..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏ .:: www.bolboljan.net ::.
«این خونه روح داره»
[ یک سال بعد ]
‫- سلام! ‫- علیک سلام.
‫سلام به خانواده پرسلی‌، من باربارا ام!
‫از آشنایی‌تون خیلی خوشوقتم!
همچنین
‫متوجه‌ام، می‌دونم محوطه یکم ناجوره...
‫ولی با یه بازسازی ساده ردیف می‌شه، ‫درست نمی‌گم؟
‫- نظرتون درمورد این ایوان چیه؟ ‫- خوبه!
‫هرچی که اینجاست اصله!
‫- همه اومدن؟ ‫- آه...
‫آماده‌این؟
‫- آره. بریم داخل ‫- باشه پس.
‫مشکلی پیش اومده؟
‫نه، بیاین داخل. بفرمایید.
‫نظافت‌چی‌ها تا روز سه‌شنبه وقت‌شون پُر بود؛
‫همونطور که می‌بینید،
‫این خونه پر از جذابیت‌های کلاسیک و سنتیه،
‫سال 1904 ساخته شده.
‫و در لیست سازمان حفاظت از ‫بناهای تاریخی به ثبت رسیده.
‫گواهی ارزش‌افزوده هم داره!
‫وای! فقط اون کاغذ دیواری‌های...
‫کوین کجاست؟
‫چیکار می‌کنی؟
‫بیا داخل ببینم.
‫مجبورم؟
‫آره، مجبوری!
‫کُلی هم کمد دیواری داره.
‫حمام اصلی، وسایل اصلی و کاشی‌های جذاب.
‫به سقف‌های بالا بلندش دقت کردین؟ ‫خدایی...
‫قیمت‌ اینجا به‌طرز عجیبی پایینه،
‫می‌دونیم یکم تعمیرات لازم داره، ‫اما...
‫مثلاً، اینجا که اتفاق بدی رخ نداده؟
‫از دست...
‫نه بابا، فقط بازار یکم اوضاع‌ش خراب شده.
‫ترسوندمت عوضی!
‫ها؛ ها، ها. چقدر ترسیدم
‫- این همه مدت اونجا بودی؟ ‫- آره.
‫- از دست تو! ‫- منتظرت نشسته بودم.
‫آخرم با این گرد و غبرها ریده شد به لباسم.
‫یکم کار داره، باغچه‌ها ‫و درکل می‌گم، نه؟
‫خودتون می‌دونید دیگه...
‫قراره اینجا زندگی کنیم؟
‫نه بابا!
‫اینجا شبیه آشغالدونیه!
‫سمت راستت رو به‌پا، ‫آروم آروم بیا عقب.
‫نه، نه، نه. بیشتر فرمون رو بچرخون.
‫وایسا! نه، نه، نه.
‫حواس کیری‌ات رو جمع کن داداش، ‫ریدی تو صندوق پستی!
‫ده تا جعبه دیگه تو کامیونه و قرار نیست ‫خودشون پا در بیارن بیان تو خونه!
‫خنده‌دار بود.
‫هی جوی؟
‫کیری.
‫کیری، کیری.
‫کیری.
‫جـون!
‫چیکار می‌کنی تو؟
‫آره!
‫یالا!
‫می‌خوایم بزنیم برقصیم داداش.
‫بذار یه آهنگ خفن بذارم.
‫همینه!
‫پاشو رفیق، می‌خوایم برقصیم. یالا
‫یادته وقتی بچه بودی همیشه ‫با هم می‌رقصیدیم؟ آره؟
‫پاشو یکم قر بده ببینم.
‫پاشو. من رو ببین
‫بیا دیگه پسر!
‫من راحتم بابا، ممنون.
‫چیکار می‌کنی؟ گوشیم رو بده!
‫- بعد از شام... ‫- مامان؟
‫- من دخالت نمی‌کنم. ‫- آره، نباید هم بکنی
‫بیخیال فرانک، آروم باش.
‫گوش دادن به آهنگ‌های این پیرمرد سفیدپوست ‫رو به رقصیدن با بابات ترجیح می‌دی؟
‫«تری‌ کث» از بهترینِ نوازندگان گیتار تاریخه!
‫" تری کث از بهترین نوازندگان...
‫شر و ور نگو، هیچکس به پای ‫«جیمی هندریکس» نمی‌رسه!
‫این رو تو مجله «رولینگ‌استون» خوندی؟ ‫[از مجله‌های بسیار پرحاشیه و نه‌چندان منصف موسیقی]
‫نه‌، راست می‌گم ‫از هرکی می‌خوای بپرس
‫به خود جیمی هندریکسم بگی ‫اینو قبول نداره!
‫یه‌جا گفته بود تری کث الگوش بوده.
‫اینکه کث یه نابغه‌ست.
‫حالا حواسش نبوده یه‌حرفی زده!
‫تنها چیزی که نیست نابغه‌ست...
‫کسی این حرف رو می‌زنه که ‫کتاب مورد علاقه‌ش «به زبان آدمیزاده»ـه.
‫اصلاً می‌دونی چیه؟
‫واقعاً متاسفم که اینقدر ناراحتی...
‫خب؟
‫اما، اومدیم اینجا تا یه شروعِ ‫تازه و بی‌دغدغه داشته باشیم.
‫واقعاً ممنون می‌شم اگه تو هم ‫باهامون همکاری کنی و یکم مثبت‌اندیش باشی.
‫این چندمین شروع تازه و بی‌دغدغه‌مونه بابا؟
‫آمارش از دستم در رفته.
‫چه مرگته تو؟
‫چیه؟
‫خودش شروع کرد!
‫نه، نه، نه. وایسا! نـرو!
‫لعنتی!
‫برگام حاجی!
‫«دانستنی‌های اشباح»
‫«بیشتر این اشباح به دلیل ضربه‌های روحی شدید ‫در این دنیا سرگردان هستند»
‫پیس!
‫هی...
‫آره، خودت.
‫یه لحظه میای حواست به در باشی ‫کسی نیاد داخل؟
زودباش.
‫«برنج رایگان»
‫آم...
‫ فکرنکنم این کار درستی باشه.
‫یه‌مشت نژادپرست بی‌خایه ‫شماره‌ام رو نوشتن اینجا.
‫تند تند دارن واسه برنج رایگان ‫بهم پیام میدن!
‫برنج رایگان؟
‫اوه. نمی‌دونی؟
‫آسیایی‌ها عاشق برنج‌ان.
‫خب چرا شماره‌ات رو عوض نمی‌کنی؟
‫یعنی تحت فشار سواستفاده‌گرانه ‫این احمق‌ها سر خم کنم؟
‫نه، منظورم این بود...
‫بعدشم، اصلاً می‌دونی شماره الانم ‫چقدر باارزشه؟
‫222، رُندِ رُند
‫همچین شماره‌هایی رو دیگه ‫عمراً بشه پیدا کرد.
‫فکرکنم...ما همسایه‌ایم با هم.
‫واقعاً؟
‫آره.
‫تازه اومدیم تو اون خونه‌ای ‫که بغل شماست.
‫تو «خانه مرگ» زندگی می‌کنین؟
‫- خونه‌ی چی؟ ‫- مردم می‌گن اونجا نفرین شده.
‫من آدم بی‌دینی نیستم، اما ‫این کسشعرها رو باور نمی‌کنم
‫اما بین خودمون باشه، ‫خیلی دوست دارم بمیرم
‫و به‌ شکل یه روح برگردم این دنیا ‫و «تد کروز» رو تسخیر کنم. ‫[سیاست‌مدار آمریکایی]
‫حالا...
‫همسایه‌جان، نظرت چیه بعد مدرسه ‫بریم یه دوری بزنیم؟
‫خب، بعد از مدرسه...
‫راستش، من کُلی... ‫ یعنی خیلی زیاد درس دارم.
‫- یکی از کارهای مهمی که باید بکنم، درس خوندنه. ‫- خوبه!
‫خب، شماره‌ام رو که داری، ‫نظرت عوض شد زنگ بزن بهم
‫یا اگه برنج رایگان می‌خواستی!
‫چرا اینطوری نگاه می‌کنی؟
‫- ماشین‌سواری خوب بود؟ ‫- عالی!
‫تو چی کوین؟ ‫به تو خوش گذشت؟
‫خوب بود.
‫- فولتن، گوشیت رو بده بیاد. ‫- چرا؟
‫سوزان گفت امروز داداشت رو دیده که پای پیاده می‌رفته مدرسه!
‫یه‌کار بهت سپردم‌ها!
‫دروغ گفته بابا!
‫کوین؟
‫نظری ندارم.
‫آهای؟
‫من اومدم.
‫اینجایی؟
♪ آدم‌های خوب سال‌هاست در تلاشن... ♪
♪ خورشید خانم رو پیدا کنن ♪
♪ و من... ♪
‫هی! هی. بس کن.
‫کافیه.
‫من نمی‌ترسم، داداش.
‫ببین؛ می‌دونم حتماً بقیه رو حسابی ‫ترسوندی و فرار کردن
‫اما زندگی شخصی‌ام 1000 برابر ‫ترسناک‌تر از این چیزهاست.
‫بشین.
‫بیا.
‫لباست قشنگه! ‫[لباس بازی بولینگه]
‫من فقط یه‌بار بولینگ بازی کردم ‫که اونم 8 سالم بود.
‫بابام و مردی که بغل‌مون بازی می‌کرد
‫توی صف سفارش «بالِ بوفالو» دعواشون شد.
‫مدیر اونجا همه‌مون رو بیرون کرد، ‫تا آخر عمر ورودمون ممنوع شد.
‫می‌تونی حرف بزنی؟
‫فقط داد می‌زنی و ‫صورتت رو تکون می‌دی؟
‫تو یعنی...اینجا مُردی؟
‫تو این خونه؟
‫یادت نمیاد؟
‫اصلاً چیزی یادت میاد؟
‫پس،
‫اسمت ارنسته، نه؟
‫روی پیرهنت نوشته!
‫منم کوین‌ام.
‫وای!
‫خیلی عجیبه!
‫از آشنایی‌ات خوشوقتم ارنست!
‫خب...
‫ما نمی‌تونیم بهت دست بزنیم، ‫اما تو می‌تونی؟
‫هـوم...
‫مثل «استریپر» ها.
‫کـو؟
‫به گوشی‌ات نیاز دارم.
‫برگام! اینجا چقدر سرده ناموساً.
‫با توئم اُسکل! گوشیت رو بده بیاد
‫چرا؟ با گوشیِ من چیکار داری؟
‫چون، برخلاف تو من کُلی دوست و رفیق دارم ‫و مامان گوشی‌ام رو گرفته!
‫ببخشید که داداشم رو 3 کیلومتر ‫مونده به مدرسه پیاده نکردم و برم!
‫- باشه حالا. کجاست؟ بگو ببینم؟ کجاست؟ ‫- فولتن! نه!
‫فولتن! نکن
‫ولم کن فولتن!
‫چی شد؟
‫کیف‌ت حسابی کوکه ها!
‫چی؟
‫اشکالی داره خوشحالم؟
‫اشکالی که نداره، هرجور راحتی ‫می‌تونی باشی.
‫خوشحال بودن عالیه، ‫فقط کم پیش میاد...
‫هی! حالا خراب‌ش نکن
‫ممنون.
‫خیلی‌خب.
‫می‌دونیم که هر اتمی
‫هر مولکولی در بدن انسان، ‫از انرژی تشکیل شده
‫اما وقتی که منبع انرژی‌ سازی بدن ‫از بین می‌ره، چه اتفاقی می‌افته؟
‫من معتقدم در چنین شرایطی، ‫می‌تونیم از چیز دیگه ای «انرژی» جذب کنیم
‫چیزهایی فراتر از این دنیا را ببین ‫فراترها را بشنو
‫فراتر باش
‫«جودی رومانو» در برنامه «آن خلیج کوچک غربی»
‫- جمعه ها از شبکه «تی‌سی‌ای» ‫- این دیگه چیه؟
‫با گوشی‌ام چیکار می کنی؟
‫- فولتن! ‫- مرتیکه موزمارِ آب‌زیرکاه!
‫چرا به کسی هیچی نگفتی؟
‫- فولتن، گوشی‌ام رو بده بیاد ‫- وایسا!
‫می‌شه آروم بگیرید؟
‫اینجا روح داره!
‫- باشه. ‫- نه، شوخی نمی‌کنم
‫کوین ازش فیلم گرفته. بیا ببین.
‫- از این فیلم‌هاست که یهو یه‌چیزی می‌پره تو صفحه؟ ‫- نه!
‫اوه! چقدر خفنه. ‫چطوری اینکارو کردی؟
‫من هیچ کاری نکردم.
‫یا پیغمبر!
‫- باید به مامان نشون‌ش بدیم ‫- نه، نه، نه، نه
‫- به مامان‌تون چیزی نمی‌گیم ‫- چرا آخه؟
‫می‌ترسه، خودتون می‌دونید.
‫یالا، قسم انگشتی بخورید.
‫- جدی می‌گی؟ ‫- آره. یالا. قسم انگشتی!
‫- بوس کن. ‫- عمراً...
‫ببوس!
‫خوبه.
‫- حالا می‌شه گوشی‌ام رو بدی؟ ‫- آره. فیلمه رو واسم بفرست فقط.
‫- چرا؟ ‫- بفرست دیگه!
‫چرا اینقدر همه‌چی رو پیچیده می‌کنی؟ ‫فقط فیلم رو بفرست همین.
‫باشه.
‫بیا.
‫اومد. مرسی.
‫بریم.
[مدرکی بر اثبات وجود زندگی پس از مرگ]
[شواهد قانع‌کننده‌ای از زندگی پس از مرگ]
[ با ارنست آشنا بشید، یه روح واقعی ]
‫« دخترک با خوف و وحشت بسیار، سُکنا گزید...
‫و به موجود معلق محدوده تخت‌ش، زل زد
‫اگر چه آن موجود، شکل و شمایل مشخصی نداشت
‫اما دخترک می‌دانست، که قصد آزار و اذیت دارد
‫ناگهان، به سمت دختر حمله‌ور شد
‫دهان‌ش را گرفت تا فریاد نزند،
‫بوی پوسیدگی و گیاه نعنا ‫در هوا پخش شده بود
‫ساکت!
‫دنیا به دور سرش چرخید ‫و از هوش رفت،
‫و زمانی که بیدار شده بود، ‫خبری از آن موجود نبود
‫و قطعاً، هیچکس حرف‌ش را باور نکرد
‫او بچه‌ای بیش نبود،
‫می‌گفتند خواب دیده‌ای ‫خیال باطل به خود بستی،
‫اما دخترک حقیقت را می‌دانست...
‫روح‌ها واقعیت هستند، ‫و البته خطرناک.
‫ممنون.
‫حرف من رو هم کسی باور نکرد.
‫هنوز روح‌ام رو می‌بینم.
‫6 سال پیش از رستوران «خرچنگ قرمز» ‫تا خونه دنبالم کرد،
‫و به‌نظر می‌رسه هنوز از شرش خلاص نشدم.
‫بعدش، تلاش کردم تا...
‫ببخشیدها، دارم حرف می‌زنم با ایشون!
‫خیلی سلطه‌گرـه و همجنس‌گراست.
‫دیگه خسته شدم.
‫ممنون.
‫خدایا خودت ظهور کن.
‫سلام.
‫سلام، این ویدیوـه که جدیداً تو اینترنت ‫سر و صدا کرده رو دیدین؟
‫تو شبکه‌های مجازی نیستم، ‫حالم بهم می‌خوره ازش.
‫خب، یه یارویی تو زیرشیروانی‌شون ‫روح پیدا کرده!
‫و نمی‌دونم، منظورم اینه که... ‫می‌دونید؟ خیلی واقعی به‌نظر می‌رسه.
‫همیشه اینطوریه تا وقتی خلاف‌ش رو می شه.
‫اوه، این...کتاب من نیست!
‫باشه.
‫کُلی بازدید خورده!
‫- خوبه یعنی؟ ‫- حالا از کارت استعفا ندی.
‫[ عجب گرافیکی داره! با چی درست‌ش کردی؟ ‫«مایا» یا «زی‌براش» ؟ ]
‫کُسشعر! روح‌های فیلم «شکارچیان ارواح» ‫از این طبیعی تر بود!
‫- چی؟ ‫- فکرمی‌کنن ساختگیه؟
‫آره، اما واقعیه.
‫فرانک دارین فیلم‌های زشت می‌بینین؟ ‫چیه بود اون؟
‫- هیچی! ‫- بابا یه ویدیو آپلود کرده که...
‫- فولتن، امروز اون پرتقال‌ها رو خریدم خیر سرم! ‫- دهن سرویس.
‫به‌جای سر من نگرانِ پرتقال هاست، ‫عالیه!
‫میوه‌های اورگانیک خیلی گرون‌ان عزیزم؛ ‫شما ها دارین یه غلطی می‌کنید...
‫نه، اصلاً.
‫- هیچکاری نمی‌کنیم ‫- مشکوک می‌زنید خلاصه!
‫کونِ‌لقِ دهن لق!
‫- آماده‌ای؟ ‫- آره.
‫آهای؟
‫کاری باهات نداریم!
‫تو «ویکی‌پدیا» نوشته بود باید با ‫لحن محکم و دستوری حرف بزنی،
‫تا بدونه در جریانی و می‌دونی وجود داره.
‫حله.
‫ای روح این خانه!
‫- خودت رو نشون بده! ‫- بابا؟
‫خوب بود؟
‫بابا، اونجارو باش!
‫ای بابا
‫اصلاً خنده‌دار نیست رفیق!
‫خیلی هم هست.
‫می‌رینی تو نقشه‌مون آخر کسخل.
‫نه. این رفتار احمقانه و مسخره‌تون که ‫فاز جن‌گیر برداشتین می‌رینه توش!
‫سلام.
‫من اومدم.
‫ایشون بابامه، فرانک ‫و برادرم فولتن...
‫خبری نشد؟
‫می‌خوان تو رو ببینن.
‫ایسگا شدیم.
‫می‌دونید چیه؟ صبرکنید.
‫یه فکری دارم.
‫کجا می‌ری؟
‫گفت یه فکری تو سرشه!
‫نکنه می‌خواد بره دست آقا روح‌ـه رو ‫بگیره و بیارتش اینجا؟
‫این کسخلو ببین آخه!
‫گوه‌نخور کیری‌فیس!
‫اتفاقاً خیلی هم خوشگل‌ام، ‫از هرکی می‌خوای بپرس.
‫کافیه. بذار آهنگ‌ش رو بزنه
♪ از وقتی یادم میاد ♪
♪ همه‌ش داره بارون می‌‌زنه ♪
♪ ابرهای سیاه، دارن پریشانی♪
♪ به روزی زمین می‌بارن ♪
♪ آدم‌های خوب سال‌هاست در تلاشن ♪
‫برگام! داره جواب می‌ده ‫ادامه بده...
♪ خورشید خانم رو پیدا کنن ♪
♪ و برام سواله که... ♪
‫پشمام! ببینمش... ‫اومد!
‫هی...
‫چیزی نیست.
‫همه‌چی روبه‌راهه، ببین.
‫به حرف بیارش.
‫- نمی‌تونه حرف بزنه. ‫- چرا؟
‫نمی‌دونم. چون شاید یه روح‌ـه؟
‫- فرانک؟ ‫- به‌گا رفتیم.
‫بفرست‌ش بره! هی...
‫غیب‌شو، غیبت‌شو، غیب‌شو ‫[اشاره به فیلم بیتل‌جوس ساخت سال 1988]
‫فرانک!
‫این چیه؟
‫آه...
‫- راستش... ‫- واقعاً؟ مثلاً انگار روح‌تون هم خبر نداره؟
‫آره؟ چون خونه‌ی تو فیلم خونه ماست! نه؟
‫و اون هم صدای کوینه! خب؟
‫- خب من... ‫- تو چی؟
‫- آه... ‫- تو چی فرانک؟ تو چــی؟
‫26 هزار تا بازدید تو کمتر از 5 دقیقه!
‫به‌خدا با چشم‌های خودم دیدم باربارا!
‫عزیزم، حتماً فکرکردی اینطوریه...
‫دختر خودم یه‌بار زانکاس خورده بود و ‫پشتش هم شراب سفید،
‫و فکرمی‌کرد «ادیت پیاف»ـه! ‫[خواننده فرانسوی]
‫هی، هی، هی ‫من قرصی چیزی نخوردم. مدرک داریم!
‫تو اینترنت پخش شده.
‫- وایسا ببینم، کجا داری می‌ری؟ ‫- بیرون!
‫- نه، کجا با این عجله! ‫- مامان؟
‫باربارا، مطمئنم تو برخی موارد با ما صادق ‫نبودی و قانون رو زیر پا گذاشتی.
‫وظیفه‌مون این نیست بگردیم ببینیم ‫خونه‌ها روح دارن یا نه، نه اونطوری.
‫خیلی‌خب، پس اینارو به وکیلم هم بگو.
‫- ما وکیل داریم؟ ‫- معلومه که نه! پول‌مون کجا بود؟
‫- 27 هزار تا. ‫- می‌تونم برم؟
‫نه. تو هم باهاشون همکاری کردی!
‫بابا ازمون قول گرفت چیزی نگیم.
‫فرانک، از دست تو!
‫- می‌دونستم اگه نشون‌ت بدیم می‌ترسی. ‫- البته!
‫هر آدمی که عقل تو کله‌ش باشه می‌ترسه.
‫زیرشیروانی‌مون روح داره!
‫- واقعاً معذرت می‌خوام، باید... ‫- و من باید از دهن بقیه بشنوم؟
‫اونم کسی که ویدیو رو از یوتیوب دیده؟ ‫پس صادق بودن و قانون گسترش ارتباطات‌مون کجا رفت؟
‫مگه واسه همین 20 جلسه آزگار ‫نرفتیم پیش دکتر «ماوث‌بریثر» ؟
‫- خیلی‌خب، من دیگه برم ‫- کوین؟
‫30 هزار. سکس کردنم با این اوصاف حتمی شد.
‫- فولتن؟ ‫- برو پی‌کارت.
‫مل، ببخشید!
‫- از اینجا می‌ریم. ‫- وایسا! نه، نه، نه
‫- صبرکن، وایسا، وایسا ‫- نه، نه، نه، نه
‫قرار نیست مثل اون...
‫خانواده‌های کسخل سفیدپوست داخل فیلم‌ها ‫تو خونه بمونیم، می‌ریم
‫می‌شه دو دقیقه گوش کنی به حرف‌هام؟ ‫لطفاً؟
‫مل!
‫ روحتم خبر نداره وسط چه ‫چیز مهم و بزرگی هستیم.
‫کاری کردیم که هیچکس تا ‫حالا نتونسته!
‫تو تاریخ بشریت، هیچکس نتونسته!
‫این موضوع حتی جای بحث هم نداره، فرانک!
‫خیلی‌خب، بگو ببینم ‫می‌خوای خونه رو به کی بفروشی؟
‫چون دار و ندارم‌مون رو پای این خونه دادیم.
‫خب اگه به‌خاطر کارهای تو ‫و اون ویدیو مسخره نبود...
‫دارم همین رو می‌گم!
‫همون ویدیو خودِ پوله عزیزم!
‫ببین، الان کُلی آدم اون بیرون هستن که ‫با ماینکرافت‌ بازی کردن و
‫فندک گرفتن دم کون‌شون، ‫میلیون‌ها دلار پول در میارن!
‫و ما...یه روح واقعی تو خونه‌مون داریم.
انگار عین جریان هیوستونه.
جریان هیوستون که کلاه‌برداری هرمی بود. فرق می‌کنه.
‫این...این واقعیه!
‫فرصت طلایی ماست! ‫می‌تونه همه‌چی رو زیر و رو کنه!
‫مل.
‫من رو ببین عزیزدلم، لطفاً
‫ببین...
‫می‌خوام یه‌بار تو زندگیم ‫موفق باشم.
‫فقط یه‌بار.
‫خودت می‌دونی این دیوانگی مَحضه.
‫نه؟
[برگام، واقعیه این؟]
‫- روح نیست. ‫- شوخی‌ت گرفته؟
‫از دیوار رد شد!
‫یا پیغمبر!
‫نـه! نه...
‫این دیگه چیه؟
‫[اولین ملاقات مامان و ارنست]
‫[روح دیدم!]
‫[فقط من اینطوری فکرمی‌کنم یا ‫ارنست واقعاً خیلی جذابه؟ ]
‫ارنست هم بد نیست‌ها!
‫وای.
‫روی اون روحه ارنست کراش زدم!
‫دیشب خواب دیدم ارنست ‫من رو حامله کرده!
‫بچه‌مون این‌شکلی می‌شه.
‫[ مثل ارنست از دیوار رد بشین ]
‫یا خدا. باشه.
‫خوبی؟ داداش خوبی؟ صورتت...
من کوری‌ام و می‌خوام چالش ‫ارنست رو برم!
[ارنست رو از دست نظام سیاسی نجات بدید] [ هشتگ ارنست را آزاد کنید ]
هیچ فرقی بین حق و حقوق ارواح با انسان‌ها وجود نداره.
‫حق و حقوق ارواح؟
‫چیزی زدی؟
‫فقط چون به‌صورت فیزیکی بین ما نیستن، ‫دلیل نمیشه حق و حقوق نداشته باشن!
‫اگه دنبال حق و حقوقی، برو نیوزلند آبجی!
‫از حضورت خیلی خوشحال می‌شن، ‫ما نیازی نداریم. ممنون
‫و البته، کوید اصلاً وجود نداره.
‫[ارنست را نجات دهید] ‫دارن ازش سواستفاده می‌کنن!
‫دوستانِ عزیزم اومدم که ‫عشق بین ارواح رو عادی‌سازی کنم.
‫- اونا درست پیش ما هستن. ‫- دارم واسه روح جانم شمع روشن می‌کنم.
‫- کی حدس می‌زد موجودی مملو از تاریکی... ‫- اینجاست، با خودم زندگی می‌کنه.
‫مثل داستان‌هایی‌ایه که دور آتیش ‫تو بچگی برامون تعریف می‌کردن.
‫یه خانواده خوشحال به خونه‌ای نقل مکان ‫می‌کنن که روح داره.
‫اما این‌بار، برای خانواده‌ای در شیکاگو ‫این داستان آبکی به واقعیت تبدیل شده.
‫و برای اثبات این ماجرا، ویدیوهایی ‫در یوتیوب آپلود کردن. با هم ببینیم
‫فرانک؟
‫- این چیه؟ ‫- آه...
‫چی شد؟
‫فکرکنم وقتشه خونه‌تون رو عوض کنید آبجی!
‫- مهمانان امروز ما... ‫- یا خدا!
‫حواست باشه قبل از اینکه بریم سروقت ‫کارهای کنگره، آندرسون رو در جریان بذاری.
‫داری آدامس می‌جَوی؟ ‫دیگه چیا شده؟
‫- اون خانم دوباره زنگ زدن. لزلی! ‫- افسر شیپلی؟
‫- خدایا خودت رحم کن. ‫- افسر شیپلی؟
‫لزلی؟ عجب غافلگیری‌ای...
‫سه روزه دارم به دفترتون زنگ می‌زنم.
‫- واقعاً؟ نفهمیدم ‫- این رو دیدین؟ نه؟
‫- نه ‫- این یه روحه!
‫لزلی، واقعاً زحمت کشیدی این همه ‫راه رو تا اینجا اومدی اما...
‫خودم تشخیص اولیه رو انجام دادم، ‫هیچ ویرایش و دستکاری توش انجام نشده.
‫نتیجه بررسی پزشکی قانونی دیجیتال هم ‫مثبت در اومد، این یکی واقعیه!
‫باید دوباره «برش جادوگر» رو فعال کنیم.
‫اون پروژه 20 سال پیش مهر و موم شد، ‫و دلیل مشخصی هم داشت.
‫این تنها فرصت‌مون برای اثباتِ
‫وجود این موجوداته!
‫بفرمایید خانم.
‫- مرسی که اومدی. ‫- خواهش می‌کنم. اون واقعیه!
‫- خانم لطفاً با ما بیاید. لطفاً بیاید ‫- اون واقعیه افسر شیپلی.
‫به‌خدا واقعیه!
‫چی؟
‫برگام! ‫چطورین؟ سلام! چه‌خبرها؟
‫باورنکردنیه!
‫سلام چه‌خبرها؟ ‫حال و احوال؟
‫نظرتون درمورد این روح چیه؟
‫می‌شه بیشتر درمورد ‫ارنست برامون توضیح بدید؟
‫آره، یه لحظه. یه لحظه ‫الان میام.
‫فرانک، خواهش می‌کنم ‫فرانک! درمورد اون موجود...
‫خیلی‌خب دیگه! باشه. ردیفه.
‫آخرین باری که ارنست رو دیدین کی بود؟
‫واکنش‌تون به کسایی که می‌گن ‫همه‌ این‌ها سَرکاریه چیه؟
‫اگه فکرمی‌کنی سَرکاریه، ‫ یه نگاهی به این جمعیت بنداز!
‫- خدایی ببین چقدر آدم اینجا جمع شدن. ‫- جون خانواده‌تون در خطر نیست؟
‫- جون مردم که در خطر نیست؟ ‫- آخرین باری که...
‫معلومه که آره! خطری تهدیدشون نمی‌کنه ‫روح که آزاری نداره.
ممنون از همگی.
‫کی باز اومد داخل خونه؟
‫دیگه دارین می‌رین رو عصابم! ‫اینجا ملک شخصـ....
‫فرانک؟
‫- می‌دونم. ‫- جمعیت رو دیدی؟
‫از خونم بیرون نمی‌تونم برم.
‫اونقدرها هم بد نیست.
‫چی؟ اونقدرها هم بد نیست؟
‫یکی‌شون رفته بود داخل دودکش...
‫- چی؟ ‫- تا بتونه بیاد داخل. آره. گیر کرد
‫زنگ زدم آتش‌نشانی بیاد به دادش برسه.
‫دارم می‌گم یه آدم تو دودکش ‫خونه‌مون گیر کرده بود
‫آخه کریسمس که نیست...
‫حضرت مسیح؟
‫بامزه نبود!
‫برو رد کارت تا زنگ نزدم پلیس!
‫با توجه به چیزهایی که خوندم فراموشی ذهن ‫ناشی از ضربه روانیه.
‫یه نوع سازوکار دفاعیه.
‫واسه اینکه حافظه‌ت رو برگردونیم ‫باید از محرک‌های بصری کمک بگیریم.
‫یا خدا.
‫نه؟
خیلی ترسناکه.
‫یکی از پروژه‌های بابامه که شکست خورد.
‫«قرص‌های بزرگ‌‌کننده آلت مردان»
‫اما جای بزرگ کردن آلت، ‫همه رو اسهال می‌کرد.
‫چیزی یادت اومد؟
‫باشه، باشه.
‫طوری نیست.
‫- روح‌ها همه‌جا هستن. ‫- نگاهش کن.
‫عاشق اینه کانون توجه باشه.
‫چــ....
‫چرا کمک...
‫چرا؟ چرا چی؟
‫[کمک]
‫چرا دارم بهت کمک می‌کنم؟
‫چون گیر افتادی.
‫هیچکس نمی‌خواد همچین حسی ‫رو تجربه کنه، نه؟
‫سلام همسایه!
‫خیلی...
‫بلند داد زدی.
‫هیچوقت نفهمیدم چرا باید تو کتاخونه ‫سکوت رو رعایت کنیم!
‫یعنی خب، چرا؟ ‫سر و صدا مغزت رو پوک می‌کنه؟
‫راستی، چه‌خبرها؟ آقا روحه چطوره؟
‫به لطف شماها، جای سوزن انداختن ‫تو خیابان‌مون نیست.
بابام تو شرکت یدک‌کشی کار می‌کنه،
‫که یه‌جورایی اصلاً خوب نیست.
‫اوه...
‫ببخشید.
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫سوابق اموال؟ عجب!
‫آره.
‫می‌خوام ببینم ارنست واقعاً قبل از اینکه ‫بمیره، تو خونه‌مون زندگی می‌کرده
‫یا نه.
‫- یعنی یادش نمیاد چطوری از اونجا سر در آورده؟ ‫- هیچی یادش نمیاد.
‫وای! یه معما!
‫آره، فقط...
‫باشه.
‫تو هکری چیزی هستی؟
‫بفرما. معما حل شد.
‫«ارنست شلر»
‫خونه رو تو تاریخ 5 آپریل 1965 خریداری کرده؛
‫و 15 دسامبر 1971 فروخت‌تش.
‫- چطوری مُرده؟ ‫- یه لحظه.
‫عجب! هیچ گواهی فوتی براش صادر نشده.
‫- خب ما که می‌دونیم مُرده. ‫- واقعاً؟
‫ببخشید، ظاهراً به بن‌بست خوردیم ‫بهتر از هیچی بود ولی.
‫من دیگه باید برم سر تمرین. ‫موفق باشی.
‫ممنون.
‫تینا، این سمت.
‫من...ببین من نمی‌خوام احساساتت ‫رو جریحه دار کنم یا چیزی، ولی دیگه نمی‌تونم
عمراً دوباره برم خونه سالمندان.
‫غذای اونجا افتضاحه!
‫کریس جنر چی؟ اخیراً کسی ‫تو خانواده‌شون نمُرده؟
‫سگش؟ فکرکردی من...
‫- وای سلام. ‫- سلام.
‫ببین من باید برم. باید برم.
‫آره. باشه. اوکیه ‫بعداً بهت زنگ می‌زنم. باید برم
‫- سلام، سلام ‫- سلام.
‫خدای من.
‫- شما باید فرانک باشین. ‫- بله.
‫ توی «تی‌سی‌ای» همه رو با این ‫جریانات حسابی هیجان‌زده کردی.
‫ما هم خیلی خوشحالیم که ‫تشریف فرما شدین اینجا.
‫ما از طرفدارهای پر و پا قرص ‫برنامه‌تون هستیم.
‫همیشه برنامه‌تون رو نگاه می‌کنیم.
‫قربانت. قربانت. لطف داری.
‫یا خدا چقدر جذابی!
‫هیچکس بهم نگفته بود جذابی!
‫هیچکس!
‫فقط محض اطلاع، خانم‌ت کجاست؟
‫همین‌جاهاست داره آماده می‌شه.
‫خوبه.
‫برو زندانی‌ش کن.
‫آره. بذارش تو یه جعبه زیر تختی جایی.
‫چون تو دیگه مال منی!
‫خب، می‌شه بری ببینی...
‫آماده‌ست تا من رو ببینه؟
‫- ارنست؟ ‫- آره.
‫آره. همه‌چی ردیفه. ‫ما آماده‌‌ایم.
‫- هیچ مشکلی نیست. ‫- خوبه پس.
‫چون منم حسابی آماده‌ام.
‫ببین. اونجارو ببین.
‫باید اینطوری باشی.
‫پرهیاهو و باحس!
‫- کجا رفت؟ بگو برگرده. ‫- کی؟
‫کوین، منو فیلم نکن ‫خودم دیدمش اینجا بود.
‫ارنست که سگ دست‌آموزت نیست.
‫منکه نگفتم هست...
‫پسرم «جوری رومانو» الان توی اون ‫اتاق منتظر نشسته.
‫- اصلاً نمی‌دونم کدوم خریه! ‫- مجبری برنامه «آن خلیج کوچک غربی» داداش!
‫همین که این گفت.
‫اصلاً چرا خودت بهش نمی‌گی؟
‫چون با تو رفیقه!
‫به حرف تو گوش می‌ده.
‫ببخشید مزاحم می‌شم، ‫ولی پایین منتظرتون هستیم.
‫واقعاً ببخشید. ممنون بابت شکیبایی‌تون
‫الان میایم.
‫ببین، قضیه مرگ و زندگیه. خب؟
‫این برنامه کُلی طرفدار داره.
‫اگه از پسش بر بیایم،
‫واسه کتاب نوشتن باهامون قرارداد می‌بندن، ‫بازرگانی...
‫می‌تونیم کارداشیان‌های سیاه‌پوست باشیم ‫. نمی‌خوای یکی مثل کیم کارداشیان بشی؟
‫باشه.
‫هرطور راحتی.
‫- باشه. ‫- باهاش حرف می زنی؟
‫سعی ام رو می کنم.
‫پسر خودمی.
‫هی ارنست.
‫آماده‌ای بریم خوشگذرونی؟
‫شروع کنیم؟
‫حل شد.
‫خب فرانک...
کل دنیا شیفته ماجرای تو و ارنست شدن.
‫بله.
‫اما می‌دونید؟ یه‌سری ها هستن که ‫شک و تردید برشون داشته.
‫یعنی حتی از جمله خودم. ‫از جمله خود من.
‫اولش اینطوری بودم که
‫مگه اُسکلم همچین چیزی ‫رو باور کنم؟
‫اما الان که اینجام، تو خونه‌تون
‫این حسی که دارم،
‫چطوری بگم، انگار می‌تونی ‫حسش کنی. می‌دونی؟
‫آره. ارنست واقعیه.
‫هیچ...هیچ جادویی در کار نیست.
‫خب...الان اینجاست؟
‫داره... ‫الان، الان میاد فقط...
‫ارنست یکم خجالتیه. می‌دونید ‫الان که این همه آدم اینجاـن...
‫آهان...
‫فرانک!
‫آهان، بله
‫آه...
‫ارنست؟
‫رفیق اینجایی؟
‫ارنست، ما منتظریم.
‫نه.
‫باشه، باشه...
‫گوش‌کن فرانک، اگه می‌شه لطفاً
‫برو دستگاه‌ هلوگرامت رو درست کن، ‫چون کار دارم باید برم...
‫- نه! نه! هیچ هلوگرامی در کار نیست. ‫- اون...
‫ارنست!
‫- جمع کنید بریم. ‫- نه، صبر کنید
‫- بریم. ‫- نه، صبرکنید. یه لحظه
‫توروخدا یکم صبرکنید!
‫به‌به!
‫عجب جلوه‌های ویژه خفنی فرانک!
‫چی؟
‫یه‌کاری کن.
‫- چیکار کنم؟ ‫- بهش بگو بس کنه!
‫توروخدا...
‫باید از این کار بزنم بیرون خدایی.
‫واقعاً غیرحرفه‌ایه.
‫یا پیغمبر...
‫بازم که تویی!
‫ببین، بذار روراست باشم ‫خدایی هلوگرام توپاک خیلی بهتر بود.
‫اشکال نداره. ‫موقع ادیت اوکی‌ش می‌کنیم
‫چه فاجعه‌ای!
‫می‌خواستن روح رو ببینن، ‫ما هم نشون‌شون دادیم.
‫می‌خواستن روح رو ببینن نه که ‫فیلم «احضار» رو بازسازی کنیم.
‫آره دیگه. واسه تو خنده‌داره. ‫تو هیچی رو جدی نمی‌گیری.
‫فولتن الان وقت‌ش نیست پسرم.
‫ویدیو جدیدمون داره می‌ترکونه.
‫- بدون اینکه ازم اجازه بگیری آپلودش کردی؟ ‫- آره، چی شده؟
‫بخدا ازم شکایت می‌کنن.
‫سه میلیون بازدید تو 6 دقیقه!
‫فکرکنم رکورد زدیم، نه؟
‫دمت‌گرم پسر.
‫بیا کیرمو بخور پیودی‌پای! ‫[یوتیوبر معروف]
‫دکتر مونرو، خونه‌این؟
‫می‌دونستم.
‫- یه‌چیزی بگم پشمات می‌ریزه! ‫- چی؟
‫- اینجا نه. بیا بریم ‫- چیه؟
‫بببخشید، ‫ می‌شه تنهامون بذاری؟
‫دخترها نمی‌تونن بیان ‫دست‌شویی پسرها.
‫کی گفته؟ احمق‌هایی مثل تو ‫ که بین آدم‌ها فرق می‌ذارن؟ بزن‌به‌چاک
‫جوی، چی شده؟ ‫عقلت رو از دست دادی؟
‫نه، تو با دیدن این عقلت رو ‫از دست میدی.
‫[پائول پاول]
‫خودش نیست.
‫آره؛ واسه همین گواهی مرگ‌ش ‫رو پیدا نکردیم.
‫چون ارنست شلر نمرده.
‫این یارو خونه‌تون زندگی می‌کرده.
‫واسه اینکه مطمئن بشم کُلی ‫بررسی و تحقیق کردم،
‫پس، ارنست کیه؟
‫اما رو خایه هام شرط می‌بندم که ‫اون یارو می‌دونه ارنست کیه!
‫- رو چی شرط می‌بندی؟ ‫- ارنست یه جایی تو «اوکلاهاما» زندگی می‌کنه
‫هنوز دارم می‌گردم ببینم دقیقاً کجا.
‫اما قبلاً صاحب این «بار» بوده ‫که هـنوزم پابرجاست.
‫برگام. زیاد که از اینجا دور نیست.
‫آره می‌دونم، نظرته ببریمش اونجا؟
‫کی رو؟
‫- ارنست رو می‌گی؟ ‫- اره.
‫شاید هم رو شناختن.
‫احتمالاً قبلاً می‌رفتن اونجا ‫و پاتوق‌شون بوده.
‫جوی، روح نمی‌تونه ‫از خونه بیاد بیرون.
‫اون...اونجا زندانی شده.
‫مطمئنی؟
‫ارنــست! ارنـست عاشقتم!
‫غیرانحصاری؟ شوخی‌ات گرفته داداش؟
‫ببین، همین الانشم که این ویدیوها ‫رو می‌ذارم توی چنلم
‫سه‌برابر رقمی که تو گفتی درآمد دارم، پس به پیشنهادی که دادی یکم فکرکن.
‫رقمی رو در نظر بگیرین ‫و دوباره باهام تماس بگیرین، خب؟ خداحافظ.
‫فرانک، می‌شه لطفا در رو باز کنی؟
‫نه، ببینین، جدی می‌گم. ‫کارتون ارنست خیلی خفن می‌شه.
‫ولی می‌خوام تو مایه‌های ‫کارتون‌های «ادالت سویم» باشه.
‫خودتون تا حالا روح برهنه دیدین؟ ‫من که ندیدم. یعنی چه شکلی می‌شه؟
‫- فرانک، در رو باز می‌کنی؟ ‫- یعنی روح برهنه چه اعضایی داره؟
‫خیلی‌خب، اومدم!
‫شرمنده. با مطبوعات صحبت نمی‌کنیم.
‫اگه می‌شه، لطفا چند دقیقه وقتتون رو بگیرم؟
‫جوی هم کلی تحقیق کرد.
‫فهمید ساکن قبلی این خونه، ‫صاحب باری همین حوالی بوده.
‫واسه همین با خودمون گفتیم ‫شاید اگه به اون بار ببریمت،
‫چیزی به خاطر بیاری.
‫وای!
‫جوی.
‫بی‌خیال دیگه.
‫درست می‌گی. ببخشید.
‫خیلی‌خب، با خودمون گفتیم ‫اگه بتونیم...
‫خیلی سرده!
‫وای خدایا، ببخشید. آخه...
‫خیلی خوشم میاد. طرفدارتم.
‫خودم می‌دونم رفتارم رو اعصابمه.
‫آخه واقعا داره یه‌طوری می‌شم و...
‫ببخشید.
‫بگذریم.
‫باید ببریمت بیرون.
‫مطمئنی نمی‌تونی بری بیرون؟
‫امتحان کردی؟
‫یعنی واقعا تلاش کردی؟
‫خیلی‌خب.
‫ببین ارنست.
‫من درکت می‌کنم.
‫خیلی وقته که اینجا بودی،
‫دنیا هم جای خیلی ترسناکیه.
‫باور کن، گاهی اوقات ‫خودم هم ازش وحشت می‌کنم،
‫ولی دیگه جوابی تو این خونه باقی نمونده.
‫اگه بخوایم بفهمیم کی هستی...
‫و چی به سرت اومده،
‫جوابش اون بیرونه.
‫خیلی عذر می‌خوام که سرزده اومدم اینجا.
‫- در حالت عادی زنگ می‌زدم، ولی... ‫- ببخشید. واسه چی اومدین پیشمون؟
‫سی‌آی‌ای اواخر دهه نود ‫من رو استخدام کرده بود...
‫تا ریاست طرحی به نام ‫«برش جادوگر» رو به عهده بگیرم.
‫«برش جادوگر»؟
‫یعنی همگی نشئه می‌کردین، ‫فیلم‌های «هری پاتر» رو تماشا می‌کردین و...
‫عزیز دلم...
‫کار «برش جادوگر» ‫انجام عملیات‌های ترسناکی بود...
‫که اکثر سطوح دولت ‫ازش خبر نداشتن.
‫در زمینه روان‌شناسی فراهنجار ‫فعالیت می‌کردیم،
‫ولی دستور داشتیم روحی رو ‫پیدا و دستگیر کنیم.
‫اصلا نمی‌خواد بترسی. ‫بهت قول می‌دم.
‫خب؟
‫ببین. ببین، ببین، ببین. ببین.
‫ببین چی می‌گم. ببین.
‫دیگه تنها نیستی ارنست.
‫من همین‌جا در تک‌تک مراحل کنارتم.
‫از پسش برمیای.
‫به محض این که خبرش پخش شد...
‫دارن چندین میلیون دلار پول مالیات مردم رو ‫خرج علم جادویی می‌کنن،
‫یهو تعطیلمون کردن...
‫و سازمانمون من رو فدا کرد.
‫عین گوسفند قربانیشون بودم.
‫بدجوری داغون شدم.
‫ولی بعدش ارنست پیداش شد.
‫خیلی‌خب. خیلی ممنون که تشریف آوردین، ‫ولی همون‌طور که می‌بینین، سرمون شلوغه.
‫دوست دارم ببینمش.
‫نمی‌شه ببینینش.
‫گمون نکنم وخامت شرایطتون رو درک کرده باشین.
‫این موجودیت‌ها خطرناکن.
‫ترجیح می‌دم لطفا تشریف ببرین.
‫شاید ظاهرا مهربون باشن، ‫ولی همیشه هویتشون رو دروغ می‌گن.
‫- دوباره ازتون نمی‌خوام... ‫- پسرتون، کوین،
‫باهاش صمیمیه. ‫خودم تو فیلم‌ها دیدم. در خطره!
‫خیلی‌خب! بسه! دیگه برین بیرون!
‫پای امنیت ملی وسطه. ‫من حق دارم اینجا باشم.
‫پس با مجوز برگردین.
‫ولی فعلا گورتون رو ‫از خونه‌ام گم کنین بیرون.
‫برمی‌گردم.
‫قول می‌دم.
‫خودشه!
‫ای وای!
‫وای خدایا! خودشه! ارنسته!
‫خودشه!
‫ارنست! ارنست!
‫ای وای!
‫چه کار زشتی کرد!
‫بجنب.
‫بریم تو!
‫[ما متخصصیم]
‫آهای!
‫- آهای! ‫- ببخشید!
‫آهای!
‫خیلی‌خب حالا. نمی‌شه خودت رو نامرئی کنی؟
‫چی؟ ‫واسه چی زودتر چنین کاری نکرد؟
‫چه بدونم. بیاین. باید بریم.
‫خیلی مسخره است.
‫خب... اصلا خوشم نمیاد...
‫متمم چهارم قانون اساسی رو ‫بهت یادآوری کنم.
‫به یه تروریست پناه دادن.
‫مطمئن نیستم روح از نظر قانونی ‫تروریست محسوب بشه.
‫بالاخره اشتباهی می‌کنن.
‫افراد بی‌ملاحظه همیشه اشتباه می‌کنن.
‫وقتی هم اشتباه کنن...
‫ما آماده‌ایم.
‫«چاک ئی چیز» یه کم پایین‌تره بچه‌ها.
‫ایشون رو می‌شناسین؟ ‫قدیم‌ها اینجا کار می‌کرد.
‫اینجا ده دوازده صاحب مختلف داشته.
‫نمی‌شه یه دقیقه ‫نگاهی به اطراف بندازیم؟
‫عزیز دلم، ممکنه جواز فروش الکلم رو لغو کنن. ‫باید برین.
‫بیا. خیلی احمقانه است. بیا بریم دیگه.
‫آهای، وایستین.
‫عکسه رو دوباره نشونم بدین.
‫ایناهاش.
‫وای خدایا.
‫دیدی؟ یه ربطی دارن.
‫می‌دونستم.
‫وایستا ببینم. تو همون بچه‌ای، مگه نه؟
‫اِم، شرمنده. متوجه منظورتون نمی‌شم.
‫همونی که خونه‌شون روح داره. ‫خودتی! پشم‌هام!
‫خیلی‌خب، ممنون که وقت گذاشتین. ‫باید بریم.
‫یه پا نابغه‌ای.
‫حتما این شلر باید بدونه ارنست کیه.
‫اون‌وقت تو رو باش که بهم شک داشتی.
‫من اصلا بهت شک نداشتم.
‫- حالا کافیه بفهمیم کجاست. ‫- مامان!
‫یه روح اونجاست!
‫چه قشنگ عزیزم.
‫ارنست.
‫ارنست، چی شده؟
‫ارنست.
‫ارنست!
‫سلام بابا جون.
‫سلام جونِ دلم.
‫ای وای.
‫مامان!
‫ارنست، بیا! باید بریم!
‫ارنست! ارنست!
‫ارنست!
‫ارنست، بیا! باید بریم!
‫گمون کنم مجوزمون خود به خود جور شد.
‫«ارنست، روح نه چندان مهربان.»
‫«مسخره‌بازی فراطبیعی.»
‫الان دیگه خیال می‌کنن هیولاست.
‫اونجا چیزی دیده بود. ‫انگار داشت چیزی به خاطر می‌آورد.
‫خب، انگار می‌خواست شرلی تمپل رو بدزده!
‫ضمنا، واسه چی بهم نگفته بودین ‫می‌تونه بره بیرون؟
‫باید بابتش قرارداد اختصاصی می‌بستم.
‫گوش نمی‌دی چی می‌گم.
‫اسم کسی رو گفته بود،
‫گفته بود جون فلان.
‫- خب که چی؟ ‫- خب، شاید واسه همین اینجا گیر افتاده.
‫اتفاقی براش افتاده بوده. ‫اتفاق بدی براش افتاده بوده.
‫شاید اگه کمکش کنیم بیشتر به خاطر بیاره، ‫بتونه بره اون دنیا.
‫بره اون دنیا.
‫ما که نمی‌خوایم بره اون دنیا کوین. ‫باید همین‌جا پیش خودمون باشه.
‫واقعا خودش اصلا برات مهم نیست، مگه نه؟
‫خودمون برام مهمه! ‫پای آینده‌مون وسطه.
‫پای خرج دانشگاه فولتن وسطه. ‫پای خرج دانشگاه خودت وسطه.
‫پای ما رو وسط نکش.
‫به فکر خودتی.
‫همیشه به فکر خودتی.
‫آهای، حرفم هنوز باهات تموم نشده پسر.
‫اصلا به حرف‌هاش گوش ندادی.
‫[برش جادوگر]
‫سلام خانم‌ها.
‫وای، فالوئرهای «اینستاگرام»ـم همین الان ‫به دویست هزار رسید. خیلی خفنه.
‫بی‌شوخی؟
‫کل بچه‌های مدرسه حسودی می‌کنن، ‫ولی من که خودم نخواستم این‌قدر جذاب باشم.
‫من که خودم نخواستم ‫این‌قدر مشهور باشم.
‫اذیت نکن دیگه. نه، واقعا یه شرکت مکمل ‫باهام تماس گرفت.
‫می‌خوان بابت هر پست ‫هزار دلار بهم بدن.
‫- آفرین سلطان. خیلی خفنه. ‫- آره. ببین. هوم...
‫خودت که می‌دونی تقریبا ‫همه‌جا من رو می‌شناسن.
‫- خلاصه، خودم می‌دونم... ‫- وای، خیلی خوشم میاد.
‫فولتن؟
‫فولتن! چه غلطی می‌کنین؟
‫- بی‌حرکت! ‫- آهای، از خونه‌ام برین بیرون!
‫بچه‌هام کجان؟ کوین! فولتن!
‫ارنست!
‫گوشیشون رو ردیابی کردین؟
‫نه. جفت بچه‌ها گوشیشون رو ‫تو خونه جا گذاشتن.
‫لپ‌تاپ پسره رو ضبط کردیم. ‫داریم هارد درایوش رو بررسی می‌کنیم.
‫بذار همین حوالی بمونن. ‫ممکنه به کارمون بیان.
‫برام مهم نیست کدوم خری هستین. ‫باید درک کنین که اینجا خونه منه.
‫قدرت دست منه. فهمیدی؟
‫بود. فعل ماضی به کار ببر.
‫تو دیگه کدوم خری هستی؟
‫من رئیسم،
‫شما هم اگه باهوش باشین، ‫دقیقا طبق حرفمون عمل می‌کنین.
‫خب، طبق اسنادی که پیدا کردم،
‫شلر ساکن اینجاست، ‫حوالی تالسا می‌شینه...
‫که تقریبا ششصد و چهل و پنج کیلومتر ‫با اینجا فاصله داره.
‫ای بابا. چقدر دوره.
‫نوبتی رانندگی می‌کنیم. ‫می‌رسیم.
‫خیلی‌خب. ‫مثبت‌اندیشیت قشنگه.
‫انگار... عوض شدی.
‫- واقعا؟ ‫- آره.
‫قانون‌شکنی بهت میاد.
‫مرسی.
‫اِم، احتمالا بهتر باشه حرکت کنیم.
‫هوم.
‫چیه؟
‫خیلی قشنگه.
‫ساعت یازده و ربع دیشب،
‫موجودیتی به نام ارنست ‫پسرمون، کوین پرسلی...
‫و دوستش، جوی یوشینو رو...
‫از خونه‌مون دزدید.
‫ازتون خواستاریم اگه اطلاعاتی دارین، ‫لطفا با مسئولین شهرتون تماس بگیرین.
‫ای کثافت بی‌شعور.
‫- جانم؟ ‫- اِم...
‫- نوشیدنی انرژی‌زا ندارین؟ ‫- فقط می‌دونیم تو اتاقشون بودن.
‫ته آخرین راهروئه.
‫- مرسی. ‫- یازده و ربع که سر زدیم،
‫خونه نبودن.
‫این رو باش.
‫بیا. بزنش. ‫بهت میاد.
‫ایول. یه‌کم بده پایین. ‫خفن شدی.
‫شبیه شخصیت منفی «ماتریکس» شدی.
‫ببین چقدر خفن شدی.
‫خاک بر سرم!
‫چیه؟ کجایی؟
‫ای وای، خیلی بد شد.
‫نه‌خیر.
‫سلام پسر روح‌دوست.
‫سلام خانم.
‫- می‌شه از ماشین پیاده بشین؟ ‫- با منین؟
‫پسرم، باید بخوابی رو زمین ‫و دستت رو بذاری پشت سرت.
‫مشکلی پیش اومده سرکار؟
‫مجبورم نکن حرفم رو تکرار کنم.
‫خیلی عذر می‌خوام!
‫چیزی همراهتون نداریـ... بی‌حرکت!
‫بی‌حرکت!
‫دست‌ها بالا!
‫بریم، بریم، بریم، بریم، بریم.
‫وای خدایا. زدم تو تخمش!
‫- ارنست کجایت؟ ‫- نمی‌دونم!
‫- آهای، وایستا! ‫- بریم، بریم، بریم، بریم، بریم!
‫چه غلطی می‌کنی؟
‫- بهم توهین کرد! ‫- تکون بخور دیگه احمق!
‫ای وای.
‫گمون کنم گممون کردن.
‫- خاک بر سرم! ‫- ای وای!
‫پشت سرمونه کوین!
‫- هنوز ندیدیش؟ ‫- ای وای. واقعا تعقیب و گریزه.
‫برو اونجا! بپیچ اون طرف!
‫گیرش انداختم! ‫از اون طرف بپیچ جلوش! ایول!
‫وای، وای، وای، وای!
‫ای خدا! چقدر زیادن!
‫- اگه بزنیم کنار، ولمون می‌کنن؟ ‫- دیوانه شدی؟
‫زد تو تخمم، زد به ماشینم!
‫وای، خاک عالم!
‫ول کن!
‫- کوین! ‫- خودم دیدمش!
‫می‌خوای ببینیم کی شجاع‌تره؟ بیا ببینم!
‫خوش برگشتی.
‫ای آشغال عـ...
‫اون یکی داره میاد.
‫وای، وای...
‫ای وای!
‫پشم‌هام ارنست. چیکار می‌کنی؟
‫- وایستا کوین! ‫- می‌تونم رد بشم!
‫نه‌خیر، نمی‌تونی! وایستا! کوین!
‫پشم‌هام!
‫گندش بزنن!
‫دیگه چنین کاری نکن.
‫ایول.
‫برگردین اینجا ببینم!
‫گندش بزنن!
‫داره کجا می‌ره؟
‫ما که بهتون گفتیم. نمی‌دونیم.
‫ما حق داریم وکیل بگیریم، خب؟
‫نمی‌شه عین حیوان حبسمون کنین.
‫کی گوشیم رو پس می‌دین؟
‫می‌دونین چیه؟ ‫من باید برم مستراح؟
‫واسه شاشیدن هم باید اجازه بگیرم؟
‫بذار بره.
‫وای خدا جون! ‫خیلی عذر می‌خوام! حالتون خوبه؟
‫وای خدایا.
‫الو؟
‫سلام مامان.
‫وای خدایا، سلام کوین. حالت خوبه؟
‫آره. آره، خوبم.
‫کجایی؟
‫نمی‌شه بگم، شرمنده. ‫ولی سالمم. قول می‌دم.
‫گمون کنم کسی رو پیدا کردیم ‫که بتونه به ارنست کمک کنه.
‫خیلی‌خب. ببین چی می‌گم. ‫به مسیرتون ادامه بدین.
‫هر کاری به نظرتون درسته بکنین.
‫خیلی دوستت دارم. خیلی‌خب.
‫من هم خیلی دوستت دارم.
‫امان از دست بازاریابان تلفنی. ‫خیلی رو اعصابن، مگه نه؟
‫کمک به فراریان جرم فدرال محسوب می‌شه.
‫کجاست؟
‫خانم، ترجیح می‌دم ‫یه بسته تیغ اصلاح قورت بدم...
‫و روش هم آب‌لیمو بخورم، ‫تا بخوام به شما چیزی بگم.
‫خانم، باید با کسی صحبت کنین.
‫[راهسرای تراکسی]
‫ماشینی که ارنست روحه سوارش بود،
‫با سرعت از شهر عبور کرد ‫تا گیر مسئولین نیفته...
‫و تو کل مسیر خسارت به بار آورد...
‫چیکار می‌کنی؟
‫دنبال جنازه می‌گردم. ‫این اتاق بوی گند می‌ده.
‫زنگ زده.
‫وای خدایا.
‫وایستا ببینم، حتما اشتباهی شده.
‫شاید بهتر باشه رو تخت برینم.
‫می‌تونیم دوتایی رو همین بخوابیم.
‫دوتایی؟
‫فقط سعی کن باهام لاپایی بزنی.
‫وای! نه... من که اصلا...
‫شوخی کردم.
‫بیا اینجا. کنترل رو بردار.
‫همچنان در سراسر جهان...
‫خواستار بخورد اخلاقی با ارنست هستن.
‫- من می‌خوام معما رو حل کنم. ‫- بفرمایین.
‫- جوابش «ارنست روحه» است. ‫- درسته.
‫عجب.
‫واقعا مشهور شده، مگه نه؟
‫وای. اینجا رو.
‫ببین، هنوز هم دیر نشده ‫و می‌تونی کنار بکشی.
‫چی؟
‫آخه همه خیال می‌کنن دزدیدنت.
‫می‌تونی الکی بگی فرار کردی.
‫وایستا ببینم.
‫منظورت اینه که بهتره قالتون بذارم؟
‫- واسه چی باید چنین کاری کنیم؟ ‫- که مثلا زندانی نشی؟
‫دلیل خوبیه.
‫شوخیت گرفته؟
‫خودم قبلش زندانی بودم.
‫گروه موسیقی می‌رفتم، کلاس تیزهوشان می‌رفتم، ‫مربی ریاضی خصوصی داشتم، سرود تمرین می‌کردم.
‫بابام تک‌تک لحظات زندگیم رو ‫برنامه‌ریزی کرده...
‫و واقعا کلافه کننده است.
‫حداقل بابات اهمیت می‌ده.
‫به خاطر فرهنگمونه.
‫حتما باید بهترین باشیم.
‫باید ثابت کنیم تو جامعه جا داریم. ‫خیلی مزخرفه.
‫گاهی اوقات انگار ‫اصلا من رو نمی‌شناسه.
‫صرفا نسخه‌ای جعلی از خودم رو ‫که خودش ساخته می‌بینه.
‫چه بدونم. گمون کنم ‫خیلی از والدین همین‌طور باشن.
‫سعی می‌کنن خودشون رو ‫از طریق بچه‌هاشون اصلاح کنن،
‫ولی باز هم در نهایت گند می‌زنن.
‫خیلی غم‌انگیزه که وقتی بچه بودم، ‫با بابام رفیق جینگ بودیم.
‫دلم واسه اون دوران تنگ شده.
‫چی شد؟
‫چه بدونم. صـ...
‫صرفا به خاطر یه اتفاق نبود. ‫انگار یه سری مسائل به مرور زمان رخ دادن،
‫زیاد نقل‌مکان کردیم،
‫خودش قول‌هایی به مامانم می‌داد ‫که اصلا عملیشون نکرد.
‫می‌دیدم چقدر ناراحت می‌شه.
‫بعد از مدتی، کلا فاصله گرفتم.
‫گاهی اوقات حس می‌کنم ‫اصلا دیگه پسرش نیستم.
‫چیه؟
‫واقعا خیلی...
‫خیلی باحالی.
‫ممنون که کمکمون می‌کنی.
‫باید برم مستراح.
‫- خیلی‌خب. ‫- یه لحظه وایستا.
‫باشه.
‫ارنست.
‫می‌شه بس کنی؟
‫ارنست، بس کن.
‫ارنست. بس کن.
‫چیکار می‌کنی؟ بس کن ارنست.
‫- چی؟ این دیگه چیه؟ ‫- وای!
‫چی؟
‫بس کن. ارنست!
‫همه‌چی مرتبه؟ ‫- آره.
‫آره. آره.
‫اِم، همه‌چی ردیفه.
‫برو رد کارت.
‫[پیشنهاد ویژه امروز: هزار و دویست دلار]
‫من همین‌جا می‌مونم.
‫دیدبانی می‌دم.
‫اگه چیز مشکوکی دیدی، بوق بزن.
‫تو چشم نباش، خب؟
‫سلام.
‫شما ارنست شلر هستین؟
‫- من... ‫- خودم می‌شناسمت. بفرما تو.
‫ایشون همسرم، راموناست.
‫پارسال سکته کرد.
‫این روزها کار خاصی نمی‌کنه.
‫بگیر بشین.
‫چیزی بیارم که گلویی تازه کنی؟
‫اِم، آب‌میوه، نوشابه، آب آناناس؟
‫رامونا عاشق آب آناناسه.
‫هرچی بخوای میارم.
‫نه، نه. نه، میل ندارم.
‫خیلی‌خب.
‫خیلی بامزه است...
‫قبلا تو لیگ بولینگ بازی می‌کردم.
‫یه روز لباسم رو پیدا نمی‌کردم.
‫بالا و پایین رو گشته بودم.
‫رامونا می‌گفت همیشه ‫همه‌چی رو گم می‌کنم،
‫حتی لباس تو تنم رو هم گم می‌کنم، ولی...
‫خودم می‌دونستم یه جای کار می‌لنگید.
‫تا دو هفته پیش ‫که یکی از فیلم‌هاتون رو...
‫تو تلویزیون دیدم، اون لباس رو ندیده بودم.
‫خب، من به عمرم شاهد ‫وقایع عجیب و غریبی بودم، ولی این یکی...
‫واقعا این یکی رو باورم نمی‌شه.
‫اسمش رندی بود. ‫رندی مک‌گاورن بود.
‫زنی که کنارشه، خواهرزنم، اولین بود.
‫خانم مهربون و عزیزی بود.
‫به خاطر مسائلی سر زایمان از دنیا رفت.
‫بچه داشت؟
‫دختر داشت. اسمش جون بود.
‫«جونِ دلم.»
‫چی به سر رندی اومد؟
‫من و رامونا اصلا بچه نمی‌خواستیم.
‫همیشه خیال می‌کردیم ‫سفر می‌کنیم و دنیا رو می‌بینیم.
‫ولی زندگی برنامه دیگه‌ای ‫برامون ریخته بود.
‫گمون کنم رندی پس از فوت اولین، از هم پاشید.
‫به الکل روی آورد.
‫بعدش یه روز، با جون کوچولو ‫اومد دم در خونه‌مون،
‫گفت قراری داره ‫و ما باید مراقبش باشیم،
‫ولی دیگه برنگشت.
‫اون دخترک بیچاره رو پیش ما ول کرد. ‫چهار ساله بود.
‫دیگه کسی ندیدش ‫و ازش خبری نشد.
‫شاید اتفاقی افتاده بود، ‫مثلا تصادف کرده بود یا...
‫پلیس‌ها ماشینش رو ‫تو نمایشگاه دست‌دوم...
‫و ساعتش رو تو امانت‌فروشی پیدا کردن.
‫لباس من...
‫و گواهی‌نامه‌ام رو برداشت.
‫احتمالا با همون‌ها ‫هویتش رو عوض کرد.
‫به نظرتون بعدش چی شد؟
‫حدس می‌زنم این‌قدر الکل خورد که مرد.
‫شاید خودکشی کرده باشه. ‫از کجا معلوم؟
‫دل آدم زیاد واسه چنین آدمی ‫که بچه بی‌مادر خودش رو...
‫ول می‌کنه، نمی‌سوزه.
‫گناه بزرگ‌تری به ذهنم خطور نمی‌کنه.
‫نه.
‫نه. نه، نه. امکان نداره. ‫عمرا اگه چنین کاری بکنه.
‫خودت گفته بودی ‫چیزی یادش نمیاد، مگه نه؟
‫شاید واسه همین یادش نمیاد، ‫آخه حقیقت کارش...
‫تحمل‌ناپذیره.
‫رندی؟ خودتی، مگه نه؟
‫وای خدایا.
‫ولم کنین! ولم کنین!
‫ارنست! از اینجا برو!
‫ولم کنین!
‫دید حرارتی رو فعال کنین!
‫بهش شلیک کنین!
‫ارنست! بس کنین!
‫بس کنین!
‫بس کنین، داره درد می‌کشه!
‫ارنست!
‫دست‌ها بالا! ‫زود باش دست‌ها بالا!
‫دست‌ها بالا!
‫ارنست، نه!
‫- زود باش بلند شو! ‫- نه.
‫گرفتنش.
‫کجا می‌برینش؟
‫ارنست!
‫کوین.
‫حالت خوبه؟
‫- آره. خوبم. ‫- اذیتت کردن؟
‫- نه. ‫- مطمئنی؟
‫- آره. ‫- بیا بریم خونه.
‫گمون کنم به نفع خودت شد، مگه نه؟
‫به نظرم با توجه به شرایط، ‫معاوضه منصفانه‌ای، موافق نیستی؟
‫دیگه خودت و خانواده‌ات می‌تونین برین ‫زندگی عادی‌ای داشته باشین.
‫سلام.
‫بابت ماشینت عذر می‌خوام.
‫ماشینه دیگه.
‫ولی خودت خوبی؟
‫آره.
‫خیلی وقت بود ‫که منتظر...
‫این لحظه بودم.
‫نه، نه، نه.
‫کاری نکنین. مشکلی ندارم.
‫بیاین، از این طرف بیاین. ‫آها، پیداش کردیم.
‫به‌به، مشهورترین زن دوران.
‫حضار گرامی،
‫ایشون دکتر لزلی مونرو هستن.
‫وای، بذارین اصلاح کنم.
‫مأمور مونرو هستن.
‫ایشون کمکمون کردن موجودیتی رو ‫که شاهدش هستین، بگیریم.
‫واقعا کارشون حرف نداشت، ایول.
‫احسنت.
‫خب، حالا... ‫نه، بفرمایین، بفرمایین، نگاهی بندازین.
‫معلومه که صرفا کمک نکرده بودی. ‫صرفا داشتم...
‫تهش چی می‌شه؟
‫- جانم، تهش چی می‌شه؟ ‫- خب...
‫می‌خوای باهاش چیکار کنی؟
‫خب، طرف از دنیا رفته، در نتیجه...
‫هر غلطی خواستیم می‌کنیم.
‫سلام، اِم، کوین خونه است؟
‫تو مدرسه ندیدمش.
‫اِم، آره، چند وقته که داره ‫به خودش استراحت می‌ده عزیزم.
‫شاید بهتر باشه بعدا بیای؟
‫باشه، خیلی‌خب.
‫اشکالی نداره مامان.
‫سلام.
‫جواب هیچ‌کدوم از پیام‌هام رو ندادی.
‫آره، راسـ...
‫راستش، دلم نمی‌خواست با کسی ‫صحبت کنم، اینه که...
‫اشکالی نداره. درک می‌کنم.
‫اوضاع چطوره؟
‫خب، تا هشتاد سالگی تنبیه شدم، ‫ولی به جز اون، خوبِ خوبم.
‫اِم، صرفا می‌خواستم حالت رو بپرسم.
‫ایول.
‫مرسی.
‫نه، جدی می‌گم. حالت خوبه؟
‫آره.
‫خوبم.
‫می‌بینمت.
‫سلام.
‫این بالا الان دیگه خیلی ساکت شده.
‫حس عجیبی به آدم دست می‌ده.
‫روز تولدت هم این شکلی بارون می‌بارید.
‫واسه این یادمه که داشتم ‫مامانت رو می‌رسوندم بیمارستان...
‫و خیلی ترافیک بود.
‫خیال می‌کردم قراره همون‌جا ‫تو ماشین زایمان کنه.
‫وحشت کرده بودم.
‫به خودم قول داده بودم ‫که اگه به بیمارستان برسیم،
‫بهترین بابای دنیا بشم.
‫خیلی بامزه است.
‫وقتی بچه آدم کوچکه،
‫والدین بودن راحته.
‫بچه‌ها شخصیت واقعی آدم رو نمی‌بینن.
‫فقط خصوصیات خوبش رو می‌بینن.
‫همونی که آدم می‌خواد رو می‌بینن.
‫ولی بالاخره، بزرگ که می‌شن...
‫مخفی کردن خصوصیاتی که آدم ‫ازشون خوشش نمیاد، سخت و سخت‌تر می‌شه.
‫گمون نکنم...
‫اصلا واقعا فهمیده باشم کی هستم.
‫صرفا همیشه دنبال چیزی بودم.
‫دنبال خونه جدید ‫و کار جدید بودم،
‫امیدوار بودم یه چیزی بگیره...
‫و بالاخره همون آدم مد نظرم ‫واسه تو، فولتن...
‫و مامانت باشم.
‫ولی بعدش ارنست پیداش شد ‫و با خودم گفتم:
‫«خودشه.»
‫بالاخره می‌تونم...
‫هدفی داشته باشم.
‫بالاخره می‌تونم لایق باشم.
‫دوباره خودم رو گم کردم.
‫من روسیاهت کردم بچه.
‫زیر قولم زدم.
‫می‌دونم بابت ارنست ناراحتی.
‫ولی سعی کردی کار درستی بکنی ‫و همین مهمه.
‫توی شونزده ساله، ‫از منِ چهل و پنج ساله...
‫آدم بهتری هستی.
‫تحسینت می‌کنم کوین.
‫با این که من پدرت بودم، ‫آدم خیلی خوبی شدی.
‫می‌شه لطفا رو به من بایستی؟ ‫برگرد سمت من.
‫برگرد.
‫گفتم برگرد.
‫همکاری کن.
‫گفتم همکاری کن!
‫همکاری کن!
‫[ارنست]
‫همکاری کن!
‫آره. رو زنده‌ها هم اثر می‌ذاره.
‫ممنون.
‫از اینجا برو.
‫- ... فهمیدم. ‫- «اوبر»مون کجا مونده؟
‫«لیفت» گرفتیم خنگول خانم.
‫- خودت خنگولی تارا. ‫- وای خدایا!
‫- همین‌جا جیبمون رو می‌زنن و می‌میریم. ‫- نه، نه.
‫- چیزی نمی‌شه. ‫- باید بریم «تاکو بل»!
‫ایول!
‫- وایستین ببینم، خودشه؟ وای خدایا! ‫ وای خدایا! ممنون!
‫سلام، سلام، سلام.
‫- دنبال گبی اومدین؟ ‫- آها.
‫پشم‌هام پسر!
‫سلام ارنست!
‫اِم، ببخشید. خودم این «اوبر» رو گرفتم.
‫اِم، «لیفت»ـه رنیکه.
‫خداحافظ!
‫وایستا!
‫ایول بابا!
‫خب، کدوم طرف بریم ارنست؟
‫ردیفه.
‫ارنست؟
‫دلم واسه این خونه تنگ شده بود.
‫رندی روح شده.
‫واقعا روح شده.
‫پنجاه سال این راز رو مخفی کردم.
‫ولی ماه بالاخره از پشت ابر دراومد.
‫من از هیچی خبر ندارم. قسم می‌خورم.
‫دروغ می‌گی. خودت اومده بودی سراغم.
‫- صرفا می‌خواستم کمکش کنم. ‫- دروغ می‌گی!
‫- فرانک تو هم شنیدی؟ ‫- خیلی‌خب. خیلی‌خب. آره، آره، آره.
‫همین‌جا بمون.
‫- مواظب باش. ‫- خیلی‌خب.
‫- چیکار می‌کنی؟ ‫- خیال کردم صدایی شنیدم!
‫ای وای.
‫من هم شنیدم.
‫همین‌جا بمون.
‫آره، حتما.
‫بیا ببینم.
‫بندازش.
‫خیلی‌خب. خیلی‌خب، آروم باش.
‫خواهش می‌کنم بلایی سر پسرم نیار.
‫پیشنهاد رامونا بود.
‫خودش نمی‌تونست بچه‌دار بشه، ‫وقتی خواهرش از دنیا رفت...
‫گفت نشانه الهیه...
‫که رندی نمی‌تونه بدون مادر جون ‫ازش مراقبت کنه.
‫مجبورم کرد چنین کاری بکنم. ‫خودم نمی‌خواستم. اون مجبورم کرد.
‫می‌تونیم صحبت کنیم. ‫فقط تفنگت رو بگیر پایین.
‫- نیا! ‫- باشه، باشه.
‫فرانک، جریان چیه؟
‫از اینجا ببرش!
‫- بابا! ‫- بیا بریم!
‫- بابا! ‫- بیا دیگه!
‫ازشون دور شو!
‫برو پیش مامان!
‫- بیا دیگه! ‫- بس کن!
‫- کوین، نه! ‫- برو تو!
‫کوین، نه! کوین!
‫کوین! نه! خواهش می‌کنم!
‫همون تو بمون! ‫زنگ بزن پلیس بیاد!
‫«جونِ دل» کوچولو.
‫خیلی مایه خوشحالی رامونا بود.
‫همیشه صرفا می‌خواست ‫خودش دخترکی داشته باشه.
‫دیگه باهامون صحبت نمی‌کنه.
‫شاید ته دلش خبر داشته باشه...
‫چی؟
‫من که کشته بودمت!
‫می‌دونستم برمی‌گردی.
‫کوین!
‫بابا، نه!
‫کوین.
‫بابا.
‫خیلی‌خب. هوات رو دارم. خوبی؟
‫- آره. ‫- خیلی‌خب.
‫ارنست.
‫فرانک! کوین! وای، خدا رو شکر.
‫خدا رو شکر.
‫خب، همین؟
‫این روحی که پنجاه سال ‫خونه‌تون رو تسخیر کرده بود، یهو...
‫غیبش زد؟
‫تاریک بود.
‫بارون می‌بارید. ‫خوب معلوم نبود، ولی...
‫اطراف رو گشتم و نبود.
‫واسه چی باید یهویی غیبش بزنه؟
‫چه بدونم.
‫شاید دیگه لازم دیگه اینجا باشه.
‫قاتلش رو پیدا کرد...
‫و خیالش راحت شد.
‫واقعا چی شده بود کوین؟
‫سلام بابا جون.
‫عه، ایول.
‫خیلی‌خب، بذار من بندازم. ‫ببینیم چی می‌شه.
‫اصلا بلد نیستم. خیلی‌خب.
‫خداحافظ ارنست.
‫کوین.
‫بهم بگو چی شده بود.
‫[فروخته شد]
‫سلام، شرمنده که نتونستم بیام.
‫آره بابا. مطمئنم خسته و کوفته‌ای.
‫واسه چی درس نمی‌خونی پسر؟
‫بابا، اذیت نکن. امروز شنبه است. ‫بی‌خیال دیگه.
‫باشه، شنبه دیگه یعنی چی؟
‫- برو درس بخون. ‫- آها.
‫ولی دلم واسه کسی که باید ‫با این زیرشیروانی داغون سر کنه می‌سوزه.
‫راستش، گمون نکنم خوشم بیاد ‫که دیگه همسایه‌ام نباشی.
‫خب، هشت کیلومتر بیشتر دور نمی‌شم.
‫تازه، به زودی ماشین‌دار می‌شم.
‫خیلی‌خب. می‌بینمت مردک.
‫آره بابا. کلی پول به جیب زدیم. ‫خونه‌های تسخیرشده الان محبوب شدن.
‫گمون می‌کردم این بالا پیداتون کنم.
‫بابا.
‫سلام، کامیون رو بار زدیم. ‫دیگه باید خداحافظی کنین.
‫اِم، آخرین فرصتتونه ‫که همین کارتون رو بکنین...
‫یا همون کارتون رو دوباره بکنین.
‫- بس کن. ‫- آخرین فرصتتونه.
‫خواهش می‌کنم نجاتم بده.
‫- ممنون. ‫- خودم ردیفش می‌کنم.
‫بجنبین. پایین می‌بینیمتون.
‫- ممنون. ‫- خداحافظ.
‫- آره، عالی شد. ‫- هرطور خواستین خداحافظی کنین.
‫- والدینمن دیگه. ‫- اوهوم.
‫به چی فکر می‌کنی؟
‫به نظرت از جایی که الان هست،
‫هنوز هم ما رو می‌بینه؟
‫نمی‌دونم.
‫شاید ببینه.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: telegram: @bollbolljan ::. .:: instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.