..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫پیاده‌روهای زحل
‫پاریس، 27 اکتبر 1986
‫- چخبر شد؟ ‫- معلوم نیست، قربان
‫هنوز نیومده. حتما اتفاقی براش افتاده
‫برم یک زنگی بزنم
‫خانم مالت نیستند. شما؟
‫نخیر، امروز برنمی‌گردند، پیامی دارید؟
‫آه، بله! زنگ بزنید منزل‌شون
‫آره، فرانک. من ام
‫فابیان چطوره؟
‫چی؟ نیومده؟
‫نه فرانک، خبر ندارم. نمی‌دونم
‫من چیزی نمی‌دونم. شاید
‫می‌بینمت
‫بله؟
‫بله، ماریو. من ام
‫نه، این‌جا نیست
‫سر ضبط هم نرفته
‫اومدم، اما هیچی
‫نه، این‌جا نیومده
‫اگه خودت می‌خوای. ‫بیام اون‌جا؟
‫شرمنده
‫تازه از آکویلا اومدند
‫نمی‌دونم چند روز اول کجا اسکان‌شون بدیم
‫آره، ‫من مجوز کار جامعه‌شناسی دارم
‫از کدوم مرز گذشتند؟
‫نمی‌دونم
‫اما سفرشون بیش از یک ماه ‫طول کشیده
‫قایق، قطار، ماشین. ‫حالا دیگه هرروز می‌آن
‫تُرش نکن، دانیل. پیداش می‌شه
‫اما الان پنج روزه که قراره پیداش بشه
‫آره. اما پیداش می‌شه
‫می‌دونی، دانیل، ‫این اواخر بین‌مون شکراب بود
‫فابیان هیچوقت سر کیف نیست. ‫وقتی به غرغر می‌افته، بدتر هم می‌شه
‫کجا داریم می‌ریم؟
‫بیا، سوار شو
‫- به انبار سر نزدی؟ ‫- اصلا نمی‌دونم کجاست
‫- تو سر زدی؟ ‫- برای او پیداش کردم
‫- سلام تونی ‫- سلام
‫عصر خوش مادام
‫- تنهایی؟ ‫- آره، ماریو
‫نیومده. همین رو می‌خواستی بدونی؟
‫- آخه امروز ضبط داشت ‫- آره، می‌دونم. نرفته؟
‫این‌جا می‌خوایم تمرین کنیم. ‫شنبه بعد
‫گفتم امروز که اینجا ام بیام یه کم ‫تر و تمیز کنم
‫شاید لارا چیزی بدونه
‫شاید
‫استراپاده
‫با وجود تصمیمات اعلام‌شده ‫توسط ژنرال برناردی،
‫مرد نیرومند خونتای نظامی... ‫(دیکتاتوری نظامی)
‫بیا داخل دانیل
‫که نرفته، هان؟
‫سلام دانیل، فابیان کجاست؟
‫- نهار پیش ما باش ‫- بریم
‫- آخه دوست نداریم تنهایی غذا بخوریم ‫- مامانی، پیش‌مون بمون!
‫غذاتون رو بخورید. ‫در رو هم ببندید
‫دانیل، بیا پیش ما غذا بخوریم
‫فابیان همیشه دوست من بوده
‫جدا شدنم از ماریو چیزی رو عوض نکرد
‫هیچکس بهتر از من نمی‌شناسدش. ‫برای همین هم اومدی این‌جا
‫درسته، لارا
‫اما من خبر ندارم کجاست. ‫نمی‌دونم چی به‌ت بگم
‫به هر حال، دفعه‌ی اولش نیست که ‫گم و گور می‌شه
‫خیلی هم طول نمی‌کشه
‫تو چه خصومتی با من داری، لارا؟
‫هیچی، دانیل، باور کن. هیچی
‫- اخبار سه شنبه رو دیدی؟ ‫- شنیدم
‫بیا این‌جا
‫بنشین
‫و حالا اخبار خارجی
‫ابتدا وضعیت همچنان آشفته‌ی آکیلیا
‫و اینک گزارشگر ویژه‌ی ما راجر مویار
‫به سراغ جزئیات رویدادهای تکان‌دهنده‌ای که
‫در این کشور بزرگ آمریکای لاتین می‌گذرد، ‫رفته است
‫ابعاد تازه‌ا‌ی از سرکوب خونین ‫صورت‌گرفته توسط نیروهای مسلح و پلیس
‫بار دیگر آکیلا را تکان داده است
‫صبح امروز، یک گور دسته‌جمعی دیگر
‫در چند کیلومتری پایتخت کشف شد
‫پیکر پیش از 90 و مرد و زن در این گور ‫یافت شده
‫که به علت ترکیدگی، قابل شناسایی نیستند
‫نیروهای متجاوز شهرها و ییلاقات را در ‫دست دارند
‫می‌خوای باز هم ببینی؟
‫اندکی پس از بازگشت نظم
‫اکیلا ناچار به مواجهه با اعمال تروریستی...
‫گروه‌های انقلابی سراپا مسلحی شد
‫که خواستار سیاست‌های ‫تندروانه‌ی دولتی بودند
‫جای تاکید دارد که این ظهور [دومی]
‫16 سال پس از ظهور ابتدایی ‫نیروهای چریک در این کشور رخ داده است
‫ظهوری که تداعی‌گر حوادث ‫ناگواری‌ست که همگان به یاد دارند
‫و امروز، ‫در کمال تعجب دوباره در کار تکرار است
‫به بهانه‌ی از بین بردن ‫چریک‌ها و آرام کردن کشور
‫در 25م آگوست، ارتش، ‫رئیس جمهور منتخب مردم را...
‫که 3 سال قبل پیروز انتخابات شده بود، ‫بر کنار کرده
‫و خود اختیار امور را در دست گرفت
‫با وجود تصمیمات اعلام‌شده ‫توسط ژنرال برناردی،
‫مرد نیرومند خونتای نظامی... وضعیت از همیشه ‫وخیم‌تر است
‫گروه‌های شبه‌نظامی در ‫نیمه‌های شب گشت می‌زنند
‫خانه‌های شهروندان را غارت می‌کنند، ‫و ایشان را محبوس
‫طبق برآورد عفو بین الملل، ‫50,000 نفر تا کنون مفقود شده اند
‫و این رقم را همچنان پایانی نیست
‫صحبت مردم به شکنجه، اجساد مثله‌شده‌ای که ‫روزانه یافت می‌شوند
‫و اجسادی که شبانه از بالگردها به رودخانه‌ها ‫می‌افتند، خلاصه می‌شود
‫این سرکوب به هر فرد، ‫بنیاد، اتحادیه، حزب سیاسی،
‫مرکز پژوهشی و هنری، ‫دبیرستان‌ها و دانشگاه‌هایی که...
‫بیم پیوند آن‌ها با ایده‌هایی که ‫فرماندگان در صدد نابودی‌شان هستند می‌رود،
‫گسترش یافته است
‫یکی از فرماندهان می‌گوید، ‫«علیه رعب، وحشت»
‫و باید اعتراف کنیم که می‌توان حدود وحشت را
‫برای مدت نامعلومی عقب راند
‫راجر مویار، ‫آکیلا. برمی‌گردیم پاریس
‫خیلی از این‌ها دارم، همه‌چی رو ضبط می‌کنم
‫اگه یه روز وقت داشتی...
‫فابیان 13 سال پیش رفت، ‫چون دلش می‌خواست بره
‫مثل همینه که ما از خونه رفتیم بیرون ‫و گاز رو باز گذاشتیم
‫انفجاری پیش می‌آد، و به‌مون می‌گن خونه ‫نابود شده
‫البته، راه حل او هم ناپدید شدنه
‫راه کنار آمدن او همین‌جوریه، ‫به هر طریق ممکن
‫لارا، آرُلاس کیه؟
‫آرُلاس؟ یه روحه، دانیل، یه روح
‫خب؟
‫- عجب وضعیه، به پلیس بگیم؟ ‫- نه
‫- شب خوش فرانک ‫- خبری نشد؟
‫به نظرم بهتره به مهمان‌ها خبر بدیم
‫همین‌طور به پلیس
‫- جدی؟ ‫- آخه همچین کارهایی ازش سر نمی‌زد
‫احوال مهندس؟
‫از بابت اون نوازنده نگران ام
‫یک بار دیگه
‫دیگه موهام داره [از این بابت] سفید می‌شه
‫موهای من هم سفید شده. ‫رنگ می‌کنم
‫چیه پابلو؟ به چی می‌خندی؟
‫نمی‌خندیم، دانیل
‫خبری که پیشتر به اطلاع‌تون رساندم ‫تایید شد
‫فابیان کُرتس، به دلیل بیماری، ‫امشب در کنارمون نخواهد بود
‫اما گروه او بر آن است ‫تا با توانایی همیشگی خود
‫نبود او را جبران کند
‫- با لارا حرف زدی؟ ‫- نه چیزی می‌دونه و نه نگرانه
‫- آرلاس کیه؟ ‫- چطور؟
‫فابیان با تو هم از آرلاس حرف زده؟
‫آره، چند باری باهاش دیدار کرده
‫خیلی ذوق‌زده از راه رسید و ‫گفت با آرلاس از موسیقی حرف زده
‫این آرلاس کیه؟
‫از نوازنده‌های تانگوی معروف موسیقی ‫این کشوره
‫هنرمند بزرگیه. باندونئون هم می‌نواخت
‫ببر صداش می‌کردیم. ببر باندونئون
‫نمی‌شه پیداش کرد؟ ‫شاید چیزی بدونه
‫دانیل، آرلاس 60 سال پیش ‫در پاریس مرده
‫- کافیه، دومینیک ‫- شاید خواسته سربه‌سرت بگذاره
‫شاید هم خواسته با گوش و کنایه ‫باهات حرف بزنه
‫اگه برات از دیدارش با همکاری ‫گفته که 60 سال پیش مُرده
‫شاید می‌خواسته یک پیام رمزی به‌ت بده
‫که باید رمزگشایی بشه
‫نخند دومینیک، این بار قضیه جدیه
‫اگه حداقل معلوم بود که قرار نیست ‫دیگه پیداش بشه
‫با اینکه کمابیش زیباست
‫تو که عاشق یه باندونئون‌نواز ‌شدی
‫مگه یه کولی ویولن‌نواز چه‌ش بود؟
‫دومینیک...
‫دومینیک
‫حداقل می‌تونی گریه کنی
‫اولین باره که رفتنش این‌قدر طولانی شده
‫از اون آدم‌ها نیست که ‫خودش رو تو [رود] سن غرق کنه
‫یه کمی وقت می‌خواد تا خودش رو پیدا کنه
‫یه کم چای بنوش
‫دارن خسته‌م می‌کنند: خودش، دوستانش، همه
‫دیگه صبرم سر اومده
‫حالا پیاز داغش رو زیاد نکنیم
‫حتما داستان پُله دیگه. ‫داستان پل رو برات گفته؟
‫چند روز پیش یک چیزهایی درباره‌ی پل گفت
‫برام مهم نیست. خسته شدم
‫سال‌ها این‌جا زندگی کرده. ‫باندونئون می‌نوازه، همه‌جور هم موفقه
‫از این طرف آه می‌کشه ‫و از اون طرف پول درمی‌آره
‫و بدتر از همه، فرار می‌کنه! ‫از فراری‌ها بیزار ام
‫حکایت پُلیه که همه‌چیز رو تغییر داد
‫زیاد به اتفاقات آکیلا اهمیتی نمی‌داد
‫ولی یک‌باره همه‌ی فکر و ذکرش شد آکیلا
‫دو سال می‌شد که کشت و کشتار بین مردم آکیلا ‫در جریان بود
‫اگر درست فهمیده باشم، می‌خوای به تماشا کردن ‫خاتمه بدی
‫حال شما، مادام؟
‫خوب ام، میرکو
‫چی شده؟
‫یعنی چی که «چی شده»؟ ‫چرا دیروز نرفتی سر اجرا؟
‫داشتم استراحت می‌کردم. ‫اما همین حالا تلفن زدم
‫داشتم می‌رفتم اون‌جا
‫دیگه داشتیم نگران می‌شدیم. ‫عذر ما رو می‌پذیری؟
‫امان از این فرانسوی‌های همیشه دلواپس
‫حال‌ت خوبه؟
‫من رو می‌بری، اون‌جا؟ ‫بدرود، میرکو!
‫بدرود، می‌بینمت!
‫داره می‌آد! داره می‌آد!
‫نمی‌تونستی یک زنگ بزنی استودیو؟ ‫سرپرست شاکی می‌شه!
‫باید یکشنبه ساعت 5 عصر اون‌جا باشی، ‫عذری پذیرفته نیست
‫این‌طوری نمی‌تونم ادامه بدم
‫باید سر عقل بیاد. ‫به خاطر خودش می‌گم
‫ارفئوس لعنتی!
‫از حفره‌ش دراومده...
‫ارفئوس آزارت می‌ده...
‫سراپا دردمنده و به خاطر همین هم می‌لرزه
‫مطابق انتظار، نیازمند این بود که ‫فعالیت‌های جدیدش را تا چندی کنار بگذارد
‫و پس از چند روز خلوت‌نشینی و اندیشیدن
‫هنرمند گرامی و محبوب ما، ‫با گران‌مایگی سابق خود
‫دگربار در کمال صحت و سلامت این‌جاست
‫تا یکی دیگر از اجراهای نابش را تقدیم ما کند
‫- مایپو؟ ‫- مایپو نه
‫آرُلاس اون‌شب گفت که مایپو نزنیم
‫ها! خیلی خوب، اگه آرلاس این‌جوری گفته که...
‫کاتامارکا
‫خانم وکیل یه کمی نگرانه، نه؟
‫- متاسف ام ‫- به من دست نزن
‫6 روز، 6 روز
‫من حتی پاشدم رفتم پیش پلیس، ‫بعد تو با جوک ازم استقبال می‌کنی!
‫نه، راستی که تو برای من تره خُرد نمی‌کنی
‫تو تنها کسی هستی که از ‫همه‌چی تراژدی می‌سازی
‫دیشب همگی ترسیده بودن
‫- آخه چرا قایم می‌شی؟ ‫- چرا نشم؟
‫برای خودم مردی شدم، نه؟ ‫می‌تونم هروقت که می‌خوام برم و بیام
‫پس برو! ‫برای همیشه برو!
‫دیگه نمی‌تونم!
‫یک‌مرتبه [دیدم که]، دیگه نمی‌تونم
‫سر تا ته‌ش شده یه فیلم فرانسوی ‫معروف به اسم "فرانسه"!
‫توی این فیلم بزرگ فرانسوی میتران ‫نقش رئیس جمهور رو بازی می‌کنه ‫(میتران در آن زمان رئیس جمهور فرانسه بود)
‫روزنامه‌ها نقش روزنامه‌ها
‫خیابان‌ها مکان فیلم اند، ‫و رهگذرها هم سیاهی لشکر
‫تو هم همین‌طور
‫نقش یه وکیل جوان چپگرای ‫موفق و نیک‌خواه رو بازی می‌کنی
‫که به ستم‌دیدگان و رنجبران ‫جهان سوم کمک می‌کنه
‫تو هم همین‌طور
‫و دوستان من هم نقش ‫مهاجرهایی رو ایفا می‌کنند
‫که در پناه‌گاه جدیدشون مورد استقبال ‫واقع شده ان
‫و تمام فرانسه هم نقش خودشون رو در این فیلم دارند
‫اما من در این فیلم نقشی ندارم، دیگه نه
‫دلم نمی‌خواد نقش یک نوازنده‌ی ‫تانگوی موفق و خوش‌سیما رو بازی کنم
‫من دیگه بازیگر این فیلم نیستم
‫خوب گفتی!
‫حداقل از وانمود کردن به اینکه خبری نیست ‫دست کشیدی
‫من هم دیگه بریدم. ‫کی فکرش رو می‌کرد!
‫از دست تو خسته شدم. از دست دوستانت، ‫غرغرهای بی‌وقفه، و اشک‌هات
‫آکیلا به مصیبت خورده، ‫اما فقط که این نیست
‫بقیه دنیا هم که گل و بلبل نیست. ‫مصیبت همه‌جا هست
‫خدایا، انحصار مصائب دنیا که دست تو نیست
‫این داستانی که درباره پل به دومینیک گفتی ‫چی بوده؟
‫پل؟ آهان...
‫داستان پل رو براش گفتم
‫اما همه‌چیز رو نگفتم، سر درنمی‌آرود
‫تو هم سر درنمی‌آری
‫نه تو و نه بقیه از داستان پل سر درنمی‌آن
‫فابیان، دست کم بگو ماجرای آرُلاس چیه؟
‫آرُلاس. آخه چی بگم؟
‫کجا باهاش قرار می‌گذاری؟ خیابون؟ باشگاه؟
‫کجا؟
‫نگو که به آرلاس حسودی می‌کنی!
‫آرلاس 60 سال پیش مُرده، ماریو دیشب به‌م گفت
‫ولی مثل اینکه تو هرروز باهاش دیدار می‌کنی
‫آخه ماریو چی می‌دونه؟
‫مگه سر خاکش اومده؟
‫من می‌گم آرلاس زنده‌ست، واقعیت همینه
‫نکنه می‌خوای من رو دیوانه جا بزنی؟
‫او مُرده، فابیان، 60 سال پیش
‫تو چطور؟
‫تو زنده ای؟
‫تو زنده ای؟ زنده؟
‫الو؟
‫کی اون‌جاست؟
‫الو؟
‫ای داد بیداد
‫کیه؟
‫حرف بزن، حرام‌زاده!
‫قطع کن، مادرقحبه!
‫برو در کونت رو بگذار!
‫زنگ در!
‫- باز هم جنابعالی ‫- سلام
‫دانیل آمد دیدنم
‫همه نگران بودن، کجا بودی؟
‫بچه‌ها چی؟
‫آخر هفته پیش ماریو اند، تو چی؟
‫- سفاله رو یادته؟ ‫- کدوم؟
‫همونی که از شمال خریدیم
‫البته. یک جفت بودن دیگه، درسته؟
‫معلومه، یادمه
‫یکی‌شون‌ آکیلاست، یکی هم پیش منه
‫تو خونه‌م شکست
‫حیف! خیلی قشنگ بود!
‫داخل سطل آشغال! اون‌وقت بعدش...
‫صحیح و سالم روی میز بود
‫پس حتما دو تا بودن
‫آخه اون یکی خونه‌ی خواهرمه
‫گیج شدی لابد
‫تازه اگر هم سفال‌ها بخوان تولید مثل کنند، ‫ایرادش کجاست؟
‫ایراد اینه که رفیق آدم غیبش بزنه
‫کجا بودی؟
‫سوال همه‌ست. ماجرا چیه؟
‫سوال اصلی اینه که چرا [نبودم]
‫گرسنه ای؟ ماته می‌نوشی؟
‫نگاه کن... کارت پستال خواهرمه
‫خاورمیانه؟ او که آمریکای مرکزی بود!
‫(آمیزه‌ای از ‫فرانسوی-اسپانیایی به گوش می‌رسد)
‫چه بدونم
‫به کارت برس!
‫شنبه‌ها رو گذاشتم برای سر و سامون دادن ‫به پرونده‌هام
‫نمی‌گذارم کس دیگه به‌شون دست بزنه
‫امروز همه‌چی تو خونه مرتب بود؟
‫نامه‌هایی رو که روی میز گذاشته بودم ‫دیدی؟
‫دیدم‌شون، ممنون
‫باید چند تا برگه رو امضا بکنی
‫بفرمایید، همینه
‫تمام چیزیه که باید برای پناهندگی ‫سیاسی باید به ما متعهد بشی، صحیح؟
‫اینجا رو امضا کنید
‫این دو تا، و تمام
‫بسیار عالی
‫- ممنون ام ‫- ممنون
‫به‌تون اطلاع می‌دم نوبت دادگاه کیه
‫ممنون، متشکرم
‫اگر مایل باشید، کنیاک خوبی توی گنجه دارم
‫شدنی نیست. تو آشیانه منتظرمون اند
‫دوستت دارم
‫من هم همین‌طور
‫شما، این‌جا؟
‫فراموش نکنید، قربان، ‫مادام مالت وکیل من هم هستند
‫چی شده حالا، حسودی‌تون شد؟
‫مرد آکیلایی و حسادت؟
‫خب، اشتباه می‌کنی
‫ما یهودی‌ها...
‫...مثل ببر حسادت می‌کنیم
‫و اگر سنگ قادر به اندیشیدن بود...
‫بگو ببینم، با اینهمه مراجع
‫لابد لحظه‌ای از جمع‌آوری سند و مدرک ‫دست نمی‌کشی
‫بله، جمع‌شون کردم. ‫دیگه این حداقل کاریه که می‌تونم بکنم
‫این آدم‌ها باید در یک چشم به هم زدن [از آکیلا] ‫رفته باشن
‫13 سال پیش می‌تونستند در کمال آرامش برن
‫فقط می‌بایست گوش شنوا می‌داشتند
‫یعنی باید به نیرنگ‌بازی شما می‌بودن؟
‫گوش کن
‫یک روز برای همیشه از آکیلا رفتم
‫و بعد برگشتم و فهمیدم که ‫همه هنوز‌ همون‌جوری فکر می‌کنند
‫شبیه یک نمایش روان‌درمانی* شده بود.
‫بعضی‌ها همون‌جوری فکر می‌کردند و ‫بعضی‌ها هم به‌ش وانمود می‌کردند
‫و این تنها به حساسیت لطیف آدم آسیب می‌زد
‫من می‌رم بیرون
‫دوست ندارم همه یک‌جور فکر کنند
‫حالا، نمی‌تونم برگردم
‫و دلیلی هم برای بازگشتن نیست
‫چرا؟ پس پسرت چی؟
‫چند مرتبه‌ای من رو دیده
‫17 ساله که بود، ‫[بازدید از] میدان وُژ رو به او هدیه دادم
‫سخت به وجد آمد
‫اما بعد، دیگه برنگشت
‫چرا؟
‫نتونست
‫درباره کسب و کار من حرف بزنیم؟
‫نه، ببخشید. ‫بیاد این‌جا
‫پراکندگی...
‫پراکندگی سازها در فضا
‫اُسوالدو
‫حالا با پنجگانه
‫به نظرم بتونیم...
‫یه موسیقی نوشتم
‫همراه تمام بخش‌های مبسوطش
‫به نظرم خوب دربیاد
‫اگه خودمون رو در معرض انبوه صداها قرار بدیم
‫آواها باید متناوب باشند
‫بعد از جدایی، دیگه ندیدمش
‫13 سالی شده
‫به‌ت گفتم که جَوونه، هان؟
‫ای ابله! این دیگه چه سوالیه!
‫همه‌چیز رو درباره‌ش گفتی
‫از چیزی که فکر می‌کنی جوان‌تره
‫20 سال اختلاف داریم
‫پدرمادرم دیوانه بودند
‫همسن الان من که بودند، بچه آوردند!
‫کار خوبی کردند
‫من هم همچین کاری می‌کنم
‫- با کی؟ ‫- با لارا
‫در واقع، ما اصلا جدا نشدیم
‫کوچولو که بود، همه‌جا می‌بردمش
‫مثل میمون از گردنم آویزون می‌شد
‫حالا از خاورمیانه و آلمان شرقی برام ‫کارت پستال می‌فرسته
‫همیشه هم یک چیز می‌گه: «مارتا، بوسه‌ها»
‫هیچوقت هم تاریخ نداره
‫بعد از فرارش، به گمونم این‌جا دیدمش
‫اما هیچی نبود
‫هیچی، به جز کارت پستال و بوسه
‫تمرین‌ چی شد؟
‫پیانو رو راه انداختیم و حرف زدیم
‫اما ساز نزدیم
‫درست می‌شه
‫بفرما
‫همچین هم آسون نیست
‫تنظیم تانگوهای قدیمی
‫یا نواختن سازهای خودم با دسته‌ی هفت نفری
‫احتمالا که موفق هم می‌شه
‫اما کاری که من می‌خوام بکنم...
‫آسون نیست
‫خیلی وقته که آزارم می‌ده
‫لحظه‌ش از راه رسیده
‫و من از بیخ خشکیده ام
‫به چشم می‌بینمش...
‫حرام‌زاده!
‫من یک نوازنده‌ی خانه‌به‌دوش بودم
‫یه نوازنده‌ی دوره‌گرد بودم
‫و یک دسته آدم آکیلا رو ترکوندند
‫و روز بعدش من یک تبعیدی بودم
‫همه‌چیز عوض شده، برای تو هم همین‌طور
‫تو هم تبعیدی شدی
‫من که از قبل هم بودم، فابیان
‫- مثل همه‌هون ‫- نه! این همه‌چی رو عوض کرد
‫مثل پل آرُلاس
‫پس این ماجرای پل مال آرلاسه
‫[انگار که] تبعیدی ساکن ناکجاآباده
‫نمی‌شه زندگی کرد
‫و البته، باندونئون نواخت
‫من گم و گور شدم تا فکر کنم، فکر کنم
‫درباره‌ی بازگشت، هان؟
‫بازگشت به کجا؟ آکیلای ما دیگه نابود شده
‫اینی که الان هست، قلابیه
‫با [آکیلای] خاطراتت اشتباه گرفتی‌ش
‫اطلاعات، عکس‌ها، روزنامه‌ها، ‫هرچی که هست دروغه
‫فقط خاطرات ما پاپرجا می‌مونه، خاطرات‌مون
‫یک حرامزاده‌ای به‌م زنگ می‌زنه ‫اما هیچی نمی‌گه
‫هیچی نمی‌گه؟ ‫خب کیه؟
‫مگه کری؟ ‫من از کجا بدونم
‫هیچوقت هیچی نمی‌گه
‫حتی یک کلمه!
‫حتما اشتباه می‌گیره
‫آره حتما! روزی هفت هشت بار به‌م زنگ می‌زنه
‫شب‌ها زنگ می‌زنه! می‌خواد دیوانه‌م کنه
‫دیروز یک کوزه‌ی سفالی رو شکستم
‫- و هزار تکه‌ش کردم ‫- آره، می‌دونم
‫لارا به‌م گفت
‫ترسونده بودی‌ش
‫پیش خودم، یک جوری رفتار می‌کرد ‫انگار که مهم نیست
‫حق با اونه، شکی نیست
‫البته!
‫مثل همین آرلاس دیگه، هان؟
‫آرلاس واقعیه! ‫من زنده دیدمش!
‫فابیان! آرلاس 60 سال پیش مُرده
‫این هم از آرلاس!
‫نوشته: در 1924 در پاریس مرد
‫62 سال پیش!
‫آخه این‌ها چه می‌دونن؟
‫من دیدمش! باهاش حرف زدم!
‫همه می‌خوان بکنندش زیر خاک!
‫تنها کسی که تانگو سرش می‌شد
‫ادامه بده، احمق
‫همینه، کمی پیرتر
‫بازگشتن به آکیلا مشارکت در جرمه (از منظر تبلیغاتی)
‫من ؟ مشارکت؟ داری پیاز ‫داغش رو کمی زیاد می‌کنی، نه؟
‫تو هم خودت نمی‌ری اون‌جا، اما آثارت به ‫نمایش درمی‌آد و برات پول می‌فرستند
‫فرقش چیه؟
‫خب، چه کاره ایم؟
‫وسایل رو بردار
‫- محبورش کردم بیاد ‫- حرف نداری
‫می‌دونم
‫- لیوان‌ها رو دربیار، ماریو ‫- لیوان‌ها چشم‌انتظار شما اند
‫بدون شک، دومینیک. ‫اما شاید یه جوابی داشته باشم
‫یک لحظه لطفا
‫اسوالدو، ببخشید
‫باید در رو ببندم
‫الان برمی‌گردم دومینیک
‫بیا، اسوالدو
‫نمی‌شه که همین‌جوری بیخودی برگشته باشی
‫من چطور؟ اجازه هست؟
‫برای تو یک چیز دیگه دارم
‫درخت واژگانه
‫حتما متوجه نبود ریشه‌ها شدی
‫آره، برای تو ساختمش
‫اگه دوست داشتی ببرش
‫می‌تونی تو خونه‌ت آویزونش کنی
پدر و پدر بزرگ من مهاجر بودند
‫و مهاجرها فقیر بودند
‫حق این رو نداشتند که تبعیدی نامیده بشند
‫خواهش می‌کنم یک نگاهی بکنید
‫کمکم می‌کنی، دومینیک؟
‫یک حرفه‌ای در حد و اندازه‌های من، ‫یکشنبه‌ها ترجمه نمی‌کنه
‫اما اگه فقط همینه، استثنا قائل می‌شم
‫«ما...
‫نشانه‌ای هستیم بدون معنا
‫بی‌درد هستیم
‫و کمابیش...
‫زبان‌مان را
‫در سرزمین‌های بیگانه، از دست داده ایم»
‫هُلدرلین
‫به موقع...
‫اما با 5 روز تاخیر
‫آقایون، می‌خوایم شروع کنیم
‫آماده اید، جناب کُرتس؟
‫سکوت! ضبط می‌شه
‫"چریکه‌ای برای فیلمی دیگر" ‫برداشت اول
‫خیلی خوب، گوش می‌کنیم
‫عالیه! بسیار خوب
‫- یک بار دیگه بریم؟ ‫- نه، خیلی خوب شد
‫مطمئن؟
‫چی شده؟
‫در عوض، همچین خیالاتی به سرش می‌زد
‫دیگه زندگی نمی‌کرد، اما در 1944 ‫با گاز مسموم شد
‫بعد از اون موقع انگار ‫که در رویا زندگی می‌کرد
‫تجلی میلی جنون‌آمیز به ‫مقتول از بیست سال پیش
‫میان اندیشمندان و هنرمندان ‫ملاحظه‌ی احساس ناتوانی
‫در ابراز وجود، و عدم مشارکت
‫امر کمیابی نیست
‫گویی که انگار نه تماما خویشتن خود، ‫بلکه در مقام یک ناظر حضور داشتند
‫بسیار خوب
‫ترجمه برای امروز کافیه. والسلام
‫چی شده؟
‫- یادت رفته چجوری در بطری رو باز کنی؟ ‫- شوخی که نیست
‫الو؟
‫عصر به خیر، فرانک. ‫چه حسن تصادفی
‫بله، این‌جاست. ‫صبر کن صداش کنم
‫ببخشید. به‌ش گفتم این‌جا ام، ‫طفلک خیلی نگران می‌شه
‫سلام فرانک
‫محبت داری
‫آره، او یک ابله فاسده، نگران نباش
‫ببین هیچ ربطی به موسیقی نداره
‫درسته. به جز اوقاتی که ‫همچین قطعاتی رو می‌نوازم...
‫یه کمی با دست راستم مشکل دارم
‫نه، نگران نباش، شوخی بود
‫راستی؟ ‫یه مرد گنده‌تر و مسن‌تر؟
‫نه، یک آدم جوان
‫این‌جا؟ گل کاشتی، ‫ممنون فرانک. فردا می‌بینمت
‫دستت چه‌ش شده؟
‫نخواستم به فرانک بگم، خیلی دل‌نگرانه
‫اما خودبخود بهتر می‌شه
‫دفعه اول نیست این‌جوری می‌شه
‫اول از حرکت می‌افته، بعد همین‌جور ‫چوب می‌شه
‫بعد ورم می‌کنه و کبود می‌شه
‫بس کن فابیان، طوری نیست
‫متورم و کبود!
‫تقریبا بنفش
‫وحشتناکه!
‫با من کار داره
‫یه آقای جوان رفته استودیو سراغم رو گرفته
‫از قضا می‌خواسته فورا من رو ببینه
‫فرانک نشونی این‌جا رو به‌ش داده
‫تا ببینیم.
‫- از طرف اونه ‫- از طرف کی؟
‫- همون پیرمرد ‫- آرلاس
‫دوست آرلاس؟ ‫خب تعارف بزن بیاد داخل
‫آره، تعارف بزن
‫این پیرمرد می‌خواد با من حرف بزنه، ‫باید برم
‫چی؟
‫- یعنی شام نمی‌خوریم؟ ‫- حق با توئه، ببخشید
‫من دیگه برم
‫الو؟
‫کیه؟
‫جواب بده مادرقحبه
‫باز هم که تو هستی، لاشی
‫جواب بده!
‫- و یک بطری هم کُت-دو-رُن ‫- چشم، قربان
‫این رو بچشید تا بدونم چجوریه
‫من رو بگو که می‌خوام برم سر ضبط...
‫این برندی کمیاب مال چاچاکه، فوق العاده‌ست
‫مستقیم از یوگسلاوی آمده
‫عالیه
‫نوبت منه
‫گمونم تصمیمم رو گرفتم
‫دیوانه شدی، ‫[در آکیلا] با ویرانه روبرو خواهی شد
‫شاید، اما می‌خوام لمس‌شون کنم
‫باید به چشم ببینم
‫این جنون خطرناکیه
‫خطرناک؟
‫روی مریخ پا می‌گذاری
‫نه. همه‌چیز این‌جا فروپاشیده و مُرده‌ست
‫موسیقی، اون‌جا در من زنده می‌شه
‫اما موسیقی از درون می‌جوشه
‫از حافظه، حافظه
‫باید برم. دعای خیرت با منه؟
‫از پونتیوس پیلاطس خوشم می‌آد
‫ولی با بِرَندی میوه
‫"Comme il faut"* برداشت سوم ‫(آنطور که باید و شاید)
‫اون یکی نمی‌تونه
‫اون یکی...
‫نمی‌تونه
‫هیچکس
‫و تمام این
‫به چه وضعی افتادی!
‫یالا
‫دراز بکش، خیلی خوب
‫می‌خواهی موسیقی بگذارم؟
‫خدایا... مست ام
‫نگران نباش
‫ببخشید با همچین وضعی اومدم
‫عیبی نداره
‫برات قهوه می‌گذارم
‫اوضاع بر وفق مراده؟
‫صبر کن، صبر کن
‫باید تیر دروازه بکاریم
‫دیوارخاکی رو دروازه می‌گیریم
‫دور از جاده
‫دو تا قوطی هم می‌گذاریم جای تیر
‫ همیشه هم بعدازظهرها
‫چی داری می‌گی؟
‫تیردروازه‌ها با شاخه‌های کنار نیزار ‫درست می‌شدند!
‫تو زمین مجاور رودخانه، ‫با قایق‌ها و سیاحان
‫وقتی هم [توپ] می‌افتاد تو آب، برامون ‫پس می‌فرستادنش
‫درسته. عصرها [برنامه این بود]
‫- چه می‌کنی؟ ‫- اون یکی دروازه رو درست می‌کنم
‫دهاتی! انگار با سرخپوست‌ها طرفه!
‫تو پایتخت، ‫یه مانومانو بود که با یه دروازه بازی می‌کرد
‫باشه، هرجور دوست داری
‫توپ رو بنداز
‫گل! گل! گل!
‫مال منه، مال منه!
‫برو بابا! مال منه!
‫از این جا برو ببینم، بازنده! مال خودمه
‫راستی؟ تنت می‌خاره؟ ‫از ریخت می‌اندازمت ها!
‫فابیان، نرو آکیلا
‫الان نرو
‫چرا، چرا!
‫یالا! حمله کن
‫نه، نه، صبر کن
‫به قطعه‌ی دوم توجه کنید، خب؟
‫همین‌طور به ضرب ثانوی: ‫1, 2, 1, 2, 5, 5, 5.
‫از نو شروع می‌کنیم
‫نشنیدی؟ دل‌ت با کار نیست؟ ‫خب باید باشه
‫دارم زورم رو می‌زنم
‫خیلی خوب، جسوران
‫یک بار دیگه، از نو!
‫چیزی شده، اسوالدو؟
‫پیش‌درآمد رو ندیدم
‫چی؟ نوشته شده دیگه. ‫بعد از 12، باید....
‫ایناها، می‌بینی؟
‫بعد از B-FLAT، یک، دو، ‫مکث. بعد یورش می‌آری
‫البته که آسونه. حواسم پرت شد
‫خیلی خوب، مهم نیست
‫از 11 می‌ریم
‫قیاسی برای هیچ!
‫همینه، اُسوالد! آفرین
‫جالب نیست. مشکل از خودمه، گه‌ش بگیرند
‫کی اون‌جاست؟
‫مارتا، اما...
‫کشتار جمعی راه افتاده...
‫از دیدنت جدا خوشحال ام
‫خواهرم مارتا، خدای بزرگ!
‫بیا داخل
‫نظامی‌ها شکنجه شدند
‫دارن پاکسازی می‌شن
‫رهبرها از کشور رفتند
‫رهبرهای کدوم گروه؟
‫همه شلیک‌ها که از یک سمت واحد نبوده که!
‫هیچ عوض نشدی
‫چه مویی سپید کردی
‫آره؟
‫یه کوچولو
‫خاورمیانه چه می‌کردی؟
‫15 روز پیش اون‌جا بودم. ‫ما از استکهلم اومدیم
‫«ما» یعنی کی؟
‫من و اِل تانو، دوست‌پسرم
‫حالا می‌بینی‌ش. ‫الان جلسه داره
‫- جلسه؟ ‫- نشست سیاسی
‫وسط اون مصیبت... اختلافات، ‫رسوایی‌ها و خطاهایی بود
‫غیر قابل پذیرش
‫داریم یک گروه دیگه تشکیل می‌دیم: ‫داریم از همه‌جا نیرو می‌گیریم
‫باید مراقب جزئیات باشیم. ‫به زودی برمی‌گردیم
‫برای جنگ راه انداختن؟ بمب انداختن؟
‫باید از خودمون دفاع بکنیم
‫الان آره. اما از کی شروع کردید؟
‫ما حمله کردیم تا از خودمون، و کسانی که ‫توانش رو نداشتند
‫دفاع بکنیم
‫این آدم منتخب مردمه! ‫شما دارید بمب می‌اندازید رو سرشون!
‫تا روزی که پوزه‌های کثیف ‫پشت لبخندهای دمُکراتیک عیان بشن [برنامه همینه]
‫اما ده سالی از شروع این اتفاقات می‌گذره
‫یک فاجعه رخ داد. ‫چرا می‌خواهید تکرار بشه؟
‫ده سال پیش من داشتم تو دبیرستان ‫پیانو یاد می‌گرفتم
‫تو گذاشتی رفتی. من چه ‫بدونم ده سال پیش چی شد
‫- تو دیوانه ای! ‫- بر منکرش لعنت
‫خیلی خوب...
‫باید ساخته و پرداخته برگردیم، ‫و مبارزه رو از سر بگیریم
‫البته! چه شجاعتی!
‫شوخی بس نیست؟
‫جدی گفتم
‫با یک اسم مستعار ثبت شدم. ‫کسی نمی‌دونه کی ام
‫قراره یه زندگی معمولی پی بگیرم ‫و پیانو درس بدم
‫با من می‌آیی؟
‫من؟
‫آره، با همین آوازه‌ای که داری
‫یالا! به من کمک بکن، و خودت هم این وسط ‫یک سرکی می‌کشی دیگه
‫مشکلات امنیتی داریم
‫همه باهم نمی‌تونیم هرجایی زندگی بکنیم
‫لارا از دوستانمه! قابل اعتماده
‫اجازه می‌ده تو خونه‌ش جلسه بگذاریم؟
‫ازش می‌پرسم، باشه
‫هنوز داری‌ش؟
‫آره، چطور؟
‫یکی لنگه‌ی همین رو دارم
‫قبلا از اینکه بری برام گذاشته بودی
‫چی شده؟
‫هیچی
‫هیچی نشده
‫این هم از خواهر فابیان
با هم مو نمی‌زنید
‫لنگه؟ من خوشتیپ ام ها
‫اذیت که نمی‌شی؟ ‫فقط یک چند روز...
‫نه! می‌خوای دوش بگیری؟
‫بیا تا نشونت بدم
‫فکر می‌کردم داستان خواهرت ساختگی باشه. ‫الان خوشحالی؟
‫عضو یه گروهی شده
‫آه، یه تشکیلات...
‫می‌شه تو خونه‌ی تو جلسه بگذارند؟ ‫یکی دو بار
‫حتما
‫دارن آماده‌ی بازگشت می‌شن
‫حالا؟ می‌خوان همه‌چی رو ‫از سر بگیرن؟
‫به من هم می‌گه برم. ‫نظر تو چیه؟
‫نکنه خواهرت یک موهبت الهیه؟
‫حساب پاپارازی‌های فرودگاه رو کردی؟
‫بازگشت باشکوه!
‫مراقبش باش، بدرود. ‫تا یک ساعت دیگه اجرا دارم
‫خواهرم دیروز آمده
‫بنا داره تا چند روز دیگه برگرده
‫من هم باهاش می‌رم
‫کسی براش نمونده، می‌دونی؟
‫نه پدرمادری، نه خواهری، نه برادری
‫همسرش رو هم کشتند
‫به نظر شکنجه شده، ‫باردار هم بوده
‫پس تبعیدی بوده
‫آره، خیلی بی‌کس بود
‫گاهی می‌اومد این‌جا غذا می‌خورد، ‫اون گوشه می‌نشست
‫تا چند ساعت هم می‌موند
‫چشم‌هاش مات می‌موند
‫عین یه آدم نابینا
‫طفلکی چه دردی می‌کشیده
‫اومدن
‫سلام
‫دیروز صبح خودش رو حلق‌آویز کرده
‫سر شب پیداش کردند
‫یکی از همسایه‌ها [پیداش کرده]
‫دو روز پیش که تو استراپاد ‫خوب به نظر می‌رسید
‫نه بابا اصلا حالش خوب نبود
‫شنبه‌ی قبل از استراپاد، اومد دیدن من
‫اومده بود راجع به زنش حرف بزنه
‫دیگه پیش کی می‌خواست از زنش حرف بزنه؟
‫ببخشید، فابیان، می‌دونم الان وقتش نیست
‫اما چه بلایی سر گروه می‌آد؟
‫یک فکری می‌کنم، به هر حال، هفته‌ی آخره
‫گمونم بنا به شرایط باید یک حرفی بزنم
به یاد آنان که پیش از ما به دل تاریکی زدند
‫فابیان به‌ت گفته می‌خواد برگرده؟
‫حکایت شتر در خواب بیند پنبه‌دانه‌ست دیگه؟
‫نه ماجرا جدیه... تا چند روز دیگه
‫می‌خوام خواهرم رو همراهی بکنم
‫می‌رم، یک سرکی می‌کشم و برمی‌گردم
‫در هر صورت، ‫شکنجه‌گاه‌ها و اردوگاه‌های کار رو...
‫به تو یکی نشون نمی‌دن
‫باید ببینم یک چیزهایی ‫دست‌نخورده مونده اند یا نه
‫حقیقت همینه دانیل: خودت می‌دونی که ‫همه‌مون می‌خوایم برگردیم
فابیان نائب الزیاره همه‌مونه
‫حکم نماینده‌مون رو داره
‫تازه، فابیان هیچوقت این‌جا نبوده
‫موندم چی باید بشه که ‫به همچین کاری تن ندی!
‫می‌خوای پیرمرده رو ببینی؟
آرلاس پیر؟
‫کجا زندگی می‌کنه؟
‫نمی‌دونم، اما گمونم هیچوقت نمی‌خوابه
‫شب‌ها اغلب تو می‌خونه‌هاست، ‫پیداش می‌کنم
‫بریم؟
‫خودشه
‫ببخشید، اشتباه شد
‫راستی راستی می‌خوای آرلاس رو ببینی؟
‫می‌دونم کجا پیداش کنم، اطلاع دارم
‫همراهم بیا
‫دیوونه شدی تو! من می‌رم
‫چی شده؟ ترسیدی؟
‫همراهم بیا
‫این هم از آرلاس
‫چی داری می‌گی؟ ‫این‌ها اراجیفه. افسانه‌ست
‫لُرنزو آرُلا، یا ادواردو آرُلاس
‫29 دسامبر 1924، ‫تو بیمارستان بیچات
‫بر اثر سل مُرده
‫نه وسط مبارزه، که بر اثر سل!
‫این دروغ محضه!
‫من هر روز آرلاس رو می‌بینم، ‫هرکجا که بخوام!
‫حتی اگر ظاهرش هم نشون نمی‌داد، ‫خیلی ضعیف بود
بیماری سینه‌پهلو داشت
‫حالش خوب بود، اما زیاد مِی می‌زد
‫- یه ماشین املیکار هم داشت ‫- دروغه! این رو از روی جلد صفحه خوندی!
‫آرلاس زنده‌ست، من می‌رم
‫بد نمی‌گذروند تا اینکه از سل مُرد
‫من پرونده‌ش رو تو بیمارستان دیدم. ‫یه مقداری پول و جواهرات هم باقی گذاشته
‫می‌گم زنده‌ست! من دیدمش و باهاش حرف زدم! ‫با من حرف زد!
‫- می‌خواستم تو رو نشونش بدم ‫- حالا من دارم به تو نشونش می‌دم. اون‌جاست!
‫1924 مُرده، و خاکسپاری خوبی هم داشت
‫50 نفری هم جمع شدن، ‫با نعش‌کش و اسب‌ها
‫من می‌رم
‫فابیان! می‌گم این‌جاست. ‫خاکسپاری خوبی داشت
‫می‌گن سال 1954، ‫خاکسترش رو هم به کشور شما آوردن
‫اما الکی بود، همه‌ش دروغ بود! ‫آرلاس اون‌جاست!
‫نه خیر! زنده‌ست!
‫لازم به گفتن نیست که این قضیه ‫باید بین خودمون بمونه
‫حتما، کمیسر
‫این گزارش‌ها رسمی هستند
‫همون‌طور گفتم، اتهام دقیقی متوجه ایشون نیست
‫اسمش هم در هیچ پرونده‌ای نیست، ‫نه از طرف ما، نه اون‌ها
‫ما می‌دونیم که این‌جاست
‫طبیعیه
‫و به گمان من اگر 13 سال ‫پیش کشورش رو ترک کرده باشه
‫و در گردهمایی‌های‌ سیاسی مشارکت نداشته باشه
‫هیچ مخاطره‌ای، ‫دست کم به صورت رسمی، متوجه‌ش نیست
‫تمام سوابقی که رویدادهای ‫6 7 ساله گذشته رو در بر می‌گرفتند
‫به‌روزرسانی شده اند
‫یعنی...
‫بله، ادامه بدید، ‫فرمود «دست کم به صورت رسمی»
‫درسته
‫چیزی که الان به‌تون گفتم دقیقا ‫با سوابق قانونی مطابقت داره
‫اما اگر اجازه بدید نظرات شخصی‌م رو بیان کنم
‫خواهش می‌کنم، کمیسر
‫می‌دونید که حتی در کشور ‫دمکراتیکی مثل کشور ما
‫اختیار تمامی سازوکارهای نظارت و سرکوب
‫در دست مقامات نیست
‫کشورهایی هم هستند که در آن‌ها گروه‌هایی...
‫با عنوان شبه-پلیس، شبه-نظامی...
‫بله، اطلاع دارم
‫این‌ گروه‌ها به مراتب تندروتر از ‫حکومت هستند
‫و حکومت باهاشون مدارا ‫می‌کنه و به‌شون سخت نمی‌گیره...
‫چرا که فایده خاص خودشون رو دارند. ‫متوجه اید؟
‫این گروه‌ها ضوابط خودشون رو دارند
‫و حتی فهرست سیاه‌ خودشون رو هم دارند
‫نظرتون رو نگفتید ها
‫سعی کردم به شما بفهمونم
‫اگرچه اتهامی متوجه این آقا نیست
‫اما با توجه به شرایط فعلی، نمی‌تونم ‫تضمین خاصی به ایشون بدم
‫حتما که متوجه هستید
‫کاملا، جناب کمیسر
‫خیلی ممنون
‫ببخشید. من باید برم
‫از وقت نهارم گذشته
‫فراموش نکنید که این موضوع ‫بین خودمون بمونه
‫- بفرما ‫- چی؟
‫- نمی‌بینی که دیوونگیه؟ ‫- چرا؟
‫فقط گفت که از نظر قانونی ‫خطری متوجه من نیست
‫قشنگ راه بلاهت پیش گرفتی ها! ‫هیچی به خرجت نمی‌ره؟
‫از "گروه‌های شبه-نظامی" اسم برد
‫البته، و احتمال انفجار هواپیمام!
‫این‌جوری حساب کنیم، ‫وسط خیابون هم ممکنه ماشین بزنه به آدم
‫گوش کن دانیل. من باید برم. خلاص
‫باید برم و می‌رم
خواهر کوچولوت بازی‌ش گرفته؟
‫می‌خواد من رو احمق جلوه بده؟
‫بیخیال، بریم دیدن خواهرم
‫جلسه دارند
‫گمونم دارن دسیسه می‌چینند
‫نظر اون‌ها برامون مهم نیست
‫با این اشتباهات شکست می‌خوریم!
‫چی داری می‌گی؟ ‫این‌جا کی می‌خواد بازی کنه؟
‫تانو، فابیان
‫شما رو از طریق ایشون، ‫و آلبوم‌هاتون می‌شناسم
‫ازشون خسته نشدی؟
‫خوب شد اومدین
‫پس مجابت کرد
‫- اِل تانو، مارتا، خواهرم ‫- خوش‌وقت ام
‫خوشوقت ام، خانم
‫اسپانیایی حرف بزن
‫این‌جوری بهتره
‫من باید برم. بعدا حرف می‌زنیم
‫باهات تا پایین می‌آم. تو هم می‌آیی، لارا؟
‫نه، من دیگه ازشون خسته شدم
‫وقت تنگه و جلسات زیاد
‫فردا می‌خوام جزئیاتی رو روشن کنیم. ‫خونه‌ی شما؟
‫باشه
‫به چی فکر می‌کنی؟
‫هنوز به نظرت دیوانگی نمی‌آد؟
‫من فابیان کرتس ام، عزیز من. ‫بادمجون بم آفت نداره
‫طوری نمی‌شه
‫خوب از کار درمی‌آد
‫اون یکی می‌تونست قبل از ‫خودکشی یه کمی صبر کنه
‫حالا برادی مُرده‌ها می‌نوازه
‫تو حرف نداری. ‫خیلی قشنگ بود
‫آلبوم تا دو ماه دیگه می‌آد بیرون. ‫این هم جلدش
‫زحمت تبلیغش دست خودت رو می‌بوسه. ‫من یک مدتی می‌رم خارج
‫- جدی؟ می‌ری گردشگری؟ ‫- نه، تعطیلات
‫بعدا راجع به‌ش حرف می‌زنیم
‫- چی؟ می‌ری تعطیلات؟ ‫- آره، به ما نمی‌آد؟
‫- کار ناتمام زیاد داریم ‫- حدااکثر هفته آینده می‌رم
‫خب پس، همه‌چیز می‌ره روی هوا
‫همه‌چیز نصفه-نیمه مونده
‫- کلید رو پیدا کردی ‫- آره، معلومه
‫بسیار خوب
‫- کسی زنگ نزد؟ ‫- نه
‫- کسی زنگ نزد؟ ‫- گفتش که نه
‫به خاطر مسائل امنیتی ‫من اول با فلیپه می‌رم
‫اگه برای تو خوب باشه، برای بقیه هم خوبه
‫به این برگه دست نزن!
‫باشه. چیزی نیست که
‫فابیان و مارتا 3 روز دیرتر می‌رن
‫البته اگه از اون‌جا چراغ سبز بگیرند
‫رفقای ما ترتیب کارهای ورودمون رو می‌دن
‫دستورالعمل‌ها 48 ساعت به دست لارا می‌رسه
‫اگر اون‌ها رد بشن، شما هم رد می‌شید
‫مارتا با گذرنامه‌ی واقعی‌ش مسافرت می‌کنه
‫و خواهر شماست...
‫لانا بلیت‌هاتون رو می‌آره
‫نه، پول بلیتم رو خودم می‌دم
‫هزینه‌ش پای تشکیلاته
‫حتی اگه عضو تشکیلات نباشی
‫که هیچوقت هم نخواهی بود
‫مسافرت با مارتا ماموریت حساب می‌شه
‫امنیت مارتا، که شبه نظامیه، ‫به واسطه حضور تو تامین می‌شه
‫کار تو به محض ورود به پایان می‌رسه
‫بعدش می‌تونی هرکاری که خواستی بکنی
و دیگه حسابمون صافه
‫لانا داره برای خروج گروه سوم، ‫که آخر از همه می‌ره، تدارک می‌بینه
‫- روشنه؟ ‫- همه‌چیز روشنه
‫اگه ورودت سر و صدا کنه
‫معلومه چه تیترهایی می‌زنند:
‫باندونئون‌نواز مطرح در اروپا بازمی‌گردد
‫شنبه قرار بلیت‌ها رو می‌گذاریم
‫مِی‌خانه آرکاد. ساعت 11
‫من باید برم. کلید رو بگذارید همین‌جا
‫آرلاس! آرلاس!
‫امشب تو استراپاد اجرا نداریم
‫به خاطر اُسوالدو
‫کی اجرا دارید؟
‫فردا و شنبه
‫و یکشنبه، برای اجرای خداحافظی
‫و سه‌شنبه‌ی بعدی
‫به موقع برمی‌گردم
‫چیه؟ دارم همراه خواهرم می‌رم، خب؟ ‫همین
‫به خاطر ژنرال‌هامون که نمی‌رم...
‫مخصوصا با این رفقای جدیدت
‫یک باندونئون‌نواز کم‌تر یا بیشتر...
‫ولی این‌جا، صحبت از باندونئون‌نواز منه
‫حتی اگر هم اتفاقی نیفته، ‫باز هم دماغ سر جاشه
‫کدوم دماغ؟
‫همونی که می‌خوای به شکستن بدی
‫- در برابر چی؟ ‫- سالهای جوانی‌ت عزیزم
‫گذشته
‫من گذشته‌ای ندارم
‫دنبال گذشته‌م نیستم
‫البته که هستی. همه دنبال گذشته‌مون هستیم
‫و [تو همین جستجو] می‌زنی ‫دماغت رو می‌شکنی
‫تنها راه فرار از گذشته مُردنه
و الان مسئله‌ی نمردن تو هم مطرحه
‫- اجازه هست؟ ‫- انگار که حسابی رفیق شدید
‫چرا که نه؟ حالا جدای از اختلافات‌مون...
‫ما اومدیم برای همراهی دخترها
‫یعنی نمی‌مونید؟
‫- داریم ترتیب یک جشن می‌دیم ‫- مشایعت دخترها؟
‫دارید ادای محافظ‌ها رو درمی‌آرید، ‫جنگ و این حرف‌ها
‫چه بامزه
‫جنگ هنوز تموم نشده
‫باید از یک شکست دیگه بر حذر بود
‫شکست؟
‫تا همین الانش هم فاجعه بوده!
‫یک جوری می‌گه شکست، انگار اصلا ‫جایی برای پیروزی هم مونده!
‫کدوم پیروزی؟
‫دوباره حرف سیاست شد؟
‫حوصله‌م سر رفت بابا! ‫ناسلامتی یه باندونئون‌نواز ام ها
‫من این‌جا اظهار فضل می‌کنم، ‫و بقیه هم می‌میرن!
‫کشته شدن فضیلتی نداره
‫اون‌وقت شما دارید ‫بهونه‌ای به‌شون می‌دید
‫تا همه رو قتل عام کنند
‫اونی که کلمه‌ی "جنگ" رو به زبونش ‫آورد تو بودی!
‫هنوز هم از "جنگ" حرف می‌زنند
‫و همین کلمه به‌شون جواز قتل می‌ده!
‫اون‌ها! همین الانش!
‫بریم، لونا!
‫این‌جا من تقریبا با همه رفاقت دارم
‫ادامه بدید
‫چیزی برای ادامه دادن نیست
‫تیراندازی رو شروع کنید دیگه!
‫در صورت لزوم...
‫به نام کی تیراندازی رو شروع کردید؟
‫تا او بتونه خودش رو ثابت کنه!
‫او فرصت نداشت! ‫خودمون سرنگونش می‌کنیم
‫و اون‌هایی که اون‌جا هستند چطور؟
‫هنوز دارند تیراندازی می‌کنند!
‫تیراندازی سراسری!
‫دیگه چه می‌شه کرد؟ ‫اون‌ها هم...
‫- کافیه! ‫- ...دارن هزارتا هزارتا می‌کشند
‫معلومه که خیلی نسبت به مرگ ‫شوق و ذوق داری
‫- تو هم همین‌طور ‫- از کدوم مرگ حرف می‌زنی؟
‫ما به مرگ فکر نمی‌کنیم
‫اگه یکی از رفقا بمیره، یکی باید جایگزینش بشه
‫ببخشید
‫چه مرگ‌شه این؟
‫زن و همسرش کشته شدند
‫اون‌ها هم مثل شما مبارز بودند
‫می‌دونم
‫بیا، لونا
‫درسته. تا چشم کار می‌کنه پای مرگ وسطه
‫جا خوردم که برات نگفته بود...
‫تمام این مدت این‌جا بودم و هیچ کاری نکردم
‫از بیرون گود "لنگش کن" گفتن آسونه
‫به این آسونی هم نیست
‫اما حق با توئه
‫ما هیچ کاری نکردیم
‫کابوس ما همینه
‫از اینکه...
‫چی باید می‌شد و چی نباید می‌شد حرف می‌زنیم
‫خیال می‌کنی کار بی‌فایده‌ای بوده؟
‫قربانی تراژدی تبعید و تنهایی
‫این پیانونواز بزرگ یک حرفه‌ای به تمام معنا بود
‫و باوجود صلاحدید ملاحظه‌کارانه‌اش، ‫رفیقی بی‌نظیر به هنگام کار
‫و این هم از فابیان کُرتس، ‫و شش‌گانه‌ی تانگو-اش
‫که فردا، شنبه، و یک‌شنبه هم ‫در این‌جا حضور خواهد داشت
‫روز یک‌شنبه اجرای اختصاصی خداحافظی ‫دایر خواهد بود
‫یادزَد می‌کنم که با شروع هفته‌ی آینده
‫به صورت اختصاصی میزبان ‫یک گروه جَز شیکاگویی خواهیم بود
‫همه‌چیز مثل قبل می‌شه، اما نه
‫قضیه برای ما و او خیلی جدیه
‫چیزی که اون‌جا باهاش مواجه می‌شه، ‫دوامی نخواهد داشت
‫یه کمی پیازداغش رو زیاد نمی‌کنی؟
‫یک دیکتاتوری اون‌جا برپا بود، ‫به شدت سفاک
‫اما یک روز سقوط می‌کنه، و فرو می‌افته
‫اوضاع به روال سابق برمی‌گرده، ‫مثل یک کشور عادی
‫آکیلا هیچوقت رنگ عادی بودن رو ‫به خودش ندیده
‫البته
‫چطور به فکر خودم نرسیده بود؟
‫شماها هیولاهای غرورید، نه؟
‫احتمالا
‫ما که دیگه تبعید شدیم، ‫حالا تعدادمون بیشتر هم هست
‫اما اگه اون روزی که می‌گی بیاد
‫کسانی که می‌خوان قهوه بخورند
‫نمی‌تونند شکر رو با قهوه ‫مخلوط کنند
‫یا به روال سابق بنوشند
‫ایما و اشارات هم فرق خواهد کرد
‫یک اتفاق وحشتناک می‌افته، تا همیشه
‫یک چیز وحشتناک همیشگی پیش می‌آد
‫چقدر انجیلی حرف می‌زنی! ‫(وابسته به کتاب مقدس)
‫اون‌ها مبدعین آکیلا ‫رو نابود یا برکنار کردند
‫یعنی کسانی رو که آکیلا رو ابداع کرده بودند. ‫حتی اگه آکیلای‌ها چیزی ازشون ندونند
‫تا دو سه سال دیگه که نظم حاکم بشه
‫سعی بر اینه که اون افراد رو برگردونند، ‫اما دست‌شون به‌ اون‌ها نمی‌رسه
‫چون که دیگه این حوالی نیستند
‫یا مردند، یا داغون شدند
‫و دیگه مثل سابق نیستند
‫رشته از هم گسسته و مردگان فرزندی ندارند
‫یک اتفاق شوم افتاده... برای همیشه
‫- لیموی فشرده؟ ‫- آب پرتقال؟
‫لیموناد
‫- سلام ژرژ ‫- نمی‌فهمیم چی می‌خواد
‫- چی می‌خوای؟ - لیموناد ‫- لیموناد می‌خواد
‫خب، لب تر می‌کرد دیگه
‫من فرانسوی حرف نمی‌زنم
‫همه‌جا می‌رم، اما به هیچ زبونی حرف نمی‌زنم
‫- خب؟ ‫- مثل "پنادو کاتُرسه" ایما و اشاره می‌آم
‫چی گفت؟
‫"پنادو کاتورسه" یک نشانه‌ی تانگوییه
‫انگار که یکی بگه...
‫نمی‌شه ترجمه‌ش کرد
‫ال تانو و فلیپه فردا می‌رن
‫هواپیمای تو هم 4 روز دیگه می‌پره
‫این هم از بلیتت
‫- 4 روز ‫- آره
‫اکه کوچکترین مشکلی پیش اومد، ‫بلیت رو پاره کن
‫- خب؟ ‫- خب
‫گذرنامه‌؟ ‫مراقب باش 48 ساعت طول می‌کشه
‫برای من نه
‫- مطمئن؟ ‫- مطمئن
‫تو آکیلا ریش ممنوعه
‫باید بتراشی
‫ازت عکس هم می‌خوان
‫نیم‌رخ سه در چهار، بدون ریش
‫با اون اعداد کوچولوی پایینش
‫همین دیگه، خیلی خوب
‫اسم تو باید لونا باشه، ‫همین‌جور که اسم من فابیانه
‫نمی‌دونی بابام...
‫چجوری به آلبوم‌هات گوش می‌ده!
‫راستی؟
‫بابام می‌گفت: این مرد ‫داره یه کار جدید می‌کنه!
‫دو تا باندونئون‌نواز حسابی داشتیم:
‫تروئیلو ات پیازولو. ‫و حالا هم او
‫او یک طرف بود و بقیه یک طرف
‫آرلاس، اولی او بود
‫به نظر من، بزرگ‌ترین‌شون شما هستی
‫اگه بابام بفهمه داری برمی‌گردی
‫بال درمیآره
‫مراقب خودت باش. ‫از همه‌طرف بوی گند می‌آد
‫می‌دونم
‫یک سر می‌رم تا انبار
‫من هم باهات می‌آم
‫نه، زحمت نکش. ‫بعد همدیگر رو می‌بینیم
‫کی اون‌جاست؟
‫من ام، فابیان
‫تازه رسیدم
‫آه، تویی
‫یک لطفی بکن
‫من امشب ساز نمی‌زنم
‫به‌شون بگو، یک‌جوری جمعش کن
‫فردا یک‌شنبه‌ست؟
‫فردا می‌خوام یک قدمی بزنم. به کسی نگو
‫دوشنبه مجددا تمرکز می‌کنم
‫پاریسِ تبعید من، تو را بدرود می‌گویم
‫شهر پاریس من
‫چشم‌انتظار من اند تا آهنگ بدرود را بنوازم، ‫آکیلا
‫اما مدیون تو ام، تبعیدگاه من، ‫می‌خوام در فرانسه وداع کنم، در شهرم
‫اولین خانه‌ی تبعید من
‫در خیابان گرنل، کنار میدان شان دو مارس
‫خانه‌ی قدیمی، چشم‌انتظار پُتک
‫ذره ذره متروک می‌شود و می‌گذارد ‫بر بلندایش
‫زیر باد، مابین طبقات و درهای تلق‌تلق‌کنان ‫دیوانه شوم
‫تنها ناخدای یک کشتی متروک، ‫که روی آب شناور است
‫و منی که با این خبر تنها می‌مانم
‫اولین خانه‌ی تبعید من
‫بالای دریاچه‌ی کوچک ‫بُرج سرخ‌فام اتاق
‫نخستین خانه‌ای که دیگر نیست
‫که با برف‌های ماه دسامبر دیگه راه ‫خود را سوی شان [دو مارس] باز نمی‌کند
‫خانه‌ای که برای هفت سال مُرده بود
‫و چون خیمه‌ای روی سنگ‌فرش ‫احیا کردمش
‫اولین منزل تبعیدی من
‫در خیمه‌ای حیات دوباره یافت ‫که آن را ترک می‌گویم
‫بدرود می‌گویم
‫اولین خانه، خیمه، بدرود
‫خیابان‌های تبعید، ‫شما را بدرود می‌گویم
‫پیاده‌روهایی را که دلم می‌خواست با دیگری ‫اشتباه‌شان بگیرم را بدرود می‌گویم
‫و ستون‌های باشکوه را، ‫که به رکُوای من بی‌شباهت اند
‫بدرود ای میادین، که از مردگان نشان دارید
‫و آن آینه، و شیر خاکستری
‫و طاق‌ها و دشت چراغ‌های بادی
‫بدرود ای حیاط بزرگ
‫بدرود مرد سوار بر اسب ‫در برابر خانه‌های مدوّر
‫بدرود شب‌های بی‌نواییِ "صلیب جنوبی"
‫بدرود خانم‌های برهنه‌ای که به ‫جای قصر به چمن‌ها می‌نگرید
‫بدرود حیاط‌های سنگ‌فرش‌شده ‫بر شیشه پنجره‌های محله
‫بدرود ای سنگ ‌تراشیده‌، ای لوح ای شاه‌پر
‫بدرود ای پل‌های
‫بدرود پل‌های روی رود سن، که همواره ‫یادآور زیبایی پاریس هستید
‫پاریس تبعید من
‫بدورد پاریس، بدرود
‫تو را کنار می‌گذارم
‫بابت تبعیدم از تو متشکرم
‫و برای استقبال از موسیقی‌ام
‫مرا نواختی و دوست داشتی، ‫و من نیز تو را
‫و برای زنانی که دوست داشتم
‫بدرود پاریس، بدرود دانیل
‫بدرود ای پل‌ها
‫رود تبعیدی من، همراه من بیا، و ما را ‫به رود بزرگ بیفکن
‫با من پیمایش کن، ‫با من از دریا بگذر
‫با من به "ریو د لا پلانتا" وارد شو
‫و در بستر رود درون من بمان
‫سرچشمه‌های آن می‌تواند از آن تو باشد، ‫و رنگ‌های آن نیز
‫بیا ای رود
‫دست کم با من بیا
‫آه، بیا، نباید تو را بدرود بگویم
‫انتهای این آشفته‌بازار کجاست؟
‫موسیقی من
‫نبوغ من
‫توانایی‌های من
‫عشق زنانی که به من عشق ورزیدند
‫می‌دونم تویی
‫می‌دونم جواب نمی‌دی، لاشی
‫می‌دونم جواب نمی‌دی
‫اما این بار گیرت آوردم
‫دارم می‌رم، لاشی!
‫دیگه به‌م زنگ نمی‌زنی!
‫دارم می‌رم!
‫می‌دونی کی دنبالت می‌گشت؟
‫آرلا! نه ندیدمش! کجاست؟
‫عجیبه. یه آقاییه با جلیقه چرمی
‫ازم نشونی آپارتمانتون رو خواست
‫همین الان رفت
‫برم ببینم پیداش می‌کنم
‫نگاه کن
‫آلبوم جدید کی درمی‌آد؟
‫تا 2 3 ماه دیگه. من چه بدونم؟ ‫برام مهم نیست
‫به هر حال، دیگه دارم می‌رم
‫دانیل چطوره؟
‫- می‌شه بی‌ملاحظه، دو سه تا سوال بپرسم؟ ‫- باشه
‫اون‌موقع که ناپدید شدی کجا بودی؟
‫سوال اول رو به ذهنم می‌سپرم، سوال دوم؟
‫خب، داستان این پل چی بود؟
‫آرلاس ازم پرسید
‫فرو ریختن پل، برای من خوشایند نیست
‫حتی اگر کسی قصد ‫بازگشتن نداشته باشه
‫نوبت توئه. سوال سوم
‫بسیار خوب. بگو ببینم، این آرلاس پیر کیه؟
‫زنده‌ست؟ مُرده؟ راستکیه یا شوخی می‌کنی؟
‫آرلاس پیر می‌گفت اسرار دنیا انتها نداره
‫یکی هم جواب یکی یا دو تا سوال رو می‌فهمه، ‫اما فرقی نمی‌کنه
‫- راضی شدی؟ ‫- کاملا
‫- چی شده؟ ‫- هیچی
‫دو تا سن سر؟
‫دو تا سن سر
‫تا مدت‌ها حس می‌کردم که ‫دارم یک چیزی رو از دست می‌دم
‫اگه برگردم برای فهمیدن اینه که ‫مبادا یک چیزی رو اون‌جا فراموش کرده باشم
‫که چشم‌به‌راهمه، و صحیح و سالم ‫سر جاشه
‫به سلامتی همه آشناهات، من هم همین‌طور
‫باز که غیبت زد
‫تو خیابون‌ها می‌چرخیدم، تو کافه‌ها
‫خونه، خونه‌ی دومینیک
‫باهم رفتیم می‌خونه، رستوران
‫- خوب پیش می‌ره، تامی؟ ‫- خوبه
‫- دارید تعطیل می‌کنید؟ ‫- آره، برو، امشب می‌بینید؟
‫یادت رفته بود به‌م بگی دیروز رفتی قبرستون
‫امروز زنگ زدم سردخونه، ‫تا ببینم کی باید دفن بشه
‫وظیفه‌ی من بود
‫این انبار و ساز زدن ما...
‫عین یک رویا بود. ‫گاهی به یاد آوردنش سخته
‫باید ببینیم اگه الان... ‫یعنی بعدا، به محض برگشت...
‫آره، حتما
‫یک ترسی دارم، فابیان
‫- از تنهایی؟ ‫- از تنهایی نه
‫الان دیگه همه‌چیز برام روشن شده
‫دنیا دوباره واقعی شده
‫یک راه راستی هست که نمی‌دونم به کجا ‫ختم می‌شه
‫و تنها راه هم همینه
‫می‌دونم
‫آره، می‌دونم که می‌دونی
‫ال تانو و فلیپه رفتند
‫باید امروز صبح برسند
‫گذرنامه‌ی تو چی شد؟
‫من فردا می‌رم
‫بریم داخل؟
‫من یه کم صبر می‌کنم تا به خودم بیام
‫این رو چه کار کنیم؟
‫ببرش و یک تانگو براشون بزن
‫شب آخر
‫مایپو اثر ادواردو آرُلاس
‫خوب می‌نوازه
‫تا حالا از این بهتر نزده بود
‫چون که تبعیدیه
‫هنوز در تبعیده
‫تبعیدی مقام رفیعی داره
‫کار سختی که به درد هیچکس نمی‌خوره
‫ریاضت
‫دلتنگی نومیدانه
‫خشم خالص، ناامیدی
‫مقامی رفیع
‫شیوه‌ای برای زندگی
‫شیوه‌ای برای نواختن باندونئون
‫اما دیگه نمی‌تونه
‫نه
‫دیگه نمی‌تونه
‫دیگه از دوری بُریده
‫باید برگرده
‫دارم گذرنامه‌م رو عوض می‌کنم
‫بعد می‌رم خونه تا آماده شم
‫باهاش تماس می‌گیرم
‫دو تا خائن بین‌مون بود
‫همه‌چی خراب شد
‫ال تانگو و فلیپه رو فروختند
‫جفت‌شون کشته شدند
‫جایی نرو، احتمالا زیر نظر ایم.
‫باید به مارتا اطلاع بدی
‫باید از راه خودم برگردم، تک و تنها
‫دوباره از صفر شروع می‌کنم، از یک راه دیگه
‫یک راه دیگه، از صفر
‫بله، فابیان؟
‫آره، من ام. چخبر؟
‫چه بلایی سرت آمده؟
‫حرف بزن، فابیان! چی؟
‫آره، برو. همون‌جا هم رو می‌بینیم. ‫حواست باشه، دارم
‫چی می‌خوای تو؟
‫چخبر شده؟
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.