..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫[مرد بارانی]
‫ آهنگ iko iko از The Belle Stars
‫همین امروز صبح با آقای ببیت صحبت کردم
‫هنوز چهارتا لامبورگینی رو دستم مونده...
‫که با استانداردهای صادره‌ی آلاینده‌ها ‫مطابقت ندارن
‫چند بار بررسی سازمان محیط زیست رو ‫به تأخیر بندازی؟
‫آره، بالاخره تأیید سازمان محیط زیست رو ‫دارن می‌گیرن. فقط یکی دو روز دیگه طول می‌کشه
‫سه برابر؟ واقعاً افتادی روی دور، دوست من
‫چهارتا ماشین، هر کدوم سه برابر، ‫میشه دوازده‌تا
‫تو مکانیکی یا مهندس ناسا؟
‫گوش کن چی میگم. بهت گفته بودم که من ‫تا حالا با این لامبورگینی‌ها سر و کار نداشتم
‫و تو تضمین کردی که ماشینا رو ‫توی زمانی که گفتم، می‌تونی تحویل بدی
‫اینو نگو. چون من اصلاً گوش نمیدم
‫خب آقا، واقعاً فکر نمی‌کنم لازم به این کار باشه
‫خب اینو به کسی که ازش وام گرفتم، میگم. ‫مطمئنم خیلی باهام همدردی می‌کنه
‫دویست هزار دلار بدهکارم. ‫هزار، دوست من. یعنی سه‌تا صفر
‫تمام پولام گیر این ماشیناست...
‫و اگه پولمو جور نکنم...
‫کارم تمومه. نابود میشم. می‌فهمی چی میگم؟
‫شما هم باید وضعیت ما رو درک کنید
‫مشکلاتت به تخمم هم نیست. ‫من اینجا توی مخمصه افتادم
‫یازده روز پیش می‌تونستن ماشین و کسب و کارمو ‫ازم بگیرن
‫با وثیقه گرفتمشون خیر سرم
‫با بدبختی باید دست به سرشون کنم
‫متوجه‌ام، می‌دونم که تحویلمون ‫خیلی تأخیر داشته
‫ای کیر توی سازمان محیط زیست
‫کل دنیا داره غرق دود میشه...
‫اونوقت می‌خوان...
‫با خوابوندن چهارتا ماشین من ‫وضعیت رو درست کنن؟
‫شرکت اجاره‌ی ببیت
‫رشوه رو امتحان کردی؟ مگه این مسئولان ‫سازمان محیط زیست چقدر حقوقشونه؟
‫چارلی، آقای وایات
‫- وایات؟ ‫- آره
‫قضیه‌ی وامه
‫اگه تا پنج و نیم پول به دستش نرسه...
‫میاد همه‌ی ماشینا رو توقیف می‌کنه
‫بعداً بهت زنگ می‌زنم
‫واقعاً فکر می‌کنم در این مورد ‫باید با آقای ببیت صحبت کنید
‫بهش بگو متوجه منظورش نمیشی. ‫من سه‌شنبه چک کشیدم...
‫خودت شخصاً دیدی که چک کشیدم ‫و خودتم دادیش به مأمور پست
‫یالا، باید همینو بهش بگی
‫یالا!
‫تا شخصاً با آقای ببیت صحبت نکنید ‫نمی‌تونم این کارو کنم جناب
‫شماره‌شو بدم؟ نه الان توی جاده‌ست
‫- می‌خواد فوراً باهاش تماس بگیری ‫- چارلی
‫بگو من حوالی باربادوس‌ام
‫و ساعت یک و نیم شب می‌رسم. ‫میشه شماره‌شو بذاره؟
‫- چارلی؟ ‫- چیه، لنی؟
‫من همینجا وایستادم. باهام حرف بزن
‫آقای بیتمن ماشینو نمی‌خواد ‫و می‌خواد آقای وب رو هم با خودش ببره
‫می‌خوان پیش‌پرداختشونو پس بگیرن
‫دوتا ماشین توی ولی‌موتورز پیدا کردن ‫و می‌خوان برن سراغ اونا
‫بگو من الان پشت اون یکی خط بودم...
‫و بهت گفتم که ماشینا همین الان ‫مجوز گرفتن
‫خیلی زود کاغذبازی‌های سازمان محیط زیست ‫انجام میشه...
‫- حواست به منه، لنی؟ حواست به منه؟ ‫- آره، آره. دارم گوش میدم
‫در ضمن بهشون بگو که پنج هزارتا ‫بابت هر ماشین بهشون تخفیف میدم...
‫به خاطر اینکه صبوری پیشه کردن
‫- حالا متوجه حرفم شدی؟ ‫- متوجه شدم، گرفتم
‫- مطمئنی که گرفتی؟ ‫- گرفتم
‫آقای بیتمن، الان پشت اون یکی خط ‫با آقای ببیت صحبت می‌کردم، آره
‫ظاهراً ماشین‌ها دارن مجوز می‌گیرن...
‫چی دارم میگم؟ ماشینا مجوز گرفتن
‫فقط منتظر کاغذبازی سازمان محیط زیست هستیم. ‫به زودی به دستمون می‌رسه
‫و به خاطر صبر فوق‌العاده‌ای که به خرج دادید...
‫پنج هزار دلار بابت هر ماشین بهتون تخفیف میدیم
‫خب بله، خیلی صبر به خرج دادید
‫واقعاً قدردان صبرتون هستیم
‫نه، من از شما ممنونم
‫ممنون
‫آماده‌ای بریم پالم اسپرینگز؟
‫چارلی، با وجود این مشکلات ‫هنوزم می‌خوای بریم؟
‫یه قدم تا جوش دادن این قرارداد ‫و جور کردن 75 هزار دلار فاصله داریم
‫واسه چهارتا تماس بدک نیست، نه؟
‫نه، اصلاً بدک نیست
‫می‌دونی کجاییم دیگه، درسته لنی؟
‫درسته. همه‌چی تحت کنترلمه
‫گوش کن، نمی‌خوام خیلی پرتوقع ‫به نظر بیام...
‫ولی به نظرت می‌تونی قبل از اینکه ‫به هتل برسیم...
‫یه ده دوازده کلمه حرف بزنی؟
‫عشق‌بازی حسابش کن
‫می‌تونی منو در جریان افکارت قرار بدی؟
‫فقط دارم فکر می‌کنم، می‌دونی؟
‫چیز خاصی نیست. همینطوری دارم فکر می‌کنم
‫شاید به یه چیزی فکر می‌کنی ‫که بتونیم در موردش صحبت کنیم
‫می‌دونی، یه گپی بزنیم
‫اگه چیزی واسه صحبت بود، سوزانا، ‫راجع بهش حرف می‌زدیم
‫فقط توی فکرم. چه ایرادی داره که من ‫توی فکر باشم؟
‫نمی‌دونم، چارلی. آخه حس می‌کنم...
‫دارم چند روز با یه موجود زنده میرم سفر
‫می‌تونی فکر کنی دیوونه‌ام
‫خیلی‌خب، می‌خوای حرف بزنیم؟ ‫حرف می‌زنیم
‫- روزت چطور بود؟ ‫- نمی‌خوام حرف بزنیم. حس می‌کنم...
‫- منو وارد مسائل زندگیت نمی‌کنی ‫- نه، بیا حرف بزنیم
‫مسئله این نیست که بخوام حرف بزنم
‫باز شروع شد، سوزانا. ‫چطور شد که برگشتیم به اینجا؟
‫نمی‌دونم چرا این چیزا رو تحمل می‌کنم
‫خودت می‌خواستی بریم پالم اسپرینگز، ‫الانم داریم میریم
‫آره، ولی نمی‌خواستم تنها برم
‫الان بیشتر از یک و نیم ساعته ‫که توی این ماشین نشستم...
‫می‌خوای حرف بزنیم؟ بیا حرف بزنیم. ‫بیا حرف بزنیم
‫این که حرف زدن نیست. فقط داری...
‫بله
‫چارلی، لنی هستم
‫یه چند دقیقه‌ای هست که سعی داشتم ‫باهات تماس بگیرم
‫یه تماس از راه دور ‫از یکی به نام آقای مونی باهام شد
‫وکیل پدرت. سعی داشته باهات تماس بگیره
‫پدرت فوت شده، چارلی
‫- چارلی؟ ‫- آها
‫متأسفم. مراسم ختم، فردا توی سینسیناتی‌ـه
‫گفت خودت آدرسشو بلدی
‫شماره‌شو گرفتم
‫لازم نیست. خبر دیگه‌ای نیست؟
‫نه، همین بود. گوش کن، چارلی. ‫اگه کاری از دست من ساخته‌ست...
‫- خیلی‌خب ‫- فقط باهام تماس...
‫شرمنده بابت آخر هفته‌مون عزیزم
‫آخر هفته، چارلی؟
‫ببین، قبلاً بهت گفتم. ‫خیلی وقت پیش با هم دعوامون شد
‫دو سالم که بود، مادرم فوت کرد. ‫فقط خودمون دوتا با هم زندگی می‌کردیم
‫با هم کنار نمی‌اومدیم
‫به مراسم ختم میری دیگه؟
‫آره
‫منم باهات میام
‫واقعاً لطف داری، ولی این کار ‫هیچ فایده‌ای نداره، می‌دونی؟
‫خودم می‌خوام. هدف همینه
‫خیلی‌خب. شرمنده، یادم رفت که داشتم ‫با کی حرف می‌زدم
‫چرا که خاطرات، تحسین...
‫و احتراممان به او...
‫تا بعد از حیات او بر روی زمین ‫پایدار خواهد ماند
‫باشد که او را سرمشق خود...
‫در شور و شوق زندگی...
‫تعهد به خانواده...
‫و نیکوکاری به دیگران قرار دهیم
‫و حالا با امید قطعی و اطمینان به رستاخیز...
‫روح دوست مرحوممان را به دست تو می‌سپاریم
‫فقط امشب باید راجع به جزئیات وصیت‌نامه ‫باهاش صحبت کنم
‫بعدش از اینجا میریم
‫البته، اگه بخوای می‌تونم ‫توی ماشین منتظر بمونم
‫یکی باید اون گل رز‌ها رو آب بده. ‫دارن خشک میشن
‫تمام عمرم این ماشینو می‌شناختم. ‫فقط یه بار پشت فرمونش نشستم
‫یه بیوک رودمستر کروک 1949 ئه
‫فقط هشت هزار مدل ازش ساخته شد. ‫هشت سیلندر خطی. فایربال 8
‫اولین سالی بود که از گیربکس داینافلو ‫استفاده میشد
‫سیر تا پیاز این ماشینو از بَرَم
‫تو تنها فرزندش بودی
‫وقتی به دنیا اومدی، حدوداً 45 سالش بود؟
‫احتمالاً فکر می‌کرده هیچوقت پسردار نمیشه
‫پس حتماً دوستت داشته
‫به نظرم داری اغراق می‌کنی
‫تو بچه‌اش بودی. پسرش. همخونش
‫بگذریم. توی این عکسا، به نظر نمیاد...
‫- آدمی باشه که بچه‌شو دوست نداره ‫- چرا داری اونو نگاه می‌کنی؟
‫- بذارش کنار ‫- نه
‫بذارش کنار. می‌خوای یه داستانی برات ‫تعریف کنم؟
‫- یه داستان برات تعریف می‌کنم ‫- ولی عصبانی نشو
‫دارم میگم. اون ماشین کروک ‫توی گاراژ رو دیدی؟ سوگولیش بود
‫- اون ماشین و گل رزهای کوفتی ‫- بیوک
‫ماشین واسه من ممنوع بود. ‫می‌گفت: «ماشین کلاسیکه»
‫«به احترام احتیاج داره. واسه بچه‌ها نیست»
‫سال دهم مدرسه، شونزده سالم بود ‫و یه بارم که شده...
‫کارنامه‌مو آوردم و تقریباً همه‌ی نمراتم بیست بود
‫رفتم پیش بابام و گفتم: «میشه با ماشین ‫یه دوری بزنم؟»
‫دوستامو با بیوک ببرم بیرون، ‫یه جور رانندگی پیروزی
‫گفت نه
‫گوش نکردم، سوئیچ رو دزدیدم و به هر حال ‫یواشکی ماشینو بردم بیرون
‫بدون اجازه ماشینو بردی؟
‫- آره ‫- چرا؟ چرا خب؟
‫چون حقم بود
‫هیچ یک از کارام واسه این آدم کافی نبود
‫متوجه نمیشی؟
‫توی بزرگراه کلمبیا بودیم، چهارتا بچه
‫- گفتن بزنیم کنار ‫- تصادف کردید؟
‫زدیم کنار
‫- کی گفت بزنید کنار؟ پلیس؟ ‫- آره، پلیس
‫- می‌ذاری تا آخر بگم؟ ‫- آره
‫بابام گزارش داده بود که ماشینو دزدیدن
‫نگفته بود پسرش ماشینو ‫بدون اجازه برده
‫گفته بود دزدیده شده. توی پاسگاه، بقیه‌ی بچه‌ها ‫یه ساعته با ضمانت باباشون آزاد شدن
‫- ولی اون منو دو روز اونجا ول کرد ‫- دو روز ولت کرد توی زندان بمونی؟
‫دو روز
‫ترسیده بودی؟
‫آره، ترسیده بودم
‫از خونه زدم بیرون. دیگه هیچوقت ندیدمش
‫چارلی، ما یه ساله با هم تو رابطه‌ایم...
‫اولین باره که این داستانو می‌شنوم
‫عجیبه، نه؟
‫آخه چطوری تونستی این چیزا رو ‫پیش خودت نگه داری و هیچی نگی؟
‫بچه که بودم، وقتی می‌ترسیدم...
‫مرد بارانی می‌اومد برام آواز می‌خوند
‫چیِ بارانی؟
‫می‌دونی، یکی از اون دوستای خیالی بچگی
‫چی به سرش اومد؟
‫هیچی. فقط من بزرگ شدم
‫خیلی هم بزرگ نشدی
‫«و روزی که از خانه رفتی را به خاطر دارم»
‫«با اوقات‌تلخی و سرشار از خیالات بلندپروازانه»
‫«بسیار از خودراضی»
‫«و چون بدون مادر بزرگ شدی...»
‫«قابل درک است که قلبت سخت و خشک باشد»
‫«اینکه حتی حاضر نشدی تظاهر کنی ‫مرا دوست داری یا برایم احترام قائلی...»
‫«تمام اینها را می‌بخشم»
‫«ولی اینکه حتی نه نامه‌ای نوشتی، ‫نه تماسی گرفتی...»
‫«و به هیچ شکل وارد زندگی‌ام نشدی...»
‫«پسرم را از من گرفت»
‫«برایت آرزوی هر آنچه را می‌کنم ‫که خواستارش بودم»
‫«برایت آرزوی بهترین‌ها را دارم»
‫«بدین وسیله به پسرم، چارلز سنفورد ببیت...»
‫«یک خودروی بیوک کروک به ارث می‌گذارم»
‫«همان خودرویی که شوربختانه ‫رابطه‌ی ما را به اتمام رساند»
‫«همچنین حق کامل بوته‌های گل رز پیوندی‌ام ‫که برنده‌ی جایزه شدند»
‫«باشد که برایش یادآور کمال...»
‫«و احتمال بی‌نقص بودن باشد»
‫«در رابطه با خانه ‫و بقیه‌ی اموال منقول و غیرمنقول...»
‫«باید به حالت تراست در آیند»
‫«مطابق با مفاد سند به خصوصی...»
‫«که به همراه این نامه ‫همزمان به اجرا در می‌آید»
‫منظورش چیه؟ قسمت آخر یعنی چی؟
‫یعنی دارایی‌ها...
‫به ارزش 3 میلیون دلار ‫بعد از مخارج و مالیات...
‫وارد یه صندوق تراست میشه...
‫برای یه ذی‌نفع که در این سند ‫اسمش اومده
‫کی هست؟
‫متأسفانه نمی‌تونم بهت بگم
‫کی پولو کنترل می‌کنه؟ ‫تو؟ تو کنترلش می‌کنی؟
‫نه، به اون فرد میگن تراستی
‫چی هست؟ چطوریه؟ چطوریه؟
‫ببخشید، ولی بیش از این ‫چیزی نمی‌تونم بگم
‫ببین، متأسفم پسرم. مشخصه که ‫خیلی ناامید شدی
‫ناامید بشم؟ چرا باید ناامید بشم؟
‫بوته‌های گل رُز رسید بهم دیگه، مگه نه؟ ‫یه ماشین دست دوم رسید بهم، مگه نه؟
‫اون یارو... اسمش چی بود؟
‫- ذی‌نفع ‫- آره، ذی‌نفع. اون سه میلیون دلار زد به جیب
‫ولی بوته‌های گل رز که گیرش نیومد. ‫گل رز رسید به من
‫صد درصد بوته‌های گل رز رو به چنگ آوردم
‫- چارلز ‫- صد درصد به چنگ آوردمشون
‫- آخه گل رز که کم چیزی نیست ‫- لازم نیست که...
‫لازم نیست که چی؟
‫که ناراحت باشم؟
‫ناراحت باشم؟
‫آقا، اگه جهنمی وجود داشته باشه...
‫الان پدرم اونجاست و از اون بالا ‫داره به ما نگاه می‌کنه...
‫و از خنده داره روده‌بر میشه. سنفورد ببیت...
‫دلت می‌خواد پنج دقیقه پسر چنین آدمی باشی؟ ‫دیدی توی نامه چی گفته بود؟
‫- اصلاً گوش می‌دادی؟ ‫- بله جناب، گوش دادم. شما چی؟
‫نه. میشه دوباره بخونی؟ ‫چون باورم نمیشه چه کسشری شنیدم
‫دنبالت می‌گشتم
‫چطور پیش رفت؟
‫چیزی که انتظارشو داشتم گیرم اومد
‫سوزانا، یه چند دقیقه شاید طول بکشه
‫می‌تونم کمکتون کنم؟
‫بله، فکر می‌کنم بتونید
‫یه مشکلی با یه تراست خصوصی داشتم...
‫- چه لباس درجه یکی ‫- ممنون
‫پدر من سنفورد ببیت بود...
‫اینجا والبروک‌ـه؟
‫ببخشید، اینجا والبروک‌ـه؟
‫ببخشید
‫دکتر برنر هنوز توی کنفرانسه
‫می‌خواید توی سالن منتظرش بمونید؟
‫نه، همینجا می‌مونیم. ممنون
‫شاید اجازه نداشته باشیم اینجا سرک بکشیم، نه؟
‫خوشحالم که اینجایید. ‫هر سه نفر موفق باشید
‫با بیست دلار در یک مسابقه‌ی مهم ‫شروع می‌کنید و سوال اول اینه
‫کمدی ساخته‌ی 1980 که در آن ‫گلدی هان قید همه‌چیز را زد
‫- لیسا؟ ‫- سرباز بنجامین
‫ببخشید، می‌خوام تلویزیون ببینم لطفاً
‫اقامتگاه ریاست‌جمهوری...
‫به احترام نوه‌ی چه کسی ‫کمپ دیوید نام گرفت؟ لیسا؟
‫- آیزنهاور ‫- درسته. برای دیوید آیزنهاور
‫پنج دلار دیگه برنده شدی. ‫لیسا با ده دلار اختلاف، از بقیه جلوتره
‫در دوران قدیم، شمشیرزن‌ها چه چیزی ‫در غلاف خود نگه می‌داشتند؟
‫این قضیه هرچی که هست، ‫نمی‌فهمم دلیل این مخفی‌کاریا چیه
‫اون بیمار، یکی از دوست‌دخترای سابق بابامه؟
‫آقای ببیت، من پدرتونو از زمانی که ‫شما دو سالتون بود، می‌شناختم
‫سالی که مادرم فوت شد
‫ببین، من تراستی این سرمایه هستم
‫ولی از اون پول، هیچی ‫به این بیمارستان نمی‌رسه
‫این اصلاً منصفانه نیست. شاید بشه ‫در این مورد مذاکره کرد
‫من این مسئولیت رو از سر وفاداری ‫به پدرتون به عهده گرفتم
‫وفاداریم هم فقط به شخص ایشونه
‫اونوقت فکر می‌کنی منم باید ‫کمی احساس وفاداری داشته باشم؟
‫فکر می‌کنم حس می‌کنید ‫حق مادرزادی‌تون ازتون گرفته شده
‫توسط کسی که ابراز عشق براش سخت بود
‫و فکر می‌کنم اگه جای شما بودم، ‫منم همین حس رو داشتم
‫امیدوار بودم بتونیم با هم صحبت کنیم...
‫و از منظر پدرم بهم توضیح بدید...
‫و کمکم کنید درک کنم کجای کاری که کرده ‫درست بوده
‫چون جدای از اینا، ‫منم مسئولیت‌های خودمو دارم...
‫و باید برآورده بشن. حتی اگه به معنی ‫یه دعوای حقوقی باشه
‫شرمنده، این ماشین تو نیست. مال دوست‌پسرمه
‫آره، بابام می‌ذاره توی مسیر پارکینگ ‫آروم رانندگی کنم
‫راننده‌ی درجه یکی‌ام
‫مطمئنی که همین ماشینو روندی؟
‫از شنبه‌ی هفته‌ی پیش که سوارش شدم ‫کیلومترشمارش فقط 45 کیلومتر بالا رفته
‫باید بیشتر از 45 کیلومتر باشه
‫ببین، دوست‌پسرم داره میاد
‫البته امروز دوشنبه‌ست
‫من همیشه شنبه‌ها ماشینو می‌رونم. ‫هیچوقت دوشنبه‌ها نمی‌رونم
‫جریان چیه؟ این یارو کیه؟
‫نمی‌دونم، یه دفعه پرید توی ماشین
‫خب حالا می‌تونه بپره پایین
‫من راننده‌ی درجه یکی‌ام
‫خوبه. یالا، یالا
‫چرا گذاشتی سوار ماشین بشه؟ ‫اسباب‌بازی که نیست
‫میگه قبلاً سوار این ماشین شده
‫بابام شنبه‌ها می‌ذاره توی مسیر پارکینگ ‫آروم رانندگی کنم
‫البته صندلی‌ها اولش چرم قهوه‌ای بود، ‫ولی حالا به رنگ قرمز رقت‌انگیزی در اومده
‫می‌دونی، اتفاقاً صندلی‌ها چرم قهوه‌ای بودن
‫این ماشینو می‌شناسی؟
‫ماشینو می‌شناسم
‫از کجا می‌شناسیش؟
‫قطعاً می‌شناسمش. ‫بیوک رودمستر 1949 هستش
‫هشت سیلندر خطی. فایربال 8 ‫فقط 8095 مدل ازش ساخته شده
‫بابام می‌ذاره آروم توی مسیر پارکینگ ‫رانندگی کنم. ولی دوشنبه‌ها نه
‫قطعاً دوشنبه‌ها نه
‫- بابات کیه؟ ‫- سنفورد ببیت
‫سنفورد ببیت؟
‫اوهایو، سینسیناتی، ‫خیابان بیچ‌کرست، پلاک 10961
‫این که آدرس خونه‌ی منه. این یارو چشه؟
‫آهای، مادرت کیه؟
‫النور ببیت
‫النور؟
‫5 ژانویه‌ی 1965 بعد از ‫یه بیماری ناگهانی فوت کرد
‫تو کدوم خری هستی؟
‫- ای وای ‫- ها؟
‫صبر کن ببینم، کجا میری؟
‫13 دقیقه تا برنامه‌ی دادگاه مردمی ‫با اجرای قاضی واپنر مونده
‫صبر کن، یه لحظه وایستا ببینم. ‫می‌خوام یه سوال ازت بپرسم
‫هر آنچه می‌بینید واقعی‌ست. ‫شرکت‌کنندگان این برنامه...
‫آهای، دارم باهات حرف می‌زنم
‫برونر، این یارو کیه؟
‫ریموند برادرتونه
‫تا نزاع خود را در محکمه‌ی ما ‫به سرانجام برسانند
‫دادگاه مردمی
‫برادرم؟ من که برادر ندارم
‫تا نزاع خود را در محکمه‌ی ما ‫به سرانجام برسانند
‫دادگاه مردمی
‫سلام، من داگ لوئلن هستم...
‫و به دادگاه مردمی خوش اومدید
‫- دیوونه‌ای چیزیه؟ ‫- نه
‫- عقب‌مونده‌ست؟ ‫- نه دقیقاً
‫نه دیوونه‌ست، نه عقب‌مونده. ولی اینجاست
‫خب اون یه نابغه‌ی اوتیسمیه
‫اینی که میگی نمی‌دونم چیه
‫قبلاً به امثال اون می‌گفتن نابغه‌های احمق
‫یه سری عیب و نقص‌ها ‫و توانایی‌های به خصوص دارن
‫آره، ولی عقب‌مونده‌ست
‫اوتیسمیه. درواقع عملکرد مغزی بالایی داره
‫یعنی چی؟
‫یعنی یه معلولیتی وجود داره...
‫که باعث نقص ورودی‌های حسی و تحلیلشون میشه
‫زیر دیپلم حرف بزن. نمی‌فهمم چی میگی
‫ریموند توی ارتباط برقرار کردن و یادگیری ‫مشکل داره
‫نمی‌تونه خودشو ابراز کنه...
‫یا حتی شاید...
‫احساسات خودشو به صورت مرسوم ‫نمی‌تونه درک کنه
‫و بعدش سگ اونو گاز گرفت
‫سر سگم داد زدم، سگ نشست روی زمین
‫همه‌جا برای ریموند خطراتی کمین کرده
‫وقایع روزمره، رسومات، تنها چیزیه ‫که باهاش می‌تونه از خودش محافظت کنه
‫رسومات. قشنگ بود
‫یعنی نحوه‌ی رفتارش
‫خوابیدنش، غذا خوردنش
‫دستشویی رفتنش، صحبت، راه رفتن، همه‌چی
‫هر تغییری در این روزمرگی براش وحشتناکه
‫چند وقت اینجا بوده؟
‫خب بذار ببینم، من 1960 اومدم اینجا
‫نه، چند سالشه؟
‫اون موقع هجده یا بیست سالش بود. ‫باید بایگانی رو بررسی کنم که...
‫- تو هم از اون موقع اینجا بودی ‫- درواقع اون موقع کارمو شروع کردم
‫پس میشه 65، 75، 85...
‫تقریباً سه سالم بوده و تو می‌دونستی ‫که اون یه برادر داره...
‫می‌دونستی که من برادرشم
‫آره، ولی منظورت چیه؟
‫منظورم چیه؟ منظور کوفتیم اینه که...
‫چرا کسی به من نگفت یه برادر دارم؟
‫حالا اگه می‌دونستی چیکار می‌کردی؟
‫چه می‌دونم
‫می‌دونه که چقدر پول بهش ارث رسیده؟
‫نه، مفهوم پول رو درک نمی‌کنه
‫مفهوم پول رو درک نمی‌کنه؟
‫الان سه میلیون دلار بهش ارث رسیده
‫اونوقت مفهوم پول رو درک نمی‌کنه؟
‫لامصب شاعرانه‌ست
‫قبول نداری؟
‫همون بابای همیشگی
‫اسمش آره‌ست. پس کی ‫ضربه‌زن اوله؟ آره
‫منظورم اسم ضربه‌زن اوله. کی
‫همونی که خط اول سنت لوئیس بازی می‌کنه. کی
‫- واسه چی می‌پرسی؟ ‫- جریان چیه؟ چرا اینطوری می‌کنه؟
‫هر وقت عصبی میشه، جوک ‫کی ضربه‌زن اوله رو میگه
‫- می‌دونی، همونی که ابوت و کاستلو می‌گفتن ‫- آره. واسه چی؟
‫واسه چی؟ اینطوری با این قضیه کنار میاد ‫که داری به وسایل و کتاباش دست می‌زنی
‫پس جوک کی ضربه‌زن اوله رو حفظ کرده؟
‫آره، هم اون هم یه سری چیزای دیگه
‫ریموند، تد کلوزسکی
‫- کلوزوسکی ‫- کلوزوسکی
‫کلوزوسکی، تد کلوزوسکی. ‫کلوی کله‌گنده، ضربه‌زن اول
‫واسه تیم سینسیناتی بازی می‌کرد؟
‫البته، سال 1957 با دی فاندی مبادله شد
‫- میانگین ضربه‌زنی دوران بازی، 0.298 ‫- چه کتابای خوبی. اهل مطالعه‌ست، آره؟
‫هر چیزی به دستش برسه رو می‌خونه ‫و یادش می‌مونه
‫وای، وِرن. واو ر نون
‫البته، اینا تا آخر روز اینجا می‌مونن، ورن
‫این یه ملاقات بدون اعلامه، ورن
‫قطعاً ملاقات آخر هفته نیست، ورن
‫- داره مضطرب میشه. اشکالی نداره، ری ‫- وای، ورن
‫این ملاقات بدون اطلاعه، ورن
‫بذارش سر جاش. گفت به کتاباش دست نزن
‫به کتابا دست نزن
‫- شکسپیر دوست داری، ری؟ ‫- نمی‌دونم
‫- همه‌ی اینا رو خوندی؟ ‫- نمی‌دونم
‫- نمی‌دونی؟ ‫- ورن
‫- مکبث رو خوندی؟ ‫- نمی‌دونم. ورن!
‫- هملت رو خوندی؟ ‫- نمی‌دونم. ورن!
‫- شب دوازدهم رو خوندی؟ ‫- بس کن
‫- آره ‫- آره؟
‫آره
‫همه‌ی داستانای این کتابا رو خوندی...
‫ولی نمی‌دونی کتابو خوندی یا نه؟
‫نمی‌دونم. واو ر نون
‫نمی‌دونی؟
‫شاید بهتر باشه بذاریش سر جاش
‫نمی‌دونی. باشه. نه، ری، آروم باش. ‫من نمی‌خوام...
‫دیگه به چیزی دست نمی‌زنم، ری
‫چیزی نیست، ری. چیزی نیست. یالا
‫رفیق جینگ خودم
‫آره، ورن، رفیق جینگ خودم
‫رفیق جینگ خودم، ورن
‫- چیزی نیست، ری ‫- آره
‫- رفیق جینگ خودم ‫- آره، رفیق جینگ خودم
‫بیا
‫اینم کارت‌هات
‫ببخشید، نمی‌دونم کجا باید بذارمشون
‫داروی تجویزی مصرف می‌کنی؟
‫ازت خوشش اومده. فقط اینطوری ابراز می‌کنه
‫ای وای
‫قبل‌تر که بهش دست زدم، ‫خودشو کشید عقب
‫به دل نگیر
‫تا حالا به من دست نزده
‫تازه من از همه بهش نزدیک‌ترم
‫نُه ساله که می‌شناسمش
‫اهل این چیزا نیست
‫اگه فردا بدون خداحافظی ‫از شهر خارج بشم...
‫- ای وای ‫- اصلاً متوجه نمیشه
‫متوجه نمیشه که رفتی؟
‫مطمئن نیستم. ولی فکر نکنم آدما ‫اولین اولویتش باشن
‫آهای، ری. می‌خوای بریم قدم بزنیم؟
‫ها؟ ری؟
‫ری؟
‫وقتی اینطوریه صدامونو می‌شنوه؟
‫حاجی، می‌خوای اردکاتو به برادرت نشون بدی؟
‫البته، 27 دقیقه تا برنامه‌ی مخاطره مونده
‫نگران نباش، ری. زود برمی‌گردونیمت
‫عملاً 26 دقیقه تا برنامه‌ی مخاطره مونده
‫زود برمی‌گردونیمش
‫26 دقیقه تا مخاطره
‫من این کارو نمی‌کنم
‫نمی‌تونم
‫اولاً به خاطر این لحن دستوریت...
‫تو ناراحتی. فقط آروم باش
‫دوماً به خاطر اینکه بهم دلیلشو نگفتی
‫- ریموند، یه لحظه با سوزانا تنها حرف بزنم ‫- خداحافظ، ریموند
‫سوزانا، یه لحظه وایستا. باشه؟ الان برمی‌گردم
‫نه، همونجا بمون
‫همونجا وایستا
‫نه، ریموند. ریموند. ریموند، ریموند
‫همونجا باش. سر جات وایستا، باشه؟ خوبه
‫خیلی‌خب، اگه دلیلشو بهم بگی ‫این کارو می‌کنم. چرا باید...
‫چیه؟
‫چرا باید ماشینو بردارم و برم اونجا...
‫و دوباره دم در ورودی منتظرت بمونم؟
‫- چندین روز منتظرت نشسته بودم ‫- نه
‫- واسه چی؟ ‫- به خاطر ریموند‌ـه
‫ماشین اونو به هم می‌ریزه
‫- دلیلش اینه؟ ‫- آره
‫خیلی‌خب، ریموند
‫به چی نگاه می‌کنی، ری؟
‫ری، اردک‌ها اینجان. به چی نگاه می‌کنی؟
‫نمی‌دونم
‫گوش کن. پدرمون فوت کرده
‫می‌دونستی که هفته‌ی پیش فوت کرده؟ ‫بهت گفتن؟
‫نمی‌دونم
‫نمی‌دونی بهت گفتن؟ یا نمی‌دونی مردن چیه؟
‫یعنی رفته. دیگه بین ما نیست. توی قبرستونه
‫می‌خوای بریم قبرستون ببینیش، ری؟
‫نمی‌دونم
‫این یعنی شاید؟ یعنی شاید بخوای بری؟
‫نمی‌دونم
‫می‌دونی، من توی لس‌آنجلس زندگی می‌کنم
‫گفتم شاید بخوای بیای لس‌آنجلس. ‫یه بازی تیم داجرز رو ببینی
‫بیای بازی داجرز رو تماشا کنی
‫امروز بازی برگزار نمیشه
‫خب لازم نیست امروز بریم
‫دوشنبه هیچ بازی برنامه‌ریزی نشده
‫فقط گفتم شاید دوست داشته باشی ‫باهام بیای لس‌آنجلس
‫می‌دونی، بیای پرتاب فرناندو ولنزوئلا رو ببینی
‫فرناندو ولنزوئلا شنبه بازی کرد. ‫تا چهارشنبه بازی نداره
‫- چهارشنبه بازی داره؟ ‫- چهارشنبه
‫من چهارشنبه وقتم خالیه
‫آره، چهارشنبه
‫- بزن بریم لس‌آنجلس ‫- آره
‫بیا، ری
‫البته از اینجا تا کالیفرنیا خیلی راهه
‫منم قطعاً، قطعاً نباید بیشتر از دو ساعت ‫از اینجا بیرون باشم
‫قطعاً تا دو ساعت باید برگردم
‫خب صبر کن تا برسی اونجا. ‫آدما، تشویق تماشاچیا، عشق می‌کنی
‫باید تا دو ساعت دیگه برگردم
‫- اینم یه سوییت درجه یک ‫- شام ساعت 6 و نیمه
‫و سمت چپ، اتاق ریموند‌ـه
‫این اتاق بزرگ و قشنگو ببین. مگه نه، ری؟
‫اینجا اتاق من نیست. قطعاً این اتاق من نیست
‫فقط واسه امشبه، ری
‫باید واسه شام برگردم والبروک
‫عه، آقا کوچولو، آقا کوچولو. وایستا
‫درجه یک میشه
‫ما برادریم. دکتر برنر می‌خواد ‫با هم وقت بگذرونیم
‫عشق و حال می‌کنیم
‫- کِی چنین چیزی گفت؟ ‫- گفت دیگه
‫البته، پودینگ تاپیوکا ندارم
‫دسر، پودینگ تاپیوکا می‌خوریم
‫جدی؟ خب می‌تونیم حلش کنیم. می‌تونیم ‫پودینگ تاپیوکا جور کنیم. زنگ می‌زنم به لنی
‫البته اینجا قطعاً اتاق من نیست، ‫منم پودینگ تاپیوکا ندارم
‫و تخت هم جاش اشتباهه
‫این قطعاً تخت من نیست
‫اگه جاشو دوست نداری، می‌تونی جابجاش کنی
‫- می‌خوای کجا باشه، ریموند؟ ‫- باید نزدیک پنجره باشه
‫البته کتاب ندارم
‫البته قفسه‌ی کتاب اینجا نیست
‫قطعاً کتابام نیستن. اینطوری بی‌کتاب میشم
‫اینم یه کتاب
‫دفتر بزرگ تلفن. کلی کلمه توشه
‫لنی، میشه جواب بدی؟
‫دویست هزار دلار پولم داره باد هوا میشه...
‫بعد نمی‌خواد گوشیو جواب بده
‫ساعت الان چنده؟ شیش؟ ‫پس اونجا ساعت باید نُه باشه، درسته سوزانا؟
‫- نه، اونجا ساعت سه هستش ‫- 6 و نیم وقت شامه
‫ساعت اونجا سه هستش
‫ساعت سه هستش. نمی‌خواد گوشیو جواب بده؟
‫آب‌پرتقال
‫باید توی یه قوطی باشه با یه نی. با دمای اتاق
‫برنر بهت گفت باید چنین کاری کنی؟
‫- ها؟ ‫- با عقل جور در نمیاد
‫می‌دونم چی به صلاحشه
‫ای وای
‫ای وای. واو ر نون
‫وای خدا. برو ببین چیکار می‌کنه. باشه؟
‫ری؟
‫- واو ر نون. خونه... خونه ‫- چی شده، ری؟ ها؟
‫خونه چه خبره؟
‫- ای وای ‫- چیزی نیست. همه‌چی مرتبه
‫چارلی، بیا برگردونیمش خونه. یالا
‫نه، حالش خوبه
‫الان بهش شام میدیم حالش خوب میشه
‫گفتی چی می‌خوای؟ همبرگر؟
‫همبرگر، ری؟ آره؟
‫البته دوشنبه‌شب‌ها شام پیتزا پپرونیه
‫پیتزا؟ توی آسایشگاه پیتزا می‌خورید؟
‫البته دوشنبه‌شب‌ها وقت غذای ایتالیاییه
‫سلام، دفتر میشل اند میشل
‫وصل کن به استو. بگو چارلی ببیت تماس گرفته
‫شرمنده، ایشون اینجا نیست
‫کجاست پس؟ به یه مشکل حقوقی خوردم
‫تا فردا بعد از ظهر توی شهر نیست
‫خیلی‌خب، فردا بهش زنگ می‌زنم
‫موقع شام خوردن، تلویزیون نباید ‫روشن باشه. قطعاً نباید روشن باشه
‫آره، ولی اینجا می‌تونیم تلویزیون نگاه کنیم
‫- می‌تونیم. اجازه داریم ‫- آره. آره
‫چرخ شانس
‫این استودیو رو ببینید که پر از ‫کالاهای محسورکننده‌ست
‫جایزه‌های اضافی شگفت‌انگیز و هیجان‌انگیز
‫دوتا ماشین برای یه زوج شاغل امروزی
‫هزاران دلار پول نقد
‫بیش از صد و پنجاه هزار دلار ‫که همینطوری رو دست مونده تا یکی برنده بشه
‫در حالی که کیسه‌ی بزرگ پولمونو ‫ارائه می‌کنیم...
‫در چرخ شانس
‫آره، خدمات هتل، سوییت 21. ‫می‌خواستم یه پیتزای بزرگ سفارش بدم
‫پپرونی، درسته؟
‫نه، من پپرونی نمی‌خورم
‫درسته. یه پپرونی بزرگ
‫- چقدر طول می‌کشه؟ ‫- بیست دقیقه
‫دوتا هم آبجو بیارید با یه آب‌پرتقال
‫پودینگ تاپیوکا. ‫پودینگ تاپیوکا دارید؟
‫نه جناب، نداریم
‫خب هرچی به اون شبیه بود بیارید. باشه. عالیه
‫- بیا، ری ‫- بله
‫- اینو بردار. غذا هم زود میاد ‫- آره. آره
‫- منم الان برمی‌گردم ‫- باشه
‫البته مدت زیادی اینجا می‌مونم. ‫مدت خیلی زیادی
‫دیگه برای همیشه رفتم. ‫برای همیشه از خونه‌ام رفتم
‫- آره، آره ‫- آره
‫صدای چی بود؟
‫- فکر کنم ریموند توی اتاقه ‫- چی؟
‫ریموند، تو اینجایی؟
‫چارلی، چارلی ببیت
‫خب برو بیرون
‫برو بیرون
‫- برو! ‫- بس کن
‫ای وای
‫- وای خدا ‫- بس کن
‫برو پیشش
‫- یالا، چارلی. برو پیشش ‫- چی؟
‫- اون برادرته ‫- واسه چی برم؟
‫ترسیده. این چیزا رو که درک نمی‌کنه
‫یالا، برو اونجا
‫ریموند، توی اتاق من چیکار می‌کردی؟ ‫ریموند. ریموند
‫- توی اتاق من چیکار می‌کردی؟ ‫- نمی‌دونم
‫نمی‌دونی توی اتاق من چیکار می‌کردی؟
‫- البته یه صداهایی می‌اومد ‫- یه صداهایی می‌اومد
‫خب اون صداها به تو دخلی نداره. ‫متوجه شدی؟ آره؟
‫دفتر تلفن رو بذار زمین، انقدر مثل کسخلا ‫رفتار نکن و بگیر بخواب
‫آهای، شنیدی چی گفتم؟ بگیر بخواب
‫بگیر بخواب
‫البته تا ساعت یازده نُه دقیقه مونده. ‫خاموشی ساعت یازدهه
‫آره، خب قوانین عوض شدن
‫به حرفم گوش نمیدی. گوش نمیدی
‫یعنی چی؟ منظورت چیه؟
‫گفتم بری ازش عذرخواهی کنی. ‫رفتی دوباره بهش توهین کردی
‫می‌خواستی چیکارش کنم؟ بخوابونمش توی تخت؟ ‫من که مادرش نیستم
‫چارلی، تو برادرشی. برادرشی. ‫امروز برای اولین بهت گفتن...
‫که یه برادر داری. بعد من توی صورتت...
‫- کوچکترین واکنشی نمی‌بینم ‫- آروم باش. آروم باش
‫نمیگم واکنش شادی، میگم هر واکنشی
‫آروم باش. تو که نمی‌دونی من چه چیزی رو ‫دارم تجربه می‌کنم
‫نه، نمی‌دونم داری چیو تجربه می‌کنی
‫چیو داری تجربه می‌کنی؟ چون نمی‌دونم
‫چون بهم هیچی نمیگی
‫- همه‌اش مدام دروغ میگی. دروغ، دروغ، دروغ ‫- دروغ؟ کدوم دروغ؟
‫اینکه دکتر برونر خواسته بیاریش اینجا. ‫کسشر میگی
‫می‌دونم که حقیقت نداره. ‫پس چرا بهم نمیگی واسه چی اینجاست؟
‫چون از دستش عصبانی‌ام
‫- از دست کی؟ ‫- از دست پدرم
‫از دست پدرت عصبانی هستی، ‫و ریموند رو میاری اینجا. چرا؟
‫نمی‌دونم چرا. چون اون پیش منه ‫و اونا می‌خوانش
‫- این که اصلاً معنی نداره ‫- تمام پول به ریموند رسیده...
‫- و یه قرونم کف دست من نذاشتن ‫- چقدر؟
‫سه میلیون دلار. کل ارث رسیده به اون
‫- خب؟ ‫- خب انقدر نگهش می‌دارم تا سهم خودمو بگیرم
‫این حقمه
‫یعنی چی؟ ها، سوزانا؟
‫- فقط آروم باش ‫- به قدر کافی از دستت کشیدم
‫چی؟ به قدر کافی کشیدی؟ منظورت چیه؟
‫به قدر کافی کشیدم. از اینجا میرم
‫- داری میری؟ ‫- آره
‫الان منو تنها می‌ذاری؟ بهت احتیاج دارم
‫- من الان بهت احتیاج دارم ‫- چی؟ تو به هیچکی احتیاج نداری
‫این یعنی چی؟
‫چی؟ فقط آروم باش. گناه من چیه؟
‫- گناه کوفتی من چیه؟ ‫- گناهت اینه که از آدما سوءاستفاده می‌کنی
‫داری از ریموند سوءاستفاده می‌کنی. ‫از من سوءاستفاده می‌کنی
‫از همه سوءاستفاده می‌کنی
‫از ریموند سوءاستفاده می‌کنم؟ ریموند!
‫ریموند، من دارم ازت سوءاستفاده می‌کنم؟ ‫من دارم ازت سوءاستفاده می‌کنم، ریموند؟
‫- آره ‫- خفه شو
‫داره جواب یه سوال ‫مربوط به نیم ساعت پیشو میده
‫سه میلیون دلار به چه درد اون می‌خوره؟
‫اون پول تا آخر عمرش خاک می‌خوره
‫منم به اون پول احتیاج دارم. ‫خودتم می‌دونی که بهش احتیاج دارم
‫آره، آره، بهش احتیاج داری. ‫پس دیگه دزدی حساب نمیشه، نه؟
‫وقتی هم تموم شد، چه بلایی سر ریموند میاد؟
‫برمی‌گرده به والبروک، یا یه جای بهتر
‫با اون پول می‌برمش یه جای بهتر
‫چه فرقی می‌کنه؟ به هر حال که اون ‫همینطوری می‌مونه
‫فقط با این فرق که پولش میره توی جیب تو
‫پولش؟ اون یارو، پدر منم بود
‫سهم کوفتی من چی؟ سهم من کجاست؟
‫اون پول حق منه
‫تو این مرد رو دزدیدی
‫- من به زور نبردمش ‫- چرا، همین کارو کردی
‫من نبردمش. سهم خودمو گرفتم
‫کدوم سهم؟ تو دیوونه‌ای
‫آره، خانوادگی اینطوری هستیم
‫الان خیسی. خیس آبی، بعد می‌خوای ‫نصفه‌شب پاشی بری بیرون
‫میشه یه دقیقه وایستی؟
‫پدرم تمام عمر منو آزار داد
‫- تو از جون من چی می‌خوای؟ ‫- می‌خوام از اینجا برم
‫برم بیرون
‫بس کن
‫صبح بخیر. قهوه؟
‫آره، خوب میشه
‫سالی دیبز. دیبز، سالی
‫4610192
‫شماره‌ی منو از کجا بلدی؟
‫از کجا بلدی؟
‫دیشب گفتی دفتر تلفن رو بخونم. ‫دیبز، سالی
‫4610192
‫حافظه‌اش خیلی قویه. یه چیزایی رو حفظ می‌کنه
‫چه پسرای باهوشی. الان برمی‌گردم
‫چطوری این کارو کردی؟ چطوری؟
‫- نمی‌دونم ‫- کل کتابو حفظ کردی؟
‫نه
‫- از اول شروع کردی؟ ‫- آره
‫- تا کجا پیش رفتی؟ ‫- حرف جی
‫- جی؟ ‫- جی، گاتسیکن
‫ویلیام مارشال گاتسیکن
‫- تا حرف جی رو حفظ کردی؟ ‫- آره، جی
‫ای بی سی دی ای اف جی؟
‫جی، نصف جی
‫- باریکلا، ری ‫- آره
‫- خوشم اومد ‫- آره
‫گرسنه‌ای؟
‫- آره. سه‌شنبه‌ها پنکیک می‌خوریم ‫- پنکیک
‫- خوبه. پنکیک می‌خوریم ‫- آره، با شیره‌ی افرا
‫- شرط می‌بندم همینطوره ‫- منم شرط می‌بندم
‫ای وای
‫- پنکیک هم دارن ‫- ای وای
‫چیکار می‌کنی، ری؟
‫البته خلال دندون ندارم
‫نه، خلال دندون لازم نداری
‫توی هتل اشکالی نداشت پیتزا رو ‫با خلال دندون خوردی
‫ولی توی رستوران باید با چنگال بخوری
‫البته خلال دندون ندارم
‫خلال دندون لازم نداری، ری
‫اینطوری پنکیک مدام سر می‌خوره. ‫با چنگال بخور
‫شیره‌ی افرا هم سر میز نیست
‫اینطوری نه شیره‌ی افرا دارم نه خلال دندون
‫هنوز که پنکیک نیاوردن، ری. آوردن؟
‫البته شیره‌ی افرایی که وعده‌شو دادی ‫اینجا نیست
‫ری؟ وقتی پنکیک سفارش بدیم، ‫شیره‌ی افرا رو میارن
‫شیره‌ی افرا باید قبل از پنکیک روی میز باشه
‫هنوز سفارش ندادیم، ری
‫البته وقتی شیره‌ی افرا رو ‫بعد از پنکیک میارن...
‫قطعاً خیلی دیره
‫اونوقت چرا دیره؟ چرا ری؟
‫ما که هنوز پنکیک سفارش ندادیم. ‫چرا دیر میشه؟
‫تمام صبح رو اینجا می‌مونیم...
‫بدون شیره‌ی افرا و خلال دندون
‫قطعاً پنکیکمو نمی‌تونم با...
‫- آخ! ‫- ری
‫- معرکه راه ننداز ‫- آخ!
‫انقدر مثل عقب‌مونده‌ها رفتار نکن
‫ای وای
‫چیه؟ چی داری می‌نویسی؟
‫این چه عنیه؟
‫فهرست آسیب‌های جدی؟
‫چارلی ببیت. فهرست آسیب‌های جدی؟
‫یعنی چی؟ منو مسخره کردی؟
‫شماره 18 در سال 1988
‫در سال 1988 گردنم کشیده شد ‫و فشار داده شد و درد گرفت
‫در سال 1988 گردنت کشیده شد ‫و فشار داده شد و درد گرفت؟
‫- دکتر برنر، چارلی ببیت هستم ‫- کجایی پسرم؟
‫مهم نیست کجام. مهم اینه که کی پیشمه
‫باید برگردونیش، آقای ببیت. متوجهی؟
‫ابداً مشکلی نداره. میشه 1.5 میلیون دلار
‫- من طمع‌کار نیستم. فقط سهم خودمو می‌خوام ‫- ای وای
‫ریموند، اونو برندار. کثیفه
‫نمی‌تونم چنین کاری کنم، آقای ببیت. ‫خودت می‌دونی که نمی‌تونم
‫فقط برگردونش، همین الانم برگردونش
‫اون به اینجا تعلق داره
‫من برادرشم. آدم‌ربایی که حساب نمیشه، نه؟
‫اون همیشه داوطلبانه اینجا حضور داشته...
‫ولی این اصلاً نامربوطه
‫مسئله اینه که اینجا بهتر از همه‌جا ‫ازش مراقبت می‌کنن
‫صحبت از سلامتشه
‫آره، بیا کسشرا رو تموم کنیم. باشه؟
‫بخشی از دارایی‌های پدرم متعلق به منه
‫اگه نمی‌خوای باهام معامله کنی، ‫با یه پرواز برمی‌گردونمش لس‌آنجلس
‫اونجا می‌برمش یه آسایشگاه
‫و می‌تونیم سر حضانتش مبارزه‌ی حقوقی کنیم
‫خانم؟ خلال دندون می‌خواد
‫میشه چندتا خلال دندون بهش بدید؟ خیلی ممنون
‫می‌خوای توی دادگاه باهام طرف بشی؟
‫بهش فکر کن
‫دکتر برونر، بهش فکر کن
‫یا اینکه همین الان می‌تونیم با هم معامله کنیم
‫فکر نکنم متوجه باشی وضعیت ریموند چقدر جدیه
‫خلال دندون. چندتا خلال دندون لازم داره. ‫میشه لطفاً...
‫- چندتا خلال دندون بهش بدید؟ ‫- آره
‫و منم تحت هیچ شرایطی نمی‌تونم ‫با شما معامله‌ی مالی کنم
‫پس توی دادگاه می‌بینمت
‫میشه صورتحساب رو لطف کنید؟ ‫بابت خلال دندونا متأسفم
‫هشتاد و دو، هشتاد و دو، هشتاد و دو
‫هشتاد و دوتا چی، ری؟
‫- چقدر میشه؟ ‫- خلال دندون
‫خیلی بیشتر از هشتاد و دوتا خلال دندونه، ری
‫البته، در مجموع 246تا
‫باقیش مال خودتون
‫ببخشید، اون جعبه چندتا خلال دندون داشت؟
‫دویست و پنجاه‌تا
‫خیلی نزدیک بود. یالا، بریم ری
‫246تا
‫چهارتا توی جعبه مونده
‫البته باید کوله‌پشتی‌مو بیارم
‫کوله‌پشتیمو جا گذاشتم
‫97 ایکس. آینده‌ی راک اند رول
‫97 ایکس. بوم. آینده‌ی راک اند رول
‫ری. ری
‫بس کن دیگه. موج رادیو رو عوض کن
‫97 ایکس. بوم. آینده‌ی راک اند رول
‫لنی، لنی، لنی. برام مهم نیست ‫چه فکری می‌کنی. واقعاً چنین حرفی زدن؟
‫باید خیلی بیشتر بهشون فشار بیاری
‫لنی، داری... لنی، گوش کن
‫لنی، لنی. یه دقیقه خفه شو
‫من توی دردسر جدی افتادم. نمی‌تونم به ماشینا ‫دسترسی پیدا کنم. پول به دستم نرسیده
‫متوجه هستی؟ قسط وامم عقب افتاده
‫ببین، با دفتر وام تماس می‌گیرم...
‫لنی...
‫میگم یه مشکل جزئی پیش اومده
‫چارلی، بذار حرف بزنم
‫لنی، فقط گوش کن چی میگم. سه ساعت دیگه ‫می‌رسم فرودگاه لس‌آنجلس. باشه؟
‫حالا یادت باشه. بیوک توی ترمینال اصلی ‫ای3 هستش. حواست باشه تحویلش بگیرن
‫خیلی‌خب، باشه. به زودی می‌بینمت
‫ریموند. بریم. ریموند
‫ری! ری! بریم. یالا
‫- چی نگاه می‌کردی، ری؟ ‫- نمی‌دونم
‫نمی‌دونی؟
‫آخرین اعلام پرواز 1569
‫پرواز به سالت‌لیک‌سیتی و لس‌آنجلس
‫ای وای
‫ای وای. البته یه هواپیما اون بیرونه
‫آره، درسته. همه هم دارن سوار میشن. بریم
‫سفر هوایی خیلی خطرناکه
‫مسخره‌بازی در نیار. امن‌ترین راه سفر دنیاست
‫- عاشقش میشی. بهم اعتماد کن ‫- آره
‫- حالا بیا ‫- نه
‫- ری ‫- بله
‫ما توی فرودگاهیم. مردم توی فرودگاه ‫سوار هواپیما میشن
‫پس فکر می‌کردی تمام مدت ‫اینجا چیکار می‌کردیم؟
‫پرواز با هواپیما خیلی خطرناکه. ‫سال 1987 سی‌تا تصادف هوایی رخ داده
‫211 نفر کشته داشته و قطعاً ‫203تاشون مسافر بودن
‫- این هواپیما خیلی امنه. باور کن ‫- آره
‫باید برم لس‌آنجلس و وقت واسه ‫این کسشرا ندارم. یالا
‫- نمی‌دونم. نمی‌دونم ‫- ری، ری...
‫- نمی‌دونی؟ ‫- نه
‫- مشکل چیه؟ این هواپیمایی؟ ‫- آره
‫- مشکل هواپیماییه؟ ‫- آره
‫خیلی‌خب، باشه. می‌تونیم...
‫هواپیمایی آمریکن هست...
‫پرواز 625 آمریکن 27 آوریل 1976 سقوط کرد
‫لازم نیست با آمریکن بریم. کلی پرواز هست
‫آره، یه هواپیمایی دیگه رو انتخاب کن
‫کانتیننتال
‫کانتیننتال 15 نوامبر 1987 سقوط کرد
‫پرواز 1713. بیست و هشت‌تا کشته داشت
‫- قضیه خیلی جدیه، ری ‫- آره، خیلی جدیه
‫ببین، باید خودمو برسونم لس‌آنجلس
‫باشه؟ پس هر جور شده ‫سوار اون هواپیما میشی. متوجهی؟
‫- آره ‫- باید سوار یه هواپیما بشی
‫آره، سوار هواپیما بشم
‫- یه پرواز دلتا هست ‫- آره
‫ساعت دوازده شب حرکت می‌کنه، ری. ‫ولی دلتا چطوره؟
‫دلتا دوم آگوست 1985 سقوط کرد. ‫لاک‌هد ال1011
‫- منطقه‌ی دالاس فورت ورث ‫- خیلی‌خب، ری
‫- چینش باد افتضاحی داره. 135تا مسافر ‫- تمام هواپیمایی‌ها
‫تمام هواپیمایی‌ها حداقل یکی دو دفعه ‫سقوط داشتن
‫به این معنی نیست که امن نباشن
‫- کوانتاس ‫- کوانتاس؟
‫کوانتاس تا حالا سقوط نکرده
‫- کوانتاس؟ ‫- تا حالا تصادف نکرده
‫خب این خیلی بهم کمک می‌کنه، ری
‫می‌دونی، کوانتاس از سینسیناتی ‫به لس‌آنجلس پرواز نمی‌کنه
‫- باید بری ملبورن که بتونی سوار بشی ‫- استرالیا
‫باید بری ملبورن، استرالیا که بتونی ‫سوار هواپیمایی بشی که میره لس‌آنجلس
‫- می‌شنوی چی میگم؟ ‫- پایتختش کانبراست
‫16.2 میلیون جمعیت. سواحل خیلی قشنگی داره
‫من و تو سوار اون هواپیمای کوفتی میشیم
‫نه
‫ری، ری، ری!
‫سوار هواپیما نمیشیم. حالش خوبه. حالش خوبه
‫حالش خوبه. سوار هواپیما نمیشیم
‫ری. ری، فقط...
‫آروم باش. اون...
‫ناراحت بود. می‌خواستیم سوار هواپیما بشیم
‫دیگه سوار هواپیما نمیشیم. ‫سوار هواپیما نمیشیم، ری
‫- پرواز نمی‌کنیم، باشه؟ ‫- پرواز نه
‫- پرواز نمی‌کنیم ‫- پرواز نه
‫- منو خسته می‌کنی، ری ‫- آره
‫با ماشین میریم لس‌آنجلس. ‫تا لس‌آنجلس رانندگی می‌کنیم
‫باشه؟ بیا، ری
‫- ری، بیا ‫- آره
‫- یالا. بیا ‫- پرواز نه
‫کیف رو بگیر. سوار هواپیما نمیشیم، ری. ‫فقط این کیف تخمی رو بگیر
‫پرواز نه
‫داری منو سکته میدی، ری. فقط خواستم بدونی ‫که داری منو سکته میدی پسر
‫- پرواز نه ‫- باید تا سه ساعت دیگه به لس‌آنجلس برسم
‫ولی حالا سه روز طول می‌کشه
‫یالا
‫پرواز نه
‫- پرواز نه ‫- پرواز نه
‫البته ساعت پنج باید مخاطره رو ببینم
‫ساعت پنج مخاطره رو نگاه می‌کنم
‫- باز شروع نکن، ری ‫- ساعت پنج مخاطره رو نشون میده
‫- مرکز، واحد 109 صحبت می‌کنه ‫- واحد 109، به گوشم
‫ببینید می‌تونید یه واحد دیگه ‫برای ایست بازرسی بفرستید اینجا
‫دوتا دیگه دارن میان. با آژیر خاموش
‫یالا، بریم
‫- بازم بیارید ‫- کِی می‌رسید؟
‫ای وای
‫ری
‫- ری، سوار ماشین شو ‫- رانندگی خطرناکه
‫فقط سوار ماشین شو. دیوونه‌ای؟ ها؟
‫سه سوته از اینجا خارج میشیم
‫- آره ‫- خوبه
‫چیزی نیست. همینه
‫آره، چند ثانیه دیگه از اینجا میریم. خوبه
‫خوبه، ری. خوبه
‫قطعاً یه تصادف مرگبار اونجا اتفاق افتاده
‫ری، ری
‫آهای، به کمکت احتیاج نداریم. برگرد به ماشینت
‫یه لحظه وایستا
‫ری. ری. ری
‫ری
‫ببخشید... آهای
‫- یه لحظه وایستا ‫- چیزی برای دیدن نیست
‫برگرد سوار ماشینت شو
‫بله جناب
‫- تصادف می‌بینه، مضطرب میشه ‫- باشه. برگرد سوار ماشینت شو
‫بله جناب. همونجا کنار جاده بمون. ‫باشه ریموند؟
‫- ری! گوش کن، ری. همونجا وایستا ‫- خیلی ترافیکه
‫آره. قطعاً خیلی ترافیکه
‫سه میلیون دلار به این همه زحمت نمی‌ارزه
‫شیطونه میگه کنار بزرگراه ولش کنم و بذارم برم
‫آره، چیه؟ با بوقش خریدی؟
‫از ماشین پیاده نشید
‫چیکار کنیم، ری؟ چیکار کنیم؟
‫این بزرگراه خیلی خطرناکه
‫پس چطوری خودمو برسونم لس‌آنجلس؟
‫البته رانندگی در جاده‌ی بین ایالتی ‫خیلی خطرناکه
‫می‌خوای از بزرگراه خارج بشیم؟ ‫اینطوری راضی میشی؟
‫- آره ‫- آره؟ خب پس باید سوار ماشین بشی...
‫که از بزرگراه بریم بیرون
‫البته در سال 1986 قطعاً 46400 ‫راننده‌ی مرد در تصادفات مرگبار نقش داشتن
‫خیلی‌خب، یه فکری دارم. ‫یه فکر توپ دارم
‫جلوی ماشین پیاده برو، تا به خروجی برسیم
‫سوار ماشین میشی و وارد جاده‌ی ‫نه چندان خطرناک میشیم
‫هرچی که باشه
‫- فکر خوبیه؟ ‫- آره
‫یالا، بزن قدش، ری. فکر درجه یکیه
‫- آره ‫- بزن قدش. آره. آره
‫بالاخونه رو کلاً اجاره داده
‫من دارم ازت می‌پرسم. کی ضربه‌زن اوله؟ ‫اسمش همینه
‫اسم کیه؟ آره. خب پس بگو دیگه
‫کی؟ خط اول. کی. ضربه‌‌زن اول
‫ضربه‌زن اول کیه
‫زن کی؟ آره
‫هرچی باشه این پول حقشه. حق کیه؟
‫دقیقاً
‫من فقط می‌خوام بفهمم اسم ضربه‌زن اول چیه
‫نه. چی ضربه‌زن دومه
‫نپرسیدم کی ضربه‌زن دومه. ‫ضربه‌زن اول کیه؟
‫منم همینو می‌خوام بفهمم
‫گمشو بیا بالا
‫بازیکنا رو جابجا نکن. آره، بیا بالا
‫بیا بالا
‫البته ساعت 11 باید توی تخت باشم
‫ساعت یازده خاموشیه. باید تلویزیون ببینم
‫البته الان تقریباً 19 دقیقه تا ساعت 11 مونده
‫باید تا ساعت 11 توی تخت باشم. خاموشیه
‫باز شروع نکن. پرواز که نکردیم، ‫توی بزرگراه هم نیستیم
‫توی یه جاده‌ی فرعی تخمی‌ام. ‫باید یه کم تأخیرمونو جبران کنم
‫باید خودمو برسونم به لس‌آنجلس
‫باید تا بعد از ظهر می‌رسیدم اونجا. ‫کسب و کارم بهم احتیاج داره
‫باید تأخیر رو جبران کنم
‫قطعاً تلویزیون ببین...
‫ولی باید ساعت 11 توی تخت باشی. خاموشیه
‫فراموشش کن
‫ای وای. 19 دقیقه تا ساعت یازده
‫خیلی خوبه
‫«وقتی بارون میاد نمیریم بیرون»
‫واقعاً خیلی خوبه، ری. امیدوارم قدرشو بدونی
‫چون کسب و کار من داره بگا میره
‫الان باید توی لس‌آنجلس باشم
‫عوضش توی متل هانیمون هیون ‫توی یه قبرستونی توی میزوری‌ام
‫چون وقتی بارون میاد تو نمیای بیرون
‫حیرت‌آوره. لامصب حیرت‌آوره
‫الان این چیه؟
‫خبر خوب و خبر بد؟
‫مجوز اداره‌ی حمل نقل رو گرفتیم ‫ولی مجوز اداره‌ی محیط زیست رو نه
‫نتیجه‌اش یکسانه. دستم به پولم نمی‌رسه
‫بله آقا، از تشییع جنازه ‫توی سینسیناتی گیر افتادم
‫کلی خرده‌کاری باقی مونده
‫خانواده‌ام مشخصاً...
‫خیلی تحت فشاره
‫ممنون. لطف دارید
‫خب حداقلش میشه گفت که شوکه‌کننده‌ست
‫ممنون. راهی هست که وقت اضافه ‫بابت اون وام بگیرم؟
‫فقط چند روز
‫تفاوتش واسه من یه دنیاست
‫وقتی بارون میاد نمیریم بیرون
‫چی؟ بلندتر حرف بزن، لنی
‫لنی، زمان خریدم، ولی نه در اون حد
‫کاری که می‌خوام بکنی اینه که بری... ‫چقدر؟
‫- البته دوازده و نیمه ‫- چی؟
‫ناهار ساعت دوازده و نیمه
‫- گوشی دستت. ناهار چی می‌خوای؟ ‫- ناگت ماهی چهارشنبه‌ها
‫- ناگت ماهی؟ ‫- واسه دسر، ژله‌ی لیموی سبز
‫ژله‌ی لیموی سبز. دیگه آب سیب نمی‌خوری؟
‫آب‌پرتقال می‌خوام. ‫وای، شد دوازده و سی و یک
‫باید برم. باز بهونه‌هاش شروع شد
‫- آره، قطعاً دوازده و سی و دو دقیقه شد ‫- مشکلی نیست. حله
‫البته چهارتا ناگت ماهی هست
‫باید هشت‌تا ناگت ماهی باشه
‫هشت‌تا؟ بیا شد هشت‌تا
‫تو دوش نمی‌گیری، ری؟ آهای، ری؟
‫- ری، دوش می‌گیری، درسته؟ ‫- آره
‫- درسته؟ ‫- آره
‫اونم مثل بارونه. یه کوچولو خیس میشی
‫نظرت چیه، ری؟ نظرت چیه؟
‫البته دوش توی حمومه
‫بحثی نمی‌مونه دیگه
‫- دوباره انتخاب کن ‫- اشعار بریتانیایی برای دویست‌تا
‫اولین پرسش از این دسته
‫شکسپیر بیش از 150 شعر را ‫در این قالب شعری 14 بیتی سرود
‫- میشه سونات؟ ‫- میشه سونات؟
‫- درسته ‫- جفت‌حرفی رو انتخاب می‌کنم برای دویست‌تا
‫اولین سوال این یکی دسته
‫آخرین کلمه در متن سوگند وفاداری. مارک
‫- میشه ایستادگی؟ ‫- نه
‫استو، استو، از لحاظ حقوقی برونر هرگز ‫حضانت ریموند رو نگرفته؟
‫آها، فکر نمی‌کرده کسی پیدا بشه ‫و قدرتشو زیر سوال ببره
‫اگه اینطور باشه، قطعاً هم حضانت بهم می‌رسه...
‫- هم سه میلیون دلار. درسته؟ ‫- احتمالاً
‫پس یه تاریخ واسه جلسه‌ی حضانت بذار
‫استو، یه تاریخ قطعی و زود می‌خوام
‫فهمیدم که صفحه‌ی اصلیه...
‫به خاطر اینکه آهنگ اصلی دو بند شعر داشت
‫لنی، سوزانا نیومده؟ تماس نگرفته؟
‫اگه دیدیش یا باهات تماس گرفت...
‫بهش بگو به این شماره زنگ بزنه
‫کفش ایر آلفا فورس از شرکت نایک
‫نگاهش کن. استودبیکر گلدن هاوک ‫مدل 1957
‫صفر تا صد کمتر از هشت ثانیه
‫275 اسب بخار تقویت‌شده زیر اون کاپوته
‫- قشنگه ‫- البته من راننده‌ی درجه یکی‌ام
‫- رانندگی بلدی؟ ‫- آره
‫کِی رانندگی کردی؟
‫البته بیوک رو توی مسیر پارکینگ روندم...
‫وقتی بابام اومد والبروک
‫بابا هم سوار ماشین بود؟ ‫بابا هم سوار ماشین بود، ری؟
‫آره
‫اونوقت گذاشت تو بیوک رو برونی؟
‫آره، آروم توی مسیر پارکینگ
‫منم یه روز باید بذارم رانندگی کنی
‫ریموند! ریموند! ریموند!
‫هیچوقت، هیچوقت زمانی که من دارم ‫رانندگی می‌کنم به فرمون دست نزن
‫- متوجه شدی؟ متوجه شدی؟ ‫- آره
‫البته شرت پام نیست
‫- چی؟ ‫- قطعاً شرت پام نیست
‫چی داری میگی؟
‫امروز صبح یه شرت نوی خودمو دادم بهت
‫شرت خودم نبود
‫گفتم بری دستشویی بپوشیش. کجاست پس؟
‫البته توی جیب کتمه
‫- کجا؟ ‫- بیا
‫این خیلی تنگه
‫- نمی‌خوام پسش بدی، ری ‫- شرت پادار نیست
‫من شرت پادار می‌پوشم
‫- چه فرقی می‌کنه؟ ‫- این هینز 32 ئه
‫شرت پادار من اسممو روش نوشته
‫- نوشته ریموند ‫- خیلی‌خب، خیلی‌خب
‫از کنار یه مغازه که رد شدیم، ‫یه شرت برات می‌خریم
‫من شرتمو از کی‌مارت سینسیناتی می‌خرم
‫ما برنمی‌گردیم سینسیناتی، ری. ‫پس باز شروع نکن
‫خیابان اوک، پلاک 400
‫برنمی‌گردیم سینسیناتی
‫واسه خرید شرت پادار لازم نیست ‫برگردیم سینسیناتی
‫- توی خیابان اوک اند برنت توی سینسیناتی‌ـه ‫- الان چی گفتم، ری؟
‫فروشگاه کی‌مارت‌ـه
‫می‌شنوی چی میگم. می‌دونم که می‌شنوی
‫با این کسشرا یه ثانیه هم نمی‌تونی ‫منو خر کنی
‫شرت تو خیلی تنگه
‫ری، شنیدی چه زری زدم؟
‫- خفه شو! ‫- آره
‫سینسیناتی خیلی از اینجا دوره
‫داریم از کی‌مارت دورتر میشیم
‫واسه خرید شرت از کی‌مارت ‫لازم نیست پاشی بری سینسیناتی
‫باید بریم کی‌مارت خیابان اوک پلاک 400
‫الان چی بهت گفتم، ری؟ ‫ما برنمی‌گردیم سینسیناتی، ختم کلام
‫من شرت پادارمو از کی‌مارت می‌خرم
‫ریموند، این حرف آخره. متوجهی؟
‫اینطوری بدون شرت می‌مونم
‫چه فرقی می‌کنه...
‫چه فرقی می‌کنه که شرتتو از کجا بخری؟
‫چه فرقی می‌کنه؟
‫شرت شرته دیگه
‫از هرجا بخریش بازم شرته
‫چه سینسیناتی چه هر قبرستونی
‫کی‌مارت
‫- می‌دونی من چی فکر می‌کنم، ری؟ ‫- کی‌مارت
‫فکر می‌کنم این اوتیسم از بیخ کسشره
‫چون نمی‌تونی به من بگی که ذهنت ‫یه جایی اون داخل نیست
‫شرت پادار
‫شرت پادار توی کی‌مارت
‫این هینز 32 ئه
‫- داری دیوونه‌ام می‌کنی ‫- شرت من پاداره
‫باید یه توقفی کنیم و یه روانپزشک پیدا کنیم
‫داری دیوونه‌ام می‌کنی
‫اوک و برنت. شرت‌ها اونجان
‫چون داری دیوونه‌ام می‌کنی
‫باید از کی‌مارت خیابون اوک اند برنت بخریمش
‫باید بریم از کی‌مارت... ای وای
‫البته شرتت افتاد توی بزرگراه
‫بیا برگردیم سینسیناتی. کی‌مارت
‫حالا توی این شهر روانشناس از کجا بیارم
‫ریموند؟
‫[حرکت]
‫[ایست]
‫آهای، تو. کله‌کیری، تکون بخور
‫اگه نمی‌خوای بری کنار، خودم هلت میدم
‫آهای، رفیق. با توئم
‫- اینجا وایستی زیرت می‌گیرن ‫- آهای، آهای
‫- آسیب می‌بینی. یالا ‫- نوشته بود ایست
‫- آهای، می‌شنوی؟ ‫- آره، نوشته بود ایست
‫تکون بخور. تکون بخور
‫آهای، آهای. چیزی نیست. چیزی نیست
‫شرمنده. اهل اینجا نیست. ریموند؟
‫- یالا ‫- آره
‫- چیزی نیست ‫- باید بریم کی‌مارت
‫ریموند، ریموند، یالا
‫کی‌مارت، خیابان اوک، پلاک 400
‫اونجا نوشته بود ایست
‫آره، خراب شده
‫نوشته بود ایست
‫- از این طرف ‫- باید بریم کی‌مارت
‫اوک اند برنت، پلاک 400
‫اوک اند برنت
‫گفت: «به غرب برو، مرد جوان» ‫(جمله‌ای معروف در زمان گسترش آمریکا در قاره)
‫و کشور ما به این شکل توسعه پیدا کرد
‫از ساحل شرقی تا ساحل غربی
‫در اون دوره‌ی زمانی ‫یه چیزی راه‌اندازی شده بود
‫که خب به نام چاپار شناخته میشد
‫مطمئنم همه‌تون در موردش...
‫در تاریخ آمریکا خوندید
‫شاید تاریخ وقایع رو دقیق یادم نباشه...
‫ولی کم و بیش با تاریخ آمریکا آشنائم
‫آرتیستیه؟
‫نه، اوتیسمیه
‫با این چیزی که میگید آشنایی ندارم
‫منشأ اصلی مشکل چیه؟
‫توی دنیای خودش زندگی می‌کنه
‫ببخشید، ولی مشکلش چیه؟
‫بردن نامه از ساحل شرقی به غربی مشکل بود
‫ریموند، اون جوک چی ضربه‌زن اوله رو ‫واسه خانم بگو
‫کی ضربه‌زن اوله. چی ضربه‌زن دومه
‫گرفتی؟
‫بعد یه برنامه‌ی اولیه راه‌اندازی کردن...
‫که چاپار...
‫حدود سی کیلومتر حرکت می‌کرد...
‫پس چیکار کنم؟
‫باید یه کاری از دستم ساخته باشه
‫من روانپزشک نیستم...
‫ولی می‌دونم که مغزش مثل بقیه‌ی آدما ‫عمل نمی‌کنه
‫اون هیچ قصد و نیتی ‫در آزاردهنده بودن کارهاش نداره
‫اگه روی اعصابت میره، فقط کمی استراحت کن
‫یه مدتی ازش فاصله بگیر
‫البته، پس می‌فرستمش
‫- بله؟ ‫- هیچی
‫شوخی کردم. یه شوخیه که شما در جریانش نیستی
‫یعنی میگی باید با این چیزا کنار بیام، درسته؟
‫فقط باید باهاش کنار بیام
‫آره، تقریباً همینه
‫از روی کنجکاوی می‌پرسم. ‫مهارت به خصوصی نداره؟
‫خب حافظه‌اش خیلی خوبه
‫- خلال دندون‌ها رو می‌شماره ‫- ها؟
‫خلال دندون. یه جعبه خلال دندون ریخت زمین
‫یه نگاه بهش انداخت ‫و دقیق می‌دونست چندتاست
‫توی چند ثانیه کلش رو شمرد
‫ری؟
‫- ریموند؟ ‫- بله
‫کارت با اعداد خوبه؟
‫آره
‫یه جا در موردش خونده بودم. ‫بذار یه چیزی رو امتحان کنیم
‫کی‌مارت، خیابون اوک، پلاک 400
‫چی بهت گفتم؟ بذارش واسه ‫بعد از این کار، ریموند. بذارش واسه بعد
‫- ری، میشه یه چیزی رو امتحان کنیم؟ ‫- آره
‫می‌دونی 312 ضربدر 123 میشه چند؟
‫38376
‫درست میگه
‫- چی؟ ‫- درست میگه
‫- درست میگه؟ ‫- آره
‫ری، 4343 ضربدر...
‫1234 چقدر میشه؟
‫5359262
‫- اون یه نابغه‌ست ‫- درسته
‫یه نابغه‌ست
‫ری، می‌دونی جذر 2130 چقدر میشه؟
‫46.15192304
‫2304
‫شگفت‌انگیزه
‫واقعاً شگفت‌انگیزه. ‫باید واسه ناسایی جایی کار کنه
‫اگه یه دلار داشته باشی و پنجاه سنتش رو ‫خرج کنی...
‫چقدر پول برات می‌مونه؟
‫حدود هفتادتا
‫- هفتاد سنت؟ ‫- هفتاد سنت
‫کار واسه ناسا مالید
‫کی‌مارت. باید بریم کی‌مارت
‫چی بهت گفتم؟ بذارش واسه بعد، ری
‫خیابان اوک، پلاک 400
‫ری، می‌دونی یه شکلات قیمتش چنده؟
‫حدود صد دلار
‫- صد دلار، آره؟ ‫- آره
‫می‌دونی اون ماشینای جمع و جور ‫قیمتشون چقدره؟
‫حدود صد دلار
‫با شرایطی که داره، خیلی سالم و سرحاله
‫اکثر اوتیسمی‌ها نمی‌تونن حرف بزنن ‫یا با کسی ارتباط برقرار کنن
‫- ری؟ ‫- بله
‫- می‌دونی اوتیسمی چیه؟ ‫- آره
‫- این کلمه رو بلدی؟ ‫- آره
‫تو اوتیسمی هستی؟
‫فکر نکنم
‫نه، قطعاً نه
‫واسه لامبورگینی‌ها مشکل پیش اومده، چارلی
‫لنی، یه لحظه خفه شو ببینم ‫درست متوجه شدم یا نه
‫خیلی کوچیکه
‫واسه هر کدوم از ماشینا ‫باید ده هزارتا دیگه پول بدم
‫البته اینجا خیلی تنگه
‫- اینجا خیلی تنگه ‫- ری، خواهش می‌کنم. فقط یه ثانیه، باشه؟
‫ها؟ چی؟
‫می‌خوان ورودی اگزوز و کاربراتور رو بردارن...
‫که بتونن سیستم انژکتوری نصب کنن؟ اونم الان؟
‫آخه مزخرفه
‫- می‌دونم که ناراحتی ‫- چیکار داری می‌کنی؟
‫- اینجا واسه کوله‌پشتی خیلی تنگه ‫- بذار پشتت بمونه
‫آره، حالا دیگه فقط رسیدن به خواسته‌های ‫سازمان محیط زیست 40 هزار دلار برام خرج داره
‫چی؟ نه، نه، نه
‫شماره رو بهم بده. شماره‌شو بده، ‫خودم زنگ می‌زنم به مکانیکی
‫اون خودکار منه. قطعاً دفتر منه
‫برداشتن دفترت آسیب جدی حساب نمیشه
‫آسیب‌های جدی توی دفتر قرمزه. اون دفتر آبیه
‫ببخشید. حلقه‌ی کشف اسرارم رو گم کردم
‫- همینطوریش شماره‌ی هجده در سال 1988 هستی ‫- گرفتم، سال 1988. می‌دونم
‫اون دفتر منه. خودکار منه
‫ای وای. دوازده دقیقه تا واپنر مونده
‫قطعاً اینجا خیلی کوچیکه
‫کوچیک و امن
‫دلت نمی‌خواد از مهمونی جا بمونی
‫آنچه در این برنامه می‌بینید واقعی‌ست
‫می‌دونستی؟ یه مهمونی به افتخار تو ‫داره برگزار میشه، ری
‫بریم لس‌آنجلس، یه جلسه‌ی حضانت هست. ‫وکیلم داره ترتیبشو میده
‫می‌دونی چرا یه مهمونی برات برگزار میشه؟ ‫چون تو مرد سه میلیون دلاری هستی
‫آنچه در این برنامه می‌بینید واقعی‌ست
‫کن آلدورف
‫- شرکت‌کنندگان، بازیگر نیستند ‫- چارلی ببیت
‫ای وای. گوز
‫آره، چارلی ببیت هستم. گوشی دستمه
‫ای وای. گوز
‫- گوزیدی، ری؟ ‫- گوز
‫- الان گوزیدی لاشی؟ ‫- گوز
‫وای خدا، بو بره بیرون
‫- چطور می‌تونی تحملش کنی؟ ‫- مشکلی باهاش ندارم
‫چطور می‌تونی تحملش کنی؟
‫- بله، کِن ‫- ده دقیقه تا واپنر
‫کِن؟ حالت چطوره؟ چارلی ببیت هستم
‫قطعاً توی این قفس بدون تلویزیون گیر افتادیم
‫الان خبرشو شنیدم. بابت هر ماشین ‫باید ده هزار دلار پرداخت کنم
‫- قطعاً الان شروع... ‫- آخه چطور ممکنه؟
‫- چطور ممکنه الان چنین اتفاقی بیفته؟ ‫- دادگاه مردمی شروع میشه...
‫- نمی‌دونم ‫- داری میگی باید 40 هزارتا دیگه بدم
‫سر وقت شروع میشه. قطعاً سر وقت شروع میشه
‫کِن، من اینجا یه مشکل دارم. ‫هرجا دوباره توقف کردم بهت زنگ می‌زنم
‫- به برنامه نمی‌رسیم ‫- آره، دفعه‌ی بعدی که توقف کردم
‫- قطعاً دیگه باید بریم ‫- آره، داریم میریم، ری
‫- فقط آروم باش. آروم باش ‫- هشت دقیقه تا واپنر
‫من اینجا تلویزیون از کجا پیدا کنم؟
‫- هشت دقیقه تا واپنر ‫- هشت دقیقه تا واپنر فاصله داریم
‫یالا. یالا
‫می‌خوای بری داخل ‫و برنامه رو ببینی؟ ها؟ ریموند؟
‫می‌خوای بری داخل و برنامه رو ببینی؟ ‫پس گوش کن چی میگم
‫هیچ خونه‌‌ی کشاورزی دیگه‌ای ‫این اطراف نیست. خودشه پسر
‫اگه عجیب رفتار کنی، نمی‌تونیم بریم داخل. ‫می‌شنوی چی میگم؟
‫آره
‫می‌خوام عادی رفتار کنی. تا جایی که میشه ‫عادی رفتار کن. باشه؟
‫فقط دستاتو بنداز پایین، ناله نکن
‫- چهار دقیقه تا واپنر ‫- خفه شو، ریموند. فقط خفه شو و همونجا وایستا
‫آره. عه...
‫ریموند، ناله نکن. دستاتو بنداز
‫عصر بخیر، خانم. دانولد کلمنز ‫از شرکت ای‌سی نیلسن هستم
‫با کارای ما آشنایی دارید؟
‫نیلسن... منظورتون امتیازدهی تلویزیونیه؟
‫بله خانم. خود خودششه. شما به عنوان ‫یکی از کاندیداهای اولیه‌ی...
‫خانواده‌ی نیلسن بعدی ما ‫در سه کانتی انتخاب شدید
‫- شوهرم خونه نیست ‫- اگه انتخاب بشید...
‫در شکل‌دهی به برنامه‌های تلویزیونی...
‫که تمام کشور می‌بینن، مسئولیت خواهید داشت
‫در عوض، ماهی 286 دلار پول دریافت می‌کنید
‫اون کیه؟
‫ایشون همکارم، آقای بینبریج‌ـه ‫که نمونه‌برداری...
‫- وای پسر ‫- تموم شد رفت
‫گند زدی بهش. دیگه نمی‌تونی برنامه‌تو ببینی
‫- تموم شد ‫- یه دقیقه تا واپنر
‫یه دقیقه تا واپنر. یه دقیقه تا واپنر. ‫یه دقیقه تا واپنر
‫فرستاده بودمت داخل، ری. کار تموم بود
‫مدافع، شاکی، همه رو به دست می‌آوردی
‫- ای وای ‫- اونا اون داخل دارن در حقوق تاریخ‌سازی می‌کنن، ری
‫- تاریخ‌سازی می‌کنن ‫- وای پسر
‫وای پسر
‫این بیرون چه خبره؟
‫ببخشید، خانم. بهتون دروغ گفتم
‫واقعاً شرمنده‌ام. اون آقا، برادر منه
‫اگه تا سی ثانیه‌ی دیگه ‫برنامه‌ی دادگاه مردمی رو نبینه...
‫همینجا روی ایوون رد میده
‫حالا یا می‌تونید کمکم کنید، ‫یا وایستید و تماشا کنید
‫ما دوست داریم کارتون ببینیم. به نظرتون ‫به همین راضی میشه؟
‫و یه دوقلوی همسان رو می‌بینه
‫درسته، اون پیراهن تنش نداشته ‫و اون یکی داشته...
‫ولی قطعاً به نظر من که شبیه همدیگه‌ان
‫اگه به سینه‌اش می‌خورد، ‫حتی اگه نمی‌سوخت یا خیلی سرد نبود...
‫- دستمو می‌ذارم روی یخ خشک... ‫- بابایی اینجا نیست
‫می‌خواستم سریع دستمو بردارم ‫چون خیلی سرد میشد
‫در ضمن اعتراف می‌کنم که می‌ترسیدم ‫دستم بسوزه
‫اگه بردارم بذارمش روی سینه‌ی یه نفر...
‫گری، سر این قضیه باهام راه بیا، ‫بهت قول میدم که بعداً هواتو دارم
‫- اون آهنگو بلدی؟ ‫- قضاوت من برای...
‫بعد از این تبلیغات برای واکنش حضار...
‫به تصمیم قاضی واپنر برمی‌گردیم
‫- کارت اعتباریم رد شد؟ ‫- بله جناب
‫حتماً مشکل حسابداریه
‫- چقدر میشه هزینه‌اش؟ ‫- بیست دلار جناب
‫ممنون
‫البته دیگه نمی‌تونم برگردم. راه زیادیه
‫قطعاً سفر طولانی‌ای میشه
‫فقط چند روز دیگه، ری
‫آره. اسم اونو می‌دونی؟ آره. ‫پس کی ضربه‌زن اوله؟
‫منظورت همون ضربه‌زن اول سنت‌لوئیزه؟
‫باز دوباره شروع کردی، ری؟ ‫فقط یه متل دیگه‌ست
‫باید هر دفعه اینو از اول بگی؟
‫اسمش همینه. اسم کیه؟
‫واسه چی می‌پرسی؟ نپرسیدم. دارم میگم
‫کی ضربه‌زن اوله
‫من دارم می‌پرسم کی ضربه‌زن اوله
‫آهای، ری
‫ری، معما که نیست
‫آره. اسم یارو رو می‌دونی؟ آره. ‫پس ضربه‌زن اول کیه؟
‫هیچوقت نمی‌فهمی کی ضربه‌زن اوله. ‫چون ضربه‌زن اول، اسمش کی‌ـه
‫یه جوکه، ری. طنزه
‫بعضی وقتا زنش میاد پولو می‌گیره ‫زن کی؟
‫- طنزه پسر ‫- تا قرون آخرشو
‫ضربه‌زن اول داری؟ آره
‫یه مکالمه بین ابوت و کاستلوئه
‫وقتی تو میگی بامزه نیست
‫تو تیم کمدی ابوت و ابوتی
‫متوجه حرفم میشی؟
‫بعضی وقتا زنش میاد پولو می‌گیره
‫زن کی؟ آره
‫ری، ری، ری. هیچوقت نمی‌تونی حلش کنی
‫می‌دونی چرا نمی‌تونی حلش کنی؟ ‫چون معما که نیست، پسر
‫و اگه متوجه می‌شدی، ‫اگه متوجه می‌شدی که خنده‌داره...
‫می‌دونی، شاید بهتر می‌تونستی تعریفش کنی
‫من فقط سعی دارم بفهمم اسم ضربه‌زن اول کیه؟
‫اسم ضربه‌زن اول چیه؟
‫نه. چی اسم ضربه‌زن دومه
‫ضربه‌زن اول داری؟ آره
‫خب کی ضربه‌زن اوله؟ آره
‫کی... اسم یارو رو می‌دونی؟ آره
‫پس ضربه‌زن اول کیه؟
‫همونی که واسه سنت‌لوئیس بازی می‌کنه؟
‫کی. اونی که توی خط اول بازی می‌کنه
‫ضربه‌زن اول. کی ضربه‌زن اوله
‫واسه چی می‌پرسی؟
‫ضربه‌زن اول داری؟ آره
‫خیلی‌خب، ری، یالا
‫می‌خوایم تخت رو بذاریم کنار پنجره، ‫همونطوری که دوست داری
‫آب سیب میدم بخوری
‫دفتر و خودکارتو در میاریم و می‌ذاریم روی میز
‫چی شده، ری. چیزی رو جا انداختم؟
‫پنیر توپی
‫- آره. پنیر توپی رو یادم رفت ‫- قطعاً پنیر توپی می‌خوام
‫ولی داریم، ری
‫باید 12تا پنیر توپی داشته باشم
‫باید خمیردندون کنترل جرم دندانم رو بگیرم
‫اونو که داریم. چند روز پیش برات خریدم
‫خمیردندون کنترل جرم دندانم کجاست؟
‫ریموند
‫ریموند، یادته اون دکتره امروز ‫ازت اون سوالا رو پرسید؟
‫- سوالات عددی؟ ‫- آره
‫چطوری این کارو کردی؟
‫- می‌بینمش ‫- چی؟
‫می‌بینمش
‫چی میگی؟
‫- میشه یه لحظه مسواک نزنی؟ ‫- می‌بینمش
‫ریموند، یه لحظه میشه بیاریش بیرون؟
‫دارم باهات حرف می‌زنم
‫وقتی میگم بس کن، چرا بس نمی‌کنی؟
‫چرا همیشه باید عین احمقا رفتار کنی؟
‫- به نظرت بامزه‌ست؟ ‫- آره
‫مرد بارانی بامزه. دندونای بامزه
‫چی گفتی؟
‫- دندونای بامزه ‫- دهنتو بشور
‫چرا گفتی...
‫چرا گفتی دندونای بامزه؟
‫تو می‌گفتی دندونای بامزه، مرد بارانی بامزه
‫مرد بارانی؟ من می‌گفتم مرد بارانی؟
‫آره، مرد بارانی بامزه
‫می‌خواستم بگم ریموند، اشتباهی می‌گفتم مرد بارانی؟ ‫(مرد بارانی = رین‌من)
‫آره، مرد بارانی بامزه
‫تو؟ مرد بارانی تویی؟
‫این عکسو کی گرفته؟
‫پ دال ر
‫و این پیشت بوده؟
‫اوهایو، سینسیناتی، خیابان بیچ‌کرست ‫پلاک 10961
‫کِی از خونه رفتی؟
‫21 ژانویه‌ی 1965
‫- یادته؟ ‫- پنج‌شنبه بود
‫بیرون برف سنگینی می‌اومد
‫اون روز 18.3 سانت برف نشست
‫درست بعد از مرگ مامان، سال نو
‫مامان پنجم ژانویه‌ی 1965 مُرد
‫بعد تو اون روز رو یادته؟ ‫روزی که رفتی رو یادته؟
‫بعد از یه بیماری کوتاه و ناگهانی
‫- روزی که رفتی رو یادته؟ ‫- آره
‫منم بودم؟ من کجا بودم؟
‫تو پشت پنجره بودی
‫برام دست تکون دادی و گفتی: ‫«بای‌بای مرد بارانی»
‫پس تو بودی که برام آواز می‌خوندی؟
‫آره
‫چی می‌خوندی؟
‫چه آهنگی بود؟
‫چی می‌خوندی؟
‫♪ او دختری هفده ساله بود ♪
‫♪ می‌دانی که چه می‌گویم ♪
‫♪ با سیمایی که نظیرش را نمی‌دیدی ♪
‫♪ چطور می‌توانستم با دیگری برقصم ♪
‫♪ آنگاه که او را دیدم که آنجا ایستاده؟ ♪
‫وقتی برام آواز می‌خوندی خوشم می‌اومد؟
‫آره
‫آهنگای دیگه هم می‌خوندیم؟ ‫بیتلز دوست داشتی؟
‫آره
‫ترسناک! ترسناک و بد!
‫ترسناک و بد!
‫ترسناکه!
‫- ترسناک و بد! ‫- چی ترسناک و بده؟
‫- آب داغ
‫آب داغ بچه رو می‌سوزونه
‫آب!
‫آب داغ بچه رو می‌سوزونه؟
‫- کدوم بچه؟ من؟ من؟ ‫- آره. آره
‫آروم باش. آروم باش، ری
‫آب داغ بچه رو می‌سوزونه
‫من نسوختم. من نسوختم. ‫به من نگاه کن، خواهش می‌کنم
‫- آب داغ بچه رو می‌سوزونه ‫- ری، خواهش می‌کنم. خواهش می‌کنم
‫- خواهش می‌کنم ‫- آب داغ می‌سوزونه
‫- من نسوختم ‫- بچه رو می‌سوزونه
‫- من نسوختم، پسر ‫- بچه رو می‌سوزونه
‫- نسوختم ‫- آره
‫من نسوختم. چیزی نیست
‫- آره ‫- آره
‫چیزی نیست
‫باید دیگه برم والبروک
‫واسه همین فرستادنت اونجا
‫فکر می‌کردن بهم آسیب می‌زنی
‫هیچوقت به چارلی ببیت آسیب نزن
‫چی؟
‫هیچوقت به چارلی ببیت آسیب نزن
‫چی گفتی، ری؟
‫هیچوقت به چارلی ببیت آسیب نزن
‫چی؟
‫یالا، ساعت یازدهه، ری
‫- خاموشی ‫- آره
‫هیچوقت به چارلی ببیت آسیب نزن
‫هیچوقت، هیچوقت به چارلی ببیت آسیب نزن
‫بفرما. همونطوری که دوست داشتی. پایین تخت
‫یالا، ری
‫سلام، منم
‫خب گوشی رو قطع نکردی. پس یعنی ‫هنوز با هم نامزدیم؟
‫گوش کن، من...
‫فقط می‌خوام بشنوم که تموم نشده. ‫منظورم اینه که...
‫می‌ترسم تموم شده باشه
‫امشب ازم نپرس، چارلی
‫نمی‌دونم چی بگم. بذار یه مدت صبر کنیم
‫توی این کار مهارت ندارم
‫توی خیلی کارا مهارت نداری
‫وقتی برگشتم باهات تماس می‌گیرم، باشه؟
‫آها
‫می‌بینمت
‫بدرود
‫چرا به اون نگاه می‌کنی، ری؟
‫چند صد دلار خرج یه تلویزیون کوچیک کردم...
‫حالا وایستادی به یه لباس‌شویی نگاه می‌کنی
‫نمی‌دونم
‫چون باور کن، ری. توی جلسه‌ی روانشناس ‫باید ثابت کنیم...
‫که ترجیح میدی این تلویزیون کوچیک رو...
‫جای ماشین لباس‌شویی تماشا کنی
‫- متوجهی؟ ‫- آره
‫- می‌شنوی چی میگم؟ ‫- آره
‫وقتی نگاه نمی‌کنی خاموشش کن، باشه؟
‫آره
‫اگه باطریش تموم بشه، ساعت سه که واپنر ‫شروع بشه می‌خوای چیکار کنی؟
‫آره، لباس قرمزه همیشه یه شکلی می‌افته
‫چرا گوش نمیدی چی میگم؟
‫اصلاً نمی‌خوای گوش کنی، نه؟
‫می‌خوای برگردی والبروک؟ قضیه همینه؟
‫باید با یه نفر تماس بگیرم
‫آره، لنی، منم. گوش کن
‫چارلی، کدوم گوری بودی؟
‫سه ساعته پای تلفن وایستادم
‫یه مقدار کار داشتم. باید چندتا لباس می‌خریدم
‫لباس؟ چارلی، ما توی دردسر جدی افتادیم. ‫دردسر جدی!
‫چرا داری لباس می‌خری؟
‫فقط آروم باش. آروم باش
‫من توی توکامکاری‌ام. به زودی...
‫ماشینا رو جای قسط وام گرفتن
‫ماشینا دود شد رفت هوا، چارلی. دود شد
‫بیتمن پیش‌پرداختشو پس می‌خواد. ‫همه‌شون همینطورن
‫میشه هشتاد هزارتا، چارلی
‫هشتاد هزار دلار
‫چنین پولی ندارم
‫ببین، باید پول اینا رو پس بدی، ‫وگرنه همه‌چی تموم میشه
‫از کار بیکار میشیم
‫چی بهشون بگم؟
‫نمی‌دونم
‫حرومزاده!
‫ آهنگ Beyond the Blue Horizon ‫ از Lou Christie
‫اگه فقط می‌ذاشتی سقف ماشینو باز کنم ‫خیلی راحت‌تر میشد، ری
‫لازم نبود زیر آفتاب جزغاله بشی
‫این ضد آفتابو بزن که پوستت نسوزه. باشه؟
‫- آخ ‫- ری
‫شروع نکن. می‌خوای سقف ماشینو باز کنم؟
‫قطعاً دوست دارم سقفش بسته باشه
‫آره، می‌دونم. نمی‌خوام پوستت بسوزه
‫آره، قطعاً دوست دارم سقف بسته باشه... ‫آخ، آی
‫چیزی نیست. آروم باش. آروم باش
‫- وای نه ‫- تقریباً تمومه
‫آها. خیلی‌خب. چه حسی داره؟
‫خیلی لیز شد
‫مالداندو چوبش رو می‌چرخونه ‫و توپ رو می‌فرسته...
‫به میانه‌ی میدان برای بیس‌هیت
‫یه ران به ثمر رسید
‫حالا برنلی وارد منطقه‌ی سوم میشه
‫پرتاب از دیویس...
‫به موقع نبود
‫برنلی در منطقه‌ی سوم ‫با ضربه‌ی مستقیم مالدونادو
‫به نظر میاد توپو توی منطقه‌ی میانی...
‫یه مقدار بیش از حد نگه داشت. قبول داری، اد؟
‫یه بار دیگه ببینیم
‫تِردوِل خیلی به سمت راست حرکت کرد
‫تغییر موقعیت داد
‫خیلی‌خب، اینم دیویس
‫آره، به نظر میاد بیش از حد نگهش داشت، تام
‫یه جورایی دابل‌پامپ کرد، نه؟
‫دوباره توی صحنه آهسته ببینیم
‫فرصتش برای فرستادن توپ به برنلی رو ‫از دست میده
‫با اینکه برنلی چندان اهل بازی خشن نیست
‫و پرتاب به منطقه‌ی سوم یه مقدار ‫بیش از حد بلنده
‫میشه یه دقیقه دست از سر اون برداری؟
‫نمیشه
‫ری، بس کن
‫ آهنگ Lonely Women Make Good Lovers ‫ از Bob Luman
‫جی7
‫کی7؟ چی؟
‫جی7
‫جی7 چیه؟
‫جی7 چیه؟ آهنگ؟ شماره‌ی آهنگ جی7 ئه؟
‫آره
‫اون طرفو نگاه کن، ریموند
‫- نه، ریموند. این طرف ‫- آره
‫آهنگ هجده چرخ و دوجین گل رز
‫شماره‌اش چیه؟
‫ای5
‫قلب خیانتکار، هنک ویلیامز
‫قلب خیانتکار تو. البته این آهنگ رو ‫هنک ویلیامز جونیور خونده
‫دی1. دی1
‫ماه آبی کنتاکی از بیل مونرو
‫و پسران چمنزار آبی. تی5
‫چندتا خلال دندون از اون جعبه ‫ریخت بیرون، ریموند؟
‫246
‫- آره ‫- 246
‫- حواست هست؟ ‫- آره
‫- داری می‌بینی؟ ‫- آره
‫می‌بینی، ری؟ حواست هست؟
‫آره، دارن می‌ریزن روی زمین
‫خیلی‌خب. حالا...
‫حالا چی دست من مونده؟
‫دوتا سرباز، یه هشت‌لو، یه شاه، یه شیش‌لو
‫دوتا آس، یه ده‌لو، یه نُه‌لو، ‫با یه پنج‌لو
‫- یه پنج‌لو ‫- آره
‫تو حرف نداری پسر
‫من راننده‌ی درجه یکی‌ام
‫الان نمی‌تونی رانندگی کنی، ری
‫گوش می‌کنی چی میگم؟ خیلی مهمه
‫وقتی کلی ده مونده، ده و ورق‌های عکس‌دار ‫مونده باشه، به نفع ماست
‫حالا بلند بگو. ده‌لو خوبه
‫ده‌لو خوبه
‫خیلی‌خب، اگه خواستی شرط ببندی...
‫اگه بد بود یکی، خوب بود دوتا
‫درسته. اگه خوب بود، دوتا، ری
‫حالا گوش کن. کازینوها قوانین ویژه دارن
‫اولیش اینه که از باختن خوششون نمیاد
‫پس هرگز نباید بروز بدی ‫که داری کارت‌ها رو می‌شماری
‫این گناه کبیره‌ست، ری
‫گوش میدی چی میگم؟ این خیلی مهمه
‫آره. شمردن بَده
‫دوست دارم توی مسیر پارکینگ ‫آروم رانندگی کنم
‫اگه از پس این کار بر بیای...
‫می‌تونی هرجا دلت بخواد، ‫هر چقدر آروم دلت بخواد رانندگی کنی
‫من راننده‌ی درجه یکی‌ام
‫ریموند
‫- مرد بارانی؟ ‫- آره
‫- بیا ورق‌بازی کنیم ‫- آره
‫ورق می‌خوای؟
‫نه. ورق نمی‌خوای، ری. ‫روی هیجده هستی
‫ورق می‌خوام
‫ببخشید، روی هجده هستی
‫ورق نمی‌خوای. ورق نمی‌خواد. ‫به جاش به من بده
‫- قطعاً ورق می‌خوام ‫- روی هجده یه ورق میدیم
‫ورق نمی‌خواد
‫- بده، بده، بده ‫- نه، نده
‫بی‌بی منو گرفتی، ری
‫من روی ده بودم. اون بی‌بی رو لازم داشتم
‫نمی‌تونم بی‌بی تو رو بگیرم که
‫آقا، لطفاً به ورق‌ها دست نزنید
‫بی‌بی خودمو لازم دارم، ری
‫کلی ازش هست
‫- کلی ازش هست؟ ‫- خیلی خیلی هست
‫یه لحظه وایستا
‫شرطمو دوبرابر می‌کنم
‫بی‌بی. بی‌بی
‫ایول!
‫بله آقا. این شهر رو نمیشه دوست نداشت
‫میرم سراغش، نیک
‫به نظر همینطور میاد
‫قطعاً همینطور به نظر میاد
‫می‌خوای یه ژتون شرط ببندی یا دوتا، ری؟
‫دوتا شرط می‌بندم
‫دوتا شرط می‌بندی؟
‫رازتون چیه بچه‌ها؟
‫تقلب می‌کنیم دیگه
‫سم هستم. فیلم میز 47 رو بگیرید
‫حدود 85 هزار دلار
‫هشتاد و پنج هزارتا؟ ‫با اون بالایی‌ها تماس گرفتی؟
‫سم تماس گرفت
‫سم تماس گرفت؟ خیلی‌خب، از اینجاشو ‫بسپار به من
‫خیلی‌خب
‫ایول
‫خوب پیش میرید. براتون خوشحالم جناب
‫چی می‌بینی؟
‫خب دست‌خونی که نمی‌کنه. ‫مخفیانه هم که شرط بُرده رو نمی‌بره بالا
‫نمی‌بینم از یه کامپیوتر هم استفاده کنه
‫نه، استفاده نمی‌کنه. ولی یه جای کار می‌لنگه
‫می‌دونی که عمراً هیچ آدمی نمی‌تونه ‫شیش دست ورق رو بشمره و حفظ کنه
‫صبر کنید. صبر کنید یه لحظه
‫حواست به ژتون‌های من باشه. الان برمی‌گردم
‫بفرمایید جناب
‫ری، چیکار می‌کنی؟ وسط یه بازی هستیم
‫وسط یه دست که نباید بلند بشی بری. ‫ری، ری، ری!
‫داریم می‌ترکونیم. افتادیم روی دور. ‫برادران ببیت دارن توی وگاس آتیش‌بازی می‌کنن
‫چرخ شانس
‫کلئوپاترا و سزار اونجا منتظرتن. یالا، ری
‫این کالاهای محسورکننده رو ببینید
‫- اگه بد بود یکی، خوب بود دوتا ‫- بیست
‫- بیست؟ ‫- آره
‫روی بیست می‌شینه؟
‫آره، بیست. قطعاً بیست
‫سه هزار دلار روی بیست
‫قطعاً بیست
‫- قطعاً بیست؟ ‫- آره
‫ای وای
‫- این بازی به درد تو نمی‌خوره، ری ‫- آره
‫- الان سه هزار دلار باختم ‫- آره
‫سه هزار دلار دود شد رفت هوا
‫یالا، ری. یالا. بریم...
‫نه؟ آروم باش. شروع به خودزنی نکن، باشه؟
‫- شاید بعداً با هم بازی کنیم ‫- آره
‫- میرم پولمونو نقد کنم ‫- آره، نقد
‫ناراحتم می‌کنی، ری
‫بیست
‫هشتاد و شش هزار دلار بردیم ‫با یه مقدار پول خُرد. درسته ری؟
‫هشتاد و شش هزار و پونصد
‫هشتاد هزارتا
‫پول پیش‌پرداخت ماشینا...
‫و بدهی که داشتم...
‫گفتم چقدر باید بدم که اون ‫ساعت رولکس رو پس بگیرم؟
‫سه هزار و پونصد دلار
‫شش ماه فرصت پرداخت
‫سه هزار و پونصد دلار؟ ‫لازم نیست پول اتاقو بدیم. رایگانه
‫قسر در رفتم. میرم شاش پیروزی کنم
‫جایی نرو. تا وقتی من برنگشتم ‫روی تابلو نوشته: ایست
‫- ایست ‫- ایست
‫سلام
‫دنبال قراری؟
‫- آره؟ ‫- نمی‌دونم
‫- اسمت چیه؟ ‫- ریموند
‫اسم من آیریس‌ـه
‫ریموند، از من خوشت میاد؟
‫نمی‌دونم
‫نمی‌دونی؟
‫فکر می‌کنم اگه یه فرصت بهم بدی ‫خوشت میاد
‫چطوره سعی کنیم با هم آشنا بشیم؟
‫آره، با هم آشنا بشیم
‫پول توی دست و بالش نیست عزیزم
‫اشکالی نداره خوشگلم، ‫چون ما فقط داریم حرف می‌زنیم
‫آره، فقط داریم حرف می‌زنیم
‫بیا بریم بالا، ری. چیکار داری می‌کنی پسر؟
‫داریم با هم آشنا میشیم
‫- فقط حرف می‌زنیم ‫- کدوم اتاق؟ خودم میارمش
‫لازم نیست
‫همین کارو می‌خوای کنی؟
‫می‌خوای اینجا بمونی و با هم آشنا بشید؟
‫آره. با هم آشنا بشیم. فقط داریم حرف می‌زنیم
‫- جالب میشه ‫- آره
‫- من محض احتیاط این طرف می‌مونم ‫- آره
‫انگار از من خوشش نیومده. کیه؟
‫برادرمه. توی اتاق اون زندگی می‌کنم
‫خیلی جوون‌تر از اون به نظر میاد ‫که برادرت باشه
‫دوازده آگوست 1962 به دنیا اومده
‫یکشنبه بود
‫شماها دقیقاً اینجا چیکار می‌کنید؟
‫ورق می‌شماریم
‫ورق می‌شمارید؟
‫ورق می‌شماریم
‫- آها ‫- ورق می‌شماریم
‫دیگه چیکارا می‌کنید؟
‫ورق می‌شماریم
‫می‌دونم که ورق می‌شمارید. ‫دیگه چیکارا می‌کنید؟
‫داروی تجویزی مصرف می‌کنی؟
‫عجب. ببین، من میرم
‫البته. قرارمون چه ساعتیه؟
‫- بدرود ‫- قرارمون چه ساعتیه؟
‫- ساعت ده ‫- چون من ساعت یازده باید توی تخت باشم
‫ساعت یازده خاموشیه. میشه ساعت ده قدیم
‫- ساعت ده قدیم ‫- ساعت ده؟
‫ازش خوشت اومده، ری؟ به نظرت خوشگله؟
‫آره. خیلی پرزرق و برقه
‫- قطعاً خیلی پرزرق و برقه ‫- خیلی پرزرق و برقه
‫کت‌شلوارای درجه یکی برامون درست کرد
‫متوجه نیستی چقدر خوشتیپ شدی
‫- ازش خوشت میاد؟ ‫- لباس کی‌مارت که نمیشه
‫چطور ممکنه از اون کت‌شلوار خوشت نیاد؟
‫درجه‌یک شدی ری
‫- چطور ممکنه از اون کت‌شلوار خوشت نیاد؟ ‫- کت‌شلوار کی‌مارت که نیست
‫- یه رازی رو می‌خوام باهات در میون بذارم، ری ‫- آره
‫- کی‌مارت ریده. باشه؟ ‫- آره
‫- بفرما، ری ‫- آره
‫سوییت قماربازای کله‌گنده
‫این واسه توئه. چطوره؟
‫- تا حالا اتاقی لنگه‌ی اینجا دیده بودی؟ ‫- آره
‫چی اونجاست؟
‫ری، اصلاً نگاه هم نمی‌کنی پسر
‫آره. تخت
‫یه تخته. تخت توئه
‫گفتم مخصوص خودت بذارنش اونجا
‫درست کنار پنجره، همونطوری که دوست داری
‫- تخت کنار پنجره ‫- درسته. برو بالا
‫- همونطوریه که دوست داری، نه؟ ‫- آره
‫نگاهش کن، کنار اون چراغا، ری
‫آقای وگاس. حالا شدی آقای لاس‌وگاس، پسر
‫نظرت چیه؟
‫اون بیرون خیلی چراغ هست. ‫خیلی پرزرق‌وبرقه. خیلی درخشانه
‫امروز کلی پول کاسب شدیم، ری
‫کلی پول کاسب شدیم
‫بدون در نظر گرفتن اون سه هزار دلاری که ‫پای چرخ شانس ریختیم دور
‫آره، چرخ شانس
‫بابت اون متأسفم
‫متأسفم، می‌دونی. یه ذره جوگیر شدم
‫- یه ذره کله‌ام داغ کرد، باشه ری؟ ‫- آره
‫دارم میگم متأسفم و فقط می‌خوام بدونی ‫که واقعاً متأسفم
‫دارم معذرت‌خواهی می‌کنم
‫یه ذره جوگیر شدم
‫پای پول اومد وسط، یه ذره طمع‌کار شدم
‫می‌خوای چیزی بگی؟
‫باید ساعت ده برم توی بار پیش آیریس
‫آخه چون می‌دونی، باید ازت تشکر کنم پسر
‫تو...
‫تو از پسش بر اومدی. همه‌اش کار تو بود
‫من فقط یه گوشه نشسته بودم
‫تو نجاتم دادی
‫من فقط همراهت بودم
‫باید ساعت ده توی بار باشم
‫باید با آیریس برم سر قرار
‫آره، آیریس. آیریس، اسمش همینه
‫قرار بزرگیه. قراره برقصید
‫آره، رقص
‫باید برم سر قرار توی بار با آیریس، برقصم
‫بلدی برقصی؟
‫نمی‌دونم
‫رقص بلد نیستی؟ خب باید بالاخره یاد بگیری
‫آره، باید یاد بگیرم با یه دختر برقصم. ‫باید یاد بگیرم با یه دختر برقصم
‫فقط داشتم شوخی می‌کردم، ری. لازم نیست ‫سر این قرار باهاش برقصی
‫باید برم سر قرار. یاد بگیرم برقصم
‫قطعاً. همین الان
‫ری، الان لازم نیست برقصی
‫ولی گوش کن، یه روز یادت میدم چطوری برقصی
‫- قطعاً باید برقصم ‫- باشه؟
‫نه، سر این قرار مجبور نیستی برقصی
‫قطعاً حالا باید واسه قرارم ‫رقص یاد بگیرم
‫پشیمون شدم که اصلاً حرفشو زدم. خیلی‌خب، ری
‫- حق با توئه. اشتباه از من بود ‫- ساعت ده
‫تنها فاحشه‌ی رقاص معروف وگاس گیرت اومده
‫خیلی‌خب، وایستا اونجا
‫- بیا اینجا ‫- آره
‫- حالا موسیقی رو می‌شنوی؟ ‫- آره
‫فقط به پاهام نگاه کن
‫ریموند، به پاهام نگاه کن
‫- آره ‫- فقط کاری رو بکن که من می‌کنم
‫خیلی‌خب، می‌بینی؟ ‫ریتم موسیقی رو حس می‌کنی؟
‫فقط پاهامونو اینطوری تکون میدیم
‫باشه؟ حالا تو مَردی، پس تو باید ‫رقص رو در دست بگیری
‫باشه؟ من قرارتم پس باید...
‫باید...
‫دست چپت رو اینطوری بیار بالا
‫ریموند، به حرکت ادامه بده
‫- ریموند، حواست به منه؟ ‫- آره
‫به حرکت ادامه بده. ‫دست چپتو اینطوری بیار بالا
‫- آره ‫- دست چپ بالا. خوبه
‫به حرکت ادامه بده. حرکت کن
‫خوبه. همینطوری
‫حالا این یکی دستت رو میاری ‫می‌ذاری پشت کمر من. ری؟
‫- می‌خوای رقص یاد بگیری؟ ‫- آره
‫باشه؟ چون وقتی می‌رقصی ‫باید به طرف مقابل دست بزنی
‫- بهت آسیبی نمی‌زنم. باشه؟ ‫- آره
‫فقط دستتو بذار همینجا
‫منم دستمو می‌ذارم اینجا
‫حواست به پاهام باشه، ری
‫پاهامو نگاه کن. ریتم. ریتمو دریاب
‫باشه؟
‫حالا وقتی می‌رقصی، نمی‌تونی تمام مدت ‫به پاهام نگاه کنی
‫- پس باید به بالا نگاه کنی ‫- آره
‫وقتی بهت گفتم، می‌خوام خیلی آروم ‫سرتو بیاری بالا
‫فقط به حرکت ادامه بده
‫- باشه؟ آماده‌ای؟ ‫- آره
‫- خیلی‌خب. آروم سرتو بیار بالا ‫- آره
‫یه ذره دیگه. ادامه بده
‫- فقط یه ذره دیگه ‫- آره
‫یه ذره دیگه، ری
‫کامل سرتو بیار بالا
‫- بفرما، ری ‫- آره
‫داری می‌رقصی. خودشه
‫آره، می‌رقصم
‫حالا دستتو چفت کن و فقط...
‫اینطوری فشار بده
‫منو اینطوری بچرخون. باشه؟
‫فقط بچرخ. خوبه
‫- این رقصه ‫- این رقصه
‫تو رو نمی‌دونم، ولی خودم ‫یه کم احساس حماقت بهم دست داده
‫- خودشه ‫- آره
‫ایول! ایول!
‫- خیلی قشنگ بود! رقاص خوبی هستی ‫- آره
‫- می‌خوای بغلم کنی؟ ‫- آره
‫- آره؟ ‫- آره
‫فقط می‌خواستم بغلت کنم، ری
‫حس کردم باید بغلت کنم
‫تو اینجا چیکار می‌کنی؟
‫بیکار شدم
‫منظورت چیه؟
‫- از کار و کاسبی‌مون خبر نداری؟ ‫- چرا، خبر دارم
‫یالا، بیا داخل. ایرادی نداره
‫خوشحالم که می‌بینمت
‫ری، ری، ببین کی اینجاست
‫کاری که با ریموند می‌کنی درست نیست
‫اون حالش خوبه
‫می‌دونم حالش خوبه. توی لاس‌وگاسه، ‫با یه کت‌شلوار توی یه اتاق بزرگ
‫ناراحتم می‌کنه
‫شش دقیقه تا قرارم
‫شش دقیقه تا آیریس
‫قرار داره؟
‫ریموند، خیلی خوب میشد...
‫اگه هرجا که میریم اون تلویزیونو ‫با خودت این طرف و اون طرف نمی‌بردی
‫آخه چرا باید یه واچمن بیاری سر قرار؟
‫یارو داره می‌رقصه
‫ولی دختره که باهاش قرار داری ‫چه شکلیه، ریموند؟
‫خیلی پرزرق و برقه
‫شبیه یه روز تعطیله
‫- فکر نکنم تا حالا چنین چیزی شنیده باشم ‫- آقای ببیت
‫آقای ببیت
‫آقای کلسو مایلن شما رو ببینن
‫- من آقای کلسو نمی‌شناسم ‫- ایشون رئیس حراسته
‫میشه لطفاً با من بیایید؟
‫البته. گوش کن، سوزانا. چطوره تو ‫هوای ریموند رو داشته باشی؟
‫از این طرف جناب
‫ساعت ده و یه دقیقه‌ست. نیومده
‫میاد. مطمئن باش
‫تبریک میگم، آقای ببیت
‫شمردن شش دست ورق واقعاً ‫کار برجسته‌ایه
‫متأسفانه متوجه حرفتون نمیشم
‫ما فیلم بازی‌ها رو ضبط می‌کنیم، آقای ببیت
‫و این فیلم‌ها رو تحلیل می‌کنیم...
‫و حتی بعضی از اطلاعاتمون رو ‫با بقیه‌ی کازینوها به اشتراک می‌ذاریم
‫این ویدیوها نشون میده که شما ‫باید پولی که برنده شدید رو بردارید...
‫و از این ایالت خارج بشید
‫آقای کلسو، یه نفر پای میز ‫روز خوبی رو گذرونده...
‫و شما بهش اتهام فعالیت غیرقانونی می‌زنید؟
‫با همه‌ی مهمانانتون اینطوری رفتار می‌کنید؟
‫تنها کاری که باید کنی اینه که ‫دهنتو ببندی و بری خونه
‫و تا مدتی این بهترین شانسیه که گیرت میاد
‫من بودم همینو قبول می‌کردم
‫می‌خواستی سر قرارت برقصی، ری؟
‫- آره ‫- فرصت‌های دیگه‌ای هم گیرت میاد، ری
‫کلی دختر خوشگل خوشحال میشن باهات برقصن
‫آره
‫- درست میشه ‫- آره
‫ای وای
‫از این موسیقی خوشم میاد، ری
‫آسانسور وایستاد
‫ایرادی نداره
‫فکر می‌کنی بتونی نشونم بدی ‫چطوری می‌خواستی با آیریس برقصی؟
‫- آره ‫- آره؟
‫می‌خوای با من برقصی؟
‫آسانسور وایستاده
‫- ایرادی نداره. اینو بده به من ‫- آره
‫نشونم بده. نشونم بده چطوریه
‫آره. چارلی ببیت یادم داد
‫- چارلی ببیت؟ ‫- آره
‫رقص توی آسانسور
‫قشنگه
‫کارت خیلی خوبه
‫آیریس رقص خیلی زیبایی رو از دست داد
‫آره
‫- و یه بوسه ‫- آره. و یه بوسه
‫تا حالا یه دختر رو بوسیدی؟
‫نمی‌دونم
‫نمی‌دونی؟
‫دهنتو باز کن. باز کن
‫اینطوری
‫انگار که یه چیز خیلی خوشمزه ‫و خیلی نرم رو...
‫می‌چشی
‫اینطوری
‫چشماتو ببند
‫- چیزی نیست، ری ‫- آره
‫چطور بود؟
‫خیس
‫پس درست انجامش دادیم
‫آسانسور قطعاً گیر کرده
‫نه، گیر نکرده
‫فرد آستر و جینجر راجرز
‫- مثل ما ‫- آره، مثل ما
‫چی بهت گفتم، ری؟
‫قول دادم می‌تونی رانندگی کنی. ‫حالا پشت فرمونی
‫توی والبروک آروم توی مسیر پارکینگ ‫رانندگی کردم
‫چارلی، ایرادی نداره؟ می‌تونه رانندگی کنه؟
‫البته، من راننده‌ی درجه یکی‌ام
‫توی مسیر پارکینگ دست‌فرمونش خیلی خوبه
‫ری، میری بشینی صندلی جلو؟
‫پس بعد از جلسه‌ی ریموند خبرم می‌کنی؟
‫- آره ‫- نگران نباش
‫- مشکلی پیش نمیاد. باشه؟ ‫- آره
‫- اضطراب دارم ‫- می‌دونم
‫گوش کن. شاد شدم... درواقع خوشحال شدم ‫که به وگاس اومدی
‫می‌دونم
‫بدرود
‫ری، ممنون بابت قرارمون توی آسانسور
‫- خیلی قشنگ بود ‫- آره
‫- بدرود ‫- آره
‫ممنون بابت چی؟ چی؟
‫هیچی. یه چیزه بین خودمون
‫- بین خودتون؟ ‫- اوهوم، آره
‫خودتون، ری؟
‫اینم از این، ری
‫اینجا اتاق خواب توئه
‫البته تخت نداره. قطعاً تخت نداره
‫نه، نه. این یه تخت جادوییه، ری
‫فقط بشین و تماشا کن
‫میز اینجاست. تلویزیون داریم، ری
‫رفتم کلوپ ویدیو، برات یه سورپرایز دارم، ری
‫یه ویدیو برات گرفتم
‫باز شروع نکن، ری
‫این...
‫اینجا یه جای معمولی دیگه نیست، ری
‫اینجا خونه‌ی منه
‫اسمش همینه. اسم کیه؟ آره
‫کی؟ ضربه‌زن اول. ضربه‌زن اول کیه
‫ضربه‌زن اول داری؟ البته
‫کی ضربه‌زن اوله؟ دقیقاً
‫وقتی به ضربه‌زن اول حقوق میدی، ‫کی پولو دریافت می‌کنه؟
‫تا قرون آخر. چرا که نه؟
‫- اون پول حقشه ‫- حق کیه؟
‫آره
‫- نه میگم گیر کی میاد؟ ‫- چرا گیرش نیاد؟
‫بعضی وقتا هم زنش میاد پولو می‌گیره
‫- زن کی؟ ‫- آره
‫- هرچی باشه، حقشه ‫- حق کیه؟
‫دقیقاً
‫من فقط می‌خوام بفهمم اسم ضربه‌زن اول چیه
‫نه. چی ضربه‌زن دومه
‫خنده‌داره، ری. به نظرت خنده‌دار نیست؟
‫آره، خنده‌داره
‫من کسی رو تعویض نکردم
‫اولین بار کجا دیدیش؟
‫بابا یه کتاب اطلاعات عمومی بیسبال بهم داد
‫- بابا داد، آره؟ ‫- نپرسیدم کی ضربه‌زن دومه
‫- به گمونم روی کاغذ اونقدرا خنده‌دار نبود ‫- قطعاً نبود
‫راجع به اون حرف نمی‌زنیم
‫سلام، دکتر برونر هستم
‫مایلم باهام تماس بگیری...
‫بله، چیه؟
‫فکر کردم رفتم روی منشی تلفنی
‫نه نرفتی
‫الان رسیدم به شهر و همونطور ‫که خودت می‌دونی...
‫مصاحبه‌ی روان‌شناسی فرداست، چارلی
‫بله آقا. اطلاع دارم
‫گفتم بهتره همدیگه رو ببینیم و صحبت کنیم
‫- به نظرم واقعاً به نفعته که منو ملاقات کنی ‫- خیلی‌خب
‫کِی؟
‫من توی بوناونچر هستم
‫ساعت هشت و نیم امشب چطوره؟
‫فردا صبح با دکتر مارستون ملاقات می‌کنی...
‫- که مسئول ارزیابی روانی ریموندـه ‫- آره، می‌دونم
‫چند جعبه از پرونده‌های ریموند رو بهش دادم. ‫چندین و چند جعبه
‫خب موفق باشی
‫ببین، چیزی نیست که اصلاً شانسی داشته باشی. ‫همه‌اش فرمالیته‌ست
‫برادرت به شدت دچار معلولیته
‫می‌خوای بهم بگی که مارستون علیه من ‫تصمیم‌گیری می‌کنه؟
‫واسه همین خبرم کردی؟
‫نه، میگم از اول هم شانسی نداشتی، چارلی
‫پس قضیه چیه؟ چرا خبرم کردی؟
‫بذار یه چیزی بهت بگم. پدرت منو مسئول ‫کل اون پول کرده، درست؟
‫آره
‫و مهم نیست تو حق حضانت ریموند رو ‫به دست بیاری یا نه
‫من مجبور نیستم یه قرون هم بهت بدم
‫تصمیمش با صلاحدید منه، نه دادگاه
‫پس یعنی هیچ‌جوره نمی‌تونی ببازی؟
‫می‌تونم ببازم
‫می‌تونم ریموند رو ببازم
‫من اتفاقاً به زندگی برادرت و درمانی ‫که دریافت می‌کنه اهمیت میدم
‫من بیست و چند سال پیش ‫در برابر پدرت متعهد شدم...
‫و حاضر نیستم سر اون عهد قمار کنم
‫این چیه؟
‫یه چک قلمبه
‫دویست و پنجاه هزار دلار
‫بدون هیچ قید و شرطی
‫فقط می‌کشی کنار، چارلی
‫می‌دونی، قضیه من و تو نیستیم
‫قضیه برد و باخت نیست
‫می‌دونی، یه هفته پیش ازت پرسیدم ‫چرا کسی بهم نگفت که یه برادر دارم
‫جوابی نداشتی
‫نمی‌دونم
‫خنده‌داره. تازه متوجه شدم که...
‫دیگه عصبانی نیستم که پدرم ‫ارثی برای من نذاشته
‫تو دوستش بود، احتمالاً می‌دونستی که...
‫توی این سال‌ها چند بار سعی داشته ‫با من ارتباط برقرار کنه
‫هیچوقت باهاش تماس نگرفتم. ‫لاشی‌بازی در آوردم
‫اگه اون پسر من بود و جواب تماسامو نمی‌داد...
‫منم هیچ ارثی براش نمی‌ذاشتم. ریدم دهنش
‫ولی قضیه دیگه پول نیست
‫قضیه... آخه متوجه نمیشم...
‫چرا بهم نگفت یه برادر دارم؟
‫چرا تو بهم نگفتی که یه برادر دارم؟
‫چرا هیچکی هرگز بهم نگفت که یه برادر دارم؟
‫آخه...
‫چون خوب میشد اگه بیشتر از ‫شیش روز اخیر می‌شناختمش
‫ری! ری! ری! ری! ری!
‫ری! ری! ری! ری!
‫ری!
‫یالا
‫تموم شد. چیزی نیست
‫واو ر نون
‫ورن. ورن
‫رفیق جینگ. رفیق جینگ خودم، ورن
‫واو ر نون
‫ای وای
‫رفیق جینگ خودم، ورن
‫واو ر نون. ورن. رفیق جینگ خودم
‫خیلی‌خب، ری. ‫تمشک دارن، توت‌فرنگی، زغال‌اخته...
‫پینک کدی، گندم، پیچی‌کین، بیرنات...
‫راکی‌رُد، گندم سیاه، بلی‌باستر، زغال‌اخته
‫چه پنکیکی می‌خوای، ری؟
‫- پنکیک ‫- آره، چه طمعی؟
‫- پنکیک ‫- البته
‫البته شیره‌ی افرا باید قبل از پنکیک ‫روی میز باشه
‫- ری ‫- آره
‫اجی‌مجی
‫چارلی ببیت شوخی کرد
‫- شوخی کردم، ری ‫- آره
‫یه ذره برو عقب، ری
‫کسی نیست؟
‫چطوره بری اونجا بشینی؟
‫کسی نیست؟
‫این یه جلسه‌ی حقوقی نیست، آقای ببیت
‫پس نه وکیلی هست، نه قاضی
‫فقط کسایی که به ریموند اهمیت میدن
‫ریموند، چطوره بری اونجا بشینی؟
‫آقای ببیت، چطوره اون طرف میز بشینید؟
‫ریموند، اینجا. بشین
‫ریموند. همینجا. بشین روی صندلی. باشه؟
‫ری، می‌تونی کیفتو بذاری روی زمین
‫راستشو بخواید به نظرم فرصت خوبیه
‫- و تلویزیون، ری. تلویزیون ‫- آره
‫- روی زمین. ببخشید ‫- آره
‫راه آسونی برای گفتن این حرف ندارم، آقای ببیت...
‫چه حرفی؟
‫- به همین زودی شکست خوردم؟ ‫- نه، شکست نخوردید
‫من نه قاضی‌ام نه هیئت منصفه. فقط یه دکترم ‫که به دادگاه توصیه‌نامه‌مو میدم
‫حالا باید بگم که دکتر برونر...
‫متخصص خیلی محترمیه
‫پرونده‌ی ریموند به دقت در این سال‌ها ‫مستند شده
‫و البته والبروک یکی از بهترین موسساتیه ‫که در این کشور داریم
‫وای، شماها از قبل تصمیمتونو گرفتید. ‫توی دادگاه می‌بینمتون، باشه؟
‫صبر کن پسرم. کسی اینجا دشمنت نیست
‫برادر من اونقدری که توی یه هفته ‫با من پیشرفت کرد...
‫توی بیست سال با تو پیشرفت نکرد ‫و این عین حقیقته
‫- فکر نمی‌کنم... ‫- تو هیچی راجع به ما نمی‌دونی
‫فکر نمی‌کنم لزومی داشته باشه ‫دکتر برونر رو به چالش بکشید
‫- متأسفم ‫- باشه؟
‫توی یه هفته‌ی اخیر ‫دقیقاً چه اتفاقاتی افتاد، ریموند؟
‫- خب ما... ‫- از ریموند سوال کردم
‫ریموند، توی یه هفته‌ی اخیر چه اتفاقاتی افتاد؟
‫- چیکارا کردی، ریموند؟ ‫- ورق شمردم
‫- ورق شمردی؟ ‫- توی لاس‌وگاس ورق شمردم
‫برادرت تو رو برد لاس‌وگاس؟
‫سه هزار دلار سر چرخ شانس
‫سه هزار دلار بهت داد که قمار کنی؟
‫سه هزار دلار سر یه شماره‌ی بیست مسخره باختم
‫- دیگه چیکارا کردید؟ ‫- روی شماره‌ی بیست شرط بستم
‫دیگه چیکارا کردید؟
‫با چارلی ببیت رقصیدم
‫- با برادرت رقصیدی؟ ‫- می‌خواست یاد بگیره که چطوری برقصه
‫- واسه همین یادش دادم ‫- توی آسانسور با سوزانا رقصیدم
‫سوزانا رو بوسیدم
‫- سوزانا رو بوسیدی؟ ‫- آره. توی آسانسور
‫از بوسیدن یه زن لذت بردی؟
‫نمی‌دونم
‫چه حسی داشت؟
‫حس خیسی داشت
‫- خیس؟ ‫- اره
‫- عجب سفری داشتید، نه؟ ‫- آره
‫از بودن توی جاده لذت بردی؟
‫من راننده‌ی درجه یکی‌ام
‫- رانندگی هم کردی؟ ‫- آره
‫برادرت گذاشت توی بزرگراه رانندگی کنی؟ ‫توی جاده‌ی بین ایالتی؟
‫آره، آروم توی مسیر پارکینگ
‫توی بزرگراه رانندگی نکرد
‫در هفته‌ی اخیر دچار طغیان احساسات نشد؟
‫منظورتون چیه؟
‫خب کارایی که معمولاً می‌کنن
‫آسیب جسمی به خودشون می‌زنن
‫- خیلی‌خب، آره یکی دو بار ‫- یکی دو بار؟
‫خیلی‌خب، توی فرودگاه دچار چیزی شد ‫که شما بهش میگید طغیان احساسات
‫چون نمی‌خواست سوار هواپیما بشه. ‫واسه همین سوار نشدیم
‫آخرین طغیان احساساتش کِی بود؟
‫- امروز صبح ‫- امروز صبح؟
‫مسخره‌ست. به خاطر اینکه من می‌تونم ‫همه‌چیو بگم، یا هیچی نگم
‫بازم شما هیچوقت فرقشو نمی‌فهمید
‫امروز صبح آژیر آتش‌سوزی فعال شد
‫یه ذره عصبی شد، ولی حالش خوبه
‫فکر نکن دارم تقصیری رو ‫به گردن تو می‌اندازم
‫رفتیم بیرون پنکیک خوردیم
‫- نگاهش کن. حالش خوبه ‫- ببین، به نظرم لازم نیست انقدر تدافعی برخورد کنی
‫- من تو رو به چالش نکشیدم ‫- فقط دارم راستشو میگم
‫- متوجه اصل مطلب نشدی ‫- نه، شما متوجه نشدی
‫من دارم رک و پوست‌کنده حقیقتو میگم
‫منظور من این بود که تقصیری رو ‫به گردن کسی ننداختم...
‫من پدری داشتم که خیلی کم می‌شناختم، ‫مادری که اصلاً نمی‌شناختم...
‫و چند روز پیش خبردار شدم ‫که یه برادر دارم...
‫و می‌خوام باهاش باشم، ولی حالا ‫باید قیدشو بزنم؟
‫کسی نگفته که باید چه کاری ‫انجام بشه و...
‫بهش آسیبی نزدم. اونم به من آسیبی نمی‌زنه
‫ما هم به شما آسیبی نزدم. پس چرا داری ‫دخالت می‌کنی؟ پای خانواده‌ام در میونه
‫- دخالت نکردم ‫- پای خانواده‌ام در میونه
‫- متوجهی؟ ‫- متوجه‌ام
‫آره، یه برادر داری
‫ولی مسئله اینه که اون توان ‫رابطه برقرار کردن با تو رو نداره
‫این نظر شماست. تا حالا 24 ساعت روز ‫و هفت روز هفته رو باهاش سر کردی؟
‫تا حالا چنین کاری کردی؟
‫ببین، بدون راهنمایی یه متخصص...
‫نمی‌تونی مسئولیت برادرت رو به عهده بگیری
‫- این نظر شماست، دکتر برونر ‫- بله، نظر من اینه
‫چند مورد توی این پرونده هست ‫که می‌خوام بررسی کنم
‫دکتر برونر اظهار کرده که یک هفته پیش ‫ریموند رو از موسسه دزدیدید...
‫و حاضرید در ازای 1.5 میلیون دلار ‫اونو معامله کنید. حقیقت داره؟
‫پدرم مُرده بود. ناراحت بودم
‫- باشه؟ کارم اشتباه بود ‫- باشه
‫پس هفته‌ی پیش ناراحت بودید...
‫و این هفته یه دفعه احساس تعهد ‫نسبت به برادرتون کردید...
‫و می‌خواید تا آخر عمر ازش مراقبت کنید؟
‫بله
‫پس اوایلش یه جور آدم‌ربایی بود
‫آدم‌ربایی کلمه‌ی بزرگیه
‫من برادرمو نزدیدم
‫ولی در طول یک هفته به درکی ازش رسیدید
‫بله
‫ببینید، این...
‫- بله؟ ‫- وقتی که...
‫متوجهم که به نظرتون غیرمنطقی میاد
‫بله، وقتی شروع شد...
‫حس نکنید که مجبورید در این مورد ‫حالت تدافعی به خودتون بگیرید
‫- می‌تونم حرف بزنم؟ ‫- بله، می‌تونید
‫- می‌خوام حرف بزنم ‫- بله، می‌تونید
‫ممنون
‫کسی به شما اتهامی نزد
‫بفرمایید
‫اتهامی زده نشده؟
‫ببینید، باید متوجه باشید ‫که وقتی با هم آشنا شدیم...
‫اون فقط به اسم...
‫برادر من بود
‫و با گذشت...
‫و امروز صبح پنکیک خوردیم
‫شیره‌ی افرا
‫شیره‌ی افرا روی...
‫- شیره‌ی افرا روی میز ‫- و پنکیک
‫و چارلی ببیت یه شوخی کرد
‫می‌دونید، ما...
‫من ارتباط برقرار کردم
‫به نظرم تحسین‌برانگیزه که ارتباط برقرار کردید
‫ولی به نظرم هدف این جلسه اینه که ‫تعیین کنیم...
‫چی به صلاح ریموند‌ـه
‫اینکه توان فعالیت در یک جامعه رو ‫داره یا نه...
‫و اینکه اصلاً خودش چی می‌خواد
‫اگه امکان تعیینش وجود داشته باشه
‫کاملاً موافقم
‫ریموند توان چنین تصمیمی نداره
‫اشتباه می‌کنید
‫چارلی، می‌دونی که خودش نمی‌تونه ‫واسه خودش تصمیم بگیره
‫تواناییش خیلی بالاتر از تصورات شماست
‫چطوره از ریموند بپرسیم؟ شاید بتونیم ‫جوابی بگیریم
‫ریموند، میشه چندتا سوال ازت بپرسم؟
‫- ری، دکتر داره با تو حرف می‌زنه ‫- بله
‫- ریموند، میشه چندتا سوال ازت بپرسم؟ ‫- آره
‫می‌خوای پیش برادرت چارلی بمونی؟
‫ریموند، می‌خوای با برادرت چارلی ‫توی لس‌آنجلس بمونی؟
‫ری، دکتر ازت یه سوال پرسید
‫- پس گوش کن، باشه ری؟ ‫- آره
‫ریموند، می‌خوای پیش برادرت چارلی بمونی؟
‫ریموند، می‌خوای پیش...
‫- برادرت چارلی بمونی؟ ‫- آره
‫- می‌خوای؟ ‫- آره
‫- می‌خوای پیش برادرت بمونی؟ ‫- آره
‫پیش برادرم چارلی ببیت بمونم
‫- همینو می‌خوای؟ ‫- آره
‫- می‌خوای پیش برادرت بمونی؟ ‫- آره
‫- میشه یه سوال دیگه ازت بپرسم، ریموند؟ ‫- آره
‫- می‌خوای برگردی به والبروک؟ ‫- آره
‫ریموند، می‌تونی تفاوت ‫بین برادرت و والبروک رو تشخیص بدی؟
‫آره
‫می‌خوای پیش برادرت چارلی...
‫- اینجا توی لس‌آنجلس بمونی؟ ‫- آره
‫- یا می‌خوای برگردی به والبروک؟ ‫- آره
‫اینا دوتا چیز جدائن. می‌خوای ‫پیش برادرت بمونی یا برگردی به والبروک؟
‫اینا یکی نیستن، ریموند
‫این برادرته. یه تصمیم بگیر
‫برگردم والبروک، پیش چارلی ببیت بمونم
‫خیلی‌خب
‫برگردم والبروک، پیش برادرم چارلی ببیت بمونم
‫نه، نه، نه. اینا دوتا از هم جدا هستن. ‫می‌تونی تصمیم بگیری؟
‫- یکی از این دوتا ‫- آره، برگردم به والبروک
‫خیلی‌خب، خیلی‌خب
‫- برگردم والبروک. بمونم پیش چارلی ببیت ‫- صبر کن، میگم صبر کن
‫- برگردم پیش والبروک ‫- خیلی‌خب، خیلی‌خب
‫منظورتو رسوندی، باشه؟ لازم نیست تحقیرش کنی
‫ری، چیزی نیست. تموم شد
‫آره
‫برگردم والبروک با چارلی ببیت
‫برگردم والبروک
‫تموم شد
‫- ریموند؟ ‫- بله
‫دکتر برونر، میشه یه لحظه باهاتون صحبت کنم؟
‫- البته ‫- ببخشید
‫- حالت خوبه، ری؟ ‫- آره
‫دیگه نمی‌خوای کسی ازت سوال کنه، نه؟
‫- نه ‫- نه
‫نمی‌دونم
‫دیگه سوالی نمی‌خوای، نه؟ ‫سوال بی‌سوال
‫نه
‫نگران نباش. دیگه سوالی نمی‌پرسن. باشه؟
‫- آره ‫- سوال بی‌سوال
‫- حواسم هست کسی سوال نپرسه. باشه، ری؟ ‫- آره. رفیق جینگ خودم
‫- چی؟ ‫- رفیق جینگ خودم
‫گوش کن
‫ری، نمی‌دونم دیگه فرصتی به دست میارم ‫که دوباره باهات حرف بزنم یا نه
‫چون می‌دونی این...
‫دکتر برونر خیلی تو رو دوست داره
‫و احتمالاً می‌خواد تو رو پس بگیره ‫و برگردونه پیش خودش
‫- می‌دونی؟ ‫- آره
‫ولی فقط می‌خوام بدونی که...
‫چیزی که راجع به توی جاده بودن ‫با تو گفتم از ته دل بود
‫ارتباط برقرار کردنمون
‫اینکه تو برادرمی رو دوست دارم
‫من راننده‌ی درجه یکی‌ام
‫آره، درجه یکی
‫اینکه تو برادر بزرگترمی رو دوست دارم
‫آره
‫چ الف ر لام ی
‫رفیق جینگ
‫لطفاً توجه فرمایید
‫قطار شماره 36 امترک، ‫مدل دزرت‌ویند، به سمت شرق
‫اکنون از سکوی شماره‌ی سه در حال حرکت است
‫فولرتون، سن برناردینو
‫ری
‫لاس وگاس، سالت لیک سیتی، دنور، ‫اوماها، شیکاگو
‫- سلام، چارلی. سلام، ریموند ‫- دکتر برونر
‫اگه لباسای کی‌مارتت تنت بود، راحت‌تر نبودی؟
‫- بهش بگو، ری ‫- کی‌مارت ریده
‫که اینطور
‫ببین، بلیطا رو گرفتم و توی این واگن سمت راستم
‫چطوره چند دقیقه با هم تنها باشید؟
‫می‌بینمت، چارلی
‫- شوخی کردی، ری ‫- آره
‫گمونم بهتره اینو بدم بهت
‫حالا دیگه باید خودت حملش کنی
‫پنیر توپیت داخلشه. آب سیب
‫دفتر، خودکار و...
‫ویدیوی کی ضربه‌زن اوله. همونی که دوست داری
‫کی ضربه‌زن اوله. خیلی خنده‌داره
‫گفتم که خنده‌داره
‫می‌خوایم حرکت کنیم
‫بهتره بری
‫آره. قطار خیلی براقیه
‫آره. صد درصد همینطوره
‫حالا گوش کن، ری. دکتر برونر ‫فقط حضانتت رو داره
‫به این معنی نیست که من نمی‌تونم ‫بهت سر بزنم
‫حالا دو هفته دیگه میام دیدنت
‫میشه چند روز قبل از اینکه ‫دوباره همدیگه رو ببینیم؟
‫چهارده روز از امروز. امروز چهارشنبه‌ست
‫به ساعت چقدر میشه؟
‫سیصد و سی و شش ساعت
‫حیرت‌آوره
‫البته میشه 20160 دقیقه
‫1209600
‫600 ثانیه
‫ری؟
‫بله
‫به زودی می‌بینمت
‫آره. اگه بد بود یکی، خوب بود دوتا
‫- خوب بود دوتا شرط ببند ‫- آره
‫البته سه دقیقه تا واپنر مونده
‫بهش می‌رسی
‫آره
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.