..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
بلبل جان
‫دکتر گریسن در هنگام قتل به هیچ وجه در لندن نبوده.
‫درواقع این دکتر محترم در شب موردنظر ‫در یک هتل کوچک در ملکشم اقامت داشته.
‫سپس او با قطار ۲:۴۰ به برتون گریفورد برگشته...
‫و در لباس مبدل به عنوان آقای مرتیمر ‫ملازم برج برتون تغییر چهره داده.
‫تا مطمئن بشه که ورود او ‫توسط بازرس بلیط مورد توجه قرار میگیرد.
‫از آن به بعد نقشه اش ساده بود.
‫با اینکه میدانست آن روز در برتون تعطیلی بود ‫برای او وارد شدن به عمارت هلریک بدون اینکه دیده شود کار سختی نبود
‫و به قتل رساندن آقای مرتیمر با پیکان اسطرلاب...
‫که با چاقوتیزکنی که در کنار پنجره آشپزخانه ‫وجود داشت تیز شده بود.
‫تردید من در باره اون چاقوهای برنجی در آن زمان یادت هست؟
‫من درباره اون تراشه های تیز فلزی نگران بودم.
‫خدای من، جناب لرد مریدیو
‫شما هیچی رو از قلم ننداختید.
‫اما از اونجاییکه معلومه شما چیزای بیشتری میدونید.
‫متواضعانه بازرس ادامه دادید.
‫در حیرتم که چطور توضیح خواهید داد ‫که قاتل چگونه موفق به برجای گذاشتن جسد قربانیش...
‫در وسط زمین بازی تنیس شده ‫و بدون اینکه ردی از خودش به جای بگذاره...
‫توانسته فرارش را عملی کند.
‫صادقانه باید بگم که آقا ما در اداره پلیس ‫به بازی گرفته شدیم.
‫سینت جان لرد مریدیو گارآگاه باعظمت
‫شکوهمندانه برخاست
‫سیمای بزرگ بابانوئلی خود که از شوق شیطانی میدرخشید را رفیع کرد
‫او به آرامی خرده کیک های دانه دار را...
‫از روی چین های جلیقه لرزانش پاک کرد.
‫و غرید: ممکنه که پلیس به بازی گرفته شده باشه بازرس...
‫اما مریدیو نه.
‫سی سال پیش دکتر گریسن قاتل
‫یک عضو برجسته از بلتس روزس بود
‫تحت عنوان اُلگ گراینسکی
‫و سال ها بود که چهره اش را به طریقی تغییر داده بود
‫ولی هنوز زبردستی قدیمی اش او را رها نکرده بود.
‫او جسد را به وسط محوطه بازی حمل کرد
‫در حالیکه روی نوک پاهایش...
‫در طول خط سفیدی که ‫محل زدن توپ شروع مسابقه را مجزا میکند راه میرفت.
‫و از آنجا او جسد را به فاصله هفت پا ‫به داخل محوطه بازی پرتاب کرد،
‫نزدیک خط مبنا جایی که جسد پیدا شد.
‫سپس با یک حرکت ماهرانه
‫دور زد و راهی که آمده بود را بازگشت
‫بنابراین هیچ ردی به جا نگذاشت.
‫و این بازرس، همان راه حل مریدیو هست.
‫سلام! ‫شما اونجایید؟
‫آقای وایک؟
‫- آقای وایک؟ ‫- کی اوجاست؟
‫من هستم مایلو تیندل، ‫فکر کنم منتظرم بودید.
‫بله البته، لطف کردی اومدی. ‫نمیخوای بیای پیش من؟
‫راستش یه مدتی هست که دارم سعی میکنم ‫همین کار رو انجام بدم.
‫بفرمائید.
‫بله اینجا خلوتگاه دنج منه در هوای آزاد ‫که خودم طراحی کردم.
‫و برای من همان اندک فضای ویژه پنهانی ‫که یک نویسنده احتیاج داره را فراهم میکنه.
‫باید بگم شما مردی هستید که معاشرت با آن آسان است.
‫دقیقا، پس شما مایلو تیندل هستید.
‫- من اندرو وایک هستم، به عمارت کلوک خوش آمدی. ‫- ممنونم.
‫من نامه شما رو وقتی بعد از ظهر از لندن برگشتم دریافت کردم.
‫چه خوب، بله. ‫امیدوار بودم شما این آخر هفته اینجا باشید
‫بنابراین نامه شما رو امروز زودتر ‫داخل صندوق پستی تان انداختم.
‫خب، چه نوشیدنی میل دارید؟
‫- اگه ممکنه ودکا تانیک. ‫- البته.
‫- اقامت شما در این خانه ییلاقی چطوره؟ ‫- خیلی خوبه ممنونم.
‫برای آخرهفته ها ازش استفاده میکنی و این جورچیزا؟
‫بله اینجور چیزا.
‫ودکا، به نظر میرسه که این بیرون ندارم.
‫- جین هم خوبه. ‫- خوبه.
‫این خانه ییلاقی محل کوچک و جذابیه...
‫که برای هر گونه استراحتی ایده آله.
‫متاسفانه من وقتی برای خودم ندارم.
‫در حقیقت داشتم پایان کتاب جدیدم رو مینوشتم...
‫به نام ‫"مرگ در اثر دو اشتباه"
‫باید بگم که تا الان خیلی خوب پیش رفته.
‫نوشابه، نوشابه، نوشابه، نوشابه
‫ای وای، به نظر میرسه که تانیک هم اینجا ندارم.
‫چه بد. ‫امکانش هست بریم داخل؟
‫- هر طور شما بخواین. ‫- خوبه.
‫بگو ببینم موافقی که داستان های کارآگاهی...
‫یک سرگرمی عادی برای انسان های نابغه است؟
‫متاسفانه من درباره انسان های نابغه چیزی نمیدونم.
‫- آیا همانطوره که گفتید؟ ‫من دارم از فیلیپ گودلا قول میکنم.
‫زندگی نامه نویس دهه ۳۰
‫همان عصر طلایی که هر وزیر کابینه ‫یک کتاب جنایی کنار بسترش داشت.
‫و همه کارآگاهان صاحب عنوان بودند.
‫- گمان کنم قبل از زمان شما بود. ‫- یه جورایی، بذارید من حملش کنم.
‫خیلی ممنونم، خیلی لطف دارید.
‫میدونی هنوز حتی امروزه من کلماتم ‫رو مطابق طبقه متوسط جامعه تنظیم میکنم.
‫بر خلاف جامعه بی کلاس ها به نظر میرسه ‫که بسیاری از مردم عادی ازش لذت میبرند.
‫فکر کنم از این چیزاتون توی تلوزیون هم استفاده میکنند.
‫اوه خدا نکنه، من هرگز اجازه نخواهم داد.
‫و در ضمن اسم این "چیز" نیست.
‫تلوزیون به هیچ وجه هدف من نبوده.
‫این کارآگاه حقیقیه، نه کارآگاه افسانه ای.
‫بنابراین سرگرمی یک انسان نابغه نیست؟
‫شما مخلص کلام رو میگید مایلو جان ‫اگه اجازه داشته باشم شما رو به این اسم خطاب کنم.
‫اگه شما هم ناراحت نمیشید منم همینطور، ‫این روزا باید به اسم کوچک خطاب شیم، اندرو.
‫البته. ‫و من و تو باید با هم دوستانه برخورد کنیم، درسته؟
‫نوشیدنی رو با چی دوست داری؟ ‫با یخ؟
‫بله لطفا.
‫این چیکار میکنه؟
‫اوه، اون جک تار است، ملوان عیاش.
‫من و اون یه رابطه عالی با هم داریم.
‫من جُک میگم و اون میخنده.
‫بفرمایید مین فراید بندازش پشت کروات.
‫- نخندید. ‫- نه متوجه منظورم نشد.
‫- به نظر شما سعی میکنید که بامزه باشید. ‫- خواهی فهمید که هستم.
‫- متوجهم، به سلامتی. ‫- نوش جان.
‫- این چیه؟ ‫اون نسل چهارم یه بازی سخت و پیچیده...
‫به نام سنات است.
‫من ماه هاست که دارم روش تحقیق میکنم، ‫اما هنوز یک مبتدی هستم.
‫به نظرم بهتره که بذاریش سر جاش، ‫یه مدت نسبتا طولانی وقت منو گرفت تا به اونجا برسونمش.
‫ستون مرکزی چهارمین خانه از سمت راست تو.
‫خب،
‫شنیدم که میخوای با همسرم ازدواج کنی.
‫ببخشید که رفتم سر این موضوع ‫اما از اوجاییکه مارگاریت برای چند روزی رفته شمال...
‫تا با بستگانش دیدن کنه، ‫فکر کردم که زمان مناسبی برای من و تو باشه...
‫تا یه گپ کوچولو بزنیم.
‫- متوجهم. ‫- خب پس حقیقت داره؟
‫بله، البته با اجازه شما.
‫چرا که نه؟ شما به اندازه کافی مردی جوان ‫و با شخصیتی هستید بخوبی هم صحبت میکنید،
‫لباس هایی با مارک جدید و ‫پوشاک مردان نجیب و محترم رو میپوشید.
‫مطمئنم ناراحت نمیشید که من چند تا سوال ‫در مورد گذشته شما ازتون بپرسم
‫والدین و همین چیزا.
‫مادرم در هلفرد به دنیا آمده بود، ‫دختر یک کشاورز بود.
‫و پدرم یه مرد ایتالیایی است ‫که در دهه ۳۰ از جنوآ به این کشور آمد.
‫- در دهه ۳۰، یهودیه؟ ‫- نه کاتولیک و بسیار دیندار.
‫البته من خودم اصلا مذهبی نیستم.
‫پسر جان نیازی نیست که برای من بهانه بیاری، ‫ما همه اینجا آزاده هستیم.
‫من هیچ تعصبی نسبت به کاتولیک ها ندارم، ‫حتی کاتولیک های منحرف.
‫درواقع بعضی از دوستانم کاتولیک های منحرف هستند.
‫بگو ببینم اسم پدرت هم تیندل بود؟
‫نه اسمش تیندولینی بود.
‫اما اگه این روزا یه همچین اسمی داشته باشی،
‫باید بری بستنی فروش بشی.
‫اون یه ساعت ساز بود.
‫و اون از ما خواست تا انگلیسی بار بیاییم، ‫بنابراین اسمش رو تغییر داد.
‫انگلیسی "بار بیایید".
‫مرد موفقی بود؟
‫نه، درواقع نبود.
‫شما نمیتونی توقع داشته باشی که فقط با تعمیر ساعت ها ‫این روزا خرج زندگی رو در بیاری.
‫در آخر برشکسته شد، ‫همیشه بهش میگفتم که یه روزی میشه.
‫خب حتما این حرفت باید یه جورایی ‫اون رو نسبت به تو لجباز کرده باشه.
‫بله، یه ذره.
‫اون هرگز برنگشت.
‫اون هنوز در سوهو است، ‫هنوز فکرمیکنه که اون سالها رو بخوبی گذرونده.
‫و تو، تو چه کاره ای؟
‫نمیدونی؟
‫من در جنوب کنسینگتون یک سالن آرایشگاه دارم، ‫به نام کاسا تیندولینی.
‫اوه تو میتونی این روزا از اون اسم استفاده کنی مگه نه؟
‫مردم به جای سالن بستنی فروشی اشتباه نمیگیرن؟ ‫- نه.
‫خانم ها به نظر از رابطه اقلیمی خوششون میاد.
‫انگلیسی برای اونا خیلی سالم و بی خطره، آره؟
‫بله. ‫خب میدونید، مدل انگلیسی شیک نیست.
‫ما متوجه شدیم که اینطوری ‫فضای عشاق رومی فراهم میشه.
‫البته ما اون رو در بریگتون امروزی کردیم، ‫و کمتر غیر طبیعی به نظر میرسه.
‫منظورم اینه که در لندن درواقع نیمی از اونها... ‫عشاق لاتین هستن.
‫و تو کجا زندگی میکنی ‫بالا، پشت، یا زیر مغازه تان؟
‫یه خانه قدیمی در همان نزدیکی اجاره کردم. ‫راحت و جذابه.
‫درواقع گرجستانیه.
‫از جنوا به گرجستان در یک نسل، بد نیست.
‫شک دارم که یک خانه قرن هجدهم در جنوب کنسیگتون...
‫همین جادو رو که با تو میکنه ‫روی مارگاریت نجوا کنه.
‫اون عاشق خانه های قدیمیه، ‫و بی صبرانه منتظر زندگی کردن در آن است.
‫فکر کنم او قبلا تو یه همچین خونه ای زندگی میکرده، ‫حداقل یکی دوبار در هفته.
‫اشتباه نمیکنم، مگه نه؟
‫و انگیزه تو از اجاره کردن اون خونه ‫این بود که دیدارهای...
‫یکی دو بار رو بیشتر کنی. ‫از من خواستی بیام اینجا تا این حرفا رو بزنی؟
‫هنوز با جدیت حرفی نزدم.
‫اگه صلاح بدونم که بگم همسرم ‫مثل یه بچه شش ساله رفتار میکنه...
‫و مثل یک خودخواه بی عقل ‫دنبال عشق میگرده اینکارو خواهم کرد،
‫و نیازی به اجازه معشوقه اش ندارم.
‫- بابت نوشیدنی ممنون. ‫- اوه فکر میکردم توی انگلستان بزرگ شدی.
‫مطمئنا میدونی که بی ادبی پذیرفته نیست.
‫شما نسبت به زنی که من عاشقشم بی ادب بودید.
‫برعکس، من داشتم در مورد همسرم چیزایی رو یادآور میکردم. ‫- بازم فرقی نمیکنه.
‫اوضاع درنهایت همینطوره، ‫شرط میبندم که طی یک سال...
‫این تو خواهی بود که نسبت به مارگاریت بی ادب ‫و من کسی خواهم بود که اینطور حماسی حرف میزنه.
‫وقتی که کاملا فراموش کرده ام که ‫او چقدر غیر قابل تحمل، خسته کننده، خودپسند...
‫ولخرج، افراطی، حیله گر، سنگدل بوده!
‫میتونی از عهده اینکه از چنگ من درش بیاری بر بیای؟
‫- از عهدش بر بیام؟ ‫اون رو در سبکی از زندگی که ‫تا قبل از آشنایی با من به آن عادت نداشت...
‫ولی حالا عادت کرده، حمایت کنی.
‫خب من یک میلیونر نیستم ولی گرسنگی هم نمیکشم.
‫مغازه ام در لندن درآمد خوبی داره. ‫اون مغازه که در بریگتون که داره برشکسته میشه.
‫- همین موقع سال بعد ‫امسال، سال بعد، یه موقعی، هرگز.
‫چیزی که در حال حاضر داری میگی اینه که تو دستت تنگه.
‫- زندگی رو میگذرونیم. ‫گذراندن زندگی نمیتونه اصل مطلب باشه.
‫فرضا وقتی که با مارگاریت ازدواج میکنی، ‫یه خونه در ریویرا میخوای،
‫یه ماشین تندرو و یه جفت معشوقه. ‫- فرضا؟
‫- فقط به خاطر اینکه به اون چیزها نیاز داری؟ ‫- نه متاسفانه من فقط این عمارت دورافتاده،
‫یه ماشین کند در ویلتشر و یک معشوقه دارم.
‫تِآ یک پرنده فنلاندی که حمام بخار سالزبری رو اداره میکنه.
‫اوه، تو درباره تِآ میدونی، مگه نه؟
‫من و مارگاریت چیزی رو از هم پنهان نمیکنیم.
‫به نظر میرسه راز های منم برات پوشیده نیست.
‫تِآ یک الهی فنلاندیه،
‫موهای طلاییش بوی صنوبر میدن،
‫و چشم های لاجوردی اش نمایان کننده ‫آبگیر های جنگل های رازآلود فنلاند هستن.
‫من شنیدم که اون با موهای طلاییش ‫همه جذابیتهای جنسی یک مرد رو داره.
‫اینطور نیست پسر جان، اینو از من بشنو.
‫تِآ یک هرزه کوچولوئه که منو به زور ارضا میکنه.
‫و خیلی طول میکشه که مطابق قبل بشه.
‫خوبه که من نسبتا ورزشکار المپیک جنسی خوبی هستم.
‫بله من تصور میکنم که این روزها ‫تو بیشتر روی سرعت تمرکز میکنی...
‫تا مسائل بلندمدت.
‫اینطور نیست پسر جان، ‫من در بهترین شرایط هستم،
‫من میتونم با تمام انگلستان جفت گیری کنم.
‫توپ قرمز، ‫خب در المپیک...
‫بردن مهم نیست دفعات شرکت کردن مهمه.
‫قصد ازدواج باهاش داری؟
‫نه، من فقط میخوام باهاش زندگی کنم.
‫خب چی جلوتو گرفته؟ ‫اساسا به خاطر تهمت و فضولی...
‫اون کسی که تو و مارگاریت استخدام کردین.
‫خودتو بی گناه نشون نده.
‫اون کارآگاه خصوصی توتون بدست ‫تمام هفته گذشته بیرون خانه تِآ اردو زده بود.
‫حتما سیاست مطمئنی بوده ‫که تصمیمت رو درباره طلاق تغییر داده.
‫- از کجا میدونی که من تو رو تحت نظر نداشتم؟ ‫- چرا که نه؟
‫از این بترسم که چی رو بفهمی؟ ‫یا فکر میکردی که این کار ممکن نبود؟
‫دیگه خوش دهنی رو شروع نکن.
‫البته که من میدونستم اونا تو و مارگاریت ‫رو زمانی که در حال معاشقه هستید پیدا میکنن.
‫اما چرا من باید بابت تائید چیزی ‫که ماه هاست خبر دارم پول خوبی بدم.
‫- توپ مشکی. ‫- پس اگر میدونستی چرا کاری انجام ندادی؟
‫من باید مطمئن میشدم ‫که تو و مارگاریت قصد دارید با هم بمانید.
‫میبینی که من قراره زن عزیز زندگی ام رواز دست بدم...
‫نه فقط برای یه تیندولینی موفِر خُل.
‫- ضربه خوبی بود. ‫- بله، توپ زرد.
‫ببین تو اونطوری که من میشناسمش اونو نمیشناسی ‫فکر میکنی که میشناسیش، ولی اینطور نیست.
‫اگر تو اون رو در پرداخت صورت حساب هارود ناامید کنی،
‫یا در زمستان جامایکا ‫کمتر از اون چیزی که انتظار داره رو بهش بدی،
‫تو یک چشم به هم زدن به سمت من باز خواهد گشت ‫در حالی که برای حمایت کردنش برام میو میو میکنه.
‫و ممکنه سزاوار دریافت لقب همسر گناهکار باشه.
‫- توپ سبز. ‫- پول که همه چیز نیست.
‫خب اینکه اون به خوشگذرانی عادت کرده، ‫مقصر کیه؟
‫اگه بتونی از عهده اش بر بیای نقص نیست.
‫اما میتونی؟
‫دونستنش سخته، ‫توپ قهوه ای،
‫آیا هیچ نشانه ای از اصلاح رفتارش...
‫در این چند ماه اخیر در روستا نشون داده؟
‫توپ آبی. ‫بعنوان مثال آیا اون از خیر رفتن به دم بریگتون به خاطر تو گذشته؟
‫یا بدون سرپیچی که تو رو ناراحت کنه ‫با دلرباییهاش برای کیف پولت نقشه کشیده؟
‫توپ مشکی.
‫نه شوخی نمیکنم. ‫تا حالا این رابطه نامشروع چقدر برات آب خورده؟
‫و اون پدر پیرت در سوهو، ‫آخرین باری که براش پول فرستادی کِی بود؟
‫ما درباره پول صحبت کردیم،
‫اغلب بهش گفتم که پول زیادی خرج میکنیم.
‫- اهمیتی نمیده؟ ‫- نه.
‫بی اندوه میخنده، ‫و عشوه گرانه سرش رو تکون میده.
‫یه همچین چیزی.
‫خب این یه مشکل کوچکه ‫که من به خاطر حل کردنش تو رو به اینجا دعوت کردم.
‫همونطور که میگن ‫اینجاست که نقشه مشکل میشه.
‫کدوم نقشه؟
‫اون چوب تو دستت چیکار میکنه؟
‫منتظر بودم که خطا بزنین.
‫پسر نادون.
‫یه زمانی مایلوی عزیزم
‫یک مرد انگلیسی به نام اندرو وایک بود،
‫که مانند بیشتر مردان کشورش ‫با مالیات از قدرتش کاسته شده بود.
‫برای جلوگیری از فقیر شدنش ‫حسابدارانش بهش پیشنهاد دادن...
‫بخش قابل توجهی از پولش رو که ۲۵۰ هزار پوند بود،
‫روی جواهرات سرمایه گذاری کنه،
‫البته همسرش هم علاقه مند بود.
‫- مارگاریت هیجوقت به من نگفت که جواهری بهش داده باشی. ‫- اوه البته که ندادم.
‫همونطور که اون میدونه هنوز جواهرات مال منه.
‫ما فکر کردیم که برای اون به تن کردنشون جالب تر باشه ‫به جای اینکه در بانک بذاریمشون.
‫و در ضمن جواهرات کاملا بیمه هستن.
‫حالا منظورتو درباره سخت شدن نقشه میفهمم.
‫خوشحالم که به این آسونی منظورمو میفهمی، ‫ببین من از تو میخوام که اون جواهرات رو بدزدی.
‫ترجیحا امشب، ‫با نبودن مارگاریت یه فرصت فوق العاده است.
‫- پیشخدمت ها چطور؟ ‫من آقا و خانم هاوکینس رو فرستادم کنار دریا...
‫برای یک قایق سواری ۴۸ ساعته، ‫تا یکشنبه شب بر نمیگردن.
‫همونطور که میبینی خونه خالیه.
‫به سلامتی.
‫- خب، نظرت چیه؟ ‫این آشکارا جنایی به نظر میرسه.
‫خب، البته که جناییه! ‫همه نقشه های پول ساز انگلستان این روزا همینطوری اند.
‫حالا که جواهر توی بانک نیست،
‫در یک جای امن، هوشمندانه در این کتابخانه مخفی شده.
‫تو مثلا کجا دنبالش خواهی گشت؟
‫زیباست، مگه نه؟
‫البته مال ۱۷نه ۱۸ سال پیش‌ـه.
‫فکر نمیکنم که گاو صندوقت رو پشت این قایم کرده باشی ‫من اینو تو خیلی از فیلم ها دیدم.
‫فکرت خوب کار میکنه! خب پس کجاست؟ ‫حاضری که پیداش کنی؟
‫گمان کنم این مهارت ها توی اون کافه های عمومی ‫وجود دارن که تو خوب اونا رو آموختی.
‫اما چی باعث شد که تو این فکر رو کنی؟ ‫- شما و بازی هایتان.
‫این تنها بازی موجود در این اتاق‌ـه.
‫خیلی زرنگی.
‫به هرحال جواهرات اونجا هستن. ‫تنها کاری که باید بکنی اینه که بدزدیشون،
‫خارج از کشور بفروشیشون، ‫و با مارگاریت تا آخر عمرت به خوشی زندگی کنی.
‫تنها کاری که من باید بکنم اینه که ‫از بیمه خسارت بگیرم و با تِآ به خوشی زندگی کنم.
‫این دلیلی بود که ازم خواستی بیام اینجا؟
‫یه نقشه مضحک کوچولو، ‫که باهاش از شرکت بیمه کلاهبرداری کنی؟
‫متاسفم که این نقشه رو مضحک میدونی.
‫شخصا فکر میکردم که این نقشه ‫به خوبی واضح و ساده بود.
‫ببین فرض میکنیم که من اینکاری که تو میگی رو انجام بدم، ‫و جواهرات رو بدزدم،
‫و اونا رو به اسم خودم بفروشم ‫به محض اینکه تو گم شدن اونا رو گزارش بدی گیر میافتم،
‫اگه اونا رو به یک مالخر بفروشم ‫با فرض اینکه همیشه یکی از اونا رو میتونم پیدا کنم،
‫اون منو تیغ میزنه، ‫و فقط بخشی اندکی از ارزش واقعی جواهرات گیرم میاد.
‫- نه اون مالخرهایی که من میشناسم. ‫- تو مگه چه مالخرهایی میشناسی؟
‫بهترینشون در اروپا، محتاط و هنوز ولخرج.
‫اولین باری که دیدمش زمانی بود ‫که داشتم دنبال الماس دوس میگشتم،
‫مطمئنا در موردش خواندی.
‫چه حیف، یه مورد عالی بود، ‫به هرحال قبلا از طرف تو با یک...
‫نجیب زاده واقعی در آمستردام تماس گرفته ام.
‫او با تو به خوبی رفتار خواهد کرد. ‫البته تو همه مبلغ جواهرات رو دریافت نمیکنی...
‫اما حدود دوسومش رو میگیری،
‫که معادل ۱۷۰ هزار پوند هست،
‫- نقد دریافتش میکنی. ‫- صدوهفتاد هزار پوند درجا؟
‫نقد.
‫چرا این یارو باید اینقدر واسه اینا پول بده؟
‫چون چیزی گیرش میاد ‫که هیچ مالخری تا حالا گیرش نیومده، سند جواهرات.
‫میدونی علاوه بر دزدیدن جواهرات...
‫رسیدهای خریداری آنها رو که در ازاشون گرفتم هم داری.
‫خب حالا شرکت بیمه من با کلی زیرو رو کردن چی میفهمه
‫در حالی که داره امضاء پرداخت هزینه خسارت رو میزنه؟
‫میفهمه که یک نفر خودش رو جای اندرو وایک جا زده...
‫و جواهرات رو به قیمت ۱۷۰ هزار پوند فروخته
‫ولی با این حال باید پولم رو بدن.
‫سختگیر،
‫دربارش فکر کن، ‫از فرصت استفاده کن.
‫ببین من میدونم این احمقانه به نظر میاد،
‫تا حالا تجربه ای داشتی،
‫یعنی تا حالا مرتکب جرمی شدی؟
‫سینت جان لرد مریدیو وقت اینکارها رو نداره...
‫اون مشغول حل کردن ‫جنایت هایی است که من براش ساختم.
‫سینت جان لرد کی؟
‫- شوخیت گرفته. ‫- درباره چی؟
‫سینت جان لرد مریدیو کیه؟
‫حتی مارگاریت که اولین بار دیدمش ‫اون رو میشناخت و ستایشش میکرد.
‫اون کارآگاه منه ‫که میلیون ها نفر در سراسر دنیای متمدن میشناسنش.
‫با شامه ای که میتونه نقشه های فوق شیطانی رو بو بکشه، ‫که در نیروی پلیس هیچکس قادر به این کار نیست.
‫اوه، بله، پلیس همیشه توی اینجور داستان ها ‫که تو مینویسی احمق جلوه میشه، مگه نه؟
‫پلیس ها کاری نمیکنن، ‫فقط کارآگاه های تازه کار هستن که از همه چی خبر دارن.
‫اما اون یه کارآگاه خیالیه. ‫این حقیقته، این واقعیته.
‫مایلو جان من از تفاوتشون آگاهم
‫اما من همچنین از قابلیت های غیرقابل انکارم هم آگاهم.
‫البته اگر تو باورشون نکنی یا به من اعتماد نداشته باشی.
‫خودم هم مطمئن نیستم،
‫برای همینه که تصمیم گیریِ مشکلیه.
‫اصلا مشکل نیست خیلی هم ساده ست.
‫تو یک زن پرخرج داری و هیچ پولی.
‫درسته، اصلا چرا خودت جواهرات رو نمیدزدی و با دست خودت تحویلم نمیدی؟
‫خب اینم به فکرم رسید، ‫ولی دزدی باید واقعی به نظر برسه.
‫درواقع این خانه باید مورد سرقت قرار بگیره.
‫خب چرا خودت اینکارو نمیکنی؟
‫این یک سوال زیرکانه ای است پسر جان.
‫مایلو جان یه لطفی در حقم کن،
‫بذار من اینو حلش کنم. ‫منظورمو میفهمی؟
‫جرم و جنایت کار منه. ‫من همه این حقه ها رو با آخرین جزییات امتحان کردم.
‫صدوهفتاد هزار پوند.
‫نقد، معاف از مالیات.
‫زمان بسیار زیادی طول میکشه ‫که سلمانی تیندولینی بخواد یه همچین پولی دربیاره.
‫خیله خب، انجامش میدم.
‫- میخوای از کجا وارد خونه بشم؟ ‫- نه، نه، نه، نه به این زودی.
‫تو اول باید تغییر قیافه بدی.
‫- برای چی؟ ‫- اگه یه نفر ببینه که داری وارد خانه میشی چی؟
‫اینجا؟ ‫وسط ناکجاآباد؟
‫من به زور تونستم اینجا رو با نقشه پیدا کنم!
‫تو هیچی نمیدونی!
‫یه زوج در حال معاشقه، ‫یک ولگرد رهگذر متجاوز،
‫در ضمن سرنخ هایی که ما باید ‫برای شرکت بیمه و پلیس به جای بگذاریم رو فراموش نکن.
‫ما که نمیخوایم رد پاهات توی گلباغچه دیده بشه...
‫یا دکمه کتت که به دستگیره پنجره گیر کرده باشه.
‫نه، نه، نه! ‫باید تغییرقیافه بدی!
‫خیله خب، چطوری؟
‫لطفا دنبال من بیا پسر درجه یک.
‫میدونی مایلوی جان در اون روزهای خوب قدیمی ‫قبل از اختراع تلوزیون
‫مردم خودشون همدیگر رو سرگرم میکردن،
‫اونا همدیگه رو سرگرم میکردن ‫و خودشون هم سرگرم میشدن
‫اونا نمینشستن و به یه چیز خیره شن.
‫چرا که در این خونه ندرتا آخرهفته هایی وجود داشت...
‫که بدون جستجوی گنج، جداول معما ‫بازیهای متنوع بسیار همراه باشه.
‫آرایش کردن و لباس پوسیدن
‫یه نیاز واقعی برای مخفی نگه داشتن هویت وجود داشت.
‫- اما مطمئنا مارگاریت بهت گفته. ‫درواقع اون هرگز چیزی رو درموردش نگفته.
‫خب اون مال خیلی وقت پیش بود.
‫یه تعدادی از صحنه های کتابهامه.
‫که به طور دوست داشتنی ‫که توسط یکی از دوستان هنرمندم بازسازی شده.
‫آرایشگر مرده خوار از تانبریدج ولز،
‫و زندانی حیله گر از قاتل های سیمپل سیمون.
‫اون رو خیلی دوست دارم.
‫- این یکی واقا هوشمندانه ست به نظرت... ‫- اندرو
‫ما اومدیم واسه تغییرقیافه.
‫اوه کاملا درسته پسر جان، البته. ‫ایناهاش.
‫صندوق قدیمی لباس ها، صندوق قدیمی گریم.
‫بذار ببینم چی داریم اینجا، ‫این یکی باید مناسب باشه،
‫یک ماسک صورت مشکی ‫یک کلاه پهن سیاه،
‫یک پیراهن کشباف راه راه و یک ‫کیف با مارک "دزدی شده"
‫چرا یه تابلو که روش نوشته "دزد" هم دستم نگیرم؟
‫به نکته خوبی اشاره کردی، ‫این یکی رو خیلی دوست دارم
‫دزد شبانه در کسوت کشیش.
‫شاید هیچوقت نباید هویت شخصی ‫که بالاپوش راهبان پوشیده رو بفهمیم...
‫که در حال تردد به زمین های خانه اربابی در شب اون جنایت وحشتناک دیده شده
‫البته اگر هویت واقعی داشته باشه.
‫و کسانی در این روزا وجود دارند که ادعا میکنند
‫جیغ های دلخراشی قربانی ها ‫که از روزنه دودکش منعکس میشه رو میشنوند!
‫تو رو خدا این مسخره بازی ها رو بذار کنار، اندرو!
‫نظرت راجب یه جفت کفش راحتی...
‫و یک بارانی و جوراب که بکشم روی سرم چیه؟
‫یک جفت کفش قدیمی و جوراب؟
‫مایلو ذوق شیک پوشی ات کجاست؟
‫ما باید جنایتمون رنگ و بوی واقعی ‫از نوع جرایم دهه ۳۰ رو بده.
‫یه حقه اماتوری کوچک.
‫احساس نمیکنی که لازمه که ‫به دشمن بزرگ قدیمی ات بازرس پلادر از اسکاتلندیارد
‫بابت پولی که میگیره زحمتی بدی؟
‫موسیو بوکر! ‫مایلو این خودتی!
‫یه کلاهگیس با موهای بلند و یه عالمه خال های زیبا
‫و هر چیز دیگه ای که برای استشمام میخوای.
‫اوه چه عالی!
‫نگاه کن. ‫من میتونم همه این کارها رو توی نمایش انجام بدم.
‫ای نادون، منو ببوس.
‫من دیگر نمیتوان با این موضوع جدال کنم عزیزم.
‫اگر باید بروی، پشت سرت را نگاه نکن. ‫اندرو
‫خدای من! ‫این کیه دیگه؟
‫خب این همونیه که روش بودی. ‫خاله ماد، دختر شیطون.
‫پس تصمیمت رو درباره لباس گرفتی؟
‫- نه از این خوشم نمیاد. ‫- اوه، تو هم از اون آدمای سخت پسند هستی، آره؟
‫به نظر نمیرسه که چیز خوب دیگه ای مونده باشه.
‫فقط جوئی هست که باید در موردش تصمیم بگیریم.
‫جوئی!
‫این شد یه چیزی. ‫یه دلقک!
‫این همه حلقه های سیرک...
‫پولک، چهل چراغ، حیوان ها رو نمیبینی؟
‫فیل ها، سیم های بلند ‫غرش جمعیت.
‫مایلو تیندل شوخ و دوست داشتنی، شادمانی بچه ها!
‫- این یکی خیلی خوبه. ‫- کتت رو در بیار!
‫- درسته، پیراهن و شلوارت. ‫- برای چی؟
‫اوه ما که نمیخوایم پلیس سرنخی از ‫این لباس های زیبا پیدا کنه.
‫تو نمیدونی کسانی که در ‫آزمایشگاه پلیس هستن چقدر باهوشند.
‫- ما هیچ ریسکی نخواهیم کرد. ‫- درسته.
‫درشون بیار، ‫خجالت نکش.
‫من اگه یکی از اون پسرهای خوب تربیت شده ‫رو ببینم میشناسم...
‫که شلوارش رو شب ها تا میکنه!
‫صدوهفتاد هزار پوند
‫نقد و معاف از مالیات
‫اکومایلو ‫اکومایلو
‫هی! کفش های صدا دار!
‫میدونستی چقدر دوست داشتم یه جفت از این ها داشته باشم
‫از وقتی که بچه بودم و پدرم منو به پلادیوم برد.
‫اصلا میدونستی من میتونستم وارد حرفه بازیگری بشم.
‫خیلی از دوستام اینکارو کردن و به اوجش رسیدند ‫میدونی چطوری؟
‫اونا با رقصیدن راهشون رو طی کردند. ‫با رقصیدن.
‫میدونی فکر کنم در ازای ضرر از دست دادن ‫نمایش های موزون سود آرایشگری گیرم اومد.
‫- صحبت از سود شد آماده ای؟ ‫- بله!
‫خانوم ها و آقایون لطفا توجه کنید!
‫رژه بزرگ!
‫راه را برای تیندولینی باز کنید، محبوب بچه ها!
‫خنده دار تر از کِلی! ‫بزرگ تر از یه غول!
‫و حالا خانوم ها و آقایون در وسط میدان
‫سلطان دلقک ها ‫مایلوءِ شوخ و شنگ دیوانه!
‫- اون فکر میکنه که من بامزه ام! ‫- معلومه که بامزه ای.
‫خاموشش کن!
‫خب حالا یک شیشه بُر برای وارد شدن.
‫یک تکه خمیر بتونه برای نگه داشتن شیشه ‫تا اینکه روی زمین نیافته و...
‫سگ دوبرمن پینچر گرسنه که برات کمین کرده رو بیدار نکنه.
‫- و یک گوشی پزشکی. ‫- گوشی پزشکی؟
‫مورد استفاده در باز کردن گاوصندوق. ‫فرضیه اینه که تو سعی کردی با گوش دادن ‫به صدای زبانه قفل گاوصندوق...
‫رمز رو کشف کنی، ‫موفق نمیشی و به دینامیت متوسل میشی.
‫- دینامیت؟ برای چی؟ ‫- برای منفجر کردن در گاوصندوق، ‫اما بسپرش به من.
‫حالا نظرت درباره یه حقه عجیب چیه؟ ‫یه مسلسل خودکار که شیشه پنجره رو سوراخ کرده،
‫چرا یه آگهی توی روزنامه تایمز نمیزنی و...
‫به پلیس ها بلیط نمیفروشی که بیان تماشا کنن؟
‫مسلسل ها. ‫من فقط میخواستم که یه تنوعی در روز بازرس پلادر ایجاد کنم،
‫اما اگه تو دوست نداری... ‫هیچ خری به نام بازرس پلادر...
‫خارج از داستانهای کارآگاهی تو وجود نداره!
‫به احتمال زیاد یه عده آدم تیزبین هستند که کارشون رو ‫با آخرین جزییات میدونند!
‫میتونی تا آخرین دلارت رو روش شرط ببندی!
‫و من نمیتونم توی این لباس راه برم! ‫این چکمه ها خیلی مسخره ان!
‫اما تو که دوستشون داری! بذار تنت باشن! ‫عنوان روزنامه ها رو نمیخوانی؟
.ویلشر مورد سرقت قرار گرفت، پلیس به بازی گرفته شد"
"ضربه بعدی چکمه ها کجا خواهد بود؟
‫صاف تو کون، درسته، اونم مال من.
‫اون چکمه ها به پلیس میفهمونه که،
‫یه حرفه ای واقعی متوجه شده که جای پاش توی گلباغچه میمونه،
‫و تصمیم گرفته لباس مبدل بپوشه.
‫حالا دنبالم بیا. ‫همه چیزو گرفتی؟
‫- شیشه بر، خمیر بتونه... ‫بله، بله، بله.
‫- و گوشی پزشکی؟ ‫- همه چیزو گرفتم.
‫اوه، مایلو، تو شگفت انگیز شدی.
‫- تو یک دلقک واقعی هستی. ‫- ممنونم.
‫چه بامزه!
‫حالا دنبالم بیا و به دقت گوش کن.
‫از سمت چپ خونه رو دور بزن، ‫و از روی چمن به صورت مورب عبور کن.
‫در گوشه یه آلونک پیدا خواهی گرد. ‫و در آلونک یه نردبان خواهی دید.
‫بیارش اینجا و به پنجره بزرگ ‫اتاق اصلی تکیه اش بده...
‫اینطوری میتونی از پاگرد بالایی وارد خونه بشی ‫فهمیدی؟
‫- پاگرد بالایی؟ ‫- بله.
‫فکر کنم تو نمیتونی بیای و، ‫نردباان رو برام ثابت نگه داری مگه نه؟
‫البته که نه. ‫من نمیخوام که ردپاهام توی گلباغچه باقی بمونه.
‫- من توی بالا رفتن از ارتفاع خیلی خوب نیستم. ‫- خب پایین رو نگاه نکن.
‫به جاش به دسته های کلفت اسکناس های ‫پیچیده شده فکرکن،
‫صدوهفتاد هزار پوند، نقد، معاف از مالیات.
‫موفق باشی، همکار.
‫- دستکش ها رو فراموش نکن. ‫- عجب راهی برای پول در آوردن.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
‫پوس، پوس، پوس.
‫یه صدایی مثل "پوس" شنیدی؟
‫این صدای قدم زدن توی باغ بود؟
‫نه، نه، باید اشتباه کرده باشم. ‫بازم صداش اومد.
‫اون چیه؟
‫یکی اون بیرونه، داره اون بیرون پرسه میزنه، ‫مطمئنم.
‫نه، نه، نه. ‫ما نباید به این چیزا فکر کنیم.
‫کی دوست داره که به یه پیرمرد ترشیده ای مثل من صدمه بزنه؟
‫در ورودی که قفله، پنجره ها هم همینطور.
‫بله، احتمال نداره کسی به خونه ‫امن و کوچک ما وارد بشه.
‫محض رضای خدا، مایلو! ‫توی روز عملیات اینقدر سرو صدا نبود!
‫شیشه لعنتی در اومد، چکمه لعنتی گیر کرد، ‫و منم از روی نردبان لعنتی افتادم!
‫خب پلیس لعنتی باید این صدا ها رو شنیده باشه و، ‫تو راه سالزبری لعنتی باشه!
‫ببخشید!
‫فکر میکردم که تو در بالا آمدن از نردبان بهتر باشی.
‫- حالا بریم سراغ جواهرات. ‫- اوه، یکراست نه.
‫تو قرار نیست بدونی اونا کجان، ‫اول باید یه خرده دنبالش بگردی.
‫یه چیزایی رو به هم بریز، ‫اگه اونقدر شایسته باشی که دنبالم بیای دوشیز ربکا.
‫یه کنتور مسافر شمار برای اتاق خواب ها؟
‫یک راه یا دیگری، ‫برای هرکدم اول باید پول بپردازی.
‫اتاق خواب بانوی منزل ‫یا اینکه تو هم واسه خودت روشی داری؟
‫- درباره خود خانم یا اتاق خوابش؟ ‫- بی ربط بود.
‫حالا، مایلو، از کجا شروع کنیم؟
‫کشوی پایینی، کشوی جهاز عروس،
‫لباس های توری! ‫بندازشون بیرون! خرابشون کن!
‫بنجب مایلو. ‫ناسلامتی دزدی نه ندیمه خانم.
‫مرتبشون نکن، نابودشون کن! ‫بجنب مایلو!
‫اوه عالیه، حالا پارش کن. ‫اینطوری بهتره!
‫حالا این خانم محترم با اون مهارت هاش ‫اشیاء باارزش رو کجا قایم کرده؟
‫یاقوتاش، زمردها، الماس ها، یاقوت های کبود...
‫میان لباس های زیرش،
‫یا ته جعبه کلاه ها چپانده،
‫داخل لباس های که همیشه آخرین مد هستن دوخته شده،
‫و بالاخره لباس های پارازین که کنار گذاشته شدن.
‫شاید هم مرموزانه...
‫پشت این مخفی شده باشه.
‫چه جایی بهتر از این برای مخفی کردن اونها وجود داره؟
‫چقدر اغلب آینه چشم های روشن خیانت کاری رو نشون میده؟
‫دهانی که دروغ گفت و بوسید و دوباره دروغ گفت!
‫فکر میکردم این منم که قراره خرابکاری کنه.
‫البته، البته، ‫صرفا داشتم یه چیزایی نشونت میدادم.
‫- آدم خوبی باش، میشه روی اینو لگد کنی؟ ‫- چرا من؟
‫میترسم اگه من بشکنمش، هفت سال دیگه گرفتار مارگاریت بشم.
‫ممنون.
‫- حالا اتاق خواب تو کجاست؟ ‫- مال من؟
‫- نوبت منه که یه چیزایی نشونت بدم. ‫- اوه مایلو جان.
‫موفق نشدی که جواهرات رو در وسایل خانم پیدا کنی...
‫یه ذره مشکوک باش، ‫یه دزد حرفه ای هرطور خودش بخواد عمل میکنه.
‫برعکس، ‫یه دزد باهوش فورا دنبال یه مکان دیگه ای که...
‫احتمال وجود جواهرات در اون هست میگرده. ‫- و اون کجاست؟
‫مسلمه که گاوصندوق. ‫فقط منفجرش کن و بازش کن و هر چی توش هست بردار.
‫بیا مایلو.
‫درسته.
‫- چه جور جنسی اینجا کار گذاشتی؟ ‫- چیزی که برای کار کافی باشه.
‫من از تاریخچه دینامیت دوشس یه چیزایی یاد گرفتم.
‫آماده ای؟ ‫منتظر شمارش معکوس باش.
‫پنج، چهار،
‫سه، دو، یک،
‫انفجار.
‫گرفتمش، گرفتمش!
‫واسه چی داری تکونش میدی؟ ‫این یه جعبه جواهراته نه یه طوطی برزیلی.
‫فکر میکردم که این یک گیره رمزدار باشه، آخه قفله.
‫خب بشکنش! ‫خدای من تو که همه غریزه های یه قاتل...
‫سیلهام بیست ساله رو داری. ‫- جعبه قشنگیه، حیف میشه.
‫خدای بزرگ.
‫مثل اینه که موسی به سرزمین موعود نگاه میکنه.
‫فوق العاده اند.
‫- این گردنبند یاقوت رو نگاه کن. ‫من هیچ وقت به اون توجه چندانی نداشتم.
‫همیشه فکر میکردم که اون ‫مارگاریت رو مثل یه قربانی آماده مرگ میکنه.
‫آرزو داشتم که پدر پیرم بتونه اینا رو ببینه،
‫اون اصلا نمیدونست که همه اینا برای چی بود،
‫هرشب روی اون ساعت هاش خم میشد،
‫دید چشماش رو از دست داد، برای چی؟
‫که هزینه تحصیل من رو ‫در یک مدرسه عمومی درجه دوم بپردازه.
‫تصور میکنم که اون فکر میکرد باید اینکارو بکنه ‫انگار به من بدهکاره...
‫و دنیای جدید آنگلوساکسون که منو بهش سپرده بود.
‫پیرمرد احمق بیچاره. ‫هرگز فکر نمیکرد که پسرش...
‫روزی یه پول به این قلمبه ای به جیب بزنه.
‫خاطرات خانوادگی، ‫مهم نیست از کدوم نوعش،
‫یه چیزی هست که در این لحظه ما وقتی براش نداریم، ‫حالا اگه ناراحت نمیشی؟
‫حالا این قسمت کمی جالبه، ‫جایی که صاحب خونه،
‫با صدای انفجار از خوابش بیدار میشه،
‫دزد رو غافلگیر میکنه، ‫و در یک درگیری متعاقب،
‫خانه به هم ریخته میشه.
‫حالا کجای این کار لازمه که تو منو غافلگیر کنی؟
‫چونکه اگه من تو رو از زوایای نزدیک دیده باشم، ‫همیشه میتونم چهره ات رو برای پلیس توصیف کنم.
‫اشتباها.
‫"آیا نگاه دقیقی به صورت متجاوز کردید آقا؟"
‫"بله بازرس"
‫نمیدونم به خاطر نور چراغ بود یا نه، ‫اما به نظر چهره اش شباهتی...
‫با انسان نداشت... ‫- چه مقدار خرابی میخوای به بار بیارم؟
‫یه مقداری، ‫یه تعدادی از صندلی های سر و ته شده،
‫تزیینات برعکس شده، ‫اینجور چیزا دیگه.
‫متقاعد کننده اما نه ویران کننده.
‫مطمئنا اسم اون رو متقاعد کننده نمیذاری.
‫مایلو جان.
‫بذار کاغذا تو هوا به پرواز در بیان!
‫محتویات کشوها مثل برگ های پاییز پخش بشن!
‫هی اون دسته نوشته های جدیدمه!
‫میذارم منشی ام درستش کنه.
‫- کافیه؟ ‫- برای یک تازه کار.
‫حالا بذار ببینم برای گول زدن افراد بیرون ماجرا ‫چه حادثه ای باید رخ بده.
‫- کدوم دیگران؟ برای چی؟ ‫اون درگیری متعاقب، یادته؟
‫- هی! ‫- خب تو یه سگ شکست خورده ی، درسته؟
‫تو حمایت جمعیت رو جلب کرده، مگه نه؟ ‫بیشتر از این چی میخوای؟
‫زنم قراره بچه دار شه، ‫حالا گوش کن و برافروخته نشو.
‫این درگیری از قبل تعیین شده یادت میاد؟ ‫اینجاست که من حمله میکنم،
‫و تو منو بی هوش میکنی!
‫- واقعی؟ ‫- طبیعی.
‫وقتی که پلیس میاد من باید یه ورم واقعی نشون بدم.
‫بله، فکر کنم تو این قسمت رو دوست داری.
‫الحق راست میگی.
‫خب، حالا از چی استفاده کنم؟
‫اگه ناراحت نمیشی، از گلدان کریستال من استفاده نکن.
‫خودشه! ‫وسیله کلفت اصلی.
‫- سیخ بخاری، خب کجا میخوای بزنمش؟ ‫- حالا، تمرکز کن.
‫خودتو کنترل کن. ‫همونطور که میدونی ما درباره اصلحه قاتل حرف نمیزنیم.
‫- نه؟ ‫نه! داریم درباره چیزی صحبت میکنیم که...
‫من فرمول بی نظیر اون رو پیدا کردم...
‫ضربه ای که یه ورم به وجود میاره ‫بدون اینکه جمجمه رو بشکافه!
‫چرا من با سیخ بخاری مدام به آرومی ‫به سرت ضربه نزنم تا ورم بالا بیاد؟
‫صریح بگم خودم داشتم به همین فکر میکردم. ‫میدونم!
‫تو همیشه میتونی منو به صندلی ببندی ‫تا توسط زن نظافتچی پیدا بشم.
‫خدا رحم کنه آقای وایک! ‫اونجا چیکار میکنین؟
‫مثل یه بوقلمون بسته بندی شدید!
‫خدا خیرتون بده آقا، نکنه باز دارین اون کتاب های ‫وحشتناکتون رو امتحان میکنید.
‫میدونم! اشکالی نداره، ‫مزاحم نمیشم،
‫"میرم سراغ گردگیری خودم. ‫- اندرو،
‫اگه من بی هوشت نکنم،
‫- چطوری ببندمت به صندلی؟ ‫- سوال خیلی خوبیه.
‫بیا بهش فکر کنیم، ‫که تو همیشه میتونی روی من اسلحه بکشی.
‫اما ما سارقان حرفه ای چندان به سلاح های گرم علاقه ای نداریم، ‫بالاخره ما هم انگلیسی هستیم.
‫تو همیشه میتونی بر محافظه کاری انگلوساکسونی ات غلبه کنی.
‫بعلاوه هفت تیر من که در هنگام درگیری از من میگیریش.
‫- اون پُره؟ ‫- خب البته. و گرنه به چه دردی میخوره؟
‫فکر کنم که در هنگام درگیری باید یک یا دو بار گلوله شلیک بشه
‫و اصابت کنه به اثاثیه کوچک بی ارزش خانوادگی.
‫- چرا؟ ‫- به این خاطر که اونا داستان منو درباره اینکه تو تفنگ رو به سمتم گرفتی...
‫و منو به صندلی بستی، درسته؟
‫آره، آره فکر کنم
‫خب بذار ببینم ‫چی رو باید قربانی کنیم؟
‫نظرت درباره این چیز عجیب و غریب چیه؟
‫فورا بذار سر جاش! ‫اون جایزه ادگار الن پوئه،
‫که توسط انجمن نویسندگان داستانهای معمایی آمریکا به من داده شده...
‫به خاطر یکی از بزگترین پیروزی های مریدیو ‫در داستان قتل جک اسپرت.
‫کنایه ای به آدم هایی ست که نمیتونن چربی بخورن،
‫اون با تزریق کلسترول غلیظ شده کشته شد.
‫خب،
‫نظرت درباره نابود کردن اون پارچ معمایی ‫پرزرق و برق قدیمی چیه؟
‫- پارچ معمایی؟ ‫- برای حل معما کمی آب از توش بریز بیرون.
‫خیلی بامزه بود.
‫مارگاریت بهش هوشمندانه فکر کرده بود، ‫پس این باید یه چیز رو به تو درباره مارگاریت بفهمونه.
‫بیا تصورات ناشی از اون رو در معرض دید قرار بدیم.
‫خب میتونستی بگی ‫" شلیک خوبی بود ."
‫مرتیکه روانی! ‫ممکن بود منو بکشی!
‫حرف مفت نزن! ‫نه وایک تیزبین و شیطان عمارت کلوک.
‫خب، بعدی چیه؟
‫آخرین یادگار لطیف ماه عسلمون در ونیس.
‫من دربرابر این وسوسه مقاومت نخواهم کرد.
‫خدا لعنت کنه منو ‫اگر گلوله به حیوان نفرین شده نخورده باشه.
‫- تو دقیقا اون چیزی که نشونه گرفته بودی زدی. ‫زودرنج نباش مایلو.
‫هیچی مثل یه ضرب و شتم حال آدمو جا نمیاره.
‫- تا حالا اسم چارلی بگبی به گوشت خورده؟ ‫- خودت میدونی که نه.
‫اون بهترین تیراندازی بود که تا حالا دیدم.
‫من یه دفعه دیدم که اون با اینکه کور و مست ‫بود شش تا اردک رو با یه گلوله زد.
‫نکته اصلی اینه که اون ها ‫اردک هایی در تابلوی نقاشی بودن.
‫و من گفتم، ‫"چارلی نمیتونی اینکارو کنی، الان که فصل شکار نیست"
‫گفته بودم که به جک های من میخنده.
‫حتی به بی مزه هاش.
‫درسته. ‫هیچکدومشون چندان بامزه نیست.
‫اما برای موجوداتی تمام سال شکار مجازه،
‫برای مثال، زن دزدان و تحریک کننده ها.
‫خب این یه جک بی مزه ایتالیایی است.
‫تو که باید بدونی، ‫- اون وطن توئه، درسته؟
‫نه، درواقع، من انگلیسی ام.
‫من اینجا به دنیا امدم، در انگلستان.
‫یعنی همین جایی که الان هستی؟
‫کجا؟ ‫در مهد یک سیستم پارلمانی قدیمی
‫که همسرم شایستگی هایم رو ازم میگیره، ‫این انگلستان وسیع عالی حیله گر؟
‫منظورم حس شوخ طبعی، منصفانه بازی کردن انگلستانه.
‫باورش نکن.
‫یه خارجی اینطور فکر نمیکنه، ‫چیزی که واقعا فکر میکنه اینه که،
‫کشور شرحی، کثیف و زشت و خطرناک با مردان سرد است...."
‫"که نمیدونن چطور باید با زنان جسور، زیبا و ضعیف رفتار کنند.
‫همه این حرف ها برای چی بود؟
‫- با اون تفنگ داری چیکار میکنی؟ ‫- معلومه که به طرف تو نشونه گرفتمش.
‫اون رو که دارم میبینم، اما چرا؟
‫چون من میخوام بکشمت.
‫تو میخوای منو بکشی؟
‫ای خدا! ‫دوباره یکی دیگه از اون بازی های مسخره ات.
‫یکی دیگه؟ نه، این همونه. ‫ما تمام بعدازظهر داشتیم بازی میکردیمش.
‫اینه که ‫"تو قراره بمیری، و هیچکس فکر نمیکنه که به قتل رسیدی ."
‫یعنی اون همه دزدیدن جواهرات...
‫من تو رو به اینجا دعوت کردم، ‫که شرایط مرگ خودت رو برپا کنی:
‫وارد شدن، لباس مبدل، ‫جواهرات تو جیبت،
‫بیدار شدن صاحب خانه، ‫درگیری با دزد...
‫تفنگی که در حین درگیری شلیک میکنه، ‫و سپس،
‫در آخر، شلیک پایانی.
‫برو بابا، اندرو، محض رضای خدا،
‫- این دیگه خنده دار نیست. ‫- نیست، درسته؟
‫- میتونی یه نقص توش پیدا کنی؟ ‫- مارگاریت.
‫- پلیس ها به رابطه من و مارگاریت پی میبرن. ‫- چه مزخرفاتی.
‫اونا میفهمن که تو چرا اینکارو کردی.
‫من از کجا بایستی میدونستم که تو کی هستی؟ ‫قانون با من همدردی خواهد کرد.
‫دارایی در انگلستان ‫نسبت به مردم همیشه بیشتر قابل احترام بوده.
‫حتی مارگاریت هم وقتی بفهمه که تو دنبال ‫جواهرات بودی اهمیتی نخواهد داد.
‫یه سارق آب زیرکاه پست که در نهایت فهمید ‫دزدی کمتر از ازدواج ناگوار است.
‫تو هم فکر میکنی که کشتن نسبت به خرجی دادن کمتر ناگواره؟
‫بذله گویی هنگام بدبختی! ‫خوبه!
‫تو یه چیزایی از انگلیسی ها یاد گرفتی.
‫اوه، یه چیز دیگه هم هست... یه فرصت ورزشی. ‫چرا امتحانش نمیکنی؟
‫و بهت این شانس رو بدم که منو در خونسردی بکشی؟
‫منظورت خونگرمیه دیگه، ‫اما بهت میگم چه کار کنی.
‫من چشام رو میبندم و به آرومی تا ۲۰ میشمرم.
‫که این به تو یک فرصت منطقی میده. ‫بجنب مایلو راه بیافت
‫یک
‫یک، دو،
‫سه، چهار،
‫پنج، شش،
‫هفت، هشت،
‫نه، ده،
‫یازده، دوازده،
‫سیزده، چهارده، پانزده،
‫شانزده، هفده، هجده،
‫نوزده و بیست.
‫توی اون کت زیبا جا گذاشتیش.
‫- خدای من. ‫- امکانش هست از ماشین پیاده شی؟
‫و لطفا اون چکمه های دوست داشتنی رو دوباره تن کن.
‫حالا تنها سوالی که باقی میمونه اینه که ‫پلیس تو رو در چه وضعیتی پیدا کنه.
‫میتونی روی میز مطالعه در کتابخانه پخش شده باشی،
‫مثل سرهنگ های بیشمار، ‫در کتابخانه های بیشمار،
‫یا اینکه مثل یک عروسک پارچه ای کهنه توی سبد هیزوم،
‫کدوم رو دوست داری ‫اون اولی به روش آگاتاکریستی یا روش کلاسیک ون داین؟
‫تو رو خدا، تو داری درباره یه قتل صحبت میکنی، ‫کشتن یه نفر، میفهمی؟
‫شاید بهتره که اصلا از تفنگ استفاده نکنم، ‫شاید بهترینش،
‫یک اسلحه جنایی واقعی مربوط به دهه ۳۰ ‫چوب بازی گلف
‫من توی کیف گلفم دارم.
‫چوب گلف قدیمی عزیز.
‫فکر کنم که بهتره تو توی شومینه ‫داخل یک دیگ غذاپزی قشنگ پیدا بشی.
‫بدن به پشت افتاده، ‫دست ها و پاها مثل یک عروسک شکسته ‫به طرز مضحکی یک وری شده،
‫انگار تمام سرش با یک قدرت مافوق طبیعی له شده.
‫خدای من بازرس نفسی بکشید، رنگتان پریده ."
‫"تامپسون بهتره یه چیزی بندازی روی جسد ."
‫"ببخشید آقا آیا واقعا اینقدر خشونت لازم بود؟"
‫متاسفم بازرس.
‫متاسفانه وقتی دیدم که اون داره زیرپوش های شخصی. همسرم رو لمس میکنه کنترلم رو از دست دادم
‫واقعا که کار زشتیه. ‫بهت میگم چه کنیم،
‫فکر میکنم که چیزی که پلیس میفهمه اینه:
‫بعد از دعوا، ‫تو از پله ها بالا رفتی تا برگردی سراغ نردبان.
‫برو مایلو برو بالا، ‫پاشو برو.
‫من تو روی پاگرد گیر میارم، ‫و در یک درگیری کوچک بهت شلیک میکنم.
‫هیچکس به این سادگی موفق نمیشه، ‫موافقی مایلو؟
‫در صبح روز اعدام،
‫شاه چارلز اول گفت: من دو پیراهن پوشیدم
‫"تا اگر از سرما بلرزم،" ‫"دشمنانم نگویند که از ترس بوده ."
‫من خودم را در معرض چنین سرزنش هایی قرار نمیدهم.
‫تو هم زمانی که داری از پله های سکوی دار بالا میری...
‫باید این وقار انگلوساکسونی ات رو حفظ کنی.
‫ببین...
‫من نمیتونم چیزی رو به عقب برگردونم، درسته؟
‫یعنی اگه من نبودم،
‫کسی دیگه میبود.
‫خواهش میکنم.
‫من گم و گور میشم.
‫دیگه خبری از من نمیشنوی.
‫چرا اندرو؟ چرا من؟
‫گریه زاری نکن.
‫میخوام بدونم چرا!
‫متحیرم که از من این سوال رو میکنی.
‫چون ازت متنفرم.
‫از اون قیافه و اخلاقت خوشت متنفرم.
‫شرط میبندم که در پیست اسکی هم خوش اخلاقی، ‫توی قایق تفریحی هم خوش خلاقی، حتی توی ساحل.
‫میدونستم که یه دستمال گردن طلایی میپوشی،
‫و شرط میبندم که سینه ات مو داره ‫و در تابستان با روغن آفتابی تیره شده.
‫مهم تر از همه، ازت متنفرم
‫چون یه چشم آبی ایتالیایی زشت هستی.
‫نه یکی مثل من!
‫یه آرایشگر کثیف که اغواگر زن های احمقه.
‫یه پسر بی کس و کار که جایگاه خودشو نمیدونه!
‫واقعا باور کردی که...
‫زن و جواهراتم رو دو دستی تقدیمت میکنم؟
‫و خودم رو اینقدر مسخره جلوه میدم؟
‫چرا که نه؟
‫تو که عاشقش نیستی.
‫عاشقش باشم یا نه، ‫من پیداش کردم، ازش مراقبت کردم.
‫اون حمایتم میکنه.
‫زمانی... عاشقم بود.
‫و حالا عاشق منه.
‫و این چیزیه که نمیتونی تحملش کنی، درسته؟
‫و بعد از من، دیگران خواهند بود.
‫میخوای اونا رو هم بکشی؟
‫تو دیوانه ای! تو واقعا دیوانه ای!
‫و تو هم یک مرد جوانی...
‫که لباس دلقک پوشیده و قراره به قتل برسه.
‫ماسک رو بذار رو سرت مایلو.
‫- نه. ‫- بذار رو سرت.
‫نه خواهش میکنم، خواهش میکنم.
‫بذار رو سرت.
‫بالاخره هنگام مرگت تو خودت هستی،
‫یه دلقک بیچاره ایتالیایی.
‫بدرود، دلقک!
‫خواهش میکنم!
‫خداحافظ و خدا کند
‫امیدی باشد و گه گاهی همدیگر را ملاقات کنیم
‫بسیار جالب بود ولی این هم
‫یکی دیگرد از آن چیزها بود
‫تو کاری
‫با من کن
‫کاری که من منو گیج کنه
‫بهم بگو
‫چرا باید اونطوری باشه
‫تو قدرتی داری که میتونه
‫منو هیپنوتیزم کنه
‫بذار
‫با جادوی تو زندگی کنم
‫انجام بده آن افسونگری را که
‫به خوبی انجامش میدهی
‫برای اینکه تو
‫کاری با من کردی
‫که کس دیگری
‫نمیتوانست
‫بذار
‫با جادوی تو زندگی کنم
‫انجام بده آن افسونگری را که
‫به خوبی انجامش میدهی
‫برای اینکه تو
‫کاری با من کردی
‫که کس دیگری
‫نمیتوانست
‫تو کاری
‫با من کردی
‫که کس دیگری نمیتوانست
‫در روزگاران قدیم تلائلویی از جوراب
‫به نظر چیز وحشتناکی بود
‫حالا خدا میدونه
‫هر اتفاقی بیافته
‫نویسندگان خوب هم زمانی کلمات بهتری بلد بودن
‫ولی حالا از کلمات چهار حرفی استفاده میکنند
‫در نوشتن نثر
‫هر اتفاقی که بیافته
‫دنیا امروز دیوانه شده و خوب بد شده
‫سیاه سفید شده و روز شب شده ‫
‫وقتی که جوان های امروزی فکر میکنن زن یه جایزه شده ‫
‫فقط ژیگولوهای احمق هستن
‫خب با اینکه من یک رمان نویس خوب نیستم
‫میدونم که تو موظف هستی وقتی من خواستگاری میکنم جواب بدی
‫هر اتفاقی که بیافته
‫دنیا امروز دیوانه شده و خوب بد شده
‫سیاه سفید شده و روز شب شده
‫که جوان های امروزی فکر میکنن زن یه جایزه شده
‫ولی آنها فقط ژیگولوهای احمق هستن
‫خب با اینکه من یک رمان نویس خوب نیستم
‫ میدونم که تو موظف هستی
‫وقتی من خواستگاری میکنم جواب بدی
‫هر اتفاقی که بیافته
‫شب بخیر آقا.
‫داشتم به این فکر میافتادم که کسی خانه نباشه.
‫واقعا؟ و شما کی باشید؟
‫بازرس کارآگاه داپلر آقا،
‫از نیروی شهربانی شهرستان ویلتشیر.
‫ببخشید که دیروقت مزاحم شما شدم،
‫اما مجبورم که با شما راجب...
‫یک موضوع مهم صحبت کنم. ‫- خب، بهتره بیایید داخل.
‫گفتید نیروی شهربانی شهرستان ویلتشیر؟
‫درسته، آقا، ‫من معمولا در سالزبری مستقر هستم.
‫اما پلیس محلی اینجا ازم خواست که بیام، ‫و یه کمکی بهش بکنم.
‫چه روزهایی بودند، آقا، ‫آهنگ هایی که میتونستی زمزمه کنی.
‫زمان زمزمه کردن بود بازرس. ‫کمی آیکیویت میل دارید؟
‫- نه ممنون آقا، ولی من شام خوردم. ‫- اوه.
‫شاید یه برندی رو ترجیح بدید؟ ‫یا که شما میخواین بهم بگید که در هنگام کار نوشیدنی نمی نوشید؟
‫اوه نه آقا، من همیشه هنگام کار مینوشم.
‫اما دیگه این روزا وقت نمیکنم.
‫- خاویار، پس اونا این شکلی هستن. ‫- بله.
‫اغلب در تعجب بودم.
‫نمیتونم بگم که چندان علاقه ای بهش دارم.
‫مزه اشفل ماهی میده.
‫نوش جان. ‫حالا بذارید اون مزه بد رو با یه برندی مخصوص از بین ببرم.
‫امکانش هست دنبال من بیاید، بازرس؟
‫این عتیقه های قدیمی ‫خیلی جالب هستن، آقا.
‫شما یه مجموعه کامل از اسباب بازی ها دارید.
‫خودکارند بازرس، و همگی کار میکنند.
‫من نمیدونم که آنها چقدر فایده دارن، آقا.
‫و حالا اون جمله کلیشه ای است که میگه،
‫چه کار برایتان میتوانم بکنم، بازرس؟
‫من دارم درباره ناپدید شدن...
‫آقای مایلو تیندل تحقیق میکنم.
‫میشناسیدش آقا؟
‫به سختی.
‫ایشان بعدازظهر جمعه گذشته از خانه شان خارج شده،
‫و تا حالا دیده نشده.
‫جدی، من چندان علاقه ای...
‫به عادتهای مهاجرتی آرایشگرها ندارم.
‫پس شما چنین شخصی رو میشناسید؟
‫خب من شغلش رو میدونم.
‫گمان کنم همسرم اشاره کرده بود، ‫که اون مغازه ای در لندن داره.
‫آخرین باری که آقای تیندل رو دیدید کِی بود؟
‫چند ماه پیش، ‫دقیقا یادم نمیاد.
‫- واقعا چیزی به ذهنم نمیرسه. ‫- این با اطلاعات ما جور در نمیاد.
‫اگه اشکالی نداره یه خورده آب توی این برندی بریزید آقا.
‫درواقع دو شب پیش،
‫او به جک بن ‫صاحب کافه شیر سفید گفته که،
‫داره میاد شما رو ببینه.
‫معمولا کافه دار ها مخالفان بدنامی هستند.
‫تهمت و غیبت شرابخوری، سرمایه و تجارت آنهاست.
‫گمان کنم شرابخوری مربوط به شراب باشه.
‫خیلی خوب.
‫پس فکر کنم یه چیز دیگه مونده که شما برای من اصلاحش کنید آقا.
‫چی هست؟
‫شواهدی، توسط یک مرد...
‫که به طور اتفاقی در حال رد شدن از کنار، ‫خانه شما بوده به دست ما رسیده
‫صدای شلیک هایی که به گوش رسیده.
‫- شلیک ها؟ ‫- سه شلیک، شاهد ما فکر میکنه.
‫- صدای انفجار اگزوز ماشین. ‫- اوه نه آقا.
‫متاسفانه این چیزا فقط...
‫به ذهن شما میرسه آقا، ‫داستان های پلیسی.
‫نه این ها گلوله هایی بودن که از تفنگ شلیک شدن. ‫شاهد ما مطمئنه.
‫متوجهم، ‫ممکنه بپرسم...
‫چرا دو روز طول کشید تا شما بیاید این اطراف ‫و در مورد این موضوع ازم سوال کنید؟
‫خب آقا این چیزا...
‫یه خورده بیشتر از اونی که شما فکر میکنین...
‫زمان میبره.
‫مرد شاهد ما میخواست قبل از اینکه ‫ما مزاحم نجیب زاده ای مثل شما بشیم...
‫تماس بگیره و از اطلاعاتش مطمئن بشه.
‫اطلاعات؟ چه اطلاعاتی؟
‫خب بعد از اینکه مخبر ما...
‫حادثه رو اطلاع داد،
‫ما فکر کردیم که یه صحبتی با آقای تیندل داشته باشیم،
‫تا شاید ایشان بتونه موضوع رو روشن کنه.
‫روشن کرد؟ ‫برای خاموش کردن اون باید دکمه توقف رو فشار بدید.
‫معذرت میخوام.
‫ممنونم.
‫ایشان تمام یکشنبه در خانه شان نبودند،
‫امروز هم همینطور.
‫ما حداقل شش بار اونجا تلفن کردیم.
‫به خدا آقا، مریدیو به شما افتخار میکنه.
‫آه، کارآگاه شما.
‫واقا ستودنی است.
‫من طرفدار سرسخت این لرد هستم.
‫واقعا؟ ‫پس باید بهم بگید که کدوم داستانش رو دوست دارید.
‫من شخصا علاقه خاصی به داستان...
‫پرونده مسیح کمونیسمی دارم.
‫وقتی که ما وارد خانه آقای تیندل شدیم...
‫که از سلامت ایشان مطمئن بشیم،
‫این رو پیدا کردیم آقا.
‫ضروری است که با هم حرف بزنیم.
‫غروب جمعه حدود ساعت ۶:۳۰ بیا پیشم، وایک.
‫ممکنه بپرسم که این دستخط شماست؟
‫- بله، درسته، مال خودمه. ‫- پس آقای تیندل اینجا بوده.
‫- اینجا بود. ‫- و آیا دو شب پیش حادثه ای رخ داده که...
‫برآمد آن شلیک آن سه گلوله بوده؟
‫با احترام باید بگم.
‫یک بازی بود که داشتیم انجام میدادیم.
‫بازی؟ چه جور بازی؟
‫اسمش "دزدی" است.
‫دزدی یک بازی نیست.
‫این درباره اون زمانی نیست که شما به من گفتید...
‫من جدیت مقام شغل خودم رو نمیدونم؟
‫یک مرد به اینجا آمده، صدای شلیک ها شنیده شده ان، ‫و اون ناپدید شده.
‫خب اگه شما جای من بودید از این چه نتیجه ای میگرفتید؟
‫یه پرونده ای که باز و بسته میشه، ‫اما اوضاع اونطور که همیشه به نظر میرسه نیست.
‫چرا که داستان جسد غرق شد ‫محبوب شما لرد مریدیو...
‫من منتظر توضیح شما هستم آقا.
‫اوه، خب،
‫تیندل ساعت ۶:۳۰ به اینجا آمد، ‫و یک ساعت و نیم بعدش از اینجا رفت.
‫- تا حالا که ندیدمش. ‫- کسی دیگه هم ندیده.
‫اما این بی معنیه! ‫شما منظورتون این نیست که من تیندل رو کشتم؟
‫تیندل رو "کشتید" آقا؟ ‫من هرگز حرفی از کشتن نزدم.
‫اوه، بیخیال شید بازرس، ‫شما نمیتونید یکی از اون حقه ها رو روی من پیاده کنید.
‫خفه شده آقا، ممکنه بپرسم از کجا میدونید...
‫اون بانو خفه شده بود؟
‫شما بهم گفتید بازرس. ‫خیر، آقا.
‫من هرگز حرفی از خفه شدن نزدم.
‫متاسفم که شما ما رو اینقدر شوخ فرض میکنید.
‫اما تمام این کارهایی که ما انجام میدهیم ضروریه.
‫"شما فقط کارتان را انجام میدهید" ‫این یه عبارت تکراریه، مگه نه؟
‫ممکنه آقا، ممکنه.
‫"عبارت تکراری" ‫خوشم اومد.
‫همسر شما و آقای تیندل برای مدتی معاشرت نزدیکی داشتند.
‫بله فکر میکردم که بدونید بازرس.
‫- شما نمیتونید چیزی رو در یک دهکده کوچک مخفی نگه دارید. ‫- کاملا درسته آقا.
‫شما که عقیده ندارید این یک جنایت عشقیه، ‫امیدوارم.
‫نه با مارگاریت، اوه خدا!
‫مثل این میمونه یه نفر رو که...
‫تو دستش یه قاشق پر از پودینگ برنج است رو با چاقو بزنی.
‫من واقعا طرفدار پودینگ برنج هستم آقا.
‫موضوع جالب بعدی داستان رو پیدا کردم.
‫عالیه.
‫به این ترتیب همه شما، انگیزه، فرصت، اهداف داشتید،
‫وقتی که بازرس داپلر متفکرانه قاشق پر از پودینگ...
‫موردعلاقه اش را میل کرد.
‫ولی یک نفر از شما هر ۳ بار رو زدید!
‫درسته آقا، و اون شخص شما هستید.
‫خارق العاده ست.
‫خب، گمان کنم بهتره که به شما بگم چه اتفاقی افتاده.
‫- مفید واقع خواهد شد آقا. ‫- شاید یه نوشیدنی دیگه هم مفید واقع بشه.
‫من یه نوشیدنی دیگه دوست دارم آقا، ‫ولی از اونجاییکه میبینم بطری خالیه.
‫کاملا درسته بازرس.
‫اون هم میتونه اصلاح بشه. ‫میشه دنبالم بیایید؟
‫از اونجاییکه به نظر میرسه بدونید،
‫تیندل رابطه عاشقانه با همسرم داشت.
‫حالا من از اون دسته کمیاب مردها هستم...
‫که اهمیتی به از دست دادن عزیزشون...
‫به مردی که با قوانین یکسان بازی میکنه نمیدن.
‫اما شکست از یک پسر پرمدعای، ‫عاشق پیشه که ایتالیایی بودنش رو مخفی میکنه...
‫که بی تفاوتی من رو با بی لیاقتی اشتباه میگره...
‫انصافا غیرقابل تحمل‌ـه!
‫یعنی، شما نمیتونستید این وضعیت رو تحمل کنید آقا؟
‫منظورتون اینه؟ ‫- منظورم اینه که،
‫وضعیتی بود که نمیتونستم قبولش کنم.
‫بازی کردن برای شما مهمه، درسته آقا؟
‫بازی کردن بازی ها و بازی های بازی کردنی.
‫بله بازرس. ‫- مطمئن نیستم که تفاوتی با هم داشته باشن.
‫اوه، خیلی ساده ست، بازرس.
‫بازی کردن کاریه که هر مردی انجام میده،
‫اما بازی کردن بازی های عجیب علاقه خاص منه.
‫و در صورتی، تمام زندگی ام.
‫به نظر من که غمناکه آقا، ‫مثل یک بچه که بزرگ نشده.
‫مگه بازی کردن یک بچه چه اشکالی داره، بازرس؟
‫هیچ اشکالی، اگه شما یه بچه باشید.
‫بذارید براتون بگم، بازرس،
‫من بازی های پیچیده ای بازی کردم...
‫که جونگ و انیشتن در صورت نقش داشتن در آنها، ‫به خودشان افتخار میکردن.
‫من به سلسله هایی از ذهن و روح دست یافته ام...
‫که در زندگی روزمره انسان ناشناخته است،
‫و من تجربه زیادی از این سرگرمی های...
‫نه چندان بی ضرر داشتم.
‫چیز دیگه ای جز بازی هست ‫که برای شما اهمیت داشته باشه آقا؟
‫وظیفه؟ شغل؟ حتی ازدواج؟
‫اوه، خواهش میکنم، بازرس! ‫ازدواج رو قاطی نکنید.
‫رابطه جنسی، رابطه جنسی بازیه، ‫و ازدواج هم مجازاته.
‫همینطور پشت سر هم هر سالگرد ازدواج بیهوده رو ‫به سختی سپری میکنیم
‫سپری کن و برو،
‫چیزی که به دست میاد مجازات فراوان، سکوت فراوان،
‫زخم های فراوان در جاهای عمیق.
‫شما دارین میگید که، ‫به دلیل بی تفاوتی شما نسبت به همسرتون،
‫شما هیچ انگیزه ای برای کشتن آقای تیندل نداشتید؟
‫من به سادگی دارم میگم، بازرس، ‫میخوام مثل بیشتر مردان،
‫سرم به کار خودم باشه و نادیدش بگیرم.
‫فکر میکردم، این عاقلانه تر باشه.
‫و اینجا چی داریم، آقا؟
‫اون فقط یه صندوق قدیمی لباسه، فقط همین.
‫یک مکان سنتی...
‫برای پنهان کردن، مطمئنم که شما موافقید.
‫فقط برای پنهان کردن هویت، بازرس.
‫برای بازی.
‫میشه بریم؟
‫- میشه بریم؟ ‫- اوه، بله، آقا.
‫دارم میام.
‫بگذریم، من فکر کردم که به تیندل جوان درسی داده باشم...
‫درسی برای جسارتش، ‫امتحان کردن جرات او.
‫شما ممکنه با این نظریه مخالف باشید، ‫بازرس، اما اینو از من بشنوید:
‫کوتاه ترین راه برای رسیدن به قلب یک مرد حقارته.
‫به زودی میفهمید که چه اتفاقاتی افتاده.
‫و شما چطور درباره تحقیر کردن او نقشه کشیدید، آقا؟
‫برای شروع، متقاعد کردن وی...
‫که همسر من سلیقه های گرانی داره، ‫و او هم حقیقا بی نوا بود،
‫و اون میتونست این مشکل رو با دزدیدن جواهراتی قیمتی حل کنه،
‫که من در گاوصندوقم داشتم.
‫قبل از اون تشقویقش کردم ‫که لباساش رو در بیاره و تغییر قیافه بده.
‫و اون هم لباس دلقک رو از اون جعبه ای که ‫شما بررسی کردید انتخاب کرد.
‫در اون لباس مضحک او وارد خانه شد، ‫و با مواد منفجره گاوصندوق رو باز کرده.
‫جواهرات در این جعبه بودند.
‫فکرتون خوب کار میکنه، بازرس.
‫آفرین.
‫- و جواهرات حالا کجا هستند، آقا؟ ‫- من دیروز گذاشتمشون توی بانک.
‫- روز شنبه؟ ‫- بله، بازرس، روز شنبه.
‫من تا سالزبری رانندگی کردم ‫و گذاشتمشون توی گاوصندوق شب گذاشتم. ‫"سپرده ای که خارج از بانک میتوان مدارک و اموال را در آن گذاشت"
‫چقدر مال اندیش.
‫میشه بپرسم که بعد از انفجار گاوصندوق چه کردید؟
‫تیندل جوارات رو گذاشت توی جیبش، ‫ما هم درگیری انجام دادیم و خونه رو به هم ریختیم، بخشی از بازی بود.
‫وقتی که من از کوره در رفتم و، ‫اهداف حقیقی ام رو بهش گفتم، خواست خونه رو ترک کنه.
‫البته این همان نیرنگی بود که ‫برای قرار دادنش در این موقعیت زدم،
‫جایی که با ادعای تخلف وی بابت سارق بودنش، ‫قانونا میتونستم بهش شلیک کنم.
‫وقتی که شما قصد خودتون رو آشکار کردید،
‫عکس العمل آقای تیندل چی بود؟
‫مثل برق گرفته ها! ‫اون تمام داستان ها و اهدافم رو باور کرده بود.
‫به زانو افتاد، برای نجات زندگی اش التماس کرد.
‫اما من نرم نشدنی بودم. ‫اسلحه رو به طرف سرش نشونه گرفتم و شلیک کردم...
‫با یک گلوله مشقی.
‫شما با یک گلوله مشقی... ‫به آقای تیندل شلیک کردید آقا؟
‫مثل مرده ها از حال رفت.
‫بازی ام به پایان رسید، ‫یکی از دلپذیرترین پیروزی ها بود.
‫شما واقعا... تفنگ رو گذاشتید روی سرش...
‫و ماشه رو... به عنوان یک بازی کشیدید؟
‫اگه میخواین اسمش رو بذارین امتحان مقدماتی.
‫او درحالیکه ادای مردم اصیل رو در می آورد به اینجا آمد، ‫به امید اینکه پذیرفته بشه.
‫اما اون باید می آموخت، ‫شما که همینطوری نمیتونید وارد یک جمع بشید.
‫یه چیزی مثل نژاد وجود داره!
‫اون خصوصیتی که نژاد با خودش میاره... کسب کردنی نیست.
‫البته اون در امتحانش شکست خورد.
‫اون ممکن بود به راحتی از عهده اش بر بیاد،
‫اما او باید در حالت ترس از دست دادن زندگیش قرار گرفته باشه.
‫چنین عمل غیرمسئولانه ای...
‫تضمین یک اتهام توهین آمیزه.
‫تصور میکنم آن کار اندکی بهتر از اتهام قتل باشه...
‫که چند دقیقه پیش احتمال آن را میدادید.
‫- هنوز هم احتمال میدم. ‫- بیخیال بازرس.
‫بهتون گفتم چی شد. ‫بعد از چند دقیقه به هوش اومد،
‫بالاخره فهمید که اصلا نمرده،
‫و بعد از نوشیدن مقداری برندی با تلوتلوخوردن رفت خونه.
‫متاسفم که شما اینقدر این موضوع ‫رو بامزه فرض میکنید، آقای وایک.
‫ما ممکن نیست با چنین رفتاری برخورد کنیم.
‫نه، اینجا رو نگاه کنید!
‫چرا نمیتونید از دیدگاه من به این مسئله نگاه کنید؟
‫در صورتی، تیندل دزد بود، ‫اون داشت همسرم رو از من میدزدید، مگه نه؟
‫که شما شکنجه و کشتن او را توجیه کنید آقا؟
‫البته که نه، متوجه نیستید؟ ‫این فقط یه بازی بود.
‫فقط یه بازی مسخره! ‫- حقیقا مسخره بود.
‫من فقط چیزی که برایش آمده بودم به دست آوردم، ‫فقط همین.
‫- شاید چیزی که دنبالش بودید فتل بوده، آقا. ‫- نه!
‫- من اینطور فکر میکنم، آقا. ‫- نه! من هرچی که اتفاق افتاد رو گفتم.
‫اشکالی نداره که من نگاهی به اطراف بندازم، آقا؟
‫اگه دوست دارید، کل خونه رو بگردید.
‫پاکتتان را در بیارید و موهای مخفی شده را فاش کنید.
‫و از وسیله قدیمی تان در آن زمان استفاده کنید.
‫حالا من از خودم میپرسم،
‫اگه میخواستم جسد تیندل رو مخفی کنم،
‫کجا میذاشتمش؟
‫در دوست خوبم ملوان سرکیف، جک تار.
‫خیلی جالب بود آقا.
‫ممکنه بپرسم چطوری اینکارو کردید؟
‫نه. ‫جک تار و من یه راز کوچولو با هم داریم.
‫پس میشه بپرسم چطوری اون سوراخ ها رو ‫روی دیوار بوجود آوردید.
‫اون یکی اونجا،
‫و این یکی اینجا.
‫- برای من شبیه سوراخ گلوله هستن آقا. ‫- کاملا درسته، بازرس.
‫هستند.
‫من فکر کردم که شما گفتید،
‫که از گلوله مشقی استفاده کردید.
‫دوتا گلوله واقعی برای آماده کردن حقه، ‫و یک مشقی برای کامل کردنش.
‫من باید تیندل رو متقاعد میکردم که جدی ام.
‫بله متوجه ام آقا، یک گلوله مشقی.
‫پس میشه به من نشون بدید که، ‫وقتی شما آقای تیندل رو کشتید ایشان کجا بودن؟
‫منظورتون اینه که، وانمود کردم که کشتمش.
‫درسته، ‫پس ممکنه به من نشون بدید که...
‫ایشان زمانی که گلوله بهش برخورد کرد دقیقا کجا بودن؟
‫مدام دارم بهتون میگم، که اون یک گلوله واقعی نبود!
‫همینطوره آقا، همینطوره.
‫خیله خب، ‫وقتی که شما با گلوله مشقی شلیک کردید...
‫ایشان کجا بودن؟
‫اون اینجا ایستاده بود، ‫یا زانو زده بود،
‫یا دقیق تر اینجا از ترس به خودش میپیچید.
‫- تقریبا اینجا آقا؟ ‫- دو پله پایین تر.
‫- خودشه. ‫- وقتی که شما شلیک کردید، به آقای تیندل نزدیک بودید؟
‫اوه، خیلی، ‫من پشتش تفنگ رو به سمت سرش نشونه گرفتم.
‫میدونید اون حس برآمدگی لوله تفنگ،
‫بعلاوه صدای انفجار بود،
‫که حقه رو عملی میکرد.
‫وسیله سنتی کار شما، بازرس؟
‫خون شوخی، آقا؟
‫متوجه منظورتون نمیشم، بازرس.
‫اینجا، روی نرده،
‫و زیر فرش.
‫- این خون خشکیده اس، آقا. ‫- خون؟
‫کجا؟
‫دست نزنید.
‫این معلومه که خون خشکیده اس.
‫یه خورده بیشتر هم اینجاست.
‫یک نفر سعی داشته فرش رو پاک کنه. ‫میبینید؟
‫کنار این ستون، این خون‌ـه.
‫هنوز مرطوبه.
‫میشه توضیح بدین این چطور به اینجا اومده؟
‫نمیدونم.
‫تیندل زخمی نشد یا اصلا صدمه ای ندید.
‫باید حرفم رو باور کنید!
‫با فشنگ های واقعی... و خون واقعی،
‫وقتش نرسیده که دیگه درباره بازی صحبت نکنیم؟
‫نگاه کنید! ‫به پنجره نگاه کنید!
‫اینجاست که شما میتونید اون قطعه شیشه که برای وارد شدن بریدش رو ببینید
‫و اون پایین، ‫جای مانده از فشار نردبان روی گلباغچه...
‫و اون چکمه با سایز ۲۸ که اون پوشیده بودش.
‫ببینید، من میتونم نشونتون بدم! ‫- تمام این سالها...
‫چشم های من به طرز شایسته ای ‫برای دیدن چیزهایی تربیت شدند،آقا.
‫مطمئنم که همینطوره، بازرس. ‫من فقط دارم چندتا واقعیت رو خاطرنشان میکنم...
‫که داستان من رو با دلیل و مدرک ثابت میکنه،
‫مثل گاوصندوق منجرشده که توی کتابخانه ام دیدید...
‫و صندوق لباسی که توی زیرزمین پیدا کردید.
‫شما گفتید که آقای تیندل لباس یک دلقک رو پوشیده.
‫من اصلا چنین لباسی توی اون صندوق ندیدم!
‫علاوه بر اینکه شما...
‫به اون برآمدگی خاک در باغ اشاره نکردید، درسته آقا؟
‫برآمدگی خاک؟
‫کدوم برآمدگی خاک؟
‫اون یکی کنار دیوار عقبی...
‫در سایه اون درخت سدر.
‫- نمیتونم چیزی ببینم. ‫- خب، حالا که اونجاست.
‫قبل از اینکه زنگ شما رو بزنم دیدم.
‫فکر کنم بهتره که بریم یه نگاهی به اونجا بندازیم.
‫با هم، آقا.
‫اینجاست، آقا.
‫درباره این برآمدگی تازه خاک چی دارید بگید؟
‫من از کجا بدونم؟
‫احتمالا کار یک باغبان بوده، ‫ازش بپرسید.
‫همینجا ها پیداش خواهید کرد، ‫که داره گدایی میکنه.
‫و برای اینکه چیزی گیرش بیاد ناله میکنه، ‫تا صاحب کارش رو خراب کنه ‫همشون همینطورند
‫تا جایی که من میدونم، من همیشه...
‫باغبان ها رو شاهدانی بی نظیر میدونستم.
‫آنها آروم اند، منظم اند، ‫و همیشه صادق اند.
‫بازرس، من به اندازه کافی از این مسخره بازی ها دیدم.
‫شما فکر میکنید من اینقدر احمقم که جسد تیندل رو ‫اینجا توی باغ دفن کنم...
‫و این برآمدگی تازه خاک رو ول کنم ‫تا همه بیایند و ببینند؟
‫اگر انتظار ما رو نداشتید، بله، آقا.
‫طی چند هفته با مقداری بذر چمن یا گل پیاز،
‫به سختی میشه تشخیص داد که دستکاری شده باشه.
‫ما در نیروی پلیس دقیقا میدونیم که چقدر...
‫قاتلان به حیاط خلوتشان علاقه مند هستند.
‫هیچ جای دیگری روی کره زمین به اندازه یک باغ ‫مورد علاقه قاتل نیست،
‫درسته، بازرس؟ ‫- به جز اتاق خواب.
‫فکر کنم به زودی شما چیزی که بهش علاقه دارید رو پیدا میکنید
‫شکی نیست که این اتاق مال کیه درسته، آقا؟
‫همسرم دوش میگیره، من استحمام میکنم.
‫این لباس ها کف جالباسی...
‫پخش و پلا شده اند.
‫به نظر مال شما نیست، آقا.
‫اوه! یه امضای جالب. ‫"I-W"
‫اوه،مثل اینکه برعکس گرفتمش.
‫آها "م-ت"
‫بذارید ببینم.
‫دوخته شده توسط خیاطی اوِن و تن کریدی واقع در خیابان پرسی...
‫برای آقای مایلو تنیدل در دوازدهم نوامبر.
‫بگید ببینم، همونطور که شما گفتید ‫وقتی که آقای تیندل با تلوتلوخردن رفت
‫آیا لخت رفت؟
‫و متعاقبا در خیابان های روستا لخت میگشت؟
‫قبل از اینکه اینا رو اینجا جا بذاره لباساش رو عوض کرد.
‫شما هنوز مدعی هستید که،
‫آقای تیندل در زیرزمین لباس دلقک به تن کرده؟
‫- بله! ‫- گمان کنم...
‫بخش دیگری از تحقیر کردن.
‫پس یک نفر باید لباس هایش رو...
‫از زیرزمین آورده باشه و در اینجا انداخته باشه.
‫- من انداختم. ‫- چرا؟
‫چون بهتر بود که به جای یه زیرزمین قدیمی توی کمد لباس باشند
‫مناسب تره.
‫همه رو در کف کمد پخش و پلا کردید؟ ‫چرا؟
‫فکر نمیکردم که اینقدر طول بکشه تا برگرده، ‫خیلی مسخره ست.
‫به هیچ وجه، آقا.
‫شما اون لباس ها رو در کف جالباسی انداختید...
‫چون شما میدونستید که آقای تیندل به آن ها ‫احتیاجی نخواهد داشت... هرگز!
‫درسته مگه نه، آقا؟ ‫- اون قبل از اینکه اینا رو جا بذاره...
‫لباسش رو عوض کرد و رفت!
‫فکر کنم همونطور که خودتون گفتید...
‫این رو شروع کردید.
‫یک بازی برای پیاده کردن یک حقه شیطانی ‫بر روی آقای تیندل
‫که به راه بد کشیده شد.
‫همانطور که انتظار داشتید، ‫شلیک سوم شما مشقی نبوده،
‫بلکه یک گلوله واقعی که آقای تیندل رو درجا کشته،
‫که برآمدش خون پاشیده شده روی نرده هاست!
‫بعدش، وقتی که فهمیدید چه کاری کردید،
‫وحشت زده شدید، ‫مثل هزاران قاتل قبل از شما،
‫و جسد رو در باغ دفن کردید.
‫خیلی بی فکر بودید که...
‫خون پاشیده شده روی نرده ها رو پاک نکردید، ‫و لباس هایش رو نسوزاندید.
‫قسم میخورم، تیندل اینجا رو زنده ترک کرد!
‫با وجود خنده دار بودن این داستان،
‫بهتره که اینو به قاضی بگویید.
‫ببینید، فقط یک راه برای سردرآوردن از این ماجرا وجود داره.
‫اگه شما فکر میکنید تیندل اون بیرون توی باغ دفن شده، ‫محض رضای خدا،
‫چرا نمیرید و درش نمیارید! ‫- نیازی به پیدا کردن ایشان نیست.
‫اگه آقای تیندل زیر اون برآمدگی تازه خاک نباشه،
‫این صرفا نشون میده که در حالت وحشتتون،
‫اول به این فکر افتادید که اونجا دفنش کنید ‫بعدش نظرتون رو عوض کردین و جایی دیگه دفنش کردید.
‫- کجا؟ ‫- مهم نیست آقا.
‫پیداش میکنیم، دیر یا زود.
‫و اگه پیدا نشه، اهمیت چندانی نداره.
‫ما یادداشت شما که آقای تنیدل رو احظار کردید رو داریم،
‫شلیک هایی که شنیده شدن، ‫سوراخ هایی که توسط گلوله ایجاد شدن،
‫خون موجود روی نرده و فرش،
‫لباس هایش در جالباسی شما بوده، ‫و ایشان ناپدید شده.
‫دیگه جسد به چه دردی میخوره؟
‫آقا دنبالم بیایید.
‫وقت رفتنه. ‫- نه! باورم نمیشه...
‫متاسفم، متاسفم آقا
‫که باید اصرار کنم.
‫یک ماشین پلیس در انتهای جاده هست.
‫اهمیت نمیدم که چقدر ماشین پلیس باشه! ‫من هیچ جایی نمیرم!
‫بذارید هیچ مشکلی ایجاد نکنیم آقا.
‫خواهشا سخت ترش نکنید. ‫- داری به بازو هام صدمه میزنی!
‫چاره دیگری برای من نذاشتید. ‫اگر فقط شما ساکت بشید.
‫نمیتونم به وکیلم زنگ بزنم؟ ‫این حق منه!
‫میتونیم از اداره پلیس هم زنگ بزنیم.
‫ما نمیخوایم بر خلاف قانون کاری کنیم.
‫بیایید آقا، مایوس نشوید.
‫شما بعد از زمان کوتاه هفت سال آزاد خواهید شد.
‫هفت سال؟
‫هفت سال برای پشیمان شدن از انجام بازی هایی ‫که غلط از آب در میان.
‫از ضعف ناشی از احساسات من چشم پوشی کنید! ‫ولی اصلا غلط از آب در نیامد! کاملا درست بود!
‫اینطور فکر میکنید آقا؟
‫ما پلیس های واقعی هستیم آقا...
‫و به اون اندازه که گاهی اوقات توسط نویسنده هایی ‫مثل شما توصیف میشویم
‫احمق نیستیم.
‫ممکنه که ما عینک تک چشمی...
‫کلاه های کارآگاهی و گلخانه ها...
‫یا کلاه های لبه دار نداشته باشیم،
‫ولی به طور قابل قبولی برای همه آنها موثر هستیم.
‫به نظر میرسه چیزهای زیادی درباره ‫داستان های پلیسی میدونید، بازرس!
‫بله، زمانی چندتایی از آنها را خوانده ام.
‫و در این سال های اخیر،
‫به این باور رسیدم که داستان های پلیسی...
‫یک سرگرمی عادی برای انسان های نابغه است.
‫تو کی هستی؟
‫کارآگاه بازرس داپلر، آقا.
‫مثل "داپل" نوشته میشه،
‫که مطمئنم میدونید،
‫به معنی "دوبرابر" در...
‫زبان آلمانی است.
‫و برای کسانی که ذهنشان را...
‫درگیر این چیزها کردند،
‫معلومه که...
‫یک عبارت به هم ریخته...
‫از کلمه "پلادر" میباشد.
‫پس...
‫بازرس پلادر...
‫میشه همون بازرس داپلر،
‫اگه ببینید منظورم چیه...
‫آقا.
‫- مایلو. ‫- عینا!
‫ای آشغال!
‫خیلی ممنون.
‫تمام این مدت داشتی،
‫ادای قهرمان ها رو در میاوردی، مایلو عوضی!
‫خیلی لطف داری.
‫نمیگم که خوب بود. ‫واقعا زیبا بود.
‫این خیلی... خیلی عالی بود.
‫ضمنا، فراموش کردی لنز چشم چپت رو در بیاری.
‫حالا اون میدونه که من بامزه ام.
‫"مایلو میتونه یه نوشیدنی بنوشه؟"
‫ببخشید، از خودت پذیرایی کن.
‫اول باید خودمو بشورم، ‫پوشیده از گریم و چسب هستم.
‫- البته، از آشپزخانه استفاده کن. ‫- نه من دستشویی اصلی رو ترجیح میدم.
‫شما خیلی تندرست هستید، آقا.
‫به سلامتی.
‫باید بگم،
‫باید بهت تبریک بگم، مایلو.
‫درجه یک بود.
‫مطمئنی که برای مدتی منو سرکار گرفته بودی.
‫برای مدتی؟
‫خب اگه بخوام تصدیق کنم، تمام مدت.
‫ولی اواخر کمی مشکوک شده بودم، میدونی که؟
‫فکر میکردم که داری یه خورده طولش میدی.
‫نظرت درباره نمایش من چیه؟
‫اضطراب یک مرد بیگناه، ‫که توسط شواهد اتفاقی به دام افتاده.
‫- این یک نمایش نبود. ‫- البته که بود، باید متقاعد کننده به نظر میرسید.
‫ظاهرا من موفق شدم.
‫تو اصلا بلد نیستی ببازی، مگه نه اندرو؟
‫همه اون مزخرفاتی که درباره...
‫در مورد باختن آدمای اصیل تحویل داپلر دادی.
‫ای خدا.
‫چطور، من که بهت گفتم، کارت خوب بود.
‫خیلی خوب بود.
‫من عاشق بازرس داپلرتم.
‫خوشحالم که این مسخره بازی ناقابل رو...
‫اینطور برجسته مد نظر قرار میدید، آقا.
‫گریم ات که خیلی خوب بود، درجه یک بود.
‫خودت که اینکار رو نکرده بودی، درسته؟
‫فراموش نکن که من یک آرایشگاه دارم.
‫دوستانی در هنرهای مختلف دارم.
‫فکر کنم که دیروز وقتی من سالزبری بودم...
‫دزدکی وارد اینجا شدی.
‫- بله. ‫- لباس هایت رو در کمد من انداختی...
‫و فداکارانه خون خودت رو روی نرده ها پاشیدی، همم؟
‫خون من نبود، ‫میدونم از شنیدنش راحت میشی.
‫از کبد خوک گرفته بودمش.
‫گمان کنم میتونستی برای این کار از هر نوع شرابی استفاده کنی.
‫- اوه حالا اون نوشیدنی رو میخوام. ‫- البته.
‫- فکر کنم، جین و تانیک. ‫- کاملا لایق اش هستی، رفیق عزیزم.
‫دنبالم بیا.
‫میدونی من هنوز برای بازی تو...
‫بهت تبریک نگفتم.
‫- اوه؟ ‫- خیلی خوب بود.
‫واقعا اینطوری فکر میکنی؟ خوبه.
‫باید بگم که من خودم هم ازش راضی بودم.
‫تو واقعا فکر میکردی که...
‫آخرین لحظه زندگی ات فرا رسیده بود؟
‫بله.
‫تو که عصبانی نیستی، هستی؟
‫عصبانی؟ متوجه نمیشم.
‫این باز یکی از اون حرفات بود.
‫ببین همونطور که وقتی نقش داپلر رو بازی میکردی، ‫برات توضیح دادم
‫من باید اخلاقت رو امتحان میکردم ‫تا ببینم
‫تو واقعا شخص همگرای من خواهی بود یا نه.
‫یه شخص که به بازی کردن علاقه داره؟
‫- دقیقا! ‫- و هستم؟
‫دیگه سوال کردن نداره.
‫مقایسه تجربه این آخر هفته با،
‫هر لحظه دیگر زندگی ات مایلو جان فقط وقت تلف کردنه.
‫و حالا اگر با خودت صادق باشی، باید اعتراف کنی...
‫که تو با من ‫بیشتر از هر کس دیگه ای همراه با هیجان زندگی کردی
‫حتی با مارگاریت.
‫حالا ما میدونم بازی کردن چطوریه، تو و من،
‫خیلی کمیابه،
‫دو نفر که برای هم آفریده شده اند،
‫حریفانی یکسان هستند، دارای جرات
‫و استعداد هستند...
‫تا با تخیلات زیرکانه زندگی را یک معمای آرام،
‫و ابتکاراتی شاد بسازند؛
‫تا کمبود هایشان...
‫و ترس هایشان را با بازی کردن رو به رو کنند،
‫فقط با بازی کردن.
‫اون پسر بی کس و کار که جایگاه خودشو نمیدونه رو...
‫فراموش کردی؟
‫من و تو از دنیاهای متفاوتی هستیم، اندرو،
‫در دنیای من، زمانی برای...
‫تخیلات زیرکانه و ابتکارات شاد نبود.
‫حتی یک توقف برای نوشیدن چای.
‫تنها بازی که ما انجام دادیم، زنده موندن بود...
‫یا اینکه به سمت مرگ بریم.
‫اگه تو برنده نشدی، پس تمومش نکردی.
‫بازنده همه چی رو میبازه.
‫احتمالا نمیدونی این یعنی چی.
‫چه بدونم یا نه، ‫این چیزایی که گفتی اصلا نظر من رو رد نمیکنه.
‫به روشی که تو برای برگشتن به من ‫با بازی کردن نقش بازرس داپلر انتخاب کردی توجه کن.
‫انتقام ساده.
‫تلافی کردن به سبک یکسان.
‫هر ایتالیایی احمقی دربارش میدونه. ‫- خب، آیا این افتخار راضی ات میکنه؟
‫بی حسابی؟ یک به یک مساوی؟
‫"افتخار"؟
‫باز این یکی از اون حرفاته.
‫من اینو میدونم...
‫که تو منو از لخت هم...
‫برهنه تر کردی.
‫میدونم... که تو واقعا...
‫منو تا حد مرگ ترسوندی.
‫من بالای اون پله ها ایستاده بودم و به پایین نگاه میکردم...
‫و میفهمیدم که دکمه آستین کتم،
‫نرده،
‫و ناخن انگشت چهارمم...
‫قراره آخرین چیز هایی باشه که من در...
‫عمرم میبینم.
‫بعدش، صدای...
‫مرگ... خودمو شنیدم.
‫حالا، این تورو تغییر میده، اندرو،
‫باور کن، من هنوز بابت اون برات دارم.
‫میگذره، شوک بوده، رفیق عزیز. ‫بیا بذار برات-
‫من یک بی حسابی نمیخوام!
‫و به من از اون مزخرفات یک به یک مساوی ‫و باخت یک بار کافیه رو تحویل نده.
‫پدرم هم باخت،
‫و پدرش، ‫و پدرش،
‫یه مشت بازنده، تا جایی که فکرشو بکنی!
‫اما با من دیگه از این خبرا نیست!
‫با من، تیندل ها شروع به برنده شدن میکنن!
‫و دیگران شروع به باختن.
‫برای مثال، تو.
‫من؟ چی رو ببازم؟
‫یک بازی جدید...
‫بازی من، با قانون من، و به سبک من انجام میشه.
‫و برای شروع، من یک نفر رو کشتم.
‫- تو یک نفر رو کشتی. ‫- کسی رو به قتل رسوندم.
‫مرتکب قتل شدم. ‫- شوخی میکنی.
‫جدی ام.
‫این یک بازی واقعیه و یک قتل واقعی.
‫کاملا هیچ هدفی برای انجام بازی های ساختگی ‫وجود نداره، درسته؟
‫- کاملا. ‫- ما از وانمود کردن میگذریم.
‫میسپاریمش به بازیکن های تازه وارد ‫بازیکن های اصیلی مثل تو مثل تو.
‫ببین مایلو بهتره که بذاریم یه وقت دیگه-
‫- نمیشه صبر کرد! ‫- خیله خب، خیله خب.
‫بازی تو رو انجام میدیم. ‫حالا، چه کسی رو کشتی؟
‫چه کسی رو؟ چه کسی رو؟
‫کسی که برای تو،
‫اولین کسی است که بهش اهمیت میدی.
‫ممکنه اون دوست دخترت تِآ باشه؟
‫ممکنه.
‫چرا؟ ‫- اون مقتوله.
‫تو تِآ رو کشتی؟
‫او که چشم های لاجوردی اش...
‫نمایان کننده آبگیرهای جنگل های رازآلود فنلانده.
‫من چشم هایش را بستم.
‫- تو - - ‫- بله من خفه اش کردم،
‫درست اونجا روی اون قالیچه.
‫خفه اش کردم. ‫و اینجا رو داشته باش،
‫اول کردمش.
‫تو تجاوز کردی و-
‫نه، تجاوز نه.
‫- اون خودش میل داشت. ‫- داری دروغ میگی!
‫تو نمیتونی منو با یک بازی مثل این تحت تاثیر بذاری.
‫مایلو، من صادقانه مهلت یک بازی بهتر رو بهت میدم.
‫وقتی که من دیروز اینجا بودم...
‫و در حال آماده کردن خون و لباس ها ‫برای اون قضیه داپلر بودم،
‫تِآ اومد و سراغ تو رو میگرفت.
‫و همونطور که این روزا میگی، ‫بهش کمی اظهار عشق کردم.
‫و ما صورت به صورت تا ‫اون اموال قدیمی گرد و گنده ات با همدیگر رقصیدیم.
‫منظورم اینه که، کی به جز تو میتونه اونا رو داشته باشه؟
‫بگذریم، عملی شد.
‫اون خارشش گرفت و من باید میخاروندمش، مگه نه؟
‫و بعد از اون او خواب آلود شد،
‫و این زمانی بود که انجامش دادم، رفیق.
‫گردنش رو فشار دادم.
‫او زیر اون برآمدگی خاک که داپلر ما...
‫یک نگاهی بهش انداخت بود. ‫- بود؟ یعنی الان نیست؟
‫- نه، جاشو تغییر دادم. ‫- کجا؟
‫یک چاله پر از شن؟ ‫کارخانه چسب متروک فومانچو؟
‫مهم نیست کجا.
‫پلیس به موقع پیداش میکنه ‫البته اگه تا الان پیداش نکرده باشه.
‫- پلیس؟ ‫- بله.
‫من یک ساعت پیش بهشون تلفن کردم...
‫و ازشون خواستم تا منو ساعت ۱۰ در اینجا ملاقات کنند.
‫حدود ۱۵ دقیقه دیگه میرسند.
‫مطمئنم همینطوره.
‫با رهبری بازرس داپلر شجاع و دوست داشتنی. ‫- نچ.
‫پلیس واقعی خواهد بود.
‫اسمش بازرس گروهبان ترنت است.
‫اگه میخوای چک کن.
‫من خیلی چیزا درباره تو بهشون گفتم اندرو.
‫گفتم که تو رو به عنوان مردی میشناسم ‫که توسط بازی های زیادی احاطه شدی
‫و قتل رو به عنوان یک هنر زیبا میشناسی.
‫گفتم که زندگی ات را با امید میگذرانی، ‫و اغلب درباره مرتکب شدن...
‫یک قتل واقعی حرف میزدی، ‫و پنهان کردن جسد،
‫و سرنخ هایی که تو رو به جنایت ربط میده ‫در خانه به جای گذاشتی،
‫تا ذهن ساده و بیچاره پلیس رو متقاعد کنی...
‫که هرگز نفهمه اون سرنخ ها برای چی بودند.
‫خواهش میکنم، آقای اندرو وایک زمانی که ‫یک جنایت واقعی رو مرتکب شده است خوابش نمیبرد
‫اما قراره همه شما پلیس ها رو به مسخره بگیره.
‫برو بابا! ‫رو کن به اون گروهبان ساده بگو،
‫که خودت را در میان خنده های تحقیرآمیز پیدا خواهی کرد.
‫نه، اینطورا هم نیست.
‫بهشون گفتم که اگه حرف منو باور نمیکنن،
‫با نگاه کردن به کتاب هایت و گشتن لوازم خانه ات...
‫حرف های منو درباره علایق ات تایید خواهد کرد.
‫ادامه بده.
‫بعلاوه بهشون گفتم که، دو روز پیش،
‫دوست دختر تو با حالتی بسیار آشفته به خونه من آمده ‫گفته تو بهش شک کردی که...
‫با مردان دیگر رابطه داشته ‫و او را تهدید به مرگ کردی.
‫شرط میبندم که تمام اون حرفا رو باور کردن!
‫در آخر، بله، باور کردن.
‫پسر جان.
‫من با وجود انکارهایت درکت میکنم،
‫تو با روحیه بازی کردن ها افسون شدی...
‫و همونطور که خودتم میبینی، ‫برای برنده شدن هرکاری میکنی.
‫اما صادقانه تو دار تمام سعی ات رو میکنی...
‫که به سرعت یک پسر بزرگ بشی.
‫سلام، سلام جویس؟
‫اندرو هستم.
‫میتونم با تِآ صحبت کنم؟
‫اون چی؟
‫خفه شده
‫کجا بوده؟
‫چه زمانی بوده؟
‫کجا پیدا شده؟
‫چی؟
‫آه، جویس
‫من نمیفهمم
‫سعی کن خودتو کنترل کنی
‫چی؟
‫پلیس...
‫پرسید
‫وای خدای... من.
‫باید حرفم رو باور میکردی.
‫حالا، ما میخوایم بازی کنیم.
‫بعد از ۱۳ دقیقه، ‫مامورا میرسن.
‫نبردی بین مغز عظیم تو...
‫در برابر ذهن های کند آن ها خواهد بود.
‫چهار سرنخ که...
‫تو رو قاتل تِآ قلمداد میکنه...
‫در این خانه هستند،
‫بعلاوه، آخرین اهانت تو نسبت به پلیس
‫وجود اسلحه استفاده شده در قتل است.
‫حالا، آماده ای؟
‫از یک قتل واقعی که نمیشه بازی ساخت.
‫خواهیم دید.
‫حالا، یادت باشه: چهار شئ
‫که اگه پیداشون نکنی، ‫مطمئن باش که پلیس پیدا میکنه.
‫و همشون در معرض دید هستند.
‫و اولین شئ...
‫یک دستبند کریستاله.
‫- اون که نیست ‫- چرا.
‫دستبندش رو از دستش در آوردم. ‫روی اون نام کسی ثبت شده بود که
‫خیله خب، خیله خب! ‫میدونم چی روی اون ثبت شده
‫- کمک میخوای؟ ‫- آره، عوضی!
‫چقدر زود.
‫خب، لیست من کجاست؟
‫- ای خدا. ‫- ایناهاش.
‫برای هر مردی با یک چشم، ‫هر چه که در جلوی او قرار گیرد ممکن است ببیند.
‫اما چشمی تیز و پاک مورد نیاز است،
‫برای دیدن چیزی که دیده نمیشود.
‫تو که گفتی همه چیز در معرض دیده!
‫خب، مگه من زرنگ و حقه باز نیستم؟
‫تو شانسی به من نمیدی، عوضی!
‫حالا، فکر کن، فکر کن، فکر کن.
‫در معرض دید است ولی دیده نمیشود. ‫و شامل حقه های بصری پیچیده است.
‫دیدن چیزی که با یک چشم دیده نمیشود.
‫ذره بین منه!
‫فقط یک بخشی از اون قابل مشاهده است! ‫خودشه!
‫وسیله سنتی کار شما، بازرس.
‫چرا از خودت نمیپرسی...
‫گارآگاهت "مریگه" در این مورد چطور جست و جو میکنه؟
‫مریدیو! سینت جان لرد مریدیو!
‫آروم باش، آروم باش.
‫خب حالا فکر کن. ‫مشکل کریستال چیه؟
‫جامد، درخشان، شفاف.
‫دنبالش بگرد، اما نمیتونی ببینیش.
‫خودشه!
‫تنها راهی که چیزهای شفاف را پنهان کنی...
‫ونامرئی آن را در معرض دید بذاری...
‫قرار دادنشون در چیز های شفاف دیگر است، مثل، مثل
‫شفاف مثل کریستال.
‫اما لازم نیست که نابودش کنم، درسته؟
‫اون میتونست اتفاقی اینو جای گذاشته باشه اینجا. ‫درسته.
‫- بگو، بعدی چیه؟ ‫- آه.
‫شئ بعدی خیلی بیشتر مورد اتهام قرارت میده.
‫این یک چیستان کوچک که...
‫مطمنم یکی از اون دایه هایت باید بهت گفته باشند.
‫ما دو برادر هستیم، بار زیادی رو حمل میکنیم
‫و به سختی فشرده میشویم.
‫حقیقتش ما در روز پر هستیم
‫و وقتی که استراحت میکینم خالی.
‫میدونم! ‫میدونم.
‫فقط یه لحظه. ‫"در روز پر هستیم وقتی استراحت میکنیم خالی"
‫میدونم! یه جفت کفشه!
‫در اینجا یک لنگه کفش مشکی زنانه با سایز شش.
‫اون یکی لنگه متاسفانه باید یگم که روی پای تِآ است.
‫خدایا! تِآی بیچاره.
‫تِآی بیچاره، ها؟ این بهتره.
‫میدونستی بعد از شنیدن خبر مرگش این اولین...
‫نشان تاسفی است که از خودت نشان دادی؟
‫تو که اینجا نمیذاریش، ‫طبقه بالا هم که فقط کفش های مارگاریت هست.
‫خیلی واضحه. ‫چنین اندوهی تاثیر برانگیزه.
‫تو واقعا نمک زمین هستی، اینو میدونستی، اندرو؟
‫در ضمن، این یک راهنمایی بود، ‫اگه علاقه ای داری.
‫نمک زمین؟ ‫زمین؟ دفن شده!
‫نه بهتر از اون. ‫نمک، نمک،
‫نمک و فلفل. ‫شوره، آب نمک.
‫نمک زیرزمین، توی زیرزمین‌ـه!
‫واقعا به تکاپو افتادی، مگه نه، اندرو؟
‫حتی با وجود اینکه میدونی انجام این بازی...
‫برای حفظ جان خودته،
‫تو عملا داری از پسش بر میای.
‫کفش، کفش! حالا من از خودم میپرسم،
‫اگه من یک کفش مشکی بودم، کجا قایم میشدم؟
‫اگر به اندازه کلاهت سیاه بودم
‫اگر به اندازه آس پیک سیاه بودم
‫اگر به اندازه... سیاه بودم ‫- زغال سنگ!
‫خودشه! ‫عوضی!
‫حرامزاده کثیف!
‫داری گرمتر و... سیاه تر میشی.
‫باید یک تجربه کاملا جدید برات باشه.
‫فکر نکنم سیاهان نقش چندانی ‫در کتاب های تو داشته باشند، درسته؟
‫به جز اون سیاه پوست با چشم عجیب چرخان...
‫که نقشش رو در کنار سیاه سبزه ها و چرب پوستان
‫و کسانی که در همین رده هستن بازی میکنه.
‫ببخشید که اینقدر کثیفه.
‫فقط خاکه... ‫از قبر اول تِآ در باغ تو.
‫بدک نیست، فکر کنم دارم به موقع کارها رو انجام میدم. ‫- فکر نکنم.
‫خب، بعدی چیه؟
‫چی اینقدر خنده داره؟
‫به چی داری میخندی؟
‫- مطمئنی حالت خوبه؟ ‫- بله، من خوبم، جک.
‫جک؟ ‫ای ساده لوح بی فکر!
‫در تمام مدت داشتی منو راهنمایی میکردی!
‫جک تار عیاش‌ـه! ‫روی ملوان‌ـه!
‫درسته! ‫جاش همونجاست.
‫اما ایندفعه،
‫بهت نمیگم... که اون شئ چیه.
‫خیله خب!
‫به نظر میرسه که ازت ناامید شده.
‫اما این مسئله خنده داری نیست.
‫یا شایدم هست؟
‫یه بار دیگه بزن.
‫ای خدا، این که هیچوقت چشمک نمیزد!
‫فکر کنم یکی از مژه های چشمان تِآ بیچاره باشه.
‫دیگه لازمش نمیشه، جفت چشماش بسته است.
‫چقدر دیگه وقت داریم؟
‫اگه بخوام زیادش کنم باید بگم پنج دقیقه.
‫فقط یک چیز دیگه باقی مونده، ‫فکر کنم... اسلحه قتل.
‫تو اونجا خفه اش کردی، با چی؟ ‫طناب؟ کمربند؟
‫شال گردن؟ ‫- اون رو شدیدن دور گردنش پیچیدم.
‫که باید با زحمت بازش میکردم.
‫تاوانش رو پس میدی، بهت قول میدم ‫کثافت، احمق عوضی!
‫فکر کنم درست نشنیدم چی گفتی.
‫مطمئنا به کمک بیشتری نیاز داری.
‫متنفرم که مجبورم بهت راهنمایی های...
‫سخت و پیچیده ایتالیایی بدم ‫که پر از معنی های دو گانه است.
‫خیله خب. ‫خیله خب!
‫از آنجاییکه چندین ایتالیایی این را بیان کرده اند،
‫.non e oro tutto che scintilla
‫راهنماییت این بود؟
‫پس یه بار دیگه بگو.
‫.Non e oro tutto che scintilla
‫نه، یه بار دیگه خواهشا.
‫.Non e oro tutto che scintilla
‫?Que hora ‫ساعت چنده؟
‫نه، آه
‫.Oro. Oro
‫طلا! طلا!
‫.Oro tutto ‫همه طلاها.
‫.Uh، scintilla. Scintilla ‫زرق و برق.
‫طلای پر زرق و برق
‫درخشان
‫هر چه که میدرخشد طلا نیست!
‫همیشه یک نفر توی انگلستان پیدا میشه.
‫تو اون رو با یک چیز طلایی و درخشان خفه کردی.
‫چی، اون چیه؟ ‫راهنمایی موزیکال، درسته.
‫نشان طلایی، ‫با متر طلایی،
‫طلایی.. سیم طلایی،
‫یک سیمه! ‫تو اون رو با یک سیم طلایی خفه کردی!
‫، مثل هر کسی که اینکارو میکنه! ‫تو اون رو پشت طناب زنگ پنهان کردی، ‫نه لعنتی، نکردی.
‫هر چه که اتفاق بیافتد! ‫در زمان قدیم
‫در زمان قدیم تلائلویی از جوراب
‫چیز وحشتناکی به نظر میومد. ‫جوراب!
‫جوراب رو کجا میتونستی بذاری؟
‫روی پایه ها.
‫پایه ها... پایه های طلایی!
‫توی این خونه مسخره که پایه طلایی پیدا نمیشه.
‫توی این اتاقه؟
‫نمیفهمم چی میگی.
‫اوه!
‫عوضی!
‫در زمان قدیم تلائلویی از جوراب
‫ چیز وحشتناکی به نظر میومد
‫حالا، خدا میدونه
‫هر چه که اتفاق بیافتد
‫دنیا امروز دیوانه شده
‫و خوب -
‫فکر کنم صدایی داره میاد.
‫اندرو؟ اندرو!
‫- چیه؟ ‫- رسیدن، پلیس ها رسیدن.
‫به نظر میرسه موفق نشدی. ‫دارن با ماشین میان.
‫- بیرون نگهشون دار! ‫- پلیس رو بیرون نگه دارم؟
‫این کار شدنی نیست، دوست قدیمی، ‫اما بازم، سعی ام رو میکنم.
‫فقط یک دقیقه دیگه!
‫سرشون رو گرم کن! ‫خـواهـش مـیـکـنـم!
‫یادت باشه:
‫در زمان قدیم
‫تلائلویی از جوراب.
‫آقای تیندل.
‫- زمان قدیم. ‫- انتظار نداشتیم شما رو اینجا ببینم، آقا.
‫- شب بخیر گروهبان ترنت. ‫- یک تلائلو
‫در زمان قدیم.
‫قبل از تنگ چی؟ نایلون.
‫قبل از نایلون چی؟
‫ابریشم.
‫پس چی میتونه باشه؟ ‫چی میتونه باشه؟
‫ساعت.
‫ساعت ها ساقه داشتن...
‫در زمان قدیم.
‫یک تلائلو.
‫یک لحظه میبینیش، یک لحظه نه.
‫چرا یه سری بهش نزنیم؟
‫بذارین بهش بگم که شما اینجایید.
‫- اندرو. ‫- همم؟
‫امکانش هست که من کارآگاه گروهبان ترنت ‫و پاسبان هیگز رو بهت معرفی کنم؟
‫اوه، بله، البته!
‫بیایید داخل آقایون. ‫بیایید. بفرمایید.
‫من
‫یا بهتره بگم،
‫بازرس پلادر و پاسبان خوش قیافه.
‫ممنون، گروهبان، ‫دیگه نیازی به شما نیست.
‫اشکالی نداره، آقا. ‫بهتره که امن باشی تا متاسف، ‫این چیزیه که من همیشه میگم.
‫شب بخیر، گروهبان. ‫شب بخیر، آقا.
‫شب بخیر، پاسبان.
‫شب بخیر، آقا.
‫اول از همه فکر کنم میخوای درباره تِآ بدونی.
‫اون زمانی که داشتم نقشه های داپلر رو میچیدم زنگ زد،
‫و من بهش درباره اون حقه ای که ‫روی من با اسلحه پیاده کردی گفتم.
‫غافلگیر نشد.
‫اون بازی هایی که تو انجام میدی رو میدونه
‫لذتی که از تحقیر کردن آدمای دیگه میبری.
‫من براش توضیح دادم...
‫که میخوام باهات یه بازی انجام بدم و باهات بی حساب بشم،
‫و ازش خواستم که یک جوراب، یک لنگه کفش،
‫یک مژه مصنوعی و اون دستبندی که...
‫تو براش خریده بودی رو بهم قرض بده.
‫و اون از اینکه کمک میکرد خوشحال بود،
‫و همینطور، هم اتاقی اش جویس.
‫میخوای که به تِآ تلفن بزنی؟
‫حالا دیگه باهات صحبت میکنه.
‫اما تو چیزی نداری که بخوای بهش بگی، درسته؟
‫اون واقعا معشوقه تو نیست، هست؟
‫اون بهم گفت...
‫که یک سالی میشه که شما دوتا با هم...
‫رابطه جنسی نداشتید.
‫بعلاوه بهم گفت...
‫که تو کاملا ناتوانی.
‫و درواقع، به هیچ وجه،
‫گزینه ای برای انتخاب کنندگان المپیک بعدی نیستی.
‫بهت اخطار داده بودم اندرو.
‫من برای سرگرمی بازی نمیکنم!
‫مخصوصا...
‫بازی های تحقیرآمیز.
‫من خیلی چیزا درباره اون میدونم.
‫داری کجا میری؟
‫دارم میرم پالتوی خز مارگاریت رو بردارم.
‫اون دیگه بر نمیگرده؟
‫نه.
‫من همونطور که میخواستم...
‫زندگی کردم.
‫میدونی من داشتم درباره اون نوشته هات ‫که گفتی فکر میکردم.
‫و از نظر من...
‫داستان های پلیسی تو ‫یک سرگرمی عادی برای انسان های...
‫مغرور، تاریخ گذشته،
‫بیزار از زندگی و بی کفایته.
‫حالا میرم اون کت خز رو میگیرم.
‫خواهی دید.
‫بازرس،
‫من داشتم در کتابخانه ام کار میکردم...
‫که صدایی رو شنیدم.
‫هفت تیرم رو برداشتم...
‫و به اینجا آمدم...
‫تا ببینم چه خبره.
‫و اینجا بود که مرد جوانی...
‫از پله ها پایین اومد...
‫و کت خز همسرم در دستش بود.
‫فریاد زدم که بایستد،
‫اما توجهی نمیکرد،
‫و دیوید به سمت در،
‫تا بتونه فرار کنه.
‫طبعا، من شلیک کردم.
‫من پایین رو هدفگیری کردم.
‫حرفم رو باور کنید، بازرس.
‫وحشتناک ترین چیز اتفاق افتاد.
‫زدم کشتمش.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
‫اشکالی نداره، آقا.
‫خودتون رو بی جهت ناراحت نکنید.
‫چنین چیزی ممکن بود برای هرکسی اتفاق بیافتد.
‫نمیتونم بذارم بری.
‫منظورت چیه؟
‫بری که... به همه بگی،
‫امکانپذیر نیست.
‫کی... به چه کسی میخوام بگم؟
‫کی دوست داره بدونه؟
‫یک نفر هم زیاده، حتی مارگاریت. ‫مخصوصا مارگاریت.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
‫میخوای چیکار کنی اندرو؟
‫بهم شلیک کنی؟ ‫دوباری اون بازی دزدی رو انجام بدی؟
‫- درسته. ‫- دیگه عملی نمیشه.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫نه، چرا نه، شک دارم؟
‫بخاطر آنچه که ‫من جمعه شب اینجا رو ترک کردم واقعا اتفاق افتاد.
‫اوه، واقعا چه اتفاقی افتاد؟
‫من با سرافکندی رفتم خانه...
‫گیج، کثیف و تحقیر شده.
‫و تمام شب رو بیدار ماندم.
‫و صبحش، به اداره پلیس رفتم...
‫و بهشون گفتم که چه بلایی سرم آوردی.
‫و یکی از آنها کارآگاه گروهبان ترنت
‫آه، بله، اون واقعیه.
‫منو به یک اتاق برد و یه گپ طولانی زدیم،
‫اما توجه چندانی به حرف هایی که میزدم...
‫نمیکرد.
‫و پیش خودم گفتم،
‫اون کاری در این باره انجام نمیده.
‫نه، چرا نه؟
‫تو هم همونطور که من جوابش رو میدونم میدونی.
‫در نگاه اون من فقط یک رایت هستم که...
‫شایستگی های مردی که لیاقت آن ها را دارد را میگیرم.
‫بنابراین ممکنه پلیس همونطور که من گفتم، ‫سری به اینجا بزنه
‫ولی حتی اگر هم نیایند، ‫هرگز اون داستان دزدی تو رو باور نمیکنند.
‫دیگه نه.
‫و همونطور که میبینی، تو باختی.
‫دیگه نمیتونی منو گول بزنی مایلو.
‫من حتی یکی از حرفات رو هم باور نکردم.
‫حقیقته.
‫- دروغگو. ‫- اگه حرفم رو باور نمیکنی، زنگ بزن گروهبان ترنت.
‫تو به اینجا میایی و قصدت رو اعلام میکنی...
‫که همسرم رو از من بدزدی،
‫تو در کارای مردانه من دخالت میکنی،
‫من رو یک انسان بی کفایت خطاب میکنی،
‫و ابداع تمام زندگی ام رو به مسخره میگیری،
‫سینت جان لرد مریدیو.
‫خب...
‫این دفعه همه گلوله ها واقعی اند.
‫بازی تموم شد، اندرو.
‫من میرم خونه.
‫میبینی، مایلو...
‫من واقعا بازیکن خوبی نیستم.
‫منظورم اینه که،
‫هیچوقت یک حقه رو سه بار روی یک نفر اجرا نکن.
‫اندرو...
‫یادت نره:
‫مطمئن باش و بهشون بگو...
‫که این فقط... یک بازی مسخره بود.