..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
زوزه تقديم به کارل سالومون
بهترين اذهان نسل خود را ديدم
که مغلوب ديوانگي شدند
درحاليکه برهنه و هيستريک گرسنگي مي کشيدند
سحرگاهان خود را به کوچه هاي کاکاسياه ها مي کشاندند
درجستجوي مواد مخدري خشمناک
نوپرستان فرشته صورت
مشتاق سير ملکوتي باستاني با دينام ستاره اي
ماشين شامگاه
آنها که بي پول و ژنده پوش
با چشماي گشاد شده و نشئه
دود و دمشون رو توي تاريکي آپارتمانهاي بدون آبگرمکنشون راه مي اندازن
و بالاي شهر هاي پر از جاز آويزون ميشن
خيلي وقتا موقع نوشتن احساس مي کنم کنترل دست منه
اونم وقتي درست وسط گريه هايي صادقانه هستم
ساير اوقات... بيشتر اوقات اينطور نيست
مي دونيد... فقط وقت گذراني مي کنم
چوب مي تراشم... مي دونيد؟ سعي مي کنم يه چيز خوش فرم درس کنم
مثل بيشتر شعرام
تنها چند دفعه اي بوده که من به وضعيت
کنترل کامل دست پيدا کرده ام
احتمالا در قطعه زوزه
يا يکي دوتا لحضه ديگر در باقي شعر هايم
شروع ترسم برايم موقعي بود که فکرکردم
پدرم درباره چيزهايي که من قرار است بنويسم چه فکري خواهد کرد؟
وقتي زوزه را مي نوشتم
وقتي آن را مي نوشتم حدس مي زدم
که اين چيزي نيست که چاپ بشه
چون
دوست نداشتم پدرم آن چيزي که داخلش بود را ببينه
پس فکر کردم اون چاپ نميشه تا من بتونم.
هرچيزي دوست دارم رو بنويسم
بهترين اذهان نسل خود را ديدم
که مغلوب ديوانگي شدند
درحاليکه برهنه و هيستريک گرسنگي مي کشيدند
سحرگاهان خود را به کوچه هاي کاکاسياه ها مي کشاندند
درجستجوي مواد مخدري خشمناک
نوپرستان فرشته صورت
مشتاق سير ملکوتي باستاني با دينام ستاره اي
ماشين شامگاه
آنها که بي پول و ژنده پوش
با چشماي گشاد شده و نشئه
دود و دمشون رو توي تاريکي آپارتمانهاي بدون آبگرمکنشون راه مي اندازن
و بالاي شهر هاي پر ازموسيقي جاز آويزون ميشن
آنها که از دانشگاه ها با چشماني درخشان و زيبا فارغ التحصيل مي شوند
متوهمين تراژدي هاي بلاک لايت و آرکانزاس در ميان
متخصصين جنگ
آنها که اخراج شدند بخاطر ديوانگي
و چاپ اشعار مستهجن بر پنجره هاي مغز
آنها که در اتاقهايي زمخت زيرپوش به تن کز کرده اند
اسکناسهاشون رو توي سطلاي آشغال مي سوزونن
و از ميان ديوار صداي وحشت را مي شنوند
آنها که در ميانه پشمهاي آلتشون گير کردند
و از راه لاردو با يه کمربند پر از ماري جوانا به نيويورک برمي گردند
اونا که تو هتلاي رنگارنگ آتيش خوردند يا
تو خيابون پارادايز تربانتين نوشيدند
مرگ
يا شب به شب پيکرشون رو با رويا ها
با دوا و کابوسهاي بيداري
الکل و کير و تخمهايي بي پايان تطهير کردند
عاليجناب مدرکي که مي خواستم ثبت بشه
چيز خيلي زيادي نيست اما در اين قضيه بسيار مهم است
چرا شما در دادگاه حضور نداريد ؟
چون
محاکمه من نيست
هرچند که خيلي دوست دارم ازشون تشکر کنم
بخاطر اون شهرتي که برام آوردند
محاکمه مربوط به ناشر لارنس فرلنگتي بود
که بخاطر
چاپ مواد مستهجن دستگير شده بود
دوست دارم اولين صفخه از شعر زوزه را به شما نشان دهم
اونجا نوشته تمام اين کتابها در بهشت به چاپ رسيده اند
و
اون رو کاملا درک نمي کنم ولي خوب
اما به هرحال بذاريد اين مدرک ثبت بشه
که اين کتاب توسط ناشري بنام فروشگاه لايت پاکت بوک چاپ شده
اگه آقاي فرلنگتي محکوم بشه به زندان ميره؟
اميدوارم اين اتفاق رخ نده چون خيلي وحشتناک ميشه
ميشه اسمتون رو بگيد؟ لطفا
گيل پاتر
و شما خودتان هم چيزي نوشته ايد؟
آره کاراي قابل توجهي انجام داده ام
وقتي درس مي دادم ده سالي توي ايستگاه ان بي سي کار مي کردم
مدير خدمات اجتماعي بودم
مسئول امور تربيتي
من داستان فاوست را باز نويسي کرده ام
سه سال طول کشيد تا انجامش دادم ولي بالاخره تموم شد
من کتاب" يکي مثل همه" را بازنويسي کرده ام ( رماني از فيليپ راث)
اونقدرام که شما فکر مي کنيد خنده دار نيست
ببخشيد خانم
خانمها و آقايون
اين محکمه قضاياي جدي اي رو مورد توجه قرار داده
بنابراين لطف کنيد و به شاهدان
احترامي رو که مي خوايد به خودتون ارائه بشه رو ارائه کنيد
بسيار خوب
آيا به نظر شما کتابي که
زوزه و اشعار ديگر ناميده ميشه اصلا شايستگي ادبي داره؟
به نظرم اصلا شايستگي ادبي نداره
ادامه بديد
براي اينکه نوشته شما سبک ادبي داشته باشه بايد
.داراي فرم، املاي صحيح ، روان بودن و وضوح و روشني باشه
در اينجا من منظورم تنها سبک نوشتاري است
و از لحاظ متن.. هر قطعه ادبي بزرگ
هرچيزي که بشه اسم اون رو ادبيات گذاشت مي بايست
داراي غناي اخلاقي باشه
و به نظرم اين کتاب در اين موارد کاملا شکست خوره
که اينطور
ميتونيد دليل ديگه اي براي شکست اين کتاب ارائه کنيد؟
بله
استفاده از زبان ناهنجار
با توجه به کلمات عاميانه اي که ايشان استفاده کرده اند
اشعارشان مسلما در بلاغت شکست خورده اند
چرا که کلمات عاميانه ايشان
بسيار زمخت هستند انگار در گندابروي کنار خيابان افتاده ايد
وقتي اون چيزا رو مي خونيد
باور کنيد نتونستم زيادي از اون چيزي بخونم
مي تونيد سوالاتون رو بپرسيد
بفرماييد پايين
چيزي نيست که شما بخواهيد؟
بفرماييد بريد
آقاي الريک نمي خواد از شما بازپرسي کنه
کارتون با من تموم شد؟
بفرماييد ديگه
" نسل بيت" از نظر شما چه معنايي داره؟
نسل بيت اصلا وجود نداره
يه چند نفري هستن که دوست دارن نوشته هاشون چاپ بشه
چرا نميگي چطور شعر نوشتن رو شروع کردي؟
شعر نوشتن رو شروع کردم چون آدم خل و چلي بودم
و خوب پدرم شاعر بود
بنابراين شروع کردم مثل اون متون موزوني بنويسم
بعد رفتم دانشگاه کلمبيا و عاشق
جک کرواک شدم
من تا هجده سالگي سکس نکرده بودم
نمي تونستم بدن ديگران رو لمس کنم
به هوس هايم اجازه ظهور بدهم
احساس مي کردم
زنجير شده ام
جک به من اجازه گشوده شدن داد
او شاعر عاشق پيشه اي است
به من ياد داد که نوشتن يک امر شخصي است
که از خود نويسنده سرچشمه مي گيرد
از بدنش
از ريتم تنفس اش
و از کلام واقعي اش
درنهايت حس عميقتري از اعتراف بدست آوردم
نياز داشتم که
احساساتم را براي او بيان کنم اما او نمي خواست آنها را بشنود
بنابراين راهي جديد براي بيان کردن آنها پيدا کردم
راهي که اورا شيفته کرد
اينجاش خوبه
به من مشروب تعارف شد که پذيرفتم
ساندويچي از گوشت خالص خوردم
ديدم چه ساندويچ عظيمي از گوشت انساني
وقتي داشتم آن را مي جويدم
ديدم که سوراخ کون کثيفي هم به همراهش هست
اين خيلي خوبه
خوبه... گوشت و سوراخ کون
خيلي خوب خيلي خوب
بعد فهميدم اگر که
اسرار لطيف
روحم را در نوشته هايم وارد کنم
او مي تواند عرياني روحم را کشف کند و بنابراين
آن گفتگوي خالصانه جاي صحبتهاي قبلي را گرفت
جاي آن نظم گويي اوليه اي براي پدرم انجام مي دادم
جک اولين کسي بود که واقعا برايش خود را عريان کردم و گفتم
من همجنس گرا هستم
خيلي زود فهميدم هيچکسي نيست که واقعا از شنيدن اين خبراشوکه بشه
البته مگر اينکه آدم کشته باشي
افراد هيچوقت از ارائه و نشون دادن احساسات
شوکه نمي شوند
من واقعا شعر " زوزه" را براي جک نوشتم
آنها که خود را در سفري بي پايان به مترو زنجير کرده اند
سفري از بتري به برانکس و نشئه بنزودرين
تا اينکه سروصداي چرخا و جيع بچه ها اونارو به خود آورد
با دهانهاي داغون و لرزان و آن مغزهاي له شده نمايان
که همه نبوغشون زدوده شده بود زير نور ملال آور باغ وحش
آنها که بي وقفه هفتاد ساعت حرف مي زنند
از پارکها تا آلونک ها تا بارها و تا بل ويو
تا موزه هاي پل بروکلين
گرداني شکست خورده از مکالمه گردانان افلاطوني
از روي پله هاي جلوي خانه پايين پريدند
از پله هاي اضطراري، از لبه پنجره ها
از امپاير استيت
به سوي ماه
غرغر کنان و جيغ زنان و عق زنان
زمزمه مي کردن حقايق را خاطرات و داستانک ها و
لگدهاي به چشم خورده و شوک هاي بيمارستان ها و زندان هاو جنگ ها
که سيگارها را در واگن ها واگن ها ... واگن ها روشن مي کردند
و سروصدا کنان از ميون برف به سمت مزرعه هاي تنهاي شب بابا بزرگهاشون رفتن
اونايي که افلاطون، پو، سنت جان مصلوب
تله پاتي و کابلا رو خوندند
چونکه جهان بطوري غريزي تو کانزاس زير پاهاشون به لرزه در اومده بود
اونايي که تنهاي تنها تو خيابوناي آيداهو
دنبال فرشته هاي خيالي سرخ پوست بودن
اونهايي که خودشون فرشته هاي خيالي سرخ پوست بودند
اونايي که پريدن تو ليموزين ها با راننده هاي چيني اوکلاهما
به شوق نور زير بارون چراغ هاي نيمه شب زمستاني شهر هاي کوچک
آنها که در وست کوست ظاهر شدند
با ريش و پشم و شورتهاشون اف بي آي رو بازجويي کردند
با چشماي بزرگ صلح جوشون
با اون پوست تيره چقدر سکسي به نظر مي رسيدند
جزوه هاي غير قابل فهمي را پخش مي کردند
آنها که روي بازوهايشان سيگار خاموش کرده بودند
و در مقابل که نارکوتيک تنباکوي سرمايه داري مقاومت مي کردند
آنها که جزوه هاي کمونيستي در يونيون اسکوير پخش کرده بودند
گريه مي کردند و لخت مي شدند آنهنگام که صداي آژير هاي لوس آلاموس
برسر آنها و ديوار زوزه مي کشيدند
و قايق هاي استتن آيلند نيز زوزه مي کشيدند
که مي گذاشتند توسط موتورسيکلت سواران قديس مانند گاييده شوند.
و از شادي جيغ مي کشيدند
آنها که ساک زدند و برايشان ساک زده شد توسط فرشته هاي انساني و ملوان ها
نوازش هاي آتلانتيک و عشق هاي کارائيب
وقتي پاي ادبيات در ميان است مشکل اين است که
نويسنده هاي زيادي هستند که ايده هاي از پيش پذيرفته شده اي
درباره اونچه ادبيات بايد باشه دارند
اما به نظر مياد ايده هاشون
همه آنچيزي که گفتگوي عادي را
جذاب مي کند را از آن جدا کرده است
جنبه هاي همجنسگرايانه
انزوا
نورز ها( جنبه هاي رواني)
جنبه هاي احمقانه
جنبه هاي پرروگرايانه
يا حتي بعضي وقتها جنبه هاي مردانگي شان
چون آنها فکر مي کنند بايد چيزي بنويسند
که شبيه نوشته هايي باشد که ديگران پيش از آنها نوشته اند
آنهم به جاي اينکه
نوشته هايي شبيه خودشان بنويسند
يا چيزهايي که از زندگي خودشان سرچشمه گرفته
ما همه ميان خودمان بحث مي کنيم
و درکي عمومي درباره صحبتهايمان داريم
ما هرچه دوست داريم به هم مي گوييم از سوراخ کونهايمان صحبت مي کنيم
درباره کيرهايمان صحبت مي کنيم
درباره کساني که شب گذشته ترتيبشان را داديم
يا آنهايي که قرار است فردا ترتيبشان را بدهيم
يا اينکه درگير چه جور رابطه عشقي هستيم و يا...
يا درباره وقتي که در هتل آمباسادور پراگ مست کرديم
و چوب جارو درکونمان فرو کرديم
منظورم اينه که هرکسي با دوستاش از اين حرفها مي زنه
پس
سوال اينجاست که چه اتفاقي رخ ميده وقتي تصميم مي گيري
ميون اونچه به دوستات مي گي و اونچه به منبع الهامت ميگي تفاوت قايل بشي
بهترين ترفند اينه که اين فرق گذاشتن رو از بين ببري
تا به منبع الهامت
همانقدر صريح که با دوستان حرف مي زني ارتباط برقرار کني
اينطور به نوشتن تعهد پيدا مي کني تا بتوني
همونطور که
هستي بنويسي
آنها که شب و روز سکس کردند
در باغهاي گل سرخ و علفهاي پارکهاي عمومي و قبرستان ها
و اسپرم خود را بر هر آنکسي که از راه مي رسيد پاشيدند
آنهايي که بي وقفه سکسکه کردند سعي کردند غش غش بخندند
اما دست آخر پشت پارتيشني در حمامي ترکي به هق هق افتادند
با فرشته اي بلوند و برهنه که شمشير بدست آمده بود تا سوراخشان کند
نوشتن براي من مبدل شد به چيزي مثل تمرين هاي مديتيشن
اگر در نيويورک توي خيابون قدم بزني و چندتا آپارتمان رو رد کني
حس عظمت ساختمان ها به شما منتقل مي شود
و اگر تمامي روز راه بروي تقريبا گريه ات مي گيرد
اما تو مجبوري تمام روز راه بروي پيش از اينکه آن احساس برتو مستولي شود
منظورم اين است که اگر تمامي روز بنويسي آن را با تمامي وجودت حس خواهي دکرد
دربدنت... در احساساتت دروجدانت
من اونطوري نمي نويسم
آنها که عشاق خود را بدست سه پتياره سرنوشت ازدست دادند
همان سليطه يک چشم دلارهاي دگرجنس گرا
آن سليطه يک چشمي که ازبيرون رحم چشمک مي زند
و آن سليطه يک چشم ديگري که هيچ نمي کند جز آنکه روي کونش بنشيند
و رشته هاي روشنفکري زرين دستگاه نساجي هنرمند را پاره کند
آنکه در خلسه اي و بي قرارانه با بطري اي آبجو
معشوقه يا پاکتي سيگار
يا شمعي آميزش کرده و از تخت افتاده است
و برروي زمين غلطيده و تا ته هال رفته است
و دست آخر در کناره ديوار بيهوش شده است
با تصوير ذهني اي از شاه کسي
از آخرين انزال وجدانشان دوري کردند
که در انبوهي از فيلمهاي مبتذل ناپديد شده بود
آنهايي که در روياها جاعوض کردند
يکباره در منهتن بيدار شدند و خودشان را
از سردابه هاي خماري با شراب توکاي مردافکن
و وحشت روياهاي آهنين خيابان سوم بيرون کشيدند
و افتان و خيزان به دفترهاي بيکاري رفتند
آنهايي که نمايشنامه هايي خونين از خودکشي نوشتند
آن هم در آپارتمان هاي صخره هاي ساحلي هودسون
در زير نور آبي ماه هنگام جنگ
و سرهايشان در فراموشي با برگ غار تاجگذاري خواهد شد
آنها که از مغازله کوچه ها اشک ريختند
با گاريهايي پر از پياز و موسيقي ناهنجار
آنها که کارتن ها نشيتند و تاريکي زير پل ها را تجربه نمودند
و برخاستند تا در اتاقهاي زير شيرواني هارپسيکورد بسازند
آنها که تمام شب تند تند نوشتند و سروده هاي عاليشان را به جنب و جوش درآوردند
سروده هايي که در نور زرد صبحگاه مشتي خط چرت و پرت به نظر آمدند
آنها که زنده زنده در پيژآمه هاي فلانل معصوم خود سوختند
در خيابان مديسون
ميون انفجار آيه هاي سربي
و قيل و قال مستانه ي هنگ آهنين مد
و جيغ هاي نيتروگليسريني پري هاي تبليغاتي
و گاز خردل سردبيران باهوش شرور ،
يا رفتن زير تاکسي هاي مست ميدون ابسولوت رياليتي
به نظر شما شعر زوزه ارزش ادبي دارد؟
بله
و به نظرم شما کل مطلب را درک کرده ايد. درست است؟
اميدوارم
دونستن اينکه کسي
دقيقا شعر معاصر را در کرده آسان نيست
اما به نظرم من درکش کردم
خوب بياييد اين ها را بررسي کنيم
با روياها، مواد مخدر، کابوسهاي بيداري
الکل، و آلت و تخم هايي بي پايان
اين ها براي شما چه معنايي دارند.
خوب
اين ها آدم هاي بي ريشه اي هستند که سراسر ايالات متحده سرگردان هستند
رويا مي بينند
مواد مي کشند
خيلي واضحه ، درست نيست؟
حتي بيداريشون مثل يه کابوسه
کابوسي پر از ليکور
و به نظرم لذت بردن
از مجموعه اي از لذت هاي جنسي بدون هيچ تبعيضي
: شما معني اين عبارت ها را نشئه گان فرشته خوي
مشتاق سير ملکوتي
"با دينام پرستاره ي ماشين شب را درک مي کنيد؟
آقا شما نمي توانيد شعر را به نثر ترجمه کنيد
براي همين است که به آن شعر مي گويند
اما اين نشئه هاي فرسته خوي چه کساني هستند؟
تو آسوشيتد پرس بعنوان يک مسئول کپي کار مي کردم
و از عهده خيلي کارها بر مي اومدم
فقط تو يه آپارتمان 13 دلار اجاره اي بدون آب گرم زندگي مي کردم
اونجا پر از معتاد و دزد ها بود
بنابراين اونجا پر از نقره آلات دزدي بود
و مبلهاي قشنگ چوب بلوط
که از لابي آپارتمان ها دزديده شده بودند
يه وقتي شد که
حس کردم اونجا ديگه خيلي رو مخه
بايد از اونجا بيرون مي اومد مي دونيد از اون ته ته
بنابراين
تمام دست نوشته هام رو جمع کردم
ريختمشون توي ماشين يه رفيق
که معلوم شد اون هم دزدي بوده
مي دونيد تو صندوق عقبش
پر از کت شلوارها، چمدون ها و نقره آلات دزدي بود
اون عوضي تو يه خيابون يه طرفه پيچيد
که انتهاش يه ماشين پليس بود
ماشين رو چرخوند که از اونطرف بيرون بياد
که کنترل از دستش در رفت و تصادف کرد و کاغدها تو هوا پخش شدند
عينکم گم شد و تمام لباسها پخش و پلا شدند
از ماشين بيرون پريدم و دوروبر رو نگاه کردم
برگشتم تو ماشين که يادداشت هام رو پيدا کنم
نمي تونستم عينکم رو پيدا کنم خوب بدون اونم کاغذا رو پيدا نکردم
همه دور ماشين جمع شده بودند
الم شنگه اي بود که نپرس
يه الم شنگه واقعي
آسون ترين راه براي بيرون اومدن از اون وضعيت
اينطور که معلوم شد
رفتن به بيمارستان رواني خيابون هجدهم بود
هشت ماهي توي اون ديوونه خونه بودم
همونجا با کارل سالمون آشنا شدم
اون هم مدام به پوچي درونش فکر مي کرد
و مشکلاتي از همين قبيل
ماه ها نشستيم فکر کرديم که ايا
مسئولين و دکتر ها
و درک اونها از واقعيت به در د ما مي خوره
و يا اينکه حق با ماست و يا اينکه بالاخره اوضاع از چه قراره؟
و کارل کلي مشکل داشت
چون اون رو تحت درمان با شوک قرار داده بودند
من هيچکدوم رو دريافت نکردم نه دارو و نه شوک
چون به دکترا قول داده بودم که دگرجنس گرا مي شم
و بخاطر همين بود که از اونجا اومدم بيرون
مادرتون هم تو بيمارستان رواني بستري شده بود نه؟
خلاء مسلم انسولين متازول الکتريسيته
آب درماني روان درماني
شغل در ماني پينگ پونگ و فراموشي
اونا که در اعتراضي بدون شوخ طبعي
فقط بطور نمادين يه ميز پينگ پنگ رو واژگون کردن
موقتا به کاتاتونيا (خشک ماندگي ذهني) پناه بردن ،
سال ها بعد برمي گردن با کله هاي واقعا طاس فقط با کلاه گيسهاي خونين
و اشک ها و انگشت ها
بسوي ديوونه ي آشکار محکوم تو بخشها ي رواني
شهرهاي ديوونه ي شرق،
تالارهاي متعفن «پيلگريم استيت «راکلند» و «گريستون»
مادرم نايومي
مدام درحال رفتن و بيرون اومدن از بيمارستان رواني بود
اونم از وقتي من شش سالم بود
وقتي 21 سالم بودم مجبور شدم برگه هاي عمل لوبوتومي اش رو امضا کنم
اون تو بيمارستان پيلگريم استيت درگذشت
جروبحث با پژواک هاي روح
راک اند رول رو نيمکت تنهايي نيمه شب
مقبره ي خرسنگي قلمروهاي عشق
روياي زندگي يه کابوس
بدن هايي که سنگ مي شن به سنگيني ماه
بالاخره با مادر
گند مي زنن
و آخرين کتاب تخيلي
پرت شد بيرون پنجره ي اجاره اي
و آخرين در ساعت چهار صبح بسته شد
آخرين تلفن کوبيده شد به ديوار بجاي جواب دادن
و آخرين اتاق مبله خالي شد
از آخرين اثاثيه ي ذهن
يه گلبرگ رُز پيچيد رو سيم رخت آويز کمد
و حتي اون خيال
هيچي نبود جز يه ذره ي اميد بخش توهم
آه کارل
وقتي تو در امان نيستي
من هم درامان نيستم
و حالا تو واقعا توي سوپ کامل حيواني زمان هستي
بعد از اينکه از بيمارستان رواني در اومدم
يه دوره ترس رو گذروندم
حس کردم بايد از نيويورک بيرون برم
حس واقعي ام را در برابر
حس اجتماعي که به من تحميل شده بود مورد پرسش قرار دادم
وضعيتي بود که
بسياري از مردمي که از بيمارستان بيرون مي اومدن دچارش مي شدن
يه جور طرد خودشون
مي دونيد... طرد دنياي خودشون
درواقع چاپلوسي براي
الگوهاي اجتماعي به ظاهر قابل قبول
اما من مدام عاشق مي شدم
و مدام درباره آدمهايي که عاشقشون مي شدم
شعر مي نوشتم
همشونم مردهاي دگرجنسگرا بودن
و سراسر کشور رو با سواري مفتي گشتم
از دنور با دوستم نيل کسيدي
و نيل آدم خيلي عصباني اي بود
خيلي جذاب
و يه شش هزارتايي دختر
تو سراسر کشور مي شناخت که سرگرمش مي کردن
خيلي خوب
ببوسيد
صبر کنيد... يه چيزي روي.... م
من پاکش مي کنم
بهتر شد؟- آره-
گرفتي؟- آره گرفتم-
يه بار من و نيل ساعت چهار صبح رفتيم تو رختخواب
خوب شرايط جوري بود
که نه جايي برا رفتن داشتم و نه جايي برا خوابيدن
يادم مياد يکم ترسيده بودم
مطمئن نبودم چکار بکنم
روم رو برگردوندم
بدنم رو سفت کردم و به لبه تخت چسبيدم
و اون ديد من چقدر خجالتي هستم
اون موقع من هنوز
از نشون دادن احساسم به ديگران مي ترسيدم
اون دستشو دور من حلقه کرد
منو به سمت خودش کشيد
سرم رو روي سينه اش گذاشت
و درواقع به من عشق داد
بعد يه روز نامه اي دريافت کردم
که بالاخره مي گفت که
"مانبايد همديگه رو عاشق حساب کنيم
من سرم به زنم گرمه
همونقدر که تورو هم دوست دارم
اينطوري بود که قلبم شکست
آلن عزيز
چيزي که توميگي همونيه که من دارم انجام ميدم
يا تمام زندگيم دنبال کرده ام
زندگي اي که حس نزديکي سردرگم ما
يا من توش نهفته است
همچنين مي ترسم که نيروي وابستگي ما به يکديگر هم در اون نهفته باشه
مي گويم مي ترسم
"چون نمي دونم چقدر مي تونم از عشق تو راضي بشم
منظورم از لحاظ جسمي است
مي دونم پيش از تو از مردها خوشم نمي اومده
"و بعضي وقتهام آگاهانه خودم رو مجبور کردم که همجنسگرا باشم
براي من خيلي ارزش داري
"حالا احساس مي کنم ميلي جسماني به تو رو در خودم تقويت مي کردم
بخاطر جبران
همه اون چيزايي که به من دادي
آلن رک و راست بگم
چيزي که واقعا مي خوام زندگي کردن باتو از سپتامبر تا ژوئن
خريدن يه آپارتمان داشتن يه دوست دختر و رفتن به دانشگاهه
و اينه که همه چيز ببينم و تجربه کنم
و واقعا دگرجنسگرا بشم. پس آلن خواهش مي کنم
به اين موضوع حسابي فکر کن
اونا که تو مسابقه ي صحرايي هفتاد و دو ساعت روندن تا بفهمن اگه من خيال داشتم
يا تو خيال داشتي
يا اون خيال داشت که جاودانگي رو کشف کنه ،
اونا که سفرکردن به دنور
اونا که تو دنور مردن
اونا که برگشتن به دنور و بيخود در انتظار موندن
اونا که دنور رو پائيدن و ماتم گرفتن و تنها شدن تو دنور
و ناگهان رفتن به دور دست تا زمان رو پيدا کنن
و حالا دنور براي قهرمانهاش غمگينه
ونا که تو کليساهاي قديم ِ نوميدي زانو زدن
و براي رستگاري شادي و دل هاي هم دعا کردن ،
تا وقتي که روح براي يه لحظه موهاشو نوراني کرد
ونا که حال کردن با دل بردن از يه ميليون دختر
مضطرب تو غروب
و صبح با چشمهاي سرخ بي خواب
اما آماده شدن تا حال کنن با دلربايي در طلوع
لمبرهاي برآمده تو خونه هاي ولنگ و واز و لخت کنار درياچه ،
اونا که رفتن کلرادو واسه خانم بازي تو يه عالمه ماشين دزديده شده اسقاطي شب
نيل کسدي قهرمان مرموز اين شعرها
خروس جنگي و آدونيس ِ دنور
لخوش با خاطرات همخوابگي هاي فراوون با دخترها
تو پارکينگ هاي خالي و حياط خلوت کافه هاي کوچيک
تو رديف صندلي هاي زهوار دررفته ي سينماها ، رو قله ها تو دره ها
يا با کلفت هاي زشت کنار جاده هاي آشنا
بالا زدن دامنها
به نظرم اين يه زوزه ناشي از درده
به زبان مجازي انگار پا روي دمش گذاشته باشند
اون شاعرانه داره از درد فرياد مي کشه
و توي کتاب زوزه اعتراضش رو نشون ميده
و به نظر شما اين کتاب ارزش ادبي قطعي داره؟
بله
در حقيقت فکر مي کنم کتاب به شکلي
از الفاظ موسيقي جز استفاده مي کنه
و بگذاريد بگويم
ايشون از کلماتي استفاده مي کنه که
در زندگي اش در جاده و تجربيات پيشينش شنيده
متشکرم
خوب شما همه کلمات اين کتاب رو درک مي کنيد
به نظرم مفهومشون رو درک مي کنم
و محتواي کلي شون رو
که اينطور
صفحه سيزده
در خط چهاردهم
که تو مترو زانو زده زوزه کشيدند
"از سقف ها پايين کشيده شدند و آل و اوضاع و دستنوشته هاشون رو تکون دادند
خوب شما مي فهميد اين پاراگراف چي مي خواد بگه؟
بعنوان بخشي از شعر زوزه؟>
صراحتا نه
به نظرم ايشون مي خواهد
نبود شرم در شخصيت مورد نظرشون رو نشون بده
اون نسل بعد از جنگ جهاني دوم
که به خونه برگشتند از جنگ
بلافاصله بعد از جنگ دانشگاه رفتن و رفتند سرکار
شايد اونا توسط امواج جنگ جابه جا شدند و
بلافاصله آروم نگرفتند
خوب حالا پاراگراف بعدي
که مکيدند و مکيده شدند
توسط آن فرشته هاي انساني، دريانوردان
نوازشگران آتلانتيک و عشاق درياي کارائيب
خوب حالا شما مي دونيد مکيدن و مکيده شدن يعني چه؟
خوب به نظرم اين کلمات معنا هاي فراواني دارند
خوب شما به کلمات اين پاراگراف چه معاني اي رو تخصيص مي دهيد؟
در يه سطحي ممکنه به معني اون باشه که اينها ولگردهايي هستند
که توسط بادهايي واقعي به جاهايي کشيده شدند
از سوي ديگر شايد اين کلمات بار جنسي هم داشته باشند
در ارتباط با رابطه جنسي دهاني درسته؟
بله احتمالا همينطوره
خوب حالا به نظر شما اين کلمات
براي تبديل شدن اين محتوا
به يک کار ادبي با ارزش لازم و ضروري هستند؟
به نظرم درباره اين موضوع قبلا به توافق رسيديم عاليجناب
بله آقاي مکيناش ، اگر بخاطر بياوريد
گفتم اجازه نمي دهم از واژه ضروري استفاده بشه
اما مي توانيد بپرسيد: آيا مرتبط هستند يا نه
آيااين کلمات براي تبديل اين اثر به اثري داراي ارزش ادبي مرتبط هستند؟
بله من اعتقاد دارم هستند
حالا اگر اين کلمات را بيرون بياوريد
آيا تصوير شعري خراب مي شود؟
خوب ايشون بطورغير مستقيم دارن کاري مي کنن که شما مستقيما ممنوعش کرديد
ايشون يه متخصص هستند
ايشون بايد گمانه زني کنند
نه آقاي مکينتاش متاسفم که اينجا نميتونم با شما موافق باشم
اينکه نويسنده ممکن است از کلمات متفاوت ديگري استفاده کرده باشد
شما را وارد محدوده گمانه زني مي کند
اعتراض مورد قبول است
کمي جلوتر مي رويم
اونا که حال کردن با قاپ زدن يه ميليون دختر
مضطرب تو غروب و صبح با چشمهاي سرخ بي خواب
اما آماده شدن تا حال کنن با دلربايي در طلوع
لمبرهاي برآمده تو خونه هاي ولنگ و واز و لخت کنار درياچه ،
خوب سوالتون چيه
آيا در اينجا کلمه قاپ زدن
آيا اون
با نکته ادبي مورد نظر آقاي گينزبرگ مرتبطه؟
بله فکر مي کنم استفاده از واژه هاي خوشايند در
توصيف اين مساله براي آقاي گينزبرگ نوعي دورويي محسوب مي شده
شما همچنين کفتيد که ارزش ادبي بعضي وقتها بستگي
به حيات يک کتاب در طول زمان داره
آيا فکر مي کنيد اثر آقاي گينزبرک در طول زمان زنده باقي بمونه؟
آخه ايشون از کجا بدونه؟
اون بيشتر از آدمايي که فکر مي کردند کتاب برگهاي علف دوام بياره چيزي نمي دونه
من نظر ايشون رو پرسيدم دوست دارم درباره اين کتاب نظرشون رو بدن
ايشون ميگن که ارزش ادبي کتاب
بستگي به دوام اون در طول زمان داره
ميخواهم بدونم آيا اين کتاب دوام مياره؟
اگر لوتر نيکولز بتونه جواب اين سوالو بده
اونوقت خداي مهربون يه دستيار پيدا مي کنه و اونم بايد اون بالا باشه
چطور مي تونه اينو پيش بيني کنه
من نظر ايشون رو بعنوان يه متخصص مي پرسم
خودم از ايشون مي پرسم
مي توانيد به اين سوال جواب دهيد؟
جواب اين سوال يه پيشگويي لازم داره
به نظرم اين دادگاه توجه مردم رو بهش جلب مي کنه
زوزه خواننده هاي بيشتر ي از اونچه که ممکن بود قبلا داشته باشه پيدا مي کنه
و مي تونه در تاريخ بعنوان سنگفرشي در مسير باقي بمونه
به سمت آزادي بيشتر يا شايد هم کمتر
در اجازه دادن به اشعاري شبيه به خودش
شاعري اساسا به معناي
لفاظي ريتميک احساسه
و احساس
تکانه اي است که از درون آغاز مي شود
مي دونيد مثل يه انگيزه جنسي تقريبا به همون معني
خوب اون احساسيه که از ته معده شروع ميشه
و به سمت سينه ها ميره
و از دهان و گوش ها خارج ميشه درسته؟
و
مثل يه زمزمه يا غرش يا آه جلو مياد درسته؟
بنابراين اگر بخواهي با کلام بيانش کني
اونم با نگاه کردن به اطراف
و سعي کردن توصيف اون چيزي که باعث آه کشيدنت ميشه
تنها کلمات رو آه بکشي
خيلي ساده احساساتت رو به الفاظ تبديل مي کني
اونا که گردن کميسرها رو گاز گرفتن و يا از شادي جيغ کشيدن
توماشيناي پليس اون هم بدون هيج جرمي
بجز کارهاي من درآوردي و لواط و مستي
اونا که رو دو زانو نشستن و زوزه کشيدن تو زيرگذرها
و پايين کشيدنشون از سقف
آلت تناسلي و دست نوشته هاشون در اهتزاز ،
وقت نوشتن شعرهام
دقيقا نمي دونم چه معنايي دارند
بعد ها خودشون معنا پيدا مي کنند
بعد از يکي دو سال کم کم مي فهمم
يه معني روشن پيدا کرده
به شکلي ناخودآگاه
معني اش با گذشت زمان شکل مي گيره ... ميدونيد
مثل عکسي که به تدريج ظاهر ميشه
اگه به خودي خود و ناگهاني نوشته بشن
يه وقتهايي اصلا نميدونم معني دارند يا نه
و يه وقتاي ديگه کاملا معنا دار هستند
اون وقته که گريه ام مي گيره
چون مي فهمم
که چيزي رو مطرح کرده ام که
واقعا حقيقت داره
که ممکنه يه کسي اون رو بخونه
و شايد قرن ها بعد به گريه بيفته
درست مثل يه پيشگويي
چون يه حس مشترک رو تحريک مي کنه
منظورم اينه
کاري که پيشگويي انجام ميده
دونستن اين نيست که مثلا
سال 1942 قراره بمبي سقوط کنه
اون درواقع دانستن و احساس چيزيه
که کس ديگه اي دانسته و احساس کرده
اون هم صد سال قبل
و شايد اون احساس رو با فکر اينکه
يه نفر صد سال ديگه مي خونتش به الفاظ بيان کرده
who crashed through their minds in jail...
waiting for impossible criminals...
with golden heads...
and the charm of reality in their hearts...
who sang sweet blues to Alcatraz,
who demanded sanity trials accusing the radio of hypnotism...
and were left with their insanity...
and their hands and a hung jury..
who threw potato salad at CCNY lecturers on Dadaism...
and subsequently presented themselves...
on the granite steps of the madhouse...
with shaven heads and harlequin speech of suicide,
demanding instantaneous lobotomy,
and who were given instead...
the concrete void of insulin Metrazol...
electricity hydrotherapy psychotherapy...
occupational therapy pingpong and amnesia,
and who therefore ran through the icy streets...
obsessed with a sudden flash...
of the alchemy of the use of the ellipse...
the catalog the meter and the vibrating plane,
who dreamt and made incarnate gaps in Time and Space...
through images juxtaposed,
and trapped the arch-angel of the soul...
between 2 visual images...
to recreate the syntax and measure ofpoor human prose...
and stand before you speechless and intelligent...
and shaking with shame,
rejected yet confessing out the soul...
to conform to the rhythm of thought...
in his naked and endless head,
the madman bum and angel beat in Time,
unknown, yet putting down here...
what might be left to say in time come after death,
and rose reincarnate in the ghostly clothes of jazz...
in the goldhorn shadow of the band...
and blew the suffering of America's naked mind for love...
into an eli eli lamma lamma...
sabacthani saxophone cry...
That shivered the cities down to the last radio...
with the absolute heart of the poem of life...
butchered out of their own bodies...
good to eat a thousand years,
بعد از ترک نيويورک
يه سالي تو سانفرانسيسکو بودم
آپارتماني تو نوب هيل گرفتم
يه شغل خيلي رسمي
با چند تا منشي داشتم که
اوايلش خيلي بهم حال مي داد
از دونستن اينکه از پسش برميام لذت مي بردم
وديگه قالبهاي احتماعي منو نمي ترسوند
اينکه بتونم هر روز تو دنياي تجارت دوام بيارم
اون وقت بود گه با پيتر آشنا شدم
وقتي با پيتر آشنا شدم
همه چيز واسم تغيير کرد
انگاري از آسمون بارون طلا مي باريد
بالاخره يکي عاشقم شده بود همونطوري که عاشقش بودم
و براي اولين بار بود که تو زندگيم احساس کردم پذيرفته شده ام
اون هم تمام و کمال
تو سانفرانسيسکو
يه سال پيش دکتر هيکز روان درماني شدم
قفل کرده بودم . نمي تونستم بنويسم
هنوز سعي مي کردم آدم نرمالي باشم
از ديوانه شدن مي ترسيدم
مي دونسم که قراره همجنس گرا باقي بمونم
و يه مشکلي تو وجودم هست
و دکتر هيکز همش مي گفت
دوس داري چکار کني؟
اميال دروني ات چي هستند؟
بالاخره گفتم
کاري که دوست دارم انجام بدم اينه
همه اين چيزا رو کنار بگذارم
و
با پيتر يه اتاق کوچک بگيرم
و خودم رو به نوشتن و
تفکر و سکس و ماريجوانا کشيدن و
هرکاري دوست دارم مشغول کنم
بعد اون گفت: پس چرا اين کارا رو نمي کني؟
خوب گفتم آخه اگر پير بشم
و شورتم پر از لکه هاي ادرار باشه
و تو يه خونه مبله زندگي کنم
و هيشکي دوستم نداشته باشه و
موهام سفيد بشه
پول نداشته باشم و همه جا پراز خرده نون باشه چي؟
اون گفت
نگران اين چيزا نباش
"تو خيلي جذاب و دوست داشتني هستي و مردم هميشه دوستت خواهند داشت
شنيدن اين حرف چقدر راحت کننده بود
خيلي زود فهميدم که اون
يه تله واسه ترسهام بود
يه توهم
کدام ابوالهول سيماني و آلومينيومي
جمجمه اش را ترکاند
و مغز و تخيلاتش را بلعيد
مولاک، انزوا، کثافت
قباحت ! آشغالدونيها و دلارهاي دست نيافتني
بچه ها زير پلکان فرياد مي کشند
هق هق جوانها در ارتش
پيرمردهايي که در پارکها مي گريند
مولاک مولاک
کابوس مولاک مولاک بي عاطفه
مولاک رواني
مولاک قاضي سختگير بشر
من و پيتر مولاک رو وقتي ديديم که حسابي مواد زده بوديم
و تو خيابونهاي مرکز شهر سرگردون بوديم
اون خداييه که براش قرباني مي سوزوني
اما
تو ذهنم اون چيزي بود که مادرم رو به ديوانگي کشوند
پس اين خط رو نوشتم
مولاک که چشمانش هزاران پنجره کور مي باشند
اين کلمه تو ذهنم بود
و... احساسي هم داشتم.
DA de de DA de de DA de de DA DA, Hmm?
خوب تنها کاري که کردم اين بود که به اطرافم نگاه کردم و کلي پنجره ديدم
و گفتم اوه پنجره... البته که همينه
اما چه نوع پنجره اي؟آهان؟ و
نه فقط اون به دهنم اومد
مولاک که چشماش.... درسته؟
مولاک که چشماش... به خودي خود خيلي قشنگه
مي دونيد... اما خوب که چي
مولاک که چشماش... چي؟
مولاک که چشمهاش
چيز بعدي که به فکرم اومد احتمالا اين بود
هزاران
خيلي خوب... اما هزاران چي؟
هزاران کور
بايد اينو يه جوري تموم مي کردم پس
بايد مي گفتم پنجره
مولاک که چشمانش هزاران پنجره کورند
مولاک که آسمان خراشهاش
ايستاده در خيابانهاي طويل چون يهوادهايي بي پايان
مولاک که کارخونه هاش خواب مي بينن و قارقار مي کنن تو مه
مولاک که عشقش نفت و سنگهاي قيمتي بي پايانه
مولاک که روحش الکتريسيته و بانک است
مولاک که تقديرش ابري از هيدروژن خنثاس
مولاک که در آن تنها نشسته ام
مولاک که روياي فرشتگانش را مي بينم
ديوانه وار در مولاک
کيرخواره در مولاک
بي عاطفه و نامرد در مولاک
مولاک که چه زود به درون جانم راه يافت
مولاک که منو ترسونده نشئه گي ذاتي ام رو پرونده
مولاک که رهايش کردم
درمولاک بيدار شو
نور از آسمون موج مي زنه
مولاک
آپارتمانهاي روبات
حومه هاي نامرئي
گنجينه هاي اسکلتي
پايتخت هاي کور
صنايع شيطاني
ملت هاي متوهم
ديوانه خانه هاي شکست ناپذير
آلت هاي گرانيتي
بمب هاي هيولايي
کمرشون شکست تا مولاک رو بلند کنن ببرن تو بهشت
پياده روها درختان
شهر ها رو به بهشت مي رسونن
بهشتي که وجود داره و اطراف ما است
روياها
پرستش ها
چراغاني ها
اديان
تمامي کشتي پر از چرت و پرتهاي پ رسوز و گداز
پيشروي ها
برفراز رودخانه
لودگيها و تصليبها
سيل همه شونو برد
نشئگي ها، تجلي ها
نا اميدي ها
ده سال زوزه هاي حيواني و خودکشي ها
اذهان؛ عشقهاي نو،نسلي ديوانه
درپاي صخره هاي زمان
خنده هاي راستين مقدس در رودخانه
همه را ديدند
چشمان وحشي، فرياد هاي مقدس
آنها بدرود گفتند
از سقف پريدند به سوي تنهايي
درحال دست تکان دادن
گل در دست
پريدن تو رودخونه
توي خيابون ها
به نظر من حتي اگر ارزش ادبي داشته باشه
کاملا قابل چشم پوشيه
من به اين عقيده ام بر مبناي
شواهد عيني دست پيدا کردم
مثلا
يک کار ادبي بزرگ يا حتي يک کار ادبي متوسط
مشخصا از نظر فرم بسيار کار موفقيه
اما اين شعر تنها يک تقليد ضعيفه
از فرمي که هشتاد نود سال پيش توسط والت ويتمن استفاده مي شد
و آيا اسم اون شعر به يادتون مياد؟
اسم شعر برگهاي علف بود
ارزش ادبي مي تونه از موضوع نيز ساطع بشه
و بنابراين شعر زوزه داراي جه ارزش ادبي است؟
به نظرم از لخاظ موضوع کمي با ارزشه
بيان ايده شعر تا حدودي واضح است
اما ارزش خيلي کمي دارد پس بنابر اين موضوع اين شعر
داراي ارزش منفي است
اصلا ارزشي ندارد
متشکرم
ببخشيد به نظرمن شما گفتيد که
گينزبرگ از سبک والت ويتمن استفاده کرده؟
از فرم
فرم کتاب برگهاي علف
خوب چون گينزبرگ از اين قالب بندي استفاده کرده
به نظر شما شعر زوزه
ارزش ادبي يا
بهايي ندارد درست است؟
از لحاظ فرم اين گفته درست است
چون ادبيات با ارزش معمولا فرم خودش رو
در هر فرصت بخصوص خلق مي کند
اما منظورتان اين نيست که
برگ هاي علف والت ويتمن داري کيفيت لازم نيست درسته؟
اين ادبيات با ارزشي است
چون فرم آن توسط والت ويتمن خلق شده
خوب همزمان شما مي گوييد چون
گينزبرگ آن فرم را کپي کرده
زوزه داراي ارزش يا بهاي ادبي نيست
درست است
کار تقليدي هيچوقت ارزش کار اصلي رو پيدا نمي کند
والت ويتمن از چه کسي کپي کرده؟
تا جايي که مي دانم از هيچکس
اما شما نمي دانيد
آيا جواب شما نمي دانم نيست؟
درست است
تا جايي که متوجه شدم برداشت بعدي شما اين است که
ايده شعر زوزه
ايده روشني است اما ارزشي ندارد
درست گفتم؟
نتيجه گيري کلي همين است
شعر زوزه از لحاظ موضوع روشن و اضح است
ايده شعر واضح است؟- بله-
گينزبرگ چه ايده اي را در شعر زوزه مطرح مي کند؟
خوب اون زندگي شوربختانه
کسي که اسمش يادم نيست... سالمون رو
زندگي شوربختانه سالمون رو ستايش مي کند
يه ولگرد دنبال کننده دادائيسم
ولگرد چي؟
ولگرد دنبال کننده دادائيسم
او اين را تصوير مي کند؟
درست است
و اين تصوير هيچ ارزشي ندارد؟
نه به مثابه ادبيات
کارل سالمون
با هاتم تو راکلند 1 اونجا که از من ديوونه تر هستي
باهاتم تو راکلند اونجا که احتمالا خيلي احساس عجيب غريبي داري
باهاتم تو راکلند اونجا که اداي سايه ي مادرم رو در مياري
اهاتم تو راکلند اونجا که با اندام پرستارات ور مي ري
اون درنده هاي برانکس
باهاتم تو راکلند
اونجا که مي کوبي رو پيانوي کاتاتونيک
روح معصوم و جاويد است
و هرگز نبايد گناهکارانه در تيمارستاني مجهز بميرد
باهاتم تو راکلند
ونجا که حتي بيش از پنجاه شوک هم
روح تو رو
هرگز بازنمي گردونه به تن از زيارتش از صليب در خلاء
باهاتم تو راکلند
اونجا که پزشکها ت رو متهم مي کني به جنون
و انقلاب سوسياليستي يهودي رو
بر عليه فاشيست ملي جلجتا طرح مي کني
باهاتم تو راکلند
اونجا که بهشتهاي لانگ آيلند رو نصف مي کني
و مسيح انساني خودت رو زنده مي کني
از تو قبر ابر انسان
باهاتم تو راکلند اونجا که بيست و پنج هزار رفيق ديوونه با هم
آخرين بندهاي انترناسيونال
رو مي خوونن
باهاتم تو راکلند
اونجا که بيدار مي شيم از کُما با شوک
با هواپيماهاي روحمون غرش مي کنيم رو سقف
اوناا اومدن تا بمبهاي ملکوتي رو بندازن
بيمارستان خودش رو نوراني مي کنه
ديوارهاي خيالي فرو ميريزن
آي انبوه نحيف بيرون بياين
آي شوک پولک دوزي شده ي پرستاره ي رحمت جنگ ابدي اينجاست
آي پيروزي لباس زيرت رو فراموش کن ما آزاديم
باهاتم تو راکلند
در روياهايم
خيس در اشک قدم مي زني
از يک سفر دريايي توي بزرگراه سرتاسر آمريکا
به سمت در ِ کلبه ي من تو
شب وسترن
تاثير بخش سوم شعر زوزه بر شما چيه؟
به نظرم تفسير شاعرانه اون
خط دادائيستي اينه که
همه چيز مايه ياس آدميزاده
اينکه همه چيز بايد فراموش و نابود بشه و
و اينکه زندگي سالمون احتمالا همين ريتم و شکل رو داشته
بنابراين تم هاي مورد استفاده در
اين بخش واقعي به نظر مي رسن
پس اين بخش واقعيت يا اعتبار داره
به نظرم يکم زبونم پيچيد ... تو گفتن اين حرف
بايد مي گفتم واضح به جاي واقعي
ولي شما تمام مدت شهادت دادن
از کلمه واقعيت استفاده کرديد
به هرحال آقاي کرک. شما تاحالا کتاب مقدس رو خونديد؟
بله
بگوييد ببينم کتاب ايوب را خوانده ايد؟
بله
آيا ايوب هم درست مانند زوزه گينزبورگ فرياد نکشيد؟
به هيچوجه
با من موافقيد که ايوب زندگي را محکوم مي کرد؟
بله ايوب شرايط انساني را محکوم مي کرد
اما اون مثل دادائيست ها رفتار نکرد که
بخواهد تمام حافظه انساني را
از هرآنچه نژاد بشري انجام داده پاک کند
تا همه چيز از اول آغاز شود
به شيوه دادائيست ها
و شما به اين فلسفه اعتقادي نداريد؟
به هيچ وجه
اين فلسفه از سال 1922 يا 23 ديگه به کلي از ميان رفته
اما اين به اون معني نيست که
کسي که هنوز به اون فلسفه باور داره
در اشتباهه... درسته؟
نه .. ولي اون فلسفه ديگه ادبياتي توليد نمي کنه
خوب ... چه چيزي
چه چيزي ادبيات توليد مي کنه آقاي کرک
اينجا بايد به سه اصل نقادي عيني اشاره کنم:
فرم، تم يا موضوع و فرصت
خيلي خوب
آيا به نظر شما گينزبورگ
در سفرهاش فرصت اينو داشت
که زندگي رو نظاره کنه و دربارش بنويسه؟
شايد بخش کوچکي اش رو بله
و اين اون بخشيه که دربارش مي نوشت؟
درسته؟
يک مساله
جواب سوال من را بدهيد بله يا خير
ممم... من...کمي گيج شده ام
اين بخشيه که درباره اش نوشته
درسته؟
نمي تونم بگم آره و يا نه
ولي شما گفتيد ايشون در سفرهاشون
درباره بخش کوچکي از جامعه نوشت
سردرگمي من از اينجا ناشي ميشه
به نظرم اون سفرها مال سالمون بوده نه گينزبورگ
اين پايه و اساس سردرگمي منه
آره ولي گينزبورگ اين کتاب رو درباره سالمون مي نوشته
اين ديدگاه هاي خود اونه
شما که اون رو خونديد نه؟
مطمئن نيستم که اون آيا
اصلا با سالمون آشنا بوده يا خير
اين مساله خارج از حوزه تجربيات
و دانش منه
شما به کتاب بخاطر اين ارزش ميديد که
نويسنده شخصي رو که دربارش نوشته ميشناخته يا نه؟
دقيقا
آيا اصلا از زنده بودن کارل سالومون اطمينان داريد؟
نه
پس شما نمي دونيد نه؟
به هيچ وجه
شما تاحالا از ولتر چيزي خونديد؟
يکي از کارهاش رو خوندم
کنديد
و نظرتون درباره کنديد چيه؟
بعنوان يه اثر ادبي؟ خوب کتاب واقعا بزرگيه
و به نظرتون ولتر سبک چه کسي رو کپي کرده بود؟
اوه
جناب قاضي- خواهش مي کنم-
دادستان ميتونه اعتراض کنه
اگه اعتراضي داشته باشه
خوب من مي خواهم...
راستش نمي خواهم با ايشون مجادله کنم
ايشون منو آزار مي دهند
دهانم رو که باز کنم مشتهاشون به دهانم کوبيده ميشه
چه مدتي کتاب زوزه رو مطالعه کرديد
به نظرم دوهفته
دوهفته؟
دو هفته حد اکثر زمانيه که واسه اين کار فرصت مي گذارم
هرچند درباره اين کتاب بعد از 5 دقيقه نظرم مشخص شد
و شما زمان خيلي زيادي روي کتاب
کانديد ولتر تمرکز کرديد درسته؟
دقيقا
خوب به نظرتون آيا اگر ده سال ديگه
وقت روي کتاب زوزه صرف مي کرديد
ممکن بود نظرتون تغيير کنه؟
کاملا اطمينان دارم که اينطور نمي شد
سوالهام همين ها بودند
اونجا که پزشکها ت رو متهم مي کني به جنون
و انقلاب سوسياليستي يهودي رو بر عليه فاشيست ملي
جلجتا طرح مي کني
با تو ام در راکلند
اونجا که بهشتهاي لانگ آيلند رو نصف مي کني
و مسيح انساني خودت رو زنده مي کني از تو قبر ابر انسان
با تو ام در راکلند
ونجا که بيست و پنج هزار رفيق ديوونه با هم
خرين بندهاي انترناسيونال رو مي خوونن
با تو ام در راکلند
اونجا که به آغوش مي کشيم
ايالات متحده رو زير ملافه هامون
ايالات متحده
که تمام شب رو سرفه مي کنه و نمي ذاره که بخوابيم
با تو ام در راکلند
اونجا که بيدار مي شيم از کُما با شوک
با هواپيماهاي روحمون غرش مي کنيم رو سقف
اوناا اومدن تا بمبهاي ملکوتي رو بندازن
بيمارستان خودش را نوراني مي کند
ديوارهاي تخيلي فرو مي ريزند
آي انبوه نحيف بيرون بياين
آي شوک پولک دوزي شده ي پرستاره ي رحمت
جنگ نهايي اينجاست
آه پيروزي
زيرپوشت را فراموش کن
آزاديم
با تو ام در راکلند
در روياهايم
از سفري دريايي خيس و آبچکان قدم مي زني
در بزرگراه هاي آمريکا
اشک ريزان به سوي درهاي کلبه من
در شبي غربي
زوزه داراي کلماتي است
که خودشان به تنهايي ... جناب قاضي
کاملا مستهجن هستند
و ديديم که متخصصين ادبيات مختلفي به اين موضوع شهادت دادند
که اين کتابها ارزش ادبي ندارند و کلماتشان
ضرورتا آنقدر با ارزش نيستند
اما جالب است که درقانون ما
ما مي توانيم از شاهدان متخصص
براي شهادت دادن درباره ارزش ادبي استفاده کنيم
اما اجازه نداريم که
از انسان هايي با دانش متوسط
استفاده کنيم تا بگويند به هنگام خواندن کتاب
آن را درک نمي کند
اصلا نمي فهمد درباره چيست
شايد از محدوده درکش خارج است
مثلا توجه کنيد:
صريحا بگويم:اين موضوع را در دادگاه مي گويم که آن را خوانده ام
اصلا خوب آن را درک نکردم
در حقيقت خوب که نگاهش مي کنم
به نظرم بيشترش چرنديات احساسي است
البته اگر بخواهم با زبان آقاي گينزبورگ صحبت کنم
بنابراين
اگر فروش کتاب تنها به
منتقدين مدرن کتاب
و متخصصين شعر مدرن محدود نشده باشد
و کتاب به دست عموم مردم برسد
که منظور خواننده متوسط است
دادگاه بايد اين موضوع رو در تعيين اينکه
آيا زوزه کتاب مستهجني است درنظر بگيرد
متشکرم جناب قاضي
بسيار خوب
حالا صحبتهاي وکيل مدافع رو مي شنويم
ديوان عالي ايالات متحده اعلام کرده مستهجن بودن يک کمه
به معني
دارا بودن مفاهيمي است که متمايل به فساد انگيزي
از طريق برانگيختن تمايلات شهوت انگيزانه باشد
آيا اين کلمه با چيزي که نويسنده مي خواد بگه مرتبطه
يا اينکه فقط اون رو نوشته که کلامش کثيف و آلوده باشه
او چيزي رو که به کلام مي کشه بعنوان
آدونيس دنور... دلخوش به
همخوابگي هاي بيشمارش
اونا که رفتن کلرادو واسه خانم بازي
تو يه عالمه ماشين اسقاطي شب
نيل کسيدي،قهرمان پنهان اين شعر
خروس جنگي و آدونيس ِ دنور
دلخوش به همخوابگي هاي بيشمارش با دختران
درپارکينگ هاي خالي وحياط خلوت کافه هاي کوچک
تو رديف صندلي هاي زهوار دررفته ي سينماها
روي کوه ها يا تو غارها يا با پيشخدمتهاي زشت رو
کنار جاده هاي آشنا بالازدن دامن هاي دختراي تنها
و مخصوصا تو دستشويي هاي خيلي سري پمپ بنزين ها
و خيابون هاي شهر
خوب حالا به نظرم ايشون مي تونست بگه که
قهرمان مخفي اين شعر ها
اين خروس جنگي اين آدونيس دنور
شادان از فتوحات بي شمار
در هتل والدورف آستوريا
يا سرميز غذا در رستوران چيسن يا بعد از يکي دوتا نوشيدني
تو هتل استورک کلاب به رختخواب ميره
به نظرم مي تونست اينو بگه
اما اين اون کسي نيست که
اون درباره اش مي نويسه
وظيفه ما نيست که کلمات رو انتخاب کنيم
آقاي گينزبرگ در تعريف اين قصه
اون رو همانطوري که مي بينه تعريف مي کنه
او از کلمات خودش استفاده مي کنه
کتابهايي هستند که قدرت تغيير
ذهن آدمها رو دارند
و توجه ما رو به وضعيت هايي جلب مي کنن
که جلوي چشم هستند
اما ديده نشده اند
حالا اينکه کتاب زوزه مستهجن است يا نه
در ارتباط با دنياي ما که با تهديد هاي واقعي زندگي روبروست
از اهميت زيادي برخوردار نيست
اما
اما مسئله اينکه چه چيزي از لحاظ قانوني
در توصيف اعمال يا احساسات جنسي
درادبيات و هنر مجوز استفاده داره ازاهميت زيادي برخورداره
آن هم براي يک جامعه آزاد
هرزگي يعني چي؟
و تازه براي کي؟
و اشاره ميشه که چنين مطالبي براي يک دسته خوانندگان
مشکوک نامشخصي خطرناکه
جالبه که
چنين استاندارد هاي رو براي سانسور کردن طلب مي کنه
به ندرت حس مي کنه
که سلامت فيزيکي ويا اخلاقي خودش در خطره
البته هوس سانسور کردن
به آدمهاي احمق و دورو محدود نميشه
در بيشتر ماها
تمايلي هست که با استفاده از آن
جهان را با ديدگاه هاي خودمان منطبق کنيم
و تمامي نيروي عقل و سازمان هاي قانوني را بکار مي گيريم
تا اين نياز انساني را سرکوب کنيم
نبردبا سانسور
با تصميم شما جناب قاضي آرام نخواهد گرفت
اما شما يا به متفکران تحصيل کرده ليبرال ملحق خواهيد شد
يا با تصميم ديگر خود
برآتش حماقت بنزين خواهيد ريخت
بگذاريد نور همه جا را فراگيرد
بگذاريد صداقت حکمفرما شود
بگذاريد ديگر از
نابودکنندگان فرضي اخلاقيات فرار نکنيم
بگذاريد درکي صادقانه وجود داشته باشد
آقايان همه مطالب گفته شد؟
گفته شد جناب قاضي
گفته شد
بسيار خوب
برخيزيد
تعدادي کلمات در شعر زوزه استفاده شده اند
که درحال حاضر خشن و بي پروا به نظر مي رسند
در برخي دواير جامعه ما
و در ساير بخش ها جزو گفتگوهاي روزمره محسوب مي شوند
نويسنده کتاب زوزه
اين کلمات را استفاده کرد چون باور داشت
تصوير مورد نظرش نياز به قرار داده شدن در اين مشخصه ها دارد
مي گويند اين کلمات ضروري نيست و
و کلمات ديگري هست که براي ذوق هاي سليم خوشايند ترند
جواب اين است که زندگي بر يک فرمول نمي چرخد
تا همه براساس آن عمل کنند
و با يک الگوي خاص مطابقت داشته باشد
حتي دونفر هم کاملا شبيه به هم نيستند
ما همه از يک شکل ساخته شده ايم
اما الگوهاي متفاوتي داريم
ايا آزادي بيان و انتشار وجود خواهد داشت
اگر نويسنده دايره لغاتش را
به تعابير بيهوده و بي خطر کاهش دهد؟
نويسنده بايد در تعامل با مطلبش واقعگرا باشد
و اجازه بيان افکارش
و ايده هايش را با کلام خود داشته باشد
در ارتباط با کلماتي که گفته شد مستهجن به نظر مي رسند
بهتر است اين شعار لاتين را به خاطر آوريم
"Honi soit qui mal y pense"
شر نصيب آن که شرورانه مي انديشد
آزادي بيان و انتشار
جزو ذاتي ملت هاي آزاده هستند
اگر مي خواهيم آزاد باقي بمانيم بايد اين آزادي ها را حمايت کنيم
هم به شکل فردي و هم بعنوان يک ملت
بنابر اين نتيجه مي گيرم که کتاب زوزه و شعرهاي ديگر
براستي داراي اهميت اجتماعي است
و به نظر من اصلا مستهجن نيست
متهم بيگناه شناخته مي شود
لحضه تعيين کننده پيشرو در شاعري وقتي برايم رخ داد
که فهميدم چقدر بامزه خواهد بود
که در وسط يک شعر طولاني
بگويم
آنها که اجازه دادند از کون گاييده شوند
و از خوشي فرياد زدند
آن هم به جاي اينکه بنويسم از شدت درد جيغ کشيدند
تضادي که اينجا وجود داره اينه که
مخاطب آمريکايي انتظار داره اينجا درد جاکم باشه
به جاي اون: از خوشي فرياد زدند
که خوب واقعا حقيقت داره
دقيقا صد درصد
باز خطي تو شعرم هست که ميگه
آنها که مکيدند و مکيده شدند توسط فرشتگان انسان گونه
ملاحان... نوازشگران
آتلانتيک و عشاق کارائيب
اين اعترافي بود از
واقعيت اساسي لذت همجنس گرايي
اين مساله از نظر
بيان عمومي
احساسات، شور و اشتياق و نظريات يه جور سد شکني محسوب مي شد
که
دوست نداشتم پدرم و خانواده ام اون رو ببينند
و حتي براي نشرش هم دودل بودم
اين شعر به شکل نادرستي بعنوان يک شعر
تبليغ همجنسگرايي معنا شد
در حقيقت اين شعر بيانگر
صراحته ... اون هم در هر چيزي
اگر شما عاشق پا باشيد درباره پا مي نويسيد
اگر ديوونه بازار سهام باشيد
مي تونيد درباره بالا پايين رفتن منحني هاي
نمودار شرکت استاندارد اويل بنويسيد
وقتي يه چند نفري درباره
همجنس گرايي صراحت نشون مي دهند
يخ ماجرا شکسته مي شه
اونوقت مردم آزاد ميشن درباره هرچيزي صريح باشن
اين از نظر اجتماعي مفيده
همجنسگرايي يه شرايطه
و بخاطر اينکه اون منو منزوي کرد
يا از همون اول از ديگران جدا کرد
به شکل يه کاتاليزور براي خود آزمايي من عمل کرد
يا
درکي با جزئيات از محيطم و
دلايل تفاوت ديگر آدمها
و تفاوت خودم
مقدس ! مقدس! مقدس! مقدس! مقدس
دنيا مقدس است
روح مقدس است
پوست مقدس است
بيني مقدس است
زبان و آلت و دستان و مقعد مقدس
همه چيز مقدس است
همه کس مقدسند
همه جا مقدس است
هر روزي بي نهايت است
هرمردي يک فرشته است
ولگرد به اندازه فرشته خداوند مقدس است
ديوانه به اندازه تو مقدس است تو روح من مقدسي
ماشين تحرير مقدس است
شعر مقدس است
صدا مقدس است
گروه موسيقي د هيرارز مقدسند
خلسه مقدس است
پيتر مقدس
آلن مقدس
سالمن مقدس
لوسين مقدس
کرواک مقدس
هانکي مقدس باروز مقدس کسيدي مقدس
خسته هاي ناشناس مقدس و گدايان رنج کشيده
مقدس باد فرشتگان انساني ترسناک
مقدس باد مادر روحاني در ديوانه خانه
مقدس باد کيرهاي پدربزرگان کنزاس
مقدس باد ناله هاي ساکسيفون
مقدس باد آخرالزمان
مقدس باد گروههاي جز نوپرستان ماريجوانا
صلح و دوا و طبل
مقدس باد زمان در بينهايت
ابديتي مقدس در زمان
مقدس باد اردکها در فضا
مقدس باد بعد چهارم
مقدس باد پنجاهمين سرود اينترناسيونال
مقدس باد فرشته در خداي مولوک
مقدس باد دريا
مقدس باد صحرا
مقدس باد راه آهن لکوموتيو
مقدس باد بصيرت ها
مقدس باد توهم ها
مقدس باد معجزه ها
مقدس باد تخم چشم
مقدس باد هاويه
بخشايش مقدس
رحم و بخشش
اعانه
ايمان
مقدس
ماها
تن ها
رنج وعذاب
جوانمردي
مقدس باد مهرباني هاي غير طبيعي فوق العاده عالي هوشمندانه
روح
سلام بابا مرده به خانه پرواز مي کنم
با کمک آلن گينزبرگ، جک کرواک در سال 1955 ناشري براي کتاب خودش بنام جاده پيدا کرد همان سال آلن زوزه را نوشت
سلام فقير چان... تنهاي تنهايي
سلام بابا بزرگ ميدونم کجا ميرم
بابا مرده... ديگه گريه نکن
مامانم اونجاست.. اون زير زيرا
داداش مرده لطفا حواست به خريداي فروشگاه باشه
عمه پيره مرده صداي غرغرات رو مي شنوم
عموپيره مرده استخونات رو مي بينم
اوه خواهر مرده چه قشنگ ناله مي کني
اوه بچه مرده ها بريد نفساتون رو در کنيد
پستوناي گريون مرگتون رو راحت تر مي کنه
درد رفته... اشکا بريد استراحت کنيد
مرگ نابغه. کارهنريت به پايان رسيده
مرگ عاشق... بدنت ديگه فاسد شده
بابا مرده... دارم ميام خونه
پيشواي مرده..حرفات راست بود
آق معلم مرده واقعا ازت متشکرم
که به من الهام بخشيد اين ترانه بلوز رو بخونم
بوداي مرده...باتو بيدار ميشم
دارماي مرده... ذهنت جديده
انجمن بودايي مرده( سانگا) ما درستش مي کنيم
درد و رنج متولد شده است
حماقت مرا بي کس و کار کرده است
حقايق اشکبار را نميتوانم مورد تمسخر قرار دهم
باباي مرده يکبار ديگر بدرود
تولد تو به ما بيماري ندادي
قلبم هنوز...
همانظور که زمان خواهد گفت