫چطور مگه؟
‫اگر نظر منو بخوای ‫شکست عشقی خورده
‫- امکانش هست. خیلی رمانتیک‌ـه ‫- آره
‫حدس بزن اینو از کی به ارث برده
‫بفرمایید
‫- ممنون ‫- عالیه، ممنون
‫به سلامتی
‫اون چطور...
‫- بث؟ ‫- آره، اون چه حسی نسبت به این قضیه داره؟
‫می‌تونی بهم بگی
‫باشه؟
‫- خب اولش یخورده... ‫- مخالف بود، حدس می‌زنم؟
‫نه، نه چندان ‫شاید یخورده مردد بود
‫می‌دونی، با وجود نوزاد ‫و اینکه همین الانشم حسابی خسته‌ست
‫انتظار نداشت از همون اول زندگی ‫ با یه نوجوون زندگی کنه
‫آره درک می‌کنم
‫ولی درکل، اوضاع خوب پیش میره
‫زندگی رو چندان براش سخت نکرده؟
‫نه، مراقب رفتارش هست ‫داره تلاششو می‌کنه
‫از زندگی با برادر کوچیکش خوشحاله
‫عالیه
‫آره، بنظرم همینطوری همه‌چی درست بشه
‫کیت، چی شده؟ هی
‫هیچی. شرمنده
‫معذرت می‌خوام. نمی‌خواستم ناراحتت کنم
‫می‌دونم
‫حس می‌کنم کاملاً شکست خوردم
‫چی داری میگی؟ ‫کیت، به هیچ عنوان شکست نخوردی
‫شرمنده
‫آخه، تصورشم نمی‌کردم از خونه بره
‫خودشم تصور نمی‌کرد
‫- که بیاد با تو زندگی کنه ‫- منم همینطور
‫خودش ازم خواست
‫- آره، ولی شروع‌کننده‌ی مشکلات من بودم ‫- معلومه که نبودی
‫چرا، دیگه نمی‌خواد با من زندگی کنه
‫وقتی زنگ می‌زنم، حتی گوشی رو برنمی‌داره
‫بیخیال، فقط باید بهش زمان بدی
‫آره
‫- واقعاً معذرت می‌خوام ‫- اشکال نداره
‫چند روز پیش...
‫این عکسش رو پیدا کردم
‫مال اون زمانیه که رفتیم کورسیکا، یادته؟>
‫آره
‫وقتی به این عکس نگاه می‌کنم...
‫داغون میشم
‫اون قایق کوچولو رو کرایه کردیم، یادته؟
‫آره، معلومه
‫اون تابستون بهش شنا یاد دادی
‫قیافه‌ش...
‫خیلی درخشانه
‫مثل یه خورشید کوچولو
‫خورشید کوچولوی من
‫وقتی بهش فکر می‌کنی...
‫اون زمان خانواده‌مون پر از شادی بود
‫نمی‌دونم چی شد
‫بیخیال
‫خیلی دوستش داشتم
‫تو رو هم همینطور
‫خیلی دوستت داشتم، پیتر
‫اگر می‌دونستی چقدر دوستت داشتم
‫بیخیال، اینقدر غصه نخور
‫مادر فوق‌العاده‌ای هستی
‫اگر داره بهش سخت می‌گذره ‫تقصیر تو نیست
‫بزودی همه‌چی ‫ به حالت عادی برمی‌گرده
‫چرا، برمی‌گرده، برمی‌گرده ‫بهم اعتماد کن، کیت
‫همه‌چی درست میشه
‫اینطور فکر می‌کنی؟
‫آره
‫- خوابید؟ ‫- آره، بالاخره
‫چقدر طولش میده
‫آره بخدا. عملاً خودمم خوابم برد
‫- بفرما ‫- ممنون، خیلی لطف کردی
‫روز خوبی داشتی؟
‫آره، اتفاق خاصی نیفتاد
‫رفتیم پیش متخصص اطفال
‫به‌غیر از اون خونه موندیم
‫تو چطور؟
‫- چیه؟ چیه؟ ‫- چی چیه؟
‫چرا اینقدر ازخودراضی بنظر میای؟
‫این چیه؟
‫- اینطوری می‌خوای عذرخواهی کنی؟ ‫- می‌خوام ازت تشکر کنم
‫- بابت چی؟ ‫- خودت خوب می‌دونی
‫خیلی خوشگلن
‫کاملاً می‌دونم که...
‫فقط خیلی ازت ممنونم ‫که اینطور با اتفاقات کنار اومدی
‫دیدی گفتم، اینطوری می‌خوای عذرخواهی کنی
‫منظورم اینه که، شانس آوردم که اینجایی
‫آره، چون خودت چندان اینجا نیستی
‫تمام مدت سر کاری
‫تمام مدت نیستم
‫- بابا، میشه یه لحظه باهات صحبت کنم؟ ‫- آره، معلومه
‫- مزاحمتون شدم، مگه نه؟ ‫- نه، نه اصلاً، بگو
‫چیز فوری‌ای نیست ‫فقط می‌خواستم باهات مشورت کنم
‫می‌ذارمش برای بعد
‫میشه بعدش بیای اتاقم؟
‫- آره ‫- عالیه
‫ممنون
‫بنظر میاد حالش بهتره، مگه نه؟
‫بهم گفت امروز توی ریاضی 20 گرفته
‫- واقعاً؟ ‫- آره، آره، خیلی خوشحالم
‫بنظرم اعتمادبه‌نفسش داره برمی‌گرده
‫و بهم گفت به مهمونی دعوتش کردن
‫- عالیه ‫- آره
‫آخه نگرانم، که تمام مدت خودش تنهاست
‫- خب، خوب پیش رفت ‫- چی؟
‫متخصص اطفال، که با تئو رفتم
‫- آها آره. چی گفت؟ ‫- همون حرفی که تو زدی
‫گفت کم‌کم می‌گذره ‫بزودی تمام شب رو می‌خوابه
‫خب، تا وقتی توی این حالته
‫میرم شام درست کنم ‫تا روی این مبل خوابم نبرده
‫نه، نمی‌خواد. خودم میرم، خودم میرم
‫سلام، تئو. بیا بغلم
‫چیزی نیست، چیزی نیست
‫خب؟
‫- نمی‌دونم ‫- بهت میاد
‫- خیلی لطف داری، ولی... ‫- ولی چی؟
‫بعید می‌دونم ‫ هم‌سن و سال‌های من کت بپوشن
‫شوخیت گرفته؟ ‫الان دیگه همه می‌پوشن، مگه نه؟
‫آره، راست میگه
‫- واقعاً؟ ‫- آره، واقعاً بهت میاد
‫فرانسوی‌ـه
‫چه خوشتیپ شدی ‫باید برای مهمونی همینو بپوشی
‫مهمونی چه روزیه؟ ‫ شنبه‌ی دیگه‌ست، آره؟
‫می‌دونی، مطمئن نیستم برم یا نه
‫چی؟ باید بری، بیخیال ‫کنار بقیه بودن خیلی مهمه
‫رقصیدن بلد نیستم
‫آها، مشکلت اینه؟
‫چیه؟
‫رسیدیم خونه
‫سلام، بث
‫- یواش، خوابیده ‫- اوه، شرمنده
‫- کجا بودین؟ ‫- باید بهش رقصیدن یاد بدی
‫- اون بهتر از هرکس دیگه‌ای می‌‌رقصه ‫- خیلی بامزه بود!
‫با این رقصیدن خودت ‫روت میشه منو مسخره کنی؟
‫خوب نمی‌رقصه؟
‫ترجیح میدم بگم ‫ مدل رقص خاص خودشو داره
‫رقص مخصوص خودمه
‫می‌دونی، توی عروسی همدیگه رو دیدیم ‫اولین باری بود که باباتو می‌دیدم
‫داشت وسط می‌رقصید ‫رقص کمر مشهورشو می‌رفت
‫چیش؟
‫- نمی‌دونی رقص کمر مشهورش چیه؟ ‫- نه
‫بث، بهتره خودت بهش رقصیدن یاد بدی ‫قراره بره مهمونی
تماشا کن
‫چیکار داری می‌کنی؟
‫- بیخیال ‫- بیا وسط
‫- بجنب ‫- نه، نه
‫اوه، پاشو دیگه
‫مطمئنی فکر خوبیه؟
‫نمی‌خوای بهمون نشون بدی؟
‫- می‌ترسم تئو رو بیدار کنم ‫- پاشو دیگه، بابا
‫باشه
‫گردن خودتون. خودتون خواستین
‫قیافشو
‫می‌بینی چرا همون لحظه عاشقش شدم؟
‫کیه که نشه
‫نمیشه جلوم مقاومت کرد
‫وقتی شروع می‌کنه ‫هرکی توی اتاقه بی‌حرکت میشه
‫انگار بی‌اختیار ‫ توجه همه رو به خودش جلب می‌کنه
‫چطوری این‌کارو می‌کنی؟
‫نمی‌دونم والا
‫- بیا، بهت نشون میدم ‫- نه، نه، نه، پیتر، نه
‫ببین، اینطوری. می‌بینی؟ آماده‌ای؟
‫انگشت، زانو. انگشت، زانو
‫آره، همینطوری ‫باید توی مهمونی همینکارو بکنی
‫ای خدا، یکی کم بود
‫دو تا شدن
‫همه‌شون رو انگشت به‌دهن می‌ذاری
‫حرکتشو. ایول، پسر خودمی
‫خیلی‌خب، منم میام وسط
‫زیر تشک‌ش بود
‫شرمنده، گفتم بهتره بهت بگم
‫بنظرت هنوزم، می‌دونی...
‫اصلاً درک نمی‌کنم
‫بنظر داره خوب پیش میره، مگه نه؟
‫داره میره مدرسه ‫لبخند می‌زنه، حالش بهتره
‫- آره ‫- پس چرا داره این‌کارو می‌کنه؟
‫راحت‌ترین کار اینه که با خودش ‫ حرف بزنی، موافق نیستی؟
‫یا شاید با روان‌شناسش؟
‫خیلی‌خب
‫- میری بیرون؟ ‫- آره، با این آقاکوچولو بریم آفتاب بخوریم
‫نگران نباش ‫احتمالاً هنوز یکم حساسه
‫ولی می‌دونه که پشتش هستی
‫مطمئنم یه فکری براش می‌کنی
‫اینطور فکر می‌کنی؟ ‫- اوهوم
‫- کجا بودی؟ ‫- چطور مگه؟
‫- چیزی شده؟ ‫- آره
‫چرا زیر تشک‌ت چاقو قایم کردی؟
‫چی؟
‫زیر تشک‌ت چاقو بوده ‫ازش خبر داشتی؟
‫چاقو اونجا چیکار می‌کرده؟
‫- هیچی ‫- منظورت چیه هیچی؟
‫گذاشتمش که شاید...
‫که شاید چی؟ منظورت چیه؟
‫نمی‌دونم، که شاید دزد اومد یا...
‫دستتو بهم نشون بده
‫- چی؟ ‫- دستتو بهم نشون بده
‫نه
‫ولم کن
‫نیکولاس
‫چرا این‌کارو می‌کنی؟
‫نمی‌خوام به خودت صدمه بزنه ‫می‌فهمی چی میگم؟
‫به خودم صدمه نمی‌زنم
‫زخماتو ببین ‫صدمه زدن همینه دیگه
‫- دقیقاً برعکس ‫- منظورت چیه برعکس؟
‫- هیچی ‫- نه، نه، نه، برام توضیح بده
‫برام توضیح بده، نیکولاس
‫آرومم می‌کنه
‫چیو آروم می‌کنه؟
‫چیو آروم می‌کنه، نیکولاس؟
‫وقتی درد دارم...
‫این شکلی...
‫این شکلی درد رو آزاد می‌کنم
‫آخه چه دردی؟
‫نیکولاس، چه دردی رو آزاد می‌کنی؟
‫نمی‌خوام دیگه این‌کارو انجام بدی
‫دیگه حق نداری این‌کارو بکنی، فهمیدی؟
‫- فهمیدی؟ ‫- آره
‫چیزهایی در زندگی هست ‫که نباید انجام بدی
‫- بث پیداش کرد؟ ‫- مهم نیست
‫چرا وسایلم رو می‌گشته؟
‫وسایلت رو نمی‌گشته ‫لطف کرد تختت رو مرتب کرد
‫چون خودت هیچوقت مرتبش نمی‌کنی
‫نیکولاس، یه چاقو از آشپزخونه برداشتی
‫نه، اولش فقط می‌خواستم ‫یه چیزی برای دفاع از خودم داشته باشم
‫در برابر چی دفاع کنی؟ ‫در مورد چی حرف می‌زنی؟
‫می‌فهمی که اصلاً با عقل جور درنمیاد؟
‫- خب، خودت هم اسلحه داری ‫- چی؟
‫توی اتاق لباس‌شویی ‫پشت ماشین لباس‌شویی
‫نه، نه، اون فرق داره ‫اون یه هدیه بوده
‫کی بهت اسلحه داده؟
‫بابام. خیلی وقت پیش
‫بابام عاشق شکاره. اون سلاح شکاریه
‫نذاشتم اونجا که بتونم از خودم دفاع کنم
‫چرا بهت سلاح شکاری داده؟
‫نمی‌دونم ‫شاید فکر کرده خوشم میاد
‫یا فکر کرده می‌تونیم با همدیگه بریم شکار
‫ولی حتی ازش استفاده هم نکردم ‫از شکار و هرچی مربوط به شکاره متنفرم
‫خب، پس چرا نگهش داشتی؟
‫نیکولاس، موضوع صحبت‌مون این نیست
‫متوجه نمیشم ‫چرا داری از این کارا می‌کنی
‫می‌دونم
‫توی مدرسه‌ی قبلیت چه اتفاقی افتاده؟
‫شاید وقتش باشه بهم بگی، مگه نه؟
‫چون حتماً یه اتفاقی افتاده، وگرنه...
‫نیکولاس
‫خیلی‌خب، اگر نمی‌خوای ‫با من در موردش حرف بزنی
‫امیدوارم با روان‌شناست حرف بزنی
‫خواهش می‌کنم، این مهمه
‫چیزی نیست، چیزی نیست
‫- میرم داروی ضدعفونی کننده بیارم ‫- نه، فقط خراشه
‫می‌دونی، وقتی به خودت صدمه می‌زنی...
‫انگار داری به من صدمه می‌زنی
‫و وقتی تو دل مامان رو شکستی ‫انگار دل منو شکستی
‫سلام به همگی. بفرمایید بشینید
‫ممنون از همگی که تشریف آوردین
‫بهترین بهترین‌ها اینجا جمع شدن
‫- استیون، می‌تونی یه قهوه برام بیاری؟ ‫- چشم قربان
‫خوبه. موضوعات زیادی برای صحبت داریم
‫خب، بیاین موضوعات گذشته رو بررسی کنیم
‫اولین موضوع خدمات درمانی‌ـه
‫و همونطور که می‌دونین، این موضوع...
‫بابا، این اطراف نهنگ هست؟
‫- نهنگ؟ ‫- آره
‫نه، فکر نکنم
‫- دلفین چی؟ ‫- دلفین، آره. گاهی اوقات میشه دید
‫- دیدی؟ ‫- آره
‫- بابا، زود باش ‫- چیه؟
‫کلاهم
‫ممنونم. روز خوبی داشته باشین
‫زودتر اومدی
‫- سلام، بابا ‫- سلام، بیا تو
‫خیلی‌خب
‫- نوشیدنی می‌خوای؟ ‫- آره، چرا که نه
‫خوبه
‫- یخ؟ ‫- نه
‫نه، خیلی‌خب
‫یخ بی یخ
‫خب، چی شده افتخار ‫این ملاقات ناگهانی نصیبم شده؟
‫دلیل خاصی نداره ‫داشتم از واشنگتن رد می‌شدم
‫و می‌خواستم ببینم حالت چطوره
‫به اون شایعات در مورد سلامتم توجه نکن
‫هیچ مشکلی ندارم ‫فقط یه ناراحتی کوچیکه
‫- تابحال به این سلامتی نبودم ‫- خوبه
‫ماریا یه چیزی ‫یه ناهار کوچیکی برامون آماده کرده
‫- اردک. نظرت چیه؟ ‫- عالیه
‫- خوبه. به سلامتی ‫- به سلامتی
‫خوش اومدی
‫این روزا مشکل اینجاست ‫که مردم از همه‌چیز می‌ترسن
‫یه نگاه به اطرافت بنداز ‫یه مشت بزدل ترسو ریخته
‫دیگه هیچکس نمی‌خواد ‫هیچ‌ خطری به جون بخره
‫برای همین غرب دیگه چندان دووم نمیاره
‫سال‌هاست اینو میگم ‫و حقایق داره نشون میده حق با من بوده
‫ولی اگر دنبال انرژی، جرات و کسب‌و‌کاری
‫متاسفم که اینو میگم ‫ولی باید بری آسیا
‫تا چند دهه‌ی آینده مرکز قدرت واشنگتن نیست
‫چین‌ـه، توی پکن
‫- نه، ممنون، ماریا. خیلی خوشمزه بود ‫- خواهش می‌کنم
‫نه، ممنون
‫خب...
‫تو چه خبر؟ بگو ببینم ‫فکر می‌کردم از این شهر متنفری
‫این اطراف چیکار می‌کنی؟
‫یه جلسه با "برایان همر" داشتم
‫- آره، قراره توی انتخابات مقدماتی شرکت کنه ‫- آره، می‌دونم
‫و ازم خواسته توی ‫مبارزه‌ی انتخاباتی‌ کمکش کنم
‫- بهت پیشنهاد عضویت توی تیمش رو داده؟ ‫- آره
‫ولی هنوز تصمیم نگرفتم قبول کنم یا نه
‫چرا؟
‫مشکلش اینجاست که زیادی وقتمو می‌گیره
‫خب؟
‫خب قضیه پیچیده‌ست
‫- کجاش پیچیده‌ست؟ ‫- الان چندان وقت مناسبی نیست
‫نیکولاس داره دوران سختی رو ‫تجربه می‌کنه. 17 سالشه
‫اومده با من زندگی می‌کنه ‫و داره بهتر میشه
‫ولی بنظرم هنوز یکم حساسه
‫منم نمی‌خوام ازش دور باشم وقتی...
‫چیه؟
‫برای همین اومدی دیدن من؟ ‫که بهم بگی چه پدر خوبی هستی؟
‫- نه ‫- مشخصه که همینطوره
‫اومدی مدرک غیرقابل انکار
‫برتری اخلاقی خودتو ‫بهم نشون بدی، مگه نه؟
‫اومدی بهم نشون بدی
‫که تو حاضری از هدف‌هات دست بکشی ‫ تا مراقب پسرت باشی
‫درحالی‌که من حاضر نبودم، درسته؟
‫نه اصلاً
‫هنوزم بیخیال نمیشی، ها؟ واقعاً؟
‫بیخیال سرزنش من بابت اتفاقاتی...
‫که 40 سال پیش افتاد؟
‫هنوزم سعی می‌کنی بهم نشون بدی ‫چه پدر نمونه‌ای هستی، عجب
‫خب، چی می‌خوای؟ تشویق؟ آفرین
‫خیلی جالبه که بهش اشاره کردی، چون...
‫چند روز پیش داشتم به زمانی‌ که ‫هم‌سن نیکولاس بودم فکر می‌کردم
‫- دیدی؟ ‫- آره
‫وقتی مامان مریض بود
‫هر روز بعد از مدرسه می‌رفتم بیمارستان دیدنش
‫و کنارش می‌خوابیدم، و...
‫تو هیچوقت پیدات نشد
‫- همیشه درحال سفر بودی ‫- درگیر کار بودم
‫ولی هفته‌ی قبل از مرگش تام رو دیدم
‫و بهم گفت شب قبلش ‫باهات شام خورده
‫من اصلاً نمی‌دونستم برگشتی
‫حس می‌کردی ارزش نداره ‫که بهمون بگی یا بیای دیدنش؟
‫ببین، اگر اینطور برات بهتره ‫به راحتی می‌تونم نقش یه هیولا رو بازی کنم
‫و در برابر بی‌نقصی‌ت تعظیم کنم
‫آره، خیلی زجر کشیدی، و...
‫بابات باهات مهربون نبود ‫با مادرتم نبود، باشه
‫خب که چی؟
‫فکر نمی‌کنی وقتشه که بزرگ شی؟
‫چون باور کن، خیلی رقت‌انگیزه
‫که می‌بینم یه مرد 50 ساله ‫دست از دوران نوجوانیش نمی‌کشه
‫اگر توصیه‌ی منو می‌خوای، پیتر...
‫محض رضای خدا، بیخیال این مزخرفات شو
‫لطفاً بیخیال این مزخرفات شو
‫ببخشید
‫الو، هری
‫جلسه ساعت چهاره
‫آره، چهار، نه چهار و نیم
‫حالت خوبه؟
‫آره
‫- دوست نداری بریم بیرون؟ ‫- نه، کاملاً برعکس
‫- داری غلات صبحانه می‌خوری؟ ‫- آره
‫کار هیجان‌انگیزتری نداری انجام بدی؟ ‫شب شنبه‌ست
‫خب که چی؟
‫نمی‌خوای بری سینما ‫یا بری پیش دوستات؟
‫من دوستی ندارم
‫- چرا همچین حرفی می‌زنی؟ ‫- چون حقیقته
قبلاً با مایکل دوست بودی ‫قدیما خیلی می‌رفتی دیدنش
‫- اون مهمونی که بهم گفتی چی؟ ‫- خیلی‌خب، بابا
‫- چیه؟ ‫- میشه بس کنی؟
‫- اجازه هست؟ ‫- آره
‫مدت‌هاست از اینا نخوردم
‫آماده‌ای؟
‫خوبه
‫آماده نبودم، آماده نبودم
‫افتضاح بود، به دستم می‌چسبه
‫آماده‌ای؟ بگیرش
‫- گرفتیش؟ ‫- نه
‫احیاناً گوشواره‌هام رو ندیدین؟
‫همین الان توی دستم بود، و الان...
‫- توی دستشویی رو گشتی؟ ‫- آره، گشتم. همه‌جا رو گشتم
‫نمی‌فهمم چجور ممکنه ‫حتماً دارم دیوونه میشم...
‫الو؟ بله
‫اوه، سلام. آره
‫- تو ندیدیشون، مگه نه؟ ‫- چی؟
‫همون گوشواره‌هام، که قرمزه ‫همونی که بابات برام خرید
‫همین چند لحظه پیش توی دستم بود
‫نه
‫مدام وسایلم رو گم می‌کنم
‫لباست رو عوض کردی؟
‫- این یکی بهت میاد ‫- ممنون. خیلی لطف داری
‫نه، راست میگم ‫خیلی خوشگل شدی
‫کجا دارین میرین؟
‫جای خاصی نمیریم، با دوستامون میریم شام
‫- فرنک، فرنک رو می‌شناسی؟ ‫- نه
‫میگم جای خاصی نیست ‫ولی راستش خیلی خاصه
‫از وقتی تئو به‌دنیا اومده ‫اولین باریه میرم بیرون
‫یه توصیه بهت بکنم ‫اگر می‌خوای زندگی کنی بچه‌دار نشو
‫شوخی می‌کنم
‫خیلی‌خب، خبر بد ‫سارا ما رو پیچوند
‫- چی؟ ‫- همین الان زنگ زد
‫- همین الان؟ دقیقه‌ی آخری؟ ‫- آره، تب کرده
‫- سارا کیه؟ ‫- پرستار بچه‌مون
‫- به جنی زنگ بزنم؟ ‫- بهش زنگ زدم. وقتش آزاد نیست
‫اوه، خدای من. عالی شد ‫همین یک‌باری که می‌تونیم بریم بیرون
‫چیکار کنم؟ به فرنک زنگ بزنم لغوش کنم؟
‫- می‌خواین من مراقبش باشم؟ ‫- تو؟
‫- نمی‌دونم، بنظرت از پسش برمیای؟ ‫- آره، اگر بهتون کمک می‌کنه
‫خدا، خیلی لطف داری
‫- چرا که نه؟ ‫- واقعاً مهربونی‌تو می‌رسونه
‫- ولی بنظرم بهتره... ‫- مطمئنی؟
‫آره، مطمئنم. لغوش کن ‫زنگ بزن فرنک. بهتره لغوش کنیم
‫باشه، مهم نیست
‫چیه؟
‫- چرا اینطوری نگاهم می‌کنی؟ ‫- بنظر خودت چرا؟
‫یه پیشنهاد محبت‌آمیز داد ‫نمی‌دونم چرا ردش کردی
‫نمی‌دونی؟
‫نه، ناسلامتی برادر کوچیکشه ‫می‌تونه مراقبش باشه
‫- آخه مطمئن نیستم. تئو نوزاده و... ‫- و چی؟
‫همیشه با دید بد ‫به همه‌چی نگاه می‌کنی
‫بهتره با دید بد به چیزی نگاه کرد ‫تا اینکه اصلاً بهش نگاه نکرد
‫- منظورت چیه؟ ‫- هیچی
‫- بهم بگو، به چی دقت نمی‌کنم؟ ‫- هیچی
‫واقعاً فکر می‌کنی نیکولاس ‫وقتی برادر کوچیک‌ترش خوابه
‫نمی‌تونه ازش مراقبت کنه؟
‫ای خدا، خودت خوب می‌دونی ‫این مدت افسرده بوده، هنوزم ثبات روحی نداره
‫حتی...
‫ببخشید اگر باعث تعجبت میشه ‫ولی حاضر نیستم پسرمو پیش...
‫پیش کی؟
‫راحت باش، بگو ‫حاضر نیستی پسرتو پیش کی...؟
‫بگو دیگه
‫پسر عجیبیه. نگو که نیست ‫راستشو بخوای بشدت عجیب‌غریبه
‫نوع نگاهش آدمو بهم میریزه
‫کی می‌خوای قبول کنی که قاطی داره؟
‫نیکولاس. سلام، چیکار... ‫شرمنده، چیزی نیست فقط...
‫فقط ناراحت بودیم ‫که امشب نتونستیم بریم بیرون
‫اصلاً بخاطر تو نیست
‫نیکولاس
‫توی راهرو افتاده بودن
‫نیکولاس، لطفاً...
‫نیکولاس، چیکار داری... حالت خوبه؟
‫بابات بهم گفت ‫از مدرسه‌ی جدیدت راضی هستی
‫نیستی؟
‫بهم گفت توی خونه‌ش ‫ از همه‌چیز راضی هستی
‫امیدوارم بودم که...
‫ولی هیچ جایی برای من نیست
‫بیشتر از هرچیز دیگه ‫حضورم براشون آزاردهنده‌ست
‫- و خیلی بهم فشار میاره ‫- بابات؟
‫متوجه نیست که...
‫مدام در مورد مدرسه صحبت می‌کنه
‫انگار زندگی فقط همینه
‫عادیه. بابات نگرانته
‫نه، هیچ اهمیتی به من نمیده
‫به کسی که واقعاً هستم ‫فقط می‌خواد موفق بشم، مثل خودش
‫به همون روش خودش
‫ولی هیچ میلی ‫به دانشجوی حقوق یا وکیل شدن ندارم
‫اصلاً علاقه‌ای بهش ندارم
‫قدیما آرزو داشتی نویسنده بشی
‫هنوزم می‌نویسی؟
‫فکر نکنم هیچوقت انتظاراتشو برآورده کنم
‫منظورت چیه؟
‫نیکولاس، بابات صلاحتو می‌خواد
‫عاشقته. بهت باور داره
‫فقط دو تا آدم خیلی متفاوت هستین
‫و الان بشدت تحت فشاره
‫بابت کاراش توی انتخابات مقدماتی ‫اینطور فکر نمی‌کنی؟
‫و این براش مهمه
‫رویاییه که سال‌ها داشته
‫ولی...
‫مشکل فقط این نیست
‫من حالم خوب نیست، مامان
‫بابات بهم گفت ‫که با یه دختر به‌هم زدی
‫آره، این چیزیه که بهش گفتم
‫نمی‌فهمید مشکلم چیه
‫یه توضیح منطقی می‌خواست ‫می‌دونی که چجور آدمیه
‫منم چیزی که ‫می‌خواست بشنوه رو بهش گفتم، ولی...
‫اصلاً با اون دختر رابطه‌ای نداشتم، فقط...
‫فقط... من مثل بقیه نیستم
‫گاهی فکر می‌کنم ‫اصلاً به درد این زندگی نمی‌خورم
‫و تحمل هیچ چیز رو ندارم
‫با اینکه هر روز ‫با تمام زورم تلاش می‌کنم
‫ولی تحمل هیچ چیز رو ندارم، چون...
‫چون درد می‌کشم
‫تمام مدت
‫و خسته شدم
‫از درد کشیدن خسته شدم
‫اوه، نیکولاس
‫من کنارتم
‫من همینجا کنارتم. قرار نیست جایی برم
‫و بهت کمک می‌کنم ‫ از این حالت دربیای. قول میدم
‫گریه نکن، خورشید کوچولوی خودم
‫چیزی نیست
‫تـرجمه از: « حـسیـن اسمـاعیـلی » « تنظيـم زيـرنویـس: « آرِن زُهرابـی
‫چی؟
‫امروز؟ مطمئنی خودش بود؟
‫- نیکولاس ‫- بله؟
‫میشه یه لحظه بیای اینجا؟ ‫می‌خوام باهات صحبت کنم
‫- چی شده؟ ‫- بشین
‫- باید صحبت کنیم ‫- در مورد چی؟
‫در مورد مدرسه‌ت
‫چی شده؟
‫- چیز خاصی نشده، چطور مگه؟ ‫- چیز خاصی نشده؟
‫- نه ‫- امروز آزمون آزمایشی داشتی، درسته؟
‫- چطور بود؟ ‫- فکر کنم خوب بود
‫خوبه
‫آخه می‌دونی، امروز بعدازظهر ‫ بث رفت پارک و تو رو اونجا دید
‫نمی‌دونم چیکار می‌کردی ‫ولی درهرحال مدرسه نبودی
‫پس برای بار آخر ازت می‌پرسم ‫و این‌دفعه ازت جواب می‌خوام
‫چی شده؟
‫بازم از مدرسه فرار می‌کنی؟ آره؟
‫نه
‫پس چرا امروز مدرسه نرفتی؟
‫- چرا اینو بهت گفت؟ ‫- موضوع این نیست
‫چرا، موضوع همینه ‫می‌خواد ما رو با هم دشمن کنه
‫نه، موضوع اینه که ‫داری بهم دروغ میگی
‫چرا امروز مدرسه نرفتی؟
‫منتظر جوابم
‫حالم خوب نبود
‫توان مدرسه رفتن نداشتم
‫این امتحان داره فشار زیادی ‫بهم وارد می‌کنه. معذرت می‌خوام
‫معذرت می‌خوای؟
‫زنگ زدم مدرسه. بهشون زنگ زدم ‫می‌دونی چی بهم گفتن؟
‫بهم گفتن دیگه اونجا نرفتی
‫گفتن همون روز اول ‫ ماه پیش، رفتی مدرسه
‫و بعد از اون دیگه برنگشتی
‫هیچوقت. حتی یک‌بار
‫و ظاهراً ای‌میلی از من بهشون رسیده
‫که نوشتم تصمیم گرفتیم ‫بفرستیمت مدرسه‌ی سابقت
‫حرفی برای گفتن نداری؟
‫پس یه هکر درجه‌یک شدی، آره؟
‫وقتی یادم میاد جرات کردی ‫ بهم بگی داری 20 می‌گیری
‫و به مهمونی دعوت شدی
‫ولی تمام مدت داشتی بهم دروغ می‌گفتی
‫تمام این روزا چیکار می‌کردی؟ ‫می‌رفتی قدم می‌زدی؟
‫آره؟
‫یه فرصت بهت دادیم که دوباره رو پاهات وایسی ‫و به‌جاش چیکار می‌کنی؟
‫دوباره دقیقاً همون کارو می‌کنی
‫به همه دروغ میگی
‫برام توضیح بده
‫قضیه چیه؟
‫مواد مصرف می‌کنی؟
‫پس برام توضیح بده
‫نمی‌دونم دیگه باهات چیکار کنم، نیکولاس
‫صادقانه بهت میگم ‫واقعاً نمی‌دونم
‫سعی کردم به حرفات گوش کنم ‫سعی کردم ازت حمایت کنم
‫سعی کردم بهت قدرت و اعتمادبه‌نفس بدم
‫ولی معلومه هیچکدوم فایده‌ای نداشته
‫واقعاً فکر می‌کنی ‫می‌تونی اینطوری زندگی کنی
‫هرکاری دلت خواست بکنی ‫از مدرسه بزنی بیرون
‫هیچ مسئولیتی قبول نکنی ‫نخوای بزرگ بشی؟
‫می‌خوای با زندگیت چیکار کنی؟
‫اگر تلاشی نمی‌کنی ‫آخر و عاقبتت چی میشه؟
‫مثل همیشه جوابی نداری
‫اینطوری بهم نگاه نکن
‫هدفت چیه، می‌خوای منو بترسونی؟
‫همین الان بهت بگم ‫اصلاً جواب نمیده
‫روی من جواب نمیده
‫خیلی‌خب
‫برات توضیح میدم قراره چیکار کنیم
‫از فردا، چه خوشت بیاد چه نیاد
‫قراره برگردی مدرسه، فهمیدی؟
‫- نه ‫- چی؟
‫گفتم نه، برنمی‌گردم مدرسه
‫چیکار داری می‌کنی، نیکولاس؟ ‫چی می‌خوای؟
‫وقتی هم‌سن تو بودم ‫مادرم مریض بود
‫دیگه بابامو نمی‌دیدم ‫مشکل مالی داشتم
‫ولی تلاش کردم، تلاش کردم و باور کن ‫بیشتر روزها اصلاً شوخی‌ بردار نبود
‫و چه اتفاقی برای تو افتاده؟ ‫چه اتفاقی توی زندگیت افتاده
‫که اونقدر دردآور بوده ‫که نمی‌تونی مثل بقیه بری مدرسه؟
‫جواب منو بده
‫- جواب منو بده ‫- تحملشو ندارم
‫نمی‌فهمم این یعنی چی ‫تحمل چیو نداری؟
‫زندگی. تحمل زندگی رو ندارم و تقصیر توئه
‫چی؟
‫- اگر اینطوریم، تقصیر توئه ‫- من چیکار کردم؟ چی تقصیر منه؟
‫- حالمو بهم می‌زنی ‫- چی گفتی؟
‫این همه در مورد زندگی و کار سخنرانی می‌کنی
‫ولی جوری ما رو ول کردی ‫ انگار آشغال بودیم
‫چی؟
‫فکر می‌کنی همه‌ی کارات درسته
‫ولی از همون اول ‫یه عوضی بیشتر نبودی
‫حرفتو پس بگیر، نیکولاس
‫شنیدی چی گفتم؟ ‫حرفتو پس بگیر، همین الان
‫- عوضی ‫- من؟
‫عوضیم؟ من عوضیم؟ ‫همیشه همه‌کار برات نکردم؟
‫سال‌ها بخاطر تو کنار مادرت موندم
‫پس چرا این حرفو می‌زنی؟ چرا؟ ‫چرا؟ بهم بگو چرا؟
‫چون عاشق زن دیگه‌ای شدم؟
‫گناه من اینه؟
‫این چه ربطی به تو داره؟ ‫من حق اینو داشتم که زندگیمو از نو بسازم
‫لعنتی، این زندگی منه ‫می‌شنوی چی میگم؟ این زندگی منه!
‫معذرت می‌خوام، نیکولاس ‫نمی‌دونم چم شد
‫- می‌خوام برم بخش روان‌شناسی ‫- توی راهرو سمت چپ
‫چند وقته اینجا بودی؟
‫نیم ساعت، گفتن به‌زودی میان پیشمون
‫چه اتفاقی افتاد؟
‫خونه نبودم. سر کار بودم
‫بث...
‫بث توی دستشویی پیداش کرد
‫خوش‌شانس بودیم ‫آمبولانس خیلی سریع اومد
‫متاسفم
‫واقعاً متاسفم. خیلی دلم می‌خواست کمکش کنم
‫ولی آخر کار...
‫- دکتر ‫- سلام، بله. بعدازظهرتون بخیر
‫من دکتر لینر هستم ‫مسئول پسرتون هستم
‫- نیکولاس کجاست؟ ‫- نگران نباشین، داره استراحت می‌کنه
‫دیگه خطری تهدیدش نمی‌کنه ‫بهتون اطمینان میدم
‫تشریف بیارید
‫پسرتون سریعاً درمان شده ‫و زخمش زیاد عمیق نبوده
‫پس، چندان جای زخمی نمی‌مونه
‫- کاملاً مطمئنین؟ ‫- آره، بهم اعتماد کنین
‫ولی باید یه سری تصمیمات بگیریم
‫- باهاش صحبت کردم ‫- چی گفت؟
‫ظاهراً ناراحته که اینجا به‌هوش اومده ‫که در این موارد خیلی رایجه
‫گفته که چی باعث شده...
‫به همچین اتفاقاتی کاملاً عادت داریم
‫و بنظرم مهمه که نیکولاس
‫مدتی تحت نظارت بمونه
‫منظورتون اینه که...
‫الان چک کردم و توی بخش یه جای خالی داریم
‫الان گفتی خطرش رفع شده
‫نیاز داریم که بفهمه دقیقاً چیکار کرده
‫درحال حاضر سعی می‌کنه کارشو ‫کوچیک جلوه بده، که از نظر من خطرناکه
‫نمی‌خوایم دوباره این‌کارو تکرار کنه
‫و چند مدت باید بستری بشه؟
‫مهم اینه که بتونیم ‫مراقبش باشیم و درمانش کنیم
‫و روان‌شناس بیمارستان به‌طور منظم ‫با نیکولاس ملاقات می‌کنه
‫- تا همه بتونیم روند بهبودش رو ارزیابی کنیم ‫- می‌خوام پسرمو ببینم
‫یه لحظه لطفاً
‫عذر می‌خوام، باید برم طبقه‌ی بالا
‫ولی یه مددکار اجتماعی میاد بهتون کمک ‌کنه
‫مدارک بستری نیکولاس رو پر کنین، باشه؟
‫ایشون می‌تونه به هر سوال دیگه‌ای ‫ که دارین جواب بده، باشه؟
‫لطفاً نگران نباشین ‫کاملاً مراقبش هستیم
‫- این یکی چطور؟ ‫- این؟ این یه صورت فلکی‌ـه
‫- این ستاره‌ها رو می‌بینی؟ ‫- کمیابه؟
‫- خیلی کمیابه ‫- این یکی چی؟
‫این؟ این یه زحل‌ـه
‫اطرافش حلقه داره
‫پیتر
‫مامان صبرش داره تموم میشه
‫- برگردیم؟ ‫- صبر کن، بابایی
‫- پاره شده ‫- حالا چیکار کنیم؟
‫باید شنا کنیم
‫نمی‌تونم. من فقط شش سال و نیمم
‫آره، بهترین زمان برای یاد گرفتنه
‫از پسش برمیای
‫بیا
‫من همراهتم
‫هی
‫بیا دیگه، میگوخان
‫بیا
‫خب، چه تصمیمی گرفتین؟
‫جلسه رو بندازم صبح دوشنبه؟
‫بستگی داره بنظرتون ‫کی از واشنگتن راه بیفتین
‫دوشنبه‌ی هفته‌ی بعد؟ ‫نه، نمی‌تونم. باید...
‫باید توی نیویورک بمونم
‫پس، قرار واشنگتن رو لغو کنم؟
‫آره
‫ممنون
‫سلام
‫سلام، پیتر. منم ‫می‌تونی صحبت کنی؟
‫آره، همه چی مرتبه؟
‫آره...
‫الان دکتر هریس باهام تماس گرفت
‫و می‌خواستم باهات درموردش صحبت کنم
‫مشکلی پیش اومده؟
‫بنظرش بهتره که چند روزی
‫به دیدن نیکولاس نریم
‫چی؟
‫می‌دونم
‫ولی ظاهراً نیکولاس چندان ‫ حاضر به پذیرش درمان نیست
‫و مدت‌های طولانی با همدیگه صحبت کردن
‫تا بفهمن چرا...
‫ظاهراً خیلی در مورد طلاق
‫و زندگی جدیدت و تنش‌های ‫بین من و تو صحبت کرده
‫و بنظر دکتر هریس بهتره ‫اجازه بدیم چند روزی تنها باشن
‫تا همه درک بهتری از شرایط پیدا کنن
‫فشار این وضعیت کمتر بشه
‫نمی‌تونه اجازه‌ی دیدن نیکولاس رو بهمون نده
‫فقط ازمون خواسته ‫دستور نداده
‫هنوز دوشنبه رو داریم
‫قرارمون سرجاشه که ‫بریم ببینیم اوضاع چطوره
‫نمی‌دونم والا. تا اون‌موقع
‫می‌دونم خیلی سخته
‫برای منم سخته
‫ولی شاید بهتر باشه بهشون اعتماد کنیم، ها؟
‫نظرت چیه؟
‫پیتر؟
‫- آماده‌ای؟ ‫- آره
‫- پرواز چه ساعتیه؟ ‫- تاکسی گرفتم. پنج دقیقه بیشتر راه نیست
‫- چمدونت رو برات میارم ‫- نه، نه نگرانش نباش
‫ببین...
‫بابت دیشب معذرت می‌خوام
‫زیادی مشروب خورده بودم
‫فقط درک نمی‌کنم ‫چرا باید اینطوری دعوا کنیم
‫می‌دونم. تقصیر منه. معذرت می‌خوام
‫و نمی‌تونی باهامون بیای؟
‫شرمنده، بث. نمی‌تونم
‫وقتی اون بستریه ‫حس "کیپ" رفتن رو ندارم
‫فقط برای دو روزه
‫خیلی داغون بنظر میای ‫و کاری هم نمی‌تونی براش بکنی
‫نمی‌تونم
‫کی مرخص میشه؟
‫- نمی‌دونم، دوشنبه اطلاعات بیشتری گیرم میاد ‫- بعدش چی؟
‫امیدوارم بتونم برای تئو پدر بهتری باشم
‫بس کن، پیتر ‫تو پدر خیلی خوبی هستی
‫ناراحت‌کننده‌ترین چیز برام ‫اینه که باید نقشی بازی کنم
‫که با تمام وجودم ازش متنفرم
‫این چند هفته‌ی اخیر ‫مدام می‌دیدم دارم
‫دقیقاً همون چیزهایی رو میگم
‫که وقتی بچه بودم بابام بهم می‌گفت
‫چیزایی که باعث می‌شد ‫ واقعاً ازش متنفر بشم
‫و حالا نوبت من شده، و...
‫باعث میشه حس کنم ‫آخرش منم مثل اون میشم
‫چه چیزایی؟
‫"می‌خوای با زندگیت چیکار کنی؟"
‫"وقتی هم‌سن تو بودم ‫این‌کارو کردم، اون‌کارو کردم"
‫"حالا باید باهات چیکار کنیم؟"
‫اگر می‌دونستی ‫چقدر باعث شرمندگیم میشه که...
‫شرمنده
‫باید بریم
‫قبل از رفتن لطفاً بهم بگو ‫بابت دیروز منو می‌بخشی
‫فقط خیلی دلم می‌‌خواد ‫دیگه اونجوری دعوا نکنیم
‫منم همینطور
‫- این چند هفته‌ی اخیر خیلی... ‫- می‌دونم
‫نه، نمی‌دونی ‫چون اینجا نبودی
‫تمام مدت سر کار بودی
‫- و من اینجام و تنهام ‫- نه، نه
‫چرا، هستم. تنهام ‫و خیلی...
‫خیلی خسته‌م، و واقعاً...
‫هم تئو هست، هم پسر دیگه‌ت ‫اونم بهت احتیاج داره
‫بث، لطفاً، بیا...
‫بیا دوباره شروع نکنیم، باشه؟
‫باشه
‫باشه، باشه
‫وقتی رسیدیم زنگ می‌زنم
‫بیا بغلم، آقاکوچولو
‫یه بغل بهم بده
‫قراره یک هفته نبینمت ‫دلم برات تنگ میشه
‫قراره دریا رو کشف کنی
‫ببینی چقدر بزرگ و زیباست
‫سلام منو به مامان‌بزرگ برسون، باشه؟
‫ببخشید که نمی‌تونم باهات بیام
‫واقعاً لازمه اینجا بمونم، متوجهی؟
‫اومدی همه‌چیو برام تعریف کن، باشه؟
‫برام تعریف کن، آقاکوچولو
‫مامان
‫- خیلی دلم براتون تنگ شده بود ‫- منم خیلی دلم برات تنگ شده بود
‫- انگار ماه‌هاست ندیدمتون ‫- الان اینجاییم. اینجا کنارتیم
‫نیکولاس؟
‫همونطور که ازم خواسته بودی
‫پنج دقیقه با مادر و پدرت تنهات می‌ذارم
‫و تو این چند دقیقه ‫میرم دنبال دکتر بگردم، باشه؟
‫باشه
‫سلام، حالت چطوره؟
‫عزیزم
‫وحشتناکه ‫باید منو از اینجا بیارید بیرون
‫- نگران نباش ‫- باید منو بیارین بیرون، قول بدین
‫وحشتناک بوده، مامان ‫بدترین هفته‌ی زندگیم بوده. جهنمه
‫- نمی‌تونین منو توی جهنم ول کنین... ‫- برای همین اومدیم. با دکتر حرف می‌زنیم...
‫یارو عوضیه. اصلاً هیچی حالیش نیست
‫یه عالمه دارو بهم میده. فکر می‌کنه مریضم
‫میگه باید هفته‌ها اینجا بمونم ‫ولی جدی میگم، نمی‌تونم
‫نمی‌تونم تحملش کنم
‫اینجا حالم از خونه بدتره ‫بهتون احتیاج دارم
‫باید منو ببرین خونه ‫لطفاً، بابا. لطفاً، مامان. التماستون می‌کنم
‫آروم باش، نیکولاس، نیکولاس ‫با دکتر صحبت می‌کنیم
‫ما اینجاییم. همینجا کنارتیم
‫خیلی خوشحالم می‌بینمتون
‫سلام، بعدازظهرتون بخیر
‫سلام دکتر
‫خب، نظرتون چیه بشینیم؟
‫چیزی نیست
‫کنار من بشین، لطفاً، نیکولاس
‫از مایکل که مراقب نیکولاس بوده می‌خوام
‫کنارمون بشینه، اگر مشکلی نیست
‫- باشه ‫- عالیه
‫خب، گمونم نیکولاس بهتون گفته ‫که می‌خواد از بیمارستان بره
‫آره
‫آره، به منم همینو گفته
‫می‌دونم این چند روز اخیر بهش سخت گذشته
‫آره ظاهراً. دلیلش چیه؟
‫هفته‌ی اول این واکنش رو زیاد می‌بینیم
‫نمی‌خوام اینجا بمونم
‫متوجهم که می‌خوای بری خونه ‫نیکولاس، کاملاً متوجهم، ولی...
‫چیزی نیست که بتونم بهتون توصیه کنم
‫- دیدین؟ ‫- چرا؟
‫نیکولاس از افسردگی حاد رنج می‌بره
‫بنظرم اگر توی بیمارستان بمونه براش امن‌تره
‫حالم بهتره. فقط می‌خوام برگردم خونه ‫مشکلی پیش نمیاد. قول میدم
‫می‌دونم اینطور فکر می‌کنی ‫نیکولاس، ولی طبق تجربه‌ی من...
‫دیدین؟ انگار بهتر از من ‫ حالم رو درک می‌کنه
‫- آروم باش، نیکولاس ‫- آرومم
‫مشکل این احمقه که هیچی حالیش نیست
‫نیکولاس، خواهش می‌کنم، عزیزم
‫نیکولاس، خواهش می‌کنم ‫بشین عزیزم
‫- توصیه‌تون چیه؟ ‫- درکل، وقت بیشتری نیاز داریم
‫تمایلات به خودکشی ‫تشخیص‌شون خیلی سخته
‫حتی برای خود بیمار
‫ولی نمی‌تونیم تظاهر کنیم وجود ندارن
‫تلاش‌های دوباره بسیار رایج هستن
‫بنظرم نیکولاس هنوزم ‫از یک نوع عدم ارتباط با واقعیت رنج می‌بره
‫که باعث میشه دچار همه‌نوع اضطرابی بشه
‫که می‌تونیم درمانش کنیم
‫فقط اول باید حال روحیش به ثبات برسه
‫بعد می‌تونیم به زمان ترخیصش فکر کنیم
‫- و چه زمانی می‌تونه باشه؟ ‫- مامان
‫بصورت کلی پرسیدم
‫آخه می‌دونی، نیکولاس ‫فعلاً باید کسی مراقبت باشه
‫به یه تیم کامل پزشکی احتیاج داری
‫دکتر، روان‌پزشک، مدیر پروژه‌های درمانی...
‫فکر کردی قراره ‫با کلاس سفال‌گری درمانم کنی؟
‫به روند درمان کمک می‌کنه، بله...
‫- همه‌ش مزخرفه! ‫- آروم باش
‫- شاید اینطوری به صلاح خودت باشه ‫- صلاح خودم؟
‫چطوری می‌تونم بهتر بشم ‫وقتی اطرافم رو آدمای مریض‌‌تری گرفتن؟
‫خیلی در موردش فکر کردم ‫می‌دونین، در مورد زندگیم
‫این همه ساعتی که به بطالت گذروندم
‫متوجه خیلی چیزا شدم ‫چیزایی که دیگه تکرار نمی‌کنم
‫اینجا اومدن برام مثل شوک برقی بوده
‫و حالا حس می‌کنم ‫آماده‌م به زندگی عادی برگردم
‫حس می‌کنم می‌تونم برگردم مدرسه. حسش می‌کنم
‫ولی باید بهم اعتماد کنین
‫و باید منو از اینجا دربیارین، وگرنه...
‫نابود میشم
‫جدی میگم. تحملشو ندارم
‫بابا...
‫تو منو درک می‌کنی
‫می‌دونم که درک می‌کنی. همیشه می‌کردی
‫ولی اینجا، منو درک نمی‌کنن
‫التماست می‌کنم، بابا ‫خواهش می‌کنم، منو ول نکن
‫اوه، عزیزدلم
‫روند لازم برای ترخیص کردنش چیه؟
‫تا وقتی‌که زیر سن قانونیه ‫مسئولیت نیکولاس با شماست
‫و انتخابش با خودتونه
‫ولی لطفاً خیلی جدی ‫به حرفی که می‌زنم گوش بدین
‫پسرتون در شرایطی نیست که از اینجا بره
‫فقط کافیه مدارک رو امضا کنین ‫و باهاتون میاد خونه
‫ولی نظر تخصصی من اینه که ‫با این کار دارین خطر بزرگی می‌کنین
‫چه خطری؟
‫خطری که هرگز ‫ با پسر خودم به جون نمی‌خرم
‫- نمی‌تونی مجبورم کنی اینجا بمونم ‫- می‌دونی، اصولاً می‌تونم...
‫ولی باید یه قاضی رو مجاب کنم ‫و واقعاً نمی‌خوام مجبور بشم این‌کارو بکنم
‫ترجیح میدم به والدینت کمک کنم ‫تصمیم درست رو بگیرن
‫- مامان، بابا ‫- باور کنین، می‌دونم تصمیم راحتی نیست
‫بخصوص الان، اینجا ‫جلوی پسرتون
‫ولی نیکولاس نیاز به درمان داره
‫و این بخشی از وظایف شما ‫به عنوان والدین نیست
‫- این وظیفه‌ی یه روان‌شناسه ‫- بابا، من مریض نیستم
‫اگر با همدیگه تصمیم درست رو بگیریم
‫نیکولاس می‌تونه زودتر ‫و با سلامت خیلی بیشتری برگرده پیشتون
‫یه زندگی عادی داشته باشه
‫- مامان، می‌خوام برگردم خونه ‫- می‌دونم، عزیزم
‫منو اینجا ول نکنین
‫- التماستون می‌کنم ‫- پیتر، یه چیزی بگو
‫باید یه فرصت دوباره بهم بدین
‫اون کارم یکجور درخواست کمک بود ‫و از ته دلم بابتش متاسفم
‫فقط می‌خواستم دردم رو درک کنین
‫ولی دیگه این‌کارو نمی‌کنم ‫قسم می‌خورم
‫بنظرم والدینت صحبت‌هات رو شنیدن، نیکولاس
‫حالا ازتون می‌خوام تصمیم‌تون رو بگیرین
‫الان؟
‫آره، باید نیکولاس متوجه بشه ‫که از تیم پزشکی حمایت می‌کنین
‫احساس گناه نکنین
‫قضیه این نیست که چقدر پسرتون رو ‫دوست دارین، قضیه محافظت از اونه
‫در این شرایط، عشق کافی نیست
‫عشق کافی نخواهد بود
‫بابا... مامان...
‫خیلی‌خب، نیکولاس ‫وقت ناهاره
‫مایکل می‌برتت غذاخوری
‫ولی قبلش مهمه که والدینت ‫جلوی تو تصمیم‌شون رو بگیرن
‫بهت کمک می‌کنه درمانت رو بپذیری
‫مامان، می‌خوام برم خونه
‫بابا، منو ببر خونه ‫التماست می‌کنم، بابا
‫بابا، منو ببر خونه
‫بابا...
‫متاسفم، نیکولاس
‫- نمی‌تونی این‌کارو باهام بکنی. بخصوص تو! ‫- آروم باش!
‫مگه من باهات چیکار کردم؟ ‫به من دست نزن!
‫بابا! بابایی! مامان!
‫حالت خوبه؟
‫امیدوارم تصمیم درست رو گرفته باشیم
‫گفت کارش یجور درخواست کمک بوده ‫باید بهش اعتماد کنیم
‫ببین، اگر چند روز آینده حالش بهتر نشد ‫همیشه می‌تونیم برش گردونیم
‫- آره ‫- ولی، ببین...
‫می‌دونم اینجا پیش ما جاش بهتره
‫- باشه ‫- یک دقیقه‌ی دیگه آماده‌م
‫باشه
‫بنظرت چیکار کنیم...
‫از حالا به بعد؟
‫یخورده خوش‌بینانه‌ست ‫ که امیدوار باشیم برگرده مدرسه
‫- دیگه ماه "می" شده ‫- آره
‫شاید نیاز داره که انرژیش برگرده
‫مگه نه؟
‫و سال آینده از اول سال بره مدرسه
‫آره
‫در طول روز چیکار کنه؟
‫نمی‌تونیم بذاریم تنها باشه
‫شاید بتونه برگرده پیش تو ‫اگر خودش اینو می‌خواد
‫در طول روز، می‌تونم ببرمش دفتر ‫تا به عنوان کارآموز کار کنه
‫بنظرت ممکنه همچین چیزی بخواد؟
‫نمی‌دونم
‫درهرحال یه سری ‫چیز جدید یاد می‌گیره و منم اونجام...
‫آره، ولی سرت شلوغ نیست؟
‫می‌خوام پیشنهاد برایان رو رد کنم
‫- واقعاً؟ ‫- آره
‫آره، سیاست اصلاً برام اهمیت نداره
‫می‌خوام روی چیزای مهم تمرکز کنم ‫و چیزی که برای من مهمه، اینجا بودنه
‫کنار نیکولاس
‫بفرمایید
‫- ممنون ‫- خیلیم عالی
‫لیوان تو کجاست؟
‫نه، من قهوه خوردم ‫خیلی خوابم میومد
‫- ممنون ‫- شکر؟
‫نه، ممنون عزیزم
‫- بابا؟ ‫- نه
‫ممنون
‫ممنون عزیزدلم
‫حالت چطوره؟
‫- خیلی خوشحالم اینجا پیش شمام ‫- ما هم همینطور
‫- باید برم داروها رو بگیرم... ‫- آها، آره
‫و داشتم فکر می‌کردم ‫می‌خوای بریم سینما؟
‫چرا که نه
‫- آره؟ ‫- آره
‫ولی می‌خوام قبلش برم دوش بگیرم
‫حموم‌های اونجا خیلی کثیف بودن
‫یک هفته‌ی کامل ‫ آرزوی دوش گرفتن داشتم
‫آره، حتماً
‫چیه؟
‫- چرا می‌خندی؟ ‫- هیچی. چیزی نیست
‫- بوی بدی میدم. مگه نه؟ ‫- نه، نه
از دیدنتون کنار همدیگه خوشحال میشم
‫زمان زیادی گذشته
‫که هرسه‌تاییمون کنار هم بودیم
‫آره راست میگی
‫مثل روزای خوش گذشته
‫خب، دیگه میرم دوش بگیرم
‫منتظرت می‌مونم
‫فقط می‌خواستم بگم...
‫بابت همه چی واقعاً متاسفم
‫و می‌دونم لیاقتتون این نیست
‫می‌خوام ازتون بخوام منو ببخشین
‫و می‌خواستم بگم دوستتون دارم
‫- ما هم دوستت داریم ‫- آره
‫برو. برو دیگه ‫منتظرت می‌مونیم
‫- عجب حرفایی! ‫- آره واقعاً
‫چرا امروز باهامون نمیای بریم سینما؟
‫مطمئنم نیکولاس حسابی خوشحال میشه
‫آره، نمی‌دونم والا
‫قراره برین چی ببینین؟
‫یادته قدیما...
‫وسط بعدازظهر می‌رفتیم سینما؟
‫به همه می‌گفتیم ‫جلسات خیلی مهمی داریم
‫و بعد یواشکی می‌رفتیم سینمای آنجلیکا
‫اوه، آره
‫عاشق اون کار بودم ‫انگار داشتیم قایم‌باشک بازی می‌کردیم
‫مال خیلی وقت پیشه، ها؟
‫بیا بریم
‫باهامون بیا
‫امروز باهامون بیا
‫نمی‌خوای؟
‫- اوه، خدا! ‫- اوه، خدای من!
‫چی بود؟
‫اوه، خدای من، نیکولاس! ‫نیکولاس، عزیزم!
‫عزیزم! چشماتو باز نگه دار
‫پیتر، زنگ بزن یکی بیاد! ‫زنگ بزن یکی بیاد!
‫نیکولاس، مامانی رو ببین ‫مامانی رو ببین
‫چشماتو باز نگه دار. خواهش می‌کنم
‫همینطوری. به خودت اعتماد کن ‫و نفس بکش. همینطوری
‫مثل قورباغه. بیا سمت من ‫بیا سمت من
‫خیلی‌خب، حالا می‌خوام ولت کنم ‫از پسش برمیای، بیا سمت من، آفرین
‫همینطوری. همینطوری. آفرین
‫- بابایی، دارم شنا می‌کنم! ‫- آره، داری شنا می‌کنی!
‫- دارم شنا می‌کنم بابایی ‫- آره. آره داری شنا می‌کنی
‫تو تونستی
‫- دارم شنا می‌کنم ‫- آفرین پسر خوب. آفرین پسر خوب
‫خیلی بهت افتخار می‌کنم ‫داری شنا می‌کنی. خوب بود، مگه نه؟
‫بریم بیشتر شنا کنیم؟ ‫بیا بریم، بیا شنا کنیم
‫آفرین همینطوری. تا خود قایق
‫- حالت خوبه؟ ‫- آره
‫میرم تئو رو حموم بدم
‫- می‌خوای من انجامش بدم؟ ‫- نه، خودم میرم
‫- خوشحالی که دارن میان؟ ‫- خیلی، تو چطور؟
‫ببین چی پیدا کردم
‫خیلی وقته اینا رو گوشت نکردی
‫می‌دونم
‫خیلی‌خب، یک دقیقه‌ی دیگه میام
‫- میشه بقیه‌شو به تو بسپرم؟ ‫- معلومه
‫تئو؟
‫وقت حمومه. آماده‌ای؟
‫- سلام. به این زودی اومدی؟ ‫- شرمنده، یکم زودتر اومدم
‫بیا تو، بیا تو ‫تنهایی اومدی؟
‫اونم داره میاد ‫باید اول می‌رفت دیدن مادرش
‫اشکالی نداره
‫بیا تو
‫- حالت چطوره؟ چه خوشتیپ شدی ‫- خوبم، ممنون. تو چطوری؟
‫خوبم. خب، امروز صبح برگشتی؟
‫آره، ماه‌هاست
‫پا توی نیویورک نذاشته بودم ‫و داشت دلم براش تنگ میشد
‫- تورنتو چطوره؟ همه‌چی خوب پیش میره؟ ‫- عالیه، عاشق اون شهرم
‫- نوشیدنی‌ای چیزی می‌خوای؟ ‫- نه، منتظر بقیه می‌مونم
‫باشه. بشین
‫می‌دونی، تصمیم گرفتم با لینا زندگی کنم ‫مامان بهت نگفت؟
‫- عه، واقعاً؟ ‫- آره
‫همین الانشم هر بعدازظهر ‫توی خونه خودش یا من کنار همدیگه‌ایم
‫- تبریک میگم. خبر خوبیه ‫- آره
‫بی‌صبرانه منتظرم با هم آشناتون کنم
‫منم مشتاق دیدنشم
‫بعد از تمام چیزهایی که در موردش گفتی
‫حالا می‌بینی. فوق‌العاده‌ست
‫دیوونه‌شم
‫خوبه
‫- تئو کجاست؟ اینجاست؟ ‫- آره، رفته حموم
‫یه هدیه براش گرفتیم
‫- ولی لینا می‌خواست خودش بهش بده ‫- چه خوب
‫- برای توام یه چیزی آوردم ‫- برای من؟
‫بیشتر میشه گفت چیزیه ‫که می‌خوام در موردش باهات صحبت کنم
‫باید قیافه‌ی خودتو ببینی
‫نگران نباش ‫نیومدم بهت بگم قراره پدر بشم
‫به ذهنمم خطور نکرده بود
‫نه، بیشتر میشه گفت چیزیه...
‫چیزی در مورد منه...
‫که می‌خواستم ‫تو اولین کسی باشی که خبردار میشه
‫بگو
‫می‌دونی که به‌جز دانشگاه ‫همیشه عاشق یه چیز دیگه هم بودم؟
‫نویسندگی
‫و تازگی یکم وقت گذاشتم...
‫بخصوص از وقتی رفتم تورنتو
‫اونجا همه‌چیز راحت‌تر بنظر میاد
‫خلاصه بگم...
‫- بفرما ‫- چیه؟
‫اولین رمانم
‫تو اینو نوشتی؟
‫بخاطر خرافات نمی‌خواستم به کسی بگم
‫ولی حالا دیگه چاپ شده
‫و می‌خواستم اولین کسی باشی ‫ که این کتاب رو می‌گیره
‫"مرگ می‌تونه منتظر بمونه"
‫فوق‌العاده‌ست
‫- کی قراره منتشر بشه؟ ‫- دو ماه دیگه
‫و اگر بازش کنی ‫می‌بینی که تقدیمش کردم به تو
‫«تقدیم به پدرم» ‫«برای تمام زحماتی که برایم کشید»
‫خب...
‫معلومه که یکم از مسائلی ‫ که می‌دونی رو بازگو می‌کنه
‫تمام اون سال‌های سختی ‫ که تو و مامان داشتین
‫ولی حداقل عاقبت خوشی داشت
‫و می‌خواستم تو اولین کسی باشی ‫ که این کتابو می‌گیره
‫چون می‌دونم اگر ‫بخاطر تو نبود، نمی‌تونستم...
‫خیلی بهت افتخار می‌کنم
‫پسر بزرگ خودم
‫خیلی بهت افتخار می‌کنم
‫شاید بهتر باشه تا بعد از خوندنش ‫ صبر کنی، شاید خوشت نیاد
‫تو رو می‌شناسم
‫می‌دونم کتاب زیباییه
‫و واقعاً میگم...
‫می‌خواستم بهت بگم ‫که واقعاً بهم افتخار می‌کنم
‫- نگو که قراره بزنی زیر گریه ‫- نه، نه، شرمنده
‫- فقط امیدوارم کتاب پرفروشی بشه ‫- معلومه که کتاب پرفروشی میشه
‫خب، میشه برم تئو رو بغل کنم؟ ‫برای اونم حسابی دلم تنگ شده بود
‫آره، آره معلومه
‫از دیدنت خوشحال میشه
‫همیشه در مورد داداش بزرگش صحبت می‌کنه
‫پیتر؟
‫چیکار داری می‌کنی؟
‫چی شده؟
‫به نیکولاس فکر می‌کردی؟
‫باید بیشتر بهش توجه می‌کردم
‫نه، در اون زمان نهایت کاری ‫که از دستت برمیومد براش کردی
‫داشتم فکر می‌کردم...
‫خیلی بااستعداد بود
‫و خیلی باهوش بود
‫و حساس
‫و...
‫می‌تونست توی زندگیش ‫ کارهای خیلی زیبایی بکنه
‫و من باید...
‫من واقعاً می‌تونستم...
‫همش تقصیر منه
‫- نه، تقصیر... ‫- اوه، خدا. همش تقصیر منه
‫نه، نیست. آروم باش
‫چیزی نیست، چیزی نیست
‫آروم باش. می‌دونم سخته
‫می‌دونم، ولی زندگی ادامه داره ‫ پیتر، خیلی‌خب؟
‫تئو رو داری، منو داری
‫و ما بهت احتیاج داریم
‫حتی اگر سخت باشه، حتی اگر دردناک باشه ‫زندگی ادامه داره، پیتر
‫- نه، نمی‌تونه ادامه داشته باشه، نمی‌تونه ‫- چرا، ادامه داره
‫چرا، ادامه داره. چرا، ادامه داره
‫به پسر کوچولوت فکر کن ‫به تئو فکر کن
‫بزودی چهار سالش میشه
‫به اون فکر کن و همه چی درست میشه
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫«تقدیم به گبریل»