..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏ .:: www.bolboljan.net ::.
این یعنی اینکه من و خونواده‌م هیچوقت از اقیانوس دور نبودیم
اگه زیرش نبودیم، روش بودیم
‫عملاً روی قایق‌مون ‫یعنی «هوم ابراد» زندگی می‌کردیم
‫به زور جا می‌شدیم؛ ‫مامان، بابا و ما چهارتا بچه
اما ما خوشحال بودیم چون با هم بودیم
‫شب‌ها مامان برامون قصه‌هایی ‫در مورد یه مرد ستاره‌ای توی آسمون می‌گفت،
‫بعدش موج‌ها تکون تکون‌ـمون می‌دادن ‫تا خواب‌مون ببره.
اولین باری که خودم قایق‌رانی کردم رو هیچوقت فراموش نمیکنم
هیجانه زمانی که بادبانم رو باد گرفت
‫دریا برام خیلی جذاب و جادویی شده بود.
‫من ناخدا بودم و کل دنیا روبروم بود
‫و برای کشف‌شدن انتظار می‌کشید.
‫می‌شنیدم که اقیانوس اسمم رو صدا می‌کنه.
‫وقتی ۱۲ سالَم شد، ‫تمام فکر و ذکرم همین چیزا بود.
‫چهار سال در مورد اقیانوس و امواج مطالعه کردم
‫و هر چی می‌تونستم راجع‌به ‫دریانوردی با قایق‌ها یاد بگیرم، یاد گرفتم.
‫سه تا شغل پاره‌وقت داشتم ‫و پولم رو پس‌انداز می‌کردم
‫چون آرزو داشتم که یه روز... ‫با قایق، دورتادورِ دنیا رو بگردم
‫جس، دور تمرینی چطور پیش میره؟
‫کشتیِ باری بهم برخورد کرد.
‫یهویی پیداش شد.
‫آب داره میاد توی قایق؟
‫نه. نه، این‌طور به نظر نمیاد، ‫ولی دکلِ بادبانم شکست.
‫چرا آلارم به صدا در نیومد؟
‫خیلی‌خب، مختصاتت رو بهم بگو.
‫توی ۲۶ درجه، ۲۵ درجه...
‫جس، نفس عمیق بکش.
‫تمرکز کن.
‫وای خدا، چی شده؟
‫حالش خوبه.
‫به یه کشتی باری برخورد کرده.
‫یه کشتی باری بهش زده؟
‫چه باحال.
‫باحال نیست، تام.
‫مشکلی براش پیش نمیاد؟
‫- مطمئنم چیزیش نمیشه. برگرد بخواب. ‫- به همین خیال باش.
‫جس، آسیب دیدی؟
‫نه مامان، حالم خوبه.
‫واقعاً. قسم می‌خورم.
‫مگه قرار نبود دیگه تصادف نکنی؟
دست خودم نبود
‫میشه با جس صحبت کنم؟ ‫می‌خوام با جس صحبت کنم.
‫- میشه منم باهاش صحبت کنم؟ ‫- منم باهاش صحبت نکردم.
‫- جس، کشتی دزدان دریایی بود؟ ‫- داره مختصاتش رو اشتباه میده.
‫باشه، بی‌خیال. دیگه بسه.
‫- زنگ می‌زنم گارد ساحلی. ‫- نزن.
‫خبرنگارها می‌ریزن لب بندر.
‫اونا منتظرن که اون موفق نشه. ‫نباید وقتی برمی‌گرده داغون شده باشه.
‫- می‌دونیم که قایقش هنوز کار می‌کنه یا نه؟ ‫- خودش میگه کار می‌کنه.
‫ - خب، تا وقتی یه دختر شونزده ساله... ‫ - جس باید بفهمه که می‌تونه تنهایی این کار رو بکنه
‫فقط ۳۰ کیلومتر از ساحل فاصله داره.
‫حالا فرض کنید این کار رو...
‫وقتی ۳۰۰۰ کیلومتر ‫از نزدیک‌ترین بندر فاصله داره بخواد بکنه.
تو اسکله منتظرتونیم ‫احتمالاً روزهاش اون‌قدرها هم بد نباشه.
‫ممنون، اِم.
‫جس!
‫خیلی‌خب، وقتی گفتم چرخش مسیر،
‫بادبان رو به سمت مخالف می‌چرخونیم.
‫آماده‌ای برنده بشیم؟
‫خیلی‌خب، بچه‌ها، بیاید شروع کنیم.
‫هِی! جس، چی شده؟
‫- آماده نیستم. ‫- نیستی؟
‫- عزیز دلم. ‫- نمی‌خوای بری، بچه‌جون؟
‫فکر کنم هنوز باید روی حفظ تعادل‌مون ‫روی آب کار کنیم.
‫- منطقیه. ‫ شنیدم احتمال پیروزی‌ات خیلی بالاست-
‫آره. شاید.
‫بیا دیگه، جس.
‫تا وقتی امتحان نکنی، ‫نمی‌فهمی روی آب چه خبره.
‫نه، نه، خیلی دور نشید.
‫صبر کن، اِمیلی، صبر کن.
بجنب جس
بیا اینجا
آفرین
‫تنها دور تمرینیِ جسیکا واتسون ‫مختصر شد و به منتقدینش ثابت کرد...
‫آترتون! آهای، آترتون.
‫چطوریه که اون اجازه داره بره اونجا؟
‫- آترتون. ‫- سلام بِن.
‫نمی‌دونم شماها اینجا چی‌کار می‌کنید.
‫خب، به گمونم اومدیم اینجا چون...
‫اون قایق، برای فرستادنِ یه بچه وسط دریا ‫به طرز شوکه‌کننده‌ای کوچیکه.
‫- خیلی هم شل و ول‌ـه. ‫- باهاش بحث نکن.
‫لاشخورها!
‫پس بهشون بی‌محلی کن.
‫چرا به لاشخورها بی‌محلی می‌کنیم؟
‫خیلی کم پیش میاد که یه نفر ‫با سن و سال خواهرت
‫دست به همچین کاری بزنه.
‫اتفاق بزرگیه. ‫مردم یه سری سؤالات دارن، همین.
‫ضمناً باعث میشه هدف‌شون بشه.
‫اگه موفق بشه، یه قهرمانه. ‫اگه موفق نشه، خب، فروشِ خبر فاجعه هم بالاست.
‫این بچه ۱۰ سالشه!
‫دنبال نقطه‌ضعف می‌گردن. ‫نذار باهات جور متفاوتی برخورد کنن
‫تو یه ناخدایی. فهمیدی؟
‫خیلی‌خب، من بن برایانت هستم، ‫مشاور جسیکا.
‫جس.
‫من جسیکا واتسون هستم.
‫و قصد دارم جَوون‌ترین شخصی باشم
‫که با قایق، بدون وقفه و بدون کمکی ‫دورتادورِ دنیا رو سفر کنم.
‫جسیکا، دیشب چه اتفاقی افتاد؟
‫- تصادف شد ‫- تقصیر تو بود؟
‫یه کشتی باری از مسیرش منحرف شده بود.
‫جسیکا، این شب اولِ تنها دور تمرینی‌ات بود.
‫اگه نمی‌تونی بین دوتا بندر جابه‌جا بشی ‫چطور می‌خوای دور دنیا بگردی؟
‫نیومدیم که صحبت‌های تو رو بشنویم. ‫ممنون، بن.
‫اعتقاد دارم که می‌تونم.
‫در جریانی که قراره چه چیزایی رو تجربه کنی؟
‫الان بحث آب‌های آزاد مطرحه، ‫موج‌هایی که به اندازۀ آپارتمان‌ها ارتفاع دارن،
‫بادهایی با سرعت ۱۳۰ کیلومتر بر ساعت.
‫این کار برای دریانوردی، ‫حکم فتحِ کوه اورست رو داره.
‫خب، آره، این مسیر چالش‌برانگیزه
‫ولی من نصف عمرم قایقرانی می‌کردم ‫پس می‌دونم...
‫نصف عمرت یعنی دو سال؟
‫۱۰ هزار مایلِ دریایی رو طی کردم ‫واجد شرایطم.
‫و ما آماده‌ایم.
‫چطور می‌تونه برای کشتی باری‌ای آماده باشه ‫که رادارش رو نادیده می‌گیره؟
‫حالا چرا آلارم‌های مجاورتت ‫قبل از برخورد بهت هشدار ندادن؟
‫یادم رفت روشن‌شون کنم.
‫آقا و خانم واتسون، ‫مطمئناً با شنیدن این مطلب، دو دل شدین.
‫یه اشتباه کرده. ‫اشتباهیه که مطمئنم دیگه نمی‌کنه.
‫پس فکر نمی‌کنید شونزده سال، سن کمیه؟
‫ما کی باشیم که از آرزوهاش محرومش کنیم؟
‫خیلی زحمت کشیده و در تمام مراحل ‫ثابت کرده می‌تونه این کار رو بکنه.
‫حالا دوباره چه روزی عازم میشی؟
‫خب، به گمونم باید اواسط اکتبر راه بیفتیم.
‫یعنی دو هفتۀ دیگه؟ ‫خیلی خوش‌بینی، نه؟
‫خب، آخرین فرصت قبل از اینه که ‫اقیانوس جنوبی پر از کوه یخ بشه.
‫جسیکا! خب، درخواست مقامات مسئول ‫برای لغو کردنِ این برنامه چی میشه؟
‫بن، تو فرد مناسبی ‫برای آوردنِ این دختر به خونه‌ای؟
‫یه کم تجربه دارم.
‫ولی به عنوان ناخدا توی کاپ میلنیوم، ‫یکی از اعضای تیمت رو از دست دادی.
‫شخصی به نام «مت ترنر».
‫آهای! کافیه.
‫- خب، بذار حرفم تموم بشه... ‫- نه. دیگه حرفی نداریم.
‫چهار سال زحمت و تلاش ‫به اینجا ختم شد.
‫بن، رادار رو نگاه کردم ‫ولی اون کشتی‌ رو ندیدم.
‫فقط یه چُرت کوچولو زدم. ‫واسه همین فکر نمی‌کردم...
‫نه، فکر نکردی. ‫بی‌مسئولیتی کردی، جس.
‫می‌دونی دائماً مختصاتت رو هم اشتباه میدی؟
‫وسط آب، چیزی که مهمه وضعیت روانی‌ـته.
‫اگه خوانش‌پریشی سراغت بیاد، ‫وسط اقیانوس گُم میشی، رفیق.
‫خیلی‌خب، خیلی‌خب، فهمیدیم.
‫به نظرت می‌تونیم درستش کنیم؟
‫یه کم گندِکاری شده ولی...
‫آره، این قایق هنوز یه کم جون داره.
‫ولی آخه با تعمیرات کوچیک درست نمیشه.
‫نه پولی داریم، نه نیروی انسانی‌ای، ‫حتی جایی نداریم که درستش کنیم.
‫آره، ولی اسپانسرهام کمک نمی‌کنن؟
‫بعید می‌دونم بخوان برای بار دوم ‫پول یه دکل جدید رو بدن.
‫می‌تونیم بیشترش رو با خلاقیت درست کنیم.
‫دوباره از این بادبان استفاده کنیم ‫و هر جا که می‌شد رو سر هم کنیم.
‫به هیچ وجه. ‫تا کوچیک‌ترین پیچ‌هاش رو درست تعمیر می‌کنیم.
‫اگه نتونیم پولش رو جور کنیم چی؟
‫- اون‌وقت یه سال دیگه صبر می‌کنی. ‫- بابا!
‫امنیت تو تنها چیزیه که اهمیت داره.
‫اگه کارها حساب‌شده پیش نرن، ‫مشکلی با لغو کردنِ این قضیه ندارم.
‫می‌دونی... ‫شاید بهتر باشه در هر صورت لغوش کنیم. ‫این تلنگر خوبی بود.
‫- نه، یه اتفاق بود... ‫- آهای، کسی الان تصمیمی نمی‌گیره.
‫بیاید اول صبر کنیم ببینیم اسپانسرها چی میگن.
‫مگه نه، جس؟
‫قهرمانان لیگ راگبیِ سال گذشته، ‫یعنی «منلی سی ایگلز»...
‫امسال به دنبال این هستند ‫که از عنوان قهرمانی‌شون دفاع کنند.
‫آخر هفتۀ گذشته تیم «ملبورن استورم» رو ‫با نتیجۀ ۳۴ بر ۶ در هم شکستند.
‫این سومین حضور پیاپیِ تیم «منلی» ‫در فینال مسابقات خواهد بود.
‫یادت نره بعد از مدرسه «نتبال» داری.
‫- نگاهت به من باشه. خب... ‫- آره. حالا شروع.
‫آهان، خیلی خوب بود.
‫فکر نکنم هر چی بیشتر نگاه کنی، ‫چیز جدیدی اونجا پیدا بشه، تام.
‫خیلی خوبه.
‫- الان به خودت سرگیجه میدی. ‫- می‌دونم.
‫- زدمت ‫- آهای! تمومش کن.
‫- برای مصاحبه‌ها بهم پول میدن؟ ‫- به اندازۀ هزینۀ تعمیرات نه.
‫- ماجراجوییِ جسیکا واتسون... ‫- جس، ببین!
‫وقتی شروع شد که خانواده‌اش ‫بار و بندیل‌شون رو بستن و به اون سرِ استرالیا سفر کردند
‫وقتی کتاب دریانوردِ تنها جسی مارتین رو خونده،
‫الهام گرفته تا دورِ زمین رو بگرده.
‫جسیکا دوازده ساله که بود ‫در حالی‌که غیرحضوری درس می‌خوند،
‫تمریناتش رو با دریانورد بدنام، ‫بن برایانت آغاز کرد ‫و به سختی کار کرد ‫تا آرزوش رو دنبال کنه
‫ولی آیا اون آرزو به یه کابوس تبدیل شده؟!
چه پیچش داستانی‌ای
‫گروه‌های طرفدار رفاه کودکان...
‫اقدامِ این دختر مدرسه‌ای رو ‫غیرمسئولانه و خطرناک می‌دونن.
‫نمی‌تونن جلوی خودشون رو بگیرن.
‫یه بچه توانایی اینو نداره ‫که ریسک‌های این عمل رو درک کنه.
‫آدم فکر می‌کنه چیز بهتری ندارن ‫که در موردش صحبت کنن.
‫سؤالی که دهن به دهن می‌چرخه اینه که ‫«آیا جسیکا واتسون زیادی کم‌سن و ساله؟»
‫«پدر و مادرش توی این قضایا چه نقشی دارن؟»
‫آدم براش سؤال میشه ‫که این آرزوی جسیکاست یا اونا.
‫توی شبکه‌های اجتماعی هم هست. ‫اسم‌مون رو گذاشتن: «دزدان دریاییِ دهاتس
‫سخت نگیرید! خیلی خنده‌دار بود.
‫بذار یه کامنت بنویسم.
‫- نه، هانا ‫- نه، هانا، نه.
‫دولت «کوئینزلند» در حال بررسی لایحه‌ای
‫برای ممانعت از دریانوردیِ جسیکا ‫با استناد بر رفاه این بچه‌ست.
نمیتونن این کارو کنن. میتونن؟
‫مشترک مورد نظر در دسترس نمی‌باشد.
‫لطفاً بعداً تماس بگیرید.
‫اون‌قدرها هم بد نشده.
‫نه بابا. ‫نه، فقط همه چی داره از هم می‌پاشه.
‫تعمیرگاه‌های قایق وقت خالی ندارن.
‫از پس هزینۀ کمک یا قطعات جانبی برنمیام،
‫الانم که هیچ‌کدوم از اسپانسرهام جواب نمیدن
‫وقت ندارم!
‫شرط می‌بندم دارن اخبار رو می‌بینن.
‫- همه میگن نمی‌تونم از پس این کار بربیام. ‫- اهمیت نده.
‫خودت فکر می‌کنی می‌تونی. ‫فقط در صورتی‌که بتونم «صورتی» رو به موقع درست کنم.
‫می‌دونم اوضاع طبق نقشه پیش نمی‌ره،
‫و می‌دونم چقدر دلسردکننده‌ست.
‫ولی تازه وقتی اوضاع قاراشمیش میشه ‫شخصیتِ واقعی آدم مشخص میشه.
‫و الان دارم به یه دختر خانمِ قوی ‫ و متعهد و سرسخت نگاه می‌کنم
‫که یه راهی پیدا می‌کنه.
‫یعنی بقیۀ وقتا، این خصوصیات رو ندارم؟
‫نه، بقیۀ وقتا یه کابوس غیرقابل تحملی!
‫آره.
‫تو اگه پافشاری‌ات رو حفظ کنی ‫می‌تونی هر مشکلی رو پشت سر بذاری، جس
‫قبلاً هم دیدم این کار رو کردی.
‫اصلاً نمیشه.
‫بیا یه چیز دیگه رو امتحان کنیم ‫که بیشتر به کارِت میاد.
‫رنگ‌ها کمک می‌کنن تمرکز کنی. ‫دوباره امتحان کن.
‫جسی مارتین،
‫جوان‌ترین شخصی که...
‫تک‌نفره دور دنیا را...
‫دریانوردی کرد.
‫دور کل دنیا؟
‫همچین چیزی ممکنه؟
یه بررسی کامل کردم و هزینه‌ها رو برآورد کردم
و یه دکل جدیدم احتیاج داریم ‫ ‫بعلاوۀ تعمیرات بدنه.
‫به گمونم کلاً یه تأخیر کوچیک باشه.
‫فقط مهمه قبل از نوامبر برم توی اقیانوس.
‫- الو؟ بن، صدامو داری؟ ‫- چیه؟
‫بی‌خیال، بن. دارم جدی میگم. ‫هنوز می‌تونیم انجامش بدیم.
‫- هنوز وقت برای درست‌کردنِ «صورتی» هست... ‫- می‌دونم.
‫میای؟
کجا؟
‫می‌خوام یه چیزی نشونت بدم.
‫- بن، یه قایق دیگه نمی‌خوام. ‫- آره.
‫من و صورتی یه تیم هستیم. ‫صورتی رو می‌شناسم.
‫وقتی عصبانیه می‌فهمم.
‫- وقتی توی دردسر افتاده می‌فهمم. ‫- آره.
‫یه گروه کمکی جمع و جور کردم.
‫وقتی رسانه‌ها بهت هجمه آوردن،
‫خودشون داوطلب شدن که بیان کمک کنن.
‫چرا؟
‫خب، رسانه‌ها با یکی از ماها در افتادن.
‫درسته که تک‌نفره دریانوردی می‌کنی، ‫ولی الان متعلق به یه قبیله‌ای.
‫این‌جوری قبل از اینکه اون لایحۀ کوفتی ‫تصویب بشه، میری روی آب.
‫- خواب نمی‌بینی، جس. پشت سرت رو ببین. ‫- اون اینجاست.
‫سلام.
‫هانا، به چیزی دست نزن. نه!
‫بیا.
‫پارچه؟ ممنون رفیق. 269
‫خیلی‌خب، فقط یه لحظه.
‫درسته، یک، دو، سه، چهار.
‫تام!
‫آهای راجر.
‫راج، رفیق، یه سؤال کوچیک داشتم.
‫سلام، صورتی.
‫خوش برگشتی.
نه - آروم -
‫نمی‌تونن یه روز دست از سرمون بردارن؟
‫‫تقاضا برای جلوگیری از عزیمتِ جسیکا ‫در حال رشد است.
‫حتی پدر او، ساعاتی پیش ‫شک و تردید خود را ابراز کرد.
‫راج! رفیق، نظرت در مورد تصادف جس چیه؟
‫خب، می‌دونی، هر نوجوونی که با وسیلۀ نقلیه‌اش
‫به جایی بزنه، ‫یه مقدار اعتماد به نفس آدم رو می‌گیره، نه؟
‫مگه قرار نبود با رسانه‌ها صحبت نکنیم؟
‫شوخی بود.
‫شوخی‌ای که توی تلویزیون ملی کردی!
‫برداشت اون اشتباه بود. می‌دونی؟
‫- به نظرت از پسِ این کار برنمیام؟ ‫- چی؟
‫نمی‌دونم.
‫راستش رو بخوای فکر می‌کردم ‫یه ماه روی این قضیه متمرکز میشی،
‫و بعد بی‌خیالش میشی.
‫راج، بس کن.
‫ببخشید.
‫با خودت میگی ای‌کاش نمی‌رفتم؟
‫ببین...
گوش کن چی میگم خب؟
‫دلم می‌خواد به تمام آرزوهایی که داری برسی.
‫ولی...
‫تو دختر کوچولوی منی.
باشه؟
‫باشه.
‫جس.
‫تو دیگه شروع نکن.
‫گندش بزنن.
‫می‌دونی که منظور خاصی نداره. ‫فقط ترسیده.
نه
‫شاید حق با خبرنگارها باشه، ‫شاید بهتر باشه بی‌خیال بشم
‫و یواشکی برم توی مهمونی‌ها.
‫بابا قطعاً از این کار هم خوشش نمیاد. ‫باور کن.
‫می‌دونی، درِ دهنِ مردم رو نمیشه بست،
‫و برای کارهات بهت امر و نهی می‌کنن.
‫ولی ببین وقتی دریانوردی می‌کنی ‫چقدر خوشحال میشی،
‫پس برای خودت انجامش بده.
‫خیلی عاقلی!
‫خیلی‌خب، وقت سورپرایز کردنه.
‫- خیلی‌خب. ‫- اوهوم.
‫یه وبلاگ برای سفرت آماده کردم.
‫- چی؟ ‫- نگران نباش. خودم می‌گردونمش
‫اون‌وقت همه می‌تونن صدات رو بشنون،
‫چون به نظرم ارزش شنیده شدن رو داره.
‫گاهی وقتا!
‫ممنون، اِم.
‫شکلات؟
‫خیلی‌خب، دیگه گرم شدم.
‫- شماها آماده‌اید؟ سه، دو، یک. ‫- ضبط می‌کنیم.
‫بالأخره روز موعود رسیده.
‫تا ساعاتی دیگه، بعد از چندین شکست،
‫جسیکا واتسون عازم سفر دریایی تک‌نفره‌اش میشه.
‫منتقدینش رو نادیده می‌گیره ‫و از لایحۀ دولت زودتر اقدام می‌کنه.
‫اوف! همین خوبه. آماده‌اش کن.
‫بفرما. ‫باشه، ممنون عزیزم.
‫برای وقتایی که دلت گرفت.
‫نه، نمی‌تونم «کوبی کوالا» رو قبول کنم. ‫عروسک مورد علاقه‌ـته.
‫آره.
‫واسه همین قرضی می‌دمش.
‫باشه؟
‫باشه، پس قول میدم صحیح و سالم ‫برش گردونم خونه، باشه؟
‫- خیلی‌خب، تند و سریع! ‫- آره.
‫خیلی به خودت زحمت میدی ‫که از مشق‌هات فرار کنی.
خداخافظ تام. خیلی‌خب
‫اون شکلاتی که خواسته بودی رو ‫گذاشتم توی وسایلت.
‫- همه‌ش رو یه دفعه نخور. باشه؟ ‫- ممنون، بابا.
‫ازت می‌خوام روزی دو بار بهم زنگ بزنی ‫و مختصاتت رو بگی.
‫چرا؟
‫چون اگه اشتباه بگی، ‫می‌دونم استرس گرفتی.
‫با خوانش‌پریشی، زاغ‌سیاهم رو چوب می‌زنی؟
‫آره، درسته.
‫اما و اگر نیار. باشه؟
‫مشکلی برات پیش نمیاد.
‫خب...
‫غروب خورشید رو تماشا کن،
‫نقاط مهم مسیرت رو جشن بگیر و... ‫یادت نره زیر بارون برقصی.
‫صحیح و سالم برگرد خونه، باشه؟
‫خیلی‌خب.
‫به نظرت آماده‌ست؟
‫فقط یه راه برای فهمیدنش هست.
‫یه افسون خوش‌شانسی از اولین سفر دریایی‌ـمه.
‫همیشه منو برمی‌گردوند. ‫دیگه مال تو باشه.
‫- بن، نمی‌تونم قبول کنم. ‫- معلومه که می‌تونی.
خب دیگه. دیگه برو
‫- خداحافظ، جس. ‫- خداحافظ!
‫موفق باشی.
‫خداحافظ!
‫چیزیش نمیشه.
‫خیلی‌خب.
‫اوناهاش، داره شروع می‌کنه.
‫۴.۱۳ ۴.۱۳
‫♪ حسش می‌کنی؟ ♪
‫♪ داره برمی‌گرده، می‌تونیم بدزدیمش ♪
‫♪ اگه این خلأ رو پُر کنیم ♪
‫♪ دارم تو رو... ♪
‫♪ از بین پرده‌های آبشار می‌بینم ♪
‫♪ وقتی کنترلم رو از دست دادم ♪
‫♪ تو دستم رو گرفتی ♪
‫♪ ولی دستت رو رد کردم ♪
‫♪ نفهمیدم ♪
‫♪ که منتظرِ... ♪
‫عه! خیلی‌خب، صورتی.
‫♪ پس بگو «جرونیمو» ♪ ‫(یکی از رهبران برجستهٔ سرخپوست در آمریکا بود)
‫♪ بگو «جرونیمو» ♪
‫♪ عشق منو... ♪
‫♪ حس می‌کنی؟ ♪
‫♪ بمبارونم کن ♪
‫♪ عشق منو... ♪
‫♪ حس می‌کنی؟ حس می‌کنی؟ حس می‌کنی؟ ♪
‫♪ بمبارونم کن ♪
‫- اَه، چقدر چِندشی. ‫- دهنم پُره.
‫خیلی‌خب. گوش کنید.
‫بن قبول کرد وقتی داره جس رو ردگیری می‌کنه ‫همینجا کار کنه.
‫پس یه کم بهش فضا بدین. باشه؟
‫فکرش هم نکن!
‫این وسیله‌ها دیگه چی‌ان؟
‫به چیزی دست نمی‌زنی.
‫- پس به صبحونه‌ام دست نزن. ‫- باشه.
‫باشه!
‫خیلی‌خب.
‫جسیکاست؟
‫- من جواب میدم. من جواب میدم. ‫- من، من، من!
‫سلام رفیق.
‫۳۷ درجه، ۳۳ دقیقه به سمت جنوب، ‫[روز سوم، اقیانوس آرام] و ۱۷۰ درجه، ۳۰ دقیقه به سمت شرق. ‫[۶۳۷ کیلومتر دور از خانه]
‫دقیق گفتی.
‫آذوقه‌ها چطوره؟ به اندازۀ کافی داری؟
‫بابا،‌ تازه از اونجا رفتم.
‫- خیلی‌خب. ‫- نه، جولز! ای خدا
‫جس!
‫سلام، مامان.
‫اونجا چه حسی داره؟
‫ارزش انتظار رو داشت.
‫طناب رو پرت کن.
‫از پسش برمیام.
‫پرت کن دیگه.
‫قابل قبول بود؟
‫آره. ممنون، بچه‌جون.
‫همه فکر می‌کنن به اندازۀ کافی ‫بزرگ و قوی نیستم که بتونم کاری بکنم.
‫ولی هستم!
‫مدام تمرین می‌کنم، ‫هر وقت فرصتش گیر بیاد.
‫لازم نیست چیزی رو به من ثابت کنی، رفیق.
‫خب، دخترها مجبورن همین کار رو بکنن.
‫تو «بن برایانت» هستی؟
‫- نه. ‫- چرا، هستی.
‫وقتی داشتی توی قطب جنوب دریانوردی می‌کردی ‫نوکِ انگشت‌کوچیکه‌ات رو از دست دادی
‫از دست ندادمش.
‫- گذاشتمش توی کِشو. ‫- چه باحال.
‫۱۲ بار مسیر سیدنی تا هوبارت رو رفتی ‫و تک‌نفره سه بار دور دنیا رو گشتی.
‫دریانوردیِ تک‌نفره خوبه؟
آره عالیه
‫کسی نیست که باهات حرف بزنه.
‫قصد دارم تجربه کسب کنم ‫تا بتونم با قایق دور دنیا بگردم
‫ولی کسی بهم فرصتی نمیده.
‫که چی؟
خودت فرصت‌سازی کن
‫سلام، من جس هستم.
‫به ولاگِ من خوش اومدید.
‫دریانوردهای قدیمی، دفتر ثبت وقایع داشتند
‫ولی کسی نمی‌تونه شش هفت ماه ‫منو محروم از وسایل الکترونیکی کنه.
‫ولی مطمئنم فقط مامانم داره اینو می‌بینه. ‫سلام مامان!
‫با خودم گفتم هفت ماه آینده، ‫خونه‌ام رو بهتون نشون بدم، حالا...
‫اینجا آشپزخونه‌ـمه ‫که توش آشپزی می‌کنم.
‫و اینجا میز ناوبری‌ایه که باهاش ‫تمام ارتباطات و الکتریسیته رو کنترل می‌کنم.
‫تختخوابم که روش می‌خوابم.
‫مستراح!
‫اینجا هم جاییه که غذاهام رو می‌ذارم.
‫مثلاً...
‫بروکلیِ خشک‌شدۀ منجمد.
‫قشنگ بود، بابا.
‫قراره بی‌وقفه و بدون کمک سفر کنم.
‫پس اگه توی یه بندر نگه دارم، ‫رد صلاحیت میشم.
‫ضمناً باید از تمام خطوط طول جغرافیایی رد بشم ‫و دور چهار دماغه بچرخم
‫تا یه گردش واقعیِ دور دنیا حساب بشه.
‫قراره این کار رو بکنیم: ‫خیلی‌خب، اینجا سیدنی‌ـه.
‫می‌ریم شمال شرقی، بالای خط استوا،
‫بعدش برمی‌گردیم جنوب ‫تا دور «دماغۀ هورن» که نوکِ شیلی‌ـه بگردیم،
‫بعدش اون سرِ اقیانوس اطلس، ‫می‌ریم «دماغه امید نیک» توی آفریقای جنوبی،
‫بعدش از اقیانوس هند رد می‌شیم ‫و به دماغه لیووین در استرالیای غربی می‌رسیم
‫بعدش میایم پایین و دور دماغۀ جنوب شرقی ‫در تاسمانی می‌گردیم.
‫و برمی‌گردیم بالا توی بندر سیدنی.
‫پس خیلی هم زیاد نیست.
‫بیاید.
‫خیلی‌خب، این سکانه ‫که باهاش قایق رو هدایت می‌کنیم،
‫ولی در حال حاضر روی حالت خودکارـه.
‫قایق نجات این زیره، ‫و داخل اینجا لنگر چتری‌ـه.
‫یه جور لنگرِ نرم‌ـه.
‫توی طوفان‌ها سرعت قایق رو پایین نگه می‌داره ‫و تعادلش رو حفظ می‌کنه.
‫این دوشِ منه.
‫هر چند متوجه شدم که بُرِس‌ام رو ‫توی خونه جا گذاشتم.
‫پس باید تا ۲۰۰ روز آینده ‫از این استفاده کنم.
هرچند حیاط خلوت جبرانش میکنه
‫گرسنه‌ـته، کوبی؟
‫- جس. ‫- سلام.
‫آلارم‌های رؤیت کشتی کار می‌کنن.
‫الان یکی‌شون از شمال غربی‌ام رد شد.
‫خوش‌خبر باشی.
‫خب، اون آخرین کشتی‌ای میشه ‫که تا یه مدت می‌بینی.
‫از کجا می‌دونی؟
‫ببین...
‫بذار اون تصادف، برات درس عبرت باشه، خب؟
‫الان دیگه بلدی چطور مدیریتش کنی.
‫- توی سفرهات دلت نمی‌گرفت؟ ‫- بعضی وقتا.
‫- ولی می‌دونم چطور از سرم بیرونش کنم. ‫- چطور؟
‫- آواز بخون. ‫- آواز؟
‫تو... تو آواز می‌خوندی؟
‫ما دریانوردیم. باید آواز بخونیم.
‫سعی کن یه کم بخوابی، باشه؟
‫اینا اضطراب‌های هفتۀ اولن. همین و بس ‫ماهی‌ها دارن صدام می‌کنن.
‫- باید برم. ‫- خیلی‌خب.
‫یالا.
گندش بزنن
‫دختر بومی‌ای که حالا توجه کشور رو ‫به خودش جلب کرده.
‫خانوادۀ جسیکا واتسون با یه اتوبوس دوطبقۀ ‫تک‌منظوره در استرالیا سفر کرد
‫و بعد که جسیکا نُه سالش بود ‫داخل یه قایق زندگی کردن.
‫حالا، هفت سال بعد، ‫جسیکا در آستانۀ گذروندنِ...
‫اولین نقطۀ عطف زندگیشه. ‫اون قصد داره تا جَوون‌ترین شخصی بشه...
‫این شد یه چیز.
‫...که تک‌نفره دورتادورِ دنیا سفر کرده.
‫ممنون، «سوزی». مسلماً خطر اصلی...
‫اقیانوس هند و اقیانوس جنوبی خواهد بود.
‫موارد بسیاری از دریانوردهایی داشتیم ‫که خیلی باتجربه‌تر از جسیکا واتسونِ جوان بودن
‫و بارها و بارها قایق‌شون چپ کرده.
‫لازم نبود اینو بشنوم.
‫- دریانوردهای تک‌رو... ‫- خب.
‫که به دنبال گشتن به دور دنیا هستن ‫چندین ماه...
خیلی‌خب، پس عبور از خط استوا برای خلبان‌ها کار بزرگیه
تو لیاقت دریانوردیه خودت رو ثابت کردی و
باید وارد انجمن برادری دریانوردان بشی
...خیلی‌خب، پس
جنوبی، بیست، پانزده ده، پنج، صفر
ما از نیمکره جنوبی وارد نیمکره شمالی شدیم
خیلی‌خب ...برای مراسم معارفه
خیلی سرحال اومدم
مشروب به سلامتیه پادشاه نپتون
به سلامتیه جس - به سلامتیه جس! به سلامتی -
‫باورم نمیشه از خط استوا رد شده.
‫خیلی خفنه.
‫آسمون قرمز توی شب، دلخوشیِ دریانوردهاست.
‫آسمون قرمز توی روز، هشدار دریاست.
‫پیش‌بینی آب و هوا رو دیدی؟
‫آره، از آسمون مشخصه.
‫آره. جس، موج شدیدی تو راهه. ‫بیا در مورد نقشه‌مون صحبت کنیم.
‫مسیر رو عوض می‌کنم.
‫به نظرم بهتره لنگر چتری رو بندازی.
‫ازش رد شو.
‫از توی طوفان رد بشم؟
‫خب، با سرعت بالایی داره میاد. ‫هیچ‌جوره نمی‌تونی ازش جلو بزنی.
‫ولی این به معنیِ اینم هست که سریع می‌گذره..
خدا رو شکر - صبر کن -
‫توافق کردیم کاری رو بکنیم ‫که از همه بی‌خطرتره.
‫طوفان توی این منطقه عادی نیست، بابا ‫راحت نمیشه در موردش قضاوت کرد.
‫یه نوع لنگره.
‫لنگر چتری ثابت نگهش می‌داره. ‫چیزیش نمیشه.
‫به نظرم بهترین گزینه‌مون همینه، جس.
‫تصمیم نهایی با خودت.
‫خیلی‌خب.
‫بگو.
‫پروتکل‌ها. آره، بیا تحلیل‌شون کنیم.
‫چی بگم. از این وضعیت خوشم نمیاد.
‫مهم نیست چه دیدگاهی به بن داری ‫ولی اون کارش رو بلده.
‫بعلاوۀ اینکه جس هم کاربلده.
‫- خودت روال کار رو بلدی. ‫- آره.
‫یالا، لنگر چتری!
‫یه چیزی رو باید بهتون بگم. ‫می‌خوام تک‌نفره دور دنیا دور بزنم.
‫و جَوون‌ترین شخصی میشم که این کار رو کرده.
‫جس...
‫چی؟
‫جسی مارتین هفده سالش بوده که این کار رو کرده. ‫یه بچۀ عادی بوده. منم همین‌طور.
‫نگران نباشید. یه نقشه دارم.
‫یه مربی پیدا می‌کنم، ‫واجد شرایط میشم.
‫این لیست تمام چیزاییه که لازم دارم ‫و مسیرهای امنی که برای شروع باید برم.
‫یه جا مشغول به کار میشم تا پول در بیارم ‫و اسپانسر پیدا می‌کنم ‫تا هزینه‌های سنگین رو پوشش بدن،
‫و به ازای هر ساعت دریانوردی، ‫بازم یه ساعت مطالعه می‌کنم.
‫ساعت مطالعۀ بالایی میشه!
‫- بلده چطور مخاطب‌هاش رو سرگرم کنه. ‫- آره.
‫خب، پس بهتره شروع کنی ‫کامل روی اون لیست کار کنی.
‫به نظرم هر کاری که ذهنت رو روش ‫متمرکز کنی می‌تونی انجام بدی، عزیزم.
‫جس! خوبی؟
‫- آره. خوبم. ‫- چی شد؟ چرا زنگ نزدی؟
‫خب، بیهوش شدم.
‫ولی حالم خوبه.
‫- چی؟ ‫- بیهوش شدی؟ حالت خوبه؟
‫- به سرت ضربه خورد؟ ‫- چه خفن.
‫- باید یه دکتر معاینه‌ات کنه! ‫- توی وسایلم دکتر ندارم.
‫با توئم، جس، گوش کن. ‫سردرد داری؟
‫گوش‌هات تیر می‌کشن؟ ‫حالت تهوع یا همچین چیزی داری؟
‫بابا، لطفاً بس کن. حالم خوبه.
‫بن اونجاست؟
‫صورتی چطوره؟
‫حالش خوبه.
‫خودتو نبسته بودی، درسته؟
‫- داشتم می‌بستم. ‫- خب، قبلش باید می‌بستی.
‫طبیعت منتظر کسی نمی‌مونه. ‫خودت اینو می‌دونی، جس.
‫طوفان بود.
‫فرقی نمی‌کنه.
‫باید مدیریتش کنی. ‫شانس آوردی که از این قضیه سالم بیرون اومدی.
‫خیلی شدید بود، بن. ‫فکر کردم الان چپ می‌کنیم.
‫آره، آره، آره، آره.
‫بن اومد. بریم.
‫بن! الان خبردار شدیم ‫که جس اولین طوفانش رو پشت سر گذاشت.
‫جراحت یا آسیبی وارد نشده؟
‫جواب هیچ سؤالی رو نمی‌دیم ‫ولی جس یه وبلاگ به این آدرس داره
‫به این میگن روشِ طفره‌رفتن.
‫اون‌قدرها هم سخت نیست، بن.
‫اطلاعات جدیدی داری بهمون بدی؟
‫بن، ببخشید. ببخشید! یه لحظه.
‫اون یه طوفان رو...
‫- صبر کن! صبر کن، بن، ببخشید. ‫- جیمی، اینو بگیر.
‫آلباتروس یکی از تنها موجودات زنده‌ایه
که ‫وسط اقیانوس میشه دید.
‫در طول تاریخ، ‫دریانوردها اونا رو تماشا می‌کردن.
‫فکر کنم یه ماهی گرفتم.
‫خیلی‌خب.
‫بیا اینجا.
‫می‌بینید؟
سلام
‫نوبت منه.
خیلی‌خب تام غذا حاضره
‫- باشه. ‫- بفرما.
‫- بخور. ‫- ممنون.
‫صبح بخیر.
‫بن؟ بفرما.
‫من صبحونه نمی‌خورم.
‫اه، خب نخور، می‌ذارم اینجا، ‫اگه خواستی بخور.
‫می‌خوای یه چی بنویسی؟
‫جس، تو دانشگاه سیدنی قبول شدم!
‫وای خدا! ام، ایول! ‫[روز هفتاد و دوم، اقیانوس آرام، ۱۵۲۹۵.۲۱ کیلومتر تا خانه]
‫مبارک باشه، موفق شدی! ‫[روز هفتاد و دوم، اقیانوس آرام، ۱۵۲۹۵.۲۱ کیلومتر تا خانه]
‫باید بهت هشدار بدما، هانا واسه تختم کمین کرده.
درسته
‫اوه، قبل اینکه من برگردم تو واسه دانشگاه میری.
‫آره، ولی بیخیال بلاگ نمیشم.
‫جس، تو کارناوال شنا چهارتا مدال بردم!
‫واو، هان! ایول! ‫ای کاش اونجا بودم.
‫حدس بزن چی شد؟
‫تام قراره با یکی بره سر قرار.
‫- چرا... چی؟ با کی؟ -
‫بدش من... خیلی خب.
‫- جس! ‫- گوشی رو بده من!
نمیدم
‫- نمی‌دونم چی... ‫- چرا اتفاقاً!
‫- خودم بهش میگم! ‫- چرا داره!
‫من باهاش حرف میزنم و بهش میگم دختره کیه.
‫من... قرار نیست با کسی برم سر قرار.
قرار داره - قرار ندارم -
‫ورق مشابه.
‫- خیلی خب، ببینم چی کادو گرفتی؟ ‫- تخته بوگی!
‫چی؟ تخته بوگی؟
‫نمی‌دونی هانا چقدر شکلات خورده.
‫خب، فقط اون نیست که.
‫تازه هنوز کریسمس هم نشده.
‫- اوه، ام اونجاست؟ ‫- آره، گوشی!
‫سلام، جس. کریسمس مبارک!
‫کریسمس مبارک!
‫اسباب بازی دوست خودت رو داشته باش!
‫آخی، ممنون ام. دقیقاً همون چیزیه ‫که می‌خواستم.
‫آره، شنیدم گوش شنوای خوبیه.
‫- هی، نوبت منه! ‫- اوه، گوشی با بابا.
‫کریسمس مبارک، عزیزم. ‫هی، شنیدم یه رفیق جدید پیدا کردی.
‫برنامه‌تون واسه فردا چیه؟
‫اوه، خب، من میزبان مهمونی هستم،
‫ولی مهمون‌های من از مهمون‌های شما ‫ساکت‌ترن.
‫عالیه، هانا.
‫چه خوب! ‫میشه من بیام مهمونی شما؟
‫جس! یادم رفت. کیسه تره فرنگی رو پیدا کن.
‫شنیدی؟ کیسه تره فرنگی.
‫بن!
‫کریسمس مبارک!
‫آره.
‫بفرما داخل.
‫کریسمس مبارک، بن!
کریسمس مبارک بن - آره -
‫کریسمس مبارک، رفیق.
‫- بفرما. ‫- اوه، ممنون.
‫اوه، عاشقشونم. ممنون، تام.
‫خیلی خب، کرم کردی. ‫دیگه قطع می‌کنم.
‫با جس خداحافظی کنین!
‫- دوستت داریم! ‫- آره، می‌بینیمت، جس!
‫تام، صدای آهنگ!
‫آره.
‫- بگیرش. ‫- باشه. ممنون.
‫آره، تو...
‫خیلی خب، غذا رو میزه! ‫بفرمایید.
‫امیدوارم گشنه‌تون باشه!
‫صحیح، وقت جدا کردن تزئیناته.
‫محکم بکش!
‫- شرمنده، بن. ‫- بن.
‫بن، تو معمولا واسه کریسمس چیکار می‌کنی؟
هیچی
‫خانواده‌ت چی؟
من خانواده ندارم
‫- کریسمس مبارک ‫- واسه منه؟
‫بازش کن!
‫ممنون.
‫بن، چرا دماغه هورن اینقدر جای مهمیه؟
...خب
‫جای سختی واسه دریانوردیه.
‫می‌دونی، وسط اقیانوس اطلس و آرامه
‫واسه همین بادهای شدید می‌وزن،
‫امواج آب خیلی شدیدن،
‫یه امواج گنده‌ای میان
‫و اقیانوس‌ها با هم برخورد می‌کنن
‫واسه همین این دماغه
‫اینقدر ترسناکه.
‫پره از اثر انگشت‌های گم شده.
بن؟
میشه اینقدر بابت کار خطرناکی که
‫دخترمون داره انجام میده هیجان زده نباشی؟
‫باشه.
‫منظورت به دریانوردی سریعه؟
‫چه جور هم.
خدایا
‫ببین با چه سرعتی میره. یا خدا.
‫اوه... نه دیگه اونقدر سریع. ...این
‫سرعتش زیاده.
‫ یالا
‫همین الان از اورست اقیانوس، ‫یعنی دماغه هورن دور زدیم،
‫و با افتخار گزارش میدم که قایقرانی ‫آرومی داشتیم.
‫خیلی خفنه!
‫من... باورم نمیشه.
‫انگار از سخت‌ترین چالشمون گذشتیم
‫می‌شنوی؟
‫صدای هیچی نمیاد.
‫هیچی.
‫نه بادی هست نه موجی.
‫چند روز گذشته.
‫می‌دونی کجام.
‫می‌خوام دور دنیا قایقرانی کنم و تو رو ‫به عنوان مربیم استخدام می‌کنم.
‫به مامان و بابات بگو تو مدرسه کشتی رانی ‫هزارتا مربی پیدا میشه.
‫می‌دونم، ولی می‌خوام تو یادم بدی
...خب
‫من دیگه کشتی رانی نمی‌کنم.
‫به خاطر میلنیوم کاپه، می‌دونم.
‫ولی اگه به جوون‌ترین آدم دنیا کمک کنی
‫با کشتی دور دنیا رو بگرده،
‫مردم قضیه مت ترنر رو فراموش می‌کنن.
‫شاید اونا فراموش کنن، ولی من نمی‌کنم.
‫هی، چرا... اصلاً چرا می‌خوای دریانوردی کنی؟
‫چون... کسی دیگه نمیره برای اکتشاف.
‫می‌دونی، تعداد آدم‌هایی که تو فضان
‫از کسایی که دور دنیا رو با کشتی می‌گردن بیشتره
‫نمی‌دونستم اصلاً میشه همچین کاری کرد، ولی ‫میشه، منم می‌خوام انجامش بدم.
‫چون من یه آدم ماجراجو هستم.
‫تو دریانوردی رو دوست داری.
‫ولی اقلیم گردی کلاً یه چیز دیگه‌ست، رفیق
‫خب، خودم می‌خوام بفهمم چیه.
‫هر چی بگم باز کار خودت رو می‌کنی، نه؟
‫اگه بخوام موافق کنم، بهت ارفاق نمی‌کنم،
‫چون اون بیرون مهربون بودن به دردت نمی‌خوره.
‫همونجوری که با خودم رفتار می‌کنم، ‫با تو هم رفتار می‌کنم
‫قانون اول...
‫اینجوری نکن...
‫وحشت می‌کنم
‫- خودشه. یالا. ‫- خیلی خب.
‫- بن، چند روزه چشم رو هم نذاشتی، رفیق ‫- ها؟
‫- یه کم استراحت کن. ‫- نه، نه.
‫خوبم.
‫فقط منتظر این اعداد ثبت شده هستم.
‫جس چیکار می‌کنه؟
‫جس؟
‫چند ساعته داری عقب عقب میری، رفیق.
‫آره، خواب بودم.
‫خب آلارم رو فعال نکردی؟
‫خب، یه هفته‌ست به زور یه کم حرکت کردم، ‫از کجا باید بفهمم دارم عقبی می‌رم؟
‫واسه همین باید آلارم رو فعال کنی، رفیق!
‫باشه بابا، آروم باش.
‫آروم باشم؟ ‫هی، کارت خطرناکه، خب؟
‫اینجاست که یه مشکلی پیش میاد، مردم آسیب می‌بینن،
‫وقتی مردم بیخیال مسئولیت‌هاشون میشن!
‫و تو هم اگه بخوای اینجوری کنی، ‫خودت رو به کشتن میدی!
‫آره؟ انگار تو می‌دونی!
‫هی! چه خبر شده؟
‫من...
‫حق با توئه، جس.
‫آره.
‫باید آروم باشم.
‫جس؟
‫نه بادی می‌وزه، نه موجی هست،
‫بن هم که گم و گور شده.
‫خودم تنهام.
‫و... نمی‌تونم از دست خودم فرار کنم
‫هنوز از جام تکون نخوردم
خدا رو شکر جواب دادی
‫چه خبر شده، جس؟
‫مامان.
‫چی شده؟
‫آروم باش. من اینجام.
Get it out.
‫خیلی تنهام.
‫نه، نیستی.
‫می‌دونم چقدر وحشتناکه آدم حس تنهایی داشته باشه
‫ولی...
‫تا ابد دووم نداره.
‫نمی‌دونم باد دوباره کِی قراره بوزه
‫ولی... می‌دونم اگه ادامه بدی،
‫بالاخره وزیدن می‌گیره.
‫درست مثل اتفاقی که
‫برای کل کشتی‌ران‌های قبل تو افتاده
‫آهنگی که شب‌ها برات می‌خوندم رو یادته؟
‫آره.
‫می‌خوام دنبال درخشان‌ترین ستاره تو ‫آسمون بگردی.
‫و هر وقت بهش نگاه کردی،
‫بدونی که من اینجام،
...‫تو خونه
‫و به همون ستاره زل زدم.
‫من پیشتم.
‫باشه؟
‫باشه.
‫دوستت دارم، جس.
‫منم دوستت دارم
‫سلام.
‫ببخشید زیاد ویدئو ضبط نکردم.
‫داشتم در می‌رفتم.
‫هوم، راستش تجربه کردن آرزو کار سختیه
‫و الان دیگه زیادی سخته.
‫چند ساعته دارم گریه می‌کنم.
‫خسته شدم.
‫بدن درد دارم.
‫حتی نمی‌تونم درست و حسابی پاهام رو ‫کش و قوس بدم.
‫دلم واسه خانواده‌م تنگ شده.
‫خیلی زیاد.
‫و دلم واسه راهنمای بداخلاقم...
‫که بهترین دوستم هم هست تنگ شده.
ولی با همه این احوال
‫سعی کردم یه سیاه پوست کلفت و ‫خونسرد باشم.
‫و...
‫من همچین آدمی نیستم، می‌دونی؟
‫من همیشه خوب، قوی و بی‌باک نیستم
‫بی‌باک.
‫بیشتر اوقات می‌ترسم.
‫و به خودم شک می‌کنم.
‫و...
‫زیاد به جا زدن فکر می‌کنم.
‫ولی عیبی نداره.
‫عیب نداره.
‫چون آدم وقتی خودش باشه، یه قدرتی ‫پیدا می‌کنه.
‫می‌دونین، به نظرم...
‫خودت بودن به اندازه کوه نوردی سخته.
‫می‌دونین، به نظرم آدم وقتی
‫اعتراف می‌کنه حالش خوب نیست یعنی شجاعه
‫وای خدا، ترسناکه.
‫درست به اندازه اینکه...
‫وسط توفان از کشتیت بیفتی بیرون ترسناکه
‫البته مامان و بابا، فکر نکنین من می‌دونم ‫افتادن از کشتی چه حسی داره.
‫پس...
‫من جسیکا واتسون هستم.
‫و سرسختم و داره بهم سخت می‌گذره.
‫و تجربه آرزوم... سخته،
‫ولی ارزشش رو داره.
‫حتی تو روزهای بد.
‫چون دنیا...
‫می‌تونه جای سختی باشه، ولی...
‫خیلی هم زیباست.
‫صورتی، باد رو پیدا کردی!
‫روز خوش!
‫لطف می‌کنید؟ ‫سطل بازیافت اونجاست. امروز روز آشغالیه
‫جسی!
‫سلام، بابا. خبری از بن نشد؟
‫از قایقش ردگیریت می‌کنه
‫حالش خوبه.
‫فقط یه کم زمان می‌خواد، عزیزم.
‫اگه سفرم یک سره نبود،
‫مطمئنم الان واسه تعمیرات تو یه ‫بندر می‌زدم کنار.
منظورم اینه، نشتی تو قایق چیزی نیست که کسی دلش بخواد
ولی تا وقتی که یه هدف درست و حسابی و امید به خونه رفتن داشته باشیم
قایق نباید چیزیش بشه
صورتی طوری طراحی شده که اگه وارونه بشیم خودش دوباره تعادلش رو حفظ میکنه
تا وقتی که دیگه نشتی وجود نداشته باشه
‫گمونم بن هم اگه بود همچین چیزی می‌گفت
‫امواج امروز خیلی وحشی هستن. ‫می‌دونی باید چیکار کنی؟
‫- باهاشون همراه شم. ‫- باهاشون نجنگ.
‫اقیانوس همیشه از تو و همه موجودات دیگه ‫قوی‌تر خواهد بود.
‫اگه می‌خوای دریانوردی کنی، ‫پا رو دم مادر طبیعت نذار.
‫کاری باهات نداره،
‫داره کار خودش رو می‌کنه و گاهی اوقات ما ‫مزاحمش میشیم.
‫بیا بریم.
‫بریم اون داخل.
‫جسیکا، نخست وزیر استرالیا هستم.
‫- اگه بخوای می‌تونی کی‌راد... ‫- بدش من
‫هی، تام. چه خبر؟
‫راستش، نخست وزیر داره درباره‌ت صحبت می‌کنه
‫برگشتی خونه!
‫فقط یه هفته.
‫خیلی عجیبه، کل بچه‌های دانشگاه می‌شناسنت
‫- وای خدا، فکر نکنم دلم بخواد معروف بشم. ‫- خب، پس خودت رو آماده کن.
‫عکست که داری دماغه رو دور میزنی تو ‫روزنامه‌های کل دنیا چاپ شده.
‫همه دارن تشویقت می‌کنن.
‫پس به موهات برس.
‫دست بردار. من جای شونه، چنگال دارم.
‫دانشگاه چطوره؟ پسر جدیدی تو سیدنی نیست؟
‫شاید!
‫وای خدا، کی؟
‫خب...
‫هی، میشه گوشی رو بدی مامان؟
‫الان؟
‫آب و هوای بدی تو راهه. ‫افتضاح. توفان‌ها.
‫توفان‌ها؟ یعنی چندتا؟
‫از جنوبگان مستقیم دارن میان سمت من.
‫پنج برابر بزرگتر از توفان قبلی.
‫فکر کنم باید بری تو نزدیک‌ترین بندر.
‫یعنی جا بزنم؟ نه.
‫نه، نمی‌تونم. الان نه.
‫فکر نکنم چاره‌ای برات مونده باشه.
‫بذار آسمون رو چک کنم.
‫هی.
‫چرا... چرا داری با من اینجوری می‌کنی؟
‫چرا دست از سرم برنمی‌داری؟
‫از ساحل داره تندبادهایی شکل می‌گیره
‫با سرعت صد و بیست و نه کیلومتر بر ساعت و ‫امواجی با ارتفاع دوازده متر.
‫پس جسیکا در بندر متوقف میشه و در طی این کار ‫فاقد صلاحیت میشه
‫یا ادامه میده؟
‫ممنون، کریگ. ‫رد شدن از تنگه باس چی؟
‫اینم یه گزینه‌ست، و می‌تونه در برابر بدترین ‫وضعیت هوا ازش محافظت کنه.
‫ولی از چهارمین دماغه جا می‌مونه.
‫ولی زنده می‌مونه، سوزی.
‫حرف ما هم همینه، نه؟
‫جون سالم به در بردن.
‫دریانورد نوجوون استرالیایی جسیکا واتسون ‫در حین تلاش برای تبدیل شدن
‫به جوون‌ترین اقلیم نورد دنیا، با چالش دیگه‌ای ‫روبرو شده.
‫نیاز نیست از چیزی خجالت بکشی.
‫حتی باتجربه‌ترین دریانوردها هم میزنن کنار.
‫آره، حتی بن.
‫جولز.
‫آره، ولی اینطوری همه رو ناامید می‌کنم
هیچکی رو ناامید نمیکنی
‫- نظرات رو دیدی؟ ‫- کدوما؟
‫نظرات بلاگت.
‫گفتم چطوریه که.
‫نه، نگفتی.
گفتم
‫خیلی خب، لپ‌تاپ رو باز کن.
‫رو لینک هر پستی که می‌خوای کلیک کن
‫بیا پایین و تماشا کن.
‫هر روز که بلند میشم، میام ببینم ‫اوضاعت چطوره.
‫تو از هر کسی که می‌شناسم قوی‌تری
‫چهارده‌تا از بچه‌های مرکز مشاوره هستن
‫که کامپیوتر من رو قرض می‌گیرن که ویدئونگاریت ‫رو تماشا کنن.
‫منبع الهام این بچه‌ها هستی
‫من می‌خوام هفت قله رو فتح کنم.
‫ممنون که باعث شدی ببینم نیاز نیست ‫در حد یه آرزو بمونه.
‫من دوازده سالمه و خوانش پریشی دارم
‫ویدئوهات رو که می‌بینم فکر می‌کنم
‫منم می‌تونم به آرزوم برسم و یه روز ‫خلبان بشم.
‫ممنون که ما رو هم بخشی از این سفرت ‫کردی، ناخدا واتسون.
‫بعداً بهت زنگ میزنم.
‫خیلی نزدیک شدیم.
‫خیلی...
‫یک، دو، سه.
‫دوستت داریم، جسیکا!
‫تو سیدنی می‌بینیمت!
‫باید یه راهی باشه.
‫می‌خوام بیارمش خونه.
‫خیلی خب، چند بار اعداد رو دوره کردم
‫و یه راه دیگه هست.
‫می‌تونم از توفان غربی در برم.
‫- نه، نمیشه. ‫- بن، برگشتی؟
‫آره. ببین جس، نباید اینقدر عصبانی میشدم.
‫گذاشتم ترس فلجم کنه، و شرمنده‌م
‫نه، نه، نه. من شرمنده‌م.
‫ببین، من...
‫می‌خواستم بگم من اون نیستم و اینم ‫میلنیوم کاپ نیست،
‫تو هم قرار نیست من رو از دست بدی، بن
‫من بیخ ریشتم.
‫توفان تو راهه، یادته؟
‫آره. بدترین توفان تا هفتاد و دو ساعت دیگه می‌رسه
‫اگه از بینش رد بشم چی؟
‫چی؟ نمیشه از اینجور توفان‌ها جون سالم ‫به در برد.
‫نمی‌خوام جون سالم به در ببرم، می‌خوام
‫بدون لنگر چتری انداختن همراهش حرکت کنم
‫جس، باید لنگر بندازی.
‫لنگر چتریه که باعث میشه قایق از جاش ‫تکون نخوره.
‫آره، ولی توفان اقیانوس آرام، ‫مثل یه لنگر سرعت ما رو آورد پایین
‫آره، موضوع همینه!
‫آره، ولی این امواج داغونمون کردن چون ‫صورتی باهاشون مقابله کرد.
‫خودت گفتی آدم نباید با مادر طبیعت در بیفته
‫پس بیا باهاش همکاری کنیم.
‫بذاریم صورتی دریانوردی کنه.
‫وایسین، راست میگه.
‫اگه جلوی موج وایسی، از پا درت میاره
‫ولی اگه همراهش شی، ‫نه.
‫یعنی بیشتر اوقات.
‫آره، ببین، بدون لنگر چتری،
‫با یه موج هجده متری روبرویی، جس
‫آره، جای اینکه داغونمون کنه، ‫از روش میریم جلو.
‫کوچیک بودن صورتی هم کمکم می‌کنه.
‫صورتی پایه‌ست؟
‫همین تازگی اون سوراخ توی دیوارش ‫رو پوشوندی. دووم میاره؟
‫خودت هم خسته‌ای، جسی، ‫و انگار توفان قراره طولانی بشه
‫خیلی نزدیکم.
‫هی، نگران نباش.
‫زنده رسیدن به خونه مهم‌تره.
‫باید بری بندر.
‫من با بن موافقم. مراقب باش.
‫نه! از وسط امواج رد شو.
‫آره، منم با این گزینه موافقم.
‫من با دریانوردی موافقم.
‫بابا تو هم میگی لنگر بندازم؟
‫خب... آره، مسلماً امن‌ترین...
‫جسی...
‫نمی‌دونم. واقعاً نمی‌دونم.
‫من اصلاً تا حالا در این حد قایق رانی نکردم
‫ولی تو، ای خدا، دور دنیا رو گشتی
‫ببین، تو اقیانوس رو می‌شناسی،
‫قایقت رو می‌شناسی.
‫مطمئنم خودت می‌دونی بهترین کار چیه
‫حق با باباته.
‫تو ناخدای این کشتی هستی.
‫ما پشت هر تصمیمی که بگیری هستیم
‫ممنون، بابا. ممنون، مامان.
‫دوستتون دارم.
‫ما هم دوستت داریم، جسی.
‫بن، حس ششمم بهم میگه از بین توفان ‫رد بشم،
‫و لنگر چتری نندازم.
‫کار سختیه.
‫باید آروم باشی، و به خستگیت غلبه کنی
‫ممکنه چند روز طول بکشه.
‫می‌دونم.
‫از پسش برمیام.
‫موفق میشم، بن.
‫به شرط اینکه عواقب کارت رو بدونی
‫می‌دونم.
‫تو ناخدایی، ناخدا.
‫- پیتزا برای واتسون! ‫- پیتزا!
پیتزا ها رسیدن - بگیرینشون -
‫پیتزا!
‫تام، میشه یه مقدار اطلاعات بهمون بدی؟
‫تام، یه لحظه.
‫دوستان آماده‌اید؟ ‫خیلی خب، یه بیانیه فوری
‫جس با توفان حرکت می‌کنه،
‫و همچنان در تلاشه که ...بی‌وقفه و بدون کمک
‫تبدیل به جوون‌ترین دریانوردی بشه که ‫دور دنیا رو گشته.
‫ولی باید لنگر بندازه.
‫ناخدا تصمیمش رو گرفته. ‫سوال دیگه‌ای نپرسید، ممنون.
‫هانا!
‫امیلی، میشه یه بیانیه سریع بدی؟ ‫امیلی؟
‫استرالیایی‌ها توفان‌های وحشتناکی رو
‫در راستای کرانه دیدن.
‫زمان بندی این توفان برای جسیکا واتسون ‫بدتر از همه‌ست،
‫کسی که به تنهایی و بی‌وقفه و بدون کمک کسی ‫داره اقلیم گردی می‌کنه
‫و فقط یه دماغه مونده تا سفرش رو کامل کنه
سفت بچسبین، خدمه
‫از پسش برمیایم، صورتی!
‫هی، بن.
‫هم‌فشارها دارن بهم نزدیک میشن
‫یعنی چی؟
‫تندبادهای توفان با هم یکی شدن.
‫هر سه جبهه هوا تبدیل به یک توفان ‫عظیم شدن
‫حالا که جسیکا قراره با سخت‌ترین چالشش روبرو بشه
‫کسی نمی‌دونه اون چه حسی داره.
‫جس، ما اینجاییم.
‫سلام. سلام!
‫میشه باهام صحبت کنین؟ ‫باید حواسم رو پرت کنین.
‫من عاشق کرم خاکیم!
‫نیک! نیک، اسم پسره نیکه.
‫ کدوم پسره؟
‫اگه جون سالم به در نبرم چی؟
‫این جزو گزینه‌ها نیست، رفیق.
‫هی، ببین چی میگم، جس.
‫اگه سالم برگردی،
‫بویی رو از لنگرگاه درمیارم و میام سیدنی دیدنت. قبول؟
‫دریانوردی می‌کنی؟ ‫یعنی تو آب‌های آزاد؟
‫آره، حتی شاید برم نیوزلند خونه‌مون
‫ولی اول باید بیای خونه.
‫باشه. قبول.
‫جسی؟ جسی، هنوز هستی؟
‫آره، آره. حق داشتی نخوای این کار ‫رو بکنم، بابا.
‫من می‌ترسم!
‫هانا، منم همینطور.
‫ولی خودم تصمیم گرفتم بیام اینجا، نه؟
‫تصمیم خودم بود و هیچوقت هم ازش ‫پشیمون نمیشم.
‫وقتی آدم ریسک نکنه، هیچی هم به دست ‫نمیاره، نه؟
‫- غیرممکنه. ‫- چی؟
‫چی؟ چی غیرممکنه؟
‫- چی؟ بگو دیگه جس -
آره، صورتی عالی داری از پسش برمیای
‫خواهش می‌کنم بسه!
‫خواهش می‌کنم ولش کن!
‫جس؟
‫مامان؟
‫آلارم اضطراریش فعال شد.
‫اون...
‫رفته زیر آب.
نه
‫نه، حالش خوبه.
‫بهش زنگ بزن.
‫هی، گوشی...
‫گوشی تو توفان آنتنش از دست میره، یادته؟
‫فقط گوشیش اینجوری شده.
‫فقط گوشیشه.
‫یالا جس، جواب بده.
‫خیلی خب.
‫- جس؟ ‫- بسه.
‫- جس، نه! ‫- بسه، تام.
نه
‫چیزی نیست.
‫- نه. ‫- جولز.
...نه
‫- خیلی خب. ‫- نه...
‫جس؟
موفق شدیم
‫صورتی نجاتم داد.
جس؟
سلام، مامان
‫نمی‌دونی چقدر از شنیدن صدات خوشحالم
وای خدا
‫منم همینطور.
‫وای خدا، ای کاش میشد آسمون رو ببینین
‫خوشگل شده؟
خیلی
‫جس، میشه دیگه بیای خونه؟ ‫پیرم کردی!
آره
‫فکر کنم دیگه آماده‌م.
‫موفق شد. موفق شد!
‫بیا اینجا! بیا اینجا!
...جس
‫می‌بینی؟
‫حسابی نگرانمون کردی، جسی.
‫- داری می‌گیری؟ ‫- هاناست.
‫همه حاضرن؟ ‫دارین می‌گیرن؟
‫جس از توفان جون سالم به در برده. ‫نه آسیب و نه خسارت جدی دیده و
‫داره برمی‌گرده خونه.
‫- ایول! ‫- خیلی خب.
‫خیلی خب. خیلی خب. دوستان، ‫از روی چمن ما برید بیرون!
‫خیلی خب، می‌خوام چمنم رشد کنه.
‫بیشتر از هشتاد هزار نفر کنار دریا ‫در بندرگاه سیدنی جمع شدن
‫تا شاهد جسیکا واتسون، دختر مدرسه‌ای
‫یا در واقع خانم جوون بی‌نظیری باشن که بعد از ‫دویست و ده روز گذروندن در دریا، داره برمی‌گرده خونه
‫درسی درباره قدرت الهام گیری،
‫و تاثیری که یه آدم شجاع
‫می‌تونه روی خیلی‌ها بذاره،
‫از جمله خود من.
بزن بریم
‫- ساعت ۳:۳۳. ‫- ساعت ۳:۳۳.
‫توجه کنید. اومد. ‫ساعت ۳:۳۳.
اون موفق شد
آره
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.
‫جسیکا واتسون با طی کردن ۳۸۶۲۴.۲۵۶ کیلومتر
‫در دریا به خونه برمی‌گرده.
‫و سفر...
اینجا رو نگاه کنین، ببینین کی اونجاست
اون جسیکایه
اومدی
واقعا اومدی
اینجا یه چند تا آدمن که میخوان بهت سلام کنن
باشه - سلام -
سلام، جس
‫- اونجا رو! ‫- یالا!
‫خوش برگشتی، جسیکا. ‫چه موفقیت بی‌نظیری.
‫کشور ما رو سربلند کردی.
‫تو حالا به عنوان جدیدترین قهرمان استرالیا ‫شناخته میشی.
‫خیلی خوشحالم که برگشتم خونه.
‫ولی می‌خوام با حرف نخست وزیر ‫مخالفت کنم، من...
‫من خودم رو یه قهرمان در نظر نمی‌گیرم
‫من فقط یه دختر معمولیم که به آرزوش ‫ایمان داشت.
‫نیاز نیست یه شخص خاص باشید تا بتونین ‫به همچین موفقیتی دست پیدا کنین،
‫فقط کافیه آرزوتون رو پیدا کنین،
‫بهش باور داشته باشین، و از جون براش ‫مایه بذارین.
‫بابت این خوش آمد گویی فوق العاده ‫ازتون ممنونم.
در پونزده مه سال ۲۰۱۰، جسیکا واتسون شانزده ساله ‫بعد از گذراندن ۲۱۰ روز در دریا، به استرالیا برگشت‬
‫او توانست از هفت فروپاشی و امواجی که بیش ‫از ‬
بیست و یک متر طول داشتند، جان سالم به در ببرد
‫در ژانویه سال ۲۰۱۱، جسیکا توانست عنوان ‫استرالیایی جوان سال را برای خود کند.
‫علی رغم خوانش پریشیش، دو کتاب نوشته که ‫جزو پرفروش‌ترین کتاب‌ها بودند
‫جسیکا تا به امروز هم دریانوردی مشتاق باقی ‫مانده است