..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏ .:: www.bolboljan.net ::.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: telegram: @bollbolljan ::. .:: instagram: @bollbolljan_Com ::.
« حرف‌هـای زنـانـه »
این داستان قبل از اینکه به دنیا بیایی به پـایان می‌رسه
مامان
بازم این‌جوری شد
وقتی از خواب بیدار می‌شدیم
و متوجه می‌شدیم دیگه خبری از اون دست‌ها نیست
ریش سفیدها بهمون می‌گفتن کار ارواح
یا شیطان بوده
یا اینکه داریم دروغ میگیم تا جلب توجه کنیم
یا اینکه اینا صرفاً خیالات و تصورات زنانه‌ست
سال‌ها اوضاع به همین منوال گذشت
برای همۀ ما
احساس بی‌وزنی می‌کردیم
انگار که از واقعیت دور بودیم
انگار که تبعید شده بودیم
انگار که دیگه ما رو بخشی از واقعیت به حساب نمی‌آوردن
قبلاً به این فکر می‌کردم که اگه
این بلا سرم نیومده بود، چه جور آدمی می‌شدم
قبلاً دلم برای آدمی که ممکن بود بشم تنگ می‌شد
دیگه نه
چون روز حساب رسیده
و وقت دعوت به عبادته
هردوشه
یکی‌شون رو گیر انداختیم
قیافه‌ش رو دیدم
و بعد اونم بقیه رو لو داد
یالا
نهایتاً متجاوزها رو
برای امنیتِ خودشون به کلانتریِ شهر بردن
تقریباً تمامِ مردانِ مستعمره رفتن شهر
تا برای متجاوزها وثیقه بذارن
دو روز بهمون وقت داده بودن
تا قبل از برگشتنِ متجاوزها اونا رو ببخشیم
اگه نمی‌بخشیدیم‌شون
بهمون دستور می‌دادن مستعمره رو ترک کنیم
و دیگه اجازه ورود به قلمرو بهشت رو نداشتیم
دست روی دست بذاریم
بمونیم و بجنگیم
از اینجا بریم
«چیزی که در ادامه می‌بینید هم حاصل تخیلات زنانه است»
دخترهای توی مستعمره تحصیلات زیادی نداشتن
به زحمت خوندن و نوشتن بلد بودیم
ولی اون روز
یاد گرفتیم چطور رأی بدیم
تعداد آرای بین
"موندن و جنگیدن" و "رفتن" مساوی شد
واسه همین سه‌ خانواده از جمله خانوادۀ من و تو
انتخاب شدن تا تصمیم بگیرن
زنان مستعمره باید چی کار کنن
مامانت از آگوست که معلم مدرسه بود خواست برامون صورت‌جلسه بنویسه
آگوست تازه همون موقع‌ها به مستعمره برگشته بود
خانواده‌ش سال‌ها پیش طرد شده بودن
آگوست از بچگی عاشقِ مامانت بود
قبل از اینکه شروع کنیم
مامان‌بزرگت آگاتا
بهمون گفت باید قدرِدان خدمت‌مون به همدیگه باشیم
باید نشونش بدیم
درست همونطور که عیسی در شام آخر
پاهای حواریون رو غسل داد
و می‌دونست عمرش به پایان رسیده
فقط ۲۴ ساعت وقت داشتیم
تا تصور کنیم تو چه دنیایی متولد میشی
توی دین‌مون اومده که باید ببخشیم
ما همیشه کسایی که در حق‌مون ظلم کردن رو بخشیدیم
چرا الان نبخشیم؟
چون الان دیگه حقیقت رو می‌دونیم
اگه این مردها رو نبخشیم
طرد میشیم و مجبور میشیم با خفت مستعمره رو ترک کنیم
و اگه طرد بشیم
جامون رو توی بهشت از دست میدیم
آخه چطور می‌تونین با همچین ترسی زندگی کنین؟
ترس‌های درست و به‌جایی هم هستن
چطور می‌تونیم باهاشون مقابله کنیم؟
مهم‌ترین چیز الان اینه که مشخص کنیم این مردها رو ببخشیم یا نه
تا اجازه داشته باشیم وارد دروازه‌های بهشت بشیم
سالوم، هرچقدر می‌خوای بخند
ولی اگه این مردها رو نبخشیم مجبور میشیم از مستعمره بریم
اگه از مستعمره بریم خدا چطور می‌خواد پیدامون کنه؟
اگه عیسی می‌تونه به زندگی برگرده
هزاران سال عمر کنه
و بعد از آسمون به زمین بیاد
تا پیروانش رو با خودش ببره
قطعاً براش کاری نداره که اون چندتا زنی که از مستعمره‌شون رفتن رو پیدا کنه
بیایین از بحث خارج نشیم
باشه. همین کار رو می‌کنم
من نمی‌تونم ببخشم‌شون
هرگز نمی‌بخشم‌شون
منم نمی‌تونم
ولی آخه می‌خوایم بعد از مرگ‌مون وارد قلمرو بهشت بشیم
هرچی نیاز داریم اینجا برامون فراهمه
نه
ناشکری نکن
یعنی میگین وارد شدن به قلمرو بهشت هیچ اهمیتی براتون نداره؟
...مسلما باید یه چیزی هم تو این دنیا باشه که
ارزش زندگی کردن داشته باشه، نه فقط تو اون دنیا
!اوجه
به زودی می‌بینمت. اشکالی نداره - ببخشید -
اشکالی نداره. درست میشه
مامان بزرگت می‌گفت
ببین کجا کمکی از دستت برمیاد
و وقتی کمکی از دستت برنمیاد بذار و برو
به نظرم وقتی به سن و سال اون برسی
این‌جوری برات راحت‌تر باشه
خب حالا باید تصمیم بگیریم که بمونیم و بجنگیم
یا بریم
فقط این دوتا گزینه برامون مونده
قرار نیست دست روی دست بذاریم
می‌خوام دربارۀ اسب‌هام روث و شریل صحبت کنم
وقتی سگِ دوئک توی جاده منتهی به کلیسا
روث و شریل رو می‌ترسونه
اولین غریزه‌شون اینه که فرار کنن
این اسب‌ها دیگه جلسه ترتیب نمیدن
که تصمیم بگیرن چی کار کنن
پا می‌ذارن به فرار
ولی گرتا ما که حیوون نیستیم
ولی ما رو مثل حیوون طعمۀ خودشون کردن
شاید بهتره ما هم مثل حیوون‌ها واکنش نشون بدیم
در طول عمرم دیدم اسب‌هایی رو که با سگ‌های خشمگین رو در رو شدن
و تا حد مرگ بهشون لگد زدن
حیوون‌ها هم همیشه فرار نمی‌کنن
یعنی این جوری می‌خوایم به دخترهامون یاد بدیم که از خودشون دفاع کنن؟
با فرار کردن؟
فرار کردن نه، رفتن
منظورم رفتن بود
ترجیح میدم سر حرفم بمونم به قلب هرکدوم از این مردها شلیک کنم
و تو یه گودال دفن‌شون کنم تا اینکه فرار کنم
و اگه مجبور بشم با خشم خدا هم روبه‌رو میشم
سالوم، خاله گرتا حرفش سر رفتنه نه فرار کردن
منظورش فرار کردن نبود
آره. توروخدا مامانم رو ببخش !که کلمۀ اشتباهی رو به کار برد
عجب گناهِ شنیعی هم کرد که
سالوم به خاطر بشریت
!مسئولیت تصحیحش رو به عهده گرفت
رفتن و فرار کردن دوتا کلمۀ متفاوت
با معنای متفاوتن
هرکدوم‌شون چیز متفاوتی درباره‌مون میگن
آگوست
نظر تو دربارۀ این بحث‌ها چیه؟
تو هم نظری داری؟
...به نظرم
به نظرم امکانش هست که
چیزی یا کسی رو
با یک چهارچوب ذهنی ترک کنی
و با یه چارچوب ذهنی کاملاً غافلگیرکننده
به جای دیگه برسی
من می‌خوام بمونم و بجنگم
ولی اگه بمونیم به مردها نمی‌بازیم
و مجبور نمیشیم در هرصورت ببخشیم‌شون؟
منم می‌خوام بمونم و بجنگم
کسی جز این انتظاری ازت نداره
همیشه در حال جنگیدنی
واقعاً قراره این‌جوری برای سرنوشت تمام زنان مستعمره تصمیم بگیریم؟
با یه رأی و ضربدر زدن کنار موضع‌مون؟
خیال می‌کردم اومدیم اینجا تا کارهای مهم‌تری کنیم
منظورت همون بحثِ سر بخشیدن مردها و دست روی دست گذاشتنه؟
هرکار دیگه‌ای احمقانه‌ست
ولی هیچ‌کدوم‌تون منطق سرتون نمیشه
خب پس چرا پیش مایی؟
اگه این‌جوری فکر می‌کنی چرا هنوز پیش مایی؟
برو همراه بقیۀ زن‌هایی که نمی‌خوان کاری کنن
اون دخترمه و می‌خوام اینجا پیش‌مون باشه
بخششی که بهمون تحمیل بشه
واقعاً بخشش حساب میشه؟
توروخدا این مزخرفات رو به زبون نیار
!اوجه، بیا پایین ببینم
اوجه، به حرف مامانت گوش کن
مؤدب باش
صدای جیرجیر تیرک رو نمی‌شنوی؟
نکنه می‌خوای سقف بریزه رو سرمون؟
خیلی‌هامون خودمون رو از بالا می‌دیدیم
بعید می‌دونم خدا بود و
ما خودمون رو از چشم اون می‌دیدیم یا نه
یا اینکه صرفاً نمی‌تونستیم اونجا باشیم
توی بدن خودمون
چطوری رفتی اون بالا؟
یه معجزه بود
معجزه‌ای از طرف خدا
حتماً - دیگه چی باشه؟ -
جایی که من زندگی می‌کردم
جایی که مامانت زندگی می‌کرد
دربارۀ بدن‌هامون حرف نمی‌زدیم
واسه همین وقتی همچین اتفاقی می‌افتاد
نمی‌دونستی چطور به زبونش بیاری
و وقتی نمی‌تونستی به زبونش بیاری سکوتی طولانی حکمفرما می‌شد
و توی اون سکوت، وحشت واقعی رو تجربه می‌کردی
مامانِ نایتجه بعد از ادامۀ حملات خودش رو حلق‌آویز کرد
واسه‌مون سوال شده بود که
چرا پاهای ما حرکت می‌کرد
درحالی که پاهای اون نه
چه چیزی ما رو از کسانی که پشت سر گذاشته میشن، متمایز می‌کنه؟
انگاری هیچ‌وقت تموم نمیشه
آخرش ما می‌میریم و اینا !هنوز دارن حرف می‌زنن
یا بدتر! مجبور میشیم زنده بمونیم و به حرف‌هاشون گوش بدیم
آگوست، به نظرم باید یه لیستی از مزایا و معایب هر دو گزینه بنویسی
"گزینه‌های "موندن و جنگیدن" و "رفتن
بزنش به دیوار
بزرگ هم بنویس
واسه چی؟
ما که خوندن بلد نیستیم
نه ولی میذاریم اینجا باشه تا بقیه پیداش کنن
به نظرم اولین عنوان باید این باشه
"موندن و جنگیدن" "و زیرش بنویس "مزایا
کی اول میگه؟
با مزایای موندن و جنگیدن شروع می‌کنیم
این کارها واسه چیه؟ اینجا خونۀ ماست
این اعتقاد توئه
اعتقاد بقیه نیست
عذر می‌خوام
...ببخشید. عذر می‌خوام
میشه ازتون بخوام به نوبت حرف بزنید
تا من بتونم بفهمم هرکدوم‌تون چی میگین؟
یه کم طول می‌کشه تا بنویسم
نکنه باید مثل بچه مدرسه‌ای‌ها دست بلند کنیم؟
...ببـ
ببخشید
دیگه لازم نیست بریم
جانم؟ - میشه بنویسیش؟ -
زیر مزایا بنویس
سالوم ایدۀ خیلی هوشمندانه‌ای داره !که اگه بمونیم دیگه لازم نیست بریم
دیگه لازم نیست به این فکر کنیم که کجا بریم
یا بلاتکلیفی ناشی از ندونستنِ مقصدمون رو تجربه کنیم
ما که نقشه نداریم
مزخرف نگو
مهم نیست کجا باشیم تنها امر مسلم برامون همین بلاتکلیفیه
نایتجه؟ اوجه؟
شما نمی‌خواین چیزی به لیست اضافه کنید؟
این جوری دیگه لازم نیست عزیزان‌مون رو ترک کنیم
خب اگه بریم می‌تونیم عزیزان‌مون رو هم با خودمون ببریم
آخه چطوری؟
منظورت چیه؟ یعنی کل آدم‌های مستعمره رو با خودمون ببریم؟
آخه اینم شد حرف؟
می‌تونیم همین جا که برامون محیط آشناییه
نظم جدیدی برقرار کنیم
نه تنها برامون آشناست بلکه مال خودمونه
لازمه معایبش رو هم بنویسیم؟
واضح نیست که باید بمونیم و بجنگیم؟
معایب: بخشیده نمیشیم
میشه یه چیزی بگم؟
بفرمایید
بهتر نیست قبل از لیست کردن
"مزایا و معایبِ "موندن و جنگیدن
دربارۀ این حرف بزنیم که دقیقا قراره برای چی بجنگیم؟
معلومه دیگه
برای امنیت‌مون و اینکه دیگه بهمون حمله نشه می‌جنگیم
ولی این چه معنایی برامون داره؟
شاید بیانیه‌ای لازم داشته باشیم که خواسته‌هامون
از مستعمره رو بعد از پیروزی‌مون شرح بده
شاید لازم باشه بیشتر درک کنیم که برای به دست آوردن چه چیزی می‌جنگیم
نه صرفاً اینکه برای نابودی چی می‌جنگیم
حالا می‌مونیم یا میریم؟
اونا، لطفاً بیشتر از این بیانیه‌ای که مدنظرته بهمون بگو
مردان و زنان باهم برای مستعمره تصمیم می‌گیرن
زنان اجازه فکر کردن خواهند داشت
دخترها خوندن و نوشتن یاد می‌گیرن
توی مدرسه باید نقشۀ جهان به نمایش گذاشته بشه
تا بتونیم بفهمیم کجای دنیا هستیم
دین جدیدی برگرفته از دینِ قبلی
ولی با تمرکز بر عشق
توسط زنان مستعمره به وجود میاد
این‌جوری بچه‌هامون هم در امانن
"باهم"
مثلِ مامانِ آگوست حرف می‌زنی
اونا، عجب خیالبافی هستی
ما زنان صدایی نداریم
هیچی نداریم بهش برگردیم
حتی حیوون‌ها هم توی خونه‌هاشون بیشتر از ما زن‌ها امنیت دارن
به جز رویاهامون دیگه چیزی نداریم
پس البته که خیالبافیم
می‌خوای بشنوی من چه رویایی دارم؟
اینکه آدم‌هایی که چرت و پرت میگن
و هیچ درکی از واقعیت ندارن رو
!مسئول نوشتن بیانیه نکنن
اگه مردها خواسته‌هامون رو نپذیرن چی؟
ببخشید
!می‌کُشیم‌شون
نه، اونا
اگه مردهایی که تو زندانن بی‌گناه باشن چی؟
مامان؟
اوجی
...چرا میگی
اوجی، ساکت باش
یکی‌شون رو گیر انداختیم
خودم دیدمش
ولی فقط یکی‌شون رو
آره درسته ولی اونم بقیه رو لو داد
ولی اگه دروغ می‌گفت چی؟
اینم باید در نظر بگیریم
!نـه
نه! این دیگه مسئولیتش با ما نیست
چون ما تصمیم نمی‌گیریم اونا باید مجازات بشن یا نه
ما می‌دونیم که مورد حملۀ مردها قرار گرفتیم
می‌دونیم اون جوری که بهمون می‌گفتن کارِ ارواح و شیاطینه، نیست
می‌دونیم که این حملات توهم نبودن
می‌دونیم که با داروی بیهوشی گاو بیهوش‌مون می‌کردن
می‌دونیم که بدن‌مون کبود شده و عفونت کرده
و باردار شدیم و ترسیدم و دیوونه شدیم
و بعضی‌هامون مُردن
می‌دونیم فارغ از اینکه کی مقصره
باید از بچه‌هامون محافظت کنیم
خیلی‌خب سالوم، ممنون. لطفاً بشین. باشه؟
هوم
ادامه بدیم؟
امکانش هست که مردهایی که دستگیر شدن
مقصر حملات نباشن
ولی از این بابت مقصر نیستن که جلوی این حملات رو نگرفتن؟
مقصر نیستن که از این حملات خبر داشتن و دست روی دست گذاشتن؟
از کجا بدونیم مقصرن یا نه؟
ولی می‌دونیم
می‌دونیم که مردان این شرایط رو به وجود آوردن
و این حملات به خاطر شرایط مستعمره امکان‌پذیر شده
و این شرایط هم
توسط مردان به وجود اومده و مقرر شده
ولی صبر کن ببینم، منظورت این نیست که
متجاوزها هم به اندازه قربانی‌هاشون
قربانی هستن؟
که همۀ ما، چه زن و چه مرد
قربانی شرایطِ مستعمره هستیم؟
تا حدی آره
خب پس حتی اگه دادگاه اونا رو مجرم یا بی‌گناه اعلام کنه
...نهایتاً
همه‌شون بی‌گناهن؟
آره، به نظرم همین طوره
از نظر ریش سفیدها اونا شیطانن - این‌جوری نیست -
قدرت‌طلبی ریش سفیدهاست که مسئول این حملاته
...چون نیاز به کسانی دارن
کسانی که بهشون برتری داشته باشن
و اون افراد هم ما هستیم
و اونا این درس قدرت رو به پسران و مردان مستعمره دادن
و پسران و مردان مستعمره هم درس‌شون رو خیلی خوب یاد گرفتن
مگه همۀ ما یه جورایی دنبال قدرت نیستیم؟
گمونم همین طوره
ولی مطمئن نیستم
ولی ما گیرشون انداختیم
ما گیرشون انداختیم
آره، گیرشون انداختین
پس چرا اینقدر پیچیده‌ش می‌کنید؟
دیگه واقعاً حوصله‌مون سر رفته
می‌تونیم از مردها بخوایم برن
از مردها بخوایم برن؟
هیچ‌کدوم‌مون تا حالا چیزی از مردها نخواستیم
حتی یه چیز کوچیک
حتی نخواستیم سر میز نمکدون رو بهمون بدن
یه پنی یا یه لحظه تنهایی هم ازشون نخواستیم
یا اینکه لباس‌ها رو بشورن یا پرده‌ها رو کنار بزنن
یا اینکه به بچه‌های کوچیک‌ سخت نگیرن
یا وقتی برای دوازدهمین یا سیزدهمین باری
،که سر زایمان زور می‌زنیم تا بچه به دنیا بیاد یه دستی پشتِ کمرمون بذارن
جالب نیست که
تنها خواستۀ ما زن‌ها از مردها این باشه که برن؟
اینکه از مردها بخوایم برن راه چاره نیست
!اوه
ازتون می‌خوام روث و شریل رو در نظر بگیرین
نه، دوباره نه
توروخدا بس کن
نگاه کنید! آگوست هنوز داره صورت‌جلسه می‌نویسه
!باورم نمیشه هنوز داره صورت‌جلسه می‌نویسه
یه وقتایی فکر می‌کنم آدما به همون شدتی که
دوست دارن گریه کنن، می‌خندن
!آگوست، حتما به نظرت ما یه مشت خل و چلیم
این طور نیست
در هرصورت که نظر من مهم نیست
جدی؟
واقعاً فکر می‌کنی نظرت مهم نیست؟
چه حسی بهت دست می‌داد اگه توی تمام زندگیت نظرت اهمیتی نداشت؟
ولی من نیومدم اینجا که نظر بدم
اومدم براتون صورت‌جلسه بنویسم
ولی اگه در تمام طول زندگیت حس می‌کردی نظرت اهمیتی نداره
چه حسی بهت دست می‌داد؟
وقتی خودمون رو آزاد کردیم
باید از خودمون بپرسیم ما کی هستیم
تا شام جلسه تموم میشه؟
باید به میپ کوچولو آنتی‌بیوتیک بدم
آنتی‌بیوتیک از کجا گیر آوردی؟
پیاده رفت
یه روز و نیم میپ رو کول کرد و پیاده تا کلینیک سیار رفت
خداوند رحیم و مهربان است
دیرغضب
بسیار رئوف و بخشنده است
خداوند رحیم و مهربان است
دیرغضب
بسیار رئوف و بخشنده است
خداوند رحیم و مهربان است
دیرغضب
بسیار رئوف و بخشنده است
باید آنتی‌بیوتیک‌ها رو یواشکی بریزم تو پورۀ سیب میپ
وگرنه نمی‌خورتشون
خداوند رحیم و مهربان است
دیرغضب
بسیار رئوف و بخشنده است
خداوند رحیم و مهربان است
دیرغضب
بسیار رئوف و بخشنده است
خداوند رحیم و مهربان است
دیرغضب
بسیار رئوف و بخشنده است
خداوند رحیم و مهربان است
...دیرغضب
ببخشید
برای دهنم زیادی بزرگن
خداوند رحیم و مهربان است
دیرغضب
بسیار رئوف و بخشنده است
خداوند رحیم و مهربان است
دیر غضب بسیار رئوف و مهربان است
خب، بیایین یه استراحتی بکنیم
ملوین
نوبت توئه
!یه کلمه هم دربارۀ سیگار کشیدنم حرف نمی‌زنی
راستش دیگه حالم داره بهم می‌خوره
باشه، دارم میام
مراقب باشین
قراره تا ابد این‌جوری باشه؟
چه جوری؟
مثل یه مرد
حالا از این به بعد نِتی قراره مثل مردها باشه؟
بعداً فهمیدیم نِتی به خاطر اون اتفاق
مرد نشد
نِتی هیچ‌وقت حس نمی‌کرد زنه
حالا هم دیگه تظاهر کردن غیرممکن شده بود
برادرم داره گوش میده؟
سلام داداش کوچولو
نمی‌دونم بچه مال تو بود
یا یکی از دوست‌هات
...ولی به نظرم احتمالاً مال تو بود
چون یه جای کار می‌لنگید
من دوستش داشتم
به نظرم این طور بود
عجیب نیست؟
حرفی ازش نمی‌زنم
یا هرچیز دیگه‌ای
هرگز
...ولی
ولی چی؟
دیگه با کسی حرف نمی‌زنه
خوبی؟
با بچه‌ها که حرف می‌زنه
یه جورایی
فکر کنم ملوین صداش می‌زنن
می‌دونی، در طول جنگ جهانی دوم در ایتالیا
غیرنظامی‌ها توی پناهگاه‌های زیرزمینی مخفی می‌شدن
توی این پناهگاه‌ها به داوطلب‌هایی نیاز بود که ژنراتورها رو کار بندازن و برق رو تأمین کنن
داوطلب‌ها هم رکاب می‌زدن
وقتی هم از تیرک آویزون شده بودی یاد این قضیه افتادم
داوطلبِ خیلی خوبی برای اون کار می‌شدی
!البته اگه توی همچین پناهگاهی بودیم
آخه تو همچین جای کوچیکی مگه میشه دوچرخه‌سواری کرد؟
خب، دوچرخه‌ها ثابت بودن
باید برای اسب‌ها آب ببرم
!اینجا رو داشته باش
!اوه
مطمئنم توی دانشگاه از این کارها بهت یاد ندادن
فقط اطلاعاتی دربارۀ دوچرخه‌های ثابت تو جاهای دور بهت یاد دادن
...گمونم پس نباید خیلی غصه بخورم
که هیچ‌وقت نمیرم دانشگاه
چرا مجبور شدی از مستعمره بری؟
مامانم یه چیزهایی رو زیرسوال برد
خدا رو زیر سوال برد؟
خدا رو نه
قدرت رو
قوانینی رو که به اسم خدا وضع شدن
و بقیه رو هم تشویق می‌کردن این چیزا رو زیر سوال ببرن
مثل اونا؟
آره
اونا خیلی خوب می‌شناختتش
مامانت مُرده؟
ولی یه وقتایی
وقتی امروز به حرف‌های شما گوش می‌دادم
خیلی واضح صداش رو می‌شنیدم
چرا ریش‌ سفیدها اجازه دادن برگردی؟
خب من دانشگاه رفتم
پس می‌تونم خدمت کنم و می‌تونم به پسرها درس بدم
دیگه خیلی دیره
می‌خوام کمک کنم
و نمی‌دونم چه جوری
به خاطر اونا برگشتی، مگه نه؟
اون جوری که نگاهش می‌کنی
!جالبه
!نمی‌دونم چرا زنت نمیشه
جفت‌تون یه حرفایی می‌زنین که با عقل جور در نمیاد
مامان
تمامی ساکنین لطفاً
برای سرشماری سال ۲۰۱۰ از خونه‌هاتون بیایین بیرون
!هی، هی، هی! پیشته، پیشته، پیشته
برید کنار! برید کنار
لطفاً برای سرشماری بیایین بیرون
لطفاً برای سرشماری سال ۲۰۱۰ از خونه‌هاتون بیایین بیرون
تمامی ساکنین باید برای سرشماری سال ۲۰۱۰ از خونه‌هاشون بیان بیرون
خیلی‌خب، می‌خوای اینو امتحان کنی؟
این اعلان سرشماری سال ۲۰۱۰ است
لطفاً برای سرشماری سال ۲۰۱۰ از خونه‌هاتون بیایین بیرون
من اومدم اینجا تا برای سرشماری سال ۲۰۱۰ اطلاعات جمع کنم
لطفاً برای سرشماری از خونه‌هاتون بیایین بیرون
بیا بریم
چرا؟
بیا... بیا بریم دیگه
خانم‌هایی که جلوی من وایسادن
چند سالتونه؟
پونزده سالمه - من شونزده سالمه -
خیلی‌خب. پس حتماً دوست‌پسر دارین
!وای
نه، نداریم - دوست‌پسر ندارین؟ -
بازم می‌بینم‌تون
اوهوم - مراقب خودتون باشین -
اوجه کجاست؟
خب، باید بدون اون شروع کنیم
ممنون
داشتی سیگار می‌کشیدی؟
به تو ربطی داره؟
بس کنید
!دیگه یه لحظه بیشتر هم نمی‌تونم زندگی کنم
!اوجه
!اوجه، مگه دستم بهت نرسه
مأمور سرشماری همین الان بهمون گفت
امشب دیروقت یکی از مردهامون از شهر برمی‌گرده
برای متجاوزها بازم پول وثیقه می‌خوان
کدوم مرد؟
کلاوس، شوهرت
پس وقت طلاست
همه برگردن سر جاشون
آگوست، لطفاً مزایای رفتن رو بنویس
مزایای رفتن
از اینجا میریم
در امانیم
شایدم نه
ولی مورد اولت قطعاً یه حقیقته اینکه اگه بریم دیگه واقعاً رفتیم
حالا واقعاً لازمه هربار بدیهیات رو بگیم؟
بله، اوجه؟
می‌تونیم یه کم دنیای بیرون رو ببینیم
بریم سراغِ معایبِ رفتن
ما زن‌ها تو این جلسات !تصمیم می‌گیریم سراغ چی بریم
نه یه کشاورز شکست‌خوردۀ دوزاری که حالا باید معلمی کنه
تو اینجا دعوت شدی
دعوت شدی اینجا تا به حرف‌های ما گوش بدی و بنویسی‌شون
نه چیز دیگه. پس فقط گوش بده
!ماریکه
کلاوس به زودی برمی‌گرده و تو داری وقت رو تلف می‌کنی
اونقدری توی خونه‌ت می‌مونه
تا حیواناتش رو ببره بفروشه و پول وثیقه رو جور کنه
تا اون متجاوزها بتونن برگردن به مستعمره
و اونوقت روی تو و بچه‌هات دست بلند می‌کنه
و تو هم مثل همیشه هیچ کاری نمی‌کنی
جز اینکه خشمت رو سر ما خالی کنی
می‌خوام بابت اینکه اشتباها قصد داشتم جلسه رو پیش ببرم، عذرخواهی کنم
من تو همچین جایگاهی نیستم
!میال
!تمومش می‌کنم
مامان
چی شده؟ چی شده؟
چی شده؟ هوم؟
میپ، چی شده؟
درد دارم
چیزی نیست
رفتن هیچ عیبی نداره
چیزی نیست
لازم نیست نگران باشی، نِتی
♪ فرزندان پدر آسمـانی ♪
♪ با خیال راحت در آغوش او جمع شوید ♪
♪ نه به پرندگان در آشیانه‌شان و نه به ستاره‌ها در آسمان ♪
♪ این چنین پناهگاهی ♪
♪ داده نشده ♪
♪ اگرچه او می‌بخشد و می‌ستاند ♪
♪ خداوند هرگز فرزندانش را رها نمی‌کند ♪
♪ تنها هدف عاشقانۀ او ♪
♪ اینه که اون‌ها رو ♪
♪ پاک و مقدس نگه داره ♪
♪ فرزندان پدر آسمـانی ♪
♪ با خیال راحت در آغوش او جمع شوید ♪
♪ نه به پرندگان در آشیانه‌شان و نه به ستاره‌ها در آسمان ♪
♪ این چنین پناهگاهی ♪
♪ داده نشده ♪
اگه واقعاً از مستعمره بریم
چطور با دردِ ندیدنِ برادرها و پسرهامون سر کنیم؟
ندیدنِ بقیه مردها؟
زمان دردمون رو تسکین میده
رسیدن به آزادی و امنیت اهدافِ نهایی ما هستن
و مردان هستن که مانع رسیدن ما به این اهداف میشن
ولی نه همۀ مردها
شاید نه مردها
بلکه دیدگاه اونا به جهان و ما زنان
که قلب و ذهن مردها رو
به تسخیر خودش در آورده
پس اگه بریم... اگه بریم
من دیگه هیچ‌وقت برادرهام رو نمی‌بینم؟
اونوقت کی مراقب‌شون باشه؟
کی از همه‌شون مراقبت می‌کنه؟
تا قبل از اینکه این دغدغه‌های دقیقه نودی رو حل نکنیم
نمی‌تونیم تصمیم بگیریم که بریم یا نه
من به آیندۀ روابطمون
با پسران و مردانی که برامون عزیزن، "دغدغه‌های دقیقه نودی" نمیگم
بیا
شرایط برای اون اتفاق فراهم بود
می‌شد به عقب نگاه کرد و شواهدی که در طول مسیر
منجر به خشونت می‌شد رو دنبال کرد
وقتی به عقب نگاه می‌کردیم
می‌تونستیم ببینیم که همه جا نشونه‌ای ازش بود
حالا چه اتفاق افتاده بود یا نه
سلام
برات یه کم آب میارم
لیوانی چیزی نیست
آگوست، خوبه که اینجا پیش‌مونی
تا بهمون یادآوری کنی چه چیزهایی امکان‌پذیره
چون خیلی راحت فراموش میشه
خیلی متأسفم، اونا
دوست دارم یه روزی این حرف رو از زبون کسی که باید متأسف باشه، بشنوم
...چرا عشق
نبودِ عشق، به پایان رسیدن عشق
نیاز به عشق
منجر به این همه خشونت میشه؟
اونا
من می‌تونم از تو و بچه‌ت مراقبت کنم
خوشحال میشم این کار رو بکنم
...من
می‌دونم
لازم نیست به زبون بیاریش
اگه متأهل بودم دیگه خودم نبودم
دیگه کسی که عاشقشی وجود نداشت
...بچه‌ت
اگه بمونیم و ببازیم
بچه‌م رو به یه خانوادۀ دیگه میدن
شاید حتی به خانوادۀ متجاوز بدنش
البته اگه بمونیم و ببازیم
ولی تو نمی‌ذاری همچین اتفاقی بیفته
نه
نه. نمی‌ذارم
‫آگوست، باید در مورد گزینه‌ها
‫برای مردها و پسرهای سن بالا صحبت کنیم،
‫در صورتی که زن‌ها تصمیم به رفتن گرفتن
‫اتلاف وقته ‫چون ما زن‌ها جایی نمیریم
‫اگه مردها می‌خوان ‫باید با ما بیان
‫اونوقت فایدهٔ رفتن ما چیه؟
‫خب، اون‌ها اجازه دارن ‫بعدا به زن‌ها محلق میشن
‫وقتی که زن‌ها ساکن بشن
‫و رشد خودشون رو آغاز کنن
‫باید اضافه کنیم
‫«رشد به‌عنوان جامعه همگانی و فرهیخته؟»
‫ادبیات کار توئه. نه ما
‫برای کشیدن نقشه‌هامون ‫به زبون تحصیل‌کرده و دانشگاه‌رفته‌ت نیاز نداریم
‫بنویسش. ‫معنیش رو می‌دونیم
‫ادامه بده، گرتا
‫پسران جوان، پسران دارای مشکل ذهنی ‫در هر سن و سالی،
‫کورنلیوس که ویلچرنشین است،
‫به همراه زن‌ها عازم میشن
‫رای من گزینه اوله
‫اگه مردها می‌خوان ‫باید با ما بیان
‫گزینه اول مضحکه
‫و باید از لیست حذف بشه
‫چرا بعضی از گزینه‌ها ‫توی لیست میاد و بهش فکر میشه،
‫و بقیه‌شون حذف میشه؟
‫من می‌خوام برم. ‫دلم می‌خواد خودمو خفه کنم
‫ماریکه، این امکان وجود داره که تمامی مردها
‫تصمیم بگیرن باهامون بیان
‫و اون‌موقع مستعمره‌مون ‫رو دوباره
‫با تمامی خطراتش یه‌جای دیگه می‌سازیم
‫و مردها بدون شک
‫همراه ما میان چون...
‫بدون ما دووم نمیارن
‫خب، بیشتر از یکی دو روز نمیشه
‫تصمیم به نرفتن نکردیم
‫دوست دارم اینو به همه یادآوری کنم
‫و اصلا چطور می‌تونیم بریم ‫اگه که هیچ‌وقت...
‫حتی اجازه نداشتیم ‫نقشهٔ دنیا رو ببینیم؟
‫می‌تونم بهتون نقشه دنیا بدم
‫در ضمن می‌تونم ‫نقشه این ناحیه رو بهتون بدم
‫خب، خوبه
‫قصد نداریم که دور دنیا سفر کنیم
‫خدا رو چه دیدی
‫می‌دونستی دوره مهاجرت
‫برای پروانه‌ها و آسیابک‌ها ‫انقدر طولانی‌مدته
‫که اغلب فقط نوه‌هاشون
‫به مقصد تعیین شده میرسن؟
‫آره. خب...
‫آره
‫شاید، اگه به فراتر از نقطه توی نقشه بریم،
‫بتونیم در همین حین ‫نقشهٔ خودمون رو بکشیم
‫پس حالا تصمیم داری بری، اونا؟
‫حالت خوبه، مِیال؟
‫نه. دوباره بیماریش عود کرده
‫ای خداوند متعال،
‫با کمال تواضع و تضرع، ‫خواستار لطف و مهربانی...
‫بی کرانت
‫در این لحظه هستیم
‫از تو استدعا داریم
‫تا شفقت و رحمتت ‫را به خواهرمان مِیال نشان دهی
‫تمنا دارم، ‫با لطف و نیکی خود،
‫او را شفا ده
‫و تمنا دارم...
‫از تو طلب می‌کنیم، او را
‫در قدرت و عشق بی‌پایانت بگیری،
‫و تمنا دارم این بیماری رو از بین ببر
‫که اکنون به آن مبتلا شده است
‫کمکم کن بلند بشم
‫خدا رو شکر
‫چرا فقط مِیال...
‫سکوت کن
‫به همه‌مون حمله شده
‫لازم نیست
‫این همه کولی‌بازی دربیاریم
‫چه کولی‌بازی‌ای؟
‫من از همه‌تون کم‌تر صحبت کردم
‫چطور بهت توهین کردم؟
‫تشنج می‌کنی
‫سیگار می‌کشی
‫برای چی؟ ‫چرا برای تو سخت‌تر از ماست؟
‫به همه‌مون حمله شده. ‫به تک‎تکمون
‫با انتقال این بار به دوش همدیگه ‫داریم وقت رو تلف می‌کنیم،
‫این بار سنگین، ‫از یکی به یکی دیگه،
‫با دور کردن این درد
‫بیاید این درد رو جذب کنیم. ‫به بدن بکشیم
‫بیاید هضمش کنیم
‫بیاید به سوخت تبدیلش کنیم
‫حرف بزن، مِیال
‫گوش میدیم
‫کاری کردن به خودمون بی اعتماد بشیم
‫این بدتر از...
‫مِیال
‫کلاوس، وقتی برمی‌گرده،
‫ممکنه اسب‌ها یا احشام رو با خودش ببره
‫که برای تو راه بهشون احتیاج داریم
‫توی راه؟
‫جایی نمیریم
‫نظرت عوض میشه، اونا
‫باورم نمیشه گناه باشه، هست؟
‫چطور از این گناه‌ها بخشیده میشیم؟
‫چطور بخشیده میشیم،
‫اگه ریش‌سفیدهایی ‫که ازشون سرپیچی کردیم ما رو نبخشن؟
‫شاید ریش سفیدها یا مردان دیگهٔ خدا باشن
‫که بتونن گناهانمون رو ببخشن
‫نیازی نیست مردان خدا ما رو ببخشن
‫اونم به خاطر محافظت از بچه‌هامون
‫از دستِ اعمال شنیع مردهای بی‌رحمی
‫که معمولا همون مردهایی هستن
‫که باید ازشون درخواست بخشش کنیم!
‫اگه خداوند، خدای مهربون و با مهری باشه...
‫خودش ما رو می‌بخشه
‫اگه خداوند، خدای انتقام‌جویی باشه
‫پس توی تصویرش ما رو خلق کرده
‫اگه خداوند قادر متعال هست،
‫پس چرا و به چه دلیل
‫از زن‌ها و دختران این مستعمره محافظت نکرد؟
‫هر موجود زنده‌ای
‫که به بچه‌م صدمه بزنه ‫رو نیست و نابود می‌کنم
‫تیکه‌تیکه‌ش می‌کنم
‫به بدنش بی‌حرمتی می‌کنم
‫و زنده‌زنده دفنش می‌کنم
‫در اونجا خدا رو به چالش می‌کشم
‫تا جون منو بگیره
‫اگه که به دلیلِ...
‫محافظت از بچه‌م ‫از دستِ شیطان
‫و از بین بردن اون شیطان گناه کردم ‫تا نتونه به آدم دیگه‌ای صدمه بزنه!
‫دروغ میگم،
‫شکار می‌کنم، آدم می‌کشم
‫روی قبرهاشون پایکوبی می‌کنم
‫و تا ابد توی جهنم می‌سوزم
‫قبل این‌که اجازه بدم یه مرد دیگه
‫بر ارضای تمایل‌های پرخاشگرانه‌ای
‫از جسم بچهٔ چهار ساله من استفاده کنه!
‫توصیه می‌کنم به مسئله‌ای ‫که نفع و تاثیر داره رو در نظر بگیریم
‫«هر چیز که حقیقی است،
‫هر چیز که پسندیده است،
‫هر چیز که درست است،
‫هر چیز که بی‌ریا است،
‫هر چیز که خشنود کننده است،
‫هر چیز که ستودنی است،
‫اگر شایستگی وجود داره
‫و اگر چیز ارزش پرستیدن دارد،
‫به این‌ها فکر کن
‫و آرامش و همدلی خداوند همراه تو باشد»
‫اگه بمونم، قاتل میشم
‫می‌دونم این‌ها چیه. ‫کلمه و واژه‌ست
‫اما این‌ها چیه؟
‫کاماست
‫به معنی توقف کوتاه، ‫یا تنفس توی متنه
‫یه پروانه هم به اسم کاما وجود داره
‫- واقعا؟ ‫- اوهوم
‫سالوم
‫اگه با موندن توی این مستعمره قاتل میشی،
‫دوشادوش این مردهایی
‫که عامل این حمله بودن،
‫پس باید،
‫از روح خودت محافظت کنی،
‫از مستعمره بری
‫همهٔ ما قاتل نیستیم
‫هنوز...
‫کارهایی که آیهٔ...
‫کتاب فیلیپیان دستور داده بود رو انجام دادم،
‫که به معنی فکر کردن به خیر و خوبی هست،
‫به درستی، ‫به پاکی و بی‌ریایی،
‫به شایستگی
‫صلح‌جویی
‫صلح‌جویی مفیده
‫هر نوع خشنونتی
‫غیر قبل توجیه‌ هست
‫با موندن در اینجا، ما زن‌ها
‫به پایه و اصول اعتقادمون خیانت می‌کنیم
‫که صلح‌طلبیه،
‫چون با موندن
‫با دانایی و آگاهیِ کامل خودمون رو...
‫در معرض آستانه برخورد خشونت قرار می‌دیم،
‫چه به دستِ ما ‫یا در مقابل ما
‫این مستعمره تنها خونه‌ای هست که می‌شناسم
‫و دلم نمی‌خواد برم
‫اما با موندن،
‫آسیب و خشونت رو می‌طلبیم
‫در حالت جنگ قرار می‌گیریم
‫این مستعمره رو به میدان جنگ تبدیل می‌کنیم
‫نباید قاتل بشیم
‫و نباید خشونت بیشتری رو تحمل کنیم،
‫به همین دلیل باید بریم
‫منم به...
‫آیه فیلیپیان فکر می‌کردم
‫و به خیر و خوبی فکر می‌کردم
‫آزادی خوبه
‫بهتر از برده بودنه
‫بخشش خوبه
‫بهتر از انتقامه
‫و امید به ناشناخته خوبه،
‫بهتر از نفرت به آشناست
‫و امنیت چی میشه،
‫و سلامتی، و خونه و خانواده؟
‫ازدواج،
‫و عشق چی میشه، اونا؟
‫جوابی برای این‌ها ندارم،
‫برای هیچ‌کدوم
‫به جز عشق
‫و... حتی عشق ‫برای من پر رمز و رازه
‫و اعتقاد دارم که خونه‌م
‫جایی که مادرم، خواهرم،
‫و بچه به‌دنیا نیومده‌م هست، ‫هر جای دنیا که باشه
‫چشم دیدن اون بچه رو داری؟
‫اون بچه، بچهٔ مَردیه
‫که افکار خشونت آمیز بهت می‌بخشه
‫همین الان اون بچه ‫رو بیشتر از هر چیزی دوست دارم
‫این پسر یا دختر ‫به اندازه خورشید شبانگاهی
‫معصوم و دوست داشتنیه
‫برای پدر بچه هم وقتی به دنیا اومد ‫این موضوع صدق می‌کنه
‫ولی، اگه میگی
‫که بخشش از انتقام بهتره...
‫منظورت این نیست ‫که باید اینجا بمونیم
‫و اون مردها رو ببخشیم؟
‫از روی اجبار نمی‌تونیم ببخشیم
‫ولی، با مقداری فاصله ‫شاید بتونم...
‫به این درک و فهم برسم که این جرایم ‫چطور اتفاق افتادن
‫و با همین فاصله،
‫شاید بتونم ‫برای این مردها دلسوزی کنم،
‫و شاید ببخشمشون
‫و حتی عشق بورزم
‫مبارزه نه. ولی فراموشی چرا
‫همیشه فراموش کن. ‫هیچ‌وقت مبارزه نکن
‫همیشه فراموش کن. ‫هیچ‌وقت مبارزه نکن. فقط فراموش کن
‫هیچ‌وقت مبارزه نکن. ‫فقط فراموش کن
‫می‌شه به خودت بیای؟
‫تو به خودت بیا
‫همه‌تون به خودتون بیاین
‫عقلتون رو از دست دادین؟ ‫شب شده
‫می‌خوام یه داستان دیگه ‫در مورد روث و شریل بگم
‫همیشه...
‫از جاده شمالی مستعمره ترس داشتم
‫دره‌های خیلی زیادی اطراف جاده وجود داره
‫درشکه از به اینور اونور تلوتلو می‌خورد
‫روث و شریل صرفا
‫دستورات افسار ‫که دست من بود رو دنبال می‌کردن،
‫اما شیطون ‫و پر جنب و جوش بودن
‫و خطرناک بود
‫اون‌موقع بود فهمیدم نگاهم
‫رو به پایین خیره کنم
‫و نه فورا به جاده‌ای
‫که در جلوی روث و شریل هست،
‫و کم‌کم احساس امنیت کردم
‫رفتن از اینجا
‫دیدگاهِ دوراندیشانه بسیار زیادی به ما میده
‫تا فراموش کنیم و ببخشیم
‫طبق ایمان و اعتقادمون
‫عشق ورزیدن به‌طور مناسب، ‫و حفظ صلح و آرامشه
‫بنابراین، رهسپار شدن ما
‫نشون از بزدلی
‫یا رهایی نیست
‫برو ببینم
‫به این دلیل نیست
‫که طرد یا تبعید شدیم
‫اقدام عالی ایمان‌مون هست...
‫آفرین، برو. برو
‫یه قدم به سمت عشق و بخشش
‫رفتن از اینجا ‫به معنی نشون دادن ایمان‌مونه
‫میریم چون...
‫ایمان ما از قوانین قوی‌تره
‫از زندگی‌مون بزرگ‌تره
‫ببخشید. ‫اما فکر کنم دارم می‌میرم
‫مامان، تو نمی‌میری
‫باید عینکت تمیز بشه
‫چرا می‌خندین؟
‫نمی‌تونیم بریم
‫ما...
‫بهتره بمونیم و مبارزه کنیم ‫جای این‌که بریم
‫در اصل منظورت اینه ‫که می‌خوای بمونی
‫و مبارزه نکنی؟
‫چون آخرین بار ‫که قدرت و توانشو داشتی
‫تا جلوی خشم و خشونت کلاوس بایستی،
‫تا از بچه‌هات محافظت کنی،
‫- یا از خشونت دوری کنی؟ ‫- تو کی هستی
‫که به من بگی چه زن یا مادری باشم
‫وقتی که هیچ‌کدومتون اینطوری نیستید؟
‫تو یه دختر ترشیده‌ای. یه فاحشه!
‫- یه مادر ازدواج نکرده! ‫- بس کن
‫«اونا» بیهوش شد
‫و بهش تجاوز شد ‫درست مثل بقیه‌مون
‫چطور جرئت می‌کنی ‫بهش بگی فاحشه
‫ماریکه، نمی‌ترسی که پسرهای عزیز دردونه‌ت
‫مثل باباشون هیولا بشن
‫چون هیچ کاری نکردی ‫تا ازشون محافظت کنی؟
‫- کافیه! ‫- تربیت‌شون نکردی،
‫هیچی بهشون یاد ندادی
‫از ترس و وحشت روش‌های پدرشون...
‫به قدر کافی شنیدم!
‫شما خانم‌ها متوجه هستید ‫که درباره رفتن صحبت می‌کنیم؟
‫ما یه گروه بزرگ هستیم. ‫ممکنه چیزهای زیادی به اشتباه پیش بره
‫و زمان داره می‌گذره
‫محض رضای خداوندمون، عیسی‌مسیح
‫و ناجی ارزنده‌مون،
‫دهن گشادتون رو ببندین، ‫خواهش می‌کنم!
‫چطور جرئت می‌کنی ‫منو قضاوت کنی؟
‫قضاوت نبود. ‫سوال بود
‫معذرت‌خواهی کنم
‫معذرت می‌خوام
‫عذر می‌خوام که با حرف‌هام ناراحتت کردم
‫گورتو گم بزن!
‫بشین، ماریکه!
‫فکر کنم درستش ‫گورتو گم کن باشه
‫هیس!
‫معذرت می‌خوام
‫عذرخواهی می‌کنم، ‫نه صرفا برای فراموش کردن درد،
‫بلکه به‌خاطر این‌که عمیقا احساس می‌کنم
‫که نباید حرف ناراحت کننده‌ای میزدم
‫و ماریکه، عذر می‌خوام
‫چون لایق و مستحق درد بیشتری نیستی
‫تو کی هستی؟
‫اصلا شما کی هستید
‫که وانمود می‌کنید ‫من حق انتخاب داشتم؟
‫منم معذرت می‌خوام، ماریکه
‫به خودم زحمت ندادم تا از تو ‫یا بچه‌هات در برابر کلاوس محافظت کنم
‫و حرفت صحیحه. ‫چاره‌ای نداشتی
‫اون رو بخشیدی، به دفعات،
‫انگار بهت گفته بودن
‫من بهت گفتم
‫ببخشید
‫معذرت می‌خوام
‫فقط مردها و پسرها
‫دانش‌آموزهای ممتازی نبودن
‫فکر می‌کنم ماریکه، ‫همه‌مون متاسف هستیم
‫شرایطی که ناچار بودی ‫تحمل کنی...
‫بخششِ اشتباه بود
‫چنین چیزی وجود داره؟
‫بخششی که خوب و درست نیست؟
‫شاید بخشش از بعضی جهات
‫با اجازه اشتباه گرفته میشه
‫چی شده؟
‫چیه؟ ‫جولیوس، چی شده؟
‫نتی، خواهش می‌کنم. ‫استثنا قائل شو
‫و تعریف کن چی شده
‫چه بلایی سرش اومده؟
‫نتی، واقع‌بین باش
‫بگو سر جولیوس چی اومده
‫حرف بزن. ‫همین یه بار
‫چی شده، عزیزدلم؟
‫دماغم. ‫یه توت توی دماغم گیر کرده
‫باشه، فین کن
‫محکم‌تر. دوباره
‫تموم شد
‫توی مستعمره توت نداریم
‫کلاوس گاهی اوقات از شهر که میاد ‫یه مقدار می‌خره میاره
‫جولیوس، کی بهت توت داده؟
‫بابایی
‫چرا...
‫چرا نمیری با نتی بازی کنی، باشه؟
‫تصمیم‌گیری کردیم؟
‫راه میفتیم؟
‫آره
‫میریم چون...
‫می‌دونیم چرا میریم
‫میریم چون نمی‌تونیم بمونیم
‫پسر بچه‌های تا دوازده سال ‫رو با خودمون می‌بریم
‫اجازه میدیم مردها به زن‌ها ملحق بشن
‫اونم به شرط و شروط خاص
‫- نه ‫- نه
‫آرون. می‌دونم
‫آرون تازه دوازده ساله‌ش تموم شده. ‫خیلی وقت نیست
‫چرا پسرهای ۱۳ و ۱۴ ساله بمونن؟
‫چرا باهامون نیان؟
‫مسلما نیازی نیست
‫برای پسرهای این و سال نگران باشیم
‫آگوست، تو معلم پسرها هستی
‫نظر تو چیه؟
‫پسرهای این سن
‫برای دختر و زن‌هامون خطر محسوب میشن؟
‫آره. احتمالا
‫پسرهای ۱۳ یا ۱۴ ساله قادر...
‫به آسیب و صدمه زیادی ‫به دخترها و زن‌ها هستن
‫و به همدیگه
‫سن بی‌پروایی به حساب میاد
‫تحت تاثیر تمایل‌های نسنجیده،
‫پر از انرژی جسمی،
‫کنجکاوی شدید قرار دارن ‫که اغلب منجر به آسیب و صدمه میشه
‫احساس مهار نشدنی،
‫از جمله دلسوزی و همدلی عمیق،
‫و به‌قدر کافی
‫تجربه ندارن ‫یا از نظر مغزی رشد نکردن
‫تا به‌طور کامل متوجه بشن ‫یا درک کنن
‫که حرف و رفتارشون ‫چه عواقبی در پی داره
‫مثل بچهٔ شیرخوار می‌مونن
‫جوان، نامناسب، ‫پر نشاط، قدرتمند
‫قد بلند و عضله‌ای هستن،
‫و موجوداتی از نظر جنسی کنجکاو،
‫با کمی کنترل عواطف و رفتار، ‫اما اون‌ها بچه هستن
‫بچه هستن ‫و می‌شه آموزش‌شون داد
‫من یه معلم بی‌ارزش هستم،
‫یه کشاورز شکست خورده،
‫و از همه مهم‌تر یه آدم مومن
‫و معتقد هستم که با راهنمایی صحیح،
‫عشق راسخ و صبر،
‫این پسرها قادر به یادگیری دوباره
‫نقش‌هاشون به‌عنوان ‫مرد در این مستعمره هستن
‫به حرفِ شاعر بزرگ
‫سَمیوئل تیلور کولریج باور دارم
‫که می‌گفت که قوانین اساسی و اولیه ‫آموزش ابتدایی هست
‫«کار کردن با عشق
‫مساوی‌ست با تولید عشق
‫مانوس کردن ذهن
‫تا روشن‌فکری و حقیقت ذهنی
‫تهیج قدرت خیال»
‫اون گفته:
‫«با رقابت و مشاجره ‫مقدار اندکی یاد می‌گیریم،
‫همه‌چیز در همدردی و عشق خلاصه می‌شود»
‫اعتقاد دارم که باید به پسرها اجازه داده بشه
‫تا با زن‌ها بیان...
‫تا کمک‌حال زن‌هایی ‫که تصمیم گرفتن برن، باشن
‫جواب سوال آره یا نه بود
‫شما همه مردها سر و ته یه کرباسید، ‫چرا مثل همون‌ها حرف نمیزنی؟
‫ببخشید
‫یه پیشنهاد دارم
‫باید از همه بچه‌هامون محافظت کنیم
‫نه تنها دخترهامون
‫همه پسرهای زیر ۱۵ سال
‫و اون‌هایی که مراقبت ویژه نیاز دارن
‫باید همراه زن‌ها بیان
‫منظورت چیه باید؟
‫اگه قبول نکنن چی؟
‫اگه نخوان بیان چی؟
‫نمی‌تونیم که نووجون‌ها ‫رو بندازیم رو کول‌مون ببریم
‫تلاش می‌کنیم ‫تا روی پسرهامون تاثیر بذاریم
‫اما نمی‌تونیم مجبورشون کنم،
‫و ممکنه قبول نکنن، درسته
‫آگوست...
‫اینجا می‌مونی تا به پسرهایی ‫که نمیان تعلیم بدی؟
‫البته
‫اون بیرونه
‫کلاوس؟
‫روث و شریل دست اونه
‫برید خونه‌هاتون ‫و وسایل‌تون رو جمع کنید
‫اگه کسی چیزی پرسید، ‫داشتیم لحاف‌دوزی می‌کردیم
‫آگوست، نقشه رو بیار
‫نایتجه و اوجه،
‫فورا برید در تک‌تک خونه‌ها رو بزنید
‫و به زن‌ها بگید ‫که می‌خوایم عازم بشیم
‫بهشون بگید هر چی می‌تونن جمع کنن
‫و یک ساعت بعد از طلوع آفتاب
‫بیان رختشورخونه
‫باید اول صبح شروع به کار کنیم
‫طلوع آفتاب می‌بینمتون
‫همه‌ رو
‫یک ساعت بعد از طلوع آفتاب
‫جاده بغلِ رختشورخونه جمع میشیم
‫- چی بیاریم... ‫- همه‌چی. همه‌چی بیارید
‫برای چی؟
‫- بعد طلوع آفتاب... باشه؟ ‫- پاشو
‫فردا یک ساعت بعد از طلوع آفتاب
‫بعد طلوع آفتاب حرکت می‌کنیم
‫یک ساعت بعد از طلوع آفتاب ‫توی این جاده همدیگه رو می‌بینیم
‫درشکه‌هاتون رو بیارید
‫ممنون، خواهر
‫کی سریع‌تر به خونه میرسه، ها؟
‫اون جیرجیرک داره
‫واقعا؟
‫می‌شه ببینم؟ ‫خیلی‌خب
‫آره. وقت خوابه
‫آره
‫نرو
‫امشب پیش من بمون. ‫یا من میام پیشت
‫اگه نرم خونه، ‫توجه همه جلب میشه
‫- ماریکه ‫- برو خونه، مامان
‫طلوع آفتاب می‌بینمت
‫بعدا گفتن، ‫باید وقت بیشتری می‌دادن
‫تا خونه و زندگی‌شون رو جمع کنن
‫ناامید کننده بود
‫فهمیدن این موضوع ‫که هر چیزی برات اهمیت داشته
‫باید در عرض چند ساعت جمع بشه
‫فقط ردهایی از خودمون به جا گذاشتیم
‫برو. برو
‫آگوست!
‫بیا پیشم بشین
‫نقشه رو آوردم
‫ما کجا هستیم؟
‫اینجا
‫اینجا؟
‫اوهوم
‫ما اینجا هستیم
‫این شماله، جنوب، شرق و غرب
‫ولی نقشه جابه‌جا می‌شه
‫از کجا بدونیم کدوم جهت کدوم سمته؟
‫ناوبری فلکی
‫نشونت میدم
‫صلیب جنوبی رو بلدی؟
‫اوهوم
‫تو و بقیه زن‌ها
‫می‌تونید از صلیب جنوبی ‫برای مسیریابی استفاده کنید
‫اگه...
‫دست راستت رو مشت کن...
‫مفصل انگشت اولت ‫رو با محور صلیب هم‌تراز کن
‫و نوک شستت
‫جنوب رو نشون میده
‫به بقیه یاد میدی؟
‫کلاس مسریابی می‌ذاریم
‫این حقه کوچیک رو بلد بودی؟
‫آره، بلد بودم
‫کاش یه چیزی بود ‫که می‌تونستم بهت یاد بدم
‫و بلد نبودی
‫وقتی بریم، تو چی میشی؟
‫دست راستتون رو مشت کنید
‫و دو تا مفصل انگشتتون ‫رو سمت صلیب جنوبی بگیرید
‫به این میگن ناوبری فلکی
‫این دو تا مفصل انگشت
‫اینطوری؟
‫اوهوم
‫و شست‌تون هر سمتی رو نشون بده، ‫اون سمت می‌شه جنوب
‫[ماندن و جنگیدن] ‫[مثبت: مجبور نیستیم تا... ‫منفی: بخشیده نمیشیم]
‫[مزایای رفتن] ‫[مثبت: خلاص میشیم/ امنیت داریم ‫منفی: نقشه نداریم]
‫دوست داریم برای همه‌چیز چارچوب بذاریم
‫حتی وقتی ظرفیتش رو نداشتیم
‫برای همین، برای آخرین بار ‫توی انبار علوفه جمع شدیم،
‫جایی که حرف‌های زیادی ‫به زبون آورده شد
‫حرف‌هایی که مادربزرگت ‫واست تعریف می‌کنه،
‫اگه ببینیش
‫رفتش؟
‫خوابیده
‫غرق خوابه
‫خیلی مست بود
‫و مچم رو گرفت
‫که دیر وقت برگشتم خونه،
‫و بعدش رفت اصطبل
‫و فهمید می‌خوایم ‫اسب‌ها رو ببریم
‫ماریکه، نقشه‌مون رو بهش گفتی؟
‫آره. اما برای این‌که ‫دست از کتک زدنِ من برنمی‌داشت
‫و می‌خواست حواسش رو پرت کنه
‫فکر نمی‌کنم حرفمو باور کرده
‫و حتی باور هم کرده باشه، ‫بعید می‌دونم یادش بمونه
‫مطمئنم تا لنگِ ظهر بیهوشه
‫ولی به این دلیل بهش گفتم ‫چون یه‌دفعه احساسِ خیلی...
‫تصمیم گرفتیم که چی می‌خوایم...
‫که ما...
‫که مستحق سه چیز هستیم
‫چه چیزهایی؟
‫می‌خوایم بچه‌هامون در امنیت باشن
‫می‌خوایم...
‫می‌خوایم به اعتقاد ‫و ایمان‌مون ثابت قدم باشیم
‫و می‌خوایم حق تفکر داشته باشیم
‫آره
‫خدا رو شکر
‫آره. همه‌مون این رو می‌خوایم
‫♪ به تو نزدیک‌ترم، خدای من ♪
‫♪ - به تو نزدیک‌ترم ♪ ‫♪ - به تو نزدیک‌ترم ♪
‫♪ با این وجود صلیب است ♪
‫♪ که مرا برمی‌خیزاند ♪
‫♪ همچنان آواز من ♪
‫♪ به تو نزدیک‌تر است، خدای من ♪
‫♪ به تو نزدیک‌ترم، خدای من ♪
‫♪ به تو نزدیک‌ترم ♪
‫♪ همانند سرگردانان ♪
‫♪ خورشید فرو افتاده ♪
‫♪ تاریکی بر من سایه افکنده ♪
‫♪ رختخوابم همچون سنگ است ♪
‫♪ با این‌حال در خواب‌هایم ♪
‫♪ به تو نزدیک‌ترم، خدای من ♪
‫♪ به تو نزدیک‌ترم ♪
‫♪ بگذار راهی ظاهر شود ♪
‫♪ پلکانی به سمت بهشت ♪
‫♪ چیزهایی که برایم ارسال می‌کنی ♪
‫♪ رحمت است ♪
‫بریم
‫برادرت رو دیدم
‫مراقب باش! ‫اومدیم بگیریمت
‫کمک، گیر افتادم
‫کجان؟
‫اونجا رو
‫♪ به تو نزدیک‌ترم ♪
‫♪ به تو نزدیک‌ترم، خدای من ♪
‫♪ به تو نزدیک‌ترم ♪
‫فقط...
‫آگوست، هر وقت بخوای ‫می‌تونی حرف بزنی
‫نیاز نیست دستت رو بلند کنی
‫من...
‫چیزی نیست
‫مهم نبود
‫اوه
‫بچه‌ها تمیز شدن و آماده‌ان؟
‫ممنون، ملوین
‫ممنون که اسمم رو گفتی
‫واست روث و شریل رو قایم کردیم
‫آماده حرکت هستن
‫واقعا؟
‫خب، دخترهای عزیزم
‫آرون اسب‌ها رو زین و آماده کرده؟
‫چی؟ خب، اون کجاست؟
‫کجاست؟
‫- نه ‫- باهام حرف بزن
‫- خطری تهدیدت نمی‌کنه، ملوین ‫- تو رو خدا، حرف بزن
‫نه، نه، نه. کاریت ندارم. ‫من دشمنت نیستم!
‫باید آروم بگیری، سالوم
‫- نه! ‫- آرون پیدا میشه
‫بدون اون هیچ‌جا نمیرم
‫سالوم، برگرد!
‫اگه متقاعدش نکنه چی؟
‫مامان؟
‫نفس بکش
‫همین الان راه میفتیم
‫حالم خوبه. ‫لطفا برید
‫زود باشید، بریم
‫الان؟
‫آره
‫یه لیست درست کن، آگوست
‫لیستِ چی؟
‫از چیزهای خوب
‫از نقشه‌ها و خاطرات
‫هر چیزی که فکر می‌کنی ‫توی لیست خوبی‌ها میره
‫چیزی که ما زن‌ها می‌خوایم ‫توی اون لیست باشه
‫لطفا بنویس
‫ آگوست
‫از تمامی زحماتت متشکرم
‫همه‌مون بهت افتخار می‌کنیم
‫و مادرت هم افتخار می‌کنه
‫لیست می‌نویسم
‫قراره سفر سختی باشه
‫امروز روزیه که خداوند وعده‌اش رو داده
‫شادمانی کن...
‫و خوشحال باش ‫در چنین روزی هستی
‫برو پیش بقیه
‫خواهش می‌کنم
‫من توی این مستعمره دفن نمیشم
‫منو سوار درشکه کن ‫و اجازه بده توی راه بمیرم
‫اما آگوست چی میشه؟
‫اوه!
‫اون چیزیش نمیشه
‫با دو دست پله رو بگیر
‫اونا!
‫تا همیشه دوستت دارم
‫اونم دوستت داره، آگوست
‫اون همه رو دوست داره
‫خورشید
‫ستاره‌ها
‫سطل
‫برداشت
‫اعداد
‫پنجره
‫نی
‫صدا
‫پرتوی نور
‫عشق
‫خیلی‌خب. راه میفتیم
‫زبان
‫باد
‫زنان
‫سالوم؟
‫ممکنه نیاز بشه ‫از خودمون محافظت کنیم
‫آرون کجاست؟
‫توی درشکه، منتظره
‫قانعش کردی؟
‫ممکنه به این نیاز داشته باشی
‫برای محافظت
‫تو؟
‫- تو از... ‫- آره!
‫با من میاد. ‫بچهٔ منه.
‫خداحافظ، آگوست
‫موفق باشی
‫لطفا مراقب اونا و بچه‌ش باش
‫حتما. ‫قول میدم
‫صبر کن. ‫باید بهت یه چیزی بدم
‫نه! باید برم!
‫بیا
‫چرا اسلحه داری، آگوست؟
‫خودتو نکش، آگوست
‫وظیفه مهمی روی دوشته
‫معلم پسرها هستی
‫برنگرد
‫هیچ‌وقت برنگرد. ‫همه‌تون
‫صبر کن. باید...
‫نه
‫لطفا
‫خواهش می‌کنم، سالم، ‫اینو به اونا بده
‫اما نمی‌شه... ‫اما اون سواد نداره
‫بچه‌ش واسش می‌خونه
‫نه، آگوست
‫هدف تو بودی ‫تا صورت‌جلسه کنی
‫دوباره همدیگه رو می‌بینیم
‫دخترا، همین حالا، ‫اون وسایل بره پشت
‫ایرادی نداره
‫این پشت خیلی جا داریم
‫نه، ولی ممنون
‫بازم جا دارین؟
‫برای یه نفر جا داریم
‫یا دو تا بچه
‫می‌تونه رو پام بشینه
‫سنگین شده
‫باهام بیا. ‫دنبالم بیا
‫چیزی نیست، خواهرها. ‫ایرادی نداره
‫بذار بالا. ‫آفرین
‫بچه رو بگیر
‫تو با مامانت میری
‫یه‌کم دیگه طناب می‌خوام ‫تا اینو ببندم
‫من دارم
‫همه سوار شدن؟
‫خیلی‌خب
‫خیلی خوشحالم. بیا
‫زود باش. بیا
زندگی تو نسبت به ما تفاوت پیدا می‌کنه
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: telegram: @bollbolljan ::. .:: instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.