..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
‫♪ لرزشی را احساس می‌کنم ♪
‫♪ در زمین زیر پاهایم ♪
‫♪ انگار بنیادش می‌لرزد ♪
‫♪ و من از خواب بیدار می‌شوم ♪
‫♪ به آینده اطمینان دارم ♪
‫♪ به عزت اعتقاد دارم ♪
‫♪ ولی هیچ چیز درد را از بین نمی‌برد ♪
‫♪ نمی‌توانم چهره‌ـت را فراموش کنم ♪
‫♪ در این پوسته ی شگفت انگیز، ♪
‫♪ از جنس استخوان و خون ♪
‫♪ هر روز را زجر می‌کشم ♪
‫♪ آماده ی طوفان می‌شوم ♪
‫♪ فکرت مرا دنبال می‌کند ♪
‫♪ مانند یک موج بزرگ ♪
‫♪ حس عجیبی در هوا‌ـست ♪
‫♪ قایم شدن فایده ای نداره ♪
‫♪ چون انگار... ♪
‫♪ خدای من، دنیا آتش گرفته ♪
‫♪ آره، انگار... ♪
‫♪ دنیا آتش گرفته ♪
‫♪ هر شب پشت هم ♪
‫♪ مثل یک تب می‌سوزه ♪
‫♪ احساسات را سرکوب می‌کنم ♪
‫♪ هم نعمت است، هم نفرین ♪
‫♪ عشقی که مانند آن، ♪
‫♪ در زمین پیدا نمی‌شود ♪
‫♪ شاید وقتی این طوفان گذشت ♪
‫♪ من بهتر ببینم ♪
‫♪ شاید بهتر ببینم ♪
‫چطوری رفیق؟
‫خوبم.
‫خوبه، من باید برم.
‫♪ انگار دنیا آتش گرفته ♪
‫♪ تا اون موقع... ♪
‫♪ فکر کنم دنیا آتش گرفته ♪
‫♪ آره انگار... ♪
‫♪ دنیا آتش گرفته ♪
‫♪ آره انگار... ♪
‫♪ دنیا اتش گرفته ♪
‫تعطیلی رسمی کارگر ها...
‫وقت خوبی برای جمع شدن آشغال ها.
‫همه دیوانه میشن و می‌خوان بخرن.
‫همیشه لحظه ی آخر پیداشون میشه ‫و همون موقع می‌خوانش.
‫همیشه همینه.
‫صورت هاشون شبیه همه، ‫باید از حافظه استفاده کنی.
‫هرکس یه خصوصیت خاصی داره، ‫باید زرنگ باشی.
‫یه مواد فروش بهم گفت؛
‫وقتی یه مواد فروش شروع می‌کنه ‫به نوشتن خاطراتش، وقتشه که بذاره کنار.
‫من همون موقع شروع کردم.
‫هر شب نه،
‫فقط گاهی اوقات.
‫یه کتاب می‌نویسم، ‫می‌ندازمش دور، و یکی دیگه.
‫رسیدیم.
‫ممنون.
‫- سلام عزیزم. ‫- «ان».
‫نیویورک رو برای آخرهفته نجات دادی؟
‫- «رابرت»؟ ‫- کار پیدا کن.
‫ده سال سکس نکردن چه بلایی سرت آورده؟
‫صدتایی داری؟
‫بیست تایی...
‫و...
‫چند تا ده تایی.
‫- ده تایی؟ ‫- عابربانک های مسخره.
‫اون یارو اذیتت کرد؟
‫نه.
‫نه، "سی.بی.دی".
‫بانک های سرمایه گذاری همین ان، ‫قبل از تحویل باید پول نقد بدی.
‫خب بچه های وال استریت انقدر با ‫پول های مجازی بازی کردن که،
‫مفهوم پول براشون نظری شده.
‫این درست نیست، ‫یعنی ما ساعت دو می‌بینیم‌ـشون،
‫ساعت نه به این فکر می‌کنم که،
‫دارن خرید و فروش می‌کنن.
‫کلا فکر بازار بورس رو از ‫سرم بیرون کرده.
‫همین رو بگو، ‫من...
‫من خیلی به سرمایه گذاری فکر کردم، ‫ولی خیلی پیچیده‌ـست.
‫این آدم ها...
‫دیر شده.
‫من باید بخوابم، یعنی سعی کنم. ‫تو می‌مونی؟
‫تموم شد؟
‫- عیبی نداره؟ ‫- نه، اصلا.
‫تو خیلی خسته به نظر میای،
‫بیا ویتامین سی بخور،
‫من ترتیب همه چیز رو میدم.
‫ممنون.
‫- خوب بخوابی. ‫- آشغال ها رو جمع کن.
‫باشه، باشه، باشه، باشه،
‫- فردا می‌بینمت. ‫- بوس.
‫روز تعطیلی، ‫جنبش اتحادیه.
‫توی اصطلاحاتش تناقض وجود داره.
‫می‌دونم روز های طولانی چطوریه،
‫ولی بیکارم خیلی بدتره.
‫فقط قدم می‌زنم.
‫ولی خب یه فایده ای داره.
‫مثل حساب و کتاب.
‫یا شانس.
‫داری توی خیابون راه میری،
‫یه نفر که شبیه تو بوده،
‫چهار ساعت پیش دزدی کرده.
‫دستگیرت می‌کنن چون هوا سرده ‫و می‌خوان برن داخل.
‫وسایلت رو جمع می‌کنن، ‫کارت تمومه.
‫بدون هیچ دلیلی دستگیر میشی، ‫بخاطر بدشانسی.
‫- از ژاکتت خوشم اومد. ‫- ممنون رفیق.
‫توی یه معامله گرفتمش، ‫همینه؟
‫- مرتب کردی؟ ‫- اذیتم نکن.
‫خیلی سخته که به ترتیب بذاری؟
‫چون اگه تو نکنی، من باید بکنم، ‫خیلی زمان می‌بره.
‫اذیتم می‌کنی.
‫قبلا صحبت کردیم، ‫این نوزده گرمی ها آشغاله.
‫وقتی بیشتر پول بدیم، ‫بیشتر کار می‌کنی.
‫مواد سفید مال سفیدپوست هاست.
‫هرچی گرون تر، ‫امنیتش بیشتر.
‫باورم نمیشه این همه مدت «ان» کار کرده.
‫هیچ وقت هم دستگیر نشده، ‫کارش خیلی درسته.
‫خیلی هم پول درنیاورده.
‫- آره. ‫- خرابش می‌کنه.
‫اینطور فکر می‌کنی؟
‫وقتی بره چیکار می‌کنی؟
‫چند وقته باهاش کار می‌کنی؟
‫همیشه همین رو میگه.
‫حالا می‌بینی.
‫اون داره میره، باید کار اون رو بگیری.
‫برای این کار خیلی پیر شدی.
‫نه، من به درد مدیریت نمی‌خورم.
‫اگه رئیس بشم دوباره مصرف می‌کنم.
‫به درد من نمی‌خوره.
‫چند تا رفیق دارم که توی کار موسیقی ان.
‫می‌خوام برم توی کارش.
‫آره، آره.
‫خب؟
‫«تور»؟
‫بله؟
‫معمولا این برات اهمیتی نداره، ‫ولی ممکنه دردسر بشه.
‫- چی؟ ‫- روزنامه ها رو خوندی؟
‫قتل توی پارک، ‫همه جا نوشته.
‫«ماریا رنگل»، نوزده ساله، ‫دانشجوی "بارنارد"،
‫توی دریاچه "ترتل" پیدا شده.
‫تا خرخره کوکائین مصرف کرده بود،
‫حالا اون ها دنبال ‫مواد فروش های خرده پا ان.
‫می‌شناختیش؟
‫کسی چه می‌دونه؟
‫بابت هشدار ممنون.
‫«جک»؟
‫- از «جلس» گرفتی؟ ‫- آره.
‫دیشب باید چهار جا می‌رفتم.
‫- مشخصه از ما خوشش نمیاد. ‫- ما قانون تعیین نمی‌کنیم.
‫نوزده برای حمل کردن، ‫بیست برای خرید و فروش، بذار احمق باشه.
‫صد تایی ها رو گرفت.
‫بیا جای من بشین، ‫دارم نشئه میشم.
‫- تماس شخصیه؟ ‫- آره، هفت، سه.
‫- خب اعلاحضرت با کی حرف می‌زنه؟ ‫- رابط قرص ها،
‫داره تلاش می‌کنه بفرستن اینجا، ‫یا بهتر، اروپا.
‫- پول زیادی می‌گیریم. ‫- آره، قیمتش فرق می‌کنه.
‫ممکنه خیلی خوب باشه «جک».
‫هیجان زده نشو.
‫به نظرت این دفعه جدی میگه؟
‫خودش که همین رو گفت.
‫شب سال نو، نمودار رو تموم کرده بود،
‫شب سال نو، و بیرون.
‫خانه ی تولیدی نباشه، ‫محصولی نیست، کسب و کاری هم نیست.
‫- فقط میگه. ‫- سال بعد فقط "آکاشا".
‫"آکاشا"؟
‫محصولات آرایشی، ‫اسمش رو این گذاشته.
‫درک نمی‌کنم،
‫چرا باید یه نفر پول بده تا ‫ماریجوانا بذاره روی صورتش؟
‫چرا باید پول بدن که بذارن زیر دماغ‌ـشون؟
‫نکته ی خوبی بود «رابرت».
‫از محصولات آرایشی خوشم میاد.
‫بهشون نیاز دارم.
‫تو هم باید بیای.
‫یادت رفته؟
‫اون ازم نخواست.
‫«جانی»، «رابرت»، ‫بیاید اینجا.
‫خیلی خب، داریم میایم.
‫بهم یه بوس بدید پسرا،
‫پونصد تا بسته، ‫هرکدوم سی تایی،
‫داره میاد اینجا.
‫ممنون، ‫چطور بود؟
‫- عالیه، ‫- نه، منظورم کِرِم صورت بود.
‫گل همیشه بهار، بابونه، ‫بادام، آلوئه ورا، تخم مرغ.
‫- قاطی‌ـشون کردم، خوبه؟ ‫- آره.
‫ممنون، خوب شد یادم انداختی، ‫وقتی رفتی مرکز شهر،
‫برو "انهنسمنت" و یکم روغن بادوم بگیر.
‫- ولی کالیفرنیا نگیر، ممنون. ‫- باشه.
‫خب، غذا چی بخوریم؟
‫- غذای تایلندی، خیلی وقته نخوردیم. ‫- نه، هندی بخوریم.
‫- عزیزم، شنبه‌ـست. ‫- آره، خب پس تایلندی.
‫تایلندی، تایلندی، تایلندی، تایلندی،
‫برای پیش غذا "می کراب" می‌خورم،
‫«ان»، «اد» هستم، ‫بهم زنگ می‌زنی؟
‫گوه توش، میری جواب بدی؟
‫وگرنه هر پنج دقیقه زنگ می‌زنه.
‫شب شروع شد.
‫کاری، پوتاک، بولیبیز هم خیلی خوبه، ‫یا هم پدسریلوم.
‫اردک با سس آلو و زنجبیل؟
‫نه، گیاهی باشه.
‫برای من پوکاب بگیر، ‫«رابرت»!
‫- این برات کمه. ‫- بله؟
‫پوکاب می‌خوری؟
‫- باشه. ‫- می‌تونی بزنی به صورتت.
‫موهای زائد رو از بین می‌بره.
‫آره، بخندین، خیلی خنده دار بود.
‫قراره من رو توی برنامه ی «اپراه» ببینین.
‫- ببخشید. ‫- خیلی خب.
‫- «ادی» الان می‌خواد. ‫- الان.
‫خونه ی خودش، دختر برده، ‫خدا می‌دونه دیروز چه غلطی کرده.
‫تو ببرش.
‫فکر کردم امشب قراره استراحت کنیم.
‫- تلویزیون نمی‌بینی؟ ‫- نه، ندارم.
‫- نداری؟ ‫- نه.
‫خب اگر داشتی،
‫می‌دونستی که قراره بارون بیاد.
‫برای درخت ها خوبه.
‫انگار یه کشاورز بهش عدد شناسی یاد داده.
‫آره، داره شروع میشه.
‫باران؟
‫سالنامه کشاورز ها بر اساس عددشناسیه.
‫- ژاکتت رو بردار. ‫- باشه.
‫بهتره سالن رو برای شام تمیز کنی.
‫باشه، ‫میشه سفارش بدی؟
‫«لتور»، ‫بالاخره اومدی.
‫- چرا انقدر طول کشید؟ ‫- باران، ترافیک.
‫اوضاع چطوره؟
‫خوبه.
‫یک چهارم نیاز دارم، ‫داری؟
‫دیروز «رابرت» بهت یک چهارم فروخت.
‫اون یک هشتم بود، ‫چند تا از دوست هام اومدن.
‫- آره. ‫- چقدر میشه؟
‫چهارصد تا، آره؟ ‫می‌خوای اینو بخری؟
‫«ادی»، بشین، بشین.
‫من تو رو خیلی وقته می‌شناسم، ‫تقریبا هشت سال.
‫- از شغل قبلیت می‌شناسمت. ‫- آره.
‫همونی که قبل از این به گا دادی.
‫زنت رو می‌شناختم، ‫زن خوبی بود.
‫قبلا می‌نشستیم و حرف می‌زدیم.
‫تو نمی‌دونی اون چطوری بود.
‫این خوب نیست «ادی».
‫باید ولش کنی.
‫برو توی تخت، بخواب.
‫بهت یه گرم می‌فروشم،
‫ولی قرار نیست ببرمت بیمارستان.
‫دویست دلار پول می‌گیری،
‫برای چیزی که توی خیابون نود دلاره.
‫- و حالا هم نمی‌خوای بفروشی؟ ‫- خب برو توی خیابون بخر.
‫- به «ان» زنگ می‌زنم. ‫- زودباش، تلفن همون جاست.
‫خودت می‌دونی چی میگه.
‫به پلیس میگم.
‫- گور پدرت، تمومه، خداحافظ. ‫- ببخشید «تور»، شوخی کردم.
‫- شرمنده، جدی نبودم. ‫- زنگ نزن.
‫حق با تو بود، من ترک می‌کنم، ‫همون یه گرم رو بده، شرمنده.
‫ترک می‌کنی؟
‫میری بخوابی؟
‫پول داری؟
‫دویست تا.
‫کجا بودم؟ ‫خیلی خب،
‫اگه خدایی نیست، ایده این که... ‫می‌دونی؟
‫منظورم اینه که ایده ی خدا، ‫به معنی وجود داشتن خود خداست.
‫این بحث هستی شناسیه، ‫مثل «انسلم»...
‫که سال هزار و دویست، ‫یا هزار و چهارصد بود.
‫- من باید برم. ‫- نه، نرو، صبر کن.
‫گوش کن «تور»، ‫تازه رسیدیم به قسمت خوبش.
‫خب اگه ایده ی خدا، ‫توسط خدا درست شده،
‫منظورم حس الوهیت‌ـه، ‫می‌دونی؟
‫پس نقش افکار انسان چیه؟
‫ایمان نه، افکار.
‫همه می‌خوان حرف بزنن، ‫انگار مجبور ان.
‫فلسفه ی من اینه،
‫اگه چیزی برای گفتن نداری، ‫حرف نزن.
‫فکر می‌کنن میشه به یه مواد فروش ‫همه چیز رو گفت،
‫چیز هایی که به هیچکس نمی‌شه گفت.
‫البته برای شروع کردن باید نشئه باشن.
‫به نظرت همه ی افکار ما،
‫از قبل ضبط شدن و توی ذهن ما کاشته شده؟
‫و فقط پخش میشن؟
‫به نظر من همینطوره.
‫«کارلوس»، اون گوشه ی سمت چپ بزن بغل.
‫اون زنه با چتر و کت بارونی رو می‌بینی؟
‫فهمیدم.
‫«ماریان»!
‫سوار شو، می‌رسونمت.
‫- «جان»؟ ‫- سوار شو.
‫سوار شو، خیس شدی.
‫- سلام. ‫- کجا میری؟
‫نمی‌دونستم هنوز اینجا زندگی می‌کنی.
‫شاید درست نباشه، ‫من باید پیاده بشم.
‫نه، نه، دیوانه شدی؟ ‫داره بارون میاد.
‫- نباید پیش تو باشم؟ ‫- همکار مواد فروش سابق؟
‫چهار سال گذشته، ‫من پاکم، نه مواد هست،
‫نه الکل، ‫هیچی.
‫شنیدم، ‫خیلی خوشحال شدم.
‫- هنوز آسون نیست. ‫- می‌دونم.
‫لازم نیست ازم دوری کنی، ‫من پاکم.
‫دو سال میشه.
‫یهویی شد،
‫سعی کردم بهت بگم، ‫نامه نوشتم، زنگ زدم،
‫- باید برم. ‫- جدی میگم.
‫- خرید و فروش می‌کنی. ‫- نه.
‫- توی کیف چیه؟ ‫- روغن بادوم.
‫خب بیا ببین.
‫ای بابا.
‫اون برای چیه؟ ‫برای وقتیه یکی نیمه شب روغن بادوم می‌خواد؟
‫باشه، باشه، ‫یکم خرید و فروش می‌کنم، ولی پاکم.
‫- جدی میگم، باور کن. ‫- بزن کنار.
‫- همین الان، وایسا. ‫- صبر کن، دیگه حرف نمی‌زنم،
‫قول میدم، می‌شینم تا برسیم.
‫همینجا خوبه، ‫همین بغل.
‫خداحافظ «جان».
‫خیابان هشتاد و سه.
‫♪ حالا سردی شب را حس می‌کنم ♪
‫♪ از میان روحم می‌گذرد ♪
‫♪ می‌خوام از تو خلاص بشم ♪
‫♪ ولی خیلی به تو نیاز دارم ♪
‫♪ متوجه می‌شوم که به خانه برمی‌گردم ♪
‫♪ دوباره جلوی در هستم ♪
‫♪ دعا می‌کنم که عشق مرا نجات دهد ♪
‫♪ و زندگی هیچوقت تمام نشود ♪
‫♪ می‌توانم با روز های بی پایان روبرو شوم؟ ♪
‫♪ می‌توانم شب را بگذارنم؟ ♪
‫♪ بدون تو ♪
‫♪ بدون... ♪
‫- از کجا پیدام کردی؟ ‫- نمی‌دونم، من...
‫فقط می‌خواستم ببینمت.
‫بهت نگاه می‌کنم، ‫و نظرم رو میگم.
‫من...
‫لرزشت رو احساس می‌کنم، ‫از این کلمه متنفرم.
‫خیلی مصنوعی به نظر میاد، ‫ولی کلمه ی بهتری نیست.
‫تو مضطربی.
‫بیشتر از همیشه.
‫زندگیت توی خطره.
‫نگران آینده هستی.
‫پولی پس انداز نکردی.
‫زنی رو می‌بینم که بهت خیانت کرده.
‫مادرم؟
‫کی بهت خیانت می‌کنه؟
‫- نه، فکر نمی‌کنم. ‫- بهش فکر کن.
‫یه حس قوی ای به این زن دارم، ‫زنی که نزدیکته.
‫بهت خیانت می‌کنه.
‫توی تجارت سرگرمی هستی، ‫مگه نه؟
‫آره.
‫ولی خوشحال نیستی، ‫می‌خوای یه کار دیگه بکنی.
‫مگه نه؟
‫موسیقی هست، ‫مگه نه؟
‫- هنوز مشروب می‌خوری، مگه نه؟ ‫- آره.
‫الکلی هستی؟
‫نه، فکر نمی‌کنم.
‫خب، حس می‌کنم سلامتی و زندگیت توی خطره.
‫مشکلات دیگه ای هم داشتی.
‫اعتیاد.
‫این خیلی توی زندگیت اهمیت داره.
‫من سی و هشت سالمه «تریسا».
‫- چهل. ‫- جوان هستی.
‫من مشکل خواب دارم.
‫نگاه کن، چی می‌بینی؟ ‫دورم چی هست؟
‫تاریکی می‌بینی؟ ‫شانسم تموم شده؟
‫شانسی اطرافم هست؟
‫هرچیزی که لازم داری اطرافت هست.
‫تنها خطر درون تو‌ـه.
‫- عاشق این دستگاهم. ‫- خیلی خفنه، نه؟
‫- ببخشید، ‫- عزیزم، سهم تو روی میزه.
‫- صد و سی و یکیه. ‫- می‌دونم.
‫بیا بکنیمش صد و سی که رند بشه.
‫یک درصد حق همکاری تو، ‫که میشه صد و سی تا.
‫به کارم نمیاد، ‫افرادم قبول نمی‌کنن.
‫خب من خوشحالم که با سود ‫یک درصد پول ها رو تبدیل کنم،
‫این آخرین مدل دستگاهه؟
‫خب راستش فکر کنم با یه مدل دیگه اومد.
‫- به زودی میاریمش. ‫- عالیه.
‫- می‌دونی، تو شبیه دکتر ها هستی. ‫- ممنون.
‫- همین موقع؟ ‫- دو هفته ی دیگه، ولی نرو، بمون.
‫بی‌خیال، "کوشر" سفارش می‌دیم.
‫برات داستان های کثیف میگم.
‫راجع به صهیونیسم حرف می‌زنیم.
‫باید برم، همین الان هم دیرم شده.
‫می‌دونی، من میام اینجا، ‫چون ازت خوشم میاد.
‫بی‌خیال.
‫مطمئنی یهودی نیستی؟
‫منظورت چیه؟ ‫بخاطر ناخن هام؟
‫- نمی‌خوام آسیب ببینی. ‫- من خوبم.
‫- باید یه کار دیگه بکنی. ‫- مثلا چی؟
‫- مثلا یه مرد پیدا کنی. ‫- ببین، خیلی یهودی هستی.
‫البته که یهودی هستی،
‫چطوره... ‫صبر کن، یه فکری دارم،
‫چطوره توی لوازم آرایشیم ‫سرمایه گذاری کنی؟
‫- نه، سرمایه گذاری خوبیه. ‫- دوستی و تجارت رو قاطی نکن.
‫فقط بذار نشونت بدم.
‫- باید برم، شرمنده، خداحافظ. ‫- خدا به همراهت.
‫- بدرود. ‫- بدرود.
‫مراقب باش هات داگ نخوری.
‫- دو هفته ی دیگه می‌بینمت. ‫- خداحافظ.
‫سلام، «ان» هستم، ‫پیغام بذارید.
‫«کارن» ام، میشه بهم زنگ بزنی؟
‫«جلس» یه چیزی راجع به قتل توی پارک گفت،
‫- چیزی شنیدی؟ ‫- آره، توی...
‫- اخبار ساعت پنج بود. ‫- فقط مراقب باش.
‫خب، خیلی مراقب هستیم.
‫ما خرده پا ایم.
‫به هرحال، از افراد ما نبود، ‫یعنی مستقیما.
‫- «تیس» توی "سنت لوک"ـه. ‫- چی؟
‫- و خب... ‫- چی شده؟
‫مسئله بزرگی نیست، ‫توی اتاق انتظاره.
‫و می‌خواد یکی از ما بریم اونجا.
‫نمی‌تونه صبر کنه تا بره خونه؟
‫- توی "سنت لوک"ـه، خودم می‌بردم، ‫- میشه بری «جان»؟
‫ما باید بمونیم کار آریزونا رو انجام بدیم.
‫باشه.
‫خیلی خب، ‫اتاق انتظار طبقه ی دوم.
‫- باشه. ‫- می‌خوای الان بری؟
‫- حتما. ‫- خیلی خب.
‫«جانی»!
‫می‌خوای فردا باهم ناهار بخوریم؟
‫من؟
‫آره، ساعت یک، ‫توی "کوب باسک".
‫برات زود نیست؟
‫نه، میام.
‫دکتر «شل» به اورژانس.
‫- «تیس»! ‫- «لتور».
‫- پیدا کردن اینجا سخته. ‫- ممنون که اومدی.
‫با تمام سرعت اومدم.
‫خب، قضیه چیه؟
‫- دیازپام داری؟ ‫- آره، متاکالون هم دارم.
‫فقط دیازپام بده، ‫دیازپام ده.
‫چی شده؟
‫باورت نمیشه، ‫انگار کابوسه.
‫یه دختره رو بردم خونه، ‫اوردوز کرد.
‫حتی نمی‌دونستم کی هست.
‫مجبور نبودم بیارمش.
‫پلیس ها دارن میان که باهام حرف بزنن.
‫خیلی مضطرب ام، ‫باید آروم بشم.
‫- توی "زوریخ" از این خبرا نبود. ‫- بیا.
‫دو تا بده.
‫ممنون.
‫حالش خوبه؟
‫- کی؟ ‫- دختره.
‫آره، آره، ‫دیشب باهاش آشنا شدم.
‫مثل جاروبرقی بود.
‫عجب کابوسی.
‫- کم سن و سال بود. ‫- وکیل می‌خوای؟
‫اینجاست.
‫- ممنون. ‫- خواهش می‌کنم.
‫بله، دکتر، ‫الان میرم آزمایشگاه.
‫الان انجامش میدم قربان.
‫- «رندی»؟ ‫- خدای من! «جان»!
‫- خدای من. ‫- چطوری؟
‫- باورم نمیشه. ‫- از دیدنت خوشحالم.
‫- به نظر حالت خوبه. ‫- «ماریان» هم اینجاست، الان اومد.
‫تو... ‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫مشکلی پیش اومده؟
‫- خب مامانم دوباره... ‫- مشکلی هست؟
‫- خبر نداشتی؟ ‫- جدی میگی؟
‫باید دوباره شیمی درمانی بشه.
‫- می‌تونم ببینمش؟ ‫- الان خوابیده.
‫بیشتر اوقات خوابه.
‫ولی خوشحال میشه، ‫هنوز راجع بهت حرف می‌زنه.
‫من واقعا شرمنده ام.
‫مامانت زن شگفت انگیزیه، ‫من همیشه ازش خوشم میومد.
‫سلام.
‫«جان» اینجاست. ‫چه تصادفی.
‫آره.
‫سلام.
‫«رندی» راجع به مامانت گفت.
‫- واقعا متاسفم. ‫- ممنون.
‫- بهش آرام بخش زدن؟ ‫- آره.
‫می‌دونی، به نظرم خوشحال میشه ‫«جان» رو ببینه، مگه نه؟
‫من هم خوشحال میشم.
‫نه، فکر نمی‌کنم ایده ی خوبی باشه.
‫هر دو به نظر خسته میاید.
‫خب، یکی از ما باید اینجا باشه.
‫آره، بیمارستان اجازه میده ‫توی اتاقش بریم.
‫می‌خواید قهوه یا چیز دیگه ای براتون بخرم؟
‫می‌تونیم بریم طبقه ی پایین کافه تریا.
‫خب، تو برو «ماریان»، ‫نوبت من‌‌ـه پیش مامان باشم.
‫- نه، فکر نمی‌کنم خوب باشه. ‫- چرا، هست.
‫- برو، مشکلی نیست. ‫- «رندی»؟
‫باشه؟
‫- قهوه ی خالی بگیرم؟ ‫- آره.
‫- از طرفم مامانت رو ببوس. ‫- باشه.
‫یه روزی قرار بود اتفاق بیافته ولی...
‫مادرم‌ـه، ‫شوکه شدم.
‫نه.
‫خیلی وقته مریضه؟
‫یه سال.
‫پدرت چی؟
‫این دفعه نه.
‫بخاطر زن جدید‌ـشه.
‫شاید حین خاکسپاری بیاد.
‫تو چطوری؟
‫کجا زندگی می‌کنی؟
‫خب...
‫نمی‌خوام راجع به زندگیم بدونی.
‫هیچ چیز؟
‫ازدواج کردی؟
‫بچه داری؟
‫سگ؟ ‫گیاه خونگی؟
‫هیچی؟
‫جزئیات فقط راه رو باز می‌کنن.
‫راه چی رو؟
‫منظورم اینه که ما غریبه نیستیم.
‫هرچی باشه قبلا زن و شوهر بودیم.
‫- نبودیم! ‫- مراسم عروسی گرفتیم.
‫اون یارو حتی کشیش نبود،
‫- طالع بین بود. ‫- کشیش هم بود.
‫- کلیسای هارمونی جهانی. ‫- متولد برج حوت بود.
‫- خودت هم هستی. ‫- قانونی نبود.
‫از نظر «جین دیکسون»، ‫ما ازدواج کردیم.
‫من متولد برج کاسپ ام.
‫- ما خوشبخت بودیم. ‫- بدبخت بودیم.
‫یا مشغول سکس بودیم، ‫یا داشتیم ترک می‌کردیم.
‫- بیشترش مشغول ترک کردن بودیم. ‫- بخش های خوب هم داشت.
‫توی خیابون با دوست هامون می‌رقصیدیم،
‫جادویی بودیم.
‫بدون گفتن چیزی سه ماه غیبت زد، ‫و فقط یه بار زنگ زدی.
‫همین قدر جادویی بودیم.
‫یه دایره المعارف از افکار خودکشی بودی.
‫همه‌ـشون!
‫هیچکس نمی‌تونه مثل تو آدم ها رو فراری بده،
‫و مشخص شد که دوست هامون، ‫ دوست های من بودن، نه تو.
‫بهت حسادت می‌کنم.
‫خوش خیالی نعمت خوبیه.
‫داری زیاده روی می‌کنی.
‫توی توانبخشی بهش می‌گن ‫"یادآوری سرخوشی".
‫تو فقط خوبی ها رو یادته، ‫بدی ها رو نه.
‫- ما خوشبخت بودیم. ‫- من داشتم غرق میشدم.
‫- من نبودم. ‫- تو نگاه می‌کردی.
‫- تو پریدی. ‫- تو کاری نکردی.
‫بهت ربطی نداشت، ‫مسئولیت تو نبود.
‫- هنوز همون طوری ای. ‫- نه.
‫کار هات عواقب دارن.
‫- من... ‫- کاری نکردن هم همینطور.
‫نیت ام خیر بود.
‫همیشه نیت ات خیره.
‫ما عاشق هم بودیم.
‫آره.
‫خوشبخت بودیم.
‫تو برام خریدیش.
‫داخلش حکاکی شده.
‫«ان» داره استعفا میده، ‫باید یه کار جدید پیدا کنم.
‫- وقتی ببینم باور می‌کنم. ‫- نه، حقیقت داره.
‫واقعا پاک شدی؟
‫آره.
‫بذار چشم هات رو ببینم.
‫چشم ها فریب میدن.
‫تبریک میگم.
‫اگه از پس اون براومدم، ‫از پس همه چیز برمیام.
‫- منظورت چیه؟ ‫- ما می‌تونیم هرکاری بکنیم.
‫می‌تونیم دوباره شروع کنیم.
‫- باید برگردم. ‫- ولی...
‫- به سالادت دست نزدی. ‫- «جان»...
‫باشه، همراهیت می‌کنم.
‫♪ بالای سرم ♪
‫♪ میلیون ها ستاره می‌چرخیدن ♪
‫♪ در خاطراتم غرق شدم ♪
‫♪ در تمام چیز هایی که گفتیم ♪
‫♪ حواسم را... ♪
‫♪ به دردی که انکارش می‌کردم دادم ♪
‫♪ قصد من این نبود ♪
‫♪ که خداحافظی کنم ♪
‫کمکی از دستم برمیاد؟
‫♪ شاید می‌تونستم این نبرد رو ببرم ♪
‫♪ شاید می‌تونستم تغییر کنم ♪
‫♪ اگر عقلم مرا هدایت می‌کرد ♪
‫♪ نه این ترس و شرم ♪
‫♪ گره هایی درون قلبم ♪
‫♪ مرا زندانی کرده اند ♪
‫♪ عشق تو قلب نحیف مرا خراش می‌دهد ♪
‫♪ و خاطرات به دور خنجرش می‌پیچند ♪
‫♪ به تو فکر می‌کنم، نه چیز دیگری ♪
‫♪ به چیزی نیاز ندارم ♪
‫♪ روزی که رفتی من گریستم، ♪
‫♪ نباید اجازه‌ـش رو می‌دادم ♪
‫- خوش گذشت؟ ‫- آره، بد نبود.
‫♪ که این احساس رو داشته باشم ♪
‫- امشب چه خبره؟ ‫- فقط یه مهمونی.
‫آهان.
‫خیلی خب، خوش بگذره، ‫من باید برم.
‫- خیلی خب، خداحافظ. ‫- خداحافظ.
‫همیشه می‌تونم یه راه دیگه ‫ برای پول درآوردن پیدا کنم.
‫نقشه ی من از اولش این نبود ‫که مثل «ان» باشم.
‫اون بود که می‌‎فروخت، ‫مهمونی می‌گرفت، دوست پیدا می‌کرد.
‫اون باشکوه بود، ‫من فقط می‌خواستم پیشش باشم.
‫اون می‌نشست و به داستان های ‫افراد کوکائینی گوش می‌کرد،
‫حالا من و «رابرت» ایم.
‫اون موقع همه، همسن بودن.
‫الان همه جوان تر هستن.
‫اون مجبورم کرد.
‫♪ یعنی شب رو کجا می‌‌خوابی؟ ♪
‫♪ یعنی کجا هستی؟ ♪
‫♪ به خانواده‌ـت حسادت می‌کنم ♪
‫♪ به دوست هات حسادت می‌کنم ♪
‫♪ جواب جلوی چشمانم هست ♪
‫♪ ولی من نمی‌بینم ♪
‫♪ به سوگند باستانی ایمان دارم ♪
‫♪ باور دارم که آزاد هستم ♪
‫♪ ولی عشق به من ضربه می‌زند ♪
‫♪ مانند خیانتی معصومانه ♪
‫♪ فکر نمی‌کنم مرا بشناسی ♪
‫♪ وقتی که روز تمام بشود ♪
‫♪ ولی... ♪
‫♪ هیچ وقت اینطور نبودم ♪
‫- پول پس انداز کردی؟ ‫- یه کم هست.
‫یکی، دو هزار تا،
‫شاید بیشتر، ‫مطمئن نیستم.
‫- با پول هات چیکار کردی؟ ‫- زیاد نبود.
‫- خودت می‌دونی. ‫- ولی بدون مالیات بود.
‫اجاره ی خونه، هزینه ی تحصیل، ‫قبض تلفن.
‫- سی دی ها. ‫- درسته.
‫انعام ها، پول لباس، ‫چیز های معمولی.
‫پول خودت چی؟
‫یه بار «کیتی فورد» بهم گفت؛
‫"تنها کسی که بهتر از تو زندگی می‌کنه، ‫ مادربزرگم‌ـه."
‫- نمی‌دونم. ‫- روزبخیر، آقا، خانم.
‫- همه چیز مرتبه؟ ‫- ممنونم.
‫پولی که در میارم،
‫با پولی که خرج می‌کنم جور درنمیاد.
‫و توی این دو سال اخیر ‫محصولات آرایشی خیلی خرج داشته.
‫کاش می‌تونستم کمک کنم.
‫- هنوز جلسات میری؟ ‫- نه، ولی خوبم.
‫«ان»، شانسش چقدره، ‫کسی که دو ساله ندیدی رو،
‫توی دو روز، دو بار ببینی؟
‫اگه مربوط به روابطت باشه، خیلی زیاده،
‫باید به «رابرت» بگی نمودار درست کنه.
‫- کی هست؟ ‫- یه رابط، نمی‌شناسیش.
‫خب، نقشه چیه؟
‫چی؟ ‫نقشه؟
‫- آینده. ‫- آینده ی من؟
‫- فهمیدنش برات سخته؟ ‫- «ان»...
‫دو سال پیش راجع بهش حرف زدیم.
‫دو سال دیگه هم حرف می‌زنیم.
‫نه، نه، ‫این دفعه جدیه.
‫خب، دارم فکر می‌کنم برم کلاس موسیقی.
‫ویرایش صدا، ‫میکس صدا،
‫- مگه قبلا نرفتی؟ ‫- اون بازیگری بود.
‫نه، مدل بودی.
‫آره، درست میگی، ‫فکر کنم همینطور بود.
‫باید این توت ها رو امتحان کنی، ‫با هواپیما اومدن،
‫یعنی همه چیز با هواپیما اومده.
‫«ان»...
‫چیزی هست که بخوای بگی؟
‫چه خبر؟
‫فکر کنم یکم نگران ام.
‫همه فکر می‌کنن من خیلی سرسخت ام.
‫و توی این تجارت، آدم باید سرسخت باشه.
‫سرسخت به نظر اومدن یه چیزه، ‫سرسخت بودن...
‫این هفته دو بار «زیپورا» رو دیدم.
‫- کمکی می‌کنه؟ ‫- آره، هماهنگ می‌کنه، و...
‫و ترغیب ام می‌کنه که کار ‫محصولات آرایشی رو انجام بدم،
‫ولی اگه جواب نده...
‫- پول این ها رو اون میده؟ ‫- شراب مونتراشه؟
‫- منظورم اینه که، ‫- هرچیزی هزینه ای داره.
‫شاید... ‫خب، من که می‌دونم می‌خوام چیکار کنم،
‫شاید تو باید «زیپورا» رو ببینی.
‫- من به این چیزا علاقه ندارم. ‫- چه چیزایی؟
‫سلام.
‫اون تهیه ی کننده ی بزرگیه.
‫نامزد جایزه ی بهترین ‫صحنه سازی اسکار شده.
‫هر دختری که تا الان کرده رو می‌شناسم، ‫کی بوده، چطوری کرده‌‌ـش.
‫منظورم اینه هیچی بلد نیست، ‫ما خیلی صمیمی بودیم.
‫زنش بهش گفت بذاره کنار، ‫وگرنه ترکش می‌کنه.
‫و آخرین چیزی که بهم گفت؛
‫"می‌بینمت."
‫مال پنج سال پیش بود.
‫ممنون.
‫تو باهام در ارتباط می‌مونی، ‫مگه نه؟
‫- تو؟ ‫- آره.
‫البته.
‫فقط به نظرم عجیب میشه.
‫بدون تو همه چیز عجیب میشه.
‫- "ما همیشه پاریس رو داریم." ‫- «جانی»...
‫اگه کاری باهام داشتی، زنگ بزن «ان».
‫نامه بنویس، ‫به یه بی‌خانمان بگو.
‫من میام.
‫شرمنده...
‫همیشه فکر می‌کردم پدرم زودتر می‌میره.
‫می‌میره، ‫و بعدش من و مادرم آشتی می‌کنیم.
‫مثل شوخیه، ‫جدی نیست.
‫- این فقط یه احساسه، ‫- پدرم توی بیمارستانه،
‫من هم میرم هی مواد مصرف می‌کنم.
‫دلم برات تنگ شده.
‫تو سعی کردی من رو بکشی.
‫ده سال از زندگیم رو گرفتی.
‫نمی‌تونستم از مادرم متنفر باشم، ‫مشغول تنفر از تو بودم.
‫فکر کردم دارم خودم رو می‌کشم.
‫خودخواه.
‫ببخشید.
‫ببخشید!
‫بذارید بریم.
‫بیا بریم.
‫باهام بیا.
‫تا حالا توی پاکی سکس کردی؟
‫با تو نه.
‫خیلی خوب شق میشه.
‫تا حالا اینطوری نشده بود.
‫عجیبه.
‫من خیس شدم.
‫بیا غیب بشیم.
‫باید برگردی؟
‫این آخرشه.
‫خیلی خوب بود، ‫خوشحالم اتفاق افتاد.
‫ولی دوباره تکرار نمی‌شه.
‫دیگه بهم زنگ نمی‌زنی.
‫دیگه من رو نمی‌بینی.
‫من برات خوشحالم. ‫من...
‫برات آرزوی موفقیت دارم.
‫باید برم، نباید بیمارستان رو ترک می‌کردم، ‫ولی پشیمون نیستم.
‫اگه میشه لباس بپوش و خیلی سریع برو.
‫کلید دارم، ‫خداحافظ.
‫«ماریان»...
‫تقصیر منه.
‫دوستت دارم.
‫چه خبر شده «جانی»؟
‫پیجرت شکست؟
‫رفتی ماساژ شیاتسو؟
‫دو ساعت شده! ‫کدوم گوری بودی؟
‫- یه مشکلی پیش اومد. ‫- مشکل پیش اومد؟
‫چطوری تنهایی می‌خوای دوام بیاری؟
‫سازمان ملل متحد دو روز ‫دیگه کنفرانس داره،
‫تعطیلات تموم شده.
‫صلح خواه ها همه جا هستن و جنس می‌خوان،
‫جلوی هر هتلی نگهبان هست،
‫حتی من هم رفته بودم، ‫ببین، تجارت ما اینه.
‫اروپا و آسیا، ‫نه این خیابون های کوفتی.
‫ولی تو فرق کراک و چوب شور رو نمی‌دونی.
‫- «رابرت» کجاست؟ ‫- بیرون داره کار تو رو انجام میده.
‫- یه سو تفاهم پیش اومده بود. ‫- روز های تعطیلیت سو تفاهم پیش بیاد.
‫- انگار تعطیلی هم دارم. ‫- برای من شاخ نشو،
‫می‌خوای چیکار کنم؟ ‫کیرت رو ساک بزنم؟ باشه.
‫پولت رو بیشتر کنم؟ ‫بی‌خیالش شو.
‫بیا اینجا «جان».
‫این لیست مشتری هاست.
‫زود کونت رو ببر بیرون تا بوسش نکردم.
‫ببخشید.
‫«لتور»! ‫بشین یکم استراحت کن.
‫«توماس» رو که می‌شناسی، ‫اینم «گابری»ـه.
‫- «گابری». ‫- «تاشا».
‫- سلام. ‫- اون رو هم نمی‌دونم کیه.
‫این یه آمریکایی واقعیه.
‫کار چطور پیش رفت؟
‫- کدوم کار؟ ‫- سنت لوک.
‫مشکلی پیش نیومد، ‫ولی باورت میشه؟
‫به محض اینکه از بیمارستان اومد ‫بیرون زنگ زد گفت برم پیشش.
‫بعضی از آدم ها زاده شدن که ببازن، ‫می‌خوای برگردی؟
‫الان نه، طرف بار رو ببین،
‫اون یارو با موهای تیره، ‫تقریبا بیست ساله، کت قهوه ای.
‫حواسش بهت هست، ‫ممکنه مامور مخفی باشه.
‫- پسر بدی بودی؟ ‫- نازی های کیری.
‫- می‌شناسیش؟ ‫- فقط یه حسی دارم.
‫ولش کن، اصلا مال من نبود.
‫بذارش برای فردا، ‫نصف باشه.
‫- نه، نه، سه چهارم. ‫- نوزده آخرشه.
‫- می‌تونم دو بار بیام. ‫- نوزده خوبه.
‫باشه.
‫می‌بینمت، ‫مراقب باشید دخترا.
‫- خداحافظ. ‫- خداحافظ.
‫احساس می‌کنم زندگیم داره عوض میشه.
‫تنها چیزی که نیاز داشتم یه جهت بود.
‫روز به روز می‌گذره، ‫سال ها رد میشن.
‫بعدش یه تغییری میاد، ‫من می‌تونم تغییر کنم.
‫من می‌تونم آدم خوبی باشم.
‫اتفاق عجیبی برای میانسالیه.
‫چه شانسی.
‫- هتل پارامونت؟ ‫- وصل کنید به «ماریان جاست» لطفا.
‫یه لحظه.
‫به هتل پارامونت خوش اومدید، ‫ایشون توی هتل نیستن،
‫اگه می‌خواید یه پیام برای،
‫«ماریان جاست» بذارید،
‫لطفا تا شنیدن صدای بوق صبر کنید.
‫- هتل پارامونت؟ ‫- «ماریان جاست».
‫یه لحظه.
‫به هتل پارامونت خوش اومدید، ‫ایشون توی هتل نیستن.
‫اگه می‌خواید یه پیام برای،
‫«ماریان جاست» بذارید،
‫تا شنیدن صدای بوق صبر کنید.
‫«ماریان جاست».
‫- داری به من نگاه می‌کنی؟ ‫- نه.
‫- می‌تونم کمکی کنم افسر؟ ‫- چی؟
‫اشتباه نمی‌کنم، ‫تو پلیسی، مگه نه؟
‫- آره. ‫- می‌تونم نشونت رو ببینم؟
‫- «بیل گیدون». ‫- چی شده؟
‫فکر کردی نامرئی هستی، مگه نه؟
‫فکر کردی نمی‌شناسیمت «لتور»؟
‫از این اسم استفاده می‌کنی، مگه نه؟
‫پدرم توی یه شرکت قانونی ‫خیلی قدرتمند کار می‌کنه.
‫اگه کاری داری طبق قانون پیش برو.
‫تو؟ ‫کدوم خری به تو اهمیت میده؟
‫می‌تونم همینجا له‌ـت کنم.
‫شاید بکنم، ‫نظرت چیه؟
‫هیچکس به تخمش نیست.
‫به نظرت من شبیه مامور مواد مخدر ام؟
‫من بازرس جنایی ام، ‫دارم روی قتل پارک تحقیق می‌کنم.
‫من روزنامه نمی‌خونم.
‫خیلی خب...
‫پلیس علاقه داره بدونه، ‫یه بچه نوزده ساله ی نخبه،
‫با خانواده ی خیلی باکلاس،
‫چطوری یک چهارم ‫پوند کوکائین گیر آورده.
‫این از اون دختر ها نبوده که ‫توی شهر بچرخه تا بکننش،
‫گرفتی؟ ‫یه نفر بهش فروخته.
‫یه نفر بالارتبه. ‫یه نفر باکلاس.
‫تو باکلاسی.
‫اینطور شنیدم.
‫شاید کسی چیزی بدونه که ما باید بدونیم.
‫فهمیدی؟
‫پسر جنس رسون.
‫این کارت منه.
‫تحقیق کن، یه هفته ی دیگه بهم زنگ بزن.
‫یه چیزی بگو که خودم ندونم.
‫یا اینه، یا شهر رو ترک کن.
‫یا هم دستگیرت می‌کنم.
‫فهمیدی؟
‫بازنده.
‫- هتل پارامونت. ‫- «ماریان جاست»؟
‫یه لحظه...
‫متاسفم، خانم «جاست» امروز از هتل رفتن.
‫شماره ای برای تماس نذاشت؟
‫نه، نذاشت.
‫خیلی خب، ممنونم.
‫بیمارستان "سنت لوک روزولت".
‫خانم «جاست».
‫- «جوان جاست»، مریضه. ‫- یه لحظه.
‫شما کی هستید؟
‫شرکت «اسکایلاین فلورال»، ‫می‌خوام سفارش رو بررسی کنم.
‫خانم «جاست» دیروز فوت کردن.
‫- مراسم خاکسپاری همین اطرافه؟ ‫- یه لحظه...
‫- بله، آرامگاه پلازا. ‫- آرامگاه پلازا، ممنونم.
‫اینجا چیکار... ‫برو بیرون.
‫- «ماریان»... ‫- برو بیرون.
‫هربار که میای توی زندگیم یه ‫اتفاق وحشتناک می‌افته.
‫فکر کردم از شرت خلاص شدم.
‫اینجا...چطوری... ‫نمی‌خوام اینجا باشی.
‫نمی‌خوام پیشم باشی، ‫نمی‌خوام پیش مامانم باشی.
‫لعنت بهت، ‫فقط برو.
‫- از زندگیم گمشو بیرون. ‫- «جان»، بیا، بیا.
‫برو بیرون، ‫از اینجا برو بیرون.
‫- من فقط... ‫- ببین، من شرمنده ام،
‫نباید میومدی. ‫همینه دیگه.
‫«ماریان» کل شب رو داشت گریه می‌کرد.
‫وقتی مامان رفت اونجا نبود.
‫وقتی مُرد. ‫خودش رو مقصر می‌دونه.
‫می‌دونی، فرقی نمی‌کرد.
‫اون نبود، ‫«ماریان» فقط...
‫من نگرانشم.
‫چه مرگته؟ ‫تو به من اهمیت نمیدی.
‫- تو اهمیت نمیدی. ‫- خدایا.
‫- انگار من آدم نیستم، عوضی. ‫- خیلی خب.
‫- فقط... ‫- سعی نکن.
‫- حالت چطوره؟ ‫- من؟
‫آره، تو.
‫- چیزی به ذهنم نمیاد، فقط. ‫- نه.
‫- اگه کاری از دستم بر میاد... ‫- من خوبم.
‫ولی خب، انتظارش رو داشتم، ‫بعدا به خودم میام.
‫- من دیدمش. ‫- کی رو؟
‫مادرت.
‫اومدم توی اتاق، ‫خوابیده بودی.
‫خب، من باید برگردم، ‫«ماریان» داره روانی میشه.
‫عزیزم...
‫شومای، تازه سفارش دادم، ‫محشره.
‫بیا یکم پیشم بخور.
‫نه، ممنون.
‫به «ان» گفتم که سروقت میای.
‫«تیس» زنگ زد، ‫گفت قبل ده ببریم براش.
‫- گفت حق با تو بود. ‫- راجع به چی؟
‫پلیس مخفی، ‫مال مواد مخدر نبود.
‫قتل پارک. ‫«جلس» راست می‌گفت.
‫- چیز دیگه ای هم شنیدی؟ ‫- نه.
‫یادته یه بار پلیس زنگ زد اینجا؟
‫پرسیدن که آب نبات دماغی داریم؟
‫و «ان» گفت...
‫«ان» گفت «جان کندی»؟
‫«جان کندی»؟
‫چی شده عزیزم؟ ‫شبیه گوه شدی، یه مشکلی هست.
‫- هیچی، هیچی. ‫- نمی‌تونی من رو گول بزنی، من می‌فهمم.
‫چیزی برای گفتن نیست، ‫داری ترکم می‌کنی.
‫تا چند ماه دیگه، ‫"خداحافظ."
‫تو هم همینطور.
‫«جان»؟... «جان» چی؟ ‫اسمش چی بود؟
‫من که برنامه بازنشستگی ندارم.
‫این منصفانه نیست، ‫تو اینطوری فکر می‌کنی؟
‫- ببین، تو از محصولات آرایشی متنفری، تو... ‫- می‌دونم.
‫و کسی چه می‌دونه چی میشه؟
‫من یه دوست دارم، ‫مواد فروشه.
‫رفته توی کار تراش کاری. ‫تو رو بهش معرفی می‌کنم.
‫- یه امتحان داره که باید بدی. ‫- اون داره چه گوهی می‌خوره؟
‫- جواهرات، کریستال، الماس. ‫- «رابرت»...
‫خبری راجع به قتل پارک نداری؟
‫- چه خبر شده؟ ‫- ولش کن.
‫ببین، اگه می‌خوای با ما بیای، ‫عیبی نداره.
‫- ما باز هم جا داریم، مگه نه؟ ‫- «ان»، بفرمایید؟
‫مشکلی نیست، مگه نه؟
‫نه، ‫این چیزی نیست که من می‌خوام.
‫- خب من هم همین رو گفتم. ‫- «اد» هستم، باید بیای.
‫کیر توش، جواب نده، ‫بذار کل روز زنگ بزنه.
‫- عیبی نداره. ‫- مشکله، نمی‌خوام باهاش حرف بزنم.
‫من ترتیبش رو میدم.
‫- ببخشید اگه... ‫- اگه دردسر درست کرد ترتیبش رو بده.
‫نه، ولش کن.
‫«تیس» رو یادت نره.
‫- «ان» به اون رابط نیاز داره. ‫- ول کن بابا.
‫- «ادی»، «ادی». ‫- گور بابات، آشغال.
‫- گاییدمت «ادی». ‫- مواد فروش کیری.
‫ببین، ‫من خودم به تخمم نیست.
‫می‌تونی بری خودت رو بکشی.
‫برام مهم نیست، ‫ولی اگه اینجا اوردوز کنی برای من مشکل میشه.
‫- فهمیدی؟ برای من مشکل میشه. ‫- من نفرینت می‌کنم.
‫- نفرینت می‌کنم. ‫- گاییدمت.
‫- من هم گاییدمت. ‫- گاییدمت!
‫لاشی.
‫چیکار می‌کنی؟
‫می‌خوای اجازه بگیری؟ ‫از مامانت اجازه بگیری؟
‫نه، به برادرت زنگ می‌زنم.
‫وکیل توی "برانکسویل"؟
‫الان میگم بیاد اینجا، ‫خیلی راجع بهش حرف زدی.
‫هی «تور»، نکن، لطفا،
‫هر چی بخوای میدم، ‫بهت پولم میدم.
‫- «مارتین جیر» لطفا، ممنون. ‫- اون درک نمی‌کنه.
‫من خودم شخصا "هیزلتون" ‫ رو پیشنهاد می‌کنم.
‫- اونجا بهترین امکانات رو دارن. ‫- چرا این کار رو می‌کنی؟
‫- خیلی لاشی ای. ‫- «مارتین جیر»؟
‫- من پیش برادرت «اد» ام. ‫- تو طرف کی هستی؟
‫متاسفانه یه اتفاق اورژانسی ‫رخ داده، باید بیای.
‫ای کسکش.
‫آره، همین جاست.
‫عصربخیر.
‫- عصربخیر. ‫- عصربخیر آقا.
‫اومدم «تیس بروگ» رو ببینم.
‫اسم‌ـتون؟
‫«جان لتور».
‫بله، آقای «جان لتور» اومده ببین‌‌ـتون.
‫قطعا.
‫- برید پنت هاوس قربان. ‫- ممنونم.
‫- «تور». ‫- «توماس».
‫- بیا تو لطفا. ‫- ممنونم.
‫- «تور»! ‫- «تیس».
‫به موقع اومدی، ‫تموم کرده بودیم.
‫- نوزده تا، درسته؟ ‫- درسته.
‫ممنون.
‫سی و هشت تاست، درسته؟
‫- صد تایی داری؟ ‫- چند تا، برای همه‌ـش نه.
‫- تو داری؟ ‫- نه.
‫عاشق کار «ان» ام.
‫همیشه خوب چرخش می‌کنه.
‫اگه می‌خوای انجامش بدی، ‫درست انجام بده.
‫به نظر کمک لازم داری.
‫«ماری»، این «تور»ـه، ‫صد تایی داری؟
‫خیلی حرف نمی‌زنه، ‫چند سالی میشد ندیده بودمش.
‫می‌شناسیش، مگه نه؟
‫چرا به من زنگ زدن؟ ‫چه کابوسی...
‫- می‌خوای یا نه؟ ‫- آره.
‫می‌بینمت؟
‫آره.
‫به «ان» بگو تماس گرفتم، ‫کارش درست شده.
‫«ماریان»؟
‫خدای من!
‫دیدی چی شد؟
‫خیلی خب، پخش شید، ‫زود باشید.
‫کجا می‌رید؟
‫چی؟
‫کجا میری آقا؟ ‫کجا برم؟
‫فعلا هیچ جا،
‫بیا صبر کنیم.
‫می‌خوای اینجا صبر کنیم؟
‫آره.
‫مرکز شهر.
‫بله، آقا.
‫اخبار از همه جا، ‫اینجا "تن تن وینز" است،
‫بیست و دو دقیقه وقت بذارید، ‫اخبار کل دنیا رو بشنوید.
‫این هم از اخبار،
‫جست و جو به دنبال اون ‫هفت نفری که،
‫با شیشصد هزار دلار بودجه ی دولتی،
‫برای بازسازی ساختمان ها ‫فرار کردند ادامه دارد.
‫انگار پول به جای ساختمان، ‫حساب بانکی اون ها رو بازسازی کرده.
‫حکم بازداشت های بیشتری ‫ممکن است صادر شود.
‫و خبری که تازه رسید، ‫یک زن در اثر سقوط فوت کرد،
‫پلیس به درخواست نزدیکان وی، ‫از گفتن هویت وی معذور است.
‫طبق گفته ی شاهدان، ‫این حادثه ساعت ده شب رخ داده است.
‫و حین سقوط، کس دیگری در آپارتمان،
‫حضور نداشته است.
‫اعتصاب بهداشتی تمام شده است؟
‫شهردار گزارش می‌دهد که موفقیت در ‫مذاکرات به زودی رخ می‌دهد.
‫- کیه؟ ‫- «جان»، «جان لتور».
‫میشه ببینمت؟
‫- ساعت رو ببین. ‫- مهمه «تریسا».
‫خب زنگ بزن نوبت بگیر.
‫در رو باز کن.
‫تو که بیداری، ‫لطفا، «تریسا».
‫می‌شناسمت؟
‫هفته ی پیش جلسه داشتیم.
‫چی می‌بینی؟
‫- «جان»... ‫- منو ببین.
‫لطفا.
‫خیلی خب، ‫یه لحظه...
‫مرگ می‌بینم.
‫یه نفر که می‌شناختم امشب مُرد.
‫حادثه نبود، ‫اون به قتل رسید.
‫من توی خطر ام؟
‫خب، اطرافت خطر هست، ‫خیلی بهت نزدیکه.
‫- خیلی خسته ام. ‫- باید چیکار کنم؟
‫- نمی‌دونم، نمی‌تونم ببینم. ‫- لطفا.
‫تموم شد؟
‫شانسم تموم شده؟
‫نه.
‫نه، تو خوبی.
‫نترس.
‫زود باش، برو خونه.
‫- چقدر بهت بدم؟ ‫- هیچی، ولش کن.
‫فقط بذار بخوابم.
‫مشکلی نداری.
‫- حوزه نهم. ‫- «بیل گیدون»، بخش جنایی.
‫صبر کن.
‫- «گیدون» هستم. ‫- «جان لتور» هستم، من رو یادته؟
‫آره، توی خشکشویی، ‫پدرت پارتی داشت.
‫گفتی پرس و جو کنم، ‫چیزی بگم که ندونی.
‫چیز زیادی نیست، ‫ولی مهمه.
‫زود باش.
‫- دیشب یه دختره توی خیابون لکزینگتون مرد. ‫- آره، پرید، معتاد بود.
‫توی اخبار گفتن که توی آپارتمان تنها بود،
‫ولی نبود، ‫دروغه.
‫- یه نفر دیگه اونجا بود. ‫- کی؟
‫آپارتمان مال کیه؟
‫تو اونجایی؟
‫فقط همین رو می‌دونم.
‫گفتی یه چیزی بهت بگم، ‫منم گفتم.
‫♪ لرزشی را احساس می‌کنم ♪
‫♪ در زمین زیر پاهایم ♪
‫♪ انگار بنیادش می‌لرزد ♪
‫♪ و من از خواب بیدار می‌شوم ♪
‫♪ به آینده اطمینان دارم ♪
‫♪ به عزت اعتقاد دارم ♪
‫♪ ولی هیچ چیز درد را از بین نمی‌برد ♪
‫♪ نمی‌توانم چهره‌ـت را فراموش کنم ♪
‫♪ چون انگار... ♪
‫♪ دنیا آتش گرفته ♪
‫♪ آره، انگار... ♪
‫♪ دنیا آتش گرفته ♪
‫«منی»!
‫«لتور» ام، دوست «جلس»، ‫همون حرومزاده.
‫- آهنگ "رگی"‌ـه. ‫- از "برنینگ سپیر".
‫- چطوری اومدی تو؟ ‫- با "سی سی".
‫- می‌‌خوای بخری؟ ‫- جنس چطوره؟
‫چقدر؟
‫نه، یه مشکلی دارم، ‫یه چیزی می‌خوام.
‫چیزی؟ چی؟ ‫آب نبات؟
‫- اسلحه. ‫- کِی؟
‫همین الان، ‫هرچی.
‫نفهیمدی چی گفتم؟
‫- چقدر پول داری؟ ‫- هرچقدر بشه.
‫چی داری؟
‫«فرانکیتو».
‫یه چیزی داریم، مال کارآگاه‌ـه،
‫کسی نمی‌خوادش، ‫از پلیس خریدمش.
‫چقدره؟
‫چهار تا، ‫با من.
‫- شوخی می‌کنی؟ ‫- خب که چی؟
‫کجاست؟
‫همراهم بیا.
‫صد تایی، ‫فرانکلین.
‫چطوری کار می‌کنه؟
‫اسلحه‌ـست دیگه.
‫آره، ولی خب چیزی خاصی نداره؟
‫ببین، من تا حالا از اینا استفاده نکردم.
‫- چطوریه؟ ‫- ساده‌‌ـست.
‫گلوله رو بذار توش، ‫بگیرش سمت آدم بد ها.
‫ماشه رو بکش، ‫اونا می‌افتن.
‫- خدا به همراهت. ‫- خداحافظ.
‫♪ در این پوسته ی شگفت انگیز، ♪
‫♪ از جنس استخوان و خون ♪
‫♪ هر روز را زجر می‌کشم ♪
‫♪ آماده ی طوفان می‌شوم ♪
‫♪ فکرت مرا دنبال می‌کند ♪
‫♪ مانند یک موج بزرگ ♪
‫♪ حس عجیبی در هوا‌ـست ♪
‫♪ قایم شدن فایده ای نداره ♪
‫♪ چون انگار... ♪
‫♪ دنیا آتش گرفته ♪
‫♪ آره، انگار... ♪
‫♪ انگار دنیا آتش گرفته ♪
‫ببخشید.
‫حالت خوبه؟
‫- رفتی پیش پلیس؟ ‫- دوباره مواد مصرف می‌کرد.
‫خیلی مصرف می‌کرد.
‫قراره اونم بیارن اینجا.
‫فکر کردم برای توجه این کار رو می‌کنه.
‫نمی‌دونستم.
‫تقصیر تو نیست، ‫مسئولیت تو نبوده.
‫ببین.
‫- کسی رو می‌شناسی؟ ‫- اون «تیس»ـه.
‫می‌شناسیش؟
‫پدرش وکیل بود، ‫کار های مالیاتی مامان رو انجام می‌داد.
‫توی بیمارستان بود.
‫- یه بویی میاد. ‫- از منه، ادکلن‌ـه،
‫عاشق عطر های ارزون قیمت ام.
‫دیروز بهش اشاره ای نکرد؟
‫رفته ی خونه ی اون، ‫خودت چی فکر می‌کنی؟
‫- نمی‌دونم. ‫- اون پرید.
‫می‌دونم دوستش داشتی، ‫ولی اون...
‫می‌دونم این خیلی بد به نظر میاد، ‫ولی اون...
‫همه چیز رو خراب کرد.
‫بدشانسی آوردم.
‫بابت دیشب متاسفم.
‫- ببین کی برگشته. ‫- اینو ببین.
‫یه مشکلی پیش اومد، ‫"ت.س"
‫- چی؟ ‫- یعنی "توضیحش سخته."
‫باید ببینیش.
‫من بخاطر دیشب چهارصد تا کم دارم.
‫من میدم، ‫می‌تونی از سهم من برداری.
‫ولی ما یه خانواده ایم، ‫می‌خوای من رو ناراحت کنی؟
‫بحث پول نیست.
‫دادیم یه هنرمند درستش کنه.
‫- «بیلی» بود، می‌شناسیش؟ ‫- آره.
‫خیلی خفنه، دست مریض ها.
‫- دست مریزاد. ‫- حالا هر چی.
‫خب خیلی خوبه، ‫خوشم اومد.
‫«تیس» دو بار زنگ زد، ‫گفت کارت داره.
‫نمی‌خوام برم پیشش.
‫با این قضیه خودکشی، ‫به نظرم بهتره دور بمونیم.
‫نمیشه، رابط‌‎‌‌ـمون اونه، ‫نمی‌تونیم خرابش کنیم.
‫بی‌خیال...
‫«جانی»، ‫این کسب و کاره.
‫خب بگو «رابرت» بره.
‫- «تیس» از کونی ها خوشش نمیاد. ‫- از کی؟
‫همیشه همینطوری بوده.
‫خرافاتیه، ‫همه هستن.
‫نمی‌خوام برم.
‫حس بدی دارم.
‫اون گفت؛ تو بیای.
‫چرا؟
‫تو برو، اون رابط توـه.
‫- راست میگه. ‫- داری دستور میدی؟
‫نه، خانم.
‫باهام بیا.
‫دوتایی بریم.
‫باشه.
‫چرا که نه؟
‫مثل قدیم ها.
‫«ان» و «جانی».
‫بسه.
‫داری قلبم رو می‌شکنی.
‫«رابرت» زنگ بزن به ماشین.
‫خیلی عجیبه که دیگه این کار رو نکنم.
‫یعنی خسته شدم ازش.
‫- واقعا می‌‌خوای انجامش بدی؟ ‫- آره.
‫- واقعا می‌خوای استعفا بدی؟ ‫- فکر کنم.
‫قرار رو با «تیس» ببندم، ‫تمومش کنم.
‫برم توی کار لوازم آرایشی.
‫باید خطر کرد، ‫بدون خطر کردن چیزی نصیبت نمی‌شه.
‫ولی خب من خرده فروشی خودم ‫رو توی اینجا و اروپا دارم.
‫ولی وقتی شروع کردیم خیلی خوب بود، ‫مگه نه؟
‫- سال های خیابون "گرین". ‫- آره.
‫قبل این که سفارش قبول کنیم، ‫وقتی تو هنوز مصرف می‌کردی.
‫باید یه کتاب بنویسم.
‫بهت گفتم یه نفر می‌خواد داستانم رو بنویسه؟
‫یعنی برای من بنویسه، ‫ولی خب...
‫وکیلم خیلی عصبی شد که ‫با طرف حرف زدم.
‫خیلی ناممکن بود.
‫همه فکر می‌کنن من زندگی ‫خیلی شگفت انگیزی دارم.
‫ولی اونا خبر ندارن، ‫یعنی تو داری.
‫شگفت انگیز. ‫خدایا...
‫خب یعنی بود...
‫یه زمانی، قبل از این که کراک بیاد ‫و همه چیز رو خراب کنه.
‫من باید یه لحظه برم خونه.
‫چرا؟ خیلی مسیرش دوره، ‫اونا منتظر ان.
‫یه حس بدی به «تیس» دارم.
‫آروم باش بابا، ‫عادیه.
‫می‌خوام ژاکت شانسم رو بگیرم.
‫باشه.
‫خیلی طولش دادی.
‫چی شد؟ ‫رفتی برینی؟
‫دهن پر حرفی داری «ان».
‫دوست نداری بدونی کجا ها بوده.
‫این چه بوییه؟ ‫ادکلن زدی؟
‫مثل بوی عطریه که توی هواپیما می‌دن.
‫- برای تو زدم. ‫- اه.
‫نباید بزنی، ‫توش مواد شیمیایی داره،
‫برای پوستت مضره.
‫چیکار می‌کنی؟
‫- یه لطفی بکن. ‫- چی؟
‫نپرس چرا، ‫باشه؟
‫- باشه؟ ‫- چی؟
‫اگه بلایی سر من اومد،
‫به اون خبر بده،
‫خواهرمه.
‫شوهرش توی "سنت کوئنتین"ـه.
‫نگرانم میشه.
‫باشه.
‫فکر کردم قراره بریم پیش «تیس».
‫درست اومدیم، ‫اون این جاست.
‫انتظار نداری بریم خونه‌ـش که؟
‫بعد اتفاقی که دیروز افتاد.
‫♪ چشمان ما دیدند ♪
‫♪ آغوشمان باز شد ♪
‫♪ همه چیز در حال سقوط است ♪
‫♪ بالاخره روبرو شدیم ♪
‫♪ هیولا پشت در است ♪
‫♪ داستان تمام شد ♪
‫♪ این سرنوشت است ♪
‫♪ که داخل شوم ♪
‫«متیس بروگ» لطفا.
‫«تیس»؟ ‫«ان» ام.
‫آره، با «تور» اومدم.
‫خیلی خب.
‫- «تیس» اون جاست؟ ‫- شماره هفتصد و چهل و شیش.
‫♪ سایه های باستانی آمدند ♪
‫♪ شرور و مقدس ♪
‫♪ تمام زندگی و نفس هایم ♪
‫♪ همه را پشت سر می‌گذارم ♪
‫♪ حالا تنها هستی ♪
‫♪ صدای طوفان از دور می‌آید ♪
‫♪ برای نوشیدن این جام ♪
‫- ♪ در این زمین خشک ♪ ‫- اینم از این.
‫خب، «تیس» کجاست؟
‫«ان»...
‫به شما عوضی ها گفته بودم ‫که من از اسلحه خوشم نمیاد.
‫وقتی اسلحه ببینم، میرم، ‫چطور جرئت می‌کنی؟
‫نمی‌دونم کدوم خری هستی،
‫ولی بیا بخورش!
‫کارت تمومه «تیس» عوضی،
‫کدوم گوری ای؟ ‫می‌دونم اون داخلی.
‫لعنتی.
‫این شد یه درسی، ‫بخوای با من کار کنی،
‫یه عذرخواهی بهم بدهکاری.
‫زودباش، ‫بیا بریم.
‫صبر کن، ‫همون جا وایستا.
‫نه!
‫بابت اسلحه ها معذرت می‌خوام.
‫- تو چه مرگت... ‫- اینا برای...
‫- این عوضی بازی ها چیه؟ ‫- برای امنیت بود.
‫- فقط می‌خواستم یه نکته ای را ثابت کنم. ‫- جمع کن، بابا.
‫گند زدم، ‫معذرت می‌خوام.
‫احمق ها.
‫- جدا؟ ‫- عجب داستانی.
‫فردا دوباره ترتیبش رو میدم، ‫با همون شرایط.
‫متاسفم «ان».
‫تو ناراحت شدی، برو،
‫من فقط باید با «تور» ‫راجع به پلیس ها حرف بزنم.
‫باید حرفامون رو یکی کنیم.
‫یه نفر به پلیس اطلاع داده.
‫شرمنده «ان»، ‫من باید با «تیس» حرف بزنم.
‫برو پایین، توی ماشین می‌بینمت.
‫ما با هم اومدیم، ‫با هم می‌ریم.
‫«توماس».
‫احمق نباش، ‫برو.
‫من با «ماریان» کاری نکردم.
‫اون پرید.
‫یهویی بود.
‫با «تور» کاری ندارم.
‫برو «ان».
‫آتیش!
‫♪ حالا قلبم رو شد ♪
‫♪ تمامی عزیزانم ♪
‫♪ در آن حک شده اند ♪
‫♪ عشق و مرگ را قبول کردم ♪
‫♪ وزنش بر روی دوش ام ♪
‫♪ در این تاریکی ♪
‫♪ رویا هایم می‌سوزند ♪
‫♪ از قلب جدا می‌شوند ♪
‫♪ این خشم خاموش ♪
‫♪ حالا به هم برخوردیم ♪
‫♪ این مکان جادویی کجاست؟ ♪
‫♪ که غم در آن می‌میرد ♪
‫«تور».
‫دیوانه بازی در نیار.
‫بس کن.
‫بس کن، ‫لطفا.
‫«تور».
‫باور کن.
‫من...
‫من کاری نکردم...
‫من کاری با اون نکردم...
‫«تیون».
‫«جونز».
‫و «لتور».
‫- سلام. ‫- سلام.
‫بیست دقیقه وقت داریم.
‫- خیلی خوب شدی. ‫- قابل احترام شدم.
‫خب، خبرا چیه؟
‫حکمم تا ده روز دیگه صادر میشه.
‫و بخاطر شرایط و همکاری‌ـمون،
‫میگن بیشتر از پنج سال نمیشه،
‫شاید هفت سال.
‫خیلی بد نیست.
‫یه جورایی رهاییه.
‫تا الان.
‫مشغول نوشتن بودم.
‫- و خوندن. ‫- عاشق نامه هات ام.
‫- خوبه. ‫- نمی‌دونستم که،
‫بلدی بنویسی.
‫تجارت چطوره؟
‫- هنوز "آکاشا"ـست؟ ‫- هنوز "آکاشا"ـست.
‫خب «رابرت» استعفا داد، ‫رفت سراغ خرید و فروش.
‫انگار به نظرش اونطوری،
‫بیشتر پول درمیاورد و کمتر کار می‌کرد.
‫خوبه که من هم قاطی بازجویی شدم،
‫چون اینطوری باید باهاش کنار بیام.
‫هرچی باشه محصولات آرایشیه.
‫ما تا حالا سکس کردیم؟
‫چی؟
‫یعنی، عشق بازی کردیم؟
‫خب اون مهمونی کریسمس بود، ‫همه نشئه بودن،
‫- نه. ‫- نه.
‫یه بار اومدی خونه ی من و پیشم خوابیدی.
‫- لخت بودیم؟ ‫- آره.
‫ولی؟
‫سعی کردیم.
‫داشتم بهش فکر می‌کردم و...
‫فهمیدم که هیچوقت نکردیم.
‫یکی از چیز هاییه که بهش فکر می‌کنم.
‫یکی از چیز هایی که منتظرش ام.
‫منتظرش ام.
‫منم همین طور.
‫بعضی چیز ها خیلی عجیب پیش میره.
‫♪ چشمان ما دیدند ♪
‫♪ آغوشمان باز شد ♪
‫♪ تمام موجودات زنده ♪
‫♪ تمامی صورت ها ♪
‫♪ جلوی در ایستاده اند ♪
‫♪ داستان تمام شد ♪
‫♪ این سرنوشت است ♪
‫♪ که داخل شوم ♪
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.