..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏ .:: www.bolboljan.net ::.
‫«در سال 1897، یک کشتی اسکونر روسی ‫حامل باری محرمانه بود»
‫«باری متشکل از پنجاه جعبه‌ی چوبی ‫از رومانی به مقصد انگلستان»
‫«زمانی که کشتی به مقصد رسید، متروکه بود»
‫«اسم کشتی دمیتر بود ‫و این داستان خدمه‌ی آن است»
‫«بر اساس فصل "دفتر ناخدا"، در رمان دراکولا»
‫جناب پاسبان، یک کشتی با طوفان به ساحل اومده
‫خدای من
‫بیاین بریم!
‫«ویتبی، انگلستان»
‫«ششم آگوست 1897»
‫فلچر؟
‫رفتم روی کشتی، قربان
‫که ببینم کسی زنده هست یا نه
‫خب؟
‫این چیه؟
‫دفتر گزارش روزانه‌ی ناخدا
‫این دفتر، با هدف ثبت
‫و هشدار است
‫و اگر آن را یافتید، خداوند به شما کمک کند
‫چرا که خدا دمیتر را رها کرده
‫سعی کردیم جلوش رو بگیریم
‫اگر موفق نشدیم
‫خداوند به شما رحم کند
‫نمی‌تونم برگردم اونجا، قربان
‫بیا بریم
‫« آخــریــن ســفــر دمــیــتــر »
‫«چهار هفته قبل»
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: telegram: @bollbolljan ::. .:: instagram: @bollbolljan_Com ::.
‫هی!
‫«دمیتر»
‫هی، جناب! بیا بشین! نوبت توئه!
‫بجنب، حواستو جمع کن
‫بیا برگردیم خونه
‫ششم جولای
‫در وارنا، بلغارستان لنگر انداختیم
‫زیاد دور نشو، توبی ‫چندان اینجا نمی‌مونیم
‫جای دوری نمیرم، بابابزرگ. قول میدم
‫در خدمه‌مون چند نفری کم داشتیم
‫ناخدا
‫و به آقای ووچک سپرده بودم
‫که قبل از بار زدن ‫این مشکل رو حل کنه
‫دمیتر دنبال خدمه می‌گرده
‫تا خود انگلستان
‫من کنار می‌کشم
‫گوش‌هاتون رو باز کنین، آقایون
‫دمیتر به سه ملوان خوش بنیه‌ احتیاج داره
‫مقصد انگلستانه ‫دستمزد رو با طلا میدیم
‫من خوش بنیه‌م
‫و مثل گاو نر قوی هستم
‫تو کی هستی، پسرجون؟
‫کلمنز
‫مثل یک مرد تحصیل‌کرده لباس پوشیدی ‫کجا درس خوندی؟
‫دانشگاه کمبریج
‫توانایی کار با سوزن رو دارم، و...
‫اگر برای کشتی دکتر لازم دارین ‫تدارکات پزشکی هم دارم
‫از آخرین بارم چند وقتی گذشته
‫اگر نتونستم ‫حداقل از امور کشتی سر درمیارم
‫خوندن در مورد کشتی‌ها ‫با شناور نگه داشتن کشتی فرق می‌کنه
‫تابحال شده که ‫وقتی ملوان توی دریا گم میشه
‫چیزی توی کتاب یاد گرفته باشه ‫که ذره‌ای به دردش بخوره؟
‫آره، مثلاً ستاره‌شناسی
‫نقشه رو میشه گم کرد ‫قطب‌نما رو میشه گم کرد
‫ولی ستاره‌ها رو که نمیشه گم کرد، درسته؟
‫تابحال ندیدم یه انگلیسی اینقدر ‫برای برگشتن به انگلیس عجله داشته باشه
‫قطعاً تا رسیدیم غیبت می‌زنه
‫خدمه‌ی قوی می‌خوایم، نه مسافر
‫من؟
‫تو
‫نه، تو رو نمی‌خوایم
‫برای بار زدن، به کمک افرادت نیاز داریم
‫چی میگه؟
‫میگه نمی‌تونن بمونن
‫یعنی چی نمی‌تونن
‫به کمکشون احتیاج داریم ‫وگرنه جزر و مد رو از دست میدیم
‫میگه باید قبل از غروب آفتاب برن
‫این دیگه چه مزخرفاتیه؟
‫همه ساکت باشین
‫برای خدمه‌ت
‫حالا دیگه میریم
‫موفق باشین
‫امیدوارم سفرتون رو به پایان برسونین
‫افراد!
‫این بیشتر از پولیه ‫که برای آوردن بار به اینجا پول دادم
‫آخرش چی گفت؟
‫"به سلامت برید" یا "برید پی کارتون"؟
‫"موفق باشین"
‫بجنب، بکش!
‫بکش!
‫بجنب، بکش!
‫بکش!
‫بجنب، بکش!
‫بکش!
‫ول کن. ولش کن!
‫توبی!
‫حالت خوبه، پسر؟
‫توبی؟
‫آقای ووچک، اون مرد رو بگیر
‫هیچ حرفی در مورد اژدها نزده بودین
‫این نشان رو می‌شناسم
‫بدشگونه
‫ممکن بود این پسر رو بکشی
‫به جهنم که اژدها هست یا نه!
‫طلات مال خودت، افعی شیطان!
‫خدا نجاتتون بده
‫خدا این کشتی رو نجات بده
‫خدا این خدمه رو نجات بده
‫حالت خوبه؟
‫- صدمه دیدی؟ ‫- نه
‫- ممنونم، آقای کلمنز ‫- بله، خواهش می‌کنم
‫تا یک ساعت دیگه ‫بندر رو ترک می‌کنیم
‫اگر معلوم بشه که دروغ گفتی ‫که از امور کشتی سر درمیاری
‫خودم از کشتی می‌اندازمت بیرون، ستاره‌شناس
‫ممنونم، قربان
‫لارسن، این سوسک‌های بوگندو رو راه بنداز
‫شنیدین آقای ووچک چی گفت
‫اولگارن، اون جعبه‌ها رو بذار توی انبار
‫بیا بریم
‫آفرین پسر خوب!
‫راه میفتیم! ‫بادبان جلویی رو آماده کنین
‫لنگرها رو بکشین!
‫زود باشین!
‫بکش!
‫- بکش! ‫- یه راهی برای هدایت کشتی بهم بدین
‫با این همه وزن ‫مثل یه خوک چاق حرکت می‌کنه
‫اون تیر رو می‌بینی؟
‫قبلاً دزدان دریایی ‫و شورشی‌ها رو از اونجا دار می‌زدن
‫تابحال یه جسد واقعی دیدی، آقای کلمنز؟
‫من دیدم
‫- واقعاً؟ ‫- بذار کشتی رو بهت نشون بدم
‫اون در گنده کابین ناخداست
‫یه عالمه نقشه و نقاشی توش هست
‫ولی ناخدا خوشش نمیاد توش سرک بکشم
‫این "هاکلبری"ـه
‫- اوه ‫- ولی ما هاک صداش می‌کنیم
‫سلام، هاک
‫اون انبار کشتیه
‫هرچی توشه مقصدش لندنه
‫اینجوری می‌زنی به تخته ‫اگر دردسری پیش اومده بود
‫یا تغییر شیفت رو اعلام کنی ‫یا اگر آسمون بنظر متلاطم اومد
‫توی یه شب آروم، میشه صداشو
‫از خوابگاه خدمه تا کابین ناخدا شنید
‫- بخدا ‫- همم
‫خودم شنیدم
‫آره، مطمئنم شنیدی
‫اینجا غذا می‌خوریم
‫این قبلاً یه کشتی چوبی بوده ‫به روش سنتی ساخته شده
‫ولی حالا همه کشتی بخار می‌خوان
‫ناخدا میگه کشتی‌های آهنی ‫هیچ لذتی ندارن
‫خب، پیشرفت همینه دیگه، مگه نه؟
‫لذت براش مهم نیست
‫چه لذت ناخدات چه دیگران
‫دمیتر کشتی خوبیه ‫شکی توش نیست
‫بیا با خدمه‌م آشنا شو، آقای کلمنز
‫هرچه سریع‌تر بخوریمشون
‫پهن کمتری مجبورم تمیز کنم
‫همم
‫نه، هاک ‫خودت قوانین رو می‌دونی
‫و اینجا آشپزخونه‌ست
‫- جوزف ‫- ها؟
‫این کلمنزه
‫دکتره. یه دکتر واقعی
‫سر شش زنگ غذا می‌خوریم ‫نه زودتر، نه دیرتر
‫توی آشپزخونه نمیای
‫و من به هیچ کسی ‫که بی‌خودی اسم خدا رو بیاره غذا نمیدم
‫- منظورش اون آخریه‌ست ‫- منظورم همه‌شونه
‫می‌دونی سنت نیکلاس کیه؟
‫قدیس حامی ملوان‌هاست
‫خب، پس کافر نیستی
‫بابت همین نعمت‌های کوچیک هم خداروشکر
‫توبی، خوابگاهش رو بهش نشون بده
‫و این سگ رو از آشپزخونه‌م ببر بیرون
‫هاک!
‫در ششم جولای
‫بار زدن کشتی تمام شد
‫پنبه‌ی ترکی، ده بشکه نفت
‫و جعبه‌های محرمانه به مقصد لندن...
‫به همراه 9 نفر
‫پنج نفر خدمه، یک دکتر کشتی
‫دو افسر عرشه ‫یک آشپز و خودم، ناخدا
‫باد خوبی می‌وزه
‫خدمه روحیه‌ی بالایی دارن
‫همه‌چی مرتبه، ناخدا
‫با سرعت 12 گره دریایی ‫به سمت شمال شرقی میریم
‫سکان یخورده اذیت می‌کنه ‫ولی بالاخره آروم می‌گیره
‫دوازده گره؟
‫خیلی قبل‌تر از ششم آگوست به لندن می‌رسیم
‫بله، قربان
‫برای خدمه هم که شده، بهتره همینطور باشه
‫همین الانشم راه‌هایی ‫برای خرج کردن پاداششون پیدا کردن
‫تصمیم گرفتم این آخرین سفرمه، آقای ووچک
‫می‌خوام یه مزرعه‌ی کوچیک ‫توی ایرلند بخرم
‫توبی از فضای روستایی لذت می‌بره
‫و به دخترم قول دادم ‫که اجازه نمیدم هوای دریا
‫آینده‌ش رو از وجودش پاک کنه
‫و قصد دارم سر قولم بمونم
‫به محض رسیدن به لندن ترتیبی میدم
‫که تو به عنوان ‫ناخدای دمیتر جانشین من بشی
‫قربان، من...
‫ملوان خوبی هستی، آقای ووچک
‫کشتی کسی بهتر از تو ‫برای هدایت خدمه‌‌ش پیدا نمی‌کنه
‫هشتصد پوند، تقسیم بر هشت نفر
‫و منهای سهم ناخدا و افسر اول عرشه
‫حدوداً میشه...
‫نفری 75 پوند
‫- هفتاد و پنج؟ ‫- می‌خوام برای خودم
‫یه اصلاح درست‌و‌حسابی ‫و یکی از اون کت‌هایی که دنباله دارن بخرم
‫اوه، زن‌های انگلیسی ‫عاشق اون کت‌های دنباله‌دارن
‫تقریباً... تقریباً به همون اندازه‌ای ‫که عاشق منن
‫اگر دنباله رو بندازی روی صورتت، شاید
‫باشه، باشه، باشه، باشه
‫از اون بامزه‌هایین، آره؟
‫شماها با سهم خودتون چیکار می‌کنین؟
‫"تو نیکویی کن و در دجله انداز"
‫"که ایزد در بیابانت دهد باز"
‫البته شاید خدا مشکلی نداشته باشه
‫که توی همین دجله به خودم برسم
‫هی! 75!
‫می‌دونین با این همه چیکار می‌کنم؟
‫همون کاری که همیشه می‌کنی، پترافسکی
‫نزدیک‌ترین فاحشه‌خونه رو پیدا می‌کنی ‫و یک ماه بعدش رو
‫تا خرخره غرق...
‫آقای ابرامز، خواهشاً بس کن
‫عذر می‌خوام، ناخدا
‫- آقا پسر رو یادم رفت ‫- من تقریباً 9 سالم شده
‫درهرحال می‌دونم فاحشه‌خونه چیه
‫می‌دونی؟
‫آره
‫جایی که به زن‌ها پول میدیم ‫که شرت‌هاشون رو دربیارن
‫عاشق بچه‌هام!
‫آره، آره، آره، آره
‫خب، مگه نیست؟
‫کمابیش همینه، پسرجون
‫کمابیش همینه
‫خب، آقای کلمنز، تو چی؟
‫- قربان؟ ‫- صاحب بار قبول کرده
‫که برای به‌موقع رسیدن بارش به لندن
‫ پاداش قابل توجهی پرداخت کنه
‫توام بخشی از خدمه‌ای
‫که یعنی یک سهم خدمه نصیبت میشه
‫قصد داری چطوری خرجش کنی؟
‫شاید می‌خوای یه زیردامنی جدید بخری؟
‫خب، متاسفه هرچیزی ‫که در این زندگی می‌خوام
‫طلا در رسیدن بهش کمکی بهم نمی‌کنه
‫و دقیقاً چی می‌خوای؟
‫که این دنیا رو درک کنم
‫هرچی دنیا رو بیشتر می‌بینم
‫کمتر با عقل جور درمیاد
‫دنیا اهمیت چندانی به
‫معقول بودن نمیده، آقای کلمنز
‫شاید قرار نیست درک بشه
‫بلکه باید تجربه و پذیرفته بشه
‫شاید
‫ولی باید عنصر وجودیش رو پیدا کنم
‫و بفهمم چرا
‫دنیا اینقدر خوبی
‫درون خودش داره و با این‌حال...
‫خواسته‌ی همه‌ی مرد‌ها همینه، مگه نه؟
‫در اعماق وجودمون
‫عجب، راست میگه‌ها
‫پس سهمش رو بدین به من
‫این دیگه چیه؟
‫توبی. برو یه نگاهی به دام‌ها بنداز
‫توبی؟
‫چشون شده؟
‫احتمالاً بخاطر آب‌و‌هواست
‫هی، می‌تونن اومدن طوفان رو حس کنن
‫توبی، بیا کمکم کن
‫اینطوری باید آروم بشن
‫این دیگه چی بود، آقای کلمنز؟
‫برو ناخدا رو بیار، پسر
‫بگو یه چیزی توی انبار کشتی افتاد
‫دووم بیار
‫- این دیگه چه کوفتیه؟ ‫- زیر عرشه بود
‫مسافر قاچاق
‫مسافر قاچاقی که اگر به‌خوبی
‫ازش مراقبت پزشکی نشه، می‌میره
‫می‌خوای بهش کمک کنی؟
‫خدا می‌دونه چه عفونت‌هایی ‫ از موش‌های مریض...
‫- ناخدا ‫- چی لازم داری؟
‫بدنش عفونت کرده
‫باید سعی کنم انتقال انجام بدم
‫- چی داری میگی واسه خودت؟ ‫- انتقال خون
‫برای مبارزه با عفونت احتیاج به خون داره
‫داری شوخی می‌کنی
‫یا بهم کمک می‌کنی ‫یا سر راهمی و باید بری
‫درهرصورت، خواهش می‌کنم بگو کدومی
‫و کاری که می‌خوای رو انجام بده
‫امشب رو دووم میاره، ولی باید
‫به انتقال خون ادامه بدم تا اینکه
‫دیگه خون آلوده توی بدنش نباشه
‫هرکاری می‌تونستیم کردیم
‫پس شاید به‌موقع بلند بشه و ببینه
‫که داریم می‌اندازیمش توی آب
‫اجازه میدیم خدای دریا تکلیف مسافران ‫قاچاق رو مشخص کنه... همیشه همین بوده
‫جون این دختر رو نجات ندادم
‫که ببینم شماها می‌کشینش
‫حداقل به ما اجازه بدین ‫توی بندر بعدی پیاده بشیم
‫عه، به "ما"؟
‫می‌بینم که به کی وفاداری، آقای کلمنز
‫اگر توقف کنیم ‫پاداش رو از دست میدیم
‫و من حاضر نیستم پاداش رو از دست بدم
‫چه برای تو، چه برای هرزه‌ی مریضت
‫آقای ووچک، صداتو بیار پایین
‫حواست به حرفات باشه
‫ترجیح میدم آخرین سفرم
‫به عنوان ناخدای دمیتر
‫توسط مرگ یک زن جوان لکه‌دار نشه
‫چه مسافر قاچاق باشه چه نباشه
‫انبار ابزار نجاری رو به عنوان اتاق
‫- این خانم جوان قرار میدیم ‫- ممنونم، قربان
‫و تو به تنهایی جیره‌ی غذاییت رو
‫با بیمارت تقسیم می‌کنی، آقای کلمنز
‫توبی
‫- میشه بخاطرم مراقبش باشی؟ ‫- اوهوم
‫هرکس سعی کرد بیاد دیدنش ‫سریعاً بیا به من
‫- یا به ناخدا بگو، فهمیدی؟ ‫- آره
‫خیلی‌خب، پس بیا بشین
‫آفرین پسر خوب
‫داری یه عالمه دوست پیدا می‌کنی
‫مگه نه، آقای کلمنز؟
‫زن توی کشتی، بدشگونه. همم؟
‫بدشانسی میاره
‫افراد از این وضع خوشحال نمیشن
‫نیازی نیست افراد خوشحال باشن ‫ مگه نه آقای اولگارن؟
‫فقط باید این کشتی رو برسونن به لندن، ها؟
‫دارم سعی می‌کنم کمکت کنم، پسرجون ‫اگر مدام از این حرفا بزنی
‫شاید اون به لندن برسه، ولی...
‫ولی بنظرم تو مجبور بشی شنا کنی
‫اگر کارم داشتی تقه بزن
‫- اینجوری لوله‌ها خراب نمیشن ‫- همم
‫- فهمیدی؟ ‫- آره
‫همه‌جا پر از صخره و جزیره‌ست
‫پس توی دریای اژه هستیم، آره
‫تا طلوع آفتاب می‌رسیم به مدیترانه
‫داریم خوب پیش میریم، مگه نه؟
‫یونان باید سمت راستمون باشه
‫آقای اولگارن؟
‫اولگارن؟
‫یا خدا!
‫توام دیدیش؟
‫کسی از کنارت نگذشت؟
‫چیو دیدم؟ ‫کسی جز ما روی عرشه نیست
‫یه چیزی هست
‫یه نفر
‫یعنی چی...؟
‫اوه، خدا، هاک
‫تمام دام‌ها؟
‫هرکس اطلاعاتی در مورد این عمل شنیع داره
‫الان بیاد جلو
‫وگرنه بعداً سروکارش ‫با غل‌ و‌ زنجیره
‫دختره...
‫اصلاً در حالتی نبوده که همچین کاری بکنه
‫و آقای ووچک می‌تونه تایید کنه ‫گرچه ترجیح میده این‌کارو نکنه
‫آره
‫توی این مورد درست میگه
‫نیازی نبوده کاری بکنه ‫همه‌مون می‌دونیم
‫زن روی عرشه، بدشانسی میاره
‫باعث طوفانی شدن آسمون میشه ‫باعث جنون حیوانات میشه
‫سگه تکه‌پاره شده
‫شاید هاری گرفته و وقتی به
‫یکی از دام‌های بزرگ‌تر حمله کرده
‫زخم خورده
‫فکر می‌کنی هاک این‌کارو کرده؟
‫حیوانات رو تکه‌پاره کرده؟
‫نه. سگ خوبیه
‫شنیدی که چی گفت
‫هاری. فقط بخاطر بدشانسی بوده
‫مثل همیشه به راهمون ادامه میدیم
‫اگر این یک بیماری همه‌گیره ‫پس باید توی بندر توقف کنیم
‫- ناخدا... ‫- نه، نه، نه، اینطوری پاداش نمی‌گیریم
‫منظورت چیه؟ ‫اینطوری پاداش رو از دست میدیم
‫نمی‌تونیم بریم بندر. نه
‫آقای کلمنز، همچین مرضی
‫ممکنه به انسان منتقل بشه؟
‫نه
‫هاری، بدون گاز گرفتن
‫به انسان منتقل نمیشه
‫گوشت‌ها رو بندازین دور
‫سریعاً
‫گمونم بقیه‌ی سفر
‫باید کاهو و سیب‌زمینی بخوریم
‫همه‌تون خر شدین؟
‫هاری قفس دام‌ها رو باز نکرده
‫و فقط دو نفر توی این کشتی هستن
‫که قبل از این باهاشون دریانوردی نکردم
‫اون زنیکه که توی انبار ابزارهاست
‫و این وحشی سیاه‌پوست ‫که تظاهر می‌کنه دکتره
‫همم؟
‫دوباره بگو چی گفتی
‫این کار انسان نبوده
‫شیطان توی کشتیه
‫شیطانی قدرتمند
‫آنا
‫چه بوی گندی میده
‫توبی؟
‫هی
‫هاک سگ خوبی بود، پسرجون
‫متاسفم
‫فقط هاکلبری نبوده
‫به ناخدا قول دادم که...
‫وظیفه‌ی من بود که مراقبشون باشم
‫منظورم حیواناته
‫به ناخدا قول دادم
‫همم
‫توبی...
‫گاهی هر قولی هم بدیم
‫اوضاع خوب پیش نمیره
‫خب؟
‫چیزهایی توی این دنیا هست ‫که نمی‌تونیم کنترل کنیم
‫ولی تمام تلاشمون رو می‌کنیم. همم؟
‫باشه
‫ممنون، آقای کلمنز
‫برو
‫آسمان عصبانیه
‫آسمان‌ احساسی نداره، دوست من
‫چیزی جز بارندگی و فشار هوا نیست
‫و مثل جزئیات این کشتی قابل درکه
‫دیشب یه چیزی دیدم
‫یه چیز غیرطبیعی باهامون توی کشتیه
‫متاسفانه به خرافات اعتقادی ندارم، آقای اولگارن
‫به علم و طبیعت اعتقاد دارم
‫و به سنت نیکلاس
‫از اونجایی که اگر باور نداشتم ‫جوزف بهم غذا نمیده
‫علمت مال خودت
‫دیشب توی تاریکی صورتت رو دیدم
‫چشمات
‫توام دیدیش، درست مثل من
‫شونزدهم جولای
‫سه روز گذشته آب‌و‌هوای متلاطمی داشتیم ‫و همه مشغول بادبان‌ها بودن
‫دکتر کشتی‌مون
‫بطور مداوم به مسافر قاچاقمون ‫خون منتقل می‌کنه
‫ولی شرایطش تغییری نمی‌کنه
‫داریم کمبود غذا پیدا می‌کنیم
‫افراد دل‌مرده هستن
‫و حالا که از دماغه‌ی ماتاپان گذشتیم
‫بیش از دو هفته از سفرمون باقی مونده
‫اسمش آناست
‫خودش اینو بهت گفت؟
‫بیدار شده؟
‫آقای اولگارن یکم رومانیایی بهم یاد داده
‫گاهی یخورده انگلیسی هم حرف می‌زنه
‫اینو چندان نگفت، ولی...
‫فکر نکنم رویاهای چندان خوبی داشته باشه
‫یک کلمه رو مدام و مدام تکرار می‌کنه
‫"تغذیه"
‫نمی‌تونی بخوابی؟
‫پس توام متوجهش شدی
‫موش‌ها
‫هنوزم ساکتن
‫رفتم یه نگاهی به انبار حیوانات انداختم ‫همه‌شون ناپدید شدن
‫ناپدید شدن؟ منظورت چیه ناپدید شدن؟
‫یعنی همین که گفتم. ناپدید شدن
‫همیشه ده دوازده‌تایی ‫توی چوب‌های کشتی هستن
‫جیغ‌جیغ می‌کنن، تقلا می‌کنن
‫خب، اگر... اگر هاک هاری گرفته
‫شاید، قبل از کشتن دام‌ها ‫اونا رو فراری داده...
‫حتی اگر تمام این کشتی رو بسوزونی ‫آقای کلمنز
‫موش‌ها توی خاکسترش لونه می‌کنن
‫یه چیزی فراریشون داده
‫یک قایق بدون موش
‫همچین چیزی خلاف طبیعته
‫آبرامز؟
‫داره مسخره‌بازی درمیاره
‫احمق داره بچه‌بازی درمیاره، ها؟
‫آبرامز؟
‫تو از کدوم گوری اومدی؟
‫پترافسکی؟
‫چاقو اینجا پیدا شده؟
‫و سکان بسته شده بود؟
‫حتماً پترافسکی مست بوده
‫روی عرشه لیز خورده و افتاده توی آب
‫بعد از اینکه خونش رو تمام عرشه ریخته؟
‫و تو چرا وسط شب بیدار بودی؟
‫وقتی پیدات کردیم ‫این چاقو توی دستت بوده
‫آره، من کشتمش
‫و یجوری تونستم اجازه ندم
‫که این خونی که روی تمام ‫ عرشه ریخته، روی من بریزه
‫و بعد زنگ هشدار رو زدم ‫تا خودمو لو بدم
‫خیلی هوشمندانه‌ست ‫مگه نه، آقای وورچک؟
‫پرونده حل شد رفت
‫ناخدا، جسد سگ رو معاینه کردم
‫مثل بقیه‌ی حیوانات ‫ توی انبار کشته نشده بود
‫روی گردنش جای گاز بود ‫روی گردن همه‌ی حیوونا بود
‫دقیقاً منظورت چیه، آقای کلمنز؟
‫نمی‌دونم، قربان
‫ولی رگ گردنشون پاره شده بود، و بعد...
‫اون اینجاست
‫باید از این کشتی پیاده بشیم. همین الان!
‫همه‌مون! باید از این کشتی پیاده بشیم!
‫آقای کلمنز، بیمارت رو کنترل کن
‫- همین الان! همه‌مون رو می‌کشه! ‫- خواهش می‌کنم! آنا، خواهش می‌کنم!
‫- آنا، خواهش می‌کنم! خواهش می‌کنم! ‫- همه‌مون رو می‌کشه!
‫باید از کشتی پیاده بشیم
‫ناخدا چند کلمه از انجیل میگه
‫و بعد میریم به کارامون برسیم
‫اونقدر مشروب توی ‫ کل کشتی نیست که باعث بشه...
‫- پترافسکی اونقدر مست کنه که... ‫- آقای آبرامز
‫یعنی قرار نیست به حرف دختره گوش بدیم...؟
‫بیشتر از این وقتمو ‫برای بحث در مورد هیچی
‫جز شرایط این کشتی و آب‌و‌هوا صرف نمی‌کنم
‫فهمیدی، آقای آبرامز؟ ‫برو سر کارت
‫هجدهم جولای
‫افراد در صبح گزارش دادن
‫که یکی از خدمه ‫پترافسکی، ناپدید شده
‫به افراد گفتم کشتی رو بطور کامل بگردن
‫بعد از اینکه اولگارن گفت
‫که چندین شب پیش، چیز عجیبی دیده
‫این انتقال خون‌ها
‫باید عفونتت رو تحت کنترل نگه داره
‫خب، اون بیرون می‌خواستی چی بهمون بگی؟
‫اون اینجاست، توی کشتی
‫تمام مدت همین‌جا بوده
‫اون؟
‫خیلی‌خب
‫نمی‌تونم بهت کمک کنم ‫اگر باهام حرف نزنی
‫و بهم نگی چی شده
‫که چرا زیر عرشه پیدات کردیم
‫در روستای من گفته میشه که اهریمنی
‫در بالای کوهستان زندگی می‌کنه
‫در قلعه‌ای که عمرش از همه‌ی ما بیشتره
‫- اهریمن؟ ‫- اهریمنی که به شکل انسان درمیاد
‫وقتی می‌خواد ذات واقعیش رو پنهان کنه
‫و شب‌ها، از خون بی‌گناهان تغذیه می‌کنه
‫من تمام عمرم رو ‫زیر سایه‌ی اون قلعه سپری کردم
‫می‌دونستم که ریش‌سفیدها، اونا...
‫برای امنیت مردم ما ‫باهاش معامله می‌کنن
‫تو به این آدم داده شدی؟
‫- آدم نیست ‫- پس حیوانه؟
‫نه، یک حیوان بی‌عقل هم نیست
‫همچین اشتباهی نکن
‫ما بهش میگیم دراکولا
‫و... و باور داری ‫که تو رو با خودش به کشتی آورده؟
‫چرا؟
‫منو آورده که ازم تغذیه کنه
‫خدای من
‫اون اینجاست، آقای کلمنز
‫موجودی که خودش رو به شکل انسان درمیاره
‫شب‌ها، خون ما رو می‌خوره
‫و الان توی این کشتیه
‫که یعنی هرگز از این کشتی پیاده نمیشیم
‫اون زن
‫بنظر بی‌آزار میاد، ولی...
‫از وقتی اومده توی کشتی، برام سوال شده...
‫که شاید اگر می‌انداختیمش توی دریا ‫برامون بهتر بود
‫ولی بعد به دخترم فکر می‌کنم
‫تقریباً همسن اونه و...
‫باهوش و خوشگله
‫اولگارن؟
‫چی شده؟ صدای تقه‌هات رو شنیدم
‫تقه‌های من؟
‫تو رو خدا، نه!
‫تو رو خدا، نه
‫بکشین، حروم‌زاده‌ها!
‫بکشین!
‫آبرامز!
‫لارسن کدوم گوریه؟
‫- لارسن! ‫- لارسن!
‫- اولگارن! ‫- لارسن!
‫لارسن!
‫- لارسن! ‫- لارسن!
‫لارسن!
‫همینطوری
‫اولگارن، لارسن کجاست؟
‫اولگارن
‫هی
‫بیدار شد
‫نگهش دارین!
‫بچه‌ها!
‫بیست‌و‌چهارم جولای
‫ظاهراً نوعی فلاکت ‫بر سر کشتی نازل شده
‫با یک نفر کمتر ‫وارد خلیج بیسکی شدیم
‫و آب‌و‌هوای متلاطمی درپیش داریم
‫و دیشب، یک نفر دیگه رو از دست دادیم
‫و یک نفر هم زخمی شد
‫یک زخم عجیب
‫افراد همه از ترس وحشت کردن
‫هجده روزه که در دریاییم
‫نزدیک‌ترین بندر، انگلستانه
‫باید به خدا اعتماد کنیم و به پیش بریم
‫مثل یخ سرده
‫صدا میده و تکون می‌خوره ‫ولی چشم‌های باز نمیشه
‫انگار نمی‌تونه از یک رویا بیدار بشه
‫ولی چه اتفاقی برای گردنش افتاده؟
‫و توی طناب‌ها چیکار می‌کرد؟
‫ممکنه هرگونه اتفاقی بوده باشه
‫شاید یه طنابی دور گردنش پیچیده
‫نه، نه، نه، نه
‫این شبیه گازه
‫شبیه همون گازهاییه ‫که روی حیوانات دیدم
‫همون گازی که بدن دختری ‫که توی اتاق ابزارهاست رو تکه‌پاره کرده
‫فکر می‌کنی کار یه اهریمنه؟
‫همونطور که خودش میگه؟
‫اینطور...
‫فکر نمی‌کنم
‫- خوبه ‫- ولی گاز یه چیزی هست
‫و همچین چیزی واقعیه و توی کشتیه
‫چه تصمیم بگیریم باور کنیم چه نکنیم
‫از الان به بعد
‫می‌خوام شیفت‌ها دو نفره باشن، و مسلح
‫بدون استثناء
‫کشتی رو بگردین، آقای ووچک
‫نه فقط انبار رو
‫همه‌جا رو
‫خیلی‌خب، توبی
‫وظیفه‌ی خیلی مهمی داری
‫کیفیت یه ناخدا...
‫فقط به اندازه‌ی کیفیت ‫دوربین تک چشمی‌شه...
‫می‌تونم بهت اعتماد کنم ‫که برام برقش بندازی؟
‫اگر نمی‌تونی...
‫نه
‫منظورم اینه که، نه، قربان
‫می‌تونم، قول میدم
‫آفرین پسر خوب
‫به‌زودی برمی‌گردم
‫توبی، در رو قفل کن
‫از این وضع خوشم نمیاد
‫آفتاب داره غروب می‌کنه ‫و اون سروکله‌ش پیدا میشه
‫کی اونجاست؟
‫آقای اولگارن، بیدار شدی
‫آقای...؟
‫آقای اولگارن؟
‫آقای اولگارن
‫میشه لطفاً بری؟
‫تو رو خدا
‫اینم تمام دکل‌ها
‫هیچ فکر بکر دیگه‌ای نداری، آقای کلمنز؟
‫اینو می‌شنوین؟
‫چیو؟
‫اوه، خدا
‫کمک!
‫توبی!
‫اولگارن؟
‫کمک!
‫توبی
‫توبی؟
‫- توبی ‫- درو باز کن
‫توبی، درو باز کن
‫توبی؟
‫درو باز کن!
‫درو باز کن
‫توبی؟
‫در رو... توبی! توبی!
‫توبی!
‫- توبی! ‫- توبی!
‫دستم به قفل نمی‌رسه
‫توبی!
‫برید کنار!
‫توبی!
‫توبی؟
‫توبی
‫اوه، خدایا
‫حالت خوب میشه، پسرم
‫همه‌چی درست میشه
‫آقای کلمنز مراقبمونه
‫اول آگوست
‫باید از تنگه‌ی دوور گذشته باشیم
‫هنوز پنج روز تا لندن مونده
‫بنظر میاد خدا ما رو رها کرده
‫و داریم به آرامی ‫به سمت سرنوشتی وحشتناک میریم
‫خدا کمکمون کنه
‫دیوونه‌ست
‫انگار که تسخیر شده
‫- توسط اون هیولا تسخیر شده؟ ‫- اوه، نه، نه
‫حداقل نه اونجوری که منظورته
‫مثل یجور سمه یا...
‫یجور عفونت
‫عفونت؟
‫تابحال مثلشو ندیدم
‫می‌تونم حسش کنم
‫اولگارن؟
‫صدامو می‌شنوی؟
‫می‌تونم همه‌چیو بشنوم
‫صدای دریا
‫صدای باد
‫صدای خونی که در رگ‌هاتون جاریه
‫می‌سوزه
‫می‌سوزه؟ ‫شاید آب لازم داره
‫می‌سوزه
‫اولگارن؟
‫می‌سوزه
‫می‌سوزه!
‫اوه، محض رضای خدا
‫میشه یه نفر یه چیزی بگه؟
‫چه بلایی سرش اومد؟
‫بهتون هشدار دادم
‫به همه‌تون هشدار دادم، ندادم؟
‫مجازاتیه که برای گناهانمون سرمون اومده
‫پترافسکی، یه خلافکار
‫اولگارن، یه کولی کافر
‫یه فاحشه‌باز، یه فاسق
‫و از خود عمورا...
‫اوه، میشه خفه‌خون بگیری ‫احمق نفهم؟
‫آبرامز، شیفت صبح با تو
‫و جوزف، وقتی شیفتش تموم شد تو برو...
‫اون بچه نفر بعدیه ‫که از بستر مرگ بلند میشه
‫خون سیاه اهریمن ‫فساد رو در رگ‌هاش جاری کرده
‫خشم خدا بر سر ‫این کشتی نازل شده، مثل یونس...
‫خفه‌خون بگیر!
‫برو حواست به آذوقه‌ها باشه
‫هرچیزی که توی اولگارن بوده...
‫میشه فرض کرد که الان توی اون پسره
‫تمام علائم مشابه رو داره
‫ولی انتقال خونت دختره رو نجات داد
‫توبی رو نمیشه
‫کوچیک‌تره. ضعیف‌تره
‫زخم بدتر بود
‫و خونی که از دست داده بیشتره
‫خب...
‫نمی‌دونم، بنظرم...
‫بنظرم بهتره کم‌کم ‫در مورد این صحبت کنیم...
‫بیا
‫وقتی می‌کشیش توی چشماش نگاه کن
‫منظورم این نبود
‫مطمئناً اینجا قایم شده ‫اگر بتونیم پیداش کنیم
‫بنظرم بتونیم یه راهی ‫ برای نجات دادنش پیدا کنیم...
‫مطمئنی اونی که ‫به نجاتش فکر می‌کنی، پسره‌ست؟
‫برو توی تختت
‫اینجوری دیگه کسی نمی‌مونه که نگهبانی بده
‫آنا
‫می‌خوای جعبه‌ها رو باز کنی، مگه نه؟
‫آره
‫برگرد توی اتاق و در رو ببند
‫همه‌مون توی یک کشتی گیر افتادیم، آقای کلمنز
‫یادت رفته بخاطر ‫اینکه منو نجات دادی
‫نیاز داره تغذیه کنه؟
‫منم همراهت میام
‫این موجود بیشتر خدمه رو کشته
‫پس تصور کن اگر اجازه بدیم
‫به لندن برسه، چیکار می‌کنه
‫بیا بریم
‫اگر شیطانت رو پیدا کردیم
‫با گلوله کشته میشه؟
‫نسل‌هاست که روستای من رو کنترل کرده
‫فکر می‌کنی من بلدم چطوری بکشمش؟
‫هیچوقت از اسلحه خوشم نمیومد
‫می‌خوام اینو...
‫بذار ببینم. ششم جولای
‫بار محرمانه به مقصد
‫صومعه‌ی کارفکس در لندن
‫ننوشته صاحبش کیه
‫به یونس گفت، و خداوند از جانش گذشت
‫ خداوند از جانش گذشت
‫"به دلیل مصیبتم به درگاه خدا دعا کردم"
‫"و او مرا پاسخ داد"
‫"از درون شئول، ضجه زدم"
‫"و تو صدای من را شنیدی"
‫"چرا که مرا به اعماق افکندی"
‫"به درون دریاها"
‫- چرا لندن؟ ‫- چون توی کشور من
‫کسی نمونده که ازش تغذیه کنه
‫بیا با این یکی شروع کنیم
‫خاک
‫هیچی جز خاک نیست
‫هیچی
‫این یکی بنظر متفاوت میاد
‫ببین
‫محل خوابیدن اهریمن رو پیدا کردیم
‫"ضجه زدم"
‫"و تو صدای مرا شنیدی"
‫اوه، خداوندا...
‫اوه، خداوندا
‫اوه، خداوندا!
‫هی! قایق نجات سمت راست کشتی نیست!
‫آبرامز، می‌بینیش؟
‫نه. اینچا هیچی نیست
‫هیچی
‫نه
‫قربان، گمونم نشنیدین؟
‫ناخدای خوبی می‌شدی، آقای ووچک
‫اگر به لندن رسیده بودیم
‫آقای ووچک
‫توبی چطوره؟ براش یکم...
‫توی این کشتی لعنتی چه خبره؟
‫ناخدا الیوت
‫ما...
‫ما جسد توبی رو توی پارچه پیچیدیم، قربان
‫ما خدمه‌ی محکوم به فنایی هستیم، آقای کلمنز
‫روی یک کشتی محکوم به فنا
‫دیگه مسیرمون رو مشخص نمی‌کنیم
‫اهریمن زیر پامون مشخص می‌کنه
‫و همه‌مون می‌دونیم ‫که قصد داره ما رو کجا بفرسته
‫به جهنم، آقای کلمنز
‫همه‌مون، تک به تک
‫ناخدا؟
‫خدای مهربان...
‫این پسر نازنین را به نزد خود ببر
‫باشد که دیگر هرگز احساس گرسنگی نکند...
‫هرگز احساس سرما نکند...
‫هرگز احساس ترس نکند
‫این دنیا بی‌رحم و بی‌محبت است
‫باشد که خانه‌ی بعدی توبی، رئوف‌تر باشد
‫آمین
‫صبر کنین
‫دیدم حرکت کرد. زنده‌ست
‫ناخدا الیوت، این پسر نفس نمی‌کشه
‫ضربان قلبی نداره. مرده
‫ناخدا، بهتره بشینی
‫بهتون گفتم، زنده‌ست ‫تکون خورد
‫ناخدا الیوت، خواهش می‌کنم
‫نه!
‫آقای ووچک، میشه... میشه باهات صحبت کنم؟
‫یه نقشه داریم. اگر بتونیم...
‫اون چیزایی که من دیدم رو دیدی ‫و هنوزم می‌خوای نقشه بریزی
‫اینجا کمبریج نیست، ستاره‌شناس
‫نمی‌تونی با فکر کردن ‫از این قضیه جون سالم به‌در ببری
‫من یکی از اولین دکترهای سیاه‌پوستی بودم
‫که با مدرک پزشکی ‫از کمبریج فارغ‌التحصیل شدن
‫اینو بهت گفته بودم؟
‫خب، خوش به حالت...
‫به بهترین بیمارستان‌های کشور ‫درخواست کار دادم
‫سریعاً بهم می‌گفتن ‫که هیچ جای خالی ندارن
‫با چنگ و دندان جنگیدم
‫تا مدرکم رو بگیرم
‫ولی هیچکس اجازه نمی‌داد طبابت کنم
‫بالاخره، یک موقعیت بهم پیشنهاد شد
‫پزشک سلطنتی ‫ برای شاه کارول اول از رومانی
‫اسم من، یجورایی به گوششون رسیده بود
‫ولی بعداً معلوم شد ‫که رنگ پوستم به گوششون نرسیده بود
‫ناخدا الیوت قبلاً موقع شام ازم پرسید
‫که بیشتر از همه چی می‌خوام
‫بهش گفتم می‌خوام ‫دنیا با عقل جور دربیاد
‫احتیاج دارم این دنیا ‫با عقل جور دربیاد، آقای ووچک
‫این هیولا...
‫و این خط این نشون ‫این موجود هیولاست...
‫در اعماق وجودم ‫نیاز دارم اونم با عقلم جور دربیاد
‫باید بفهمم چرا اینطوریه
‫و باید بفهمم چرا این‌کارا رو می‌کنه
‫و بعد به این هیولا یادآوری می‌کنم
‫که مثل دنیا، اونم هیچ قدرتی روی من نداره
‫و بعدش چی؟
‫و بعدش می‌خوام اون لعنتی رو بکشم
‫اگر این کابین رو تخته کنیم
‫با این باد یک روز با لندن فاصله داریم
‫با این تعداد خدمه ‫نمی‌تونیم بادبان‌های بیشتری رو باز کنیم
‫می‌خوای همینطوری بشینیم ‫به تاریکی خیره بشیم
‫و آماده باشیم بیاد ما رو بخوره؟
‫اون شب از تفنگ‌هامون فرار کرد
‫خطر یه حمله‌ی مستقیم رو ‫به جون نمی‌خره
‫- فرار کرد؟ ‫- اینطوری...
‫فرار نکرد
‫داشت جیره‌بندی می‌کرد
‫جیره‌بندی؟
‫شبی یک نفر
‫وقتی به آب‌های آزاد رسیدیم
‫و دیگه نمی‌تونستیم توی بندری توقف کنیم
‫زیر عرشه قایم شده بود
‫و تا اون زمان از آنا تغذیه می‌کرد
‫ولی حالا دقیقاً توی همون شرایطی ‫گیر افتادیم که می‌خواست، مگه نه؟
‫همونطور که گفت ‫فقط یک روز تا لندن فاصله داریم
‫دیگه به ما نیازی نداره
‫پس باید قبل از رسیدن به ساحل بکشیمش
‫بکشیمش؟
‫حتی نمی‌تونیم پیداش کنیم
‫نه، نمی‌تونیم
‫برای همین باید تله بذاریم
‫باید کشتی رو غرق کنیم
‫درحالی‌که اون توی کشتیه
‫دمیتر رو غرق کنیم؟
‫دیوونه شدی؟
‫حق با اونه
‫یه تله می‌ذاریم و روی کشتی ‫درحال غرق شدن ولش می‌کنیم
‫بعد می‌تونیم با یکی از ‫قایق‌های نجات فرار کنیم
‫اگر مسیر درست باشه ‫باید بتونیم به ساحل برسیم
‫اینجا خونه‌ی منه
‫و بخاطر این موجود آشغال ‫تکه‌پاره‌ش نمی‌کنم!
‫منم روی یک کشتی بزرگ شدم، آقای ووچک
‫یه کشتی مثل همین
‫پدرم تمام عمرش افسر عرشه بود
‫همیشه بهم می‌گفت...
‫کشتی، بخش زنده‌ش
‫افرادیه که توش هستن
‫خدمه
‫داستان‌ها
‫بقیه‌ش همه چوب و میخه
‫نه!
‫اینجا خونه‌ی منه
‫مال خودمه
‫من باید این‌کارو بکنم
‫انبار رو تخته می‌کنیم
‫تا فقط یک راه ‫برای اومدن روی عرشه داشته باشه
‫وقتی شب شد ‫آنا سکان رو دست می‌گیره
‫وقتی اومد سراغش
‫از محل دیدبانی می‌تونیم ‫مستقیم بهش شلیک کنیم
‫کشتی رو غرق می‌کنیم
‫و هیولای زخمی رو توی دریا دفن می‌کنیم
‫بیست و یکم جولای
‫چهارم آگوست
‫جرات نمی‌کرد... ‫باید توبی رو برسونی خونه
‫1830
‫ناخدا
‫نه، مردم باید بدونن
‫دفتر ثبت روزانه ‫باید همه‌چیز ثبت بشه
‫دمیتر از دست رفته، قربان
‫می‌خوایم کشتی رو رها کنیم
‫کشتی رو رها کنیم؟
‫بله، قربان
‫همین الان آقای ووچک زیر عرشه ‫داره مقدماتش رو فراهم می‌کنه
‫کشتی درحال غرق شدن رو
‫به عنوان هدیه‌ی خداحافظی ‫ برای اون هیولا می‌ذاریم
‫میاد سراغم
‫توی ذهنم، زمزمه می‌کنه
‫می‌تونه توبی رو برگردونه
‫خودش اونو ازم گرفت ‫خودشم می‌تونه برش گردونه
‫ناخدا، سرعقل بیا
‫می‌دونی که همچین چیزی امکان نداره
‫توبی...
‫توبی
‫فقط باید دمیتر رو به خشکی برسونم
‫متاسفم، آقای کلمنز
‫- نه! ‫- ناخدا!
‫توام مثل من دیدیش
‫در اعماق وجودت می‌دونی ‫که کل ماجرا این نیست
‫گاهی، وقتی خواب می‌بینم...
‫یادم میاد کی بودم
‫قبل از اینکه اون بیاد
‫ولی اکثر اوقات، به جعبه‌ای
‫که منو توش نگه می‌داشت فکر می‌کنم
‫اینکه چطور هردفعه که میومد سراغم ‫و گوشت تنم رو پاره می‌کرد
‫و هرچقدر می‌خواست خون می‌خورد
‫کثافتش وارد زخم تازه می‌شد
‫وجودم رو پر می‌کرد
‫نمی‌تونین دمیتر رو غرق کنین
‫صورت توبی رو تصور کن
‫لبخندش، خنده‌ش
‫و به این فکر کن ‫که اون کثافتش وجود اونم پر کرده
‫چون اهریمن کارش همینه
‫چیزی که پاکه و چیزی که
‫دوست داری رو می‌گیره، و...
‫ازش استفاده می‌کنه، تغییرش میده
‫و از درون فاسدش می‌کنه
‫اجازه نده این‌کارو ‫با خاطرات پسرت بکنه
‫من...
‫من کشتی رو به وسط دریا می‌برم...
‫و وقتی بالاخره غرق شد
‫هیولا دیگه هرگز نمی‌تونه
‫به خونه‌ای که می‌شناختم برسه
‫خونه‌ای که توبی می‌شناخت
‫ناخدا
‫نیازی نیست توی دمیتر بمونی
‫کجا می‌تونم برم، آقای کلمنز؟
‫بنظرت جواب میده؟
‫باید جواب بده
‫اوناهاش
‫سواحل انگلستان
‫و ظاهراً یک طوفان در راهه
‫حواست به عرشه باشه
‫هیچ کوفتی نمی‌بینم
‫ساکت
‫نیازی نیست اینجا باشی
‫می‌تونی زیر عرشه ‫پیش ناخدا الیوت بمونی
‫در امن و امان
‫به هم متصل هستیم ‫من و اهریمن
‫اونقدر باهوش هستی ‫که متوجه شده باشی
‫می‌تونم تشخیصش بدم
‫یجورایی حسش کنم
‫اونم منو حس می‌کنه
‫میاد سراغم
‫و وقتی تمرکزش روی من بود ‫می‌دونی باید چیکار کنی
‫کدوم گوریه؟
‫چیه؟
‫متوجه شده، آقای کلمنز
‫خدای من، بال داره
‫داره میاد!
‫تو رو خدا، ووچک! ‫ووچک، کمکم کن!
‫محض رضای خدا، طناب رو ببر!
‫ووچک!
‫داریم میایم!
‫نه! قایق‌ نجات رو آماده کنین!
‫برو!
‫باید عجله کنیم! ‫نزدیک ساحلیم!
‫به ووچک احتیاج داریم! ‫و به ناخدا!
‫من پیداشون می‌کنم
‫اگر لازم بود طناب‌ها رو ببر ‫فقط آزادش کن
‫منو ببخش
‫ووچک!
‫کجایی؟
‫ووچک
‫آنا
‫ناخدا
‫ناخدا!
‫داره میاد
‫داره میاد!
‫آنا!
‫ناخدا!
‫اوه، خدای من
‫از تو بیزاری می‌جویم، اهریمن!
‫از تو بیزاری می‌جویم...
‫ناخدا
‫آقای کلمنز
‫بهشون بگو، باشه؟
‫بهشون بگه که من به باورم...
‫پایبند موندم
‫چشم، ناخدا. قول میدم
‫می‌خوای باور کنن که خدایی!
‫جفتمون می‌دونیم که نیستی!
‫مثل همه‌ی ماها خونریزی می‌کنی!
‫توی خاک می‌خوابی!
‫تغذیه می‌کنی!
‫مهم‌تر از همه، تغذیه می‌کنی!
‫می‌خوای که ما... ازت بترسیم!
‫ولی در اعماق وجودت، این تویی که می‌ترسی!
‫می‌ترسی که بعد از مرگ چی در انتظارته
‫مثل تمام موجودات زنده‌ی دیگه!
‫توی ذهنمی
‫توی خونمی
‫من رو جهنمی کردی
‫حروم‌زاده!
‫آنا!
‫آنا، برو توی قایق
‫من ازت...
‫نمی‌ترسم
‫به زودی می‌ترسی
‫بمیر، اهریمن!
‫خدای من
‫- چی شده؟ ‫- برو بازرس رو بیار
‫بگو یه کشتی داره سعی می‌کنه ‫از موج‌ها بگذره
‫ساحل...
‫خیلی نزدیکه
‫نزدیکه
‫آقای کلمنز
‫نه
‫چندین روزه اینو می‌دونستم
‫متاسفم
‫یه انتقال خون دیگه...
‫فقط باعث عقب افتادن ‫اتفاقی اجتناب ناپذیر میشه
‫جفتمون اینو می‌دونیم
‫ولی می‌تونم... می‌تونم...
‫- اگر بتونم... ‫- نه
‫نمی‌خوام تبدیل به...
‫تمام عمرم...
‫مردمم...
‫اهریمن
‫اونا به‌جای من انتخاب کردن
‫من اینو انتخاب می‌کنم
‫نه هیچکس دیگه
‫تو منو نجات دادی
‫و توام منو
Aren Zohrabi :هماهنگی زیرنویس از
‫تمام جزئیات کشتی متروکه‌ی ویتبی
‫هیچ بازمانده‌ای نداشته
‫شما چطور، قربان؟
‫روزنامه‌ی "دیلی‌گراف" می‌خواین؟
‫روزنامه‌تون رو اینجا بخرین ‫فقط دو پنی
‫تمام جزئیات کشتی متروکه‌ی ویتبی
‫هیچ بازمانده‌ای نداشته
‫به لندن رسیدم
‫اون موجود جایی در شهر ‫برای خون شکار می‌کنه
‫ولی می‌دونم که در طی روز کجا می‌خوابه
‫صومعه‌ی کارفکس؟
‫تو صاحب جدیدشی؟
‫نه، خانم. فقط دارم دنبال صاحبش می‌گردم
‫اوه، خب، با کالسکه ‫دو ساعتی طول می‌کشه
‫تا به صومعه برسی
‫توی دشت هوا تاریک میشه
‫اگر جای تو بودم ‫تا صبح صبر می‌کردم
‫می‌دونی چیه، خانم ‫منم داشتم به همین فکر می‌کردم
‫بالاخره تاریکی حقیقی رو به چشم دیدم
‫که در اعماق این دنیا پرسه می‌زنه
‫اهریمنی که نه علم و ‫نه منطق نمی‌تونن توضیحش بدن
‫ولی زیباییش رو هم به چشم دیدم
‫و کسانی که حاضرن ‫برای محافظت ازش، از همه‌چیز دست بکشن
‫بنابراین، این موجود پلید رو دنبال می‌کنم
‫و به کسانی که جونشون رو ‫ در این راه دادن قسم می‌خورم
‫که این آفت رو نابود می‌کنم
‫و اون رو به جهنم پس می‌فرستم
‫..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: telegram: @bollbolljan ::. .:: instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.