..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫خدایا! خیلی باد کرده.
‫- اون زیاده‌روی کرده. ‫- زیاده‌روی؟ اون اضافه وزن داره.
‫عزیزم؟
‫فکر کردم گمت کردم عزیزم.
‫- خدایا. فکر کنم تیروئیدش مشکل داره. ‫- به‌نظرم که صرفا اضافه وزنه.
‫اوه،‌ آره.
‫چی شده؟ ‫چی شده عزیزم؟
‫- هنوز خیلی زوده! ‫- جاش بیا اینجا!
‫طاقت بیار عزیزم. ‫آروم باش. آروم باش.
‫- برایان چی شده؟ ‫- کمک!
‫- من فقط سه ماهمه. ‫- کمک!
‫می‌شه لطفا یکی کمک کنه؟ ‫من یه مورد اورژانسی دارم! به‌نظرم...
‫- آره، لطفا به دکتر اطلاع بدید. ‫- می‌شه به دکتر اطلاع بدی بنفانت؟
‫آروم باشید.
‫کمک! ‫کمک!
‫بذار همون‌جا. ‫یکی‌یکی رد شید.
‫بیخیال حالا!
‫- هر چی داری بذار اینجا. ‫- نه، چیزی ندارم.
‫- بذارش تو این ظرف. ‫- عزیزم به‌خاطر اون حلبی‌هاست.
‫خیلی‌خب.
‫سیگار کشیدن تو بیمارستان ممنوعه.
‫اینجا سیگار کشیدن ممنوعه. ‫خاموشش کن.
‫قسم می‌خورم از فردا ترک می‌کنم.
‫نه، نه، از بغل بیا. ‫از کنار بیا... همینه.
‫- کی وقت زایمان‌تونه خانم؟ ‫- قاعدتا باید ۷ ماه دیگه می‌بود.
‫برایان، بیا اینجا.
‫- فقط دستم رو بگیر. ‫- اینم از این.
‫از روش‌های لماز استفاده کرده‌ای؟
‫اوه، خب من اصلا واسه ‫دوره‌اش هم ثبت نام نکرده‌ام هنوز.
‫من فقط دو ماهمه.
‫- یه صحبت اپیدورالی بود. ‫- اون اپیدورال نداشته.
‫چی زر می‌زنید؟
‫هنوز خیلی زوده. ‫هنوز خیلی زوده.
‫- برایان. ‫- اومدش.
‫خیلی‌خب دوستان. ‫آروم باشید.
‫همگی آروم باشید. آروم باشید.
‫هنوز واسه انقباضات خیلی زوده.
‫آروم باش. دستم رو بگیر عزیزم. ‫دستم رو بگیر.
‫خیلی‌خب. ‫بیاید فقط آروم باشیم.
‫- خیلی‌خب. ‫- وایسا، وایسا، وایسا.
‫خودت گفتی هفته آینده برگردید. ‫خودت گفتی این فقط احتباس مایعاته.
‫- برو خونه. خوش بگذرون. ‫- آره، من خوش نمی‌گذرونم.
‫- آره،‌ تو باید نفس عمیق بکشی. ‫- سونوگرافی واسه یه زایمان سالم
‫مشکلی نداره.
‫- چی شده دکتر؟ ‫- خیلی‌خب، واقعا مهمه که...
‫- آروم باشی و نفس عمیق بکشی. ‫- دهانه رحمش کاملا باز شده.
‫- همه چی درست می‌شه. ‫- حالا باید فشار بدی.
‫- نه، خیلی زوده. ‫- فشار شدیدی بده. فشار بده!
‫فشار بده. فشار بده. فشار بده. ‫دختر خوب!
‫- تموم تلاشت رو بکن. ‫- نه هنوز خیلی زوده.
‫- یه بار دیگه. ‫- یه نفس عمیق دیگه.
‫- فشار بده.
‫یه پسر خیلی خوشگل.
‫سلام رفیق.
‫سلام!
‫- یه وقت باعث نشی من زنگ بزنم. ‫- متاسفم.
‫اسمش رو جک می‌ذاریم.
‫ببخشید که خیلی طول کشید.
‫ما هم مثل خودتون از تولد پیش ‫از موعد پسرتون متعجب شدیم.
‫ایشون دکتر لین هستن. ‫متخصص ناهنجاری کودکان از دانشگاه کرنل.
‫می‌خوام بهتون اطمینان بدم که ‫وضعیت پسر شما هیچ مشکلی نداره.
‫اون از لحاظ ظاهری ‫کاملا سالم و عادیه
‫هشیار و کاملا سرزنده هم هست.
‫با این حال احساس می‌کنیم که رشد سلولی‌اش
‫چهار برابر نرخ معمولیه.
‫حتی با وجود اینکه پسرتون ‫موقع تولد فقط ده هفته داشته
‫اما از لحاظ جسمی، اون ۹ ماهه ‫بوده و آماده ترک رحم‌تون بود.
‫طبیعت به همه‌مون یه ساعت داخلی داده.
‫سن‌مون رو افزایش می‌ده ‫رشدمون رو کنترل می‌کنه.
‫به‌نظر می‌رسه ساعت داخلی ‫پسر شما سریع‌تر از حد معمول...
‫داره کار می‌کنه.
‫- اما اون سالمه؟ ‫- صد درصد.
‫ببخشید. ‫من هنوزم نمی‌فهمم موضوع چیه.
‫تا حالا چنین چیزی رو نشنیده بودم.
‫خب راستش ما هم نشنیده بودیم.
‫سندروم‌های پیری دیگه‌ای هم ‫هست که درباره‌شون اطلاع داریم.
‫مثلا پروگریا که واسه ‫کودک خیلی مرگباره اما...
‫سلول‌های جک با سرعت ‫بی‌سابقه‌ای در حال تکثیر هستن.
‫تو بقیه عمرش هم قراره ‫همین‌طوری سنش بالا بره؟
‫جناب اینا صرفا حدس و گمانه.
‫اما، عه، ما احساس می‌کنیم ‫پسرتون تو یک سالگی
‫ممکنه از لحاظ جسمی حدود ۴ ساله باشه.
‫و اگر در طول عمرش ‫همین روند ادامه داشته باشه
‫تا وقتی که اون ۱۰ ساله ‫بشه، خب اون می‌تونه...
‫مثل یه آدم معمولی، بالغ، ۴۰ ساله
‫به‌نظر برسه.
‫- شوخی می‌کنید؟ ‫- بع!
‫[ده سال بعد]
‫اینجا زندگی می‌کنه.
‫دقیقا تو همون خیابونی که ‫کل عمرم اونجا زندگی کردم
‫و من اصلا ازش خبر نداشتم.
‫من هیچ‌کدوم از این حرف‌ها رو باور نمی‌کنم. ‫اون داره دروغ می‌گه.
‫آره، اون یه آدم غول‌پیکر نیست. ‫چنین چیزی وجود نداره.
‫باور کن راست می‌گم. ‫اون همسن ماست اما انگار ۴۰ سالشه.
‫پشمالو و ایناست.
‫انگار عجیب الخلقه‌ای چیزیه. ‫دقیق مثل همون فیلمه.
‫- کدوم فیلم؟ ‫- معلومه دیگه.
‫- ببخشید. ‫- همون فیلمی که یه عجیب‌الخلقه توشه. مگه نگفتم؟
‫- اوه، آره. دیدمش. ‫- ندیده.
‫مادرش بهش اجازه نمی‌ده ‫ببینه چون کابوس می‌بینه.
‫- آخه مگه بهتون آزاری رسوندم. ‫- پس چرا تا حالا اون رو ندیده‌ایم؟
‫من شنیدم که اون هم همه ‫نوع اسباب‌بازی‌ای هم داره.
‫پدر و مادرش همه چی واسه‌اش می‌خرن.
‫اگر همسن ماست پس چرا مدرسه نمیاد؟
‫چون آدم خطرناکیه. اونقدر گنده‌ست ‫که می‌تونه به بقیه بچه‌ها آسیب برسونه.
‫- به‌خاطر همینه که تو خونه نگهش می‌دارن. ‫- دوست من.
‫- چی می‌بینی؟ ‫- هیچی.
‫یه معلم هر روز می‌ره خونه‌شون.
‫جک حواست نیست.
‫نترس.
‫من اون رو تو یه ‫فروشگاه با مادرش دیدم.
‫اولش فکر کردم که همسرشه.
‫اما اون شبیه یه بچه غوله. ‫اون اصلاح می‌کنه و از این کارها.
‫چیزی به اسم غول وجود نداره.
‫خب، اون چطور این‌طوری شده؟
‫شاید مادرش مواد مصرف می‌کرده.
‫شاید مادرش ۵ قلو باردار بوده ‫بعد موقع بارداری یه تکون خورده
‫و اون ۵تا به یه بچه بزرگ تبدیل شدن.
‫- احمق. ‫- اتاق خوابش اون بالاست.
‫اون یه هیولاست. ‫به‌خاطر همین قایمش می‌کنن.
‫پس بیخود نیست که نمی‌فرستنش مدرسه.
‫احتمالا اون رو به غل و زنجیر بسته‌اند. ‫احتمالا روزی یه وعده غذا بهش می‌دن.
‫اون چیزی که تو باغچه‌شونه ‫شبیه یه مشت استخون نیست؟
‫- کجا؟ چیزی نمی‌بینم. ‫- نگاه کنید!
‫نگاه کنید!
‫داره نگاه‌مون می‌کنه!
‫- باید از اینجا بریم! ‫- اوه، چندش‌آوره!
‫یالا لوئیس! ‫اون داره نگاهت می‌کنه! یالا!
‫آخ.
‫چی شد؟ چیکار کردی؟ ‫کجات درد می‌کنه؟
‫- زانوم. ‫- بذار ببینم.
‫خب، خونریزی نداره.
‫- خیلی‌خب. ‫- نداره؟
‫- می‌تونم واسه‌ات درستش کنم. ‫- باشه. باشه.
‫- گازش می‌گیرم. ‫- نه، نه. گازش نگیر.
‫- واقعا این کار رو می‌کنم. باید گازش بگیرم. ‫- نکن.
‫- آلوده‌اش می‌کنی. ‫- خیلی‌خب.
‫اما این پا باید قطع بشه. ‫الان اره پدرت رو میارم.
‫- نه،‌ نه. نه، نه. ‫- مشکلی نیست.
‫من... من باسنت رو دیدم.
‫- آره دیدی. ‫- ببخشید.
‫بذار ببینم.
‫- چی می‌شنوی؟ ‫- هیچی. مشکلی نداره.
‫- انگشت‌هات چطورن؟ ‫- خوبن. حس‌شون می‌کنم.
‫- اینجا؟ ‫- حسش می‌کنم.
‫- اینجا چطور؟ ‫- اینجا... اینجا...
‫خیلی‌خب. ‫حالا حس خوبی دارم.
‫- بهت گفتم که باید بند کفشت رو ببندی قهرمان. ‫- آره.
‫- هوم؟ ‫- آره.
‫- درسته؟ ‫- آره،‌ گفتی. ببخشید.
‫- خب، کجا بودیم؟ ‫- تاریخ.
‫تاریخ. خیلی‌خب.
‫خب وقتی که ۱۸ سالش بود
‫الکساندر جوان خیلی از شهرهای یونان رو
‫فتح کرده بود.
‫و بعضی‌ها معتقدن که اون همه ‫چیز رو از معلم خودش یعنی ارسطو...
‫یاد گرفته.
‫جک؟
‫- الان چی گفتم؟ ‫- ارسطو.
‫- ارسطو کجاست؟ ‫- تو کتاب.
‫- جک کجاست؟ ‫- بیرون.
‫کاری که شما اینجا براش ‫انجام دادید، فوق‌العاده‌ست.
‫تلاش می‌کنم تا همه چیز رو بهش یاد بدم.
‫می‌دونم که همین‌طوره.
‫اما اینکه بگیم جک دیگه باید بره به ‫یه مدرسه دولتی، دیوونگی محضه.
‫آره اما دلیل نمی‌شه ‫به‌خاطر اینکه با بقیه فرق داره
‫از همه جا مطرودش کنید.
‫اما باید با مدیر مدرسه صحبت کنیم.
‫مدیر مدرسه، دانش‌آموزها رو ‫آماده پذیرش این قضیه می‌کنه.
‫آقای وودراف اون ته‌ریش داره.
‫فکر نکنم بتونه با اونجا وفق پیدا کنه. ‫کاش می‌تونست.
‫کسی نمی‌گه که کار آسونیه.
‫مکانیسم‌های دفاعی جک درست ‫مثل هر بچه دیگه‌ای که یه نقصی داره
‫داره گسترش پیدا می‌کنه.
‫من قدردان تلاش‌هایی که ‫واسه‌اش می‌کنید، هستم.
‫اما من و برایان ‫واکنش‌های مردم رو دیده‌ایم.
‫ما قبلا این شرایط سخت رو تجربه کردیم. ‫ما فقط نمی‌خوایم...
‫جک به اجبار با این شرایط مواجه بشه.
‫به چشم‌هاش نگاه کنید.
‫به چشم‌های کودکانه‌اش.
‫وقتی بچه‌های دیگه رو ‫می‌بینه، به چشم‌هاش نگاه کنید.
‫زندگی اون سریع‌تر از ما پیش می‌ره
‫اما اون می‌خواد که یه ‫زندگی عادی داشته باشه
‫و به‌نظرم نباید بذارید که ‫این مسئله نادیده گرفته بشه.
‫عادلانه نیست.
‫- مارکو؟ ‫- پولو.
‫الان پیدات می‌کنم.
‫گرفتمت‌!
‫باید بهم دست می‌زدی!
‫شما دوتا اون بالا تمومش می‌کنید دیگه؟
‫بهتره اون بالا تمومش کنید دیگه!
‫- مارکو. ‫- پولو.
‫گرفتمت! ‫تو گرگی!
‫عزیزم؟ حالت خوبه؟
‫آره، خوبم.
‫می‌دونی جکی اگر مشکلی ‫داری می‌تونی به من بگی.
‫آقای وودراف امروز یه چیزی گفت.
‫چیه عزیزم، ها؟
‫می‌تونی به من بگی.
‫مامان، من یه غولم؟
‫نه! معلومه که نه.
‫این رو از کجا شنیدی؟
‫به‌خاطر همینه که مدرسه نمی‌رم؟
‫عزیزم بهت گفتم که. ‫دلایل زیادی وجود داره.
‫چه دلایلی؟
‫بعدا درباره‌اش صحبت می‌کنیم، باشه؟
‫کی؟
‫خب الان که نه. ‫الان...
‫موقع خوابه. ‫مسواک هم بزن.
‫درپوش توالت رو هم ببند.
‫شب بخیر مامان.
‫وودراف اصلا نمی‌دونه داره چی می‌گه.
‫اگر نمی‌دونه داره چی می‌گه
‫پس چرا این همه پول رو ‫بابت تدریس به جک بهش می‌دیم؟
‫من اون رو مقصر می‌دونم، سر جک رو با ‫این همه حرف راجع‌به مدرسه رفتن پر می‌کنه.
‫فکرش رو بکن.
‫یه معلم می‌خواد که یه بچه بره مدرسه، هوم؟
‫از کجا این ایده‌ها به ذهن‌شون می‌رسه؟
‫چطور این کار رو بکنیم؟
‫فقط بذاریمش تو مدرسه؟
‫می‌دونی که بچه‌ها چطوری هستن.
‫اونا بچه‌های چاق و عینکی رو مسخره می‌کنن.
‫به‌نظرت با یه بچه پشمالوی یک ‫متر و هشتادی چیکار می‌کنن؟
‫مامان؟ بابا؟
‫جکی؟ ‫حالت خوبه عزیزم؟
‫- مشکلی پیش اومده؟ ‫- خوبم. فقط خوابم نمی‌بره. یه خواب ترسناک دیدم.
‫- می‌تونم پیش شما بخوابم؟ ‫- آره. البته رفیق.
‫- می‌شه استیمپی هم باشه؟ ‫- حتما.
‫خیلی‌خب.
‫اوه. هی. آروم باش ‫خیلی‌خب.
‫یالا دیگه. ‫یالا دیگه جکی.
‫- بخواب دیگه. ‫- باشه.
‫- شب بخیر مامان. ‫- شب بخیر عزیزم.
‫شب بخیر بابا.
‫مطمئنی واسه رفتن به مدرسه آماده‌ست؟
‫مشکلی واسه جکی پیش نمیاد.
‫من نگران بقیه آدم‌هام.
‫بد نیست نگاهی به ترافیک ‫نزدیک به پل خلیج بندازیم.
‫چراغ‌های محوطه عوارضی روشن شده‌اند.
‫درباره پایگاه ارتش در ‫اوکلند فعلا صبر کنید.
‫شهرستان مارین مه‌آلوده ‫اما رانندگی با سرعت مجاز
‫در مجاورت و اون طرف پل گلدن گیت
‫در هنگام ورود به شهر در جریانه.
‫اونجا ترافیکه. ‫برگردیم به ریک.
‫سلام، ریک هستم
‫تو این صبح پر سر و ‫صدا باهاتون صحبت می‌کنم.
‫یکی دیگه از زیبایی‌های ‫شهر در مجاورت بندر.
‫و حدس بزنید چی شده؟ ‫ما همچنان با شما هستیم.
‫چه خبر از اون زنگ هشداری ‫که امروز صبح ساعت ۵ زده شد؟
‫فقط ۳/۲ ریشتر بود اما ‫بهتون می‌گم ۳/۲ یعنی چی!
‫خیلی ترسناک بود و من رو زهره ترک کرد.
‫- من که نترسیدم! ‫- این مرد از موقعی که من مجرد بودم تا حالا انقدر نترسیده بود.
‫جایی رو داری که باید ساعت ‫۷ صبح اونجا باشی؟
‫آره، ریک، من باید مدرسه باشم.
‫- دیر کردم. منم دیر کردم؟ ‫- ساعت ۰۷:۰۵‌ هست. از رختخواب جدا شو.
‫یه روز کامل بیرون از خونه منتظر توئه. ‫من خیلی حالم خوبه. بزن بریم!
‫منم خیلی حالم خوبه، ریک.
‫از این آهنگ متنفرم‌!
‫- حالا شد. آروم. ‫- بابا، بذار خودم این کار رو بکنم، ‌باشه؟
‫- خب،‌ باشه، باشه، اما آروم... ‫- فقط نگاه کن.
‫آروم. آروم.
‫خیلی‌خب،‌ خیلی‌خب. ‫خیلی‌خب، خیلی‌خب.
‫- وایسا... وایسا... بذار کمکت کنم... ‫- بابا، خودم می‌تونم...
‫- آخ! بابا. ‫- بفرما.
‫- این رو بذاریم روش... ‫- خیلی‌خب، بذار روش.
‫خیلی‌خب. فقط بذار قسمت‌های ‫باقی‌مونده رو هم اصلاح کنم.
‫- آره، فقط تمومش کن و بیا پایین. ‫- باشه. باشه.
‫- عجله کن. ‫- هوم.
‫- هیجان داری؟ ‫- هیجان دارم.
‫خیلی‌خب.
‫- اوه، وای. ‫- اون همه بچه رو ببین.
‫فقط یه چیز یادت باشه هر وقت ‫که خواستی می‌تونی برگردی خونه.
‫- ردیفی؟ ‫- آره.
‫ردیفم. خوبم. ‫مرسی بابا.
‫وایسا جک!
‫بیا اینجا. ‫بذار این رو بردارم. خیلی‌خب.
‫برو بریم.
‫- بیا دیگه. ‫- من به پرچم ایالات متحده آمریکا...
‫و جمهوری...
‫- سوگند وفاداری یاد می‌کنم... ‫- خیلی خیلی خیلی خوش اومدید.
‫- متشکرم. ‫- آقا و خانم پاول...
‫و جک!
‫جک، خیلی از دیدنت خوشحالم.
‫من آقای مک‌گی هستم. ‫خیلی چیزها درباره‌ات شنیدم، جک.
‫- سلام آقای مگو. ‫- مک‌گی هستم.
‫- اوه. مک‌گی. ‫- آره.
‫- مگو. ‫- جک، موافقی که بریم کلاست رو ببینی؟ آره؟
‫- آره. ‫- یکم بلندتر صحبت کن.
‫- آره. ‫- یکم بلندتر صحبت کن، جک.
‫آره!
‫دنبالم بیا.
‫- اون ناشنواست؟ ‫- بیخیال.
‫بگو ببینم جک. ‫تا امروز راجع‌به مدرسه چه فکری می‌کردی؟
‫- خیلی بزرگ و باحال. ‫- آره باحاله...
‫و یه مدرسه فوق‌العاده‌ست.
‫یه مدرسه سرگرم‌کننده. ‫یه مدرسه ساد و شنگول.
‫و امیدوارم از حضور در اینجا لذت ببری.
‫چندین معلم و همکلاسی فوق‌العاده داری.
‫- و تو هم قراره یکی از اونا بشی. ‫- وای!
‫اینم از کلاست که درست همین‌جاست. ‫کلاس خانم مارکز.
‫یه لحظه. ‫عزیزم می‌خوای دکمه‌‌ات رو ببندم، می‌خوای؟
‫خیلی سفته؟ ‫خیلی‌خب.
‫- خیلی شلوارم رو بالا نکش. ‫- خیلی‌خب.
‫نکن. آبروم رو می‌بری.
‫گوش کن عزیزم، اگر کسی باهات بد رفتار کرد
‫فقط به معلمت بگو و ‫خودشون بهم اطلاع می‌دن...
‫- و میام می‌کشم‌شون. ‫- کارن.
‫حالا آماده‌ای، جک؟
‫آره. اوم...
‫سوال دیگه‌ای ندارید؟
‫خانم مارکز، ببخشید.
‫اما دانش‌آموز جدیدتون، ‫جک پاول، همین الان رسید.
‫جک، ایشون خانم مارکز، معلم کلاس پنجم توئه.
‫برو داخل لطفا.
‫خجالت نکش.
‫برو داخل، جک.
‫برو.
‫وای! بیخیال.
‫- یاخدا. این که مثل بابامه. ‫- البته این پر موتره.
‫بیا. مشکلی نیست.
‫به کلاس‌مون خوش‌اومدی. ‫خوشحالم که اینجایی.
‫اینجا واسه سرگرمیه.
‫بچه‌ها، ایشون جک پاول هستن.
‫بچه‌ها... ‫بگید سلام، جک.
‫سلام، جک.
‫سلام.
‫خیلی‌خب. می‌دونم که قطعا ‫خیلی‌هاتون راجع‌به جک کنجکاو هستید.
‫خب پس چطوره که همین ‫الان یه وقت اختصاص بدیم...
‫و بعضی از سوالاتی که تو ‫ذهن‌تون هست رو ازش بپرسید.
‫- مشکلی با این قضیه نداری، جک؟ ‫- اصلا.
‫- خیلی‌خب. ‫- موردی نداره.
‫یالا. یه چیزی ازش بپرس.
‫- من چیزی ازش نمی‌پرسم. ‫- لوئیس؟
‫کسی سوالی نداره؟
‫بیخیال. از کی تا حالا انقدر خجالتی شدید؟
‫خیلی‌خب، مشکلی نیست. ‫من خودم کلی سوال دارم.
‫جک، تولدت چه روزیه؟
‫- ۱۲ سپتامبر. ‫- ۱۹۰۲.
‫کافیه. ‫بذار فکر کنم.
‫- از چه خوراکی‌ای بدت میاد؟ ‫- کلم بروکلی.
‫- کلم بروکلی. ایییش. ‫- باعث می‌شه همه‌اش بگوزی.
‫کس دیگه‌ای اینجا هست که بدش از کلم بروکلی بیاد؟ ‫دست‌ها بالا. آره.
‫آها. خب، انگار بیشتر از چیزی که ‫فکر می‌کردید با هم وجه اشتراک دارید.
‫جک، صندلی‌ات درست ‫همون‌ ردیف آخره.
‫چطوره که بری بشینی و ‫درس رو شروع کنیم،‌ باشه؟
‫- باشه. ‫- خیلی‌خب.
‫خیلی‌خب،‌ بچه‌ها
‫کتاب‌ گنده...
‫چیز در واقع کتاب جغرافیا‌تون رو دربیارید.
‫صفحه ۷۸ رو بیارید.
‫خیلی‌خب، خب ما جلسه قبل یاد گرفتیم که...
‫اسم کالیفرنیا...
‫در اصل واسه...
‫- بچه‌ها ساکت باشید. تمومش کنید. ‫- فکر کنم گیر کرده.
‫در اصل از اسم باخا کالیفرنیا ‫یکی از ایالت‌های مکزیک گرفته شده.
‫اولین بار توسط کورتز تو دهه ‫۱۵۳۰ مورد استفاده قرار گرفت
‫و بعدش تو کاوش‌های خوان ‫رودریگوز کابرییو تو سال ۱۵۴۲
‫پیدا شد.
‫ویکتور! حواست اینجا باشه! ‫بچه‌ها! همین حالا تمومش کنید. ساکت.
‫افتاد!
‫جک؟ حالت خوبه؟
‫حالت خوبه عزیزم؟ ‫مطمئنی نمی‌خوای کمکت کنم؟
‫- حالت خوبه، جک؟ ‫- خوبم.
‫جک!
‫اون همکلاسی‌مونه؟
‫عالی، عالی، عالی. ‫چیزی نمونده بود.
‫لعنتی.
‫سگ همیشه دورشون می‌کنه.
‫اوه،‌ پسر. ‫داره ما رو نگاه می‌کنه.
‫احتمالا ما رو تو کوچه‌شون دیده.
‫احتمالا می‌خواد دهن‌مون رو ‫سرویس کنه یا یه کاری سرمون بیاره.
‫آهای پانک! ‫چرا حواست نبود که توپم کجا می‌ره؟
‫چقدر خوشمزه‌ای ویکتور! ‫شاید اگر بلد بودی چطور بازی کنی این اتفاق نمی‌افتاد.
‫چی گفت؟
‫شنیدی که چی گفتم. ‫می‌دونی مشکل چیه، ویکتور؟
‫تو بیماری زاکلی داری.
‫- این دیگه چیه؟ ‫- آره،‌ این دیگه چیه؟
‫یعنی اینکه دهنت شبیه باسنه.
‫- خفه شو. ‫- رقت‌انگیزه.
‫انقدر بامزه بود که ‫اصلا یادم رفت بخندم.
‫- بازنده‌ها می‌گن چی؟ ‫- چی؟
‫- بازنده‌ها! ‫- بازنده‌ها!
‫فکر می‌کنی خیلی قوی‌ای؟
‫بیا بریم تو زمین بازی چون ‫می‌خوام دهنت رو سرویس کنم.
‫- یالا جان-جان. ‫- بریم دهن‌شون رو سرویس کنیم.
‫چرا اون همیشه من رو ‫به زور با خودش می‌بره؟
‫می‌دونید که قراره دخل‌مون رو بیاره.
‫آخ. نکن.
‫- تو عجیب‌الخلقه‌ای؟ ‫- نه.
‫اوه، خب، جین می‌گه که تو عجیب‌الخلقه‌ای.
‫- جین کیه؟ ‫- جین منم و به‌نظرم تو عجیب‌الخلقه‌ای.
‫یه نگاهی به دست‌های ‫پشمالو و ابروهات بنداز...
‫آره، داره طاس می‌شه.
‫خب، من عجیب‌الخلقه نیستم.
‫نکن! ‫وگرنه می‌رم می‌گم ها!
‫- چند سالته؟ ‫- ۱۰ سالمه.
‫- تو چند سالته؟ ‫- ۸ سالمه.
‫- جدی؟ ‫- آره.
‫خب؟
‫شبیه ۱۰ ساله‌ها نیستی. ‫بازوهات پشمالوئه.
‫روی انگشت‌هات مو داره. ‫انگار خیلی سنت از ما بیشتره.
‫انگار صورتت رو اصلاح می‌کنی.
‫آره، اصلاح می‌کنم. ‫خب که چی؟
‫یه بچه ۱۰ ساله صورتش رو ‫اصلاح نمی‌کنه، پس ۱۰ سالت نیست.
‫پس اگر اصلاح کنی و دست‌هات پشمالو باشه
‫- و قدت خیلی بلند باشه و هیکلت درشت باشه،‌ ۱۰ سالت نیست. ‫- راست می‌گه.
‫خب من بزرگ‌تر از سنم هستم.
‫- ببین، کله‌ات مو نداره. ‫- دارم. مو دارم. می‌بینی؟
‫آره، اما ببین، اینجات مو نداره. ‫انگار که کچلی.
‫من کچل و عجیب‌الخلقه نیستم. ‫تو عجیب‌الخلقه‌ای چهارچشمی.
‫اون ۱۰ سالشه.
‫همه‌اش دو سال از ‫ما بزرگ‌تره، می‌دونی؟
‫اوه، البته. ‫این حرفش رو توجیه می‌کنه؟ بیخیال.
‫بیخیال.
‫بهم سیخونک نزن وگرنه می‌رم می‌گم ها.
‫اینه!
‫- بازنده‌ها! ‫- آره، بازنده‌ها!
‫آهای چطوره یه کمکی بهمون بکنی؟
‫بندازش.
‫آره، بندازش.
‫صبر کن!
‫من دیگه به اون توپ دست نمی‌زنم. ‫حالا که اون بهش دست زده دیگه آلوده شده.
‫- آره، منم دیگه بهش دست نمی‌زنم! ‫- منم نمی‌زنم!
‫- من دیگه بسکتبال بازی نمی‌کنم! ‫- منم همین‌طور!
‫شپشو!
‫شپشو! شپشو!
‫جک؟ ‫عزیزم؟
‫واسه شام،‌ ساندویچ گوشت ‫چرخ کرده درست کردم.
‫گرسنه نیستم، مامان.
‫- واقعا آبداره ها. ‫- جدی؟
‫- مطمئنم خوشت میاد. ‫- نه، نمیاد.
‫حدس بزن واسه دسر چی درست کردم.
‫چی؟
‫تو باید حدس بزنی.
‫- بوش رو حس می‌کنی؟ ‫- از بین کارتون که نمی‌شه.
‫پودینگ شکلاتی.
‫- دسر موردعلاقه‌ات. ‫- دیگه نیست، مامان.
‫هنوز داغه.
‫- اوم! بوش رو حس می‌کنم. بخار ازش بلند می‌شه. ‫- نمی‌خوام، ‌مرسی.
‫- قضیه جدیه. ‫- چی شده؟
‫به‌نظرت چی شده؟ ‫پچ‌پچ کردن بچه‌ها همه چیز رو نشون می‌ده.
‫- اون به مدرسه عادت نداره، برایان. ‫- کارن.
‫جک!
‫ببین، مادرت ساندویچ گوشت چرخ کرده درست کرده.
‫مامان از ساندویچ گوشت چرخ کرده متنفره.
‫اوه، درسته. ‫در واقع همه بزرگسال‌ها از ساندویچ گوشت چرخ کرده متنفرن.
‫اما بعضی‌وقت‌ها واسه خوشحال کردن ‫بچه‌ای که روز بدی داشته، درستش می‌کنیم.
‫- می‌خوای باهام صحبت کنی؟ ‫- نه.
‫خیلی‌خب.
‫می‌دونی الان داشتم به اولین باری که ‫دوچرخه‌سواری کردی فکر می‌کردم.
‫- یادته؟ ‫- اوه، آره.
‫آخه خیلی مصمم بودی که دوچرخه‌سواری کنی.
‫- مدام دور می‌زدی و... ‫- آره.
‫تقریبا چندتا از همسایه‌ها ‫به‌خاطر تو بیرون اومدن.
‫چند روز طول کشید تا ‫اینکه بالاخره یاد گرفتی.
‫اما حالا خودت رو ببین. ‫یه جورایی داری مثل حرفه‌ای‌ها می‌رونی.
‫- مدرسه هم همین‌طوره، نه؟ ‫- آره.
‫خب، ‌بگذریم، فقط ‫خواستم ببینم چیکار می‌کنی.
‫هر کاری داشتی، بهم یه ندا بده.
‫می‌گم بابا.
‫می‌شه اینجا یه حلقه بسکتبال نصب کنیم؟
‫آره.
‫چند لحظه دیگه برمی‌گردم.
‫- سلام، چطوری، جک؟ ‫- سلام، خانم مارکز.
‫اوه، پاستیل خرسی داری؟
‫می‌شه یه دونه قرمزش رو بردارم؟ ‫قرمزهاش رو خیلی دوست دارم.
‫واقعا؟ ‫اوه، مرسی.
‫خب، تا اینجا خوشت از مدرسه اومده؟
‫خانم مارکز و جک
‫نشستن تو یه درخت
‫ب-و-س-ه
‫- دخترها! ‫- اول عشقه
‫بعد می‌شه ازدواج
‫جک اگر کسی اذیتت کرد، ‫فقط بیا به خودم بگو،‌ باشه؟
‫باشه.
‫مرسی بابت این ناهار.
‫- خواهش می‌کنم. ‫- خیلی‌خب.
‫فیبی و جین!
‫- بهت گفتم که. ‫- همه‌اش تقصیر تو بود.
‫همین الان بیاید اینجا. ‫سریع‌تر!
‫یالا. ‫می‌خوایم بریم پیش معلم‌تون.
‫- تقصیر اون بود. ‫- خواهش می‌کنم.
‫خیلی کارتون بی‌ادبانه بود،‌ می‌دونید.
‫بیاید دهن‌شون رو سرویس کنیم.
‫های! آهای لوئیز! ‫لوئیز بازنده. تا ۱۰ امتیاز بازی کنیم!
‫امروز حوصله سرویس شدن رو ندارم.
‫خب، ما اون بچه جدیده رو می‌خوایم.
‫- دیوونه شدی؟ ‫- صبر کن ببینم. نمی‌تونی انتخابش کنی. اون نمی‌تونه با ما بازی کنه.
‫من می‌تونم هر کسی رو که بخوام انتخاب کنم. ‫چیه؟ می‌ترسی ببازی؟
‫نه! هر کسی رو می‌خوای انتخاب کن. ‫ما هیچ‌وقت نمی‌بازیم.
‫آره، هر کسی رو می‌خوای انتخاب کن. ‫ما هیچ‌وقت نمی‌بازیم.
‫آهای تو! گنده‌بک! ‫بسکتبال بازی می‌کنی؟
‫من؟
‫نه پس، اون بچه ۴۰ ساله پشت سرت.
‫آره دیگه تو. ‫بازی می‌کنی؟
‫آره، با پدرم.
‫- زده به سرت؟ ‫- ببین،‌ حداقلش اینه که کسی بهمون اسلم دانک نمی‌زنه.
‫- خیلی‌خب،‌بریم تو کارش. ‫- بازنده‌ها می‌رن پی کارشون.
‫- پس شما می‌رید پی کارتون. ‫- آره!
‫آره، شما می‌رید پی کارتون.
‫- بیخیال. فقط یه دونه چیپس. ‫- نه!
‫بازی خوبی می‌شه حاجی.
‫بیخیال حاجی. ‫یکم برو اون‌ورتر.
‫می‌خوای بعد از مدرسه یه برگر بگیریم؟
‫خوب گوش کن، تنها کاری که باید ‫بکنی اینه که کنار حلقه وایسی، باشه؟
‫و منم این‌طوری توپ رو بهت می‌رسونم.
‫- بریم تو کارش. ‫- آره، دهن‌شون رو سرویس می‌کنیم.
‫حالا زیر حلقه وایسا. ‫دست‌هات رو بیار بالا.
‫اونا گودزیلا رو آزاد کردن.
‫- و دفاعش کنید. ‫- سعی خودم رو می‌کنم.
‫بریم تو کارش.
‫اوه، پسر.
‫یالا! ‫دفاعش کن جک!
‫اینه!
‫تو گفتی همین‌جا وایسم.
‫پاهات رو هم تکون بده.
‫خیلی‌خب. پاهام رو تکون می‌دم.
‫- آدامس می‌خوای؟ ‫- آره. مرسی.
‫همین‌جا وایسا و پاهات رو تکون بده.
‫یالا! یالا!
‫جک! دفاعش کن!
‫- سلام، مک‌فلای. ‫- سلام.
‫باید دفاعش کنی.
‫شکست‌ناپذیریم!
‫گول‌شون بزن.
‫یالا جک. ‫دفاعش کن!
‫- نه! ‫- نه!
‫آفرین.
‫- دفاعش کن! ‫- خودت دفاعش کن!
‫این درسته، ماریو!
‫- توپ کجاست؟ ‫- بازنده‌ها می‌رن پی کارشون.
‫دفاع، دفاع، دفاع!
‫- یالا جان-جان! ‫- دفاعش کن، جان!
‫بندازش تو سبد، جک!
‫این‌طوری عادلانه نیست!
‫خوب بود.
‫- توپ رو بده. ‫- چرا هی به اون چسبیدی؟
‫بازنده‌ها می‌رن پی کارشون!
‫پاس بده ماریو!
‫- ماریو! ‫- خفه شو حاجی!
‫- بازنده‌ها! ‫- یه بار دیگه.
‫خیلی‌خب،‌ جک، پاس بده. ‫یالا، اینجا.
‫بندازش داخل سبد!
‫ویکتور!
‫می‌زنم زمین هوا می‌ره!
‫- یوهو! ‫- توقف‌ناپذیر!
‫- یالا ویکتور. ‫- ولش کن!
‫- حاجی!
‫ولش کن!
‫بچه‌ها دفترهاتون رو دربیارید. ‫تکلیف جدید داریم.
‫و ازتون می‌خوام حسابی درباره‌اش فکر کنید.
‫ازتون می‌خوام که همگی یه انشا بنویسید...
‫درباره اینکه وقتی بزرگ ‫شدید می‌خواید چیکاره بشید.
‫واسه انتخاب‌هاتون، دلایل موجه ذکر کنید.
‫و لطفا املا، علائم نگارشی ‫و قواعد رو رعایت کنید.
‫لازمه که تا اتمام نیمسال این رو بنویسید.
‫تاریخ رو بالای صفحه بنویس. ‫یادت نره.
‫- تو هم همین‌طور جورج. تاریخ رو بنویس. ‫- من می‌خوام متخصص زنان و زایمان بشم.
‫اگر خواسه‌ات اینه،‌ پس ازت ‫می‌خوام دلایل موجه‌ات رو هم بگی.
‫دلیلش شما هستید، خانم مارکز.
‫ازت می‌خوام خوب بهش فکر کنی. ‫چون بخش زیادی از نمره‌ات همینه.
‫قراره راجع‌به چه چیزی فکر کنی؟
‫شاید بهتره که راجع‌به یکی از ‫مشاغل روی بورد فکر کنی،‌ خیلی‌خب؟
‫باید اسمت رو از جک به شک تغییر بدیم. ‫(شک لقب شکیل اونیل اسطوره بسکتبال آمریکا)
‫پرتاب‌های خوبی داری. ‫آفرین.
‫بچه‌ها لطفا تا آخرین لحظه ‫دست از تلاش برندارید.
‫این همون تکلیفیه که ازتون می‌خوام ‫مدت زیادی براش صرف کنید.
‫کل نیمسال رو فرصت ‫دارید و فقط عجله نکنید.
‫هی بچه‌ها.
‫- نقشه‌های جدید واسه خونه درختی دارم. ‫- موفق شدیم.
‫بچه‌ها، بالاخره آخر هفته شد.
‫- منتظر کی هستیم؟ اسمش چیه؟ ‫- خانم دورانته.
‫مشکل اینه که آدم دختربازی ‫واسه خونه درختی نداریم.
‫تموم شد؟ ‫شنیدم که جورج یه دوست دختر جدید داره.
‫- درست همون‌جاست. ‫- خیلی‌خب، بچه‌ها،‌ من دیگه باید برم.
‫- امان از این عینک. ‫- یه ساعت دیگه خونه درختی، باشه؟
‫- اون دیر کرده. ‫- آره.
‫نمی‌تونیم که تموم روز رو اینجا بمونیم. ‫شاید بهتره که برگردیم داخل.
‫ببین، امروز عالی بازی کردی.
‫مرسی. ‫مرسی که من رو انتخاب کردی.
‫- حالا باید یه لطف دیگه‌ای در حقم بکنی. ‫- چه لطفی؟
‫دنبالم بیا.
‫گوش کن، مادرم امروز میاد ‫اینجا تا مدیر مدرسه رو ببینه.
‫- می‌خواد باهاش صحبت کنه. ‫- خب؟
‫خب، ازت می‌خوام که تو ‫نقش مدیر رو بازی کنی.
‫چی؟
‫تو باید این کار رو بکنی.
‫اگر مادرم با مدیر مک‌گی صحبت کنه
‫اون بهش می‌گه که من ‫دانش‌آموز بدی بوده‌ام.
‫خب، واقعا دانش‌‌آموز بدی بوده‌ای؟
‫خب من تقریبا از کلاس سوم ‫هیچ تکلیفی رو انجام نداده‌ام.
‫- پس حسابی به مشکل خوردی. ‫-‌ آره، درسته.
‫اومد. ‫تو باید این کار رو بکنی.
‫- یالا. برگرد. ‫- لویی، من نمی‌تونم نقش مدیر رو بازی کنم.
‫- من نمی‌تونم این کار رو بکنم. ‫- برگرد.
‫- مدیر مک‌گی خیلی سنش بالاست. ‫- هیس!
‫- لویی؟ ‫- من نمی‌تونم این کار رو بکنم. ‫- یه دروغ کم‌اهمیته.
‫اوه، سلام عزیزم.
‫اوه عزیزم رستوران فقط ‫۱۰ دقیقه بهم مرخصی دادن
‫پس باید سریع با مدیر صحبت کنم.
‫- آره. سلام. ‫- سلام عزیزم.
‫خب مدیر کجاست؟
‫اوم، ایشون مدیر پاول هستن.
‫- تازگی مدیر اینجا شدن. ‫- اوه.
‫چند هفته‌ای می‌شه که اومدن.
‫- بهشون گفتم که داری میای. ‫- اوه، خب، سلام آقای پاول.
‫من دلورس هستم اما ‫دوست‌هام دی‌دی صدام می‌کنن.
‫خب، بگید ببینم، چی به ‫سر مدیر مک‌گی اومد؟
‫من تلفنی باهاش صحبت کردم.
‫نمی‌دونم چی به سر آقای مک‌گی اومده. ‫آقای پاول شما نمی‌دونید؟
‫اسهال گرفت.
‫- اسهال؟ ‫- آره، اسهال گرفت.
‫و استفراغ کرد.
‫- اون بالا آورد. آره، و پاشیدش. ‫- جدی؟
‫- اون اسهال داشت. ‫- اوه،‌ پسر، دیگه خیلی وارد جزئیات شدیم.
‫اون باید می‌رفت بیمارستان.
‫- آپاندیسش مشکل داشت. ‫- دل‌پیچه داشت.
‫اوه، خدایا. آپاندیس. ‫خیلی درد داره.
‫خب، عزیزم، گوش کن.
‫من از رستوران واسه‌ات ‫خامه شکلاتی کش رفتم.
‫پس برو بشین و بخورش ‫تا من با مدیر صحبت کنم.
‫نه، بذار منم باشم،‌ مامان.
‫اوه، عزیزم، خواهش می‌کنم ‫دیگه همه جا سرافکنده‌ام نکن.
‫برو بشین. ‫اوه، خدایا، می‌بینید؟
‫تموم حرف من اینه. ‫اون... اون اصلا گوش نمی‌ده.
‫آخه نمی‌دونم بقیه بچه‌ها هم ‫این‌طوری‌اند یا فقط این این‌طوریه.
‫- درست می‌گم؟ ‫- چی می‌گفتی؟
‫- گفتم که بچه‌ها گوش نمی‌دن. درست می‌گم؟ ‫- گوش نمی‌دن. نه.
‫آره،‌ خب، من این‌طور فکر می‌کنم.
‫البته این در مورد مردها هم صدق می‌کنه.
‫- احتمالا همسرتون هم همیشه این رو می‌گه. ‫- اوه، نه.
‫- ازدواج کردید؟ ‫- ازدواج؟
‫- نه، ازدواج نکردم. ‫- من خودم طلاق گرفتم.
‫و این هم یه مسئله دیگه‌ست. ‫می‌دونید، از وقتی که همسرم ما رو ترک کرد
‫همیشه ناراحته و آماده دعواست.
‫سیب زمینی یا ذرت؟
‫به هر حال می‌دونید. ‫اون شروع کرده به ابراز علاقه به دخترها.
‫چندتا مجله زننده زیر تختش پیدا کردم.
‫الان باید من چیکار کنم؟ ‫چیکار؟ نمی‌دونم چیکار کنم.
‫این سن و سال ناجوریه.
‫می‌دونم، آخه یادمه.
‫منظورم اینه که من الان داره یادم میاد.
‫- سن و سال ناجوریه. ‫- آخ.
‫- ناهنجاره، ناجوره. ‫- آه.
‫خب ضمنا بگید ببینم، اوضاعش چطوره؟
‫چون بدبختانه تو سپتامبر ‫گذشته داشت مردود می‌شد.
‫اوه، اوم، لویی پیشرفت ‫زیادی از خودش نشون داده.
‫- واقعا رو غلطک افتاده. ‫- جدی؟
‫- رو غلطک افتاده. ‫- غلطک؟
‫- کاملا. ‫- رو غلطک افتاده.
‫- کاملا، کاملا رو غلطک افتاده. ‫- عجب.
‫- و، عه، به‌نظرم، عه، اون، عه...
‫باهوش‌ترین بچه کل مدرسه‌ست.
‫بله، اگر هم نباشه، شاید باهوش‌ترین ‫بچه‌ای باشه که تا حالا دیده‌ام.
‫اوه، خدایا. ‫باورم نمی‌شه بالاخره یه بازخورد خوب شنیدم.
‫واقعا خوشحالم می‌کنه.
‫آخه باورم نمی‌شه دارید این رو بهم می‌گید.
‫چون می‌دونید، این یعنی ‫اینکه احتمالا اون خوشحاله
‫و من تصمیم درستی در مورد ‫جابجایی‌مون به اینجا گرفتم.
‫گوش کنید، می‌دونید، اگر ‫می‌خواید ناهاری چیزی بخورید
‫می‌تونیم راجع‌به لویی ‫صحبت کنیم و می‌دونید
‫فقط یه گپی با هم بزنیم.
‫- نظرتون چیه؟ ‫- نکشید.
‫- اوه، مشکلی داره؟ ‫- واسه‌تون ضرر داره.
‫از کی ضرر، ضرر می‌شه؟
‫وای نه. ‫اوه، باز شروع کرد.
‫خب، عه، نظرتون چیه؟ ‫می‌خواید ناهار بخورید؟
‫من تو رستوران تخفیف دارم.
‫خب، معمولا مادرم واسه‌ام ناهار میاره... ‫در واقع خودش درست می‌کنه.
‫عزیزم،‌ باید از خونه مستقل بشی دیگه.
‫- سلام عزیزم. ‫- سلام.
‫- سلام خوشگلم. ‫- سلام.
‫خب آقای پاول بهم گفت ‫که چه پسر خوبی بودی.
‫- بهت گفتم که. ‫- بهت باور نداشتم اما حالا دارم.
‫و می‌خوام شماره محل ‫کارم رو به آقای پاول بدم
‫تا بتونید باهام تماس بگیرید و ‫من رو از اوضاعش مطلع کنید.
‫تا بتونید کامل حواس‌تون بهش باشه.
‫این شماره محل کارمه. ‫می‌تونید هر موقع که خواستید باهام تماس بگیرید.
‫مامانم گفته نباید به کبریت دست بزنم.
‫- اوه، شما با مادرت زندگی می‌کنی؟ ‫- خب، آره، شب‌ها پیش مادرم هستم.
‫خب، هر کسی طرز فکری داره. ‫بگذریم، می تونید باهام تماس بگیرید
‫عه، تا درباره لوئیز یا می‌دونید ‫هر چیز دیگه که بود، صحبت کنیم.
‫خب، عه... اوه راستی این یادگاریه.
‫مال کلوبی هست که بعضی ‫وقت‌ها اونجا وقت می‌گذرونم.
‫می‌دونید، اگر سر کار نباشم معمولا اینجام.
‫خب جای خوبی واسه وقت گذرونی ‫واسه آدم‌های همسن و سال خودمونه
‫که یکم نوشیدنی بخوریم و حال ‫و هوامون عوض بشه، می‌دونید.
‫اوه، دیگه باید برم. ‫اوه، اخراجم می‌کنن.
‫- مراقب خودت باش. ‫- باشه. تو هم همین‌طور.
‫از آشنایی باهاتون خوشحال شدم، آقای پاول. ‫اوه، دست قوی‌ای دارید. مردانگی بالایی دارید.
‫- خیلی‌خب، کلید خونه رو داری؟ ‫- اوهوم.
‫- خیلی‌خب، پس خونه می‌بینمت. ‫- باشه.
‫- دوستت دارم. ‫- منم دوستت دارم.
‫خداحافظ!
‫وای! وای. ‫عالی بود.
‫- چطور بودم؟ ‫- عالی بودی.
‫- جدی؟ ‫- آره.
‫پسر!
‫ببین حاجی جبران می‌کنم. ‫بابت مادرم عذر می‌خوام، جک.
‫- اون تو همه جاهای اشتباه دنبال عشق و عاشقیه. ‫- آره، می‌دونم.
‫شاید آخر هفته ببینمت.
‫عالیه.
‫رفیق.
‫مرسی.
‫مامان! من اومدم!
‫اومدم. اومدم. ‫اینجام.
‫آره، خوبه.
‫- تماس داری، برایان، خب؟ ‫- آره، فقط... خیلی‌خب. بله؟
‫- می‌تونم باهاش صحبت کنم؟ می‌تونم باهاش صحبت کنم؟ ‫- جکی می‌خواد باهات صحبت کنه.
‫بابا،‌ سلام بابا. ‫موهات رو کشیدم مامان. ببخشید. ‫سلام بابا. آره. سلام بابا.
‫امروز باید بسکتبال بازی می‌کردم. ‫اونا انتخابم کردن.
‫آره، نه فقط به این خاطر که ‫گنده‌ام. به این خاطر که واقعا خوبم.
‫آره، من ۱۰۰۰ امتیاز گرفتم.
‫نه، حق با توئه. ‫فقط ۱۰۰ امتیاز بود.
‫شوخی می‌کنم. ۱۴ امتیاز بود. ‫آره، اما هر پرتابی که می‌کردم... امتیاز می‌شد!
‫دقیقا اینجوری بود. ‫صبر کن. گوش کن بابا.
‫آره و من با یه پسر خیلی باحال به اسم لویی آّشنا شدم. ‫لوئیز نه ها، لویی. آره.
‫مادرش بهم چندتا کبریت داد. ‫آره. اونا کبریت هستن. می‌تونم باهاشون بازی کنم؟
‫خیلی‌خب، آروم باش رفیق. ‫آروم باش.
‫ببین بابا، لویی چندتا ‫مجله زننده زیر تختش داره.
‫مجلات زننده یعنی چی؟
‫باید نقش مدیر رو بازی می‌کردم. ‫آره، وانمود کردم که مدیرم.
‫و کلی تکلیف دارم که باید انجام بدم. ‫یه تکلیف خیلی مهم دارم.
‫و راستی می‌دونی چیه. ‫خانم مارکز یک از پاستیل‌های خرسی قرمزم رو خورد.
‫و اون بهم گفت آفرین. ‫می‌دونی اما نه فقط به‌خاطر پاستیل خرسی قرمز.
‫به‌خاطر نحوه بازی کردنم بود. ‫آره، عالی بودم.
‫اون گفت بهتره شاک حواسش به خودش باشه.
‫اون همون‌طور که پدربزرگ ‫می‌گه واقعا فوق‌العاده‌ست.
‫واقعا عالیه. ‫تو چیکار می‌کنی؟
‫خب، من فقط... فقط، عه، دارم ‫از قالب یه آگهی عکس می‌گیرم.
‫هویج‌ها، از تخته هویج عکس می‌گیرم. ‫فقط هویج‌های غول پیکر، آره.
‫- وای، خیلی خسته‌کننده‌ست. ‫- خب...
‫گوش کن بابا، دیگه باید برم. ‫نه، واقعا باید برم.
‫شماره یک. باشه؟ ‫می‌بینمت.
‫آره، گوش کن بابا. ‫دیگه جلوی بقیه بچه‌ها من رو بغل نکن، باشه؟
‫آره، می‌دونی. ‫یه جورایی... عجیب و غریبه.
‫آره، باشه. ‫می‌بینمت.
‫آره، من کبریت‌ها رو با خودم می‌برم تو حموم، ‫پس اگر برم سراغ شماره دو واسه‌اش آمادگی دارم.
‫خیلی‌خب، گوشی رو بده به مادرت. ‫آره.
‫برایان.
‫آره، ‌صدات رو خوب می‌شنوم. ‫نه، به‌خاطر سیم‌اشه.
‫اوه، وایسا. اوه!
‫خوبید؟
‫- عزیزم! ‫- حالش خوبه؟
‫آره، خوبه. ‫خیلی هیجان‌زده‌ست.
‫آهای، مامانِ جک!
‫آهای، جک؟
‫مامانِ جک؟ ‫جک می‌تونه بیاد و بیرون و بازی کنه؟
‫من خانم پاول هستم. ‫تو کی هستی؟
‫لوئیس دورانته هستم. ‫از آشنایی باهاتون خوشبختم.
‫من تو مدرسه با جک آشنا شدم. ‫می‌خواستم بدونم که جک می‌خواد...
‫به مهمونی‌ای بیاد که ‫چندتا از بچه ها هم هستن.
‫در واقع اگر بهش اجازه می‌دید و اینا.
‫خب، می‌تونم اجازه ندم. ‫ما برنامه‌های دیگه‌ای داشتیم،‌می‌دونی.
‫- آهای، جک! ‫- خداحافظ مامان!
‫می‌بینم‌تون.
‫- عزیزم خیلی مراقب باش! ‫- آها!
‫- و تا دیر وقت بیدار نمون! ‫- نمی‌مونم،‌ مامان!
‫- خب، سرعت رشدت چطوریه؟ ‫- چهار برابر رشد توئه.
‫- مثل عمر گربه‌ها؟ ‫- آره، تا حدودی.
‫مثلا وقتی ۲۰ سالم بشه ‫خیلی پیر به‌نظر می‌رسم.
‫ببین حاجی همه می‌گن ۲۰ سال ‫اول زندگی بهترین دوره عمر آدمه.
‫- مامانم می‌گه بعدش همه چی رو به سرازیری می‌ره. ‫- جدی؟
‫- آره! ‫- مثل این؟
‫مثل این!
‫وای. بچه‌ها اینجا رو خودتون ساختید؟
‫آره. باحاله، نه؟
‫باید ساختش رو از ‫پیش‌دبستانی شروع کرده باشید.
‫قراره با بچه‌ها آشنات کنم.
‫- اینجا امنه؟ ‫- آره، امنه.
‫واقعا؟
‫ببین، نگران نباش. ‫فقط هر چی گفتم باهام همراهی کن.
‫به‌نظرت بقیه بچه‌ها ازم خوش‌شون میاد؟
‫ببین همون‌طور که با من صمیمی شدی با ‫اونا هم می‌شی. مطمئنم خوش‌شون ازت میاد.
‫- آره، همینه. ‫- یه بنفششه.
‫- بزرگ‌تر حاجی. ‫- سلام، لو.
‫- سلام، لویی. ‫- سلام. جک رو با خودم آوردم. همین پایینه.
‫- عجیب‌الخلقه رو با خودت آوردی؟ ‫- اون عجیب‌الخلقه نیست.
‫- خودت گفتی اون عجیب‌الخلقه‌ست. ‫- آره.
‫اشتباه کردم، خیلی‌خب؟
‫ول کنید بابا. ‫آدم باحالیه.
‫اون بلده چطور بسکتبال بازی کنه.
‫و امروز یه لطفی در حقم کرد. ‫اینجا رو داشته باشید.
‫ببینید تو راه که بودیم چی گرفت. ها؟
‫- این رو خریده؟ ‫- عه عه.
‫- امکان نداره. ‫- داره. رفت تو فروشگاه و این رو برداشت.
‫بدون ترس و مشکلی.
‫- رفیقم خیلی خفنه. ‫- این فوق‌العاده‌ست.
‫- کاش من یه عجیب‌الخلقه بودم. ‫- ببین دیگه نگو عجیب‌الخلقه،‌ باشه؟
‫جک خیلی باحاله. باید اجازه ‫بدیم باهامون وقت بگذرونه.
‫اگر اون بیاد، این مجله پنت‌هاوس هم میاد.
‫خداحافظ پسرها.
‫خیلی‌خب، می‌تونه بمونه.
‫اما اگر رفتار عجیبی ازش ‫سر بزنه باید از اینجا بره، باشه؟
‫یه لحظه صبر کنید. ‫ببینید، حداکثر وزنی که اینجا تحمل می‌کنه رو داریم.
‫به‌نظرم فکر خوبی نیست. ‫اینجا ۷۰ کیلو دیگه رو تحمل نمی‌کنه.
‫- ادی. دو کلمه رو داشته باش. مجله پنت‌هاوس. ‫- داره میاد...
‫- بچه‌ها، این جکه. ‫- سلام.
‫اوه، حاجی لگنم رو داغون کردی.
‫- ببخشید. ‫- حواست به تلویزیون باشه.
‫بیخیال!
‫- بیخیال! ‫- مراقب باش، باشه؟
‫ببخشید.
‫- آروم باش. ‫- آروم باش،‌ باشه؟
‫حواست به اون آباژور باشه.
‫- بیخیال دیگه حاجی! ‫- بشین.
‫- همین الانش هم نشسته. ‫- بشین.
‫فکر چندان خوبی نبود.
‫- بیخیال دیگه. آروم. ‫- این خونه درختی ۴ ساله که ساخته شده.
‫- می‌خوام تا ۱۰ سال توش زندگی کنم. ‫- بیخیال.
‫- ببین جک، عه، پس تو اون مجله رو خریدی؟ ‫- آره.
‫همیشه می‌خرم.
‫- مجله هاستلر چی؟ هاستلر می‌خری؟ ‫- اگر بخوای آره.
‫- سوانک چی؟ ‫- آره.
‫این و عه، می‌دونید همه ‫چیزهای بزرگسالانه...
‫که فقط بزرگسال‌ها می‌تونن بخونن.
‫چه باحال. راستی مشکلی تو خریدشون نداری؟
‫منظورم اینه مثلا ازت ‫کارت شناسایی نمی‌خوان؟
‫نه. می‌دونید، کافیه فقط یه روز اصلاح ‫نکنم اون وقت عین ۵۰ساله‌ها می‌شم.
‫ببین، عه، جک مشکلی نداره یه ‫نگاهی به مجله پنت‌هاوس بندازم؟
‫راحت باش.
‫- پس تو واقعا اصلاح می‌کنی، جک؟ ‫- اوه، آره، آره. از ۴ سالگی شروع کردم.
‫اوه، عجب. ‫باحاله. مشخصه.
‫چون من خیلی مشتاقم که اصلاح کنم. ‫نظرت چیه؟
‫چیزی اینجا می‌بینی؟
‫- اینجا مو داره؟ ‫- بذار ببینم.
‫آره،‌ به‌نظر یکی اینجا هست.
‫- آره، به‌نظر خودشه. ‫- اوه، اگر من جای تو بودم...
‫ریش و سبیلم رو مثل فو ‫مانچو یا شاید مثل یه بز می‌کردم.
‫- بز؟ ‫- ریش بزی.
‫- اوه! ببببد می‌شه. ‫- ببببد، حاجی.
‫- اوه، ادی. اینجا رو ببین.
‫- ببخشید. ‫- به‌نظرتون مادرهای ما هم این‌طورین؟
‫نه، فقط دخترهای پنت‌هاوس این‌طورین.
‫اونا آدم‌های خاصی هستن.
‫آخه مثلا اونا از بخش‌های ‫خاصی از کشور میان تو این کار.
‫خب نظرت چیه؟
‫عالیه. شما بچه‌ها کل شب ‫رو اینجا چیکار می‌کنید؟
‫هر کاری که بخوایم.
‫می‌گم جک، تا حالا راست کردی؟
‫می‌دونی، شق شده؟
‫نه هنوز. اما امیدوارم واسه کریسمس بشه.
‫- دوست دارم یه گوز مردونه بشنوم. نشون‌مون بده چند مرده حلاجی. ‫- اوه، صبر کنید.
‫صبر کنید، صبر کنید. ‫اوه، یکم گرم کنم. یه گلویی صاف کنم.
‫اون پایین حسش می‌کنم.
‫حال بهم زنه!
‫چیزی نمونده بود شلوارم رو سوراخ کنه.
‫- اوه! یکی دیگه داره میاد! ‫- اوه! برو بریم!
‫این یکی می‌تونه یه راکت روده‌ای واقعی باشه. ‫اوه، آره.
‫بیا بیرون ای روح خبیث.
‫- ببرش اون‌طرف. ‫- زمین ۷/۵ پریکتر در حال قار و قور کردنه.
‫- بده‌اش به جورج. ‫- جک پاول، مرد گوزو.
‫بوش کن. حال خوبی داره. ‫یالا، جورج. اوه!
‫اوه! این کشنده‌ست! ‫گاز اعصابه!
‫- یوهو! آتیش‌بازی راه بندازید! ‫- به‌هوش اومد.
‫هی، خطر انفجار، بچه‌ها. ‫اینجا رو داشته باشید.
‫- خیلی‌خب بچه‌ها، بریم تو کارش! ‫- بچه‌ها، چراغ قوه‌ها رو خاموش کنید.
‫- بازش کن. بازش کن. ‫- حاضرید؟
‫کارن؟ کارن؟
‫جک؟
‫جک نیست. ‫منم.
‫باید تا نیم ساعت دیگه اونجا باشیم.
‫- مسخره‌ام نکن. ‫- هیچ‌وقت نمی‌کنم.
‫معمولا میایم اینجا و قبل از ‫خواب یکم صحبت می‌کنیم.
‫فکر می‌کنی باید خودت رو وقف فحش دادن‌ها ‫و تف انداختن‌های یه بچه ۱۰ ساله بکنی؟
‫- آره. ‫- منم همین‌طورم، می‌دونی.
‫واسه همه همینه.
‫به دنیاشون میاری، لباس تن‌شون ‫می‌کنی، غذا بهشون می‌دی.
‫بعدش یه روز میای خونه می‌بینی رسیدن به ‫سن نوجوونی. بدون هیچ دلیلی ازت متنفرن.
‫اگر مشکلی داشته باشی ‫حتی باهات صحبت هم نمی‌کنن.
‫می‌دونم.
‫آخه این اولین شبیه که ‫جایی غیر از خونه می‌مونه.
‫خب یعنی اینکه تا حالا ‫تو خونه با هم تنها نبوده‌ایم.
‫اوه.
‫به‌نظرم جالبه که فقط کفش ‫سایز ۱۱ زیر تخت‌مونه.
‫اوه، فقط امیدوارم حالش خوب باشه.
‫وای! فکر کنم یکی دیگه هم دارم!
‫نه! سس کچاپ بیشتری می‌خوایم!
‫- سوپ کرم. ‫- آویشن.
‫عصاره گوز.
‫- عصاره گوز. ‫- جک، بهتره این رو بخوری.
‫- همه‌اش رو بخور. ‫- اوی!
‫- بهتره این رو بخوری. ‫- بهمش بزن.
‫چیکار می‌کنی؟
‫ماهی ساردین!
‫- نه، نمی‌تونم بخورم. اوه، نه، نه، اون رو ننداز توش دیگه. ‫- یالا، یالا، یالا!
‫- یالا، یالا، یالا، یالا، یالا، یالا! ‫- کرم؟
‫- یالا، یالا، یالا! ‫- کرم توش نریزید.
‫- یالا، یالا، یالا، یالا، یالا، یالا! ‫- بخور!
‫الان دیگه بالا میارم. ‫نه، نه، نه، نه!
‫- اوه، خواهش می‌کنم، نه. ‫- یالا، یالا، یالا، یالا!
‫- نه! نه! ‫- آره! آره!
‫دستم رو توش نذارید! ‫نه!
‫اوه!
‫مراقب باشید! ‫می‌خواد بالا بیاره!
‫بهتون هشدار دادم!
‫وای. بد نبود.
‫سلام جک. ‫سلام لوئیس.
‫بذارید ما هم بیایم بالا. خواهش می‌کنم. ‫می‌خوام ببینم اون بالا چطوریه.
‫می‌شه یه لحظه صبر کنید؟
‫فقط می‌خوایم اینجا رو ‫یکم تمیز کنیم، باشه؟
‫- دیدی؟ اجازه می‌ده که بریم بالا. ‫- اجازه نمی‌ده.
‫نحوه گفتنش رو شنیدی؟
‫پسرها تمیزکاری نمی‌کنن! ‫"بذارید یکم اینجا رو تمیز کنیم"
‫خیلی‌خب، باشه. ‫باهات شرط می‌بندم. حالا ببین.
‫ورود دخترها ممنوع!
‫- اوه، لعنتی! ‫- مستقیم پرتاب کنید!
‫چپ، چپ، راست، راست.
‫آهای، اد، دکتر کورکیان شدی؟
‫- آره. ‫- عه.
‫- قرص نعنا. ‫- قرص نعنا.
‫- پام پام. ‫- پام پام.
‫- پاور بار. ‫- پاور بار.
‫- پز. ‫- پز.
‫- و بادوم زمینی. ‫- بادوم زمینی.
‫- عه، مجله پنت‌هاوس هم می‌خوام. ‫- خیلی‌خب، و یه مجله پنت‌هاوس.
‫جک؟ جک؟ ‫صدام رو می‌شنوی؟ جواب بده.
‫ده-چهار. ‫با موفقیت دریافت شد. پنت‌هاوس رو گرفتم.
‫عکس پاپ رو دارید؟ ‫فقط یه حرف "پی" هست.
‫بچه‌ها،‌ یه دوست رو با خودم آوردم.
‫مشکلی نیست؟
‫ایشون آقای وودراف هستن.
‫شما هم ۱۰ سالتونه؟
‫عه، خب، اگر از همسرم بپرسید آره.
‫نه، متاسفانه فقط یه ‫پیرمرد معمولی و نرمالم.
‫در واقع این خونه درختی مناسب...
‫چی؟
‫وزن‌مون رو تحمل نمی‌کنه، می‌دونید... ‫چیزه، عه...
‫خب که این‌طور، اینجا خیلی باحال‌تر ‫از چیزیه که فکرش رو می‌کردم.
‫نه، نیست. خب...
‫خب شنیدم که شما معلم خوبی هستید.
‫خب، دوست ندارم از خودم تعریف کنم اما...
‫می‌دونید، گونه‌هاتون سرخ شده. ‫راکت‌های روده‌ای رو ول بدید.
‫- چیکار کنم؟ ‫- می‌خواید تو این قوطی بگوزید؟
‫متاسفم بچه‌ها، فکر نکنم ‫بخواید این اتفاق بیفته.
‫بعضی از قسمت‌های بدنم دیگه پوسیده شده.
‫یالا دیگه. یادمه گفتی شیپور زن خوبی هستی.
‫به این معروفم که کل ‫خونواده رو فراری می‌دم.
‫- یعنی می‌گید از جک بهترید؟ ‫- خودم به جک آموزش دادم.
‫اوه! اوه!
‫بچه‌ها؟ بچه‌ها؟ ‫کافیه دیگه.
‫- شوخی می‌کنی دیگه؟ ‫- نه.
‫- یکم سس فلفل قرمز بریز توش. ‫- بچه‌ها.
‫باور کن مزه مرغ می‌ده.
‫- تو این رو خوردی جک؟ ‫- آره.
‫- همه باید بخورن. ‫- خوبه!
‫- واقعا این رو خوردی؟ ‫- اوهوم.
‫یالا، یالا، یالا، یالا! ‫یالا، یالا، یالا، یالا!
‫- یالا، یالا،‌ یالا! ‫- دوستت دارم حاجی!
‫اوه، نه!
‫- دیگه تو هم هستی. ‫- جدی؟
‫- خیلی ممنون. ‫- عضو باشگاه شدی.
‫اون می‌خواد گیر بیفته
‫- صبر کنید. مطمئنید آهنگ باحالیه؟ ‫- آهنگ باحالیه.
‫- اون می‌خواد گیر بیفته ‫- به‌نظر آهنگ باحالی نمیاد.
‫فقط صبر کن و ببین چرا ‫مردم همیشه گیر می‌دن...
‫این بخشش رو می‌دونید
‫تو سالن بوی دود احساس می‌کنم
‫چارلی براون
‫آره، اون یه دلقکه ‫چارلی براون
‫اون چارلی براونه
‫اون گیر میفته ‫فقط صبر کنید و ببینید
‫چرا مردم همیشه بهم گیر می‌دن
‫کی همیشه دیوارنویسی می‌کنه
‫کی همیشه سالن رو ترک می‌کنه
‫کی همیشه گلوله کاغذی پرت می‌کنه
‫حدس بزنید کی
‫- کی، من ‫- آره، تو
‫- مراقب باشید! ‫- نه، نه
‫یه لحظه صبر کنید بچه‌ها. ‫حداکثر وزن مجاز رو رد کردیم!
‫هیچ مشکلی وجود نداره، ادی. ‫پارانویا شدی.
‫- چارلی براون ‫- این دیگه چیه؟
‫بچه‌ها خونسرد باشید.
‫- چی شده؟ ‫- نه، نه. نه!
‫- اوه! ‫- بچه‌ها خونسرد باشید!
‫اوه! آی بچه‌ها.
‫- خونسرد باشید. ‫- گفتم که. گفتم که.
‫- ممکن بود بمیریم! ‫- چرا مردم همیشه رو من میفتن
‫حالا که صحبت از شهردار ‫شد مطمئنا امروز قراره...
‫روز پرمشغله‌ای براش باشه.
‫اون تو مراسم افتتاحیه کتابخانه ‫عمومی جدید شرکت می‌کنه.
‫و ضمنا، ازتون دعوت می‌کنیم که اونجا ‫حضور داشته باشید و از جشن‌ها لذت ببرید.
‫در صورت امکان حتما ‫بچه‌ها رو همراه خودتون بیارید.
‫بعدش شهردار با ‫شورای شهر جلسه داره.
‫بعدش یه کنفرانس مطبوعاتی برگزار می‌شه...
‫بعدش حوالی ساعت ‫۱۲ ظهر کلیسای آنتونی...
‫مزایده سالانه جمع‌آوری ‫وجوه خودش رو برگزار می‌کنه...
‫جک، عزیزم! ‫ساعت هشت و ربعه.
‫- ازتون دعوت می‌کنن که برید... ‫- تمومش کن دیگه.
‫وقتی بزرگ بشم،‌ می‌خوام ‫تو ۲۸ سالگی ازدواج کنم.
‫چون اگر قبل از این سن ازدواج ‫کنی، طبق آمار به طلاق ختم می‌شه.
‫ولی من احساس می‌کنم اگر تا آخر ۲۰ ‫سالگی صبر کنم، می‌تونم آمار رو گول بزنم...
‫و تا آخر عمر با همسرم ‫زندگی شادی داشته باشم
‫حتی وقتی که ۲۸ سالگی رو رد کنم.
‫وقتی بزرگ شدم می‌خوام چیکاره بشم؟
‫زنده باشم.
‫متوجه شدیم، جورج.
‫سلام جک.
‫- چی شده رفیق؟ ‫- هیچی.
‫پس بجنب بریم.
‫باید بمونم و از خانم ‫مارکز یه سوالی بپرسم.
‫می‌خوای بمونم؟
‫آره اما پایین می‌بینمت.
‫موفق باشی.
‫ای کاربلد.
‫- خداحافظ خانم مارکز. ‫- خداحافظ. فردا می‌بینم‌تون.
‫- خداحافظ خانم مارکز. ‫- خداحافظ.
‫جک، هنوز اینجایی.
‫جک، حالت خوبه؟ ‫همه چی ردیفه؟
‫- اوهوم. ‫- خیلی‌خب.
‫می‌دونم که از اینا دوست دارید.
‫همه پاستیل‌های خرسی ‫قرمز رو جمع کردم.
‫خیلی طول کشید تا یه بسته بشه.
‫خب،‌ این از محبت توئه، جک. ‫مرسی.
‫پس من پسر خوبی‌ام،‌ ها؟
‫تو جوون خیلی خوبی هستی، آره.
‫خانم مارکز؟
‫داشتم به این فکر می‌کردم ‫که اگر احیانا کاری ندارید
‫شاید بخواید باهام بیاد بریم برقصیم.
‫خیلی خیلی خوب می‌شه.
‫اوه جکی.
‫پس می‌خواید بیاید؟ ‫مادرم ما رو می‌رسونه.
‫جک، فکر نکنم بخوای با من بری. ‫دیگه سنم بالا رفته.
‫خب به‌خاطر همینه. ‫به‌خاطر همین می‌خوام با شما برم.
‫نمی‌تونم با دخترهای هم سن و سال خودم ‫برم، چون خیلی ازشون مسن‌تر به‌نظر میام.
‫شما دقیقا مثل خودم هستید.
‫اوه، جکی. ‫جک.
‫تو هنوز خیلی سنت کمه...
‫از لحاظ ذهنی.
‫من... می‌دونم که به نسبت دخترهای ‫کلاس به‌نظر هم سن و سال تو میام.
‫راجع‌به این موضوع حق با توئه.
‫پس من و مادرم کی باید بیایم دنبال‌تون؟
‫جک، تو شاگردمی.
‫و من معلمتم.
‫و خب معلم‌ها و دانش‌آموزها ‫با هم نمی‌رن برقصن.
‫- می‌فهمی؟ ‫- خواهش می‌کنم.
‫نه.
‫متاسفم عزیزم.
‫واقعا درست نیست.
‫می‌فهمی؟
‫اوه،‌ جکی، بیخیال.
‫- اوه، جک. ‫- مشکلی نیست.
‫جک؟ جک؟ ‫صبر کن.
‫- جک، برگرد. بیا صحبت کنیم! ‫- من نمی‌خوام صحبت کنم.
‫- جک، دیگه نه من نه تو. ‫- ولم کن.
‫آخ.
‫جک؟ درد داری؟
‫یکی کمک‌مون کنه! ‫یکی کمک کنه!
‫- یه چیزیم شده. ‫- طاقت بیار.
‫یکی کمک کنه! ‫یکی کمک کنه!
‫خانم مارکز! ‫جک صدمه دیده!
‫- ببخشید. ‫- خانم پرستار مراقبت‌های ویژه از کدوم طرفه؟
‫- انتهای سالن،‌ سمت چپ، از پله‌ها برید بالا. ‫- خیلی‌خب.
‫فکر کنم این اتفاق، نتیجه فشار بالا بوده.
‫پس حمله قلبی نبوده؟
‫خب، نه واقعا.
‫این سفتی شریان یا درد سینه‌ست.
‫اما وضعیت جک خاصه.
‫- عزیزم،‌ این قلبته. ‫- مشکلی نداره؟
‫قلب ۴۰ ساله‌اش به‌شدت در ‫تلاشه که به فعالیتش ادامه بده...
‫می‌تونی همین‌جا منتظر پدر و مادرت بمونی. ‫چند دقیقه دیگه میان.
‫که همراه با رشد سریعش ‫باعث ایجاد یه مشکل بزرگ شده
‫- ساییدگی و پارگی روی قلبش به‌وجود اومده. ‫- می‌شه یه آبنبات بهم بدید؟
‫ساعت داخلی بدنش داره از کار می‌افته.
‫نشونه‌های فیزیکی پیری ‫سریع‌تر ظاهر می‌شن.
‫بدنش اضافه کاری فعالیت می‌کنه.
‫چیزهای کوچیکی که ما اونا رو بدیهی ‫می‌دونیم واقعا روی اون تاثیر می‌ذاره.
‫سلام.
‫یالا. سلام.
‫- حالت چطوره، جکی؟ ‫- خوبم.
‫لوئیس الان زنگ زد احوالت رو پرسید. ‫گفت امیدواره که حالت خوب باشه.
‫بهش گفتم فردا باهاش تماس می‌گیری.
‫- باید استراحت کنی. ‫- چرا استراحت کنم مامان؟ حالم خوبه.
‫- بیا. ‫- این چیه؟
‫- واسه توئه. ‫- سورپرایزه؟
‫اوه، مرسی.
‫عزیزم...
‫- ما دوست نداریم دیگه چنین اتفاقی بیفته. ‫- منم.
‫پس شرایط برمی‌گرده به قبل از مدرسه رفتنت.
‫نه.
‫- ببین، ‌اوقات خوشی که با هم داشتیم رو یادته؟ ‫- نه.
‫نه. نه! ‫نه!
‫خوش نبود!
‫جک، این... تنها راه همینه.
‫پس دوست‌هام چی؟ ‫لویی چی؟
‫جورج چی؟ ‫جان-جان چی؟
‫خب، عزیزم، اونا میان اینجا و می‌بیننت.
‫- آقای وودراف میاد اینجا. ‫- مامان، مامان.
‫من می‌خوام با دوست‌هام باشم. ‫من می‌خوام برم بیرون.
‫- عزیزم، لطفا این کار رو نکن. ‫- اوه!
‫- عزیزم. ‫- خواهش می‌کنم، مامان. خواهش می‌کنم.
‫- من که نمی‌خوام بدجنس‌بازی دربیارم. ‫- بیخیال.
‫ببین. ببین یادته...
‫وقتی که باد آزادنه می‌وزه ‫پالتوت رو تنت کن
‫خیلی مراقب خودت باش ‫تو مال منی
‫نه، ولم کن.
‫بابا!
‫بابا.
‫ببین. خواهش می‌کنم ‫مجبورم نکنید خونه بمونم.
‫من می‌خوام برگردم مدرسه. ‫خواهش می‌کنم! بذارید برگردم مدرسه.
‫مجبورم نکنید تنها بمونم.
‫- خواهش می‌کنم،‌ بابا، خواهش می‌کنم. ‫- خیلی‌خب، خیلی‌خب، خیلی‌خب.
‫خواهش می‌کنم! خواهش می‌کنم! ‫خواهش می‌کنم!
‫خیلی‌خب.
‫جکی. تو پسر خودمی. ‫پسر کوچولوی خودم.
‫اوه! جکی.
‫خواهش می‌کنم.
‫حرفم اینه که ما نباید بترسیم.
‫ترس از اینکه کم بیاره.
‫ترس از اینکه به خودش صدمه بزنه...
‫یا به یه بچه دیگه.
‫ترس از یه بچه دیگه داشتن.
‫برایان، خودتم می‌دونی که ‫نمی‌تونیم این کار رو بکنیم.
‫نه، نمی‌دونم.
‫می‌دونی که یه بچه دیگه ممکنه...
‫نه، من این چیزها حالیم نیست
‫و دکترها هم چنین چیزهایی بهمون نگفتن.
‫عزیزم، ده سال پیش وقتی جک به‌دنیا اومد
‫فکر می‌کردیم قراره سه ‫یا چهارتا بچه داشته باشیم.
‫زمان مناسبی واسه صحبت ‫درباره این موضوعات نیست.
‫دیر یا زود باید درباره‌اش ‫صحبت کنیم، عزیزم.
‫چه دوچرخه خوبی داری، پسر.
‫خوبی؟
‫حالت خوبه؟
‫بیا. یه پیک دیگه بخور. ‫حالت رو خوب می‌کنه.
‫اوه. بیخیال.
‫رسید دوچرخه‌ات، رفیق.
‫- هوی! حواست رو جمع کن کسخل. ‫- ببخشید.
‫خب اون زد تو کار مینیمالیست... ‫چیزی راجع‌به جوک‌های مینیمالیست شنیدی؟
‫باید خنده‌دار باشه. ‫باید بخندم.
‫یکیش اینه. ‫تق تق.
‫این جوکه. تق؟ ‫همین؟
‫همینه. این مرد میاد اینجا. ‫گوش پاک کن می‌خواد.
‫حتی نمی‌تونیم یه آسپرین بهش بدیم. ‫فکر کنم شوخی می‌کنه. این یه جوکه؟
‫چون گوش پاک کن ندارم از دستم عصبانی می‌شه. ‫مگه اینجا داروخونه‌ای چیزیه؟
‫خوبه.
‫چیه؟ ‫چی می‌خوای؟
‫من چیزه...
‫مشروب الکلی‌نما با ماراسیانو گیلاس.
‫ماراسکینو.
‫منم همین رو گفتم. ‫ماراسکینو.
‫چرا براش مدونا نمیاری؟ ‫می‌دونی مدونا چیه؟
‫- نه. ‫- مشروب‌ الکلی‌نما بدون گیلاس.
‫می‌شه یکی از اینا براش بیارید؟ ‫من پالی هستم. چطوری؟
‫- خوبم. منم جک هستم. ‫- خیلی‌خب. به سلامتی جک.
‫برو بریم.
‫- برو بریم رفیق. ‫- به‌سلامتی پالی.
‫آره. یالا. ‫سر بکش دیگه،‌ باشه؟
‫- به‌سلامتی تو بچه. ‫- من بچه نیستم!
‫خیلی‌خب.
‫- خوشت نیومد؟ همه‌اش از دماغت بیرون اومد. ‫- آره.
‫خب اون به می‌گه... اون می‌گه، ‫"الان می خوام بهت درکونی بزنم"
‫- نه بابا. ‫- باورت می‌شه؟
‫- نه. ‫- به من درکونی بزنه.
‫- پالی، پس باید پسر بدی بوده باشی. ‫- اوه، آره.
‫- اوه، پالی پسر بدی بود. ‫- بد؟ اوه، وای. چیکار کردی؟
‫خب، می‌دونی، یه ‫سری اتفاقات پیش اومد
‫و آخر بی‌حس شدم.
‫- به پات آسیب زدی؟ ‫- آره.
‫نمی‌تونستم شروع کنم. ‫اونجا لخت مادرزاد گیر کرده بودم...
‫- مثل یه آدم ضدحال بی‌حس شده بودم. ‫- تولدت بود؟
‫به‌طرز باورنکردنی‌ای ‫تحقیرآمیز و غیر قابل درست شدن.
‫- عجب. تا حالا برات پیش اومده؟ ‫- خیلی.
‫اوه خدایا. اوه، حاجی. ‫اوه، خدایا. تاسف‌باره.
‫خب، چی می‌تونم بگم حاجی؟
‫- ازدواج کردی حاجی؟ ‫- نه هنوز.
‫نه هنوز.
‫خیلی خوش‌شانسی مرد. ‫همین رو ادامه بده.
‫آره، همسرم، عه، همسرم من رو بیرون کرد...
‫وقتی به شیطنت‌هام پی برد.
‫اون ازم خواست که برگردم اما من قبول نکردم.
‫قبول نکردم و بهش گفتم ‫چون وقت تغییر فرا رسیده.
‫چون مسئله همینه، مگه نه؟ ‫مسئله تغییره.
‫آره.
‫خدایا، از من بشنو
‫این ترفند بی‌رحمانه خداست، جک.
‫- اول موهات شروع به ریزش می‌کنه. ‫- آره.
‫- بعدش موهای رو پشتت شروع به رشد کردن می‌کنه. ‫- پشت! آره.
‫- به همین راحتی. ‫- از دماغت بیرون زده. نگاهش کن.
‫- گوش‌هات هم همین‌طور. ‫- گوش، آره.
‫اصلا قضیه‌اش چیه؟
‫ابروهات بدجوری رشد می‌کنن.
‫یه چیز دیگه هم که خودت می‌دونی اینه که ‫مثل یه گوریل کچل همه جا پرسه می‌زنی.
‫بهت می‌گن عجیب‌الخلقه.
‫تو یه چشم بهم زدن هم تو یه ‫قبرستون دلگیر دفن می‌شی.
‫اوف!
‫خب اینم یه داستان غم‌انگیز واسه تو.
‫- من اون رو می‌شناسم. ‫- عه جدی؟
‫- آره. ‫- شوهره چند سال پیش اون و بچه‌اش رو ترک کرده.
‫- بچه. ‫- تا حالا دخترش رو ندیده...
‫البته حدس می‌زنم دختر.
‫شرط می‌بندم می‌تونی ‫رو کونش گردو هم بشکنی.
‫- ببین، برو تو کارش جک بزرگ. ‫- سلام پسرها.
‫سلام ممه گنده.
‫اوه!
‫مدیر پاول!
‫خیلی غافلگیر شدم که اینجا دیدمت.
‫اوه، چه غافلگیری جذابی. ‫باورم نمی‌شه.
‫خوشحالم می‌بینمت. ‫خوبه که یه آشنا می‌بینم.
‫اوه، خب، چه حرف‌های جذابی. ‫چطوری؟
‫- باورم نمی‌شه اینجایی. ‫- منم.
‫باور کن. اون اولین باری ‫نبود که به یکی کبریت می‌دم.
‫اوم، اوه. جالب به‌نظر میاد. ‫بریم برقصیم؟
‫باشه.
‫اوه.
‫اوم چقدر جنتلمنانه. ‫یه مرد واقعی هستی.
‫ازت خوشم اومد.
‫با خیلی از مردهایی که می‌شناسم فرق داری.
‫و می‌دونی دیگه کی مثل توئه؟
‫لویی من. ‫اون خیلی خوب آدم‌ها رو می‌شناسه.
‫نمی‌دونم از کجا می‌فهمه.
‫البته اون از همه کسانی که ‫من معمولا باهاشون هستم متنفره.
‫من از پسر گردن کلفت خوشم میاد.
‫اوه عزیزم.
‫اوم!
‫حس خوبی بهت دارم، جناب.
‫- چی شده؟ ‫- باید برم.
‫چرا؟ چرا؟
‫تو مادر لویی هستی. ‫باید برم.
‫اتفاقا خیلی جذاب‌ترش می‌کنه، عزیزم.
‫من مادر لویی هستم و تو مدیرشی.
‫- هوی! حواست رو جمع کن! ‫- هی! هی! حواست رو جمع کن!
‫وای! تو!
‫شد دفعه دوم امشب. ‫احمقی چیزی هستی؟
‫ولش کن.
‫کجا می‌ری حاجی؟ ‫ازم عذر خواهی کن.
‫- ببخشید. ‫- نه، نه، نه، کافی نیست.
‫- "ببخشید". ‫- خب، گفتم ببخشید. ببخشید.
‫خدایا، چته تو؟ ‫چیه؟ چرا انقدر عصبی و بهم ریخته‌ای؟
‫شیرینی زیاد خوردی؟
‫پیش خودت فکر کردی خیلی باهوشی؟
‫آره، من تو همه چی به جز ‫مطالعات اجتماعی باهوشم.
‫مطالعات؟ دوست داری چطور ‫مشت من رو مطالعه کنی؟
‫آهای، آهای، آهای، ولش کن عوضی! ‫بریم آقای پاول.
‫- بیا از اینجا بریم. ‫- چی شد حاجی؟
‫چطور اجازه می‌دی اینجا ‫دوست دخترت ازت دفاع کنه؟
‫- یالا. بیا بریم. ‫- می‌دونی مشکلت چیه جناب؟
‫- به بیماری زاکلی مبتلایی. ‫- این چیه؟
‫یعنی دهنت مثل باسنته.
‫این رو از کجا یاد گرفتی؟ ‫از لویی؟ همیشه این رو می‌گه.
‫- یالا. بیا بریم. ‫- تو هم یه پخمه‌ای!
‫- اوه، جدی؟ پخمه‌ها می‌گن چی؟ ‫- چی؟
‫پخمه! هر چی گفتی خودتی! ‫حالش رو گرفتم!
‫چیکار می‌کنی؟ طرف خیلی کله شقه. ‫ولش کن. بیا بریم.
‫من پخمه‌ام اما تو یه حرومزاده‌ای!
‫باورم نمی‌شه این حرف رو زدی. ‫فحش دادی.
‫اوه، یه فحش ناموسی دادی.
‫اوه، قراره حسابی تو دردسر بیفتی. ‫واقعا میفتی.
‫دردسر؟
‫- اینم از دردسر! ‫- یالا. یالا مدیر...
‫- ای خدا! حالت خوبه؟ ‫- خوبی؟
‫- تو خوبی؟ ‫- مراقب باش!
‫پالی! چی شد؟
‫- پالی! ‫- اوه، تو فکرش نرو.
‫همیشه این اتفاق میفته.
‫آقای پاول پاهات رو روی ‫علامت روی زمین بذار.
‫حالا به دوربین نگاه کن و ‫پلاک رو زیر چونه‌ات نگه دار.
‫حالا بچرخ به سمت راستت.
‫جک پاول.
‫وثیقه‌ات جور شد رفیق.
‫یالا.
‫الان وسایلت رو می‌گیری و بعدش می‌تونی بری.
‫یه کارت عضویت کتابخونه، یه چاقوی جیبی
‫ساعت مرد عنکبوتی، آدامس عروسکی.
‫پیکسلم کجاست؟ ‫مال اسلمر بود.
‫- مامانم اومده؟ ‫- اوه، آقای پاول، حالت خوبه؟
‫هی، رفیق. ‫مراقب خودت باش.
‫وقتی فهمیدن که یه مدیر مدرسه رو ‫بازداشت کردن حسابی شوکه شدن
‫اما اجازه آزادی‌ات رو دادن.
‫مـــوـوی کــاتــــیــــج
‫بابت امشب عذر می‌خوام.
‫اوه، اشکالی نداره.
‫چشم‌هات مثل چشم‌های لوئیسه
‫خیلی کم سن و سال به‌نظر میان.
‫می‌دونی، خیلی عجیبه.
‫از چه کرم دور چشمی استفاده می‌کنی؟
‫می‌شه یکم ازش به منم بدی؟
‫خب، شب سختی بود.
‫می‌خوام از ارابه‌ام پیاده‌ات کنم.
‫- دیگه باید برم. ‫- مرسی که من رو رسوندی خونه.
‫شب بخیر، آقای پاول.
‫- سلام آقای وودراف! ‫- سلام بچه جون!
‫- سلام آٔقای وودراف. ‫- چطورید بچه‌ها؟
‫چه خبر از خونه درختی؟
‫مثل اتاقم شده. ‫می‌دونی منظورم چیه.
‫خیلی داریم سعی می‌کنیم ‫تا با جک ارتباط بگیریم.
‫جک هنوز یکم خسته‌ست و خوابیده،‌ بچه‌ها.
‫- بهش می‌گم که اومدید. ‫- بزنید قدش بچه‌ها.
‫این رو می‌رسونم دست جک.
‫خداحافظ آٔقای وودراف. ‫خداحافظ خانم پاول.
‫مرسی که اومدید.
‫دو هفته و نیمه که از اتاقش بیرون نیومده.
‫شاید شما بتونید باهاش صحبت کنید.
‫خیلی بهم ریخته.
‫فکر کنم درک کرده که ‫زندگی‌اش چقدر شکننده‌ست.
‫می‌دونید چیه، شاید ‫کاری از دست منم برنیاد.
‫شاید لازمه که برگرده مدرسه.
‫اون نمی‌تونه برگرده مدرسه.
‫همه مشکلات از همین مدرسه شروع شد.
‫نمی‌تونیم دوباره سلامتی‌اش ‫رو به خطر بندازیم.
‫جک، آقای وودراف اومده که تو رو ببینه!
‫این رو بدید به خودم.
‫جک، عزیزم.
‫آقای وودراف اومده ‫اینجا که تو رو ببینه.
‫خب، چرا دیگه نمی‌خوای بهت درس بدم؟
‫چرا باید چیزهایی رو یاد بگیرم که ‫قرار نیست هیچ‌وقت به دردم بخوره؟
‫من به‌خاطر این بهت درس نمی‌دم، جک.
‫به‌خاطر این بهت درس می‌دم که ‫چیزهای جدید و جالبی یاد بگیری.
‫همین.
‫دیگه برام مهم نیست.
‫مریض شده؟
‫نه، فکر نکنم.
‫- پس چش شده؟ ‫- آره، چش شده؟
‫- داره سنش بالا می‌ره. ‫- برمی‌گرده؟
‫- امیدوارم برگرده. ‫- منم همین‌طور.
‫آره، منم همین‌طور.
‫- ببین، همه‌مون امیدواریم. ‫- آره.
‫چیکار می‌کنی؟
‫می‌رم خونه.
‫فردا برمی‌گردی؟
‫- این مال خودته. ‫- نمی‌تونی جا بزنی.
‫فکر نمی‌کنم جا زده باشم.
‫فکر می‌کنم یه دانش‌آموز رو از دست دادم.
‫می‌دونی چرا دوست دارم ‫به بچه‌ها درس بدم، جک؟
‫چون درس دادن به ‫بزرگ‌ها جذابیتی برام نداره.
‫چون می‌تونم به یاد داشته باشم که...
‫چیزهای مهم دیگه‌ای هم تو زندگی وجود داره.
‫مثل دوچرخه‌سواری.
‫بازی کردن تو یه خونه درختی.
‫پریدن تو آب با کفش‌های شیک.
‫و تو، دوست من
‫خاص‌ترین دانش‌آموز من بودی.
‫و تا چند وقت پیش، تو دقیقا ‫دانش‌آموزی بودی که می‌خواستم.
‫تو یه ستاره دنباله‌دار ‫بین ستاره‌های عادی بودی.
‫تا حالا ستاره دنباله‌دار دیدی، ‌جک؟
‫نه.
‫اوه، فوق‌العاده‌ست.
‫سریع رد می‌شه
‫اما وقتی تو آْسمون باشه، ‫کل آسمون رو روشن می‌کنه.
‫قشنگ‌ترین چیزیه که می‌تونی تو عمرت ببینی.
‫انقدر زیباست که بقیه ستاره‌ها وایمیسن...
‫و تماشاش می‌کنن.
‫- تقریبا می‌شه گفت اصلا نمی‌تونی اونا رو ببینی. ‫- چرا؟
‫چون خیلی نادر هستن، خیلی نادر.
‫اما من یکی رو دیدم.
‫دیدم.
‫من فقط می‌خوام یه ستاره معمولی باشم.
‫جک، تو هیچ‌وقت معمولی نمی‌شی.
‫تو فوق‌العاده‌ای.
‫آقای وودراف؟
‫یافتم.
‫سلام خانم پاول!
‫سلام مادرِ جک!
‫مادرِ جک!
‫خانم پاول!
‫سلام، جک می‌تونه بیاد بیرون بازی کنیم؟
‫متاسفم لوئیس. ‫نمی‌تونه.
‫بهتر نیست چند روز دیگه دوباره بیای؟
‫سلام مادرِ جک!
‫خانم پاول!
‫جک می‌تونه بیاد بیرون بازی کنیم؟
‫نمی‌خواد بیاد.
‫سلام مادرِ جک!
‫مادرِ جک!
‫سلام، مادرِ جک.
‫جک می‌تونه بیاد بیرون بازی کنیم؟
‫دخترها متاسفم. ‫نمی‌خواد بیاد.
‫می‌تونیم حداقل ببینیمش ‫که بدونیم زنده‌ست یا نه؟
‫بهت گفتم که.
‫- نه، من بهت گفتم. ‫- من بهت گفتم.
‫گفتم که اجازه نمی‌ده بریم داخل.
‫نه تو گفتی که اون ‫اجازه می‌ده،‌ بیا بریم.
‫و من گفتم جک هم حالش خوب نیست.
‫من گفتم نباید بریم.
‫- تو گفتی... ‫- بهت گفتم که.
‫آره مثل همیشه تو گفتی...
‫- سلام، مادرِ جک! ‫- خیلی‌خب، خیلی‌خب.
‫جک می‌تونه بیاد بیرون بازی کنیم؟
‫آره، می‌تونه بیاد بیرون بازی کنیم؟
‫قرار نیست برید پی کارتون، نه؟
‫- سلام مادرِ جک! ‫- خیلی‌خب من مادرِ جکم.
‫- آهای جک! بیا بیرون حاجی! ‫- آره، بیا بیرون!
‫بچه‌ها، متاسفم. ‫می‌دونم دل‌تون براش تنگ شده.
‫اما فقط امروز نمی‌خواد بیاد بیرون!
‫سلام بچه‌ها.
‫- یه وقت دیگه دوباره بیاید دنبالش. ‫- سلام حاجی، چه خبر ویکتور؟
‫ماریو، اریک.
‫سلام جک،‌ بیا بیرون بازی کنیم!
‫یالا جک. ‫بیا دور هم باشیم.
‫چرا نمیای بیرون باهامون بازی کنی؟
‫درست مثل قبلاها.
‫یالا جک. ‫ما اصلا نمی‌بینیمت.
‫دل‌مون واسه بودنت تو ‫زمین بازی تنگ شده، جک.
‫کیش کیش! ‫برید پی کارتون!
‫بچه‌ها برید پی کارتون!
‫جک می‌تونه بیاد بیرون بازی کنیم؟
‫مامان، بابا؟
‫می‌خوام برم مدرسه.
‫مامان، خواهش می‌کنم مخالفت نکن.
‫خب، بهتره عجله کنی.
‫دوست نداری که دیر برسی.
‫- مرسی. ‫- صبر کن.
‫- عه... ‫- یه ساندویچ کره بادوم زمینی و مربا.
‫- خیلی‌خب. ‫- عه، می‌خواستم اگر ممکنه با مدیر مک‌گی صحبت کنم.
‫باید تکلیفم رو تحویل بدم.
‫وقتی بزرگ شدم می‌خوام حدود ۱۱۵ کیلو بشم...
‫و یه رپر مثل هِوی دی ‫بشم، البته هِوی ای می‌شم.
‫می‌خوام برم چین و یه موزیک ‫ویدیو به اسم چاقالو ضبط کنم.
‫بعدش شاید دوست داشته ‫باشم یه بوکسور پاره‌وقت بشم
‫یا شایدم هم یه کیک‌بوکسینگ کار ‫تا بتونم به بعضی‌ها درکونی بزنم.
‫لوئیس.
‫من وقتی بزرگ شدم می‌خوام ‫مثل بهترین دوستم باشم.
‫اون فقط ۱۰ سالشه اما ‫خیلی مسن‌تر به‌نظر میاد.
‫اون مثل یه انسان بالغه از اونجا که باطنش
‫همچنان فقط یه بچه‌ست.
‫اون از یاد گرفتن یا امتحان کردن...
‫یا دیدن افراد بالغ، ترسی نداره.
‫انگار که بار اولشه که همه چی رو می‌بینه.
‫چون همین‌طورم هست.
‫و بیشتر افراد بالغ مثل اون نیستن.
‫اکثر افراد بالغ فقط می‌خوان ‫برن سر کار و پول دربیارن...
‫و به همسایه‌هاشون پز بدن.
‫و علاوه بر این چیزها، اون می‌دونه ‫که چطور یه دوست خوب باشه
‫- بهتر از اکثر افرادی که بالغ به‌نظر می‌رسن. ‫- جک اومده.
‫- جک برگشته! ‫- جک اومده!
‫بیا داخل، جک.
‫جک، خیلی خوبه که برگشتی.
‫- ببخشید دیر کردم. ‫- اشکال نداره.
‫- سلام جک. ‫- سلام لویی.
‫صندلی‌ات منتظرته.
‫الان وسط انشای لوئیس بودیم.
‫- سلام جک. ‫- سلام رفیق.
‫خوش برگشتی جک.
‫لوئیس می‌تونی ادامه بدی.
‫و علاوه بر این چیزها، اون می‌دونه ‫که چطور یه دوست خوب باشه
‫بهتر از اکثر افرادی که بالغ به‌نظر می‌رسن.
‫پس شاید دقیق ندونم که وقتی ‫بزرگ شدم می‌خوام چیکاره بشم
‫و در حال حاضر هم اهمیتی برام نداره.
‫اما می‌دونم که می‌خوام شبیه کی بشم.
‫می‌خوام شبیه یه غول
‫یه مرد گنده
‫بهترین رفیقم، جک، بشم.
‫مرسی.
‫مرسی لوئیس.
‫عالی بود لوئیس.
‫آره، لوئیس، عالی بود.
‫خیلی‌خب بچه‌ها، بیاید ‫درس امروز رو شروع کنیم.
‫برید صفحه ۱۷۳.
‫حالت خوبه جک؟
‫خیلی‌خب بچه‌ها، کافیه. ‫بیخیال، آروم باشید.
‫[۷ سال بعد]
‫- مرسی. ‫- اوه، لوئیس، لوئیس.
‫بیا اینجا عزیزم. ‫بذار یه عکس ازت بگیرم.
‫- صبر کن،‌ اینجا رو نگاه کن. یالا لویی. ‫- لویی.
‫لبخند بزن. هنوز دارم واسه ‫ارتودنسی لعنتی هزینه می‌کنم.
‫- خیلی‌خب، یه عکس ازمون بگیر. بیا نزدیک‌تر. ‫- یالا، یالا، یالا.
‫- خیلی‌خب، ‌بیا بغلم لویی عزیزم. ‫- اینجا رو نگاه کنید.
‫- اوه، ادی. ‫- وای خدا!
‫- خالت خوبه؟ ‫- خوبم.
‫- مطمئنی؟ ‫- آره،‌ خوبم.
‫- جان-جان! ‫- جورج، چه خبر بچه‌ها؟
‫- فارغ‌التحصیل شدی، فارغ‌التحصیل شدی! ‫- می‌گم ادی چه خبر؟
‫- بریم. ‫- هیچ‌وقت دیگه دور هم جمع نمی‌شیم.
‫- همیشه می‌خوای کنار جانی بشینی. ‫- نه، نمی‌خوام.
‫- بس کن! ‫- خودت بس کن.
‫- بیخیال! ‫- خودت بیخیال.
‫- خیلی‌خب، بیخیال می‌شم. ‫- بشو.
‫من میارمش برایان.
‫اوه.
‫خانم‌ها و آقایان افتخار این رو دارم که...
‫شاگرد ممتاز امسال، جک چارلز ‫پاول رو به شما معرفی کنم.
‫مرسی ارسطو.
‫ببخشید.
‫اوه...
‫یالا جک! شروع کن!
‫الان شروع می‌کنم اریک. ‫خوبم.
‫متن سخنرانی‌ام.
‫این روزها فرصت زیادی ‫ندارم، پس سریع تمومش می‌کنم
‫مثل عمرم.
‫می‌دونید، زمانی که ما به پایان این ‫مرحله از زندگی خودمون می‌رسیم
‫خودمون رو در تلاش واسه ‫به یاد آوردن اوقات شیرین...
‫و فراموش کردن اوقات تلخ، می‌بینیم.
‫و ما خودمون رو در حال ‫فکر کردن به آینده می‌بینیم...
‫و نگرانی‌ها شروع می‌شه...
‫فکر به اینکه حالا می‌خوام چیکار کنم؟
‫قراره ۱۰ سال دیگه کجا باشم؟
‫اما بهتون می‌گم
‫ببینید، من رو ببینید.
‫لطفا خیلی نگران نباشید.
‫چون در نهایت
‫هیچ‌کدوم از ما مدت طولانی زنده نمی‌مونیم.
‫عمر مثل ابر می‌گذره.
‫و اگر یه زمانی مضطرب شدید
‫یه نگاهی به آسمون تابستون بندازید.
‫وقتی ستارگان در سراسر ‫شب مخملی به اهتزاز در میان
‫و وقتی که یه ستاره دنباله‌دار ‫تو سیاهی شب رد می‌شه
‫و شب رو به روز تبدیل می‌کنه...
‫یه آرزو بکنید
‫و من رو یاد کنید.
‫و یه زندگی فوق‌العاده بسازید.
‫می‌دونم که من این کار رو کردم.
‫من ساختمش مامان.
‫من یه انسان بالغم.
‫مرسی.
‫یالا جکی! ‫بیا بریم!
‫مامان،‌ بچه‌ها کارم دارن. ‫باید برم.
‫- می‌بینم‌تون. ‫- خیلی دیر نکنی.
‫باشه، ‌تا سه‌شنبه بعدی.
‫بیا بریم!
‫اوه، وای! ‫چقدر جذابه! مامان!
‫- هی حاجی، بیا بریم. ‫- بریم!
‫یالا. آره.
‫- خوبی؟ ‫- خوبم،‌ بریم.
‫می‌بینمت، مامان!
‫- آره، بزن بریم. ‫- می‌بینمت.
‫- برو بریم. ‫- ما موفق شدیم.
..:: کانال تلگرام و اينستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.