..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫در گذشته‌های بسیار دور، ‫مردم سرزمینی غرق در صلح و آرامش زندگی می‌کردند...
‫و بدین باور بودند که چیزی به نام ترس وجود ندارد.
‫اما در سایه‌ها و تاریکی،
‫اهریمنی بزرگ و وحشتناک در کمین بود.
‫این هیولا بدون هیچ هشداری به این سرزمین حمله کرد،
‫هرچیز و هرکسی که سر راهـش بود ‫رو خرد و خاکستر کرد.
‫اما در اون زمان شوم، ‫یک قهرمان به پا خواست.
‫اسمش «گلورث» بود.
‫برگرد به همون سایه‌هایی که ازشون اومدی!
‫گلورث سوگند خورد که اجازه نمی‌ده ‫دیگه مردمـش دوباره آسیب‌پذیر بشن.
‫بنابراین گروهی از شوالیه‌های زبده رو آموزش داد ‫و امر کرد که نوادگانـشون
‫برای نسل‌های بعدی از این ‫پادشاهی محافظت کنن.
‫اما برای اینکه زندگی خوش و خرّمی داشته باشی،
‫همیشۀ خدا باید حواست جمع باشه
‫چون هیولاها همیشه در کمین هستن.
‫[هزار سال بعد]
‫شبـتون بخیر رفقا.
‫با پخش زنده از «گلوردوم» در ‫خدمتِ شما هستیم.
‫- من «نیت نایت» هستم. ‫- من «المزاپم دیویس» هستم.
‫و امشب شبیه که ‫شوالیه‌ها رو شوالیه می‌کنیم!
‫- درست می‌گم پم؟ ‫- قطعا همینطوره نیت.
‫اما امشب جنجالی‌ترین ‫مراسم انتصاب شوالیه‌ها در هزار سال اخیر هم هست.
‫شور و اشتیاق و تنش و اضطراب رو ‫به وضوح می‌شه احساس کرد.
‫- بجنبید! داره شروع می‌شه! ‫- چرا که امشب، سنت‌ کنار گذاشته می‌شه،
‫و پادشاهی بخاطر یک فرد ‫برای همیشه تغییر خواهد کرد.
‫«بلیستر»
‫بچۀ کارتن‌خوابی که ‫رویای غیرممکن شوالیه شدن رو در سر داره.
‫من اومدم که هیولاها رو به صلّابه بکشم ‫و از پادشاهیمون محافظت کنم!
‫این اتفاق غیرممکن بود،
‫تا اینکه خودِ شخصِ ملکه ‫تصمیمی شوکه‌کننده گرفت.
‫وا...
‫خیر، از تبار نجیب‌زادگان نیست...
‫
‫...اما ممکنه قلبی از ‫جنس قلبِ یک قهرمان داشته باشه.
‫
‫و بلیستر از چنین فرصتی ‫نهایت استفاده رو کرد،
‫با بالاترین نمره از ‫دانشکده‌اش فارغ‌التحصیل شد.
‫کلاسی که شامل چنین افرادی می‌شه...
‫- «امبروشس گلدن‌لوین» ‫- سلام
‫از نوادگانِ مستقیمِ خودِ گلورث،
‫و کسی که مردم بیشتر ‫انتظار شوالیه شدنـش رو دارن.
‫- وای! ‫- وای!
‫با ملحق شدنِ بلیستر به این گروه، ‫برای اولین بار در تاریخ،
‫امنیتـمون به دست یک ‫شخص عوام میفته.
‫احساس امنیت ندارم.
‫خواستۀ گلورث این نبود.
‫پوف، امیدوارم ملکه ‫عواقب این کارش رو بدونه.
‫حالا امشب، تنها یک سوال بی‌پاسخ مونده.
‫آیا مردم این پادشاهی، شوالیه‌ای ‫که ممکنه شایسته نباشه رو می‌پذیرن؟
‫خیله‌خب.
‫و آیــــا بلیستر در بهترین روز زندگیِ خود، ‫عبوس و محزون خواهد بود؟
‫من عبوس نیستم، فقط دارم فکر می‌کنم. ‫این قیافه یعنی دارم فکر می‌کنم.
‫هی آقای متفکر، به من نگاه کن.
‫تو بهتر از همۀ ما بودی ‫و بیشتر از هرکدومـمون تلاش کردی.
‫تو قراره شوالیه بشی بل.
‫باشه، باشه، باشه.
‫اگه همچنان ازم متنفر باشن چی؟
‫هیچکس از قهرمانِ پادشاهی متنفر نیست.
‫عاشقت می‌شن.
‫مثل خودم.
‫آقایون و خانم‌های عزیزم،
‫مراسم انتصاب شوالیه ‫تا لحظاتی دیگر آغاز خواهد شد.
‫شمشیر شما.
‫شمشیر شماست، و به چرخ دستی دست نزن.
‫باشه بابا، آروم باش.
‫شمشیر شما.
‫هی بلیستر، گوش بده پسر.
‫فقط می‌خواستم بگم، ‫می‌دونم که همیشه بهت سخت گرفتم،
‫و هیچوقتـم قبول نکردم که تو از مایی...
‫و...
‫و چی؟
‫فکر کردی قراره به سخنرانیـم ادامه بدم،
‫یا اینکه قراره بخاطر رفتاری که باهات داشتم ‫ازت معذرت خواهی بکنم؟
‫وای خدای من! چه مسخره.
‫تو خیلی خنگی. ‫عاشقشـم. خیلی بامزه‌ست.
‫هی بچه‌ها!
‫بلیستر فکر کرد قراره بخاطر اینکه باهاش مثل یه آشغال، ‫همون چیزی که هست رفتار کردم، معذرت‌خواهی کنم!
‫آم، شمشیر شما؟
‫ممنونـم.
‫همم...
‫- آم... آقای بلیستر؟ ‫- هی اسکوآیر،
‫بیا با چند تا شوالیۀ واقعی عکس بنداز، ‫نه یه صدقه‌خور.
‫بزنید قدش!
‫- محکم بزنیدها. محکم! ‫- می‌شه...
‫دانشجوها.
‫هیچ رسالتی ارزشمندتر از محافظت ‫از این پادشاهی در مقابل اهریمن نیست.
‫هرگز احتیاط رو کنار نگذارید،
‫ضعف نشون ندید ‫و همیشه در مسیر گلورث باشید.
‫- بله فرمانده! ‫- ممنون فرمانده.
‫ممنون فرمانده.
‫- ممنون فرمانده. ‫- ممنون فرمانده.
‫بلیستر امروز این مردم این سرزمین ‫خودِ واقعیِ تو رو خواهند دید.
‫ممنون فرمانده.
‫- فرمانده. ‫- ممنون فرمانده.
‫نورچشمیِ استادی.
‫وایسا، منظورت چیه؟ ‫به نظرت من رو بیشتر از همه قبول داره؟
‫و حالا این شما و ‫تازه‌واردترین قهرمانانِ این اقلیم!
‫
‫گلدن‌لوین! گلدن‌لوین! گلدن‌لوین!
‫خانم‌ها و آقایان، ‫اعلیاحضرت ملکه.
‫اینطوری هورا می‌کشن. هورا!
‫هورا!
‫
‫بدینوسیله شما، ‫آقای امبروشس گلدن‌لوین،
‫را قهرمان این پادشاهی اعلام می‌نمایم.
‫برخیز آقای شوالیه.
‫وقتـشه.
‫بی‌صبرانه منتظر این لحظه بودم.
‫متشکرم اعلیاحضرت.
‫مردمِ من، از امروز،
‫هریک از شما اگر بخواهید، ‫می‌تونید شمشیر
‫- به دست بشید. ‫- ها؟
‫اگه بتونید بدستش بیارید.
‫بنده خودم چندین بار شاهد بودم ‫که این مردم جوان لایق شمشیر بدست گرفتن بوده.
‫شمشیرتون رو بدید.
‫بدینوسیله شما،
‫آقای بلیستر بولدهارت،
‫را قهرمان این پادشاهی اعلام می‌نمایم!
‫- بولدهارت! ‫- ایول!
‫- بولدهارت! بولدهارت! ‫- ایول!
‫بولدهارت! بولدهارت!
‫بولدهارت! ایول!
‫بولدهارت! بولدهارت! بولدهارت!
‫تبریک می‌کنم آقای بولدهارت.
‫دورۀ جدیدی از قهرمانان ‫با حضور شما آغاز می‌شود.
‫اوه!
‫آخ.
‫دستگیرش کنید! ملکه رو کشت!
‫- بگیریدش! ‫- آره، ملکه رو کشته!
‫بعضی از ما نمی‌تونن به اون ‫زندگیِ خوش و خرّمی که دنبالش هستن، برسن...
‫...چون اینجا از اون مدل پادشاهی‌ها نیست.
‫[پادشاهی]
‫[پادشاه بی‌عقل]
‫و این داستان هم از اون داستان‌هاش نیست.
‫قاتل ملکه همچنان آزاد و رهاست.
‫همه وحشت کردن.
‫خل و چل!
‫از زمان گلورث تابحال، هیچ چیز ‫به این شکل منفور و زننده نبوده.
‫- هرگز نباید شوالیه می‌شد. ‫- از ما نبود و بخاطر همینـم از ما تنفر داشت.
‫- یه عوام. ‫- یه آدم پست.
‫- هیچ جایی توی این پادشاهی نداره. ‫- اون یه قاتلـه.
‫اون یه هیولاست.
‫معرکه‌ست.
‫«نیمـــــونا»
‫[قاتل ملکه همچنان فراریـه.]
‫- عجیب بود. ‫- سلام رئیس.
‫عه!
‫عاشق مخفیگاهـتم.
‫ترکیب آشغال و بوی غم و اندوه ‫واقعا راست کارت شدن.
‫- وایسا، تو کی هستی؟ ‫- اسمم نیموناست.
‫- و چطوری... ‫- وای! آره! بازوی مصنوعی.
‫- خیلی خونریزی کرد؟ ‫- چی؟
‫- گذاشتن دستِ اصلیت رو نگه داری؟ ‫- نه، ول کن!
‫چه مرگته تو؟
‫- اوه! می‌شه مال من باشه؟ ‫- چی؟ بذارش زمین ببینم.
‫بدردِ دختربچه‌ها نمی‌خوره.
‫دختربچه؟
‫خیله‌خب، فکر کردی چند سالمـه؟
‫نمی‌دونم. ده سال؟
‫- یه راهنمایی بکن خب. بیشتر از ده سال یا کمتر؟ ‫- زیاد با بچه‌ها سروکار نداشتی، نه؟
‫می‌دونی چیه اصلا؟ نخیرم. ‫سرجات وایسا، باید از اینجا بری.
‫ولی من برای اون کار اومدم.
‫کار؟ کدوم کار؟
‫همه‌چیز توی رزومه‌ام نوشته.
‫این‌ها که فقط یه مُشت نقاشی‌ان. ‫اونـم نقاشی‌های شدیدا دلخراش.
‫وای ببین، این منـم.
‫که سوار بر کرگدنی‌ام که آدم‌ها ‫رو مثل کباب به شاخـش کشیده.
‫آره! خوشت اومد؟
‫فکر کردم موارد بصری بتونه ‫رزومه‌ام رو خفن کنه.
‫- چی؟ ‫- این بالام.
‫خب درمورد کار صحبت کنیم؟
‫چه کاری؟
‫که دستیارت باشم.
‫که بهت کمک کنم هرجور که شده
‫انتقامت رو از دنیای بی‌رحمی که ‫طردت کرده، بگیری.
‫بریم یه روستا رو غارت کنیم؟ ‫آفتابی نشیم تا همه فراموشـت کنن.
‫بعدش مثل ققنوس آتشین از خاکستر برمی‌خیزیم
‫تا این حکومت رو سرنگون کنیم!
‫یا می‌تونیم فقط صحبت کنیم.
‫منظورم اینه هر خواستۀ پلیدی ‫که داشته باشی قبوله رئیس.
‫دستیارت از راه رسیده.
‫- من به دستیار نیازی نـ... ‫- هر شروری به یه دستیار نیاز داره.
‫- صبر کن، من نیسـ... ‫- وای! عجب حصار قتل‌عام خفنی!
‫- حصار قتل‌عام؟ ‫- سوژه‌های بعدیت اینان؟
‫- اون نی... ‫- کدومـشون رو می‌خوای اول بکشی؟
‫- من نمی‌خوام کسی رو بکشم. ‫- این یکی.
‫- چی؟ ‫- کتک‌خور این یارو خیلی ملس به نظر میاد.
‫درسته. شدیدا کتک‌خورش ملسه. ‫نه وایسا، ببین. این حصار قتل‌عام نیست.
‫این... حصارِ بی‌گناهیـه؟
‫حصار بی‌گناهی.
‫وایسا ببینم، یعنی اینکه ‫تو شرور نیستی؟
‫آره!
‫آره یعنی شروری؟
‫نه! نه، من شرور نیستم، نه.
‫اوه.
‫چی؟ بخاطر اینکه قاتل نیستم ناامید شدی؟
‫یکمی آره خب.
‫- می‌دونی چیه؟ بسه دیگه. ‫- چرا؟
‫شرور واقعی داره راست راست توی شهر می‌چرخه، ‫و واقعا به کمک نیاز دارم.
‫- کمک تو نه. ‫- پوف باشه! پس از کی کمک می‌خوای؟
‫همون یارویی که دستت رو قطع کرد؟
‫- جدا؟ ‫- پیچیده‌ست خب؟
‫دستگیریت خوش بگذره.
‫قرار نیست دستگیر بشم!
‫قاتل.
‫- بریم ناهار بخوریم؟ ‫- آره، من عاشق ناهارم.
‫حتما باید دست مصنوعیم رو می‌گرفتید؟
‫بلیستر؟
‫فرمانده؟
‫من بی‌گناهـم.
‫به گلورث قسم می‌خورم.
‫نمی‌دونم چطوری...
‫این اتفاق رخ داد.
‫همۀ ما دیدیم چطوری این اتفاق رخ داد.
‫خیلی احساس حماقت دارم و...
‫من بهت اعتماد کردم.
‫ملکه بهت ایمان داشت.
‫فکر می‌کرد آدمی مثل تو ‫می‌تونه یک قهرمان بشه.
‫و به قیمت جونـش تموم شد.
‫خواهش می‌کنم فرمانده.
‫خودتون می‌دونید که من ملکه رو دوست دارم. ‫من دانشکده رو دوست دارم.
‫با گلدن‌لوین صحبت کنید.
‫می‌تونم با گلدن‌لوین صحبت کنم؟
‫مثل همۀ مردم این سرزمین، ‫قلبـش شکسته.
‫دیگه با هیچکسی نمی‌تونی صحبت بکنی بلیستر.
‫خواهش می‌کنم!
‫فقط بهم گوش بدید لطفا.
‫نه، هرگز دوبار یه اشتباه رو نمی‌کنم.
‫بهم یه فرصت بدید فرمانده.
‫بهت فرصت دادیم.
‫ولی کارِ من نبوده!
‫اَه!
‫- بهت که گفتم. ‫- وای! یا خودِ گلورث!
‫سلام رئیس.
‫چی؟ چطوری...
‫خبر داشتم که این اتفاقات قراره بیفته؟
‫چون وقتی‌که به چشم شرور بهت نگاه کنن،
‫دیگه تمومه.
‫فقط به یه چشم بهت نگاه می‌کنن، ‫هرچقدرم تلاش کنی اهمیتی نداره.
‫البته خوب تلاشت رو کردی. ‫باید این رو بهت بدم.
‫- ممنون. ‫- الان ازم تشکر نکن.
‫- هنوز از اونجا درت نیاوردم. ‫- وایسا، چطوری بیرون رفتی؟
‫رمزش رو بلدم. ‫بیپ باپ بوپ بیپ باپ.
‫رمز نامعتبر.
‫اول شما بفرمایید.
‫نمیای؟
‫خب گمونم بتونی تا آخر عمرت همینجا بشینی،
‫به آرومی نظاره‌گرِ تحلیل رفتنِ عضلاتت، ‫پوسیدگی پوستت،
‫دسته‌بیل شدنِ ناخن‌هات باشی.
‫می‌دونی که اونجا ‫خبری از دستشویی مستشویی نیست.
‫باشه، باشه ولی من جلو می‌رم.
‫اگه کسی رو دیدی...
‫تیکه پاره‌شون می‌کنم.
‫مخفی شو. ‫اگه کسی رو دیدی، مخفی شو.
‫باشه، چون قراره بشکن بشکن داشته باشیم.
‫نخیرم.
‫پیشت.
‫اینجا باید پُر از نگهبان باشه.
‫آخه چطوری تونستی از بین...
‫...اینا رد بشی؟
‫وقتی که اومدم همین شکلی بودن.
‫- بگیریدشون! ‫- جلوشون رو بگیرید!
‫- این طرف! ‫- حمله!
‫باشگاه «تک‌دستی» قراره ‫اعضای جدید جذب کنه.
‫متوجه شدی؟
‫پووف!
‫- چیه؟ خیلی زود بود؟ ‫- قاتل!
‫واقعا قاتـله... قاتلِ خوشمزگی.
‫- اصلا نقشه‌ای داشتی؟ ‫- نقشه همینـه!
‫فراریت بدم، گند بالا بیاد و خرابکاری کنم، ‫یه جوری پیش بریم و تهش برنده شیم.
‫این «یه جوری پیش بریم» نقشۀ افتضاحیـه.
‫بهتر از نقشۀ توئه که می‌خواستی «توی تاریکی بشینی ‫و توی اتاقی که دستشویی نداره غمبرک بزنی.»
‫من غمبرک نزده بودم!
‫ملکه‌کُش!
‫شوالیه‌ها غمبرک نمی‌زنن. ‫تفکر می‌کنن، داشتم فکر می‌کردم.
‫اوه.
‫خیله‌خب باشه. می‌دونی چیه؟
‫نظرت چیه به روش تو پیش بریم؟ ها؟
‫اینو بکشیم، اون و بکشیم، ‫همه رو بکشیم!
‫بل؟
‫- امبروشس. ‫- درود.
‫اوه انتقام.
‫انتقام؟
‫ملکه‌کُش!
‫- اوه نگاه کن! گلورث‌ـه! ‫- کو؟
‫- در رو باز کنید! ‫- راه خروجی نداره. تقصیرِ منـه.
‫جوری که بهم نگاه کرد رو دیدی؟
‫واقعا فکر می‌کنه من ملکه رو کشتم.
‫همه فکر می‌کنن که ملکه رو کشتی.
‫- به خودت بیا. ‫- واسه چی زدی؟
‫من می‌تونم یه کاری کنم از اینجا خارج بشیم، ‫ولی همه‌چیز قراره عجیب و غریب بشه.
‫- قراره عجیب و غریب بشه؟ ‫- بهم قول بده که وحشت نکنی.
‫چطوری قول بدم ‫وقتی نمی‌دونم قراره چه اتفاقی بیفته؟
‫- خب گمونم فقط باید بهم اعتماد بکنی. ‫- چرا باید به تو اعتماد کنم؟
‫
‫- اگه قول ندی، اینجا باید جون بدی! ‫- جون بدم؟
‫- حالا قول بده! ‫- قول می‌دم.
‫- قولِ قول؟ ‫- به جون خودم!
‫- پس دوباره بگو. ‫- قول می‌دم!
‫وای، حتی اگه شاخ ببینی؟
‫شاخ؟ منظورت میله‌ای چیزیه؟
‫فقط قول بده!
‫قول قول می‌دم که وحشت نکنم... ‫آم...
‫حالا باید فرار کنید.
‫همه از اینجا برید!
‫- ایول! ‫- وای نه!
‫نه! برگرد! جلو نیا! ‫نه! دارم خواب می‌بینم!
‫یوهو!
‫وای نه. وای گلورث!
‫وای!
‫کرگدن؟
‫- ولـش کن! ‫- بگیر که اومد!
‫- نه! پله نه! ‫- وای پله!
‫پله نه!
‫- تو چی هستی؟ ‫- من نیمونام!
‫- یعنی هم دختری هم کرگدن؟ ‫- من چیزهای زیادی هستم.
‫چه خبره؟
‫اوه! آخ!
‫وای!
‫- حالت خوبه؟ ‫- نه!
‫- قول دادی‌ها. ‫- درسته!
‫درسته. قول دادی که وحشت نکنی‌ها.
‫بپیچ به چپ!
‫ایست!
‫وای!
‫کفِ اینجا به طرز شگفت‌انگیزی ثابتـه.
‫اوه، شروع شد.
‫سرده اینجا؟
‫کمکـم کنید! کمکـم کنید!
‫از دستِ تو. ‫عمدا چنین کاری کردی.
‫دوزاریت خوبه رئیس. آره.
‫نه. باید از اینجا خارج بشیم.
‫وای!
‫نه! نه! نه! نپری! ‫نپری‌ها!
‫از پله برو! نپری‌ها!
‫هورا!
‫ایول!
‫هورا!
‫ها ها!
‫وای نه.
‫هرچه پیش اومد خوش اومد ‫و ما بُردیم.
‫چه خفن.
‫اوه.
‫عه، سلام رئیس!
‫چقدر بیهوش بودم؟
‫اوه، پونزده سال.
‫پونزده سال؟
‫انقدر پخمه نباش. ‫چند ساعت بیشتر نبود.
‫صبحونه تاکو می‌زنی؟
‫صبر کن. صبر کن. آخرین چیزی که یادمه، ‫ما توی انبار بودیم.
‫و حالا... چطوری رسیدم اینجا؟
‫11‏ کیلومتر تا اینجا آوردمت.
‫چه اتفاقی افتاد؟
‫یه چند دفعه‌ای سرت به پیاده‌رو خورد.
‫همه‌چیز خیلی مُبهمه.
‫واقعا؟ از من تشکر کردی ‫و گفتی تا آخر عمرت مدیونمی،
‫و تا ابد بهترین دوست‌های ‫همدیگه می‌مونیم.
‫آم...
‫واقعا راست گفتم.
‫هی من مخفیگاه رو شیک و پیک کردم.
‫سلاح‌ها رو بر اساس میزان ‫کشندگیـشون مرتب کردم،
‫فضا رو برای استفادۀ کودکان آماده کردم، ‫بطری‌های سمّی که اینجا بود رو باز کردم،
‫و چند تا از میخ‌های زنگ زدۀ کف ‫رو یک سانتیمتر بیرون کشیدم.
‫کلا اینجا رو یکم بیشتر ‫شریرانه کردم.
‫شریران. ‫اسم شرورِ خیلی خفنیـه.
‫- باید اسمت رو عوض کنی. ‫- فکرشـم نکن.
‫حالا هرچی شرر.
‫و حصار قتل‌عامت رو هم به روز کردم.
‫اوخ.
‫بعلاوه، یه نقشه‌هایی برای انتقام، شکنجه،
‫و شرارت‌های معمولِ همیشگی کشیدم
‫کرگدن‌.
‫انگار زهره‌ترک شدی. ‫قول داده بودی خودت رو جمع و جور کنی.
‫تو انسان نیستی.
‫- دنبال چیزی هستی؟ ‫- شمشیرم.
‫منفجر شده دیگه، یادت نیست؟
‫تو یه هـ...
‫چی؟ هدهدم؟ هواسنجم؟ هشت‌پام؟
‫تو یه هیولایی.
‫اینجوری خطابم نکن!
‫نه. نه، نه، نه، معلومه که نه.
‫مشخصا یه چیزِ غول‌پیکری که ‫از دهنـش آتش درمیاد نیستی، می‌دونی...
‫ولی از اون چیزهایی هستی که ‫عوضی موضی، تغییر می‌کنن.
‫و دختری هستی که می‌تونه تبدیل به...
‫تو چی هستی؟
‫من نیمونا هستم.
‫نه، جواب من این نیست.
‫انسان‌ها که نمی‌تونن ‫به چیزهای دیگه تبدیل بشن.
‫من تبدیل می‌شم.
‫خیله‌خب. باشه. ‫حالا هزارجور سوال تو ذهنـمه.
‫می‌تونی یه سوال بپرسی.
‫چرا داری بهم کمک می‌کنی؟
‫چون حوصله‌ام سر رفته.
‫و همه از تو هم متنفرن.
‫حتما اسکوآیر یه چیزی می‌دونه.
‫اون کسیه که اون شمشیر رو بهم داده. ‫شمشیری که...
‫که...
‫به اسکوآیر نیاز داری؟
‫پس بزن بریم بکشیم... بگیریمش.
‫بزن بریم بگیریمـش.
‫من و تو.
‫نه، ابدا.
‫کاری که تو می‌کنی؟ ‫زیاده‌رویـه. نه.
‫فکر کنم سعی داری بهم بگی: ‫«ممنون که جونـم رو نجات دادی.»
‫اگه حساب کنی، سه بارم بوده.
‫اما حق با توئه. ‫مطمئنـم تنهایی از پسش برمیای،
‫با اینکه تموم شوالیه‌های کل پادشاهی ‫دنبالتن. موفق باشی.
‫وایسا.
‫بله، شریران؟
‫- من... ‫- پایه‌ام.
‫قرارمون اینه پس، وقتی که تبرئه کردیمت، ‫دیگه من تا همیشه دستیار رسمیت می‌مونم.
‫خروج از قرارداد ممنوعه. قبول؟
‫- مطمئن نیستم که مشکلی نداشته باشم. ‫- زیاد بهش فکر نکن.
‫می‌شه خودت بمونی لطفا؟
‫نمی‌فهمم.
‫خودِ دخترت.
‫ولی من دختر نیستم.
‫من کوسه‌ام.
‫هی تا حالا کله‌ات رو گذاشتی ‫تو دهنِ یکی از این‌ها؟
‫- باید توی همون هلفدونی می‌موندم. ‫- بیخیال!
‫می‌دونم که دلت می‌خواد!
‫وای پسر! اینجا رو نگاه کن!
‫تاریخچۀ هزار ساله به فنا رفت.
‫- هی منزلی. ‫- چیه؟
‫کلۀ عموت افتاده روی ماتحتِ مامان‌بزرگـم.
‫- خیلی خنده‌داره. ‫- خوبه.
‫ولی خیلی غم‌انگیزه.
‫خب اگه گلدن‌لوین بهش کمک نمی‌کرد...
‫- من هیچوقت... ‫- بذار ببینم درست فهمیدم.
‫قاتل ملکه به کمک یه دختربچه
‫یه شترمرغ و یه نهنگ فرار کرد؟
‫دوش‌هامون رو نابود کرد!
‫تقصیر اونـه!
‫- بهش بگو تاد. ‫- من؟
‫چرا بهمون نگفتی که بلیستر ‫با نهنگ‌ها سَر و سِر داره؟
‫نهنگ؟ جدی هستی تاد؟
‫عه چیه؟ نهنگ؟ واقعا؟ آره دیگه. ‫تو بهتر از هرکسی می‌شناختیش داداشی.
‫من سعی کردم جلوش رو بگیرم داداشی.
‫واقعا؟ حتما اینطوری؟ ‫«وای بلیسترجون، تشریف بیار داخل.»
‫«و معلومه که می‌تونی نهنگ، شترمرغ ‫و یونیکورنِ گنده‌بکت رو با خودت بیاری.»
‫- یونیکورنِ گنده‌بک؟ ‫- آره، خودت دیدیش.
‫- همون چیزی که شاخ داشت و همه‌چیز رو ترکوند. ‫- منظورت کرگدنه؟
‫اگه منظورم کرخدن بود ‫که خودم به زبون می‌آوردم.
‫کافیه!
‫یه آدم شرور داره توی قلمرومون ‫راست راست می‌چرخه.
‫یه نگاهی به خودتون بندازید، ‫دارید مثل دو تا بچۀ معمولی رفتار می‌کنید.
‫تمریناتتـون رو بخاطر بیارید.
‫ذات واقعیتـون رو خاطر بیارید.
‫ما متولد شدیم ‫تا از این پادشاهی محافظت کنیم.
‫من اینطوری متولد شدم.
‫اجازه بدید من رهبریـشون کنم فرمانده.
‫الان فقط دو تا چیز می‌خوام. ‫یک، یه شمشیر واقعا بزرگ داشته باشم.
‫که دارم.
‫و سه، می‌خوام جوری با بلیستر رفتار کنیم ‫که درخور یه هیولای ملکه‌کُش هست.
‫- خودم پیداش می‌کنم. ‫- ایول!
‫کاری می‌کنم زجر بکشه. کاری می...
‫- من انجامش می‌دم. ‫- ها؟
‫چرا؟
‫اگه کسی بتونه بل رو...
‫بلیستر رو پیدا کنه
‫قبل از اینکه افراد دیگه‌ای صدمه ببینن
‫اون شخص منم.
‫بلیستر بزرگتـرین تهدیدیه که ‫در طی نسل‌ها باهاش روبه‌رو شدیم.
‫خوشبختانه نوادۀ گلورث رو در کنارمون داریم ‫که بتونه ما رو هدایت کنه.
‫چی؟
‫شوالیه‌های قلمرو،
‫هر خیابون و هر گوشه و کناری رو بگردید.
‫بلیستر رو پیدا کنید ‫و به پیش من بیاریدش.
‫بعد از حملۀ تهبکارانۀ دیشب ‫به دانشکده،
‫شوالیه‌های ما تلاش خود را برای
‫پیدا کردنِ این بلیستر شرور ‫مضاعف کردند.
‫هوف، بسیارخب.
‫فقط باید تا بازار بریم و ‫اسکوآیر رو بدون هیچ جلب توجهی پیدا...
‫می‌شه ساکت بشی؟
‫دقیقا برعکس. ‫نقشه‌ات مزخرفه و کسل‌کننده.
‫جذابیتـش کجاست؟ ‫فریادهای ناشی از وحشت چی؟
‫صبر کن. هیس.
‫ما شروریم. بپذیرش.
‫نخیر، این دفعه به روش من پیش می‌ریم. ‫هیچکس نباید صدمه ببینه.
‫می‌خواستم وحشی‌بازی دربیارم ‫بکش بکش راه بندازم.
‫- اسکوآیر رو پیدا می‌کنیم و ازش بازجویی می‌کنیم. ‫- بعدش کتکـش می‌زنیم.
‫- نه. بعدش باید مدرک پیدا کنیم. ‫- با کتک زدنـش.
‫نه. می‌شه لطفا تا بازار بریم حالا؟
‫تفهیم شد.
‫- پرواز بعدی تا بازار تا سه... ‫- نه، داری چیکار می‌کنی؟
‫-...دو... ‫- نه... هو! من روحـم.
‫وای ببخشید. ‫نباید اینطوری دیده بشم! آخ!
‫ببین چه دستیار خفنی داری.
‫زیاده‌رویـه.
‫ای ول کن بابا، خودت رو رها کن. ‫بدترین چیزی که می‌تونه اتفاق بیفته چیه؟
‫حملۀ هیولا. حملۀ هیولا.
‫سریعا پناه بگیرید.
‫درود بر شما شهروندان سرزمین.
‫پس از حملۀ هولناکی که ‫دیروز در دانشکده رخ داد،
‫تموم اقدامات ممکن رو برای ‫حفظ امنیت شما انجام خواهیم داد.
‫لطفا نگران نباشید. ‫فقط برای آزمایشـه.
‫به زندگیِ معمولـتون ادامه بدید ‫و مطمئن باشید
‫که همه چیز تحت کنترلِ دانشکده است.
‫روز بخیر و ‫امیدوارم گلورث همیشه رهنمای شما باشد.
‫نگران نباشید. ‫لطفا خونسردی خودتون رو حفظ کنید.
‫فقط یه آزمایشـه.
‫اوه! هشدارِ «نگران نباشید». ‫وای که چقدر تاثیرگذاره.
‫چرا نمی‌فهمی؟
‫به محض اینکه احتیاط رو کنار بذاریم، ‫از اون طرفِ حصار موجود وحشتناکی وارد اینجا می‌شه.
‫اصلا تا حالا اون طرفِ حصار بودی؟
‫آره چون آرزوی مرگ دارم. ‫نه! هیچکسی نرفته!
‫خب شاید چیزی اونجا نباشه اصلا.
‫می‌دونی چیه؟ با مترو می‌ریم. ‫بدون اون بال‌هات.
‫دلت واسشون تنگ می‌شه.
‫بمیر! بمیر! بمیر! بمیر! بمیر! ‫برگرد توی تاریکی و...
‫هی!
‫وای!
‫قطار بعدی تا سه دقیقۀ دیگه از راه می‌رسد.
‫فراموش نکنید اگر چیزی دیدید، ‫بکشیدش.
‫شما در حال تماشای اخبار کی‌تی‌وی هستید.
‫بزن قدش!
‫بعد از آگهی، «مُدِ خانوادۀ سلطنتی» رو ‫تماشا می‌کنید. پوشاکی که نجیب‌زادگان می‌پوشند.
‫خیلی باحاله، مشهور شدیم.
‫حتما شوخیت گرفته.
‫وای عاشقـمونم.
‫- ببخشید، باید چهره‌اتون رو ببینم. ‫- البته.
‫بعدش یه سمور از اون گوشه اومد ‫و گازم گرفت.
‫سمور دریایی یا رودخونه؟
‫شوخی می‌کنی دیگه؟ ‫مهمه مگه؟ گازم گرفت‌ها.
‫تفاوت تشریحیِ قابل توجهی ‫بین این دوتا وجود داره.
‫نمی‌دونم. یه...
‫بدون اینکه ما رو ببینن، نمی‌تونیم ‫وارد اون قطار بشیم.
‫باید حواسشون رو پرت کنیم.
‫کیه که چهارتا شصتِ دست داره ‫و توی پرت کردنِ حواس دیگران ماهره؟
‫باشه ولی زیاده‌روی نکن.
‫یه جور ساده و محتاطانه، مثلا...
‫و رفت.
‫ملکه‌کُش!
‫اگه چیزی دیدید، بکشیدش!
‫بلیستر بولدهارته!
‫هو!
‫آره! من اهریمنـم و از همه متنفرم!
‫نه به اندازه‌ای که از خودم متنفرم. ‫می‌شه یکی بغلـم کنه؟
‫از لبخند زدن متنفـرم!
‫- بگیریدش! ‫- از کیک بدم میاد.
‫و به نظرم بچه‌ها بی‌ریخت‌ان!
‫هو هو!
‫نگاه کنید! ‫دارم راه می‌رم و آشغال می‌ریزم.
‫امیدوارم همه‌تون ‫فری‌استایل جاز دوست داشته باشید.
‫بگیریدش!
‫- عجله کنید! ‫- انقدر هُلـم نده! دارم سعیـم رو می‌کنم!
‫هُلت نمی‌دم که! ‫دارم به سمت جلو تشویقت می‌کنم!
‫خب بدون ضربه زدن انجامش بده!
‫ارابۀ ما منتظر ماست.
‫چیکار کردی الان تو؟ ‫هیچوقت نگفته بودی که می‌تونی شبیه من بشی.
‫راستی می‌تونم شبیه تو هم بشم.
‫خب محض اطلاعت باید بگم، ‫که هیچیش شبیه من نبود.
‫حق با توئه. عمرا انقدر باحال باشی تو.
‫- پیداش کردیم. ‫- پیداش کردیم!
‫نگاه کنید!
‫بسیار خب، بریم. ‫بریم این کثافت رو بگیریم.
‫- بله قربان. ‫- صبر کنید.
‫بذارید پخش بشه.
‫یه چیزی درست نیست اینجا.
‫از فری‌استایل جاز متنفره.
‫- داری یه کاری می‌کنی در بره. ‫- بذار پخش بشه.
‫وقت داره می‌گذره.
‫اونجا.
‫خودشه.
‫مقصد این قطار کجاست؟
‫قطار سریع‌السیر بازاره قربان. ‫تا شش دقیقۀ دیگه می‌رسه.
‫و ما می‌ریم اونجا که ببینیمش.
‫حالا بریم.
‫- همه پیش به سوی بازار. ‫- بله قربان.
‫«همه پیش به سوی بازار. من یه اسکلـم ‫و موهام بوی اسطوخودوس می‌ده.»
‫دارید از گرسنگی می‌میرید؟
‫کوییزپی!
‫گرسنگیـتون رو با کریسپ‌های دراگون مهار کنید!
‫- قرچ قرچ! ‫- ملچ ملوچ!
‫بگیر که اومد!
‫ایول، هورا!
‫ایول!
‫کریسپ‌های دراگون ‫مخصوص صبحونه‌های قهرمانانه‌ـتون!
‫اوخ!
‫چرا خیره شدی بهم؟
‫دلت پیتزا می‌خواد؟
‫می‌شه لطفا فقط ‫توی حالت عادیت قرار بگیری؟
‫عادی؟
‫به نظرم اگه یه دختر باشی راحتتـره.
‫دختر باشم راحت‌تره؟ ‫خیلی خنده‌داری.
‫منظورم اینه که اگه انسان باشی راحت‌تره.
‫واسه کی راحت‌تره؟
‫برای خودت. اکثر آدم‌ها مثل من، ‫نمی‌تونن هرچیزی رو زود هضم کنن.
‫اوهوم؟
‫چطوری این شکلی شدی؟
‫چی؟ منظورت خفن بودنـمه؟
‫نه چطوری... من فقط سعی دارم بفهمم ‫با چی سروکار دارم.
‫من نیمونام.
‫عملا هیچ معنایی نداره.
‫نه، حق با توئه.
‫مستحق توضیح بهتری هستی.
‫من فقط یه بچه بودم.
‫یه بچۀ کوچولو، ملوس و معصوم.
‫داشتم توی جنگل بازی می‌کردم،
‫مشغول دنبال کردنِ پرنده‌های در حال پرواز، ‫ماهی‌های درحال شنا
‫و آهوهای در حال حرکت بودم.
‫همه‌شون با همدیگه ‫خیلی خوشحال به نظر می‌رسیدن،
‫اما من...
‫من تنها بودم.
‫همون موقع بود که صدای...
‫...یه ترانه‌ای رو شنیدم که صدام می‌زد،
‫- من رو به سمتِ یه چاهِ آرزو رسوند. ‫- چاه آرزوها؟
‫چطوری فهمیدی که یه چاهِ معمولی نیست؟
‫- می‌خوای خودت داستانـم رو تعریف کنی؟ ‫- درسته. ببخشید. ادامه بده.
‫همونطور که داشتم به آرومی ‫به سمتِ چاه می‌رفتم،
‫یه سکه مثل جادو ‫کفِ دست‌هام پدیدار شد.
‫و می‌دونستم که باید چیکار بکنم.
‫دل و جرئتـم رو جمع کردم ‫و سکه رو محکم گرفتم
‫و انداختمش توی چاه ‫و یه آرزویی کردم.
‫آرزو کردم که یه روزی ‫توی مترو با یه شوالیۀ اُمُل
‫گیر بیفتم که از من ‫سوال‌های احمقانه بپرسه.
‫هنوزم اون پیتزا رو داری؟
‫به ایستگاه بازار رسیدید.
‫عالیـه، رسیدیم.
‫وای.
‫دوست‌هاتم اینجان.
‫وای!
‫به نظرت ما رو دید؟
‫بله.
‫برید، برید، برید!
‫- حرکت کنید! ‫- سمتِ چپ.
‫- امنـه. ‫- امنـه.
‫- رو به جلو!
‫یا خود گلورث، چه خبر شده؟
‫نهنگِ کوچولو.
‫وای!
‫گولدن‌لوین دید که اون کار رو کردی؟
‫ناموصا؟ اون یارو دستت رو قطع کرده بعد تو ‫نگرانی که تو رو با من ببینه.
‫- گفته بودم که... ‫- پیچیده‌ست، می‌دونم.
‫نگاه کن! اسکوآیر.
‫سلام. سلام. عذر می‌خوام.
‫بسیارخب. باید بی‌سروصدا از اینجا ببریمش.
‫حلـه.
‫صبر کن، اون شکلی نه. ‫اون شکلی هم نه.
‫می‌خوای تغییر قیافه بدم ‫بعد می‌گی تغییر قیافه نده. تصمیمت رو بگیر دیگه.
‫و حالا پسر شدی.
‫- امروز پسر می‌مونم. ‫- نه، وایسا!
‫- تحت تعقیب. تحت تعقیب. تحت تعقیب. ‫- ببخشید.
‫بیا.
‫می‌دونم اینجاست! پیداش کنید!
‫- نگاه کنید، گلدن‌لوینـه! ‫- باورم نمی‌شه.
‫گلدن‌لوین.
‫- لطفا برید کنار. ‫- می‌شه بهم امضا بدید؟
‫- فقط یه امضا. اسمتون؟ ‫- روی پوست هم امضا می‌زنید؟
‫تکون نخور!
‫چون اگه بری، ‫امروز یه فرصت بزرگ رو از دست می‌دی!
‫ببخشید آقای اسکوآیر، قربان.
‫نمی‌تونم مامانیـم رو پیدا کنم.
‫رفت اونجا توی اون کوچه ترسناکـه.
‫می‌شه کمکـم کنید پیداش کنم؟
‫خواهش می‌کنم؟
‫وای نه.
‫وایسا یکی رو پیدا کنم ‫مشکلت رو حل کنه.
‫وقت ندارم!
‫این ماشین جیگر کاملا مجهزه. ‫سیستم صوتی کاملا پیشرفته داره.
‫بفرمایید. می‌شه من رد بشم؟
‫- ممنونم. ‫- ممنونم. برید کنار.
‫کمکم کنید لطفا. ‫لطفا کمکم کنید.
‫یه بچه اهریمن دنبالـمه. ‫لطفا کمکم کنید.
‫آخ!
‫وای!
‫اینجا رو نگاه بنداز.
‫با دوربین‌های 360 درجه، همیشه می‌تونید ‫ببینید که روبه‌روتون چه خبره.
‫و قسمت خبریش همیشه شما رو درمورد ‫مهمترین اخبار مربوط به پادشاهی آگاه می‌کنه.
‫- شما خیلی شبیه به... ‫- من بی‌گناهـم!
‫کمک!
‫نه!
‫آناناس روی پیتزا؟ عوق!
‫- اونجاست! ‫- ببخشید. باید رد بشم. برید کنار!
‫وای.
‫- چرا باید تو فرصت کشتنش رو بدست بیاری؟ ‫- نمُرده. البته امیدوارم.
‫- بلیسترـه؟ ‫- ملکه‌کُشـه.
‫- با یه بچه اهریمن همدست شده! ‫- فکر می‌کردم بچه‌ها رو می‌خوره!
‫بلیستر! بس کن! ایست!
‫- ایول! ‫- سوار شو!
‫- بل! ‫- بهش شلیک کن!
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫برمی‌داریمش.
‫آخ!
‫گندش بزنن!
‫دوست ندارم بگم ‫ولی عملا آدم شرور خفنی می‌شی
‫اوه! بعله. خوشم اومد.
‫قراره توی چنین جای ناجوری از شهر ‫از این یارو حرف بکشیم.
‫ببین بیا از اسکوآیر حرف بکشیم ‫و بریم... پات.
‫- ها؟ ‫- پات تیر خورده!
‫خیله‌خب، واقعا باید الان بشینی.
‫- نه چیزی نیست. واقعا... ‫- خودت رو ببین. حالت خوب نیست.
‫- یه زخم کوچکـه. خودش خوب می‌شه. ‫- داره ازت خون می‌ره. بشین.
‫فقط می‌خوایم یه نگاهی بندازیم، خب؟
‫وای! خب، خب، خب.
‫تو... توی... توی پاتـه.
‫هیچ مشکلی نیست. ‫فقط می‌خوایم...
‫می‌خوایم با شمارۀ سه انجامش بدیم.
‫حاضری؟
‫یک، دو، سه.
‫خیله‌خب، اکثر مردم ‫توی این قسمت جیغ می‌کشن.
‫من که آدم نیستم.
‫درسته.
‫درسته. آم...
‫- اصلا دردت گرفته؟ ‫- آره.
‫ولی بدتر از این‌هاشم کشیدم.
‫چه احساسی داره؟
‫انگار که قسمت پام رو چاقو بُریده.
‫نه. نه. منظورم تغییر شکل دادنـته.
‫درد داره؟ یا مثلا...
‫ببخشید، سوال‌هام احمقانه‌ست.
‫تکون نخور.
‫راستش رو بگم؟
‫وقتی تغییر شکل نمی‌دم احساس بدتری دارم.
‫انگار درونـم خارش می‌گیره.
‫اون لحظه‌ای که هنوز عطسه نکردی ‫ولی در شُرفشی رو دیدی؟
‫شبیه به اون احساسـه.
‫بعد که تغییر شکل می‌دم، ‫از شر اون احساس خلاص می‌شم.
‫اگه حبسش کنی چی؟
‫اگه تغییرشکل ندی؟
‫- می‌میرم. ‫- ای وای گلورث، چه وحشتناک!
‫انقدر پخمه نباش. ‫واقعی که نمی‌میرم.
‫فقط مطمئنم که اسمش رو ‫نمی‌شه زندگی کردن گذاشت.
‫خیلی خوبه که می‌بینم با همدیگه ‫صحبت می‌کنید.
‫ولی شرمنده که باید برم. ‫بذارید برم.
‫وای آره، یه رذل توی صندوقه عقبـه. ‫بریم که یه حالی به این رذل توی صندوق بدیم.
‫- حرف بزن. ‫- تشنۀ خونـه.
‫- خون؟ ‫- خونِ تو!
‫- من تشنۀ خون نیستم. ‫- یه عالمه خون!
‫من دنبال جوابـم، ‫پس حرف بزن.
‫وگرنه قاچ قاچت می‌کنیم.
‫- قاچ قاچ نداریم. ‫- پس چکیت می‌کنیم.
‫نه! چرا واسم پاپوش درست کردی؟
‫- کار من نبود. ‫- پس کی؟
‫- تو! ‫- نه!
‫- کی؟ ‫- بذارید توضیح بدم.
‫بلانچ؟ چد؟ تاد؟
‫- تاد؟ ‫- همون یارو که کتک خورش ملسه؟
‫معلومه که آره. ‫تاد شمشیرم رو جابه‌جا کرد، مگه نه؟
‫- چی؟ نه. ‫- چرا داری ازش محافظت می‌کنی؟
‫آخه کیه که بخواد از تاد محافظت بکنه؟
‫گمونم دیگه باید به روش سخته ‫این کار رو پیش ببریم.
‫روش سخته؟ یه لحظه صبر کنید. ‫وایسید، فقط وایسید.
‫دالی.
‫بیا، نگاه کن.
‫نگاه بندازید. من توی رختکنـم،
‫و شما دارید رقم زدنِ تاریخ ‫رو تماشا می‌کنید.
‫زره بلیستر داره حرف می‌زنه.
‫می‌گه: «بهم احترام بذار. ازم محافظت کن. ‫من رو بپوش. هیچکس اینجا نیست.»
‫معذب شدم.
‫اوه می‌تونم جلو بزنم.
‫خیله‌خب، باید این قسمت رو ببینی.
‫فرمانده واسم پاپوش درست کرد.
‫فرمانده ملکه رو کشت.
‫من... نمی‌دونستم باید چیکار بکنم. ‫قبلا سعی کردم بهتون نشونش بدم...
‫هیچکدوم این اتفاقات ‫با عقل جور درنمیان.
‫اوه، هی رفیق.
‫متاسفم که دزدیدمت.
‫اشکالی نداره.
‫متاسفم واقعا؟
‫ها ها!
‫گوش بده رئیس، کسی که بهش ‫اعتماد داشتی بهت خیانت کرد.
‫درک می‌کنم. حس مزخرفیـه. اما موفق شدیم. ‫تو بی‌گناهی و مدرک هم داریم.
‫- به محض اینکه اون ویدیو بارگزاری بشه... ‫- این کار رو نمی‌کنیم.
‫چی؟ همه باید از حقیقت باخبر بشن.
‫نظام داره از هم‌می‌پاشه. ‫دانشکده باید تعطیل بشه.
‫ساکت می‌شی؟
‫هدفِ بعدی. ‫خیابان سوم امنـه. تمام.
‫در این مورد سکوت نمی‌کنم.
‫این ویدیو ممکنه ایمان مردم ‫به دانشکده رو خدشه‌دار بکنه.
‫نخیرم!
‫ببین نمی‌دونم که چرا واسم پاپوش درست کرده، ‫ولی مشکل ما دانشکده نیست.
‫خودِ فرمانده‌ست.
‫بخاطر همینـم هست که ‫می‌خوام پیش امبروشس برم.
‫- واسه کی مهمه؟ ‫- امبرو...
‫این آدم همون کسیه که دستت رو قطع کرده. ‫قطع کردن دست که زبون عشق نیست!
‫دستـم رو قطع نکرده. ‫یه اسلحه رو از کار انداخت.
‫ما اینطوری آموزش دیدیم.
‫به به!
‫خوب مغزت رو شستشو دادن.
‫فکر کردی جلوی فرمانده رو بگیری، ‫دیگه تمومه؟
‫الان دیگه باید هرچیزی ‫رو زیر سوال ببری.
‫خواستۀ گلورث، ‫دانشکده، حصار.
‫واقعا چه هدفی دارن؟
‫هدفـشون محافظت از این سرزمینـه.
‫منظورت از شرِّ آدم‌های شروری مثل توئه؟
‫یا هیولاهایی
‫مثل من؟
‫ببین اگه این رو به امبروشس نشون بدیم، ‫همه‌چیز ختم بخیر می‌شه.
‫برای هردومون.
‫خیله‌خب باشه. ولی اگه همه‌چیز بد پیش بره، ‫من همه‌چیز رو می‌زنم می‌شکونم.
‫نیازی به این کار نیست.
‫به چی داری فکر می‌کنی امبروشس؟
‫می‌تونی باهام صحبت کنی.
‫فکر؟
‫دیگه عقلـم رو از دست دادم.
‫همه‌چیزم رو از دست دادم.
‫مردی که عاشقـشم، بهترین دوستـم.
‫هرچند ظاهرا جدیدا یه دوست جدید پیدا کرده. ‫جریان چیه واقعا؟
‫دیگه داره چی رو مخفی می‌کنه؟ ‫خودِ واقعیـش کیه؟
‫من کی هستم؟
‫نوادۀ مستقیمِ گلورث؟ ‫من که همچین چیزی نخواستم.
‫حالا همه ازم انتظار دارن ‫که بلیستر رو دستگیر کنم.
‫و اگه این کار رو نکنم، به شما خیانت کردم. ‫اگه این کار رو بکنم، به اون خیانت کردم.
‫اوه و مهمتـر از همۀ این‌ها، ‫من باعث شدم دستـش از بدنش جدا بشه!
‫دستـش! آخه کی حاضر می‌شه همچین کاری بکنه؟
‫چون برای چنین کاری آموزش دیدم؟ ‫قطع کردن دست که زبون عشق...
‫خوبـم فرمانده.
‫- خانم. ‫- قوی بمون امبروشس.
‫خونِ گلورث در رگ‌های تو در جریانـه.
‫- امبروشس. ‫- شوالیه‌ها!
‫وقتی رسیدم، ‫این‌ها همینطوری افتاده بودن.
‫تو.
‫من.
‫فرمانده ملکه رو کشته امبروشس.
‫- چی؟ ‫- یه دروغِ دیگه از روی درموندگی.
‫اون دروغگو نیست.
‫حرف‌‌های این قانون‌شکنـه ‫که در گوشش پچ‌پچ می‌کنه.
‫وای مرسی.
‫من بی‌گناهـم و مدرک دارم.
‫- اسلحه دستـشه. ‫- نه!
‫دیگه بسه! تاد چه می‌کنه!
‫اهمیتی نداره. ‫تو به مدرک نیازی نداری.
‫خودت می‌دونی که من قاتل نیستم.
‫منتظر چی هستی کاپیتان؟
‫عجله کن قبل از اینکه نهنگـشون از راه برسه.
‫بیخیال پسر.
‫کار درست رو انجام بده.
‫این کیه بل؟
‫این چیه؟
‫التماست می‌کنم که ‫بهم اعتماد کنی امبروشس.
‫دستگیرشون کنید.
‫می‌خوای بدونی این بچه کیه؟
‫وای خوشم اومد.
‫می‌خوای نشونـشون بدی؟
‫با کمال میل.
‫بیا همه‌چیز رو بزنیم بشکنیم.
‫چه خفن.
‫اون گوریلاست؟
‫اوه!
‫بیب!
‫- شمشیرت رو بده به من. ‫- باید به جای امن ببریمت.
‫- آخ! ‫- فورا حرکت کن!
‫- اوه! ‫- شرمنده، شرمنده نیستم!
‫- راهِ فراری داریم؟ ‫- معلومه با اسبـم آره.
‫خیله‌خب، افتضاح بود.
‫بس کن... اسب از کجا اومد؟
‫- قراره بپریم، درسته؟ ‫- بعله! تنها راهِ فرارمونه.
‫- اسب! ‫- چرا همیشه باید سقوط کنیم؟!
‫ها ها! گفتم که دلت واسه بال‌هام تنگ می‌شه. ‫یوهو!
‫یوهوهو!
‫- باشه ولی خیلی چندش بود. ‫- هاها، خودم می‌دونم!
‫به به، گل پسر طلایی.
‫- همون سموریه که گازم گرفت! ‫- گیج شدی‌ها.
‫دُمِ سمور دریایی رو داره ‫اما پاهای عقبـ...
‫اصلا تا حالا برات ارزشی داشتم؟ ‫یا که همش فقط دروغ بوده؟
‫دروغ؟ یکی باید به خودت بگه ‫که با یه هیولا می‌چرخی!
‫درموردش اینطوری حرف نزن! باهوشه، ‫مهربونه و کاملا باتجربه‌ست.
‫اون یارو توی زره‌اش شاشیده! ‫توی زره‌اش شاشیده!
‫و برخلاف تو، ‫از من حمایت می‌کنه.
‫درمورد همه‌چیز بهم دروغ گفتی!
‫تنها کسی که بهت دروغ گفته فرمانده‌ست!
‫چیه؟ می‌خوای منم بکشی؟
‫باورش کردی تو؟
‫پس اصلا من رو نمی‌شناختی.
‫بله، حالا قراره با مُشت بزنم تو صورتت.
‫حالا من که دکتر نیستم، ‫ولی این گچ‌گرفتگی خوشمزه به نظر میاد.
‫رئیس؟
‫به نظرت این درد داره؟
‫صبر کن تا ببینی با ‫هیولاجونت چیکار می‌کنیم.
‫نه! ولـش کنید!
‫کوئیسپی! وایسا، چی شد؟
‫امیدوارم شیر آورده باشید.
‫نه!
‫وایسا، صبر کن! نه، نه!
‫چی شد؟
‫حملۀ هیولا. حملۀ هیولا.
‫فورا پناه بگیرید.
‫- حملۀ هیولا. حملۀ هیولا. ‫- چیزی نیست.
‫...پناه بگیرید.
‫- حملۀ هیولا. حملۀ هیولا. ‫- هـ... هیولا.
‫...پناه بگیرید.
‫حملۀ هیولا. حملۀ هیولا.
‫فورا پناه بگیرید.
‫- حملۀ هیولا. ‫- اونـه! بجنبید!
‫- گرفتمت بچه‌جون! ‫- نه! وایسا!
‫- خوبی؟ ‫- نمی‌خوام درموردش صحبت کنم.
‫- می‌دونم یه چیزی شده. ‫- گفتم که نمی‌خوام درموردش صحبت کنم!
‫هی فقط قصدم کمکـه.
‫به کمکت احتیاجی ندارم!
‫دیدی اون دختربچه چطوری بهم نگاه کرد؟
‫بچه‌ها.
‫بچه‌های کوچک.
‫جوری بزرگ می‌شن که باور کنن ‫اگه بتونن شمشیر رو در قلبِ
‫هر موجودِ متفاوتی فرو کنن، ‫قهرمان شناخته می‌شن.
‫و من هیولام؟
‫نمی‌دونم چی ترسناک‌تـره.
‫این واقعیت که تک تکِ آدم‌های ‫این پادشاهی می‌خوان من رو بکشن...
‫یا اینکه گاهی‌اوقات
‫خودم می‌خوام که بهشون اجازۀ ‫این کار رو بدم.
باید تو رو از اینجا خارج کنیم
از روی حصار میریم
تا یه جای امن پیدا نکنیم متوقف نمی‌شیم
باشه، با هم میریم
با هم؟
.ببین، در مورد همه چی حق داشتی ...دانشکده، حصار
امبروشس
هر کاری هم کنیم، نمی‌تونیم دید مردم به خودمون رو تغییر بدیم
دید تو به من عوض شد
مگه نه؟
نمی‌تونیم بذاریم فرمانده از این کار قسر در بره
ما نباید فرار کنیم
و یه قراری گذاشتیم، درسته؟
،تو رو تبرئه می‌کنیم تو هم منو دستیار رسمیت می‌کنی
جنابعالی هم چون به حقیقت و شرافت و این چیز میزای احمقانه اعتقاد داری
نمی‌تونی زیر قولت بزنی
حقیقت و شرافت احمقانه نیستن ولی خیلی خب
خب، نقشه‌ای داری؟
معلومه که یه نقشه دارم
...یه چیزی، یه چیزی، یه چیزی
ما می‌بریم
ببخشید، ولی فرمانده الان در دسترس نیستن
!باید حرف بزنیم
تنها
بلیستر داره حقیقت رو میگه؟
،می‌تونست هر کسی رو قاتل ملکه معرفی کنه ولی اسم تو رو آورد. چرا تو؟
جناب گلدن‌لوین، وفاداری شما به این پادشاهیه
یا به شوالیه‌ای که هم‌نشین یه هیولا شده؟
شمشیرش رو عوض کردی؟
تو براش پاپوش دوختی؟
!بهم راستش رو بگو
از بچگی، کابوسم همین بود
یه ترک توی حصار پیدا کردم
فریاد زدم
ولی هیچکس گوش نکرد
و ترک بزرگ‌تر و بزرگ‌تر شد
تا وقتی که حصار فرو ریخت
و هیولاها به داخل هجوم آوردن
به ملکه التماس کردم که حرف گلورث رو زیر سوال نبره
چیزی که هزار ساله ما رو در امان نگه داشته زیر سوال نبره
ولی گوش نکرد
اجازه‌ی حمل شمشیر به بلیستر اولین شکاف حصار بود
و حالا
یه هیولا توی سرزمینـمون داریم
...این
متاسفم، امبروشس
...آه
!اوه
پس، آره. من به بلیستر تهمت زدم
ملکه رو من کشتم
گلورث هر کاری ازش برمیومد برای بیرون نگه داشتن هیولاها انجام داد
و منم همین کارو میکنم
اوه
باشد که گلورث تو را ببخشاید
پس، آره. من به بلیستر تهمت زدم
ملکه رو من کشتم
بی‌صبرانه منتظرم پادشاهی اینو ببینه
تو
.خب، به همراه دستیارم تشویق کنید، خانم‌ها و آقایون
خوب نقش بازی کردم؟ یکمی نگران بودم که آخرین "اوه" یکم زیاده روی بوده باشه
اگه دنبال بازخوردی، یکمی نمایشی بود
جایزه‌ای نمی‌بری، ولی خوب بود
تا به حال هیچ کلاسی نرفتم
واقعا؟ جای تعجب داره
.حتی یکی هم نرفتم اوه، شمشیرتو یادت نره، رئیس
میتونه نگهش داره
من دیگه برای اون مبارزه نمی‌کنم
منو دستیارت معرفی کردی
اینطور گفتم، نه؟
منو دستیارت معرفی کردی
و هیچی نشده پشیمون شدم
.گفتی من دستیارتم ...گفتی من
باید با هم حرف بزنیم
بد موقع اومدم؟
!یالا، یالا
!یوهو
ایول! بیاین هاپو رو ببریم بگرده
هشت، نه، ده
اوه، توی جنگل طلسم فرود اومدی که قلمروی منه
جیرینگ جرینگ، 600 تا طلا رد کن بیاد
سگ اسکاتی من عوارض ظالمانه‌ی شما رو پرداخت نمیکنه
موجودات جنگلی مورد ظلم قرار گرفته رو جمع میکنه و شورش به راه میندازه
!سنجاب‌ها از حصارهای قلعه بالا میرن
!خرس‌ها دروازه‌ها رو فرو میریزن !هرج و مرج میشه
هنوز 600 تا طلا رو میگیرم - چی؟ -
بهم نگفته بودی میتونی از دهنت آتیش بیرون بدی
اوه
چه خفن. برنده باید دو دست از سه تا رو ببره؟
چیه؟
هیچی
هی، اینو داشته باش
...وای! صد.... پونصد... سی هزار
...هفتاد و پنج کل پادشاهی دارن اینو می‌بینن
خب، گمونم فقط یه سوال باقی مونده
چه سوالی؟
یه کوسه میتونه برقصه؟
بشین و تماشا کن
،هنوز از حمله‌ی هیولا گیج هستیم که پادشاهی با تصاویر جدید فرمانده
که اعترافی غافلگیر کننده انجام داده دچار تزلزل شده
.من به بلیستر تهمت زدم ملکه رو من کشتم
!وای قلبم
ملکه رو من کشتم
!یوهوو
یه سوال باقی مونده
آدم شرور واقعی کیه؟
لعنتی
[تحت تعقیب برای قتل ملکه]
!فرمانده رو به ما بدید
[شرور واقعی]
همراهم بیاین - چشم قربان -
!فرمانده
...شما به جرم قتل ملکه و همینطور
آمبروشس. این همه چی رو توضیح میده
.زامبی‌ها نامیرا هستن، موجوداتی جاویدان هیچ راهی برای کشتنشون نیست
ولی اگه بیان سراغمون چی؟
،باورم نمیشه می‌خوام همچین چیزی بگم ولی راستش دلم برای زامبی‌ها می‌سوزه
بس کن. این کارو نکن هی -
هی
چیزی نیست. جات امنه
ما توی خونه‌ایم - خونه؟ -
از اینجا خوشم میاد
بیا تا ابد اینجا زندگی کنیم
[ناچوس؟]
سی ثانیه وقت داری - سی ثانیه؟ -
بیش‌تر از وقتیه که شما بهم دادین - من اومدم نجاتت بدم -
...خیلی خودتو دست بالا - هی! چیزی میل دارین؟ -
!ناچوس - !ناچوس
لطفا
و بدون زیتون باشه
بهش آلرژی داره
بل، اگه مهم نبود اینجا نبودم
و اگه تو ازم حمایت می‌کردی منم اینجا نبودم
منصفانه نیست
ما کارمون تمومه. مثل اون - ما میرم توی دانشکده زندگی کنیم -
باید یه چیزی بهت بگم - هی، صداشو زیاد کن -
،شهروندان سرزمین کسی که در ویدئو ضبط شده‌ست من نیستم
،میدونم شبیه منه و صداش مثل منه ولی من نیستم
اون هیولاییه که با قاتل واقعی ملکه یعنی بلستر همکاری میکنه
اونا سعی دارن شما رو فریب بدن
این دروغه
چیزی که میتونه به هر شکلی در بیاد بهمون حمله کرده
میتونه به شکل هر کسی در بیاد
،همسرتون، بچه‌تون، بهترین دوستتون
کسی که الان کنارتون نشسته
تا وقتی اون آدم شرور و هیولا اون بیرونن
هیچ کدوم از ما در امان نیستیم
داره همه چی رو می‌پیچونه
امبروشس، من شرور نیستم
میدونم
حرفتو باور می‌کنم
...من
متاسفم
بابت همه چی
بابت دستت
اون تو رو فریب داد
،هر دومون رو فریب داد
ولی با همدیگه، اونو به زیر می‌کشیم و به مردم پادشاهی ثابت می‌کنیم
تو دوباره یه شوالیه میشی
...ممنونم. فرمانده نمیتونه قسر در بره
فرمانده؟
بل، داشتم درمورد دستیارت حرف میزدم
دستیارت برات پاپوش دوخته
چی؟
همش نقشه‌ی اون بوده
همه چی
اون اهریمنه، بل
اهریمن؟
.نه، اشتباه می‌کنی ما درمورد همه چی در اشتباه بودیم
درمورد همه چی اشتباه می‌کردیم؟ پس اینو توضیح بده
این طومار هزار ساله که
توی گاوصندوق دانشکده بوده
نگاش کن
خودشه، بل
اون هیولای گلورثه
برگشته کاری که شروع کرده بود رو تموم کنه
و برای پیش بُرد کارش داره از تو استفاده میکنه
ولی اون دوستمه
من برات بیش‌تر از یه دوست نیستم؟
.می‌تونیم این هیولا رو نابود کنیم می‌تونیم همه چی رو سر جاش برگردونیم
اومدنم اشتباه بود - بل، لطفا -
!نه، نمی‌تونم این کارو کنم. من نیستم - !گوش کن چی میگم -
داره برای نابودی این پادشاهی !از تو استفاده میکنه
تو میدونی اون چیه - !بس کن -
!برای چی اعتراف نمی‌کنی؟ تو در خطری - چرا دست از سرم برنمیداری؟ -
چون دوستت دارم
اوه. مدت‌ها بود اینطوری نخوابیده بودم
برای چی ردا پوشیدی؟
این تویی؟
اونو از کجا آوردی؟ ...داشتی با کی حرف
بگو که این تو نیستی
فکر کردی همچین کاری از من برمیاد؟
که همچین کسی هستم؟
نمیدونم
خودت گفتی به هیچکس اعتماد نکنم همه چی رو زیر سوال ببرم
درسته! حتی الان، با وجود این
به تمام چیزایی که با هم از سر گذروندیم فکر کن
دارم به تمام کارهایی که با هم کردیم فکر می‌کنم
،فرار از زندان، دزدیدن ماشین‌ها دزدیدن آدما، فریب دادن آدما
داشتم به تو کمک می‌کردم
!داشتی از من استفاده می‌کردی می‌خواستی اونا یه آدم شرور رو ببینن
که از یه کسی دیگه متنفر باشن که تو تنها نباشی
...چون تو یه دستیار نیستی. تو یه هیو
چی؟ من چی ‌ام؟
خودت میدونی چی هستی
نه، میخوام از زبون تو بشنوم
زود باش، بگو
!بگو
...بگو که من یه هیو
...من - اینجا رو محاصره کنید -
شما دو تا همراه من بیاین
درتون شکسته
نه
!ایول
!یوهو
!جلو نیاین - !نه! بس کنید! بس کنید! اون دوستمه -
اون یه هیولاست
!محاصره‌اش کنید
!نه
!بس کنید
!آتش! آتش
گلورث
!گلورث! بیا اینجا
....گلورث
به همون سایه‌هایی که ازش اومدی برگرد
...بیا، بیا، بیا
تو چی هستی - یه هیولا -
تو اصلا انسانی؟
فقط یه دختر باش
!اینجا جای تو نیست
!به من دروغ نگو - اون یه هیولاست -
دلت نمی‌خواست عادی باشی؟
به همون سایه‌هایی که ازش اومدی برگرد
تو یه مرگیت هست. چی هستی؟
!هیولا - !خودت میدونی چی هستی -
تو یه هیولا رو به خونه‌مون آوردی
باید در همون حفره‌ای که بهش تعلق داشتی میموندی
حالا کدوم گوریه؟
حسش کردی؟
حس میکنم همه جا داره اینطوری میلرزه
نه
.داره مستقیم به سمت شهر میره به دانشکده هشدار بدین
و جنابعالی
اگه اون پادشاهی رو نابود کنه تقصیر توئه، داداش
!بیاین بریم
خانم، گزارش از جناب تودیوس
خب؟ چیه؟ - وای -
اون چیه؟ - چه خبر شده؟ -
در خیابان‌های اِی تا اِف به سنگر نیاز داریم
می‌تونیم خیابون‌ها رو تخلیه کنیم؟ این آدما در خطرن
داره شروع میشه
!زنگ خطر! زنگ خطر رو به صدا در بیارین با هرچیزی داریم بهش ضربه بزنید
.هیولا حمله کرده هیولا حمله کرده
این هشدار آزمایشی نیست
.هیولا حمله کرده هیولا حمله کرده
این هشدار آزمایشی نیست
.هیولا حمله کرده هیولا حمله کرده
!اون هیولاست
همگی آرامش خودتون رو حفظ کنید
پهبادها وارد عمل شدن
!مراقب باشید
چیزی نیست
.هی، گلدین ببین یه شوالیه واقعی چطور انجامش میده
خیلی خب، قاتل‌های هیولا
بیاین چند تا دارت شلیک کنیم و چند تا دل بشکنیم
قهرمانتون از راه رسید
!لعنتی
!از سر راه برید کنار
!به قدرت آتش بیش‌تری احتیاج داریم !این همه‌مون رو به کشتن میده
!مراقب باش
!بزن قدش - داداش -
!از اینجا برید
منو ببرید به حصار
.هیولا حمله کرده هیولا حمله کرده
من چی کار کردم؟
بازی‌ای که بهتون اجازه میده قهرمان باشید
!من یه هیولا رو کشتم
!من دو تا کشتم
عجله کنید. بیاید بریم
!کمک
.جا به جاشون کن همه رو ببر زیر زمین
اطاعت میشه
بل؟
!بل - بچه رو فراموش کن. بیا بریم
!بیاین بریم - !عجله کنید -
حتما شوخی می‌کنی
خانم، یکی توپ رو به سمت پادشاهی نشونه گرفته
آره، میدونم. خودم دستورش رو دادم
ولی شلیک کردنش نصف شهر رو از بین می‌بره
آدمای بی‌گناه کشته میشن
هیولا هم همینطور - ...ولی -
داریم چی کار می‌کنیم؟
!تو به اینجا تعلق نداری
نمی‌دونم چی ترسناک‌تره
اینکه توی این پادشاهی همه میخوان ...یه شمشیر تو قلبم فرو کنن
...یا اینکه گاهی
می‌خوام اجازه بدم این کارو بکنن
متاسفم
من تو رو دیدم، نیمونا
و تو تنها نیستی
توپ ‌ها رو شلیک کنید
بکشیدش
...گفتم شلیک کنید - !نه -
تموم شد
.داره فریبت میده !همه‌تون رو فریب میده
نمی‌بینین دنبال همینه؟ !میخواد ما احتیاط رو کنار بذاریم
،من ذات واقعیش رو دیدم !گلورث هم دیده بود
!اون هیولا تهدیدی برای شیوه‌ی زندگی ماست
و اگه ما اشتباه کرده باشیم چی؟
اگه از اول در اشتباه بوده باشیم چی؟
!نه
!بیا بریم
اون اسلحه همه رو به کشتن میده
هی، رئیس
.سریع برگرد میخوام یه چیزایی رو داغون کنم
...صبر کن، نیمونا. چی کار - وقتشه این داستان رو از اول بنویسیم -
!نیمونا! نیمونا
به همون سایه‌هایی که ازش اومدی برگرد
!نیمونا
نیمونا
برگرد
لطفا برگرد
بعضی از ما به اون عاقبت خوشی
که دنبالش بودیم نرسیدم
شاید این پادشاهی همچین جایی نیست
شایدم این پایان داستان نیست
بنداز اینجا، من آزادم
اوه - وای -
[ما نیمونا رو دوست داریم]
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
هی، رئیس
...ای داد
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.